Eins og flest ummæli sá ég þessa mynd undir nafninu The Witching sem er endurútgáfa titillinn. Greinilega er Necromancy sem er upprunalega betri en ég efast um það. Flestar seur nornanna innihalda samt flestar necromancy senur og þessar eru enn slæmar. Að mörgu leyti held ég að aukin nekt nornanna hafi að minnsta kosti aukið skemmtanagildi! En ekki láta blekkjast - það eru aðeins 3 senur með nekt og það er fólkið sem stendur í kringum fjölbreytni. Engin djöfullegur töffari sem kemur við sögu! Þessi mynd er svo hræðileg í eðli sínu að það er erfitt að vita hvað á að gagnrýna fyrst. Samræðan er hræðileg og beint úr Troma skápnum. Að minnsta kosti er Troma með tungu í kinn. Þetta eru beinskeytt leiðindi persónugerð. Leikurinn er breytilegur með Pamelu Franklin (Flora andsetu krakkinn í The Innocents myndir þú trúa!) verst með hástemmdu skrækröddinni sinni. Welles virðist bara bíða eftir launaávísun sinni. Hin kvenkyns aðalhlutverkið er með hrollvekjandi andlit svo ég veit ekki af hverju Pamela hélt að hún gæti treyst henni í myndinni! Og læknirinn er frekar slæmur líka. Hann lítur líka áhyggjufullur út eins og Gene Wilder. Hún er illa tekin með atriði sem breytast að ástæðulausu og klippingin er ömurleg. Þetta er vegna þess að nornirnar eru afrita og líma verk og ekki lúmskur. Aðeins lýsingin er í lagi. Hljóðið er líka hræðilegt og það er erfitt að heyra með hræðilegu nýju hljóðrásinni sem þegir aldrei. „Draug“ móðirin er líka jafn rusl en leikkonan er svo hrikalega léleg að leika að hún hlær að minnsta kosti af óviljandi hlátri. Í raun og veru er þessi mynd (að minnsta kosti nornin) aðeins fyrir óvarkára. Það getur ekki átt marga heilvita aðdáendur þar sem það er frekar óáhorfanlegt og mér fannst það í raun og veru leiðinlegt! Besta hlutinn var þegar eintökin rúlluðu - nóg sagt svo einfaldlega betra við þessa lélegu afsökun fyrir kvikmynd EINS og Plágunni!