Sentimental skóladrama sem gerist í Danmörku, 1969, "We Shall Overcome" býður upp á aumkunarverða danska mynd af bandarískri menningu. Frits (Janus Dissing Rathke), flower-power þráhyggju, barnalegur 13 ára gamall, fer út með hálft eyrað hangandi af skrifstofu grimma meistara Lindum-Svendsen (Bent Mejding). Lindum-Svendsen, skólastjóri, sýndur sem fasistískur harðstjóri, hefur nærsamfélagið við stjórnvölinn. Lindum-Svendsen hefur gengið of langt í þetta skiptið, og með föður sínum, að jafna sig eftir andlegt áfall (víst, það var ekki nóg drama nú þegar..), og of staðalímyndaður hippa tónlistarkennari Mr Svale („Hæ, kalla mig Freddie“) , Frits stendur fyrir réttlætinu.Segðu þér hvað. Hún er svo ósannfærandi, of-(aðferða-)leikin og svo full af eymd, að sem „fjölskyldumynd“ tekst þessi gróteska -full af klisjum- afsökun fyrir kvikmynd hrapallega í að sannfæra áhorfendur sem ekki eru í Skandinavíu. Fyrirgefðu, góðir danskir ​​lesendur, að hrynja svona inn í tilfinningaríkar ferðir þínar.. En þetta er örugglega EKKI saga um „strák sem verður maður með því að berjast við kerfið“. Drengurinn verður aldrei karlmaður, heldur er hann barnalegur, stóreygður grátandi. Ef þú kallar kirkju af smáborgarafólki í smábænum, undir forystu einræðisherra eins og teiknimyndapersónu „kerfið“, biðst ég afsökunar ef ég er að missa af einhverju. Ef þú hefur áhuga á fjölskyldumyndum, farðu þá að sjá Happy Feet í staðinn.