þessi 2,5 klukkustunda þynnta hrjótahátíð virðist vera ein lélegasta afsökunin fyrir aðlögun, nokkru sinni. með greinilega kostnaðarhámark sem gerir ráð fyrir stórkostlegum staðsetningarmyndatöku í Grikklandi, peningunum hefði kannski verið betur varið í að vinna samhangandi handrit með persónuþróun og hvatningu skýrt útlistuð; sérstaklega þar sem frumvarpið hefur gengið í gegnum það vesen að gera þetta nú þegar. myndirnar skorti ástríðu og stefnu, þannig að áhorfandinn velti því fyrir sér hvort hann ætti yfirhöfuð að nenna að hugsa um fráfall söguhetjanna. sem dregur fram annan punkt - aðalpersóna upprunalega verksins, prospero, er ekki svo nefnd í þessari útfærslu þrátt fyrir að nöfn flestra annarra persóna séu notuð. töfrar og töfrar eru líka verulega fjarverandi í þessu tiltekna verki. Raunar hafa allir þættir sem gerðu sviðsútgáfuna af 'ofviðri' fulla af undrun og fróðleik sogið algjörlega úr þessari snúnu útgáfu um sjálfupptekinn, prúðan rass sem getur ekki fundið út hvernig honum er sama um neitt annað en óskýrleikann. af auði hans og völdum. þegar á allt er litið, dapurleg viðleitni í besta falli og hrottalega léleg eftirlíking af tilætluðum innblæstri.