Jeopardy hefur þá tilfinningu að vera nokkurs konar hlutabréfamynd - ein af kvikmyndunum sem kvikmyndaverin dældu út á milli stórra fjárhags-/miðasölumynda. Það er aðeins 70 mínútur og ekki mörg sett, og eina stjarnan er Barbara Stanwyck. En þvílík stjarna, auðvitað. Stanwyck er hörð kona enn og aftur þar sem hún rekst á fanga sem slapp á meðan hún leitar aðstoðar fyrir fastan eiginmann sinn í mexíkósku eyðimörkinni. Meirihluti myndarinnar beinist að því hvernig hún tekst á við fanga sinn, sem vill að hún lúti honum í skiptum fyrir hjálp hans. Einhver sálfræðileg barátta þarna. Þetta er furðu áhrifarík lítil kvikmynd - stutta lengd hennar gerir hana spennta og að Stanwyck sé frábær ætti að vera ótalið (en ég mun samt hrósa henni í hvert skipti).