Ég hef heyrt að þetta ráð hafi verið sett saman af hópi framhaldsskólanema. Sem lista- eða leikhúsverkefni í menntaskóla er það ekki svo slæmt. Nema þú bjóst nálægt milpitas á áttunda áratugnum eða þekktir einhvern sem tók þátt í gerð myndarinnar, þá er þetta frekar hræðilegt. Flestir leikaranna eru greinilega ekki leikarar heldur heimamenn sem buðu sig fram. Bob Wilkins (upprunalegur gestgjafi Creature Features á KTVU í Oakland birtist, en aðeins í um eina mínútu). Sum skrímslaeffektanna eru unnin með stop motion hreyfimyndum og önnur með manni í skrímslafötum og hver og einn virkar vel út af fyrir sig, en það er engin samfella á milli þeirra tveggja. Með því að horfa á án valmyndar myndirðu gera ráð fyrir að myndin væri með 2 skrímsli. Ég býst við að sá þáttur sem ekki styður mest sé að jafnvel aðalpersónurnar, sem ég geri ráð fyrir að séu krakkarnir á bak við myndina, geti ekki einu sinni þykjast leika. Þessir krakkar hljóta að hafa tekið þátt í leikhúsi á einhvern hátt til að vilja gera þetta verkefni, en þeir sýna engar trúverðugar tilfinningar fyrir framan myndavélina.