Önnur leiðinleg leiðindi frá Anthony Minghella, sem virðist dafna vel á þessum stóru, uppblásnu ofurframleiðslu sem tekur meira en tvo og hálfa klukkustund að gera það sem einhver sanngjarn kvikmyndagerðarmaður myndi gera á um níutíu mínútum. , sem fer í borgarastyrjöldina eftir að hafa varla byrjað eins konar rómantík við Nicole Kidman, dóttur predikarans sem er nýlega komin í fallega myndaðan bakvatnsbæinn. Sagan sker fram og til baka á milli rauna og þrenginga Inmans í stríði (sem er, gettu hvað strákar og stelpur? HELVÍTIS!!) og rauna og þrenginga Kidmans heima fyrir (sem eru, mjög fyrirsjáanlega, ótrúlega leiðinleg). Renee Zellwegger kemur fram á bæ Kidmans til að hjálpa Kidman að koma því aftur í form eftir að hinn heilagi pabbi Kidmans deyr úr óþægilegum persónusjúkdómi. Zellwegger hegðar sér allsvakalega og yfirlætisfull á þann hátt sem amma Clampett, veitir nægilega Tough Love og Homespun Wisdom til að kveikja í maganum á jafnvel hörðustu áhorfendum Touched By An Angel. Þessi mynd er einfaldlega skelfileg. Forðastu það eins og stóra uppblásna Óskarsbeitu Bogus Pretentious Literary Adaptation vitleysan sem það er.