Þessi mynd er ein af þeim sem ég sé eftir að hafa fjárfest í 90 mínútur af lífi mínu sem ég mun aldrei komast í aftur. Forsendan er mjög áhugaverð - í rauninni er þetta uppvakningamynd frá sjónarhóli hinna ódauðu (við skulum ekki klofa hár um hvort þeir 'eru í raun dauðir eða ekki}. Því miður tekst þeim ekki að skila sannfærandi sögu innan þessa ramma. Næstum óbærileg einhæfni í lífi aðalpersónanna getur aukið raunsæi myndarinnar, en hún sýgur allt skemmtanagildið beint út Ef þeir hefðu lagt aðeins meira á sig til að halda áhorfandanum við efnið, þá hefði verið mun líklegra að þeir drægju heim samfélagsskýringarnar.