Algjörlega ófyndnir "brandarar" sem falla í kramið, áhugamennska (með einni eða tveimur undantekningum), leiðinlegir karakterar og samræður sem eru í besta falli miðlungs. Eftir að hafa horft á þessa mynd hlýtur maður að velta því fyrir sér hvernig í ósköpunum framleiðandi gæti rekist á verkefni eins og þetta og hugsað: "Ég VERÐ að gera þessa mynd." Engin furða að það gæti ekki fengið kvikmyndaútgáfu.