Tímaþverstæður eru djöfulsins snöru fyrir vanvinnulausa huga. Það er gaman að íhuga þau í „hvað ef?“ einhvern veginn. Kvikmyndaframleiðendur og höfundar hafa tekist á við þetta aftur og aftur í fjölda kvikmynda og sjónvarpsþátta, þar á meðal 'Star Trek: First Contact', 'Back to the Future' þríleiknum, 'Bill and Ted's Excellent Adventure', 'Groundhog Day' og Stargate SG1 virðing, 'Window of Opportunity'. „All You Zombies“ eftir Heinlein var skrifuð fyrir áratugum og samt mun hún enn snúa út úr fólki sem les þessa smásögu í fyrsta skipti. Þegar um er að ræða frábæra kvikmynd Terry Gilliams, „12 Monkeys“, er erfitt að átta sig á því hvað gæti verið samfelluvandamál. á móti söguþræði sem ætlað er að fá okkur til að endurhugsa hugmynd okkar um myndina. Endurtekið áhorf mun leiða okkur til annarra ályktana ef við höldum opnum huga. Sumir, sem sjá myndina í fyrsta skipti, munu líta á Cole, leikinn af Bruce Willis, sem geðklofa. Flestir munu líta á Cole sem mann sem er truflaður af því sem Adams lýsir sem „sífelldri upprifjun reynslunnar“ sem tímaflakk hefur yfir honum. í fortíðinni. Cole segir geðlækni sínum, Railly (Madeleine Stowe), að ekki sé hægt að breyta tímanum, en símtal sem hann hringir frá flugvellinum er hlerað af vísindamönnum EFTIR að hann hefur verið sendur aftur til ársins 1996, í hans eigin persónulegu tímalínu. Jafnvel þetta gæti vera túlkað sem atburður sem varð að gerast í einum tímalínuheimi, til að tryggja að tímalínunni breytist ekki...Cole þarf að deyja fyrir augum yngra sjálfs síns til að örlögin verði að veruleika. Ef svo er, þá er tíminn eins og vökvi, hann finnur alltaf sitt eigið stig eða leið, óháð ytri öflum sem vinna á honum. Það pirrar hugann að dvelja of mikið við svona hluti. Ef þú getur breytt atburðum í framtíðinni sem síðan stýra aðgerðum þeirra sem hafa vald til að senda fólk aftur í tímann, eins og við sjáum um borð í flugvélinni í lok myndarinnar , þá þýðir það að hægt er að breyta framtíðinni með því að hagræða fyrri atburði...eða er það? Myndin hefur sennilega leitt til fullt af ölvuðum slagsmálum á börum sem eðlisfræðingar og stærðfræðingar hafa heimsótt. Bónusefni á DVD disknum gerir það að verkum að áhorfið er mjög áhugavert. Gilliam var undir meiri þrýstingi en venjulega að koma myndinni undir kostnaðarhámark, sem kemur ekki sérstaklega á óvart eftir „Munchausen“ ógönguna og í ljósi síðari tilraunar hans til að kvikmynda „Don Quixote“. Ég myndi meta heimildarmyndina „gerð“ sem eina af þeim áhugaverðari sem ég hef séð. Það er vissulega engin hvítþvottur og fylgist nákvæmlega með erfiðleikunum og einstaka átökum sem myndast á milli skapandi fólks sem kemur að málinu. Lýsing Gilliams á myndinni sem "7½th" útgáfu hans, vegna þess að myndin er skrifuð af öðrum rithöfundum en honum sjálfum - og þar af leiðandi ekki í rauninni "hans" myndinni - gerir myndina sjálfa ekki réttlæti. Lýsing Brad Pitt á Goines er forvitnilega grípandi, þó persóna hans sé ekki sérstaklega samúðarfull. Fylgstu með örlítið veggjaugum útliti hans í einni af senum frá hælinu. Það er truflandi og truflandi. Sennilega tilviljun að Louis Armstrong lagið 'What a Wonderful World' var notað í lok bæði '12 Monkeys' og síðasta þætti sjónvarpsþáttarins 'The Hitchhiker's Guide to the Galaxy'. Í bæði myndinni og sjónvarpsþáttunum var einnig breski leikarinn Simon Jones.'12 Monkeys' er vísindaskáldsaga sem mun skemmta á sama hátt og andleg örvun skákleiks kann að skemmta. Þetta er ekki huglaus afþreying, það er á hreinu.