Já, það er yfir höfuð, já það er svolítið klisjukennt og já, Constance Marie er algjört barn og verðugt að sjá aftur og aftur! Brandararnir og gaggarnir gætu orðið gamlir og endurteknir eftir smá stund en samt er gaman að horfa á þáttinn. Þar sem þetta er fjölskylduþáttur er húmorinn dreginn niður og rithöfundarnir hafa tekið upp fjölskyldugildi og hugsjónir inn á milli gagganna. George Lopez er fyndinn. Ekki taka hann alvarlega og þátturinn er sigurvegari. Ég er viss um að hann ætlaði sér ekki að vera alvarlegur eða fyrirmynd dyggðar. Upphrópanir hans og gleðihróp eru fyndnar...ég verð að segja að eini stóri, dimmi, bitra bletturinn er Benny. Ég hata persónuna...svo mikið að hvenær sem hún er á í meira en 30 sekúndur þagga ég sjónvarpið bara svo ég þurfi ekki að heyra í henni. Það er ekkert fyndið við samræður hennar eða brandara. Sem móðir þarf hún að vera sú versta sem til er og ég er bara hneykslaður og hissa á því að George, sem persóna, skyldi standa við hlið svona ömurlegrar manneskju svo lengi. Jafnvel svo hvenær sem ég verð hræddur við að sjá Benny hugsa ég með mér : að sjá hana er miklu betra en að þurfa að horfa á Bill Engvall þáttinn. Nú er lélegt sitcom...