Rétt eins og Al Gore hristi upp í okkur með sársaukafullu heiðarlega og snjalla heimildarmynd sinni „An inconvenient truth“, þá minna leikstjórarnir Alastair Fothergill og Mark Linfield okkur líka á að það sé kominn tími til að bæta lífshætti okkar til að bjarga fallegu plánetunni okkar. „Plánetan jörð“ er líka vakning um að hnattræn hlýnun plánetunnar okkar hefur hörmulegar afleiðingar fyrir allar lifandi verur um allan heim. Al Gore sýndi okkur svarta framtíð plánetunnar Jörð með því að setja fram harðar staðreyndir studdar skjalfestum dæmum í gegnum langar en alltaf áhugaverðar eintölur. Höfundar þessarar heimildarmyndar velja aðra en jafn öfluga leið til að ná þessu. Þeir gefa okkur ekki framtíðarmynd af því sem gæti komið fyrir plánetuna okkar ef við gerum ekki róttækan breytingu á hlutunum, heldur sýna þeir okkur frekar ósvikna fegurð plánetunnar Jörð í allri sinni ótrúlegu dýrð. Við sjáum staði sem við vissum að væru til en héldum aldrei að þeir gætu verið svona fallegir. Í þessari mynd sjáum við breitt úrval af ótrúlegustu stöðum eins og yfirgefnar eyðimerkur, risastóra skóga fulla af dýralífi og gróður og ísköldu landslagi eins langt og augað eygði. Og í öllu þessu gríðarlega ólíku umhverfi sjáum við fallegustu dýrin reyna að lifa af. Þetta er einmitt svona kvikmynd sem þurfti að gera ásamt kvikmyndinni frá Al Gore til að gera okkur grein fyrir því að plánetan okkar er of dýrmætt til að blanda sér í. Rödd eftir Patrick Stewart er alltaf afslappandi og þar af leiðandi mjög vel gerð þó að í fyrstu hafi það hljómað eins og ég væri að horfa á X-men mynd í staðinn! Kvikmyndatakan er líklega það merkilegasta við þessa heimildarmynd. Stundum: það sem þú sérð er svo óraunverulegt að þú hefur tilhneigingu til að gleyma því að maður með myndavél þurfti í raun og veru að taka allt þetta yndislega myndefni. falleg pláneta Jörð! Sannleikurinn er: Ég hélt aldrei að plánetan okkar væri svona ótrúlega falleg!