Síðasta Tarzan myndin með Johnny Weissmuller í aðalhlutverki (sem lítur furðu gömul ári eftir "Tarzan and the Huntress") er slæm, þrátt fyrir allt það smáræði sem hægt er að bæta við til að hún líti betur út. Það er augljóst að RKO reyndi að kveðja Weissmuller frábærlega, tók upp í fallegu landslagi í México, með efstu stjörnu þar í landi (Andrea Palma) og margverðlaunaða kvikmyndatökumanninn Gabriel Figueroa, og fékk hið virta tónskáld Dimitri Tiomkin að gera. stigin. Þó að hún hafi kannski kostað minna fyrir tökur erlendis, lítur hún út fyrir að vera dýrari en nokkur önnur RKO kvikmynd í seríunni, þar sem hún nýtir Acapulco strendur og alvöru pýramída eins og Aquatania, og með glæsilegum innréttingum fyrir allar senur sem tengjast musteri guðs Balu ( sérstaklega ytra byrði, byggt á bröttum steinum.) Kurt Neumann hefði átt að vera áfram sem leikstjóri, í stað Robert Florey, sem gerir það mjög rólegt. Neumann hafði unnið fínt verk með "Tarzan and the Amazons", "Tarzan and the Leopard Woman" og "Tarzan and the Huntress", og lauk ferlinum við að leikstýra klassíkinni "The Fly" árið fyrir andlát hans; á meðan Florey varð sjónvarpsstjóri, eftir feril með fáum merkilegum kvikmyndum. Ef Weissmuller lítur út fyrir að vera þreyttur þá er simpansinn sem spilar Cheeta ekki eins góður og hinir, en versti karakterinn er Benji, viðbjóðslegur póstmaður sem syngur hræðileg lög (sem hafa karabískan loft, á stað sem á að vera Afríka og skotinn í Mexíkó! ) Leiðinlegt og ákaflega af vafasömum smekk, það var sorgleg kveðja Tarzan eftir Weissmuller.