Ég hef lesið næstum allar helstu bækurnar um Manhattan Project. Flestir vita hvað það var, en fáir skilja dýpt og breidd verkefnisins. Umfang þess var ómælt gríðarlegt - keppikefli í sögu Bandaríkjanna, ef til vill aðeins af geimáætlun sjöunda áratugarins. Það voru - bókstaflega - MILLJÓNIR manna sem tóku þátt í öllum stéttum þjóðfélagsins á fjölmörgum stöðum (flestir leynilegum) víðsvegar um landið, hver og einn tók þátt í í ákveðnum og öðruvísi þætti verkefnisins sem þau gátu ekki talað um við þann sem sat í klefanum við hliðina á þeim, og því síður fjölskylduna. Vörustjórnunin er yfirþyrmandi, sérstaklega í ljósi samskipta, öryggis og flutninga á stríðstímum á fjórða áratug síðustu aldar. Sem dæmi - faðir samstarfsmanns míns var smiður sem vann hjá einu af fyrirtækjum sem höfðu samning við alríkisstjórnina um Manhattan verkefnið . Starf hans var að hafa umsjón með áhöfn um 30 annarra smiða, sem voru ábyrgir fyrir framleiðslu á eyðublöðum til að steypa steypu fyrir gríðarlega rannsóknarmannvirki í Hanford, Washington. Það er „allt“ sem hann gerði, sex daga vikunnar í næstum tvö ár. Þessir smiðir þurftu mat, húsnæði, hreinlætisaðstöðu, sjúkrahús og efni alveg eins og Oppenheimer og mannfjöldi hans efst í pýramídanum. Hugsaðu aðeins um það! Sem sagt, það er einfaldlega ómögulegt að gera viðfangsefnið réttlæti í 2 tíma kvikmynd. Til varnar Joffe myndi ég hins vegar segja að þeir hefðu haft ómögulegt verkefni, sérstaklega þar sem hann valdi að hafa fjölbreytt handrit með mörgum söguþræði, mörgum sjónarhornum og mörgum persónum. Hvað var hann eiginlega að hugsa og hvernig gat hann verið svona hrokafullur að halda að þetta myndi virka? Það er Hollywood, býst ég við. FEITI MAÐURINN OG LITTUR STRÁKUR hefur svo marga galla að það þyrfti bók til að telja þá alla upp. Hræðileg steypa. Hræðileg (og pólitískt) skrif. Slæm vísindi. Lýsingar á Groves og Oppie eru sérstaklega ónákvæmar og beinlínis grátlegar. Þrátt fyrir allt of augljósa dagskrá handritsins, þá er það ENN ótrúlega bragðdauft og slepjulegt. Þessir gallar hafa verið taldir upp annars staðar á IMDb, en ég var sérstaklega sleginn af þeirri staðreynd að vísindamennirnir höfðu svo mikinn tíma í höndunum - mjúkbolti, hestbaki útreiðar, veislur, hálfformlegir kvöldverðir, ballett o.s.frv., svo ekki sé minnst á rómantík, og auðvitað pólitískar undirskriftir í dreifingu. Samkvæmt FM&LB, ef þessir frábæru gáfur hefðu farið úr böndunum og í raun og veru eytt einhverjum tíma í rannsóknarstofunni í stað þess að tæla Lauru Dern, hefðum við kannski unnið stríðið fyrir D-Day. Ein síðasta grimmd -- FM&LB nefnir að "Fat Man" og "Little Boy" voru kóðaheitin á kjarnorkusprengjunum tveimur, en það er ekki minnst á að þessi nöfn hafi verið hálf góðlátlegt stuð á Groves ("Fat Man", fyrir þunga vexti) og Oppenheimer ("Little Boy" ," fyrir lítilsháttar vexti hans). Önnur ástæða fyrir því að Paul Newman hefði ekki átt að vera í þessari mynd...