Getur mikil ást eiginmanns til konu sinnar orðið til þess að hann hylji glæp, þrátt fyrir svik á mörgum sviðum? Tom Wilkinson er enginn grimmur Othello, í umhverfi nútíma Englands. Svo smám saman byrjar svikavefur að vefjast. Og við verðum vitni að hringrás afbrýðisemi og fyllerí og sektarkennd og saurlifnaði. Og þannig byrjar vefur „aðskildra lyga“ að bresta og haldast svo saman aftur. Og lífið (og dauðinn) heldur áfram, þrátt fyrir bjartan loga ástar eiginmannsins og djúpa örvæntingu og sektarkennd sem fléttast inn í svo mörg líf. Hversu margir svikavefur eiga að birtast í þessu vaxandi veggteppi? Hvatinn er að styðja við gott orðspor og feril og sambönd í þessu siðmenntaðasta horni heimsins. Wilkinson sýnir tilfinningaþrungna frammistöðu, fullan af þokka og nærgætni og skraut, og þó mannúð, af þeim sem hafa margt að fela. Þeir sem þrá skýrleika og hreinskilni á leiðinni til réttlætis verða fyrir vonbrigðum með illsku svo mikillar blekkingar. Og samt, hver á meðal okkar, hefur ekki eitthvað svipað að fela um ástvini sína? Engu að síður kann áhorfandinn að velta því fyrir sér hvort þessi vefur eigi eftir að molna einhvern daginn.