Sam Mraovich ætti aldrei að fá að snerta myndavél aftur. Ef hann gerir það ætti hann að vera handtekinn á staðnum...að minnsta kosti fyrir smávægilegt þjófnað. Sá sem borgar jafnvel krónu fyrir að leigja eitthvað af ruslinu sínu ætti að leggja fram kröfu og fá bætur. Þetta var sakleysislega fyrsta skoðun mín á "verkinu" hans...og það verður mín síðasta. Ed Wood lítur afskaplega vel út fyrir mér núna. Þegar ég skila þessu drasli í myndbandsbúðina mun ég persónulega biðja um að það verði tekið úr hillunni. Ég er virkur stuðningsmaður samkynhneigðra kvikmynda og er reiður og reiður yfir því að þetta brenglaða, afskaplega hæfileikalausa karlbarn fái að dreifa og pakka einhverju svona, með kúl fallegan dreng á forsíðunni (Jamie Brett Gabel, sem sem betur fer hefur enga aðrar leiklistareiningar í IMDb) og áhugaverð samantekt á bakhliðinni notuð sem beita, og markaðssetja hana síðan sem "kvikmyndaleigu". Treystu mér, þetta á engan stað að vera á neinum rekki neins staðar; þetta er einfaldlega ekki kvikmynd í neinum skilningi þess orðs. Móðgandi, óábyrgt drasl á borð við þetta getur bara skaðað þá viðleitni sem verið er að efla og styðja við kvikmyndahús samkynhneigðra (helvítis, réttindi samkynhneigðra almennt!) Fyrir þá sem freista þess að leigja þetta út vegna forsíðunnar, þú VERÐUR fyrir vonbrigðum. Gabel er ekki eins smjaðandi á filmu og hann er á forsíðunni, og hann kemur einu sinni eða tvisvar fram án skyrtu -- það er það. Þess í stað, hinn heimilislegi Mroavich, veldur okkur sinni eigin ógeðslegu, sorglegu útlits deig-dreng nektinni. Þessi "hlutur" sem hann "samaði saman" er öfugt hégómaverkefni fyrir Mraovich. Bæði hann og vinur hans Michael Habousch (sem mér skilst að setur út svipað slyddu sorp) eru hræðilegir í þessu. Mraovich er viljandi að gefa sig út fyrir að vera algjör hæfileikalaus (á öllum sviðum), örvæntingarfullur til að grípa alla "tapa" athygli sem hann getur sjálfur. Honum ber að vorkenna.