Hvað get ég sagt? Þetta er ein fullkomnasta mynd sem gerð hefur verið. Þetta er afturhvarf til glitrandi, rómantískra gamanmynda fjórða áratugarins..en með nútímalegu ívafi. Handritið springur af gáfum, sjarma, húmor og blíðu, kvikmyndatakan er hrífandi (NYC leit aldrei jafn falleg út) og auðvitað er það leikarinn! Dudley Moore snýr frammistöðu ferils síns sem Elskulegur, drukkinn Arthur Bach. Hann er líka sorglegur og raunverulegur.. ein af bestu línum myndarinnar er hans áberandi "Not Everyone who drinks is a poet...sume of us drink because we're not poets." Hinn mikli Sir John Gielgud vann verðskuldað Óskar fyrir frábæra frammistöðu sína sem Hobson, þjónn Arthurs og umsjónarmaður. Þó hann hafi litið svo á að það væri „taktu peningana og rekið hlutverk“, færir hann persónunni alla hæfileika, reynslu og hugrekki sem sérfræðingur og slægur grínisti. Aukaleikarinn er líka út af þessum heimi, allt frá ömurlegri ömmu Bach eftir Geraldine Fitzgerald til sprenghlægilegs Mafioso Stephen Elliott. Skorið er líka einstaklega eftirminnilegt og hrósar myndinni fullkomlega. Eina raunverulega vandamálið við myndina er hið illa örlagaða framhald sem hún varð til.