Kvikmyndateymi í MTV-stíl sem samanstendur af bandaríska sjónvarpsþáttaframleiðandanum Zack Zardine (Matt Borlenghi), myndatökukonu hans, hinni áströlsku Cecily (Kate Fisher) og tveimur brimbrettabrunga að nafni Bog Hall (Dax Miller) og Jeremy (Joel West) falleg eyja einhvers staðar, það er reyndar ekki gefið upp hvar. Áhöfnin ætlar að skjóta sýningu á „blóðbrimbretti“ sem er greinilega nýjasta æðið í jaðaríþróttum. Brimbrettamenn kasta beitu í sjóinn og skera sig til að laða að hákarla, bara til að sjá hvort þeir geti farið út á þá án þess að vera étnir. Þegar þangað er komið taka á móti þeim Sonny Lofranco (Cris Vertido) og kona hans Melba (Susan Africa). Leit þeirra að hinni fullkomnu staðsetningu leiðir þá að hákarlafylltu vatni Lilo-Cay. Sonny, Melba og dóttir þeirra Lemmya (Maureen Larrazabal) fara með þau í bátnum sínum. Fljótlega eftir komuna og hafa þegar skotið nokkrar „blóðbretti“ myndir Sonny, Melba og Lemmya eru öll drepin af 30 feta saltvatnskrókódíl sem sumir segja „eiga“ eyjuna. Bátnum er sökkt. Zack, Cecily, Bog og Jeremy virðast fastir á eyjunni þar til björgunarsveit kemur. Hins vegar, eftir að hafa hlaupið með sumum, ég veit ekki alveg hvað þeir eru. Píratar? Fíkniefnasmyglarar? Byltingarsinnar? Feitt ljótt fólk sem finnst bara ekki gaman að vera með öðru fólki? Hver veit? Og mikilvægara hverjum er ekki sama? Ekki ég það er víst. Allavega, eftir að hafa sloppið frá þessum gaurum sem líta út eins og sjóræningjar, eru þeir sóttir rétt undan strönd eyjarinnar af Captain John Dirks (Duncan Regehr) og stelpunni hans Arty (Taryn Reif sem Tara Reif). Kvikmyndatökuliðið telur að þeim hafi verið bjargað. Þeir vita lítið að krókódíllinn og Dirks skipstjóri fara langt aftur og hann á eftir að gera upp og fjórir meðlimir kvikmyndateymisins ætla ekki að stoppa hann. Kapteinn Dirks heldur aftur til Lilo-Cay í lokauppgjör við risastóra mannæta krókódílinn. Leikstjóri er James D.R. Hickox þetta er ein hræðileg mynd, en hún er samt ekki eins slæm og Tobe Hoopers Crocodile (2000). Allt við þessa mynd er ömurlegt. Handritið eftir Sam Bernard og Robert L.Levy er hræðilegt, afar hægt þar sem krókódíllinn sést ekki einu sinni eða minnst á hann áður en 30 mínútur voru liðnar og á þeim tíma leiddist mér alvarlega og var pirraður á hræðilega óviðunandi persónum sem Bernard og Bernard og hugsaðu upp. Álagning. Öll myndin er líka pirrandi fyrirsjáanleg, á fyrstu 10 mínútunum munu allir sem þekkja staðalímyndir hryllingsmynda og aðalpersóna geta giskað á hver deyr og hver mun lifa af. Krókódílaáhrifin eru hræðileg og virðast endurtaka sig aftur og aftur, það er lítið brúðuhaus sem greinilega er með handlegg einhvers fastur inni í sér og stjórnar hreyfingum sínum þegar vatnssletturnar verða risastórar! CGI myndirnar af krókódílnum eru einfaldlega vandræðalegar á að horfa. Það er engin kláði fyrir utan þegar persóna er bitin í tvennt sem næst með því að nota CGI til að fjarlægja fætur leikaranna stafrænt, aftur lítur það hræðilega út. Það er líka stutt atriði þegar einhver er spiddur á trébrodda þegar þeir setja gildru af. Það er hæfilegt magn af nekt og kynlífi auk þess sem kvenleikkonurnar eru góðar og léttar fyrir augað. Það eru grundvallarsamfellu og rökvillur í myndinni líka, í einni röð er Cecily að mynda Bog og Jeremy að „blóðbrima“ en frá því sjónarhorni og fjarlægð sem hún er í væri líkamlega ómögulegt að ná myndefni af bæði hákörlum og brimbretti á sama tíma. tíma, og það er örugglega allt tilgangurinn með skotinu hennar? Þegar Dirks nær að skúra krókódílinn breytist hornið á vírnum verulega á milli skota, í einu skoti lítur hornið á línuna út eins og hún komi af himni, í skotinu beint á eftir er hornið allt annað og svo virðist sem línan er að koma neðan frá vatnsyfirborði þegar skuturinn er í raun festur aftan á bátinn og línan ætti að vera næstum jöfn við yfirborðið. Ég gæti haldið áfram, eins og hvers vegna hoppar krókódíllinn fram af bjargbrún ef hann er svo snjall eins og þessi mynd reynir að skilja? En ég myndi sennilega fara yfir 1000 orða hámarkið ef ég taldi upp allt sem var athugavert við þessa mynd, svo ég geri það ekki. Ég hataði þessa mynd, en frekar skelfilega er hún samt ekki eins slæm og Tobe Hoopers viðleitni í risastórri krókódílamynd. Klárlega einn til að forðast.