Ég sá þetta einmitt á kvikmyndahátíðinni í Fíladelfíu. Þetta var yndislegasta mynd - sú besta sem ég hef séð lengi. Hin tælandi persóna Isa er opin, rannsakandi og (eins og fram kemur í myndinni) ástarfyllt manneskja - ósvikin mynd af hinni fallegu Camille Natta. Meðfylgjandi tónlist er róandi og flytjandi, smyrsl fyrir sálina. Hver persóna virðist vera í mótsögn á einhvern hátt - og samskipti þeirra (með átökum) gera frábæra sögu. Sagan sem A.K. Hangal eins og gamli maðurinn var töfrandi gert - ég vildi að það héldi áfram og áfram. Að Hari virtist muna eftir "staðnum" sínum í gegn bætti krafti við söguna - hressandi breyting á kúluhöfuðum söguþræði margra nútímarithöfunda. Allt og allt, frábær mynd. Farðu að sjá.