Sur mes lèvres eða READ MY LIPS er fín lítil spennumynd sem skoðar líka líf „utangarðs“, fólks sem býr í jaðri sýn okkar sem glímir við þörfina á að „passa inn“. Leikstjórinn Jacques Audiard og meðhöfundur Tonino Benacquista hafa búið til spennuþrungna, fullkomlega skemmtilega litla spennumynd sem gefur nokkrar marktækar yfirlýsingar um einstaklinga og aðstæður þeirra sem eru ekki eðlilegar. Carla (Emmanuelle Devos) er látlaus Jane, aðallega heyrnarlaus, þrítug eitthvað óséður ritari hjá fyrirtæki sem býr yfir félagslegri og kynferðislegri einangrun og sýn á framtíðina er frekar dökk. Sláðu inn Paul (Vincent Cassel) sem er nýlega látinn fyrrverandi glæpamaður sem svarar auglýsingu um að vera aðstoðarmaður Cörlu. Það er gagnkvæm líkamleg fráhrinding við fyrstu kynni: Carla hafði vonast eftir vel snyrtum, ljúfum manni sem gæti uppfyllt fantasíur hennar og Paul er grófur, ósnortinn slyngur strákur sem er ekki hrifinn af því að vera skrifstofumaður. Hugmyndir þeirra breytast frekar fljótt þegar Paul bjargar starfi Cörlu með því að uppfylla beiðni hennar um að stela bréfi sem myndi kosta hana vinnuna og Paul uppgötvar varalestrarhæfileika Cörlu sem hann lítur á sem leið til að njósna um glæpamenn úr fortíð sinni sem ógna lífi hans fyrir peningum sem skuldað er. Þess vegna sameinast þetta óvenjulega par í liði og fara saman í hættulegt spennubragð til að öðlast öryggi og frelsi Pauls. Sambandið er fullt af útúrsnúningum og spennu í sætinu þar sem hver af þessum ólíklegu persónum gegnir hlutverkum í lífi sínu sem fylla hökina í veggjum þeirra einangrunar á undraverðan hátt. sterkur. Enn og aftur hefur Alexandre Desplat framleitt tóndæmi sem eykur spennuna og kvikmyndatökumaðurinn Mathieu Vadepied finnur alla réttu lýsinguna og sjónarhornin til að gefa til kynna heim einangrunar persónanna sem og Hitchcockian tilfinningu fyrir spennu. Leikstjórinn Audiard vinnur skynsamlega við þátt sem er í senn viðkvæmur og umbreytandi fyrir söguna: Hann sýnir okkur muninn á því að „heyra“ heiminn með og án heyrnartækja og kemur með kröftugum félagslegum athugasemdum. Þetta er fín mynd sem er áfram í röðum þeirra bestu í frönsku film noir tegundinni. Mælt er með. Grady Harpa