Ég sá stiklu myndarinnar nokkrum sinnum í leikhúsi og ég var spenntur. Þetta leit út eins og klassísk hasarspennumynd eins og þau sem gerð voru á 9. áratugnum. Það minntist líka á Fugitive-myndir, kattar- og músareltingu milli Douglas og Sutherland. Hins vegar er The Sentinel smekklausasta hasarspennumynd allra tíma. Eins og ég sé þá segja margir að þetta sé eins og sjónvarpsmynd. Ekki nákvæmlega. Í fyrsta lagi eru miklu fleiri betri sjónvarpsmyndir í þessari tegund. Í öðru lagi gætu sjónvarpsmyndir verið mjög skemmtilegar stundum, en þessi mynd er einmitt andstæða þess að skemmta sér vel. Hún er alls ekki stílhrein sjónrænt og það mikilvægasta er að tónninn í myndinni er óaðlaðandi. Þetta er ekki hasarmynd, það eru tvær hasarsenur sem samanstanda af eftirför og árekstri. Einnig eru þetta ekki stórar hasarsenur, en það sem verra er er að þessar hasarsenur eru mjög bragðlausar eins og öll myndin. Ástarsambandið milli Douglas og Bassinger var mjög óþarft. Þar að auki er morðtilræðin til forsetans klisjulegasta sagan í þessari tegund heldur, en þeir halda fast við það. Og þetta er ekki katta og mús kvikmynd eins og hún á að vera. Þó að Douglas sé orðinn mjög gamall núna, hefur hann enn möguleika á að leika í hasarspennu. Í myndinni getur Michael Douglas ekki verið eins og Tommy Lee Jones, til dæmis. Sutherland er heldur rangt val, því þér líður eins og þú horfir á Jack Bauer og einhvern veginn er karakter hennar ein af ástæðunum sem gera myndina eins og sjónvarpsmynd, Eva Longoria Parker er skrítið val, auðvitað er hún of aðgerðalaus eða beint í þessari mynd, því hún er sápuóperuleikkona. Myndin var ekki skemmtileg jafnvel eina sekúndu fyrir mig, svo ég gat ekki komist yfir í smá stund.