Jæja eins og þú sérð þá kom ég frekar seint í þessa veislu en hef þann kost að lesa allar fyrri færslur áður en ég tjái mig. Ég fann þessa síðu fyrir tilviljun þegar ég var að leita að öðrum sjóhersveitarmyndum. Svo ég leyfi mér að byrja á því að segja þér að ég lék Marine Boot í myndinni, Pvt. Labarsky, og var staðsettur í MCRDep, San Diego á þeim tíma. Jack Webb og áhöfn hans völdu 15 fasta starfsmenn, þar af voru sumir okkar með talhlutana, og aðra 15 landgönguliða sem höfðu nýlokið Boot Camp. Það samanstóð af sveitinni og landgönguliðunum sem sýndu hina ýmsu "DIs". Eftir því sem ég man best hafa The Capt. and Pvt. Owens (Don Dubbins) var ekki í landgönguliðinu. Við eyddum um þremur vikum uppi í Hollywood (Studio City Film Lot), CA við tökur á hluta myndarinnar sem við áttum þátt í, og svo kláruðu þeir hinar myndirnar eftir að við fórum. af því sem hefur verið dregið í efa í fyrri færslum eins og ég get. „Cuff Daddy“ var að tjá sig um getu sveitarinnar okkar til að öskra „Yes Sir“ án þess að hreyfa sig og etc,, Já, við öskuðum fyrir Sound Guys, og það var á meðan tökur voru teknar. Eins og þið félagar í landgönguliðinu munið, þegar DI eða hver byrjaði að spyrja spurningar og áður en þeir kláruðu hana, varstu búinn að draga andann og gera þér kleift að öskra efst í lungunum rétt svar. Þannig var það gert."74Sooner" sagði um að ganga í gegnum sömu byggingu á Parísareyju, en eins og ég nefndi áðan voru allar senurnar teknar í Studio City, CA. Þeir voru byggðir úr myndum sem teknar voru á Parísareyju og úr vettvangsferðum og sjóráðgjöfum frá Parísareyju. Því miður, þú varst í raunverulegum byggingum, ekki leikmyndunum."schappe1" kom með marga góða punkta, en um atvikið með sveitinni á Parísareyju á þeim tíma var allt sem Jack Webb sagði við okkur: "Kvikmyndin varð til. vegna slyssins og landgönguliðið vildi ekki setja út á neitt sem myndi hafa áhrif á einhvern af fjölskyldumeðlimum landgönguliðanna sem létust um nóttina. Þó myndi landgönguliðið veita landgönguliðum og aðstoð sem þarf til að gera kvikmynd sem svarar til almenningi hvers vegna sjóræningi gerir það sem hann gerir". Eins og nokkur ykkar minntist á þá fann ég líka sjálfan mig á þeim tíma sem við tókum atriðin að ég hélt að þessi spjallgluggi hafi verið hreinsaður upp að miklu leyti og er augljóslega ekki hvernig hann fer niður í raunveruleikanum. Á fimmta áratugnum þurfti að gera það þannig. Ein saga sem mig langar að koma á framfæri er um samskiptin sem urðu á milli okkar landgönguliða og kvikmyndatökuliðsins og milli kvikmyndatökuliðsins og Jack Webb. Frá upphafi með siðvenju svöruðu landgönguliðarnir „Já herra“ hverjum þeim sem flutti. Þegar ég fór inn í aðra viku var það að verða algengara að heyra „Yes Sir“ koma úr öllum áttum. Á sviðinu gelti einhver beiðni um að eitthvað yrði gert við lýsinguna og úr engu uppi á tískupalli fyrir ofan settið heyrðist svarið „Já herra“. Við allt þetta á einni af óformlegum samkomum okkar, sagði Jack Webb. „Ef ég hefði vitað að ég hefði fengið svona mikla virðingu frá þessari áhöfn, þá hefði ég komið ykkur hingað upp fyrir mörgum árum. Það var liðsforingi alinn upp frá San Diego til að leika hlutverk DI frá hinni sveitinni og þeim sem Jack Webb berst við, en á meðan á skothríð stóð var hann að taka númer 32, og samt hélt Webb áfram að reyna að vinna hann í gegnum hvernig hann vildi hafa þetta gert og sýndi engan þolinmæðisskort við hann. Daginn eftir notuðu þeir Parísareyjaráðgjafann sem var DI Sgt. frá Parísareyju og hann virkaði fínt. Á þeim tíma var ég hálfgerður myndavélaáhugamaður og kynntist kyrrmyndamanninum til að fá vísbendingu frá honum og eins og það kom í ljós myndi hann gefa mér kyrrmyndir og eitthvað af 35mm filmunni daglegra myndatöku sem ekki ætluðu að nota. Þessar filmuræmur klippti ég upp og gerði glærur úr þeim. Eftir að myndin kom út á VHS-spólu (The DI, 11706 B&W/106 mín.) hafa börnin mín og barnabörnin gaman þegar þau reyna að sjá hver getur fundið mig oftast á skjánum.