Þessi mynd var eins og "Disney Channel after Dark." Taktu út "erum við ekki óþekk" tungumálið og þemu og þú situr eftir með samræður og söguþræði sem móðga greind allra sem ekki lýsa "Save by the Bell" sem gæðasjónvarpi. Samræðurnar voru svo hlægilega klisjukenndar og vitandi skítugar að maður gæti haldið að handritið hafi verið afrakstur þess að læsa Aaron Spelling og Joe Eszterhas inni í herbergi með skipunum um að búa til blöndu af öllum slæmum handritum sem hver og einn hafði átt þátt í að búa til. Ef það var ætlun Roger Kumble, þá tókst verkefninu.