Eins og áður sagði eru sjónræn áhrif töfrandi. Þeir eru hrífandi. Ég persónulega nota Blender og svona grafík er ALLS ekki auðvelt. En það er allt sem þessi mynd er. Ekki aðeins er söguþráðurinn ruglingslegur, heldur er heildarágreiningurinn ekki skýr. Til dæmis, í fyrsta atriðinu eru Proog og Emo að reyna að flýja hver veit hvað. Átökin virðast vera á milli manns og náttúru hér. Seinna, þegar þeir koma inn í herbergi botnlausu gryfjunnar, útskýrir Proog að "eitt skref út úr stað og (þú ert dauður)". Hér eru nákvæmari átök milli kærulauss manns og náttúrunnar. Þegar líður á myndina er ljóst að átök eru á milli manns og náttúru. En skyndilega verða átök milli manns og manns þegar Proog myrðir Emo upp úr þurru. Proog breytist strax úr því að vera umhyggjusamur forráðamaður sem sér um týnt barn í að vera „sjúkur maður“. Hann svíkur okkur. Þetta er ekki bara niðurdrepandi, heldur er okkur alveg sama vegna þess að átökin milli hugsana og gjörða persónunnar þróast ekki. Þetta er ekki saga um að einhver komi sterkari fram í gegnum baráttu. Það er niðurdrepandi og hefur ekki tilgang vegna þess að það er enginn mikill sannleikur um mannssálina eða um heiminn dreginn fram í dagsljósið eins og stórt drama gerir. Að mínu mati er myndin verulega vanþróuð á öllum sviðum. Hins vegar er grafíkin töfrandi, en kvikmynd er svo miklu meira en bara augnkonfekt. Það er enginn sannleikur, engin barátta og slæmur óvæntur endir. Að lokum, vanþróuð mynd án marks. ...en grafíkin er góð.