Mér fannst myndin vera undir-par. Leikurinn var góður en ekki frábær, sagan var fyndin en kom ekki þannig út. Leikstjórinn lét boltann falla í þessari mynd. Það var ekki James (Jim) eða Tea. IMHO það var tónlistin sem drap það. Það er atriði þar sem hlutirnir fara niður á við og Jonny Cash tónlist er að spila - maður var að niðurdrepandi (ekki fyndið) drap skapið mitt. Eftir það gat myndin ekki jafnað sig. Brottvísunarsenan hafði hugsanlega fyndnar aðstæður, góð leiklist og góð uppsetning - ég brosti meira að segja en tónlistin var aftur óhæf við atriðið. Tónlistin kom í veg fyrir að ég væri dregin inn í myndina. Ég segi að hún hafi átt möguleika en var illa gerð, ég myndi jafnvel segja að ég flýtti mér í lokaframleiðslu. Minnir soldið á forsöguna að Exorcist: upphafið. Leikhúsútgáfan var góð, ég hélt það eftir að hafa horft á hana, en kvikmyndaútgáfan Exorcist:dominion var miklu betri. Sama sagan bara annar leikstjóri. Sama ætti að gera hér.