Frekar gott fyrir franska kvikmynd. Ég hef ekki séð neina af fyrri myndum Catherine Breillat og hef því engar skoðanir á þessu miðað við fyrri verk hennar. Frönsk kvikmyndagerð heldur sig venjulega við listrænar myndirnar og skilur tökurnar og stjörnubílana eftir til Hollywood. Það er líklega góð viðskiptastefna, þar sem enginn annar kvikmyndaiðnaður mun líklega hafa fjármagn til að keppa í slíkum verkefnum. Kvikmyndir um kvikmyndagerð eru oft leiðinlegar þar sem þær hafa lítinn hljómgrunn fyrir fólk sem er ekki í bransanum. En þessi vakti áhuga minn miklu meira en ég hélt. Þrátt fyrir titilinn, (skrýtið á ensku) er hún í rauninni ekki mikil gamanmynd, þrátt fyrir nokkur drullustund. Ég hef aðeins séð nokkrar myndir Anne Parillaud, en hún sýnir ríkulega hæfileika og svið, allt frá hasar/sálfræðilegu drama "La Femme Nikita" til skondinna gamanmyndarinnar "Innocent Blood". Þessi mynd stækkar líka umfang hennar þar sem hún leikur meira og minna venjulega konu, en er samt sannfærandi á skjánum. Samúðarkveðjur til Roxane Mesquida, sem ég var ókunnugur. Hún leikur mjög ótjánalega leikkonu í megninu af myndinni, en hæfileikar hennar eru dregnir fram í lokin. Ef þú þarft ekki að hafa bílaeltingar og sprengingar til að skemmta þér, skoðaðu þetta.