Maður ó maður... ég hef verið að fresta því í heimskulega (ekki rétta hugtakið, það er langur listi!) að horfa á þessa mynd og loksins fékk ég tækifæri til þess. Og "fréttir" eru: Stórkostlegt völundarhús sjónarspil! Fyrir alla "fylgjendur" Von Trier: bæði Rigets, Element of Crime, Dogville, Dancer in The Dark, The Five Obstructions, o.s.frv... Evrópa er líklega munurinn á stórleika sínum í sjón. skilmála. Allt er fallega dapurt og klaustrófóbískt! Maður fær virkilega á tilfinninguna að vera inni í þessari "ímynduðu" martraðarkennda tímaskeknu. Með því að taka frá meisturum súrrealískrar kvikmynda eins og Bunuel, Bergman, til noir-mynda á fjórða áratugnum með súrum dropum af framúrstefnumanninum Von Trier leiðir listkvikmyndasviðið sem „vel ætlaður alræðis“ kvikmyndagerðarmaður nútímans. Einræðisleg leið hans til að takast á við mjög flókin mál, án þess að vera óskynsamleg, slær á taugar áhorfandans í þeim tilgangi að lækna nokkur af dýpstu sárum sem við nærum í hræsnisfullum heimi okkar. Eins útópískt og það virðist, þá trúi ég fólki eins og Von Trier gæti hjálpað samfélaginu á margan hátt á víðari hlið. Daginn sem kvikmyndir og kvikmyndagerðarmenn sem bera slíkt vald eru ekki lengur nauðsynlegir, sem verkfæri til umhugsunar, gæti það verið upphaf nýs tímabils: "Öld tilfinningalegrar stjórnunar yfir ótta okkar". Þetta er það sem hann býður okkur stöðugt í gegnum vinnu sína aftur og aftur. Bravó!