Ég er einn af þeim sem virða alla kvikmyndagerðarmenn fyrir að hafa náð árangri, hverja mynd sem ég horfi á ég venjulega virði (þó ég viðurkenni að ég velji vandlega) og met fyrir það sem hún er. Ekki lengur. Þetta er sannarlega eitt versta handrit sem ég hef séð framleitt sem kvikmynd...svo mikið að ég fann mig knúinn til að vara aðra við því. Samræðurnar voru hreint út sagt ótrúlegar, aðalsöguhetjan var um síðustu manneskjuna sem ég hefði áhuga á að vita meira um. Atriði þar sem gamall skólafélagi „segir það eins og það er“ fékk mig til að hlæja aðeins vegna þess að það var aumkunarverð tilraun til að sýna undirtexta söguþráðs sem þegar var lokið. Leikstjórnin er í besta falli glögg og í versta falli kvikmyndagerð eftir tölum. Að bera þessa mynd saman við andrúmsloftið í mynd eins og Five Easy Pieces er svívirðing.