Það leið langur tími þar til ég fann titilinn í sérstökum myndbandaleik í Berlín og ég var heppinn að finna enska útgáfu með hollenskum undirtitlum. Ég held að þetta sé ein besta hryllingsmynd allra tíma. Mér finnst skrítið að sumir kalla þessa mynd svarta gamanmynd. Ég verð að viðurkenna að ég gat ekki hlegið að því þegar ég sá það í fyrsta skiptið (og það var það sama með seinna skiptið!) Annars vegar virðist Trelkovski svo góður og jafnvel sætur í feimni sinni, en á hins vegar slær hann þennan dreng á leikvellinum og það er engin skýring á því. En það undarlegasta er auðvitað umbreyting hans í Simone Choule og sú staðreynd að hann veit ekki hver hann er í raun og veru. Ofskynjanir hans eru þær ógnvekjandi í þessari mynd. Auðvitað er þetta allt í huga hans, en er það þessi íbúð sem dregur fram þessa kvenlegu hlið á honum eða var það líka áður en hann flutti inn - mér finnst það áhugaverð spurning. Skizofrenísk hegðun hans er erfitt að skilja og það er hræðilegt að sjá tvær hliðar hans eða sjálfsmynd berjast gegn hvor annarri. Niðurstaðan er sú að hann sker sig fyrst í höndina og stekkur síðar út um gluggann sinn. En þetta hræðilega grát - þýðir það að allt muni endurtaka sig aftur og aftur og aftur... að sál hans sé í búri eða eitthvað? Og þessar egypsku híeróglýfur og annað egypskt dót? Sú staðreynd að hann/hún lítur út eins og múmía á sjúkrahúsinu - það er ekki atvik, heldur vísbending að mínu sjónarhorni.