Í THE BARBARIAN AND THE GEISHA leikur John Wayne Townsend Harris, alvöru sendiherra frá Bandaríkjunum sem bar ábyrgð á því að opna Japan fyrir alþjóðasamskiptum í lok 1850. Áður en hann kom, komst Commodore Perry í grundvallaratriðum inn í Japan með byssubátum og þvingaði Japönum sáttmála árið 1853. Harris, sem kom aðeins seinna, vann í gegnum smáatriðin og hjálpaði til við að tryggja að farið væri að reglunum - þar sem margir Japanir töldu enga sérstaka tilhneigingu til að virða fyrsta sáttmálann. Allt er þetta satt og sýnt í myndinni. Samkvæmt öðrum heimildum sem ég fann er rómantíkin milli Harris og japanskrar Geishu að mestu leyti skáldskapur og þessi rómantík er mikið í brennidepli þessarar myndar (þar af leiðandi titillinn). Fyrstu viðbrögð mín í fyrsta skipti sem ég sá þessa mynd voru ein af óvart. John Wayne sem diplómat?! Þegar hann er að vera diplómatískur í flestum myndum, segir hann takk og takk um leið og hann slær fólk!!!! Svo að sjá hann leika mann sem er EKKI maður athafna og er fær um að spila diplómatískan leik virtist mjög skrítið. Reyndar dettur mér ekki í hug of margir leikarar árið 1958 sem hefðu verið óvenjulegri í þessu hlutverki. Við the vegur, ég hef séð myndir af Harris og Wayne er nánast ekkert líkt honum. Hins vegar, þrátt fyrir að sagan hafi tekið mikið frelsi með sannleikanum og undarlega leikarahópnum, er myndin enn mjög áhorfanleg. Litakvikmyndatakan er fín, myndin sýnir ágæta innsýn í japanska siði og menningu og leiklistin er ekki af verri endanum. Allt í allt, viðkunnanleg og áhorfanleg mynd þrátt fyrir skrýtna leikaraupptöku. PS - Lestu í gegnum fróðleiksmola fyrir þessa mynd. Þú kemst að aðeins meira um persónurnar í raunveruleikanum sem og meintan slagsmál á milli Wayne og leikstjórans (John Huston) þar sem Wayne virðist hafa slegið hann út!! Miðað við það sem ég hef lesið um Huston og hvernig hann kom saman við leikara, þá er þetta atvik sem ég hef tilhneigingu til að trúa. Og það er líka gott dæmi um John Wayne "diplómacy".