Fyrstu vikuna í maí, hvert ár vekur upp minningar um helförina, í gegnum kvikmyndir í sjónvarpi. Meðal margra kvikmynda sem þeir sýndu var þetta sú sem ég hafði ekki séð. Sagan fjallar um líf Hilters og hvernig hann komst til valda. Það byrjar á barnæsku hans og endar með því að hann hefur efsta valdastöðuna í Þýskalandi. Myndin var áður kynnt sem sjónvarpsþáttaröð og síðar breytt í kvikmyndaform. Skoski leikarinn Robert Carlyle leikur Adolf Hitler af miklu hugrekki, sannfæringu og yfirlæti til að gefa raunverulega túlkun á þessum manni. Þetta er gott handrit og frásögn, sem fræðir áhorfendur um helstu atburðina sem leiða Hitler til valda, og reynir einnig að sýna. líklega sálfræðileg samsetning Hitlers. Myndin er hlutdræg sjónarhorn leikstjórans Christian Duguay sem sýnir Hitler sem einlaga, ógnandi, reiðan og hrópandi mann sem hafði svo sterk tök á Þjóðverjum og fólki í kringum hann. Hitler er ekki sýndur sem einhver sem hefur karishma og aðdráttarafl, og þar tekst myndin ekki að sannfæra túlkun Hitlers. Jafnvel þó verkefnið hafi verið fyrir sjónvarp, eru öll innihaldsefni framleiðslunnar fyrsta flokks og á pari við hvaða aðalstraumsmynd sem er. Framleiðsluverðmæti, leikmynd, búningar o.s.frv. voru fullkomin. Það er mikil gagnrýni á þessa mynd, í áreiðanleika sögulegu atburðanna sem er kynnt. En samt er myndin grípandi, öll grípandi og skemmtileg. Robert Carlyle yfirgnæfir og drottnar á skjánum eins og enginn annar. Hann er ótrúlega góður brilliant! Ég hefði viljað fá meira jafnvægi á líf Hitlers, því ég held að Hitler hafi getað dregið fram sofandi tilfinningar milljóna Þjóðverja og það er ekki aðeins honum sem ætti að kenna um helförina. Eins og ég hef sagt nokkrum sinnum, að mjög sorglegt - samfélag okkar elskar að skreyta eða saksækja eina manneskju, sem fulltrúi góðs eða ills samfélagsins.