„Dô desu ka den“ er fyrsta litamynd meistara Akira Kurosawa og snýst furðu ekki um samúra, róna, stríðsherra eða vígvelli. Það er inni í mjög fátæku samfélagi í fátækrahverfi í Tókýó, þar sem íbúarnir eru heimilislausir handrukkarar, betlarar, landgöngumenn, misnotaðar konur, taparar. Ég veit ekki ástæðuna fyrir því að Kurosawa valdi þetta hörmulega þema og umhverfi til að setja liti, en vissulega eru þetta mjög sorglegar sögur, sumar hverjar hjartnæmandi. Mér persónulega finnst áhrifamikil saga af drengnum og föður hans sem dreymir um sitt eigið hús og byggt af þeim; sagan um þroskahefta drenginn sem telur sig stýra lest; sagan um manninn sem elur upp fimm börn eins og þau væru þeirra eigin synir og dætur; og sagan af ungu konunni sem stjúpföður hennar misnotaði. Atkvæði mitt er níu. Titill (Brasilía): "Dodeskaden O Caminho da Vida" ("Dodeskaden The Way of the Life")