Ég er ekki fylgjandi ákveðinni kvikmyndategund. Ég flokka kvikmyndir eingöngu sem iðnaðar eða óiðnaðar. Valentine er önnur iðnaðarmynd leikstjórans Jamie Blanks, á eftir Urban Legends hans. Ólíkt Urban Legends er handritið og söguþráðurinn mjög slakur. Enn og aftur ólíkt Urban Legends eru grunnþættir myndarinnar svo hrífandi og táknrænir, og það er það sem gerir Valentine best. Sem fyrsti grunnþátturinn og helgimyndaþátturinn er vaxandi hatur á raðmorðingjanum svo jarðbundið. Frá framhaldsskólaárum sínum hefur hann alist upp við sárin sem hann hafði safnað í sál sína á vinkonum bekkjarfélaga sinna sem hafa gert grín að honum. Þegar þú einbeitir þér nógu mikið að þessum fyrsta þætti á meðan þú horfir á myndina muntu sjá þetta sjónarhorn húmanismans: "Enginn er algjörlega góður eða vondur. Reyndar getur einhver þekktur sem illur verið leynilega góðhjartaður." Bara vegna þess að söguþráðurinn og leikstjórnin er mjög veik erum við ekki eins sátt og við áttum skilið. Annar helgimyndaþátturinn er auðvitað stórkostleg samvera ofurstjörnustjarna seint á 9. áratugnum: Uppáhaldið mitt er Jessica Cauffiel sem er drepin á flottustu leiðinni til að vera drepin. Ör sem skotið er úr boga bregður sér í maga hennar og situr föst inni á meðan hún var að leika sér í feluleik með blindu stefnumótinu sínu, sem hún gat aldrei hitt. Katherine Heigl er fyrsta stjarnan sem drepst á líffræðirannsóknarstofu á meðan hún reynir að fela sig undir líkamslíkönum sem liggja á skurðaðgerðarborðunum. Denise Richards er drepin í þriðja sæti á meðan hún fann Valentínusardagsgjöf handa henni í nuddbaði. Jessica Capshaw er drepin síðast á trúnaðarmál og óséðan hátt, síðan er hún dæmd fyrir að vera raðmorðinginn. Marley Shelton er sú óheppnasta með gæfuspor að hún verði drepin á trúnaðarlegan hátt sem við munum aldrei vita, því myndin er að klárast áður en hún verður drepin. Að lokum er Benita Ha sú heppnasta þar sem hún var ekki bekkjarsystir raðmorðingjans, Davids Boreanaz. Þriðji og síðasti helgimyndaþátturinn er hljóðrásin úr blind date völundarhúsi, Valentínusarhátíðinni í húsi Dorothy og að lokum. drápsþemurnar. Allir hafa elskað hljóðrásina eftir því sem ég best veit. Hard Rock hentar aldrei betur í raðmorðingja-leyndardómsmynd.