Ég sá þessa mynd í kvikmyndahúsinu. Ég var á námskeiðum í Second City Chicago og auðvitað var suð þessarar myndar mikið. Þetta er Woodward mynd um einn af innfæddum sonum Second City. Allir vissu um sögu Johns. Allir vissu hvernig hann dó. Sumir vissu jafnvel að fróðleikurinn gerði hann ekki sérlega vingjarnlegur við konur í spuna eða gamanmyndum. En hey. maðurinn leiddi líf sitt og hann var elskaður ákaflega af fólkinu sem var í heimi hans, og fróðleikur segir einnig að hann hafi komið fram við alla nána vini sína af ást og virðingu. Þessi mynd. Jæja. Gleymdu hugmyndinni um að greyið Michael Chilklis (sem er virkilega frábær leikari) sé í virkilega ótrúlega slæmri mynd, og í raun aðeins fallinn til að herma eftir manninum. Gleymdu hugmyndinni um að þeir gætu ekki fengið réttinn á neinu af verkum Belushi. ...og allar SNL senurnar gerðust aldrei sem þær sýndu í myndinni. Skrúfaðu fyrir þá hugmynd að helmingur sögulegra upplýsinga í myndinni fylgdi ekki einu sinni verki Bob Woodwards. Svolítið að segja "Allt í lagi...við erum að fara að skipta okkur af Belushi... nú skulum við fara á eftir Woodward líka..." Þeir ákváðu líka að taka forsendur It's a Wonderful Life og breyta því í It's a Horrible Life on Crack. Er hann verndarengill eða djöfullinn? Er flippavélin aðstoðar rafeindatæki djöfulsins...hvaða mismunandi endir er hægt að setja í kvikmynd? Þetta er ein af þessum myndum eftir að henni lýkur...þú horfir á manneskjuna sem þú ert með og í furðulegri vantrú segir "Hvað í fjandanum var þetta?!" Í sumum hringjum er þessi mynd orðin hálfgerð sértrúarsöfnuður. En ekki að ástæðulausu. Góð sértrúarsöfnuður sem þú situr í kringum skjáinn og gerir grín að (eða hendir út snöggum one liners) á skjáinn. Cult kvikmynd er aldrei góð. Og flestir myndu aldrei horfa á þá í neinu alvarlegu samhengi. Ef þú vilt horfa á einhvern klassískan slæman seint 80's fair stoned? Leigja hlerunarbúnað. Ef þú vilt vita um John Belushi...þú getur fengið meiri upplýsingar af veggjum Second City Chicago en þessa mynd.