Ég leigði þessa mynd, eftir að hafa heyrt Chris Gore segja eitthvað um "fimm stjörnur!" í þættinum Attack of the Show. Jæja þegar ég sneri við DVD disknum og hann sýndi 3 stig helvítis, þá varð ég að kaupa hann. Bara til að sjá sjónarspil móður sem öskrar á son sinn að henda öðrum syni sínum í logandi gryfju. Ég bjóst ekki við ECW eða CZW í klukkutíma og átján mínútur, en ég bjóst við að minnsta kosti yfirlitsútgáfu af því sem virtist vera vera aðal hápunktur þessarar myndar. Jæja, því miður var ekkert svoleiðis. Þrjú stig dauðahlutans gerist strax í upphafi, og þaðan er ansi mikið niður á við. Það gerist í rauninni ekkert í þessari heimildarmynd. Það var frekar hrátt, bert og óhlutdrægt. Ekki slæmt, en það er sögumaður í þessu. Þú myndir búast við því að hann hefði skoðanir á efni þessarar heimildarmyndar, en hann gerir það ekki. Sem hefði verið gaman að hafa, skilaboð eða ástæðu fyrir þessu skjali. Það var engin raunveruleg ástæða til að hafa sögumann, það hefði bara átt að vera texti sem útskýrir eitthvað af minna augljósu atriðin. Það útskýrir ekki raunverulega líf þessara glímumenn heldur. Það sýnir nokkur augnablik af dramatískum senum, sem hljóma áhugavert, en raunveruleikinn er ekki eins mikill og hann hljómar. Til dæmis er mamma að horfa á son sinn glíma við ljósaperur og töfra í fyrsta skipti í almenningsgarði. Í stað þess að sjá viðbrögð hennar við glímunni, sýna þeir hana bregðast við myndavélinni, í stað þess að segja viðtal síðar, eða bara í raun og veru verða vitni að viðbrögðum hennar. Legitamit skjal wise, þetta er ekki. Frumefnið var rýrt til að byrja með. Ekkert raunverulega djúpt eða áhugavert gerist í raun. Engin niðurstaða að nokkrum af áhugaverðari sögunum, Enginn raunverulegur tilgangur eða lokahugsun um bakgarðsglímu, klippt saman illa, og það og það er í rauninni ódýrt, misheppnað rífa af Beyond the Mat. Wrestling viturlega, þetta er frekar leiðinlegt. betri höggin eru í upphafi og verða hægt og rólega minna ótrúleg og átakanleg. Ef þú hefur séð japanska glímu, Indie glímu, eða jafnvel Backyard Wrestling DVD diska, mun þetta ekki hneykslast og hræða þig. Ef þú vilt glímu ekki gera sömu mistök og ég gerði og sjá þessa. Farðu að fá þér CZW ECW eða XPW DVD diska í staðinn. Það eina sem ég fékk út úr þessari heimildarmynd var hversu heimskt fólk getur verið. Ekki fyrir að styðja sjálfslimlestingu eða gera hættuleg glæfrabragð, heldur röksemdafærslu þeirra fyrir því að fremja þessi verk. Bakgarðsmennirnir virðast heimskir fyrir glímu. Flestir þeirra eru atvinnulausir og eru líklega með nokkur vandamál í hausnum og glíma er tegund af meðferð fyrir þá. En stuðningsmennirnir virðast enn fávitalegri. Mæður taka í grundvallaratriðum alla röksemdafærsluna „if ya cant beat em join em“ til að takast á við þá staðreynd að synir þeirra eru í rauninni að drepa sig. Skólayfirvöld styðja nemendur sína í hættulegum glæfrabragði vegna þess að það er valkostur við að ganga til liðs við gengjum og í minna mæli neyta eiturlyfja, sem er frekar fyndið þar sem þessi þáttur átti sér stað í sveitabæ, þar sem eins og fólk býr í 30 kílómetra fjarlægð frá hvort öðru. Fólk er heimskt. Það er það sem ég dró úr þessari heimildarmynd. Ef þú vilt sjá rök og hugsanir til einhvers sem beita sjálfan sig hrottalega í glímu og í rauninni það sem bakið á þessum DVD lofar, farðu þá í UNSCARRED: the Life of Nick Mondo. Það er ótrúlegra og áhugaverðara en Bakgarðurinn og miklu skemmtilegri. Ó og það er reyndar gott.