Þegar ég og konan mín ákváðum að horfa á þessa mynd héldum við að hún gæti ekki mistekist. Ég elska Billy Crystal, konan mín elskar Juliu Roberts og allir sem við töluðum við sögðust elska hana. Við vorum afvegaleiddir, í spaða. Af minni hálfu fannst mér persóna Billy Crystal vera einstaklega einvídd og gerði mjög lítið fyrir myndina. Vissulega gerði hann nokkra góða brandara, en sem persóna gerði hann ekkert annað en að taka upp pláss. Og aumingja Julia Roberts. Í fyrri sýningum leikur hún vel sem viljasterk, sjálfákveðin kona. Í þessari mynd virðist hún algjörlega bæld og hafði mjög lítinn eld. Þetta er ekki Julia Roberts sem konan mín hefur gaman af að horfa á. Allt í lagi, ef ég ætti að finna eitt gott, þá yrði það að vera Christopher Walken. Nú er það skemmtun. En, rétt eins og Billy Crystal, er varla neitt sýnt af karakter hans. Ef þú ert að leita að nóttu af hugalausum hlátri með mjög litlu innlausnargildi, farðu þá að skoða það. En ef þú ert að leita að snjöllri, rómantískri gamanmynd, þá er þetta ekki myndin þín. Það er ekkert af ofangreindu.