Ég sá þetta bara í gærkvöldi, það var útvarpað í 'Passionate Eye' þáttaröð Canadian Broadcasting Corporation. Hún hefur verið sýnd nýlega (sept. 2003) á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Toronto auk margra annarra. Það er alveg merkileg mynd. Kvikmyndagerðarmennirnir lentu bókstaflega í sögunni, þar sem þeir voru þarna til að gera heimildarmynd um Chavez sjálfan. Þess í stað lentu þeir í miðjum atburðum þegar valdaránið fór fram. Þeir höfðu áður óþekktan aðgang að atburðum og fólki og leyfðu sögunni að mestu að þróast eins og hún gerist. Þeir hafa auðvitað sitt eigið hugmyndafræðilega sjónarhorn (sem þeir gera augljóst) en þeir halda sjálfum sér í bakgrunninum og reyna þess í stað að beina athyglinni að atburðunum, fólkinu og aðdraganda og sögu sem leiddu til valdaránsins. Sem kvikmynd er hún ekki byltingarkennd í stílfræðilegum eða fagurfræðilegum skilningi og þannig ætti hún að vera, finnst mér. Það sem við fáum að sjá hvað „innbyggð“ blaðamennska ætti í raun að vera. Það sem við fáum að sjá er merkileg frásögn af landi sem berst við að ná lýðræði... karismatískum leiðtoga (Chavez) sem er í raun og veru annt um fólkið sitt... saga um völd og græðgi sem bandalag fyrirtækja/hernaðar/fjölmiðlahagsmuna. sameinast um að leiða valdarán lýðræðislega kjörins leiðtoga... og áður óþekktum aðgangi að sögulegum atburði þegar hann þróast.