Ég stillti upphaflega á Paranormal State vegna þess að mér (meira eða minna) finnst paranormal leitartegundin áhugaverð sjónvarp, ef ekkert annað. Ég hef mjög gaman af Ghost Hunters vegna þess að vel meira en helmingur rannsókna þeirra leiða til algerrar afnáms og finnst Most Haunted til vera fyndinn með notkun þess á miðlum og frumpyttum breskum konum með Paris Hilton dagsgló augu sem falla í yfirlið af ótta/djöfullegum nærveru, allt skotið í yndislegu nætursjóngrænu. Paranormal State hefur ekkert af þessu aðdráttarafl. Það líður eins og það hafi verið steypt saman úr „leads“ sem Ghost Hunters höfnuðu. Þættirnir voru allt frá trash fjölskyldum og einstæðum mæðrum með emo-unglinga sem sátu og hræddu sig, til "viðtals" við 5 ára barn um skrímslið sem býr í herberginu hans (skrímslið fer RAWRRR, er okkur sagt). Allt þetta fólk kallar á háskólaklúbb til að leysa vandamál sín. Allur þátturinn fjallar um Ryan og félaga hans, hans gífurlega egó. Hann leiðir hópinn sinn af dúkkueygðum coed í kring, nema þegar mál er talið "of öfgafullt" og skipar þeim að vera á hótelinu HAHAHA. Betra er að skilja það eftir kostunum, þ.e. sjálfum sér. Óafvitandi gamanleikur þessarar sýningar snýst allt um hversu trúgjarnir þátttakendurnir eru. Ryan spinnur sögur sínar um að vera veiddur, eltur o.s.frv. af djöfli sem hann rakst fyrst á þegar kaþólska kirkjan fékk hann til að aðstoða við mál. Því miður, en kaþólska kirkjan hefur fólk sem getur gert það, það þarf ekki dagvaktastjórann hjá Quiznos til að næla sér í 2 sentin sín. Þessi þáttur er hræðilegur, skömm á A&E fyrir að leggja inn þessa kjánaskap, að reyna að fylgja í fótspor nokkurra mun betri þátta með paranormal þema. Þetta er næstum óviljandi fyndið, nema hvað Ryan er svo hrokafullur og snauður af karisma að það er ekki vandræða virði að horfa á þáttinn nógu lengi til að hæðast að honum.