Þessi sýning var að mörgu leyti mjög góð, þó vissulega ódæmigerður vestur með hetjunni (?) sem hjólaði um á mótorhjóli frekar en hesti, vegna umgjörðarinnar 1914, mjög "seint" fyrir vestræna, sem yfirleitt hefur tilhneigingu til að vera sett á milli 1866 og 1890. Ég man eftir nokkrum deilum um afpöntun þess á sínum tíma en horfði í raun ekki á hana á meðan hún var á NBC. Þegar ég kom til að sjá það og elska það var áratug síðar þegar ég var í hernum í Þýskalandi og það var sýnt í hverri viku frá upphafi í sjónvarpi hersins. Þá var Margot Kidder fræg sem Lois Lane en ég mun líka alltaf hugsa um hana sem kærustu Nichols. Að mörgu leyti var Nichols mjög líkur Maverick; báðir laðast miklu meira að því að verða ríkir með lítilli fyrirhöfn en þeir voru að berjast. Það var í litla sjónvarpsblaðinu sem þeir dreifðu á PX (ekki í raun viðurkennd útgáfa af "TV Guide" en gerð til að líkjast henni eins vel og hægt er án þess að lenda í höfundarréttarvandræðum) sem ég lærði fyrst raunverulegu söguna á bak við afpöntunina. Ég velti því mjög fyrir mér hvernig næsta tímabil með ofbeldisfyllri tvíburanum hefði verið ef þeir hefðu raunverulega gert það eins og til stóð. Auðvitað, þegar þessi þáttur var gerður, hafði "Vesturtímabilið" sjónvarpsins verið á undanhaldi í um áratug; einhvern tímann vona ég að ég geti skrifað að "raunveruleikatímabilið" hafi verið á undanhaldi svo lengi! Á meðan „Gunsmoke“ og „Bonanza“ voru enn í gangi, voru þau bæði að nálgast endalokin og það voru mörg ár síðan nýr vestrænn hafði gripið í gegn; Ég held að þessi þróun hafi gert mikið til að halda aftur af "Nichols" og var aðalástæðan fyrir því að stjórnendur NBC efuðust um að hún myndi nokkurn tíma finna stóran áhorfendahóp. En fyrir mér er góður vestri, ólíkt sýningu sem gerist í nútímanum, nokkuð tímalausar, eins og aðrar "tímabil" sýningar; breytileg tíska og þess háttar gera ekkert til að láta þá líta meira út fyrir að vera "datteraður" en þeir áttu að vera, og ég held að það að horfa á þennan þátt, 10 árum eftir að hann var framleiddur, sé í raun það sem kom mér inn á þennan punkt. Þessi sýning er líka snemma par af Garner og Stuart Margolin, sem er í raun einn af frábæru hliðarpörunum allra tíma, og ekki bara í vestrænum.