Þessi mynd er BRILLIANT.Ég man ekki eftir því að þessi mynd hafi einu sinni verið í kvikmyndahúsum, þannig að ég held að hún hafi verið „beint á DVD“, hef frekar litlar væntingar, jafnvel þó ég sé mikill aðdáandi Mike Judge. Það hefur einhverja af sömu tegund af kómískri framtíðarádeilu og "Brazil" og "Demolition Man", en tekið á næsta stig. Síðan sá ég leikarahópinn; Luke Wilson, Maya Rudolph og Dax Shepard, sem voru öll frábær í hlutverkum sínum. Það þarf varla að taka það fram að þessi mynd vann mig á fyrstu 5 mínútunum, þar sem hún sýnir fólk yfir meðallagi sem eignast færri börn og fátækasta, heimskasta, ruslasta fólkið að eiga fullt af fáfróðum börnum og hvernig þetta leiðir til eins konar öfugrar þróunar. Það tekur þetta hugtak og sýnir síðan hvert við stefnum með þessa mengun genasamstæðunnar. Því miður held ég að það muni ekki taka 500 árin eins og sýnt er, en líklega aðeins um 50. Ég sé nú þegar hneykslanlega hækkun á " væga þroskahömlun“ hjá almenningi, fjölmiðlum og menningu. Fólk sem hefur gaman af klassískri tónlist og list er gert að athlægi í stað þess að virða það. Lægsti samnefnarinn virðist ráða, sérstaklega í Hollywood og í sjónvarpi (td "Jackass the Movie" og hvaða raunveruleikaþætti sem er þar sem þeir láta þig borða eitthvað ógeðslegt eða niðurlægja þig fyrir peninga). Öll pólitísk/félagsleg ádeila til hliðar, þetta bíómynd er líka bara LAUGH OUT LOUD fyndin! Og ég segi það ekki létt; fáar kvikmyndir gera mig í rauninni „LOL“, en þessi gerði það. Margir af bestu brandarunum eru orða-/sjónagallar í bakgrunni, svo þú þarft virkilega að fylgjast með til að ná nokkrum þeirra. Ég þurfti meira að segja að gera hlé og þysja inn fyrir nokkra þeirra (eins og þegar Jói fékk ríkisskilríki sitt og fyrir „hár“ stóð „já“ og fyrir „augu“ stóð líka „já“). Einnig hefur fangelsið grafið á framhliðina "House for Particular Individuals", þar sem löggan í myndinni (eins og alvöru löggur) kalla alla "einstaklinga" í stað fólks osfrv. Aftur, þetta var á skjánum í aðeins a. augnablik...þetta er ein af þessum myndum sem þú getur horft á aftur og aftur og krufið hana til að komast í gegnum lögin af fyndnu. Einnig horfi ég venjulega á kvikmyndir með textann á og það benti mér á einhverja brandara sem gætu farið framhjá eyrun þín í samræðunum blandast td, lögreglan talar stöðugt um að fólk sé að „útrýma“ í stað þess að „sleppa“ og það eru margir aðrir rangir framburðir sem hafa bara klikkað á mér. En aftur, ég gæti ekki hafa tekið upp á þeim bara með glugganum í bland við tónlist / hljóðbrellur; hún er mjög lúmsk en samt fyndin. Auk þess voru tæknibrellurnar MJÖG GÓÐAR fyrir sci-fi/samfélagsádeila. það er fyndið, það er líklega verið að gera grín að ÞÉR! Ég ætla að mæla með þessu fyrir marga, marga!