ég verð bara spennt þegar myndin byrjar (vegna þess að ég sá nafn Juliette Lewis á skjánum). Handritið virtist mjög flókið fyrst en þegar myndin hélt áfram varð það skiljanlega ljóst. Ég einbeitti mér vel að því en útkoman var vonbrigði. kynlífshlutur notaður of mikið á myndina að óþörfu og mér virtist sem leikstjórinn hunsi þá sem hafa tilhneigingu til að vera á gagnstæðu kyni. að mínu mati var ekki hægt að útfæra vel undirbúið handrit. Þegar við skoðum leikarahópinn lofar myndin eitthvað í byrjun eða ég bjóst bara við of miklu... og að lokum endirinn...endirinn er svo mikið miðlungs að ég myndi ekki búast við. Aðalpersónan Cassandra vill gefa skilaboð um að eignast barn og hvernig barn getur breyta lífi, að mínu mati er þessi sena hin raunverulega hörmung fyrir myndina. allt í allt eru persónurnar fyndnar og leiknar fallega.en aðeins leikarahópurinn getur ekki bjargað kvikmynd.