Tuttugu árum eftir að hafa horft á þetta finnst mér ég enn vitna í hluti úr þessari mynd eins og "Look between the two giant melons", eða ég byrja að syngja "Pabst Blue Ribbon Theme". Á hinn bóginn, 20 árum síðar, get ég nú skilið "Kjötvélina", þar sem það er enn fullt af svona staðalímyndum þarna úti sem þeir notuðu fyrir þessa mynd. Þetta eru merki um góða kvikmynd fyrir mig. Ég gæti sagt að þessi mynd standist tímans tönn, sem ég get eiginlega ekki sagt fyrir margar 80's kvikmyndir. Ég held áfram að þessi mynd er enn á lista yfir uppáhaldsmyndir margra sem krakki að alast upp á níunda áratugnum. Ef þér líkar við leiki, og hefur drauma um að verða „Game Master“, eða finnur sjálfan þig að doka út í þessar 80's kvikmyndir til að endurlifa æsku þína, þá þarftu að horfa á þetta. Einnig er það stundum kaldhæðnislegt og fyndið. En eitt er víst með þessa mynd, ef einhver býður þér einhvern tímann í "Great All-Nighter" þá meina hann ekki X eða acid trip partý, þeir meina, búðu þig undir miðnæturbrjálæði! Ó, þú munt sjá. Allir munu dauðlanga að spila! hehehehheh.