Ég hefði aldrei haldið að ég yrði gripinn til að segja þetta: En mér finnst "Dog the Bounty Hunter" skemmtilegri en þetta löggudrama frá níunda áratugnum. Walker er mjög melódramatískur og setti í raun viðmið fyrir tegund „High Octane“ lögguþátta eins og CSI, CSI: Miami og svo framvegis. Ég er ekki að segja að allir þessir þættir séu slæmir, en þeir eru ekki góðir heldur. Ég er hrifin af karate-höggverkinu sem Walker útbýtur á óvini réttlætisins og fjölbreyttan leikarahóp persóna eins og vísindatæknin í CSI seríunni. En það eru nokkrir þættir sem ég hata í svona þætti. Staðalmyndir/mótgerðir! Það er rétt, staðalímyndir/mótgerðir! Því miður er þetta sýning fyrir hófsama í Red State America sem neita að skilja við gamla fordóma fyrri tíma sérstaklega þegar kemur að glæpum. Til dæmis var þáttur þar sem krakki með sálræna krafta hættir til Dallas þar sem hann lendir í hópi krakka í Goth/Pönk fötum og þeir byrja að áreita hann. Nú! Þetta er einmitt það sem Mið-Ameríka skynjar Goth/Pönk menninguna. Ég meina komdu, hversu oft rænir og stelur fólk sem klæðir sig svona frá fólki sem er bara að hugsa um eigin mál. Alltaf þegar það eru svartir og latínóar í söguþræðinum er alltaf verið að tala um gengjur í einhverju fátæku hverfi. Allt í lagi! Það eru ekki allir sem eru í minnihlutahópi sem eru örvæntingarfullir í hópi sem eru umkringdir glæpum, eiturlyfjum og fátækt. Aftur, þetta er það sem Middle Red State America sér um þetta fólk. Að lokum, af hverju er Trivette hinn ömurlegi hliðarmaður, geturðu ekki gert hliðarmanninn að jöfnum rasssparkara?