Ég elskaði þessa mynd. Ég er algjörlega ósammála sumri (neikvæðri) gagnrýni sem ég hef lesið í gegnum tíðina. Þetta var frábær farartæki fyrir Eddie Murphy! Hann virtist skemmta sér konunglega með hlutverki sínu sem Chandler Jarrell og honum ætti aldrei að vera sama um það sem gagnrýnendur segja, ef hann skemmti sér við það og flestir áhorfenda hans höfðu gaman af því! Og það var gaman að fylgjast með því þar sem það sameinaði mikla fantasíuspennu og frábærum grínstíl Mr. Murphy. Þú verður að hafa í huga að 'Golden Child' er 'fantasíu' mynd bara hugmyndaríkt töfra- og undraverk innan um 'raunverulega' heiminn. Á þeim tíma sem þessi mynd kom út var ég að vinna í myndbandaleigu. Þetta var eitt það vinsælasta hjá öllum viðskiptavinum okkar. Í hvert einasta skipti settum við þennan upp á skjáinn okkar, ÖLL eintökin sem við áttum fóru út hratt með biðlistabeiðnum sem héldu honum í biðröðinni í marga mánuði! Allir sem leigðu það elskaði það! Ég var heimamaður kvikmyndagagnrýnandi og allir venjulegir viðskiptavinir mínir spurðu mína álits áður en þeir leigðu þetta var eitt af mínum uppáhalds og ég þekkti smekk viðskiptavina minna svo ég mælti eindregið með þessu við flesta þeirra. Mér finnst þessi mynd virkilega vera Sleeper hún hefur kannski ekki staðið sig of vel í miðasölunni vegna mjög lélegrar markaðssetningar en hún sló hátt á vídeóleigu- og kaupmarkaði síðar! (JÁ, ég keypti þessa mynd fyrir mitt eigið myndbandasafn!). Ég dýrkaði litla drenginn sem lék „Gullna barnið“ J. L. Reate - en eftir að hafa skoðað prófílinn hans á IMDb tók ég eftir því að hann gerði aldrei fleiri myndir. Það er leiðinlegt, því hann hafði svo sannarlega aura á skjánum og hefði getað haldið áfram á kvikmyndaferil. Ég dýrkaði líka Victor Wong, sem lék gamla manninn (ég ELSKAÐI hann í hlutverki hans sem „Egg Shen“ í „Big Trouble in Little China“ - 1986). Allavega var þetta frábær mynd. Einu gallarnir sem virtust ekki passa við þemað voru sumir hlutir sem urðu aðeins „fullorðnari“ í eðli sínu eins og frekar kynferðisleg ummæli Chandlers um höggormkonuna sem honum var sýnd sem skuggamynd. Það var fyndið, en það var samt ekki samstillt. Allt í lagi, svo það voru nokkrar tilvitnunarlausar senur þær voru settar inn fyrir hugarfar dagsins kannski. Þetta var samt ævintýraleg og flóttaleg tegund af kvikmynd sem við þurfum í dag til að komast burt frá öllum harða kjarna raunveruleikanum og niðurdrepandi lónum sem við verðum fyrir barðinu á frá Hollywood. Nú er það skemmtun!