Marjorie (frábær og hrífandi frammistaða Farrah Fawcett) forðast naumlega að verða fyrir árás í bíl sínum af grimmilegum raðnauðgaranum Joe (frábærlega leikinn af ógnvekjandi sannfæringu og ákafa af James Russo). Hins vegar, Joe stelur veskinu hennar og kemst að því hvar Marjorie býr. Hann heimsækir hana einn örlagaríkan dag. Eftir að hafa beitt Marjorie fyrir miklu niðurlægingu og sálrænu ofbeldi, tekst Marjorie að snúa taflinu við Joe og læsir hann inni í arninum. Hvað ætlar Marjorie að gera við Joe? Leikstjórinn Robert M. Young og handritshöfundurinn William Mastrosimone búa til harðorða, grófa og oft truflandi siðferðisævintýri sem dregur snjallt siðgæði og sársaukafulla niðurlægingu nauðgunar á bragðið á sama tíma og hún sýnir hvernig sérhver manneskja sem er ýtt út í öfgar er fær um að hneyksla ofbeldi og ómannúð. Joe lítur stranglega á konur sem hluti á meðan Marjorie lítur aðeins á Joe sem „dýr“. Hins vegar neitar þessi mynd að aðdáunarverðu láni að láta Joe vera einfaldlega viðbjóðslegan einvíddar skrípaleik; í staðinn er hann skelfilega raunverulegt og að lokum aumkunarvert mannskrímsli með eiginkonu og krakka (sérstaklega er hápunktur játning Joe virkilega átakanleg). Fawcett og Russo eru báðir framúrskarandi í fremstu röð; þau fá fínan stuðning frá Diana Scarwid sem hinn óvirka Terry, Alfre Woodard sem hin skynsama Patricia og Sandy Martin sem samúðarfulla lögreglukonuna lögreglumanninn Sudow. Bæði lipur kvikmyndataka Curtis Clark og J.A.C. Skjálftastig Redfords, sem skríður húðina, eykur til muna hina töluverðu klaustrófóbísku spennu. Algjört kraftaverk.