Vissulega hefur það sín tilgerðarlegu augnablik, það spilar eins og listhús, lifandi Fantasia, en það hefur líka augnablik af djúpri fegurð og húmor. Omnibus-myndir eru alltaf vandamál en ég hef alltaf haft mikinn áhuga á þeim. Ég mun nú gefa þáttunum einkunn fyrir sig.Nicolas Roeg - "Un ballo in maschera" - Þessi þáttur gæti mjög vel spillt myndinni fyrir sumt fólk, því það er algjörlega það versta af öllum hópnum. Það er erfitt að fylgja því eftir, aðallega vegna þess að það reynir að halda sig við skýran söguþráð (eins og það er brjálað). Myndatakan er ófullnægjandi. Það besta við það er smá lesbísk samkynhneigð sem hún gerir aldrei nóg með. Þessi þáttur gerði mig MJÖG kvíða fyrir að halda áfram. 2/10.Charles Sturridge - "La virgine degli angeli" - óljós hluti, en skiptir varla máli. Myndin er með bestu kvikmyndatöku af hópnum, aðallega vegna þess að hún er í töfrandi svarthvítu. Hluturinn er draumkenndur og fallegur. 7/10.Jean-Luc Godard - "Armide" - Ég valdi að þora þessa miklu illkvittnu mynd fyrir Godard og Altman hlutina. Af Godard var ég miklu hrifnari en ég hélt að ég yrði. Ég get ekki fullyrt að ég hafi séð allar myndirnar hans síðan hann gerði svo margar sem nánast enginn hefur séð, en af ​​því sem ég hef séð að dæma gæti þetta verið besta verk hans síðan á sjöunda áratugnum. Það er fyndnasti þátturinn í þessari mynd og sá listrænasti. Bravó, Jean-Luc! 9/10.Julien Temple - "Rigoletto" - mjög fyndinn hluti, hann er líka frekar fyrirsjáanlegur. Samt er þessi saga um eiginmann og eiginkonu sem eru að halda framhjá hvort öðru á sama úrræði frábærlega kvikmynduð með löngum, flóknum rakningarmyndum sem eru háðar nákvæmri tímasettri kóreógrafíu frá leikarunum. Það hefur líka frábæran sjálfsvísandi brandara um allsherjarmyndir sjálfar. Lokaatriðið er mjög veikt. 7/10.Bruce Beresford - "Die tote Stadt" - þessi stutti hluti felur í sér of elskendur í (held ég) Feneyjum. Það er fallegt, með nokkrum fallegum myndum af dúfum sem fljúga um borgina. Það er lítið, en gott. 7/10.Robert Altman - "Les Boréades" - ekki einn af betri þáttunum, því miður, þetta er meira tónlistarmyndband en hugmynd stuttmynd. Það felur í sér að íbúar á geðveikrahæli mæta á leiksýningu. Tónlistin og myndirnar vinna vel saman, svo ég get allavega gefið því heiðurinn af því að vera gott tónlistarmyndband. 7/10Franc Roddam - "Liebestod" - nokkuð óheppilegt fyrir hluti Beresford, þessi hluti er mjög líkur honum. Eins og þú gætir gert ráð fyrir af orðalagi mínu, þá sló þetta mig miklu meira. Hún fjallar um ungan mann og stúlku hans á leið til Las Vegas í banvæna ferð. 8/10.Ken Russell - "Nessun dorma" - kannski sjónrænasti þátturinn, hann spilar meira í fantasíuheimi en í raunveruleikanum. Þetta er falleg saga um fallinn engil. 8/10.Derek Jarman - "Depuis le jour" - Ég hef heyrt mikið um Jarman og þetta er fyrsta kvikmyndaverkið sem ég hef séð frá honum. Vonandi mun ég sjá meira í framtíðinni. Þessi er líka tónlistarmyndbandsleg, en hún er betri en hluti Altmans. Það varðar aðallega gamla konu sem minnist yngri daga sinna. Klippingin og notkun mismunandi kvikmynda til að tákna bæði tíma og tilfinningar eru mjög fallegar. 8/10.Bill Bryden - "I pagliacci" - sorglegi trúðurinn, mögulega ein frægasta arían (sérstaklega eftirminnileg úr þætti af Seinfeld), þetta þjónar sem efnið sem aðskilur hvern þátt og lokaþáttinn. Það er einfalt og áhrifaríkt. 7/10. Á heildina litið gef ég því traustan 7/10. Það er ekki nærri því eins slæmt og þú hefur heyrt.