Ó... mæ... guð... þetta er án efa algerlega ljúfasta mynd sem ég hef séð. Leikurinn er slæmur, sagan veik, persónurnar veikari og öll myndin meikar bara ekki sens. Tengdu þetta við miðlungs leikstjórn, virkilega undarlegar senur (eins og þá þar sem krakkinn teygir sig yfir gilið og dettur inn á dularfullan hátt) og rækilega nöturlega umræðu ("Sjáðu!" "Verður að pissa í buxurnar hans!"), og þú færð eina heila bilun. Svo ekki sé minnst á þá staðreynd að það eina sem herra Atlas lítur út fyrir að geta sigrað er súkkulaðistykki. En þetta er hluti af sjarma myndarinnar. Sestu niður og horfðu á það með nokkrum vinum þínum til að hlæja. Ég elska þessa mynd, því hún er bara svo léleg!