Ástralski stýrimaðurinn Alex Frayne, fæddur í Bretlandi, vekur athygli með undarlegu, sem krefst nákvæmrar lestrar, sjónrænt töfrandi Modern Love (2006). Að fylgja fótum manns sem er ófær um að stjórna róttækri persónuleikabreytingu sem ýtt var undir dauða náins ættingja myndar býður upp á heillandi skoðun á sálfræði mannsins. Dreift af Accent Film-Australia. John (Mark Constable), eiginkona hans Emily (Victoria Hill) og sonur þeirra Edward (William Traeger) koma til lítilla suðurhluta bæjar til að sjá um eignir látins frænda síns (Don Barker). Á meðan Emily og Edward skrá sig inn á hótel á staðnum byrjar John að spyrja heimamenn um dauða Tom frænda - sumir segja að hann hafi framið sjálfsmorð, sumir vilja ekki tala. Hinn undrandi John kemur með sína eigin kenningu - Tom frændi er á lífi og við góða heilsu, felur sig í nálægum runnum. Ef ekki hefði verið fyrir einstaka línur af samræðum sem notaðar eru til að létta þungan andrúmsloftið. . Tekið með 16 mm myndavél, útþvegið litasamsetning hennar er undarlega lýsandi fyrir hugsandi sókn rússneska leikstjórans inn í mannlega kvöl. Kannski er það ekki tilviljun að það var á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Moskvu þar sem Modern Love var frumsýnd. Þegar horft er undir yfirborð þessarar einstöku klippimynda af vímuefni, kemur hins vegar í ljós örlítið aðra mynd - á meðan kvikmyndir Sokurovs hafa tilhneigingu til að vera sársaukafullar innilegar, að því marki að þeir slíta aðalsöguhetjurnar viljandi frá umhverfinu í kring með því að þoka öllu í stóra skvettu af valinn gulu leikstjórans, Modern Love nærist mjög af ástralskri sveit. Smám saman sálfræðileg umbreyting John er háð henni og því meira sem sagan þróast því meira verður augljóst að náttúran var órjúfanlegur hluti af sýn Frayne. Í The Second Circle eftir Sokurov snýr ungur maður aftur til rússnesku sveitarinnar til að jarða látinn föður sinn. Í kofanum þar sem gamli maðurinn bjó eitt sinn er allt hulið ryki. Hann safnar saman hinum fáu gömlu fötum sem eru á víð og dreif og setur lík föður síns í kistu. Síðan kveður hann og jarðsetur. Það sem eftir er af myndinni er langvarandi hugleiðing um hrun sovéska kerfisins, einmanaleikann og óánægjuna sem margir voru skildir eftir. Þvert á móti er það sársauki, einmanaleiki og óánægja með "nútímann" sem skyndilega herjar á líf Johns. Ólíkt The Second Circle en hér hefur aðalsöguhetjan tækifæri til að endurtaka nútímalíf sitt. Eiginkona hans og sonur bíða hans, en samt gengur hann í burtu. Hægt og bítandi byrjar nútíminn að sundrast undir þunga nokkuð ruglingslegrar fortíðar. Ég efast um að Frayne hafi ætlað að nútímaást væri svo sláandi lík því sem Sokurov gerði í The Second Circle. Samt er hraðinn, og sérstaklega furðulegur rammgerðin, einmitt það sem umbreytir þessari mynd í næstum hugleiðsluupplifun - erfiða og gríðarlega brothætta nálgun við að afbyggja sálfræði mannsins sem leikstjórarnir tveir hafa náð fullkomnun á tökum. Mark Constable skilar fyrsta flokks frammistöðu eins og John bætir enn meiri dýpt við mjög krefjandi persónu sína. Andlitssvip hans eru framúrskarandi. Bæði Victoria Hill og William Traeger passa fullkomlega við spennuþrunginn sjónrænan stíl sýningarmyndarinnar.