Þessi mynd inniheldur það eina innihaldsefni sem allar hefndarmyndir ættu að hafa og það eru sannar tilfinningar. Sorg, ást, hlátur, reiði. Það eru svo margar tilfinningar sem kastast inn í þessa mynd. Frá upphafi til enda er þessi mynd gríðarlega grípandi. Söguþráðurinn á blaði hljómar eins og venjulega drasl sem er að mestu hent í andlit áhorfenda en ekki skjátlast, þessi mynd er kraftmikil. Washington setur eins og alltaf frábæra frammistöðu. Söguþráðurinn í hnotskurn: Maður þjáist af þunglyndi, ung stúlka hleypir lífi í hann, krökkum er rænt, maðurinn vill hefna sín. Hljómar ekki eins og neitt sérstakt en hún er miklu betri en nokkur önnur svipuð mynd þarna úti. Fyrir augnablik, TAKEN er svipuð mynd en þegar þú berð þær báðar saman, þá vinnur MAN ON FIRE. Persónurnar eru grípandi og allir skila frábærum leik og leikstjórnin er frábær. Mexíkóborg líður lifandi, hún lítur út eins og Mexíkóborg, hún lyktar eins og Mexíkóborg. Allt er lýst snilldarlega. leikstjórnarstíllinn var eitthvað sem ég hafði gaman af og kom með það besta út úr Mexíkóborg. Þetta er ein af þessum myndum sem þú munt koma með einu sinni á ári til að horfa á aftur eða mynd sem þú munt biðja fjölskyldu þína og vini að horfa á. Frá upphafi til enda ertu að leita að aðalsöguhetjunni, sem gerir það að rússíbanaferð. Það er nóg af aðgerðum til að halda þér ánægðum, það er nægur persónuþróun til að þóknast þér og svo er það Washington til að koma með bros á andlit þitt. Horfðu á þessa mynd, þú verður ekki fyrir vonbrigðum