Það er mjög sorglegt að sjá einhvern af stærðargráðu George C Scott í lággjaldaspennumynd sem hefði verið betri ef upprunalega skáldsagan væri skrifuð af Graham Greene og leikstýrt af einhverjum sem er reyndari í tegundinni. Svo ekki sé minnst á BETRI Kvikmyndatökumann. Það eru svo mörg glötuð tækifæri þar sem landslaginu og karnivalinu er aðeins skyggt yfir, frekar en fangað til að staðsetja myndina í framandi umhverfi skáldsögunnar. Annars staðar í athugasemdum áhorfenda á þessari síðu kvartaði einn mjög glöggur áhorfandi yfir fjölbreytileika djöfulsins. slæmar áherslur í þessari mynd. Allt frá því að ég sá George C Scott sem Rochester í Jane Eyre, hef ég beðið fyrir honum að þiggja aldrei aftur hlutverk sem krafðist þess að hann tæki breskan hreim. Bara öðru hvoru gæti hann mögulega farið fyrir breska eða mjög bresk hljómandi Suður-Afríku sem augljóslega er leikinn af bandarískum leikara. Ég get þolað óvenjulega erfiða hreim Meryl Streep (bæði breska og ástralska) - hún nær að minnsta kosti rétt á sér þó hún krefjist þess að við dáðumst yfir kunnáttu hennar við hvert einasta orðatiltæki. Jæja, mér þykir það leitt að Mr. Scott er engin Meryl Streep, og það eyðileggur bara blekkinguna - eins og að láta Michele Yeoh tala skelfilega mandarínu með sterkum singapúrskum hreim í Crouching Tiger o.s.frv. Peterson hegðar sér ekki öðruvísi en við sjáum á CSI. Nema hann er enn mjög myndarlegur og meira og minna grannur í þessari mynd. Hann er Harrison Ford sjónvarpsins. Sömu gömlu tjáningarnar fyrir allar tilfinningar, allar aðstæður. Nei við umhugsun, Ford hefur tvennt - ráðvilltur/sársaukafullur og hamingjusamur. Ég hef aldrei séð bros á herra CSI!