Sumir leikstjórar taka 2 og hálfan tíma til að segja sögu, David Lynch tekur 2 og hálfan tíma til að púsla saman atriðum með „vísbendingum“ og einkennilegu einkenni hans, en það er aldrei saga. Ekkert plott. Engin framvinda persónanna (nema þér finnist afhjúpuð blekking "framvinda"). Það kemur mér á óvart hvernig einhver getur kallað sorp Lynch "list", en ef fegurð hvílir í auga áhorfandans, þá er það svo. Kvikmynda- og sjónvarpsverk Lynch á níunda áratugnum komu fram sem „avant garde“ og „val“, fínt. 20 árum síðar kemur verk eins og „Mulholland Drive“ út sem 2,5 tíma sjálfsfróunarverk David Lynch. Það er vandræðalegt. Ég hef loksins séð myndina sem tekur efsta sætið mitt sem þá verstu. Að minnsta kosti var fólkið sem var að segja „Godzilla“ og „Rodan“ ekki að afgreiða þau sem „list“.