Ég hef mikinn tíma fyrir allar Columbo myndirnar, en sérstaklega þessi var einstaklega vel skrifuð og lausnin í lokin mjög áhrifarík. Hins vegar er aðalminnið mitt af þessari opnun á senu í miðri mynd, milli Columbo og morðingjans (ég biðst afsökunar ef ég hef ekki munað nákvæmlega í hverju smáatriði í þessu). Þetta er mest sláandi mynd af Columbo sem ég hef séð: útsýnið er innan úr myrkri skápsins þar sem fórnarlambið var myrt og inn í herbergið fyrir utan, sem er upplýst af dagsbirtu. Columbo situr í hábaka hægindastól sem snýr að dyrunum (og okkur) og veltir fyrir sér skápnum og nánast í skuggamynd vegna andstæðunnar í ljósi. Það er ekkert hljóð. Myndavélin færist hægt út úr herberginu og upp í áttina að honum. Hann er djúpt í hugleiðslu, þeysir varlega í vindil, reyksveiflar frá vindlinum hringsóla hægt upp á við um leið og hann hugsar. Þá hefjast samræðurnar. Frábært.