Það kemur mér á óvart að ég fékk í rauninni hugrekki til að horfa á bíómyndina eða flikkana "Che: Parts 1 & 2". Hvers vegna? Vegna þess að ef foreldrar mínir í útlegð á Kúbu myndu einhvern tíma komast að því að ég sá þessa mynd um þennan fyrirlitlega fjöldamorðingja kúbversku byltingarinnar, þá væri ég jarðaður fyrir lífstíð. Hey bíddu? Ég er fullorðinn, þeir geta ekki jarðað mig nei mas. Leikstjórinn Steven Soderbergh, og nýliði (fyrirgefðu Steven, en ég varð að taka Soder myndir hér) skipta myndinni í tvo hluta um byltingarkennda ævi herforingjans Ernesto "Che" Guevara. "Che: Part 1" sýnir hvernig Che um miðjan fimmta áratuginn gekk til liðs við skæruliðaáhöfn Fidels Castro í byltingarkenndri viðleitni þeirra til að steypa stjórn Fulgencio Batista forseta Kúbu; sem eins og við vitum öll var byltingarkennd velgengni fyrir þá, en stórkostleg skæruhernaður fyrir marga Kúbubúa þegar þeir gerðu uppreisn í kommúnisma. "Che: Part 2" sýnir Che reyna að gjörbylta stuttermabolaiðnaðinum með því að bjóða stuttermabolum með hræðilegu bearbado-andliti sínu fyrir stuttermabolaframleiðendum. Allt í lagi, ég er að spjalla mikið af vitleysu í átt að leið þinni! Ég ætlaði að segja að "Che: Part 2" fjallar um Che seint á sjöunda áratugnum þegar hann reyndi að koma byltingunni aftur, að þessu sinni til fátækrar Bólivíu, en með allt öðrum árangri. Reyndar endaði Che með því að vera dautt kjöt enchelada þegar hann var tekinn og drepinn af bólivískum vígasveitum árið 1967. Soderbergh tekur ekki með á milli þessara tveggja tilvika í lífi Che þegar hann stjórnaði hinu fyrirlitlega La Cabana-virki fangelsi á Kúbu, þar sem hann fjöldamorðaði marga Kúbumenn sem voru andvígir kommúnisma. . Þarna held ég að Soderbergh hafi framkvæmt kvikmyndalegt óréttlæti með því að sýna áhorfendum ekki hversu grimmur Guevara var í raun. Ég ákvað að sjá "Che" í von um að Soderbergh myndi ekki gleðja hann, en í staðinn kynna hversu truflaður hann var í raun. Því miður, Soderbergh gerði ekki hið síðarnefnda og ákvað því miður að kynna Guevara sem byltingarhetju, sem hann var ekki. Hann var veikur maður sem guði sé lof er nú líklega neðst í djöfulstunnu. Nú verð ég að vera hlutlægur gagnrýnandi og verður að viðurkenna að frammistaða Benicio Del Toro sem Che var einstaklega valdsöm og verðug. Og að Demian Bichir hafi verið áleitinn dauður hringjari sem Fidel Castro í nákvæmri frammistöðu sinni. En restin af leikarahópnum í "Che" samanstóð fyrst og fremst af miðlungs frammistöðu leikara sem sýna skæruliðahermenn. Og eins mikið og ég dáist að Matt Damon, hvers vegna henti Sodebergh honum inn í byltingarkennda blönduna í spænskumælandi leikmynd sem sýnir bólivískan fulltrúa? Soderbergh þurfti ekki að kynna þessa ævisögu sem er að mestu leyti „of mikið talað og ekki nóg hasar“ á 4 klukkustundum og 30 mínútum. Við höfum fengið of mikið af Che nú þegar, jafnvel eftir dauðann með þessum fáránlegu stuttermabolum, svo hvers vegna að gefa okkur of mikið meira af honum? En ég býst við að þegar þú ert með Del Toro við hornið (eins og þú gerðir hér Steven), þá býst ég við að það sé bjargvættur þinn fyrir að framkvæma ekki "Che: Parts 1 &2" alveg. *** Meðaltal