Í Hringnum var það myndbandsupptaka; vefsíða var vandamálið í Feardotcom; hættan í Pulse kom frá tölvum; og Sími og eitt ósvarað símtal innihélt „þú giskar á það“ banvænir símar. Í Stay Alive er tæknin sem veldur alls kyns vandamálum netleikur: þeir sem spila hann deyja skömmu síðar. Hversu snjallt! Leikstýrt af William Brent Bell (hverjum?), og með óáhrifamiklum leikarahópi af tuttugu og einhverju sem þú gætir hafa séð áður, en man sennilega ekki hvar eða hvað í fjandanum þeir heita, þetta er afskaplega afleitt verk. af kvikmyndagerð sem miðar beinlínis að PG-13 hryllingssettinu; Gamalreyndum ógnvekjandi kvikmyndaáhorfendum mun án efa finnast Stay Alive afar leiðinlegt, mjög fyrirsjáanlegt og ekki að minnsta kosti ógnvekjandi. Í illa þróaðri söguþræði er fylgst með hópi leikja með afar fáránleg nöfn (Oktober, Loomis, Phineus, Hutch og Swink!?! ) sem reyna að leysa leyndardóminn á bak við banvæna leikinn áður en þeir verða líka fórnarlömb. Að lokum komast þeir að því að það er illi andi hinnar goðsagnakenndu greifynju Elizabeth Bathory sem er að drepa hvern þann sem þorir að leika sér og að eina von þeirra um að lifa af er að halda áfram með leikinn til enda. Með sögu eins heimsk og þessa, Áhorfendur ættu að búast við kvikmynd með lausum endum, ekki einu einasta rökfræði (hver gerði leikinn, hvernig og hvers vegna er aldrei útskýrt), mjög lítið um hræðsluáróður eða klám og heimskulega lokasenu til að skilja hurðina eftir opna fyrirguð forðiframhald.