Komst bara út og trúi ekki hvað þetta er snilldar heimildarmynd. Sjaldan gengur maður út úr kvikmyndahúsi í svona lotningu og undrun. Undanfarið hafa bíómyndir orðið svo ofmetnar að spennan við að uppgötva eitthvað alveg sérstakt og einstakt gerist sjaldan. Amores Perros gerði þetta við mig þegar hún kom fyrst út og þessi mynd er að gera við mig núna. Ég vissi ekkert um þetta áður en ég fór út í þetta og það kom mér á óvart. Ef þú heyrir hugmyndina gætirðu fengið á tilfinninguna að þetta sé ein af þessum viðkvæmu kvikmyndum um ótrúlega sigur sem er þakinn yfirsterkri tónlist og að reyna að hafa okkur fullkomlega sannfærð um hvað hún er frábær saga en hleypa okkur svo ekki inn. Sem betur fer er þetta ekki þessi mynd. Fólkið segir söguna! Þetta gerir svo gott starf að fanga hvert augnablik af þátttöku þeirra á meðan við förum inn í heiminn þeirra og finnum hverja sekúndu með þeim. Það er svo margt handan klifursins sem gerir allt sem þeir ganga í gegnum svo miklu meira spennuþrungið. Touching the Void var líka frábær fræðigrein um fjallaklifur og sýndi styrkinn á grípandi hátt en þessi mynd er miklu meira mannleg saga. Ég sá hana bara í dag en ég ætla að segja að þetta sé ein besta heimildarmynd sem ég hef séð.