"Allur heimurinn er leiksvið og fólkið hans leikarar í því" - eða eitthvað svoleiðis. Hver í fjandanum sagði að leikhúsið stoppaði við hljómsveitargryfjuna - eða jafnvel við leikhúsdyrnar? Af hverju eru áhorfendur ekki þátttakendur í leikhúsupplifuninni, þar með talið sögunni sjálfri? Þessi mynd var stórkostleg tilraun sem sagði: "Hey! Sagan er þú og hún þarfnast meira en athygli þinnar, hún þarf virka þátttöku þína". "Stundum komum við með söguna til þín, stundum þarftu að fara í söguna." Því miður hlustaði enginn, en það þýðir ekki að það hefði ekki átt að vera sagt.