Þetta er auðveldlega sú besta af sumarbúðamyndunum. Reyndar eru fáar af hinum jafnvel sanngjarnar, hvað þá nærri eins skemmtilegar og þessi. Myndin er einfaldlega til þess fallin að hafa eitthvað gott, hreint og skemmtilegt. Margir sem fóru í sumarbúðir sem krakkar munu sjá að það er sett fram hér af trúmennsku eins og það var vanalega, en með slatta gamanleik í bland. og er vanalega miðpunktur hinnar óeirðulegu vitleysu. Tripper er með frábæra einvígi í gegn og sendir venjulega brandara sína út sem gervitilkynningar í gegnum talstöðvarkerfi búðanna. atvik af camp hi-jinx. Spaz (Jack Blum) og Fink (Keith Knight) voru tvær persónur sérstaklega vel gerðar. Ævintýri (og ógæfa) þessara tveggja eru bráðfyndin. Hver þeirra hefur klassískar línur og þær eru persónur sem þér líkar við og rótar til. Leitaðu að Spaz í sviðsmynd diskódansins. Stúlkurnar í sögunni eru líka raunsæjar persónur. Þeir eru ekki heimskir, barnalegir, viðkvæmir, ofsexed, taugaveiklaðir eða einhver önnur ofnotuð, viðurstyggileg staðalímynd unglingapersóna. Kristine DeBell, Kate Lynch, Cindy Girling og fleiri gera þessar persónur trúverðugar. Nauðsynleg prakkarastrik er víða, venjulega á kostnað tjaldstjórans Morty (Harvey Atkin). Eðli þessara prakkara byrja á svívirðilegum og framfarir þaðan. Hins vegar, með öllum kjánaskapnum í gangi, hafa Tripper og aðrir sínar alvarlegu hliðar. Til dæmis, Tripper vingast við feiminn, einmana krakka, Rudy (Chris Makepeace), og tekur hann undir sinn verndarvæng. Sagan nær hámarki með íþróttakeppni gegn keppinautum. Þetta er frábær lokaþáttur „root for the underdogs“. Þegar spilapeningarnir eru komnir niður er hvatningartónlist Tripper, „Það skiptir bara ekki máli“, innblásið og eitt besta augnablikið í myndinni. Og vertu tilbúinn að róta: "Spaz. Spaz! Spaz!!!""