Forveri Paul Verhoeven að bráðamótasmellnum sínum 'Basic Instinct' er stílhrein og átakanleg neo-noir spennumynd. Verhoeven er orðinn þekktur fyrir að gera dálítið skrítnar ruslamyndir, bæði í heimalandi sínu Hollandi og í Ameríku og þessi mynd er ein af ástæðunum fyrir því. Fjórði maðurinn fylgir undarlegri sögu Gerard Reve (leikinn af Jeroen Krabbé); samkynhneigður, alkóhólisti og örlítið brjálaður rithöfundur sem fer til Vlissingen til að halda erindi um sögurnar sem hann skrifar. Þar hittir hann hina tælandi Christine Halsslag (Renée Soutendijk) sem fer með hann heim til sín þar sem hann uppgötvar myndarlega mynd af einum elskhuga hennar og boðar að hann muni hitta hann, jafnvel þótt það drepi hann. Paul Verhoeven snýr að sannleikanum. oft í þessari mynd, og það tryggir að þú veist aldrei alveg hvar þú ert með hana. Mörg atvikin í Fjórða maðurinn gætu verið það sem þau virðast vera, en þau gætu auðveldlega verið túlkuð sem eitthvað allt annað og þetta heldur áhorfendum á brúninni á sætum sínum á meðan, og gerir það að verkum að myndin virkar sem þessi frásögn. er það sem það þrífst á. Paul Verhoeven er ekki kvikmyndagerðarmaður sem finnst hann þurfa að halda aftur af sér og það er eitt af því sem mér líkar best við hann. Í þessari mynd er mjög átakanleg atriði sem lét mig líða illa í marga klukkutíma á eftir (og það gerist ekki mjög oft!). Ég mun ekki spilla því vegna þess að það þarf óvart þáttinn til að virka...en þú munt sjá hvað ég á við þegar þú sérð myndina (vertu viss um að þú fáir óklipptu útgáfuna!). Það er líka fjöldi annarra makabera sena sem eru minna átakanleg en sú sem ég hef nefnt, en eru yndisleg engu að síður; maður verður étinn af ljónum, annar fær pípu í gegnum höfuðkúpuna á sér, bátur er mölvaður í tvennt ... yndislegur. Leikurinn í Fjórða maðurinn er ekki til að skrifa um, en hann er traustur í gegn. Jeroen Krabbé heldur athygli áhorfenda og lítur út fyrir að vera drukkinn rithöfundur. Það er þó Renée Soutendijk sem vekur mesta hrifningu enda femme fatale í miðju sögunnar. Frammistaða hennar er það sem Sharon Stone myndi herma eftir níu árum síðar með Basic Instinct, en upprunalega fatale gerði það best. Leikstjórn Paul Verhoeven er heilsteypt í gegn þar sem hann beinir athygli okkar í gegnum fjölmörg sjónarhorn, sem öll hjálpa til við að skapa leyndardóm sögunnar. Verhoeven hefur haldið áfram að gera eitthvað drasl en hann hefur greinilega hæfileika og það er synd að hann skuli ekki nýta það betur. Af öllum Verhoeven myndum sem ég hef séð er þetta sú besta og þó það gæti verið erfitt að komast yfir hana; treystu mér, það er fyrirhafnarinnar virði.