Eins og Ishtar og King of Comedy, aðrar frábærar, misskildar gamanmyndir, hefur Envy frábæra frammistöðu tveggja leikara sem leika í raun, tapara (kannski vera of gróft orð, ég mun kalla þá úthverfa undir-afreksmenn). Þessi mynd var dökk grínperla, og ég er ekki viss um hvað fólk býst við. Mér finnst gaman að sjá stóra stúdíógamanmynd sem er ekki full af augljósum húmor og ég trúi því að litlu augnablikin í þessari mynd geri hana þess virði. Andlitssvipurinn á Stiller þegar hann sér hundinn hverfa í fyrsta skipti fangar augnablik, augnablik sem flestir ættu að geta þekkt í sjálfum sér. Já, þetta var frekar einföld saga, en hún skoðaði rót öfundar á mjög áhugaverðan hátt. Það voru fullt af frábærum atriðum (afleitur „skáli J-Man við vatnið“, óhátíðleg greftrun Corky, eiginkonuhlutverk Weitz og J-Man Walken -- allt frábært efni. Ég þoli ekki fólk sem kemst á IMDb og miskunnarlaust rusla kvikmyndir þegar þeir hafa nákvæmlega ekki hugmynd um hvað þarf til að gera eina. Ég mun taka Envy yfir næstum hvaða tíu vinsælustu gamanmyndir ársins sem er (fyrir utan Napoleon Dynamite.) Hún er fyndnari, skrítnari og óviðjafnanleg, skemmtileg gimsteinn. Mundu þetta fólk; Oftast jafngildir vinsæll ekki gott.