Í fyrsta lagi er þáttaröð 1 óþolandi slæm. Fangelsið er fáránlega óraunhæft, persónurnar eru svo tvívíðar að þær eru næstum gegnsæjar og leikstjórnin er hræðileg. Það gengur eins og slæmt myndband af leikriti í unglingaskóla, persónur sem reika framhjá myndavélinni og segja mjög tímasettar og æfðar línur, sem líða út sem tilviljunarkennd fangelsismál. Fljótlega verður þátturinn betri, en ekki mikið. Heimkomuna frá auglýsingahléinu fylgir alltaf einhver fáránlegur einleikur eftir Augustus Hill sem er bundinn í hjólastól, en hann er leikinn á áhrifaríkan hátt af Harold Perrineau. Einu skiptið sem persóna hans er stöðugt slæm er í slæmum gjörningalistum einleikjum, sem flestir gerast í óútskýranlegum snúningi glerkubba og hafa almennt ekkert með það sem er að gerast í sýningunni að gera. Því miður gætu slæmu hugmyndirnar í Oz fyllt. alfræðiorðabók í nokkrum bindum. Hugleiddu alla stöðuna, fyrst og fremst. Fangar geta hangið í augsýn, drukknir, fíkniefni og þeir eru ekki bara með geislaspilara (geisladiskar?? Þeir gætu allt eins látið framhjá sér steikarhnífa), heldur er allur póstur sem berast er skoðaður ítarlega af FANGUM. Kristur, staðurinn er eins og karlaklúbbur með vörðum. Vörður sem gera ekki mikið. Undir lok tímabils tvö greinist barnabarn eldri fanga með hvítblæði og allir fangarnir leggja fram þykka 20 og 50 dala seðla til að aðstoða við að senda hann til Disneyworld til að uppfylla deyjandi ósk sína. Þetta verða að vera ríkustu fangar í heimi. Hver einasti fangi í Oz varð allt í einu umhyggjusamir, elskandi krakkar nema Kenny Wangler, pirrandi karakter en einn af þeim einu sem er stöðugt sannfærandi. Jafnvel Adibisi vildi vera góður. En það er allt í lagi, vegna þess að það er engin reglu eða skynsemi í sýningunni, svo jafnvel þetta er ekki mikið truflun. Seinna, átakanlegt, er hnefaleikaatriði þar sem einn fangi er í „I Love Cops“ stuttermabol. Í fangelsi!! Getur þú ímyndað þér?? Ég á frænda sem sat í fangelsi fyrir nokkrum árum. Ég sendi honum gamla mynd af okkur með nokkrum vinum í menntaskóla, og á myndinni var einn vinur minn með „I Love Cops“ stuðara límmiða og einn af „skógum“ (krakkar sem hafa verið í fangelsi í ár og ár) sá myndina en greip hana bara og reif hana í tætlur. Frændi minn varð heppinn. Kenny Wangler áberar líka vörðina og jafnvel fleiri yfirmenn fyrir að kalla hann ekki Bricks. Einn þeirra reyndi meira að segja að múta honum til að fara á enskutíma. Þú gætir misst yfirlit yfir hver er við stjórnvölinn, fangana eða fangaverðina. Fleiri en einn rannsóknarmaður, til dæmis, fer leynilega inn í fangelsið og er drepinn til að reyna að stöðva fíkniefnaviðskipti. Persónulega myndi ég bara hætta að láta fanga skoða póst sem berast frekar en að hætta lífi rannsakenda. Við skulum sjá, hvað annað? Sonur Shillinger, OD, er í einangrun og engum dettur í hug að spyrja vörðinn hvernig hann hafi fengið lyfin. Hann bara ... fékk þá, held ég. Og vertu viss um að fylgjast með því annars muntu missa af ástæðunni fyrir því að fangarnir eiga nóg af peningum til að hafa efni á húðgræðslu þegar þeir fá slæmt tannhold. Ég vissi ekki að gestum í hámarksöryggisfangelsum væri boðið upp á svona lúxusmeðferðarúrræði. Hvað með þetta, þegar Robson spyr um stundaskrá Dr. Faraj svo hann geti spurt hvaða tannhold hann hafi fengið, þá er Faraj svo hræddur að hann fer til varðstjórans og hættir í starfi sínu á staðnum. Eiga læknar og tannlæknar ekki rétt á að óska ​​eftir því að hitta ekki tiltekna fanga? Eftir að Poet og O'Reilly hafa tilkynnt allt fangelsið, biður Robson um að fá að hitta Dr. Faraj og er fylgt á skrifstofu hans, fluttur inn án þess að banka, og vörðurinn fer tafarlaust án þess að segja orð. Þeir gætu allt eins gefið honum byssu. Ég ætti ekki að halda áfram um heimskulegar hugmyndir í þessari sýningu, en þetta er eins og flóð, ég get ekki stöðvað það. Hverjum datt í hug kínversku flóttafólkið sem getur ekki talað kínversku og hverfur í fjöldamörg úr augsýn nema þeirra sé þörf? Hverjum datt í hug heimskuleg trúarstríð og alla séra fanga? Hver fannst um gúmmíígræðslu Robsons? Hvað er málið með Busmalis og Agamemnon? Agamemnon vegna þess að hann á greinilega ekki heima í fangelsi og Busmalis vegna alls málsins með barnabarnið sitt. Macbeth, vegna þess að það var ekkert nema fáránleg leið að markmiði, eins og það var. En hverjar eru verstu hugmyndirnar? Hlutir sem fara hvergi, sem eru stöðugir. Írskur maður kemur í fangelsið og smíðar sprengju. Hann hótar að sprengja allt fangelsið í loft upp, sprengjan reynist vera dúlla og þátturinn endar með því að sprengjusveitin leiðir hann í burtu eftir að allt fangelsið er rýmt. Ekkert heyrist frá honum eða um allt ástandið aftur. Það er eins og það hafi aldrei gerst. Í einum þættinum fá fangar hunda til að þjálfa. Hvað í fjandanum?? Ef það var ekki nógu slæmt, á einni æfingu, skýtur vörður af byssu sinni innan veggja fangelsisins sem æfingar. Engum virðist vera sama. Mér líkar líka við hvernig hvenær sem einhvers konar deilur brjótast út, sökudólgarnir eru dregnir til hliðar, þeir segja ekki neitt og verðirnir eða varðstjórinn eða Pete systir eða hver sem er segir alltaf: "Ég vona að þú gerir það" held ég sleppi þessu!!" Og svo ganga þeir í burtu og sleppa því. Áhorfendur muna það ekki. Kannski er mér spillt af Prison Break, en Oz er bara asnalegt fangelsisdrama sem gæti verið betra sem leikrit. Einn stuttur. Að minnsta kosti lággjaldamynd. Hér er bara ekki nóg til að halda uppi margra árstíðum sjónvarpsþætti. Svo horfði ég aftur á sex árstíðir af henni á DVD. Stundum skil ég mig ekki...