The Haunting. Endurgerð auðvitað. Upprunalega var hrollvekjandi sálfræðileg spennumynd og hefur batnað með tímanum. Í samanburði við þessa endurgerð frá 1999 er hún klassísk. Hér er engin persónaþróun, aðeins skopmyndir (druslan, valdboðsheilinn, "I'm gonna get us outta here" náunginn, ó svo viðkvæmi bókaormurinn). En í ljósi þess að tæknibrellurnar voru „stjarnan“, þá held ég að persónur sem þú getur haft samúð með séu aukaatriði. Því miður eru áhrifin hlæjandi. Mewing kerúbar, teygjanlegar hurðir, pirrandi dáin börn sem geta ekki talað hreint út ... og fáránlega sappilegur endir sem gerir það býsna brýnast að gefa þér nýjan aldar kvikmynd fiðrilda og regnboga. Ég mun taka Skittles minn munnlega, takk fyrir. Bruce Dern, mér hefur líkað við þig síðan í "Kúreka". Stöðva það.