Ég hélt aldrei að ég myndi segja þetta um ævisögu, en það er næstum ofgnægð af persónusköpun (sérstaklega varðandi tilfinningar Kenji Miyazawa) og of lítið um bókstaflega atburði í lífi hans - í lokin, ég er ekki viss ef hann deyr (hann á að gera það), eða ef systir hans deyr loksins (hún á að gera það), eða ef leikstjórinn eyddi aðeins of miklum tíma á Galactic Railroad (það er innanbúðarbrandari, ef þú misstir af því--Miyazawa skrifaði barnabók sem heitir Night on the Galactic Railroad). Hins vegar er þessi innsýn inn í huga rithöfundar sem "teiknaði ljóð og ævintýri úr ímyndunarafli sínu" mjög greindur, skapandi, skemmtilegur og tilfinningalega kröftugur. Allt þetta þrátt fyrir að allir séu fjörugir sem dýr (eins og í mörgum myndum Miyazawa. sögur). Sumt af myndefninu er sannarlega ótrúlegt, sérstaklega í ljósi þess að það var gert fyrir sjónvarpsmynd. Í alvöru, sumir þeirra (eins og röð með fuglum á eftir bláu ljósi) keppa við hluta Fantasia. Hins vegar þoli ég ekki tölvufjör þegar það er blandað saman við cel hreyfimyndir. CGI lestirnar eru hræðilega augljósar - jafnvel meira en Anastasia lestin.8/10