Árið 1594 í Brasilíu eru Tupinambas indíánar vinir Frakka og óvinir þeirra eru Tupiniquin, vinir Portúgala. Frakki (Arduíno Colassanti) er tekinn til fanga af Tupinambás og þrátt fyrir réttarhöld hans til að sannfæra þá um að hann sé franskur, telja þeir að hann sé portúgali. Frakkinn verður þræll þeirra og býr í hjúskap með Seboipepe (Ana Maria Magalhães). Síðar notar hann púður í fallbyssurnar sem Portúgalar skildu eftir sig til að sigra Tupiniquin í bardaga. Til að fagna sigrinum ákveða indíánarnir að borða hann. „Como Era Gostoso o Meu Francês“ er önnur frábær lágfjármynd hins frábæra brasilíska leikstjóra Nélson Pereira dos Santos. Handritið er mjög frumlegt og sagan er töluð í Tupi. Myndin er tekin með náttúrulegu ljósi að mestu leyti og er mjög raunsæ. Leikararnir og leikkonurnar koma fram naktar og Ana Maria Magalhães er stórkostleg, sýnir dásamlegan líkama og gefur frábæra frammistöðu. Hljóðið er framleitt af brasilíska tónlistarmanninum Zé Rodrix. Þessi mynd sýnir upphaf arðráns Evrópubúa á landi mínu, með áherslu á portúgölsku og frönsku á þeim tíma, viðskipti við indíána og skiptast á kamum og speglum með náttúruauðlindum okkar. Þessi mynd var verðlaunuð á þjóðhátíðum, svo sem 1971 brasilísku kvikmyndahátíðinni í Brasilíu (Festival de Brazília do Cinema Brasileiro) með besta handriti (Nelson Pereira dos Santos), besta samráði (Nelson Pereira dos Santos og Humberto Mauro) og besta kvikmyndatöku. (Régis Monteiro); Samtök listgagnrýnenda í São Paulo (Associação Paulista dos Críticos de Arte), með bestu opinberun ársins (Ana Maria Magalhães) og nokkur önnur verðlaun. Atkvæði mitt er átta. Titill (Brasilía): "Como Era Gostoso o Meu Francês" ("Hversu bragðgóður var Frakkinn minn")