"Ordinary Decent Criminal" er nokkurs konar byggð á hetjudáðum Martin Cahill, sem þegar var viðfangsefni kvikmyndar John Boorman, "The General" árið 1998. Cahill átti erfitt uppeldi í fátækrahverfi og útskrifaðist úr smáglæpum yfir í vopnað rán með sóma. Hann réttlætti glæpaferil sinn með því að benda á fátækan bakgrunn sinn við hvert tækifæri. Þetta er algeng afsökun fyrir glæpamenn sem horfa framhjá þeim þúsundum fátækrahverfisbúa sem snúa sér ekki að því að ræna pósthús og selja byssur til að ná endum saman. Cahill gerði lögregluna og staðbundin yfirvöld að fíflum, svo ekki sé minnst á IRA, sem skilaði honum eins konar „þjóðhetju“ stöðu auk þess að gera hann að mörgum óvinum. Hins vegar var hann í grundvallaratriðum siðlaus þjófur, sem þjónaði sjálfum sér. Aðal vandamálið mitt með "ODC" er að söguhetjan er gerð út fyrir að vera elskulegur írskur fantur. Kevin Spacey stendur sig vel í að túlka Michael Lynch með blöndu af feitum þokka og hljóðlátri ógn, en persónan er of siðlaus og eigingjarn til að hægt sé að líta á hana sem einhvers konar hetju, jafnvel andhetju. Myndin er vel tekin og vel leikin af fínum leikarahópum en það sem bregst henni er handritið. Rithöfundurinn Gerard Stembridge getur ekki gert upp hug sinn; er hann að skrifa írskt "Lock Stock" eða grittari meðferð á þjófnaðarferli Martins Cahill? Það er vandamálið þegar rithöfundur byggir aðalpersónu sína á raunverulegri persónu. Það er líka óheppilegt að "ODC" fylgdi bíóútgáfu John Boormans "The General", sem var nákvæmari lýsing á sögu Martin Cahill. Cahill var slægur þjófur sem vissi gildi góðrar kynningar, svo það er ekki að undra að hetjudáðir hans hafi fengið kvikmyndameðferð. Það sem ER furðulegt er að stúdíó var tilbúið til að taka sögu Cahill og gefa henni ánægjulegan endi í Hollywood-stíl. Þjófur Kevin Spacey, sem er töfrandi, stórbrotinn, Michael Lynch, fær að hjóla í nafnleynd á mótorhjóli sínu í „ODC“. Í raunveruleikanum var Martin Cahill tekinn af lífi af IRA, bara til að sanna að enginn gerir gamaldags, sértrúarsöfnuð og spillt para-hernaðarsamtök að fífli og kemst upp með það. Hinn raunverulegi Cahill hefði aldrei farið frá frægð sinni vegna þess að það styrkti sjálfsmynd "Man of the People" hans. Að láta Michael Lynch gefa allt upp til að forðast dauðann í "ODC" er lögga endir á veikri og grunnri mynd.