Margt í þessari framúrstefnulegu háðsádeilu er fræðilega fyndnara en raunverulega fyndið (þó að hún hafi hláturmildar augnablik) en mikið af því er vegna þess að það virðist hafa verið klippt af hljóðverinu til að höfða betur til nákvæmlega hálfvitar það er verið að grínast. Margar aðstæður fá ekki að þróast, það er augljós ofdubbun á útsetningarefni og það versta af öllu að sögumaður útskýrir ALLT (sem flest þarfnast engrar skýringar), líklega vegna þess að einhverjir forsýningaráhorfendur skildu ekki hvað var í gangi. Með öðrum orðum, kvikmynd um að lúta í lægra haldi hefur verið... þú giskar á það. Maður vonar að lengri, betri útgáfa af þessari gamanmynd komi á endanum upp á DVD og hún verði sú cult-uppáhald sem hún á skilið að vera, en jafnvel í þetta limlesta og dálítið kómíska-anda-minnkað form, það er ein af eftirminnilegri myndum ársins - ógeðslegur viðbjóð gegn menningu okkar og allar þær leiðir sem hún hefur orðið rusluð, heimskuleg og ljót í nafni þess að höfða til yahoos. Ég horfði á hana rétt á eftir Land of the Dead, nýjustu mjólkun George Romero á hugmyndinni um að neytendur = zombie, sem er í grundvallaratriðum það sama og Judge er að koma með; en þar sem mótmenningarsjónarmið Romero (nú zombie = undirstétt sem þarf að gera uppreisn gegn hinum ríku) virðist vonlaust úrelt, þá er skoðun Judge ferskt, dautt og mun meira truflandi. Hlustaðu bara á yahoos í kvikmyndaáhorfendum þínum sem tuða upp um ríki Camacho forseta, rétt eins og hliðstæða þeirra á skjánum, og þú munt vita að við erum öll dauðadæmd.