Jafnvel fyrir þessa mynd er ljóst að Ali G er orðin nákvæmlega sú persóna sem hann ætlaði að skopstæla. Ég er samt ekki aðdáandi persónu Sacha Baron Cohen en var forvitinn að sjá hvernig maður með svo litla hæfileika tókst að sannfæra universal stúdíó um að fjármagna næstum 1 og hálftíma leikna kvikmynd úr 3 mínútna brandara. Pappírsþunnur söguþráður er bara straumur af typpa- og maríjúanabrandara og ég verð að viðurkenna að ég hryggði þegar ég sá svo virta fræðimenn eins og Charles Dance og Michael Gambon halla sér svo lágt fyrir atvinnu. Að segja að ég verð að viðurkenna (jafnvel þó ég skammist mín fyrir það) að ég hafi vakið tíst oftar en einu sinni, og hversu slæm þessi mynd var þá var hún aldrei leiðinleg og aldrei einu sinni datt mér í hug að slökkva á henni (aðallega vegna hin glæsilega Rhona Mitra). Að segja það, horfðu aðeins á þessa mynd ef þú ert táningsstrákur á aldrinum 14 til 17 ára og þér finnst dónabrandarar fyndnir.