Ég bjóst við því að "Born to Kill" yrði spennandi háspennufilm noir. Þess í stað eru tvær góðar hasarmyndir (eitt í byrjun og annað í lokin) og dásamlega andrúmsloft kvikmyndatöku eftir Robert de Grasse (venjulega "glamour" myndatökumaður og óvæntur kredit fyrir noir), en restin af myndin er frekar leiðinleg. Lawrence Tierney fer í gegnum sálarsparkið sitt en þetta er algjörlega siðferðisleg frammistaða, þar sem áhorfendur búast við því sem áhorfendur bjuggust við af honum eftir "Dillinger" (ofmetin mynd en að minnsta kosti betri en þetta). Persóna Claire Trevor er of heimsk og óhugsandi til að höfða til áhorfenda, og hasarinn (eins og hún er) helst svo ákveðinn inni í þessu fordæma húsi í San Francisco að myndin verður klaustrófóbísk í stað þess að vera virkilega spennandi. Þetta er ein af þessum myndum þar sem aukaleikararnir - einkum Elisha Cook, Jr. (sem homoerotic kláði fyrir Tierney's er ein af fáum fíngerðum í annars nokkuð augljósu handriti) og Isabel Jewell - leika aðalhlutverkin. Það hjálpar heldur ekki að, næstum hálfri öld eftir að Alfred Hitchcock og Anthony Perkins gjörbreyttu lýsingunni á geðmorðingjum á skjánum í "Psycho", er Tierney svo gróft og augljóst að hann gæti allt eins látið húðflúra "PSYCHO" á ennið á sér. . Einnig er ekkert gefið til kynna í myndinni eins og hún stendur um hvers vegna upprunaskáldsagan var kölluð "Deadlier than the Male" - en kannski gerði James Gunn kvenpersónurnar sterkari og áhugaverðari en þær eru í myndinni. „Born to Kill“ eru mikil vonbrigði frá Robert Wise, sem þegar átti nokkrar gæðamyndir undir beltinu og myndi halda áfram á frábæran feril.