Þetta var versta mynd sem ég hef séð í kvikmyndahúsum. Þetta var bara samansafn af endurunnu efni. Fólk að fá höfuðhögg er ekki fyndið. Það er ekki fyndið að fólk sé sparkað. Eftir þriðja skiptið sem strákur fékk spark í punginn var ekki einu sinni yngsti áhorfandinn hlæjandi lengur. Það varð bara fljótt þreytt. Ég fór með yngri systur minni. Hún hlær reyndar upphátt að King of the Hill en þetta kvikmyndameistaraverk leiddist henni. Ég er ekki hissa. Sagan er frekar léleg. Dvergur þjófur stelur stórum demanti í því sem var örugglega auðveldasta rán í sögu Hollywood. Svo felur hann sig hjá fjölskyldu sem þykist vera barn. Ég veit að það hljómar spennandi en þetta er öll sagan. Segðu þessar tvær línur aftur og aftur í 1,5 klukkustund og þú munt fá myndina. Það voru fyrirsjáanlegir brandarar í miklu magni. Mér fannst ég virkilega rífa mig eftir að hafa séð þetta. Ég bjóst ekki við miklu og varð enn fyrir vonbrigðum. Ég vildi að Keenan myndi bara ráða nokkra almennilega rithöfunda til að skrifa brandara og/eða næsta handrit sitt. Þetta var jafnvel verra en White Chicks ef það er hægt. Ég hef séð framhaldsskólaleikrit sem voru betri og ódýrari. Það var ekkert jákvætt við þessa mynd. Mér líkar ekki að skemmtunin mín sé týnd.