Mannlaus áhrif stríðs eru mikið rannsakað efni í kvikmyndum; sem og jafn mannskemmandi, en hugsanlega lífsnauðsynleg, mannskepnandi áhrif herþjálfunar. „Tigerland“ eftir Joel Schumacher fylgir stöðluðu sniðmáti, við sjáum menn meðhöndlaðir eins og óhreinindi en koma fram sem hermenn, með ákveðinni gagnkvæmri virðingu fyrir yfirmönnum sínum, og dómur er áskilinn um hvort slíkt öfgaferli geti talist réttlætanlegt; sem og mat á kostum stríðsins sem þeir eru þjálfaðir í (venjulega, eins og hér, Víetnam). En „Tigerland“ hefur athyglisverða mynd, með því að miða frásögn sinni við hógværan andófsmann að nafni Bozz (sem Colin Farrell leikur afburða vel), sem skilur að allt vald stjórnar að lokum með samþykki og skorti á meðvitund meðal þeirra sem eru máttlausir af eigin meðvirkni. . Í kringum þessa persónu hefur verið smíðað fræðandi, grípandi söguþráður og það er líka plús að hasarinn fer aldrei frá Ameríku (en 'Full Metal Jacket' eftir Stanley Kubrick, svo aðeins ein önnur mynd af svipaðri gerð sé nefnd, missti einbeitinguna þegar hasarinn fór fram. flutt til Asíu). Þrátt fyrir að þetta sé ekki mynd með yfirþyrmandi frumleika, þá er hún afskaplega vel gerð og grípandi áhorf í gegn: besta mynd þessa leikstjóra sem ég hef séð og meðal þeirra allra bestu í sinni tegund.