Leikstjórinn Delbert Mann var mun betri leikstjóri en þessi mynd gefur til kynna. Hann leikstýrði ALL QUIET ON THE WESTERN FRONT, THAT TOCH OF MINK, og SÍÐUSTU DAGA PATTON meðal annarra. Þessi miðlungs, sem gerð er til að endursegja meistaraverk Dicken í sjónvarpi, er svo slæm að jafnvel þeir sem ekki þekkja söguna sem oft er kvikmynduð, verða óánægðir. Fyrir utan þá staðreynd að myndin er fáanleg frá aðeins tveimur þekktum birgjum (Brentwood og BCI Eclipse LLC) eru léleg gæði af flutningnum, og klóra og drullaða hljóðrásin gerir það að verkum að það verkefni að finna þessa mynd á myndbandi er ekki fyrirhafnarinnar virði. Ég hef alltaf trúað því að ef fyrirtæki ætlar að setja kvikmynd á myndband og rukka almenning fyrir að kaupa hana, þá ættu þeir að minnsta kosti að eiga upprunalegt eintak af myndinni og standa sig vel við flutninginn. Því miður hefur hvorugur birgjanna slíka vinnusiðferði og útkoman hentar aðeins í sölutunnuna í lágvöruverðsversluninni. Mikið af ríkulegum smáatriðum skáldsögunnar glatast í þessari þýðingu. Persónur Mörtu, Traddles og fleiri hafa verið klipptar og samband ungra Davids og Steerforth er ekki kannað nógu mikið, svo við erum eftir að velta fyrir okkur hvers vegna David myndi hanga með stráknum. Sambandið milli Davids drengsins og unga Agnesar er aldrei þróast og það er erfitt að skilja hvers vegna hún og David giftast á endanum. Þar sem Martha er útundan er það ráðgáta hvernig Dan Peggoty finnur frænku sína. Og fjarvera Traddles gerir David að mjög einmana náunga. Sumir hafa gefið þessari mynd heiðurinn af því að hafa gert gott starf við að stytta langa skáldsöguna. Ég er ósammála, þetta er í besta falli töskur í bókinni. Allir sem hafa séð George Cukor útgáfuna frá 1935 munu vera sammála því. Flutningur í þeirri útgáfu af Fields sem Micawber og Rathbone sem Murdstone, eru örugglega þess virði að horfa á hana. Og nýlegri Masterpiece Theatre útgáfan (apríl 2000) og Hallmark (2000) útgáfurnar eru báðar framúrskarandi árangur í sjónvarpsaðlögun klassískra skáldsagna. Leikstjórarnir Simon Curtis og Peter Medak, sem bera ábyrgð á þessum myndum, eiga hrós skilið. Síðasta athugasemd mín við David COPPERFIELD 1969 er Don't buy it, það eru til nokkrar miklu betri útgáfur af myndinni. Ef það er í sjónvarpinu skaltu snúa rásinni að einhverju öðru. Það er sóun á einni klukkustund og tuttugu mínútum af lífi þínu. Sorry gott fólk, en ég get ekki hrósað svona hrikalega lélegri mynd.