alltaf horft á. Hún fjallar svo varlega og lúmskt ekki aðeins um alnæmi (sem aðeins er vísað til) og hinsegin líf, heldur líka um elli, dauða og dauða. Þetta er djúp og falleg mynd, (einnig sjónrænt), af mjög sérstökum leikstjóra. Mjög mælt með 1