Ég fór að sjá þessa mynd vegna þess að Joaquim de Almeida var í henni. Joaquim átti frekar lítinn þátt, svo það var gott að mér líkaði myndin ein og sér. Reyndar líkaði mér mjög vel! Myndin fjallar um tvær persónur, Albert og Louie. Albert er feiminn, hættir tegund og Louie... ja, Louie er það ekki. Sagan snýst um beiðni Louie til Alberts um að leyfa honum að koma til Alberts í smá stund. Louie er nýkominn úr fangelsinu. Albert og Louie hafa þekkst frá barnæsku og auðvitað þegar þeir gera eitthvað saman verða vandræði og það er Albert sem tekur alltaf fallið. Hasarinn í myndinni er byggður á ævintýrum sem fylgja í kjölfarið. frá heimsókn Louie. On The Run er annáll um brjálaða, geðveika, aðstæður. Hins vegar fara Bruno de Almeida og handritshöfundur, Joseph Minion (After Hours), ekki alltaf þangað sem þú býst við að fara. Það eru útúrsnúningar sem auka dýpt í þessa mynd. Auðvitað er nóg til af hreinni gamanmynd, en hér er líka mikill lúmskur húmor. Það eru beinlínis góð sýning hér líka. Albert er skemmtilega leikinn af Michael Imperioli. Hann er að verða nokkuð þekktur þessa dagana úr HBO seríunni, The Sopranos.Louie er leikinn af John Ventimiglia, sem fyllir persónu sína elskulegum, barnalegum eiginleikum. (sama hvað hann gerir, þú verður bara að elska Louie!). Báðir þessir leikarar eru frábærir í einstökum persónum sínum. Með Imperioli viltu knúsa hann og koma með hann heim til mömmu. Ventimiglia, þú veist ekki hvort þú ættir að skella honum eða koma með hann heim (og EKKI til mömmu!).<p>Það eru líka aðrar áberandi sýningar. Persóna Ritu er leikin af Drena DeNiro (já, dóttir Roberts). Áhorfendur dýrkuðu hana. Í samræðum við hina sem sáu myndina var gaman að ræða hvort það væri Albert eða Louie sem væri þeirra uppáhalds af þessum tveimur. En allir elskuðu Rítu! Er þessi mynd fullkomin? Nei, ég get ekki sagt að svo sé. Það voru oft sem ég óskaði þess að forstjórinn hefði haft meiri fjárveitingu til að vinna með. Það voru nokkrar senur sem hrópuðu á meira frelsi í fjárlögum. (Gefðu þessum gaur almennilegt fjárhagsáætlun til að vinna með og ég trúi því að þú sért að fara að sjá kvikmynd sem mun fá þig til að standa upp og taka eftir því.) Lokaröðin var svolítið fórnarlamb fjárhagsáætlunar. Samt, hvort sem það er fjárhagsáætlun eða engin fjárhagsáætlun, endar skjáskotið, að mínu mati, sameinaði hæfileika leikara og leikstjóra í eftirminnilegt, tilfinningalega áhrifaríkt atriði.