Af hverju að taka fullkomlega gott frumsamið drama, byggt á fullkomlega góðri skáldsögu, og endurgera það sem hálfgerðan söngleik? Og leikið það með leikurum sem skortir eingöngu söng- eða danshæfileika? Nokkuð í ætt við "Showgirls" eða tvær nýjustu "Star Wars" myndirnar, "Lost Horizon" er full af óviljandi hlátri. Hver getur gleymt Sir John Gielgud sem brosir órólega í Dali Lhama búningnum sínum, sem hefur yfirumsjón með túlkandi dansi fyrir repúblikanaflokkinn ("Fjölskylda")? Eða Sally Kellerman sem grípur kærlega til George Kennedy og gerir sitt besta í Cher þegar hún hoppar frá einum steini til annars ("Hvert lítið sem þú gerir")? Og uppáhalds minn, Bobby Van sem felur í sér styrk menntakerfis Bandaríkjanna ("Question Me An Answer")? Ég get ekki beðið eftir DVD útgáfunni, því vonandi mun hún innihalda athugasemdir frá Liv Ullmann, sem mun loksins útskýra hvað hún var að hugsa þegar hún samþykkti að gera þessa mynd!