Líf þriggja ólíkra og fjarlægra einstaklinga skerast hrottalega dráp hver af öðrum. Klukkutíma myndin sýnir aðeins atburðinn sem leiðir einstaklingana þrjá saman fyrst eftir að hálfri myndinni er lokið. Ég hef séð aðra hluti af "Dekalog" en þessi fannst mér fátækastur í samræðum og samt heillandi að uppbyggingu. Myndin opnar á því að laganemi æfir svívirðilega málsvörn fyrir mann sem er ákærður fyrir morð. Augljóslega hljóta sömu rök að hafa verið endurtekin af maðurinn sem fullgildur lögfræðingur en þetta er aldrei sýnt á skjánum (að minnsta kosti í stuttu 1 klst útgáfunni af Dekalog 5). Við erum látin ímynda okkur að þetta hljóti að hafa verið raunin. Leigubílstjóri sem er misanthrope, hefur tvær hliðar á persónu sinni: Góða hliðin gefur fóðruðum hundi, þrífur leigubíl hans vandlega, tekur upp óhreinar tuskur sem fólk sem skortir borgaravitund hefur kastað og man eftir konu sinni þegar hann er dauðvona; slæma hliðin hræðir litla kjölturakka, neitar að gefa fyllibyttu far - líklega áhyggjufullur um að hann muni æla í leigubílnum - og horfir á fallegar stelpur. Hin fráhrindandi söguhetja sem myrðir án miskunnar, varpar grjóti úr brúm á hröðum umferðarslóðum og ýtir ókunnugum inn í pissur án nokkurrar ögrunar, er líka manneskja sem getur fengið saklausar ungar stúlkur til að hlæja. Kvikmynd Kieslowskis og handritið sýna þannig góða og slæma hlið tveggja af þremur aðalpersónunum. Samt fjallar myndin ekki um dauðarefsingar heldur frekar ritgerð um morð. Fimmta boðorðið "Þú skalt ekki drepa" er kannað guðfræðilega--("Jafnvel Guð þyrmdi Kain...'), félagsfræðilega eymsli dýra við börn og fátæka forláta hunda, og sálfræðilega (eftir afleiðingar drykkjukvölds með karlkyns vini). sem leiddi til þess að systir hans dó fyrir slysni, en mynd hennar er hann með. Það sem fær venjulegt fólk að breytast í morðingja - þetta er aldrei útskýrt að fullu en tillögurnar eru gríðarlegar. Í heimi Kieslowskis er mynstur þar sem atburðir og fólk eru samtengd í kosmískum skilningi (takið eftir líkingu trúðs við morðingja, þar sem hann hangir í speglinum í stýrishúsinu.) Kieslowski og ungi hugsjónalögfræðingurinn virðast biðja okkur að líta á boðorðið bókstaflega og óeiginlega – hvers vegna drepum við? Er fólkið löglega drepið virkilega slæmt? Er eitthvað afl handan samfélagsins (fylleríkvöldið sem leiddi stúlku til lífsins) sem gerir okkur að viðbjóðslegum morðingjum? Það myndi vanta skóginn fyrir trén til að ræða þessi tvö nákvæmu morð í kvikmynd - báðar án miskunnar. Myndin býður áhorfandanum að íhuga hvers vegna Guð er beðinn um að drepa okkur ekki. Mér skilst að lengri útgáfa af myndinni í fullri lengd hafi verið gerð af Kieslowski. En jafnvel þessi stutta 1 klst útgáfa er frábær með hráslagalegu og dreifðu handriti, gáfulegri klippingu, áhugaverðri kvikmyndatöku og fyrsta flokks leikstjórn sem gefur miklu meira en summan af hlutunum. Þessi hluti gerir ráð fyrir hollari Dekalogs 6,7 og 8 .