Anatomie (Líffærafræði) er skemmtileg og aðlaðandi mynd sem nær ekki að skila óþægindum sem ætti að tengjast efni myndarinnar. Hugmyndin um siðferðileg fáfræði í læknavísindaheiminum er sú sem ýtir áhorfandanum í átt að óþægindum og raunsæi stofnananna („Heidelberg“) og tæknibrellurnar gera hana að ekki alveg auðveldri áhorfsmynd. Hins vegar, persónurnar, handritið og gljáa myndarinnar virðast allt of kunnugur Scream myndunum sem vakti aftur vinsældir af þessu tagi. Því miður, þó að viðfangsefnið sé eitthvað sem þarf að hugsa um, þá er áhorfandanum sýnd önnur kvikmynd full af karakterum háskólanema sem við fáum í raun ekki tækifæri til að hugsa um, óuppgerð undirspil og hammy sviðsdráp sem hafa verið að finna upp á nýtt sjálfum sér frá því eftirminnilegu Drew Barrymore upphafsatriði í Scream fyrir nokkrum árum. Steven Ruzowillzky leggur sig fram um handritið og leikstjórnina, en teygir sér engin mörk önnur en almenna þemað. Þó að okkur sé boðið upp á skemmtilega mynd með sanngjörnum frammistöðu, sitjum við því miður eftir með gömlu tilfinninguna: ekkert er að þessari mynd, en ekkert er óvenjulegt heldur. Skemmtileg mynd og áhugavert tækifæri til að sjá hvernig erlendir kvikmyndagerðarmenn hafa verið undir áhrifum frá „hryllings“ menningu eftir öskra. 6 af 10