Þrátt fyrir að vera kvikmynd frá 2001 er leikstjórnin eins konar 90's listhússtíll sem þótti „gamall“ og úreltur fyrir nokkrum árum. Skemmtilegu skurðirnir og áhrifin voru sársaukafull á að horfa. Handritið er nógu þokkalegt og nokkrar senur heilluðu mig nokkuð (eins og þegar leigubílstjórinn kemur með hana að brúnni á kvöldin). En söguþráðurinn með leynilögreglumanninum sem systir drap sig og hvernig hann var heltekinn af sjálfsvígi var hreint út sagt hræðileg. Frammistaða leikarans sem leikur giftan kærasta Selmu Blair truflaði mig verulega. Ég sat þó í gegnum allt málið, sem er sjaldgæft fyrir hvers konar tilviljanakennda, hvað-er-þetta mynd sem þú finnur bara í sjónvarpinu og ákveður að horfa á.