Ég heyrði og las margt lofsamlegt um "Midnight Meat Train", sem er byggð á smásögu eftir hvorki meira né minna en Clive Barker og er talin besta útfærsla á verki hans síðan upprunalega "Hellraiser" sem hann leikstýrði sjálfur, en hingað til. Ég get aðeins tjáð mjög blendnar tilfinningar um áhorfsupplifun mína. Besta hugtakið til að draga saman alla myndina í orði er: ógleði! Ofbeldið er sadisískt og öfgafullt, sem dregur án efa að ofstækisfulla unga hryllingsáhugamenn, en það er líka ólýsanlega tilefnislaust og arðrænt. Venjulega er ég mjög hlynntur ofbeldi en það þarf að minnsta kosti að þjóna einhverjum tilgangi. Slátrun bókstaflega sem lýst er í "Midnight Meat Train" er eingöngu ætlað að sjokkera og hrekja áhorfendur frá sér með veikt taugakerfi og auðveldlega magaóþægindi, og jafnvel það er ekki fullkomlega áhrifaríkt vegna notkunar stafrænna tölvubrellna. Það eru fleiri annmarkar, sumir jafnvel stærri en tilgangslausa gosið, en kannski ætti ég fyrst að einbeita mér að góðu þáttunum. Grunnhugmyndin lofar svo sannarlega góðu og margar seríur (eins og eltingarleikurinn í frystiherberginu, til dæmis) streyma af naglabítri spennu og makaberu andrúmslofti. Því miður er hraðinn mjög ójafn og útfærsla á hugsanlega frábærri söguþræði er gerð óþarflega flókin. Væntanlega er vinnsla smásögu í langa kvikmyndaatburðarás ábyrg fyrir hraðaóreglunum, en mér finnst satt að segja að þeir hefðu getað gert meira með uppsögninni sem og persónunni sem Vinnie Jones leikur. Söguþráðurinn kynnir Leon, upprennandi ljósmyndara í New York, en umboðsmaður hans ráðleggur að leita að raunverulegu ógnandi andliti borgarinnar í gegnum ógnvekjandi myndir. Leon verður þá heltekinn af því að elta innhverfan og grunsamlega hegðan slátrara sem bíður alltaf miðnæturlestarinnar. Leon hefur rétt fyrir sér, þar sem slátrarinn reynist vera miskunnarlaus raðmorðingi sem bókstaflega myrtir fórnarlömb sín með stórum hamri, en hvatir morðingjans og hegðun benda til þess að eitthvað mun umfangsmeira sé í gangi á kvöldin. "Midnight Meat Train" gerist á náttúrulega órólegum stöðum eins og neðanjarðarlestarstöðvum á kvöldin og dýrasláturhúsum, auk þess sem myndin nýtur líka góðs af góðum leikaraframmistöðu og vörubílsfarmi af beinlínis truflandi myndum (eins og líkum á kjötkrókum og lestarvögnum sem eru smurðir í blóði), en leikstjórinn Ryûhei Kitamura ("Á móti", "Godzilla Final Wars") nýtir sér þetta ekki til fulls. Endirinn skilur eftir fullt af spurningum ósvarað og jafnvel þótt Clive Barker hafi ætlað að hafa svona, þá held ég samt að við áttum skilið aðeins skýrari lokaþátt. "Midnight Meat Train" er nokkuð forvitnileg og örugglega áleitin mynd, en ekki án vanskila. Það er ekki ætlað áhorfendum sem eru auðveldlega móðgaðir, en kannski ætti fólk sem leitar að samhengi og skýrleika söguþræðis að láta það í friði líka.