Hellraiser: Bloodline er þar sem framhalds meðalmennska Hellraiser seríunnar kemur vel og sannarlega fyrir sjónir. Horfið er ímyndunarafl og uppfinningu fyrstu tveggja kvikmyndanna. Horfið er siðferði Pinhead og aðstoðarmanna hans. Horfnar eru sjúkar langanir manna. Reyndar hefur allt sem einu sinni gerði Hellraiser svo frumlegt farið í ruslið með þessu rugli myndarinnar. Allt sem er eftir er þessi grunnforsenda kristinnar goðafræði að það sé til helvíti með illum djöflum. Hvað varð um hið illa sem menn gera? Þessi útvatnaða afsökun fyrir Hellraiser-mynd er fyllt með endalausu Psycho Babble, þannig að Pinhead verður bullandi heimspekingur og ekki fyrirboði dauðadóms eins og honum er ætlað að vera. Myndin notar grunnformúlur kvikmynda þar sem persónur aðskiljast og drepast hver fyrir sig. Pinhead er ekki Alien. Tengsl milli kassans og „djöflanna“ eða „Helvítis“ er aldrei komið á, það kemur bara í fórn og sest á skenk. Aðalkvenpersónan er kölluð „Rimmer“ og framleiðendum finnst það augljóslega mjög fyndið því allir halda áfram að segja nafn hennar. Í raun og veru hefði myndin átt að fá nafnið aftur til að gefa henni það nafn.Skammist þín Kevin Yagher og Alan Smithee.