Ólíkt Terms of Endearment og Steel Magnolia's fór ég úr kvikmyndahúsinu með MJÖG vonbrigði. Ég byrjaði að setja mig inn í persónurnar og flókin móður/dóttur og föður/dóttur sambönd þeirra í upphafi. Ég grét meira að segja. En ég hafði enga samúð með persónunum í lokin. Lokaþátturinn virtist alls ekki í takt við persónu móðurinnar. Þannig að þó að leikurinn hafi verið nokkuð góður þá fannst mér myndin í heildina valda vonbrigðum.