Hræðileg mynd sem inniheldur fjöldann allan af kanadískum leikurum á D-listanum sem virðast svo meðvitaðir um þá staðreynd að þeir eru í myndavélinni að frammistaða þeirra er of melódramatísk og alveg gleymanleg. Þessi mynd er illa skrifuð, illa klippt og illa leikstýrð. Hún er sundurlaus, óskiljanleg og furðuleg - en ekki á góðan hátt. McDowell stendur sig frábærlega með það sem honum er gefið, en er sá eini í þessari mynd sem gerir það - hann hefur virkilega slæma sögu og handrit til að vinna með. Það er ekki einu sinni nógu tjaldað til að vera fyndið. Ég hef enn ekki séð Van Pelleske bregðast við á trúverðugan hátt og jafnvel undirpersónur eins og Eisen (með nefhljóðandi, vælandi röddinni sinni) staðfesta að við erum að gera mikið í Toronto frekar en á pramma undan Afríku. Sá leikstjórinn ekki að „veran“ lítur út eins og djassdansari í geimverubúningi? Baráttan á milli bláu eldinganna og appelsínugula „töfra“ Pelleskes (!?! vegna skorts á betra orði), er augljóslega afleiðing slæmra leikara, án danshöfundar, sem eru fullkomlega afleitar tæknibrellur. Var jafnvel leikstjóri á tökustað eða í klippiherberginu fyrir þessa hamfaramynd (ekki af þeirri góðu gerð)? Lærðu af mistökum annarra ... ekki einu sinni eyða tíma þínum í þennan, þú munt sjá eftir því eins og ég gerði. Ég hef ekkert meira að segja um þessa sóun á selluloid.