Penn gefur sér tíma til að þróa persónurnar sínar og okkur er næstum sama um þær. Hins vegar eru nokkur raunveruleg vandamál við söguna hér, við sjáum enga raunverulega hvata fyrir hegðun vonda bróðurins og tímalínan er rugluð. Talið er að hún gerist árið 1963, tónlistin er seint á sjöunda áratugnum/byrjun sjöunda áratugarins. Tilvísanir og samræður eru 70s/80s. Möguleikinn á öflugu hápunkti kemur fram og Penn leyfir því að renna sér undan. En jafnvel með öllum þessum erfiðleikum er það þess virði að horfa á, en ekki frábært.