Óskarsverðlaunaleikarinn Sidney Poitier úr "Lilies of the Field" endurtekur hlutverk sitt sem Lieutenant Virgil Tibbs úr Óskarsverðlaunamyndinni "In the Heat of the Night" árið 1967 fyrir þreytu og óinnblásna framhaldsmynd gamla leikstjórans Gordons Douglas, "They Call Me MISTER Tibbs" ," þar sem enginn jafngildir Rod Steiger til að skipta við samræður við. Ljóst er að bæði „Bullitt“ sviðsmyndahöfundurinn Alan R. Trustman og Robert D. Webb hjá „Cape Fear“ voru ekki í leik þegar þeir skrifuðu þennan fyrirsjáanlega málsmeðferðarkatla lögreglunnar. Samræðan er dapurleg og engin persónanna áhugaverð, ekki einu sinni aðal grunaði. Nákvæmlega ekkert smá spennandi, spennuþrungið eða óvænt gerist í þessari tamdu hrollvekju. Á sama tíma hafa hlutirnir breyst töluvert síðan Virgil sást síðast í "In the Heat of the Night." Hann starfaði sem morðspæjari hjá lögreglunni í Philadelphia, Pennsylvania. Í „They Call Me MISTER Tibbs“ vinnur hetjan okkar fyrir lögregludeild San Francisco. Þar að auki á hann eiginkonu, Valerie (Barbara McNair úr "Change of Habit"), og fjölskyldu, ungan uppreisnargjarnan son, Andy (George Spell úr "The Naked Kiss") og yngri dóttur, Ginger (Wanda Spell). af "Hickey og Boggs"). Tibbs ekur á meðalbláum Mustang og konan hans heldur húsinu niðri og sveimar yfir börnum þeirra tveimur þar sem hann hefur ekki eins mikinn tíma til að eyða með þeim. Það kemur bókstaflega ekkert á óvart í þessari morðgátu gangandi vegfarenda. Reyndar, það besta við „They Call Me MISTER Tibbs“ er frábær hljómsveitarhljóðrás Quincy Jones með eftirminnilegu upphafsþema, eftirminnilegra en þessi gleymska glæpatryllir átti skilið. „Ævintýramennirnir“), þar sem óséður árásarmaður hefur drepið hana til bana í svefnherbergi íbúðar sinnar í miðbænum. Húsnæðismaðurinn Mealie Williamson (Juano Hernandez úr „Intruder in the Dust“) kemur inn í íbúð Joy og finnur hana dauða á teppinu með blóðugt ennið. Hann tekur styttuna upp í stutta stund og setur hana svo aftur á gólfið og tilkynnir andlát Joy til umsjónarmanns íbúðarinnar, Rice Weedon (Anthony Zerbe úr "License to Kill"), og Weedon gefur Mealie og hnefann af dollurum og sendir honum pakka. . Síðan tilkynnir Weedon nafnlaust SFPD að vinsæli ráðherrann Logan Sharpe (Martin Landau frá "Nevada Smith") hafi barið Joy til bana og virtist vera að yfirgefa íbúð Joy. Marden skipstjóri (Jeff Corey úr "True Grit") felur Tibbs að sjá um málið; svo virðist sem bæði Tibbs og Sharpe hafi þekkst í 18 ár. Eiginkona Tibbs, Valerie, getur náttúrulega ekki trúað því að hinn þekkti, pólitískt virki guðspjallamaður gæti hafa framið slíkan glæp. Bara til að gefa myndinni samhengi skal tekið fram að þegar Tibbs og lögreglan rannsaka glæpavettvanginn nefna þeir orðið „sæði“, eflaust umdeilt hugtak sem hægt er að nefna í kvikmynd snemma á áttunda áratugnum. Tibbs spyr Weedon sem hann grunar að sé annaðhvort eiturlyfjapúst eða pimp. Weedon útskýrir að hann hafi engar heimildir um Joy Sturges vegna þess að hún var að framleigja íbúðina frá öðru fasteignafyrirtæki. Tibbs heimsækir fasteignasöluna og fasteignasalinn Woody Garfield (Ed Anser frá „JFK“) flýr og keyrir af stað, í raun og veru í O.J. Simpson þar til hann keyrir bílinn sinn eftir langa en taminna leit. Þegar Tibbs sannar að Woody hafi ekki drepið Joy leyfir hann honum að fara, með óánægða eiginkonu sinni, Marge (Norma Crane úr "Penelope"), tilbúinn að sækja um skilnað eftir að uppljóstran kom að hann borgaði krókavél fyrir að vera í íbúð. .Tibbs eltir uppi handavinnumanninn Mealie og hreinsar hann af glæpnum og svo fer hann á eftir Weedon. Til allrar hamingju, fyrir Tibbs, grípur hetjan okkar hinn illa Weedon í miðjum fíkniefnaviðskiptum. Einn af handlangurum Weedons ræðst á Tibbs, en Tibbs sleppur við hann í stutta stund áður en hann leggur af stað í langa eltingarleik á eftir Weedon. Að lokum snýr hann Weedon í bílakjallara og þeir skjóta það út. Giska á hver vinnur. Atriðin á heimili Tibbs eru áhugaverðari en rannsókn hans. Andy hleypur um og slær systur sína og reykir í garðinum. Hetjan okkar vill að hann þrífi herbergið sitt. Þegar Andy neitar, skýtur Tibbs honum þrisvar sinnum á kjálkann. Þessar barnauppeldisatriði gætu líklega aldrei verið meðhöndluð í dag eins og þau voru aftur árið 1970. Í lok myndarinnar, eins og til að styrkja fjölskylduröðina, sést Tibbs ganga burt með konu sinni og börnum. Það er árekstra milli Valerie og Virgil um velferð barna þeirra og hvernig langur vinnutími hans hefur haft áhrif á þau. Leikstjórinn Gordon Douglas leikstýrir á hæfan hátt. Það kemur á óvart að fyrir kvikmynd sem kom út árið 1970 spila kvikmyndagerðarmennirnir aldrei keppnisspilinu. Í einni senu, þegar Tibbs leitar í billjardstofu í eigu afrísks-amerísks manns, sjáum við blandað kynþáttum hnýta í augun á hetjunni þegar hann finnur Mealie og fer með hann í eftirdragi. Samanlagt er „Þeir kalla mig MISTER Tibbs“ léleg eftirfylgni "Í hita næturinnar". Athugið að Poitier skilar öðrum fínum flutningi með blæbrigðum, en allt lítur út sem forsmíðað. Öll leikmyndin líta út fyrir að vera fölsuð og það er ekki mikið líkamlegt ofbeldi: Einn skotbardagi neðanjarðar á bílastæði sem varir ekki lengi og slagsmál. Fyrir utan djassstig Jones er það eina sem kemur á óvartog það er í raun ekki hæft sem stórfurðulegt á óvart frekar eins og þægilegt tilþrifer endirinn. "The Organization" eftir Donald Medford kom á eftir "They Call Me MISTER Tibbs" sem annað, meira hasarfyllra framhald.