Þessi tímalausa sumarástarsaga er klassísk og verður aldrei deit. Ég get ekki einu sinni talið hversu oft ég hef séð Dirty Dancing. Þetta er ein mynd sem ég gæti líklega horft á á nokkurra vikna fresti og elskað enn. Það er eitthvað tímalaust við þessa mynd. Ég hef elskað aðrar „stórsprengja ástarsögumyndir“ eins og Pretty Woman og þegar Harry hitti Sally. Ég held að þeir séu þarna uppi en það er eitthvað við Dirty Dancing sem gerir það bara fullkomið. Persónurnar, efnafræðin á milli Swaze og Grey, leikstjórn myndarinnar, ÓTRÚLEGI dansinn, hlý sumarstemningin, allt um dirty dancing er algjörlega fullkomið. Hún er samstundis klassísk og ég hef í raun og veru aldrei séð svipaða kvikmynd, hvorki fyrr né síðar. Ég held að það sé ekki einn sérstakur þáttur sem gerir þessa mynd svo elskaða en margt, sem margir gagnrýnendur hafa nefnt . Dirty Dancing hefur nostalgíska, sljóa, sumarlega stemningu, raunsæjar persónur, auðskiljanlegan heiðarlegan boðskap ásamt ótrúlegri tónlist og dansi, og ein besta dansþáttur sem kvikmyndahús hefur gefið okkur. Þessi mynd er alltaf í sjónvarpinu og ég mun halda áfram að horfa á hana svo lengi sem þeir sýna hana. En ég MUN nefna að ég hef engan áhuga á að sjá "Havanna Nights", þessa sem þeir hefðu átt að láta í friði.