ég hata vampírumyndir. sem sagt, þetta var mjög áhugavert fyrir mig. ég vil samt benda á eitt. „bakjwi“ þýðir bókstaflega leðurblöku á kóresku og við vitum öll að í mörgum klassískum vampírasögum sérðu Drakúlu eða vampírur breytast í leðurblöku og fljúga í burtu eða wuheva. Við vitum líka að leðurblökur eru spendýr sem geta flogið þannig að margir flokka þær sem „óvenjulegar“. Þegar ég horfði á myndina áttaði ég mig á því að leðurblökuþemað er djúpt innbyggt í þessa mynd meira en bara að koma á tengingu leðurblöku-vampíru. Tvískipting mannlegs eðlis = ef þú hefur einhvern tíma lesið sögur Aesops, þá er þessi eina dæmisögu þar sem spendýr og fuglar berjast og kylfa virðist bara ekki geta tekið hlið og hún reynir að leika báðar hliðar honum til framdráttar. Spendýr og fuglar komast að því hvað þessi leðurblöku hefur verið að gera og reka leðurblökuna úr landi sínu í lok sögunnar. tvær andstæður hliðar mannlegs eðlis eru stöðugt í bardaga í gegnum myndina, td. blindur prestsvinur sang-hyuns, viðleitni sang-hyuns til að svala þorsta og kynferðislegri löngun hans, tae-ju að spila á báða bóga, venjulegt leiðinlegt líf hennar á móti spennu hennar í leit að vampíruævintýri, o.s.frv. (mun ekki eyðileggja of mikið, þú verður að horfðu á myndina) og þetta þema er fallega sett fram á disk með gómsætum hliðum á rómantík, kynlífi, ofbeldi, trúarbrögðum, myrkri gamanmynd, harmleik, hefnd, þú nefnir það! mér finnst eins og mörgum myndi finnast þessi mynd leiðinleg og of löng, en þessi mynd er mjög fersk og ný, eitthvað sem ég hef ekki séð b4 ennþá. Ég myndi ekki segja að þetta væri besta verk CW Park, en það er mos. def. það undarlegasta að skilja en samt dökk forvitnilegt!