Ég sá þessa mynd af tilviljun. Hún var sýnd mjög seint, eða réttara sagt mjög snemma einn morguninn í sjónvarpinu. Ég hafði vaknað og átti í vandræðum með að sofna og þessi mynd kom. Hún fjallar um efni sem fjallað hefur verið um margoft annars staðar (hún er vissulega ekki eins góð og að fræða Rítu, þrátt fyrir nokkra snúninga til viðbótar) og hefur mjög fyrirsjáanlega endir.Þrátt fyrir mjög augljósa galla hennar hafði ég gaman af myndinni og þetta var að þakka leik sumra leikara frekar en sögunni eða verkinu í heild sinni. Ég er mikill aðdáandi Sam Neil og hef séð hann í mörgum mismunandi myndum. kvikmyndir þar á meðal: Dead Calm; Píanóið; Sírenur; Börn byltingarinnar; Event Horizon; Bicentennial Man og Jurassic Park sem er alls staðar nálægur. Hann var mjög góður en hann hefði getað leikið þennan þátt með lokuð augun. Sumt af leiklistinni var, að mínu mati, til dæmis hræðilegt Rose Byrne og sumar blekkingarnar voru frekar þungar hendur (öll stjórnarkonan í tómu lífi klædd Tveir leikarar (sem ég hafði ekki, eða man ekki, séð áður) heilluðu mig mjög Sinéad Cusackn sem Frances (Frank) Kennedy, og sérstaklega Matthew Newton sem David sonur hennar. Sérstaklega var hann mjög sannfærandi og ég myndi vilja sjá miklu meira af honum.