Þessi mynd myndi þykja umdeild í dag en er samt mjög fyndin. Kynþáttastaðalímyndin er gerð út frá sjónarhorni húmors og ekki haturs. Þessi mynd dregur úr og sýnir hversu spilltir stjórnmálamenn voru þegar í upphafi þriðja áratugarins. Þessi mynd sannar að hún byrjaði fyrir 1970 og víðar þegar henni hefur fjölgað í Bandaríkjunum. Lloyd er enn í sinni týpísku tegund hér, þó að persóna hans sé alin upp í Kína. Merking kattarlappar í þessu tilviki er einstaklingur sem býður sig fram í pólitískt embætti en er notaður af rótgrónu pólitísku vélinni til að efla dagskrá sína. Með öðrum orðum, þeir halda að þessi gaur (Lloyd) sé meinlaus þegar hann býður sig fram. Síðan þegar hann er kjörinn kemur hann þeim á óvart. Þetta sama þema er notað síðar í kvikmynd James Stewarts, Mr. Smith goes to Washington. Stewarts er frægari og hefur sterkari skilaboð. Þessi mynd er snjöllari og fíngerðari sem eru vörumerki Harold Lloyds. Enn er hjarta rómantískrar gamanmyndar falið með framhlið myndarinnar en almennir áhorfendur nútímans myndu samt kunna að meta pólitískan húmor og endirinn er algjörlega ómetanlegur. Ég vildi að einhver gæti sigrað stjórnmálakerfi dagsins í dag með þessum hætti. Það kom mér á óvart hversu mikið ég naut þessarar myndar og finn að ég vildi óska ​​þess að Harold hefði gert meira í líkingu við hana á þriðja áratug síðustu aldar. Við erum allavega með þennan. Ég held að sá sem mest er vitnað í í myndinni sé skáldskapurinn Ling Po. Ég hélt alltaf að Confusicus væri vitur maðurinn en þessi fær mig til að trúa því að speki Kína hafi ekki verið takmörkuð við hann og er víðfeðmt svið grínmyndar sem Lloyd hefur unnið í þessari mynd.