THE OTHER er meint "hryllingsmynd" gerð á áttunda áratugnum. Það má ekki rugla þessu saman við hina samnefndu THE OTHERS, sem lék Nicole Kidman í aðalhlutverki. Söguþráðurinn er sem hér segir - kona með undarlega yfirnáttúrulega krafta kennir tvíburabarnasyni sínum eitthvað sem vísað er einfaldlega til sem "leikurinn". Einn af þessum tvíburastrákum - Niles - á að vera "góður". Hin - Holland - á að vera vond. Hugmyndin hljómar nógu áhugaverð sem óhlutbundið hugtak og myndin var unnin úr skáldsögu. Ég get bara vona að skáldsagan hafi verið áhugaverð þar sem myndin var ótrúlega leiðinleg frá upphafi til enda. Framkvæmd þessarar myndar er mjög eins og sjónvarpsmynd af því tagi sem íbúar Bretlands gætu séð á Channel 5. Í raun lítur þessi mynd út eins og hún var gerð til að vera síðdegismynd á daginn fyrir þessa sjónvarpsstöð. Örlítið klippt í eina eða tvær senur og þetta væri U-flokkuð mynd af því tagi sem Disney framleiðir. En jafnvel yngstu barna eru líklegri til að leiðast en hrædd við HINN. Þú þarft ekki að skoða ferilskrá leikstjórans til að átta sig á því að hryllingur er ekki hans sterkasta hlið. Mulligan treystir að miklu leyti á persónurnar til að knýja söguna áfram. Þetta er augljóst frá upphafi. Ég hef ekki séð neina af öðrum myndum hans en TO KILL A MOCKINGBIRD er mikils metin glæpamynd á þessari síðu. Því miður í THE OTHER fá persónurnar of lítið að gera og steikjandi handritið tryggir að myndin nái aldrei raunverulegum árangri á þann hátt sem búast mátti við. Leikstjórnin er eins fáránleg og hægt er að finna. Næstum hvert einasta atriði gerist á daginn! Hugsaðu um þetta - atriði tekin í opnu landslagi í dreifbýli Ameríku á daginn með myndavélina með áherslu á stórt svæði. Hljómar það ógnvekjandi eða andrúmsloft? Trúðu mér, það er það ekki. Það kemur fyrir sem eitthvað meira í ætt við þætti af LITTLE HOUSE ON THE PRAIRIE en hryllingsmynd. Og já, bæði fyrrnefndu sjónvarpsþættirnir og HINN voru teknar í Kaliforníu. Það er áberandi skortur á hættu eða illsku sem gerir það að verkum að öll æfingin virðist frekar tilgangslaus. Endirinn átti greinilega að vera mjög truflandi og hafði kannski áhrif á aðra mynd frá þessu tímabili. Ég mun ekki gefa upp hvaða mynd en ég gef 2 vísbendingar - ungur drengur var aðalpersónan og myndin er vel þekkt. Og ég skal bæta því við að hugtakið var notað til mun meiri áhrifa í síðari myndinni. Leikurinn er í raun nokkuð góður og er eina ástæðan fyrir því að ég hef veitt 2 stjörnur. Leikararnir sem leika tvíburastrákana, ásamt leikkonunni sem leikur ömmuna, reyna allir mikið með lélega efninu sem þeim er gefið. Diana Muldaur er algjörlega eytt í vanþakklátt hlutverk sem móðir tvíburastrákanna. Ekki láta blekkjast af háu innheimtu hennar á leikaralistanum. Hún fær mjög lítinn skjátíma og nærvera hennar kemur bara fram sem brella til að fá innborgun á langalgengan sjónvarpsferil sinn til að hjálpa til við að laða að sjónvarpsáhorfendur. Region 2 útgáfa í Bretlandi). Samanburður var gerður við EXORCIST, sem mér fannst vera algjör móðgun við þá mynd. Það er enginn samanburður. SÁJARINN hafði allt sem þessi mynd ætti að innihalda en inniheldur ekki - spennu, spennu, húmor fyrir tungu, mjög truflandi efni, frábæran leik, frábæra persónusköpun og þátttöku áhorfenda. Það er kaldhæðnislegt að THE EXORCIST var gerður aðeins ári síðar en hvað varðar stíl og útfærslu virðist hann vera áratugum á undan hinu fádæma drama sem kallast THE OTHER. HINN kemur fyrir sjónir sem verk sem hefði þótt tamt á fimmta áratugnum, hvað þá sjöunda áratugnum! Á áttunda áratugnum var mikill tími fyrir hryllingsmyndir með sígildum sögum eins og THE EXORCIST, THE OMEN, THE Texas CHAINSAW MASSACRE, THE LEGEND OF HELL HOUSE, SALEM'S LOTT svo eitthvað sé nefnt sem verið er að framleiða. Af þessum sökum reynist HINN enn meiri vonbrigði. Ef einhverjum finnst samantektin um HINN áhugaverð gæti hann viljað lesa bókina eða rannsaka aðeins meira um hvað bókin var. Ég myndi ráðleggja öllum að sleppa myndinni.