Ég sá þetta drama í kapalsjónvarpinu. Þó ég hafi bara séð tvær seríur þá elska ég þetta drama. Ég bíð eftir að fleiri þáttaraðir verði sýndar með kapal. Jafnvel þó hún lýsi hræðilegum, fáránlegum aðstæðum í fangabúðum sýnir þessi okkur ódrepandi anda, hlýju, vináttu og mannúð. Þeir vita ekki hvort þeir geta lifað af eða ekki, en héldu von sinni eindregið án þess að verða hugfallnir af mótlæti. Ég veit að þessi mynd er ekki raunhæf eins og önnur stríðsheimildarmynd, en ég vil ekki kenna henni um. Það fær mig til að trúa sterkum vilja fólks í erfiðustu stöðunni. „Private Bill“, sérstaklega, þessi þáttur snerti hjarta mitt. Ég man eftir hverju atriði. Ég hata alltaf stærðfræði. En eftir að hafa séð þetta drama, get ég skilið eitthvað um stærðfræði... Stærðfræði er tenging hans milli fortíðar og nútíðar, táknar líka eilífðina.'Tími, ljós og minning sett í hring.'Eins og önnur fórnarlömb stríðs, missti hann elskhuga sinn með ómótstæðilegum örlögum. Ég er á kafi í tíma hans og minningu eins og ég hafi upplifað það sama. Hann upplifði þann mikla missi en hann hefur hreina námsástríðu. Hann hóf nám sitt í búðunum, gleði hans að átta sig, ég tel að hollustu hans við nám hafi haldið honum uppi .Ég sá hana nokkrum sinnum, en merking þessarar myndar dofnaði aldrei. Í hvert skipti sem ég sá það finn ég fyrir sömu djúpu tilfinningunum.* Lögin þeirra eru falleg, samhljóða, mér þykir leitt að ég get ekki hlustað á OST.