William Powell er læknir sem fæst við morð og fyrrverandi eiginkonu í "The Ex-Mrs. Bradford," einnig með Jean Arthur, Eric Blore og James Gleason í aðalhlutverkum. Svo virðist sem Powell hafi haft efnafræði í gangi með nánast hvaða konu sem hann var í lið með. Þó hann og Myrna Loy hafi verið hið fullkomna skjápar, gerði leikarinn nokkrar aðrar "Thin Man" myndir, eina með Ginger Rogers og þessa með Arthur, báðar með mjög góðum árangri. Einhvern veginn þreytist maður aldrei á að sjá Powell sem hnyttinn, siðlaus fagmaður og "The Ex-Mrs. Bradford" er engin undantekning. Fyrrverandi Mrs. B lætur herra B fá stefnt um bakgreiðslu og flytur svo aftur inn til að hjálpa honum að leysa ráðgátu sem hún hefur dregið hann inn í. Og þetta er ekki í fyrsta skipti sem hún gerir það! Það virðist næstum eins og það hafi verið "Bradford" mynd á undan þessari eða að þetta hafi verið ætlað að vera sú fyrsta í röð kvikmynda - Mr. B kvartar yfir því að fyrrverandi leyndardómsritarinn hans sé stöðugt að draga hann í mál. Í þetta skiptið dettur spjótur sem ríður uppáhaldshestinum í lyftingu á dularfullan hátt af hestinum og deyr rétt fyrir marklínuna. Lausnin í málinu er hálf fráleit en hún er fyrir utan málið. Aðalatriðið er kjaftæðið milli hjónanna og afskipti fyrrverandi frú. B. Jean Arthur er frekar töff í hlutverki sínu og mjög fyndinn. Hins vegar, með leikkonu sem kemur út eins gáfuð og Arthur gerir, virðist húmorinn viljandi frekar en fjaðraheila. Mig grunar að rithöfundurinn hafi haft eitthvað annað í huga - segjum, vitlausu hliðina á Carole Lombard. Þegar Arthur heyrir að lögreglan sé komin, segir hún: "Ah, þetta snýst líklega um framfærsluna mína. Ég hef beðið eftir því að lögreglan taki hönd á því," er þetta frekar rifbein fyrir Powell frekar en alvarleg yfirlýsing. Það virkar samt vel og sýnir hvernig góð leikkona getur gert þátt að sínum eigin. Örugglega þess virði að horfa á, eins og William Powell og Jean Arthur voru alltaf.