Sem einhver sem hefur lesið bókina get ég sagt að þetta er miklu síðra en stóra bandaríska útgáfan með Gwyneth Paltrow í aðalhlutverki. Fyrir því eru ýmsar ástæður. Í fyrsta lagi er Emma of óþægileg. Já, hún hefur galla og er ekki sú manneskjan sem er auðveldast að líka við hana - en áhorfandinn ætti ekki beinlínis að byrja að fyrirlíta hana. Í öðru lagi er Mr Knightly misskilið. Hugur hans og depurð í þessari útgáfu hentar betur Bronte eða Gaskell aðlögun en Austen, og kastar skapinu í öllu málinu „af“. Í þriðja lagi er Samantha Morton of sterk leikkona til að vera látin falla í hlutverk Harriet; og hvers vegna var hún látin líta svona sjúklega út? Harriet á að vera ljóshærð og blómstra - ekki til að líta út fyrir að vera dregin út af neyslu í næsta atriði. Í fjórða lagi hefur mannvirkið verið ruglað saman og atriði klippt. Í lokin, þegar Emma ákveður að hún elski Mr Knightly, kemur það út fyrir að vera algjörlega fáránlegt vegna þess að þessi frásögn hefur ekki verið nægjanlega sýnd og flutt í gegnum myndina. Í fimmta lagi, hvað var eiginlega í gangi með hreim frú Elton? Hún fór frá því að hljóma eins og amerísk leikkona sem reyndi að bæla niður sinn eigin hreim í upphafi, yfir í allt amerískan hálfa leið og svo aftur yfir í ensku í lokin. Loksins dróst þetta á endanum. Bókinni og stórmyndaútgáfan enda með brúðkaupi Emmu og Mr Knightly. Þessi útgáfa dregst ruglingslega áfram eftir að tilkynnt var um brúðkaupið án þess að sýna okkur athöfnina í raun og veru. Allt í allt frekar tilviljunarkennd tilraun. Lestu bókina eða leigðu Paltrow útgáfuna í staðinn