...nú skaltu halda áfram því þetta fer í taugarnar á mér. Í alvöru, maðurinn á bakvið snilldarverk eins og "My Own Private Idaho" og "To Die For" (og aðrar ekki eins snilldar myndir, þ.e.a.s. óþarfa "Psycho" endurgerðina) hóf tilraunafasa með "Gerry", sem náði hámarki með hinu umhugsunarverða "Elephant". „Last Days“ hafði nokkrar áhugaverðar hliðar en var mjög misjafn, á meðan „Paranoid Park“, nýja myndin hans, er líka með fallegum 15 ára krökkum sem ganga um... og ekki mikið annað. Nokkrar flottar tilvísanir í Fellini (hljóðrásin endurnýtir nokkur falleg verk eftir Nino Rota) og glæsileg kvikmyndataka eftir hinn goðsagnakennda Christopher Doyle ("In the Mood for Love") eru hápunktarnir, en myndin er bara of listræn og tilgangslaus fyrir sinn eigin dóm. Við höfum fengið miklu betri fullorðinssögur og "Paranoid Park" kemur ekkert nýtt með. Ég sé ekkert listrænt við að sjá óhóflegar myndir af Gabe Nevins í nærbuxunum eða í sturtu. Eða þegar Nevins og 13 ára Taylor Momsen (litla stúlkan úr "How the Grinch Stole Christmas"), sem leikur klappstýrukærustuna hans, stunda kynlíf í fyrsta skipti, bara vegna þess að henni fannst þau verða að gera það og eftir að þau Þegar hún er búin, hringir hún í vinkonu sína til að segja hversu ótrúlegt það var (og þú getur sagt frá andliti Nevins hversu áverka það var). Allir vita að þeir eru að byrja fyrr og fyrr nú á dögum, kvikmyndir eins og "Thirteen" og jafnvel "Elephant" sjálf (sem sýnir hversu týndur vitið þeirra er almennt, ekki bara þegar kemur að kynhneigð) hafa gert betri lýsingu á því. Gus reynir að vera mínímalískur og listrænn en lokaniðurstaðan er bara leiðinleg og óáhugaverð. Næsta verkefni hans, "Milk", ævisaga um Harvey Milk með Sean Penn í aðalhlutverki, mun vonandi færa gamla góða Gus aftur, því satt að segja er þessi þráhyggja um börn undir lögaldri næstum... hrollvekjandi. 4,5/10.