Ég elska vísindaskáldskap, ég er heillaður af egypskri goðafræði og ég kann að meta stafræna hreyfimynd. Ég hélt að kvikmynd sem sameinar þetta þrennt væri að minnsta kosti skemmtileg. Ég hefði ekki getað haft meira rangt fyrir mér: Sagan (eða reyndar skortur á henni) var algjörlega óinnblásin og skortir ímyndunarafl - á meðan ímyndunaraflið er venjulega stærsti þáttur allra vísindaskáldsagna. Samræðurnar og leikurinn eru jafnvel verri en í meðalklámmynd. Sérstaklega gefur Thomas Kretschmann hugtakinu „slæm frammistaða“ nýja merkingu. Slæmur leikur hefði ekki verið svona mikið vandamál ef aðeins „leikstjórinn“ Bilal tæki sjálfan sig ekki svona alvarlega; allar línurnar hljóma eins og þær eigi að vera ljóðrænar, það lítur út fyrir að Bilal haldi að hann hafi gert listaverk hérna. Jæja, það er engin list eða ljóð að finna í þessu drasli, aðeins tilgerðarleysi! Þessi maður ætti virkilega að halda sig við myndasögugerð, þar sem hann mistekst á öllum mögulegum reikningum sem leikstjóri. Verst af öllu er hræðilega stafræna hreyfimyndin, sem er svo ljót að það breytir því í raun að horfa á þessa mynd í líkamlega sársaukafulla upplifun. Grafíkin lítur svo fölsk út að hún lætur jafnvel varúlfana í 'Van Helsing' líta út eins og lifandi leikarar! Og þar sem helmingur karakteranna er CGI-teiknaður, þá er það töluvert vandamál að CGI-brellurnar líta svo falskar út. Ef egypsku guðirnir eru til í raun og veru þá er Bilal dauður gaur, þar sem þeir munu eflaust hefna sín á hann hræðilega fyrir þann fáránlega hátt sem hann sýnir þá í þessari hörmulega slæmu mynd.