"Þegar ég dey, mun einhver jarða mig. Og ef hann gerir það ekki, hver er munurinn. Hverjum er sama, ha?" Þannig er lífsspeki (eða skortur á henni) dregin saman í eitt skipti fyrir öll í þessari minna klassísku en engu að síður skemmtilegu spuna af "Dollar-þríleiknum" eftir Sergio Leone. Í upphafsatriðinu hjóla þrír augljóslega vondir byssumenn inn í vesturbæ og með ógnandi augnaráði hræða þeir allt aumkunarverða venjulega fólkið sem felur sig á heimilum sínum. Athugull áhorfandi mun taka eftir því að hver af þessum þremur ber sláandi líkindi við persónur úr Leone's For A Few Dollars More. Það er einn strákur í poncho frá Eastwood, einn í svörtu jakkafötunum hans Lee Van Cleef og einn virðist haga sér eins og Indio eftir Gian Marie Volonte. En þessi mynd fjallar ekki um þessa stráka. Ekki fyrr hjóla þeir inn í bæinn þegar þeir eru skotnir niður af einhverjum sem er enn svalari en þeir, dularfullur hausaveiðari sem er einfaldlega þekktur sem Stranger.No. þetta er allt önnur saga. Í augljósri eftirlíkingu af The Good, the Bad, and the Ugly eftir Leone keppast þrír byssumenn aftur um falinn fjársjóð. Enn og aftur er hausaveiðarinn og mexíkóski ræninginn. The Stranger (George Hilton) er ofursvalur hausaveiðari með tilhneigingu til að skjóta fólk meðan hann er klæddur eins og prestur. Hann er á eftir verðlaunum fyrir ræningjann Monetero (Gilbert Roland). En þegar klíka Monetero stelur þrjú hundruð þúsundum í gullpeningum, fer ókunnugurinn á hliðina frá venjulegu starfi sínu. Til að klára þrennuna er spilltur bankastjóri Edd Byrne, Clayton. Hann vill líka fá peningana fyrir sig. En eftir að peningarnir eru faldir í burtu verður eini maðurinn skotinn sem veit hvar þeir eru. Nú er eina vísbendingin um felustaðinn heiðursmerki sem sýnir fjölskyldumerki. Leikurinn er of að finna fjársjóðinn áður en nokkur annar gerir það. Og hvaða byssu sem er getur leikið. Með fullt af byssubardögum, hnefabardögum og tvöföldum krossum færir aðgerðin þessar þrjár í fullkominn uppgjör, þrívegis jafntefli um falda fjársjóðinn ala The Good, the Bad, and the Ugly -- en með smá ívafi. Þessi mynd er auðvitað ekki eins góð og myndir Leone, en á endanum hverjum er það sama, ha? Þessi mynd er skemmtileg -- níhilismi sjöunda áratugarins, spaghettí vestra stíll. Það eru engar reglur, engin varanleg tryggð og ekkert rétt eða rangt - bara fjársjóðurinn og hvað sem þarf til að fá hann. Og þó myndin sé ekki klassísk, þá er endirinn svo sannarlega það. Hey, kannski getum við öll náð saman eftir allt saman, fyrir hundrað þúsund stykkið. Ef þú hefur gaman af spagettí vestrum, skoðaðu þennan. Hann er hraður, trylltur og þess virði að skoða. Ég heiti Evren Buyruk frá Crestline California