Þessi mynd er gott dæmi um hvers vegna Shaw-bræðurnir eru meðal bestu leikstjóranna (sennilega þeir bestu í Kung Fu flokknum). Kvikmyndin er vel hress, sagan er frábær og forvitnileg og þó að húmorinn sé kannski ekki í andliti þínu, þá er hann fólginn í samskiptum persónunnar. Þegar sagan hefur byggst upp, og persónurnar byrja að meta aðstæður, hrynur allur turninn í einni af bestu bardagaatriðum (tígrisdýr, krani og krabbi Hung Gar eru mjög til staðar). Það er jafnvel atriði sem hæðast að vestrænum félagsviðburðum á 18. öld og endar með snjöllum og skemmtilegum slagsmálum. Myndin endar með skyndilegu, cheesy augnabliki, en ef þú ert aðdáandi Shaw Brothers, muntu skilja að osturinn er bara álegg, en ekki aðalréttur myndarinnar.