Leikstjórnin er ljómandi góð, leikarahlutverkið er merkilegt (þó ég hefði gjarnan viljað sjá aðeins meira af Aaron Lustig (frá Y & R frægð), sem lék Paul Shaffer). Ég er bara með tvær smávægilegar kjaftshögg um myndina, eins lúmskar og þær eru. Leno frá One- Roebuck er frábær, en sviðsframkoma hans (þ.e. á meðan það virðist sem einn af seinni þáttum hans er tekinn upp) er svolítið yfirþyrmandi. Tvennt - dreifing illa málsins. Ég er reiðubúinn að þola ljótt orðalag, svo framarlega sem það er ekki notað án óþarfa, og að vissu leyti var myndin óþarfi. Tungumálið virtist vera notað sem tæki til að draga úr ömurleika Bates annars vel lýsta Kushnicks með tíðri notkun hennar á því og þjónaði til að gera Leno eftir Roebuck að góðgæti vegna skorts á notkun hans (auðvitað, ef persónurnar hegðuðu sér virkilega svona, til hamingju með alla). Engu að síður er verkið frábært, hvað sjónvarp og myndband varðar. Ég held að myndin hafi átt möguleika á hvíta tjaldinu, en hefði þurft að steypa aftur fyrir bitahlutana, og sennilega líka annan leikstjóra (fagurfræðilega tilfinningin er sú í Larry Sanders þættinum, gott fyrir HBO, miðlungs í kvikmyndalegum tilgangi).