Ég horfði á myndina á meðan ég var að jafna mig eftir stóra aðgerð. Þó ég vissi að þetta væri bara "B" mynd, geimvestra, þá elskaði ég hana. Það kann að hafa vantað blikkið af háum dollara framleiðslu, það hélt engu að síður ímyndunaraflinu og veitti mikla flótta. Því miður hefur samfélag okkar svo margt tiltækt að það er of auðvelt að gefa afslátt af litlum tilraunum. Á sama hátt og ég get notið Shakespeares frammistöðu jafnvel í grunnskóla, get ég metið mörg stig af afrekum listarinnar vegna. Ég er lögga og fann skyldleika við LAPD á eftirlaunum. Draumar eins og hann ásækja mig um að ég muni ekki geta brugðist við á ögurstundu og bjargað lífi annars (eða mitt eigið). á meðan þetta var rómantískur endir þar sem Farnsworth tók vonda kallinn út (fyrirsjáanlegt) þá þurfti ég smá gleðilega rómantík þar sem hið góða getur sigrað. Heimurinn minn er í raun of tortrygginn.