Svo oft kemur hljómsveit saman á endursamkomutónleika aðeins til að komast að því að þeir geta bara ekki komið þeim saman. Ekki svo hér. Þessir tónleikar eru bara skárri ljómi frá upphafi til enda. Þessir þrír tónlistarmenn tóku sig augljóslega saman fyrirfram og sömdu og skipulögðu hvað þyrfti til að tryggja að þetta væri ekki bara nostalgískt bash til að fullnægja egói einhvers. Þetta er augljóst frá upphafi, áður en þeir stíga á svið. Mörg andlit í hópnum voru ekki einu sinni fædd þegar þessir krakkar komu fyrst fram. Frá fyrsta laginu fanga þeir þennan gamla töfra sem var Cream, 3 menn, 3 hljóðfæri, engin læti. Clapton sagði að eigin sögn að hann yrði að teygja sig fyrir þessa tónleika því það voru engin hljómborð, hljóðgervlar o.s.frv. Ginger Baker sýnir hvers vegna svo margir trommuleikarar í dag tala um hann sem einhvern trommu-gúrú. Jack Bruce bara frábær. Þeim tókst svo sannarlega að setja saman töfrastykki sem mun standast tímans tönn um ókomin ár. Þessi er 10 fyrir mig.