Óinnblásin leikstjórn skilur ágætis leikara eftir strandað í myndarlegri en bragðdaufri aðlögun, þar sem samræður virðast kveðnar fremur en hjartnæmar, og peningalaus framkoma drauganna nær ekki upp nokkurri lotningu eða töfrum; Edward Woodward, sem draugur jólagjafans, vaggar um á stöplum og virðist vera að gera mynd af Bernard Cribbins. Sem Scrooge er George C. Scott of ranglátur og hann virðist aldrei trúa því í alvöru, sem rænir frammistöðu hans áhrifunum. Atriðin þar sem hann hefur sýnt fortíð sína hafa jafn mikil áhrif og ef hann væri að fletta í hálfkæringi í gegnum fjölskylduplötuna sína. Enginn annar virðist vera að leggja sig fram, nema Frank Finlay, sem ofspilar krónískt.