Ein af betri kung fu myndunum, en ekki alveg eins gallalaus og ég hafði vonast eftir í ljósi glóandi dóma. Myndin byrjar nógu vel, með því að brandararnir eru nógu sjónrænir til að þeir þýða tungumálahindrunina (sem er sjaldgæfari en þú myndir halda fyrir þetta tímabil) og gera samræðurnar sem ekki eru bardagar viðráðanlegar (fyrir Kung Fu kvikmynd, þetta er frábært hrós). Ólíkt öðrum kínverskum hasarmyndum, sem voru alltaf tímabilsmyndir eða (í kjölfar Jackie Chan's Police Story I) löggudrama, gefur Pedicab Driver okkur innsýn í nútíma dreifbýli í Kína. Því miður, í seinni 1/3 myndarinnar, er farið að kafa ofan í myrka melódrama-harmleik sem ég hélt að væri óþarfi. Hasarinn er almennt góður, með einvígi milli Sammo og 1/2 af aðeins 2 stjörnum Shaw-bræðra, Kar, -Leung Lau og svo slagsmál í lokin við þennan hærri gaur sem leikur alltaf vonda kallinn hans Jet Li. Það eru aðeins 20 mínútur af bardaga hérna, sem er staðalbúnaður, en það sem fer í taugarnar á mér er augljós hröðun myndavélarammanna. Mér skilst að þeir þurfi að mynda á hálfum hraða til að forðast að meiða hvort annað, en það eru sléttar klippingar og svo er þetta. Það tekur virkilega af slagsmálunum þegar það er svona augljóst að upptakan var klúðruð. Sem sagt, ef þú hefur gaman af kung fu myndum, mun mín skoðun hér ekki draga þig frá, og ef þú gerir það ekki, eyddirðu bara 2 mínútum af þínum lífið að lesa þetta.