Samantekt: Samkvæmt goðsögninni ögraði Valkyrjan Brunhilda Óðni og var hlekkjað við stein umkringdur eilífum eldi. Aðeins hjartahreinn kappi getur farið í gegnum logana, frelsað Brunhildi og leyst hana undan kröfu Óðins og haft hana fyrir sig. Nú er stríð í uppsiglingu í norrænu löndunum og konungurinn þarf bandalag við Berserkjana. Berserkirnir eru stríðsmenn sem valkyrjur Óðins gera tilkall til, stríðsfýsnar, blóðs og holds, og því útskúfaðir, en æðri í bardaga. Leiðtogi Berserkja er fyrirlitinn sonur konungsins, Gölt, og verð hans fyrir bandalagið er bróðir hans, verðandi konungur, Barek. En eftir að konungur er sigursæll í bardaga, neitar hann að gefa eftir eina son sinn sem eftir er, brýtur eið sinn við Boar og svíkur hann og drepur hann. Gölti er aðeins bjargað með því að kalla Bareks til Óðins. En þetta er aðeins byrjunin á bardaga þeirra bræðra, og lokabaráttan þeirra er að hefjast núna, árþúsundum síðar... Athugasemdir: Ég hafði vonir um að þetta yrði kvikmynd byggð á einhverjum víkingagrunni, allt of lítil gæði kvikmynd um Víking hefur verið gerð. Það byrjaði líka mjög vel, með ítarlegum langskipum og herklæðum, fallegu og viðeigandi landslagi og í lagi bardaga. Grunnurinn í Æsa-goðsögnunum er þunnur og mér sýnist hann mjög spilltur. Óðinn er miklu hefnari, grimmari og fjarverandi en ég minni hann á skólann og valkyrjurnar hafa verið breyttar í einhverja vampírupúka. Ég er enginn sérfræðingur, en það virðist beinlínis rangt. En hin afdrifaríku mistök sem þessi mynd gerði er að færa tímastillinguna frá upphaflegu tímabilinu til dagsins í dag. Ef bræðurnir tveir hefðu barist um það á réttum tíma, með ágætis bardaga, hefði þessi mynd verið miklu betri. Nú er umgjörðinni skyndilega breytt í Stokkhólm í dag. Samt er Óðinn viðstaddur og sendir Gölt og berserka hans eftir Brunhildi og Barek sem gefur kjánalegar senur þegar brynjuklæddir og málaðir berserkir berjast við Barek á milli atvinnuveganna. Falleg fjöll og skógar hafa verið skipt út fyrir sement. Og þegar leyft var að einbeita mér að stakum bardögum, í stað gríðarlegra bardaga eins og í upphafi, sá ég fljótt að slagsmál og færni leikaranna eru hæg og klaufaleg. Lokaútkoman er þunn saga, stundum erfitt að fylgja eftir og stundum bara kjánalegt. , og það eina sem gæti bjargað því, hasarinn, er dreginn úr hægum, daufum og klaufalegum sverðbardögum. Það sækir mjög lítið í Æsa goðsögn eða víkingahefð. Þannig misheppnast bæði saga og hasar og myndin er einfaldlega slæm. Að lokum, sem Svíi, er þessi mynd svolítið ruglingsleg. Talið er að það sé eingöngu tekið upp í Suður-Afríku, en það inniheldur enn nokkur kunnugleg sænsk skilti, plötur og það sem virðist vera ekta lögreglubíll. Hins vegar er átakið lélegt og gengur bara svo langt að það er raunverulega sett í Svíþjóð. Engin nöfn eru sænsk (kannski með Anya sem undantekningu), engin kunnugleg landslag eru sænsk, þau (sem sagt) tala svolítið (forn?) norsku, ekki sænsku. Og einkennisbúningar, bæði lögreglumenn og læknar, eru greinilega ekki sænskir. Ef þeir ætluðu ekki einu sinni að reyna að gera það rétt - og gefa í raun þá blekkingu að það gerist í Svíþjóð, hvers vegna þá að nenna því? 4/10