Í ágúst gaf Days/Dies d'agost Marc Recha okkur sólmettaða vegamynd í katalónskri heimildarmynd sem er að mestu leyti hvikandi spunahugleiðing um bræðralag og endurheimt hinna látnu. Hin fallega stundum stórfelld, ríkulega andrúmsloft 35 mm. landslagsmyndir, flott hljóðrás og frásögn á katalónsku eru heillandi sem stemmningsverk, ef maður lætur sér nægja braut sem hefur lítið skriðþunga og leiðir ekki neitt sérstaklega. Kvikmyndagerðarmaðurinn Marc Recha og óeineggja tvíburi hans David eru stjörnurnar og frásögnin er rödduð af yngri systur þeirra. Marc hafði verið að rannsaka líf Ramon Barnils (1940-2001), sósíalistaritstjóra sem hafði verið fjölskylduvinur. Honum fannst hann vera mettur af upplýsingum og þurfti að draga sig í hlé. Hléið breyttist í gerð þessarar myndar, sem leitast við að fanga stemninguna í viðtölunum við félaga Barnils, hugsanir um spænska borgarastyrjöldina, þurrkatímabilið sem þeir voru að upplifa, hrikalegt landslag, ástúð Recha-bræðra til hvors annars, sund. og sólbrúnt nekt og hvaða persónur eða sögur sem þeir rákust á þegar þeir tjölduðu út úr sendibílnum sínum. Þetta leiðir til eltingar á risastórum steinbít og tímabundið hvarf eins bræðranna. Á endanum þarf David að fara aftur til Barcelona til að vera með dóttur sinni og Marc þarf að fara aftur í verkefnið sitt og þar endar það. Mér fannst heillandi að hlusta á útbreidda frásögn á katalónsku með blöndu af spænsku og frönsku hljómandi orðum (kannski tengt við Provençal?). Þetta er ekki stórmynd en hún vekur athygli og er skynsamleg sem kvikmyndahátíðarval með hreinni sjónrænni og hljóðrænni fegurð sinni og leið sinni til að leika sér með tegundir og blanda saman sjálfsævisögu og skáldskap og heimildarmynd á ferskan og umhugsunarverðan hátt. Opinbert val á kvikmyndahátíðinni í New York árið 2006 í Lincoln Center.