Það fáránlegasta við þessa fáránlegu mynd er sjálfsmyndin um að ef maður verður dýrlingur lifi hann eða hún og fjölskylda hans og mikilvægur annar að eilífu. Gleymum því að til þess að verða dýrlingur verður dýrlingurinn að vera dáinn og dýrlingar eiga ekki merkan aðra. Það er ekki einu sinni gefið í skyn að Nick hafi í árþúsund verið Jolly álfur Freds Scrooge! Opna á Nick að læra að búa til leikföng, síðan á Fred að læra að keyra tölur; Nick gefur sjúku barni dúkku, Fred endurheimtir dúkkuna ásamt fjölskyldubýlinu! Eftir nokkra slíka þætti í viðbót, breytist í það að Fred í dag dregur úr milta sínu á Siblings Anonymous þegar félagar hans sem tapa kinka kolli af samúð. Þar skrifaði ég bara heildstæðari söguþráð en þessa fávita! Þessi jólasveinn, sem er einum "hó, hó, hó, hó, hó" í burtu frá risastórri kransæðastíflu, er taugasjúklingur sem söðlað er um drottningu harpíanna, aðgerð beint út úr Mega-Mall Hell, og svör við borði (ha?) sem gaf páskakanínu bleika eggið sitt. Ó, og hægri höndin hans er dásamleg ljóshærð í húðþröngum lítill kjól og go-go stígvélum. Hó... hó... hó... hó... hó! En það sem raunverulega sendi mig yfir brúnina var að Slam var útnefndur #1 á Óþekkalistanum. Ætti ekki óþekkur listi að vera frátekinn fyrir framtíð Hitlers og Stalíns? Börn sem eru hinar sönnu útfærslur hins illa? Nei, til Old Sausage-Fingers, góður drengur sem slær út af því að hann er óæskilegur og óelskaður er Púkafræið! Djöflafræin á bakvið Fred Claus ættu að vera soðin í sínum eigin búðingi! Bah!