Allt í lagi, athugið fólkið sem setti saman þessi DVD-söfn með hryllingsleikgoðsögnum: Ég er sannarlega þakklátur og styð framtakið gríðarlega, en hefurðu jafnvel horft á myndirnar áður en þú valdir þær sem hluta af safninu? Þegar ég keypti Boris Karloff safnið voru nokkrar myndir þar sem stjarnan lék aðeins stuðningshlutverk og ónauðsynlegt hlutverk ("Tower of London", "The Strange Door"). "The Invisible Ray" er hins vegar hluti af Bela Lugosi safninu og hér er það í raun Boris Karloff sem skyggir á Bela! Þetta hefði í raun verið frábær titill fyrir Boris Karloff safnið í staðinn! Persóna Bela Lugosi er mögulega sú skapgóðasta og alvarlegasta sem hann hefur lýst á öllum ferlinum og gamli góði Karloff leikur raunar vitlausa og hættulega þráhyggjuna vísindamanninn hér. "The Invisible Ray" inniheldur þrjá meginkafla. Sú fyrri, sem gerist í Karpatakastala Dr. Janos Rukh, er frekar leiðinleg og krefst talsverðrar þolinmæði áhorfandans, en auðvitað eru persónuteikningar og efnið sem fjallað er um hér grundvallaratriði fyrir restina af myndinni. Dr. Rukh (Karloff) sýnir nokkrum framúrskarandi samstarfsmönnum (þar á meðal Bela Lugosi sem Dr. Benet) hvernig honum tókst að fanga geisla geisla í sjálfframleitt tæki. Vísindamennirnir eru einlægir hrifnir af verkum hans og bjóða Rukh og yndislegu eiginkonu hans Díönu með í leiðangur í hjarta Afríku. Þar einangrar Dr. Rukh sig frá hópnum, uppgötvar nauðsynlega frumefnið "Radium X" til að fullkomna læknisgeislann hans og fer algjörlega í taugarnar á sér eftir að hafa verið ofurlýst fyrir loftsteininum sjálfur. Þriðji og síðasti þátturinn er augljóslega sá besti og hryllilegasti, enda snýst hann um gamaldags drápshríð með sniðugum brellum (bráðnandi styttum) og óvæntum hápunkti. Karloff ljómar í myrkrinu og sannfærður um að hinir séu út í að stela uppgötvun hans og jafnvel lífi hans, ætlar hann að útrýma þeim með banvænni snertingu sinni. Frásagnarbygging "The Invisible Ray" hljómar frekar flókið en myndin er auðveld í eftirfylgni og skemmtileg. Sagan er frekar langsótt en engu að síður sannfærandi og leikstjórinn Lambert Hillyer gefur nokkur augnablik af hreinni spennu. Boris Karloff er sannarlega frábær og Lugosi líka, þó hann hafi átt skilið að fá aðeins meiri skjátíma. Atriði þeirra saman eru hápunktur myndarinnar ásamt angurværum myndum af glóandi Boris.