Þessi mynd er gimsteinn vegna þess að hún hreyfist með mjúkri en fastri upplausn. Ég vara áhorfendur við því að þrátt fyrir að hún sé talin spennumynd fyrirtækjanjósnara og fröken Liu sé þar, þá hreyfist hún á fimlega markvissum en þó rólegum hraða. Þetta snýst EKKI um sprengingar, bílaeltingu eða fljúgandi byssukúlur. Þú verður að vera þolinmóður og í staðinn skaltu athuga smáatriðin hér. Það er róandi því það er það sem er aðalpersónan. Áhorfandinn verður að HORFA hann og hugsa þegar þessi saga þróast. Söguþráðurinn er það sem þú hefur lesið úr hinum færslunum: venjulegur hvítflibba strákur, í leit að breytingum og ævintýrum, skráir sig í njósnastarf fyrirtækja. Farðu bara eitthvað og taktu upp og sendu inn gögn í leyni. Taktu það þaðan. Þessi mynd byrjar á súrrealískri gönguferð - með bakgrunnsbrag af vonbrigðum fyrirtækja sem fléttast saman við undirliggjandi, undirliggjandi ofsóknarbrjálæði í úthverfum. Síðan byrjar hún að hraða. Leiklistin í öllum hlutum er frábær - og já, sumir þáttanna eru skopmyndapersónur. En þeir passa allir og skemmta sér. Og létt píanó rímið í bakgrunninum er bara fullkomið sem ógnvekjandi þema með mjúkum tónum: Allt er ekki rétt í upphafi. Og í lokin: Allt er ekki eins og það sýnist. Láttu þér líða vel og slökktu ljósin til að horfa á þetta einn-- og hækka hljóðið: Þessi mynd vill að þú HLUSTAR.