Þessi mynd er mjög nútímaleg og framsækin. Það er um 75% á ensku. Það er ætlað ungum áhorfendum sem eru að fara á enskumælandi multiplex. Grunn plott er svipað og DDLJ. Leiklistin er undir meðallagi. Því miður eru þeir að sýna ranga mynd og sýna ungmennunum slæmt fordæmi. Tanisha er sýnd drekka úr flösku, eða taka myndir af tequila um 5-6 sinnum í myndinni. Leikstjórinn viðurkennir ekki einu sinni að hún sé alkóhólisti og á við drykkjuvandamál að stríða. Alla myndina klæðist hún bara bikinítoppum hvort sem hún er í vinnunni, á ströndinni eða í brúðkaupi. Kvenhetja myndarinnar sem gerir þetta lætur unglingunum finnast þessi hegðun vera ásættanleg. Því minna sem sagt er um mistök Uday Chopra í DDLJ hlutverki Shahrukh Khan sem hrokafullur eltingarmaður, því betra. Myndin fjallar um jafnrétti kynjanna. En jafnrétti á ekki að snúast um að gera sömu mistök, í staðinn um að gera rétt til að gera rétt. Ef karlmenn hafa verið sýndir sem langvarandi Casanovas í kvikmyndum, þýðir það ekki að konur ættu líka að sýna sömu hegðun. Jafnvel þó að myndin sé gerð í léttum skemmtilegum anda, ýtir hún undir svo margar rangar félagslegar hugmyndir í nafni þess að vera framsæknar, að " skemmtilegur" hluti myndarinnar hefur engin áhrif. Ekki einu sinni í Kanada klæða konur sig svona, eða krakkar haga sér eins og þeir hafa sýnt í myndinni. Það er vissulega ekki spegilmynd af indversku samfélagi eða jafnvel kanadísku samfélagi. Kannski ættu þeir að hafa fyrirvara í upphafi þar sem segir: "Allar persónur og atburðir í myndinni eru ímyndaðir og endurspegla ekki raunverulega menningu borganna og landanna sem nefnd eru í myndinni." Það eina góða við þessa mynd er lengdin, 1,5 klst., guði sé lof.