Það kom mér mjög á óvart hvað myndin, sem er yfir 60 ára gömul, gæti heilla mig. Hún er næstum tvær klukkustundir að lengd, það eru nákvæmlega engar stjörnur í henni, það eru textar en engu að síður er áhugavert og spennandi að horfa á hana. Það sem heillaði mig mest var raunsæi myndarinnar. Þú gætir næstum fundið fyrir kuldanum í ísnum, því þú sást að stormarnir eru raunverulegir. Þetta er léttir í CGI-heimi eins og í dag. Ég velti því fyrir mér hversu mikil vinna þetta hlýtur að hafa verið fyrir van Dyke. Ég las einhvers staðar að það hafi tekið 17 mánuði að taka hana upp. Nú vill hver tala um „Titanic“ lengur? Þetta er frábær mynd með frábæran boðskap og ég myndi mæla með henni við verðandi leikstjóra til að sjá hversu frábærar og raunsæjar kvikmyndir geta verið ef þær eru aðeins leikstýrðar af raunsæi í stað sjónrænna áhrifa.