Jæja, ég verð að segja að þessi mynd var líklega fyndnasta mynd sem ég hef séð allt árið. Og ég meina það ekki beint á góðan hátt. Þetta er líklega aumkunarverðasta mynd sem ég hef séð í nokkurn tíma, og samt er það það sem gerir hana svo fyndna. Þú getur sagt að þetta fólk er virkilega að reyna að bregðast við, því miður fyrir það er það ekki að gera svona gott starf, sem gerir það að verkum að jafnar línur sem eru sendar í því sem á að vera alvarlegur tón koma út og hljóma mjög fyndið. Aaron Carter er í rauninni að leika karakter sem er nokkuð lík honum sjálfum í raunveruleikanum, en samt tekst honum að láta persónuna virðast þröngsýn og alls ekki raunsæ. Þessi mynd er ein af þessum myndum þar sem allt sem á að hljóma alvarlegt kemur mjög fyndið út og allt það sem á að vera fyndið er bara svo asnalegt og corky að maður verður að hlæja því maður veit hvað þeir eru að reyna. Þessi mynd er svo slæm, hún er í raun góð. Ég myndi örugglega mæla með því ef þú ert í skapi fyrir gott hlátur.