Astaire og Rogers á hátindi vinsælda sinna. Árið 1936 hugsuðu Bandaríkjamenn um sjóherinn sem stað fyrir söng og dans. WWII var enn nokkur ár í burtu. Fred og Ginger dansa upp í bæinn. Söguþráðurinn er þokkalegur, en hverjum er ekki sama... Taktu eftir hlutverkum Betty Grable og glæsilegu Lucile Ball. Fullt af Irving Berlin-lögum, þar á meðal hið fræga „Let's Face the Tónlist og dans". Í því atriði slær þungur kjóll Ginger í andlitið á Fred í einum snúningi hennar og slær hann næstum meðvitundarlausan. Fred krafðist þess að halda tökunum þar sem dansinn var frábær engu að síður. Ginger sagði einu sinni að hún væri betri dansari en Fred, þar sem hún þyrfti að gera allar sömu hreyfingarnar, í takti og aftur á bak... Þegar ég hugsa um það, Fred's röddin var líka fín. Maðurinn var áreynslulaus á hreyfingu. Hér er bíómynd til að nota á sófanum með ástvini, sparka af sér skónum og njóta skemmtunar.