Sköpun Brodzki er frábært dæmi um hvernig eigi að gera kvikmynd. Fyrst var bók skrifuð af miklum húmor. Bók sem á marga aðdáendur sem myndu gjarnan veita aðstoð þegar framleiðendur af einhverjum ástæðum ákváðu að ráða fólk sem varla heyrt um bókina til að byrja með. Svo kom handrit eins húmorslaust og fullt af bulli og hægt var. Á sama tíma var handritið skrifað á þann hátt að aðeins þeir sem raunverulega höfðu lesið bækurnar gætu skilið eitthvað af söguþræðinum. Ekki það að eitthvað í þessari mynd hafi verið mikið sens samt (td. "Ég er eins og ísbrot. Þú getur brennt þig" sagði Yennefer sem viðvörunarorð - varaði við því að rökfræði er eitthvað sem þessa mynd skortir verulega). Til að bæta við það verðum við að nefna að sama hversu mikið fé var eytt í myndina lítur allt út fyrir að vera áhugamannaframleiðsla með tveimur (2) tölvubrellum, þar af einn gegnsær dreki. Jafnvel búningarnir líta út eins og þeir séu fengnir að láni frá virkilega lélegu leikhúsi. Það eru þeir betri sem líta svona út. Og til að bæta því við höfum við nokkrar „naktar senur“ settar þar aðeins til að þær verði í myndinni vegna þess að þær hafa enga skýringu á því sem maður getur náð að kalla söguþráðinn. Myndin hefur aðeins einn styrk sem getur varla bætt upp fyrir restina - tónlistin er ekki slæm. Þó ef ég ætti að velja myndi ég frekar hafa það sérstaklega. Það hljómar betur ef þú þarft ekki að horfa á þennan misheppnaða ofurframleiðslu.