Eftir að hafa horft á þessa mynd á SciFi rásinni get ég aðeins ályktað að þessi mynd hafi verið gerð af fullt af áhugamönnum sem hafa aldrei séð kvikmynd á ævinni. Myndin er endalaus röð furðulegra atvika, eða „gleði“ eins og vinurinn sem les yfir öxlina á mér er að segja mér. Söguþráðurinn er í raun ekki þess virði að tjá sig um það, en í rauninni hrapar flugvél með fótboltaleikmönnum inn á Yeti yfirráðasvæði. Áður en myndinni lýkur erum við meðhöndluð með Yetis sem rífur úr hjörtum, Yetis vabbar í viðleitni til að hlaupa áður en hann hoppar 50 metra, Yetis rífur fæturna af karlmanni og berði hann með þeim, kona sem drepur kanínu í 30 metra hæð með spjótkasti , Yeti sem lifir af nokkrar byssukúlur og kveikt er í honum án sýnilegs skaða, Yeti sem dinglar fram af kletti með því að halda í skó manns, en hoppar svo af stað, og heilt safn af frekari, furðulegum atburðum. Í grundvallaratriðum, ef þú ert ekki vakandi á laugardögum í þeim tilgangi að horfa á verstu upprunalegu kvikmyndir SciFi rásarinnar, forðastu þessa mynd eins og pláguna. Eða eins og vinur minn sem les yfir öxl minni segir: "Þetta er besta mynd sem ég hef séð." Við það segir vinurinn hægra megin við mig: "Aðeins bardaga teknótónlist hefði getað gert það betra."