Ég fór að sjá þessa mynd í gærkvöldi í National Film Theatre í London, í afmælisgjöf. Þetta var í fyrsta skipti sem ég hef séð hana og ég held að hún hafi nú náð hræðilegu „Twister“ sem versta mynd sem ég hef séð. Ósamskiptur að ástæðulausu, sjálfum mér eftirlátssamur og fullur af myndmáli sem sveiflast frá hinu grófa og augljóst yfir í hið óljósa og óskiljanlega, ekki sérstaklega fallega eða ljóta mynd, ég skil í raun ekki hvers vegna þetta er talið klassískt, homma eða annað. Ég hef venjulega gaman af kvikmyndum sem þrýsta út mörkum eða jafnvel kvikmyndum sem erfitt er að horfa á vegna lengdar eða óvenjulegrar kvikmyndatöku. En þetta var sannarlega, sannarlega hræðilegt.