Ég hef alltaf sagt að það sé ekkert sem slær upprunalega forminu á: myndasögurnar. Það er aftur búið að sanna að ég hafi rétt fyrir mér. Þetta, eins og allar hinar myndirnar um Asterix seríuna, heillaði ekki. Framleiðendur þessarar myndar gera sér ekki grein fyrir því að það sem gerir allar aðrar slíkar myndasögumyndir (x-men, superman o.fl.) farsælar er að þeir víkja allir frá upprunalegu myndasöguútgáfunum og laga hana til að gera hana meira áhorfandi. Sammála, þessi mynd var frávik, í þeim skilningi að þessi mynd var kross af tveimur Ástríksbókum, þ.e. Ástríkur og krossinn mikli & Ástríkur og Normanna. Einnig, óeinkennandi fyrir Asterix seríuna (vistaðu Ástrík og leynivopnið), var kynnt ástaráhugi fyrir eina af aðalpersónunum. Allt sem þetta endaði með var að búa til barnalega óþroskaðan söguþráð. Skemmtilegu þættirnir voru mjög fáir. Allt í allt, algjör sóun á tíma og peningum að horfa á þetta, hvað þá í kvikmyndahúsum, jafnvel heima.