Ég var ekki sammála neinni guðfræði í Left Behind seríunni, en engu að síður fannst mér bækurnar grípandi og las 8 af 12 þeirra. Óneitanlega góð skrif og áhugaverð saga. Hins vegar hafði ég ekki miklar væntingar til myndarinnar. Það var engin leið að almenna Hollywood hefði tekið upp kristna seríu og framleitt stórkostlega kvikmynd. Svo það var gert sjálfstætt... og mér leið bara eins og ég væri að horfa á mjög langan sjónvarpsþátt. Það bara leið ekki eins og kvikmynd; það var ekki þessi kvikmynda "upplifun", ef einhver veit hvað ég er að tala um. Þannig að myndin þjáðist af þessu, og lág-fjárhagsleg, léleg tæknibrellur voru enn ein niðurstaðan fyrir mig. Ofan á það finnst mér að Gordon Currie hafi verið gríðarlega misheppnaður sem Nicolie Carpathia. Þegar ég las bókina var tilfinningin mín fyrir NC að hann ætti að vera þessi heillandi, töfrandi, ótrúlega myndarlegi strákur sem talaði ensku með nánast engum snefil af hreim. Svo ég sá fyrir mér einhvern eins og Pierce Brosnan í hlutverkinu. Í staðinn fundu þeir Clay Aiken blýantháls sem lítur út eins og starfsmaður mánaðarins frá Best Buy og gaf honum mjög slæman falsa hreim. Svo það missti nokkrar stjörnur fyrir mig þarna. Kvikmynd er bara ekki sannfærandi þegar aðal illmennið lítur ekki út eða hljómar ekki eins og hann á að gera. Leikurinn var í lagi, en ekkert til að skrifa heim um. Sum atriðin - eins og ein af umbreytingarsenunum (man ekki hverja) - voru algjörir sætis-squirmers fyrir mig. Og eitthvað af kristinni rokktónlist eða hvað sem það var, var í raun og veru ekki á sínum stað fyrir sum atriðin, eins og í þeirri þar sem Kirk Cameron baðst fyrir á klósettinu. Í stuttu máli, þetta var ekki slæm mynd, en hún gerði það bara ekki gera það fyrir mig. Haltu þig við bókina gott fólk, hún er miklu betri.