Frá sjónarhóli hins erilsama samtímaheims sem við lifum í, virðast hinir svokölluðu „gömlu góðu dagar“ alltaf svo miklu rólegri og saklausari; friðsæl tími liðinn þar sem við eigum aðeins minningar og skugga sem sitja eftir á silfurtjaldinu, eins og með "Christmas In Connecticut," hlýja og hugljúfa kvikmynd í leikstjórn Peter Godfrey. Barbara Stanwyck fer með hlutverk Elizabeth Lane, vinsæll dálkahöfundur í tímaritinu „Martha Stewart“ sem skrifar um lífið á ástkæra sveitabæ sínum í Connecticut, alltaf með nýjustu uppskriftina í miðju sögunnar. Einn stærsti aðdáandi hennar er Alexander Yardley, leikinn af Sidney Greenstreet, útgefanda tímaritsins sem hún skrifar fyrir. Yardley hefur aldrei heimsótt bæinn sinn og til að bregðast við hugmynd sem honum var tjáð í bréfi frá hjúkrunarfræðingi, Mary (Joyce Compton), ákveður hann að eyða gamaldags jólum með Elizabeth, eiginmanni hennar og barni og sem sérstakur gestur. , tiltekinn herra Jefferson Jones (Dennis Morgan), sjómaður nýkominn eftir að hafa eytt fimmtán dögum á sjó á fleka eftir að skip hans var þyrlað. Elísabet getur auðvitað ekki neitað yfirmanni sínum, en það eru vandamál; ekki síst sú staðreynd að hún á engan búgarð og skrifar pistilinn sinn úr þægindum í háhýsi í borginni. Það skapar ótryggt ástand fyrir hana sem og ritstjóra hennar, Dudley Beecham (Robert Shayne), þar sem það eina sem Mr. Yardley krefst af starfsmönnum sínum er algjör heiðarleiki. Það sem á eftir fer er heillandi og yndislega rómantísk gamanmynd sem flytur áhorfendur aftur til að því er virðist einfaldari tíma og stað, til að deila jólafortíð þar sem hlýr eldur, góður matur og góðvild ríkja. nærvera hlýrri en nokkuð sem glæsilegasti aflinn gæti veitt, og algjörlega sannfærandi sem borgarstúlka algjörlega úr essinu sínu á bænum. Morgan kemur líka vel út sem dálítið barnalegi sjómaðurinn, en traust á samferðamönnum sínum er aðdáunarvert. Jafnvel þó að blekkingarnar séu í gangi í kringum hann, þá er hann svona gaur sem þú veist að mun einhvern veginn lenda á fætur hans, og á endanum er það Elísabet sem þú finnur virkilega fyrir. Einn af sönnu ánægjum þessarar myndar er hins vegar Sidney Greenstreet. Yardley hans er með gróft ytra útlit, en fyrir neðan veistu án efa að þetta er maður með jafn stórt hjarta og Texas. Þetta er hreinskilin, heiðarleg lýsing og það er unun að horfa á hann vinna; Eftirminnilegustu atriðin í myndinni tilheyra honum. Í aukahlutverkum eru Reginald Gardiner (John Sloan), hin frábæra Una O'Connor (Norah), Frank Jenks (Sinkewicz) og Dick Elliott (Dómari Crothers). „Jól í Connecticut“, sem er skemmtileg mynd sem spilar sérstaklega vel yfir jólahátíðina (þó hún myndi virka hvenær sem er á árinu), er eftirminnileg mynd sem tekur sjálfa sig aldrei of alvarlega, er rækilega upplífgandi og mun skilja þig eftir með hlýr blettur í hjarta þínu og tilfinningu fyrir friði sem lætur heiminn líta út fyrir að vera góður staður til að vera á. Þetta er sannkölluð klassík og þú vilt ekki missa af. Ég met þennan 10/10.