Jamie Foxx fer fyrir frábærum leikarahópi í þessari kraftmiklu ferð í gegnum líf hins blinda, tilfinningalega vandræða, afríku-ameríska snillingsins í poppdjass, herra Ray Charles. Þrátt fyrir að allur leikarinn standi sig frábærlega, vann Mr. Foxx meira en bara Óskarsverðlaun. Ef það væri hægt að tilnefna leikara í ár í röð, myndi ég íhuga að gera það fyrir herra Foxx. Foxx leikur ekki bara Charles, hann endurskapar hann. CJ Sanders og Sharon Warren eiga einnig skilið sérstakt umtal fyrir túlkun sína á móður Ray (innblástur lífs hans) og unga Ray. Þetta tvennt veitti sterkasta stuðninginn í myndinni. Dramatíkin um baráttu Charles við sektarkennd, dauða yngri bróður síns og móður, blindu, mismunun, fíkn og velgengni, fléttast snyrtilega inn í veggteppi tónlistar hans. Tónlistin er falleg, handritið er, eftir því sem ég best kemst næst, fullkomið og leikurinn er ekkert minna en goðsagnakenndur. Leikstjórnaraðferð myndarinnar gefur tilefni til umræðu. Taylor Hackford - leikstjóri sem ég er almennt tvísýnn um - þurfti að velja hvaða hliðar á stórri og flókinni lífssögu Herra Charles myndi segja sögu sína á heiðarlegasta, dramatískasta og skiljanlegasta hátt. Þó að sumir séu ósammála (það virðist vilja heimildamynd í stað dramatískrar ævisögu) tel ég að hann hafi valið þemu sína með aðdáunarverðum hætti. Stór hluti af velgengni þessarar myndar er stöðug áhersla hennar á nokkur þrálát þemu í lífi Charles - djúpstæð ást hans og virðing fyrir móður sinni, þörf hans fyrir að vera elskaður og samþykktur, fíkn og sektarkennd, tónlistarsnillingur hans, og djúpstæðan ótta hans við ábyrgð á öðrum. Charles er lýst sem manni sem berst hetjulega gegn her persónulegra djöfla. Ég lærði meira en ég hefði getað ímyndað mér um einn mannanna sem ég var vanur að hlusta á á gamla plötusnúðnum mínum með pabba í stofunni hans á sunnudagskvöldum á meðan fótboltaleikir voru í sjónvarpinu. Og ekkert var sykurhúðað í "Ray." Þemu eru flutt af krafti og mannlegri reisn. Þessi þemu skapa sameinandi drama sem spannar langa og upplýsta ævi hans. Kraftur þessara þema, sterkt handrit og leikstjórn, tónlistin og leikurinn gera þetta að einni skemmtilegustu og hrífandi ævisögumynd sem ég hef séð. Mælt með fyrir alla.