Þar sem ég er aðdáandi sjúkrahús- og læknisþátta hefur mér fundist þessi grípandi og stundum fyndinn (sérstaklega atriðin með Dr Whitman) sem vekur smá létti. Hins vegar hlakkaði ég til síðasta þáttarins því ég bjóst við því að þeim vondu yrði refsað og þeim góðu settir aftur inn. Í stað þess eru stjórnendur spítalans að gera sig enn meira að fífli á ótrúlegan hátt og það versnar og versnar hjá þeim góðu. Þú getur ekki varist því að velta fyrir þér hvað verkalýðsfélögin eru að gera eða vita Rob, Donna og Maria ekki til hvers verkalýðsfélögin eru til? Að auki, að sjá aldrei utan, tré, gras, sólarljós er svolítið þrúgandi. Skildi einhver hver síðustu orðin voru? e.a.s. svarið sem Rob Lake gaf við spurningu barna frú Strawberry "Af hverju ertu að segja okkur þetta allt?" Það var mjög svekkjandi að geta ekki skilið það.