Þetta er vegamynd, með morðingja um borð. Brian Kessler (David Duchovny), háþróaður, borgaralegur rithöfundur, vill stunda vettvangsrannsóknir á bandarískum raðmorðingja. En hvorki hann, né kærastan hans, Carrie (Michelle Forbes), eiga pening fyrir skoðunarferð um morðstaðir yfir landið, svo þeir auglýsa eftir einhverjum til að deila ferðakostnaði. Sem þau enda með er ungt par, Early Grayce (Brad Pitt) og kærasta hans, Adele (Juliette Lewis), tvö betri dæmi um "poor white trash" sem þú munt aldrei finna í allri kvikmyndagerð. Reyndar, Early og Adele eru hvað gerir þessa mynd svo skemmtilega, þar sem þeir babbla, grenja, trúa, pæla, spekúlera, slefa og hegða sér á annan hátt á þann hátt sem ég hef ekki séð síðan endursýningar á "The Beverly Hillbillies". Hugmynd Early um Kaliforníu: "Fólk hugsar hraðar þarna úti, vegna alls þessa hlýja veðurs; kalt veður gerir fólk heimskt". Það er nóg til að sannfæra Adele: „Ég býst við að það útskýri hvers vegna það er svona mikið af heimskt fólki hérna“. Sem Early svarar stoltur: „Það gerir það vissulega“. Early heldur áfram að leiðbeina Adele um Kaliforníu: "Þú þarft aldrei að kaupa neina ávexti, vegna þess að þeir eru allir á trjánum ... og þeir eru ekki með neinar hraðatakmarkanir, og mér heyrist að leigan þín á fyrsta mánuðinum sé ókeypis, samkvæmt lögum ríkisins." .En greyið Early á við nokkur, tja, geðræn vandamál að stríða, sem verða alltaf augljósari fyrir Brian og Carrie þegar ferðalangarnir fjórir halda vestur um Bandaríkin. Þegar þeir koma inn í eyðimörkina í suðvesturhlutanum, með sínu fallega grófa landslagi, fer „Kalifornía“ að líta meira út. og meira eins og "The Hitcher" (1986), og Early byrjar að haga sér meira og meira eins og John Ryder, brjálæðislegan hitchhiker allra, en skelfing hans virtist svo óstöðvandi. Í "Kaliforníu" er leikurinn misjafn. Frammistaða Duchovny er flöt. Brad Pitt er furðu áhrifaríkur, þrátt fyrir ofvirkni hans stundum. Michelle Forbes er frábær sem framúrstefnu-ljósmyndalistamaður. En val mitt fyrir bestu frammistöðu fer til Juliette Lewis. Með nefrödd sinni og þungum suðurlandshreim er hún töfrandi, sem hin barnalega, mjög líflega, barnalega Adele. Undir lokin tekur myndin á sig Twilight Zone tilfinningu þegar ferðamenn okkar fara í kjarnorkutilraun í Nevada síða með niðurníddu gömlu húsi fullt af prufukubbum. Söguþráðurinn leysist frekar klúðurlega upp í óþarfa og fráleitt ofbeldi, endirinn sem olli nokkrum vonbrigðum. Á heildina litið er "Kalifornia" hins vegar skemmtileg mynd, þökk sé snjöllu konsepti, frábæru landslagi, sérstaklega í seinni hálfleik, góðri kvikmyndatöku, frábærum samræðum , og þessi frábæra frammistaða Juliette Lewis.