The Best of Everything er háglans sápuópera á stórum skjá sem fylgir ferli fjögurra ferilkvenna, Hope Lange, Suzy Parker, Diane Baker og Mörthu Hyer hjá útgáfufyrirtæki í New York. Það sem er best fyrir sumar konur er ekki endilega það besta fyrir alla. Í forsæti þessa hóps ungra fyla er hin vitur gamla hryssa Joan Crawford sem hefur farið nokkrum sinnum um brautina á skjánum og í raunveruleikanum. Hún lítur út fyrir að vera eins og yfirmannskonan sem hún ætti að hafa á þessum tímapunkti. Um það leyti sem hún var að gera það besta af öllu Joan Crawford varð ekkja þegar fjórði eiginmaður hennar, Alfred Steele dó. Þetta var sérstaklega átakanlegt fyrir hana, hún vaknaði einn morguninn og fann hann látinn í rúminu við hlið sér. Hún erfði allt hlutaféð hans í Pepsi Cola þar sem hann var stjórnarformaður og á sama tímabili og The Best of Everything var gert sleit hún bídrottningunni í Pepsi Cola. Lífið líkir stundum eftir list. Þannig að þessi heimild þegar hún geltir út einræðis- og kaffifyrirmælum til Hope Lange er í raun og veru. Það er líka gróft fyrir Lange, en hún gerir bókstaflega það besta úr öllu. Þvílíkt safn óþefs sem mennirnir eru í þessari mynd. Sá besti af þeim, Stephen Boyd, er mikill drykkjumaður. Hinir Louis Jourdan, Robert Evans og Brett Halsey eru eins slímugt safn nagdýra og alltaf hefur verið safnað fyrir eina kvikmynd. Ég get heldur ekki gleymt Brian Aherne sem er hinn fíni klípandi höfuð þessa útgáfufyrirtækis. Helmingur þess embættis væri með kynferðislega áreitni í jakkafötum í dag. Nokkrar flottar staðsetningarmyndir af New York á fimmta áratugnum gera myndina algjört skemmtun. Gríptu það fyrir alla muni.