Caddyshack Two er góð mynd út af fyrir sig en miðað við upprunalegu myndina er ekki hægt að raða henni upp. Robert Stack er hræðilegur staðgengill fyrir Ted Knight og Jackie Mason, á meðan fyndið getur bara ekki keppt við Rodney Dangerfield. Ty Webb er fyndinn, enda eina persónan úr frumritinu. Flestar aðrar persónur myndarinnar skortir slaginn í upprunalegu (Henry Wilcoxon til dæmis) fyrir utan hystericly fyndna lögfræðinginn Peter Blunt, sem er leikinn af Randy Quaid. Sérhver lína sem hann segir minnir mig á upprunalega húmorinn, sérstaklega atriðið á skrifstofunni hans (ég fer ekki í málaferli eða tillögugerð. Ég kemst að því hvar þú býrð og kem heim til þín og slæ dyrnar hjá þér með f** *eigðu hafnaboltakylfu, eldaðu bál með chippindalenum, steiktu kannski golden retrieverinn (arff arff arff) og borðaðu hann svo. Og svo er ég að koma upp á efri hæðina, og ég grípa þig með Brooks bræðrum þínum pjs, og troða glænýi BMW-inn þinn upp í þétt a**! Höfum við skilning á því?). Á móti litlu hlutverki hans er hins vegar Dan Acroyd, sem er augljóslega enginn varamaður fyrir Bill Murray. Rödd hans er meira en pirrandi og allt sem hann gerir er ekki einu sinni fyndið, það er bara heimskulegt. Á heildina litið er Caddyshack II góð mynd, en í samanburði við hina frábæru upprunalegu getur hún bara ekki klippt hana.