Fyrir utan heimilishaldið er annar heimur og fjölskyldan á í erfiðleikum með að troða línuna á milli valds pabba og vonar þeirra og drauma. Tímabilið er fangað; Bakelítljósið, georgíska gólfpannan, myndateinarnir, veggpappírinn, stuttu pilsin, ósvífnu strákarnir, Mini sendibíllinn, glansandi, nútímalegir mögur.... Staðsetningin er fanguð; A vindur lashed jökulhöggnu grýtt landslag, veggir úr staðbundnum steini, samfélag, frelsi. En það er miklu miklu meira; Bernska, hamingja, næmni, stolt, gildi, frelsi, vald, uppreisn, ofbeldi (í dýpsta skilningi), ást, barátta, kynþroska, barnalegheit, siðferði, traust, trú, svik, siðferði, hegðun, þroski, missi, fátækt, fórnfýsi, hryllingur, viðurkenning, opinberun, gamanleikur og foreldrahlutverkið eru til staðar. (Og í engri sérstakri röð!). Þessi mynd er ríkulega ofin tjáning fjölskylduspennu sem er jafn viðeigandi í dag og alltaf. Sú staðreynd að sumt af þessu er ekki tekið beint á er vitnisburður í sjálfu sér um viðhorf dagsins en sú staðreynd að þau eru öll hér er til marks um leikhæfileikana, söguna og leikstjórnina. Ef það er eitthvað slæmt við þessa mynd þá er það að allri þessari djúpt rótgrónu og frábærlega leiknu spennu er sópað aðeins of létt í burtu undir lokin. Kannski er ég að misskilja - hörmungin sem margir unglingar finna fyrir hverfa í raun ef þeir takast á við það (**) - kannski er myndin að reyna að senda jafnvel þessi skilaboð líka - vel þess virði að gera það. Hvað er myndin að reyna að segja? Krakkar: Foreldrar voru líka ungir, foreldrar berjast líka, allir gera mistök, allir læra, hlutirnir breytast, barátta getur endað hamingjusamlega. Foreldrar: Ekki reyna of mikið! Reyndu að muna að stuðningur þinn er lykillinn að velferð þeirra. Það hljómar einfalt er það ekki? Stundum líður myndin líka þannig en það er þá sem maður tekur eftir því hversu mikið er verið að ögra og afhjúpa. Myndin er klassísk.(**) - Ekki vandamálin í ermum.