Sumt orðatiltæki um „The Play is the Most Important Thing“, eða eitthvað slíkt, er rakið til gamla Bard of Avon, sjálfum William Shakewspeare. Ef það var ekki Will gamli, gæti það vel hafa verið okkar eigin, ofur-gamla kvikmyndaleikstjóri, herra Raoul Walsh. Það er mikill fjöldi kvikmynda hans sem myndi styðja þessa tilgátu. Enginn er hentugri en GENTLEMAN JIM (Warner Brothers, 1942). Kvikmyndin hlýtur einnig önnur verðlaun og er nefndur uppáhaldsbíllinn hans Errols Flynn í aðalhlutverki. Það gefur greinilega vísbendingar á skjánum sem myndu auðveldlega leiða áhorfendur sem sitja í myrkvuðu leikhúsinu, eða horfa á það á heimasjónvarpinu eða DVD-diskinum, til að álykta það sama. efni og blandar því saman við frjálslegan skammt af gömlu ímyndunaraflinu til að færa okkur mjög ánægjulegar, þó nokkuð skáldaðar (hvaða Biopic er ekki?) atburðir. Leikmyndin er frábær, þar sem hún nýtir vel náttúrulega íþróttamennsku forystu okkar Herra Errol Flynn. Þó að hann sé ekki töffari, vestur eða stríðsmynd, þá er þessi HERRA JIM kannski aðalhlutverkið sem hentaði hinum harðgerða Ástrala best. Errol var meðlimur í ástralska ólympíuhnefaleikaliðinu annað hvort 1928 eða 1932. Þjálfun hans og færni í "sætu vísindum" eru greinilega til sönnunar í myndinni og sérstaklega í "Big Fight" um heimsmeistaramótið í þungavigt í hnefaleikum með hinum frábæra John L.Sullivan, Himself.(leikinn af sérfræðingum af Ward Bond) Leikarahópurinn er eins og vaktskrá yfir stuðningsmenn Warner Brothers sem búa í heimabyggð. Það skartar Alan Hale sem faðir Jim Corbets, Livery Wagon rekstraraðila*. Tveir bræður hans eru Harry og George (Pat Flaherty og James Flavin), tveir „blákragar“ mennirnir í fjölskyldunni, en störf þeirra eru sögð vera „Longshormen“. Hinn frábæri Jack Carson framkvæmir venjulega meistaralega teiknimyndasögu sína til stuðnings sem vinur Jim Corbetts og náungi bankagjaldkeri. Afgangurinn af þeim sem við getum bæði þekkt og munað eru: John Loder, William Frawley, Madeleine LeBeau, Minor Watson, Rhys Williams, Arthur Shields, Dorothy Vaughn svo fátt eitt sé nefnt. Leikstjóri Walsh notaði einnig fjölda Pro Wrestlers í hlutverkum ýmsir boxara. Þess vegna höfum við Ed "Strangler" Lewis og óþekktur Grappler* eru sýndir sem tveir vatnsbakkarnir í upphafssenunum. Aðrir voru Sammy Stein, Mike Mazurki (hefur nokkurn tíma heyrt um hann?) og „Wee Willie“ Davis. Þessir krakkar voru með kraftmikið en samt óslípað útlit sem gömlu Pier 9-brjálæðismennirnir hefðu haft. Við höfum ekki gleymt Leading Lady, Alexis Smith. Hún er kraftmikil í persónusköpun sinni á "sjálfstæðri" konu, en heldur samt nógu sannri getu sem grínisti í mörgum senum. Hún sýnir töluvert svið í sínu hlutverki sem fátæk lítil rík stúlka, Victoria Lodge. Með öll þessi hráefni við höndina er bragðið hvernig á að blanda frumefnunum í réttum hlutföllum til að gefa það "réttláta" blönduna. Jæja, leikstjórinn Walsh gerir það með kærulausri yfirgefningu. Vegna þess að hann er fyrst og fremst að leita að frábærri kvikmynd. Meðferð hans sýnir alla þá hæfileika sem hann hafði fínstillt frá og með dögum sínum sem leikmaður með D.W. Griffith. Herra Walsh virðist hafa sérstakt dálæti á því tímabili, 1890.*** Leikstjórn Herra Walsh fer í gegnum handritið á nokkuð hröðum klippum, og brýtur upp sýningaratriðin með gamansömri punch-línu, "The Corbetts eru kl. það aftur!" Þess vegna er hann fær um að viðhalda léttum, jafnvel gamansömum blæ á sögu sem gæti orðið of dapurleg og alvarleg. Ennfremur, í nánast óséðum þætti, gefur bróðir Walsh okkur ósvikið yfirbragð San Francisco frá 1890. Og sem enn eitt dæmið um dálæti sitt á því tímabili, skapar hann breiðar og kraftmiklar myndir af hinum sögulegu verðlaunabardaga. Það er lifandi og gleðirík stemning í þessum boxsenum. Til að kóróna þessa frábæru, kannski vanmetnu mynd, gaf leikstjórinn Walsh myndina útlit eins og hún væri myndskreyting úr The Police Gazette, sem fjallaði um slíka atburði í þessum „Gamla dögum“. En það er bara eitt sem þarf að muna áður en hún er skoðuð. . Ef það er í fyrsta skiptið, eða ef þú sérð það einu sinni enn:"KORBETINAR ER AÐ ÞAÐ AFTUR!!"* Að mínu hógværa áliti sem sagnfræðingur bæði kvikmynda- og atvinnuglímu lítur það út eins og Tor Johnson, sem árum síðar var í uppáhaldi hjá leikstjóranum Ed Wood.** „Livery“ er dálítið fornt orð yfir farartæki til leigu fyrir staðbundnar borgarsamgöngur.*** Það er satt. Mr. Raoul Walsh var Griffith öldungur leikmaður. Hann var leikarinn til að túlka John Wilkes Booth í THE BIRTH OF A NATION(1915).**** Raoul Walsh fæddist árið 1887 og var nógu gamall til að eiga sínar eigin minningar frá 1890 og Sullivan-Corbett meistaramótinu og hvað það þýddi fyrir íþróttalífið í Ameríku þá daga.