Fyrir einstaklinga á ákveðnum aldri, W.W. II var markatími lífs þeirra og það sem á eftir fylgdi var aldrei hægt að bera saman. Þegar myndin er opnuð heyrir nýlega ekkja en samt fjörug kona (Judi Dench) götutónlistarmann reyna að spila klassíska lagið „Stardust“. Þetta rifjar upp minningar hennar frá því þegar hún spilaði í næstum eingöngu stelpuhljómsveit sem skemmti á milli kl. sprengjuárásir í stríðinu. Trommuleikarinn, Patrick (Ian Holm), forðaði sér feginsamlega við uppkastið og hafði gaman af dömunum. Persóna Patrick og Dench hittast og ákveða að sameina hljómsveitina á ný, sem fer með þau í röð smáævintýra. Þrátt fyrir hæðir og lægðir kemur hljómsveitin aftur saman og kemur vel fram aftur. Kvikmyndin er stórkostlega skrifuð og vanmetin, með frábæra frammistöðu allra hlutaðeigandi. Persónurnar eru vel þróaðar og allt fólk sem hefur ekki hætt að lifa, þrátt fyrir árin. Og það er öll þessi glæsilega gamla sveiflutónlist! Þetta er ekki pontification Steven Spielberg, en alvarleg kvikmynd engu að síður. Stríðið hafði áhrif á alla og þessi lærdómur gleymist ekki í kvikmynd sem er óhrædd við að skemmta eins og hún kennir.