Kvikmynd Roy Anderson 'You, The Living' samanstendur af fimmtíu teikningum, skyndimyndum og vinjettum sem gerast í sænskri borg. Sumar persónur eru á skjánum í örfáar sekúndur, á meðan aðrar koma fram í fjölmörgum atriðum og sjást stundum svífa í bakgrunni á meðan önnur saga þróast. Mörg atriði eru dregin upp úr draumum, martraðum og fantasíum hinna undarlegu en trúverðu persóna sem búa í þessum heimi. Þetta er heillandi nálgun: hægt er að njóta hverrar senunnar í einangrun, en saman innihalda þær kraftmikla mynd af því hvað það er að vera manneskja. Fyrsta hálftímann eða svo er 'Þú, The Living' dýrlega fyndið. Mikið af húmornum snýst um meðlimi blásarasveitar, en tónlistariðkun þeirra gerir nágrannana í íbúðarblokkinni reiði. Kómíski hápunkturinn er hins vegar veittur af kvöldverðarlagi sem fór hræðilega úrskeiðis. Eftir þessa bráðfyndnu kynningu myrkvast stemningin í myndinni til muna. Draumurinn um kvöldverðarveisluna verður ömurlegur þegar óhamingjusöm söguhetjan er dæmd fyrir líf sitt og setur blandaðan tón fáránleika og örvæntingar það sem eftir er af myndinni. Í síðari atriðum verður óhamingja persónuleikahópsins æ áberandi. Þeirra er heimur þar sem fólk getur ekki tengst hvert öðru, þar sem tal um drauma, martraðir og fantasíur er útbreitt, en þar sem enginn getur huggað sig, jafnvel þegar aðrir leita til þeirra til að hjálpa þeim. Örvæntingarfulla konan með „enginn elskar mig“ viðkvæðið og unga stúlkan með óendurgoldna ást á rokkgítarleikaranum Micke eru erkitýpískar persónur. Heimur „You, The Living“ er líka sveltur af eigingirni. Aldraður prófessor er kallaður burt hlýjuna frá víðáttumikilli veislu til að svara símtali frá bráðþroska peningaglaðandi syni sínum; þjófur stelur veski miskunnarlauss framkvæmdastjóra; hrokafullur og óþolinmóður kaupsýslumaður móðgar múslimskan rakara og fær uppgjöf hans. Á ömurlegasta augnabliki myndarinnar rifjar kona í kirkju upp langan lista mannlegra synda þegar sóknarbörn hennar stokka upp við lokun. Og samt, fyrir öll myrku augnablikin í þessari mynd, bendir sameiginlegt viðkvæðið „á morgun er annar dagur“ til hæfileika fólks til að halda áfram að lifa þrátt fyrir mikla eymd. Hljóðrásin frá Benny Anderson (af frægð ABBA) virðist óviðeigandi skemmtileg í fyrstu en meikar meira og meira eftir því sem myndin áttar sig á þessari mannlegu getu til að þrauka. 'You, The Living' hefur óvenjulegan sjónrænan stíl. Sömu þvegnu, fölgrænu litirnir endurtaka sig í gegn og það er enginn skuggi í sjónmáli; þetta gerir persónurnar einstaklega fölur og skapar þá tilfinningu að mannlífið sé lagt til skoðunar. Næstum sérhver vettvangur er tekinn í kyrrstæðum myndavélaramma, eins og þetta séu ljósmyndir sem verið er að vekja líf. Þau fáu tækifæri þar sem myndavélin hreyfist eru þeim mun óvenjulegri; andstæðan á milli lífs og hreyfingar stóru veislunnar myndar óvænt andstæðu við dauðann í fataherberginu. Á ákafari augnablikum þrá og örvæntingar snerta persónurnar áhorfandann með því að snúa beint að myndavélinni þær vita að verið er að skoða þær og hafa nokkur augnablik til að úthella hjörtum sínum til okkar, áhorfenda. Þetta er yndislegt, mannlegt. kvikmynd.