Ég hlakkaði mikið til að horfa á þessa mynd. Það hafði öll innihaldsefni frábærrar tungu í cheeker, en það kom bara ALLS ekki saman. Hreimur Kevin Spacey var þolanlegur nema að stundum gleymdi hann að nota hann og ég hefði frekar EKKI þurft að hlusta á föla tilraun Lindu Fiorentino. Henni og Helen Baxendale vantaði algjörlega sjarma og persónuleika, sem betur fer höfðu skjákrakkarnir þeirra fullt, svo þú gætir fundið að minnsta kosti suma meðlimi fjölskyldunnar hans 2 yndislega. Þú hefðir getað þvingað spaghettí með söguþræðinum og ég er viss um að handritið hafi verið skrifað af einhverjum unglingsskólastrák í enskukeppni framhaldsskóla. Sem sagt, þegar ég var ekki að hrolla, var ég brosandi svo þetta voru ekki algjörlega sóun á 90 mínútum. Mér fannst það mjög sniðugt að setja andlit Kevins ofan á málverkið og frekar fyndið. Kannski er ég svolítið harður en ég bjóst við smá gæðaáhorfi og það kom bara aldrei.