'Felony' er B-mynd. Enginn vafi á því. Auðvitað, ef þú skoðar leikarahópinn gætirðu gert þér miklar vonir um afþreyingarmöguleika þess. Þessi mynd er stútfull af öllum þessum dásamlegu persónuleikurum sem þú ólst upp með, þeim með andlitin sem þú þekkir strax þó þú vitir líklega ekki nöfnin á þeim. Það er ótrúlegt að kvikmyndagerðarmönnum hafi tekist að koma öllu þessu fólki saman í eitt verkefni, næstum eins og þeir hafi ákveðið að halda B-myndaleikaramót. Í leikarahópnum eru meira að segja nokkra virkilega fyrsta flokks leikarar: David Warner, sem flestir þekkja úr 'Titanic' (þó uppáhaldshlutverkið mitt í hlutverkum hans sé Jack the Ripper í 'Time After Time') og Lance Henriksen, sem margir vilja. muna sem biskup í 'Aliens'. Þessir tveir leikarar hafa unnið frábært verk á löngum ferli sínum og gert mjög fínar myndir. Hins vegar, eins áhrifamikið og þetta safn leikara er, þá kemur hæfileiki þeirra aldrei að fullu fram á skjánum. Höfundar 'Felony' eyddu miklum peningum í að setja saman draumateymi og misstu síðan af gullnu tækifæri sínu vegna eins mikilvægs þáttar, samnefnara allra B-mynda: kjánalegt handrit. Við byrjum á kjánalegri forsendu. Vondu gæjarnir eru teknir á segulbandi við að fremja hræðilegt morð og þeir elta stanslaust kvikmyndatökuliðið til að eignast myndbandið og eyðileggja sönnunargögnin. En satt að segja, af hverju að nenna? Á þeim tíma sem það tekur þá að hafa uppi á kvikmyndatökuliðinu gæti þúsund eintök af þeirri spólu verið gerð og dreift til allra löggæslustofnana og fjölmiðla. Glæpamennirnir virðast ekki gera sér grein fyrir hversu gagnslaus viðleitni þeirra er og þeir tala eins og að stela og eyðileggja eina upprunalegu myndbandsupptökuna leysi allt vandamálið. Kjánalegt...en ég býst við að ef vondu kallarnir væru svona rökrétt þá væri engin bíómynd til. Síðan er það samtalið. Hún er stundum kjánaleg, stundum klisjuleg og stundum ótrúleg...allt sem maður hefur búist við af B-mynd. Auðvitað hef ég alltaf trúað því að sterk frammistaða geti sigrast á mörgum veikleikum í efninu. Í þessum leikarahópi eru leikarar sem eru örugglega færir um sterka frammistöðu, og þó að nokkrir leikarahópanna séu alls ekki góðir leikarar og hafi náð B-myndastöðu alveg verðskuldað, gæti maður samt vonað að sterkari hluti leikarahópsins væri fær um að hleypa lífi í hluta þeirra. Hins vegar eru vonbrigði að sjá að fáir leikarar þessarar myndar virðast í raun taka myndina nógu alvarlega til að gefa henni sitt besta. Það er ekki mikill innblástur áberandi í þessum gjörningum, en aftur á móti er þetta óhugsandi handrit. Nú skal ég viðurkenna að sumir af litríkari leikarunum í leikarahópnum tekst að bæta ákveðnu magni af pirringi í flutning línanna sinna, en satt að segja virðast jafnvel mjög fínu leikararnir sem ég nefndi áðan að mestu leyti áhugalausir og taka ekki þátt í saga. Talandi um söguna...jafnvel þótt leikarinn hefði verið af nógu háum gæðaflokki til þess að samræðurnar virtust aðeins ósléttari, þá myndi hann samt ekki leysa 'brotið' frá þeirri staðreynd að höfundur hennar fremur hið fullkomna gervi. af handritum til hasarmynda með litlum fjárhæðum: söguþráður með jafn mörgum götum og blokk af svissneskum osti. Þú getur horft á þessa mynd hundrað sinnum og þú munt samt ekki fatta hvernig allt gengur saman. Í viðleitni til að skapa spennu og halda áhorfandanum alltaf við, hendir rithöfundurinn alls kyns óvart og óvæntum útúrsnúningum inn í handritið sitt og endar með púsluspil, en þegar þú kemur á endanum finnurðu að það eru fullt af verkum. sem passa bara hvergi og annað sem vantar. Ég dáist að góðri spennusögu sem heldur mér áfram, en að búa til fléttur í söguþræði sem eru til bara til að rugla þig og sem eru ekki í samræmi við restina af sögunni er áhugamannalegt. Það var svo margt sem aldrei var útskýrt að ég fann fyrir miklum vonbrigðum í lokin. Ef þú ákveður að horfa á hana, vertu viðbúinn því að ruglast. Það fyndna er að þrátt fyrir allt sem ég hef sagt verð ég að viðurkenna að ég get ekki gefið 'Felony' 1/10 stjörnur. Þó ég geti ekki alveg sett fingurinn á hvers vegna, fannst mér þessi mynd í rauninni vera nokkuð viðkunnanleg. Kjánaskapurinn getur reyndar stundum verið skemmtilegur ef þú ert í stuði fyrir það. Auk þess er ég mjög hrifin af sumum þessara persónuleikara, og þó að frammistaða þeirra sé nokkuð slök miðað við hæfileika þeirra, þá fékk ég samt kikk út úr því að sjá þá. Núna geri ég mér grein fyrir því að ég hef verið að gefa þessari mynd einkunn frá sjónarhóli alvarlegs bíógesta. . Það er alveg mögulegt að ég hafi alveg misst af tilganginum. Það gæti verið að ætlun kvikmyndagerðarmannanna hafi allan tímann verið að gera B-mynd. Kannski er kjánaskapurinn öll algjörlega viljandi. Ef það er raunin, og ef ég ætti að meta það á þeim forsendum, þá yrði ég að segja að „Felony“ er klassískt í tegundinni af tongue-in-cheek hasarmyndum. B-myndaaðdáendur munu elska að sjá alla uppáhalds leikarana sína saman í einni mynd, munu fá smá hlátur úr handritinu og skemmta sér af heilbrigðum skammti af byssum, sprengingum og eltingarleik.