Þetta er handrit sem Ed Wood vann í yfir 10 ár við að reyna að gera. Aris Iliopulos fékk loksins chutzpah til að taka upp handrit sem Wood bjargaði frá brennandi heimili sínu á kostnað annarra tímabundinna verðmæta. Þetta er samræðulaus kvikmynd sem sumir kunna að lýsa sem þöglum. Reyndar er þetta frekar hávær mynd, án brjálæðislegs þvaðurs í flestum kvikmyndum. Í höndum þessara kvikmyndagerðarmanna veita tónlistin og hljóðbrellurnar ríkulega hljóðupplifun sem virkar betur en næstum öll möl frá handritaverksmiðjunni í Hollywood, sérstaklega þessi heimskulega bátamynd sem Billy Zane var síðast í („Gættu þín!“, „Ó nei !' - J. Cameron.... ick...) Ég mun taka dásamlega samskiptasaman einhljóða nöldur Zane í þessari mynd yfir tómar samræður hvaða dag sem er. Billy Zane stýrir teymi leikmanna sem augljóslega vildi endilega vera með í þessari mynd. Ricci er geislandi eins og alltaf, og guðirnir skína þegar þú getur sett Söndru Bernhard, Rick(y) Schroeder, Eartha Kitt og Andrew McCarthy nafn á sama plakat. Hönnunin er fullkomin, pýramídasettið stórkostlegt og dýrmæt frammistaða Ron Perlman. er einfaldlega dásamlegt. Á heildina litið er þetta óskipulegt, innyflum meistaraverk sem er ástfangið af aðdáendum Ed Wood Jr., höfundar og kvikmyndafræða. Verður að sjá fyrir alla sem virkilega elska kvikmyndir eins og fyrsta flokks Iliopulos og leikarar hans gera augljóslega. Kvikmynd til að láta þig óska ​​að þú hefðir gert hana sjálfur.