Steve Biko var svartur aðgerðarsinni sem reyndi að standast hvíta minnihlutann sem stjórnaði Suður-Afríku á svipaðan hátt og Gandhi reyndi að standast nýlendustefnu breska heimsveldisins á Indlandi. Kvikmynd Richard Attenborough, Cry Freedom, fjallar ekki um Biko eða Apartheid eins mikið og hún er um Donald Woods, hvíta frjálslynda dagblaðaritstjórann sem lagði líf sitt í hættu við að reyna að segja sögu Biko. Kvikmyndin hefur hrífandi sjónarhornsskipti eftir að Biko deyr í fangelsi af tortryggni hegðun af hálfu suður-afrískrar „lögreglu“. Woods, leikinn af Kevin Kline, verður að velja hvort hann gerir rétt og flýr land til að gefa út bækur um Biko eða leyfa eiginkonu sinni, leikin af Penelope Wilton, að þrýsta á hann til að gleyma bókunum. Í því tilviki deyr Biko til einskis. Það sem byrjar sem lífsbreytandi vinskapur milli Biko og Woods hrörnar í staðal við fjölda flótta yfir landamæragarnið eftir dauða Biko. Óskarstilnefndi Denzel Washington er góður í aðeins fjórðu mynd sinni sem Biko, en eitthvað er að í mynd sem reynir að lýsa baráttu Apartheid með því að einblína meira á raunir hvítrar fjölskyldu í meira en hálfa myndinni. Attenborough hefði þjónað umræðuefni sínu betur með því að einbeita sér að uppgangi Biko til frama í stað þess að byrja þar sem Biko vingaðist við Woods. Kannski var svartur leikari í aðalhlutverki í 2 1/2 klukkutíma mynd ekki beint til þess fallinn að koma stórum miðasölum, en myndin var engu að síður gífurlegt kassaflopp. Kvikmyndapólitík til hliðar, myndin skemmtir enn og sendir skilaboð eða tvö, að vísu á PG-hreinsaðan hátt. *** af 4 stjörnum.