The Bourne Ultimatum - Jason Bourne (Matt Damon í sínu besta hlutverki), nýjasti njósnakrakki í blokkinni, lýkur leit sinni að sjálfsmynd sinni þar sem hann reynir einnig að binda enda á nýjasta áætlun CIA "Blackbriar" til að gera ofurmorðingja eins og hann sjálfur. Ég var svo hrifinn af þessum að ég horfði á forvera hans í gær og í dag. Sjálfsmynd var eins snilld og mig minnir og Supremacy er enn veiki (en samt skemmtilegi) hlekkurinn í keðjunni fyrir veikasta söguþráðinn og, fyrir utan bílaeltingu sem eltingarleikur þessarar myndar kemst auðveldlega á toppinn, skortir örlítið á hasar og spennu. Ultimatum hafa spennu! Jafnvel þegar þú veist að Bourne mun flýja yfirvöld (og strákar gera þessar myndir kasta ljósi á lögregluna sem óhæfa), þá er samt frábært að horfa á hann gera það. Það er furðulegt að hugsa til þess að tveir strákar með skammbyssur og bifhjól geti skapað 10x meiri spennu en nokkuð sem þessir 150 milljón dollara risa vélmenni gerðu í Transformers. Kallaðu það upp fyrir Paul Greengrass, sem hefur þennan sérkennilega stíl að taka stedicam a la heimildarmynd, jafnvel þó að hann er að mynda persónur sem eru langt frá því að vera venjulegar, á stöðum eins og CIA höfuðstöðvum þar sem enginn innan 10 mílna væri leyfður með upptökuvél. Hann virtist hlusta á hinar ýmsu kvartanir mínar við Supremacy, þar sem hasarinn í Ultimatum er ekkert minna en ógnvekjandi, þar sem ýmis tæki notuð sem vopn eru kertastjaki, harðspjaldabók (ég mun aldrei líta á þær á sama hátt aftur) og rafmagnsvifta (ekki spyrja). Tónlistin hjálpaði líka til við að skapa mikla spennu og það var varla augnablik til að naga ekki nagla. Leikurinn er góður og þróun persóna Juliu Stiles "Nicky" setti aðstæður hennar í nýtt mjög samúðarfullt ljós. Damon leikur aðalhlutverkið sitt af hlédrægni en hæfni (sem hljómar smávægilegt en að það lítur í raun út fyrir að Matt Damon gæti komist hjá CIA og Interpol er eitthvað), en áberandi augnablik þar sem hann á enn í erfiðleikum með að finna mannúð sína. Þessi þrá hans í alvöru líf gæti orðið leiðinleg og gerði það næstum því í Supremacy, en virkar bara betur í Ultimatum (betra handrit). Mér er minnisstætt atriði í "Goldeneye" (einu góðu Pierce Brosnan Bond-myndinni) þar sem persóna Sean Bean spyr James hvort martiníarnir þaggi einhvern tíma niður í öskrum allra mannanna sem hann hefur drepið. Bourne sér eftir öllu fólkinu sem hann drap, og hann telur (eða að minnsta kosti lét mig íhuga) merkingu aðgerða án tilgangs, lífs án tilgangs og hvernig stjórnvöld hafa breytt mönnum í auðlindir. Að vísu auðlindir sem þekkja Krav Maga og geta búið til vopn úr hverju sem er. Athugasemd: það hefur alltaf truflað mig að þrátt fyrir að vera ofurnjósnari og hundeltur af CIA, Interpol og lögreglunni nánast HVER sem hann fer, að Bourne hafi aldrei hugsað sér að gera jafnvel minnstu tilraunir til að dylja svip hans eða falsa einhver ný vegabréf. Sólgleraugu kannski? Ef þú ert með púls og elskar hasarmyndir, þá er Bourne Ultimatum fyrir þig. Djöfull er þetta líklega besta hasarmyndin sem kemur út á þessu ári. Auðvitað værir þú fífl að sjá það án þess að horfa á hina fyrst. Það dregur svolítið snertingu undir lokin, en ég finn næstum fyrir freistingu til að líta framhjá því. Þetta er fyrsta "3" myndin í sumar sem samsvarar að minnsta kosti, ef ekki meiri, upprunalegu og það er að segja eitthvað.A-