Þetta hlýtur að vera einn besti þáttur af Doctor Who sem ég hef séð síðan hann kom aftur í fyrra. Það er ljómandi blanda af skemmtun, ótta og eymsli öllu saman sem jafnast á við einn magnaðan þátt. Stofnarnir voru snilldarlega hönnuð og ég er nokkuð viss um að það verður mikið af odd brandara á næstu vikum. Sjálfur er ég nú þegar sekur um það. Mér líkaði sérstaklega við hvernig við sáum annað sjónarhorn á samband Rose og læknisins og endirinn; jæja, þetta er í fyrsta skipti sem ég hef falið mig á bak við púða! Ég get ekki BÍÐIÐ þangað til í þætti næstu viku til að komast að því hvernig þeir komast út úr þessu rugli.