Satt að segja er The Omega Code versta mynd sem ég hef séð í mjög langan tíma. Á fyrstu 30 mínútunum sat ég agndofa í sætinu mínu og reyndi að ákveða hvort ég ætti að krefjast endurgreiðslu. En þar sem ég hafði ekki borgað fyrir að sjá það í fyrsta lagi (passar), datt mér í hug að ég gæti allt eins verið áfram. Og ég hélt að það gæti ekki mögulega versnað. Það gerði það. Ég mun fljótt renna í gegnum lágpunktana (inniheldur nokkra spoilera): Hræðilega misskilning Casper Van Dien sem Gillen Lane, hvatningarfyrirlesari með tvær doktorsgráður. Persónulýsingin var ósamræmi; til dæmis, Lane, þrátt fyrir persónuskilríki hans, er algjör nitwit. Svo er það hin lame-o lýsing á uppfyllingu biblíuspádómanna; við sjáum fullt af tilkomumiklum fréttum ásamt fáránlegum tölvuútprentunum af þýddu biblíulögunum. Einnig hræðilegar „action“ þættir: Lane sleppur úr erfiðum aðstæðum án útskýringa, og í eina skiptið sem Lane virðist vera í hættu, þá reynist þetta vera draumaröð! Það er sætt fyrir ritunarverkefni í grunnskóla, en það er óafsakanlegt söguþráður í kvikmynd. Hraðinn var slæmur: ​​eftir langan opnunartíma skiptir fyrsti þriðjungur myndarinnar um atriði á 90 sekúndna fresti. Seinna batnar skeiðið, en samt er allt of mikið af óþarfa hoppi. Og eins og einhver annar minntist á, líða ár enn enginn (ekki einu sinni unga dóttir Lane) eldist. Það var óhugnanlegt. Það eru þó nokkrir góðir hlutir. Gæði kvikmyndarinnar (t.d. skortur á kornleika) eru mikil og mjög aðlaðandi. Útitökurnar voru vel gerðar og staðsetningarmyndatakan bætti við raunsæi. Einnig eru nokkur augnablik í síðasta hluta myndarinnar þegar Lane kallar á Guð (loksins) til að hjálpa sér - þetta reyndist vera ansi spennandi - jafnvel fyrir mig, einhvern sem tekur ekki við Jesú sem persónulegum frelsara. En mér líkaði þetta vegna þess að þetta fannst mér eina sanna atriðið í myndinni. Því miður fylgdi því mikill óskiljanleiki. Persónurnar, samræðan, leikstjórnin og leikurinn voru ALLIR illa gerðir. Michael Ironside hafði ekkert að gera og Michael York var bara skrítinn. Ég held að framleiðendurnir hafi viljað gera of mikið; ef söguþráðurinn hefði verið þéttari og markvissari og persónusköpunin útfærðari hefði myndin verið mun betri. Í hnotskurn veldur The Omega Code vonbrigðum. Borga örugglega ekki fyrir að sjá þetta. Ég gef því ** af tíu stjörnum.