Til að segja það einfaldlega, ég hafði gaman af þessari mynd. Ástæðan fyrir áhuga mínum og ánægju var ekki tengd neinu öðru en efninu sjálfu. Ég hafði heyrt sögur frá móður minni og ömmu um hvernig líf og viðhorf verkamannastétta á Norður-Englandi var áður (eins og þær upplifðu þær) og þetta er áhugaverð lýsing sem virðist tákna það sem þær sögðu mér. Sérstaklega föðurlegur en yfirþyrmandi faðir sem "veit" hvað er best fyrir fjölskyldu sína ásamt þrjósku sinni þegar þessari hugmyndafræði er ögrað. (Það hefur ekki mikið breyst þar!!)Fólk sem hefur séð leikritið verður líklega fyrir vonbrigðum með myndina því sagan berst ekki auðveldlega yfir mismunandi miðla. Í vissum skilningi er myndin hins vegar sögulegt skjal og ég hafði persónulega gaman af henni, þó ekki væri nema vegna þess hvernig hún miðlaði félagslegu fyrirbæri.