Þrjár ungar háskólakonur, Simona (Iva Krajnc), Alja (Tanja Potocnik) og Zana (Pia Zemljic), fara í ævintýrasiglingu niður með ánni Kolpa og skilja Slóveníu sína frá nágrannaríkinu Króatíu í þessari slóvensku kvikmynd Maya Weiss frá 2002. Það sem hefði getað verið austur-evrópsk útgáfa af hinu þekkta og spennandi "Deliverance" frá 1972 reyndist mér algerlega óhugnanleg með flatri persónulýsingu sem neitaði samkennd með persónunum. Alja og Zana eru ekki sannfærandi sem nemendur í kl. allt, þó Alja lýsi yfir löngun til að vera rithöfundur, og báðar nota það sem mér fannst óhóflega slæmt orðalag. Alja leiðist kærastann sinn og virðist bara vera á sveimi í lífinu. Zana, jafnvel minna fræðimaður, er sjálfupptekin ævintýraleit með aðdráttarafl að öðrum konum. Ég hafði nokkra samúð með tiltölulega saklausri Simona, íhaldssamri og stjörnubjartri augum. Sjálf hugmyndin um að þessir þrír ferðast saman virkar bara ekki fyrir mig. Fyrirlitningin sem Zana og Alja sýna Símonu meikar engan sens - hvers vegna myndu þær velja hana sem ferðafélaga til að byrja með þar sem þær hljóta að þekkja framkomu hennar og viðhorf? Þau þrjú hefja áhyggjulausa ferð niður ána á tveimur kanóum, óhrædd af frétt um hvarf konu meðfram ánni. Hlutirnir verða dapurlegri með dularfullu útliti, stundum raunverulegu og stundum hugsanlega ofskynjun, á ofboðslega íhaldssömum fiskistjórnmálamanni (Jonas Znidarsic). Ég naut senunnar meðfram ánni og litlum þorpum sem tríóið heimsækir. Það kann að vera vegna skorts á menningarlegum skilningi, en myndin hreyfði mig ekki að öðru leyti. Það kom mér á óvart að sjá að myndin hefur unnið til nokkurra verðlauna.