Aldrei áður hefur jafn stór hópur af ljótu fólki safnast saman til að gera jafn ljóta kvikmynd. Eitthvað risastórt og hryllilegt er laust í sjónum undan strönd Flórída, eitthvað sem skilur eftir sig hálf tuggan líkama í kjölfarið. Órakaður bjórháður Bob heldur að hann hafi náð „illri rödd“ þingsins á segulband. Aðstoðarmaður Bobs, hin ótrúlega óaðlaðandi og sársaukalega horaða Stella, ákveður að fá hjálp slímugrar dömumannsins Peter, rafvirkja sem gæti hugsanlega hjálpað þeim að finna dularfullu veruna. En hver sá sem stingur nefinu of langt inn í leyndardóminn lendir í dauðanum, drepinn af bavíani sem varð fyrir leigumorðingjum með slæmt leyfi. Hvert er hræðilega leyndarmálið á bak við Sea Killer? Ljótir vísindamenn eiga í harðvítugum málefnum, vanhæfar löggur og læknar pæla í auknum fjölda líka, Stella og Peter gera út á ströndina og persónur sem okkur er alveg sama um eru drepnar eða maulaðar. The Sea Killer, undarleg blanda af kolkrabbi, hákarli og par af stórum gervitönnum, virðist í raun aldrei eins ógnandi og hún ætti að gera. Samsærið á bak við sköpun skrímslsins meikar engan sens. Engin persónanna er sérstaklega viðkunnanleg og þær sem gætu verið drepnar strax. Þetta er illa skotið, illa talsett, söguþræði minna klúður. Allt þetta er svo skítugt og illa lyktandi að ég langaði í heitt bað. Ég hef fengið sushi diska skelfilegri en þessa mynd. Forðastu það, nema það sé MST3K útgáfan.