(SPOILERS IN THIS)"Rosenstraße" er kvikmynd um hetjulegar konur á þýskum nasistatíma. En það er allt of langt, það er ekki snertandi og stundum jafnvel leiðinlegt! Það eru of margar klisjur og ekki nógu góður leikur. Sagan (söguþráðurinn) er slæmur. Eins og í Titanic eftir James Cameron man gömul kona atburða í beinni útsendingu. Gott, nú höfum við sjónarhorn. En það er önnur kona kynnt sem gerir slíkt hið sama. Það er ruglingslegt að þeir eru báðir að rifja upp atburði úr lífi annars fólks! Láttu ekki svona! Þetta er skortur á þekkingu á grunnsögugerð...Hvernig getur Riemann vitað um afdrif móður litlu stúlkunnar og yfirheyrslur hennar til dæmis? Atriðin eru sýnd í rangri röð og maður veit sjaldan hvenær hún átti sér stað. Til dæmis atriðið þegar Riemann er að bjána við Fabian. Hvenær gerðist það? Atriðið lítur út fyrir að gerast á 20. áratugnum...persóna Riemanns er auðvitað hæfileikaríkur píanóleikari, hún er meira að segja barónessa! Vá. Bróðir hennar kemur aftur frá austurvígstöðvunum, hann hefur fengið „Ritterkreuz“ sem hann sýnir í sumum senum. Hann er því stríðshetja og samt ágætur maður sem varðveitti samvisku sína. Og hann öðlaðist vitneskju um fjöldamorð framin af Þjóðverjum. Hann gerði meira að segja nokkrar myndir! Og svo heldur það áfram, klisja eftir klisja hrannast upp og þetta er ástæðan fyrir því að myndin virkar ekki. Í grundvallaratriðum gerði von Trotta skvísa úr einhverju sem hefði getað verið ágætis mynd. Og á endanum er þetta allt mjög einfalt. Riemann finnur leið til að koma Goebbels í rúmið og - ta da! - allir eru ókeypis. Sem er ekki söguleg staðreynd heldur hreint ímyndunarafl þrátt fyrir "sanna sögu" fullyrðinguna í upphafi. Eins og „Sass“ er hún óljóst BYGGÐ á sönnum atburði. Það er sorglegt en satt, þetta ER hin dæmigerða þýska mynd þessa dagana. Það er slæmt! Macaulay J. Connor