„Stella Dallas“ frá 1937 með Barböru Stanwyck hefur ekki beinlínis elst vel - hvernig nokkur maður hélt að hálfuppfærð útgáfa af sögunni myndi virka núna er algjör púsl. Kannski héldu þeir að hin kátlega, glaðbeitta Bette Midler gæti gert eitthvað úr því, en þetta grátbroslega handrit sigrar hana. Söguþráður um kvenkyns barþjón sem eignaðist barn utan hjónabands, og árum síðar gaf hún ungu stúlkuna í hendur auðugra föður barnsins svo hún eigi möguleika á betra lífi, getur ekki sloppið við töff, gamaldags skraut og tilfinningar. Midler vinnur best með kvikmyndaleikstjóra sem getur stjórnað óhófi hennar, en það tekst ekki hér; Stephen Collins er traustur sem maðurinn sem breytir lífi hennar, en Trini Alvarado er vel leikin sem dóttir Midler. Þetta er það sem áður var nefnt „kvennamynd“, veltingur, en hún stenst ekki boðskapinn vegna þess að hún er of trú uppruna sínum frá 1930. *1/2 frá ****