Í fyrsta skipti sem ég sá þessa mynd var þegar ég var fjögurra ára. Ég man að ég elskaði það og allt um það. 13 árum seinna er ég núna 17 og ákvað að horfa á hana fyrir um mánuði síðan ég er að fara í 1960 bekk í skólanum. Ég vissi eiginlega ekki hverju ég átti að búast við, þar sem það voru liðin 13 ár síðan ég sá hana síðast, en ég var alveg dolfallin yfir því. Leikararnir voru frábærir, tónlistin var svo skemmtileg og ég er núna að syngja með hverju lagi. Treat Williams er frábær sem Berger, "leiðtogi" hippahópsins, sem fær alltaf það sem hann vill, með einum eða öðrum hætti (nema auðvitað alveg í lokin). John Savage er í raun mjög sannfærandi sem Claude, landsliðsmaður Oklahoma sem verður ástfanginn af Sheilu (Beverly D'Angelo). D'Angelo er yndisleg sem frumleg og almennileg rík stúlkan sem gerir uppreisn gegn uppeldi sínu og gengur til liðs við hippana. Hinir hipparnir eru leiknir af Annie Golden, Don Dacus og Dorsey Wright. Annie Golden er bara yndisleg sem Jeannie, stelpan sem er ólétt en samt sæt og saklaus eins og barn. Don Dacus og Dorsey Wright eru góðir sem Woof og Hud, hinir tveir meðlimir hópsins, og Cheryl Barnes, sem leikur unnustu Huds, hefur ótrúlega rödd. Eina vandamálið sem ég á við þessa mynd er hins vegar að samband Claude og Sheilu er ekki mjög sannfærandi. Þeir eru varla sýndir saman, og þegar þeir eru, berjast þeir (munið þið eftir skinny dipping atriðinu?). Það virðist sem samband þeirra sé mjög veikt og í lok myndarinnar eigum við að trúa því að þau séu brjálæðislega ástfangin, aðeins miðað við þá fáu fundi sem þau áttu. Ég sé líka að margir sem skrifa umsagnir hér eru í uppnámi yfir PG einkunninni sem þessi mynd hefur. Ég persónulega myndi hækka einkunnina upp í PG-13, bara vegna þess að það er einhver fíkniefnaneysla... en mundu að árið 1979 var PG-13 ekki til. Mér finnst nektin alls ekki slæm, hún er á engan hátt kynferðisleg (reyndar er eiginlega ekkert kynlíf í þessari mynd) og það er bara til að sýna barnslega sakleysið sem hópurinn heldur fram. Í flestum Evrópulöndum er nekt ekki talin eitthvað slæmt og ég sé ekki hvers vegna það er hér í Bandaríkjunum. Allavega, ég gef þessari mynd háa einkunn, og ég er ánægður með að hún var gerð þá, því í hinum geðveika "pólitískt rétta" heimi nútímans, myndi þeim ekki einu sinni detta í hug að gera hana, og jafnvel þó þeir gerðu það, væri mjög "útvatnað" útgáfa, og ég er viss um að þú myndir ekki ná fullum áhrifum. Að lokum er þetta mjög vanmetin mynd sem er svo sannarlega þess virði að skoða.