Þar sem undanfarin tíu ár eða jafnvel lengur hefur allur heimurinn verið flæddur af svokölluðum sitcom-myndum (reyndar eiga bara mjög fáir þennan titil skilið vegna þess að þeir eru svo fyrirsjáanlegir), þá er King of Queens mjög frumleg, einstök og ótrúlega fyndin afskipti. Hún fjallar um daglegt líf sendimanns og eiginkonu hans sem starfar sem aðstoðarmaður lögfræðings á Manhattan í Queens, NY. Með þeim býr faðir Carrie Arthur, úthverfur myndabók, sem er leikinn af hinum frábæra Jerry Stiller og stelur senunni frá öllum hinum í hvert sinn sem hann kemur fram. Aðrir mikilvægir einstaklingar eru bestu vinir þeirra Deacon og Kelly, hjón, og annar vinur þeirra Spence sem er tæplega þrítugur og býr enn hjá móður sinni. Það sem gerir þessa sýningu svo einstaka og fyndna er umfram allt að hver einasta persóna virðist svo raunveruleg og tortryggin, kaldhæðin afstaða Carrie er algjör andstæða góðvildar, örlítið heimskulegrar bjartsýni Dougs. Og Arthur er sá sem gerir hana algjörlega ófyrirsjáanlega með undarlegar hugmyndir hans og venjur. Hann lendir oft í vandræðum og Doug og Carrie verða að draga hann upp úr drullunni. Jafnvel þó að mínu mati gæði þáttarins hafi minnkað örlítið á síðustu árum er það samt einn besti daglegur sitcom sem hefur verið gerður. Það tekur smá tíma að komast inn í persónurnar og tengjast þeim, en eftir að því er lokið fær maður óstöðvandi hlátur úr þessu. Þó að ég haldi að ég gæti ekki lifað af einn dag með Arthur í lokuðu herbergi án þess að berja út úr honum kjarkinn, þá dýrka ég hann virkilega í þessari sýningu. Horfðu og skemmtu þér, ég gef því 9 af 10.