Ég sá þessa mynd fyrir mörgum árum og hataði hana algjörlega -- ég gat ekki beðið eftir að henni myndi enda og hefði farið út, en það var stelpa sem svaf á öxlinni á mér. Veistu hvað? Ég hef aldrei gleymt þessari mynd, og meira til, ég myndi segja að hún heldur áfram að ásækja mig með myndum sínum og tónlist í gegnum árin. Hversu mörgum kvikmyndum hef ég grátið og hlegið yfir í kvikmyndahúsinu, svo gleymt um leið og ég fór á götuna, eins og ... sjáðu til, ég get ekki einu sinni hugsað um eina! Sjaldgæfari eru myndir eins og Dauðinn í Feneyjum sem koma inn í vitund þína og vinna sjávarbreytingar. Frakkar segja gjarnan að kvikmynd sé list og kvikmyndir eins og þessi sanna að þær hafi rétt fyrir sér. Ég gef henni 10 stjörnur, upp úr 3 sem ég gaf henni kvöldið sem ég sá hana.