Við fyrstu skoðun virðist þessi mynd vera einhvers konar ævintýri um fallegan og verulega hvítan hest sem hefur einu sinni sést aldrei gleymdur. Samt sem litið er stranglega í samhengi sögunnar er vísbendingin sú að til að lifa af strax í Ameríku eftir borgarastyrjöldina þurfti maður að eiga hest, en ekki einhvern gamlan hest heldur virkilega frábæran. Og Eagle's Wing er þvílíkur hestur. En að maður sé verðugur slíks hests er annað mál. Hver ætti að eiga það? Ameríkaninn eða AWOL hermaðurinn? Sagan í gegnum tíðina mætir frumhyggjunni og siðmenningunni. Eins og aðrir fréttaskýrendur hafa sagt er það kaldhæðnislegt að það hafi þurft enskan leikstjóra til að skynja þessa staðreynd og þróa síðan þetta einfalda þema í vestri eins og enginn annar sem þú munt líklega sjá aftur. Myndin fjallar í grunninn um þetta skepna og villimannlega hörku umhverfisins og fólkið sem skafa af því lífsviðurværi. Myndatakan og hljóðrásin eru stórkostleg. Frammistaða Martin Sheen er opinberun. Þessi mynd, sem gefin var út sama ár og önnur frábær frammistaða Sheen sem Willard í 'Apocalypse Now', gefur í skyn hæfileika hans sem einhvern veginn fengu aldrei aftur jafn frjálsan taum. Meira er samúð. Samanburður á sögunum tveimur vekur upp undarlega líkindi þeirra á milli - ekki síst að báðar myndirnar kortleggja ferð manns inn í sál hans til að finna endurlausn. Þar sem Willard er leystur mun ég láta áhorfandanum eftir að ákveða hvort Pike sé það á endanum. Endirinn er stórkostlegur í orðsins eigin skilningi og mjög áhrifamikill; vara við. Allt í allt er þetta óvenjuleg mynd.