Þetta er sú besta af myndunum (til þessa) sem Christopher Guest hefur búið til með því að nota mjög hæfileikaríka leikarahóp sinn. Áður höfðu þeir gert hið frábæra WAITING FOR GUFFMAN og eftir BEST IN SHOW gerðu þeir hið mjög skemmtilega A MIGHTY WIND. Hvað nýjustu þeirra varðar, ÞÉR TIL ATHUGIÐ, því minna sagt því betra. Myndin virðist vera heimildarmynd um hundasýningar og nokkra keppendur sérstaklega. Þú fylgist með þessum fáu útvöldu hundum frá undirbúningi fyrir sýningar alla leið til stóra kvöldsins þar sem einn þeirra er valinn bestur á sýningu hjá hinum uppdiktaða "Mayflower Hundaræktarklúbbi". Hins vegar er ekkert af þessu fólki alvöru hundasýningaráhugafólk heldur hæfileikaríkir spunaleikarar sem skopast að mörgum algengum tegundum fólks sem þú hittir í hundasýningarheiminum. Ótrúlegt, þó að persónurnar séu frekar fráleitar, þá er mikill sannleikur í persónuleikanum sem þeir eru að skopstæla - þar sem ég hafði nokkra reynslu af hundasýningum fyrir áratugum og þetta er MJÖG niðurdreginn hópur fólks! Uppáhaldið mitt af hundaeigendunum var ótrúlega háþrýstings- og spennuþrungið yuppí-par sem bara geislaði af reiði og óstöðugleika. Ég elskaði líka opinberlega samkynhneigða parið, þar sem þau voru hræðilega fyndin og sniðug. Besta frammistaðan var þó líklega ekki frá neinum pörunum heldur Fred Willard sem lék heimskasta og hæfileikaminnsta boðbera heims í sögu mannkyns. Ummæli hans voru einstaklega vitlaus og sveik hann oft sem ótrúlega heimskan mann - hvernig hann fékk að vera boðberi fyrir svo virta sýningu er einhver ágiskun. Hinir keppendurnir sem komu fram voru líka frekar fyndnir - dýri atvinnumaður í púðlustýringu og ríkur eigandi hans, sveitastrákurinn og hundurinn hans sem og "foreldrar" Winkie sem gátu varla skrapa nógu mikið saman til að komast á sýninguna. spunastíl kvikmyndagerðar, verkin passa öll frábærlega saman og sögðu mjög fyndna og sannfærandi sögu - eina sem er EKKI eingöngu fyrir hundaeigendur. Einstakur leikur gerði þetta að einni bestu gamanmynd síðasta áratugar. Snjall og stöðugt fyndinn. Við the vegur, reyndu að finna þetta á DVD þar sem aukahlutirnir voru í raun þess virði að sjá. Þó það væri svolítið sárt að horfa á, þá elskaði ég að sjá Harlan Pepper og strandboltasafnið hans sérstaklega!