Þar sem ég var nýlega breytt í Curb Your Enthusiasm, sem varð til þess að ég horfði á alla þætti tímabilsins, bjóst ég við meira, miklu meira af viðleitni Jeffs. Þegar ég horfi á kvikmynd sem býður upp á sneið af meðallífi „Joe“ þarf ég ástæðu til að hafa áhuga, að hugsa um, finna til og trúa. Og með Jeff Garlin við stjórnvölinn bjóst ég líka við fjölda glitrandi kómískra augnablika. Þessi mynd brást mér aftur og aftur.Jeff leikur líf með mömmu, þykkum og sorglegum sekk sem er félagsleg hörmung. Hann hefur ekki átt í sambandi, raunverulegt eða jafnvel frjálslegt, í mörg ár. Hann virðist að mestu vera atvinnulaus og, eins og fram hefur komið, í kofa með elsku mömmu sinni. Getur hlutirnir versnað? Jú. Í stuttu máli verður hann rekinn af öllum í kringum hann, þar á meðal Silverman, Second City (grínverkstæði hans) og umboðsmann hans. Allt styrkir „tapa“ stöðu hans. „fitu“ tilraun Silvermans var jafn grimm og fáránleg. Þráhyggja hans fyrir hlutverki "Marty", sem leið til hjálpræðis ferilsins, lendir einnig á stórum blindgötum. Þó að síðustu augnablik myndarinnar gefi innsýn í betri hluti sem koma skal kvikmyndaferðin, þó með einstaka gullglampa, vantaði því miður.