Ég hef verið að leika þessa mynd án afláts í þessum mánuði og ég bara elska hana. Ég var á sjöunda áratugnum (oh elskan), svo það er nostalgískt í einum skilningi. Hins vegar eru það fyndnu forsendurnar, hinar snöggu samræður og frábærar frammistöður sem halda mér að fylgjast með.Dr. Viðbrögð Winstons við Stephanie í lok myndarinnar eru ómetanleg. (Ég myndi vera nákvæmari, en vil ekki skemma það fyrir neinum.) Hver annar en Matthau getur leikið mann sem er ekki alveg á uppleið og samt látið okkur elska hann enn? Varðandi búningana hans Bergmans þá finnst mér hún vera eins dónaleg og hún á að gera. Ég held að "hún hafi verið rænd" í eina skiptið sem hún birtist í kvöldkjól. Það hentar henni alls ekki, sem er verst. Mér líkaði það aldrei þegar ég sá það fyrst á henni og ég geri það ekki enn.Goldie fékk Óskarsverðlaun fyrir hlutverk sitt. Fólki fannst þetta byltingarkennd frammistaða á þeim tíma, en samt er þetta eina frammistaðan sem ég elska ekki eins mikið og hinar. Hún hefur hins vegar rétt magn af sætleika og ljúfmennsku, sem er mikilvægt fyrir þetta hlutverk. Og ég er sammála - mér fannst Rick Lenz vera frábær í því og það er verst að kvikmyndaferill hans hafi ekki tekið flug eftir þetta. Vona ég fleiri horfa á þessa mynd ... þeir munu elska hana!