86 ónýtar mínútur af lífi mínu. Ég sofnaði í fyrsta skipti sem ég reyndi að horfa á hana, og ég verð að segja að ég er ekki sá sem sofnar í bíó. Ég hef aldrei séð jafn tilgangslausan söguþráð leika á jafn stæltan og þvingaðan hátt og get aðeins giskað á að leikararnir voru jafn harðir og aðalhöfundurinn sagðist hafa verið í myndinni sjálfri. Allt í þessari skelfilegu aðlögun er ofspilað. Og ef það er ekki viðarleikurinn, næstum eins og þú sjáir fjarstýringuna, þá dugar leikmyndin sjálf, sem er yfirlýst og truflar á algjörlega óþarfa hátt, og ofklædd í ólýsanlega miklu mæli, til að setja þig frá öllum farsa .Varðandi meint áfall leynilögreglumanns í dulargervi, þá ætti hver sá sem sér það - sem og allt það sem eftir er af þessum fáránlega söguþræði - símritað ljósára fyrirvara ekki, strax að athuga sjónina. almennilegir leikarar, ásamt ofurkenndri Branagh vörumerkjaofstýringu, er nóg til að láta þig vilja nota alvöru skot frekar en eyður sjálfur. Ofan á þetta allt saman er algjörlega hæpinn undirtónn samkynhneigðar í þessu, aukinn undir lok það. Það eina sem ég get vonast eftir er að þetta hafi verið svo mikið flopp að fólk mun ekki reyna að líkja eftir þessu stigi kvikmynda aftur.