Þetta er enn viðmiðið til að dæma alla gullaldardóma eftir, og að teknu tilliti til takmarkaðrar tækni og vafasamra siðferðisstaðla yfirvalda (á skjánum) stenst allar kynslóðir svipaðra tilrauna síðan í kvikmyndum og sjónvarpi. Hratt og trylltur með fullt af Warner Bros þurrkum, og sem betur fer er enginn tími fyrir ástaráhuga það stökkvi fram og tekur glæsilega leikarahópinn með sér til ofbeldisfulls enda. Ég skildi aldrei hvers vegna saksóknari þurfti að elta Vance alls staðar, ég hélt alltaf að þeir væru skrifborðsbundnir. Palette sem einkaspæjarinn en sérstaklega Girardot sem læknirinn eru yndislega sérvitrir og ótölvulausir - þegar hann lítur yfir annað morðfórnarlambið þefar hann að það væri hvort sem er of mikið af fólki í heiminum. Auðvitað er það William Powell sem Philo Vance (og Michael Curtiz sem leikstjóri) sem gerir myndina að því sem hún er - hvenær gerði Powell einhvern tíma að djóka? Lögregluherinn á glæpavettvangi stóð sig ekki mjög vel í Að finna annað líkið og meðvitundarlausan hund gerðu þeir! Það besta er þar sem Vance segir frá allri atburðarrásinni í kringum morðin - óviðeigandi módelsett sameinast frábærum flakki myndavélahornum til að skapa mjög nútímalegt yfirbragð og óvænt með því sem á undan er gengið. Eina vandamálið er eins og venjulega er niðurstaðan ekki samræmd heildarfrádráttarferlunum sem sýnd eru í gegn og dálítið tilgerðarlegur endir er kallaður fram; sumum Chan's, Moto's og mörgum öðrum var auðvitað bara hægt að álykta á þennan hátt líka. En vegna þess að það gerist svo hratt og er ... örlítið vafasamt siðferðislega dregur það ekki úr áliti mínu á stöðu KMC sem klassík! Öll prentun sem ég hef nokkurn tíma séð af KMC eru (í versta falli) eins og að horfa í gullfiskaskál, þannig að ef þú hefur áhuga á að sjá það þoldu það þangað til þú sogast inn.