Ég sá hana fyrst klukkan 5 að morgni 1. janúar 2009, og eftir einn dag horfði ég á hana aftur og mig langar að horfa á hana aftur. Elska allt (tja, næstum því, svo 9 stjörnur) við það. Enginn litur, fallegar barnalegar sögur, fyndnir gangsterar, Anna, myndavélavinna, tónlist. Jæja, stundum vill maður bara hlusta aðeins lengur og tónlistin hættir bara. En þetta er ekki söngleikur eftir allt saman. Mér líkar við leik Önnu, þessa barnalegu wannabe gangster stelpu, hvernig hún talar, heldur á byssunni, allt fær mig til að brosa. Nei, það er ekki svo fyndið, þó ég hafi hlegið svolítið stundum, þá er það bara svo lúmskt. Frábært verk eftir Samuel Benchetrit. Þó að 3d nouvelle virðist veikari, en þeir eru líka glæpamenn, kannski jafnvel verri, vegna þess að þeir eru að stela hugmyndum. Og síðasta atriðið er í uppáhaldi hjá mér. Lætur mér líða svo heitt og .. rómantískt. Já, ég myndi mæla með þessari mynd fyrir rómantísku sálirnar með smekk fyrir svona listrænum myndum. Og ég er ekki sammála þeim sem bera það saman við Pulp Fiction. Þetta snýst ekki um hasar og snúna sögu, þó allar vinjettur skerist. Hún er róleg og kannski of hæg mynd fyrir flesta. Þetta snýst um persónur, tilfinningar þeirra, mjög lúmskur. Engu að síður, líklega mun þessi umfjöllun ekki vera til mikillar hjálp fyrir neinn (mín fyrsta), vildi bara tjá þakklæti mitt. SPOILER: Þessi mynd er ekki með Guffa hluta. Wonder, tók enginn eftir þeirri hendi í 2 hlutanum þegar mannræningjarnir ákváðu að fara heim? Lítur út eins og hluti af áhöfn, hehe. Ég veit að ég ætti betur að setja þetta á spjallborð, en ég er ekki sammála sumum stefnum hér.