Buster skín algjörlega í þessum þætti, sem er eina faratækið sem ég hef séð undir lok ferilsins sem gerði honum kleift að gera líkamlega (og þögla!) gamanmynd sem gerði hann frægan. Það er samt áfall að heyra grátbroslega rödd hans í talgerningunum - röddin hans er nokkurn veginn það eina sem mér er sama um, hvað Buster varðar - en hæfileikinn til að taka pratfall er samt óviðjafnanleg. Hann endurtekur meira að segja sumt af þeim gaggum sem notaðir voru í fyrstu tveimur keflunum sínum með Roscoe Arbuckle. Mínar dýpstu þakkir til Rod Serling fyrir að kynna okkur þennan þátt og fyrir að gefa snilli Busters fullt svigrúm. Hann hafði ekki mikinn tíma (einn þáttur) til að gera það í, en þetta er hjartnæm virðing fyrir mesta snilld Hollywood.