Holes, skáldsagan, var þvinguð upp á mig á fræðslunámskeiði. Ég hélt að ég myndi ekki vilja barnaskáldsögu; auk þess voru hinar bækurnar sem ég neyddist til að lesa fyrir bekkinn mjög slæmar. En mér til undrunar elskaði ég Holes. Hún er í raun ein fullkomlegasta skáldsaga sem ég hef lesið. Ég held að það hafi sjaldgæfa eiginleika sem gerir það að verkum að það höfðar til unglinga, unglinga og fullorðinna. Allir sem lesa hana, held ég, muni ganga frá betri manni. Þó að ég geti ekki alveg sagt það um myndina, þá er ég ánægður með að segja að þeir náðu henni að mestu leyti rétt. Ég held að áhorfendur myndarinnar muni ekki ganga í burtu sem auðgaðir, en þeir munu svo sannarlega skemmta sér, án þess að það fylgi þeim aukaverkunum að vera heimskari þegar þeir settust niður. Þetta er gáfuð saga og hún er mjög vel sögð. Mér finnst þetta fara aðeins of hratt. Skáldsagan tekur meiri tíma í að þróa persónurnar. Og endurlitin koma svo fljótt inn og út að þeir hafa ekki of mikinn tíma til að skrá sig. Rómantíkin á milli kynþátta í fortíðinni er klisjulegri og þröngsýnni en í skáldsögunni. Og endirinn, sem bindur saman alla lausa þræði, virðist mjög fáránlegur. Það er nákvæmlega eins í skáldsögunni, en það er tilfinning fyrir fáránleikanum sem er ekki alveg til í myndinni. Það virkar miklu betur. Mér líkar heldur ekki við fjöldann allan af popplögum. Ég vildi óska ​​að Disney fyndist það ekki svo mikil nauðsyn að selja hljóðrás. Leikarahópurinn er frábær, allt frá ungum krökkum til gömlu atvinnumanna. Jon Voight er sérstaklega frábær. Ekki alveg viss hvers vegna við þurfum Catwoman og Fonze, þó. 9/10.