Það er til gamalt orðatiltæki sem tengist hinni spennandi nýju mynd eftir Joe Johnston sem er eitthvað á þessa leið: "Maðurinn sem heldur að hann geti og maðurinn sem heldur að hann geti það ekki hafa báðir rétt fyrir sér." Þetta er mjög fordómafull staðhæfing sem vísar til sjálfs hvetjandi og trúar á einstakling, sem í þessari mynd stendur sönn jafnvel eftir að vegatálmar og fjölskylduvandræði standa í vegi."October Sky" fjallar um ungan mann sem trúir á sjálfan sig sem heitir Homer Hickam, ólst upp í strangri, hefðbundinni fjölskyldu á fimmta áratugnum. Homer elskar í litlum kolanámubæ þar sem næstum allir menn alast upp og verða námuverkamenn. Allir vinir hans, Quentin, Roy og O'Dell halda allir að líf þeirra eftir menntaskóla verði eins og allra annarra. Hómer er ekki spenntur fyrir þeirri framtíð. Eitt kvöldið, meðan allir stara til himins, fer rússneskt geimfar sem heitir Spútnik yfir höfuð. Þetta er eitthvað nýtt fyrir Homer og honum finnst það stórbrotið og yfirþyrmandi. Frá þessum tímapunkti mun útlit hans á lífið aldrei vera það sama. Í fyrsta lagi segir hann öllum að hann vilji vinna á eldflaugavísindasvæðinu fyrir hernám. Fjölskylda hans er hissa á því sem hann segir, en fjölskylda hans setur þessa hugmynd yfir höfuð og heldur áfram lífinu eins og venjulega. Vinir hans halda hins vegar að þessi hugmynd gæti haft einhverja möguleika. Þegar öllu er á botninn hvolft er Quentin mjög klár einstaklingur þegar kemur að svona hlutum. Þegar vinirnir fjórir byrja að prófa eldflaugar og sprengja hvíta grindverksgirðingu í mola, þá verða þeir hræddir við það sem virðist vera skógareldur, þeir neyðast til að binda enda á framfarir sínar. Frammistaðan í þessari mynd er algjörlega hrífandi frá upphafi til enda. Allir leikararnir sýna frammistöðu eins og þetta sé hinn raunverulegi töffari hér. Áberandi í allri dýrðinni: Laura Dern sem ungfrú Riley. Þetta gæti mjög vel verið efni til Óskarsverðlauna ef dómararnir muna aftur til ársbyrjunar þegar þessi mynd kemur út. Persónurnar eru líka einstaklega vel þróaðar. Kvikmyndagerðarmennirnir gefa ekki aðeins skýra, augljósa ástæðu fyrir því hvers vegna Homer hefur áhuga á viðfangsefninu, heldur útskýra þeir einnig fyrir áhorfendum hvernig þeim gengur vel í eldflaugum sínum. Við skiljum greinilega allar hvatir og trú persónanna, sérstaklega föðurinn, sem er hneigður til eilífrar hefð. ástaráhuga og hvernig bróðir hans stal henni frá honum. Þessi tegund af þessu er að verða svo hræðilega algeng í framhaldsskólamyndum, ekki það að þessi mynd sé ætluð framhaldsskólafólki. Leikararnir glápa hver á annan hugsunarlausir, eins og þeir séu í trans. Ég sætti mig við það án þess að kvarta í „Inventing the Abbots“ árið 1997, en ég hef fengið alveg nóg af þessu. En þetta er bara smá kvörtun. Með ósviknu útlitstímabili, kvikmyndatöku sem er þess virði að fá Óskarsverðlaun og myndbrot af raunveruleikanum Homer og vinum í lokin, sem allir slógu í gegn með draumum sínum, sérstaklega Homer, er þetta fyrsta frábæra myndin 1999.