Þetta er mögulega það versta af cockney gangster tegundinni sem hefur eyðilagt breska kvikmyndaiðnaðinn síðan Mockney Guy Ritchie losaði Lock stock og tvær illa leiknar tunnur. Þessi "True Life" saga af Carlton Leach (hverjum?) hefur allt sem er athugavert við þessa tegund, virkilega hræðilegt handrit sem samanstendur af fólki sem öskrar "Cant", "Fahcking Cant" og "I'll kill ya, ya fahcking cant" "ad nauseum. Leikurinn er einstaklega hræðilegur þar sem tveir þekktustu leikararnir eru tvær fyrrum sápustjörnur sem eru greinilega úr dýpt þeirra. Af einhverjum ástæðum gerir myndin ráð fyrir að við höfum heyrt um þetta fólk og ég get fullvissað þig um að allir norður af Essex hafi ekki gert það og að við ættum að hafa áhuga á einhverri lágkúrusögu. Hvers vegna? Þetta er ekki Goodfellas þrátt fyrir blurbið á DVD kápunni. Sagan snýst um fótboltabullur sem varð skoppari sem varð glæpamaður og vinir hans verða skotnir. Bjó hó. Sú staðreynd að þetta fólk er algerlega samúðarlaust er eini minniháttar plús þessarar myndar. Í öllum hasarsenunum virðist sem myndavélin hafi verið bundin við band og hringsnúið um á meðan fólk þóttist berjast og saga einhvers sem flestir hafa aldrei heyrt um og ekkert mjög áhugavert gerist líka er algjör tímasóun. Fólk talar um hversu ofbeldisfull myndin sé eins og hún sé merki um frábæra kvikmynd og þó að margar frábærar myndir hafi ofbeldi í þeim er þetta bara afsökun fyrir FX-manninn til að sýna hvað hann getur. Á heildina litið er þessi mynd áminning um hvers vegna breski kvikmyndaiðnaðurinn er lagður niður og því fyrr sem við hættum að fjármagna þessar sorglegu fóstureyðingar því betra.