Hvað (pípið) er að fara úrskeiðis með Disney undanfarin ár? Eru góðar hugmyndir algjörlega uppiskroppa? Hvar er galdurinn? Hvar eru góðir teiknarar, góðu lagahöfundarnir, góðir leikstjórar, góðir... Allt í lagi, ég veit, Walt sjálfur og fræga "níu gamli maðurinn" geta ekki komið aftur. En er þetta ástæða til að rífa út ótal þessara ódýru framhaldsmynda og hægt en örugglega að eyðileggja hugsjónir Walt Disney? Ég leigi eða keypti aldrei Disney-framhald hvaða myndar sem er. Vegna þess að ég hafði lesið nóg um (skortur) gæði þess. En "Atlantis: Milo's Return" var sýnd í sjónvarpinu í Þýskalandi í dag og því horfi ég á það. Það staðfesti efasemdir mínar um framhaldsmyndir. Það var alveg leiðinlegt. Gallað fjör, frumstæður litasnúningur, einfaldar persónur, nokkrar misheppnaðar tilraunir til að líkja eftir hinni frægu Multiplane-Camera með CGI, miðlungs tónlist og bútasaum af mismunandi, einföldum sögum. Það lítur alls ekki út eins og Disney! Ekki eins og Disney ég veit! Þetta lítur út fyrir að vera ein af óteljandi, ódýru og einföldu teiknimyndaserunum eins og "DragonballZ", "Beyblade" o.s.frv. sem voru sýndar á hverjum degi í sjónvarpi fyrir börn. Fyrstu viðbrögð mín eftir að hafa sýnt þetta vitleysu voru að hlaða "Bambi" á DVD diskinn minn. -Leikmaður, að sjá aftur ódauðlega töfra, dýpt, anda og sjarma Disney, að sjá Disney á hámarki sínu aftur, til að sjá hina frábæru list handgerða hreyfimynda aftur. „Bambi“ var fyrsta (og þar til í dag eina) myndin sem ég gef 10 af 10 stjörnum. En "Atlantis: Milo's Return"? Engir töfrar, engin dýpt, enginn sjarmi, enginn andi... Það átti bara skilið 3 af 10!