Ég sá þessa mynd fimm sinnum og þreytist aldrei á henni. Þetta inniheldur ummerki um "giallo" tegundina, en einnig með lifandi ítölsku sveitaumhverfi, þar sem fáfræði og hjátrú eru banvænni en nokkur raðmorðingja. Með frábærri staðsetningu (minnir stundum á Fellini, stundum á Taviani-bræður), góða persónusköpun og nokkra af bestu tegundarleikurum (þar á meðal hinn frábæri Tomas Milian og Ida Lupino í ógleymanlegu hlutverki), þetta er EKKI evru-rusl, bara meistaraverk sem ætti að uppgötva kynslóð eftir kynslóð (Hún hlaut nýlega frábærar viðtökur í Parísarbíói á tvíþættri heiður til Lucio Fulci)