Eftir að hafa horft á fyrstu 20 mínúturnar af Blanche (því miður gat ég ekki tekið meira af því), hef ég nú staðfest að hún gerir það ekki. Í grundvallaratriðum er þessi "mynd" móðgun við alvöru frönsku leikarana sem taka þátt í þessu farsíska drasli. Það byrjar á hugtaki sem hefur verið notað með góðum árangri í frönskum gamanmyndum ("Deux heures moins le quart avant Jesus Christ", "La Folie des Grandeurs",...): söguleg kvikmynd með ótímabundnum tónum / samræðum. Þetta getur gefið frábæran árangur ef það er studd af frábærum leikurum og "fínleiki" í leikstjórn og forðast hinn óttalega "þunga gamanmynd" fordóma. Því miður eyðileggur hinn hestafulli Lou Doillon allt og Blanche, í stað gamanmyndar, breytist bara í hryllingsmynd. . Hryllingur fyrir kvikmyndafíla sem vilja vera undrandi og hneykslaðir að horfa á fína leikara eins og Decaune, Zem eða Rochefort berjast í miðjum þessum skrautlega burlesque kitchy-prissy farsa.