Ég sá þessa sviðssýningu þegar hún var sýnd á PBS árið 1983. Ég tók þátt í leikhúsi á staðnum á þeim tíma og hafði séð nokkuð ótrúlegt efni úr Dell Arte-leikurunum, en Bill Irwin sló í gegn. Ég var mest hrifinn af því hvernig maður af hans stærð (hann er frekar hávaxinn og nautsterkur) gæti brotið sig upp í lítinn kassa án þess að gera hlé á aðlögun og farið yfir sviðið á hlaupum án þess að hvísla hljóð frá fótum hans ef hann kýs að gera það ekki gera hvaða hávaða sem er. Ótrúlegast fyrir mig í þessum gjörningi var þó hvernig hann reis á fætur meðan á tjakknum / marionette verkinu stóð. Þeir sem sáu þessa sýningu muna að þegar hann klifraði upp úr kassanum og hneig niður á gólfið með líkama sinn haltan og útlimum akimbo, „tog“ hann sig upp á hausinn eins og í bandi og reis ekki bara til að fætur hans, en að fullum ballettpunktiog gerði það í einni fljótandi, að því er virðist áreynslulausri hreyfingu. Hugleiddu bara styrkinn, náð, jafnvægi og einbeitingu sem slík röð hreyfinga þarf að taka til að ná þeim eins og hann gerði! Bættu við líkamlegt atgervi hans sterka og trúverðuga persónusköpunarhæfileika hans og þar liggur fullkominn leikari / flytjandi. Kjálkinn féll við hreyfinguna og hjartað mitt brast við túlkun á brúðu sem er staðráðin í að vera meira en bara lífvana hlutur í kassa. Hvað varðar óheppilega (já, "hörmulegt" væri betra orð) að þetta væri ekki tiltækt stykki í heimilismiðlunarformi, hef ég tekið eftir því að mikið af verkum PBS er ekki fáanlegt á segulbandi eða DVD. Stundum verður hægt að kaupa PBS-þætti beint hjá þeim í takmarkaðan tíma strax í kjölfar útsendingar, en þeir eru sjaldan lengi á markaðnum. Á því eru auðvitað undantekningar, en þetta eru aðallega vísinda- og sagnfræðiheimildarmyndirnar; sjaldan er listverk eftir lengi á prentiað því gefnu að það hafi nokkurn tíma komið inn á VHS/DVD til að byrja með. Ég veit ekki hvers vegna þetta ætti að vera svona; vissulega gæti PBS notað tekjur af markaðssetningu heimamiðla á þáttum sínum, en þeir nýta sér það ekki mikið. Þetta er til skammar. Það er margt sem ég hef horft á á PBS sem mig langar að eiga, en hlutir eins og "The Regard of Flight" eru, ég er hræddur um, einstaks skemmtun einu sinni á ævinni, sem aldrei verða endurtekin á PBS aftur og aldrei hægt að kaupa heimilismiðla. Það er virkilega ömurlegt. Ég er heppinn að hafa lent í því þegar ég gerði það. Ó, já, bókasafnið okkar á staðnum fékk eintak af "The Regard of Flight." Og já, því var stolið.