Á sjöunda áratugnum, með sem bakgrunn æfingu og upptöku á "Sympathy for the Devil" á klassísku plötunni "Beggar's Banquet" eftir byltingarkennda vonda strákinn Rolling Stones Mick Jagger, Keith Richards, Charlie Watts, Bill Wyman og Brian Jones auk Marianne Faithful greinir Godard frá öðrum byltingarkenndum og hugmyndafræðilegum hreyfingum samtímans svarta valdinu í gegnum svörtu pardusinn, femínisma, kommúnisma, fasisma - samofið lestri ódýrrar pólitískrar skáldsögu sem er skipt í kaflana: „The Stones Rolling; „Utan svarta skáldsaga“; „Sjón og hljóð“; „Allt um Evu“; „Hjarta vestursins“; „Inn í svörtu setningafræði“; og „Undir steinunum á ströndinni“. „Sympathy for the Devil“ er önnur tilgerðarlaus og leiðinlegt rugl hins misjafna leikstjóra Jean-Luc Godard. Frásögnin og myndefnin eru hræðileg, en sem betur fer elska ég Stones og "Sympathy for the Devil" og það er gaman að sjá þá í upphafi ferils síns; annars er þessi heimildarmynd væri óþolandi. Atkvæði mitt er þrjú.Titill (Brasilía): "Sympathy for the Devil"