Áform leikstjórans Warren Beatty um að breyta frægu teiknimyndasögunni hans Chester Gould í lifandi teiknimynd (með Beatty sjálfum í aðalhlutverki sem ferhyrndur leynilögreglumaður) hafði ljúfar forsögur saklausrar nostalgíu - alveg óvenjulegt og forvitnilegt frá Warren Beatty. Því miður er myndin nauðsynleg skinka, skemmtileg um stund en að lokum þreytandi. Dick Tracy reynir að ná niður mafíósanum Big Boy Caprice, með aðstoð ástríku Tess Trueheart, en illur Breathless Mahoney varð fyrir því. Fyrsta hálftímann eða svo er Óskarsverðlaunamyndin og leikmyndin dásamleg að gleypa í sig, en þegar söguþráðurinn fer fyrirsjáanlega fram (án þess að vera raunverulegur stingur í skrifunum) byrja hlutirnir að storkna. Al Pacino fékk óvænta tilnefningu til Óskarsverðlauna sem vondi drengurinn Caprice og Madonna (sem er aðallega notuð sem skrautmunur) fær að syngja Stephen Sondheim, "Sooner or Later (I Always Get My Man)", sem náði verðlaununum fyrir besta frumsamið. Lag. Mikið hjarta, þökk sé Beatty - sem var helguð framtíðarsýn sinni - en myndin er of flott og útreiknuð. Það vantar hita. *1/2 frá ****