Annaðhvort eða, ég elska að fresta hvaða formúlusamsæri sem er í þessari mynd. Ég hef margoft skoðað það aftur og það stenst alltaf. Aðeins of stílfærð fyrir suma en mér finnst að allir óperuunnendur muni elska hana. Norman Jewison, náungi Kanadamaður, tekur gríðarlega áhættu með kvikmyndum sínum og leikarahlutverki sínu og það borgar sig næstum alltaf í kvikmyndum sem eru utan miðju og einhvern veginn ljúffengar, eins og þessi er. Ég hef oft velt því fyrir mér hversu fátt er í leikhlutverkum Cher, hvort hún hafi valið að gera lítið úr þessum hluta lífs síns eða hún fái ekki nógu góð hlutverk til að tyggja á. Mér hefur fundist hún vera frábær leikkona sem getur hörfað í hlutverk, eins og í þessu tiltekna hlutverki eða verið hávær og áræðin og hörð eins og í "Mask". Mér fannst grínmyndir stundum breitt ( hárgreiðslustofa sem heitir "Cinderella") en þetta var tilgangur bæði rithöfundarins og leikstjórans. Nicolas Page leikur óperuþrunginn tenór, allt eyðslusamur látbragð, á einum tímapunkti að krefjast hnífs til að skera sig á háls. Brooklyn atriðin eru töfrandi, þetta er Brooklyn undir tunglsljósi, rómantískt og dramatískt, rétt eins og ópera. Allt í allt mjög ánægjuleg mynd, ekki fyrir smekk allra í langan tíma, ég elskaði endirinn, allir settir saman eins og grískur kór, hver hluti lúmskur blæbrigðaríkur og blandast saman við hina, myndavélin dregur í burtu niður salinn og skilur leikarana eftir tala. 8 af 10.