Eftir tímamótin í NIGHT MUST FALL kom Robert Montgomery (fyrir mesta tímanum) inn í sínar bestu myndir og frammistöðu: HÉR KOMUR MR. JORDAN, ÞEIR VORU ENDANLEGAR, KONAN Í LJÓNINNI, RÍÐU BLEIKAN HEST, SAXONINN SJÁLAR, JÚNÍ BRÚÐUR. Jafnvel sumar bilana sem hann lenti í voru nógu áhugaverðar til að enn væri hægt að horfa á þær (RAGE IN HEAVEN, HERRA OG FRU SMITH). En Montgomery vildi vinna meira og meira í framleiðslu og leikstjórn. Árið 1949 gerði hann það sem yrði síðasta kvikmyndaframmistaða hans - hann lék Collier Lang, sjálfhverfa kvikmyndastjörnu, sem er dreginn til að aðstoða yfirvöld við rannsókn á kærasta ungrar stúlku. Svo virðist sem skoðun mín á þessari mynd sé minnihlutasjónarmið. Flest framkomin sjónarmið eru jákvæð um það. Mér fannst þetta dauft, vitlaust handrit, með grúppuhetju Ann Blyth sem er ekki mjög aðlaðandi sem persóna. Hún dáist að Montgomery sem stjörnu og þetta „hjálpar“ þegar hann er kallaður til að aðstoða yfirvöld, en eftir smá stund fann ég að það var engin efnafræði á milli þeirra. Handritið var líka laust við mikla skemmtun, þó Montgomery og Roland Winters reyndu það. Það eina sem ég man til þessa dags í gríni var að Taylor Holmes er auðugur faðir Blyth og hann er aðdáandi Winston Churchill. Svo klæðir hann sig alltaf upp sem Churchill og við sjáum hann vera með floppóttan breiðbrúndan hatt, reykja stóran vindil og mála (sköllótti Holmes hjálpar í dulargervi). Þetta var eftirminnilegasti brandarinn úr þessari mynd - ekki mikið af alvöru minni. Montgomery fór í sjónvarpið snemma og vann loksins þá athygli og virðingu sem hann hafði alltaf verðskuldað í kvikmyndum. Síðasta samband hans við kvikmyndirnar var leikstjórn hans á THE GALLANT HOURS um William "Bull" Halsey aðmírál, með vini sínum Jimmy Cagney í aðalhlutverki. Þetta er miklu betri mynd en þessi. Fyrir heildar kvikmynda- og sjónvarpsferil hans mun ég gefa þessari miðlungsmynd „4“. Það þykir mér örlátur.