Sá þessa mynd fyrst um 1990 og dó alveg úr hlátri í gegnum hana. Það varð í uppáhaldi hjá vinahópnum mínum og við myndum vitna í það á örskotsstundu ("ég fer heim í poka!"). Það þarf varla að taka það fram að húmorinn er enn til staðar, 15 árum síðar. Það er orðin hefð á hrekkjavökutímanum að afhjúpa marga af nýju vinum mínum fyrir þessa mynd (gott að þú getir samt keypt hana af Ebay!) Ég hef komist að því að hrekkjavökunammi bragðast miklu betur með tungunni þétt í kinninni..og þessi mynd veitir henni allt - patos, spennu, óendurgoldna ást, göfgi og listinn heldur áfram. Royal Dano skilar ótrúlegri einlægri frammistöðu sem Old Man Wrenchmuller. Ég man að ég sá hann í "The 7 Faces of Dr. Lao" sem vondan strák sem fékk slæman enda. Hér finnur maður virkilega til með gamla manninum strax í upphafi. Ef þú ert ekki varkár muntu missa af einhverju af húmornum í þessari mynd. Höfundarnir urðu á margan hátt mjög lúmskur með óviðeigandi athugasemdum, litlum lúmskum búningauppgröftum á öðrum vísinda-fimimyndum og jafnvel atriði sem var rifið af síðum Wile E. Coyote! Ekki eyða of miklum hugsunarferli í að reyna að greina kvikmynd , fólk- þetta er skemmtilegur réttur án þess að þurfa að níðast á og ætti ekki að vera móðgandi fyrir neinn (jæja, kannski heimskt fólk, en það mun ekki vita að það sé gert grín að því..).-Nú ef þú vilt afsaka ég, ég ætla að fara að fá mér 'Zag-nut' bar....-Ramsay "RC" Cowlishaw, karókí DJ/skemmtikraftur