Fyrsta áhorfið 26.8.2001 - 8 af hverjum 10 (Dir-John Cassavetes): Vel unnin óháð kvikmynd eftir Cassavetes, kynnti stíl sem var miklu öðruvísi en það sem Hollywood sýnir áhorfendum sínum. Þessi mynd kynnti líka mjög bannorð, sérstaklega kynþáttafordóma sem var líklega ríkjandi um allt land en var ekki sýndur af kvikmyndagerðarmönnum þess tíma að mestu leyti undir stjórn hvítra. Um það bil einu svörtu leikararnir sem báru mikla virðingu á þessum tíma voru þeir sem léku og sýndu persónuleika eins og hvítir (aka. Sidney Poitier). Fyrir utan þetta, hugmyndin um að binda enda á kvikmynd án þess að ljúka raunverulega samböndunum sem hófust gerir marga bíógesta steinhissa en fær áhorfendur til að átta sig á því að lífið er svona (það heldur áfram...). Ég vil frekar svona endi því hann fær mann til að hugsa meira um persónurnar og hvað gæti gerst næst og niðurstöðurnar eru ekki bara lagðar fyrir mann. Í myndinni er fylgst með lífi fólks (sérstaklega nokkurra sem eiga í stuttu sambandi og eru í andstæðum húðlitum) svo horfum við á hvað gerist þegar hvíti maðurinn áttar sig á því hvað hann hefur gert. Þetta er mjög vel gert og gerir myndina mjög sérstaka. Leikurinn er sagður gerður með spuna sem gerir myndina enn ótrúlegri. Ég býst við að þú getir sagt að ég hafi líkað við þessa mynd, ef þú getur ekki sagt það. Ef þú getur fundið hana skoðaðu þessa klassísku snemma sjálfstæðu kvikmynd.