Jæja, ég verð að vera ósammála Leonard Maltin um þessa teiknimynd. Hann elskar það og hélt því fram að það væri fyndið. Ég hafði gaman af því en sá engan húmor. Hann er ekki einu sinni hrifinn af hokkí eða veit neitt um það og elskaði samt söguna. Ég bý rétt handan landamæranna frá Kanada og hef horft á íshokkí í 50 ár bæði þar og í Buffalo....en ég hugsaði ekki mikið um þessa teiknimynd. Ó, það var áhugavert og ég veit hvað myndi gerast ef þú værir í Toronto treyju uppi á Quebec svæðinu - hörmung! Það á sérstaklega við á dýrðarárum Les Canadians. Það gerir söguna hins vegar ekki fyndna. Á fimmta áratugnum voru allir í Quebec-héruðunum aðdáunarverðir Montreal Kanadamenn og stjörnuleikmanninn þeirra, Maurice Richard, og allir vildu vera eins og hann. Þegar móðir hans pantar nýja peysu er Toronto Maple Leafs merkið á henni, þannig að krakkinn vill ekki láta taka hana dauð í sér. af íshokkí félögum sínum. Hvað er svona fyndið við það? Ég gat séð það sama gerast með krakka í Boston sem er Red Sox-harður og mamma hans fær honum Yankees-skyrtu! Hryllingur! Þú gætir ekki klæðst því, og öfugt. Kannski fyrir einhvern sem fylgist alls ekki með íþróttum, eins og Maltin, finnst honum þetta ástand skrítið og fyndið...en þetta er staðreynd lífsins eða hvers kyns stundaríþróttir aðdáandi og uppáhalds lið hans. Þetta var áhugaverð saga, og algjörlega trúverðug, en ekkert sem kom mér til að hlæja. Listin var skemmtileg að skoða í gegn, næstum eins og að horfa á langa seríu af krítarmálverkum unnin af hæfileikaríkum skólakrakki. Franski kanadíski hreimurinn var líka góður. Þessi mynd var hluti af DVD disknum „Leonard Maltin's Animation Favorites From the National Film Board of Canada.