Vandamálið við að svo margir horfa á þessa mynd er hugarfarið sem þeir horfa á hana í. Fólk kemur að leita að B-gráðu hryllingsmynd, eða "So Bad It's Good" mynd. Jack Frost 2 er hvorugt þessara. Þetta er, til að segja það einfaldlega, mjög góð mynd sem er snjall falin inni í mjög slæmri kvikmynd. Að líta á hana sem eitthvað annað en skrúfubolta gamanmynd (auðveldara fyndnari en allar þrjár algjörlega verðlausar „Skelfilegar kvikmyndir“ til samans) er að mistúlka myndina á grunnstigi. Það væri eins og að horfa á Shawshank Redemption og kvarta svo yfir því að engar sprengingar hafi verið. Forsendan er einföld; persónurnar úr fyrstu myndinni, ásóttar af minningum um Jack Frost, fara í frí til suðrænnar eyju. Nýr, endurbættur Jack kemur á eftir þeim, nú með krafta Hydro-Man frá Spider-Man; Hann getur í raun og veru snúið sér úr vatni í snjó auðveldlega og fljótt, skipt sér, fjölgað sér og það versta af öllu, honum hefur tekist að vaxa ónæmi fyrir sínum eina fyrri veikleika...Frjósavörn. Það sem er leiðinlegt við þessa mynd er að heilinn dauðir aðdáendur fyrstu Jack Frost (einfaldlega HORRIBLE mynd) kunna ekki að meta tónbreytinguna fyrir framhaldið. Rétt eins og Alien var hryllingsmynd og Aliens snérist allt um hasar, var Jack Frost slök tilraun til brelluhrollvekju og Jack Frost 2 er sniðuglega skrifuð skopstæling á brelluhrollvekjunni. Mest af skemmtuninni koma leikararnir í beinni, sem þjóna aðdáunarvert. Sérstaklega fyndnir á meðal þeirra eru Ray Tooney (sem leikur skopmynd af breskum ofursta á eftirlaunum frá því snemma á 19. áratugnum), Christopher Allport (sem býður upp á geðveikan, bráðfyndinn snúning á viðarframmistöðu sinni úr fyrstu myndinni) og David Allen Brooks (sem tók einu sinni alvarlega. hlutverk mannasiða til nýrra, algerlega undarlegra hæða). Skortur á „eftirminnilegum tilvitnunum“ truflar mig. Sem hryllingsmynd er Jack Frost 2: Revenge of The Mutant Killer Snowman núll. En þú verður að skilja, ÞAÐ ER EKKI HRYLLINGSKYND.