Þessi mynd byrjar nokkuð rólega og fer í gang undir lokin. Ekki það að það sé slæmt, það var gert til að sýna hnignun persónueinkenna á aðalpersónunni. Þar af leiðandi, ef þú hefur ekki áhuga á harmleikjum, þá er þetta ekki myndin þín. Það er umhugsunarverð hugmyndafræði þessarar myndar sem gerir hana þess virði. Ef þér líkaði við "Glæp og refsingu" eftir Dostoyevsky, mun þér líklega líka við þetta þó ekki væri nema fyrir samanburðinn. Hin forvitnilega spurning sem myndin vekur er: "Hvað er það sem fær þekktan rithöfund að gera lítið úr opinberlega samþykktum hugmyndum sínum um annað sett? "Nýju hugmyndirnar eru algjörlega á móti óbreyttu ástandi - ef þú ert íhaldssamur muntu ekki líka við þessa mynd. Fyrir utan aðrar heimspekilegar spurningar verð ég að viðurkenna að myndin var líka mjög fagurfræðilega ánægjuleg. Grasvaxnar hlíðar og fallegt landslag hjálpaði mér farðu framhjá hæga byrjuninni. Einnig var notað litræn táknmynd til að tákna minnstu persónur aðalpersónanna. Ef svona hlutir heilla þig ekki skaltu sleppa því. Á heildina litið gef ég þessari mynd 7.