** HERE BE SPOILERS ** Samantekt: Mia (Helin) er að snúa heim frá höfuðborginni Stokkhólmi til dreifbýlisins í Rättvik til að fagna 70 ára afmæli föður síns. Hún er lang yngsta barnið og á tvær systur Eivor (Ernst) og Gunillu (Petrén). Eivor á fjölskyldu og býr enn í Rättvik og Gunilla hefur skilið og flutt bæ í burtu. Mia er enn einhleyp og einbeitir sér að ferlinum. Það ríkir mikil afbrýðisemi og nánast óvild á milli systranna og átök koma upp um allt þar sem þær takast á við hvort annað og hver um sig eiga í persónulegum vandamálum sem þær eiga erfitt með að takast á við. Eftir því sem veislan heldur áfram (og áfengis neytt) verða fleiri og fleiri leyndarmál afhjúpuð og fleiri og fleiri átök koma upp... Athugasemdir: Til að vera verk nýs rithöfundar/leikstjóra voru vonbrigði að sjá þessa mynd til að fylgja nákvæmlega eftir. sömu lögin og eldri sænsk gamanmynd/leikrit hafa fylgst með í mörg ár. Það eru í raun engir nýir þættir eða hugmyndir. Þessi mynd byggir á þremur grunnsviðum. 1) Vandræðalegur húmor sem byggist eingöngu á því að persónur gera sig að fífli. 2) Sorg og 3) Kvíði. Þessi hreyfing hefur fókusinn á það síðasta, næstum gleymt fyrsta atriðinu þegar líður á myndina. Enginn missir þó, þar sem húmorinn sem er þarna er ekki fyndinn. Frammistaða leikarahópsins er góð held ég, þó hún sé týnd á bak við alla angistina og gleymist seint. Ég gerði mér vonir um að það kæmu nýjar hugmyndir og áhrif, en þær voru engar. Að lokum, það eru betri leiðir til að eyða tíma sínum en að horfa á þetta.3/10