Það merkilegasta við "Talk Radio" er hversu slæmt það er. Raddir þeirra sem hringja hafa allar falsaðan, lestur-úr-handritshring til þeirra. Sagt er frá kvöldi með pirrandi háværum munni á útvarpsstöð í Dallas með svívirðingum Sartreans innsýn í helvíti. Stone reynir að fá tilvistarlega opinberun og fær óviljandi gamanmynd í staðinn. Í hvert sinn sem hringjandi kemur með „djúpan“ (tóman) punkt um eitthvað, þá stingur Stone myndavélinni í andlit eins persóna sinnar þar sem þeir verða fyrir áfalli sem er aldrei opinberað áhorfendum. Bogosian ofvirkir í gegn í einni pirrandi frammistöðu sem hefur verið smurð á selluloid. Vanmetin klassík? Láttu mig í friði.