Líf Jack London var vissulega nógu litríkt fyrir tugi kvikmynda um mismunandi hliðar hans. En leiðinlegt að segja að það sem líf hans var notað í í kvikmyndum var stríðsáróður sem setti besta svip á suma af minnst aðlaðandi hlutum persónu hans. sögur í kring. Hann skrifaði um það sem hann vissi, en hann skrifaði líka eins og allir aðrir sem komu með farangur sinnar eigin lífsreynslu með sér. Sumt af þeirri reynslu á öðrum degi og tíma hefði verið fordæmt sem rasismi. En þetta var seinni heimsstyrjöldin og London var mjög trúuð á „gulu hættuna“ eins og það var kallað á sínum tíma. innblástur fyrir Sjávarúlfinn. Við sjáum hann uppi í Yukon í kofa námuverkamanns með hund sem var eflaust innblástur hans fyrir The Call of the Wild. London gat fangað ævintýraandann sem hans eigið líf snérist um á blaði svo að heimurinn gæti notið þess síðan. Síðasti þriðjungurinn fjallaði um tíma hans sem stríðsfréttaritari um rússneska-japanska stríðið. London var sósíalisti, en sósíalismi hans náði ekki til fólks sem var austurlenskt. Eins og nokkrar milljónir annarra taldi hann aukinn innflutning Kínverja og Japana til Kyrrahafsströnd okkar sem ógn við störf fyrir hvíta fólkið. Hann talaði fyrir ströngum innflytjendastefnu fyrir Austurríkismenn. Myndin setur kerruna fyrir hestinn. London er sett fram sem maður sem sá vegna þess að hann var við höndina í rússnesk-japanska stríðinu hver metnaður Japans var og var af þeirri ástæðu jafn útlendingahatur og hann. Reyndar var sú tegund grimmdarverka sem voru til staðar í seinni heimsstyrjöldinni ekki til í átökunum milli Rússa og Japana. Japan hafði heimsveldismetnað sinn, en það gerðu allir aðrir, þar á meðal Bandaríkin á þeim tíma. En innflytjendastefna okkar af völdum þrýstings frá stjórnmálamönnum vestanhafs var stór þáttur í versnandi samskiptum við Japan í nokkrar kynslóðir. London var hluti af málstaðnum ekki spámaður grátandi í eyðimörkinni. Þessi mynd var fyrsta sjálfstæða framleiðsla Samuel Bronston sem síðar gerði nokkrar myndir með aðeins meira fjárhagsáætlun en Jack London. Ef hann hefði aðeins meiri peninga hefði Bronston getað fengið James Cagney eða Spencer Tracy, báða sem hefðu verið réttir í hlutverkið. Í staðinn fengu þeir Michael O'Shea sem var að gera sína aðra mynd á eftir Lady of Burlesque. O'Shea er fínn í hlutverkinu, en var svo sannarlega enginn miðasölustaður. Þar sem London fjallar um stríðið hittir hann Tanaka skipstjóra sem er leikinn af Leonard Strong, leikara sem sérhæfði sig í Austurlöndum og lék fullt af þeim í Seinni heimsstyrjöldin. Frá sjónarhóli árið 1905 Sterkar útlínur í bestu Fu Manchu-hefð Japans keisaraveldi stefnir allt að því að taka á móti Bandaríkjunum að lokum. Hlýtur að hafa gengið frábærlega hjá hópnum á sveifluvaktinni. Margt er auðvitað skilið eftir í lífi London, þar á meðal fyrstu eiginkonu. Að leika aðra og eina eiginkonuna í þessari mynd er Susan Hayward sem kemur aðeins inn í myndina þegar hún er hálfnuð. Ég vildi að við hefðum séð meira af henni. Charmian Kittredge London lifði eiginmann sinn í næstum 40 ár og dó árið 1955. O'Shea hitti og giftist fremstu konu lífs síns í Jack London. Virginia Mayo fer með lítið hlutverk í Jack London og þau giftu sig í 30 ár þar til O'Shea lést árið 1973. Kannski fáum við einn daginn mynd af Jack London sem verður miklu betri en þessi.