Elizabeth Ashley er að fá símtöl frá frænda sínum Michael - hann grætur, öskrar og biður um hjálp. Vandamálið er að Michael lést fyrir 15 árum. Þessi mynd hræddi mig kjánalega aftur árið 1972 þegar hún var sýnd á ABC. Að sjá hana aftur, árum síðar, virkar hún ENN. Kvikmyndin er svolítið hæg og fyrirsjáanleg, dauðsföllin eru mjög tam og það er glaður endir, en þetta ER sjónvarpsmynd svo þú verður að gefa henni pláss. Elizabeth Ashley er frábær, Ben Gazzara er í lagi og það er gaman að sjá Michael Douglas svona ungan. Og þessi símtöl hræða enn lifandi dagsljósin úr mér. Ég þurfti reyndar að kveikja ljós á meðan á einni þeirra stóð! Lítil sjónvarpsmynd. Þess virði að sjá.