Ef þú ákveður að horfa á Wild Rebels skaltu ekki búast við neinu djúpu og þroskandi. Ef þú ert að leita að kvikmynd sem kannar sambönd og uppbyggingu mótorhjólagengis, þá er Wild Rebels röng mynd. Ef þú ert að leita að afhjúpun um niðurbrot bandaríska menntakerfisins og vandamál unglingaafbrota, þá er Wild Rebels röng mynd. Ef þú ert að leita að bíómynd sem skoðar hversu vanmönnuð lögregludeildir á landsbyggðinni eru þegar þær standa frammi fyrir vel fjármögnuðu, vel skipulögðu gengi, þá er Wild Rebels röng mynd. En ef þú ert að leita að fáránlegri kvikmynd fullri af senu eftir senu af óviljandi húmor, hryllilegum leik, pappírsþunnum söguþræði og samfélagsleikhússtíl framleiðslugildum, þá er Wild Rebels rétta myndin. Wild Rebels er saga dúnsins. -á-heppni hlutabréfabílstjóra að nafni Rod Tillman (Steve Alaimo). Eftir eldheitt hrun (sem Rod gengur alveg ómeiddur frá þrátt fyrir að vera aðeins með bómullarbuxur og London Fog-jakka til verndar) ákveður Rod að hætta. Með enga áætlun um framtíð sína annað en að ráfa stefnulaus um bakvegi suðursins, rekst hann á Satan's Angels mótorhjólagenginu (gengi sem eru þrír heimskulegustu strákar sem nokkru sinni hafa rennt upp leðurjakka og konu sem þeir virðast vera deila). Þessi hópur húmorista eyðir tíma sínum í að hræða sveitabæ í Flórída með því að fremja voðaverk eins og að stela dagblaði úr póstkassa nágranna. Þessir bullandi fávitar þurfa einhvern til að starfa sem bílstjóri þeirra í stærri glæpum sem þeir hafa skipulagt. Eins og gefur að skilja geta þessir þrír Einsteinar aðeins keyrt ökutæki á tveimur dekkjum, ekki fjórum. Þannig að þeir ráða Rod til að framkvæma áræðni sem aðeins reyndur glæfrabílstjóri gæti eins og að halda bílnum á miðjum malarvegi á lághraða eftirför. Að lokum halda þeir banka, komast í fyrrnefnda lághraða eltingaleik og eiga í ömurlegustu skotbardaga við lögreglu sem hefur verið sett á filmu. Ég gæti haldið áfram að eilífu, en þú skilur hugmyndina. Ég hata hugtakið "svo slæmt að það er gott", en það virðist lýsa villtum uppreisnarmönnum vel.