Algjör skömm! Sannarlega hræðilegt! Handritið og samræðurnar eru brandari og ásamt leikstjóra sem hefur ekki hugmynd um lífið í Sádi-Arabíu. Það kemur ekki á óvart, nokkuð sádi-arabísk kvikmynd, leikstjórinn er palestínskur-kanadískur, höfundurinn er líbanskur, aðalleikkonan er jórdansk og tökurnar fóru fram í Dubai, og allir þessir þættir sýna mjög vel að myndin sé langt frá því að vera fulltrúi Sádi-arabíska samfélagi. Já, það inniheldur nokkrar klisjur frá Sádi-Arabíu, það sem við sjáum í teiknimyndum í dagblöðum á hverjum degi, en það er um allt. Myndin fékk tækifæri til að sýna raunveruleg vandamál með Sádi-Arabíu, eða að minnsta kosti gefa okkur eitthvað nýtt og raunverulegt um vandræði og áhyggjur ungs fólks í Sádi-Arabíu, í staðinn afritaði hún og pastaði héðan og þaðan, og útkoman varð rugl. Meira að segja ástarsagan í myndinni er ekki til eða við höfum að minnsta kosti ekki séð hana. Eina bjarta hliðin á þessu algera veseni er góður leikur úr aukahlutverkinu. Hinn gamalreyndi Khaled Sami var fyndinn í illa skrifaðu hlutverki sem afi, sem hann er greinilega misskilinn, því hann lítur út fyrir að vera yngri en leikarinn sem leikur son hans. Einnig hefur leikarinn sem fer með hlutverk ofstækisbróðurins, Turki Al-Yusuf, staðið sig vel, reyndar var hann besti leikarinn í myndinni. Restin af leikarahópnum, enda atvinnumenn lengi vel, stóðu sig vel, en aðalleikarinn Hisham Abdulrahman var bara slæmur. Hann hafði eitt útlit af litlum krúttlegum bobbý fyrir allar aðstæður. Hann gat ekki einu sinni orðað línur sínar á réttan hátt. Hann hefur karisma sem varð til þess að hann hlaut titilinn Star Academy, mjög frægur raunveruleikaþáttur, og hann er góður í viðtölum og sjónvarpsþáttum, en hann var bara veikasti hlekkurinn í þessari mynd. Aðalleikkonan var mér ekki mikið sama, en meira að segja hún lék illa í sumum atriðum og yfirspilaði nautnasemi sína á óþarfa hátt. Myndin sló í gegn, Sádi-Arabar flykktust þúsundum saman til nágrannalandanna Barein og Dubai til að vera viðstaddir hana þegar hún var sýnd. þarna, og það gerði tóninn af peningum, þá var það sýnt í borgun, síðan í útvarpssjónvarpi, og það var á nokkrum vikum. Þetta var til að greiða fyrir ákafa Sáda til heimaræktaðrar skemmtunar, en því miður; myndin var hvorki heimatilbúin né skemmtileg.