Jæja, til að byrja með var þetta í rauninni glæsilegasta Clausen myndin hingað til. Maðurinn hefur alltaf tilfinningu fyrir persónum með smá húmor fyrir þeim, en ég held að hann í þessari mynd bæti vídd sem er óviðjafnanleg öllu sem hann hefur gert áður . Verk hans hafa - í mjög svörtu og hvítu orðum - verið samþykkt af hinum breiðu en ekki þeim gagnrýna áhorfendum og við höfum alltaf metið húmor hans og hæfileika hans til að blanda því saman við mannleg vandamál og sérstaka leið til að leyfa áhorfendum veit hvað hann þarf að segja. Í "Villa Paranoia kemur hann hins vegar í fyrsta skipti á óvart með óséðri visku og virðingu fyrir minnihlutahópum. Ekki bara þjóðernishópnum heldur líka venjulegu fólki sem þú hefur tilhneigingu til að gleyma. Staðsett á Jótlandi - í 'landinu' - hún fjallar um hið eilífa mál um ástleysi, en á náinn og stundum hrottalegan hátt sem heldur manni útliti og heldur manni einbeitingu. Og ofan á það tekst honum sjálfur að leika b*** ***d! Sannur b*****d, sem vill hið rétta en hefur ekki hugmynd um hvernig á að komast þangað, og fólk þjáist þess vegna. Biturlega. Ég verð að segja að þetta er ein besta mynd sem ég hef. hef séð á þessu ári og ég hlakka mikið til hans næsta.