Tónlist Albeniz er í gegnum þessa mynd. Einu sinni og stundum er leikið með upprunalegum hljóðfærum (t.d. píanó, en aldrei fullri hljómsveit), en oft er það endurunnið með ýmsum samtímasveitum (t.d. gítar) og meðferðum (t.d. djasspíanó). Aðeins einstaka sinnum er tónlistin eini áherslan í myndinni: Langflestum tíma er tónlistin sett á ýmsa dansa, oft flamenco, en ekki alltaf. Ég myndi giska á að það séu 1214 atriði, sem eru ekki sameinuð af söguþræði. Ekki munu allar senur ná hæðum fyrir einstakan áhorfanda. Í mínu tilfelli náði um helmingurinn hámarkinu, þó allir hinir hafi verið á sinn hátt mjög fínir. Þeir sem virkuðu fyrir mig hreyfðu mig til fagurfræðilegrar ánægju af gæs holdi; reyndar, lokasenan skildi mig grátandi af gleði. Og á einhvern mjög töfrandi hátt færir það þig djúpt inn í spænska menningu. Ef þér líkar ekki við texta, ekki hafa áhyggjur. Myndin er nánast orðlaus, þó að hvert atriði beri titil Albeniz-verks. Að sjá þessa mjög fallegu mynd skerpir kvörtun mína yfir því að nánast engin af myndum Sauru sé fáanleg á DVD í Bandaríkjunum. Ég er hér sérstaklega að hugsa um flamenco útgáfuna hans af "Carmen", stórbrotnu listaverki sem er fáanlegt í Evrópu en ekki hér (evrópskir DVD-diskar munu ekki spilast á bandarískum DVD-spilurum). Þetta er skandall.