Sannarlega ein skelfilegasta mynd sem ég hef setið í gegnum. Ég hef reyndar aldrei gefið mér tíma til að skrifa eitt slíkt en fann mig knúinn til þess eftir að hafa orðið vitni að þessari móðgun við kvikmyndagerð og finnst ég vera hálf sár yfir því að vera að eyða tíma mínum í svona drullu satt að segja. Það voru svo margir hlutir sem reiddu mig til reiði með algjöru tilviljunarkennslu sinni og skilningsleysi (t.d. hvenær myndi lögreglan einhvern tíma skjóta fólk með smitsjúkdóma? Hvenær myndu sjúkrahús nokkurn tíma útrýma svona fólki vegna skorts á lækningu? Hvers vegna var gaurinn sem sá hann að njósna um konu sína sem ráfaði um úti í sloppnum sínum á meðan hún bar byssu þegar hún velti sér um á rúminu?). Eins var persónusköpunin - eins og við höfum næstum búist við í slíkum myndum - hræðileg (t.d. hvernig ljóshærði gaurinn - ég man ekki hvað hann heitir og gef ekki upp á það - snerist algjörlega gegn kærustunni sinni og hljóp af stað til að yfirgefa hana) og ég endaði með því að vilja að allir mættu grimmum endum! Framleiðslan var hryllilega sundurlaus og kvikmyndatakan ekkert til að skrifa um.