„Stríðsmynd“ er Hollywood tegund sem hefur verið gerð og endurgerð svo oft að klisjukennd samræður, endurtekinn söguþráður og ofboðslegar hasarmyndir virðast óumflýjanlegar fyrir hvers kyns átök sem snúa að stórum bardaga. Af og til kemur hins vegar stríðsmynd sem gengur þvert á blað og vekur sannarlega frumlega og sannfærandi sögu á silfurtjaldið. „Cold Mountain“ á tímum borgarastyrjaldarinnar með Jude Law, Nicole Kidman og Renée Zellweger í aðalhlutverkum er slík mynd. Enn og aftur, að kalla Cold Mountain“ stríðsmynd er ekki alveg nákvæm. Það er alveg rétt að myndin opnar á (alveg bókstaflega). ) hröð og skítug bardagaþáttur sem setur „Glory“ leikstjórann Edward Zwick til skammar. „Cold Mountain“ snýst hins vegar ekki svo mikið um sjálft borgarastyrjöldina heldur um tímabilið og fólkið á þessum tíma. Sagan snýst um óánægður Samfylkingarhermaðurinn Inman, leikinn af Jude Law, sem fær andstyggð á hræðilegu stríði og heimþrá eftir fallega þorpinu Cold Mountain í Norður-Karólínu og sömu fallegu suðurbekkjunum sem hann skildi eftir sig, Ada Monroe, leikin af Nicole Kidman. Við fyrstu sýn , þessi uppsetning virðist formúlukennd þar sem rómantíski áhuginn heima veitir áhorfendum næga samúð til að róta undir þrengingum hins trega hermanns á vígvellinum. Reyndar eru fyrri hlutar myndarinnar tiltölulega lítt áhrifamiklir og jafnvel nokkuð tilgerðarlegir."Cold Mountain" tekur fljótlega a drastísk snúningur, þó, þar sem hin óhrædda hetja Inman reynist vera liðhlaupi (tilviljun bjargar áhorfendum frá hugsanlega ruglingslegu atburðarásinni að vilja róta í sambandsríkjunum) og byrjar langa ferð heim á leið. Á meðan, aftur á bænum, reynast ræktunarhættir Ada lítið gagn á ökrunum; brátt breytist hún í eitthvað villidýr. Námskeiðið kemur Ödu til bjargar, hinn harðsnúna Ruby Thewes, leikin af Renée Zellweger, sem hjálpar Ada að koma býlinu aftur saman og, kannski mikilvægara, að takast á við einmanaleikann og einangrunina sem stríðið virðist hafa valdið Ada. Innan þessara tveggja umgjörða birtist lifandi, sannfærandi og stundum mjög truflandi mynd af hinu stríðshrjáða Suðurlandi. Persónurnar sem Inman og Ada eiga samskipti við eru furðu flóknar, auknar með dásamlegri frammistöðu Brendan Gleeson sem dauðans föður Ruby, Ray Winstone sem iðrunarlauss suðurríkja „lögmanns“ og Natalie Portman sem ungrar móður í miklum vandræðum og einangruðum. Allir hafa orðið fyrir miklum áhrifum og breyst af "árásarstríði Norðurlanda", aðallega til hins verra. Myrkur, gegnsær boðskapur gegn stríðinu, með áherslu á áhrifaríkt, áleitið tónverk og hryllilega fallegar myndir af Virginíu og Norður-Karólínu, er miðlað til áhorfenda, ekki svo mikið með hræðilegum bardagamyndum heldur með örðu landi og áföllum sem stríðið varð fyrir. barist var. Þrátt fyrir að vopn og hernaðaraðferðir sjálfs stríðsins hafi breyst mikið á síðustu öld, þá eru helvítis áhrifin á landið tímalaust viðeigandi. Leikstjóranum Anthony Minghella tekst að viðhalda þessari drungalegu stemningu megnið af myndinni, en andrúmsloftið er því miður svívirt af frekar heitt hápunktur sem gerir lítið réttlæti við stórkostlega mótaðar persónur. Ástarsagan milli Inman og Ada er óþægilega tengd við upphaf og lok myndarinnar, þó að í eðli sínu fjarlægt, óhlutbundið og jafnvel fáránlegt eðli sambands þeirra passi á vissan hátt við dapurlegt eðli restarinnar af söguþræðinum. "Cold Mountain" hefur hvorki einkenni góðrar rómantíkar né hvetjandi stríðsdrama. Þetta er einstök sýn á tímabil sem á örugglega ekki bara eftir að skemmta heldur einnig að gleypa áhorfendur inn í líf fólks sem er slitið í sundur af stríði og er algjörlega örvæntingarfullt að losna við hræðilegar afleiðingar þess með öllu.