Þessi mynd á mér mikið hrós skilið, því þó ég sé hvorki brimbrettakappi né skautakappi, þá var ég innblásinn í gegnum alla heimildarmyndina. Dýpt sögu og þróun þessara tveggja jaðaríþrótta lagði áherslu á hvað þeir gátu gert fyrir tvo hópa einstaklinga. Sú alúð sem þessir einstaklingar höfðu/hafa er sannarlega hvetjandi og það var vegna þeirra sem aðrir geta nú notið og gert það sem þessir krakkar stofnuðu. Ólíkt flestum öðrum heimildarmyndum var þessi snjall sett saman, magn myndefnis sem var tekið upp og lifði af. í gegnum áratugina er framúrskarandi og það var vegna þessa sem einhver mesta klipping sem ég hef séð var sett saman og varð til þess að viðfangsefnið hélt fókus. Án þess að þeir þurfi að bregðast við nýlegum upptökum af frægari brimbretta- og skautahlaupurum sem eru enn vinsælar í dag. Myndin kannar svæði eins og velgengni, svo sem að ná nýjum brellum, vinna keppnir og afla frægðar. Eins og bilanir eins og meiðsli eða útbruni. Það var líka ánægjulegt að heyra reynsluna koma frá skautum og brimbrettamönnum sjálfum en ekki frá notuðum upplýsingum. Þetta leiddi til þess að betri mynd var teiknuð. Á heildina litið, sannarlega framúrskarandi átak.