Í fyrsta atriðinu í 'Problem Child' er barn að pissa í andlit nunnu. Fyrir þessa mynd er það fyndið. Viðbjóðsleg, illgjarn „gamanmynd“, hún er óhæf á svo mörgum stigum að það er trú. John Ritter er góði faðirinn sem ættleiðir barnið frá helvíti og hrósar því fyrir að viðhalda reisn sinni í árásinni á einni nótu, pirrandi frammistöðu og barnalegum húmor. Og hvað í fjandanum er Jack Warden að gera í þessu rugli? Slaka leikstýrð af Dennis Dugan og andstyggileg í tilraunum sínum til að kveikja á tilfinningasemi þegar það er búið með hroka, myndin er svo illa gerð að það er alveg furðuleg upplifun. En nenni ekki öllu þessu. Lágmarksljósið í þessu öllu saman er Michael Oliver, fráhrindandi og óþægilegasti krakkaleikari sem nokkurntíman hefur komið á skjáinn trúðu mér, þú munt vilja lemja hann beint í munninn.