Ótrúleg saga og þvílík mynd! Hatturinn er settur af Ben Daniels, Lavinia Currier og hinum frábæra Honore de Balzac. Þessi hrífandi mynd miðlar ástríðu sem persónurnar upplifa svo áreynslulaust og samt svo kraftmikið. Ég horfði á hana dáleidd, næstum því að halda niðri í mér andanum þegar sagan þróaðist í átt að óumflýjanlegum endalokum. Framkvæmd þessarar myndar var nánast gallalaus: einföld og hrein, hún spilar með hjörtum okkar og leiðir okkur til að skilja hið undarlega platónska, algera eignarhaldssama tengsl milli tveggja vera sem ekki er ætlað að vera hluti af heimi hvor annarrar. Báðir eru færir um ástúð, en samt kaldhæðnislega er það sá sem er „þróaðari“ sem verður háður og eignarmikill, ófær um að sætta sig við frelsi hins. Þetta er eitt mest heillandi og heillandi yfirlit yfir hinar fjölmörgu gerðir ástar, og ótrúleg rannsókn á því hversu þrúgandi og eyðileggjandi mannleg ást getur verið stundum. Aðeins frumlegur hugur myndi tengja þessa sögu við hvers kyns dýradýrkun.