Þetta er besta franska mynd ársins! Ég sá hana tvisvar og fannst hún frábær í bæði skiptin. Mér fannst það alls ekki leiðinlegt þó það sé mjög langt (3 tímar). Ég er sautján ára þannig að ég fékk augljóslega ekki að lifa atburðina í maí 1968 sem markaði gríðarlega mikilvæga breytingu í sögu Frakklands, en það skiptir ekki öllu máli þar sem ég hafði samt mjög gaman af myndinni. Það er í raun alveg algilt: fólk á aldrinum foreldra minna getur borið kennsl á persónurnar og það getur fólk á mínum aldri líka. Garrel virðist skilja ungt fólk fullkomlega, hvernig það hugsar og fylgikvilla ástarinnar sem og tap á sjónhverfingum um möguleikann á að breyta heiminum. Kannski er það vegna þess að persónan sem Louis Garrel (sonur hans) leikur er í raun ætlað að tákna Philippe Garrel sjálfan. Jæja allavega, frábær mynd, engin hasar (verður að vera heiðarlegur í þeim efnum) en svo sterkar tilfinningar að þú getur ómögulega verið áhugalaus um hana. Ef þú ert að leita að afslappandi sunnudagskvöldsmynd, ekki eyða tíma þínum í þetta, þú verður fyrir vonbrigðum. En ef þér líkar við kvikmyndir, þá muntu líka við Les Amants Réguliers sem er seiðandi mynd nálægt þeim sem gerð var á 50 og 60 aldar af Nouvelle Vague listamönnunum.