Það er í raun sjaldgæft að þú fáir innsýn í fjölmiðlablekkingu sem hefur verið svo víða lýst sem opinberum "sannleik" og gripið svo margar "fréttastofur með niður buxurnar. Þessi mynd á skilið að mínu mati hvert verð sem er í blaðamennsku - hún er hlutlæg (já!), hugrökk og algjör "skúpa". Það getur verið án athugasemda, falsaðra atriða eða leiðandi spurninga - allir, þar á meðal Chavez, fá jafnt að gera sig að fíflum með eigin orðum. Kvikmyndagerðarmennirnir þurftu „aðeins“ að fylgjast með atburðum og halda myndavélum sínum gangandi. Venesúela elítan kennir okkur „Hvernig á að koma forseta af stóli og selja hann sem sigur lýðræðisins“. Það er ótrúlegt að þeir hafi tapað á endanum - enn sem komið er. Eftir því sem ég veit fékk stærsta sjónvarpsstöðin sem á hlut að máli aðeins afturkallað leyfi sitt fyrir landbúnaði, hún er enn að senda út í gegnum kapal og gervihnött. Ég efast stórlega um hvort George W. eða Barack Obama væru svona umburðarlyndir eftir valdaránstilraun. En þá þurfa þeir ekki að hafa áhyggjur. Sú staðreynd að „Stuðningsmenn Chavez skjóta saklausa borgara“ svindlið var svo fúslega endurtekið um allan heim sýnir hversu hlutdrægir hinir svokölluðu „frjálsu“ (staðfestu) fjölmiðlar eru í raun og veru orðnir, eða hefur alltaf verið, bara meira. Mikilvægur lexía fyrir alla sem hafa áhuga á því sem "raunverulega" gerist í heiminum. Hin fræga "hlutlægni" áskorun kemur alltaf við sögu þegar blaðamenn þora að andmæla almennu viðhorfi, eða opinbera óvelkomnar staðreyndir sem saka "okkur" - það hefur verið satt með áhrifum kjarnorkusprengjunnar, leynisögu Bandaríkjanna um útbreiðslu „lýðræðis“ um heiminn eða Íraksstríðsins sem, samkvæmt Johns Hopkins, hefur drepið 1,3 milljónir Íraka núna, svo ekki sé minnst á 60.000 Afgana (árið 2003) ) sem aldrei er minnst á. Til að vera málefnalegur, var Saddam Hussein minna skaðlegur fyrir þjóð sína en Bandaríkin. Og Bandaríkin eru reiðubúin og reiðubúin að skaða Írani meira en hann var. Ég er frekar forvitinn um væntanlega réttarhöld yfir nokkrum leiðtogum Rauðu khmeranna fyrir Alþjóðadómstólnum í Haag, hvort minnst verði á "okkar" þátt í að styðja og þjálfa skæruliða Pol Pots á níunda áratug síðustu aldar, þegar þeir höfðu verið að mestu sigraðir af Víetnömum. Sennilega ekki. Þeim mun meiri ástæða til að snúa sér til Independent fjölmiðla til að fá jafnvægi, ef ekki afhjúpun á svikum.