***SPOILERS*** ***SPOILERS*** Þetta er án efa besta mynd sem Rainer Werner Fassbinder hefur gert og jafnvel með stórkostlegu handriti er myndin bætt með frábærri frammistöðu Hönnu Schygulla. Kvikmyndin byrjar á því að Maria (Schygulla) og Hermann Braun (Klaus Lowitsch) gifta sig þar sem sprengjurnar halda áfram að falla og Hermann er sendur út á dvínandi dögum stríðsins og nú verða Maria og móðir hennar og systir að skafa af til að lifa af. Maria ákveður að fá vinnu sem dansari/vændiskona í klúbbi sem sinnir bandarískum GI og hún hittir svartan hermann að nafni Bill (Greg Eagles) og þeir byrja að hittast stöðugt. María heyrir að Hermann eiginmaður hennar hafi látist í stríðinu svo hún verður mjög alvarleg með Bill. En dag einn, þegar þeir ná sambandi við Bill, sjá þeir Hermann í dyrunum. Hann hefur ekki dáið og þegar hann kemur inn í herbergið kemur til slagsmála og Maria brýtur flösku yfir höfuð Bills og hann deyr. Hermann tekur á sig sökina og hann er dæmdur í langan tíma í fangelsi svo Maria segir honum að henni muni takast eitthvað og koma honum út. Stríðinu er lokið og Þýskaland verður að byggja upp að nýju og dag einn í lest hittir Maria Karl Oswald (Ivan Desny) sem er farsæll kaupsýslumaður í vefnaðarvöru og hún notar sjarma sinn til að fá vinnu. Maria er staðráðin í að standa sig vel og klífur upp fyrirtækjastigann og verður ástkona Karls. Hún segir honum að hún muni aldrei giftast honum en hann sé ástfanginn af henni. Hermann losnar úr fangelsi en fer til Kanada til að reyna að komast yfir allt sem María hefur gert síðan hann hefur verið lokaður inni.*****SPOILER ALERT*****Einn daginn deyr Karl og skilur Maríu eftir nánast allt í sínu vilja og Maria kaupir sitt eigið hús. Svo kemur Hermann loksins heim til konu sinnar og þau eru bæði tilbúin að hefja hjónaband þó þau hafi verið gift í nokkurn tíma núna. En María skilur bensínið eftir á eldavélinni og húsið springur með þeim báðum enn í henni. Það er svo margt áhugavert í þessari mynd að hún er ein af þessum myndum sem hægt er að rannsaka og tala um í langan tíma. Eins og í öllum Fassbinder kvikmyndum er litanotkun notuð á mjög áhugaverðan hátt. Þegar myndin byrjar eru tónarnir brúnir og gráir til að tákna stríðshrjáð Þýskaland en þegar María byrjar að ná árangri breytast þeir í bjarta, ríka liti eins og rautt og hvítt. Endurreisn Þýskalands með öllum byggingahljóðum er aðeins notuð sem bakgrunn og myndin heldur áfram að einbeita sér að hetjudáðum Maríu. Fassbinder vildi að endurreisnarhljóðin minna okkur á það sem var að gerast í Þýskalandi á þeim tíma. Hanna Schygulla var aldrei betri og frammistaða hennar er lykillinn að velgengni þessarar myndar. Með minni leikkonu hefði þetta bara verið enn ein áhugaverð mynd en Schygulla er svo sterk að frammistaða hennar lyftir þessari mynd upp í úrvalsstöðu. Schygulla sýnir Maríu sem mjög ákveðna og klára en á sama tíma notar hún fegurð sína og kvenleika til að fá það sem hún vill. Hún skammast sín ekki né finnur til samviskubits yfir þessu og Fassbinder vildi sýna Maríu sem konu sem nánast selur sál sína til að lifa af. Schygulla var ekki tilnefnd til Óskarsverðlauna en hún gaf frábæra frammistöðu sem mun standast tímans tönn. Fassbinder sjálfur kemur fram í myndinni sem sölumaður og eigin móðir Lilo Pempeit leikur Frau Ehmke. Ég hef heyrt ýmislegt um lok myndarinnar og það hefur með það að gera hvort María hafi viljandi látið bensínið vera á. Seinna á baðherberginu rennir hún vatni yfir úlnliðinn á sér og hún virðist vera leið. Þetta eru bara vangaveltur og ef þú heldur að ég hafi rangt fyrir mér vinsamlegast sendu mér tölvupóst. Ég held að hún hafi verið of spennt yfir því að Hermann væri heima og skildi það eftir óvart (Manstu eftir því að hún fór í kjól að ástæðulausu?). Síðan þegar erfðaskráin er lesin fyrir hana er það á þeim tímapunkti sem hún kemst að því að Hermann og Karl hafi orðið vinaleg án hennar vitundar og ég held að henni hafi fundist allt sem hún hafði gert var til einskis. Það er ástæðan fyrir baðherbergissenunni. Svo þegar húsið springur þá er það óvart. En ég held að ástæðan fyrir því að Fassbinder hafi svona endi sé sú að sýna að sá sem myndi selja sál sína eigi ekkert erindi í lífinu. Fassbinder var heillaður af eftirlifendum en hann var líka ótrúlega ástríðufullur. Að hans mati getur María ekki haft það á báða vegu. Heillandi kvikmynd.