Sagan af Kveðju konungi er forvitnileg. Amerískur "eyðileyfa" (mér fannst hann og 3 félagar hans aðeins reyna að flýja handtöku á Filippseyjum þar sem örvæntingarfullur flótti þeirra með fleka til Borneó er ekki klassísk eyðimörk þín). En ekki fyrr koma þeir í land þegar Japanir uppgötva þá. Persóna Nolte (liðþjálfi) hefur aðeins nokkrum augnablikum áður gengið einn niður ströndina og ekki var tekið eftir henni. Og ótrúlegt, enginn tók eftir fótsporum hans í sandinum sem hefðu leitt Japana beint til hans. En allavega, Nolte er tekinn inn af ættbálki höfuðveiðimanna og verður konungur þeirra eftir að hafa sigrað annan ættbálk. Svo hann er hættur stríðinu. Þá birtast bresku herforingjarnir og vilja að ættbálkurinn aðstoði sig við að berjast við Japana. Því miður eyðileggur óstöðvandi hamingja Nolte áhugaverða sögu. Í stað þess að haga sér eins og fyrrverandi hermaður sem er ýtt aftur inn í stríðið, nú með ættbálk stríðsmanna undir stjórn sinni, lætur Nolte eins og hann sé alinn upp af ættbálknum. Hann talar eins og enska sé nánast framandi tungumál, notar sjaldan samdrætti. Hann gerir gríðarlegar bendingar þegar hann talar og lætur eins og hann sé einn með náttúrunni, eins og hann sé alinn upp í frumskóginum. Það er nóg af hasar og margar áhugaverðar senur með Bretum í samskiptum við Nolte og ættbálkinn. En persóna Noltes er aldrei trúverðug. Það lítur alltaf út fyrir að hann sé að ofgera. Hann þurfti að vera aðeins meira amerískur hermaður og miklu minna ættbálkur. Eins og það er, kemur hann fram, ekki sem konunglegur konungur, heldur sem brjálæðingur sem hefur gleymt hver hann er í raun og veru. En það er ekki tilgangur myndarinnar, þar sem handritið lætur hann dást og treysta bresku herforingjunum. Það er aldrei gefið til kynna að Bretum hafi þótt hegðun hans undarleg. Bretar líta einfaldlega á hann sem defacto leiðtoga ættbálksins. Þannig virðist alltaf sem persóna Nolte sé ekki að falla inn í það sem á að gerast í myndinni. Annar leikari gæti hafa staðið sig frábærlega með hlutverkið, skilað línum sínum á trúverðugan hátt og gert það að framúrskarandi kvikmynd. En Nolte eyðileggur myndina með því að hamra hvert atriði og virðast ekki skilja hvað persóna hans á að vera. Þvílík sóun.