Hvar á ég að byrja. Á ég að segja hversu frábær kvikmyndatakan er. Hrósi ég ákveðnum atriðum sem sýna leikstjórana sköpunargáfu. Segi ég hversu raunsæjar senurnar á Ellis Island eru. Ætti ég að nefna að til tilbreytingar höfum við ekki þá klisjusenu að skoða Frelsisstyttuna. (Nú er það klisja að innflytjendur að skoða styttuna frá handrið skipsins) Nú er það ekki viðkunnanlegt, tvennt aðalatriðið, annað er nútímalegt lag og ekki einu sinni gott til að ræsa. Í öðru lagi og næstum banvæn að myndin er leiðinleg hún hreyfist svo hægt, að horfa á málningu þorna væri framför. 118 mínútna sýningartími er of langur og samt virðist kvikmyndin ókláruð. Við sjáum engar senur af þessari fjölskyldu í Bandaríkjunum. Hetjan okkar minnist á að hann vilji finna tvíburabróður sinn, ég hefði haft gaman af atriðum af tilgangslausri leit hans, í stað annarra langdregna senna. Kvikmyndin er næstum missir af. Einkunnir *** (af 4) 81 stig ( af 100) IMDb 7 (af 10)