Kvikmyndin sýnir óleyst vandamál Frakklands með nýlenduarfleifð sinni í vesturhluta (franönsku) Afríku í gegnum ruglað og flókið sálgreiningarprisma ungrar konu, Frakklandi (hér táknar þjóð sína á táknrænan hátt). Þetta er oft grípandi og krefjandi mynd af löngun ungrar konu til að sætta sig við áfallandi augnablik í fortíð sinni, sérstaklega, og löngun þjóðar til að ná til „hins“ sem hún einu sinni „átti“ og mótaði. Þetta endurspeglast í því hvernig það snýst algjörlega um hugmyndina um að ferðast (eða vera í flutningi) frá nútíð til fortíðar; minntist á raunveruleikann til óumdeilanlega pólitískra og efnahagslegra staðreynda í samtímanum. Persónurnar gegna allar táknrænu, þó takmörkuðu og ósannfærandi hlutverki. Frakkland, sem er ætlað að vera sjónræn jafnt sem tótemísk framsetning á frönsku nútímasamfélagi, skilur mann áhugalausan um ástand hennar þar sem hún virðist enn vera gegnsýrð af sömu barnaleikanum og hún naut sem barn - í raun sem barn sem hún virðist meira í. eignar veruleika hennar. Restin af rag-tag ensemble er bara gleymanleg. Svörtu Afríkubúarnir eru vægast sagt móðgandi impressjónískar portrettmyndir af fyrrum nýlenduþjóðum sem nú eru nýlendur vegna lélegrar meðferðar leikstjórans á efni hennar. Þau eru ekkert annað en myrkur og dauðvona bakgrunnur sem Blythe-lík Frakkland veltir fyrir sér að leita heim sem hún þekkti aldrei og vonast eftir heimi sem aldrei er að finna í Kamerún.