Furðulegt samband milli miðaldra konu og transsexuells sem verður kona bráðum. Charlotte og Venorica, báðar föst í líflausu lífi sínu og vita ekki hvernig á að komast út úr þeim. Charlotte er eigandi snyrtistofu, hún hefur slitið samvistum við árásargjarnan fyrrverandi eiginmann sinn, flutt í íbúð ein með öll húsgögn pakkað nema stóra rúminu sínu. Veronica býr á neðri hæðinni með aumingja hundinum sínum, hún er viðkvæm og í örvæntingarfullri truflun á heimsókn móður sinnar og slæmu sambandi við pabba sinn. Eina von hennar er sú að komandi kynskiptiaðgerð breyti henni í alvöru konu og þá verði allt í lagi. Það eina sem hún getur gert núna er að bíða eftir samþykkisvottorði. Svo hittast þessir tveir einstaklingar fyrir tilviljun og smám saman koma þeir allir inn í líf annarra, það er einhver glitta í milli þeirra, en enginn er nógu hugrakkur til að horfast í augu við sannleikann vegna þess að þeir eru það ekki tilbúnir til að samþykkja breytinguna eins og flestir gera. Að lokum er endirinn nokkuð ánægjulegur og skilur eftir smá ímyndunarafl fyrir okkur til að hugsa um það. Frábært verk leikstjórans gefur mér mikinn svip, hún höndlar þróun persóna mjög vel, tilfinningaþrungið andrúmsloft er frekar fullt og ákaft. Einnig er ég svo heltekinn af drungalegu ljósin um alla íbúð, Delphic en full af löngun. ósvikin og sannfærandi. Þessi sænska indie-mynd fjallar um kynni og breytingar, sama hvort þú ert samkynhneigður eða gagnkynhneigður, karl eða kona, einkenni lífsins er alls staðar til staðar, alltaf þegar þú lendir í því verður þú hikandi og ráðvilltur, en kl. að minnsta kosti ekki vera hræddur, fylgdu hjarta þínu og veldu réttu leiðina.