Á níunda áratugnum var heimurinn einfaldur í glímunni. Hulk Hogan myndi taka á móti Roddy Piper, eða vildarvinum Bobby Heenan eða Ted DiBiase og fara með sigur af hólmi oftar en ekki. Stundum fékk hann bandamann eins og Randy Savage árið 1988, en aðallega snerist þetta allt um Hulk Hogan gegn Bobby Heenan, og þannig ætti það að vera. En á þessu kvöldi átti það eftir að breytast, nýr meistari, maður sem WWE hélt að myndi vera þeirra maður fyrir 90s var krýndur. Það gekk ekki upp. En WWE hafði rétt fyrir sér varðandi eitt: Hulkamania var lokið og nýja röð þurfti að koma á fót. Þessi sögulega Wrestlemania, sú fyrsta sem haldin var utan Ameríku, hófst með því að Rick Martel sigraði Koko B Ware. Koko hafði í raun aldrei mikla heppni í Wrestlemania og var tekinn niður í stuttu máli hér. Næst á eftir Colossal Connection Andre the Giant og Haku settu titilinn sinn á tagliðinu gegn Demolition Axe og Smash og töpuðu. Nýir meistarar í tagliðinu krýndir. Í næsta leik vann Earthquake Hercules. Hercules var annar náungi sem hafði í raun ekki mikla heppni í Wrestlemania. Mikil heppni fyrir Brutus Beefcake þar sem hann batt enda á ósigrandi röð Mr Perfect. Jæja, ég býst við að einhver hafi þurft að binda enda á þetta. Roddy Piper og Bad News Brown börðust um tvöfalda tölu í hægum en skemmtilegum leik, næst sigraði Hart Foundation Nikolai Volkov og Boris Zhukov á 19 sekúndum. Ekki alveg samsvörun, því miður. Barbarian sigraði síðan Tito Santana í stuttum leik. Bandaríski draumurinn Dusty Rhodes og Saphire sigruðu síðan Macho King Randy Savage og Queen Sherri í sóðalegum blönduðum leik. Þetta var eina kvenkyns glíman sem raunverulega var í gangi í WWE á þessum tímapunkti. Næst var skemmtilegur leikur þar sem rokkararnir Marty Janetty og Shawn Micheals sigruðu The Orient Express í hröðum viðureignum. Það var mikið af góðum liðum á þessum tímapunkti. Jim Duggan vann síðan Dino Bravo í engu leik. Næst setti Ted DiBiase sína dýrustu eign, Million Dollar Championship, í höfn gegn Jake Roberts. Roberts var annars hugar af Virgil og taldi út af því að leyfa Ted að halda titlinum sínum í skemmtilegum leik og einum af lengri leikjunum í þættinum. Næst á eftir rekast Tvíburaturnarnir á meðan Big Bossman sigrar Akeem í stuttu máli, þar á eftir kemur Rick Rude að vinna stuttan leik með Jimmy Snuka. Loksins komum við að aðalbardaganum þar sem Hulk Hogan setti WWE titilinn á strik gegn Intercontinental Champion The Ultimate Warrior. Þetta er skemmtilegur leikur fram og til baka sem Warrior vann eftir að Hogan missti af falli. Áhorfendur voru óvenjulegir og leikurinn var frábært sjónarspil. Og svo var kyndillinn látinn ganga, en myndi Ultimate Warrior reynast sá meistari sem WWE vonaði að hann yrði?