Ég hef horft á fjölda Wixel Pixel og Sub Rosa Extreme kvikmynda undanfarið og hef fundið mikið við þær. Þessi SRE mynd virtist miklu léttari en allar hinar sem ég hef séð. Kannski er það vegna þess að þetta er gamanmynd/hryllingsmynd frekar en bein hrylling, og kannski er það líka vegna þess að húmorinn var ekki mjög vel við mig. byrjun. Það eru einhverjar útúrsnúningar, fífl og hlutir á bak við tjöldin í gangi á meðan þessar heimildir rúlla.SRE kvikmyndir hafa tilhneigingu til að vera stuttar og hafa tilhneigingu til að finnast þær vera útfylltar þrátt fyrir það. Þetta er engin undantekning, með sumum atriðum sem hafa tilhneigingu til að halda of lengi. Sagan fjallar um fátækan krakka í Christmastown, Kaliforníu sem allir bekkjarfélagar hans höfðu valið á. Honum hafði verið stolið einum skó og gat hann ekki skipt um hann var hann kallaður „Oneshoe McGroo“. Vegna þráhyggju fyrir sjóræningjum gáfu foreldrar hans honum augnplástur fyrir jólin með jólatré á augnplástrinum. Margir bekkjarfélaganna eru drepnir og þeir fáu sem eftir eru safnast saman til að ákveða hvað þeir gera. Þeir eru teknir út einn af öðrum af McGroo, sem gengur um við hljóðið af sleðabjöllum sem hringja. Persónurnar eru nánast allar víðtækar staðalímyndir, eins og nördinn að nafni Dorkus o.s.frv. Það er skrítið atriði þar sem kinky par stundar kynlíf ; konan er með handjárn og bundið fyrir augun, maðurinn ber stóra pappírsvatnsmelónusneið yfir höfuðið. Þetta minnti mig á ókunnuga kynlífssenur leikstjórans Rinse Dream. Myndgæðin eru góð og það er fullt af aukahlutum. En í grunninn frekar kjánaleg mynd. Jæja, ég býst við að það sé aldrei of margar jólahrollvekjur. Samt er fullt af öðrum þurfandi frídögum.