Vinkona mín gaf mér þessa mynd af því að henni líkaði við hana. Ég ákvað að ég myndi loksins horfa á það. Það var svooooo langt. Ég hélt áfram að bíða eftir að spennan myndi gerast en það gerðist aldrei. Ég hélt áfram að bíða eftir að eitthvað gerðist eftir upphafsatriðin og það gerðist aldrei. Ég hætti í myndinni og kom aftur seinna. Ég neyddi mig reyndar til að horfa á restina af því í von um að það myndi lagast. Það versnaði. Ég spurði sjálfan mig í sífellu, hver er þetta fólk? Hafa þeir tilfinningar? eru þetta bara vélmenni? Ég er feginn að ég borgaði ekki fyrir að sjá það eða borga fyrir að leigja það. Endirinn hefði verið betri ef Dutch hefði látið lífið af völdum skotsársins. Við hefðum allavega fengið einhverjar tilfinningar frá áhorfendum. Eða kannski ekki.