Góða nótt, herra Tom byrjar í ómögulega stórkostlegu þorpi í suðurhluta Englands þar sem sólin virðist alltaf skína. Áður en við höfum mikla hugmynd um tímabilið heyrum við útvarpstilkynningu um yfirlýsingu seinni heimsstyrjaldarinnar. Brátt flytur lest sem blæs gufuskýjum flóttabörn frá London og þegar hinn feimni William litli er vistaður með tregða og grófa gamla Tom (sem þú veist bara að mun reynast vera með hjarta úr gulli) hefst sagan okkar. Og hvílík tilfinning klappað er það. Í raun er þetta bara gamla oddvita formúlan. Er ekki verið að skrifa neinar nýjar sögur? Eins og ég stakk upp á er varla neinn tímabilstilfinning í þorpinu og ekki mikið meira í London fyrir utan skrítna gamla sjúkrabílinn sem skröltir um. Og sannarlega engin vísbending um hryllinginn við Blitz þegar borgarar í London fara kurteislega inn í loftárásarskýli. Jafnvel þegar eiginmaður skólakennarans á staðnum er lýstur týndur, talinn hafa verið drepinn, er hann síðar endurlífgaður. Mér fannst „Góða nótt, herra Tom“ klisjukennt og augljóst og hreim John Thaw töfraði fram mynd af Ronnie Barker úr Ronnieunum tveimur með strá í sér. munnur sem gerir "country bumpkin" hreiminn sinn. Tilviljun hafði konan mín gaman af þessari mynd af öllum þeim ástæðum að mér líkaði ekki við hana og þegar ég horfi á aðra imdb gagnrýnendur þá virðist ég vera í minnihluta eins.