Að vísu er umgjörðin í París frábær. Leikararnir eru fínir. Sagan er snúið siðferðisleikrit. Á það að segja að ef þú vilt einhvern nógu mikið þá sé í lagi að særa alla aðra í leiðinni? Í alvöru rómantík langar þig í minni klisju heldur en manninn sem er orðinn leiður á konunni sinni og er tilbúinn að henda fjölskyldu sinni og konan sem er í lagi með að hvetja hann til að gera þetta. Svo hvað ef þau eru ágætis útlit og ef Karen Allen sýnir líkama sinn? Persónurnar eru enn sjálfhverfar og forkastanlegar. Kannski er siðferði sögunnar "þú færð það sem þú átt skilið". Ég gef því 4, aðeins fyrir hraðskannamöguleika í gegnum "karlkyns áhuga" bitana.