Ó maður, þessi mynd er mögnuð, ​​hún er mjög góð, hún er saga um mann sem er ekki svo sáttur við svart fólk, hann situr á bar og drekkur á kvöldinu sínu og hann vælir um hippa sem eru á móti stríðinu og hvernig svartir og hippar eiga ekki skilið að fá neinar velferðarávísanir. Þessi mynd er mjög raunsæ, vegna þess að hún sýnir gaur „Joe“ sem var fulltrúi fyrir marga stráka þá, og nú líka. Sagan er svona.... Joe er á bar og hann nuddar öxlum við ríkan gaur sem drap hippakærasta dóttur sinnar fyrir slysni. Og þessi auðmaður fer á barinn til að endurskoða það sem hann gerði, og á meðan hann er að gera það, er "Joe" á barnum að væla um hippa og fólk sem er á móti stríðinu. Ríki gaurinn segir Jóa óvart að hann hafi drepið hippa ; og augljóslega fagnar joe ríka stráknum, Cause Joe hatar hippa, mögnuð mynd, horfðu á hana til að sjá hvað gerist næst. Mér líkaði við þessa mynd, vegna þess að hún minnti á þá daga snemma á áttunda áratugnum, mér líkaði hvernig kvikmyndir voru teknar þá á þeim tíma, mjög gott efni, það er ekki eins og kvikmyndir í dag. Í grundvallaratriðum gefur myndin þér innsýn inn í huga aðalpersónunnar "Joe". Mér líst vel á þema myndarinnar ....... um vinnandi manninn sem er að rífa rassinn á sér við að reyna að græða