The Great Rock N Roll Swindle er ekki aðeins rækilega ónákvæm, heldur er ekki mikið um það áhugavert eða jafnvel skemmtilegt þegar kemur að því. Malcolm McLaren hefur greinilega sóað meirihluta tekna Sex Pistols í þessa sóun á kvikmynd, sem gerir hana miklu ógeðfelldari. Ætlunin var frá upphafi að búa til minnisvarða um „snillinginn“ McLaren, sem enn þann dag í dag á fullan heiðurinn af því að búa til pönktónlist, búa til Sex Pistols og á stundum jafnvel semja öll lögin. Áhorfendur fylgja McLaren í ýmsar aðstæður þar sem hann segir hliðarmanninum sínum, kvenkyns dvergi, sögu sína og tekur einfaldlega heiðurinn af hverju á eftir öðru. Eitt sérstaklega pirrandi atriði þar sem McLaren er í yfirgefnu flugskýli, þar sem hann bíður eftir flugvél, er hunsaður af fréttamönnum og gefur þeim „stóru söguna“ sína. Skemmtilegustu þættir myndarinnar eru stuttmyndaverkin, en jafnvel þessir ilma af yfirþyrmandi sjálfsmikilvægi McLaren. Jafnvel sem farsi virkar þessi mynd ekki. Lítið um það er skemmtilegt, nema Steve Jones, sem er furðu almennilegur sem gervi-spæjara. 20 árum síðar leikstýrði Julien Temple, sem skrifaði og leikstýrði þessari mynd, einnig Sex Pistols heimildarmyndinni "The Filth and the Fury". Þó að þessi mynd sé miklu betri og áhugaverðari en "Swindle", er hún samt full af "listrænum blóma" Temple sem bara virkar ekki, eins og að taka viðtöl við hljómsveitarmeðlimi í skugga, eins og þeir séu einhvers konar glæpavottar sem reyna að fela sig. sjálfsmynd þeirra. Áhugavert smáatriði: Kvikmyndagagnrýnandinn Roger Ebert var einn af upprunalegu handritshöfundunum fyrir myndina "Who Killed Bambi?", sem að lokum varð "Swindle".