Fyrst af öllu; það er mjög dilettantish að reyna að lýsa aðferð sögunnar aðeins frá stöðu byssur, gerla og stál. Hið sama reyndi að gera marxista úr efnahagslegum stöðum. Ástæðan fyrir vestrænum velgengni getur ekki verið bara heimskuleg heppni, kostir tamaðra plantna og dýra. Við sjáum að um allan heim eru allir kostir og bónusar algjörlega gagnslausir ef ekki er skynsamlega stjórnað þeim. Í Japan eru ekki miklar náttúruauðlindir, en Japan er eitt af efstu hagkerfum heimsins, sama ástandið í Singapúr, en í Nígeríu, landi með ríkar olíuauðlindir, er aðeins miðlungs-lítill árangur. Báðar þessar þjóðir höfðu og hafa enn aðgang að vestrænni tækni og uppfinningum, en hvers vegna slíkt bil? Í lok myndarinnar lýsti Daimond því yfir að það væri mjög mikilvægt að skilja þætti byssna, sýkla og stáls til að SKILJA. Kannski er aðalatriðið í muninum á heiminum ekki landafræði, heldur hæfni fólks til að skilja og nota hluti? Andleg hæfni til að skilja. Og í þessu tilfelli er landafræði aðeins víkjandi.