Myndin hneykslaði mig. Persónulega hafði ég hjörð aðallega slæmt suð. Jæja loksins eftir að hafa átt DVD-diskinn í marga mánuði núna kúkaði ég í hann á svefnlausri nótt. þó myndin hafi dregið aukaupptökurnar voru notaðar af ásetningi, þá hefði alvarleiki ástríðu hans og bati hans eftir viðbót við leikinn verið óraunhæfari ef þeir hefðu sleppt einhverju atriði. Það besta við myndina er að hún er í samræmi við sambandið. Það voru engir fyrrverandi að skjóta upp kollinum eða persónur sem ógnuðu sambandinu. Ég meina venjulega sjáum við stelpuna mæta drengnum með einhverjum ótrúlegum örlagatröppum, þau hittast, eitthvað sem við sáum koma brýtur þau upp og svo hitta þau aftur saman á síðustu fimm mínútum myndarinnar. en þessi mynd fylgdi ekki þeirri mótun. Við upplifðum sambandið í raun og veru og galla þess og þó að persónurnar hafi átt augnablik af and-ást þá áttu þær ekki dramatískar pásur þar sem þær fóru af stað og gerðu klippingu á 15. fresti og sameinuðust svo aftur ástfangin. mér fannst myndin ekki vera eins fyrirsjáanleg og hinar rómantísku myndirnar. Sagan var einstök og sönn raunveruleikanum á þann hátt að mér fannst þetta fólk í myndinni vera það trúverðugasta sem ég hef séð í rómantískri kvikmynd frá nútímanum. Og það skemmdi ekki fyrir að allir hafnaboltaleikirnir voru raunverulegir og þeir voru á hinni raunverulegu heimsseríunni svo örlögin slógu smá saman þar líka. Þetta er engin „My fair lady“ heldur er þetta fjörug og heiðarleg mynd. Ég segi einfaldlega að mér líkar það.