"Dagarnir" er dæmigert fjölskyldudrama með smá grip - þú verður að tengja við tilfinningar persónunnar á allan mögulegan hátt til að þú metir sýninguna í alvöru. augljóslega, fyrir allt fólkið sem hefur horft á þáttinn, er heimur Cooper Day, miðbarn fjölskyldunnar. Hann skráir daga sína með fjölskyldu sinni og vonast til að verða ríkur og frægur rithöfundur einn daginn vegna athugana sinna. Fjölskylda hans inniheldur móðir, faðir, fullkomin systir og snillingur-litli bróðir. Fyrsti þátturinn, sem á eftir að hljóma svolítið heimskulegur þar sem John Scott Shepard hefur skapað þessar aðstæður - bæði systirin og móðirin verða ólétt. Það er fyrsta ástandið sem rithöfundurinn lendir í. Þá hættir faðirinn starfi sínu á lögmannsstofunni. Yngsti sonurinn fær kvíðakast. Miðbarnið lendir í slagsmálum við kærasta systur. Þetta er allt í dagsverki.[/Spoilers]Ég dáist að þessari sýningu. Ég veit ekki. Það er svolítið vitlaust en mér líkar það. Fyrst hélt ég að myndavélaverkið væri ripoff en svo fór ég að nota það og fór að líka við það. Mér líkaði rólegar samræður undir myrku ljósi. Mér líkaði innileg tilfinning sýningarinnar. Mér líkaði lágfjárhagsstíllinn. Mér líkaði leiklistin. Ég dáist að sögunni. Síðan langar mig í aðra þáttaröð af The Days. Ég varð smám saman aðdáandi þess þegar 6 þátta sýningin á ABC lauk. Þetta er mjög góð sýning og hún er engu lík The OC. Þeir tveir eiga ekkert sameiginlegt. Svo ég vona að aðdáendur hætti að bera þá saman. Og ef þú getur tengt við annað hvort Abby, Jack, Natalie, Cooper eða jafnvel Nate, þá muntu líka við þennan þátt. Hellingur.