Þessi mynd fjallar um japanska konu sem hefur þráhyggju fyrir skrautskrift á húð. Söguþráðurinn er algjörlega furðulegur. Ég get ekki séð neinn "skynsamlegan" eða "erótískan" undirtón. Söguþráðurinn breytir fornu listformi í fetisjískt klám. Auk þess eru atriðin sem tekin eru upp í Hong Kong vissulega að lýsa slæmum hlutum Hong Kong, eins og flugvellinum í miðri borginni, slæmum lífskjörum og hávaðamengun. Í gegnum alla myndina held ég áfram að "Koddabókin" sé að móðga japanska menningu og Hong Kong umhverfið."Koddabókin" er öfugsnúin en samt leiðinleg mynd. Vertu í alvörunni frá því.