Ég hef ekki séð það í meira en tuttugu ár. OJ var rútubílstjórinn, Arte Johnson var fararstjórinn, Lorenzo var ræninginn. Já, Lorenzo leit mjög vel út eins og illmennið, náttúrulega. Ég held að ég hafi horft á það þá mest fyrir OJ, sem ég hafði séð Towering Inferno og Cassandra Crossing, en líka til að sjá Arte Johnson. Mér leiddist svolítið að Johnson væri svona alvarlegur. Og já, það breytti söguþræðinum. Þegar ég las aðrar færslur, man ég að það var einhver samsæri um að þeir ætluðu að ræna einhverri ríkri stúlku, en svo kom þessi óborganlega frímerkjaverslun upp úr þurru. Ég var að fara, frímerki? Ef hún kæmi fram sem síðbúin mynd myndi ég líklega taka hana upp til að kíkja á hana aftur, en ég yrði ekki með nostalgíu yfir henni. Ekki ennþá samt. Það eru betri myndir frá áttunda áratugnum eins og þessa til að kíkja á.