Sagan: Young-goon er stúlka sem hefur sögu um geðsjúkdóma í fjölskyldunni. Hún endar á geðdeild eftir að hún er farin að trúa því að hún sé í raun netborg. Í stofnuninni hittir hún Park Il-sun, ungan mann sem myndar tengsl við hana. Ef þú ert að lesa þetta veistu líklega nú þegar hversu hæfileikaríkur Chan-wook Park er. En 'I'm A Cyborg...' er mikil brottför frá kunnuglegu og (því miður) sterkara svæði. Ég er mikill aðdáandi hvers kyns kvikmyndar eða sögu sem er að reyna að gera eitthvað öðruvísi. Guð má vita, við verðum öll fyrir nóg af vitleysu í kvikmyndahúsum okkar á staðnum. Aðalatriðið við myndina sem ég þarf að segja er að hún segir ekki neitt um geðsjúkdóma eða skapar persónu sem þér þykir vænt um. Þessi saga hlýtur að vera eitt það skrítnasta sem ég hef séð í mörg ár... en skrítið er ekki nóg. Það er ekkert hjarta í myndinni...bara súrrealismi og rugl. Rugl virðist vera meginþema myndarinnar. Persónurnar reyna allar að átta sig á eigin vandamálum, en það er sjálfur Chan-wook Park sem reynist ruglaður af þeim öllum.