Ég man eftir öllu hypeinu í kringum þessa mynd þegar Aaliyah var myrt. Þar sem ég var aðdáandi skáldsagna fröken Rice var fyrsta hugsun mín "hvernig geta þeir gert Queen Of The Damned án þess að gera Vampire Lestat fyrst?" Eftir að hafa loksins séð myndina, get ég nú séð hvernig þeir gerðu það. Ef þú hefur lesið þessar bækur, ímyndaðu þér að taka út dásamlegu hlutana úr Vampire Lestat, troða Marcus og Marius í eina persónu og fjarlægja allt sem tengist upphafi Lestat (úlfaveiðin, fiðluleikur hans, Theatre Of The Vampires, og líka Louis, Claudia og Gabrielle), þá á síðustu 15 mínútunum að troða inn Queen Of The Damned. Það sem við missum er mjög mikilvægur hluti af persónu Lestat. Innri kvöl hans yfir því að þurfa að drepa til að lifa, sú staðreynd að hann reynir vandlega að velja morðingja sem fórnarlömb sín og ástar-haturssamband hans við Louis, Armand, Gabrielle og allar hinar vampírurnar. Einnig mikilvægt fyrir söguna er að við slepptu "Story Of The Twins", sem er tilurð vampíra fröken Rice. Og þó ég sé viss um að mannætan hafi verið of mikil til að sýnast á skjánum, hefðu þeir getað gert eitthvað nær og sýnt okkur meira af Egyptalandi til forna. Það sem verra er, við höfum þennan ástaráhuga varpað á milli Jessie og Lestat. The Vampire Chronicles er í grundvallaratriðum bandarísk Yoni saga. Fyrir þá sem ekki vita er Yoni önnur form af Hentai (japönsk klámmyndasögur). En í Yoni fjallar hún um sambönd samkynhneigðra karlmanna, sögð af konu. Þó að ég sé viss um að margir karlmenn mótmæli "gayness" persónanna, í þessari mynd fóru þeir öfugt í hina áttina. Því að í stað þess að Lestat ofsæki morðingja fer hann á eftir ungum kvenkyns hópum. Og hinir gallarnir í rökfræði og söguþræði eru miklir. Í upphafi kemur Lestat upp úr aldar löngum svefni og spyr síðan Marius hvernig hann hafi komist í gegnum 1950 í rauðu flaueli. Marius hefur ekki hugmynd um hver Elvis er og segist hafa sofið í gegnum þetta tímabil. Lætur þig velta því fyrir þér hvernig Lestat veit um tísku og tónlist fimmta áratugarins, þar sem hann svaf sjálfur í gegnum sama tímabil. Og aldrei er einu sinni minnst á Louis, Claudiu eða Gabrielle. Mér finnst það mikil skömm. Er eins og að sjá "Snow White and the 3 Dwarfs". Á heildina litið fannst mér myndin mjög slæm. Það eina góða við það var hljóðrásin. Leiklistin var að mestu léleg, kommur keyrði mig upp vegginn og allir mjög djúpir hlutar bókarinnar voru fjarlægðir, þannig að við vorum aðeins með hola skel, eins og Enkil eftir að hann var sogaður þurr. langar að sjá góða nútíma vampírumynd, fá Lost Boys, upprunalega Interview With A Vampire eða jafnvel nokkra gamla þætti af Dark Shadows. Leyfðu þessum að hvíla í stykki, með staur í gegnum hjartað, hvítlauksrif um hálsinn og hettuglas af heilögu vatni í munninum. Í lokin, mundu að áður en Aaliyah var drepinn var ætlað að fara beint á myndband, engin leiksýning var fyrirhuguð. Það er augljóst núna hvers vegna þetta var. Það er bara sorglegt að einhver eins hæfileikarík og hún verði minnst fyrir þennan hund í kvikmynd, í stað þess að vera eitthvað þar sem hún gæti hafa ljómað. Ég gef þessu 2 á skalanum 1-10.