Þessi mynd nýtur sín best innan um stóran áhorfendahóp með hlátursköstunum. Mjög oft sjást persónurnar í KADOSH stara fram fyrir sig ákaft á ekki neitt. Mjög ákafur óhamingjusöm andlit, mjög hugsi, mjög alvarleg. Á þessum augnablikum hljómar mjög alvarleg tónlist bara til að tryggja tvöfalt að áhorfandinn geri sér grein fyrir því að atriðið sem horft er á snýst ekki um skemmtun og leiki. Skemmtilegri hlutar þessarar myndar koma á milli margra íhuga starra. Við lærum að konur í KADOSH samfélaginu hafa tvær skyldur. Eitt er að rækta eins mörg karlkyns börn og hægt er fyrir eiginmenn sína. Annað er að halda vinnu til að losa eiginmenn sína frá því að þurfa að vinna. Hvað gera þessir menn við nægan frítíma sinn? Þeir biðja. Og við lærum að heima biðja þeir upphátt: "Ég þakka þér fyrir að hafa ekki skapað mig sem konu." Og á tilbeiðslustað þeirra biðja þeir um að þakka fyrir að hafa starfhæf karlkyns kynfæri. Samhliða bæninni eru margar senur af brjálæðislegum uppátækjum, öskrum og endalausum höfuðhöggi og líkamar sem ruglast fram og til baka, og í bland við allt, eru margar flóknar og furðuleg (eða einföld en jafn skrítin) helgisiðastarfsemi. Rjóminn af óviljandi gamanleiknum kemur frá kynlífinu. Myndmálið af heitum og truflunum manni sem skiptir virkan líkamsvökva við konuna sína í rúminu á meðan hann reynir að koma í veg fyrir að húfan hans detti af hársvörðinni er ógleymanlegt! Sérhver kynlífssena er fyndin, en sú sem stendur upp úr er þegar eiginmaður nuddar andliti sínu við andlitið. fætur fallegu konunnar hans (Yaël Abecassis). Ó já, loksins erum við að fara inn í land næmninnar... en NEI! Fæturnir hætta að nudda áður en eitthvað gerist og eiginmaðurinn byrjar á einhverfu útliti höfuðið sitt að böggast og líkaminn rugga þar til atriðinu lýkur! Það eru þrjár aðlaðandi konur í næstum afklæddum, en KADOSH inniheldur nákvæmlega enga nekt. Tæknilega séð er áhugavert myndmál og ánægjuleg notkun ljóss og lita af leikstjóranum. Fyrir trúverðugri, fræðandi og skemmtilegri meðferð á þeirri stöðu að vera óhrein kona sem er óverðug að halda á bók í heimi þar sem virðing er mæld með hraða þar sem maður getur vitnað í setningu úr fornum ritum, legg ég til YENTL Barbra Streisand.