„Revolt of the Zombies“ sannar að það að láta sama leikstjóra endurbæta og endurvinna hugmynd þarf ekki endilega að eldingu slær niður tvisvar. Halperin bræðurnir, sem bera ábyrgð á hrollvekjunni „White Zombie“, bjuggu til þetta fábrotna sorp á örfáum árum. seinna til að græða á vinsældum hennar og jafnvel endurunnar nærmyndir af augum Lugosi úr þeirri fyrri mynd. Það var dómstólaslagur við rétthafa "White Zombie" myndarinnar, sem vildu ekki að Halperins gætu notað orðið "zombie" í þessum titli. Það orð var það eina sem gæti hjálpað þessari mynd, því eins og allir vita geta slæmar myndir þénað miklu meiri peninga einfaldlega með því að láta orðið „Zombie“ koma fyrir í titlinum. Að vita hvers Victor Halperin var megnugur nokkrum árum áður gerir þessa óáhugaverðu mynd bara móðgandi. Svo virðist sem hann hafi aldrei leikstýrt annarri hryllingsmynd eftir þessa ógöngu. Uppvakningarnir hér virðast ekki vera sannir gangandi dauðir, heldur einfaldlega fórnarlömb dáleiðslu. Viltu búa til hugarstýrðan her uppvakninga? Vertu tilbúinn að brjóta nokkur egg, þar á meðal þín eigin. LAMMA PLOTINN: Maður verður ástfanginn af uppátækjasamri konu sem leikur sér að hjarta sínu og trúlofast honum aðeins til að gera vin sinn, sem hún elskar, afbrýðisaman. Þetta sendir mann inn í spíral brjálæðis þar sem hann reynir að nota hugarstýringaraðferðir uppvakninga til að breyta hlutunum í hans þágu í tilraun til að vinna yfir konu sem er ekki þess virði að hrækja í. Þetta felur í sér eina augljósustu söguþræði sem ég hef nokkurn tíma séð. Þú þyrftir að vera blindur eða heimskur til að sjá ekki endalokin koma. Leikurinn er ekki einu sinni góður. Þessi mynd gerir það að verkum að kynþáttaónæmir „King of the Zombies“ (sem birtist á sama tvöföldu DVD og ég keypti) virðist vera andrúmslofts hryllingsmeistaraverk í samanburði og minnir okkur á að ekki hver einasta svarthvíta kvikmynd er klassísk. Það gerir atómaldar sci-fi geimveru uppvakningaostahátíðin „Invisible Invaders“ virðist vera alvarlegt drama. Þetta er ein stór ostakúla svo fáránlega melódramatísk að hún gæti sennilega fengið marga kóreska kvikmyndaaðdáendur til að kippast til (Suður-kóreskar myndir eru oft þekktar fyrir notkun þeirra á melódrama). Á myndinni er lista yfir kaldhæðnislega nafngreinda fyrirtækið Favorite Films. Ég er ekki viss um hvers uppáhalds myndin þetta væri, en þeir eru augljóslega hálfvitar. Ekki mælt með því fyrir aðdáendur: uppvakninga, rómantík eða klassískra kvikmynda.