Þrátt fyrir að THE FLOCK sé með nokkuð góðan leik eftir fyrrum hermann Richard Gere, og nokkrar fínar myndir sem gætu vísað sumum aftur til THE SILENCE OF THE LAMBS daga, teygir myndin trúverðugleika að öndverðu og eyðileggur sig gegn söguþræði sem leiðir í raun hvergi. Myndin fjallar um Erroll Babbage (Gere) sem vinnur hjá öryggisdeild og er að búa sig undir að hætta störfum. Skrifstofa hans leggur á hann afleysingamann sinn, Allison Lowry (Claire Danes, STARDUST), sem kemst fljótt að því að Babbage er heltekinn af starfi sínu. Og það starf er ekki mjög skemmtilegt. Hann fylgist með hundruðum kynferðisbrotamanna sem eru á skilorði í lögsögu hans. Allison fer með Erroll í mörgum símtölum til að athuga með "hópinn" af afbrotamönnum og kemst að því að hann er í sárri þörf á eftirlaun. En Erroll er góður í starfi sínu þó aðferðir hans séu það ekki. Hann háðir kynferðislegum rándýrum og lendir jafnvel í líkamlegum átökum við þau. Erroll réttlætir gjörðir sínar með því að draga fram fortíð þessara frávika. Það er þessi „góða réttlæting“ sem ögrar áhorfendum á einhverju stigi, gerir okkur kleift að sjá hversu grimmur Erroll er og samt hversu snertilaus hann er orðinn (með því að vera of nálægt vinnunni sinni). Þegar unglingsstúlka týnist í Erroll. "svæði", stekkur hann strax að þeirri niðurstöðu að henni hafi verið rænt af einum úr hjörðinni hans. En hvernig gat hann vitað það? Er Erroll svona góður í starfi sínu? Allison skorar á hann og Erroll ýtir á móti. Bardagar þeirra verða jafn harðir og Erroll þarf að finna þessa týndu stúlku. Þrátt fyrir að uppsetningin á sögunni hafi verið í lagi, hafði hún ekkert umpf! Ég ætla hins vegar að þakka Richard Gere, sem leikur Erroll karakterinn mjög vel. Barátta við starfslok. Hef áhyggjur af öllum sem eru nálægt hjörðinni hans. Viðbjóður á þeim sem hann ber ábyrgð á að hafa eftirlit með. Viðbjóður á sjálfum sér fyrir að þurfa að gera sumt sem hann gerir. Talsverð breyting á persónulýsingu hjá Gere. En fyrir utan hann er ekki mikið annað. Sum settin eru í lagi (dökk og hættuleg) en það eru svo mörg önnur vandamál að þau geta verið hlegin. Ég skal vera fyrstur til að viðurkenna að það er skilyrði að hætta við vantrú þegar ég horfi á kvikmyndir. En sú frestun á sér takmörk. Stærsta sóknin gegn þeim takmörkunum er eyðilegging á MJÖG mikilvægum glæpavettvangi. Einhver eins nákvæmur og Erroll myndi VEIT að það væri gríðarlegt nei-nei að hreyfa líkama. Eða að troða í gegnum glæpavettvang. Eða færa sönnunargögn. Það gekk lengra og skaðaði myndina endalaust. Hinn skaðlegi hluti þessarar myndar er að við komumst aldrei inn í persónu Clair Danes, Allison. Hún hefur næstum dottið út af sporinu í lok myndarinnar og við erum aldrei meðvituð um hver áform hennar gæti verið: Verður hún áfram eða fer? Mun hún enda eins og Erroll ef hún verður áfram? Þetta er ekki hræðileg mynd þar sem hún snertir einhvern óþægilegan siðferðilegan grundvöll, en það þurfti að þétta söguna í heild sinni.