Það er vel þekkt staðreynd að þegar Gene Roddenberry setti Star Trek fyrst fyrir NBC, var upprunalega tilraunaþættinum, The Cage, hafnað fyrir að vera „of heilalegur“. Þegar þáttaröðin fékk annað tækifæri fannst Roddenberry skemmtilegt að koma atburðum hins hafnaða þáttar í gildi og gerði það með því að skrifa The Menagerie, sem hefur þann einstaka sérstöðu að vera framhald þess sem enn var á þeim tíma. , ósýndur þáttur. Í þetta sinn, frekar en að kanna nýja plánetu, eru Kirk og áhöfn hans á Starbase 11, í heimsókn til fyrrverandi yfirmanns Enterprise, Christopher Pike (Sean Kenney), sem er nú hræðilega afmyndaður og lamaður vegna slys. Pike gengur til liðs við eftirmann sinn á geimskipinu, þar sem óþægilega óvænt bíður: Spock, sem áður þjónaði undir stjórn Pike, hefur í raun rænt skipinu og sett stefnuna á Talos IV, plánetu sem er óheimil (refsingin er dauði) síðan Síðasta heimsókn Pike og Spock þangað, 13 árum áður. Þar sem Spock er rökrétt skepna gefur hann sig sjálfan fram og skipuleggur herréttardóm svo hann geti réttlætt gjörðir sínar. Það er óþarfi að segja meira um söguþráðinn þar sem restin mun leika í 2. hluta. Það sem heillar er hvernig Roddenberry skapar tengslin milli The Cage og restarinnar af Star Trek alheiminum, með því að koma með ákveðna tegund af flashback (til að segja meira væri of mikið) sem gerir öllum, á skjánum sem utan, kleift að sjá hvað gæti hafa verið af Trek, hafði NBC ekki hafnað upprunalega verkefninu. Sérstaklega er gaman að sjá Jeffrey Hunter (sem gat ekki snúið aftur í The Menagerie) leika Pike sem alvarlegri fyrirliða en Kirk vanalega er og fyrstu daga Nimoys sem Spock, en persónuleiki hans hafði ekki verið fullkomlega staðfestur enn: þetta er eina skiptið í allri seríunni sem uppáhalds Vulcan hvers manns brosir af sjálfu sér. Í stuttu máli, ekki bara frábær "mystery" þáttur, heldur líka skemmtun fyrir þá sem geta ekki nennt að elta uppi The Cage í upprunalegri mynd (hann er fáanlegur sem hluti af árstíð 3 kassasettinu).