Titillinn er hljóðið sem ein persónan gefur frá sér þegar hún keyrir ímyndaða vagninn sinn yfir sorphauginn þar sem persónurnar búa. Myndin er byggð á röð sagna eftir Shugoro Yamamoto og segir frá hópi fólks sem býr í raun á hrikalegum heimilum á jaðri sorphaugsins. Þetta er blanda af hlátri og sorg.Fyrsta litamyndin sem Akria Kurasowa gerði hefur verið eitthvað sem mig hefur lengi langað til að sjá. Skrýtið var að það var oft skráð sem að það væri aðeins fáanlegt í styttri útgáfu frá þriggja eða fjögurra klukkustunda frumriti vegna villu í keyrslutíma í einhverju kynningarefni. Ég var að bíða eftir heildarútgáfunni og beið eftir því að sjá hvað Kurasowa vildi að við myndum sjá, aðeins til að komast að því á nýlegri útgáfu Criterion að 140 mínútna útgáfan er full útgáfan. Loksins settist ég niður til að sjá myndina í gærkvöldi. m af blendnum tilfinningum um myndina. Fyrst og fremst er það sjónrænt tengt hverri mynd sem fylgdi. Þú getur séð hverja aðra af Kurasowals sem eftir eru sex kvikmyndir endurspeglast í þessari mynd, allt niður í máluð sólsetur. Þetta er sláandi kvikmynd í litanotkun sinni og þú getur skilið hvers vegna það tók hann svo langan tíma að mynda kvikmynd sem hann væri ánægður með (auðvitað eru misheppnuð verkefni líka). Myndin er sjónrænt listaverk.(Þó að vara við ef þú ætlar að sjá þetta í breiðtjaldssjónvarpinu þínu var þetta tekin upp á 1,33 þannig að hún birtist í venjulegu sjónvarpshlutfalli.) Afgangurinn af myndinni er blandaður baggi. Hluti af vandamálinu er að líf alls þessa fólks fer ekki alveg saman. Sem aðskildar sögur virka þær allar vel en sem kvikmyndleg heild hanga þær ekki sem ein. Ég ásaka Kurasowa ekki þar sem það er ekki alltaf hægt að slá hlutina úr kassanum, sérstaklega þegar einhver eins og Robert Altman sem sérhæfði sig í fjölpersóna kvikmyndum af þessu tagi sprengdi sig af og til. Þetta er ekki þar með sagt að það séu t ástæða til að sjá myndina. Eins og allar Kurasowa myndirnar eru alltaf ástæður til að sjá myndirnar hans, hvort sem þær virka eða ekki. Fyrsta ferð "vagnsins" er eitt það besta sem Kurasowa hefur gert og er þess virði að leigja. Það er eitt töfrandi augnablik kvikmyndasögunnar þegar vagninn er skoðaður og tekinn út. Feðgarnir sem búa í bílnum eru snertir (þó á endanum mjög sorglegir) og það eru aðrir hlutir sem skína (eins og leikarahópurinn sem er frábært) og maður ætti að minnsta kosti að prófa myndina sem eitthvað öðruvísi en karlmaður við tengjumst venjulega við samúræjamyndir eða glæpamyndir. Þetta er forvitnilegt misskilningur frá meistara kvikmyndagerðarmanni sem þýðir að í þessu tilfelli þýðir það að það hefur betri árangur en flestir aðrir kvikmyndagerðarmenn. Milli 6 og 7 í heild, mun hærra í hlutum.