Þessi splæsing á THE SEARCHERS er ein furðulegasta mynd sem ég hef séð, tekin af Breta í undarlegu, framandi Mexíkó. Það er oft sagt að bestu myndirnar um Ameríku séu gerðar af útlendingum sem geta nálgast hið kunnu með auga utanaðkomandi. En þessi klikkaða mynd er eitthvað annað. Þó að það gerist að því er virðist í Ameríku eftir borgarastyrjöldina, er þetta ekki Ameríka sem þekkist frá goðsögnum, kvikmyndum, sjónvarpi o.s.frv. Myndin er með tímalausum sögusögnum um hana, en fjallar sérstaklega um vestræna goðafræði. Leikstjórinn Harvey notar titilinn hestur sem áhersla á samtengdar sögur, sem allar fjalla um hefðbundna vestræna árekstra frumstæðu og siðmenningar. Hið fyrra virðist hafa yfirhöndina. Mikill kjarr og eyðimörk landslags myndarinnar er órofin, þroskuð líkingum hugans. Einu stuttu staðirnir í siðmenningunni eru brautarferðamenn trúboða og landeiganda, og hacienda þeirra, sem af báðum leiða hegðun sem er allt annað en siðmenntuð. Grunnsagan skartar þremur sögum. Í einu, stefnulausan liðhlaupi, Pike, sem missti viðskiptafélaga sinn, stelur hann kraftaverkahesti, Eagle's Wing, svokallaðan vegna þokka hans og hraða. Í þeim síðari rekur Indverji, White Bull, eigandi þessa hests, sviðsvagni og rænir einni kvenkyns farþega hans. Í þeirri þriðju hunsa spænsku mennirnir, sem voru sendir til að finna hana, þessa leit í þágu morðs og ránshendingar. Þótt þeir séu endurskoðunarsinnaðir vestrænir, þá er meðferð indverjans erfið. Ólíkt Pike er persóna hans aldrei útskýrð, að eilífu órannsakanleg, neitað um rödd, að undanskildum skelfilegum nótum af söng. Þegar hann er ekki undarlegur Annar, þá er hann tákn, sem hlutverk hans er ekki að fullu útkljáð - á einum tímapunkti villimannsdýr, á öðrum táknar hann náttúru og frelsi. En Pike tekur fram í upphafi að myndin muni fjalla um tímabilið frumhyggja á undan siðmenningunni. Myndin líkist að mörgu leyti 2001 - A SPACE ODYSSEY, sérstaklega upphafsröð hennar. Hluti af krafti myndarinnar er fólginn í tengingunum á milli hinna þriggja ólíku persóna sem neyða okkur til að skoða goðsagnakennda baráttuna og leitirnar í öðru ljósi. Indversk menning og kaþólsk trú tengist hjátrú, helgisiðum, græðgi og morðum. Bæði Pike og White Bull eru tónlistarmenn og alkóhólistar. White Bull er djöflaður af bæði Pike og þeim sem var rænt sem „skíthæll“, sem afhjúpar óafvitandi þá aðferð ólögmætis sem notuð voru af nýlendustjórn hvítra sem gerðu frumbyggja ungmenni og urðu sjálfir „nauðsynlegir“ feður. og framfarir, þessi mynd er tvöföld leynilögreglusaga, sem spyr fortíðina, slóðir, leifar. Það sem gefur þessari mynd sína ótrúlegu sérstöðu held ég að sé, þrátt fyrir kynþáttafordóma Maltin, breskleiki hennar. Hátíðarstöðvunin er meira eins og Arthur-þraut. Kvikmyndin sjálf sleppir hugrekki að mestu leyti við samræður og skapar þá mynd sem Malick saknaði í THE THIN RED LINE, og eitthvað sem fáir leikstjórar í Hollywood hefðu þorað. Tilvistar tvöföldunin og leitarmyndirnar eru meira evrópsk goðsögn en amerísk (líkist annarri breskri Harvey Keitel mynd, THE DUELLISTS). Furðulegast er notkun náttúrunnar. Flestir Vesturlandabúar nota landslag sem óttalegt bakgrunn: það er lítið vit í því að búa í raun og veru á Vesturlöndum. Á margan hátt er EAGLE'S WING eins og Powell og Pressberger kvikmynd, með náttúrunni kraftmikla, pantheistic persónu í sjálfu sér - lifandi, hættuleg, fjandsamleg, falleg. Það er háleit atriði sem minnir á A CANTERBURY TALE, þegar skartgripir, sem White Bull skildi eftir sem gildru í trjánum, fjúka skyndilega í vindinum: það er draugaleg, náladofi, töfrandi, spennandi áhrif sem minnir meira á Arabian Nights en hest. óperu. Hjartahlífar.