Allt í lagi, í gærkvöldi, 18. ágúst, 2004, varð mér áberandi óánægju að hitta herra Van Bebble á sýningu á kvikmyndinni The Manson Family á Three Penny í Chicago sem hluta af Chicago neðanjarðarkvikmyndahátíðinni. Hér er það sem ég hef að segja um það. Í fyrsta lagi er myndin augljós rífa af öllum Kenneth Anger, Roman Polanski, Oliver Stone og Terry Gilliam myndum sem ég hef nokkurn tíma séð. Í öðru lagi, í stuttum spurningum og svörum eftir þáttinn sagði Van Bebble strax að hann hefði aldrei haft samband við raunverulega Manson fjölskyldumeðlimi eða Charlie sjálfan, kallaði þá lygara og sagðist ekkert vilja hafa með þá að gera, að myndin var byggð á tökum hans (Van Bebble) á réttarhöldunum eftir að hafa séð það allt úr stofunni hans í sjónvarpi og í fréttum (og ég geri ráð fyrir frá sjálfsævisögunni og bókinni Helter Skelter sem var beint hermt í gegnum frásögnina) . Svo ég var með aðra spurningu, ég spurði hvort hann væri að reyna að kynna utanaðkomandi, Mtv, kynlífslyf og rokk 'n roll útgáfuna og ekki endilega sanna söguna. Þessi spurning vakti augljóslega pirraðan leikstjórann sem var nú orðinn pirraður sem byrjaði að hrópa "f*** you, haltu kjafti, þetta er sannleikurinn! Allar þessar aðrar myndir eru bull**!"Jæja allavega, ég gerði það ekki hugsaðu meira að segja um hversu fáránlegt þetta var þar til daginn eftir þegar ég las tagline myndarinnar, "Þú hefur heyrt lögmálshlið málsins... heyrðu nú söguna eins og hún er sögð af Manson fjölskyldunni." Fyrirgefðu, ef þessi gaur hefur aldrei einu sinni talað við fjölskylduna og telur þá vera lygara sem hann vill ekki hafa neitt með að gera, hvernig í guðanna bænum getur hann sagt söguna fyrir þá!? Þetta er fáránlegasta staðhæfing sem ég hef heyrt! Myndin var augljóslega komið til móts við kynlífslyf og rokk 'n ról áhorfendur sem hún átti ekki í erfiðleikum með að laða að litla, daufa upplýstu leikhúsinu, og var enn augljósara sprottin af kynlífslyfjum og rokk 'n ról huga manns sem gat ekki einu sinni horft á sína eigin mynd án þess að fara á fætur á tíu mínútna fresti til að fá sér meiri bjór eða til að hrópa einhvers konar Rocky Horroresque-símtal til leikaranna á skjánum. Þessi mynd áorkar litlu meira en að breyta ímynd almennings af raunverulegum atburðum (sem hjálpaði til við að móta ástand Ameríku og stóran hluta heimsins í dag) í einhvers konar Slasher/Comic Book/Porno/Nauðgun fantasíu sem augljóslega grunnur einstaklingur dreymdi upp. myndin var örugglega mjög áhrifamikil á að líta. Hljóðrásin var hressandi þar sem hún innihélt raunveruleg sýnishorn af verkum Charlies með fjölskyldunni af Lie plötunni hans. Klippingin var fín og ögrandi til að líkja eftir ógeðslegri óvissu flestra nútíma tónlistarmyndbanda. Allt í allt hefði þessi mynd verið miklu betri viðbót við efnisskrána á Mtv heldur en neðanjarðarkvikmyndahátíðinni eða fyrir það efni hugum hvers kyns vitsmunalegra áhorfenda. Mér leið eins og ég væri á miðnætti Rocky Horror að skoða hvernig áhorfendur voru klæddir og haga sér (sennilega besti hluti upplifunarinnar). Leikarahópurinn var mjög góður fyrir utan Charlie sem líktist einhvers konar grýttum Dungeons and Dragons áhugamanni meira en raunverulegt hlutverk sem hann var að leika. Lýsingarnar sem myndin gaf af honum sem fullum orku, kastaði tíu hlutum í mann og var mjög líkamlegur á meðan á þessu stóð, samsvaraði alls ekki þeirri hægu, sljóu og bústnu framsetningu sem var sýnd. Allt í allt myndi myndin í rauninni. útskýrir sig eins og Sadie (eða kannski var það Linda) lýsir því yfir í lokin: "Þú getur skrifað fullt af kjaftæði** bókum eða búið til fullt af kjaftæði** kvikmyndum ... osfrv. o.s.frv." Dæmi um málið. Jafnvel fyrirvarinn „Based on a True Story“ er dauður uppljóstrun, sem gefur til kynna að einhvers staðar undir þessum geðþekka ruslahaug lægi grunnur að raunverulegri sögu með efni sem mun gera og hefur skipt sköpum í heiminum. Allt sem þú þarft að gera er smá gullgerðarlist til að skilja sannleikann frá vitleysunni, eða í rauninni gætirðu bara forðast þetta allt saman og farið að lesa bók í staðinn. Það eina sem ég get sagt er þetta, þegar myndinni lauk fékk ókeypis bjór svo ég er feginn að ég fór, en ekki svo fegin að ég eyddi fimmtán dollurum í miðann minn til að vera sagt að halda kjafti fyrir að spyrja leikstjórann spurningar. Friður.