Það kemur á óvart að framleiðsla sem þessi skuli vera gerð þessa dagana, sérstaklega fyrir sjónvarp. Miðað við sterk kynferðisleg þemu og skýrar ástarsenur, svo ekki sé minnst á lesbínsku, hefur þetta fengið frábæra meðferð og leikstjórn. Leikmyndin og búningarnir eru gallalausir, leikstjórnin stílhrein og persónurnar viðkunnanlegar. Það er heilmikill húmor en hann hefur furðu dökkar millikaflar. Söguhetjan er í raun sorgleg persóna, en ekki laus við hamingju. Einnig forðast þessi framleiðsla mistökin sem flestar kvikmyndir/þættir gera þegar fjallað er um samkynhneigð/lesbínsku. Persónurnar eru mjög mannlegar. Svo virðist sem til að leyfa fólki að vera sátt við að horfa á homma og lesbíur í sjónvarpi og kvikmyndum fylli flestir þættir hana fulla af klisjum og gera persónurnar helteknar af því að vera samkynhneigðir. Ekki svo með þetta. Í Tipping the Velvet er aðalpersónan varla meðvituð um hvað það þýðir að vera lesbía! BBC hefur gert nokkrar dásamlegar uppfærslur í fortíðinni og þetta ævintýralega tímabilsverk staðfestir bara ágæti þeirra á öllum vígstöðvum.