Svo það byrjar á fallegu gömlu húsi úti á landi. Þú ert með hóp af fólki sem er beðinn um að koma í þetta hús og (ekki að undra) umsjónarmenn læsa alltaf hliðunum á nóttunni án sýnilegrar ástæðu. Anywhoo, fólkið hlær, grínast o.s.frv. Þessi læknir segir þeim skelfilega sögu af þessari konu og nokkrum krökkum. Þeir verða hræddir, þeir byrja að finna fyrir hlutum. Ó nei, stelpa sér drauginn. Talandi meira en þessi risastóri draugur kemur og etc etc. Þessi stelpa kemst að því að þessi draugur drap lítil börn og að hún verður að frelsa sálir þeirra, já já, bla bla. Hún gerir það en, ó nei, hún deyr eins og hún gerir. Og fer til himna á meðan þessi illi draugur fer til helvítis. Tveir lifa af og flýja húsið. Handritið er hræðilegt vegna þess að gaur lætur höfuðið höggva af sér og Elanor (sá sem deyr og bjargar krökkunum) segir "ó nei". Leikurinn er viðurkenndur, áhrifin eru vitleysa og leikmyndin er nokkur herbergi sem notuð eru aftur og aftur. Í grundvallaratriðum ef þér finnst gaman að hlæja að illa gerðum kvikmyndum, horfðu á hana, en ef þú ert að leita að hræðslu skaltu örugglega missa af þessari mynd. Ég varð fyrir miklum vonbrigðum þegar ég horfði á þetta. Mjög mikið svik. Systur minni (sem verður mjög auðveldlega heilög) leiddist í þessari mynd, hún er skelfileg.