Ef þú ert skrítinn sem heldur að það sé "rómantískt" og dásamlegt að stunda kynlíf með konu sem er erfðafræðilegt jafngildi móður þinnar, gerðu hana ólétta og stundaðu síðan kynlíf með henni aftur þegar hún hefur farið í fóstureyðingu OG ekki segja henni að hún er skylt þér, þá myndirðu vilja þessa mynd. Skiptir engu um þá staðreynd að gaurinn er giftur og á son heima - það gerir það enn ógeðslegra og ömurlegra að hann hafi enga samvisku yfir því hvað hann er að gera. Hann getur ekki gert rétt í starfi sínu, fjölskyldu sinni, EÐA Maríu. Hann er tapsár. Það er ekkert rómantískt eða jákvætt við þessa mynd - hún er svívirðileg og sifjaspell. Hún hreyfist hægt og leiðir hvergi í meira en fyrri hluta myndarinnar. Ég gat ekki einu sinni lokið við að horfa á þessa sorglegu afsökun fyrir „rómantík“. Ég er feginn að við eyddum ekki peningunum okkar í kvikmyndahúsið í þetta. 0/10