Vinsæll útvarpssagnamaður Gabriel Enginn (Robin Williams, skrítinn og talar í rólegum, dáleiðandi tónum) kynnist og vinur fjórtán ára dreng frá Wisconsin að nafni Pete Logand(Rory Culkin), sem hefur skrifað bók um kynferðisofbeldi frá foreldrar hans. Til að ræsa, Pete er með alnæmi og þetta neyðir Gabriel enn frekar, þar sem félagi hans Jess (Bobby Cannavale, góður) gerist sjálfur að lifa af HIV. Hann kynnist líka forráðamanni Pete, konu að nafni Donna (Toni Collette, frábær!) og þegar Gabriel ákveður að hann vilji hitta og tala við þá tvo í eigin persónu og fer til Wisconsin, uppgötvar hann nokkur leyndarmál sem hann var (náttúrulega) ekki tilbúin til að finna. Byggt á raunverulegum atburðum sem gerðust fyrir Armistead Maupin (sem skrifaði handritið ásamt Terry Anderson) og leikstýrt af Patrick Stetner, hreyfist þessi mynd miklu hraðar (90 mín., kannski nokkrum mínútum lengur) en einni gæti haldið að kvikmynd af þessari tegund myndi keyra. Það er gott að því leyti að það heldur hasarnum og söguþræðinum sléttum og skýrum. Það er slæmt að því leyti að það skilur eftir ýmsar göt í söguþræðinum og saumar ekki upp neinar lóðaop eða baksögu. Ég vil helst ekki fara út í nein smáatriði nema að segja að ef þú þekkir ekki verk Mr.Maupin eða persónulega sögu hans, þá finnst þér þú vera svolítið utan við lykkjuna hér. Samt sem áður, sýningar Williams (ég hefði gjarnan viljað heyra meira af frásögn hans persónulega), Collette, Cannavale, Culkin og stóran hluta af aukaleikaranum (þjónninn á veitingastaðnum sem Collete's Donna kemur oft fram gerir frábært starf með hvaða litlum hluta hún hefur!) eru í hæsta gæðaflokki og stemningin sem er komin hér - nefnilega kalt, einmana dökkt ytra byrði Wisconsin og New York - gefur þessa sögu frábæra ramma. Það kann að hafa endar sem tengjast ekki sérstaklega vel, en það er samt nógu sannfærandi saga til að halda sig við.