Kannski hef ég misst af einhverju, en mér fannst GOYA'S GHOSTS vera leiðinlegt búningsmelódrama. Varðandi söguna sem það var að reyna að segja, fann ég að ruglingslegt blanda sem fór í allar áttir. Og kannski hefði spænskur leikstjóri átt að gera hana með viðeigandi tungumálum texta frekar en á ensku með ósannfærandi hreim. Ég get ekki dæmt um sögulegt sannleiksgildi sögunnar en hún virtist fylgja svipuðum söguþræði „hörmulegra örlaga listamannsmódelsins“ og STÚLKUR MEÐ PERLUEYRNAR. Var myndin skýring á trúarlegu óréttlæti rannsóknarréttarins, falska guðrækni, pyntingar fyrr og nú, eða hvað???? Ég virtist aldrei geta fundið það út. Ýmsar persónur Natalie Portman virtust líka fáránlega staðalímyndir. Og á endanum var myndin krýnd með lokamelódrama af ósvífnum höfði og líkama Bardem sem hékk á brún vagnsins á leið inn í sólseturmeð Ines og Goya fylgdu á eftirGetur Milos Forman ekki gert betur en það?