Þetta var guð hræðilegt. Sagan var út um allt og oftar en ekki varð ég ringlaður vegna hræðilegrar klippingar. Ég fann ekki til samúðar með neinum því persónur þeirra voru ekki nógu þróaðar. Þeir voru ákaflega yfirborðskennd fólk með enga vídd. Cheesy, Cheesy staðalímyndir með undirspil sem fóru hvergi. Streppandinn var bara truflun, jafnvel þótt hún væri þokkalega útlit. Ég veit ekki hvað þetta var að reyna að vera, en hversu hneykslaður var ég þegar þeir sýndu þetta rusl á Sundance? Ég sagði næstum upp áskriftinni minni. Maður myndi halda að svona rás myndi sýna meiri gæðamyndir. Það eru til miklu, miklu betri kvikmyndir með homma og lesbíur. "The Celluloid Closet" er frábær heimildarmynd. Ég hafði mjög gaman af "Wigstock: The Movie". Ég er viss um að það eru aðrir sem hafa runnið út úr mér í augnablikinu, en það sem ég er að reyna að segja er að þetta var bara ekki þess virði. Ef þú nærð því í sjónvarpinu, allt í lagi, en annars ekki nenna því. Það voru kannski þrjár eða fjórar myndir sem litu mjög vel út (sorglegt að ég get talið þær á einni hendi), annars var kvikmyndatakan líka frekar vitlaus. Lýsingin var mjög slökkt á mörgum stöðum. Ég held að sumir af áhrifunum hafi verið notaðir til að reyna að bæta við eitthvað sem hafði nánast ekkert að gera. Ég get ekki neitað að Johnny Rebel sé frekar heitur (án ljósa hársins auðvitað). Verst að leikur hans gerði ekkert fyrir mig. Haltu þig við alvöru klám, vinur.3/10.