Ég hef nýlega séð hellamyndir og þessi mynd náði að leggja saman allar verstu hliðarnar á svona mynd. Þú færð mjög lítið þakklæti fyrir hellaumhverfið eða skrímslið sem þeir standa frammi fyrir, á meðan persónurnar eru klisjukenndar (andlegur gaur, leiðtogi með harmleik undanfarið o.s.frv.) og endirinn var bara slakur. Það fór mjög í taugarnar á mér að leikstjórinn hristi myndavélina áfram eða sýndi nánast algjört myrkur til að skapa andrúmsloft. Ég hef lesið að þessi mynd hafi gefið raunverulega mynd af hellum og já, ég ímynda mér að hellar séu dimmir. Að sýna nánast algjört svartnætti í hálfa myndina færði það í raun heim. Ég hafði mjög gaman af "the descent" sem, fyrir peningana mína, hafði betri leiklist, sýndi þéttari hellaaðstæður, betri skrímsli og hafði góðan endi.****spoiler******Skrímslið reynist vera einhver gaur sem flugvél hrapaði og foreldrar létu lífið, þannig að hann ólst upp í hellunum. Hann virðist hafa þróað með sér ofurstyrk og hraða, en hvers vegna er aldrei fjallað um það - kannski var það sama krafturinn og tæmdi kyndil rafhlöður þeirra sem olli þessu en á meðan á myndinni stendur þegar einhver er drepinn færðu á tilfinninguna að eitthvað stórt með klærnar sem rífur upp hvert fórnarlamb ( sjáðu hversu mikið blóð skvettir á veggina!) en á endanum er þetta bara einhver náungi með feld yfir sig og grímu? Ég væri til í að horfa framhjá þessu ef mikilli spennu væri náð en það var varla raunin. Svo byrjar hann að nauðga síðasta caver og roll credits sem eftir er... Næstum fáránlega slæmt fannst mér. Stundum er mynd svo slæm að þú getur metið hana og kannski hlegið, en þessi mynd tekst ekki að taka sjálfri sér líka létt. Þú horfðir á það, þú getur ekki horft á það!