Þetta er dásamlega asnalegt dæmi um sjálfframleitt, skrifað og leikstýrt hégómaverkefni ... meðan ég var að vinna sem áhafnarmeðlimur sagði John Carradine við mig (áður en brennt var á báli): „Þetta er versta stykkið af sh. *t sem ég hef nokkurn tíma unnið að ... og ég hef unnið að mörgum hlutum af drasli." Einnig áhugavert augnablik áðan þegar Jim Mitchum átti í vandræðum með línurnar sínar og byrjaði að bölva í húsagarðsstað Santuario (trúarlegs helgidóms í Chimayó) - á þeim tímapunkti urraði einn af staðbundnum „vato loco“ áhorfendum sem lágu reiðmenn ". ..show some respect man“, sem greinilega varð til þess að Jim mundi hvar hann var, þar sem hann baðst þá mjög djúpstæð og innileg afsökunar á óviðeigandi hegðun sinni. Í öllu falli vann áhöfnin starfið á frestun og fékk aldrei að fullu greitt - en kom í burtu með fullt af sérlega furðulegum sögum - eins og kvöldið sem við tókum 10 ára son framleiðandans/leikstjórans skemmta sér með því að smíða fyrir okkur litlar búrmískar tígrisdýragildrur til að brjóta fætur okkar inn. Eins og þeir segja: "Ya gotta' love the Biz..."