Þessi mynd hafði frábærar forsendur og hefði getað verið heillandi sýn á kynþáttafordóma, viðhorf til kvenna í starfi og samskipti karla í Englandi snemma á síðustu öld. Hins vegar breyttist hún einfaldlega í dúndrandi ástarsögu. En það sem verra var, er að ástarsagan var algjörlega ótrúverðug. Leikurinn var að mestu lélegur, leikstjórnin ruglingsleg, en mest var handritið og sagan engin. Það eina sem mér líkaði við myndina var hversu dimm hún hlýtur að hafa verið fyrir raflýsingu. Ég fékk virkilega tilfinningu fyrir því hversu lítið ljós slokknar á einu kerti.