Flestir sem mæta á þessa mynd hafa ekki hugmynd um hina miklu skáldsögu eftir Arthur Miller sem er undirstaða hennar. Þetta er skáldsaga sem ætti að lesa af fleiri til að sjá hvernig fordómar hafa áhrif á og breyta lífi fólks. Í upphafi er Lawrence Newman venjulegur maður. Augngleraugun sem yfirmaður hans lætur hann fá breyta öllu sem hann hefur unnið fyrir og allur heimurinn hans hrynur í kringum hann, smátt og smátt. Það hefði ekki getað verið leikari sem væri betur til þess fallinn að koma þessari snjöllu frammistöðu á skjáinn en William H. Macy. Hann er ekki aðeins hæfileikaríkur sviðs- og skjáleikari heldur varpar hann heiðarleika á bak við hverja persónu sem hann leikur. Hann er hversdagslegur maður sem er fastur í eigin óöryggi. Kvíði hans magnast þegar hann tekur afstöðu og fer úr vinnunni. Skyndilega þarf hann að horfast í augu við vandamálin sem hann hefur reynt að forðast alla millistéttartilveru sína í Brooklyn á fjórða áratugnum. Er hann gyðingur, er það ekki? Kvikmyndatakan í þessari snilldar og stemningsríku mynd, leikstýrt af öruggri hendi af Neil Slavin, minnti mig sífellt á nokkur málverk Edward Hopper, sérstaklega atburðarás í upphafi myndarinnar þegar Newman stígur út fyrir byggingu og næturmyndin þegar hann og eiginkona hans. er fylgt eftir með löngum svörtum skuggum á bak við hjónin, ógnandi og sjá fyrir átökin við hrekkjusvín. Laura Dern, David Paymer, og sérstaklega Meat Loaf, sem veitir hrekkjusvíninu við hliðina ótrúlega dýpt, eru frábærir, en þeir fölna allir í samanburði við stjörnusnúning William H. Macy (H verður að standa fyrir HONEST..) Ef þú hefur ekki lesið bókina mæli ég einlæglega með henni því enginn hefur skrifað sannarlega og sannfærandi en Arthur Miller.