Hef nýlokið við að horfa á þessa mynd sem kom mér mjög í opna skjöldu. Hef líka farið tvisvar til Suður-Afríku, um það leyti sem þessi mynd er gerð. Hún er vissulega hörkuspennandi og upphafssenurnar hafa tilhneigingu til að „setja svið“. Hæg en stöðug aukning á hraða leyfir varla hlé og vissulega eru fáar léttar augnablik. Mun aldrei geta séð Nigel Hawthorne eins aftur. Hann kom fyrir sem mjög snúinn einstaklingur og ég fann að ég mislíkaði hann meira í hvert skipti sem hann birtist. Algjörlega sammála skýrum og vel ígrunduðum athugasemdum Steve-thomps.