Ég ætla að skrifa um þessa mynd og um "Irreversible" (það (ó)fræga atriðið í henni). Svo þú ert varaður, ef þú hefur ekki séð myndina ennþá. Þetta eru bara mínar hugsanir, hvers vegna ég held að myndin misheppnist (á endanum - orðaleikur). Rosario Dawson er af viti, mjög góður og sýnir næstum því að sýna einhvern næstum áratug yngri (unglingur með öðrum orðum). Illmenni gaurinn er góður, en missir „vonda“ snertingu sína rétt fyrir lokin. Ef hann breytist í raun aldrei, hvers vegna myndi hann þá láta konu binda sig? Hann myndi ekki, punktur. Svo erum við líka með barþjóninn/2. nauðgun Dude. Reyndar held ég að þú þyrftir ekki á honum að halda. Að minnsta kosti ekki vegna 2. nauðgunarinnar, en meira um það síðar. Við skulum endurtaka söguna. Persóna Rosarios er kynferðislega óörugg, gæti jafnvel haft lesbíur (sjá atriði hennar með vinkonu). Þetta var ekki viljandi, eins og Rosario segir sjálf, en það er kynferðisleg spenna á milli þeirra. Persóna Rosario hittir strák, sem er kynferðislegt rándýr, í öllum slæmum skilningi. En hann hefur áhrif á hana. Rosario sagði að persóna hennar hefði átt kærasta áður. Ég bið að vera ágreiningur. Vegna þess að hún lætur eins og það sé fyrsti kærastinn hennar, sem undirstrikar líka símtal hennar við móður sína. Talandi um móður sína, hér er annað vandamál. Eftir að fyrsta nauðgunin á sér stað segir karakter Rosarios engum hvað gerðist. Þar sem samband hennar við móður sína er mjög náið, verður ekkert af því kannað eftir það. Ef persóna Rosarios myndi ekki hringja í móður sína lengur eða hegða sér undarlega, myndi móðirin hafa áhyggjur eins og brjálæðingur. Hér voru svo miklir möguleikar. Einnig kvenkyns vinkona hennar: Við sjáum hana á djamminu, það er augljóst að eitthvað er í gangi og "búmm" hún er farin. Fyrstu nauðgunin er nánast óþolandi að horfa á. En líður eins og klípa, þegar þú berð það saman við endann (nauðgun), sem líður eins og þú sért að fá högg með sleggju! Eftir nauðgun nr. 1 við fáum of teygðar senur. Þræðir eru opnaðir (eins og byggingarvinna hennar er vísbending um að hún gæti verið lesbísk, eins og einn gaur segir sem reyndi að berja á hana ...), en skildir eftir á lausu. Engum raunverulegum félagslegum tengslum er komið á, ef þú skilur barþjóninn út, sem tekur þátt í 2. og síðustu nauðgunarsenunni. Það er greinilegt að hann er ekki "fínn" strákur og karakterinn hans fær smá fyllingu. En þegar persóna Rosarios hittir nauðgarann ​​sinn aftur í bekknum virðist vera hans í myndinni tilgangslaus. Við komumst að því að persóna Rosarios er ekki sú sama lengur, að hún fór „illa“ og er fær um að særa fólk. (Of) Margar senur sýna nákvæmlega það, að vera án tilfinninga bara að gera eiturlyf og annað. Aftur til nauðgara #1 sem svindlar á prófi, verður gripinn af karakter Rosarios og þau ákveða að hanga saman aftur (í alvöru?). Eins fáránlegt og það hljómar hittir gaurinn hana, ekki án þess að við höfum séð hann fyrirfram, með annarri stelpu (mjög líklegt að hann hafi nauðgað henni líka, þó við sjáum aldrei neitt af því, sem betur fer) og fótboltaferilinn hans. Jæja, ferillinn er erfiður og hann er lagður í einelti. Þetta er tilraun til að gefa karakter hans smá dýpt og það virkar næstum því, en er aftur of klisjukennt til að vera með þér. Svo nauðgari #1 lætur undir sig persónu Rosarios ... hvers vegna nákvæmlega? Af því að hann lofaði henni, var það hennar dagur? Aftur, í alvöru? Svona gaur missir aldrei stjórn á sér, sérstaklega ekki með konu sem hann nauðgaði áður ... ég býst við að þetta eigi að sýna okkur hversu heimskur hann er. Barþjónninn hefði unnið sem einhver sem hefði getað slegið hann í höfuðið eða eitthvað, en að leyfa honum að lúta svona, finnst bara rangt. Annar möguleiki væri að hafa eiturlyf í drykknum sínum. Svo nauðgari nr. 1 afklæðir sig og fær bundið fyrir augun og látum Rosarios karakterinn binda hann á rúmi .... í alvöru, það er bara geggjað! En það sem kemur næst er enn vitlausara. Fyrst talar hún við hann, svo "lokar" hún í hann og þvingar hlut upp í hann. Þetta er jafn erfitt að horfa á og nauðgunaratriði númer eitt. Þetta snýst ekki um hvað þessi strákur á skilið eða ekki, þetta er bara ákafur. Og það var auðvitað það sem þeir stefndu að. Nú eftir að hún er "kláruð" kemur barþjónninn inn og nauðgar ... nauðgara #1. Ef þetta ætti virkilega að virka sem hefndarmynd, hefði verið betra ef persónan Rosarios hefði sjálf verið að gera alla "hefndina". Að láta handlangara sinna verkinu tekur allt í burtu sem var byggt upp. Þetta á ekki að vera skemmtilegt/skemmtilegt, þetta er erfitt úr og þetta er Art-house. En 10 mínútna (ég taldi ekki með) nauðgunaratriðinu í lokin, rústar bara öllu. Rosarios karakter er meira og minna, bara að fylgjast með því sem gerist. Sem leiðir mig að mestu vonbrigðunum. Óafturkræfur samanburður: "Irreversible" var með nauðgunarsenuna, en myndin hélt áfram (jafnvel þótt hún væri aftur í tímann). Rosario horfir í myndavélina á endanum og segir eitthvað um að þurfa að komast yfir þetta. Í fyrsta lagi kemur þetta aðeins of seint, það ætti að sjá hana segja það eftir fyrstu nauðgunina. Og í öðru lagi og síðast en ekki síst, þetta er þar sem Art-house myndin hefði átt að koma inn. Það er áhugaverðara að sjá hvort Rosarios persóna myndi fara eftir seinni nauðgunarsenunni og hvernig hún myndi takast á við það sem hún hafði gert. En aftur á móti, hún gerði í rauninni ekki líkamlega það mikið (sjá hér að ofan) ... brotinn karakter sem myndin klippir af ... Góður ásetning (Talia og Rosario höfðu unnið áður), en tókst ekki að koma flestum hlutum á framfæri , þeir ætluðu sér að gera (jafnvel þó þú sjáir hvað þeir meintu, það verður að vera sannfærandi, annars virkar það ekki) ... að ekki sé minnst á of langar nauðgunaratriði eins og þær eru ...