Ég man ekki eftir því að þessi mynd hafi verið frumsýnd hér í bíó. Ég sá það bara þegar það kom á kapal. Myndin fjallar um afmennskingu barna í drápsvélar. Nánar tiltekið einn einstakling, hvernig honum er skipt út og hent (bókstaflega) inn í samfélag utan heimsins þar sem hann kemst ekki upp með að sætta sig við hver hann raunverulega er og hvað honum líður. Mér sýnist að margir hafi búist við þetta til að vera Rambo í geimnum, og hefði verið ánægður ef svo væri. Ég er vissulega ánægður með að svo var ekki - Kurt stendur sig vel í að túlka tilfinningalega örkumla. Atriðið þar sem hann situr fyrir utan samstæðuna sýnir þetta, þó að ákvörðunin um tvær hægar endursýningar dragi úr augnablikinu. Þetta er ekki klassísk SF mynd á þann hátt sem Bladerunner, Alien, Silent running, Logan's run eða THX1138 voru hins vegar. það er því miður það næsta sem ég hef séð henni í langan tíma. Hann breytist í myndinni í trúverðugum mæli, hann klikkar ekki Arnie one liners, hann verður ekki Snake Plissken og það er enginn ákveðinn hamingjusamur endir. Þess vegna gekk þessi mynd ekki vel. Það fylgdi ekki formúlunni og meðal 18-25 ára amerísks markhóps er það ófyrirgefanlegt þar sem það var ekki það sem þeir bjuggust við að sjá. Ótti og agi. Alltaf.