Til að byrja með elska ég Lucy mjög. Sjónvarpsþátturinn hennar fær mig enn til að hlæja. Hún var einn mesti grínisti sem uppi hefur verið, þarna uppi með Chaplin og Keaton. En frammistaða hennar í þessari mynd veldur vonbrigðum. Hún var of gömul og grisjusíurnar á linsunni láta hana líta út eins og London þokuflóttamaður. Hún gat ekki sungið og rödd hennar var svo froskleg að hún kurraði í gegnum hvert lag. Dansdagar hennar voru langir í fortíðinni. Bara vegna þess að þú ert Lucy aðdáandi, ekki gleðjast yfir þessari röngu, dapurlegu frammistöðu og lofsyngja það. Ég vil frekar muna eftir Lucy í frábæru sjónvarpsþáttunum hennar (I Love Lucy) og draga tjald kærleikans yfir hræðilegu klúðri kvikmyndar sem heitir "Mame".