3 ára barnið mitt elskaði það. Ég elskaði það, konan mín elskaði það. Svo 10 af hverjum 10 frá fjölskyldunni okkar. Hvað varðar ofbeldisstig? Reyndar ekki svo ofbeldisfullt, aðallega af smellustafi. Enginn deyr í raun og veru, ekkert blóð, ekkert blóð, engar pyntingar, svo það er vissulega viðeigandi fyrir börn, miklu frekar en margar teiknimyndir á laugardagsmorgni. Þessi mynd tekur í raun hugmyndina um CG kvikmyndir þar sem hún ætti að fara. Fyrst af öllu falleg grafík, áferð frábærlega unnin, með sannri dýpt, ekki að reyna að vera raunsæ, heldur mynda listræna heild. Mosinn á steinunum, ryðið á málmi, lágmyndirnar á viðnum og steininum, allt bætir við heildina. Persónulíkön, ólíkt mörgum samtíma CG kvikmyndum, er einkennileg, ekki sæt, aftur innan listrænnar heild. Andlitin virðast kannski minna sveigjanleg en í sumum öðrum kvikmyndum, en persónurnar eru frekar brúðulíkar en mannlegar. Ég held að það sé gott, það gefur sannleiksgildi, hversu undarlega það kann að hljóma, það er auðveldara að fresta vantrú þinni. Hár, skinn, föt, á pari, að minnsta kosti með Pixar. Athugaðu bara í upphafssenunum þegar Lian-Chu er að berjast við risasniglinn; Gwizdo er fyrir framan nokkra bændur og allir eru þeir með ítarlegan fatnað sem varð til þess að ég gerði hlé á myndinni bara til að dást að henni. Umgjörðin. Langt umfram bíla eins og Cars, og jafnvel WallE. Pláss hefur verið gert margsinnis, en fantasíuumhverfi Drekaveiðimanna er aðeins sambærilegt við sum atriði í Never Ending Story og Lord of the Rings, en aftur er þetta listræn heild, og með fullt af góðum hugmyndum áreynslulaust. Stórkostlegt útsýni eins og atriðið í Monsters Inc. þar sem þeir hjóla um allar dyrnar í gegnum geymsluna þess, eða WallE þar sem við sjáum hina gríðarlegu ruslaturna sem hann gerði, mikið í þessari mynd, allt er stórkostlegt, en þó aldrei búið við; það er bara bakgrunnurinn alla leiðina! Millileikurinn þar sem þeir ganga um svæðið með frábæru fossunum. Kínverski múrinn, eyjarnar sem svífa á himni. Spergilkálið á himninum? Það er sannarlega þangað sem ég tel að CG ætti að fara, búa til eitthvað sem tekur andann frá þér og gera það aftur og aftur. Hljóðið er gott, tónlistin er fjölbreytt og ekki bara epísk, og sem betur fer án söngs, og hreinlega frumleg fyrir kvikmynd. Fjör er alveg gott. Lána innblástur sinn til teiknimynda, sérstaklega góð notkun á teygju og kreistu. Stundum ekki svo raunhæft, en þrívíddarlíkönin eru heldur ekki raunhæf. Einkennin eru líka vel gerð. Lian-Chu hinn mildi og óvissi risi er smám saman að vaxa í sjálfstrausti og sælir sig í athygli Zoé litla. Gwizdo hinn snjalli stjórnandi Lian-Chu leysir sjálfan sig á endanum, á meðan Zoé er í rauninni ekki breytt, en hver vill það sæta barn að breyta samt? Ég elskaði Lian-Chu að minnsta kosti meira en nokkur önnur nýleg persóna síðan Sulley í Monsters Inc. Innri deilur hópsins sléttast út af ytri þrýstingi, alveg eins og það ætti að gera í almennri fantasíusögu. Sagan minnir að mestu á Never Ending Story, sérstaklega hvernig heimurinn bremsur í sundur. Skrímslin eru frekar venjulegt fargjald, nema hópurinn. Það vantar tilfinningalega áhrif WallE, sem er mjög sterkur punktur þeirrar myndar, en hún er miklu skemmtilegri ferð, og vantar pirrandi tónlistarsenuna sem endurspilast í þeirri fyrri, og hefur hasar frá fyrstu senu. Þessi mynd er það sem þú vilt horfa á fyrir skemmtilegan og spennandi tíma. Öll myndin hefur, eins og ég hef nefnt, heila sýn, sem virðist hafa verið fylgt eftir af mikilli nákvæmni í gegn. Svo virðist sem umgjörðin sé tilbúin fyrir fleiri ævintýri, og ég myndi vona það. Ein hliðarathugunin, franski leikarinn sem leikur Lian-Chu hljómaði svolítið eins og Jean Reno í fyrstu, en ég er ánægður að þetta var ekki hann, þó hann sé einn af mínum uppáhalds. Gaman að heyra nýja, fyrir mér, rödd. Ég gef henni hámarkseinkunn, dálítið hissa á miðlungs og lágum einkunnum sumra; Ég hef reynt að bregðast við nokkrum af þeim áhyggjum sem komu fram í tveimur umsögnum með lægstu atkvæði. Líttu á þessa mynd sem ævintýri og sem evrópska kvikmynd, ekki á móti Hollywood, heldur öðruvísi.