Horfumst í augu við það; Nancy Drew var aldrei mikil bókmenntir. Það er í sama flokki og barnapíuklúbbur, galdratréhús, gæsahúð, ABC Mysteries. Reyndar var þetta ein af upprunalegu formúlusögunum. Nancy er fullkomin, falleg, hugsi, "fín", hefur aldrei innri átök! og breytist aldrei. Ned er nokkurn veginn eins. Myndin var trú þessum stíl og ég verð að segja að mér líkaði hún. Þetta verður aldrei frábær kvikmynd, en hún hafði sama nostalgíska keiminn og bækurnar geymdu. Það var bara rétt magn af spennu fyrir börnin mín (8 og 10.) Það var nánast ekkert móðgandi orðalag. Mér líkaði við að ýta á íhaldssamari kjól. Corky var svolítið pirrandi. Hann var svolítið út í hött á háskólasvæðinu í menntaskóla. Ég skildi aldrei alveg hvers vegna hann var þarna í fyrsta lagi.