"Bíó er fullkominn pervert list. Það gefur þér ekki það sem þú þráir; það segir þér hvernig þú átt að þrá." Svo byrjar "The Pervert's Guide to Cinema," þar sem slóvenski heimspekingurinn og sálgreinandinn Slavoj Zizek beitir freudíska/lacaníska heilanum sínum. -skál í heimsbíó. Þessi kvikmynd í þremur hlutum er önnur heimildarmyndin í fullri lengd sem Sophie Fiennes leikstýrir (já, systir Ralphs og Josephs), og hún er eftirtektarverður árangur, hún nær 2 1/2 tíma af spjalli frá einum manni og er samt skemmtileg og grípandi. í gegn. Í rauninni er þetta lengri kvikmyndafyrirlestur og einn sá besti sem þú gætir fengið. Á meðan á myndinni stendur leiðir Zizek okkur í gegnum skrá yfir þráhyggju og þrá í kvikmyndasögunni. Hann kemur inn á meira en 40 kvikmyndir og eyðir sérstaklega miklum tíma með Hitchcock, Lynch, Chaplin, Tarkovsky, Marx-bræðrunum og Eisenstein. En hann skoðar líka "Persona", "The Conversation", "Three Colors: Blue", "Dogville", "Fight Club" og "The Exorcist." Þemafræðilega nær rannsókn Zizek á kvikmyndahús allt frá hugsunum um dauðahvöt til „hnit löngunarinnar“ og frá gnosticism til „hlutahluta.“ „Leiðsögumaður pervertsins“ verður aðeins betri upplifun ef þú hefur tekið nokkrar mínútur til að beindu þér til grundvallar freudískra hugtaka þinna. Hins vegar, jafnvel þótt þú sért ekki gegnsýrður af sálgreiningarkenningum, þá flytur kraftmikill og fyndinn persónuleiki Zizek myndinni áfram með svo mikilli yfirvegun að þú ert ekki líklegur til að hika við hið sérhæfða tungumál. Myndin klippir oft úr kvikmyndabútum yfir í myndir af Zizek *inni í* myndinni sem hann er að tala um - það er að segja á upprunalegum stöðum og leikmyndum. Umskiptin í þessum þáttum halda uppi slíkri spennu og húmor að bragðið verður aldrei gamalt. Og Zizek sjálfur er stöðugt að fá okkur til að hlæja, annað hvort af furðulegum smábröndurum eða af ákafa kröfu sinni um, til dæmis, djörf edipal túlkun á "Fuglunum". Og þetta áframhaldandi og hlæjandi viðhorf, bæði hjá Fiennes og Zizek, er nauðsynlegt fyrir gonzo-karakter myndarinnar. Það er sykurskeiðin sem hjálpar okkur að melta hið undarlega lyf Zizek. Þegar öllu er á botninn hvolft, höfum við ekki öll tilfinningu fyrir því að framhjá ákveðnum tímapunkti séu sálfræðifræðingar bara að draga lappirnar?