Þetta er mjög gömul og ódýr gerð mynd - dæmigerð lágfjárhagsleg B-Western á svo margan hátt. Gary Cooper var ekki ennþá stjarna og þessi mynd minnir mjög á fyrstu myndir John Wayne sem voru gerðar fyrir "fátækt row" vinnustofur. Með báðum leikarunum var kunnuglegur stíll þeirra og persónuleiki enn ekki fullkomlega mótaður. Þessi holdgervingur Gary Cooper virðist ekki alveg eins og Cooper aðeins nokkrum árum síðar (hann talar hraðar í þessari fyrstu mynd, m.a.). Hins vegar, ólíkt meðaltali B-mynd tímabilsins, eru a.m.k. fáir áhugaverðir þættir sem gera myndina einstaka (ef ekki góða). Ef þú vilt einhvern tíma sjá konuna sem var gift Errol Flynn í sjö ár, þá er þetta tækifærið þitt. Lili Damita fer með hlutverk kvenkyns ástaráhugamannsins og þetta er mjög, mjög skrítið leikaraval, þar sem hún er með þungan hreim (hún var frönsk) og var ekki einu sinni nálægt því að vera "kvikmyndastjarna falleg". Tilviljun var hún einnig gift leikstjóranum Michael Curtiz. En fyrir mér er eftirminnilegasti og skrýtnasti þátturinn í myndinni samkynhneigð að því er virðist - eins og BROCKEBACK FJALL frá 1930 (og við héldum að þetta væri NÝ hugmynd). Persóna Gary Cooper var alin upp af tveimur mönnum sem hata konur og gera allt sem þeir geta í gegnum stóran hluta myndarinnar til að halda Cooper fjarri konum. Þetta kvenfyrirlitning eitt og sér þýðir ekki endilega mikið, en það eru svo margar vísbendingar í gegnum myndina sem benda til þess að framleiðendur myndarinnar hafi í raun verið að reyna að sýna þá sem samkynhneigð par. Sérstaklega, undir lokin, þegar annar þeirra er drepinn, er hinn skotinn af ör og heldur sig deyja nógu lengi til að skríða yfir að líki fallins vinar síns og fellur síðan - með handleggina vöggu um hann! Þetta var frekar pirrandi efni á þessum tíma og ég held að þetta geri þessa leiðinlegu mynd virkilega heillandi í dag! Hvað Cooper og söguþráðinn snertir er myndin nokkur vonbrigði og mjög sleppt. Nema þú sért forvitinn um Damita eða samkynhneigða undirtóna, gerðu þér greiða og finndu betri vestræna.