Ég verð að kjósa þetta 10 af 10 í þeim sjaldgæfu möguleikum að hún sjái þessa umfjöllun, aumkar yfir mér, flytji mig til Hollywood og blandi mér inn í skrítna/fyndna heiminn sinn. En í fullri alvöru var þetta gott. Fyrsti þáttur er augljóslega að finna fótinn, en það er þessi Silverman-furðuleiki sem keyrir alla leið í gegnum hann. Þetta er ekki grínmynd sem er grín upphátt, en það er gott, of mikið hlátursefni fylgir því, og þetta væri ekki rétt með vísbendingar um hvenær á að hlæja, það er fyrir áhorfendur að heyra innri grínið sitt hlæja að fáránleiki í þessu öllu saman. Ég get auðveldlega litið á þetta sem furðulega Drew Carey sýninguna með skrýtnum karakterum og ótrúlega sterkri aðalpersónu. Vel þess virði að horfa á, hlakka til eftirfarandi þátta. MJÖG gott tækifæri úr venjulegri gamanmynd þarna úti. ps, Sarah? Hringdu í mig....