Besta myndin um hjónaband og fjölskyldu. Þetta er mjög áhugaverð hugleiðing fyrir pörin sem munu koma að hættulegum og mótsagnakenndum heillandi heimi hjónabands og fjölskyldu. Þessi ákvörðun gæti verið betri eða verst í lífi okkar og barnanna okkar. Raunveruleg afskipti eða hjálp 'vina' -eða böðuls ef við förum-. Raunverulegt hlutverk fjölskyldna: þær geta hjálpað eða þær geta eyðilagt okkur. Brjálaði presturinn sem mögulega er ekki mikið vitlaus að segja hvað gæti gerst samkvæmt tölfræðinni og raunveruleikanum. Par sem hugsar í „sérstakt“ hjónabandi, lifir sársaukafullri sögu í eigin framtíðarsögu. Hverjum líkar við samningshjónaband? Enginn, eftir að presturinn segir sína eigin sögu ef hann lætur framtíðina í öðrum höndum, ef þeir vita ekki HVER er hjónabandið. Að vandamálin séu sönn, að lífið krefjist raunverulegrar þátttöku, ábyrgða, ​​af hverjum og einum. Að raunveruleg fórnarlömb skilnaðarins séu börn, með réttu nafni Andrea í myndinni- eða nöfnum. Að fóstureyðingin sé aðeins auðveld útgönguleið: sorg, eftirsjá og óhamingja verður til staðar eftir fóstureyðingu. Að ríki og almannatryggingar hugsi hverju sinni minna í raunveruleg vandamál fjölskyldnanna. Slúður „vinanna“, framhjáhaldið vegna veikleika og örvæntingar Steffaniu vegna þess að Tomasso lifir lífi sínu eins og hann væri einn. Kannski gæti einhver haldið að þessi mynd sé svartsýn mynd, en ekki. Steffania og Tomasso, í djúpum hjörtum þeirra, líkar þeim við fallegt hjónaband og fjölskyldu, ef ekki, hvers vegna líkar þeim við hjónaband? Sannlega og fallegt hjónaband er eingöngu háð hjónunum: ákvörðunum hvers og eins, athafna hvers og eins í lífi sínu. Fjölskyldan gæti verið staður þar sem hverjum og einum finnst hann elskaður vegna þess að vera hans eða hún, aðeins með því að vera til. Handritið er dásamlegt. Sýningarnar eru frábærar: Steffania og Tomasso, næstum tortrygginn prestur! Frábær leikstjórn og handrit. Litirnir og stjórnun myndavélanna, frábært.