Því miður, en ég mun skemma bæði söguþráðinn og endirinn fyrir þig í von um að forðast hátíðarbrölt eins og það sem ég stend núna frammi fyrir. Faðirinn deyr og móðirin biður jólasveininn í bréfi að koma með hann aftur til fjölskyldunnar um jólin, og það gerir jólasveinninn. Pabbi er ferskur, hamingjusamur heilbrigður og gjörsamlega ómeðvitaður um þá staðreynd að hann hefði dáið. Allt endar sírópsætur. En sem foreldri sem nýlega horfði á fimm ára gamlan minn missa besta hundavin sinn var þetta hryllingsmynd. Nú er sonur minn sannfærður um að allt sem hann þarf að gera til að koma félaga sínum aftur er að spyrja jólasveininn! Ekki vanmeta viljastyrk ungs hjarta – engar sannfæringarkraftar munu sannfæra hann um að þetta hafi aðeins verið kvikmynd og að hundurinn hans komi EKKI aftur um jólin. Það hefur verið sárt að horfa upp á gleði hans aðeins til að vita að á aðfangadagskvöld mun hann þurfa að horfast í augu við missinn að nýju. Skammastu þín fyrir hönd allra trúaðra sem hafa misst ástvin nýlega. Það er nógu erfitt að takast á við missinn einu sinni fyrir barn, en það eru nokkrar óskir sem við ættum ekki einu sinni að lýsa sem möguleika.