Hópur fornleifafræðinga afhjúpar raunverulegan fjársjóð krúnu drottningar Sheeba. Frá Egyptalandi á að flytja krúnuna með gufuskipi til San Francisco. En það verður ekki auðvelt ferðalag. Það er fullt af væntanlegum þjófum sem vilja gjarnan fá ómetanlegu skartgripina sem eru í krúnunni. Sem betur fer fyrir alla hlutaðeigandi er Mr. Moto til staðar til að gæta krúnunnar á ferð sinni. Hins vegar þýðir það ekki að einhver reyni ekki að hafa hendur í hári fjársjóðsins. Eftir vonbrigðin með Mr. Moto's Gamble fór ég inn í Mr. Moto Takes a Vacation í von um það besta, en að vísu óttaðist ég það versta . En á fyrstu 10 sekúndum myndarinnar vissi ég að mér myndi finnast hún skemmtilegri. Ég er hrifinn af leyndardómi í stíl 1930 sem hefur allt sem tengist fornleifauppgröftum í Egyptalandi. Og þegar ég sá Moto dulbúinn sem þýskan fornleifafræðing (Ímyndaðu þér það, Peter Lorre að leika þýska?), þá drógu upphafssenurnar mig mjög að. Þó að myndin hafi kannski fljótt færst yfir í hið minna framandi San Francisco, var hún jafn skemmtileg. Myrkar, óheillvænlegar persónur sem leynast í rigningarnóttinni; byssuskotum frá opnum gluggum sem sakna þröngt í höfði hetjunnar; háþróuð og meint pottþétt viðvörunarkerfi sem biðja bara um að einhver prófi þau; og meistaraglæpamenn sem eru taldir vera dauðir þetta eru svona þættir sem finnast í mörgum mjög góðu leyndardómum 1930 sem ég elska. Og Mr. Moto Takes a Vacation er með þær allar. Nokkrir aðrir bónusar fyrir mig innihéldu hinn alltaf skemmtilega Lionel Atwill í fallegu litlu hlutverki, grínisti eftir G.P. Huntley það er í raun fyndið, og aftur til myndar fyrir Mr. Moto. Ég hef þegar minnst á dulargervi hans í upphafssenum myndarinnar, jæja, íþróttamaðurinn Moto kemur út nálægt lokaatriði myndarinnar. Moto er eins og Whirling Dervish virkni þegar hann sækir bráð sína. Allt þetta og ég hef ekki einu sinni minnst á frábæra frammistöðu sem Lorre skilaði. Hvernig sem þú lítur á það, þá er Mr. Moto Takes a Vacation sigurvegari. Eins mikið og ég hata að Mr. Moto serían skuli þurfa að enda eftir þessa afborgun, þá er það skiljanlegt þegar þú hugsar um það. WWII var handan við hornið. Og eftir Pearl Harbor hefði kvikmynd með japönskri hetju ekki gengið mjög vel. Að minnsta kosti endaði Mr. Moto serían á mjög jákvæðum nótum.