Árið 1970 réðust femínistar inn í "Miss World" fegurðarsamkeppnina í London og stöðvuðu tilefnið með því að hylja sviðið með hveiti og eggjum. Hvers vegna? Vegna þess að, með réttu eða röngu, fannst þeim atburðurinn vera niðrandi og niðurlægjandi fyrir konur. Ég gagnrýni ekki gjörðir þeirra. Það er frjáls heimur sem við lifum í. Það sem mig langar að vita er: hvers vegna ráðast nútímaígildi þeirra ekki inn í stúdíóin þar sem sýningar á borð við þessa eru gerðar og gera það líka? „Sex & The City“ snýst allt um fjórar sjálfhverfar konur frá New York: Carrie er þræll tískunnar sem breytist í kisukött þegar maður svo mikið sem klappar augunum á hana, Charlotte þráir að finna hinn fullkomna mann (þau gera ekki) er ekki til, ástin) svo hún geti notað kynlíf til að fanga aumingja djöfulinn, lögfræðingur Miranda fælir karlmenn í burtu með vitleysu eins og „úr sambandi við tilfinningar mínar“, og loks höfum við Samönthu, lifandi útfærslu gömlu Martini auglýsingarinnar. hvenær sem er, hvar sem er, hvar sem er“. Femínistar halda uppi þessum persónum - sérstaklega Samönthu - sem skínandi dæmi um nútíma kvenleika. Jæja, ef það er framfarir að hrópa dónaleg orð á annasömum veitingastöðum, þá held ég að femínistar ættu að skoða sjálfa sig vel og hvað þeir eiga að tákna. Hefði 'Sex & The City' verið sköpun karlmanns, hefði það verið dreginn af loftbylgjunni fyrir að vera kynferðislegur. Þess í stað, eins og 'Englar Charlie' á undan henni, hefur það tælt meintar greindar konur til að halda að það hafi virkað sem jákvætt afl til góðs. Það er eitthvað mjög klínískt og kaldranalegt við sýninguna. „The Benny Hill Show“ var líka kynferðislegt, en að minnsta kosti fyndið.