Ég rakst fyrst á „Four Friends“ eftir Arthur Penn seint eitt kvöld á HBO. Eftir að hafa aldrei heyrt um það bjóst ég við mjög litlu, en horfði því ég hafði áhuga á að sjá hvernig sköpun Penn og handritshöfundar Steve Tesich væri. Næstu tvo klukkutímana eða svo sat ég dáleiddur og horfði á þetta ótrúlega hæfileikasamspil og söguna sem þeir ófu. „Fjórir vinir“, sem er hálfsjálfsævisöguleg saga af ungum innflytjanda til Ameríku að alast upp í ólgusjó sjöunda áratugarins, og fylgir sögu Danilo, austur-evrópsks innflytjanda (hins snilldar Craig Wasson), frá komu hans til Bandaríkjanna í gegnum áratug sem breytti bandarísku landslagi. Með Danilo í för eru vinir hans Georgia (geislandi Jodi Thelan, í hlutverki sem hún hefur því miður aldrei fengið tækifæri til að jafna), Tom (Jim Metzler) og David (Michael Huddleston). „Fjórir vinir“ nær yfir allt of mikið svæði til að ég geti reynt að útskýra hana hér, en ef þú hefur ekki séð þessa mynd hvet ég þig til að finna eintak (hún er nýkomin út á DVD) og horfa á hana. Þú verður ekki fyrir vonbrigðum. Handrit Tesich er dásamlega hrífandi stundum fyndið, stundum ótrúlega sorglegt, en alltaf heillandi og heiðarlegt. Penn leikstýrir með öruggri hendi og augljósri ást á tímabilinu og fólkinu sem við fylgjumst með. Leikhópurinn er einsleitur frábær. Þessi mynd hefði átt að gera stórstjörnu úr Wasson sem er sannarlega einn af mest sóaða hæfileikum landsins. Jodi Thelan, ekki venjulegur heilalausi Hollywood kynlífspotturinn þinn, hitar upp skjáinn í frammistöðu sem fær áhorfendur til að verða ástfangnir af persónu hennar jafn auðveldlega og persónurnar í myndinni. Auðvelt væri að líta framhjá lúmskum flutningi Metzler og Huddleston í skugga meðleikara þeirra, en þeir eru frábærir og hjálpa til við að festa myndina. Miklos Simon og Elizabeth Lawrence eru líka frábærir sem foreldrar Danilo, auk Reed Birney og Lois Smith. Ég hef ekki verið án eintaks af „Four Friends“ síðan daginn eftir að ég sá hana fyrst á HBO fyrir mörgum árum. Hún hefur verið og er enn ein af mínum uppáhaldsmyndum í meira en 20 ár núna. Ég get ekki mælt nógu mikið með því og finnst, ef þú gefur því tækifæri, mun þér líða eins.