Svo virðist sem M.Hazanavicius sé kominn aftur! Maðurinn á bak við "la classe américaine" kemur aftur með mjög skemmtilegt og snjallt framhald af þessum gamaldags OSS-117...Þar sem leikstjórar hafa tilhneigingu til að "offramkvæma" framhald gamalla sígildra ( mundu hefnendurna,urk), Hazanavicius valdi að vinna að mjög ódýrri hetju, OSS-117, eins konar lágfjárhagslega frönsku 007, og ákveður að gera það á gamla skólann...Ljósmyndunin, líkamsviðhorfin , bardagakóreógrafían og FX, allt er eins og virðing fyrir því hvernig kvikmyndir voru gerðar aftur á fimmta áratugnum. Og það virkar, þar sem tónninn og brandararnir í myndinni eru mjög góðir! Jean Dujardin táknar fullkomlega þennan heimskan-hrokafulla-machó-eigingjarna franska njósnara, týndan í landi sem hann skilur aðeins með tilliti til þjóðsagna og minnimáttar. nei, ég ætla ekki að segja að það hafi neitt að gera með það sem gerist núna á sama svæði...ah ah)...Hann lítur bara út eins og ófrosinn Lino Ventura, með eitthvað eins og 40 pund minna, sem er fullkomið fyrir hlutverkið. Aðrir meðlimir leikarahópsins passa líka fullkomlega, með allt sem þú getur dreymt um rússneska njósnara, egypska sjálfstæðismenn og fyrrverandi nasista. Og auðvitað konurnar, þar sem það verða að vera "femmes fatales" í hvaða góðum njósnara- kvikmyndir... Söguþráðurinn er góður (kannski ekki ljómandi en alveg nógu góður...), gerist á milli raunverulegra sögulegra staðreynda, og muna okkur á fyndinn hátt hvernig Frakkland (og hinir) komu fram við nýlendur sínar í þá daga. Þetta byrjar allt árið 1955 með því að breskur njósnari hvarf á meðan hann rakst á rússneskan farm fullan af vopnum í Suez. Síðan sendir Frakkland besta vin sinn, umboðsmann OSS-117, til að komast að því hvað varð um bæði sendinguna og umboðsmanninn... Staðreyndin er að þessi umboðsmaður er í raun eins heimskur og hann getur verið, og hann rennur í gegnum söguna án þess þó að skilja hana og leysir hana á mjög clouseau-esquire hátt. Ég verð að segja að ég hafði slæma tilfinningu fyrir myndinni, þar sem umfjöllunin um hana var frekar ógnvekjandi, og þar sem franskur húmor hefur tilhneigingu til að vera frekar popúlískur og flatur (gleymdu les bronzés 3 eða útilegu...) en ég var virkilega undrandi, og á góðan hátt! Ég mæli eindregið með henni, hvort sem þú vilt góða skopstælingu á Bond-esquire myndum (mun skemmtilegri en í D.E.B.S. til dæmis, en minna pils) eða þú ert aðdáandi þessarar ósviknu og einlægu tökuaðferðar sem þeir höfðu í 5Os . Já, þetta er snjallt og (virkilega!) fyndið, þú ert kominn með málið enn og aftur, herra Hazanavicius!