"Sígild er eitthvað sem allir vilja hafa lesið en enginn vill lesa. Klassískt er líka eitthvað sem allir hrósa en enginn hefur lesið." -Mark Twain'Classic' virðist vera orðið sem notað er til að lýsa "Scarface", kvikmynd Brian DePalma frá 1983 um auð, sjálfsuppgjöf, græðgi og hættu meðal eiturlyfjahringsins í Flórída. Fólk og gagnrýnendur (og rapparar fyrir það mál) telja þessa mynd „epísk glæpasagnaklassík“ eða „ímynd glæpamynda“. Þegar það er allt annað en. Það er hrósað af öllum röngum ástæðum. Scarface er stórkostleg mynd sem á skilið hrós alls staðar að, en ekki allt hrósið sem hún fær frá áhorfendum í dag, og þar af leiðandi missir almenningur fínu punktana sem hún kemur með svo hrikalega fram. Í fyrsta lagi er myndin um kúbverskan flóttamann með fortíð að vilja komast undan tökum á kommúnisma og finna hamingjuna. Einfalt? Já. En lögin af leikstjórnarsnilld De Palma og frábæra sagan eftir Oliver Stone (já ég veit, hann skrifaði reyndar mjög góða hérna) spila inn í þetta allt saman. Persónurnar eru allar að leita að flótta enda er flótti náttúrulegur þáttur sem allir takast á við í myndinni. Hver persóna hefur eitthvað fram að færa, sem gerir hana viðkunnanlega af öllum sem kunna að meta þessa mynd. Þau fléttast inn í heim dulúðar og peninga, en allt hefur sitt verð eins og þau læra öll. Hver persóna telur sig fá betri tækifæri í lífinu, þegar í sannri dramatískri kaldhæðni versna þeir í raun. „Harmleikur“ væri betra orð til að lýsa þessari mynd. Allir þeir sem hrósa myndinni fyrir fíkniefnaneyslu, ofbeldi, samræður, misstu algjörlega tilganginn. Það er ekkert virkilega jákvætt við myndina fyrir utan jákvæðar væntingar persónanna til sjálfrar sín. Og þess vegna virkar myndin svo vel. Eyðileggingin í gegnum myndina þjónar til að koma boðskap myndarinnar til skila, ekki til að líta flott út eða laða að áhorfendur. Brian De Palma gerir ekki kvikmyndir fyrir glæpamenn eða heilalausa hasaraðdáendur. Næst er myndin drama fyrir fullorðna. Þetta er ekki „gangsteramynd“. Það hefur sinn hlut af aðgerðum, en aðgerðin er teiknuð mjög vandlega, svo það hefur tilgang. Hún er ekki eins og "Aliens" - dæmi um stóra heimskulega hasarmynd, og flestir áhorfendur skynja þessa mynd sem stóra heimskulega hasar-gangsteramynd um að dópa og skjóta fólk. Fáránlegt. Svínarí. Ef þessi mynd fjallar um það, þá snýst hún um hversu slæm hún er. Ekki kynning á því. Að þessu sögðu er myndin sannarlega frábær mynd. Hún hefur frábæra kvikmyndatöku sem togar mann inn í söguna. Það er mjög dramatískt skor (í sönnum Giorgio Moroder stíl), sem einfaldlega gæti gefið þér hroll eða fengið þig til að tárast. Myndin er frekar löng, en hún er saga og hvert augnablik skiptir máli. Leiklistin er frábær. Al Pacino - nóg sagt. Hann getur gegnt hvaða hlutverki sem hann leggur hug sinn til og þetta var engin undantekning. Pretty boy Steven Bauer, sem Manny. Ég hugsaði ekki mikið um hann í öðrum myndum sem hann gerði, en hann lætur mann í raun líka við hann þegar hann fer undir stjórn meistara De Palma. Michelle Pfeiffer er sannkallaður gimsteinn sem Elvira. Þegar hún var nýkomin á hæla eins konar vandræða í "Grease 2" fékk hún miða sinn til að hjóla og flytja óhindrað frammistöðu af fegurð sem er meira en sýnist augað. En hinir þrír sannu demantar í þessari grófu eru Mary Elizabeth Mastrontonio sem systir Tonys Ginu, sem þegar hún brosir, eða grætur, sjáum við sál hennar og ferska lífshætti hennar og horfum á hana hraka; Paul Shenar sem Alejandro Sosa, eiturlyfjabarón, sem liggur dýpra en fljót, og Shenar sýnir hann þannig; og Miriam Colom sem rifin móðir Tonys og Ginu. Þessir þrír grafa myndina eins djúpt og hún getur náð. Þessi gagnrýnandi lærði eitt helsta þegar hann horfði á "Scarface" í fyrsta skipti. Farðu alltaf grunlaus inn í kvikmynd. Allt efla og tal þessarar myndar getur ómögulega undirbúið þig fyrir það sem þú raunverulega sérð. Aðeins að þekkja De Palma (eins og ég geri) getur gefið þér jafnvel innsýn í hvað þessi mynd geymir. Svo hunsaðu rappvitleysuna, hunsaðu huglausa ofbeldisstuðningsmennina og festu þér glas af Bailey's á steinunum og dekraðu við þig tilfinningaþrungna skoðun á frábærri kvikmynd, hinu raunverulega "Scarface".