Það er svo margt að elska í þessari yndislegu litlu gamanmynd. Allir sem hafa einhvern tíma byggt eða keypt hús, eða jafnvel bara vantað pláss, munu komast að því að það er meira en bara sannleikskorn í neyð hins viðbætta Herra Blanding. Melvyn Douglas, með frábærum kómískum blossa, segir báðar frásagnir. og starfar sem lögmaður Blandinganna og rödd skynseminnar. Eins er Myrna Loy upp á sitt besta sem frekar sundurleit en afar þolinmóð eiginkona. En besta frammistaðan er hjá Grant. Hann er hinn bandaríski hvers manns hugljúfi, sérstaklega viðeigandi þegar þessi mynd kom út, þegar þjóðin var í húsnæðisskorti eftir stríðslok. Þemu eru almenn, skortur á peningum, álagi í vinnu, ótti við framhjáhald. Já, það lýkur afskaplega snyrtilega, en þú verður að hafa í huga að þetta var tími þegar heimurinn var að jafna sig eftir hræðilegt stríð og vildi hamingjusamur endir. Hún á enn við í dag, og ég verð að grípa til lélegra dóma sem ég sé fyrir því að ég vil frekar fávitar, grófar gamanmyndir. Útlit myndarinnar er klókt, og það eru nokkrir frábærir hlutir af gamanleik sem er vel, sérstaklega í upphafi. Þó að hún gæti hafa misst eitthvað af félagslegu mikilvægi sínu, næstum sextíu árum eftir að hún kom út, er hún enn gimsteinn.