Þar sem það eru nokkur ár síðan ég gagnrýndi þessa klassík hef ég ákveðið að fara aftur og rifja hana nánar upp, en fyrst nokkrar innherjaskýringar frá kvikmyndagagnrýnanda. Þessi teiknimyndasería er ein af þeim sem ég ólst upp við, hún gerði mitt æsku glöð, það gerði þetta æðislegt, sakna sums af þessu í dag sem við sjáum greinilega ekki eins mikið og við gerðum í dagana, jæja að endurskoðuninni...Talespin, eða Luftens Helte sem það heitir í Danmörku er frábær teiknimyndasería, hún er mjög eins og chip and dale, ducktales og margt af þessum gömlu, svo það hefur þessa undarlegu tilfinningu í kringum hana, ég man ekki þessa seríu eins mikið og ég myndi vilja muna hana. skoðun það var mjög frábært, það kom með einhvers konar skilaboð, ekki svona villt skilaboð, hins vegar er það eitt af þeim gömlu svo það er hægt að fyrirgefa. Nú vil ég ekki hljóma gamall eða neitt en mér finnst eins og tíminn rann mér úr greipum með þessar teiknimyndir, í dag sjáum við eitthvað eins og Ed Edd og Eddy eða eitthvað annað svo skrítið, við erum með alla þessa nýju eða næstum því nýju þætti eins og Hannah Montana eða eitthvað svoleiðis, samt finnst mér eins og við gerum það ég er ekki með sama anda í teiknimyndum eða alvöru þáttum eins og við gerðum í árdaga. Núna kannski hef ég rangt fyrir mér en mér finnst eins og tíminn hafi breyst í mikið, til að álykta að ég væri spennt að sjá þessar seríur eins og Talespin koma út aftur til sjónvarpsskjáinn í stað allra nýju, gefðu mér teiknimyndir úr æsku, gefðu þær krökkunum sem ég á einhvern daginn, gefðu þær aftur...