Þessi teiknimynd skjalfestir seinni kynni Wile E. Coyote og Roadrunner, og er örugglega betri en fyrsti fundur þeirra í Fast and Furry-ous (1949). Ef hún er mæld með fagurfræðilegu gildi, þá myndi þessi teiknimynd ekki vera meðal 5 efstu eða 6 af árinu 1952. Burtséð frá því er þetta mjög fyndin stuttmynd. Coyote (Carnivorous Vulgaris) eltir Roadrunner (Accelerati Incredibilus) eftir veginum og verður alveg þreyttur. Hin snjöllu vísindalegu "latnesku" nöfn persónanna eru mjög frumleg og hafa áður verið líkt eftir í öðrum ótengdum teiknimyndum. Súluúlfurinn hrynur og setur á sig dásamlegan svip á - ég veit ekki - leiðindi. Slík Jonesesque tjáning gerir þessa teiknimynd að gefa meira en fargjald sitt af hlátri á sjö mínútum. Svo fær hann hugmynd og annar hláturslegur svipur er borinn. Snilldarbrandararnir eru allir bráðfyndnir og hylja þá staðreynd að það er sannarlega illt að beita fátækum, hjálparvana, SNILLINGA sléttuúlpum slíkum sársauka. Það vita það allir, en hverjum er ekki sama? Gamla eldflaugarglugginn er líka til staðar. Coyote festir sig við eldflaug sem ætti að gefa af sér nægjanlegan straum til að hann nái Roadrunner og grípi hann. Þess í stað skýst eldflaugin upp í loftið og verður að flugeldi í fjarska: Eat at Joe's. Þetta klassíska gagg er upprunnið í þessari teiknimynd; þó augljóst sé, fær það fólk samt til að hlæja. Hápunkturinn er sannarlega eltingin í gegnum námustokkinn. Þeir tveir eru með hjálmljós og við sjáum göngin sem þeir eru að fara í gegnum, með aðeins ljósin sýnileg. Hér nær gamanleikurinn hámarki. Röð sem þú verður að sjá, jafnvel besta röðin í árdaga Roadrunner. Lokahnykkurinn er skrif Michael Maltese, þar sem ljós Coyote slokknar og hann kveikir óafvitandi á eldspýtu í herbergi fullt af sprengiefni, yfirborðið er sýnt þar sem fullt af kaktusum hoppar og stafar stafina "YIPE!" eftir sprenginguna. Svona smáir hlutir fá mann til að hlæja allt í gegnum aðeins sjö mínútur og um leið og það byrjar er fjörið búið. Eldflaugaskautarnir eru önnur góð hugmynd, eins og ókeypis vatnsdrykkurinn og steðjan á þéttu reipi (röð sem birtist í Space Jam [1996]). Það væri gagnslaust að gefa upp niðurstöður þeirra. Ókeypis drykkurinn reynist vandamál fyrir Wile E. í lok næstsíðustu þáttaröðarinnar: nefnilega eldflaugaskautana. Þessi klassíska teiknimynd er full af fínu fjöri, nema persónurnar. Þótt þær séu mjög vel teiknaðar eru persónurnar tvær mjög frumstæðar; sem gæti verið vanmat. Þó að það kunni að virðast skrýtið í fyrstu, þá gleymir húmorinn í seríunum á eftir mann. Ef þér líkar við vintage Jones, horfðu á þetta. Ef þú ELSKAR Roadrunner, fáðu þetta á myndband. Frábær skemmtun (einkunn: 8/10).