Allt sem ég get gert er að enduróma viðhorfið sem þegar hefur komið fram hjá sumum hinna athugasemdanna. Þetta er CITY OF GOD mætir HAPPY DAYS. Tvípólun miskunnarlausa þrjótsins (eina mínútuna miskunnarlaus morðingja, næstu mínútu Luv's bleiuauglýsing) er algjörlega ósannfærandi. Þú getur nálgast það á einn af tveimur vegu: (1) Gróf, raunsæ kvikmynd sem varð sappy; eða (2) sappy, ABC-eftirskóla-sérstakur með blótsyrðum, ofbeldi og dýraníð. Hvort heldur sem er flýgur það bara ekki, er það? Hvers vegna hefur það þá fengið svona mikið lof? Eins og aðrir hafa gefið í skyn, fær það "samviskuatkvæði" að vestan. Sýndu okkur myndir af fátækt í andstæðu við dúnkenndu, tvíbreiðu leikhússætin okkar og 44 oz kók, og við munum klappa í einu og öllu. En - ó - ekki gleyma að hylja hana, því bitra pilla raunveruleikans (sem hún er pirrandi) er erfitt fyrir okkur að kyngja. Ég er hræðilega vonsvikin yfir því að þessi mynd skyldi fá svona mörg verðlaun og viðurkenningar, sérstaklega þegar það eru mun verðskuldari kvikmyndaverk þarna úti. Það eina sem ég get sagt er: varist hverja kvikmynd sem hlýtur verðlaun (Hollywood Óskarsverðlaun = sópa, síróp. Kvikmyndahátíðin í Cannes = skeggstrokandi, listlaus áróður). Til að finna alvöru gimsteina þarftu að leggja hart að þér.