Ég hélt fyrst að þessi litla fantasíuferð yrði svolítið skemmtileg. Ég hafði rangt fyrir mér. Góður leikarahópur (Roy Scheider sem forseti) hjálpaði ekki til. Sagan hafði allar hugsanlegar hugsanlegar verstu atburðarásir sem gætu átt sér stað í kjarnorkuslysi hryðjuverkamanna. Og ekkert af því gæti Mögulega gerst! Að vísu var hægt að ræna forsetanum aðeins með innri hjálp svikara í leyniþjónustunni (ala Air Force One), en allt sem þeir sýndu varðandi FÓTBOLTANN og hjálparleysi lands okkar ef það kæmi í hendur óvina. er fáránlegt að Nth gráðu. Í alvöru, ekki einu sinni forsetinn getur hnekið eldflaugastjórnun okkar að fullu. Málið er eingöngu notað til að koma skipunum á framfæri. Við þessar aðstæður hefði kerfið okkar algjörlega eytt kóðanum og allt myndi fara hvergi. Eyðilegging Peking gæti ekki gerst - það hefði ekki verið skotið á flugskeyti vegna þess að síló-áhöfnum hefði verið sagt að gera það ekki (samskipti fela í sér harðsnúið kerfi). Það eru bara of margir öryggisverðir til að koma í veg fyrir að slíkt gerist. Að vísu gáfu kvikmyndir eins og FAIL-SAFE og STRANGELOVE trúverðugleika hugmyndarinnar um að við missum stjórn á KERFIÐI. En þessi mynd gengur of langt og nær ekki að fresta hugmynd minni um hið ótrúlega. Og það gerir upplifunina að sóun á tíma áhorfandans. Þessi mynd er misheppnuð.