Eitt af vandamálum dægurmenningar, sérstaklega þegar rætt er um dægurmenningu áttunda áratugarins, er að fjöldamiðlar - sérstaklega sjónvarp - eru yfirleitt um fjórum árum á eftir „neðanjarðar“ fjölmiðlum, fyrst og fremst tónlist. Margir halda að „Woodstock-kynslóðin“ hafi verið mikilvæg allan áttunda áratuginn; í rauninni var henni lokið í Altamont árið 1970. Árið 1972 hafði „neðanjarðar“ rokk eða „mótmenningin“ flutt austur til Englands og Led Zepplin, Black sabbath, og David Bowie, snemma metal-hausar og hinir svokölluðu "glam-rokkarar", sem allir voru "friður og ást" - ekki. Hvorugt, á dökkan annan hátt, var "fjölskylda" Charles Manson. Þessi augljósi flugmaður fyrir sjónvarpsþætti (sem, sem betur fer, var aldrei tekinn upp af netum) er að reyna að sætta sig við menningu sem þegar var eins skrælnuð og blómin í gær. Handritið hlýtur að hafa legið í loftinu í nokkur ár - eftir þegar það var framleitt hafði rithöfundurinn Carlino þegar öðlast viðurkenningu fyrir erfiðar hefndarsögur mafíunnar. Og menningarlegar tilvísanir eru allar í "Easy Rider" og Woodstock (1969). Tónlistin sem vísað er til í hljóðrásinni er reyndar fyrr, 1966/67 - kl. Woodstock Hendrix, Canned Heat og Sly and the Family Stone höfðu sprengt svona þjóðlagapopp í gleymsku. Myndin fjallar um millistéttarfjölskyldu sem fer á leiðinni til að hitta hippa. Vá, maður, farout, outasight , þetta er grátbroslegur atburður í tösku. Hins vegar skiptir pólitík ekki neitt - Víetnam? einhvers staðar í Asíu, ekki satt? Þessi meðaltal (sem þýðir gömul og tómleg) sjónvarpsmynd er aðeins leyst af furðuþroska frammistöðu Jeff Bridges sem ungur brottfallinn úr háskóla sem sannfærir foreldra sína og ömmu um að „uppgötva“ (hippa) Ameríku. Allar hinar sýningarnar eru staðlaðar sjónvarpssýningar af venjulegum sjónvarpsleikurum þess tíma. Leikstjórinn nýtir sér fína staðsetningarkvikmyndatöku, en annars er myndin léleg leið til að eyða 90 mínútum. Ég vissi að öllu var lokið þegar Sal Mineo tjáði sig um ungan flóttamann (sem segir hinum persónunum að þær séu ekki í alvörunni þarna): "Hún er duldur tilvistarsinni." Vá, langt út, groovy. Nokkur aukastig fyrir að vera „svo slæmur að það er fyndið“ en ef þér er sama um 70's sjónvarpsútgáfuna af '60's, vertu í burtu.