Áður en ég held áfram verð ég að viðurkenna að ég er mikill Bon Jovi aðdáandi. Reyndar var það það sem laðaði mig að DVD hulstrinu í fyrsta lagi. Ég hefði sennilega samt keypt hann þar sem ég væri svo mikill hryllingsaðdáandi og hefði haft svo gaman af fyrsta Vampires titlinum. En þetta er ekki helmingi eins gott. Ekki einu sinni Jon gat bjargað þessari mynd fyrir mig. Helsta vandamálið mitt væri að það er einfaldlega ekki skelfilegt. Burtséð frá persónu Jons Derek Bliss hefur engin af hinum persónunum áhrif og manni gæti ekki verið meira sama hvort þær deyja eða ekki, sérstaklega pirrandi vampýran/dópisti konan. Kvenkyns vampýran er einfaldlega ekki skelfileg eða kynþokkafull. Frekar lítur hún út eins og lystarleysi 14 ára stelpa, engin furða að hún sé svo örvæntingarfull eftir blóði þá. Annað stórt vandamál er að allt er bara "of bjart". Það er ekkert andrúmsloft eða tilfinning um ótta. Ég veit að fyrstu vampírurnar sem gerast í Nýju Mexíkó var ekki beint sólseturssvæðið hvað varðar hrollvekju en samt tókst það að vera dimmt og forboðið þegar á þurfti að halda. Þessi mynd hefur enga spennu eins og þessi. Sagan er í grundvallaratriðum sú sama og áður. Vampíra vill að kross Berzier geti gengið í dagsbirtu. Hins vegar er sagan með minna flottum hlutum að þessu sinni. Það er enginn vá þáttur í því að vita að þetta er meistari allra meistara - upprunalegu vampírunnar, eins og í fyrstu myndinni. Þér er í raun alveg sama hver eða hvað þetta er. Það er enginn her meistara. Í staðinn felur hún sig í einhverri gamalli rúst sem lítur meira út eins og Disneyland aðdráttarafl en hrollvekjandi musteri. Þannig að þarna hefurðu það í raun. Skortur á hræðslu, skortur á andrúmslofti, skortur á áhugaverðri sögu. Algjör vonbrigði fyrir mig persónulega.