Jafnvel þó að The Shining sé rúmlega aldarfjórðungur gamalt skora ég á hvern sem er að verða ekki brjálaður yfir því þegar Jack Nicholson fer út í brjálæði. Þetta er sjaldgæft dæmi um eitthvað svo einstakt að engum hefur tekist að rífa það af sér; í staðinn hefur það verið vísað aftur og aftur í poppmenningu. Tvíburarnir, blóðlyftan, RedRum, brjálæðislega "skrifin"... þetta ætti að sjást, þó ekki væri fyrir annað, til að skilja allar skírskotanir til þess í daglegu lífi. Myndin er í senn skelfileg, spennuþrungin, falleg og sálfræðilega forvitnileg. Hún hefur klassískan leyndardóm Hitchcock og skelfingu nútímaspennusögu. Og hún hefur það sem hryllingsmyndir skortir venjulega: frábært handrit.