Steindrengurinn er næstum gleymt drama frá níunda áratugnum. Miðað við hversu margir frægir eða bráðlega frægir einstaklingar eru í myndinni, veltir maður því fyrir sér hvernig hægt hafi verið að gleyma henni svona. Þetta er hæg, skapmikil en áhrifamikil frásögn af harmleik sem gengur yfir sveitafjölskyldu. Myndin er meira og minna ákæra fyrir stóísk gildi miðvesturlanda og bælingu tilfinninga. Myndin verður ekki fyrir alla smekk, en allir sem kunna að meta alvöru mannlegt drama ættu að hafa gaman af henni. Á fyrstu augnablikum myndarinnar sjáum við tvo bræður fara af stað snemma morguns til að tína baunir og kannski skjóta önd eða tveir ef þeir eru heppnir. Á meðan hann er að klifra í gegnum gaddavírsgirðingu, losnar byssan fyrir slysni og yngri drengurinn skýtur eldri bróður sinn til bana. Þessir strákar hafa greinilega aldrei farið á veiðiöryggisnámskeið. Leiðin fyrir tvo menn til að fara almennilega í gegnum girðingu sem þessa með einni byssu væri sem hér segir: Fyrsti maður klifrar í gegnum. Annar maður gefur honum síðan byssuna í gegnum girðinguna. Fyrsti maðurinn leggur síðan byssuna niður og hjálpar hinum í gegnum girðinguna. Aldrei ætti hvorugur maðurinn að hafa hendur á bæði byssunni og girðingunni. Engu að síður, þegar bróðir hans er drepinn, snýr 12 ára gamli Arnold aftur inn í sinn eigin heim. Hann hleypur ekki einu sinni eftir hjálp eftir að bróðir hans er skotinn. Hann fer einfaldlega og tínir baunir og segir fjölskyldu sinni frá slysinu síðar. Á engum tímapunkti í jarðarförinni eða rannsókninni virðist Arnold sýna neina eftirsjá eða sorg. Fjölskylda hans virðist forðast hann. Kannski eru þeir jafnvel reiðir út í hann fyrir að hafa myrt bróður sinn. Snilldar frændi, sem Frederick Forrest leikur, er út á við ósátt við Arnold, jafnvel þó að dauði eldri bróðurins geri honum kleift að berja á kærustu barnsins. Foreldrar Arnolds virðast ekki skilja hvernig þeir eiga að takast á við son sinn. Þeir reyna ekki einu sinni að tala við hann. Um það bil eina manneskjan sem hann getur átt samskipti við er afi hans sem Wilford Brimley leikur í dæmigerðri afakunnáttu. Eftir smá stund flytur Arnold meira að segja inn til gamla tímamælisins. Ekkert virðist fá Arnold til að opna sig fyrr en hann fer í undarlega vegferð til Reno Nevada til að fletta upp fyrrverandi eiginkonu frænda síns á óskiljanlegan hátt. Þegar hann hittir hana byrjar hann að koma upp úr skelinni sinni eftir að hafa beðið hana afsökunar á því að hafa slitið hjónabandinu með því að koma af stað öllu órói fjölskyldunnar með slysinu. Héðan í frá verður myndin fljótleg rannsókn í sátt og endurvakningu. Leikurinn er í flestum tilfellum ákaflega fjarlægur. Robert Duvall og Glenn Close eru fullkomnir stóískir bændaforeldrar. Forrest er góður, en reynir kannski of mikið að miðla frammistöðu Paul Newman í Hud. Kvikmyndatakan er líka einstök. Ef þér líkar við stemningsfullar myndir um algengt fólk gæti þessi verið fyrir þig. Sumum gæti jafnvel verið ráðlagt að koma með vefi. 8 af 10 stjörnum.Hundurinn.