Ef Todd Sheets kæmi út og viðurkenndi að þessari mynd væri ætlað að spilla fyrir uppvakningategundinni myndi ég breyta einkunn minni í átta. Reyndu að ímynda þér kvikmynd þar sem hver sena, lína og jafnvel öll leiklistarlitbrigði voru hönnuð til að vera skopstæling. Ég gæti sennilega skítt út stafrófssúpu, endurraðað því sem var eftir af stöfunum og samt haft betra handrit. Tvær atriði koma sérstaklega upp í hugann þegar ég hugsa um þessa mynd. SPOILER VIÐVÖRUN! Annað er þegar pabbi Mike og hinn pabbi ganga, ég geng ítrekað niður stigafullan uppvakninga. Þetta er lítill stigi og þrátt fyrir að þeir þeysist upp við flöktandi ódauða þá gerist ekkert hjá þeim. Þegar þeir eru komnir á endana snýr fyrrverandi sjóliðinn sér við, segir „Guð, þú ert horny bastard“ og skýtur aðeins einn. Hinn er í herstöðinni. Stúlkan stingur uppvakninga með machete og er strax umkringd. Myndavélin hreyfist í kringum hana í um fjörutíu sekúndur á meðan hún er umkringd uppvakningum í armslengdar fjarlægð. Hún hleypur þá næstum frjálslega út úr hópnum og sameinast hinum mönnum. SPOILER VIÐVÖRUN LOKIÐ! Þessar senur verða að sjást til að trúa. Samt hef ég gaman af þessari mynd eins og næstum öllum gamanmyndum bara vegna þess að hún er svo fjandi fyndin. Hrós til Todd Sheets fyrir að fá svo marga í myndina sína og hafa drifið til að gera hana en í rauninni ekki fyrir neitt annað.