Ég horfði á þessa mynd fyrir verkefni um ást. vinsamlegast segðu Nicolas Cage að læra hvernig það myndi líða að vera karakterinn hans og lestu síðan aftur línurnar sem hann segir. Líf mitt getur ekki haldið áfram... ég skar af mér hendina fyrir slysni... bróðir minn var nálægt. Augljóslega honum að kenna. Og síðan hvenær hafa hamingjusöm endir meðal annars verið góður strákur sem sér um mömmu sorgmæddur og einmana. Engin lokun, slæmt handrit og hefur ekki næga framlengingu á minniháttar persónum. Bjargaðu þér, nema þú sért til í að hlæja. Búningar voru gerðir á viðeigandi hátt og aukaleikarar stóðu sig frábærlega. Ég er viss um að það hefði verið skemmtileg mynd að gera, en hafðu hana nákvæmari, ég get ekki mælt með þessari mynd við neinn sem ég þekki, því hún er ekki vitsmunaleg mynd. Þetta er ekki skvísa. Það er ekki ströng rómantík. Og ég get ekki sýnt krökkum vegna kynlífs og spurninga sem fylgja á eftir. Allt í allt, bara ekki góð mynd.