Eftir forvitnilega byrjun fer þetta litla drama fljótt niður í raðir hreinnar meðalmennsku. Í upphafi myndarinnar sjást tvær konur (Heather Graham og Natasha Gregson Wagner) hittast á meðan þær bíða eftir að kærastarnir komist heim úr fríinu. Natasha Gregson Wagner er yndisleg leikkona og leikur Louise; sæt stelpa sem ástkær kærasti hennar er alhliða skemmtikraftur; tónlist, kvikmyndir þú nefnir það, hann gerir það. Á meðan hún er að segja hinni stelpunni, Carla (Heather Graham) allt frá yndislega kærastanum sínum, kemur fljótlega í ljós að líkindin á milli tveggja karlkyns vina þeirra eru of mikil.... og það er augljóst að stelpurnar tvær eru að deita sama gaur. Ó elskan. Sláðu inn Robert Downey Jnr, sleaze-töskuna sem á tvær kærustur á meðan einhver greyið einhvers staðar þarf að fara án einnar. Downey leikur svona gaur sem dömunum líkar við, en karlmönnum finnst fráhrindandi pirrandi; hann er í rauninni mömmustrákur. Versta gerð líka; í símann hringjandi móður allan tímann, sífellt að sturta vinkonum sínum með metnaðarfullum (þó tómum) loforðum o.s.frv. Það er nóg til að gera venjulegan gaur veikan. Myndin rífur vísvitandi af sér yfirburða þríhyrningsmyndir eins og Jules og Jim. Þessi mynd virkar þó ekki; aðallega vegna þess að sagan er svo ótrúverðug. Í alvöru, ef tvær konur hefðu bara komist að því að þær væru að deita sama gaur... þá myndu þær ekki halda sig við til að tala um það. Önnur ástæða fyrir því að hún dettur niður er sú að hún er bara svo þögul. Það er enginn endir á möguleikum fyrir útkomu ástandsins sem þessi mynd kynnir, sérstaklega með klaustrófóbíu að setja allt í litla íbúð; en það eina sem myndin gerir er að týnast í fjölda samræðna; illa skrifaðar og illa fluttar samræður, þ.e. Myndin er líka gríðarlega ofspiluð; það er bara ekki trúlegt að fólk líði eins og það gerir í þessari mynd eftir að hafa lent í þessum aðstæðum. Robert Downey Jnr er eitt af mörgu sem er sóað í myndinni. Með Natural Born Killers sannaði hann að hann gæti gefið frábærlega skemmtilega frammistöðu, og það er eitthvað sem þessi mynd gæti gert með. Kvendýrunum tveimur er ekki sóað því enginn bjóst við neinu af þeim hvort sem er, en Downey hefði örugglega mátt nýta betur. Á heildina litið? Sóun á tíma. Ekki nenna, sjáðu Jules et Jim eða Natural Born Killers í staðinn. Það er mitt ráð.