Ég verð að segja að þessi mynd var ekki eins og ég bjóst við. Jafnvel þó ég hafi ekki lesið bókina þá er sú staðreynd að plöntur geta einbeitt og bíða eftir að dráp gerist aðeins til að láta það draga af sér lík í hádeginu, um það bil versta atburðarás sem nokkur hefur komið upp. Með titlinum rústir myndirðu halda að af 3000 árum væri einhvers konar guð eða forn dýr eða guð sökudólgur. Þetta er eins og önnur frummynd kvikmynda þar sem maður myndi halda að það væri eitthvað skrítið sem þorpsbúar óttast mest, en ekki krókódíl. Hvort sem þessi mynd var svona, þá dregur hún mann til umhugsunar um rústir Maya- eða Inca-þjóðsagna sem leiddi til vakningar og gamli guðinn eða fólkið hafði aðra dagskrá til að fórna eða eitthvað í þá áttina. En plöntur?.... komdu, er ekkert annað sem framleiðendur geta fundið upp á til að gleðja mannfjöldann?. Hvað þessa mynd varðar mun hún ná „b“ listann á skömmum tíma. Ég verð að segja að sumt af gosinu var frábært að sjá, en það bætti ekki upp fyrir restina af myndinni. Og planta sem líkir eftir farsímahljóði eða röddum fólks er bara of mikið til að trúa því. Ég er aðdáandi hryllingsmynda en ég er ekki steríó vélritaður aðdáandi sem treystir á bara gore eða vélrænni áhrif. Ég treysti á frábæra spennu og hvað næsta atriði mun hafa í för með sér fyrir meiri spennu. Málið hafði betri söguþráð en þetta gerði. Meira að segja hringurinn fékk mig til að stökkva í meira, en rústirnar eru bara það..... eyðilagðar fyrir að nota plöntu til að fá fórnarlömb til að drepa eða verða drepin af þorpsbúum. Forsendan var í lagi fyrir þorpsbúa að halda því í skefjum með salti og slíku en samt sem áður einfalt blástursljós og fullt af napalm getur auðveldlega gert bragðið til að enda þessar leiðinlegu plöntur með holdátröskun.