In Panic In The Streets Richard Widmark leikur bandaríska sjóherinn sem fær vikuna truflað með grófum hætti með líki sem inniheldur plága. Eins og löggan Paul Douglas bendir réttilega á að gaurinn dó af völdum tveimur skotum í brjósti. Það er ekki málið hér, þeir tveir verða óviljugir samstarfsaðilar í viðleitni til að finna morðingjana og alla aðra sem verða fyrir sjúkdómnum. Eins og margir hafa bent á, nennti leikstjórinn Elia Kazan af einhverjum ástæðum ekki að skipa leikmanninn. litlum hlutum með öllum sem hljóma eins og þeir séu frá Louisiana. Eftir að hafa verið til New Orleans þar sem sagan gerist get ég persónulega vottað það. Það er hægt að afsaka Richard Widmark og konu hans Barbara Bel Geddes vegna þess að hann gæti verið útnefndur þar sem sjóherslæknir, en fyrir þá sem eru innfæddir virkar það ekki. En með pest þarna úti og fréttum haldið leyndu, New Orleans PD byrjar dragnet undirheima borgarinnar. Hinn látni kom af skipi frá Evrópu og hafði undirheimatengsl. Vitur gaur frá New Orleans, sem Jack Palance leikur, dregur alls konar rangar ályktanir og byrjar að áreita frænda hins látna sem er farinn að sýna plágueinkenni. Palance fékk frábæra dóma í fyrstu myndinni þar sem hann fékk tilkynningu. Persónulega er uppáhaldið mitt í þessari mynd Zero Mostel. Þetta gerðist rétt áður en Mostel var settur á svartan lista og um það leyti gerði hann sérgrein í því að spila, verða harðir krakkar sem eru virkilega táfaðir. Hann leikur samskonar hlutverk í Humphrey Bogart myndinni, The Enforcer. Því miður get ég samsamað mig Mostel í síðustu eltingarsenunni þar sem Widmark, Douglas og hálf New Orleans-lögreglunnar elta hann og Palance. Að sjá þyngdina áskorun Zero að reyna að halda í við Palance var eitthvað annað vegna þess að ég er svona í Zero deildinni núna í þungadeildinni. Kazan hélt aðgerðunum gangandi í góðu myndbandi, það er mjög lítill tími í þessari mynd. Ef það væri eitthvað minna væri það Indiana Jones mynd. Panic In The Streets vann til Óskarsverðlauna fyrir besta frumsamda handritið það ár. Kazan nýtti sér einnig ströndina í New Orleans og franska hverfið vel. Sumar af sömu tegundum skota eru síðar notaðar í On the Waterfront. Raunar snýst Panic In The Streets um að fólk öskrar ekki þegar það ætti í raun og veru í eigin þágu. Mjög svipað aftur og On the Waterfront. Panic In The Streets gera allir stoltir sem tengdust því. Af hverju gat Elia Kazan ekki fengið almennilegt New Orleans hljómandi fólk í litlu hlutverkin.