Skoðað á 12. september 2006 2. sýningu í Paramount 1 leikhúsinu á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Toronto. Myndin var heimsfrumsýnd daginn áður í Elgin Theatre VISA sýningarherberginu. Grunnatriðið felur í sér að Morgan Freeman leikur einn vinsælan leikara sem er á niðurleið á ferlinum og tekur að sér hlutverk sem kunna að vera fyrir neðan hann, en sem hann gerir enn með jákvæðu hugarfari, vitandi að hann þarf að borga leiguna o.s.frv. Niðurhallinn er sýndur af því að hann hefur verið langur tími á milli hlutverka með fyrri myndum í góðri DVD-tunnur og að hann sé keyrður af óvissu um framleiðslu hans. aðstoðarmaður sem sleppir Freeman á staðbundinn samfélagsmarkað þar sem hann ætlar að rannsaka fyrir hlutverk sem stórmarkaðsstjóri. Hann uppgötvar fljótlega að raunverulegur markaðurinn er rekinn af járnviljanum „10 hlutum eða minna“ afgreiðslustjóra sem Paz Vega leikur. Þegar ferð Freemans kemur aldrei aftur og Vega þarf hjálp við að undirbúa viðtal verða aðstæðurnar til þess að þær sameina krafta sína í ferð um bæinn til að fá Freeman aftur heim og til að fá Vega starf sem mun koma henni á hreyfanlegri ferilbraut. Þó að myndin hafi verið skemmtileg fannst mér hún enn vera skissa eða verk í vinnslu. Það voru tvær lengri tónlistaratriði (einn með Vega & Freeman að kenna hvort öðru barnalög í bílnum, ein sem spilar bókstaflega eins og Paul Simon tónlistarmyndband) sem fannst eins og að fylla upp tímann og jafnvel þá var myndin aðeins um 80 ára. mínútur að lengd. Það er gott að Morgan Freeman er eins vel liðinn og hann því án hans hefði þetta verið of lítið. Auðvitað var þetta fyndið á köflum og Paz Vega er líka ánægjulegt, en það var bara ekki nóg hér til að segja að þetta væri heil kvikmynd. Þeir misstu mig þegar Morgan Freeman byrjaði að tala um að stoppa bílinn til að spyrja til vegar og Paz Vega sagði hún gerir það aldrei. Hver hefur nokkurn tíma heyrt um strák sem vill spyrja um leið og konan sagði nei!? Í hinum raunverulega heimi er þetta akkúrat öfugt. Gakktu úr skugga um að þú haldir þig fyrir úttakið í einingunum. Hluturinn með afgreiðslukonu í Target Store sem kennir Morgan Freeman hvernig á að hrinda sölu er bara fyndið! Snemma hluti þar sem bílstjóri Freemans fullyrðir að það sé rödd Freemans á „Books on Tape“ lestri var líka frekar fyndið. Leikstjórinn/rithöfundurinn Brad Silberling og leikkonan Paz Vega voru þarna í stuttri spurningu og svörum eftir sýninguna. Silberling svaraði einni spurningu þar sem hann sagði að handritið væri ekki skrifað sérstaklega fyrir Morgan Freeman og að þegar Freeman tók við hlutverkinu breytti hann í raun mjög litlu af því sem var þar. Alveg hrós fyrir bæði skrif Silberlings og líka fyrir hvernig Freeman getur bara runnið inn í hlutverk og látið það líða algjörlega eins og hann hafi verið fæddur til að leika það.