Það var ekki þurrt auga meðal áhorfenda síðdegis í gær eftir að ég fór úr bíóinu, eftir að hafa séð þennan gimstein af kvikmynd í uppseldu húsi sem hluti af kvikmyndahátíðinni í Hamborg í ár. Og tárin sem féllu voru öll af hlátri. Þessi mynd var fyndin, það er engin önnur leið til að segja þetta. Það var ekki einn leiðinlegur hluti í henni, ég hló í gegnum það og með mér allir hinir okkar þrjú hundruð unnendur franskrar kvikmyndagerðar. Alain Chabat var alveg frábær. Frábær trúður ef á þarf að halda og alvarlegur ef aðstæður kalla á það. Flutningurinn var auðvitað algjörlega yfir höfuð en þetta var einmitt það sem sagan þurfti og það sem gerði það að verkum að hún virkaði svona vel. Jafnvel frábær var Charlotte Gainsbourg sem ég elska að sjá mikið og móðirin var líka mjög sterk frammistaða. Systurnar hefðu getað verið aðeins ítarlegri í karakter í handriti, en fyrir utan það er ekkert til að væla yfir. Ég skemmti mér konunglega við að sjá þessa mynd á meðan Hamborg var að drukkna í rigningu úti og ég vildi óska ​​þess að myndir sem þessar frá Frakklandi kæmu reglulega út í Þýskalandi. En dreifingaraðilar hér á landi virðast ekki skilja að Frakkar gera góðar myndir. Ég get allavega ekki beðið eftir að finna DVD disk sem býður upp á texta (Halló Ástralía? Plís?) því þá mynd þarf ég heima til að horfa á nokkrum sinnum í viðbót!