Þessi mynd var að vinna að tveimur markmiðum: að koma með pólitískt sjónarmið og að segja skelfilega ævintýrasögu. Það er oft erfitt að koma með pólitískan punkt og segja samt góða sögu (hugsaðu um mjög pólitíska en sjaldan skemmtilega lokaþátt Ellenar). Beyond Rangoon finnur gott jafnvægi á milli stjórnmála og frásagnar. Ég vissi þegar að Aung San Suu Kyi hafði unnið friðarverðlaun Nóbels árið 1991 og vissi eitthvað um kúgandi stjórnmálaástand í Búrma, þannig að pólitískur boðskapur myndarinnar var að mestu leyti dramatísk mynd af það sem ég vissi þegar. En mér fannst myndin standa sig vel í að segja frá Aung San Suu Kyi og mestu andlitslausu einræðisherrunum sem hafa í mörg ár reynt að þagga niður í henni. Það tæki að sýna framandi umhverfi með augum persónu sem áhorfendur geta samsamað sig er nokkuð algengt, en það er nokkuð vel gert í þessari mynd. Auðvitað var raunverulegur mælikvarði á myndina skemmtanagildi hennar. Arquette var frábær sem ung kona en systir hennar fór með hana á fjarlægan, ókunnugan stað til að hrista hana upp úr þunglyndi sínu vegna ofbeldisfulls dauða eiginmanns hennar og sonar. Hún er sannfærandi aðskilin og þunglynd. Syrgjandi ástand hennar gefur henni skýra ástæðu fyrir annars hugar flökku sinni inn í þykkt hættulegra aðstæðna sem hún skilur ekki, eitthvað sem hún annars væri allt of gáfuð til að lenda í. Þegar hætturnar verða svo augljósar að hún getur séð í gegnum þær jafnvel í gegnum sorgarskýið er hún föst, án auðveldrar undankomu. Það setur hana á ævintýrabraut þar sem hún þarf gáfur sínar til að lifa af. Rithöfundarnir eiga mikið hrós skilið fyrir að gera hana nógu gáfulega og úrræðagóða til að takast á við fjölmargar hættulegar aðstæður, en finna samt sennilega ástæðu fyrir því að hún sé nógu vitlaus til að lenda í vandræðum í fyrsta lagi. Leikstjórnin er líka sterk og heldur uppi spennunni í gegnum keppnina til að komast undan öflum einræðisstjórnarinnar. Þessi mynd hafði aukin áhrif á mig og konuna mína vegna annarra atburða á sama tíma. Við vorum að undirbúa ferð til Indlands og heyrðum fréttir af vestrænum ferðamönnum sem höfðu verið teknir í gíslingu af hryðjuverkahópi á Indlandi. Að forðast einangraða hryðjuverkamenn í friðsælu lýðræðisríki er allt annað mál en að flýja kúgandi einræði. En myndin og fréttirnar deildu þeim þætti að forðast hættu í ókunnu landi. Þessi sameiginlegi eiginleiki gaf myndinni merkingu umfram styrkleika eigin kunnáttu frásagnar. Myndin sýnir verstu martröð alþjóðlega ferðamannsins.