Ofangreint þótti miklu meira viðeigandi fyrirsögn þegar ég og sjálfsvígshugsanir mínar ákváðum að horfa á þetta meistaraverk nútíma kjaftæðis Erótískt,Skelfilegt, spennuþrungið, Vel hugsað, þetta eru allt sem þessi mynd er ekki að vera. Hún er hins vegar ótrúlega fyndin, hægir hljóðbrellur og léleg talsetning bæta við þetta og gera eina flottustu gamanmynd sem ég hef séð undanfarin ár. Og samt reynir þessi mynd ekki einu sinni að vera fyndin og það er eitt af stóru afrekum myndarinnar, hún verður gamanmynd án þess að reyna að skemmta henni. Í gegnum myndina fer gamall strákur sem lítur ótrúlega út eins og jólasveinninn um og plægir yfir zombie og mölva vampírur í jörðina. Þetta varð til þess að ég trúði ekki titlinum kvikmyndarinnar, ef þetta var vampírur vs zombie hvers vegna voru vampírurnar og uppvakningarnir ekki að berjast? Oh well whatever, auk þess voru fleiri gallar á þessari leigu en titillinn. Svo sem þessi; það hefur verið vírus að ganga í gegnum Ameríku og búa til uppvakningalíkar verur sem ganga um og haga sér eins og venjulegur ferðamaður þinn. Og samt eru aðeins fjórir zombie í allri myndinni. Annað vandamál er auk þess að ein búð alls staðar er í eyði. Þú myndir örugglega sjá zombie vafra um í skóginum eða aðeins í bakgrunni. Reyndar tel ég að þeir hafi bara keyrt um í hring skógar aftur og aftur þar sem þeir höfðu ekki nógu mikið fjárhagsáætlun til að taka upp á breiðari stað, eða að leikstjórinn vildi ekki eyða dýrmætum tíma sínum í að taka upp viðarsvæði sem hann var of upptekinn við að sitja í kerru við að kippa sér upp við að vera að skipta sér af svona léttvægum málum. Reyndar hafði leikstjórinn svo gaman af þessu að hann hafði ekki nægan tíma til að ráða nógu stóran leikara eða jafnvel ritstjóra. Og svo sagði hann átta meðlimum leikarahópsins að klæða sig upp sem ólíkar manneskjur og reyna að vera ekki óáberandi, á meðan ég býst við að hann hafi breytt nafni sínu og byrjað að klippa af handahófi í kvikmyndaspólunum "klipping er ekki erfitt starf samt ekki satt?" Eina ástæðan fyrir því að þessi „kvikmynd“ rataði í töskuna okkar var sú að einhvern veginn rugluðumst við saman við Freddy vs Jason, skrítið hvernig þessir hlutir gerast er það ekki. Og eina leiðin sem við komumst þó nóttina var með því að spenna á okkur gasgrímur og festa þær við höfuðkúpurnar til að forðast lyktina af þessu ógeðslega rugli. Ó já við hlógum í lokin, en ég er viss um að maður gerir það mikið þegar hann hefur misst geðheilsu...................