Bókin er svo góð að að minnsta kosti opnun þessarar tilbúnu sjónvarpsmyndar mun hreyfa við þér, en svo, eftir því sem hún víkur meira og meira frá bókinni, að taka út alla trúna og ástina og stærðfræðina og setja inn bómullarkonfektklisjur , það verður leiðinlegt. Samt sem áður, eftir athugasemdum sem ég hef heyrt, þá hefur fólk sem ekki hefur lesið bókina tilhneigingu til að líka við hana og ef það leiðir jafnvel til þess að barn lesi A Wrinkle in Time, hefur hún þjónað tilgangi sínum. Vandræðalegasta breytingin er að gera Happy Medium að klóni af Albert frænda Mary Poppins (I love to Laugh). Fátt er alveg eins krúttlegt og persónur á skjánum hlæja fyndið að hlutum sem eru algjörlega ófyndnir.