Til að draga saman, þá eyddum ég og vinahópnum mínum um 45 mínútum fyrir utan leikhúsið og deildum uppáhalds töfrum okkar, ósamræmi í söguþræði, losuðum lausum endum og öðrum fáránlegum þáttum þessarar myndar. Mér fannst sagan þröngsýn að marki ómarkviss og söguþráðurinn jafn vanþróaður og risafósturvísarnir sem enn voru lokaðir inni í raksprautuhylkinu frá Jurassic Park 1. Klippingin var léleg og engin persónanna vakti einhvers konar samúð eða tilfinningar. Í stuttu máli skorti þessa mynd alla þá spennu og spennu sem fyrsta myndin veitti frá sögulegu sjónarmiði Jafnvel nýju risaeðlurnar voru fáar og langt á milli (þótt ég hafi haft mjög gaman af pterodactylunum.) Við fengum nokkrar stuttar myndir af nýju tegundinni og aðeins 2 voru raunverulega þátttakendur í aðgerðinni.Sem vísindamaður og fyrrum steingervingafræðingur í æsku olli skortur á raunverulegu vísindalegu efni (ekki að það þyrfti að vera raunhæft, heldur rökrétt mótað, þ.e. hvernig þeir bjuggu til risana í #1 og glundroða Malcom) vonbrigðum í stuttu máli, myndin virtist vera ekkert annað en afsökun fyrir því að troða dínóum aftur á sjónarsviðið til að græða peninga. Ég vona að bíógestir falli ekki í þessa gildru aftur (þó ég hafi greinilega gert það)