Á yfirborðinu er COOLEY HIGH skondin grínmynd sem líkist tímabilsverki (sem gerist snemma á sjöunda áratugnum, með gallalausu Motown-hljóðrás). En það er svo miklu meira við þessa mynd - hún verður betri í hvert skipti sem ég sé hana. Leikhópur óþekktra (á þeim tíma) er frábær, og hún er áberandi sem alsvart mynd sem fellur ekki inn í neinar Blaxpoitation klisjur - stundum finnst COOLEY HIGH næstum eins og uppfærð, borgarleg nýraunsæ mynd, með miklum oddvitum húmor bætt við. Stundum kemur fremur þröngt fjárhagsáætlun í ljós, en hömlurnar þjóna myndinni í raun vel - það er nöturleiki og heiðarleiki tilfinninga hér sem gefur myndinni tafarleysi sem skortir í flestum svipuðum hugarfari (eins og Síðar BÍLAÞVOTTUR Schultz, sem var vinsælli en að mestu tilgangslaus) Hjartahlýja en líka raunsönn, þetta gæti verið einn af svæfandi 70s - sem var fagnað á þeim tíma, það virðist sem fáir kvikmyndaviðundur vita um þessi í dag. Tap þeirra - þetta er fín, fín kvikmynd. DVD-diskurinn með beinum beinum skanna og skanna (engin breiðtjald!?!) er til marks um hversu lítið er umhugað um þessa frábæru mynd.