Ástæðan fyrir því að ég segi þetta er sú að ég skrifaði handritið og vissi mjög lítið um að það væri gert fyrr en ég var beðinn um að sjá myndina. Ég skrifaði hana fyrir nokkra framleiðendur sem seldu hana áfram án þess að segja mér það. Vegna þess að Alan Dobie var vinur minn, fékk ég að heyra um það. Ég hafði bara skrifað fyrstu drög svo ég var skiljanlega áhyggjufullur þegar ég heyrði að það væri á gólfinu. Ég spurði Peter Collinson, í gegnum umboðsmann minn, hvort hann gæti viljað gera annað uppkast. Ég spurði líka hvort ég gæti séð upprunalega handritið mitt vegna þess að ég hafði týnt því. Mér var sagt, of seint. Þannig að ég gerði það eina sem ég gat gert við þessar aðstæður og tók nafnið mitt af. Ég hafði ekki hugmynd um hvað þeir gætu hafa gert við handritið mitt. Svo var mér boðið að sjá fullbúna myndina. Ég var svo hrifinn að ég bað mjög fljótt um að fá nafnið mitt aftur á. Þetta er fallega gert verk, úr flýtiskrifuðum frumdrögum, ég bjóst við að ég yrði beðinn um að vinna miklu meira við það; kannski ef ég hefði það væri það ekki svo gott. Mér þætti gaman að sjá upprunalega handritið mitt aftur ef einhver veit hvar það er? Ég væri líka til í að sjá myndina aftur, ég sá hana bara einu sinni í litlu útsýnishúsi í Soho.