Þetta er frekar undarleg mynd. Hún kemur að vísu út fyrir að vera arðránskvikmynd með ofboðslegu ofbeldi og óraunhæfum aðstæðum, en óvenjuleg þar sem hún er byggð upp í kringum sveitapersónur sem eru í stríði hver við aðra, öfugt við innrásar „annað“. Myndin er óhófleg staðalímynd af Víetnam vopnahlésdagurinn, í langri röð kvikmynda sem sýndu dýralækna þess stríðs sem hættulega sálfræðinga. Síðasta lína Kris Kristofferson er „I ain't lost a war yet“, þar sem hann mætir fráfalli sínu eftir að hafa leitt af sér langa slóð morða og eyðileggingar, þar á meðal lögreglustjóri bæjarins og kærustu bróður síns í sérstaklega hrollvekjandi vettvangi. Hins vegar er Kristofferson nógu góður leikari, og nógu karismatískur, til að bera þennan illmenni með undraverðri dýpt. Vincent er klárlega gulldrengurinn, en með nógu mikilli styrkleika lagður yfir hreint skorið gæsku hans. Myndin líkist nokkuð söguþræði og Winchester 73 þar sem Jimmy Stewart reynir að umbera glæpabróður þar til hann er neyddur til að bregðast við honum. Myndin er með hasar í b-mynd, þó að Kristofferson, Vincent, hinn glæsilegi Victoria Principal og Bernadette Peters séu til staðar. gefðu henni A-einkunn. Ég gef henni 7 fyrir að vera löngu glatað sýn á bandaríska sálarlíf eftir Víetnam/fyrir Reagan sjálfskoðun, ofsóknarbrjálæði og rugl, og kvikmyndaiðnað sem var tilbúinn að fjalla um slík efni kl. þann tíma.Séð á ÞESSARI rás, frábæru neti sem heldur áfram að spila fullt af gömlum kvikmyndum frá 70 til 90, óháð pólitískri tilhneigingu.