Eftir upphafsupptökur á svörtu blaði með blettum af hvítri málningu sprautað á það, ó OK, ég ætla að vera örlátur og kalla það stjörnusvið, við verðum vitni að geimfari sem hrapar á loftstein og neyðist til að lenda á jörðinni. Hræðileg geimfarsmódel lendir á hræðilegu módelvelli. Þrír nálægir tjaldvagnar rannsaka málið. Úr brennandi geimfarinu kemur skriðdýr eins og geimvera, „Næturdýrið“, allt í lagi, svo ég laug að það er gaur í dularfullri gúmmí-skrímslagrímu og silfurbúningi. Tjaldvagnarnir eru fljótt drepnir af leysibyssu Nighbeast sem skýtur hræðilegum tæknibrellum á fólk. Jack Cinder, sýslumaður bæjarins (Tom Griffith) er látinn vita. Hann gerir aðstoðarmanni sínum Lisu Kent (Karin Kardian) viðvart og safnar saman fjölda manna til að rannsaka málið. Á sama tíma hefur Nightbeast drepið óheppinn ökumann sem stoppaði í vegarkanti vegna leka. Tvö pirrandi krakkarnir hans hlaupa eftir hjálp. Þau nálgast hús, inni eru tvö ungmenni að kyssast, stúlkan segir „einhver hlaupandi í átt að húsinu“. Gaurinn stendur upp til að kíkja og verður fyrir árás og eyðileggingu af Nightbeast, það drepur stelpuna líka. Svo tekst það að drepa krakkana tvo með lasernum sínum, kannski er Næturdýrið ekki svo slæmt eftir allt saman. Þegar sýslumaðurinn og menn hans koma á staðinn eiga þeir í byssu/leysir bardaga við Nightbeast. Eftir hugsanlega óspennandi byssubardaga kvikmyndasögunnar lifa aðeins sýslumaðurinn, staðgengill hans og heimamaðurinn Jamie Lambert (Jamie Zemarel) af. En Nightbeast er enn á lífi, byssukúlur virðast ekki hafa nein áhrif á það. Daginn eftir heimsækir sýslumaðurinn borgarstjórann Bert Wicker (Richard Dyszel) og kærustuna Mary Jane (Eleanor Herman) til að fá leyfi til að rýma alla í bænum. Hann neitar að segja að ekki sé hægt að aflýsa veislu sem hann heldur fyrir ríkisstjórann (Richard Ruxton) og að hann vilji ekki skapa læti. Sýslumaðurinn rýmir bæinn samt. Tveir læknar, Steven Price (George Stover) og Ruth Sherman (Anne Firth) verða fyrir árás næturdýrsins áður en þau geta farið. Hins vegar tekst þeim að fæla Næturdýrið í burtu og lifa af. Ásamt sýslumanni hans og Jamie ákveða þau að vera eftir og berjast við geimveruna. Skrifað og leikstýrt af Don Dohler þarf þetta að vera áhugamannamynd, gerð með fjölskyldu og vinum, skoðaðu heimildirnar og sjáðu hversu margir Dohler eiga í hlut. Af þeirri ástæðu ætti ég líklega að slaka á henni en það kemur samt ekki í veg fyrir það, eða afsaka hana frá því að vera hreint út sagt hræðileg mynd í hverri deild. Það hefur enga sögu eða tilgang, hlutirnir gerast bara til að sóa tíma, hvað er með Drago (Don Leifert) að kyrkja fyrrverandi kærustu sína Suzie (Monica Neff)? Þetta og margar fleiri atriði bæta engu við myndina. Handritið hefur heldur enga rökfræði, af hverju heldur Næturdýrið sig um bæinn þegar talið er að það hafi verið rýmt? Tæknibrellurnar eru vandræðalega lélegar, sjáið bara áhrifin þegar Nightbeast skýtur einhvern með lasernum sínum, tölvueffekt sem 80's litróf myndi skammast sín fyrir. Það er í raun ekki mikið blóð eða saur í því, rifinn magi, afskorinn handleggur og afhausun en allir líta þeir út fyrir að vera lélegir. Kredit þar sem það á að vera, Nightbeast sjálft lítur allt í lagi að mestu leyti út. Það er kynlífssena á milli sýslumannsins og staðgengils hans sem verður að sjást til að trúa, tónlist sem jafnvel klám myndi skammast sín fyrir og tveir virkilega ljótir, naktir menn gera þetta að erfiðri röð á að horfa á. Minna en stjörnuleikur, ljósmyndun, tónlist, lýsing og klipping gera það að verkum að það er algjört verk að sitja yfir. Og það verra við þessa mynd? Það drýgir þá dauðasynd að vera leiðinlegt og ekkert skemmtilegt. Fyrirgefðu Don félagi, en ekki gefast upp á dagvinnunni! Klárlega einn til að forðast.