Mér finnst þetta hrífandi en villandi mynd vegna þess að hún virðist svo einföld og einföld: Víetnam sem lifði af segir hryllilega sögu sína og hluti af sögunni er endurflutt á staðnum. Gagnrýnendur halda því jafnvel stundum fram að nærvera Herzogs í myndinni sé í lágmarki, en hversu rangt þeir eru. Við vitum að allar heimildarmyndir eru "miðlaðar" að einhverju leyti og þessi er með fíngerða hönd Herzogs um allt, sérstaklega í töfrandi tónlist, ótrúlega sérfræðivali á skjalaupptökum og stjórnun á fossandi myndum. Hrífandi kraftur þessarar myndar er undraverður, byrjar á titli hennar, upphafstitilspjaldinu úr bókinni „Opinberunarbókin“ og upphaflegu talsetningunni. Þetta er mynd sem maður getur horft á ítrekað með vaxandi undrun, ekki einföld verslunarvara sem dregur í sig með uppáhaldsdrykknum sínum á leiðinni í kvöldfréttirnar. Þetta er ein af þessum myndum sem geta ómað hjá þér alla ævi.