Ég tel mig vera mikinn hryllingsmyndaaðdáanda. Eitt kvöldið langaði mig bara að leigja nýjar hryllingsmyndir til að gera grín að. Síðan leigði ég Milo. Ég var svo hissa á þessari mynd. Það hræddi mig í helvíti. Það er ekki eitthvað sem ég get sagt mjög oft. Yfirleitt hræðir hrekkjavöku mig bara. Tveir aðrir vinir horfðu á það með mér og sátu eftir með truflaða tilfinningu. Góð tilfinning, ef þú spyrð mig, eftir að hafa horft á hryllingsmynd. Ef þú hefur ekki áhrif á þig, hvað er þá tilgangurinn. Þessi mynd var frumleg. Hún fylgdi ekki venjulegum leiðbeiningum hryllingsmyndar. Þess vegna sprengdu myndir eins og Valentine fyrir mig. Auðvitað sitja margir eftir með ósvaraðar spurningum eins og flestar hryllingsmyndir gera. Það er samt leigunnar virði.