Tvíburaáhrifin er vampírubardagalistarmynd sem er fáanleg á kantónsku með enskum texta. Þetta er framleiðsla frá Jackie Chan og hann kemur sérstaklega fram, þó að hún sé ekki fyrir þá sem líkaði við Shanghai Noon/Knights og hinar nýlegu Hollywood myndirnar sem hann hefur orðið þekktur fyrir, þá er þessi mynd miklu sérstakari en það. hét upphaflega Vampíruáhrifin en þar sem mjög vinsælt kínverskt kvenkyns poppdúett sem heitir Tvíburarnir (Charlene Choi og Gillian Chung) tók aðalhlutverkin tvö var titlinum breytt til að greiða fyrir frægð þeirra. Myndin mun höfða til þriggja tegunda áhorfenda : þeir sem elska bardagaíþróttamyndir, þeir sem elska vampírumyndir og þeir sem hata ruslamyndirnar sem Hollywood dregur almennt fram. Forsenda myndarinnar er sú að vampírur séu á leiðinni og leynifélag leitast við að veiða þær áður en við verðum öll snakk fyrir hinir ódauðu. Þetta blóðuga verk er unnið af nokkrum bardagalistamönnum sem drekka smá vampírublóð til að gefa þeim það forskot sem þeir þurfa, það hlýtur að vera þyrst vinna! Hlutirnir ganga nokkurn veginn fyrir námskeiðið þar til sérstaklega viðbjóðsleg evrópsk vamp kemst að því að ef hann fær lyklasett sem allir vampíruprinsarnir halda þá getur hann gengið um í sólarljósi o.s.frv. og borðað þegar hann vill. Að segja meira um söguþráðinn myndi spilla ánægjunni af því að horfa á myndina. Tvíburarnir samanstanda af einum vampírudrápari (Chung) og systur (Choi) annars. Það eru tvíburarnir sem gera myndina í raun og veru; með einhverjum ferskasta og fyndnasta leik í gangi. Bardagaatriðin sem þeir framkvæma eru hröð og tryllt og vel samsett með blöndu af ósvikinni íþróttamennsku og vírvinnu. Til að bæta kirsuberinu á kökuna eru tvíburarnir báðir alveg yndislegir að horfa á líka. Leikstjórnin er skörp og handritið er skarpt. Það eru aðeins 3 hlutir sem draga þessa mynd niður: förðunin fyrir vampírurnar er frekar léleg, Jackie Chan virðist vera í myndinni bara fyrir andskotann og bætir engu við innihald hennar, og eitthvað af slatta gamanmyndinni var reynt. eftir karlkyns vampíruveiðimanninn er frekar haltur. Sem betur fer bjarga tvíburarnir deginum og færa myndinni frumleika sem venjulega er aðeins að finna í evrópskum kvikmyndum. Besta atriðið fyrir mig var að ein þeirra (Choi) átti samskipti aðeins með öskrandi, hæfileiki hennar til að koma hugsunum sínum á framfæri í gegnum þennan miðil var grínisti. Þær eru margar aðrar frumleikar í þessari mynd - mér líkaði sérstaklega við kistuna með umgerð. hljómtæki og sjónvarpsskjár! Og það eru mörg frumleg tilþrif myndanna og leikurinn sem kemur í veg fyrir að þetta sé þreytt gamalt flopp og breytir því í kvikmynd sem verður að sjá.