Þegar þetta var sýnt á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Seattle var ég eina manneskjan sem stóð og klappaði og fagnaði. Restin af hópnum baulaði eða þagði. Þetta er vel leikin lítil mynd sem nær djúpt inn í veruleika mannkyns ungs homma. Hún fjallar um alvöru mann; og spilar ekki við hina fádæma ofur-buffaða vöðvastæltu „gay paositive“ sem passar við tegund samkynhneigðra kvikmynda sem ekki eru klám (og þess vegna er svo mikið af samtímamyndum samkynhneigðra svo dauflega). Þessi mynd er Intense Passion og Great Tragedy. Leikurinn og leikstjórnin og kvikmyndatakan er frábær; þetta heldur myndinni allt saman klastrófóbískri og spennuþrunginni og ástríðufullri. Ekki missa af þessu ef þú finnur það.