*Dvalarstaður Al Capone*Hver skaut JFK?*Cynthia Gibb lendir í hlutverki "Gypsy" í endurgerð sjónvarpsins. Þetta eru nokkrar af stóru óleystu ráðgátum 20. aldarinnar. Hvernig get ég annars sagt það, nema að mér fannst hún óleysanlega hræðileg. Mannequin háttur, léleg afturhaldssöm leikur (þ.e. þessi tóma, stóíska augnaráð á meðan hann er meðleikari í atriðinu talar) og söngrödd sem flestir raddþjálfarar myndu meta "miðlungs". En hún er ótrúlega glæsileg og þegar allt kemur til alls, var það ekki það sem sígaunapersónan snýst um? Að skipta sér af útliti sínu vegna þess að hún skar ekki sinnepið í hæfileikadeildinni? Hvað hitt varðar... Bette er frábær. Hvort sem hún er að leika sjálf eða ekki að leika Mama Rose, þá virkar það á hvorn veginn sem er, og mér fannst Rosalind Russell jafn spennandi og gipsveggur í upprunalegu myndinni. Peter Riegart sem "Herbie" er hið fullkomna vanmetna álpappír fyrir Bette's of-the-top-mömmu, og hann er meðalhiti grauturinn á milli heita réttarins Midler og steinkalds músarinnar hans Gibbs. Það er alveg rétt hjá Riegart. Eitt síðasta öskrandi til mannsins sem ber ábyrgð á Cher brandara næstu áratugina: Bob Mackie. Dragdrottningar myndu drepa fyrir glæsileikann og glamúrinn sem sýndur er hér. Allt að koma upp pallíettur og perlur!