Farið er með okkur í sjoppu þar sem Nick er að skoða mynt í hendinni og reikna með hvort hann geti fengið sérstakt, 69 sent 20 aura kaffibolla sem fylgir ókeypis sætabrauði. Hann ákveður að fara í stærri stærðina, sem er auðvitað dýrari auk þess sem það gefur honum ekki rétt fyrir kökuna. Hann reynir að rífast við indverska afgreiðslumanninn á skránni, sem heldur sínu striki. Hjá henni er þetta prinsippmál. Jæja, Nick verður pirraður að fá ekki vilja sinn og heldur áfram að drepa hana. Tónn sögunnar er settur frá upphafi. Fólkið sem við erum að fara að hitta eru ekki góðir krakkar. Það eru Nick, kærasta hans, Dallas, og félagi þeirra Billy Hill. Þeir eru eiturlyfjasalar. Nick ákveður að heimsækja Casey, vin sinn, og fyrrverandi glæpafélaga, til Houston. Hann vill gera enn eina viðskiptin og fara svo til Parísar með ágóðann af því að selja lyfin sem hann kemur með. Það sem hann gerir sér ekki grein fyrir er að Casey hefur farið beint. Hann er arkitekt, kvæntur Christine og vill ættleiða barn. Casey kann ekki að meta að fyrrverandi vinur hans komi með eiturlyf inn í húsið. Hann ákveður að losa sig við dótið með því að skola því niður í eldhúsholið. Ótímabær komu Ice, pítsusendingar, kemur Casey á óvart. Þessi maður hefur verið sendur til að drepa hann, en áður en það kemur, dregur Casey fram gras til að deila með Ice, sem hefur hæfileika til að rappa. Það er á þessum tímapunkti sem Dr. Jarvis, maðurinn frá ættleiðingarstofnuninni, kemur. Umsókn Casey sýnir tveggja ára bil sem hann getur ekki réttlætt. Jarvis fer að efast um tilvonandi föður. Á þessum tíma gerir Dallas inngöngu. Hún er kona sem spyr beint spurninga, eins og þegar hún krefst þess að fá að vita hvort Jarvis hafi gaman af því að horfa á klám. Jarvis, sem er æstur, endar með því að fara í stuði. Dallas hefur ákveðið að tæla Casey hvað sem það kostar. Það er óvænt í vændum þar sem Billy Hill kemur inn í myndina og honum líkar ekki það sem hann sér og skýtur Dallas á meðan. Billy Hill hefur líka komið Casey burt, en hann er yfirbugaður. Casey fær heimsókn Kasarovs sem vill fá peningana sína frá Nick; í fjarveru sinni tekur hann það af Casey. Kasarov gefur frest og Casey ákveður að sniðganga öll þessi lágu líf. Hann lætur alla aðila koma heim til sín á tilteknum tíma og hinar mismunandi fylkingar sjá um sig sjálfar. Að lokum er Casey með betri áætlun sem felur í sér að fara með Christine til Parísar dvalar. Eftir að hafa aldrei heyrt um „Thursday“ vorum við dregnar inn í það vegna hæfileikanna í því. Skip Woods leikstýrði eigin efni. Þetta virðist vera mynd með góðan ásetning. Stundum muna myndin eftir öðrum af sömu tegund, ekki synd af neinni lögun eða form, sem virðist vera helsta mótmælin við neikvæðu ummælin sem skilin eru eftir hér á IMDb síðunni. Til að byrja með sýnir „Thursday“ hnyttinn Skip Woods sem hefur farið í að skrifa aðrar myndir, einkum „Swordfish“. Handritið er skipt í kafla með ábendingartitlum, sem lúta að athöfninni. Denis Lenoir gerir kraftaverk með aðallega innanhússljósmyndun. Thomas Jane leggur frábært framlag til myndarinnar með Casey sínum. Þó erfitt sé að ímynda sér það hefur hann sigrað líkurnar og gert eitthvað úr sjálfum sér. Þessi leikari, sem sást nýlega í sjónvarpsþáttunum „Hung“, er einn af leikurunum sem við þreytumst ekki á að horfa á. Dökkhærður Aaron Eckhart er kærkomin viðbót við hvaða kvikmynd sem er. Hann er feitur glæpamaður sem sýnir enga endurleysandi eiginleika, eða eitthvað sem er nálægt iðrun og hikar ekki við að blanda fyrrverandi vini sínum inn í áætlun sína. James LeGros hefur ekkert að gera. Sama á við um Paulina Porizkova, glæsilega veru sem er aðeins truflun eða eftiráhugsun til að bæta við kynþokkafullum sjónarhorni. Við nutum Glenn Plummer, sem kemur fram sem Ice. Hann gerir lélega áheyrnarprufu í síma. Michael Jeter og Mickey Rourke koma einnig fram.