Ég fékk nokkra fría miða í gegnum Times til að sjá þessa litlu þekktu írsku mynd sem heitir 'Inside I'm Dancing'... ég vissi ekki neitt um hana, svo hafði engar forhugmyndir áður en ég fór inn. Myndin fjallar um tvö krakkar sem eru bundnir við hjólastólana sína og búa á heimili. Michael (Steven Robertson) þjáist af heilalömun og Rory (James McAvoy) þjáist af vöðvarýrnun (vinsamlegast afsakið allar stafsetningarvillur!). Þau mynda tengsl, þar sem Rory virðist vera sá eini sem getur skilið hvað Michael er að segja. Þau yfirgefa heimilið að lokum til að búa ein í íbúð í Carrigmore. Þeir nota strax hjálp aðlaðandi stúlku (Romola Garai) til að sjá um þá. Vinirnir tveir verða á endanum báðir ástfangnir af sömu konunni. Þetta er sagan í hnotskurn, en það er mikið af hlátri og tárum á leiðinni... reyndar... enda óundirbúinn eins og ég var.. mér fannst tárin streyma allt of oft! Reyndar! Ég held að ég hafi ekki grátið jafn mikið við að horfa á kvikmynd síðan Fílamaðurinn!!! Þessi mynd dregur mikið úr tilfinningunum... bæði í skemmtilegu og sorglegu efni. Leiklistin er algjörlega á staðnum! James McAvoy er ábending mín um stórleik... hann er frábær írskur leikari og ég held að hann eigi mikla framtíð fyrir sér. Steven Robertson sem leikur Michael var líka frábær... og það var ekki fyrr en í dag sem ég komst að því að hann þjáist ekki af heilalömun og þetta var bara frábær leikur! Brenda Fricker er líka í þessari mynd og fer mjög vel með hlutverk yfirmanns heimilisins. Hinn frábæri hlutinn hlýtur að vera Romola Garai, hún var dásamleg sem ástvinurinn og ég reikna með að við eigum eftir að sjá meira af henni á hvíta tjaldinu í náinni framtíð! Það sem gerir þessa mynd að virka er ekki aðeins samlegðaráhrif milli aðalhlutverkanna tveggja, en handritið... sem er bara svo #### fyndið að það er bókstaflega kviknað í! Ég get samt ekki látið hjá líða að endurtaka sumar línurnar í höfðinu á mér, jafnvel núna. Myndatakan er góð, þó mjög dökk, en svo er hún að fanga ákveðin svæði á Írlandi. Tónlistin er frábær í þessari mynd líka, sem og valið í Songs... notkunin á Johnny Cash coverinu af Nine Inch Nails laginu 'Hurt' er innblásin!! Ef ég þyrfti að draga þessa mynd saman í einu orði... væri hún „tilfinningaþrungin“. Þessi mynd er mjög mjög fyndin... og svo þegar upp er staðið er hún mjög sorgleg! Ég trúi því varla enn tveimur dögum eftir að ég sá myndina, þegar ég lít til baka á hana bæði hlæ ég og næstum því að gráta! Þessi mynd er mögnuð... og ég vona að hún nái langt! Þó ég geti ekki séð það, þar sem auglýsingafjármagn þess er líklega mjög lítið! Svo farðu að sjá það! Ég hvet þig... þú munt ekki sjá eftir því...