Wicked Little Things hefur frábæra samantekt: tómt hús við hliðina á yfirgefnu mínu í skógi með hörmulega fortíð; fjölskyldan flytur í hús og undarlegir hlutir fara að gerast; lítil hrollvekjandi börn fara að skjóta upp kollinum hér og þar að gera hrollvekjandi-litla-börn-hluti. En það er þar sem snjallleikinn og hugsanlega skemmtunin endar. Þessi hópur krakka var innsiglaður í námunni mörgum áratugum fyrr og virðast nú ráfa um skóginn (lélegur farði) með vopn í leit að holdi til að borða. Ó ég skil, þetta er drauga-uppvakningamynd. Hmmm....þó ég kunni að meta að einhver prófaði eitthvað nýtt með þessari tegund, þá virkaði þetta bara ekki. Hver var hvatning barnanna við að reyna að éta hold? Af hverju þurftu þeir vopn? Sá einhver annar fyrir sér að kvikmyndagerðarmennirnir væru allir samankomnir í kringum daglegt myndefni flissandi vegna þess að þeim fannst þetta vera flott/ógnvekjandi mynd? Ég fann að eftir þrjátíu mínútur fann ég þá kunnuglegu uppgjöf að ég hefði bara eytt tíma mínum í aðra nútíma vitleysuhátíð. Þó að leikurinn hafi verið góður, og umgjörðin/kvikmyndatakan líka í góðum gæðum, þjáðist handritið sjálft af því sem virðist vera þekkingarskortur um yfirnáttúrulega hryllingstegundina. Fullt af krökkum sem labba niður verslunarmiðstöðina er hræðilegra en þessi pakki af illa dulbúnum nagdýrum. Þessi mynd er ekki skelfileg og þó ég kunni að meta söguna, hefði ég kannski haft gaman af henni ef ég hefði lesið hana í stað þess að horfa á hana, hef ég samt að segja að Wicked Little Things sé réttara sagt kallaður Wicked Little Turd.