Það er langt síðan ég hef verið í listahúsinu og ég fór að sjá Douches Froides vegna þess að hún hefur fengið svo frábæra dóma í blöðum. Málið er með þessa mynd, er að hún hefur hvorki haus né hala, en aðeins kafla í tíma um líf aðalpersónanna þriggja. Þegar það byrjaði vissi ég þegar að það yrði langt að setjast niður, en stundum geta hlutirnir batnað, í þessu tilfelli ekki. Það er engin raunveruleg persónaþróun eða samtenging á milli leikmanna. Þú byrjar í miðjum aðstæðum, allt í einu er kærasta og svo er strákur sem hann þarf að vera vinur við til að uppfylla íþróttametnað sinn, en hvernig þeir eru settir saman er frekar skrítið, þar sem þeir eru "bara settar saman", svo það virðist.Og allt í einu stunda þau kynlíf hvort við annað, að minnsta kosti eitt sem þú getur séð af. Tilfinningin um sektarkennd eða afbrýðisemi við hinn gaurinn er varla áberandi og í rauninni var allt sem ég gat hugsað um í myndinni „hvenær ætla þeir að stunda kynlíf aftur?“. Og þegar þú hugsar um það, þá er það alveg geðveikt. Vegna þess að það þýðir í rauninni að það er ekkert sem er þess virði að skoða, en þrír unglingar fara á það og það, fyrir mig að minnsta kosti, gerir hana að mjög vitlausri mynd, haltu þér frá henni og sparaðu peningana þína (7,50 mínir eru sóun) , það eru til betri listmyndir en þessi. Ég gef þrjár stjörnur fyrir leikaraframmistöðuna, eina hverja.