Skrifað, framleitt og leikstýrt af Charlie Chaplin, þetta er áróðursverk hins mikla leikara gegn nasista, sem snýst um Adolf Hitler. Chaplin leikur Adenoid Hynckel, einræðisherra Tómaníu, sem og gyðingarakara sem er spúandi mynd Hynckels. Paródía hans á Hitler er snilld. Allir sem hafa einhvern tíma séð fréttamyndir af Hitler tala munu kannast við skelfilega líkindi skopmyndarinnar. Mér fannst myndin fara rólega af stað með dæmigerðum Chaplin-smelli sem einbeitti sér að ævintýrum gyðinga rakarans í fyrri heimsstyrjöldinni. Eftir að hafa aldrei séð það áður verð ég að viðurkenna að eftir fyrstu 20 mínúturnar eða svo var ég að velta fyrir mér um hvað lætin væru. En myndin tekur fljótt upp dampinn. Það eru mjög fyndin augnablik og næg áhersla lögð á andgyðingaeðli "Hynckel-ismans" til að koma áróðursmarkmiðinu á framfæri. Hápunktur myndarinnar er frábær and-nasista ræða sem Chaplin flutti í lok myndarinnar. Eins góður og Chaplin er í þessari mynd hélt ég samt að öllu var stolið af Jack Oakie, sem lék einræðisherra „bakteríunnar“ " - "Benzino Napaloni." Fyrsta skoðun okkar á Oakie sýnir hversu vel hann hafði kynnt sér viðfangsefni sitt - hann var með hrokafulla stellingu Mussolini. Atriðin þar sem Hynckel og Napaloni semja um afdrif "Osterlich" höfðu mig í sporum. Þetta var mjög góð mynd og vel þess virði að horfa á.