Það er eitthvað pirrandi við að horfa á kvikmynd eins og 'Murder By Numers' því einhvers staðar inni í þessari Hollywood-formúlu er góð mynd sem reynir að skjóta upp kollinum. Hins vegar, þegar einingarnar rúlla, er ekkert hægt að bjarga því. Allt málið er frekar hrifið af "lögguhliðinni" í sögunni, þar sem morðspæjarapersónur Sandra Bullock og Ben Chaplin drullast í gegnum óþægilegt kynlífssamband sem verður meira og léttvægara eftir því sem myndin heldur lengur. Þó Bullock sé sterk í hlutverki sínu er það ekki nóg til að bjarga dauflegu handriti og lötu skeiði. Hæfileikum Ben Chaplin er sóað í gleymanlegt hlutverk (hann stóð sig miklu betur fyrr á árinu í hinni vanmetnu 'Birthday Girl') sem og Chris Penn, sem fer með hlutverk svo vanþakklátt að þú vorkennir hæfileika eins og honum. Engu að síður, söguþráðurinn er í raun ekki einu sinni þáttur í þessari mynd. Unglingamorðingjarnir tveir sem Ryan Gosling og Michael Pitt léku eru einu raunverulegu ástæðurnar fyrir því að sjá þessa mynd. Hæfileikar þeirra og efnafræði virka nokkuð vel og þeir spila nokkuð vel hvort af öðru. Verst að þeir voru ekki í miklu betri alhliða mynd. Barbet Schroeder er að feta allt of öruggt land hér fyrir svo vanan kvikmyndagerðarmann. Niðurstaða: það er þess virði að leigja ef þú ert aðdáandi tegundar, en allir aðrir munu lifa fullnægjandi lífi án þess að sjá það nokkurn tíma, nema kannski í netsjónvarpi með þægilegum auglýsingahléum.