Ég og konan mín horfðum á þessa fóstureyðingu frá upphafi. Ég hataði það strax en konan mín varð hrifin af því í nokkur ár. Fyrir mig varð þetta bara verra og verra og persónurnar voru allar án efa ömurlegar og niðurdrepandi án nokkurra lausna. Konan mín varð síðan þreytt á þessu og við hættum alveg að horfa. Stundum næ ég myndbandi af því eða fer í gegnum það þegar ég er að vafra um. Það er alltaf einhver að öskra á einhvern annan eða gera eitthvað hræðilegt. Það virðast aldrei vera neinar léttari stundir eða hamingja af neinu tagi. Það var alltaf aðalárásin á hana þegar við horfðum á hana fyrst - enginn húmor. Rithöfundarnir virðast ekki hafa hugmynd um leiklist - þeir virðast halda að átök ER drama, og það er auðvitað aðeins einn þáttur í því. Það vantar ljós og skugga og leikara sem geta lagt eitthvað til. Ég er viss um að leikararnir í Eastenders eru hæfir en þeir hafa ekkert að vinna með. Þetta hlýtur að vera niðurdrepandi leikarastarfið í sýningarbíz. Ég skil ekki hvers vegna breskur almenningur horfir á það og elskar það. Hvað í ósköpunum segir það um sálarlíf okkar? Ég hef heyrt því sagt að þetta sé "alveg eins og raunveruleikinn" - það er ekkert eins og líf mitt eða neins sem ég þekki, annars værum við að henda okkur úr háum byggingum eða undir almenningssamgöngur. Þemu sem hún fjallar um er langt frá því að vera fjölskylduskoðun en eru samt sýnd fyrir vatnaskil. Ég elska seríur eins og Breaking Bad eða The Wire en ég myndi ekki búast við að sjá þær klukkan 7.30 eða 8.00 á kvöldin. Forritið er stórt rusl og ætti að forðast það hvað sem það kostar.