Fyrir utan leik Meryl Streep, sem er athyglisvert eins og alltaf, myndi ég forðast þessa mynd vegna þess að hún hefur dagsett "Bíómynd vikunnar" við hana. En það er þess virði að horfa á ef þú hefur ýmsar undirsögur í huga: Hvernig par þola fjölmiðlaskoðun og hvernig farið er með hina ólíku. Í gegnum myndina er málið trúverðugleiki hinna ólíku. Ástralar eru öðruvísi en „við“ (flestir annars staðar í heiminum), þannig að við (flest okkar) komum sjálfkrafa að því með „skrýtni“ yfir sér. Hjónin sem taka þátt eru trúarleg (öðruvísi en flestir í menningu) og aðventistar (öðruvísi) á það. Þannig að lífsstíll þeirra og hugarfar er grunsamlegt til að byrja með. Dingóar eru önnur dýr en aðrir hundar, svo aftur stöndum við frammi fyrir undarlegum spurningum. Raunveruleg sagan er því hvernig samfélagið (og heimurinn) kemur fram við hina ólíku, þá sem hafa aðra hreim, aðrar skoðanir en við og hvernig við komum fram við það sem þeir segja sem grunsamlegt. Það er erfitt að heyra setninguna „Dingó tók barnið mitt!" án þess að hlæja og það eru fyndnar færslur, því miður, út um allan vef um það. En á árunum sem fylgdu sögunni og kvikmyndinni hefur komið í ljós (eins og þú finnur í vefleit) að mun stærri börn hafa verið elt af dingóum. Rannsóknir sérfræðinga í dingóum hafa sýnt að það var ekki aðeins mögulegt heldur líklegast að barnið hafi verið tekið af dingóum (kannski pari), dregið af fagmennsku úr fötunum og borðað á nokkrum augnablikum án þess að hafa spor. Samt sem áður er spurningin. af hverju fólk varði dingóa þegar í ljós kom að þeir stofnuðu börnum í hættu frekar en að drepa dingoinn til að bjarga börnunum, hvers vegna vegna þess að áhrif (tjáning) konu er svo köld er talið að hún sé sek, og svo framvegis. Áleitnar spurningar, með eða án myndarinnar.