Við erum í ekki svo fjarlægri framtíð, hnattvæðingin virðist hafa náð hámarki, tungumál blandast innbyrðis (þótt enskan sé ríkjandi yfir restinni), kynþættir hafa sameinast, klónun manna er staðreynd og allt landsvæði virðist hafa verið skipt í tvö svæði: hinu gilda og hið ógilda... hugrakkur nýr heimur (í stíl Aldous Huxley) þar sem fólk er erfðafræðilega skráð og blóðtengsl eru stranglega bönnuð (af heilsufarsástæðum það er kóða 46 í titlinum-). Í slíku umhverfi verða tvær sálir sem eiga ekki eftir að hittast ástfangnar hvor af annarri. Winterbottom átti mikilvæga sögu, með ansi mikla möguleika. Fín uppskrift sem hann eyðileggur og gefur henni svo hægan takt, segir frá því á svo þreytulegan hátt, fjarlægir allar tilfinningar... Kuldi, það er allt sem Code 46 sendir frá sér. Kuldi og leiðindi. Ekki einu sinni nærvera Samönthu Morton og Tim Robbins (báðir leika hlutverk sín frábærlega), né sjónræn og hljóðstyrkur sumra þátta getur gert neitt til að bjarga myndinni. Þvílík synd.Kóði 46: það sem hefði getað verið og var aldrei.*Mitt hlutfall: 4/10