Þessi mynd er næstum gleymd gimsteinn frá 1979, sem þótt hún sé í raun gamanmynd byggð á einu stærsta bankaráni Bretlands. Reyndar inniheldur einn af titlunum sem þessi mynd er þekkt undir „caper“ og er því í sjálfu sér vísbending um gerð kvikmyndarinnar. A hópur af elskulegum rauðum, sem eru ekki ofbeldisfullir eða geðrofstegundir, sem með kinnroða og svikum vinna stærsta starf lífs síns. Ef ég á að vera heiðarlegur veit ég í rauninni ekki of mikið um raunverulegan glæp og get ekki tjáð mig um hvort hann sýndi nákvæmlega atburðina sem gerðust eða persónurnar sem tóku þátt. Lítill amerískur fæddur glæpamaður sem virðist mjög sáttur við sjálfan sig. Ég verð að bæta því við að stundum glíma bandarískir leikarar vel við enska leikara í breskri kvikmynd, efnafræðin er ekki alltaf til staðar, hins vegar er þetta ekkert vandamál fyrir Jordon sem passar vel inn í hlutverk sitt. Vert er að benda á að Jordan var sjálfur sennilega einn vanmetnasti leikari 7. og 8. áratugarins og fékk í raun aldrei þá viðurkenningu sem hann átti skilið. Hann virtist vera fastur í aukahlutverkum og B-myndum, ekki sanngjörn framsetning á leikhæfileikum hans. Hann hefur leikið spillta löggu í THE FRIENDS OF EDDY COYLE, sadískum morðingja í THE MEAN SEASON. Í THE SECRET OF MY SUCCESS lék hann einskonar kómískan Gordon Gehco persónu og einnig í EQUALIZER sjónvarpsþættinum 1980 lék hann góðan strák. Allt þetta sýnir fjölhæfni leiklistarhæfileika hans á meðan hann blandast saman við David Niven, Kurt Russell, Edward Woodward og Robert Mitcham. Í þessari mynd leikur hann áreynslulaust hlutverk sitt sem lítill tímabrjálaður með auga fyrir dömunum og þú strax taka til karakter hans og rót fyrir honum frá upphafi. Þú getur ekki annað en verið hrifinn af Green, þú sérð að hann vildi endilega fara beint en þegar hann var fjárkúgaður virtist allt of mikið tækifæri til að sleppa og á endanum naut hann tilhugsunarinnar um alla þessa peninga. David Niven er yfirmaður og kallar á skotið, var lögreglueftirlitsmaðurinn frábærlega leikinn af Richard Johnson sem sýndi venjulega snjalla en ítarlegan spæjara í London sem greinilega elskar starf sitt. Hinir aukaleikararnir segja ekki of mikið en þegar litið er á þá voru þeir allir mjög þekktir breskir karakterleikarar sem oft lentu í því að leika annaðhvort illmenni eða kopara (er það ekki kaldhæðnislegt). Elkie Sommers, Oliver Tobias gera það sem þeir þurfa að gera og það er gott að sjá Gloriu Graham í hlutverki í hlutverki. og fara þegar hann vill. Auk þess var glæfrabragðið sem hann gerði við krúnudómstólinn eftir dómsuppkvaðningu ekki eins langt sótt og það kann að virðast, aftur á sjöunda og áttunda áratugnum var öryggisgæsla ekki nærri eins ströng og það er núna. Hvað myndina sjálfa varðar eru nokkrar áhugaverðar athuganir. Með litlum tímakrókum var drátturinn hér of mikið. Það hafa verið aðrar kvikmyndir þar sem þetta gerist líka, þ.e. THE BRINKS MAT. Það er ekki bara að farga eða fela herfangið heldur með svo marga sem taka þátt í því mun einhver vera kærulaus, fara að bulla eða bara einfaldlega brjóta þegar hann hallar sér að. Þar að auki koma yfirvöld harkalega niður á rauðum heimamönnum þegar svona stórt rán er framið. Einnig segja þeir að það sé enginn heiður meðal þjófa en Ivan var staðráðinn í því að PINKY hafi fengið höggið sitt. Þú hafðir aðeins of að horfa á stara hans í bryggjunni, ef útlit gæti drepið, svip af algjöru svikum! Hvernig gat hann hafa dobbað þá alla inn eftir að hafa séð um hann? Þú verður að spyrja sjálfan þig spurningar af hverju er það að glæpamenn geta verið svona heimskir? Hélt Green virkilega að hann gæti ljúft talað sig út af tortryggni í annað sinn? Eftirlitsmaður Watford lét alls ekki blekkjast af sakleysislegu andliti sínu sem og vel smíðað fjarvistarleyfi, allt kappinn ilmaði af innri vinnu. Að auki þarftu að velta fyrir þér hvers vegna þeir skilja eftir svo margar vísbendingar? Glósublokk með öryggisnúmerunum skráðum niður, ferðabæklinga fyrir utanlandsferðir, sem enn skilur eftir sjónauka hans ásamt óvenjulegri hegðun daginn sem ránið var gert, sem var út í hött. Með ágætis en skynsamlegri lögregluvinnu hafði Insp Watford fljótt mælikvarða Green, tók hann upp og lét hann fljótlega syngja eins og kanarífugl. Það sýnir bara hvernig þrátt fyrir vel ígrundaða skipulagningu geta hlutirnir losnað mjög fljótt, það er aldrei hreint athvarf fyrir hvern líkama, sumir verða alltaf gripnir. Þó það sé rétt að benda á að mikið af peningunum var aldrei endurheimt. Allt í allt skemmtileg mynd, áhugaverðar myndir af London og Englandi seint á áttunda áratugnum, vel hraða, með frábærum endi. Ég mæli eindregið með þessu sérstaklega ef þú hefur gaman af kapers. (Athugið: Ég keypti nýlega DVD af þessu en flutningurinn var augljóslega tekinn af VHS spólu og er af lélegum gæðum. Þess vegna ekki borga of mikið fyrir það!)