Þessi sería kom mér inn í skrif Deighton og tegundina þegar ég var yngri og ég elska þessa kynningu á sögunni. Ég er hins vegar ósammála ummælunum hér að ofan. Af því sem ég hef lesið í fortíðinni er það ekki frammistaða Holm sem varð til þess að Deighton neitaði að gefa út seríuna heldur slátrunina sem allar þrjár bækurnar fengu í þýðingu á skjáinn. Gott dæmi um þetta er endurritun landamæragöngunnar sem batt enda á feril Samsonar á vellinum. Atriðið er ekki í bókinni, persónan sem deyr í jarðsprengjusvæðinu var aldrei í neinni bókinni og ferðin í Sinker var frá Austur-Þýskalandi til Vestur-Þýskalands, ekki pólsku landamærin. Allur söguþráðurinn er dúkur. Breytingarnar á Set skaða á sama hátt heilleika sögunnar. Sjónarhorn mitt á frammistöðu Holm var að hann sýndi afstöðuleysi Samsonar þegar eiginkona hans hætti með frábærum hætti og ég tel að hann hafi staðið sig vel í að túlka öldrunarmanninn sem reyndi í örvæntingu að brúa stéttaskil. Samson borgar bæði fyrir hugsjónahyggju föður síns og þjáist vegna áhrifa hennar á líf hans. Eins og Clevemore segir, hefði hann fengið sér menntun hefði hann líklega stýrt deildinni. Ég held að hið sanna tap á frammistöðu sé vegna líkamlegs útlits meira en nokkuð. Holm er smærri í samanburði við Samson bókarinnar - líkamlega áhrifamikill maður sem getur notað stærð sína til að þvinga fram nærveru.