Mögulegir spoilerar varðandi: leikmyndir sem koma seint fram Sjaldan sér maður jafn marga fína og eftirminnilega karakterleikara (nánast algjörlega leikkonur til að vera nákvæmur) í einni mynd. Jafnvel þó að nokkrir komi aðeins fram fyrir myndamyndir, þá er hver og einn gimsteinn. Bretar gera þessa blöndu af gríni og alvöru patos betur en nokkur annar IMO, svo það kemur ekki á óvart að flestir leikaranna eru Bretar. Tónlistin er frábær; eflaust þurfti að talsetja mikið (spilar Leslie Caron *í alvöru* á bassa svona vel? kannski - hver vissi það?) En Clio Lane var ótvírætt hún sjálf - hlýja innyflumhljómurinn hennar snýr enn sveifinni minni eins og fáar aðrar djasssöngvarar. sjálfur tónlistarmaður, ekki alveg jafn gamall og auðvitað ekki í þeim flokki, þetta var líka hughreystandi mynd - frábær mynd fyrir alla sem velta því fyrir sér hvort þeir séu komnir framhjá henni í sínu fagi eða áhuga, hvað sem það kann að vera. Og auðvitað frábær hátíð fyrir líf leiksviðsins. Ég missti aðeins af opnuninni, en bráðabirgða 9/10 -- og það fær okkur svo sannarlega til að vilja sjá allt.