Ég var mjög hissa á þessari mynd. Ég var snortin af lífinu sem Paulie snerti á leið sinni til að finna "marie" sína litlu stúlkuna sem hann var aðskilinn frá. Húmorinn var líka mjög góður og það skaðaði ekki söguna eins og ég hélt að hún myndi líklega gera. Reyndar bjóst ég við að "paulie wants a cracker" brandarar myndu særa þessa mynd, en jafnvel það var gert í mjög gamansömu atriði sem verður mjög áhrifamikið þegar Paulie er á blaðamannafundi rannsóknarstofunnar. Þannig að ef þú vilt sjá góða "animal that talks" mynd skoðaðu þessa, miklu betri en Dr. DOLITTLE að mínu mati. PAULIE er líka með undrandi ívafi í lokin sem er líka mjög fallega gert.