Þessi snemmbúna mynd frá leikstjóranum Bob Clark ("Porky's", "Black Christmas", "A Christmas Story") dreifði mér ekki alveg eins og ég bjóst við. Reyndar fór það beint í taugarnar á mér. Hún fjallar um leikhóp sem siglir til grafareyju, sem samanstendur af látnum glæpamönnum, þar sem þeir ætla að galdra fram einhver ill öfl og endurvekja nokkur lík... Leiðtogi hóps þeirra, yfirgefinn svartagaldursáhugamaður og hugsanlegur samkynhneigður, reynir að kalla á hjálp Satans við að endurlífga uppgrafið líkama, sem mistekst svo þeir fara með líkið til nærliggjandi, yfirgefið húsvarðarhúss og leika sér að því... Ekkert áhugavert gerist fyrr en á síðustu fimmtán mínútunum eða svo þegar hinir ódauðu spretta loksins upp úr. grafir þeirra og fara á eftir afhelgunarmanninum. Förðunaráhrifin eru í lagi, tæringin er MJÖG í lágmarki (PG einkunn) og einstaklega pirrandi karakterarnir einbeita sér að allt of miklu, sem fór virkilega í taugarnar á mér. Ég býst við að það að hafa hóp af hræðilegum leikurum sem rífast í klukkutíma hafi jafngilt einhverri "kómískri" stöðu, en samt fann ég engan húmor í því. Allt hugtakið er bara fáránlegt - hvernig þessir krakkar eru tilbúnir til að grafa upp og apa með lík eins lengi og þau gerðu. Persónurnar eru steríótýpískar og bragðdaufar og myndin er einfaldlega leiðinleg... Ekki eyða tíma þínum í hana...