Þessi mynd byrjar illa. Ótrúlega krúttlegur einleikur fylgir strax eftir frábærlega gert, sannarlega ótrúlegt geimskipsslys. Svo fara hlutirnir aftur niður á við, þar sem þú áttar þig á því að þeir sem eftir lifa eru allir a) vondir leikarar (fyrir utan bryggjuflugmanninn og geðsjúklinginn) og b) þeir passa nánast allir of vel inn í hlutverk skrímslafóðursins. Helmingurinn talar ekki einu sinni ensku, sem kemur í veg fyrir að áhorfendur kynnist persónunum yfirleitt. Þér líður eins og þú sért að horfa á "Deep Blue Sea" mætir "Silence of the Lambs", að frádregnum góðu bitunum. Og því miður reynir allt málið að vera „Hrunið á eyðimörk með Hannibal Lecter“ í dagsljósinu. Vin Diesel er frábær leikari - en hann er enginn Anthony Hopkins, og hann pirrar satt að segja eins og hinn snjalli ofsvali sálfræðingur. Það er að minnsta kosti ein mjög góð sena þar sem óvænt lifði af - en fyrir utan það hefði maður alveg eins getað klippt út fyrstu þrjátíu mínúturnar eða svo...En svo breytast hlutirnir. Ég get ekki nákvæmlega staðhæft augnablikið, en fljótlega verður myndin miklu betri. Það finnst líka minna hakkað - atriðin byrja í raun að fylgja hvert öðru með samræmdri frásögn og Vin Diesel verður mun minna pirrandi og fljótlega er hann sýningarþjófur. Þegar fyrstu skrímslin birtast er myndin reyndar nokkuð skemmtileg. Þegar kvölda tekur er það frábært. Spennandi, hryllilegt og spennandi. Og meira að segja persónuþróun flestra aðalpersóna er vel unnin. Ef þú getur bara setið í gegnum lélega hlutina í byrjun þá ertu í frábærri skemmtun. Að auki er myndefnið augnakonfekt og ég viðurkenni það hreinskilnislega: Ég elska litinn og tóninn í þessari mynd. 7/10 (gæti hafa verið 9/10, ef bara ....)