Getur falsað landslag eyðilagt mynd? Þú myndir ekki halda það, en það er reyndar fyrir mig hérna inni. Heyrðu, ég á fullt af kvikmyndum frá klassískum tímum og ég veit nokkurn veginn hvað ég á að gera nema, eins og ökumenn sem stýra óhreyfanlegum bílum fyrir framan skjá, o.s.frv. En mikið af þessum hókíbransa hefur að gera með hasarsenum. Að hafa falsað landslag, fölsuð fjöll og blóm skot eftir mynd eins og sést í "Brigadoon" verður móðgandi eftir smá stund. Hvað tónlistarskemmtunina varðar er þetta alltaf huglægt. Hvaða lög sem einum líkar, getur annar ekki svo það ætti ekki að vera stór hluti af því að dæma kvikmynd (hvort einhverjum líkar við lögin). Ég gæti sprengt þessa mynd fyrir krúttleg lög, dans, rómantík og persónur frá 1950, en það var fimmta áratugurinn og mörgum líkaði svona hlutir. Söngleikur gekk mjög vel á fimmta áratugnum. Mér líkaði 30. og 40. áratugurinn með frábæru krönunum. Á sjötta áratugnum var kraninn búinn og þetta nýja dót - sem ég þoli - var það. Gerir það þetta að ömurlegri mynd? Nei. Það gerir bara eina sem mér þótti ekki vænt um. Þrátt fyrir góða leikarahópinn, góðan leikstjóra og miklar væntingar, sló þessi mynd í kassann og með mér. Ég hefði átt að elska það meira, að vera draumóramaður sjálfur og það er ágætur hluti af þessari sögu. Ég er ekki tortryggin og skemmtilegur bær og gott fólk sem lætur mér líða vel hljómar hræðilega aðdráttarafl. Af hverju gat ég þá ekki tengst þessari mynd? Hluti af því var líka dansinn. Mér er alveg sama um dótið sem kom í stað steppdanssins á skjánum. En - nei - málið slökkti í rauninni á því hvað þessi sviðsetning var. Það var ekkert Skotland, ekkert hálendi, bara bakgrunnur sem lítur út fyrir að láta það líta svona út og það sneri mér næstum frá upphafi. Skora eitt stig fyrir raunsæi nútímans þar sem þeir „fara á stað“ oftast.