Þetta var ekki versta mynd sem ég hef séð, en það er um það bil eins mikið og hægt er að segja um hana. Það byrjar með góðri stemningu; spítalinn er hæfilega dauðhreinsaður og firrandi, stemmningin er stillt á „hrollvekjandi“. Og svo...ekkert. Jæja, eitthvað. Bara eitthvað sem klárlega passar ekki inn...og engin tilraun er gerð til að skýra tengslin á milli furðulegu og samt ekkert sérstaklega ógnvekjandi krítanna og spítalans sem þeir hafa tekið yfir. Ég meina, komdu, mótorhjólamaður? Einhver hljómsveit horfði aðeins of mikið á Gwar. Mitt persónulega uppáhald var höfuðpúkinn, sem lítur frekar út eins og miðaldra flutningabílstjóri sem reynir í örvæntingu að ógna, á sama tíma og hann lítur út fyrir að vilja frekar halla sér niður á afgönskum sófa, losa um beltið, skjóta niður dós af ódýrum bjór (líklega Schlitz) og horfa á leikinn. Satt að segja hef ég séð miklu skelfilegri vörubílstjóra. Á vörubílastoppum. Að drekka kaffi. WWWwoooooohHHHHHooooooo!!!! Skelfilegt!! Hin skrímslin eru enn teiknimyndalegri og jafnvel minna ógnvekjandi. Að minnsta kosti, á DVD-disknum, gefa myndböndin einhverja skýringu á veru þeirra á spítalanum...þau birtast greinilega bara af handahófi á stöðum, spila einhvern bippy "metal", og valda því að fólk er dálítið dautt. Fyrir utan nokkrar góðar tæknibrellur, og leik sem er ekki alveg hræðilegur miðað við skort á almennilegum skrifum, þá er bara ekkert hér. Þetta er eingöngu kvikmynd með bakgrunnshljóð.