Ég ólst upp í Brasilíu og ég heimsótti og dáðist að fallegu ströndinni þar sem myndin var tekin upp. Svæðið er kallað "Parati" og er hluti af "Grænu ströndinni" í Rio de Janeiro fylki. Hún er um 150 kílómetra frá Rio de Janeiro-borginni. Þessi mynd vekur aftur líf 16. aldar Brasilíu, þar sem Evrópubúar voru varla farnir að kanna strandlengjuna, sem var enn í óspilltu ástandi og strjálbýlt af ýmsum innfæddum ættbálkum. Frakkar og Portúgalar börðust hver við annan um yfirráðasvæði og yfirhöndina í viðarviðskiptum Brasilíu, á meðan þeir sömdu við innfædda, sem einnig börðust hver við annan af hvaða ástæðum sem er. hans eigin samlanda en tekst að flýja og er haldið fanga af alnöktum innfæddum ættbálki. Á meðan hann er "þræll" höfðingjans, samkvæmt siðum ættbálksins, er honum leyft að lifa við tiltölulega þægindi í marga mánuði þar til rétti tíminn er kominn til að drepa hann og borða hann í hefndarathöfn. Það sem ég elska. um þessa mynd er að hún endurskapar í ástríkum smáatriðum þorp frumbyggja og lífshætti þeirra (þeir gengu naktir og voru mannætur) og biður okkur að viðurkenna og sætta okkur við lífið á þeim tímum eins og það var: í glæsilegum garði- of-eden, lífið var sóðalegt, ofbeldisfullt, fullt af aumkunarverðri hjátrú og furðulegum siðum. Evrópubúar koma og koma með sín eigin vandamál, þar á meðal meira ofbeldi með betri vopnum og græðgi. Það eru engir rómantískir „göfugir villimenn“ eða „hetjulegir landkönnuðir“ hér, það er bara fólk sem reynir að lifa af í erfiðum heimi. Kvikmyndin er hvorki óþarflega samúð né afneitun í garð innfæddra. Eftir því sem ég veit um efnið er lýsingin nokkuð nákvæm sem gefur verkefninu einstaka sérstöðu: hversu margar kvikmyndir hefurðu séð um líf brasilískra frumbyggja og fyrstu samskipti þeirra við Evrópubúa?