Eitt af veikari Carry On ævintýrunum sér Sid James sem yfirmann glæpagengis sem stelur getnaðarvarnartöflum. Fjórða þáttaröðin sem byggir á sjúkrahúsum, hún er mögulega sú minnsta af tegundinni. Það er einkennilega flatt tilfinning í gegn, þar sem öllu virðist sóað á undir pari efni. Þetta er langt frá því að vera á seinni hluta sjöunda áratugarins, en Williams, James, Bresslaw, Maynard o.fl. eru allir flokksflytjendur en samt ekki fengið stuðning handrits sem er jafn getu þeirra. Flest gaggarnir eru í gangi, frekar en þættir eins og Carry Ons eru venjulega. Þannig að í stað hefðbundins hits og miss hlutfalls, ef þér finnst brandarinn ekki fyndinn í fyrsta lagi þá ertu fastur við hann í mestan hluta myndarinnar. Þessar samfelldu söguþræðir innihalda Williams án góðrar ástæðu sem hefur áhyggjur af því að hann sé að skipta um kyn og Kenneth Cope í dragi. Líkt og stöðnuð líkamlega pratt falls, finnst allt saman tilgerðarlegri en í öðrum kvikmyndum og skortur á áhuga leikara. Í framhaldi af þessu þema skortir Matron hið hefðbundna orðaleiks- og innsláttarsnið, hún velur að mestu leyti persónusköpun og afleiðingar til að veita húmorinn. Reyndar minnir þessi dálítið barnalegi röð erfiðs misskilnings og þvingaðra aðstæðna mann enn frekar á Terry og June ... svo það er við hæfi að Terry Scott sé viðstaddur og rölti tilgangslaust út í gegn. Sum samræðuskipti hafa svolítið af gamla galdrinum, eins og þessi. milli Scott og Cope: "Hvað með smá drykk?" "Ó, nei, nei, ég snerti það aldrei." "Ó. Sígarettu þá?" "Nei, ég snerti þær aldrei." „Það er aðeins eitt eftir að bjóða þér. "Ég snerti það aldrei heldur." Sem sagt, þótt fyndinn maður út af fyrir sig (lifir upp daufari þáttum Randall og Hopkirk (Deceased) engan enda), þá finnst þér Cope ekki alveg vera hrifinn af sjálfsskopstælingunni Carry On hugsjónafræði og að Bernard Bresslaw klæddur sem hjúkrunarfræðingur væri miklu fyndnari. Þetta gerist reyndar að hluta til, þó aðeins síðustu fimmtán mínúturnar. Williams sem reynir að tæla Hattie Jacques á meðan Charles Hawtrey er að fela sig í skáp er hreinn skúffuherbergisfarsi, en skortir kaldhæðni til að bera það af. Að því sögðu er lýsing Williams á samskiptum fyrir hjónaband ómetanleg: "Þú ferð ekki bara inn í búð og kaupir nóg fyrir allt herbergið, þú rífur þig af smá ræmu og prófar það fyrst!" „Það kann að vera,“ svarar Jacques, „en þú ætlar ekki að stinga mér upp við vegg. Williams lifnar virkilega við í senum sínum með Hattie og þér leiðist aldrei að heyra blikkflautu þegar einhver blikkar fyrir slysni á brjóstunum sínum.Carry On Matron er alls ekki slæm mynd, bara algjör mýrar-staðall.