Á tímum þegar stjórnarskráin og meginreglurnar sem Bandaríkin voru byggð á eru fótum troðin af stjórnvöldum sem eru örvæntingarfullir til að draga athyglina frá eigin innri vandamálum, þar sem Genfarsáttmálanum, mannréttindum og erlendu fullveldi er óafsakanlegt hent, er spennumynd um ríkið að taka ólöglegar aðgerðir sem eru langt umfram það sem hryðjuverkamennirnir sem þeir berjast gegn gætu virst viðeigandi. Hins vegar, ef þú vilt sjá kvikmynd um það, prófaðu í staðinn hina gölluðu THE SIGE eftir Ed Zwick, því NADA er ein ungbarnalegasta 'pólitíska' spennumynd sem gerð hefur verið. Líkt og PRET-A-PORTER eftir Robert Altman hefur leikstjórinn tekið að sér viðfangsefni sem hann virðist gjörsamlega fáfróð um og setur fáfræði sína á næstum hvern einasta mynd. Hryðjuverkamenn hans eru afskaplega ósannfærandi hópur staðalímynda - Fabio Testi klæðir sig eins og hann væri að fara í prufur fyrir „Njósnari vs. njósnari“ ræma MAD tímaritsins, Michel Duchaussoy hagar sér eins og fáránlegur KRAKKARS Í SALURINN sem sendir upp félagsfræðiprófessorinn frá helvíti, Mariangela Melato, pappa millistéttarbyltingarkennda wannabe - sem hegðar sér við hverja ósannfærandi söguþráð eins og þeir vilji að vera veiddur. Spillt yfirvöld standa sig aðeins betur, en eru samt máluð í ósannfærandi stórum dráttum. Það er hægt að gera snjalla kvikmynd um heimskt fólk (sbr. KOSNINGAR), en þetta er fáránleg mynd um heimskt fólk sem gert er af fólki sem heldur að það sé menntamenn sem eru að tala niður til fjöldans. Í sannleika sagt, ef einhver myndi endurgera Testi, Duchaussoy og Melato með Jim Varney, Johnny Knoxville og Shannon Tweed, væri niðurstaðan í raun að hækka vitsmunalegt innihald myndarinnar, ekki lækka það. Chabrol gæti bara hafa komist upp með persónurnar sínar og atburðir ef hann tæki þá alvarlega, en sviðsetning hans er svo óhæf (bardagaatriðin myndu skamma leikskólabekk á meðan tökur á mannráninu eru vanhæfari en mannránið sjálft) og vanhæfni hans til að fá leikara sinn til að standa sig með að minnsta kosti nokkurri nálgun af auðþekkjanlegri mannlegri hegðun svo hrópandi að það er í raun vandræðalegt að horfa á (sérstaklega verður að nefna Duchaussoy hér: svo mjög góður í QUE LA BETE MUERE eftir Chabrol, hann er ótrúlega slæmur hér í frammistöðu sem er svo langt yfir toppnum að hann er kominn aftur aftur).Chabrol hefur gert nokkrar fínar myndir, en þú myndir aldrei giska á það út frá þessu áhugamannarugli - nýliði í starfi hans myndi aldrei vilja sjá aðra af myndum hans eftir þetta, sem væri mikil synd. Algjört rugl og sorgleg sóun á hugsanlega áhugaverðu efni. Ein stjarna af tíu - og það er að vera mjög örlátur.