Ég byrjaði að horfa á þetta mjög spennt vegna þess að ég heyrði svo margt mismunandi um það. Einhvers staðar las ég að þetta væri drama um barnaníð og fékk PG-13 einkunn fyrir ofbeldi. Annar gagnrýnandi sagði að þetta væri stórkostlegt og nostalgískt ævintýri barna (og ég hélt að það væri líka fyrir krakka að horfa á). Jæja, núna hef ég séð það svo oft og veit enn ekki í hvaða flokk ég á að setja það. Það er stundum einstaklega fyndið en hræðilega sorglegt og niðurdrepandi næsta augnablik. Vegna hins góða sambands og ævintýranna langar mig að mæla með þessari mynd fyrir alla unglingana sem ég þekki en ég óttast að dapurlega andrúmsloftið henti börnum ekki. Vegna hinna fullkomnu frammistöðu og töfra myndarinnar verð ég samt að segja þetta: Horfðu á hana, sérstaklega börnin! Það síðasta sem ég verð að segja er að ég hata handritshöfundinn fyrir að láta aumingja Bobby aldrei sjá fjölskyldu sína aftur eftir að hafa flúið frá The King (sem sneri ekki einu sinni aftur til að hræða hina Mary og Mikey sem eftir voru). Það er mjög gott fyrir þessa mynd að hafa ekki fullkominn hamingjusaman endi þar sem allir eru ánægðir - og ég bjóst ekki við því - en þessi lausn varð mér mjög, mjög sorgmædd!