Þessi leikjasýning stóð aðeins yfir í eitt tímabil, en var heillandi fyrir áhorfendur vegna þess að það krafðist sjónrænna hæfileika og stöðugrar handar. Ein röng hreyfing myndi gera keppanda óhæfan til að vinna verðlaunin, jafnvel þó að ljóst væri að keppandinn vissi rétta svarið. Það var alltaf spennandi þegar keppandinn byrjaði að teikna, velti því fyrir sér hvort þeir myndu klára teikninguna eða verða suðandi út; sem gerir hinum keppandanum kleift að vinna keppnina auðveldlega. Þetta var létt í bragði en ljóst var að keppendur voru oft vandræðalegir fyrir kjánaleg mistök sem gerð voru óviljandi. Sjaldan sést, leikþátturinn lifði ekki af í eitt einasta tímabil. Aðeins vanur leikjaþáttafíkill man eftir þessum þætti, enda reyndist hann ansi óvinsæll, þó að leikjaþættir væru að ryðja sér til rúms á sjónvarpsskjánum eftir hneykslismál leikjaþáttanna á fimmta áratugnum. En þetta var einstakt hugtak fyrir leikjasýningu og hefur aldrei sést aftur.