Frjálst, frá einni senu til annarrar, frá einni sögu til annarrar, alveg eins og þegar þú ert að ganga, frá skuggalegum stíg að opnum stað, eins og vindurinn í laufunum, frá tré til annars, hversu mörg mismunandi hljóð? Rétt eins og á ferðalögum hittist fólk og segir sögur sínar og skilur síðan að eilífu, hver veit? Og alveg eins og þegar maður gengur um þessa staði fulla af glötuðum væntingum frá öðrum tíma, þá tekur mannleg „þykkt“ heimsins andann. Ég sá þessa mynd með vinum mínum, þeim líkaði hún ekki öllum, kannski voru þeir líka vanur atburðarástengdum og tilbúnum sögum, ég veit það ekki. Svo þessi mynd er fyrir þá kjána sem elska að horfa á sólina glitrandi á sjónum, ganga án þess að flýta sér í hæðirnar eða í gegnum litlu þorpin, hlusta á vaxandi gras, sem segir sögur þeirra sem eru undir, sex fet undir, í hlýjum vindi sumarsins.