Fín saga um að fylgja draumum sínum og í raun að gera eitthvað í þeim þegar tækifæri gefst. Ekkert var auðvelt fyrir Morris heldur - hann átti fjölskyldu, vinnu, vinnu annars staðar, húsnæðislán o.s.frv. - það var ekki eins og hann gæti bara sleppt því sem hann var að gera og hoppað blíðlega á grásleppuna til að spila AAA bolta í 4 mánuði. Það tók kjark. Ég er ánægður með að þeir sýndu óákveðni hans, næstum allt þar til hann fékk innkall í risamótið. Ég man eftir því að hafa séð hann spila á móti Red Sox (held ég...), þetta var frábær saga. Þó að Morris líkist í raun meira John Kruk eða Mills Watson en Quaid - þá er það allt í lagi. Quaid stendur sig mjög vel að leika manninn, kennarann, þjálfarann ​​og „elsta nýliðann“.... Sem einhver sem er í sama aldurshópi get ég vissulega borið kennsl á stöðu hans. Þú ert ekki of gamall til að gera það sem þig hafði dreymt um sem krakki, en það er að komast þangað. Þú verður að gera það fyrr en seinna. Trúlega sagt, fallega klippt, hraðvirkt, leikið, gott að sjá kunnugleg andlit hins látna Royce Applegate, Brian Cox og Rachel Griffiths hér. Gott starf allt í kring, gaman að sjá það sló í gegn.* ** outta ****...hverjum dettur í hug að Tampa Devil Rays væri efni í svona góða mynd snemma?