Heillandi og skemmtilega slæmt, Lights of New York er fyrsti spjallþátturinn og sá sem nánast aldrei leit dagsins ljós. Þegar lögga er skotinn af einum ræstingamannanna byrjar lögreglan að lokast inn og Haukurinn (sem skaut lögreglumanninn) ákveður að festa morðið á Eddie og segja handlangara sínum að „fara með hann“. En það er Haukurinn sjálfur sem tekur byssukúluna í snúningi sem mun koma fáum á óvart. Skotið á einni viku og kostaði $23.000, "Lights" var upphaflega ætlað sem tveggja spóla en Foy nýtti sér fjarveru Jack Warner til að lengja það í sex . Þegar Warner uppgötvaði þetta skipaði hann Foy að klippa það aftur í upprunalegu stuttmyndina. Aðeins þegar óháður sýnandi bauð 25.000 dollara fyrir myndina, horfði Warners í raun á myndina, sem þénaði ótrúlega 1,3 milljónir dala. Núna sést þetta afskaplega hógvært verk, með leik sem er allt frá hæfileikaríku (Eugene Pallette) að trance eins (Eddie's Granny í sérstaklega risible senu) og mikið af leiknum er á stigi vaudeville. Þar sem þetta er snemmbúningur (4 part-talkies voru á undan) þá er það um það bil allt sem persónurnar gera, og mjög hægt á því. Handritið finnst improviserað, sjónrænn stíll er ekki til (fyrir utan tökusenuna sem gerð er í skuggamynd) og atriðin mala áfram endalaust. Titilspjöld eru klippt saman sem tilkynna óþarfa persónur og staðsetningar. Þrátt fyrir allt er þetta sannfærandi upplifun þar sem við horfum á leikara og áhöfn glíma við geimverutæknina og breyta kvikmyndahúsum að eilífu. Gríptu það ef þú getur