Hefur þú einhvern tíma lent í því að horfa á kvikmynd eða heimildarmynd og þurfa að halda aftur af þér frá því að öskra hluti eins og "Nei! Ekki gera það!"? Nei? Jæja það er kominn tími til að þú gerir það. Og án efa er DEEP WATER sá sem kemur þér af stað. Sagan er byggð á sögu Donald Crowhurst og inngöngu hans í fyrstu snekkjukappaksturinn umhverfis jörðina sem einstaklingar stóðu fyrir árið 1968. Þetta orð "einstaklingar" er mikilvægt, þar sem mennirnir sem lögðu af stað í þessa næstum sjálfsvígsferð halda út einir. Flestir karlanna eru vel þekktir í sjávarbyggðum Englands (þar sem þeir leggja af stað), en einn þeirra er "óþekkti dökki hesturinn." og hét Donald Crowhurst. Crowhurst er í erfiðleikum með fjárhag og fær til liðs við sig bakhjarl sem getur tekið allt frá honum ef honum mistekst að minnsta kosti að reyna að komast í gegnum stóran hluta keppninnar. Hann gæti tekið heimili sitt, eignir sínar, allt. Crowhurst finnur sig nú á milli steins og ... ja ... djúps vatns: annað hvort reyndu kappaksturinn með ósannað skip og ósannaðan skipstjóra, eða tapaðu öllu sem þú átt (sem var mikilvæg þar sem Crowhurst átti konu og nokkur börn). Þú munt taka eftir hugtakinu „ósannaður skipstjóri“ þarna líka. Hann var ekki bara ósannaður, hann hafði aldrei farið út á hafið! Nefndi ég sjálfsvíg? Með því að fletta á milli skjalamynda af fyrir og eftir kappaksturinn og vina Crowhurst, fjölskyldu og kunningja í dag, er Deep Water sett saman á meistaralegan hátt. Upphaflega séð sem aumingjasafi sem komst yfir höfuðið á honum, sýnir myndin þér smám saman takmarkað val sem Crowhurst hafði eftir mánuði og mánuði úti á vatni. Skipið hans lekur. Búnaður bilar. Sálfræðin teygði sig til lokapunkts (og lengra). Crowhurst týnist í innri baráttu án árangurslausrar útgönguleiðar. Það er líka áhugavert að sjá sálrænu hlé sem aðrir kappakstursmenn hafa þegar þeir takast á við einangrun um borð í bátum sínum. Bylgjukenndar tilfinningar sem þú munt finna þegar þú horfir á þessa ótrúlega heimildarmynd gæti gert þig svolítið ill (ekki ósvipað því að reyna að fá sjófæturna). Og þú munt líklega vera svekktur yfir valinu sem verið er að gera; kannski alveg jafn svekktur og greyið herra Crowhurst. Endirinn er líka ótrúlegur að því leyti að við fáum að sjá hið raunverulega skip sem Crowhurst sigldi, sitjandi í eyði og rotnandi á Karabíska ströndinni ... ekki ósvipað öðru sem fannst í eyði og rotnaði í átt að enda þessa vanhugsaða keppni. Ótrúlegt.