Snilldar frammistaða Jamie Foxx er aðeins einn af hápunktunum í "Ray", kvikmynd frá 2004 með Kerry Washington, Regina King, Curtis Armstrong, Richard Schiff, Sharon Warren, Patrick Bachau og mörgum öðrum í aðalhlutverkum, sem allir veita framúrskarandi stuðning við kvikmyndina. kvikmynd. Kvikmyndin hefur nokkrar megináherslur: sú fyrsta er bernska Charles - drukknun bróður síns George sem ásótti hann í mörg ár, glákan sem blindaði hann og styrkurinn sem móðir hans kenndi honum - ekki beygja þig, ekki beygja þig. Ekki brjóta, vertu aldrei örkuml. Hún sendir hann að lokum í sérstakan skóla þar sem tónlistargjöf Charles uppgötvast. Næsta áhersla er listræn þróun Charles sem Nat King Cole-líkur söngvari, til útsetninga hans á gospeltónlist, sókn hans í kántrítónlist og einstaka hljóðsins sem varð Ray Charles. Þriðja áherslan er persónulegt líf Charles - hjónaband hans og Beu, mörg mál hans, heróínfíkn og endurhæfing að lokum. Vegna þess að Charles lifði 74 ár er mikið sleppt. Þrátt fyrir að Charles hafi verið munaðarlaus á táningsaldri, er andlát ástkærrar móður hans, kletturinn hans, ekki í myndinni. Þó hann sé sýndur á chitlin hringrásinni og neitar að spila í aðskildum klúbbum, er ekki fjallað um næstum hungursneyð hans sem tónlistarmaður. Á einum tímapunkti fann hann krukku af hlaupi og reyndi að borða hana, en krukkan brotnaði. Hann var svona niður og út. Bea er sýnd með honum þegar Georgíuríki, sem bannaði hann, tekur upp „Georgia on My Mind“ sem þemalag sitt árið 1979 og býður Charles velkominn aftur til heimalands síns, en samt voru hann og Bea skilin árið 1977 sem er ekki minnst á. . Hún var þó líklega þarna. Einnig var hún ekki eina konan hans - hann var giftur einu sinni áður en hann kynntist henni; það hjónaband er ekki tryggt. Í myndinni er okkur sagt frá einu óviðkomandi barni - það voru 12. Það hefði verið ómögulegt að koma þessu öllu og meira í kvikmynd. Það sem ekki er sleppt er glæsileg tónlist hans, sem virðist halda áfram í gegnum tíðina myndin, sem styrkir sífellt snilli hans og list. Saga Charles er sannfærandi og heldur áhuga áhorfenda út í gegn. Þeir sem hæðast að henni sem gerða fyrir sjónvarpsmynd gefa henni ekki þann heiður sem hún á skilið. Leikstjórn Taylor Hackford gefur "Ray" gott tempó og myndin hefur mikið andrúmsloft og vekur fallega fram hina ýmsu áratugi. Sem Ray býr Jamie Foxx í persónuna og lætur mann gleyma því að hann er grínisti sem spilar hlutverk. Foxx klæddist stoðtækjum, lék sinn eigin píanóleik og eyddi miklum tíma með Charles við að undirbúa sig fyrir hlutverkið. Hann neglir hann, en það er ekki eftirlíking - hann er maður af holdi og blóði með ofskynjanir um að standa í vatni og finna lík bróður síns; maður fullur afneitunar um fíkn sína, hatar orðið dópisti og trúir því að hann sé ekki húktur; og hann er í afneitun um heimilislíf sitt, heldur að konan hans viti ekki um ýmis málefni hans og óviðkomandi börn (í myndinni, barn); og maður nýtti sér hræðilega snemma á ferlinum vegna blindu sinnar sem neitar að láta ganga á sig síðar. Hann krefst þess að fá greitt með $1 seðlum svo hægt sé að telja þá; þegar hann uppgötvar að hann er sósulest fyrir klúbbeiganda og félaga hennar og var næstum svikinn út úr plötusamningi, gerir hann sinn eigin samning og hættir í vinnunni. Maður undrast ekki frammistöðu Foxx heldur að taka hann sem Ray frá í fyrsta skipti sem hann kemur fram á myndavélinni. Þetta er frábær ævisaga, sem, eins og "Walk the Line" er merkt frábærri tónlist listamannsins. Hvort sem þú ert Ray Charles aðdáandi eða ekki, þá er "Ray" eitthvað til að upplifa.