Menntaskólavinirnir Andre Kriegman og Cal Gabriel lýsa yfir stríði á hendur bekkjarfélögum sínum og skipuleggja skelfilega árás á menntaskólann þeirra. Þegar þeir hefja banvæna niðurtalningu að síðasta hefndarverki sínu, byrja þeir tveir á myndbandsdagbók til að útskýra tilfinningar sínar og segja frá verkefni sínu. Það er önnur svipuð mynd eins og þessi, sem heitir "Fíll." Af hverju tek ég þetta upp? Til að bera myndirnar tvær, auðvitað. Ég verð að segja að þrátt fyrir að mér hafi líkað „Elephant“ þá er þetta miklu betri mynd. Hver er munurinn, spyrðu? Jæja, til að byrja með er þetta tekið öðruvísi, mikið í samræmi við "Cloverfield", "Blair Witch Project" og "Diary of the Dead." Þetta gerir myndina enn betri vegna þess að hún er miklu sársaukafullri raunsærri. En það sem kom mér á óvart var hvernig myndin var tilbúin að sýna "hina hlið málsins." Þú kynnist þessum tveimur skyttum, ólíkt „Fíl“. Mér þótti í raun vænt um einn skotmanninn og gat skilið gjörðir þeirra og hvers vegna þeir gerðu það sem þeir gerðu. Þessi mynd lætur mann í raun og veru hafa samúð með þessu fólki og það er gott vegna þess að hún er ekki alltaf svarthvít. Satt að segja er þetta ástæðan fyrir því að ég grét næstum í þessari mynd. Persónurnar eru raunverulegar manneskjur með rökfræði og ástæður á bak við gjörðir sínar. Þú færð að skilja þau. Það er ekki eins og þeir vilji drepa fólk fyrir athygli. Á heildina litið er þessi mynd tilfinningalega grípandi og mjög áleitin og miklu betri en "Elephant."