Assy McGee er stjórnlaus og harðsnúinn einkaspæjari byggður á óteljandi dæmum frá seint á 20. öld lögregludrama. Snúningurinn hér er sá að Assy er bókstaflega gangandi rassinn. Ódýr, lágbrún framhlið sýningarinnar stangast á við snjallleika hennar og falna ádeilu. Það er ekki þar með sagt að Assy sé laus við ræfilbrandara, bara að klósetthúmorinn sé notaður nógu sparlega til að kalla fram samkvæman hlátur, ekki stun og augnablik. Titilröð forritsins sýnir snjalla, fíngerða húmorinn sem notaður er í gegnum tíðina. Röðin samanstendur af myndum af borginni sem settar eru á djassandi 70s lögguþema. Á einni myndinni er lögreglubíll sýndur og „myndavélin“ stækkar að framan á númeraplötuhaldara sem er laus. Hin merkingarlausa aðdrætti vekur háðsádeilu á framleiðslu hins dæmigerða 70-80 löggudrama og fær mig tilviljun til að hlæja í hvert skipti. Allar dæmigerðu persónurnar eru með: svekktur lögreglustjórinn sem ræður ekki við Assy; hinn tryggi, minnihlutafélagi, sem virkar sem þynnku fyrir kæruleysi Assy; reglulegu löggurnar sem hata ráð Assy.... allar eru teknar fyrir og allar eru bráðskemmtilegar ádeilur á dæmigerðu lögregludrama. Raddleikurinn, fyrst og fremst fluttur af Larry Murphy, er ekkert minna en stórbrotinn. Rödd Assy - andardráttur og kurteis með dálítið fylleríi - er svo snjöll og einstök að hún er við hlið stórmenna allra tíma eins og Stewie Griffin (Family Guy) og Homer Simpson (Simpsons). Þó röddin sé óljós er orðatiltækið einhvern veginn skýrt og auðskiljanlegt. Þetta er góð tilbreyting frá öðrum Adult Swim dagskrárröddum sem oft þurfa lokuð myndatexta til að skilja. Fyrir utan frábæra framleiðslu og raddleik er handritið líka fyndið. Hreinskilni Assy ýtir undir mestan hluta húmorsins, sérstaklega í samskiptum hans við borgara utan lögreglunnar. Ef þú hefur aðgang að Adult Swim gamanmyndum er Assy McGee svo sannarlega þess virði að horfa á. Hver þáttur klukkar á aðeins 8-9 mínútur, svo þú hefur í raun litlu að tapa.