Farrah Fawcett hefur eytt meiri hluta ferils síns eftir Angel í að rugla okkur, með einstaka eftirtektarverða leikaraframmistöðu á milli Playboy ærslna sinna og Letterman scapades. En þegar upp er staðið er ekki að neita að þessi stúlka getur leikið. Langt frá því að vera saga af epískum hlutföllum, þessi vel gerða sjónvarpsmynd er blíð, hljóðlát og stundum áhrifamikil. Fawcett leikur hina villulausu, svörtu sauðsdóttur sem kemur heim til þess að komast að því að hún saknaði síðustu daga lífs mömmu sinnar sem og jarðarförarinnar, til mikillar gremju fyrir stöðugri og væntanlega skynsamari systur hennar. Brad Johnson leikur áhugamanninn og saga þróast með öllum dæmigerðum þáttum leikmynda í fjarkvikmyndum - en svo er alltaf þessi ruglandi Farrah að horfa á og hún er svo sannarlega áfram áhorfanleg. (Og, já, ég viðurkenni það, ég var með Farrah plakatið á veggnum mínum langt aftur í tímann). Silk Hope fær þrjár og hálfa stjörnu (af fimm) á Corkymeter. Bosley væri stoltur.