Eins og aðrir áhorfendur hafa nefnt var þessi mynd áhugaverð tilraun í ljósmyndun. Litirnir eru djarfar teiknimyndasögur. Ég held að leikstjórinn hafi verið hrifinn af "listrænni sýn" sinni á útliti myndarinnar í staðinn fyrir óþarfa athygli á innihaldi. Þrátt fyrir stórkostlegan leikarahóp eru frammistöðurnar dapurlegar og sagan nánast ósamhengislaus. Madonna var líklega sett eingöngu sem glæfrabragð til að fá forútgáfupressu. Gott þar sem framkoma hennar hér veitti plötu hennar "I'm Breathless (tónlist innblásin af kvikmyndinni Dick Tracy)" trú sem var heiðhvolfssmellur (að miklu leyti vegna innkomu danssmellsins "Vogue" - sem er ekki í, né hefur minnstu tengsl við þessa mynd). Ég myndi giska á að stærstur hluti peninganna úr þessari mynd komi frá tengingum við "I'm Breathless" plötu Madonnu. Ef þú horfir á hana heima, með endatitlum, muntu hugsa "það eru tveir tímar eftir af plötunni minni. líf sem ég myndi vilja fá aftur." Sparaðu þér tímasóun - ekki nenna þessu.