Þegar ég horfði á myndbandsupptöku af um það bil 8 ýmsum 1994-1997 Spider-man teiknimyndum gerði ég mér grein fyrir hvers vegna ég gat ekki þolað hana þegar hún kom fyrst út. Ég er af gamla skólanum, þar sem 1967 Spider-man teiknimyndin var best og er samt bestur. (Ég mun ekki fara inn í geðþekku útgáfuna sem er hræðileg - gefðu mér hefðbundna illmenni takk.) Leikurinn í nýja efninu er ömurlegur, lesið af blaðinu annað hvort án tilfinninga eða ofspilunar. Paul Soles, hvar ertu núna? Þessi gaur var bestur í raddleik fyrir Spider-man. Það kemur enginn nálægt. Að horfa á Secret Wars, frábæra hugmynd að teiknimyndaseríu, fékk mig til að hika. Dr. Doom hljómar eins og gamanútgáfa af Bela Lugosi. Í senu með Red Skull og Doc Ock hefur Red Skull engan þýskan hreim á meðan Ock er þungur rússneskur! Gamla Marvel myndasöguhetjuserían frá 1966 var með miklu betri raddbeitingu. Iron Man hljómaði eins og hann væri með járngrímu, Captain America hljómaði opinberlega ekki eins og einhver unglingskrakki. Paul Frees as the Thing á sjöunda áratugnum var það besta sem til er. Gömlu raddleikararnir voru frumkvöðlar og það verður aldrei neinn eins og þeir. Hefurðu einhvern tíma heyrt son Mel Blanc? Hann getur engan veginn endurtekið pabba sinn. Hreyfimyndin er klaufaleg. Allt í lagi, svo þeir eru með allar fínu karakterskyggingarnar og fallega málaða bakgrunninn. Stundum er hægt að segja meira með minni hreyfingu ef meiri hreyfing lítur illa út. Stundum þegar þú lætur tölvuna taka yfir hreyfingarnar verða þær vélmenni. Ég held í raun og veru að enginn af þessum hreyfimyndum viti hvað á milli eru. Sögurnar eru illa skrifaðar og sumar línurnar sem þær gefa hetjunum eru hræðilegar. Af hverju, til dæmis, þegar hetjur eru teymar saman í fyrsta skipti sem þær byrja að berjast við hvor aðra? Í Secret Wars var það léleg afsökun sem kom þeim í ósátt. Ég get séð hvort hetjan hafi verið dökk, óþekkt og dularfull - eins og refsarinn, en hvers vegna Thing og Iron Man geta ekki haldið skapi sínu hvor við annan er fáránlegt, þá tekur Kyndillinn inn í þetta. Þetta er bara önnur af síðari myndasögunni. straumur til að fá hetjur til að tínast hver við aðra í nokkrar sekúndur vegna þess að „allir“ vilja sjá þetta efni. Gefðu þeim betri ástæðu til að berjast og kannski er hægt að draga úr því, en "Hey hvað ertu að gera hér" og "Þú segir mér ekki hvað ég á að gera" eru LAME ástæður. Annað illa skrifað atriði er í Brúðkaupinu þar sem Harry Osborne afhjúpar sig til að spilla fyrir brúðkaupi Peters. Öll atburðarásin var hræðileg. Síðast, en vissulega ekki síst, er það sem annar gagnrýnandi kallar unglingaofbeldi - sem þýðir alls engin kýla. Í leynilegum stríðum vék eðlan varlega til saka þingsins. En The Thing kýlir vondu kallana yfir heila blokk í myndasögunum. Hann verður einfaldlega að snúa sér að því að lyfta þungum hlutum og yfirbuga vondan mann með því að grípa í hann í teiknimyndunum. Auðvitað voru þessar teiknimyndir ekki gerðar eingöngu fyrir okkur fullorðna fólkið heldur fyrir krakka undir 12 ára. Þess vegna mega þeir ekki vera með kýla, því mamma og pabbi trúa ekki á svona ofbeldi. En þú getur sprengt hlutina upp, þessar teiknimyndir munu innihalda það. Sem krakki áður en pólitísk rétthugsun kom í tísku sá ég teiknimyndir kýla hvor aðra. Hvað er að því að kýla á kótelettur? Er virkilega minna ofbeldi í heiminum í dag vegna þess að þessar klóku og slægu nýju teiknimyndir tóku út höggið? Mér finnst þetta mest móðgandi af öllu þegar ég horfi á nýja efnið. Þeir hafa skrifað út „kýlið“ vegna þess að við gætum öll meitt okkur sjálf. Krakkar, njóttu þessara teiknimynda allt sem þú vilt, ég hef séð nóg.3/10 einkunn