Þessi mynd reynir að hlaupa í burtu til hins dæmigerða „Ég er að berjast vegna þess að ég er skyldugur til að verja föðurlandið. Nasistar eru allir vondir, ég er á móti þeim“ (dæmigert fyrir þýskar stríðsmyndir). Hvernig? Með því að tala ekki of mikið um það og vísa bara til stríðsins og stríðsfanganna. Engu að síður myndi ég vilja sjá þýska mynd sem væri eitthvað á milli öfga Come And See og Das Boot „vondu NAZI“sins. Ég segi þetta vegna þess að, fyrir utan þennan þátt, eru þýsku kvikmyndirnar þær bestu sem sýna seinni heimsstyrjöldina og þýsku hliðina. Þú sérð auðveldlega sum stigveldissambönd Þjóðverja, mjög ólík þeim sem eru í bandaríska hernum. Þetta er kvikmynd sem reynir að fá raunverulega sýn á það sem var Stalíngrad, og ég var ekki þar, og ég efast um að flestir hafi verið þar núna, en ef ég myndi velja eina mynd sem sýnir þennan bardaga, þá myndi ég örugglega ekki vera allur bandaríski óvinurinn At The Gates. Af hverju segi ég þetta? Vegna þess að jafnvel bestu hermennirnir eru ekki hetjur og miðað við aðstæður geta þeir litið á eigið líf í stað föðurlandsins. Þetta gildir fyrir alla flokka og á endanum sérðu von Paulus gefa dæmið.