Betty er sem aðstoðarmaður í framleiðslu á Macbeth eftir Verdi sem er beðin um að halda áfram þegar dívan slasast í bílslysi. Hins vegar, í hinni stóru hefð "The Scottish Play", virðist uppsetningin bölvuð af vandamálum, ekki síst þar sem einhver brjálæðingur sneiðir mannskapinn. Því miður fyrir Betty virðist morðinginn hafa sérstakar áætlanir um hana ... Þetta er ein af mörgum Argento-brjálæðismyndum sem verða að sjá, í þessu tilviki fyrst og fremst fyrir ótrúlega ljósmyndun breska myndatökumannsins Ronnie Taylor. Ég hef ekki mælt það, en ég reikna með að um tveir þriðju hlutar mynda í þessari mynd séu annaðhvort pönnur, dúkkur, mælingar eða kranar - miklar hreyfingar myndavélarinnar eru bara ótrúlegar og gera myndina tífalt meira spennandi en venjulega spennumynd. Myndmálið er villt og hvimleitt - nærmyndir af augum kvenhetjunnar sem þvingaðar eru upp með nöglum, svifandi svif um óperuhús frá sjónarhóli hrafns, skot af heila morðingjans sem þeysist, byssukúlu skotið í gegnum kíki, gleypt keðja grafin út af barka fórnarlambs. Hugmyndalega er þetta bara ótrúlegt og aðeins þessi leikstjóri gæti áttað sig á því. Myndin er þó ekki án nokkurra annmarka; leikarahópurinn er í besta falli breytilegur - Marsillach og Barberini eru báðir dálítið skjálfandi (og talsetning hans í ensku útgáfunni er skelfileg, jafnvel á ítalskan mælikvarða), þó Argento venjulegur Nicolodi sé skemmtilegur og Charleson skili yfirvegaðan leik í hlutverki sem er meira heldur en lítið sjálfsævisögulegt (hrollvekjaleikstjóri sem er mikið svívirðilegur fyrir fjarlægni sína og treysta á tækni). Efnið er falleg þríhliða blanda af The Phantom Of The Opera, Shakespeare og slasher flick, handriti af Argento og venjulegum samstarfsmanni hans, Franco Ferrini, með óviðjafnanlegum grunuðum í miklu magni og venjulegri fyrirlitningu á leiðinlegum útsetningarsenum til að útskýra hvað er í raun að gerast. . Fullt af alls kyns mismunandi tónlist - Brian Eno, Claudio Simonetti, Bill Wyman, Puccini og auðvitað Verdi. Atriðin í hinu fallega óperuhúsi voru tekin í Teatro Regio í Parma. Af einhverjum undarlegum ástæðum ber breska prentun þessarar myndar hinn óhefðbundna titil Terror At The Opera.