Eitt sem ég er viss um að allir sem hafa séð þessa mynd séu sammála um er að hún er mjög hrollvekjandi. Hinar myndirnar í óopinberum þríleik Polanskis eru líka hrollvekjandi, en þær eru allar mismunandi hvað gerir þær hrollvekjandi, en þær fjalla í grófum dráttum um það sama, þær fjalla allar um hugann. Örugglega er starandi fólkið mjög hrollvekjandi, hvert þeirra sendi skjálfta niður hrygginn á mér sem gerði mig ófær um að sitja kyrr. Aftur, ef þú hefur séð hinar tvær myndirnar sem nefndar eru, þá er ég viss um að þér mun finnast þetta frekar hrollvekjandi, því þú byrjar að búast við dæmigerðum Polanski eiginleikum sem þú heldur að þú hafir lent í, hann er meðvitaður um þetta og mun halda áfram að stríða þér með einföldum hlutum, persónulega í hvert skipti sem Trelkovsky sneri hægt og rólega við þá myndi ég búa mig undir að stökkva, kannski er það bara ég, en mér fannst ætlað að gera það, þó það væri frekar lúmskt, þá er engin uppbygging af tónlistinni í þeim. augnablik. Leikurinn í þessu var nokkuð góður, aðallega þessi frá Polanski auðvitað, aðrar persónur myndarinnar hafa ekki mikinn tíma til að bera fram aðalhlutverkið. Polanski sannar sig í raun sem frábær kvikmyndagerðarmaður, hann getur ekki aðeins leikstýrt og skrifað frábærar myndir, heldur getur hann í raun leikið líka. Ég held að það sé enginn annar betri manneskja sem hefði getað dregið Trelkovsky-karakterinn af sér, Polanski kom sér fullkomlega fyrir. Mér finnst gaman að sjá kvikmyndir þar sem leikstjórinn er líka fyrir utan aðalleikarana, fyrir mér undirstrikar það virkilega frábæra fjölhæfni þeirra og hæfileika, sem ég ber mikla virðingu fyrir. Eitt sem mér líkaði ekki við þessa mynd er hvernig hún var gerð á ensku. Fyrir þá sem ekki vita, þá er þetta frönsk mynd, fjármögnuð af amerískri mynd, og til að gera hana farsælli viðskiptalega var hún að mestu leyti gerð á ensku. Það eru hlutar sem það er mjög augljóst að hefur verið talsett, og ég veit ekki af hverju það er, en 3/4 af þeim tíma þegar það er talsetning fá þeir algjörlega rangan mann til að gera talsetninguna. Það er kona í myndinni sem þegar hún talar er augljóst að þetta er talsetning, en þær fengu pirrandi manneskju til að gera raddsetninguna, það var alvarlegur sársauki í eyrum mínum að heyra hana tala, hún var með háværustu háhljóðröddina Ég hef heyrt það í nokkurn tíma, það virtist næstum því falskt, en ég sé ekki hvað tilgangurinn var, hún var frekar lítil persóna. Ég myndi satt að segja frekar vilja ef þeir skildu hana bara eftir eins og hún var tekin upp, hluta hennar á frönsku og hluta hennar á ensku, því talsetningin í þessari mynd var sársaukafull og var ekki nálægt (tvær gjörólíkar myndir, ég veit) hágæða annars myndar sem gerði svipaða hluti, sem var, The Good, the Bad and the Ugly. Ég geri mér grein fyrir að þetta er ekki stórt vandamál, bara þegar þú áttar þig á því verður það pirrandi, en ég er viss um að þú munt ekki sitja þarna lengi og reyna að lesa það sem þeir eru í raun og veru að segja, sama hvort þú kannt frönsku. frábært við Polanski er að hann mun láta þig halda að þú þekkir hann, að þú þekkir stílinn hans, sem þú gerir að sumu leyti, en í rauninni geturðu ekki séð hvað er á bak við það horn. Þessi mynd er mun opnari fyrir túlkun en hinar tvær myndirnar sem nefndar eru, sem mér finnst styrkja þessa mynd sérstaklega. Mér persónulega finnst þetta vera það besta af þessum þremur, ég er ekki viss um hver kemur næst, en þeir eru allir tiltölulega nálægt í stórleikastigi sínu. Endirinn er frábær, það er svo auðvelt að fækka honum í langan tíma og komast hvergi. Ég kýs að hugsa ekki of mikið um það, bara til að hafa mína persónulegu skoðun og láta hana vera. , svo ég geri það fljótt hér. Ef þér líkaði við Repulsion og/eða Rosemary's Baby, þá ábyrgist ég að þú munt vægast sagt njóta þessarar myndar. Fyrir þá sem eru of óheppnir til að hafa séð annað hvort þá mæli ég með því að þú skoðir þessa mynd ef þú ert að leita að einhverju sem er alveg hrollvekjandi mynd sem er frekar gáfuleg, sérstaklega endirinn, sem og ef þú ert að leita að einhverju sem fjallar um hugann , jafnvel ofsóknarbrjálæði, þó það passi betur undir Repulsion.