Ég horfði nýlega á Belle Epoque og hélt að hún gæti verið dásamleg þar sem hún hlaut Óskarsverðlaun fyrir bestu erlendu myndina. Ég var dálítið undrandi yfir fyrirsjáanleika og einfaldleika myndarinnar. Kannski voru átökin sem ég lenti í því að frá því að myndin var tekin upp til þessa hefur söguþráður karlmanns sem fellur fyrir fallegum konum og á endanum fallið fyrir góðu stelpunni verið gerður svo oft. Fyrir utan fyrirsjáanleika söguþráðsins, fannst sum atriði í myndinni mjög óviðkomandi með söguþráðinn (td ákveðinn atburður í brúðkaupinu). Stundum var myndin svolítið prédikandi í hugmyndum sínum og í tengslum við Franco-tímabilið var myndin sett í og ​​kirkjuna. Það eina sem myndin hafði fyrir henni voru krúttlegu augnablikin, landslagið og persónan í því að Violeta var sterk og sjálfstæð kona á tímum þegar konur voru í raun ekki tengdar þessum einkennum.