Ég sá það sem ég tel vera besta ástralska mynd ársins hingað til, Acolytes.Acolytes eftir Jon Hewitt er stílhrein spennumynd með drápsforsendum. Fáðu þessa tvo unglinga sem voru lagðir í einelti og misnotaðir til að uppgötva staðbundinn raðmorðingja í úthverfi sínu OG byrjaðu síðan að kúga hann til að drepa eineltismanninn sem beitti þá. Hewitt hefur valið úrvalslið, þar á meðal frábæra nýliða Sebastian Gregory, Josua Payne og Hanna Mangan Lawrence til að leika unglingana. Bættu við þessum þremur, já, það eru þrír frábærir geðsjúkdómar! Leiðtogi Joel Edgerton í framúrskarandi frammistöðu raðmorðingja du jour, Belinda McClory brjálaður maki hans og Michael Dorman sem unglingurinn sem nauðgar hrekkjusvín, með hakakross húðflúr. Þegar þú bætir við þessum unglingum og þessu ógnvekjandi fullorðna fólki, þá losnar allt helvíti Hewitt hefur búið til kúlu á vegg, raðtrylli sem er fjandans frumleg og afreksmikil. Þú getur séð áhrif frá Twin Peaks eftir Larry Clark og David Lynch en Hewitt gerir þetta allt að sínu, í Qld úthverfi, alltaf hringjandi með dróna tómleikans. Handritið eftir Shayne Armstong, Shane Krouse og Hewitt er þétt. Ef hún er markaðssett á réttan hátt gæti þessi mynd orðið vinsælt meðal unglinga. Næsti Wolf Creek? Það gæti vel verið. Það gerir allar réttar hreyfingar. Unglingarnir eru alvöru ala Larry Clark. Þeir eru ekki sjúga og eru með tengda PC dagskrá, þeir eru ekki samskiptasamir, fallegir og hippar. Morðingjarnir eru dökkir af alvöru ógn. Joel Edgerton stelur senunni hans sem hógværi heimamaðurinn Ted Bundy, sem skartar fiðrildi á fjórhjóladrifnum varabúnaði sínum, ala John Fowles The Collector. Bensínnauðgari Dormans hellir sér yfir ógnina sem toppar Suburban Mayhem og útvegar hrollvekjandi þrjóta sem þú getur ekki beðið eftir að sjá kaupa bæinn. Myndin er hröð, hörð og grimm. Ekki nóg með það, það sýnir sjálfstraust og leikstjórn frá Hewitt sem mun örugglega vinna honum IF eða AFI tilnefningu, ef ekki verðlaun! Blæbrigði og ljóðræn mise en senu hennar, ljómandi hljóðhönnun, frábær kvikmyndataka og þétt uppbygging marka hana sem klárlega einn best leikstýrða Oz-þáttinn sem ég hef séð hingað til á þessu ári. Myndin skilur eftir sig hristan, hugsandi og órólegan. Það er sannarlega frábær útgáfa af endurkomu til tegundar sem er í gangi í ástralskri kvikmyndagerð um þessar mundir. Það mun örugglega vekja áhuga Hollywood. Ó, og minntist ég á að það kom inn í Toronto? Hvaða aðrar Oz kvikmyndir geta sagt svona mikið? Heimurinn ætti að búa sig undir nýjan höfund, Jon Hewitt.