The Kinks vöruðu við fjölmiðlahetjum. Fyrir utan kvikmyndirnar eru flestar hetjur líka "venjulegt fólk". Samfélagið krefst einhvers hlutverkaleiks, en hvað gerist þegar það nær til foreldra og barns sambandsins? Reyna sumir foreldrar að bæta sig í gegnum börnin sín frekar en öfugt? Hvernig gefur þú þér fyrirmynd en ekki hlutverk? Snilldar sundmaður sem hatar að synda; snilldar tónlistarmaður sem vill ekki spila. Ótengdur, fyndinn (þrátt fyrir lýsingu á „alvarlegum“ vandamálum), mjög góður fjölvíddarleikur hjá öllum. Mikið af fléttum í söguþræði bæta við tilfinningalega spennu. Celluloid hetjur finna aldrei fyrir neinum sársauka. Ég minnist þess ekki að hafa nokkurn tíma orðið fyrir vonbrigðum í kvikmynd frá Sigourney Weaver (mér líkaði meira að segja „The Village“!).