Nýliði þjáist af svo miklu. Það eru tilviljanakennd tónlistarlögin á milli í myndinni, langt tilgangslausa handritið og nógu gráhærð slatta til að fá Jerry Lewis til að roðna. Noonan og Leavitt vita bara ekki hvenær þeir eiga að hætta. Það tekur heilan klukkutíma áður en sagan kemst loks að aðalsöguþræðinum og persónurnar eru skipbrotnar. Svo fara krakkarnir að leika japanska sjómenn með venjulegri rasistaskopmynd dagsins. Það er synd að fyndnustu þættir myndarinnar eru þegar Noonan og Leavitt eru að leika heimsku, staðalímynda japönsku strákana. En það verður frekar þreytandi eftir að hafa skipt fram og til baka á milli tveggja persóna. Svo tekur þetta bara snögglega enda. Jafnvel nakin Julie Newmar í handklæði getur ekki bjargað þessari. Það er í raun lítill sjarmi í myndinni og hún er rúmlega hálftíma of löng. Sagan flakkar bara og reynir að setja upp fyndnar aðstæður og mistekst. Haltu þig við Martin & Lewis. Að minnsta kosti hafði Deano sjarma og Jerry hafði þetta líflega andlit.