Ég var svo heppinn að ná þessari mynd á Phoenix kvikmyndahátíðinni og ég verð að segja að ég hafði mjög gaman af henni. Þegar ég spurði leikstjórann hvort hann hefði farið í kvikmyndaskólann var ég mjög hrifinn af því að hann hefði ekki gert það. Kvikmyndir sem þessar koma ekki frá fólki án hæfileika. Að koma sér af stað í auglýsingum og búa svo til fjölskyldugamanmynd sem þessi sýnir alvöru svið. Ég mun svo sannarlega fylgjast með því sem hann gerir næst. Eins og góð indímynd ætti að gera er myndin mjög karakterdrifin. Á móti venjulegu Hollywood-myndinni þinni, sem er að mestu leyti byggð á söguþræði. Kvikmyndin fjallar um gyðingafjölskyldu í New York, Applebaum's, sem öllum hefur verið boðið aftur í "sjálfsvígs" veislu föður síns. Myndin er stútfull af fyndnum, snöggum, stífandi, samræðum. Sú staðreynd að litla gyðingafjölskyldan er heltekið af því að vera gyðingur og allir sem eru gyðingar rökstyður óraunhæfar aðstæður „sjálfsvígs“ aðila í raunveruleikanum. Leikstjórinn Jeff Hare gerir frábært starf við að draga persónurnar upp úr leikurunum og koma þeim til skila á skjánum. Framleiðsluhönnunin vekur leikmyndirnar lífi með mikilli athygli á litlum smáatriðum sem gera umgjörðina eins og heimili sem búið hefur verið í í 40 ár. Klippingin heldur í við samræðuna á þann hátt að hún fær mann til að sitja á sætinu og velta því fyrir sér hver ætli að stinga hvern með næstu fyndnu setningu eða punch línu. Og þegar það á við hægist á myndinni til að leyfa áhorfendum að kafa aðeins dýpra í merkingu og hvata sem eru falin í þessum elskulegu persónum. Ef þú ert aðdáandi Woody Allen eða kvikmynda eins og "As Good as it Gets" farðu að sjá þessa mynd.