Þessi mynd eins og hún er núna er miklu styttri en hún var þegar hún kom út árið 1918. Í raun er hún nú meira fáanleg með tveimur öðrum meðalstórum þöglum Chaplin þáttum (A DOG'S LIFE og THE PILGRIM) sem Chaplin endurútgáfu á fimmta áratugnum . Á sínum tíma sló í gegn SHOULDER ARMS vegna þess að það er húmor í samræmdu nálguninni. Það er samt mjög fyndið (Chaplin í dulargervi sem tré, njósnar um Þjóðverja, er svo fáránlegt að það er hysterískt), en það þjáist af því að gerast á sínum eigin aldri. Charlie er að takast á við fyrri heimsstyrjöldina, hræðileg átök sem drápu 20 milljónir manna, en ekki versta stríð (hræðilegt að segja) 20. aldarinnar. Chaplin myndi lifa að sjá það stríð líka og myndi spilla fyrir helstu arkitektum þess í THE GREAT DICTATOR. En hið síðarnefnda er aðgengilegra fyrir nútíma áhorfendur vegna þess að þessi mynd er talandi mynd. Hitler sem skotmark virðist líka mikilvægara fyrir áhorfendur árið 2008 en Kaiser Wilhelm II og aðalstarfsmenn hans. AÐLAVARMIR áttu að leiða okkur í gegnum gerð trampans, þjálfun hans, að venjast skotgrafahernaði og raunverulegri baráttu hans gegn „Húnarnir“ á vesturvígstöðvunum. Mikið af þessu er nú horfið - einn þáttur (þegar Albert Austin er læknir að skoða Chaplin á skrifstofu sinni í drögstöðinni) er enn til og var sýndur algjörlega í heimildarmyndinni UNKNOWN CHAPLIN. Þetta er miður, því myndin er nú um það bil fjörutíu og fimm mínútur að lengd og það virðast vera eyður sem þessar senur fylltu út. Það sem eftir stendur er fyrsta flokks en maður fer eftir að vilja meira...og finnast smá svikinn. Sydney Chaplin og Henry Bergman standa sig vel í aukahlutum, sérstaklega Sydney sem Wilhelm. Hann hafði áður gert það í stuttu máli með Charlie um sölu á skuldabréfum, og hélt hernaðarræðu áður en hann var tjúllaður af flakkaranum með risastórum hamri merktum „War Bonds“. Hér sjáum við flakkara takast að fanga Wilhelm og aðalstarfsmanninn í lokin. Það var aðeins toppað af Stan og Ollie sem náðu þýska hernum með skriðdreka og gaddavír í PACK UP YOUR ROUBLES. Það fyndna er að Chaplin lenti í mikilli kreppu vegna stríðsátaka sinna. Hann var ekki náttúrulegur Bandaríkjamaður - ekki árið 1917 eða árið 1952, þegar McGranery dómsmálaráðherra tilkynnti opinberlega að Chaplin gæti ekki snúið aftur til Bandaríkjanna vegna þess að hann væri óvinur geimvera (Chaplin og fjölskylda hans voru í Evrópu á ferðalagi - í reiði settist Charlie að. í Sviss til æviloka, nema þegar hann gerði A COUNTESS FROM HONG KONG og þegar hann fór til Hollywood fyrir sérstakan feril sinn "Oscar" á áttunda áratugnum). Vegna þess að hann var ekki Bandaríkjamaður gat hann ekki verið valinn af Bandaríkjunum. Svo hann seldi (með Douglas Fairbanks eldri og Mary Pickford) bandarísk stríðsbréf. En í Stóra-Bretlandi höfðu tugþúsundir farist á vígvöllum fyrri heimsstyrjaldarinnar og almenningur þar var í uppnámi út í Chaplin, sem þeir töldu „slökara“ og hugleysingja. Chaplin komst að lokum yfir þetta, en leifar af gremjunni fylgdu honum þar til hann lést. Þetta dregur ekki úr velgengni SHOULDER ARMS sem kvikmyndar, en það gefur til kynna hvers vegna Chaplin gerði ekki aðra nútíma stríðsmynd fyrr en 1940, og verðugra skotmark.