Ekkert leiðinlegt við þessa mynd, sem er haldið saman af fulltrúum persónum með einhverja dýpt í þeim. Jafnvel hettuklæddu pyntingarnar hafa líkamstjáningu. Frammistaða Jannings er frábær, allir vilja, vilja og þurfa. Hinrik VIII eins og hann hlýtur að hafa verið. Henny Porten er ef til vill göfugri og hreinni en Anne Boleyn, en hún leikur hlutverkið eins og skrifað er: Fórnarlamb sem festist í kjálkum á stóru (risastóru) barni. Kvikmyndataka Sparkuhls er glæsileg í endurreisninni, blærnir næmandi. Lubitsch lætur þessar persónur anda og afhjúpa spillingu sína niður í minnstu meinsemd. Hann tekur sinn tíma, sem getur reynt á þolinmæði áhorfenda sem eru vanir því að vera hrifnir af aðgerðum, en tíminn er þess virði að eyða. Hægðu hjartsláttinn og horfðu á þetta litla kraftaverk þýskrar þöglu kvikmyndar.