Eftir 10 áhorf á 20 árum held ég líka að þetta hafi verið besta viðleitni Crazy Gang á kvikmynd, með meiri samheldni í söguþræðinum en þeirra næstbestu, "Alf's Button Afloat". Þeir voru svo sannarlega brjálað tríó af tvöföldum þáttum sem aðallega var varpað saman á sviðinu, stundum fyrir framan kóngafólk, þar til Chesney Allen lét af störfum á fjórða áratugnum vegna „veikinda“. Hann lifði þá alla eftir árum saman. Þeir voru greinilega jafn vitlausir fyrir utan „vinnuna“ og spiluðu reglulega praktíska brandara hver að öðrum. Six Wonder Boys hópurinn heldur áleiðis til I'll-Get-Her-To-Tell-Me (Alaska) til að grafa eftir gullinu sem verið var að gera. fannst þar. Það virtist betri hugmynd en að fara til Mansfield ... vegna þess að þeir höfðu verið þar. Þegar þeir koma til Red Gulch komast þeir að því að upplýsingarnar þeirra voru aðeins 40 ár úreltar - þeir héldu að franskarnir sem voru í seku dagblaðinu sem þeir höfðu lesið bragðast fyndið. En þá skiptir það ekki máli þar sem þau hafa öll orðið ástfangin af Mjallhvíti og vilja hjálpa afa sínum að finna löngu týnda gullmagnið sitt. Baddie Bill "M" McGrew vill það þó sjálfur. Fjöldi orða- og sjónrænna orðaleikja er undraverður, en flestir þeirra munu líklega aðeins meika skynsamleg(?) fyrir Breta og fyrrverandi klappa sem hafa áhuga á að sjá breskar svart-hvíta gamanmyndir frá 30. áratugnum. Ég held að næstum öll kjaftæðin og venjurnar virka, þar á meðal Gold If patterið milli Bud & Chesney og "Whistle While You Work" pastisjið - meira að segja "Always Getting Our Man" Mountie innleggin. Dásamleg lítil kvikmynd, í frekar þreyttu ástandi en alveg mælt með henni.