Það er kominn tími til að votta hinum frábæra Charton Heston virðingu eftir nýlega fráfall hans en þessi mynd er ekki sú eina. Aðrar myndir hans af fyrri kynslóð voru BEN HUR, THE TEN COMMANDENTS, OMEGA MAN og PLANET OF THE APES voru betri verk hans. Þessi mynd var gerð árið 1973 þegar reynt var að spá fyrir um framtíðarjörð, árið 2022, sem er svo offjölmennt að mannkynið hefur verið hagrætt af yfirvöldum til að borða alhliða matvæli sem kallast "Soylent Green" sem er framleidd með mannakjöti. Þessi furðulega og ósennilega mynd var jafn fáránleg þegar hún kom út og hún er núna og gerir ráð fyrir að íbúar Indlands, sem yrðu um 2 milljarðar á því stigi, væru þá kjötætur án þess að vita af því. kraftar hafa safnað saman til að mæta næringarkröfum offjölgunar með því að nota mannát. Því miður fyrir framleiðendur þessarar myndar er græni boðskapurinn sem þeir flytja ekki Græningjaflokkurinn í siðferði nútímans, guði sé lof. Mannæta var iðkuð af frumbyggjum á Nýja Sjálandi, Fídjieyjum og Borneó allt þar til aðeins 40 árum áður en þessi mynd var gerð en hefur lengi verið yfirgefin af mannlegri siðmenningu. Önnur kjánaleg spá í myndinni er að konur verða hálfgerðir kynlífsþrælar og snúa aftur í tímann af róttækum femínisma sem var í uppsiglingu árið 1972 þegar þessi mynd var gerð. Myndin var heimskuleg þá og er eins kjánaleg núna en inniheldur þó mjög ógleymanlega síðasta kvikmyndaframmistöðu eftir hinn látna og frábæra Edward G. Robinson en samt engin gild ástæða til að endurskoða myndina af öðrum ástæðum en af ​​fræðilegum ástæðum. Þetta er töff mynd og ég myndi ekki einu sinni mæla með henni fyrir barnabúa eða Charlton Heston aðdáendur. Allar aðrar umsagnir um þessa mynd sem ég hef lesið hljóma allar eins og vísa til dystópísks samfélags í framtíðinni þar sem miðstýrða þemað virðist aðeins taka til Bandaríkjanna þar sem vistfræðilegar hörmungar hafa átt sér stað. Eini kosturinn í myndinni er þessi jörð stendur frammi fyrir offjölgun.