Fátt er skemmtilegra fyrir mig en hver-saga eða spennusögu sem heldur manni áfram að spá í hvernig allt endar. Og það er einmitt það sem gerist í DEATHTRAP, byggt á hrollvekjandi leikriti Ira Levin ("Rosemary's Baby"). Og í því fá MICHAEL CAINE og CHRISTOPHER REEVE að gera svona glæfrabragð sem Caine og Laurence Olivier gerðu í SLEUTH-- með næstum jafn mikilli kunnáttu og eins mörgum þrautum og áður voru í þessu einstaklega snjalla leikriti. En vegna þess að það er ætlað að hræða þig, koma þér á óvart og halda þér í því að giska á útkomuna, þá er erfitt að skrifa umsögn um söguþráðinn. Segjum bara að það sem við vitum í upphafi er allt sem þú þarft að vita um myndina í dag. MICHAEL CAINE er geðveikt öfundsjúkt leikskáld sem hefur mistekist hrapallega í nýjasta leikriti sínu. Þegar ungur upprennandi rithöfundur CHRISTOPHER REEVE sendir honum handritið að leikriti sínu, áttar Caine sig á því að ef það er sitt eigið myndi hann leysa öll vandamál hans og fá orðstír hans aftur. Frá þeim tímapunkti er þetta spurning um skemmtun og leik fyrir áhorfendur. Þegar saga Ira Levin vindur upp á sig, tekst hún að trompa Agöthu Christie fyrir fjölda snúninga. Caine og Reeve leika hvor annan á frábæran hátt, hver um sig kemur með ákveðna kraftmikla spennu í söguna auk nokkurra húmorískra tilþrifa sem koma frá handriti sem snýr að dramatík. húmor.Samantekt: Vel þess virði að sjá - en ekki eru allir ánægðir með endirinn.