Hversu mörg okkar óska ​​þess að við gætum kastað frá okkur félagslegum og menningarlegum skyldum og verið frjáls? Flest okkar, grunar mig. Eigum við að dansa? er ekki kvikmynd um dans. Þetta snýst um að læra um okkur sjálf, viðurkenna það sem við erum að leita að í lífinu og hafa hugrekki til að leita að því. Herra Sugiyama er miðaldra meðlimur í japönsku samfélagi þar sem litið er á samkvæmisdans sem óviðeigandi hegðun. Dag einn sér herra Sugiyama fallega stúlku halla sér út um gluggann á dansskólanum. hann er heillaður af henni og skráir sig á endanum í danskennslu. Hann skammast sín fyrir dansinn og hræddur við að hæðast að. Hann felur þá staðreynd að hann er að sækja dansnámskeið fyrir samstarfsfólki sínu og fjölskyldu. Það er bráðfyndið atriði á herrastofunni á skrifstofunni þegar Sugiyama og Watanabe, vinnufélagi sem líka dansar, er truflað við að æfa dansspor. Það eru margar aðrar fyndnar og hjartahlýjar senur. Endirinn er ekki ævintýri, en hann lætur áhorfandann líða vel. Þessi mynd hjálpaði mér að skilja japönsku þjóðina aðeins betur. Þetta er hlý og mjög verðmæt mynd að sjá.