Hafið engar sjónhverfingar, þetta ER siðferðis saga. Granger er vandræðalegur fyrrverandi buffalaveiðimaður, freistaður aftur til sléttunnar enn eina ferðina af drápsbrjálaðri Taylor. Granger sér að endalokin eru í nánd og finnur mjög fyrir kostnaði við veiðarnar á hjörðunum, indíánum og landinu sjálfu. Taylor, aftur á móti, jafnar óneitanlega að drepa buffala eða indíána við að vera með konu. Þótt hlutverk Grangers sem pyntaða veiðimannsins sé frábært, er það Taylor sem stelur senunni, sem heilabiluðu, siðlausu „allir menn“ út fyrir hraða peningana og góða stundina. Það er ekki mikið um bang-bang hér, en sagan þokast hratt áfram og við fáum frábæra persónuframmistöðu Nolans. Þema þessarar sögu er alveg jafn átakanlegt í dag, eins og í sambandi 1800-mannsins við landið og það sem er á því, og rasisma. Miðað við hvenær þetta var gert, þá hljóta ritskoðendurnir að hafa verið að rífa sig upp í tjöldunum í „bawdy house“, sambandi Taylor við squaw og mikið af samræðunum. Þótt hún sé niðurdregin er þetta sannarlega frábær vestræn mynd.