Þessi mynd hefur nokkrar virkilega áhrifamiklar hasarsenur. Húmorinn og hasarinn blandast vel saman, þó að styrkleiki myndarinnar haldist ekki fyrr en í lokin. Síðasta atriðið er örlítið andstæðingur-hápunktur hvað varðar hasargæði og undraverðan sprengikraft sena á undan henni. Húmorinn virðist ekki vera eins fáránlega klaufalegur og í mörgum öðrum Hongkong myndum og þessi mynd er af algjörlega öðrum klassa en flestar bandarískar hasargrínmyndir síðustu ára. Lau Ching-Wan virkar sem dæmigerð, leiðandi lögregluhetja sem hæðast að ógildum skipunum frá óhæfum yfirmönnum lögreglunnar. Díalektík myndarinnar byggir á ofurmannlegum svölum og miskunnarleysi eiturlyfjagengisins sem niðurlægir lögregluliðið á sama tíma og það gefur alvarlegan skammt af blýeitrun með ýmsum vélbyssum. Að skilja eftir fullt af líkum í kjölfarið. Yu Rong-Guang er sérstaklega áhrifamikill sem ofursvalur, miskunnarlaus glæpamaður í þessu Woo-líka hasarverki þar sem harðir krakkar eru sannarlega harðir.