Breska hryllingsmyndin var í hnignun í byrjun áttunda áratugarins, en upp úr myrkrinu komu þrjár myndir sem voru með því besta sem eyjan okkar framleiddi. The Wickerman, Blood on Satan's Claw og The House That Dipped Blood létu framtíðina virka bjarta, jafnvel þó að margir vissu á þessum tímapunkti að það væri ekki að fara að vera það. THTDB hefur svona leikarahóp sem gæti auðveldlega myndað óskalista, ef hann hefði ekki verið settur saman, í hráslagalegu baklandinu 2008 gætirðu vel átt von á því að vakna. Waxworks er mest gleymt af sögunum fjórum og er náttúrulega í uppáhaldi hjá mér, líf og list Cushings eru svo sterk samtengd að ekki er hægt að sjá hvar gjörningur endar og sársauki byrjar. Maður getur aðeins giskað á hvernig þetta hlutverk hafði áhrif á svo mildan, viðkvæman mann. Dauðinn og mærin. RIP Pétur.