GLEYMA TRÚÐVERÐI Þú mátt ekki búast við trúverðugleika með hasarmyndum þar sem ofurhetjan þarf að framkvæma endalausa streng af ótrúlegum afrekum, vera troðinn á í ferlinu en jafna sig á leifturhraða og umbreyta saklausum græjum í banvænum vopnum... sérstaklega þegar Renny Harlin leikstýrir "CLIFFHANGER" er engin undantekning. En myndin hefur marga kosti: stórkostlegt landslag glæsilega ljósmyndað, töfrandi sér- og sjónbrellur (fyrstu fimm mínúturnar eru grípandi og gefa tóninn í myndinni), frábært tónlistaratriði, kærkomnar tilraunir til að létta á spennunni, og a traustur leikarahópur: tvær hetjur (Stallone, stjarna og rithöfundur, er með ljónshlutann af myndefninu, en hinn ágæti Michael Rooker stendur sig vel), heillandi heróín (Janine Turner) og einn ljótasti hópur illmenna nokkru sinni ( ómetanlegt John Lithgow og blekkjandi kvenlega Caroline Goodall, en líka Rex Linn - í lengri þætti en venjulega og hver nýtir sér það, Leon, Craig Fairbrass ) Góð, heilsteypt afþreying, ef enginn trúverðugleiki. Eins og Roger Ebert skrifaði ( um önnur mynd )"Þetta er svona kvikmynd sem þú getur hallað þér aftur og notið svo lengi sem þú gerir ekki þau mistök að hugsa of mikið."