Ég get ekki skilið hvers vegna margir virðast hata þetta. Þessi mynd tengir saman margar af skarast umgjörð sögu- og biblíusögunnar á fimmta áratugnum og notar leikmyndir, leikmuni og búninga svipaða þeim sem sjást í öðrum kvikmyndum. Hér reynir sagan hins vegar að renna í gegnum alla mannkynssöguna, með rammasögu um mannkynið sem er fyrir rétti, með sektardómi sem þýðir að h-sprengjur munu springa um allan heim. Saksóknarinn er djöfullinn, leikinn af djöfullegri gleði af Vincent Price. Allt í lagi, svo það er dálítið flókið að kalla varnarmanninn „Anda allra manna,“ en ég held að það sé eitt af því sem gefur þessari mynd tilfinningu fyrir tímabilsþokka. The Spirit of Man er fyrir tilviljun nokkuð vel leikinn af Ronald Coleman, í síðustu mynd sinni. Þetta er líka síðasta myndin þar sem Groucho, Harpo og Chico Marx koma allir fram en ekki saman. Groucho leikur Peiter Minuet þegar hann kaupir Manhattan af indíánum, í atriði sem eingöngu er leikið fyrir húmor. Chico er alls ekki fyndinn sem munkur sem heldur að heimurinn sé flatur og Harpo, er okkur sagt, er ætlað að vera Isaac Newton sem uppgötvar þyngdaraflið. Flestar aðrar sýningar eru þó vel unnar. Aðrir áhugaverðir hlutir eru að réttarhöldin eiga sér stað í geimnum, sem er lýst sem svæði skýja og bláma. Það er eitthvað sem kallast „The Great Clock of Outer Space“, sem, þegar hún slær miðnætti, gæti bent til endaloka heimsins. En í hjarta sínu fjallar myndin um vandamál gereyðingarvopna og hina eilífu spurningu hvort maðurinn sé í grundvallaratriðum góður, eða í rauninni illt; og setur það fram á áhugaverðan hátt að mínu mati. Einnig ættu allir sem hafa gaman af útliti búningasögu fimmta áratugarins að líka við útlit þessarar myndar.