Nýlega fékk ég lánað eintak af þessu rugli af kvikmynd, sem tók mig þrjár lotur á þremur dögum að komast í gegnum. Það er önnur athugasemd í vinnslu. En það sem ég vildi tjá mig um fyrst var kæruleysið á sérkennum DVD disksins. Það innihélt minnisleik þar sem spilarinn/áhorfandinn er beðinn um að raða saman dýrapörum til að þau geti farið um borð í örkina. Hins vegar, í hvert skipti sem það sýnir valið dýr, hvetur skjárinn spilarann ​​til að finna (eða óska ​​spilaranum til hamingju með að finna) „það er maki“. Þetta er stafsetningarvilla þar sem það ætti að vera "maki þess" sem eignarfallsfornafn, ekki samdráttur fyrir "það er." Það er pirrandi villa að halda áfram að endurtaka 16 sinnum eða oftar til að klára leik. Auðvitað er þetta verkefni krakka í raun, en kennir krökkunum ranga stafsetningu. Og, ó já, leikurinn breytist aldrei. Þetta er sami leikurinn með sömu stöðum sömu dýranna hverju sinni. Auk þess heldur það ekki skori, eins og fjölda hreyfinga sem það tók til að leysa leikinn. Þannig að það er ekkert varanlegt gildi eða áskorun í því. Það er bara eiginleiki til að skrá á umbúðirnar. Einfaldlega sagt, það hefði mátt vera meiri hugsun og umhyggja lögð í þennan "sérstaka" eiginleika, rétt eins og það hefði mátt vera meiri hugsun og umhyggju í þessari drullumynd.