Þegar þessi mynd nær rétt, þá verður hún virkilega rétt. Og þegar það fer úrskeiðis... myndi ég segja að heilir 3/4 hlutar myndarinnar séu frábærir. Ég get jafnvel einangrað slæma hluti. Það er allt sem hefur með rómantíkina að gera. Allt sem þú þarft að vita um það er sagt á fyrstu fimm mínútunum en það dregst í um það bil 30. Ég mæli með því að sleppa þeim kafla ef þú getur. Það gerir ekkert nema skýra útlegð hans. Það hefði átt að vera minniháttar söguþráður sem fljótt var varpað til hliðar. Sem betur fer er tímabilið frá um 0-30 og 1:00-2:19 (The End) frábært. Það er fjöldi frábærra leikja í þessari mynd og jafnmargir hræðilegir. Rétt eins og allt annað í þessari mynd er leikurinn annað hvort fullkominn eða hræðilegur. Peter Ustinov sem slímugi eineygði þrællinn Kaptah er fullkominn. Þetta er ein besta frammistaða hans, þarna uppi með hlutverk hans í Spartacus. Victor Mature sem hinn metnaðarfulli Horemheb er líka fullkominn. Aftur eitt besta hlutverk hans. Jean Simmons er sóað sem Merit, hin fullkomna stelpa sem er ástfangin af hetjunni okkar John Carradine gefur gott aukahlutverk sem heimspekilegur grafarræningi; og Michael Wilding er frábær sem Akhnaton, hinn hugsjónagjarni faraó sem reynir að koma á friði og eingyðistrú til Egyptalands aðeins til að sjá það falla í sundur vegna óvilja hans til að berjast. Nú til hins illa. Edmund Purdom sem Sinuhe er því miður misskilinn. Þetta er tvöfalt óheppilegt þar sem hann er aðalpersónan. Öll myndin snýst um hann. Hann stendur sig reyndar frekar vel sem vonsvikinn útlagi og viti gamli maðurinn. Þetta er vegna afar takmarkaðs sviðs hans. Hann virðist ekki geta lagt neina ástríðu í orð sín. Þetta er sérstaklega áberandi í ástarsenunum sem eru meira en óþægilegar. Hann eyðir síðasta hluta myndarinnar sem gamall maður, frammistöðu sem hann er nógu sæmilegur í. Hann hefur hina fullkomnu rödd fyrir persónuna. Því minna sem sagt er um Bella Darvi sem Nefer, hina svikulu babýlonsku konu, því betra. Búningarnir og leikmyndirnar eru stórkostlegar. Þetta er eina myndin sem ég veit um sem reynir að lýsa lífi í Egyptalandi sem er ekki í skugga gyðinga eða Rómverja. Myndin gerist á 14. öld f.Kr. sem er jafnvel fyrir Exodus. Einu eingyðistrúarmennirnir eru faraóinn Akhenaten og fylgjendur hans. Það er sami sterki þátturinn í trúaráhuga og er að finna í flestum stórsögum, en það er öðruvísi gert og kemur fyrst fram í lokin. Athyglisverð athugasemd: með því að láta Akhenaten fylgja á eftir Horemheb sem faraó, sleppir myndin algjörlega yfir frægasta faraó allra: Tutankhamen. Finnst eitthvað skrítið að gera þegar það nafn er notað gæti aukið vitund um myndina. Vertu varaður við: þetta er epísk kvikmynd frá 1950. Ef þér líkar ekki við þessa tegund af hlutum skaltu ekki búast við því að þetta sé öðruvísi. Það er öðruvísi, en það er samt epic. Ég kann að meta þessa mynd og ég þakka fyrir það sem hún gerði og hvað hún reyndi að gera. Þetta er mynd sem ætti að muna betur en hún er.