Hvað er hægt að segja um bíómynd um glæpagengið? Ekki það mikið. Með venjulegri kvikmyndagerð í indie stíl er tímasetningin á þessari mynd rangt. Klipping er bara hræðileg. Hvað glæpasöguna snertir, þá hefði hún kannski verið dregin af ef glæpamennina skorti ekki karakter. Allir virtust bara vera til í einhvers konar punch line. Ekkert þeirra var fyndið. Hinir venjulegu grunaðir í þessari mynd eru krókakappinn með hjarta úr gulli, deyjandi mafíufaðirinn sem óskar þess að sonur hans myndi gera viðskipti sín lögmæt, besti vinur hinna „brjáluðu“ einliða. En aðalpersónan, glæpamaðurinn sem finnst gaman að klæða sig upp eins og stelpu. Eina hvatning hans til að klæða sig upp eins og stelpu er að hann hafi verið rændur af konu? Skrítið. Endir myndarinnar hlaut að vera naglinn í kistuna. Það var vægast sagt andstæðingur loftslags. Ég meina ég skil hvernig indie kvikmyndagerðarmenn hafa ekki búnað fyrir almennilega skot, en þeir gætu allt eins verið að nota vatnsbyssur. Á heildina litið myndi ég segja að eflanir sem leiddu til þess, (frumsýning rauða teppsins í Vancouver), hafi verið vonbrigði.