Þetta er ein af mínum uppáhaldsmyndum, sem nær aftur til bernsku minnar. Það gerist í afskekktu óbyggðum Síberíu um aldamótin, og lítið samfélag vaknar þegar afar kaldur vetur neyðir tvö tígrisdýr til að koma niður af fjöllunum í leit að æti og fara á afskekktum bæjum. Í þessu andrúmslofti erum við kynnt fyrir Avakum, einsetumanns loðfangamanni, sem býr úti í náttúrunni, þegar hann kemur til þorpsins til að selja árlega afla sinn til Boris, náins og frekar eina vinar síns í þorpinu, sem rekur verslun. Að beiðni Boris fer Avakum með hrokafullum syni vinar síns, Ivan, í leit að ógnvekjandi tígrisdýrum. Persónuleikar hrynja og skapur blossar upp þegar hinn eldri og reyndari Avakum gagnrýnir aðferðir áhugamanna Ivans, sem aðrir meðlimir veiðinnar tóku einnig eftir. Á öðrum degi sjá veiðimenn bráð sína og elta. Í þykkum skógi særir Ivan eitt af tígrisdýrunum sem ræðst síðan á ógæfumanninn. Avakum, sem sér Ivan flækjast við tryllta dýrið, skýtur, en lendir óvart á Ivan. Hann drepur tígrisdýrið þegar það flýr. Hinir veiðimennirnir koma á vettvang, grunsamlegir. Aftur í þorpinu vinnur læknirinn að því að bjarga hinum særða Ivan. Avakum reynir að yfirgefa þorpið en stendur frammi fyrir vinum Ivans. Grindvíkingurinn burstar þær þó af sér og flýtir sér af stað með hundasleða sínum. Ungu þorpsbúarnir sverja eftir honum að þeir muni sækja hann ef Ivan deyr, sem hann gerir síðar, en áður en hann deyr útskýrir hann fyrir föður sínum að þetta hafi verið slys. Boris gamli, þegar hann frétti af nánum vini sínum sem var hlaupinn út úr þorpinu, rétti úr hópnum "lynch múg" og fer út á eftir Avakum til að finna hann og koma hlutunum í lag. Og þannig hefst aðalsagan. Einföld kvikmynd, hún vekur upp átök mannsins og siðmenningarinnar á móti náttúrunni, aðallega baráttu Avakums til að lifa af einn úti í óbyggðum. Vetrarlandslagið er mjög vel tekið upp. Ef til vill er sterkasti þátturinn í myndinni hljóðrás Jimmie Haskell. Mjög sentimental og ögrandi, aðalstefið minnir á Adagio eftir Albinoni. Aðrar hreyfingar endurspegla rússneska stíl, auk nokkurra þjóðlagalaga. Því miður er ekki hægt að kaupa þessa mynd, að mínu viti, sem er frekar synd. Eintakið sem ég á, sem tekið var upp úr sjónvarpi fyrir tæpum tuttugu árum, fer hægt og rólega að hraka. Þessi mynd verður að sjá fyrir þá sem kunna að meta hana, ef þeir geta fundið hana. 8/10