STJÖRNULEIKIN: ***** Laugardagskvöld **** Föstudagskvöld *** Föstudagsmorgun ** Sunnudagskvöld * Mánudagsmorgun Gamla Detroit er komið aftur, þar sem risastór Omni Consumer Corporation heldur áfram að gleypa allt sem á vegi þess er á meðan bygging nýja Delta City heldur áfram og ný ógn að glíma við í formi Kains, grimmdar eiturlyfjabaróns með ranghugmyndir um Kristslíkingu, sem selur banvænan nýjan ávanabindandi á götum úti sem kallast Nuke. Á meðan hann heldur áfram að glíma við minningarnar um fyrra líf sitt sem ásækja hann, ætlar blikkhúðuð hetjan að koma þessum illmenni niður - en endaði með því að verða höggvinn í brotajárn. Þar sem Robocop er úr leik, leggur miskunnarlaus viðskiptakona frá OCP fram áætlanir fyrir nýja android-inn sinn - trampandi, nöldrandi dýr í vél sem þarfnast jafn viðbjóðslegrar prófunar til að knýja hana - sem Cain passar fullkomlega við. Eftir stutta bilun í kerfi sínu snýr Robo aftur til að koma réttlæti á göturnar og gera upp við Cain. Upprunalega Robocop er mynd sem alltaf tekst að koma þér á óvart í hvert skipti sem þú horfir á hana, sama hversu oft þú hefur séð hana það, ein af þessum myndum sem bara er ekki hægt að gera aftur. Sem sagt, það kemur ekki á óvart að framhald hafi verið gerð - það kemur enn síður á óvart að sú framhald bliknar í raun miðað við upprunalega. Leikstjóri Empire Strikes Back, Irvin Kirschner, hefur búið til óþægilega, örlítið samhengislausa og of langa mynd sem nær ekki að fanga töfra fyrstu myndarinnar, sama hvað hún reynir. Og það gerir það svo sannarlega, fyndnu auglýsingarnar frá fyrstu myndinni sem birtast án stöðvunar, ádeila fyrirtækjanna sem miðar að því að vera aðeins skárri og hasarinn öskrandi jafn hraður og trylltur og áður, en með blóð/gorm enn illurlegri en fyrri myndin. Fyrsta myndin hlaut nafn fyrir viðbjóðslegt, blóðugt ofbeldi (þar á meðal kynfæri manns sem voru sprengd af og manni sprengd í sundur) en þó að það væri eftirminnilegra er ofbeldið/glæðið sem er til sýnis hér sadisískara og tilefnislaust. náttúran, með mjög óþægilegum og meinlausum tón. En á heildina litið skilur myndin þig eftir með tilfinningu um almennt sinnuleysi - hvers vegna ertu að horfa á þetta þegar þú gætir verið að horfa á frumritið aftur í staðinn? **