Ég er mjög opinn fyrir erlendum kvikmyndum og finnst gaman að halda að ég skilji hvað þær eru að reyna að ná þó að sumt sé glatað í þýðingunni. En einfaldleikinn og "greindin" í þessari mynd var leiðinleg. Ég hef oft hugsað um hversu áhugavert það væri að gera kvikmynd sem sýnir bara dæmigerðan dag eða tímabil sem hafði í raun engan tilgang. Nú þegar ég hef séð svona mynd mun ég ekki lengur hugsa á þeim nótum. Það eru tónar um samfélagið, rasisma og einhverja löngun...en South Park hefur það. Og þegar ég horfi á South Park fær það mig í raun og veru að finna fyrir tilfinningu. Það sem ég fann næst tilfinningu í þessari mynd var geispið sem ég upplifði eftir fyrstu fimm mínúturnar. Ég gef dæmigerðri mynd sjö eða hærra því ég elska hverja mynd. Ég gaf þessari mynd einn.