Alræmdasta mynd Depardieu er þessi (1974) byltingarkennari frá Bertrand Blier. Það inniheldur margar mjög kynferðislegar senur sem liggja að röntgenmati, þar á meðal ein af Jeanne Moreau sem gerði heita 1970 útgáfu af Jules sínum og Jim trónir í trois með loðnu frönsku hippunum tveimur (Depardieu og Deware). Það er ekkert til sem heitir heilagt landsvæði í þessari mynd; allt er sanngjarn leikur. Það er mjög skrítið að Bandaríkjamenn hafa tilhneigingu til að vera ekki hrifnir af þessari mynd á meðan margir Frakkar sem ég hef hitt telja hana klassíska. Eitthvað við það stangast á við það sem Bandaríkjamenn hafa verið forritaðir til að „líka við“. Gerard og hinn látni Patrick Deware eru tveir tíkar-smellandi hippamenn með mikið kynferðislegt óöryggi, fara um og misnota konur og fremja smáglæpi. Þeir eru út fyrir spark og andstæðingur-kapítalískt, Euro-commie, slakari "frelsi." Blier gerir helvítis ádeilu á þessa tvo stráka á sama tíma og borgaralegt samfélag sjálft lítur að lokum út fyrir að vera miklu fáránlegra. Best af öllu er þó hvernig hið dásamlega Stephane Grappelli skor miðlar eirðarlausri sál rekamanna, dýpri undirmeðvitund eða „æðri hugsjón“ sem hvetur allar heimskuna sem þeir taka þátt í.