Eitt af því við myndina sem yljaði mér um hjartarætur var að þurrfluguveiði var stór þáttur í senunni. Ég hef stundum stundað þurrfluguveiði, þegar ég hef bundið mínar eigin flugur og í fylgd bróður míns og föður eyðum við degi í einni á eða annarri í leit að því að freista þess að rísa upp og taka fluguna. sem þeim hefur verið boðið. Þegar við áttum svona tilefni hvarf einhver ágreiningur á milli okkar og hvers kyns þrýstingur heimsins bráðnaði og kom í staðinn fyrir þá dýrð að vera niðursokkin í starfsemina og umhverfi staðarins sem við vorum á. Þetta var eitt af því ótrúlega sem var lýst fyrir mér í myndinni þegar ráðherrann og tveir synir hans, Norman og Pauly framkvæmdu helgisiðið. Því það er eitthvað trúarlegt við fluguveiði eins og það er eitthvað trúarlegt við svo margar dægradvöl. Þú getur ekki bara byrjað að kasta veiðilínunni og vona það besta. Þú verður að stilla þig á staðinn sem þú ert á, þú verður að skanna yfirborð vatnsins með tilliti til þess hvernig það flæðir og hvar besti punkturinn gæti verið að setja fluguna þína og, allt eftir kunnáttustigi þínu, gætirðu jafnvel fengið þína fljúga til lands þar nógu lengi til að fiskur gæti tekið eftir því og slegið. „Art of Fly-fishing“ var leikstýrt og sýnd svo vel að þeir sjálfir geta flokkast sem listamenn. Titill myndarinnar gæti ekki verið betur valinn, því áin rann í raun í gegnum líf föður og tveggja sona . Þessi mynd dreifist þó víðar en fjölskyldan og samfélagið í Montana, við Blackfoot ána, þar sem myndin er leikin. Það hefur getu til að draga þig að, til að heilla þig, til að fanga þig, eins og saga fjölskyldunnar, samfélagsins og tímabilsins þróast. Sagan sem er sögð er ekki bara fjölskyldusaga, heldur saga lífsins. Hvað getur flokkast sem "River of Life"