Ég horfði bara á þessa mynd aftur og er enn hræddur yfir fjölda tortrygginna sem vísa henni á bug sem nýaldarpabbi. Frábær mynd, sem tekur sinn tíma að þróa, hún kemst stöðugt nálægt því að fara yfir brúnina en gerir það aldrei og er að lokum hugleiðandi, áhrifarík og sannari en flestar myndir sem fólk sem hafnar "tilviljunum" getur séð. Ég var reiður á þeim tíma að myndir eins og "Prince of Tides" og "Bugsy" (þó ég hafi líkað við þá síðarnefndu) voru tilnefndar sem besta myndin það árið (hvað þá að "Silence of the Lambs" vann!) og þetta var algjörlega hunsað fyrir utan eina tilnefningu fyrir besta handritið. Þegar ég rifja upp það held ég að sagan styðji fyrstu viðbrögð mín!