„Batman Returns“ árið 1992 var önnur umferð Tim Burtons sem leikstjóri og enn og aftur náði hann höggi með því að gera þessa mynd aftur dökka og drungalega eins og myndin hans frá 1989. Gotham City er aftur staður myrkurs og myrkur með glæpum og spillingu sem sýður úr hverju götuhorni. Það var líka snjallt að sjá hvernig Burton notaði pólitík sem undirspil sem tengdist vel og snyrtilegum viðskiptaspillingu kaupsýslumannsins Max Shreck(Christopher Walken) og áætluninni um að gera „Mörgæsina“(Danny DeVito) að borgarstjóra Gotham! Allavega Keaton snýr aftur sem "Batman"/Bruce Wayne og hann gefur enn eina stjörnuframmistöðu sem undarlegur og tættur maður sem bara getur ekki fundið ást í venjulegum heimi en samt er hann áskorun þegar hann hittir aðra einmana sál í Selina Kyle aðeins fröken. Kyle á sér dökkt leyndarmál sem er mjög slinky og hún er bara hreint og beint vamp sem kynþokkafulla og dularfulla en hættulega „Catwoman“(Michelle Pfeiffer). Það myndast áætlun milli beggja illmenna um að eyðileggja Gotham og mest af öllu vilja báðir losa sig við kylfuna. Þessi mynd, jafnvel þó hún sé ofbeldisfull og nokkuð gróf með mörgum mörgæsasenum, er greinilega spennandi spennuferð frá upphafi til enda þar sem þú finnur aldrei leiðinlega stund og þumalfingur upp til Tim aftur fyrir að kanna persónurnar sem dökkar og misvísandi, það gerði bara kvikmynd enn áhugaverðari. Frammistaðan frá Michelle Pfeiffer var sú besta frá upphafi þar sem enginn hefði getað leikið „The Catwoman“ betur og Devito var fullkominn þar sem „Mörgæs“ líkami ramma hans passaði karakterinn bara fullkomnaði frammistöðu sína þó svo að voðalegt væri gaman að horfa á hana. "Batman Returns" er skemmtileg spennuferð sem þú getur ekki slitið augun af sem áhorfandi, þú munt njóta þess margoft að það er svo spennandi og sprengiefni.