Eftir að hafa lesið mestu glóandi athugasemdirnar um þessa mynd ákvað ég að leigja hana þrátt fyrir grunsemdir um sjónvarpsmyndir. Ég hefði átt að fylgja eðlishvötinni minni. Ég reyndi svo mikið að hita upp myndina og finna verðleika í henni en ég bara gat það ekki. Sagan dregur þig aldrei að né er sönn og leiklistin er í besta falli slétt og hlæjandi í versta falli. Allt í þessari framleiðslu er áhugamannalegt. Alltaf gaman að horfa á, Mary McDonnell gæti verið eini flytjandinn sem sleppur við þessa hörmung án þess að skaða feril sinn eða orðspor. Ég mun ekki einu sinni nenna að athuga nafn aðalmannsins - vonandi er hann aftur að gera auglýsingar. Jafnvel aumingja Vanessa Redgrave, sem ég dýrka og virði, virtist vera að beina Katherine Hepburn allan tímann og virtist eins og hún væri í alvöru dópuð á heimilinu . Kannski þurfti hún peningana. Ef ég get bjargað einni manneskju frá því að sóa 100 mínútum í þessa töfralausn mun mér finnast ég réttlætt.