Ég var að grípa til þessarar myndar þar sem hún er endurgerð barnasjónvarpsþáttaröðarinnar „Escape into Night“ frá 1970, sem þótt óreiðukennd og stælt á stundum var vissulega skrýtin, heillandi og truflandi. Leikurinn í "Paperhouse" er viðurkenndur, óviljandi brandari. Yfirdúbbarnir bættu ekki við spennu heldur styrktu bara að ég sat og horfði á botch. Leikarahlutverkið pirraði hina leiðinlegu samræður sem leiddi til þess að sambönd skorti hlýju, efnafræði eða sannfæringu. Eins og í flestum daufum myndum eru nokkrir góðir aukaleikir sem þetta fólk ætti að hugga, hugga og fullvissa um að þeir verði ekki gerðir ábyrgir. Úr öllum mögulegum endalokum var valinn sá óvæntasti ... slappari en mig hefði getað dreymt."Escape into Night" á skilið almennilega endurgerð, skrifuð af einhverjum með lífsreynslu og leikstýrt af fíngerðum huga.