Kurosawa, nýr í lit, missir sjónar á venjulegum þemum sínum um sannleikann og skynjun á raunveruleikanum og velur niðurdrepandi mynd af fátækrahverfum Tókýó. Kurosawa teygir sig eftir stíl sem var að mínu mati andstæða hans - það er að segja mér finnst eins og Kurosawa hafi viljað gera Ozu mynd. Slæm hraða, illa ígrunduð, þessi mynd er sjaldgæf dúlla í þessum höfundarhluta af frábæru verki. Þó að Ikiru hafi verið hversdagslegur og niðurdrepandi, var enn áhugaverður og vel hraðinn, og á meðan Stray Dog sýndi fátækrahverfin og félagslega fátækt Japans án þess að vera of þunglynd eða leiðinleg, þá hefur desu ka den alla þá dapurleika sem hægt er að búast við með innihald, með engum af endurleysandi eiginleikum fyrri Kurosawa-mynda. Vertu varaður, þetta er ekki kvikmynd sem Kurosawa ætti að vera dæmd eftir.