Konan mín og ég gátum ekki einu sinni klárað myndina. Sannarlega var þetta frekar sársaukafullt. Í fyrsta lagi skerðist sögulegri nákvæmni ekki svo mikið af atburðunum sjálfum heldur fáránlegri einvídd persónanna. Til dæmis tekur Ágústus „byrði“ valdsins aðeins með mikilli tregðu. Reyndar er hann sýndur eins og hann sé einhvers konar mikill húmanisti og trúaður á lýðræði. Í öðru lagi, herbúðirnar! Herra minn, samtalið er hryllilega slæmt. Ég man eftir sápuóperunni sem móðir mín horfði á þegar ég var barn með betri samræður en þetta. Stöðug útsetning og pontificating rist á eyrun eins og neglur á krítartöflu. Úff. (Allt í lagi, ég ýki aðeins, en samtalið er sannarlega slæmt.) HBO serían Rome er betri af engri annarri ástæðu en að persónur hennar voru að minnsta kosti trúverðugar, burtséð frá sögu þeirra. Róm var líka nógu vitur til að vita að þeir gætu' t sviðsetja epískar bardagaatriði. Höfundar þessarar myndar gerðu það ekki. Þegar Caesar ræðst á Munda er bardagaatriðið nánast farsælt. Ég skal viðurkenna að búningarnir eru fullkomlega góðir. Settin eru fín, þó að CGI bakgrunnurinn þeirra geti stundum verið svolítið ögrandi. Hljómurinn er slæmur, þó bæði hvað varðar tónlistina, foley-vinnuna og talsetninguna á svo mörgum hliðarpersónum. Allavega, það er alls ekki þess virði að leigja. Sem sagnfræðimeistari var ég að vonast eftir annarri nálgun við Ágústus en Róm frá HBO, sem að mínu mati tókst ekki að fanga heildar "tilfinninguna" hans alveg eins vel og þeir gerðu Caesar eða Antony. Í staðinn hefði ég bara átt að halda mig við lesturinn.