Bardagaatriðin leika eins og Jackie Chan í hægagangi og tilraunir til vitsmuna eru aumkunarverðar (langversta orðaleikurinn: "Giska á hvað? Í þetta skiptið heyrði ég þig koma"). Stjörnurnar eru misjafnt par: Brandon Lee, þrátt fyrir hræðilegar línur sem hann hefur að segja, sýnir í raun ummerki um karisma og skjáþokka - hluti sem Dolph Lundgren er algjörlega laus við (að minnsta kosti í þessari mynd). Athugasemd til leikstjórans: Í framtíðinni, vinsamlegast haltu þér frá hvers kyns ástarsenum, sérstaklega þegar aðalleikkonan þín mun ekki gera neina nekt og þú þarft að reiða þig mikið á líkamstvíbura. (*1/2)