Fastagestir Bergmans Max von Sydow og Liv Ullmann léku sem þorpshjón, Jan og Eva Rosenberg. Sagan byrjaði á venjulegu pari sem berst og farðar. Jan var viðkvæm manneskja, en flóttamaður sem einangraði sig frá heiminum. Eva er praktísk kona sem er að fá nóg af metnaðarleysi eiginmanns síns. Vegna þess að Jan frestar með að laga útvarpið sitt, eru þeir ómeðvitaðir um yfirvofandi stríð. Auðvitað kom stríðið og myndin var heillandi rannsókn á umbreytingum þeirra á hvort öðru og hver öðrum í gegnum innrásina þar sem óvinurinn og eigin ríkisstjórn þeirra misþyrmdu þeim. hljóðrásin var stríðshljóðið. Í einni senu var pulsandi bakgrunnsbyssuskotið, sprengingin og fluguhljóðið í flugvélum ótrúlegt. Af og til dró Bergman inn í andlitssvipinn þegar mismunandi atburðir gerðust. Þegar eitthvað ofbeldi gerðist, minnkaði hann til að láta áhorfendur skynja ofbeldið frekar en að sjá í návígi. Mjög vel gerð mynd.