Þessi mynd, sem er a.k.a. „Life In the Fast Lane“ er auðveldlega ein skemmtilegasta mynd sem ég hef séð í langan tíma. Ég held að það hafi verið gert með hliðsjón af veiku, brengluðum og lúmskum konum í L.A. sem tákna um það bil 0,00000001 íbúa í Bandaríkjunum. Persónurnar eru allar einvíðar, jafnvel aðalhlutverkið. Eftir að hún stingur kærastanum sínum í höfuðið með skærum er reynt að hlæja ódýrt (og það tekst ekki) með því að stinga korka í höfuðkúpuna á kærastanum til að stöðva blæðinguna. Ó, snjallt! Patrick Dempsey (sem kvikmyndir hans eru næstum alltaf klassísk athöfn - kaldhæðni) leikur þennan "djöful" sem breytir lífi hennar - en miðað við það sem við höfum séð var líf hennar þessi sería af vinjettum til að byrja með. Engar tilfinningar, engin hlátur, engin saga. Eina ástæðan fyrir því að ég gef þessu 2 er að Jeffrey Jones er í lagi sem prestur og það er smá stíll (albiet zero substans) í myndavélavinnunni. Annars ein af 5 verstu myndum sem ég hef séð. Bekkur 2 af 10 AN F! Ég held að jafnvel dópaðasti fíkillinn sem myndi hlæja að klósettsetu falli myndi mislíka þessa mynd. Ég get ekki lagt nógu mikla áherslu á hversu mikið þú ættir að vera í burtu.