Enginn í þessari mynd hefur mikið að gera. Þetta eru líklega lengstu 65 mínútur sem ég hef eytt í að horfa á kvikmynd. Förðunaráhrifin á píanóleikarann ​​með macromeglia eru nokkuð góð, en það er það eina sem kemur í veg fyrir að þetta fái einkunnina 1. Aðstoðarmaður læknisins fer í gegnum miklar skapsveiflur frá aðgerðaleysi til hysteríu á nokkrum sekúndum og virðist síðan gleyma hvar hún var í næsta atriði. Leikstjórinn setti saman mikið af réttu hráefnunum í vitlausa doktorsmynd, en gleymdi einhvern veginn beinagrind sögu til að hengja þau á. Nema þú þekkir einhvern í leikarahópnum eða áhöfninni, myndi ég ekki mæla með því að taka sýnishorn af þessu.