Þegar ég sá að Noah Wyle og Ricky Schroder voru í sömu mynd, var ég eins og, skora! Ég viðurkenni að ég var spenntur að sjá myndina. Og ég verð að segja að fyrstu fimmtán mínúturnar eða svo voru nostalgískar á vissan hátt. Svo fór allt niður á við. Ég bjóst ekki við því að þetta væri sorphaugur af pólitískt réttlátum borgaralegum réttindum. Þeir tóku hvert mögulega umdeilt efni og hentu því í eina heimskulega sögu. Ég var agndofa yfir því að Nói skyldi taka þátt í einhverju slíku, sérstaklega hlutverki sínu. Enginn með fullvirkan heila myndi í raun og veru sætta sig við allt þetta vitleysa um Víetnamstríðið. Ef einhver vill virkilega vita hvernig kommúnismi var, sestu niður og lestu bók um hann. Og ekki einn sem hrósar því eða er á móti því, bara kaldar og hörðu staðreyndir. Ég horfði aðeins á nokkrar senur hér og þar vegna þess að mig langaði að sjá lík Ricky, en það var það eina sem vakti áhuga minn. Allt annað við þessa mynd pirraði mig.