Medellin er stórkostlegur staður til að búa, vinna og læra. Ég hef farið þangað tvisvar og aldrei heyrt neitt um skæruliðastarfsemi, hermenn sem taka ferðamenn í gíslingu eða neitt slíkt. Það eru „ósýnilegar lögreglumenn“ en það er *ekki* Big Brother kerfi. Það er bara nóg af lögreglu til að hún sé sýnileg í daglegu lífi, en hún truflar ekki einhvern án góðra ástæðna. La Sierra er áhugaverð heimildarmynd að því leyti að unglingarnir sem hún sýnir í myndinni verða í raun persónur hennar. Leikstjórar myndarinnar skera vandlega út söguþræði meðal daglegra athafna íbúa La Sierra, og þegar „karakter“ deyr, þá er ósvikinn patos. Það er hins vegar erfitt að ímynda sér að ungmennin þrjú séu öll meðlimir Bloque Metro, klíku sem notaði til að hræða La Sierra áður en kólumbísk stjórnvöld hófu að endurskipuleggja landið. La Sierra er ekki nákvæm lýsing á lífinu í Kólumbíu; það eru auðvitað hlutir sem þarf að varast eins og smáglæpir, en þegar maður íhugar að vasaþjófar eigi sér stað í "nútíma" borgum eins og London, New York eða Tókýó, þá virðist Kólumbía ekki svo ólík eftir allt saman. Kólumbíumenn bíða spenntir eftir tækifæri sínu til að sýna heiminum að hið áður stríðshrjáða land dafni nú meira en nokkru sinni fyrr.