A Matter of Life and Death, hvað geturðu eiginlega sagt sem myndi réttlæta snilld og fegurð þessarar myndar. Sjónrænt ímyndunarafl Powell og Pressburger á sér engin takmörk, hver rammi er uppfullur af ótrúlega djörfum tónverkum. Skiptin á milli djörfra lita „raunveruheimsins“ yfir í svart og hvítt himinsins eru sniðugir og sýna okkur sjónrænt hversu miklu líflegra lífið er. Lokaatriðið í réttarsalnum er líka frábært, þar sem dómarinn og kviðdómurinn fara niður stigann til himna til að halda dómstóla yfir aðgerð Peter (David Niven). Allar sýningar eru á staðnum (Roger Livesey er áberandi), og rómantísk orka myndarinnar er falleg, aldrei hefur verið til rómantískari mynd en þessi (ef það hefur ég ekki séð hana). Spurning um líf og dauða snýst allt um kraft ástarinnar og hversu mikilvægt lífið er. Og kvikmyndataka Jack Cardiff er næg ástæða til að horfa á myndina einn, hvernig hann lýsir andlit Kim Hunter gerir hana enn fallegri, þvílík snilld, hann getur látið einfalda hluti eins og borðtennisleik líta spennandi út. Og hljóðhönnunin er líka óaðfinnanleg; hvernig hljóðið þagnar á mikilvægum stöðum var ákvörðun langt á undan sinni samtíð. Þetta er sannkölluð klassík sem getur endurheimt trú hvers og eins á kvikmyndagerð, lítt metin við fyrstu útgáfu og af áhorfendum í dag, en einn af mínum uppáhalds, þess vegna Ég gef þessari mynd 10/10, í einu orði sagt - Falleg.