Eitt af því sem vakti mesta athygli mína við þessa mynd er hvernig persónurnar og tengd saga þeirra þróast á flugi. Ég býst við að rithöfundarnir vildu að við myndum fá áhuga á persónunum með því að þvinga ekki persónur þeirra. Forsenda þess að nota list og handverk húsgagnahönnunar og smíði húsgagna var einstakt þema og/eða hliðstæða fyrir því sem fjölskyldur/systkini ganga í gegnum í lífinu. Það flókna að eignast tvíbura þjónaði sem staðgöngufaðir og jafnvel eiginmaður jók mikla spennu í átt að því að gera þessa mynd tilfinningalega áhugaverða. Einnig, þó að sagan hafi ekki verið sú sem fjöldinn gæti tengst beint við (þ.e. gyðinga/tvíbura/fjölskyldufyrirtæki) eru þemu nokkuð alhliða þar sem hver fjölskylda hefur svartan sauð í henni. Það gerði þetta mjög spennandi.