Ég sá þessa mynd þegar hún kom fyrst út árið 1978, þegar ég var annar í menntaskóla. Ég fór á stefnumót til að sjá það. Ég „fékk enga“, óþarfi að segja, því myndin var svo slæm! Ferill Joan Rivers fór aldrei eins illa út og hann átti skilið eftir að hafa gert þetta hræðilega, ófyndna vitleysu. Reyndar er ófyndið ekki nógu alvarlegt hugtak: þessi mynd er ANDFYNDIN! Þú gengur út og líður eins og allir hlátri sem gæti hafa átt sér stað hafi verið barinn úr þér áður en það gæti gerst. Þetta er ekki þess virði að horfa á þetta af forvitni, eða af einhverri tilfinningu fyrir því að það sé "svo-slæmt-það er-gott." Ekki einu sinni hópurinn á MST3K hefði getað gert þetta þess virði að horfa á þetta! Sú staðreynd að ferill Billy Crystal lifði þessa fyrstu sjálfsvígstilraun af er kraftaverk.