Þetta er í raun ótrúleg mynd. Hún skráir ekki aðeins eilífa baráttu frumbyggja og réttindalausra fólks til að ná réttmætri rödd sinni heldur sýnir hún Bandaríkin einnig fyrir óheiðarleika þeirra, undirferli og grímulausa virðingu fyrir mannréttindum og sjálfsákvörðunarrétti. Chavez er sýndur sem mjög hugrakkur og karismatískur leiðtogi sem berst gegn því sem aðeins er hægt að lýsa sem fyrirlitlegri yfirstétt laus við hvers kyns hlutföll eða réttlæti. Þessir kvikmyndagerðarmenn hafa tekið upp valdarán sem er ólíkt öllu sem áður hefur verið vitni að. Og í krosshárunum sjáum við Bandaríkin, enn og aftur toga í taumana og gera allt raunveruleikaskyn óskýrt. Það er sársaukafullt að horfa á upphafsstig uppreisnarinnar vitandi vel að niðurrif lýðræðisins sem við verðum vitni að er verkfæri sem hefur lengi verið notað af bandarískum ríkisstjórnum í röð og þegnum þeirra að því er virðist. Myndbandið gerir það ljóst að þetta er ekki meðferð á sjónvarpi eða almennu myndefni heldur virk heimild um fólk og stjórnvöld sem berjast fyrir framtíð sinni. Sannarlega áhrifamikil reynsla fyrir alla með samvisku. Þessir írsku kvikmyndagerðarmenn eiga skilið þakklæti okkar. Lengi lifi Chavez. Við þurfum að festa í sessi þá hugmynd að hvert land verði að fá að velja ríkisstjórn sína og þróast á þann hátt sem meirihlutinn telur ástæðu til. Fyrsti áfangi í þessu ferli er þörfin á að vita hver raunveruleikinn er og þessi heimildarmynd gerir einmitt það frábært.