Þessi mynd byrjaði hryllilega verðug - en henni var ætlað að vera með yfirburða móður, norn keppinautar og hikandi fegurðardrottningu í öðru sæti. Það var einhver fáránleg yfirspilun og nokkrir ósennilegir söguþræðir (hún kemur í öðru sæti í HVERJU einustu keppni? ÖLLUM?) Því miður þjáist myndin hræðilega af því að hún þarf, ja, að vera sjónvarpsmynd. Frekar en að enda í lok myndarinnar, skemmtilegt ívafi þar sem morðinginn er (hálf trúverðugur) opinberaður, heldur myndin áfram í tuttugu mínútur í viðbót, bara til að tryggja að réttlætinu sé fullnægt. Auðvitað, nú þegar morðinginn er opinberaður, gengst hún skyndilega undir algjöra persónuleikabreytingu - persóna hennar verður algjörlega endurskrifuð, vegna þess að rithöfundarnir þurfa ekki að halda deili á henni lengur. Osturinn sekkur algjörlega það sem annars hefði getað verið þokkalega skemmtileg mynd.