Isabelle Huppert hlýtur að vera ein besta leikkona hennar eða annarrar kynslóðar. "La Pianiste" staðfestir það sannarlega. Eins og það væri ekki nóg þá leikur Annie Girardot móður sína og Annie Girardot er ein besta leikkona hennar eða annarrar kynslóðar. Svo, eins og þú gætir vel ímyndað þér, eru þessir leikarahlutir þess virði hryllingurinn sem við erum að fara í gegnum. Isabelle og Annie leika persónur sem við höfum aldrei séð áður á skjánum. Móðir og dóttir já en með svo grimmt óttaleysi að stundum gat ég ekki einu sinni blikkað eða andað. Persónulega trúi ég ekki áætlanir leikstjórans, ég trúi því ekki að þær (fyrirætlanirnar það er) fari út fyrir átakanlega söguna og endirinn fékk mig til að öskra af gremju en ég var hneigður af sögunni sem var skrifuð í andlitinu tilkomumikill Huppert og grimmi styrks Girardots. Ég mæli eindregið með henni fyrir kvikmyndaunnendur hvar sem er og fyrir safnara frábærra sýninga eins og mig, þú hefur ekki efni á að missa af "La Pianiste"