Sumar kvikmyndir virðast vera búnar til áður en við erum tilbúin fyrir þær. Þegar ég horfði á þessa mynd, gerð árið 1988, árið 1999, hélt ég að ég væri að horfa á O.J. Simpson-vandræðagangur (þó ég hafi mjög mismunandi skoðanir á sakleysi einstaklinganna í hverri stöðu). Ástralskir fréttamiðlar, ef marka má þessa mynd, étu málið um hugsanlegt barnamorð og sannleikurinn var skilinn eftir sem eftiráhugsun. Það var skelfilegt að sjá sviðsmyndir árásargjarnra fjölmiðlahópa, fáránlegra frásagna um hálfsannleika og lygar og rökræður um meintan ágæti málsins af einstaklingum á öllum stigum samfélagsins. Jafn skelfileg er lýsing fjölmiðla sem áhugalaus og óskiljanleg af tæknilegar upplýsingar í málinu. Ég vildi að meira væri gert úr trúarlegum fordómum í málinu (ákærðu eru sjö daga aðventistar). Í dag eru þessir sirkusar orðnir algengir en það gerir kennslustundina aðeins mikilvægari. Streep er frábært eins og venjulega, og þetta er besta sem ég hef séð Sam Neill. Ástralíuhreimirnir verða stundum svolítið þykkir en ekki óskiljanlegir.