Bardagaatriðin voru frábær. Elskaði gömlu og nýrri sílónurnar og hvernig þeir máluðu þá á hliðinni. Það var endirinn sem ég hataði. Ég varð fyrir vonbrigðum með að þetta væri jörð en fyrir 150 þúsund árum síðan. En að ferðast alla þessa leið bara til að byrja upp á nýtt? Ertu að grínast í mér? 38 þúsund manns sem börðust fyrir tilveru sinni og þegar þeir komast í paradís yfirgefa þeir tæknina? Glætan. Vissulega voru þeir að borða pappír og skammta mat, en það er búið. Þeir geta lifað eins og menn aftur. Þeir hafa bara einn góðan lækni. Hvað ætla þeir að gera þegar einhver er með verk í tönnum, nenni ekki að fæða... já einmitt. Enginn hefði tekið það val.