Þegar þú horfir á þetta af og til í nokkur tímabil kemur tvennt upp í hugann: Eitt - að velta fyrir mér hvers konar stelpa vill verða "fyrirsæta" og tvö - hlaupa í næstu ísbúð og fá sér sundae.Ég prófaði að vera aðdáandi vegna þess að mér líkaði hugmyndin um þessa raunveruleikakeppni. Engin önnur „fræg“ módel datt þetta í hug og það er mjög aðdáunarvert fyrir Tyra Banks að gera það. En eftir því sem röðin heldur áfram og áfram hef ég komist að þeirri niðurstöðu að þetta er leitt að margir séu að reyna að búa til fjall úr mól. Konur ættu ekki að horfa á þetta, unglingar ættu að halda sig frá þessu nema þeir séu að gera bókaskýrslur um efnið. Margar konur reyna að spila spilakassa til að keppa um "Americas Next Top Model". Þeir búa saman, köttur berjast saman, gráta saman, fara í tilgangslausar fyrirsætumyndir með tilgangslausu fyrirsætufólki og tísku og verða útrýmt og nánast allir halda því fram: "Þú munt sjá mig aftur". Heck, ég er að reyna að sjá hvað varð um þær sem EKKI unnu. Þetta er draumur sumra stúlkna og gott fyrir þær. Þegar ég horfi á þetta vona ég að hinar stelpurnar sem sjá þetta og hlaupa eins og Hades í hina áttina - líki í háskóla. Ég varð bara fyrir því að horfa á meira af þessu nýlega tímabili vegna "brella" af fulltrúum módelum sem bættust í hópinn. Það fékk mig meira að segja til að hugsa meira um þetta sem fyrirgefðu fólk. "Fullmyndar fyrirsæturnar" voru ekki meira en meðalstórar dömur sem kepptu við það sem ég held að sé þynnsti hópur fyrirsæta sem þeir völdu - svo auðvitað myndi það láta þær líta enn feitari út - "brella" sem fashionatas nota allan tímann. Slæmt, slæmt, Tyra og áhöfnin. En til að vera sanngjarn, "Americas Next Top Model" snýst ekki um "full figured" módel, það snýst um að varpa upp ímyndaðri mynd fegurðar sem hægt er að fjöldamarkaðssetja og selja sem fullkominn í fegurð - og þessi sýning er bara að leita að næsta ferska kjötbita til að bæta við blönduna. Þaðan kemur nafn sýningarinnar. Þess vegna leiðinlegt hlutskipti dómara, ljósmyndara, félagasamtaka. Þess vegna teygir Tyra og stöðugt „þetta var ég“ hvert myndavélarhorn sem þú getur fengið. En aftur á móti, það ER það eina sem mér líkar við þessa sýningu - fyrrverandi fyrirsætan sem gefur öðrum sem myndu ekki hafa tækifæri - tækifæri til að fara inn um dyrnar. En eftir það ... allt annað er óbreytt ástand fyrir þann iðnað og þess vegna kemur ekkert á óvart eða viku til viku áhugi á forritinu.