Ég las að þetta hafi ekki gengið vel, að sagan sé ekki traust, að Volckman finnist hann hafa mistekist á einhvern hátt. Ég er ósammála. Í fyrsta lagi er það vel útfært. Volckman gengur vel að reyna ekki bara nýja tækni heldur hafa áherslur sem vert er að hugsa um: myndi ódauðleiki draga úr gildi lífsins? Stór spurning ... ég sé að hann reynir mikið að byggja upp tilfinningu og hann er ekki að gefa eftir. Þessu ber að fagna. Ég er viss um að það var áhugaverð æfing að byggja persónur í slíku formi. Ég hef séð listamenn minnka form í algjört lágmark til að byggja upp styrkleika augnabliks. Ég samsama þessa mynd við þetta. Ennfremur er hún miklu áhugaverðari en roto-scoping Richard Linklater og saga Volckmans hefur meiri þýðingu en síðari sögur Linklater um sóun á lífi í eiturlyfjum. Gamlar fréttir. Það vita það allir en enginn gerir neitt í því. Renaissance hefur meira að bjóða, eitthvað nýtt til að hugsa um. Og það eru margar fleiri sögur þarna úti með fullt af holum í þeim sem gera miklu betur. Vel gert, Volckman. Virkilega flott vinna.