"Gone With The Wind" er ein ofmetnasta mynd sögunnar. Þetta er kvikmynd sem mæður, ömmur og skjólstæðingar elska sem fara í bíó einu sinni á fimm ára fresti. Sem uppvakningamynd blæs hún. Það er ekkert lík í sjónmáli og það er voðalega létt í gúrkadeildinni. „Zombie 3“ er aftur á móti mikið fyrir að rugla líkum og er frekar gjafmildur með blóðseyði – þess vegna er hún betri en „Gone With the Wind“. Það er heldur ekki ofmetið. Flestir gagnrýnendur eru ekki með ranghugmyndir um að þetta sé rusl. Það er samt ekkert leiðinlegt drasl. Eftir að hryðjuverkamaður stelur vírus, lætur hann hana falla á meðan hann er eltur af þyrlu og efnin leka í jörðina. Hryðjuverkamaðurinn, sem hefur orðið fyrir viðbjóðslegu samsuðunni, felur sig á hótelherbergi þar sem hann breytist hægt og rólega í holdætandi uppvakning. Eitt af fyrstu fórnarlömbum hans er ræstingskona. Þegar hún hefur verið bitin losnar helvítis tegund Lucio Fulci. Eins og venjulega í Fulci-mynd er leikurinn voðalegur, söguþráðurinn fullur af söguþræði og töfrarnir eru miklir. Í ljós kemur að myndinni var leikstýrt af Fulci og Bruno Mattei, svo það skýrir frekar geðklofa eðli hennar. Hún er líka illa tekin, illa klippt og hljóðhönnunin er flöt. Samt er því bjargað með glaðværu fylgi sínu við grátbroslegustu morð og óþolinmóðum hraða. Örugglega þess virði að taka upp ef þú ert ódauðlegur heill. Eða líkar ekki við "Gone With The Wind", án efa versta uppvakningamynd allra tíma.