Ég sá þessa mynd í Winnipeg nýlega - viðeigandi miðað við staðsetninguna sem notuð er. Ég las bók Lawrence fyrst á áttunda áratugnum og fyrir mig hefur hún alltaf verið mjög öflug mynd af raunum öldrunar í samfélagi okkar. Það ómaði þegar ég var ungur og það hljómar enn meira núna. Þegar myndin kom út hafði ég mikinn áhuga á að sjá hvort sagan gæti lifað. og var rækilega hrifinn, sérstaklega af frammistöðu Ellen Burstyn. Henni tekst að gefa okkur fullkomna manneskju, jafnvel þó persónan sé almennt hrollvekjandi og dómhörð - einhvern sem þú myndir ekki vilja búa með. Það er frábært að geta séð uppáhaldspersónur lifna svona ósvikinn.