Gagnrýnandinn sem kallaði þessa mynd brjóstmynd hefur greinilega misst af tilganginum. Það er augljóst að hann hefur ekki verið ungur eða saklaus í mjög langan tíma, eða hann gæti hafa skilið að harmleikurinn við það var að vel meinandi ungu persónurnar héldu í raun að þær gætu skipt máli með því að setja upp veggspjöld og halda rave fyrir friður. Bara ef það væri svona auðvelt. En svindlarnir sitja og hæðast að fólki sem reynir af fullri alvöru að bæta úr því ástandið versnar og versnar með hverjum deginum sem líður. Jæja, ef þú ert ekki hluti af lausninni, þá ertu hluti af vandamálinu. Aðalþemað er að hefnd gefur af sér meiri hefnd, sem gefur af sér enn fleiri, í sífellt stækkandi blóðbaði. Báðar hliðar munu segja þér sögur af grimmdarverkum framin af hinni hliðinni, sem þeir telja réttlæta að þeir fremji enn MEIRA í hefndarskyni. Hvar endar það? Og greinilega missti hann af þýðingu "bólunnar" sem vísað er til í nafninu, sem var að fólk sem býr í Tel Aviv er undarlega skorið frá ljótum raunveruleika þess sem er að gerast allt í kringum það, sem er að hluta til þess vegna sem þeir virtust svo barnalegir. . (Hann virtist líka halda að Ashraf gæti runnið í gegnum eftirlitsstöðvarnar án vandræða, sem segir mér að hann hafi ekki verið að fylgjast með þegar Ashraf sagði frá töfum og vandamálum sem hann hafði lent í.) Mér fannst það mjög hugrakkur af leikstjóranum, handritshöfundinum. , og báðir stjörnukrossaðir elskendur, til að uppfæra Rómeó og Júlíu söguna í nútíma vandræðaland og gera báða elskendurna karlkyns. Við skulum vera heiðarleg hér: Örfáir myndu eiga í vandræðum ef ein þeirra hefði verið kvenkyns (ung ást vinnur öll hjörtu) -- en þegar óánægja fólks með kynhneigð sína bætist við þá staðreynd að ótrúlega vill þetta sama fólk frekar láttu þá HATA hver annan, þá er niðurstaðan óumflýjanleg.