Ég horfði fyrst á þetta svart á hvítu, um jólin í byrjun sjöunda áratugarins, þegar það var sýnt í bresku sjónvarpi. Ég var algjörlega hrifinn og horfði á það aftur í hvert sinn sem það var endurtekið í sjónvarpinu (hugsanlega aðeins tvisvar eða þrisvar sinnum, eins og það gerist - ef við hefðum aðeins átt myndbandsupptökutæki þá!). Eins og aðrir þátttakendur hafa lýst yfir lýsir söguþráðurinn endurkomu Hoppity the Grasshopper, eftir nokkurn tíma í burtu, til bandarískrar borgar á fjórða áratugnum. Hann kemst að því að allt er ekki eins og hann skildi það eftir og góðir skordýravinir hans (sem búa á „láglendinu“ rétt fyrir utan garðinn sem tilheyrir lagahöfundi og eiginkonu hans) eru nú í hættu af „manninum“, sem eru troða í gegnum niðurbrotna girðinguna sem stendur fyrir eigninni og nota hana sem flýtileið. Skordýrahús eru fléttuð út af fótum þeirra og eru einnig oft brennd af vindlastubbum og eldspýtum. Herra Bumble gamli og fallega dóttir hans Honey (æskuástin Hoppity) eiga á hættu að missa hunangsbúðina sína vegna þessarar ógnar. Til að bæta vandamálin sín hefur hinn snjalla skordýra-„eignajöfur“ C. Bagley Beetle rómantíska hönnun á sjálfum Honey Bee og vonast til, með hjálp handlangara sinna, Swat the Fly og Smack the Mosquito, að þvinga Bumble til að gefa honum hönd sína í hjónaband. og sérstaklega dýrmæta hunangið hans frá henni? Njóttu sígildu laganna ("Katy Did, Katy Didn't" er frábært, sveiflukennt, hressandi dæmi) og litríku myndefnisins, þegar sagan þróast. Tíminn hefur ekki dregið úr hrifningu minni á þessu meistaraverki hreyfimynda og frásagnar, og ég var mjög ánægður að komast að því að það hafði verið gefið út á myndband, þó að ég hafi síðar komist að því að það var á NTSC PAL sniði. Skiptir engu, ég sendi strax af stað eftir myndbandinu og keypti aðeins færanlegan sjónvarps/myndbandssamsetningu (ásamt NTSC spilun). Ég hef notið margra nostalgískra áhorfa síðan þá og hef jafnvel uppgötvað að sjónvarpsrétturinn hefur skipt úr BBC ( sem tilkynntu mér að það væri ólíklegt að þeir myndu nokkurn tíma sýna myndina á neinni af stöðvunum sínum) fyrir FilmFour, sem hafa (loksins!) verið að sýna hana á stafrænum stöðvum sínum snemma árs 2007. Barnabarnið mitt (3 ára) var algjörlega heilluð á meðan við horfðum á hana þetta saman - og þetta er barn sem hefur orðið fyrir áhrifum frá stafrænni öld og tölvugerða framleiðslunni sem af því leiðir! Ég mæli eindregið með þessari mynd fyrir hvaða aldur sem er, og sérstaklega þá yngstu áhorfenda. Gefðu Max Fleischer Óskarsverðlaun eftir dauðann!