Ég neyddist upphaflega til að mæta af konu minni þar sem hún er heilluð af konungsfjölskyldum Bretlands og sögu þeirra og hún fer ekki í bíó án mín. Þó að áhorfendur eigi ekki von á því að verða rafmögnuð er þessi mynd mjög vel gerð og sjónrænni þátturinn er með ólíkindum. Á margan hátt hjálpar það að eyða goðsögninni um að Victoria hafi verið ömurlega brosmilda konan sem sést venjulega á ljósmyndum. Hún var björt greind og samkvæmt sögu fyrstu ára hennar, skemmtileg og glaðlynd ung kona. Ást hennar á Albert var kjarninn í sannri ást og jafnvel þótt þú teljir aðeins fjölda barna sem hún fæddi (9), þá hljóta þau að hafa átt í ástríðufullu sambandi. Allt kemur þetta vel fram í myndinni. Í þessu skyni hefur leikarahópurinn verið vel valinn þar sem bæði Emily Blunt og Rupert Friend gefa hljóð sem Victoria og Albert.(SPOILER ALERT) Söguleg nákvæmni er nokkuð vafasöm þar sem Albert prins varð aldrei skotinn þegar hann varði Viktoríu. Það var að minnsta kosti ein morðtilraun þegar þau voru saman úti en enginn varð fyrir skotinu/skotunum. Mér fannst líka skrítið að lítið væri gert til að útvíkka meint náið samband móður Viktoríu og Sir John Conroy. Það er alveg líklegt að þetta samband hafi verið hin sanna ástæða fyrir andstyggð Victoria á bæði móður sinni og Conroy. Mér fannst líka skrýtið að reynt væri að sýna samband Viktoríu og Melbourne lávarðar sem rangt fyrir rómantískan mann, eða að minnsta kosti eiga möguleika á að verða rómantískt. Hann var þegar kominn á fimmtugsaldur þegar Victoria kom til valda og á meðan hjónabönd eldri karla og ungra kvenna voru algeng á þeim tímum, sýnir myndin Melbourne að hún sé 30 eitthvað og keppinautur Alberts prins. Það voru greinilega keppinautar við Albert, en hún hefði aldrei getað gift sig, jafnvel aðeins fyrir neðan stöðina sína í lífinu, og Albert var einn af örfáum sem hefði verið ásættanlegt í öllum tilvikum. Allt í allt hef ég eytt verri tímum í bíó, og brúnkökupunktar með konunni minni geta heldur ekki verið slæmir.