Femínískt smárit þar sem ef þú áhorfandinn trúir því að: i) villidýr séu sjaldan teymd með því að syngja heldur ráðast á, drepa og éta (línan sem grizzlíur ráðast aldrei á nema ögrað hafi verið kjaftæði - nema "ögrað" þýðir að það sér hold ); ii) samkynhneigð er bæði siðlaus í sjálfu sér -- og samþykki hennar tengist næstum alltaf í gegnum söguna merki um upplausn og hrörnun samfélags iii) fáar konur eru tvíkynhneigðar (í þessu er nánast hverri konu sýndur sem ekkert val fyrir karla eða konur ) iv) skilnaður er miklu verri en vantrú v) land er til staðar fyrir manneskjur til að nota, þroskast og njóta vi) það er jafn skylt móður fullorðins sonar að halda sambandi og sonurinn vii) móður að ala upp son sinn einn er óheppilegur og raunverulegur harmleikur fyrir barnið viii) guðsdýrkun foreldris fyrir verðmætar hugsjónir er góður og heilbrigður hlutur ix) fullorðnir bera áfram ábyrgð á kynferðislegri hegðun sinni, sama aldur þeirra og skyldu. að taka þátt í þessari nánustu og gjöfulustu athöfnum eingöngu í nánustu og opinskáustu fórnfýsi samböndum: hjónabandinu -- trúðu mér, þér munuð EKKI líka við þessa mynd! Í meginatriðum er það eins konar Howard Stern náungi sem er felldur af Jane Fonda konar konu (hugsaðu um The Electric Horseman). Þetta er ljótt efni vegna þess að gildin, hugsjónirnar og handritið eru öll svo skaðleg. Ég deili öðrum andmælum um skrýtna hlutina í skrifunum: a) hvers vegna myndi þessi maður missa hverja kærustu sem hann á -- vegna þess að hann neitar að gefa upp um það Dauði og útför móður hans olli því að hann gat ekki haldið stefnumót með þeim? Það er ráðgáta hvers vegna hann heldur áfram að segja „þetta var persónulegt“ þegar hann stendur frammi fyrir reiðum og vonsviknum konum. HA? b) það er gríðarlegt ósamræmi (þ.e.a.s. handritshöfundurinn vill hafa það á báða bóga) með því að segja okkur að móðir söguhetjunnar hafi elskað föðurinn með öllu sem hún átti - og svo seinna er okkur sagt að það hafi aðeins verið ein stór ást í lífi hennar - lesbíska kærasta hennar.c) undirliggjandi lagaforsendur eru bull. Okkur er aldrei sagt að skiptastjórinn hafi nokkurn rétt til að búa á eigninni - aðeins að hún ákveði tímasetningu eignarréttar eins erfingja og rétt til að hafa eignina. Samt sem áður lætur myndin einhvern veginn líta út fyrir að skiptastjórinn sé réttur íbúi - sem er brjálað. (Reyndu að hugsa um hvaða skiptastjóra einhvers erfðaskrár sem er sem notar eigur látinna áður en erfðaskrá erfðaskrár er uppfyllt - það gerist ekki).d) forsendan í þessari mynd er sú að konur laðast jafnt að körlum og konum - það er bara fáránlegt . Þannig er okkur sagt: i) að persóna Penelope Ann Miller sé að deita aðra karlmenn undir lok myndarinnar - eftir að hafa verið með látnum í fimm ár - og þar áður í fullnægjandi sambandi við söguhetjuna, ii) að Húshjálp söguhetjunnar eftir að hafa verið helguð góðlátum eiginmanni sínum á fullorðinsárum - er núna að deita annarri konu iii) að ein kærasta sem er í uppnámi út í söguhetjuna myndi því "gjarnan vilja reyna konu".iv) að karlkyns kynhneigður sé fús til að deita söguhetjan v) að persóna Mary Kay Place hafi náttúrulega horft á aðrar konur í háskóla ("og þær litu til baka" segir hún með fáránlegum sigurhöggi). Þetta er allt bara fáránlegt.Ég er sammála öðrum um hljóðið á DVD disknum. (Ég þurfti að halda henni í hámarks hljóðstyrk og spóla ítrekað til baka til að skilja nöfn, orðasambönd). Þetta er mynd eftir einhvern sem virkilega fyrirlítur hefðbundna hetjudáð hvers manns, hatar þá hugmynd að karlmaður þurfi til að ala upp barn, hatar hugmyndina. að það séu einhver nauðsynleg tengsl milli hjónabands og kynlífs. Myndin er til þess fallin að prédika - og slíkur áróður falskra skilaboða er ekki góður.