Ég missti einhvern veginn af þessari mynd þegar hún kom út og hef uppgötvað hana svo seint sem í síðustu viku þökk sé meðmælum vinar. Ég get með sanni sagt að ég man ekki eftir annarri náinni dramatískri mynd, sem gerir svo margt svo vel. Skriftin er skörp, raunsæ, blæbrigðarík og jafnvel hófstillt. Kvikmyndatakan og klippingin eru vanmetin en innblásin, sem gerir sjónrænni frásögn kleift að ráða ríkjum í gegnum stórkostlegar nærmyndir og innrömmun mynda, sem fangar einmanaleika og firringu á eftirminnilegasta hátt. Leikurinn er líka dásamlegur, þar sem allar persónurnar verða sársaukafullar raunverulegar og viðkvæmar á mest sannfærandi hátt sem kvikmynd getur boðið upp á. Þeir sýna innstu veikleika sína með óvarinri, hráu varnarleysi. Sannkallaður sigur fyrir Roger Michell og Hanif Kureishi, og restina af liðinu. Verður að sjá fyrir alvarlega kvikmyndaunnendur.