Ég fékk Monster Man í kassa með þremur myndum þar sem mig langaði aðallega í hinar tvær en skemmti mér samt mjög vel við þær. Hún blandar saman hryllingi og gamanleik með sanngjörnum áhrifum, hjálpsamur talsvert af ágætis frammistöðu Eric Jungman sem nördaðan aðalhlutverkið, Justin Urich sem holóttur vinur hans og Aimee Brooks sem ástarhugans. Myndin er frekar fyrirsjáanleg og dregur úr hugmyndum úr fjölda annarra mynda, en helst skemmtileg út í gegn, með einhverju góðu óhugnanlegu gosi sem er kastað inn. Auðvitað stenst hún ekki klassískar dásamlegar gamanmyndir, en þetta gengur samt vel. Leikstjórinn Michael Davis stjórnar jafnvel einni eða tveimur hrollvekjandi senum, eins og á baðherberginu eða barnum. Myndin er áhorfanleg út í gegn ef hún er svolítið klúðursleg plottuð og skrifuð og fyrir mér missti hún hana aðeins undir lokin þegar Monster Man titilsins fer að líkjast meðlimi Slipknot og myndin reynir að fara í meiri hryllingsstíl en er' ekki nógu snúið eða sannfærandi. Síðustu augnablikin eru líka smávegis veik. Samt, þrátt fyrir skort á mikilli spennu og almenna kjánaskap, er þetta gott dæmi um tilgerðarlausa, oft hnökralausa splatter-gamanleik sem ætti að elska aðdáendur þess sama.