Með tilhneigingu til að endurtaka sig hefur Wenders verið stöðug vonbrigði síðan hann sló í gegn með „Paris Texas“. „Land of plenty“ er engin undantekning. Með hliðsjón af þeirri staðreynd að ég bjóst við meðal-miðlungsmynd jafnvel áður en ég fór inn, virðist metnaður Wenders alltaf ná yfirhöndinni. Það er tekið á málum núna, myndirnar hans eru þungar og sprengjufullar. Ég var ekki viss um hvort ég væri að horfa á gamanmynd sem hæðast að Mið-Ameríku eða einhverja spennumynd. Niðurstaða persónu Diehls er algjörlega fyrirsjáanleg. Það er líka ákaflega pirrandi að Wenders þrái að setja margar senur í lag með einhverju rokklagi. Hann var að hylja götin í handriti sínu og leikstjórn með því að djassa upp atriðin. Ég er viss um að mörgum mun finnast þessi mynd mikilvæg og hljómandi en í hreinskilni sagt þá talar þessi klaufalega og kennslufræðilega viðleitni aðeins um lélega leikstjórn. Áhugavert sem Wenders sagði að á meðan hann gerði 'Paris Texas' hafði hann mikla hjálp frá Sam Sheppard við handritið. Já, það var besti Wenders og hann ætti að skilja núna að hann þarf góðan handritshöfund. Kvikmyndir hans frá síðustu 15 árum+ voru algjört rugl.