Ef þú kemst framhjá hægu byrjuninni og slæmum leik er það þess virði að horfa á. Söguþráðurinn var nokkuð þokkalegur. Faðirinn hafði illt skap þar sem hann var atvinnulaus og fékk varla að hitta krakkann sinn nema á sumrin vegna þess að fyrrverandi eiginkona hans hafði forræði yfir honum. Faðirinn var mjög reiður og svekktur megnið af tímanum. Skrímslið í sögunni var ekki of ógnvekjandi. Myndin brýtur samkvæmni þess að skrímslið er svo ótrúlega sterkt. Eina atriðið sem kvikmyndagerðarmennirnir gera þetta í er eitt af þeim skiptum þegar krakkinn er niðri í kjallaranum og skrímslið fer að ráðast á hann. Þegar skrímslið fer að ráðast á krakkann festist handleggur hans í stálgildru sem fest er við keðju. Skrímslið er í um feta fjarlægð frá andliti barnsins. Í annað hvert skipti í myndinni er skrímslið nógu sterkt til að brjótast í gegnum eða rífa niður hvað sem er. Samt heldur stálgildran og keðjan hann aftur frá því að ná krakkanum! Meira en líklegt að kvikmyndaframleiðendur hafi gert þetta fyrir áfallaþátt vegna þess að enginn vill sjá eina af aðalpersónunum deyja. Kvikmyndagerðarmenn vildu bara hræða okkur til að halda að það gæti verið möguleiki að barnið gæti dáið. Í stað þess að rjúfa samkvæmni hefðu kvikmyndagerðarmennirnir átt að skipta krakkanum út fyrir einhvern sem þeir gætu losað sig við!