"Frightmare" frá 1983 er skrítin lítil mynd. Leikstjórinn virðist vera að reyna að sameina andrúmsloft klassískra hryllingsmynda í 30/40-stíl og áfallastuðli hinnar sprungu 80s slasher tegundar. Hún er ekki algerlega vel heppnuð (aðallega vegna mjög augljósra takmarkana á fjárlögum og minna en fagmannlegs hæfileikahóps ungra leikara) en hún á samt sín augnablik, aðallega vegna flottrar frammistöðu (klassískari en myndin á skilið) eftir hinn látna þýska leikara Ferdinand Mayne, sem leikur aldna hryllingsmyndastjörnu (ala Vincent Price) sem heitir Conrad Ratzoff. Í upphafi myndarinnar hittum við hryllingsstjörnuna sem hefur verið þegar hann er að taka upp auglýsingu fyrir gervitennur og við komumst fljótt að því að Conrad gamli er dálítið svívirðilegur, prímadonnu-brjálæðingur. Einmitt þegar þú heldur að hann gæti ekki verið meira óviðkunnanlegur, gagnrýnir auglýsingastjórinn Conrad fyrir að hafa blásið til töku í margfætta skiptið og gamla geitin ýtir honum af svölum til dauða. Sniðugt, ha? Conrad heimsækir síðan nokkra aðdáendur á hryllingskvikmyndaklúbbi á háskólasvæðinu, því miður fær hann hjartaáfall í miðri ræðu sinni við þá og endar að lokum aftur í höfðingjasetrinu sínu og bíður þess að deyja. Hann er enn pirraður, jafnvel við dyr dauðans, og tekst að losna við fyrirlitinn viðskiptafélaga með því að kæfa hann með kodda áður en hann loksins sparkar sjálfur í fötuna. Conrad er síðan lagður til hinstu hvílu í sönnum Hollywoodstíl í hátækni neongröf með myndbandsskjám fyrir ofan kistuna, sem mun spila persónuleg myndskilaboð frá Conrad sjálfum fyrir gesti sem koma inn til að votta virðingu sína. Það er á þessum tímapunkti sem krakkarnir frá kl. Hryllingsmyndafélag háskólans ákveður að fara í gröf Conrads í heimsókn eftir vinnutíma, brjótast inn í gröfina og taka lík hans heim með sér í veislu alla nóttina. (Ekki beint mín hugmynd um skemmtun, en hey, þetta eru persónur í hryllingsmynd frá níunda áratugnum. Rökfræði á ekki heima hér.) Háskólakrakkarnir eyða kvöldinu í kvöldmat með lík Conrads sitjandi á heiðursstað og sitja fyrir á myndum með það og jafnvel dansað um herbergið með því, áður en hann lagði Conrad og kistu hans uppi á háaloftinu, og ætlar að skila honum aftur í leyndarmálið sitt á morgnana. Í millitíðinni hefur frú Ratzoff, svekkt yfir þjófnaði á líkama eiginmanns síns, kallað á sálrænan vin til að reyna að „ná í“ Conrad í gegnum viðtal. Þú getur nokkurn veginn fundið út restina héðan. Þar sem Conrad var ekki mjög góður strákur í lífinu er ekki mikið mál að gera ráð fyrir að hann verði ekki vingjarnlegri í dauðanum. Psychic Lady hefur samband við Conrad og hann vaknar aftur á fyrirsjáanlega tísku, eyðir síðan restinni af myndinni í rölti um gangana á fáránlega risastóru húsi nemenda og tínir unga grafarræningja einn af öðrum. Þetta er þar sem myndin fellur í sundur. Endalaus atriði þar sem unglingar ráfa um tóma gangna og segja "Halló? Er einhver þarna?" eru blandaðir með einstaka sinnum ofbeldi (við fáum ansi hnökralausa afhausunarsenu, sem er hápunktur myndarinnar) áður en tveir síðustu eftirlifendur komast loksins að því (MÁL seinna en nokkurt hálfvitað fólk hefði komist að því sama. ..en aftur, við erum í hryllingsmynd frá níunda áratugnum!) að eina leiðin til að stöðva ringulreiðina er að koma líki Conrads aftur í dulmálið þar sem það á heima. Töfrandi gangurinn er bólstraður með mikilli undarlegri lýsingu og þurrísþokuáhrifum studd af hljóðrás sem samanstendur nánast eingöngu af hljóðbrellum frekar en tónlist (þrumur, styn og stun, væl o.s.frv.) sem verður mjög pirrandi eftir smá stund. .Ég get í rauninni ekki mælt með "Frightmare" fyrir neinn sem ólst ekki upp við að horfa á ódýrar myndir eins og þessa á seinni næturkapal á níunda áratugnum. „Modern Horror“ aðdáendum mun án efa þykja „Frightmare“ ótrúlega hægfara og kjánaleg. Ef þú varðst fullorðinn á þessum töfrandi áratug gætirðu hins vegar fengið fortíðarþrá frá „Frightmare“. Aðdáendur Jeffrey ("Re-Animator") Combs gætu líka viljað kíkja á það, þar sem framtíðar Dr. West kemur fram í byrjunarhlutverki hér sem einn af óheppnu kvikmyndanemunum. Ég mun ráðleggja lesandanum að forðast útgáfuna af þessu kvikmynd á EastWestDVD merkinu (parað við "Vault of Horror" eftir Roy Ward og seld í dollarabúðum) vegna þess að prentgæðin eru hræðileg. Mér er sagt að myndin hafi fengið lúxusútgáfu í gegnum fína fólkið í Troma, sem virðist viðeigandi. Ef þú ert eins konar Troma manneskja þá mun "Frightmare" vera rétt hjá þér.