Mér finnst gaman að líta á sjálfan mig sem slæman kvikmyndakunnáttumann. Mér finnst gaman að halda að þær myndir sem flestir flokka sem verstu allra tíma get ég auðveldlega staðist. En...það eru undantekningar. Ég man aðeins eftir þremur kvikmyndum sem ég hef orðið fyrir því óláni að sjá að ég hef ítrekað notað hraðspóluhnappinn fyrir stóra hluta sögunnar. Þessar myndir eru The Mighty Gorga, Night of the Seagulls, og þessi litla vitleysa, Deep Blood. Í heimi Jaws ripoffs, fellur þetta af mælikvarðanum. Deep Blood er ekki með raunsæjan söguþráð upprunalega krókódílsins, né ótrúleg áhrif The Sea Serpent, né athugasemdir Tintorera. Nei, í staðinn erum við meðhöndluð með handfylli af unglingum frá öllum tilviljunarkenndum misheppnuðum sjónvarpsþáttum frá níunda áratugnum sem berjast við hrekkjusvín og sýslumann á staðnum. Hákarlaárásir verða að veruleika með skjótum klippum á heimildarmyndum þar sem leikarar þrasa um í vatninu, stundum með smá það sem virðist vera appelsínugul málning hent í vatnið. Það er ekki til ein mínúta af upprunalegu hákarlamyndefni á þessum frumuúrgangi. Venjulega myndi ég, eða einhver eins og ég, lesa dapurlega umfjöllun eins og þessa og segja "töff, ég verð að finna eintak af þessu!" Það er sama hugsun og ég fékk þegar ég las umsögn annars áhorfanda á þessari síðu. Hversu rangt ég hafði.Svo...frá einum vondum kvikmyndaaðdáanda til annars...leyfðu þessu að safna ryki á hilluna...gríptu Up From the Depths eða The Great Alligator í staðinn til að fullnægja þörf þinni fyrir eitthvað illt sem leynist í vatninu .