Pauline Kael gaf þessa mynd góða dóma en hún er hræðileg. Hún er mjög gamaldags, húmorinn kjánalegur og tónlistin gleymanleg. Í raun er hún svo kjánaleg að hún er næstum vandræðaleg. Það gæti hafa verið skemmtilegt árið 1938 en ég get ekki ímyndað mér að nokkur hafi notið þess árið 2003.