Ég hafði aldrei heyrt um Leos Carax fyrr en Merde þátturinn hans í Tókýó á síðasta ári og hann var auðveldlega áberandi í þremur sögum myndarinnar. Það var ekki mitt uppáhalds af stuttbuxunum, en það var einstakt og mest helgimynda. "Elskendurnir á brúnni" var sá fyrsti af myndum hans í fullri lengd sem ég hef séð, virtúósísk rómantísk kvikmynd sem notar ímynd og tónlist til að miðla yfirdrifinni ungri ást sem flæðir yfir í ljóðrænu. Þrátt fyrir að hann sé flokkaður sem ný-núvelle tísku, eiga myndir hans jafn mikið að þakka þöglu bíói og tilraunasögur sjöunda áratugarins. Kvikmyndir hans eru nær Jean Vigo í "L'atlante", Jean Cocteau og Guy Maddin, en Godard og Truffaut. Í frumraun Boy Meets Girl Carax árið 1984 notar hann svart og hvítt og mikla reiða sig á sjónræna framsetningu til að sýna tilfinningalegt ástand. Hann sameinar ýkta heima Maddins, en byggir á veruleika sem virðist aldrei alveg stöðugur eins og Cocteau, en í krafti tjáninga sinna verður hann aðgengilegri, tilfinningaríkari og grípandi eins og kvikmyndir Vigo. Sagan af Boy Meets Girl er einföld, og svipað og tvær eftirfarandi myndir Carax sem samanstanda af þessum "Ungum elskhugum" þríleik. Strákur að nafni Alex sem leikinn er af Denis Lavant (sem leikur persónu sem heitir Alex í næstu tveimur myndum Carax), hefur nýlega verið hent af kærustu sinni sem hefur orðið ástfangin af besta vini sínum. Í fyrsta atriðinu drepur hann næstum vin sinn á göngugötu en hættir við morð. Hann gengur um og minntur á hana með hljóðum frá nágrönnum sínum að stunda kynlíf og dagdrauma um að kærasta hans og besti vinur verði náinn. Hann stelur plötum fyrir hana og skilur þær eftir í íbúð vinar síns, en forðast að hafa beint samband við annað hvort þeirra. Hann ráfar um og ratar í veislu þar sem hann hittir ung konu sem er sjálfsvíg og verður myndin að hluta "Breathless" og hluti "Limelight". Seinna er honum ráðlagt af gömlum manni með táknmál að "tala upp fyrir sjálfan þig". ...ungt fólk í dag Það er eins og það hafi gleymt hvernig á að tala.“ Gamli maðurinn segir frá því að vinna á tímum þöglu kvikmynda og hvernig leikari sem er feiminn af sviðinu varð að sjálfsöruggu „ljóni“ þegar hann var fyrir framan myndavélina. Hér snýst myndin um höndina, en augljós vísun í þögla kvikmynd er afgerandi sena, þar sem hún skarast á stíl myndarinnar (hljóðlaus og expressjónísk), og innihaldið (ástfanginn ungur maður sem reynir að safna kjark til að segja og gera það sem hann virkilega vill). Þrátt fyrir að Alex sé hugsi í fyrstu og straumur af rómantískum orðum veltist út úr honum í lokin, þá er hann feimni leikarinn sem verður ljón þökk sé myndinni sem stækkar innri tilfinningar hans sem ekki er auðvelt að negla niður frá augnabliki til augnabliks. , fyrir utan löngunina til að verða ástfanginn. Það er atriði í myndinni þar sem Alex hörfa frá veislunni inn í herbergi þar sem gestir hafa geymt börn sín og börn, öll grátandi í kór sem fyllir herbergið, þar til hann kveikir á sér. upptöku af barnasýningu sem fær þau til að þegja. Óvænt vegna bilunar endar sjónvarpið með því að leika leynilega baðherbergismyndavél sem sýnir að húsfreyjan grætur með sér í hárkollu sinni um einhvern sem hún saknar. Jafnvel þar sem Carax er sjálfshugsandi og gerir sjálfum sér lítið fyrir þeirri tegund af kvíðafullri fullorðinssögu sem hann er að reyna að segja (herbergið fullt af vælandi ungbörnum), þá er hann nógu þroskaður til að sjá í gegnum upphaflegu kaldhæðnina til ástarsorgans í öllu sem kvikmyndakrossar. Jafnvel hin ríka gamla, bjalla á boltanum á bróður sem hún saknar. Í annarri senu starir fyrrverandi geimfari á tunglið sem hann gekk einu sinni á í æsku á meðan hann sötraði kokteil í hljóði. Þrátt fyrir að vera í þakkarskuld við kvikmyndir á undan talþætti er Carax meistari í tónlist og veit hvenær hann á að pípa í "Frí í Kambódíu hins látna Kennedys" ", eða snemma lag David Bowie, hljóð manns sem spilar á píanó, eða stúlku sem raular mjúklega. Í Boy Meets Girl, þegar einhver fær hjartað sitt brotið, sjáum við blóð streyma úr skyrtunni, þegar par kyssast á gangstéttinni þeir snúast í 360 gráður eins og þeir séu festir við hringekju, þegar Alex kemur inn í partýið finnst honum hann ekki eiga heima, það er vegna þess að áhugaverðasta fólk í heimi er í raun og veru viðstaddur; eins og frægi höfundurinn sem getur ekki talað vegna kúlu sem festist í heila hans, eða ungfrú alheimsins 1950 sem stendur rétt á móti geimfaranum. Þessi mynd er týndi hlekkurinn á milli Jean Piere Jenuet, Michel Gondry og Wes Anderson, en stílhrein blómstrar hans og sérkennilegar sögur um duttlunga eiga sér allar hliðstæðu við mismunandi myndefni, tónlist og tilfinningalega vísbendingu í þessum Carax kvikmyndum. hvert tónverk og öll áhrif og klippingar í þessari mynd slógu í gegn hjá mér á einhverju tilfinningalegu stigi, sumt skortir mig orð til að koma fram. Það eru margar sögur af strák sem hittir stelpu, en í stað þess að kanna bara banal smáatriði hvers konar atburðar fangar þessi mynd himinlifandi sannleikann um ástríðu og vonbrigði unglinga. Hinar kvikmyndirnar sem þú vilt horfa á geta beðið. Sjá þetta fyrst. Ef ég ætti að gera kvikmyndir myndi ég vilja að þær væru svona, í rauninni vildi ég að allar myndir væru svona, þar sem skammlífið verður stærra en lífið og lífið sjálft að draumi.