Þau 33 prósent þjóðanna sem enn styðja W. Bush myndu gera vel við að sjá þessa mynd, sem sýnir eftirmála frönsku byltingarinnar og skelfingarinnar 1794 sem sláandi líkt félags-pólitísku landslaginu eftir 11. september. Kannski gætu þeir þá hætt að hafa áhyggjur af því að bjarga andlitinu og tekið **-whupping sem þeir eiga skilið. Það er í raun synd að þegar stjórnmálamaður eyðileggur landið þá er ekki hægt að neita þeim sem kusu hann um að kjósa nokkurn tíma aftur. Þeir hafa greinilega sýnt að þeir hafa ekki tilfinningu fyrir karakter. Það sem stendur í raun upp úr í þessari mynd er tvíræðni persónu sem er eins vonlaus fræðikennd og Robespierre; draugakenndur tómur maður sem einfeldningsleg afoxandi hugmyndafræði getur ekki hjálpað honum að skýra mörkin milli öryggis og alræðis. Aftökur og morð. Sjálfsvörn og ættjarðarást. Lögfræðiprófanir hans auka vonlausu ástandið sem hann hefur hjálpað til við að skapa. Hljómar þú eins og einhver herskár, ofurforréttindakenndur, þroskaheftur Yale klappstýra sem þú veist um? Wojciech Pszoniak blæs hinum slælega Deparidieu af skjánum. Eins samúðarfullur og neyð Robespierres er, þá er það hughreystandi að vita að stuttu eftir að myndinni lýkur verður skotið af honum kjálkann og hann sendur í gilið.