Svo þú hefur séð Romero myndirnar, já? Og þú hefur séð Jakobsstigann, ekki satt? Og síðari Hellraiser myndirnar? Allt í lagi, nú skulum við búa til kvikmynd úr öllum þremur, bara skulum bara rugla öllu saman og búa til stórt rugl úr því, hljómar eins og góð hugmynd? Þessi mynd er hræðileg. Alveg guðsvoðalegt. Já, þetta er indie-mynd, hver er að pæla? Er það passa til að búa til filmískan saur? Myndin reynir að koma á trúverðugleika með því að einblína á samskipti persónunnar, það er augljóst. Því miður fyrir rithöfundana eru þeir ekki góðir í samskiptum við persónur. Þetta er ekki Night of the Living Dead; persónurnar eru óhlutdrægar sem hrópa vitlausar línur sínar hver á annan til einskis tilraunar til að ná í hljóðnema á tökustað. Samtalið er aldrei áhugavert. Fyrir kvikmynd sem einbeitir sér svo mikið að persónusamskiptum, myndirðu halda að persónurnar hefðu eitthvað meira að segja en "HVAÐ ætlum við að gera" "Ég veit það ekki" "JÆJA, VIÐ VERÐUM AÐ GERA EITTHVAÐ" " Jæja hvað ætlum við að gera?" "ÉG VEIT EKKI." "Við ættum að fara." "Við skulum bara sætta okkur við örlög okkar." "Nei, við verðum að fara." "Jæja, þá skulum við fara." „Nei, við ættum kannski að vera áfram.“ Þetta eru ekki ýkjur, það eru orðaskipti í þessari mynd sem ná því stigi offramboðs og geðveiki. Það versta við þessa mynd? Helmingurinn af því er draumur og hann hefur í raun engan tilgang. Ekkert í draumnum hefur neina þýðingu fyrir neitt í restinni af myndinni. Rithöfundarnir gátu ekki ákveðið hvort þeir ættu að gera uppvakningamynd eða skrímslamynd og því gerðu þeir bara bæði. Það er augljóslega fáránlegt, ódýrasta bragðið í bókinni, og það er brjálæðislega móðgandi, sérstaklega þar sem ég er nokkuð viss um að þeir hafi rifið hugmyndina af stiganum hans Jakobs, sem höndlaði hugmyndina miklu betur en þessir brandarakarlar gætu nokkurn tíma vonast til að gera. gera. Og svo er það klippingin. Margra ára að horfa á MTV og spila tölvuleiki með hryllingsþema hlýtur að hafa veitt kvikmyndagerðarmönnum innblástur, en það er vissulega sorglegt að þeir áttuðu sig ekki á því hvað gerði klippingu og óskýringu í þessum miðlum áhrifarík í upphafi. Í þessari mynd verður þú oft ruglaður, og ekki á hinn góða David Lynch hátt, heldur á slæman „Bíddu, ég hélt að hún væri bara drepin, nei? Hver í fjandanum var það þá? Bíddu, hver er þessi gaur? Hvar kom hann frá? Hvernig komust þeir hingað?" nokkurs konar hátt. Það er stöðugt og stöðugt slæmt. Þessi mynd er hláturmild rusl og ætti aðeins að leita ef þú vilt fara í ruslið með nokkrum vinum og hlæja að henni. Og sem lokaathugasemd: eins og fyrir "gaman" fólkið í öðrum umsagnir eru að tala um, það er allt óviljandi. Það er ekki einn viljandi gamanleikur í þessari mynd. Þetta á allt að vera stór alvarleg karakterrannsókn, því kvikmyndagerðarmennirnir vilja hafa trúverðugleika í hryllingshugmyndinni sinni. Því miður, tilgerð þeirra passar ekki við getu þeirra.