Serían nær loksins botninum með þessari ömurlegu fjórðu afborgun, sem var (þakka guði) sú síðasta. Engin framhaldsmyndanna þriggja gerði rétt við hið mjög skemmtilega frumlag, en þessi tiltekna mynd er ekkert annað en blygðunarlaus tilraun til að nýta nafnið á "Magnificent Seven" og hvetjandi tónlistarþema Bernsteins. Framleiðslugildin líkjast gildum sjónvarpsmynda og persónurnar eru gleymanlegar og óaðgreinanlegar: í hlutum „II“ og „III“ gat maður ekki munað nöfn þeirra, hér er ekki einu sinni hægt að muna andlit þeirra. Lee Van Cleef var óviðeigandi val í hlutverki Chris, en enginn hefði getað komið í stað Yul Brynner í okkar huga. Ekki eyða tíma þínum.