Ég hef ekki líkað við marga sjónvarpsþætti eftir 1990, en ÞESSI 70S SHOW er frábær. Aldrei séð það í fyrstu keyrslu, hugsaði sem brellulegt tímabil, ég hafði rangt fyrir mér! Ég byrjaði að horfa á endursýningar og því meira sem ég horfði, því meira fannst mér! Núna er þetta eini þátturinn sem er frumsýndur eftir 1990 sem ég horfi reglulega á. Þótt THAT 70S SHOW líki eftir einhverjum stílum, viðhorfum, tónlist og smekk sjöunda áratugarins, þá fer hún ekki í taugarnar á sér á þeim áratug með því að fara fram úr tilvísunum. og útlit sjöunda áratugarins. Það inniheldur svo mikið af fyndnum, fyndnum, bitandi samræðum sem er flutt af öryggi og vissu af aðalleikaranum sínum að það sigrar allar 70s klisjur með því að vera bara gamansamur. Húmorinn er það sem heldur sýningunni áhorfanlegum að eilífu. Þó að það sé bráðskemmtilegur grínþáttur, sama á hvaða tímabili, þá virkar sérstaða þess að hæðast að sjöunda áratugnum í hag þar sem hún gefur sýningunni einkennismynd. En það er áhersla á alhliða mál (fjölskylduvandamál, unglingavandamál, hjónabandsvandamál, hópþrýsting), að takast á við þau öll af grínistískri yfirvegun, sem gefur sýningunni fjölda aðdráttarafls. Miðja þáttarins er einn Eric Forman (leikinn í algjöra myndasögu fullkomnun eftir verðandi stórstjörnuna Topher Grace). Eric er ofurhoraður, nördalegur, óíþróttamaður unglingur og kemur samt út fyrir að vera ofursvalur vegna frábærrar sjálfsfyrirlitningar Grace á persónunni. Eric á 5 vini Donnu, Hyde, Kelso, Jackie og Fez (sem Laura Prepon, Danny Masterson, Ashton Kutcher, Mila Kunis og Wilmer Valderama léku á fyndinn hátt). Við fáum að sjá lífið í Point Place, Wisconsin með augum þessara 6 unglinga og drengur fáum við mikið að sjá! Donna, framsýnn femínisti, er viðfangsefni Erics ástúðar og þessar 2 hafa kjarnatengsl þáttarins. Þau verða par frekar fljótlega eftir að þátturinn byrjar og þau eru ALDREI leiðinlegt par. Flestir þættirnir enda á því að þeir eiga innihaldsríkt samtal um þá og framtíð sína og það virkar sem frábær innsæi bókastoð, sem virkar sem fullkomin mótsögn við fyrri gamansemi. Hyde er besti vinur Erics og flytur fljótlega inn til Formans þegar móðir hans yfirgefur hann; Hyde er mildur, zen, svalur í hópnum og hallar sér bara aftur, fylgist með og gerir grín að félögum sínum af léttúð. Kelso er heimskinn í hópnum og Kutcher spilar það algjörlega, sýnir ótrúlega líkamlega gamanmynd ásamt því að segja frá fáránlega fyndnustu hugmyndum og sögum allra tíma! Jackie, sem byrjar sem kærasta Kelso, er margorður, sjálfhverfur frumraun klappstýra og er í fyrstu aðeins samþykkt sem hluti af hópnum b/c Kelso, en henni tekst að innbyrða sjálfa sig að því marki að þeir verða allir að samþykkja hana! Og að lokum, Fez! Fez er erlendi skiptineminn frá einhverju óþekktu landi (við vitum aldrei nákvæmlega hvar) og hann er senuþjófur! "Ég sagði góðan daginn!" "Þú brjálæðingur!" Valderama er bara með erlendan hreim hérna þar sem hann hefur ekki slíkan í raun og veru og hann er alltaf í karakter og skapar eina einstöku persónu sem ég hef séð. Augnablik hans að stela senu hjálpa mér oft að gera sýninguna fyrir mig. Sýningin tekur okkur stöðugt inn í huga og hugsanir þessara persóna með grípandi fantasíusenum um hvernig þær vilja eða ímynda sér að hlutirnir séu. Gengið lendir ítrekað í vandræðum (flest viljandi). Þeir spila stöðugt gaggs á Point Place íbúa sem og hver annan. Þeir hanga oftast í kjallaranum hans Eric að plotta, pæla eða bara leika sér. Einnig eru áberandi í þættinum foreldrar Erics, hinn ógnvekjandi, kommúnhatandi Red og hin elskulega glaðværa Kitty (spiluð eftirminnilega). eftir Kurtwood Smith og Debra Jo Rupp). Þessir 2 fullorðnu gefa sýningunni bráðnauðsynlegt þroskað sjónarhorn og gagnrýna og ráðleggja stöðugt 6 ne'er do-wells. Red og Kitty njóta duglega studdar af foreldrum Donnu, hinum brjálaða Bob (leikinn frábærlega fyrir allan leikinn af Don Stark) og ljóshærðu bimbo-dafta Midge (ofurkynþokkafulla Tanya Roberts, sem var í þættinum í um það bil hálfan leik). Að auki, í 3 heilar árstíðir, var systir Erics frá helvíti Laurie (leikin frábærlega af hinni illkvittna kynþokkafullu Farrah-Fawcett-líkönu Lisa Robin Kelly) mikill hressandi léttir til að vinna gegn skítkasti aðal 6 og vera þyrnirinn í Eric og foreldrum hennar ' hliðar! Kelly kom aftur sem gestapersóna í nokkra þátta þáttaröð 5. En því miður leiddu persónuleg vandamál Kelly til þess að henni var skipt út fyrir hræðilega nýja leikkonu í 6. þáttaröð. Nýliðinn entist ekki, sem betur fer, og var farinn eftir nokkra 6. þáttaröð! Því miður, í lok 7. þáttaraðar, Topher Grace (Eric) og snemma á 8. seríu yfirgaf Ashton Kutcher (Kelso) þáttinn og hún náði sér aldrei á strik þar sem 8. þáttaröð reyndist vera sú síðasta. Grace og Kutcher sneru þó aftur í lokaþáttaröðina, sem gaf þættinum ánægjulegan endi. Margar frábærar aukapersónur og hlutverkamyndir myndu hjálpa til við að halda sýningunni ferskum með aukinni nostalgíu og húmor. Toppleikarar í aukahlutverki voru Leo (sem Tommy Chong lék upp á við), Pastor Dave, Roy (hin frábæra myndasögu Jim Gaffigan), Big Rhonda, Mitch, Earl o.s.frv. Þeir fengu líka goðsögnina Marion Ross (HAPPY DAYS) og Betty White (THE MARY TYLER MOORE SHOW) til að leika mæður Red og Kitty, í sömu röð. Margir stjörnumyndir frá áttunda áratugnum komu líka fram, frá Shirley Jones (PARTRIDGE FAMILY) til Pamelu Sue Martin (NANCY DREW) til Charo til Ted Nugent til K.I.S.S! Það heldur áfram og heldur áfram! Með frábærum nostalgískum 70s virðingum og tilvísunum, bráðfyndnum samræðum og flutningi og vitlausum, taka-enga-fanga stíl af kómískri frásögn, er THAT 70S SHOW klassískt sjónvarp!