Ég fíla venjulega ekki rómantískar myndir, en ég elska þessa mynd mjög mikið. Sagan er virkilega áhrifamikil og endirinn er mjög viðeigandi. Mér finnst mér mjög vænt um margar persónur í þessari mynd. Mér finnst ég finna tilfinningar þeirra. Þó að flestar rómantískar myndir láti mig alltaf líða aðskilinn og leiðast, þá lætur þessi mér finnast ég vera með í för, frá því að Capshaw hljóp meðfram ströndinni með Scott og þar til lokaatriðið. Ég vil gefa þessari mynd 11 í einkunn af 10, því ég vil gefa eitt stig til viðbótar fyrir lokin. Leikarahlutinn er mjög sterkur. Kate Capshaw hefur gott tækifæri til að sýna hæfileika sína. Þó ég sé ekki hrifinn af Scott í Dead Man on Campus, þá breytir þessi mynd algjörlega viðhorfi mínu til hans. Hann er svo ómótstæðilega heillandi hérna. Geraldine McEwan er eins frábær og alltaf. Þessi mynd er kannski ekki eins góð, flókin, djúp eða trúverðug og aðrar myndir sem fjalla svolítið um sams konar samband, eins og "L'ecole de la chair" eða "Post coitum, animal triste", en " Ástarbréfið' getur samt verið stolt af sjálfu sér þar sem það varpar sjaldgæfu öðru ljósi á svona samband. Og þessi munur gerir þessa mynd einstaklega skemmtilega. Með því að vera metnaðarlaus og treysta á mikinn sjarma lítilla stjarna, Dreamworks, lætur þú draum minn rætast í þetta skiptið.