Eftir að hafa horft á þessa mynd aftur frá 1998 sem sýndi VH-1, varð ég bara að tjá mig. Í fyrsta skipti sem ég sá þessa mynd í sjónvarpinu var það um 1981 og ég man að ég tók hana upp af betamax móður minnar. Það endaði með því að hún var teipuð í svarthvítu af einhverjum ástæðum, sem gaf henni tímabilsútlit sem mér líkaði mjög vel við. Ég man mjög vel eftir myndinni sem byrjaði á laginu "My Bonnie", þar sem myndavélin snéri yfir atriði í Liverpool. Ég man líka eftir upphafsatriðinu þar sem Paul bendir á nokkrar stelpur og segir: "Sjáðu, hæfileikar!" Það var því með mikilli pirring sem ég skellti mér í upptökuútgáfuna mína frá 1998 og "munaði" að myndin opnar með "She Loves You", í stað "My Bonnie". Þegar þú sérð hversu hægt myndavélin sveiflast á móti hraða tónlistarinnar, geturðu séð að "She Loves You" passar bara ekki. Einnig, í þessari „síðari“ útgáfu, þegar Paul sér stelpurnar, segir hann: „Sjáðu, STÚLKUR!“..og einhvern veginn eftir að hafa munað fyrri útgáfuna, þá virtist ÞAÐ orð bara ekki passa, heldur. Hvers vegna þeir töldu að þeir yrðu að ameríska þessa mynd fyrir amerískan áhorfendur er mér óskiljanlegt. Persónulega, ef ég ætla að horfa á kvikmynd um breska hljómsveit, þá vil ég að öll bresk talmál og slíkt sé hluti af tali þeirra, framkomu o.s.frv. . Rétt eftir að Stu verður fyrir barðinu, til dæmis, er myndin klippt niður í auglýsingahlé - MIKIL af þeim. Já, ég veit að það fer eftir netkerfinu, en það eyðileggur virkilega áhrif kvikmyndar að láta skera hana í sundur, eins og við vitum öll. Það sem sumum gæti fundist ómerkilegt hvað varðar samræður (og þar af leiðandi í lagi að klippa) gæti í raun verið leiðin til að útskýra tiltekna aðgerð eða atriði sem á eftir kemur. útgáfa sem ég tók upp frá 1981, sem fyrir tilviljun innihélt „Shake, Rattle & Roll“ atriðið sem 1998 útgáfan mín gerði það ekki. Ég fór að giska á að það hlytu að hafa verið gerðar tvær mismunandi útgáfur fyrir sjónvarp og að skoða tengilinn „varaútgáfur“ varðandi þessa mynd sannaði mig rétt. Að bandaríska útgáfan hafi verið með styttri/klipptum/öðruvísi senum og/eða samræðum eru mér mikil vonbrigði og eitthvað sem vert er að nefna ef manni er annt um slíkt. Imo, besti kosturinn er að reyna að ná tökum á evrópsku útgáfunni af þessari mynd, ef mögulegt er, og (sennilega enn síður mögulegt), óklippta útgáfu. Því miður þurfti ég að henda gömlu betamax evrópsku útgáfunni minni vegna þess að ég vissi ekki hvernig ég ætti að breyta henni. Að þessu loknu fannst mér þessi mynd kannski vera ein besta kvikmyndin varðandi söguna á bak við „fæðingu Bítlanna ". Þar sem ég var vel meðvituð um að listræn og skapandi heimild er oft notuð í kvikmyndum og sjónvarpi þegar ég dregur upp atburði í sögunni, lét ég ekkert misræmi skemma ánægju mína af myndinni. Jú, þú sérð Bítlana flytja lög í Cavern sem fengu mig til að velta því fyrir mér: "Sömdu þeir þetta jafnvel þá? Ég held ekki", en engu að síður fannst mér þetta frábær mynd og flutningurinn, frábær .Hinn raunverulegi áberandi fyrir mig var reyndar leikarinn sem lék John, Stephen MacKenna. Ég varð næstum ástfanginn af honum. Útlit hans, framkoma, persónuleiki og talandi rödd virtist vera áberandi. Hann leit nógu út eins og ungur John til að ég gæti gert tvöfalda mynd undir lok myndarinnar þegar þú sérð Bítlana koma fram á Ed Sullivan í fyrsta skipti. Ég var reyndar að velta því fyrir mér hvort þetta væri raunverulegt Bítlamyndband eða ekki, þangað til ég sá hina leikarana í senunni. , "The Beatles' Anthology", eins og það var "skrifað" af strákunum sjálfum. Hins vegar, ef þú ert að leita að skemmtilegri skyndimynd af dögum þeirra fyrir Beatlemania fram að komu þeirra til Ameríku og þú skilur eftir endaþarms gagnrýna mat þitt fyrir dyrum, geturðu ekki farið úrskeiðis með "Fæðingu Bítlanna" - -MUST fyrir alla "raunverulega" eða frjálslega Bítlaaðdáendur.