Þessi snemma B-inngangur í þjóðræknisflokkinn skellti glæsilegri ungri Gene Tierney á auglýsingar og veggspjöld, en þú verður að bíða dágóðan tíma áður en þú sérð hana, hjólandi í Hollywood-væddri úlfaldalest. Áður höfum við stillt George Sanders og Bruce Cabot upp í eyðimörkinni sem stráka sem ná varla saman, en verða að safnast saman í andlitinu árás. Ég hef séð Sanders sem svo marga skemmtilega spilara að það var gaman að verða vitni að sjaldgæfum góðum strák. Hins vegar er töfra Bruce Cabots mér frekar hulin ráðgáta - hann er lágkúrulegur og fágóður í samanburði, en mér hefur alltaf fundist hann bara kominn upp, brosandi, undan bíl, þakinn feiti og í sjötta bekk menntun. Sumum líkar við þær þannig, eins og sígaunadrottningapersóna Gene. Þetta er hasarævintýrafylling, tho, og rétt eins og við höfum verið varað við því að ráðast inn á heimamenn með byssum, tilbúnir til að skemmdarverka og ráðast á Breta í landi þeirra, þá er lokabyssubardaga þar sem við verðum að missa aðalpersónu fyrir gott af öllu. Þessi eiginleiki krefst ekkert meira en allrar athygli þinnar á laugardagseftirmiðdegi, forritara sem gerði allt annað sem það var parað við betra. Það var næstum áhugaverðara að bera kennsl á frábæran aukaleikara og óvænta framkomu Dorothy Dandridge í einu af fyrstu hlutverkum hennar. Tvær eða tvær og hálf stjarna af fimm.-MDM