...að Jamie Foxx myndi nokkurn tíma skila svona frábærri, Óskarsverðlaunaleik. Ein af ástæðunum fyrir því að ég var svo hrifinn af frammistöðu Foxx í "Ray" var sú að eftir að hafa horft á hammy, andstyggilega leik hans í kvikmyndum eins og "Bait" og "Booty Call", myndi ég aldrei ímynda mér að hann myndi nokkurn tíma halda Óskarsverðlaunin. Ef fólk segði mér fyrir fimm árum að Jamie Foxx væri einn daginn að fara að vinna Óskarinn myndi ég hlæja beint upp í andlitið á þeim. Hver veit? Kannski er honum betra að halda sig við dramatík, því ef þú horfir á "Bait" er augljóst að gamanleikur er ekki hans sterkasta hlið. Ég sver það, Jamie krúsar svo mikið í þessari mynd að ég er hissa á að andlit hans hafi ekki dottið af. Og hvers vegna þarf hann að gera þessar heimsku raddir við hvert tækifæri sem hann fær? Allir sem þekkja til grínista eins og Bob Newhart og Steven Wright vita að það að gera grín þarf ekki að vera hávær og andstyggilegur. Ef brandari er fyndinn þá er hann fyndinn. Ef það er ekki fyndið, þá mun það ekki gera það fyndnara að gera einhvern klikkaðan hreim. Vandamálið sem ég á við nokkra grínista sem ákveða að prufa að leika er að þeir vilja hlæja fram yfir að vera í karakter. Í raunveruleikanum er venjulegt fólk ekki alltaf með fyndnar endurkomu og kvíða. Eins og Albert Brooks sagði í viðtali þar sem hann ræddi persónu sína í "Taxi Driver," þá er mikilvægt að vera fyndinn sem persóna þín, frekar en að vera fyndinn sem grínisti. Gott dæmi um að Jamie hafi brotið þessa reglu er ógeðslega hræðilegt atriðið þar sem verið er að taka krúsamyndirnar hans og hann byrjar að sitja fyrir á myndunum eins og fyrirsæta. Ef venjulegum einstaklingi væri hent í fangelsi, myndi hann þá í alvörunni vera fífl á meðan hann væri að taka krúsarskotin sín? Og myndi lögreglan ekki reyna að skamma hann ef svo væri? Það eru mörg svona atriði í gegnum myndina. Önnur hræðileg röð er þar sem Jamie er óafvitandi í símanum við illmennið og hann byrjar að gera lygilegan karabískan hreim. Ekki fyndið! Svo ekki sé minnst á að Jamie virðist aldrei viðurkenna tímasetningu brandara. Að gefa gamanleik krefst þolinmæði, en hann fer beint á punchline, hvort sem það er rétti tíminn fyrir það eða ekki. Ég er ekki einu sinni mikill Mike Epps aðdáandi, en jafnvel frammistaða hans er góð í samanburði við Jamie. Reyndar er þetta í fyrsta skipti sem mér létti þegar hann birtist á skjánum. Epps hefur sömu galla þegar kemur að gamanleik, en hann velur að minnsta kosti lágstemmdari nálgun. Einn af fáum ljósum punktum í þessari grínmynd er David Morse, mjög vanmetinn leikari sem er þekktur fyrir aukahlutverk sín sem illmenni. Hann virðist vera eini leikarinn í myndinni sem hefur áhyggjur af því að jarðtengja hana í raunveruleikanum. Hins vegar er félagi "Green Mile" stjarnan Doug Hutchison ógeðslega yfirgnæfandi sem illmennið. Kom mjög á óvart, miðað við að hann skilaði frábærri frammistöðu í "The Green Mile," lék einnig þungt. Antoine Fuqua hefur sannað leikstjórn sína í kvikmyndum eins og "The Replacement Killers" og "Training Day." Jafnvel í "Beita" sýnir hann að hann getur leikstýrt helvítis hasarröð. Eina vandamálið hans virtist vera í því að aga Jamie Foxx, sem sennilega spunni hálft handritið með hverjum slæma brandaranum á eftir öðrum. Nema þú sért harður aðdáandi Foxx, vinsamlegast ekki taka agnið.