Brass Eye sjónvarpsþáttaröð Chris Morris hafði alltaf valdið miklum fjölda kvartana, bæði frá áhorfendum og frá fólkinu sem tók þátt. En ekkert sem hann hefur gert hefur tekist að vekja upp meiri deilur en þetta. Brass Eye Special 2001. Áður en hin gríðarlega ofmetna Jerry Springer ópera kom, átti Brass Eye Special metið yfir flestar kvartanir sem bárust vegna nokkurs sjónvarpsþáttar sem nokkurn tíma hefur verið sýndur. Mikið magn kvartana sem almenningur lagði fram vegna Brass Eye Special var ótrúlegt! Margar kvartanir komu fram af fólki sem horfði aldrei einu sinni á dagskrána! Viðfangsefnið sem forritið fjallaði um vakti mikla athygli en skilaboðin voru víða rangtúlkuð. Skilaboðin týndust jafnvel hjá sumum sem höfðu gaman af dagskránni. Þetta var ekki þáttur sem gerði gys að barnaníðingum. Þátturinn snerist eingöngu um fjölmiðla og kynningu á viðfangsefninu. Morris, er og mun alltaf vera, fjölmiðlaádeila. Tilhugsunin um að forritið „geri grín“ að barnaníðingum og börnum sem hafa verið misnotuð er algjörlega hlæjandi! Morris reynir aldrei að gera neitt slíkt. Hann vekur aðeins athygli okkar á yfirgnæfandi og oft heimskulegu fjölmiðlafári í kringum efnið. Með því að nota margar af þekktum 'Brass Eye' persónum sínum, eins og Ted Maul og fleirum, sýnir Morris hversu mikið fjölmiðlar blása á hvern einasta hlut um efni sem þeir sjálfir bjuggu til og byggðu upp og útkoman er jafn fyndin, ef ekki fyndin, en nokkuð sem Morris hefur gert áður. Með því að nota útreyndu formúluna sína tekst Morris að plata nokkra trúlausa fræga til að trúa því að þeir séu að vinna að alvarlegri heimildarmynd. Í raun eru þeir gerðir til að líta út eins og þeir eru. Retards. Allt í allt, Brass Eye Special þarf að sjást til að vera trúaður. Og, með einni upphafslínu, tekst Morris að draga upp allt fjölmiðlaástandið eins og það var árið 2001: "Velkominn til Paedo-Gedden!"