Síðasta frábæra mynd Gosha á sjöunda áratugnum. Gosha er ákveðinn stílisti með mikinn tilgang í kvikmyndum sínum og gekk í lið með Shintaro Katsu (af Zatoichi frægð) til að framleiða þessa harðorðu ákæru um huglausa þjóðernishollustu. „Tenchu“ (himneskur dómur) er orðið sem hollvinir keisarans æpa á meðan þeir myrða óvini eða „svikara“ við málstaðinn. Katsu leikur upp einfalt hugarfar persóna sinnar við gersamlegan stjórnmálamann, allt í nafni þjóðrækinnar stolts. Hver sá sem spyr stjórnmálamanninn er stimplaður „svikari“ og verður skotmark fyrir morð. Ein besta ljósmyndamynd sem hefur verið tekin, margar myndir eru ótrúlegar samsetningar forms, lita og ljóss. Bardagaatriðin eru tíð og mjög blóðug og grimm. Blóðið verður hluti af litavali sem Gosha notar fyrir myndirnar sínar. Glæsilegt og truflandi. Þó að einfalt sé að fylgja eftir persónulegu sögunni er söguleg bakgrunnur flókinn og þó að grunnsögukennsla fyrir þennan tíma í Japan væri mjög hjálpleg geturðu barist í gegnum myndina án hennar. Fáeinir gallar myndarinnar eru tónlistarlagið, lengdin og einstaka landslagstyggjandi Katsu. Hann er með fyllibyttu sem er langt yfir toppinn fyrir kvikmynd en í raun mjög nákvæm lýsing á fylleríi. Downbeat en ein af frábæru chambara myndunum.