Ég býst ekki við að þessi mynd verði vel skilin af áhorfendum frá Rúmeníu. Þetta segir vissulega eitthvað um gildi myndarinnar, eða kannski um skort á algildi myndarinnar, en segir líka eitthvað um hversu ólík saga og jafnvel líf venjulegs fólks var í Rúmeníu miðað við önnur lönd, jafnvel í Austur-Evrópu. aðlögun á skáldsögu eftir Marin Preda, umdeildan skáldsagnahöfund sem lést á valdatíma kommúnista fljótlega eftir að bókin kom út. Hún segir frá menntamanni, prófessor í heimspeki, sem er líf hans niðurbrotið eftir að hann er fangelsaður fyrir rangar ásakanir við lok stalínistatímans. Í grundvallaratriðum segir fyrri hluti myndarinnar söguna af baráttu hans fyrir að lifa af í fangelsinu, sá síðari lýsir því að hann ætli að endurheimta líf sitt eftir að hafa verið sleppt. Lausn hans er í raun aðeins augljós, Rúmenía á sjöunda áratugnum biður hann um mismunandi málamiðlanir og glæpi, en samt er barátta hans fyrir að lifa af jafn hörð siðferðilega og í fangelsi. Myndin er frábærlega leikin af nokkrum af bestu rúmensku leikurunum. Stefan Iordache sem fer með aðalhlutverkið væri á öðrum tíma og öðrum stað stórstjarna, við getum fengið hér góða innsýn í stórkostlega leiklist hans. Þótt hún þjáist af hikandi frásögn og falli stundum í ónauðsynleg smáatriði eða teiknimyndasögur, er myndin samt mikilvægur kennileiti fyrir rúmenska kvikmyndagerð, sem og fyrir ferlið við að endurheimta siðferðileg og söguleg gildi í rúmenska samfélagi.