Skörp, vel gerð heimildarmynd með áherslu á Mardi Gras perlur. Mér hefur alltaf líkað þessi nálgun við kvikmyndagerð - miðla hugmyndum um stærra, flóknara og oft órannsakanlegt fyrirbæri með því að skipta málinu niður í eitthvað kunnuglegt og nálægt heimilinu. Ég er viss um að flestir hafa heyrt sögur um svitabúðir og skilið grundvallarhvatir að baki gróða og kapítalisma, og áhrif hnattvæðingar á fátækari þjóðir (hvernig sem fólki finnst um það). Í stað þess að útskýra þessi efni og rísa upp á sápukassa (ekki það að það sé eitthvað athugavert við það, annað en slíkar heimildamyndir prédika venjulega fyrir breytistum), sýnir þessi heimildarmynd einfaldlega Mardi Gras perlur, hvernig þær eru framleiddar, af hvaða fólki, og við hvaða aðstæður og síðan hvernig þær eru nýttar af neytendum í lok ferlisins. Það rannsakar opinskátt og afdráttarlaust hvata allra sem taka þátt í ferlinu, þar á meðal starfsmanna, verksmiðjustjórnenda, bandarískra innflytjenda og að lokum neytandans í lok keðjunnar. Mér fannst þetta svolítið sjúkt; jafnt af Mardi Gras skemmtununum, en einnig af því hvernig verkamenn í Kína hafa samþykkt aðstæður sínar sem eðlilegar og jafngildar námskeiðinu (jafnvel þó þeir hafi einhverjar mótbárur við smáatriðin um hvernig þeim er stjórnað). Upptakan af götusóparunum sem hreinsa upp perlurnar af götunum í lokin, settu sérstakan svip. En það voru bara mín viðbrögð; Ég get séð hvernig einhver annar gæti lesið þessa heimildarmynd aðeins öðruvísi. Ólíkt öðrum heimildarmyndum um þetta efni, held ég að þú þurfir ekki að hafa neina sérstaka pólitíska skoðun til að verða fyrir áhrifum af þessu. Þetta er að lokum saga um manneskjur og tengsl okkar við vörurnar sem við framleiðum og neytum. Ef þú hefur einhvern tíma keypt vöru sem framleidd er í Austurlöndum fjær ætti þetta að gefa þér eitthvað til að hugsa um. Framúrskarandi og mjög mælt með því. Þarf að sjá fleiri svona heimildarmyndir. Hrós til allra þeirra sem komu að gerð þessarar myndar.