Skemmtileg, spennandi, ruglingsleg, snilldar mynd. Minnir mig á L'Age D'Or eftir Bunuel eða Jodorowsky's Holy Mountain - fullt af undarlegum persónum sem tuða um og leita að..... hvað er það? Ég hló nánast alla leiðina í gegn, allan tímann með útlæga auga með ráðvilltum og stundum skelfingarfullum viðbrögðum áhorfenda sem umkringdu mig í leikhúsinu. Skemmtilegt út í gegn, frá upphafi til iðra og eitraðra innyfla allt til enda, ef það var endir. Ég vildi bara að ég gæti munað hvert smáatriði. Það ásækir mig stundum. Satt að segja á ég þó aðeins jákvæðustu minningarnar um þessa mynd. Þar sem það virðist ekki vera hægt að taka það með heim og horfa á, býst ég við að ég verði að bíða í nokkur ár í viðbót þar til Crispin Glover kemur aftur á vegi mínum með stóru myndasýningunni sinni (og síðari "Hvað er það?" sýning) ... Ég sá þessa mynd í Atlanta næstum beint eftir að hafa lent í frekar hrikalegu bílslysi, svo ég var örlítið dauðlaus á þeim tíma, sem var kannski mjög gott hugarástand til að horfa á spámannlega talandi liðdýr og seinþroska í ofurhetjubúningum og guðlegum Glover í viðeigandi þéttri Q stillingu, fáklæddar stelpur sem rísa upp úr gólfinu eins og stórkostlegur blautur draumur DADAista. Er það yfirlýsing um Life As We Know It? Auðvitað BÚNA allir við því að list sé einmitt það. Ég held frekar að sannleikurinn sé augljósari í fjarvistum og í neikvæða rýminu. Það sem þú segir okkur ekki er það sem við verðum að álykta, en er miklu gildara en lygar sem annað fólk gefur okkur daginn út og daginn inn. Frekar eitt "HVAÐ ER ÞAÐ?" meira en 5000 kvikmyndir eins og "Titanic" eða "Sleepless in Seattle" (skjálfti, gagg, styn). Þakka þér, herra Glover (að auki skemmtilegur maður að horfa á á skjánum eða á stóru myndasýningunni hans - klár, fyndinn, sérkennilegur, og ofboðslega heitt). Gerðu fleiri kvikmyndir, skrifaðu fleiri bækur, haltu martröðinni á lífi.