Það gerðist fyndið fyrir mig þegar ég horfði á "Mosquito": annars vegar er hetjan heyrnarlaus og leikstjórinn er algjörlega ófær um að koma okkur í skilning um hvers vegna hann gerir það sem hann gerir (lemlestir mannequin...æ, fyrirgefðu mér) , lík) í gegnum myndir hans. Aftur á móti er enska útgáfan að minnsta kosti mjög illa talsett. Þannig að mér fannst ég óska ​​þess að það hefði verið bæði meiri og minni samræða á sama tíma! Þessi mynd er heimskuleg (fyndið hvernig þessi gaur hefur aðgang að öllum kirkjugörðum og líkhúsum í bænum hans) og lúmsk (hvar værum við í arðráni á áttunda áratugnum án þess að vera óþarfa lesbía?). Svo ekki sé minnst á "rómantíska" þáttinn (ó, hversu sætt!)... Missið af því. (*)