Ef það væri mynd sem ætti skilið 0 af 10, þá væri þetta það. „House of the Dead“ endurskilgreinir hugtakið „slæm kvikmynd“. Aðrar slæmar kvikmyndir, eins og „When A Stranger Calls“ eða „Premonition“, munu í raun líta miklu betur út í samanburði við „House of the Dead“. Grunn „samsæri“ House of the Dead er hópur tuttugu og einhvers sem ferðast til afskekktrar eyju til að sækja „rave aldarinnar“. Þegar þeir koma þangað finna þeir bara nokkur tjöld, bar, leiksvið og blóðuga stuttermaboli. Þeir ákveða að vera áfram og fljótlega verða þeir fyrir árás uppvakninga. Það er nákvæmlega ekkert frelsandi við þessa mynd. Það er ekki skemmtilegt. Þess í stað er sársaukafullt að horfa á vegna þess hversu hræðilegt það er. Leiklistin er ótrúlega slæm. Einn leikaranna hélt því fram í DVD-viðtali að Uwe Boll, leikstjórinn, væri óhræddur við að segja einhverjum frá því þegar hann er að vinna gott eða slæmt starf í senu. Þetta er hrein lygi. Handritið virðist hafa verið skrifað af 11 ára unglingi, sem ákvað að setja inn atriði þar sem einhver kastaði upp á brjóstið á stúlku og að innihalda hina bráðfyndnu línu, „það lyktar eins og einhver hafi prumpað hérna út“. Persónurnar hafa engan persónuleika eða dýpt og þær gera eitthvað af því brjálæðislegasta sem sést hefur í hryllingsmynd. Einhvers staðar á leiðinni breytast persónurnar líka á töfrandi hátt í SWAT lið til að taka niður zombie. Það er eins og þeir þurfi ekki einu sinni að miða byssurnar sínar og þeir skjóta sjálfkrafa uppvakninga í höfuðið. Það lang skelfilegasta við þessa mynd er leikstjórnin. Það er eitthvað að Uwe Boll. Myndavélavinna Boll er ótrúlega sundurlaus. Pönnur hans fyrir zombie sem hlaupa í gegnum skóginn eru kjánalegri en ógnandi. Það sem verra er, Boll hélt í raun og veru að það væri góð hugmynd að setja litla bita af myndefni úr House of the Dead tölvuleiknum inn í myndina. Nokkuð oft, og á flestum tilviljanakenndum tímum, muntu skyndilega sjá hreyfimyndaðan zombie verða skotinn. Það meikar ekkert sens. Enginn með réttan hug myndi halda að það væri góð hugmynd. Það er eins og Boll vilji minna okkur ítrekað á að þessi mynd á að vera byggð á tölvuleiknum. Uwe Boll ákvað líka að það væri töff að láta hægfara 360 gráðu snúningsmyndir fylgja með í hasarsenunum, a la 'The Matrix'. Því miður gerir hann það allt of oft og hvert skot er ógeðslegt. Hljóðrásin í þessari mynd fer líka í taugarnar á huganum. Flestum hasarsenum fylgja hávært rapplag. Þetta eykur líka á höfuðverkinn í kjölfarið sem stafar af hinu voðalega 'House of the Dead'. 'House of the Dead' er ekki slæmt því það er byggt á tölvuleik. Reyndar hefur það mjög lítið með tölvuleikinn að gera. Það passar heldur ekki í flokkinn „svo slæmt að það sé gott“. Það passar hins vegar í flokkinn „svo slæmt að það er sársaukafullt“. Þessi mynd er bara ömurleg. Aldrei ætti að hleypa Uwe Boll nálægt annarri kvikmynd. Jafnvel nærvera hans mun bölva framleiðslu. Til allra leikstjóranna þarna úti: alltaf þegar ein af myndunum þínum fær slæma dóma þarftu bara að muna að þú gerðir ekki 'House of the Dead' og þér mun líða miklu betur. Ég mun aldrei fá þessar 90 mínútur af lífi mínu til baka. Til að draga þetta saman, orð geta í raun ekki lýst því hversu slæm þessi mynd er. Allir sem koma að gerð þessarar myndar, sérstaklega Uwe Boll, ættu að skammast sín. Þó að það sem ég hef sagt gæti látið 'House of the Dead' hljóma fyndið, er það í rauninni ekki. Ekkert við það er fyndið. Forðastu þetta hvað sem það kostar.