Ég verð að viðurkenna að ég er svolítið hissa og vonsvikinn yfir sumum mjög neikvæðum athugasemdum sem þessi mynd virðist vekja. Mér finnst þetta frábær hryllings/sci fi mynd. Ofursti Steve West (Alex Rebar) snýr aftur til jarðar eftir sögulegt geimflug til Satúrnusar. Þegar hann var í geimnum fékk hann einhvern undarlegan og óþekktan sjúkdóm. Hann vaknar í sjúkrarúmi, lítur í spegil og fyrir augum hans er andlit hans að bráðna! Hann sleppur undan eftirliti sjúkrahúsanna og felur sig í nokkrum staðbundnum skógi í kringum lítinn bæ. Því miður fer hann að þróa með sér ört vaxandi hungur sem aðeins er hægt að seðja með því að borða annað fólk. Hann verður að nærast á mannsholdi og drekka blóð annarra til að lifa af! Með því að elta mannlega bráð byrjar hann ógnarstjórn sína! Það er undir gamla vini hans Dr Ted Nelson (Burr DeBenning) komið að finna hann og reyna að hjálpa honum. Hann þarf að vinna einn þar sem Perry hershöfðingi hans (Myron Healey) vill að það sé mjög rólegt. Nelson getur ekki einu sinni sagt konunni sinni Judy (Ann Sweeny). Blake sýslumaður (Micheal Alldredge) verður hins vegar tortrygginn þar sem Perry hershöfðingi kemur upp rétt þegar sumir bæjarbúa á staðnum byrja að mæta hálf étnir. Ég skil eiginlega ekki af hverju þessi mynd fær svona neikvæða dóma, við hverju búast fólk? Allavega, ég er mjög hrifin af þessari mynd. Stjarna myndarinnar eru tvímælalaust Rick Bakers Special Make-up og gore brellur sem að mestu leyti eru frábærar, og sú staðreynd að allir gervibrellur þeirra og ekkert drasl hræðilegt CGI gerir þá enn betri. Rithöfundurinn og leikstjórinn William Sachs er ekki hræddur við að nota þær heldur, við fáum fínar og langvarandi nærmyndir af hinum ótrúlega bráðnandi manni og þær haldast mjög vel, jafnvel núna. Ljósmyndun, tónlist og leikstjórn er svolítið daufleg, en nógu fagleg. Handritið nær að skapa einhverja samúð með skrímslinu, myndir af honum þegar hann horfir með þrá inn í hús Ted Nelsons, eða þegar hann sér eigin spegilmynd í vatni og bregst harkalega við. Endirinn, sem gerist í stórri verksmiðju af einhverju tagi, er frekar niðurdreginn svo ekki búist við hamingjusömum endi. Sem kom mér á óvart. Einnig gerir handritið í rauninni ekkert með forsendu, hann gengur bara um að bráðna og drepa, með vini sínum að reyna að stoppa hann, kannski aðeins of einfalt. Persónulega finnst mér það versta í myndinni vera í byrjun þegar feita hjúkrunarkonan hleypur niður ganginn á sjúkrahúsinu í hæga hreyfingu, öskrin hennar eru líka sýnd í hæga hreyfingu, það lítur út og hljómar algjörlega fáránlegt! Þú þarft að sjá það til að trúa því! Ég er mjög hrifin af þessari mynd og mæli með henni fyrir 70's og 80's hryllings/sci fi fans. Svolítið í uppáhaldi hjá mér.