Já, þetta er ein af ÞESSUM myndum, svo hræðileg, svo fáránleg, svo þröngsýn, að þú munt ekki geta hætt að hlæja. Ég hef horft á gamanmyndir, góðar gamanmyndir og hlegið minna en ég og konan mín hlógum að þessari mynd. Hinar athugasemdirnar gefa hugmyndina nógu vel. Persónurnar eru svo óþægilegar að þú hvetur rotturnar til, áhrifin eru svo illa unnin að þú veltir því fyrir þér hvers grunnskólanámskeið myndlistar var við stjórnvölinn, leiklistin - ó leiklistin - talað um þreyttar samræður og vandræðalegar pásur. En rottan, já , stóra rottan. Hvers vegna við fengum ekki að sjá rottuna fyrr en í lokin kom mér frekar á óvart. Oft er „stóri“ ekki sýndur fyrr en í lokin vegna þess að fjárhagsáætlunin er takmörkuð og góð áhrif tyggja svo mikið fé. Ég býst hins vegar við að í þessu tilviki hafi stóra rottan verið falin allt til enda vegna þess að kvikmyndagerðarmennirnir skammast sín fyrir að það besta sem þeir áttu var strákur sem hljóp um klæddur eins og skógarbakki með þriðjaheims tannlækningar. kvikmynd er lyftuatriðið. Eftir að hafa komist að því að rotturnar þoldu ekki hávaða (mígreni frá slæmum leikaraskap?), setur aðalmaðurinn upp brunaviðvörun til að koma rottunum í brjálæði. Ef þig hefur einhvern tíma langað til að sjá rottupar valsa á meðan blóð sprautast út úr hausnum á þeim eins og goshver, þá er þessi mynd fyrir þig. Í alvöru, þú þarft að leigja það og sjá það sjálfur. En ekki fyrir meira en 99¢, OK?