Jæja. Geimfarinn Steve West situr í geimhylki úr plasti og tjáir sig um að „þú hefur ekki lifað fyrr en þú hefur séð sólina í gegnum hringa Satúrnusar“, allt á meðan hið augljósa sólarljós um miðjan dag streymir inn um gluggann, þegar hann skyndilega er með blóðnasir. Næst er West aftur heima á einhverju leynilegu sjúkrahúsi, bráðnandi hlaupkenndur massa sem gengur berserksgang og lætur þykk hjúkrunarkonu hlaupa í gegnum gerviglerhurð. Greinilega verður West „sterkari eftir því sem hann bráðnar“, sem er um það bil eins mikið vit og allt í þessari vonlausu hreinræktuðu kvikmyndasögu. Svo reynir þessi dónalegi „Army Brass“, sem lítur út fyrir að vera eins og Coleman Francis (leikstjóri margra slæmra kvikmynda) að hylma yfir upplýsingarnar, en geggjaður maður hleypur um og drepur alla sem hann sér vegna þess að hann er að bráðna. Hann ræðst á gömul hjón sem eru að rífast vegna þess að hann er að bráðna. Hann lætur eina hræðilega leikkonu öskra og stynja hjálparlaust í um það bil 10 mínútur vegna þess að hann er að bráðna. Hann er að bráðna vegna þess að hann er að bráðna. Fxið eftir hinn lúmska Rick Baker á að vera stjarnan hér, en þeir líta bara út fyrir að vera lúnir. Myndin er illa tekin og allt lítur svo dökkt og ruglað út að það er mjög erfitt að átta sig á hvað er hvað - ekki að það myndi hjálpa neinu. MooCow segir hver skar ostinn með þessum?? :=8P ps - "Fékkstu enga kex?"