Þessi mynd var einfaldlega slæm. Ég get fyrirgefið lágfjárhagsmyndir fyrir að vera með lágar fjárhæðir en þær voru ekki fyndnar, þær voru ekki gáfulegar, þær höfðu alls enga endurleysandi eiginleika nema þér líki í raun og veru að horfa á fölsuð brjóst. Ég veit ekki hvað þessi tegund er flokkuð sem, hugsanlega erótískur hryllingur, en ef svo er - ja, þá er hún hvorki kynþokkafull né skelfileg. Að binda það inn í Slumber Party Massacre myndirnar var gagnslaust; Ég hafði aldrei séð fyrri myndirnar sjálfur, og fyrir utan eitt atriði sem reyndi að tengja það saman, gat ég enga leið til að vita hver geðmorðinginn á flótta í 'Cheerleader' var eða hvers vegna þeir voru að nenna að taka hann með, sérstaklega vegna þess að ( og ég held að ég sé ekki að opinbera neitt hér) það var mjög augljóst að klappstýra morðinginn í þessari mynd var ekki hann. Hvað varðar hinn raunverulega morðingja? Það eina sem ég get sagt er, lame. Virkilega lélegt. Þegar þú kemst að því hvers vegna morðinginn er að víkja frá klappstýrusveitinni (og þjálfara sveitarinnar, og tveir grýtamenn sem voru í rútuferðinni sem þeir eru í, og rútubílstjórinn bara fyrir andskotann, greinilega) muntu sitja þar og fara - WTF? Versta afsökun fyrir morðárás. „Leikararnir“ (tvær ágiskanir hvers vegna ég bætti við tilvitnunum) litu almennt út eins og lágfjárhagsleg klám höfnun, sem þeir voru líklegast. Þetta aumingja fólk, að reyna að brjótast inn í "lögmæta" kvikmynd. Einn af vinum mínum hafði þetta að segja um leikarann ​​sem lék Buzzy, rútubílstjórann: „Hann lítur út eins og gaurinn sem, þú veist, fer virkilega í þetta, og andlitið verður rautt og svoleiðis.“ Við höfðum góðan lirfi í því. Helmingur hinna leikaranna hafði alla kunnáttu og fínleika leikaranna í sjötta bekk uppfærslu á "Annie" sem ég sá. Hinum helmingnum virtist leiðast til dauða (sérstaklega í senu sem var eytt, þessari rauðhærðu...), og þegar tíu mínútur voru liðnar af þessari mynd var ég líka. Athugasemd: DVD-diskurinn inniheldur eitt eytt atriði, sem hefði settu myndina úr R-einkunn í NC-17 ef hún hefði verið skilin eftir. Hún var algjörlega tilefnislaus, og sem fullorðinsskemmtun er engin gæði. Eina ástæðan til að nenna því er að hlæja, mikið, að illskunni.