Ég er sammála flestum gagnrýnendum hér að ofan. Meira enn, ég var hneykslaður yfir kynningu á ástarsenunum með samkynhneigðu parinu. Hvers vegna? vegna þess að á meðan þeir --leikstjórinn, framleiðendurnir?-- höfðu enga áráttu í að kynna hin ólíku gagnkynhneigðu pör í ástríðufullum faðmlögum, þar á meðal nekt og ofurnærmyndir af frönskum kossum og alls kyns nektarmyndum í rúminu, algjör óþarfi í lengd sinni og sögunni, þegar stundin rann upp til að sýna sömu reynsluna af samkynhneigðu parinu, þora þau aðeins að ganga eins langt og óskaplega sársaukafullt faðmlag, nánast á meðal fræðimanna flissa, með tveimur mjög taugaveikluðum leikurum. Þannig að í raun og veru fannst höfundum þessarar myndar samkynhneigð vera ÓNÁTTÚRULEG, eins og ein persónan segir í einhverju atriði. Þvílíkur munur á spænska kvikmyndahúsinu!! Ég man að ég var við sýningu á Almodovar-mynd í ítölsku kvikmyndahúsi í Róm og varð algjörlega undrandi á algjöru viðbragðsleysi ítölsku áhorfenda, þeir voru hræddir við að fá viðbrögð!! þegar fólk á Spáni féll úr sætum sínum hlæjandi að öllum hættulegum aðstæðum og stórkostlegum Almodovar gáfum og hæfileika. Augljóslega á Ítalíu eru myrk öfl í sögu hennar sem hindra frjálsa birtingu sumra mjög eðlilegra og náttúrulegra tilfinninga. Samúð. Ég verð að bæta því við að það kom mér verulega á óvart að finna að þessi sama athugasemd var gagnrýnd af öðrum fréttaritara. Það er mjög slæmt og hættulegt þegar við getum ekki leyft okkur af þröngsýni annarra að tjá skoðanir okkar um ákveðin mál. Hvar er málfrelsið? Ég veit ekki hvort sá ritskoðandi muni samþykkja þær breytingar sem ég neyddist til að gera í þessari athugasemd og ég vona að hann fái ekki sömu meðferð hjá einhverjum öðrum þröngsýnum dómara. Samúð aftur.