Þú getur oft sagt að kvikmynd hafi ekki verið eins og hún ætti að gera með mikilli notkun sögumanns. Þessi kvikmynd sýnir þetta tæki í gegn. Richard Jobson er ekki alveg sáttur við að skrifa leikstjórn og jafnvel fjármagna sumt af þessari mynd sem bætir við inneign hans með því að lesa brot úr eigin hálfsjálfsævisögulegum skrifum sem ásamt fallegri klippingu nær að slíta yfir hvað er leiðinleg niðurdrepandi saga sem hann hlýtur að vera að misskilja. fyrir ósvikið listahús. Kevin McKidd skilar góðu gengi. Allir aðrir eru í lagi. Fjárhagsþvinganir þýddu að allar senur eru teknar í dagsbirtu þó að flestum sé augljóslega ætlað að vera á nóttunni, þó ef þú þekkir alvarlega alkóhólista starfa þeir aðallega á daginn svo fyrir mér bætir það við raunsæi. Fyndnasti hlutinn þessarar myndar er þjónustustúlka sem nær ekki að eldast einn dag á þeim 20 skrýtnu árum sem líða á milli þess sem hún kemur fram - öfgakenndari útgáfa af vandamálinu sem McKidd á við sem fer úr 18 í 30 án þess að skipta um meira en fötin sín. Blessaður.