Ég bara get ekki skilið hvers vegna fólk er hissa á þessari mynd er ekkert vit. Það átti aldrei að meika sens. (Duh! Rithöfundarnir voru algjörlega eyddir í Fróða á sínum tíma.) Þetta átti bara að skemmta og spotta, og það gerir hvort tveggja frábærlega. The Monkees eru góðir leikarar. Þeir hefðu ekki verið ráðnir ef þeir væru ekki góðir leikarar. Mike hefur eitthvað fyrir deadpan og myrkur, Micky er bestur í hreinni geðrofsgrínmynd, Davy er öldungur á Broadway og Peter hafði reyndar fólk sem trúði því að hann væri svona heimskur í raunveruleikanum. Ekki segja mér að þeir geti ekki leikið, því þeir geta það örugglega. Þeir geta líka skrifað. Vissulega fá Jack & Bob eintökin, en í raun og veru fengu þeir mikla hjálparhönd að handritinu frá Monkees, sem voru líka í þessu reykfyllta herbergi.(það er algjörlega ómögulegt að skemma þessa mynd) Head er mjög mjög táknrænt. Meðal eftirminnilegra þátta er svarti kassinn, sem var í raun byggður á 2 hlutum: Monkee myndinni sem strákarnir voru bundnir við, og alvöru svarti kassinn á Screen Gems lóðinni þar sem hljómsveitinni var haldið á milli mynda. Það er svo miklu meira táknmál í myndinni að ég leyfi þér bara að horfa á hana og komast að því. Tónlistin er æðisleg. „Circle Sky“ er eitt af bestu lögum Papa Nez frá upphafi og „Porpoise Song“ og „As We Go Along“ munu láta þig heillast. Ef þú vilt frekar vera skrítinn, þá ættu "Ditty Diego", "Can You Dig It?" og "Long Title" að vera fullnægjandi, frábær lög sem þau eru. Og svo er það "Daddy's Song", án efa virðing fyrir Broadway-dögum Davys, og klippingin/litasamsetningin fyrir þá röð er frábær. (Að minnsta kosti fyrir '68.) Ó, fyrir þá sem vilja ekki horfa á 'PG' mynd, þú ert að missa af. Sérstaklega þar sem Head var upphaflega metið R árið 1968. Einkunnin var lækkuð um Tuttugu árum síðar! Hvar var ég núna? Ah, já: "Við vorum að tala um viðhorf. Viðhorf og skilyrði...."