Þótt hún hafi verið kynnt sem ein einlægasta tyrkneska kvikmyndin með áhugamannahópnum, Ice-cream, er I Scream meira eins og skopmynd af einlægni. Söguþráðurinn hefst með draumi Ali, farandíssölumanns í bæ í Vestur-Anatólíu, þar sem hann sér sig ná árangri með sömu markaðsaðferðum stórra ísfyrirtækja. Hann dreymir um að leika í sjónvarpsauglýsingu vöru sinnar með fallegum fyrirsætum í bikiníum, dansa í kringum sig. Þegar draumur hans breytist í martröð, vaknar hann með mikla stinningu við hlið stórkostlegrar eiginkonu sinnar, sem neitar að stunda kynlíf með honum í 6 ár án augljósrar ástæðu. Er það vegna þess að honum gengur ekki vel í starfi? Greinilega vegna þess að hann segist hafa verið að selja betur í gamla daga þegar enginn þrýstingur var frá alþjóðlegum ísfyrirtækjum. En þetta segir hann; við sjáum hann reyndar ekki þjást svo mikið: hann selur enn gott, ferðast um nágrannaþorpin á meðan lærlingurinn hans dvelur í búðinni, selur ís til bæjarbúa. Ali kennir stórfyrirtækjum um að nota sætu- og litarefni á meðan hann notar alvöru „sahlep“ (duftformar rætur fjallabrönugrös). Ali kaupir mótorhjól með bankaláni til að vera farandsali og birtir auglýsingar á staðbundinni sjónvarpsstöð sem kýs að senda jafnvel fréttablaðið á staðbundinni mállýsku. Eiginkona hans er ekki hrifin af viðskiptaháttum hans, þau rífast alltaf og Ali hótar henni að hann geti gert mjög slæma hluti á augnabliki af æði. Á mjög vel heppnuðum degi er ömurlegu hjólinu hans stolið af illa hegðun smástrákanna. bærinn. Í leit að stolnu hjólinu sínu fer Ali til lögreglunnar, kennir stórfyrirtækjum um þjófnaðinn, en auðvitað tekur enginn hann alvarlega. Ali er pirraður yfir nöldri konu sinnar og fer á krá og verður fullur. Einn af vinum hans við borðið hans, sósíalisti í bænum, heldur kennsluræðu og gagnrýnir hnattræna stefnu, og án raunverulegrar tengingar, stekkur hann að efninu um frystingu á heimsvísu. Ali snýr aftur heim og ákveður að drepa sig með eitri. Konan hans vaknar og kemur í veg fyrir hann. Gamall nágranni fer með hann í næturgöngu og ráðleggur honum um lífið. Samkvæmt honum getur Ali jafnvel selt heitan sahlep-drykk ef heimurinn stendur frammi fyrir frystingu á heimsvísu. Þegar hann kemur heim, sjáum við skyndilega að konan hans skildi gildi hans, kom fram við hann eins og hetju og lofaði karlmennsku hans. Á meðan veiktust þjófstrákarnir við að borða of mikinn ís. Þeir játa fyrir lækninum að hafa stolið hjólinu hans Ali. Ali fyrirgefur þeim og þar kemur hinn gleðilegi endir. Þó að söguþráðurinn líti kannski út fyrir að vera efnilegur á vissan hátt, þá er það frásögnin sem gerir þessa mynd óeinlæga og cheesy. Í fyrsta lagi sýnir leikstjórinn ekki mikla viðleitni til að segja söguna sjónrænt; allt er byggt á samræðum. Og samræðurnar hætta aldrei til að sýna okkur að kvikmyndagerð er í raun myndlist. Jafnvel vandræði Ali eru ekki sannfærandi vegna þess að við sjáum það ekki, við skiljum það bara af orðum hans. Leikstjórinn markaðssetur mynd sína sem réttláta baráttu Ali gegn stórum ísfyrirtækjum, en ekkert er í myndinni um stórfyrirtæki. Við sjáum ekki pressuna þeirra nógu mikið. Myndin gerir Ali reyndar að athlægi fyrir að trúa því að stórfyrirtæki standi á bak við þjófnaðinn. Og þegar mótorhjólið hans finnst leysir það öll vandamál: Ali verður hamingjusamur og kraftmikill eiginmaður. Ekki raunveruleg gagnrýni á alþjóðahyggju. Í öðru lagi er myndin töff vegna grófs húmors. Kannski er fólkið í þessum hluta Tyrklands að bölva svona mikið og gera svo marga grófa brandara í sínu daglega lífi, en dónalegt orðalag og grófur húmor er ekki nóg til að gera kvikmynd fyndna. Ég hefði kannski sætt mig við það ef þau væru bæði dónaleg og "snjöll" en þetta eru alls ekki sniðugir brandarar, þeir eru bara cheesy. Kannski hef ég rangt fyrir mér, kannski líkar Bandaríkjamönnum kannski austurlenskri útgáfu af American Pie stíl húmor. En American Pie hafði aldrei tilkall til þess að vera tilnefnd til Óskarsverðlaunanna eða hafa pólitískan boðskap! Ef þú heldur að þú getir hlegið með því að sjá stóra stinningu karlmanns í stuttbuxunum sínum (og við þurftum að þola þennan brandara tvisvar!) eða gamla þorpskonu sem segir „f**k you“, þá gæti þér fundist þessi mynd fyndin.