Nokkuð stríðinn bróðir sjálfsvígs kemst að því að hann og móðir hans syrgja á svipaðan hátt (með því að bregðast við) en að pabbi er brjálaður og kennir sjálfum sér um. Rithöfundurinn og leikstjórinn Dan Harris gefur okkur óstarfhæfa fjölskyldu sem er rifin í saumana, persónur með spurningamerki hangandi yfir þeim, og setur síðan allar sögurnar fram í augljósustu skilmálum: Sjálfsvíg! Leyndarmál! Gay skömm! Fjölskylduveiki! Harris miðar að lokum að því að pakka hlutunum niður með snyrtilegri slaufu og vill tryggja að við missum ekki af bragði, gefa okkur í upphafi ígrundað efni til að íhuga en skrifa síðan allt á frumlegan, tilfinningalegan hátt. Skemmtileg frammistaða Sigourney Weaver sem fjölskyldumóðirinn er þurrlega ótengd og hún er gleðiefni - það er að segja, þar til Harris gefur henni umbreytingu (heill með skynsamlegri nýrri hárgreiðslu). Það er kvikmyndalegt jafngildi niðurlægjandi klapps á höfuðið. ** frá ****