Snjódrottningin er ein besta ástarsaga sem ég hef séð: miklu betri og dýpri en Romeo&Juliet eftir Luhrman eða Titanic eftir Spielberg. Ást Gerdu heillar mig í hvert skipti, leit hennar, barátta hennar er einstök. Gerda verður sterk og ástrík kona alla myndina. Kay er eitrunarefni myrkra afla: freistingarinnar. Þessi saga hvetur mig til að berjast eins og Gerda fyrir þann EINA, fyrir ást lífs míns, fyrir Mister Right. Þolinmæði er eitt af lykilorðum þessarar myndar. Ég græt í hvert skipti þegar ég átta mig á öllum þjáningum Gerdu og Kay. Og ég óska ​​þess að henni ljúki fljótlega... Snowqueen segir þó líf mitt, ég samsama mig sögunni og persónunum innilega. Takk að minnsta kosti fyrir Hans Christian Anderson og leikstjórann.