Leyfðu mér að byrja á því að segja hversu mikið ég elska sjónvarpsþættina. Þrátt fyrir hörmulegt eðli miðaldra karlmanns sem virðist ófær um að elta drauma sína vegna yfirþyrmandi, stjórnsamra föður síns, var það ótrúlega létt í lund og gaman að fylgjast með því á æfingum. Að mínu mati er þetta án efa einn besti breski sitjaþáttur allra tíma. Sjónvarpsþættirnir eru með mína 10 af 10 einkunn án fyrirvara. Þessi bíómynd er aftur á móti sannkallaður harmleikur í öllum skilningi þess orðs. Varla nokkur kjarni sjónvarpsþáttarins er fluttur á kvikmynd með góðum árangri. Þessi mynd hefur mjög ömurlegan, niðurdrepandi tón sem næstum hreyfði mig til tára nokkrum sinnum. Að sjá Harold verða fyrir barðinu á krá (og ekki á kómískan hátt) er ekki hugmynd mín um grín en er örugglega ein ástæða þess að aðdáendur sjónvarpsþáttanna munu ekki líka við þessa mynd. Myndin var sársaukalaust fyndin fyrir utan atriðið þar sem Albert baðar sig í vaskinum og sést af nágranna. Rómantíkin milli Harold og Zita er algjörlega út í hött og það fær mig til að velta fyrir mér hvort framleiðendur þessarar myndar hafi nokkurn tíma nennt að horfa á sjónvarpið röð. Í sjónvarpsþáttunum fór Harold alltaf eftir virðulegum stúlkum, ekki nektardansara. Viðbrögð Alberts við ummælunum sem kærustur Harold létu falla gegn honum voru algjörlega ómetanleg í sjónvarpsþáttunum. Í myndinni segir Albert svo gott sem ekkert þegar slíkt tækifæri gefst. Flestir spunakvikmyndir breskra sitcom-þátta hafa tilhneigingu til að vera frekar dauflegar, að áberandi undantekningum frá ON THE BUSES myndunum (sem að sumu leyti voru í raun betri en sjónvarpsþættirnir sjálft!). En STEPTOE AND SON verða að raða sér alveg neðst í bunkann, jafnvel fyrir neðan GEORGE OG MILDRED. Mitt ráð - slepptu þessu og sjáðu seinni snúninginn, STEPTOE AND SON RIDE AFTUR í staðinn. Hún hefur miklu léttari tón, er trúari sjónvarpsþáttunum og er reyndar mjög fyndinn.