Ljóst er að þessi mynd var gerð fyrir nýrri kynslóð sem gæti hafa haft hugmynd um verk Charles Bukowskis eða ekki. Sjálfsævisöguleg persóna Henry Chinaski í sögum Bukowskis var frábærlega sýnd af Mickey Rourke í 'Barfly' frá 1987, einnig með Faye Dunaway í aðalhlutverki. Allir sem hafa séð 'Factotum' ættu vissulega að sjá 'Barfly' til að fá betri sýn á hvernig Bukowski skrifaði persónu sína. 'Factotum' skortir fitugleikann í handriti Bukowskis og óttalaust vonleysi einfara hetjunnar hans. Ósjálfrátt húmorinn sem bólar í gegn í myrkri örvæntingu vegna ófara Chinaskis virkar ekki fyrir Dillon eins og hann gerði svo aðdáunarlega fyrir hinn of þunga skítuga blóðblauta Rourke. Persóna Rourke gerir sársaukann og ánægjuna af óheiðarlegri hegðun kvöldsins áður að vettvangi fyrir enn einn erfiðan og ljótan dag í lífi drukkinns, óþekkts, óþekkts rithöfundar. Persóna Dillons missir af þessum merkjum í þágu stríðandi, myndarlegs, tiltölulega hreinn útlits óska-vera rithöfundur sem stenst varla fyrir neina stund í sögu Chinaskis. Slæm kvenhetja Dunaway, Wanda, er hið fullkomna viðbót við hinn aldrei-góður Henry. Konurnar í „Factotum“ geta ekki haldið kerti fyrir „þröngri gyðju“ Dunaways og notkun á óheiðarlegri kynferðislegum viðfangsefnum í „Factotum“ reynist vera grófari truflun heldur en toppur af hattinum fyrir hráu og óafsakandi Bukowskis. lýsingar á óvirkum samböndum. Ég var agndofa yfir því hversu margar af nákvæmlega sömu senum voru notaðar í 'Factotum' (Marisa Tomei að kaupa allt dótið og hlaða það til gamla mannsins er nákvæmlega rip-off frá 'Barfly'). Ef þú vilt sjá það besta Bukowski sögur á kvikmynd, sjá 'Barfly' og 'Love is a Dog From Hell' (sem einnig gengur undir titlinum 'Crazy Love').