Þessi mynd hefur einhver versta framleiðslugildi og klippingu sem ég hef séð. Nokkur dæmi eru um að leikarar staldra við á meðan þeir reyna að muna línur sínar, leikarar ganga fyrir leikara sem eru að tala og einn punktur þar sem myndin sleppir um sjö ramma. Svo ekki sé minnst á kvenhetjuna sem verður skotin í brjóstið, en samt byrjar hún að haltra! Ó, og hvað um leyniganginn sem er vel upplýstur og beint út undir berum himni. Hræðilegt. Söguþráðurinn er ekki til, eitthvað sem tengist frumstæðri kjarnorkusprengju og að fara til endimarka jarðar og einhvers konar hellisbúastríð. Ator dregur fram svifflugu á einum stað á heimskulegasta augnabliki myndarinnar. Samræðan er heimskuleg, inniheldur slíka gimsteina eins og "Það er allt og ekkert." og „Ég finn það hérna.“ Myndin er rugl, ruglingslegt, fáránlegt klúður. Ator er látlaus hetja, sverðslagsmálin eru fáránleg og söguþráðurinn gengur hægt áfram. Allt í allt er þetta kvikmynd sem ber að forðast.