Sumir sögðu að þetta væri nefsælgóðursleikur, en fyrir utan upprunalegu Dr. Hyde-blönduna hefur ekkert lyf enn verið þróað sem getur veitt ÞESSI áhrif. Ef Viagra var slímmyglustigið, þá er þetta hvíta glitrandi duft Stephen Hawking þróunarstigið (eða að minnsta kosti lyfjafræðingur fávita grein). Þessi raunveruleikaþáttur fjallar í raun og veru um helgar kýr læknisfræðinnar, litið á eins og keisarinn var án fata. Fá okkar vilja efast um heilbrigðissviðið; bæði vegna þess að flest okkar hefðu ekki lifað til núverandi aldurs ef við hefðum verið fædd fyrir "nútíma læknisfræði", og vegna þess að undirmeðvitund okkar vonar að við munum halda áfram að lifa áfram ef við höfum trú á hjálparstarfinu. Þannig að snillingarnir sem framleiddu þessa mynd gerðu brandara úr þessum Calcutta Bessy's og gáfu okkur sykurinn sem gerir okkur kleift að gleypa nútíma læknisfræðistofnun. Tímasetningin var rétt og margir gátu séð viðskiptahlið lækningafyrirtækjanna á bak við fortjald Oz. Áratug áður, þegar George C. Scott tjékkaði í gegnum myndina The Hospital, sátum við konan mín í troðfullri frumsýningu í Oklahoma City. Rétt eins og í endurgerð Jekyll & Hyde gátum við nánast ekki varist því að detta úr sætinu og hlógum og grenjuðum stjórnlaust meðan á því stóð. Hundruð annarra áhorfenda voru dauðans hljóðir. Þeir voru hneykslaðir yfir því að verið væri að gera grín að læknum, hjúkrunarfræðingum og sjúkrahúsinu. Það var eins og páfinn, Billy Graham og Gandhi sátu í Dýrahúsinu, með bjórblettaða bol og allt, og kepptust við að sjá hver gæti sagt fyndnustu guðsbrandara á milli ropa. Hefði The Hospital verið slatti gamanmynd frekar en ádeila hefðu þeir kannski getað séð hvað var verið að sýna þeim. Því miður voru þeir eins og repúblikanar á sýningu á mynd Michael Moore 11. september. Kannski hefðu spilltum lækningafyrirtækjum verið gefnar minni gylltar fallhlífar, sjúkratryggingafélög hefðu átt erfiðara með að afneita læknishjálp og heilbrigðisstarfsmenn hefðu verið afleysanlegir fyrr, ef George C. Scott hefði steppdansað í túttu á meðan hann afgreiddi hans hræðilegu sannleika. En - gleymdu öllu sem ég sagði bara. Horfðu á myndina, vertu meðvitað glaður og glaður og fullur af hlátri eins og besti skemmtiþáttur Saturday Night Live sem hefur verið gerður og láttu undirmeðvitundina drekka í sig heimildarmynd um undirliggjandi veruleika. Bara ekki ásaka mig þegar "Got to Got to Got to Got to" verður eitt af orðatiltækjunum þínum, eða þegar "Hyde's Got Nothing to Hide" tekur þann hluta heilans þíns sem nú er lamaður af "Its a Small World After All". Eða þegar þú byrjar að hringja á sjúkrahúsið þitt á staðnum Frú sársauka og þjáningar í stað Frúar eilífrar byggingar. Jafnvel Oklahomabúar voru að breyta uppáhalds hræðilegu óskabeininu sem sigurvegari yfirmannsins úr „Piss on him and leave him for dead“ í „Body in a pit, you in it.....“ Dauðalyktin...það er horfið! Kjúklingasushí! María. MARÍA. MARYEEEEEEEEEEEEEE!