Þetta er veikt framhald: það vantar áhuga og léttan blæ hins stórbrotna "Man Called Horse" í næstum öllum þáttum og miðað við hvert annað virðast þeir varla vera sama tegundin. The Return er næstum skopstæling á fyrstu og reynir að kalla fram ólíkar indverskar athafnir en virðist vera að reyna allt of mikið að flaska á töfrum þeirrar fyrstu. Í þessari mynd er ættbálkurinn týndur og yfirgefinn, búinn að missa heimalönd sín, nútímalíf hefur gengið inn í paradísina og þeir lifa í sárri eymd og fátækt. Kannski er þetta málið: fyrsta myndin fór með okkur á stað þar sem við myndum vilja vera, einfaldari tíma. Þetta fer með okkur til niðurbrotinna indíána í ömurlegum heimi og Hvíti maðurinn er hetjan og frelsarinn sem afneitar frekar hugmyndinni um myndina. Fegurð þeirrar fyrstu fólst í því að hvíti maðurinn lærði og uppgötvaði að raunveruleg siðmenning er fólgin í gildi frekar en vestræna efnishyggju. Í seinni myndinni er þetta allt annað en ábótavant og því endum við með slaka mynd. Gífurleg vonbrigði.