Ævintýraleikstjórinn George Stevens (áður en hann sneri sér að alvarlegri rétti eins og I REEMBER MAMA frá 1948 og GIANT frá 1956) sem setti viðmiðið fyrir allt hasargarn í framtíðinni. GUNGA DIN er lauslega byggð á ljóði Rudyards Kiplings um það sama og fylgir ferðalagi þriggja herforingja á Indlandi á 19. öld. Göfugt tríóið verður að þola röð bardaga og aðrar ýmsar hættur, þar á meðal þrjótadýrkun og musteri fullt af gulli. Skjáævintýri þeirra eru enn spennandi, jafnvel eftir meira en sex áratugi, og hafa veitt innblástur til næstum allt frá klettaóperunni STAR WARS (1977) til hinnar svipuðu RAIDERS OF THE LOST ARC (1981). Árangur myndarinnar er hins vegar fullkomin frammistaða tríós myndarinnar af einstaklega karismatískum leikurum. Victor McLaglen hefur sjaldan verið betri sem harðjaxlinn, Cary Grant er hið fullkomna teiknimyndasagnablað og Douglas Fairbanks, Jr., er eins hugljúf hetja og hægt er að hugsa sér - kannski jafnvel meira en keppinauturinn Errol Flynn. Efnafræðin á milli leikaranna þriggja var einfaldlega ekki hægt að bæta, og svo hlý og trúverðug félaga er einmitt það sem vantar í flestar nútíma hasarmyndir - og þeir fá gífurlegan stuðning frá hinum stórkostlega Sam Jaffe, sem sigrast á augljósu líkamlegu mistökunum og gerir titilinn. karakter leiðarljós mannúðlegrar sætleika og hljóðláts styrks. Mikill smellur á sínum tíma (myndin var að sögn næststærsti peningaframleiðandinn 1939 á eftir hinni svívirðilega vel heppnuðu GONE WITH THE WIND), og hún er áfram án efa besta myndin sinnar tegundar.