NÚLL stjörnur af ****Endless Descent hefur nákvæmlega engin endurleysandi gildi, hvort sem það er fáránlega lélegur leikurinn, hlægilega hræðilegu tæknibrellurnar, óhæfa leikstjórnin, heimskulega handritið eða grátbroslega pirrandi söngleikurinn. Þetta er svona aumkunarverð framleiðsla sem fær mig til að velta því fyrir mér hvernig kvikmynd eins og þessi gæti jafnvel tekið smá tillit til þess að vera grænt ljós af myndveri í fyrsta lagi. þetta fjallar um fullt af fólki sem er fast undir vatni og þarf að drepa fullt af gervi-útlitsskepnum. Leyfðu mér að fara nánar út í hvað er svona hræðilegt við þessa mynd. Í fyrsta lagi er leikurinn einfaldlega hræðilegur. Jack Scalia er tíu sinnum verri en Sylvester Stallone, afrek sem er nógu erfitt að ná eins og það er. Stuðningssýningin er í rauninni ekki betri. Og hvað er með leikarann ​​Luis Lorenzo, gaurinn sem leikur kokkinn, Francisco. Hann er með háa rödd og hreim sem hljómar við hæfi í gamanmynd, ekki sci-fi hryllingsmynd. Tæknibrellurnar eru enn verri. Verurnar eru allt frá undarlegum álum til risastórra sjóstjörnur og „moskítóflugna“. Brellurnar líta út eins og eitthvað sem þú myndir sjá í múppukvikmynd og ég trúi því ekki að ég þurfi að kafa frekar í þetta mál. Leikstjórinn J.P. Simon er með smá sértrúarsöfnuð vegna allra hræðilegu kvikmyndanna sem hann hefur gert. Ég er viss um að sumir munu njóta Endless Descent á Ed Wood tegund, en mér finnst það ekki einu sinni svo gott. Allt sem hann gerir er lélegt, sérstaklega myndavélavinnan. Maðurinn getur ekki leikstýrt kvikmynd, það er allt sem þarf til. Þetta var síðasta af fjórum myndum sem gerðust neðansjávar, og það gerir það vissulega til þess að Leviathan og Deep Star Six (báðar slæmar myndir hver fyrir sig) byrja að líta meistaralega út í Samanburður. Hvort heldur sem er, haltu þér bara við The Abyss.