FIVE STAR FINAL var ein besta mynd snemma á þriðja áratugnum. Það lék Edward G. Robinson í aðalhlutverki og var mjög grátbrosleg saga um slungið dagblað og vilja þeirra til að gera hvað sem er ... ALLT til að selja dagblöð. Sérstaklega er gömul saga af saklausri konu sett yfir blaðsíðurnar og hjálpar til við að eyðileggja nú hamingjusamt líf hennar - mörgum árum eftir að hún lenti óvart í hneykslismáli. Ástæðan fyrir því að ég elskaði myndina svo mikið var sú að hún var óbilandi og sló ekki í gegn – sem sýnir hversu lágt útgefendur geta verið til að selja blöð. fáar breytingar. Í stað Robinson fer Humphrey Bogart í þessari mynd og hann er yfirmaður dagskrárgerðar á útvarpsstöð, ekki dagblaði. Að öðru leyti er sagan í meginatriðum sú sama - nema að hún er aðeins minna oddhvass og skortir eitthvað af grófleika og tilkomumiklu frumlaginu. Þetta er ekki þar með sagt að myndin sé slæm - hún er bara ekki alveg eins góð og fyrsta myndin. Með öðrum orðum, ef þú verður að sjá eina af þessum myndum, sjáðu þá fyrstu - þó þessi mynd sé frekar kraftmikil og skemmtileg líka. Hvað mig varðar, þá elskaði ég söguna svo mikið, ég sá báðar myndirnar og hafði gaman af þeim báðum. TVEIR GEGN HEIMINN byrjar á því að UBC útvarpseigandinn kvartar við dagskrárstjórann sinn (Bogart) að allir „high brow“ þættirnir sem hann hefur sett upp séu fá lágar einkunnir. Eigandinn krefst múkks - mikið múkk til að fá fleiri hlustendur. Ein leið sem þeir ræða er að gera margþætta leiksýningu á frægu morði sem átti sér stað fyrir tveimur áratugum - jafnvel þó að morðinginn hafi verið sýknaður og hún myrt aðeins í sjálfsvörn. Þeir ákveða hins vegar að leika söguna eins og hún sé sek og ganga jafnvel svo langt að senda bæði rithöfund á heimili frúarinnar þar sem hún þykist vera ráðherra(!) auk þess að útvarpa núverandi nafni hennar og dvalarstað. Það þarf varla að taka það fram að þetta eyðileggur konuna og leiðir til hræðilegra harmleiks. Þá, og aðeins þá, finnur Bogart fyrir raunverulegri iðrun fyrir að framleiða slíkt sorp - sem leiðir til dásamlegs lokaþáttar um heilindi blaðamanna og velsæmi. Vel leikin, frábær söguhugmynd og boðskapur sem er jafn mikilvægur í dag og hann var aftur. á þriðja áratugnum, þetta er ein saga sem þú verður að sjá. Taktu sérstaklega eftir dásamlegu og mjög tilfinningaþrungnu árekstrum þar sem dóttirin ræðst á eigandann og Bogart --- það er frábært dæmi um leiklist og skrif.