Þjóðverjum finnst brosandi fyndið (alveg eins og Bandaríkjamenn halda að muldra sé kynþokkafullt og að konur með enska hreim séu að leika). Ég þurfti að krossa augun í hvert skipti sem skjárinn fylltist aftur af risastórri nærmynd af brosandi andliti. Ein af þessum sögum um „húsmóðir sem hakkar inn stórtölvur fyrirtækja“ þar sem hún svíkur banka með því að banka á nokkra handahófskennda lykla á heimilistölvunni sinni sem er aðeins tengd við rafmagnsinnstunguna. Leikstjórinn elskar greinilega frekar stóra aðalkonuna. Get ekki sagt að ég deili tilfinningum hans. Það er frekar fyndið þegar öll fjölskyldan situr fyrir framan sjónvarpið og syngur tónlaust ásamt auglýsingunum. Greinilega þarf þessi umfjöllun að vera einni línu lengri svo hér er hún.