Þegar ég gekk heim eftir myndina var ég að raula kunnuglega vals tónlistina sem Natalia og Alexandre voru að dansa við. Ég hef heyrt það áður - hvar? Ah, úr "Eyes Wide Shut" eftir Kubrick (lag 2), 'fattaði það um leið og ég kom til dyra. Það er "Wals nr. 2 úr jazzsvítu nr. 2" saminn af Dimitri Shostakovich, flutt hér af Fílharmóníuhljómsveit Pragborgar. Já, ég fór og sótti hljóðrásina frá Tower's. Þvílík skemmtun! Kvikmyndin eftir Alexandre Desplat var fullnægjandi - það eru fimmtán lög fyrir utan tvö lög af hinum yndislega valsi. Það er ekki oft þessa dagana sem við fáum hljóðrás sem er alfarið tileinkuð yfirgripsmikilli kvikmynd. Minnir mig á uppáhaldstónleika eftir Maurice Jarre, Ennio Morricone (byrjunartónur lag 6 hafa ummerki um "Nuovo cinema Paradiso"), Georges Delerue og John Barry. Það eru fíngerð blæbrigði af tónum og tónum úr strengjum, celeste, píanói og hörpu. Emily Watson og John Turturro skiluðu trúverðugri frammistöðu. Ástarsagan, náin tengsl þeirra, eru mjög á milli Alexandre og Nataliu - barnslegs en þó kvalafullur innri heimur hans, og rausnarlegs og djarfur skilnings hennar á honum - samband eitt við þau bæði. Leikstjórinn Marleen Gorris úr "Antonia's Line" (besta erlenda kvikmynd Óskarsverðlaunanna frá Hollandi 1996) gaf okkur hljóðlega viðkvæma mynd - ekki án þess að hafa óróleg mannleg átök, ráðabrugg, þráhyggju, fjölskylduþrá, kærleika og virðingu. Framaviðfangsefnið er hugarleikur og stærðfræðileg rökfræði skákarinnar. Undir því getur verið vægur tárast í drama sem gerist seint á 2. áratugnum. Kvikmyndataka fangar kyrrláta fegurð Como-vatns á Norður-Ítalíu nálægt svissnesku landamærunum. Ég mæli eindregið með hljóðrásinni ef þér finnst ekki gaman að fara í bíó. Lýrísk kvikmynd Alexandre Desplat um "The Luzhin Defence" er lokið.