Hver gæti hugsanlega haft samúð með þessum tveimur andstyggilegu söguhetjum? Það sem ætlað er að vera létt og froðukennd gamanmynd um nágrannabörn sem geta ekki gefist upp á að þora í æsku þótt þau eldist langt fram á fullorðinsár, kemur frekar út sem æfing í grimmd og dónalegri sjálfsgleði. Sem börn eru parið óþolandi bráðþroska; sem fullorðnir eru þeir óþolandi óþroskaðir. Það er slæm samsetning.