Ég hélt að það væri erfitt, ef ekki ómögulegt, að horfa á, og ekki vegna hryllingsins sem það sýnir heldur hvernig þeir voru sýndir. Ímyndaðu þér hvað Costa Gavras hefði getað gert með þessari sönnu hryllingssögu. Það sem ég mótmæli er hugmyndin um þörfina á að fordæma, sem ég er áskrifandi að, er nóg. Hvað með að sýna okkur hana með krafti öflugrar kvikmyndagerðar. Mér finnst að ákafa kvikmyndagerðarmannsins, jafnvel réttlætanleg reiði, hafi ekki leyft honum að sjá það skýrt frá kvikmyndalegu sjónarhorni. Eða ef þetta var kvikmyndalegt sjónarhorn, ég meina, val, þá líkaði mér það alls ekki. Ég var meira truflaður af því hvernig myndin var tekin en af ​​myndinni sjálfri. Vel meint er ég viss um, en því miður er það ekki nærri nóg.