Dudley Moore er frábær í þessari stóru óþekktu klassík. Þessi mynd er mjög fyndin mynd sem treystir mjög á hæfileika leikaranna. Án Dudley Moore, John Gielgud, Liza Minnelli og nokkurra annarra hefði þessi mynd getað orðið hörmung. Hún er ekki alltaf vel tekin og hefur stundum mjög lélega tónlist sem reynir að knýja fram stemningu („geðsjúk“-tónlistin í brúðkaupsbaráttunni), en leikarinn sigrar hana. Persónan Arthur er bráðfyndin, með drykkjusöm ummæli sín. En hann þróast vel í þroskaðri, vel ávalinn karakter þegar hann lærir að lifa af frjálsum vilja. Endirinn er þó frekar lélegur. Ég mun ekki gefa það upp, en það gæti verið bætt. Verð að sjá oft.