Í alvöru. Ég var að ljúka við fyrstu skoðun mína á Demonicus og orð hafa brugðist mér. Ég man þegar ég sá nafn Charles Band á kvikmynd og hjartað í mér hljóp. Hann var aldrei Wes Craven eða John Carpenter. Hann var vonarvígi fyrir litla manninn. Gaurinn sem bíómyndir komu í myndbandsbúðina í stað margfaldans, en þær rokkuðu samt meira en flest töff drasl sem við þurftum annars að þola.Og nú... þetta.Sársaukalega augljós gönguleið frá Kaliforníu tvöfaldast fyrir „Alparnir " og yfirgefin lestargöng eiga í raun að vera "forn hellir". Ég meina, þeir reyndu ekki einu sinni að klæða hlutinn upp með mosa eða filma hann á þann hátt sem gæti gefið til kynna að þetta væri eitthvað annað en gömul lestargöng! Úff! Í stað þess að vera hrollvekjandi djöflaskylmingakappi, eins og forsíðan gefur til kynna, erum við meðhöndluð með náunga sem klæðist nýjustu Wal-Mart Halloween-fatnaðinum. Það er ansi flott lík sem lifnar stundum við til að ropa og sveifla fingrunum, en hann lærir ekki einu sinni að standa fyrr en á síðustu fimm mínútunum. Af hverju gat hann ekki verið illmennið? Í staðinn höfum við bróðurstrákinn Joe með plastsverði. Ouch.Charles Band... þú ættir að skammast þín fyrir að nafnið þitt sé fest við svona tröppur. Ég elska kvikmyndir sem eru svo slæmar, þær eru góðar. Djöfull hef ég gaman af mynd sem er svo slæm, hún er bara slæm. Þessi er hins vegar bara óáhugaverð. Fullkomið dæmi um að græða peninga frekar en að gera gæðamynd.