Pantanir banvæn galli - fyrir utan asnalega söguþráð - er að persónan endurómar einfaldlega ekki eða bregst jafnvel ekki við. Eftir að hafa barist við þá heldur hann rólega áfram göngu sinni þegar félagi hans kemur upp. "Eitthvað að?" Spyr félagi hans eftir að hafa séð árásina. "Bara einhverjir djöfuls andar - ekkert sem ég gat ekki höndlað." Engin viðbrögð, engin undrun, rétt eins og hann hefði skipt um dekk. Félagi hans er jafn áhyggjulaus... hlýtur að vera hefðbundin prestaþjálfun... ["Og svo seturðu oblátuna í munninn á þeim. Einhverjar spurningar? Ok, áfram, Demon Spirit ræðst á..."]Dæmi tvö: Á einum tímapunkti prestarnir þurfa svar við spurningu og aðeins púki (eða eitthvað, sem var sama núna) gæti veitt það. Hvernig? Af hverju, þú verður að spyrja deyjandi mann! Þannig að púkinn lætur einhvern tilviljunarkenndan mann hanga fyrir framan prestana tvo svo þeir geti spurt spurninga sinnar til þrasandi, gaspandi mannsins. "Hey, ekki drepa hann!" eða kannski "Þetta er ekki sniðugt!" hefði verið raunhæfara en viðbrögð þeirra. Þeir biðja aldrei um að þeir sleppi manninum eða hætti í raun, það næst að bregðast við sem þeir komast er vægur pirringur. Þeir spyrja spurninga sinna og fara. Ég varð að slökkva á því á þeim tímapunkti - heilinn minn var farinn að rýrna. Forðastu* / **** (ein stjarna af fjórum)