Þessi þáttaröð var langt fyrir ofan restina af sjónvarpsspæjara dagsins en fann einhvern veginn ekki áhorfendur. Hugmyndin um blindan spæjara er kannski ekki alveg ný en bætti svo miklu við söguna. Og hver gæti gleymt Pax, fallega leiðsöguhundinum í seríunni! Þó að sögurnar sjálfar hafi kannski ekki verið betri en meðalþáttaröðin, umgjörðin í New Orleans, leiklistin og tónlistin (ég tek eftir athugasemdinni um nótnalagið í aðrar athugasemdir ... ég man það greinilega) vinna allt að því að gera góða sjónvarpsseríu enn betri! Jæja, maður veit aldrei ... einn daginn gæti Paramount bara grafið í skjalasafni sínu og gefið það út á DVD!