The Crater Lake Monster er auðveldlega ein hræðilegasta, áhugamannlegasta mynd sem ég hef nokkurn tíma séð - í efsta sæti með Manos, Hands of Fate hvað varðar lélegan leik, gagnslausa leikstjórn og framleiðslugildi á leikskólastigi. Í þessari mynd vaknar kjánaleg leir-/stopp-hreyfing líflegur risaeðla eftir að loftsteinn rekst á vatn í Bumblebum, Kaliforníu, og byrjar að borða á staðbundnum heyfræjum. Í æsispennandi hápunktinum dregur skepnan, sem einn heimamaður lýsti sem „risastórum krókódó með flippum“, þunga þyngd sína yfir jörðina til að elta nestið sitt, áður en jarðýta rekst á hana nokkrum sinnum og hún deyr úr leiðindum . Sérhver persóna í þessari kvikmynd er algjör vitleysingur. Ein tilgangslaus undirþráður sýnir hik fara inn í áfengisverslun til að kaupa $4,75 pint af Ripple; í stað þess að kaupa bara flöskuna, skýtur hálfvitinn gjaldkerann og annan nærstaddan, skýtur á löggu, verður eltur í átt að vatninu, allt til þess að hann geti étið af skrímslinu. Óheppilegar nærmyndir af skrímslinu sýna að það er ekkert annað en frauðplaststykki. Þarna er falsaður töframaður sem glímir við lygilegan breskan hreim (til að láta hann virðast lögmætari), tveir óhóflegir rauðhálsbátaleigur, einhver cheesy "forsöguleg hellalist" gerð með krít og pirrandi banjo-pickin' bakgrunnsmúsík. Í einni sársaukafullu senu tekst falsa töframaðurinn og dónaleg eiginkona hans/kærasta/vitorðsmaður hans að fylla myndina 4 mínútur til viðbótar með því að furða sig á því hvernig stjörnur þeir geta séð á næturhimninum, jafnvel þó það sé greinilega enn dagurinn. Jafnvel á stöðugri spólu er þessi kvikmynd sár og sár. MooCow segir að hringja í fumigators, vegna þess að þessi kúabaka lyktar virkilega! :=8P