Sem hollustumaður frú Frank man ég eftir því að hafa verið svo spenntur að leikritið var endurgert fyrir sjónvarpið. Þ.e.a.s. þangað til ég sá hana... Þessi mynd er gott dæmi um hversu mikilvægur leikarahópur er og hvernig leikstjórn á svo mikilvægan þátt í að skapa tilganginn. Aðalhlutverkið skiptir sköpum fyrir framleiðslu af þessu tagi...þættir eins og MAMMA AAUNTIE og MAN OF LA MANCHA eru algjörlega háðir karisma aðalleikarans. Og í leikarahópi þessarar myndar eyðileggst allt málið af hræðilegri leikarahlutverki Melissu Gilbert í aðalhlutverkinu. Það er ekki EINA EINSTA MYNDATEXTI sem fröken Gilbert kemst jafnvel nálægt því að búa í viðkvæmum, þroskaðri anda Anne- fröken Gilbert er "hvítt brauð" í gegnum myndina... eina skiptið sem ég var nálægt tárum var við lesturinn af áleitnustu línu Anne: "Ég trúi enn, þrátt fyrir allt, að fólk sé sannarlega gott í hjartanu" - þetta er talað af fröken Gilbert svo flýtt, svo skortur á sannfæringu, að hún gæti hafa vel grenjað og náð því sama áhrif. Kvikmynda- og dansgoðsögnin Marge Champion var samræðuþjálfari þessarar framleiðslu - hún hefði átt að endurgreiða launin sín! Þrátt fyrir að fröken Gilbert hafi eyðilagt DAGBÓK, þá er önnur frammistaða fullnægjandi að mestu leyti - sérstakt hrós til Joan Plowright sem Edith, Scott Jacoby sem Peter og Clive Reville sem Mr. Dussell. Maxmillian Schell hefur ekki rótgróna sál og anda eins og Otto eins og skapari hlutverksins á sviði og kvikmynd (Joseph Schildkraut), en hann er í lagi. Doris Roberts og James Coco í hlutverki Van Danns eru tiltölulega yfirborðskennd í sínum hlutum - þeir eru skellir og sprengjufullir, en aftur, aðeins á yfirborðinu. Þetta Gæti stafað af því að hraðinn í verkefninu er allt of fljótur (eins og fram kemur í fyrri færslum) - þessi mynd klukkar á 45 mínútum styttri en kvikmyndaútgáfan - munurinn vegna hlés fyrir dramatísk áhrif, sem greinilega er nauðsynlegt til að breiða út viðeigandi STEMNING fyrir söguna. Þetta er EKKI skylda áhorf, sérstaklega fyrir ungmenni sem læra um Önnu Frank í fyrsta skipti - haltu þér við upprunalegu kvikmyndaútgáfuna, og eða jafnvel betra, sjónvarpsframleiðslan á ANNE FRANK: THE TRUE STORY með Ben Kingsley í aðalhlutverki, sem er NÆGAST fanga ástarsorg og raunveruleikann í aðstæðum Anne sem nokkru sinni var tekin upp! Athugið: Sérstaklega skelfilegt er sú staðreynd að Melora Marshall, sem leikur systur Anne Margot, er EKKI innifalinn í upphafsupptökunum ásamt öllum öðrum meðlimum The Secret Annex... hún er skráð í eftirlaununum ásamt leikarunum sem leika Miep og herra Kraler. Ef ég væri fröken Marshall hefði ég kært!