Fyrir mér snýst kvikmyndir og leiklist um að segja sögu. Sagan um Davíð og Betsebu er harmleikur sem er djúpur og allir sem lesa og skilja biblíusöguna geta fundið fyrir. Í þessari mynd fannst mér frásagnarlistin eftir Gregory Peck og Susan Hayward upp á sitt besta. Að þekkja og skilja söguna um Davíð og ferð hans til að verða konungur Ísraels, gerði þessa sögu enn meira sannfærandi. Maður fann fyrir löngun hans í fallega konu, Gregory Peck sýndi hina raunverulegu mannlegu hlið á þessum manni sem á sínum tíma var stærri en lífið. Ótti Susan Hayward, tregðu, en síðan hlýðni við vald sitt sem konungur hennar, var fallega lýst af henni. Maður gat líka fundið fyrir angist Davíðs í nánd við að Úría gisti við hliðið í stað þess að vera heima. Sem og sorgina þegar hann var drepinn í bardaga. Kraftmikil og opinber fordæming Raymond Massey á konunginum fékk mig til að finna fyrir reiði hans. Leikmyndirnar voru nógu raunverulegar og andrúmsloftið trúverðugt. Allt í allt held ég að þetta hafi verið ein besta mynd sinnar tegundar. Ég gaf henni tíu í einkunn.