Það er atriði í Dan in Real Life þar sem fjölskyldan keppist við að sjá hvaða kyn getur klárað krossgátuna fyrst. Svarið við einni af vísbendingunum er lögmál Murphys: allt sem getur farið úrskeiðis mun fara úrskeiðis. Þetta á einmitt við um Dan Burns (Steve Carell, skrifstofunni) dálkahöfundi fyrir staðarblaðið. Dan er sérfræðingur í að gefa ráð fyrir daglegt líf, en samt kemst hann að því að hlutirnir eru ekki svo myndrænir í hans eigin. Dan í raunveruleikanum er ótrúlegur í að fanga þessar kaldhæðni hversdagslífsins og nær góðum árangri í að faðma gamanleikinn, harmleikinn og fegurð þeirra allra. Fyrir utan það er þessi mynd ansi fyndinn. Dauði eiginkonu hans neyðir Dan til að ala dætur sínar þrjár upp á eigin spýtur... hver dóttir á sínum mikilvægu stigum í lífinu: sú fyrsta sem vill prófa ökuskírteinið sitt, miðjan langt á unglingsárunum og sú yngsta fjarlægist frumbernsku. Hlutirnir breytast hjá Dan þegar hann fer til Rhode Island á ættarmót og rekst á forvitnilega konu í bókabúð. Hún heitir Marie (Juliette Binoche, Chocolat) og er að leita að bók til að hjálpa henni að forðast óþægilegar aðstæður. .. sem er einmitt í vændum þegar þeim er hent inn á heimili Burns fjölskyldunnar. Ef þú hefur séð Steve Carell í The Office eða Little Miss Sunshine, myndirðu vita að hann er ósambærilegur við kómíska tímasetningu og gríðarlega kraftmikinn leikara sem jæja. Steve Carell er frábær í að fanga allar tilfinningar sem fylgja fjölskyldulífinu: gremjuna og einlæga samúðina. Fjölskyldan sem og húsið sjálft veitir myndinni hlýlegt umhverfi sem stangast á við innri óróann sem myndast í gegnum myndina og springur að lokum út í ansi spennuþrungnu hápunkti. Myndin skortir aðeins í sumum af fyrirsjáanlegum útkomum, en á sama tíma er lífið byggt upp af bæði kaldhæðni og fyrirsjáanleika: sem er kaldhæðni í sjálfu sér. fyndna fíngerðina sem við söknum oft í daglegu lífi og ég mun líklegast njóta þess í annað sinn, eða jafnvel þriðja. Bara "settu það á flipann minn."