Bill, Jeremy Theobald, er hvetjandi rithöfundur sem hefur ekki fengið neitt gefið út enn sem komið er. Bill hefur líka undarlegan og undarlegan vana, honum finnst gaman að fylgjast með fólki. Bill velur einhvern ókunnugan mann á matsölustað á götunni eða í neðanjarðarlestinni, neðanjarðarlestinni og fylgir þeim eins og hann væri skuggi þeirra. Kannski gerir Bill þetta til að hjálpa honum að hvetja sjálfan sig til að skrifa stóru skáldsöguna sem hann hefur dreymt um eða fá grein eftir hann prentuð í stóru tímariti? Kannski er það vegna þess að það fyllir einmanalegt líf Bills tilgangi og gerir jafnvel forvitna manneskju hans að andliti í hópnum með merkingu og efni með því að veita honum eða henni athygli? Eða gefur það Bill kannski einhvern til að sjá um og hugsa um og bera ábyrgð á fyrir utan sjálfan sig? Bill hefur einfalda reglu sem hann fylgir trúarlega þegar hann fylgir einhverjum: eftir að þú fylgir honum eða henni heim til þeirra eða vinnustaðar hættir þú. Dag einn fylgir Bill Cobb, Alex Haw, heim og í stað þess að fylgja reglu sinni um að stöðva heldur hann áfram að fylgja Cobb. Bill mun fljótlega átta sig á því hversu rétt hann hafði með þá reglu sem hann setti sér í að fylgja fólki og um leið hversu rangt hann hafði með því að brjóta hana. Ótrúlega góð lág-fjárhagsmynd sem Christopher Noland gerði árið 1998 áður en hann sló í gegn í Hollywood með tímamóta og frumlega kvikmyndaklassíkinni sinni „Momento“ um tveimur árum síðar sem er þegar orðin mikil sértrúarmynd. „Following“ er í raun miklu betri mynd en „Momento“ vegna þess að hún er hefðbundin og auðvelt að fylgjast með henni. Í samanburði við "Momento's" sem var fyrst ruglingslegt og svo þegar þú áttar þig á því hvað myndin er að segja þér í er afturábak söguþráðurinn mjög flókinn. Það sem gerir "Fylgjast" svo miklu betra er bara með því að það er einfalt en á sama tíma gáfulegt í því hefur áhrif á þá sem horfa á það. Myndin er miklu beinskeyttari og hrikalegri og þú þarft ekki að sjá hana aftur og aftur til að fá nákvæmlega það sem hún var að reyna að segja þeim eins og "Momento" gerði. "Eftir" er saga í sögu í sögu með einn sá óvæntasta og einnig einfaldasta endi, ef þú horfir á myndina aftur og tekur eftir vísbendingunum sem þú munt nokkurn tíma sjá. Gerð með ótrúlega litlu kostnaðarhámarki $6.000,00, það er minna en það sem flestar Hollywood-myndir gera ráð fyrir í kaffipásur, með ónefndum leikara í svörtu og hvítu og rúmlega klukkutíma og 71 mín að lengd. Hollywood sem og kvikmyndaiðnaðurinn utan Hollywood geta lært mikið af Chris Noland í því hvernig einhver með ekkert annað en hæfileika og hugmyndaflug getur náð því sem milljónir dollara í flestum tilfellum getur ekki; gera gáfulega og á sama tíma ítarlega kvikmynd með nánast engu í peningum og engum stórstjörnum.