Joan Crawford var nýbyrjuð á „working girl makes good“ áfanganum með hinu kraftmikla „Paid“ (1930). Hún hafði aldrei reynt hlutverk eins og það áður og gagnrýnendur voru hrifnir. Svo á meðan aðrar leikkonur voru að velta því fyrir sér hvers vegna ferill þeirra væri að hefjast (vegna þess að þær héldu fast við persónur sem höfðu verið „in“ hluturinn nokkrum árum áður en voru nú að verða pass) var Joan að hlusta á almenning og tryggja langlífi hennar sem leikkona. Þunglyndið var hér og djassaldarbörn sem lifðu af í endalausum partíum voru illa séðar. Auðvitað, ef þú varðst ríkur með siðlausum leiðum en þjáðist fyrir það - þá var það allt í lagi. Þessi mynd byrjar á stórkostlegu húsbátaveislu. Bonnie Jordan (Joan Crawford) er vinsælasta stelpan þar - sérstaklega þegar hún stingur upp á því að allir fari í sund á nærbuxunum!!! Hins vegar, þegar faðir Bonnie fær hjartaáfall, vegna taps á hlutabréfamarkaði, átta sig bæði Bonnie og bróðir hennar, Rodney (William Bakewell) hverjir eru raunverulegir vinir þeirra. Eftir að Bob Townsend (Lester Vail - Johnny Mack Brown fátæks manns) býðst til að gera "rétt" og giftast henni - þau voru nýbúin að eyða nótt saman þegar Bonnie lýsti því yfir (með yfirgefnu) að hún vilji ást með samþykki - byrjar hún að sýna einhvern karakter með því að ákveða að fá vinnu. Hún fær vinnu á dagblaði og hrífst fljótt af vilja sínum til að standa sig vel. Vinnufélagi hennar er Bert Scranton (Cliff Edwards) og saman fá þeir það verkefni að skrifa um innri starfsemi mafíunnar. Rodney kemur henni líka á óvart með þeim fréttum að hann hafi líka vinnu. Hún er himinlifandi fyrir hans hönd en áttar sig fljótt á því að þetta er ræsing og hann er blandaður saman við kaldrifjaða morðingja, Jake Luva (Clark Gable). Rodney verður vitni að fjöldaskotárás og fer í sundur og „hellir niður baununum“ til fyrsta manneskjunnar sem hann sér drekka á barnum - sem er Bert. Hann neyðist síðan til að drepa Bert og eftir það fer hann í felur. Blaðið reynir að finna morðingja Berts og sendir Bonnie leynilega sem dansara í einum af klúbbum Jake. (Joan dansar mjög líflega við "Accordian Joe" - Sylvie til mikillar andstyggðar). Myndin endar með byssubardaga og þegar Rodney liggur dauðvona, hringir Bonnie grátlega í sögu sinni. Þetta er ofurmynd þar sem Crawford og Gable gefa allt sitt. Natalie Moorehead, sem sem Sylvie deildi frægu "sígarettuatriði" með Gable snemma í myndinni, var stílhrein "önnur kona" sem hafði sitt tísku snemma á þriðja áratugnum. William Bakewell átti stóran feril (hann byrjaði sem unglingur í kvikmynd um Douglas Fairbanks um miðjan 20. áratuginn). Mörg hlutverk hans voru þó veikar, hrygglausar persónur. Í þessari mynd lék hann veika bróðurinn og var algjörlega yfirskyggður af Joan Crawford og kraftmikla nýliðanum Clark Gable - kannski var það ástæðan fyrir því að hann varð aldrei stjarna. Mjög mælt með því.