Ég bara elska heimildarmyndir Malle. Þau eru svo áreynslulaus og einföld en samt svo heillandi. Ég hef ekki hugmynd um hvers vegna þessi heimildarmynd virkar. Það er um Glencoe, Minnesota. Þar búa 5000 manns og ekkert gerist í raun og veru. En samt tekst Malle að gera það heillandi og áhugavert. Ást hans á mannkyninu, jafnvel kynþáttahatara eða samkynhneigðu fólki, er svo yfirþyrmandi að þú getur bara ekki annað en að verða ástfanginn af þeim líka. Malle tók að mestu upp árið 1979. Hann kom aftur 6 árum síðar til að sjá hvað hafði breyst. Þetta hefði verið góð mynd án efnisins 6 árum seinna en þessi litla viðbót gerir hana frábæra. Það kann að hljóma eins og Malle hafi bara verið að gera það sem hefur verið gert í Up seríunni en í raun er það ekki. Up seríurnar fjalla um fólk. Áhersla Malle er ekki svo mikið á það sem kom fyrir hvern einstakling heldur hvað hefur orðið um þetta samfélag. Og breytingin er mikil. 1985 er tímabil Reagan og bændur þjást. Einu sinni stolt samfélag, nú sér enginn mikla framtíð fyrir sér og foreldrar vona að börnin þeirra muni mennta sig og stunda eitthvað annað en búskap. Þessi heimildarmynd á nokkuð vel við í dag. Fjármálakreppur okkar í dag hófust vegna þess sem var að gerast þá. Líttu bara á þessi lokaorð í myndinni, sem eldri lögfræðingur úr bænum talaði (árið 1985): „Jæja, ég bind miklar vonir við þetta land því það sem er í gangi núna er aðeins hægt að lýsa í mínum huga. sem þráhyggja fyrir græðgi. Og þjóð lifir ekki lengi við þá þráhyggju. Og sérstaklega lýðræði sem... Það er gott - það er gott - margt gott í þessu landi og mikið af góðu fólki og þeir eru það ekki ætla - þeir ætla ekki að gerast áskrifendur að þessari heimspeki um græðgi sem er í gangi núna. Þetta er hræðilegt." Því miður liðu meira en 20 ár og helvítis höfuðverkur áður en það gerðist.