Ég hef verið mikill aðdáandi Cky myndbandanna, Jackass og Viva La Bam í langan tíma. Þeir hafa skemmt sér vel og ég bjóst við að hlátri mínum myndi enda á endanum. En, það hefur ekki enn. Þessi mynd hélt munninum mínum opnum allan tímann. Ég er enn að hlæja, af handahófi. Ég fór í leikhúsið með litlar væntingar og hélt að það yrði ekki betra en það fyrsta. Ó, hversu ótrúlega rangt ég hafði. Það voru mörg frábær augnablik í myndinni. Ef þú ert skrítinn, líkar ekki við tilviljunarkenndan húmor eða ef þér líkaði illa við fyrstu myndina, mun þér líklega ekki líka við þetta. En sem sagt, ég bleyti næstum buxurnar mínar af því að hlæja svona mikið. Það voru alls kyns hrekkur, masókísk húmor, klósetthúmor, uppköst, hlátur, frábærar byltur og gríðarlegur skaði á öllum leikarahópnum. Ryan Dunn merkti meira að segja afturenda Bam með mynd sem mun sitja fast þar lengi. Ég er viss um að þú getur aðeins ímyndað þér hversu hrá mynd þessi er. Enginn sársauki, enginn ávinningur? Ekki satt? Þessi mynd hefur þegar staðið sig vel og hefur fengið kvikmyndahús um alla Ameríku til að hlæja svo mikið að þau vilja óska ​​þess að hún gæti varað lengur. Ég veit að ég gerði það. Þessi mynd þótti alls ekki stutt, sérstaklega þar sem myndefnin héldu áfram myndefninu. En ég vildi samt að það hefði getað haldið áfram að eilífu. Nú skulum við bara bíða og sjá hvenær þeir gefa út Jackass Number 3! Á heildina litið frábær kvikmynd, ef hægt er að komast framhjá karlkyns nektinni og nokkrum sjúklegum myndum. Haltu börnunum þínum frá þessari mynd. Þeir þurfa ekki að sjá þetta, að minnsta kosti fyrr en þeir eru eldri. Styðjið mannskapinn og KAUPAÐU ÞETTA þegar það kemur út á DVD! Ég veit að ég geri það.