Vissulega er þessi mynd hress og sæt og full af klisjum, en hún er skemmtileg og það er það sem ég horfi á kvikmyndir fyrir. Til að skemmta sér. Natasha Henstridge er töfrandi, jafnvel með stutt hár. Bros hennar er geislandi og fegurð hennar er ekki hægt að dulbúa. Hvað Michael Vartan varðar, þá er ég viss um að konurnar elska hann. Þeir tveir virtust vera mjög hrifnir af hverjum öðrum í þessari mynd. Ég skil ekki þau ummæli að það væri engin efnafræði á milli þeirra. Ég býst við að við sjáum það sem við viljum sjá. Olivia d'Abo og Michael Rigoli voru skemmtileg á að horfa, jafnvel þótt breskur hreimur d'Abo læðist inn í meinta Bronx ræðu hennar. Satt best að segja hafði ég ekki tekið eftir því fyrr en ég las þessar athugasemdir, en ég fór aftur á DVD-diskinn og nú hljómar samtalið hennar breska en amerískt fyrir mér, en hún var tilvalin í hlutverk sitt með þessari einu undantekningu. Þetta er saga af tveimur ágætum manneskjum sem eru að gifta sig mikilvægum öðrum en finna sálufélaga sína í hvort öðru. Það er kannski ólíkleg saga, en hver segir að kvikmyndir eigi allar að spila eins og heimildarmyndir? Það er ekkert óraunhæfara en öll þau drama sem eru sýnd á klukkutíma fresti á túpunni. Þess vegna fylgjumst við með þeim, til að sleppa úr amstri daglegs lífs í stuttan tíma og komast inn í heim persónanna á skjánum. Mér fannst þessir leikarar standa sig vel, en hey, ég er tilfinningaríkur strákur sem tárast auðveldlega. Ekki misskilja mig samt, þetta verður að vera sentimental sena, og þessi mynd átti nóg af þeim. Ég gef henni 9/10 aðeins vegna þess að ég geymi 10/10 mína fyrir þessa enn óséðu ofur stórkostlegu mynd sem ég þekki kemur einhvern daginn. Ef þú sérð það auglýst sem væntanlegt á Movie Channel eða Lifetime Movies, eða hvað sem er, skráðu þig til að horfa á það. Ég held að þér líkar það.