Ég naut ummæla fyrsta gagnrýnandans miklu meira en ég gerði myndina þegar ég sá hana í öðru leikhúsi snemma á níunda áratugnum. Ég var hrifinn þá af þeirri vandvirkni sem var lögð í að búa til búninga sem voru gerðir svo náið eftir Tenniel-teikningunum. En fyrir mér var leikarahópnum að mestu sóað, persónuleiki þeirra deyfður af grímunum, en leikstjórnin sem ég held að sé óvenju kyrrstæð og ljósmyndunin gruggug. Einkunnin sem skrifað var niður á þeim tíma var ekkert, sem þýðir "ekki þess virði að sitja í gegnum einu sinni". Samt myndi ég líka stökkva á tækifæri til að kíkja aftur.