Þrátt fyrir að þessi mynd sé 11 ára þá leigði ég hana bara í gær og fannst hún virkilega áhrifamikil mynd. Sagan um sanna vináttu andspænis mjög raunverulegu skrímsli er innblástur og ansi snertandi. Þó að mér hafi ekki þótt mjög vænt um hversu mikið tungumál sumir af ungu leikarunum notuðu - sérstaklega frá Renfro - þá skil ég að list er líkja eftir lífinu. Renfro gerir enn og aftur stórkostlegt starf við hinn grófa og erfiða, mjög (og ég meina MJÖG) truflaða wannabe-hrekkju (hlutverk hans í The Client kemur upp í hugann), og Mazzello gerir frábæra hluti af hinu fyndna, dálítið sérkennilega Dexter. --barn sem áttar sig á því að líf hans verður að enda of fljótt. Þó að það séu svo mörg áhrifamikil og fyndin augnablik í myndinni, verð ég að segja að uppáhaldið mitt var þegar strákarnir voru í horninu af Pony í yfirgefnu kirkjunni, og Dexter ( Mazzello) skar sig og sagði að blóð hans væri eitur. Þótt það sé mjög útsjónarsamt og nokkuð skemmtilegt að sjá fullorðinn mann hlaupa í burtu frá tveimur litlum krökkum, þá er þetta ein erfiðasta atriði myndarinnar. Kíktu endilega á þessa, en undirbúin með Kleenex þínum - þú þarft hana!