Mér fannst alltaf gaman að horfa á þetta þegar þetta kom í sjónvarpinu á besta tíma á hverju ári á sjöunda áratugnum. Þetta er týpísk Hollywood söguepík, leikin, stílfærð og full af ónákvæmni, en hvað um það, þetta er skemmtileg mynd og flott mynd. Cecil B. DeMille á ævilokum er aðalframleiðandi þessarar endurgerðar á mynd sinni frá 1938. Tengdasonur leikarinn Anthony Quinn sem var með aukahlutverk Beluche í '38 myndinni er leikstjóri í frumraun sinni sem leikstjóri og svanasöngur þar sem hann hafði aldrei leikstýrt kvikmynd áður og mun aldrei gera aftur. DeMille setti saman áhöfn sem hafði nýlega unnið að boðorðunum 10 til að hjálpa Quinn að ná því af sér, þar á meðal langvarandi DeMille-framleiðandi/leikari Henry Wilcoxon sem hafði umsjón með verkefninu. Einnig frá boðorðunum 10 eru handritshöfundurinn Jesse Lasky, kvikmyndatökumaðurinn Loyalk Griggs, aðstoðarleikstjórinn Francisco Day, 2. einingaleikstjórinn Arthur Rosson, liststjórarnir Walter Tyler og Hal Pereira, leikmyndaleikstjórarnir Sam Comer og Ray Moyer, búningahönnuðirnir Edith Head, John Jensen og Ralph Lester sem sem búningahönnunarteymi hlaut eina Óskarstilnefningu The Buccaneer. Frábært leikaralið hér frá DeMille teymi undir forystu Yul Brynner sem sjóræningi Jean Lafitte og Charleton Heston sem verðandi hershöfðingi Andrew Jackson. Einnig eru í leikarahópnum Charles Boyer, E.G. Marshall, Lorne Greene, Claire Bloom og Inger Stevens. Á rúmum tveimur klukkustundum dregst það í suma staði en bætir upp fyrir það með nokkrum frábærum bardagaatriðum. Ég myndi gefa henni 7,5 af 10.