Jæja, í fyrsta lagi, ef þú ert að skoða Revolt of the Zombies sem einhverja mjög snemma Night of the Living Dead (1968) mynd, gleymdu því. Þetta snýst um „uppvakninga“ í sálfræðilegri merkingu, þar sem hugtakið táknar einungis einhvern sem hefur ekki stjórn á vilja sínum, en verður þess í stað að fylgja vilja annars. "Zombíarnir" hér, eins lítið og þeir eru í myndinni, eru að mestu myndlíkingar fyrir undirgefni við ríkið eða yfirvöld almennt, eins og á stríðstímum. Það er talsvert erfitt að kalla þetta hryllingsmynd. Myndin gerist í fyrri heimsstyrjöldinni. „Franskt kambódískur“ liðsmaður hafði heyrt undarlegar sögur um uppvakninga--sem talið er að Angkor Wat hafi verið byggt með því að nota uppvakninga--og það eru til sögur um uppvakningaher sem sigrast auðveldlega á óvinum. Armand Louque (Dean Jagger) kemur með prest sem á að vita leyndarmál uppvakninga, en hann vill ekki tala. Þannig að Louque og alþjóðlegur herlið fara til Angkor Wat í fornleifaleiðangri sem ætlað er að uppgötva leyndarmál uppvakninga og eyðileggja upplýsingarnar áður en uppvakningar eiga möguleika á að „útrýma hvíta kynstofninum“. Eitt af því undarlega við Revolt of the Zombies er að það virðist sem kannski rithöfundurinn/leikstjórinn Victor Halperin hafi ákveðið að breyta leikáætlun sinni meðan hann var að taka upp handritið. Myndin byrjar eins og hún muni kanna uppvakninga/hernaðarsamlíkinguna, og jafnvel hafa ævintýraþætti, en eftir um það bil 15 mínútur skiptir hún um gír og verður meira ástarþríhyrningssaga. Halperin heldur sig við undirtexta um vilja og kraft ( og Nietzschean "vilji til valda"). Myndin er áhugaverð á þeim vettvangi, en handritið og klippingin eru mjög ögrandi. Þetta er enn ein eldri mynd sem það kæmi mér ekki á óvart ef það vanti upptökur, sérstaklega þar sem sumar senur dofna jafnvel eða klippast á meðan persóna er að tjá samræður. Innan um tilgerðarlega rómantíska söguna reynir Halperin að halda áfram að vísa í uppvakningaþráðinn , en lítið af uppvakningaefninu er skynsamlegt. Louque uppgötvar leyndarmál uppvakninga, en það þýðir ekki mikið fyrir áhorfandann. Aflfræði uppvakningaefnisins er óljós og ruglingslegHalperin grípur jafnvel til þess að nota ofangreindar upptökur af googlum augum Bela Lugosi úr kvikmynd sinni, White Zombie, frá 1932, en útskýrir aldrei hvað það hefur með neitt að gera. Það eru stórar eyður í söguþræðinum, þar á meðal ástarsögunni. Efnilegar, áhugaverðar persónur frá fyrstu hjólunum hverfa í langan tíma. Einu hugsanlega illmenni er eytt án athafnar áður en hann fær að gera mikið. Ef þú ert mikill aðdáandi gamalla, krípandi B-mynda gæti Revolt of the Zombies verið þess virði að horfa á að minnsta kosti einu sinni - leiklistin er ekki svo slæm, og ef þú hefur gott ímyndunarafl geturðu sett saman áhugaverða sögu í huganum til að fylla í öll eyðurnar. En þetta er í annað sinn sem ég sé myndina, sú fyrsta var aðeins fyrir um fimm árum síðan, og ég gat varla munað neitt um hana - svo hún er ekki beinlínis eftirminnileg.