Ég bjóst ekki við hæsta gæðaflokki kvikmyndagerðar með Joel Schumacher sem leikstýrði þessari, svo ég var hissa á því að TÍGERLAND væri ekki algjör tímasóun. Í tækninni er það oft afleitt að BJARA EINKA RYAN með skjálfandi myndavélavinnunni, kornóttar myndir, myndin keyrir einstaka sinnum eins og hún sé að sleppa keðjuhjóli --- allar þessar aðferðir sem Speilberg notaði til að láta myndina sína virðast raunsærri en að lokum truflaði hún meira en nokkuð annað. En ólíkt SAVE PRIVATE RYAN var tilfinningaþátturinn ekki jafn veikburða, þar sem persónurnar í þessari mynd virtust meira eins og raunverulegt fólk og sagan minna tilgerðarleg, ekki svo vafin inn í ameríska fánann (Speilberg fær „F“ í fíngerð). þetta er raunhæfasta lýsingin á boot camp sem ég hef séð í kvikmynd og fyrir það held ég að hún sé þess virði að horfa á hana. Þetta er ekki frábær mynd, en ekki heldur slæm mynd.