Kvikmyndin "Atlantis: The Lost Empire" er skínandi gimsteinn í rústum kvikmynda sem Disney Studios framleiddu nýlega. Foreldrar sem hafa þurft að sitja í gegnum "The Jungle Book 2" eða jafnvel Pokémon mynd munu örugglega meta þessa. Myndin er ein af fáum sem reyna að frumlega sögu; Fyrri kvikmyndir í fullri lengd voru aðeins endursagnir af sögum sem fyrir voru. Kvikmyndir eins og "Toy Story", "Finding Nemo" og "Monsters Inc." allir gera það sama, en það verður að taka fram að allir voru gerðir af Pixar og aðeins dreift af Disney. Nýlegar myndir frá Disney-kvikmyndaverinu eru að mestu gefnar út beint á myndband og eru framhald þeirrar kvikmyndar sem fyrir er. Gæði þeirra mynda víkja fyrir arðsemi. Nýtt tímabil hófst með „Atlantis“ eftir það voru „Mulan“, „Lilo & Stitch“ og nú síðast „Open Range“. Rithöfundarnir hafa búið til allar frumlegar sögulínur í stað ævintýra fortíðarinnar. Góður hluti myndarinnar er helgaður leitinni að Atlantis, verkefni sem hefur fangað ímyndunarafl margra í hundruðir ára. Þar á meðal hinn unga Milo Thatch, raddaður af Michael J. Fox. Milo er starfandi á safni í Washington D.C.. Afi hans var þekktur fornleifafræðingur, sem hafði helgað líf sitt því að uppgötva Atlantis. Jafnaldrar hans litu á þetta sem sóun og þeir óska ​​þess að Milo feti ekki í fótspor hans. Eftir að hafa mistekist að sannfæra stjórn safnsins um að styrkja leiðangur hans kemur Milo heim til að finna konu í myrkvuðu íbúðinni sinni. Hún fer með hann til vinnuveitanda síns, herra Whitmore. Whitmore var náinn vinur afa Milo og vill senda Milo með lið til að finna Atlantis. Mr. Whitmore er mjög ríkur og hefur borgað fyrir það besta af öllu. Áhöfnin sem á að fylgja honum er sú sama og afar hans. Ferðin er uppfull af mörgum frábærum hindrunum sem þarf að yfirstíga og er mjög gaman að fylgjast með. Áhorfandinn lendir í því ef þeir ná til Atlantis. Söguþráðurinn tekur óvænta stefnu eftir uppgötvunina Atlantis, ekki bara uppgötvun fólks. Það er nóg til að halda áhuga eldri áhorfenda. Hreyfileikararnir hafa unnið frábært starf í þá dýpt hreyfimyndarinnar. Myndin er mjög vel heppnuð í því að blanda hefðbundnu hreyfimyndum saman við tölvugerðar myndir. Afrek sem ekki er auðvelt að ná, flestir áhorfendur eru fljótir að taka eftir muninum á þessu tvennu. Persónurnar eru áreiðanlega mannlegar. Það eru nokkrar flottar eltingarmyndir, með fullt af hasar í gangi. Nokkrar logar eru fullar af bröndurum sem börnin fá kannski ekki. Sköpunarkraftur rithöfundanna skín í gegn. Menning Atlantis er ríkulega þróuð, þar á meðal heilt tungumál. Í myndinni eru tilvísanir í Atlantis úr sögulegum heimildum, eins og Platon. Útskýrt er hvarf Atlantis úr heiminum. Trúlegt, ef af yngri áhorfendum, þá er þessi galdur í raun til. Kraftar íbúa Atlantis eru ekki nákvæmlega settir fram sem töfrar, en þeim er best lýst á þennan hátt. Þótt það sé sett árið 1914 er tæknistigið sem notað er óraunhæft. Ferðin er í kafbáti sem minnir mjög á nautilus Captain Nemo, heill með undirbelgjum sem skjóta tundurskeytum. Risastóru grafararnir eru knúnir áfram af gufukötlum svo þeir reyndu fyrir einhverja tíma tækni. Kvenpersónurnar eru styrktar á þann hátt sem konur á þessum aldri hefðu ekki verið, jafnvel gegna hlutverki í forystu. Þetta er ekki slæmt mál. Hún gefur dóttur mína góða fyrirmynd að leita til, frekar en eingöngu karlkyns leikara. Ein ástæðan fyrir því að þessi mynd er í uppáhaldi hjá mér umfram aðrar Disney myndir er sú að það er ekki til eitt einasta lag, alltaf. Hefð sem hófst með fyrstu kvikmyndinni í fullri lengd, "Snow White", og hélt áfram til "The Lion King", næstum allar Disney myndir eru fullar af hressandi lögum. Þetta er frábært og allt, hvað væru dvergarnir sjö án "Hæ HO!"? Eftir milljónasta skiptið í gegnum það væri næstum betra án, en þessi hlífir foreldrinu. Ekki einu sinni veit hver einasta manneskja á skjánum skyndilega orðin við lag sem enginn hefur heyrt áður og brýst út í söng. Ég fyrir einn er þakklátur. Söguþráðurinn og dýpt hreyfimyndarinnar er viss um að halda athygli bæði foreldris og barns. Þetta er mynd sem ég er til í að horfa á aftur og aftur með börnunum mínum.