Morð og tryggingasvik leiða framhjáhalds hjón á „enda línunnar“...sjónvarpið var sjónrænt dónalegt í upphafi áttunda áratugarins og þetta stytta, sjónvarpssmíð, sem var gert fyrir sjónvarp, særði augu mín. Það er ekki hægt að bera það saman við 1944 Billy Wilder Film Noir klassíkina eins og hver sem er með rétta huga ætti að vita - sjón óséð - en það þýðir ekki að líta á þessa uppfærslu sem sérstaka heild, heldur. Þótt það sé byggt á upprunalega Paramount handritinu er meira en hálftími klipptur út og bragðdauft sinnuleysi leikstjórans gerir það sem eftir er ógleymanlegt. Með sjaldgæfum undantekningum hafði yngri kynslóðin engan áhuga á að horfa á gamlar svarthvítar kvikmyndir í sjónvarpi árið 1973 (ennþá satt í dag, því miður) svo þessi ógurlega, sannfærandi saga var ný fyrir yfirgnæfandi meirihluta áhorfenda; þá eins og nú réðu einkunnir og innborgun var eina raison d'etre þess. Gus Van Zandt endurgerði PSYCHO eftir Alfred Hitchcock af svipuðum ástæðum og ef þessar endurbætur leiddu til þess að leitað var að upprunalegu kvikmyndunum eða skáldsögunum, því betra. Ég elskaði James M. Cain heimildarskáldsöguna nógu mikið til að stilla inn á þá og ég naut þessa tímahylkis forvitni í annað skiptið fyrir sítt hár, grimma, túrbana, ljóta skreytingu og gróskumiklu auburn-loka „gestastjörnunnar“ Samönthu Eggar. , sem reyndi ekki of mikið. Auk þess að þekkja nokkra af tilfallandi leikara úr barnæsku sem eyddi fyrir framan brjóstpípuna, gat Lee J. Cobb haldið áhuga mínum sem heimsþreyttur, þreyttur Keyes, en Richard Crenna er ljúfur og móðgandi Walter Neff aðeins. minnti mig á Bill Bixby á slæmum degi. Endurbætur á frumritinu voru að sjálfsögðu aldrei ætluð í flýti til að græða peninga en í stað þess að endurnýja það án hugarfars hefði ný aðlögun skáldsögunnar verið ný hugmynd. Bók Kains er nokkuð frábrugðin selluloid holdgervingum sínum og hryllilegir hákarlauggar í tunglskinslokunum eru drepleiðinlegir. Höfundurinn í mér er þakklátur fyrir að þessi hraðvirka „Me Decade“ uppfærsla var innifalin sem hluti af aukahlutum DOUBLE IndemnITY DVD aukahlutanna en reynslan fékk mig ekki aðeins til að langa eftir að sjá frumritið, hún vakti fortíðarþrá fyrir hvaða þætti sem er af betri gerðum COLUMBO Sjónvarpsseríur. Ég flakkaði líka aftur á mjög góða 1973 ABC TV Movie Of The Week sem ég hef ekki séð síðan hún var frumsýnd: John D. Macdonald's LINDA með hinni fallegu Stellu Stevens í aðalhlutverki sem miskunnarlaus kvenkyns fatale sem myrtir elskhuga sinn (kynþokkafullur John Saxon) eiginkonu og rammar svo hógværan eiginmann sinn fyrir glæpinn og ef ég man rétt er líka opinn endir. Líkt og tvöfaldar skaðabætur var hún endurgerð að óþörfu með sjónvarpsmyndadrottningunni Virginia Madsen í hlutverki víxlsins og Richard Thomas sem eiginmanninn Milquetoast.