Þessi mynd er frábært dæmi um hvað óháð mynd getur verið. Leikstjórinn stendur sig frábærlega í að hjóla á milli andlegs og líkamlegs ofbeldis. En á endanum man hann eftir því sem svo margar indie-myndir gleyma - hann segir góða sögu. Þegar ég horfði á þessa mynd var ég minntur á hversu huglítil og hversdagsleg flestar stórkostlegu Hollywood-myndirnar eru í raun og veru orðnar. Sérstaklega áberandi er einstaklega sterk frammistaða leikstjóra myndarinnar - Jorge Cordova. Sem illmenni (á leiðinni á toppinn á glæpahrúgunni) leikur Cordova snjallt, grimmt, yfirlætisfullt, lúmskt og lúmskt S.O.B., en hann er svo viðkunnanlegur að hann skemmtir þér allan tímann. Ég las einhvers staðar að þessir krakkar væru hluti af nýbylgju latínskra kvikmyndagerðarmanna í Los Angeles - sem heitir La Nueva Obra, eða eitthvað svoleiðis. Hvort heldur sem er, þessi mynd lætur mann hlakka til að sjá meira af verkum þeirra.