Ég les reglulega Temperance Brennan skáldsögur Kathy Reichs. Sem slík er ég afar hissa á því að hún hafi meira að segja ráðfært sig við þessa sýningu. Hún er HRÆÐILEG í samanburði við bækurnar. Temperance Brennan persónan er, í bókunum, jarðbundin alkóhólista og fráskilin móðir háskólaaldraðrar dóttur í bata. Í 'Bones' er hún hrokafull (rímar við ríkur), sem, á dæmigerðan PC tísku, er ekki móðir. Áherslan á að aðstoða starfsfólk hennar, fullkomið með ógnvekjandi upplýsingum um hver hefur verið með hversu mörg kynferðisafrek, er algjörlega í mótsögn við bækurnar. Í fullri virðingu fyrir PC hreyfingunni sýnir hún óvini Bandaríkjanna sem friðarunnendur (!). Sumar upplýsingarnar eru ekki einu sinni réttar, til dæmis að hafa persónu frá Afganistan sem virkan meðlim í arabísk-amerískum vináttuhópi. Síðan hvenær er Afgani arabi?! Ég er viss um að ef neikvæðar tilvísanir væru gerðar til „illa settra minnihlutahópa“, eða konur, eða GLBT, þyrftu framleiðendur/höfundar/leikstjórar þáttarins að biðjast afsökunar. Hins vegar, á dæmigerðan tísku lengst til vinstri, fara allar kynþáttaorðin til þeirra minnihlutahópa sem afreka hæst - Asíubúar, þar sem Booth, umboðsmaður David Boreanaz, vísar stöðugt til Angelu Svartfjallalands sem „snyrtingar“. Gleymdu þessu efni og gleymdu þessari sýningu. Eftir þáttinn „Maðurinn í jeppanum“ datt mér í hug að prófa annan þátt til að sjá hvort hann lagaðist eitthvað. Það varð bara verra! Mér er einu sinni sama hvort umræddur unglingur hafi verið myrtur eða framið sjálfsmorð og ég mun aldrei horfa á þáttinn aftur.