Lights of New York var fyrsta kvikmyndin sem talaði í fullri lengd. Það hafði auðvitað verið The Jazz Singer, gefin út í október 1927 sem fyrsta kvikmyndin í fullri lengd með samstilltum samræðum. Hins vegar er þessi mynd sem gefin var út í júlí 1928 nánast óminnst fyrir stöðu sína í kvikmyndasögunni. Hún hafði byrjað sem stutt, en smám saman var gripið til meira þar til - þegar hún var komin á 58 mínútur - varð hún óvart fyrsta fullkomna kvikmyndin. Það opnaði fyrir grind house run og Warner Bros. kom á óvart, þénaði yfir milljón dollara. Þetta var góður peningur árið 1928. Söguþráðurinn er frekar einfaldur. Tveir sveitarakarar kaupa barnalega inn á rakarastofu á Broadway sem framar sem auðvelt að tala fyrir „The Hawk“, glæpamann. Þegar þau komast að sannleikanum hafa þau ekki efni á að komast út, því yngri rakarinn, Eddie, er með alla peninga móður sinnar bundnir á staðnum. Kitty er kærasta yngri rakarans og glæpamaðurinn Hawk (Wheeler Oakman) hefur auga fyrir því að skila eldri kærustu sinni (Gladys Brockwell) fyrir nýrri fyrirsætu - kórstúlkuna Kitty(Helene Costello). Lögga er drepinn þegar hann reynir að koma í veg fyrir að menn Haukanna losi sendingu af töfravíni og Haukurinn lítur á það sem tækifæri til að koma Eddie í rammann og fá þannig Kitty fyrir sjálfan sig. virkar. Vissulega er söguþráðurinn grunnur og samræðan stífluð, en það er eitthvað sem þú sérð ekki mikið af í fyrstu spjallþættinum - bakgrunnssöngleikur. Vitaphone hafði upphaflega verið notað einmitt í þessum tilgangi, og hér eru þeir enn að nota það fyrir tónlistarundirleik ásamt samtalinu. Og það eru söng- og dansnúmer! Atriðin á skemmtistaðnum Hawks eru notuð sem tækifæri til að sýna það sem kvikmyndir gætu aldrei gert áður - tónlistarnúmer. Það er meira að segja villieygður emcee með þunga förðun afgangs frá þögla tímum sem er gaman að horfa á. Vitaphone gat ekki farið utandyra á þessum tímapunkti vegna kyrrstæðra myndavélaklefa, svo atriðið í garðinum á milli tveggja elskhuga. Eddie og Kitty er hermt - og ódýrt. Grænnin lítur út eins og eitthvað úr Ed Wood mynd eða kannski framhaldsskólaframleiðslu á "Our Town". Gladys Brockwell, sem kærasta Hauksins, skilar línum sínum með kýli. Hún er algjör trooper miðað við hvaða línur hún þarf að skila. Til Hauksins - "Svo þú heldur að þú getir fengið hvaða kjúkling sem þú vilt og henda mér aftur í þilfarið!". Ha? blandaðar samlíkingar einhver? Og svo eru lokalínurnar hennar "Ég hef lifað, og ég hef elskað, og ég hef tapað!" Fékk einhver borgað fyrir að skrifa þennan glugga? Brockwell náði góðum árangri á talkie-ferli sínum eftir að hafa unnið nokkra sigra í þöglum kvikmyndum (vondu systirin í "Seventh Heaven"), þegar banaslys stytti feril hennar. Svo er það Eugene Palette - sú eldri rakaranna tveggja í sögu okkar. Froskarödd hans, náttúruleg útfærsla á línum og krúttlegt útlit gáfu honum langan feril sem persónuleikari sem birtist venjulega sem uppsettur fjölskyldumaður/kaupmaður með gróft ytra útlit og hjarta úr gulli. Reyndar er herra Palette eini meðlimurinn í þessum leikarahópi sem á enn eftirtektarverðan feril í kvikmyndum aðeins þremur árum eftir að þessi mynd er frumsýnd. Að lokum er spurningin um "hvar er þessi hljóðnemi falinn?" Hljóðnemar voru enn kyrrstæðir á þessum tímapunkti og það er gaman að finna út hvar þeir hafa falið það. Það er þó eitt frægt atriði þar sem allir geta nokkurn veginn fundið út úr því. Hawk er á skrifstofunni sinni að tala við tvo handlangara sína - sem virðast skilja jafn hægt og þeir tala - um að "taka Eddie í bíltúr". Ef þú horfir á þessa senu myndirðu sverja að síminn á skrifborðinu sé persóna í þessari mynd. Það er í fyrirrúmi í öllu samtalinu. Líklega er hljóðnemanum komið fyrir í símanum. Það er eitthvað hetjulegt við þessa frumherja sem fljúga blindir andspænis nýju hljóðtækninni. Þú ert með þögla leikara sem eru vanir að nota pantomime til tjáningar, vaudevillians sem vita hvernig á að spila fyrir lifandi áhorfendur en vita ekki hvernig á að gera sama áhrif á Vitaphone myndavélaklefa, og þú ert með samræður sem annað hvort reyna að skrifa samtal jafn þétt og þeir gerðu titlaspjöld eða fylltu upp í kvikmyndir með endalausu spjalli. Skoðaðu þennan. Það er ekki leiðinlegt, hreyfist hratt og er mjög skemmtilegt ef þú veist að hverju þú átt að leita. Og nei, ég býst ekki við að þessi komi nokkurn tíma út á Blu-Ray, en ég vona að fólkið hjá Warner Brothers bæti því við Warner Archive fljótlega svo allir geti séð það.