Opinberunin hér er danshæfileiki Lanu Turner. Þó að hún hafi verið þekkt fyrir að vera frábær næturklúbbur og samkvæmisdansari, fékk ungfrú Turner sjaldan tækifæri til að sýna fram á þessa hæfileika á kvikmynd. Svo, áhorfendur taka eftir því! Hér voru MGM greinilega enn að reyna að ákvarða í hvaða átt þeir myndu þróa enn ungu stjörnustjörnuna og voru því að senda hana til alls frá Andy Hardy til Doctor Kildaire. Í "Two Girls on Broadway" fær hún hins vegar frábært tækifæri til að sýna innfædda takta sína og getu til að skipta um takt í hinu glæsilega framleiðslunúmeri, "My Wonderful One, Let's Dance." Þetta númer er hugsað og tekið upp sem eins konar blendingur á milli Busby Berkely-stíls og hvers konar venja sem Hermes Pan var að hanna fyrir Astaire og Rogers á RKO. Þannig opnar númerið með því að George Murphy og Miss Turner eru sýndar sem barþjónar (með fullum kór) fyrir framan fortjald af svörtu haltu þar sem Mr. Murphy krýnir númerið til Miss Turner. Þá togar myndavélin (á bómu) afturábak í ótrúlegu kranaskoti til að sýna gríðarstórt svið og snúningssett sem er búið þrepum, súlum, girðingum og renniveggjum. Frá þessum tímapunkti framkvæma Murphy og Turner hröð skref. af skapi og viðhorfum, þar á meðal upphífingum, snúningum, mjúkum skóm og endar með rafmögnuðum röð af samtengdum pírúettum sem lýkur með því að Murphy lyftir Turner bæði og snýr hann með æsispennandi hraða til kappaksturshljómsveitar. fær um meira en að halda sínu sem dansari, þó ég leyfi mér að fullyrða að flestir aðdáendur hennar myndu hætta við að sleppa henni úr hásæti sínu sem drottningu melódrama.