Sá sem fer á Manhattan sjúkrahúsið tekur líf hans í hendurnar. Það felur í sér starfsfólk The Hospital. Ég hafði aldrei séð The Hospital áður og ég var forvitinn um hversu svipaðar persónur og aðstæður söguþráðsins voru þessu öðru meistaraverki Paddy Chayefsky, Network. Það eru þættir í persónu George C. Scott sem hafa bæði Al Schumacher og Howard Beale. Hann er stjórnandi The Hospital og hann er brjálaður og ætlar ekki að taka það meira. Hann er algjörlega fráskilinn konu sinni og börnum. Það þarf Faye Dunaway týpu í persónu Díönu Rigg til að láta hann sleppa úr henni. Ein rúlla í heyinu með henni og hann er hneykslaður aftur til raunveruleikans og þá staðreynd að hann getur enn lagt sitt af mörkum í heiminum. En fyrst er hann kominn með alvöru vandamál. Einhver er úti að drepa starfsfólk sjúkrahússins, þar af fjóra á 48 klukkustunda tímabili. Og það skemmtilega er að dauða þeirra má að miklu leyti rekja til almennrar vanhæfni læknaskrifstofu. Það er þar sem gamanleikurinn kemur inn. Það er raunveruleg persóna af Howard Beale-gerð í persónu Barnard Hughes, föður Díönu Rigg. Endalok hans eru þó ekki alveg eins dramatísk og Beales. Á vinnudögum mínum var það hluti af starfi mínu að borga læknisþjónustuaðilum. Sum þeirra gætu verið eins mikil hrollvekja og þú munt finna lýst í The Hospital. Svörtu gamanmyndaádeilan hafði algjöran bita á mér. George C. Scott var tilnefndur sem besti leikarinn, en eftir að hafa unnið og neitaði að taka við Óskarsverðlaununum fyrir Patton árið áður, var hann ekki á því að fá annað tækifæri. Hann tapaði fyrir Gene Hackman fyrir The French Connection. Samt sem áður er meðhöndlun hans á hlutverkinu ógleymanleg. Prófaðu að skoða sjúkrahúsið bak við bak með Network og sjáðu hversu mikið líkt þú sérð.