Einn hinna gagnrýnenda hefur nefnt að eftir að hafa horft aðeins á 1 Oz þátt þá verðurðu hrifinn. Þeir hafa rétt fyrir sér, þar sem þetta er nákvæmlega það sem gerðist hjá mér. Það fyrsta sem sló mig við Oz var grimmd hans og óbilandi ofbeldissenur, sem hófust strax frá orðinu GO. Treystu mér, þetta er ekki sýning fyrir viðkvæma eða feimna. Þessi þáttur dregur enga kjaft með tilliti til eiturlyfja, kynlífs eða ofbeldis. Það er harðkjarna, í klassískri notkun orðsins. Það er kallað OZ þar sem það er gælunafnið sem Oswald hámarksöryggishegningarhúsið er gefið. Hún fjallar aðallega um Emerald City, tilraunahluta fangelsisins þar sem allir klefar eru með glerframhlið og snúa inn á við, þannig að friðhelgi einkalífsins er ekki ofarlega á baugi. Em City er heimili margra..Aríar, múslimar, glæpamenn, latínóar, kristnir, ítalir, írar og fleira....þannig að deilur, dauðaglápur, dónaleg samskipti og skuggalegir samningar eru aldrei langt undan. Ég myndi segja að aðaláfrýjunin þátturinn er vegna þess að hann fer þangað sem aðrir þættir myndu ekki þora. Gleymdu fallegum myndum sem málaðar eru fyrir almenna áhorfendur, gleymdu sjarma, gleymdu rómantík...OZ klúðrar ekki. Fyrsti þátturinn sem ég sá fannst mér svo viðbjóðslegur að hann var súrrealískur, ég gat ekki sagt að ég væri tilbúinn í hann, en eftir því sem ég horfði á meira fékk ég smekk fyrir Oz og venst miklu magni grafísku ofbeldis. Ekki bara ofbeldi, heldur óréttlæti (skökkir verðir sem verða uppseldir fyrir krakka, fangar sem drepa eftir pöntun og komast upp með það, velsiðaðir miðstéttarfangar sem eru gerðir að fangelsistíkum vegna skorts á götukunnáttu eða reynslu í fangelsi) Þegar þú horfir á Oz gætirðu orðið sáttur við það sem er óþægilegt að skoða....það er ef þú kemst í samband við dekkri hliðina þína.