Protégé keyrir á línulegan hátt; búist við engum hröðum aðgerðum, og þú munt ekki heldur finna sjálfan þig með beita anda vegna þess að það eru einfaldlega engin sæti á brún augnablik. Það er ekki mikið af kjarni, svo ekki búast við einu heldur. Ég myndi ekki kenna leiklistinni um - sýningin hefði verið mun verri ef ekki væri fyrir leik Wu sem var eina hjálpræði myndarinnar. Og ó, þessi sæta litla stúlka líka. Húmorinn er í besta falli veikur, og þátturinn hlýtur líka að fara fram sem herferð gegn eiturlyfjum sem notar venjulega áfallstaktík (sérstaklega í senunum með Zhang) til að segja okkur hluti sem við vitum nú þegar - þ.e.a.s. eiturlyf brjóta upp fjölskyldur, heróín gerir þig brjálaðan, það er ekki svo auðvelt að venjast, þú munt lenda í vítahring. Ég veit að þetta kann að virðast allt svolítið harkalegt, en mér finnst sýningin vera langt frá því að vera óaðfinnanlegur og nokkuð óaðfinnanlegur (*SPOILER ALERT*: Tökum sem dæmi þegar Andy Lau var færður á lögreglustöðina: hvað? Okkur var bara sagt „ó, við höfum öll spólurnar og sönnunargögnin gegn þér síðan 1997“, og ÞANNIG hann lenti í fanginu. Nei, engin eltingabílaaðgerð, bara stökk á vettvangi, sem gróf einhvern veginn undan hlutverki Wu sem huldumanns í fyrsta lagi.) Mig grunar að sköpunarleysið sé rakið til þess að það er eftir allt, framleiðsla Mediacorp Raintree - singapúrskt framleiðslukvikmyndafyrirtæki.