Þó að skopmyndir og/eða tilvísanir í fólk í skemmtanaiðnaðinum eða hluti eða jafnvel vörumerki séu venjulega fastur liður í stuttbuxum eins og þessari, þá eru þær ekki notaðar í magni hér. Flest einstaka gaggs eru frekar almenn. Eins og ég ætla að nefna dæmi, þá verða spoilerar hér að neðan: Það eru aðeins þrjár (tja, tæknilega fjórar - það er ein fljótleg alveg í lok teiknimyndarinnar) skopmyndir sem ég sá, sem er frekar lágt fyrir þessa tegund í stuttu máli, þó einn sé einkennandi persóna með talsverða virkni. Þeir eru Jack Benny (sem Jack Bunny), Leopold Stowkowski og hinn óviðjafnanlegi Ned Sparks (sem krabbi á dós - það eru mjög góðar líkur á því að ef krabbi tók þátt í Warner Brothers stuttmynd á 3.-4. væri Ned Sparks). Það eru líka tilvísanir í Aquacade eftir Billy Rose og riff á karakter í útvarpsþætti sem heitir „Henry Aldrich“ (Koma, mamma!), leikrit um Superman (Superguy hér) og illmennið er flugtak á „King Kong“. Það er það fyrir svona gagg. Vörurnar sjálfar eru að mestu almennar og gaggarnir eru meira spil á grunnhlutum í óvenjulegum aðstæðum, eins og skjaldbökur sem koma af súpudósum til að ráðast á illmennið sem skriðdreka, tómatsúpudósir sem gera "Dósina -can', piparkökukarlar sem breytast í fallhlífarhermenn, nota vefjur í fallhlífar og svo framvegis. Gaggarnir eru mjög góðir og þetta er frábært dæmi um Bob Clampett teiknimynd. Clampett hafði náð góðum árangri sem leikstjóri á þessum tímapunkti og á meðan það er ekki Það er ekki nálægt besta verkinu hans, það er ekkert til að hnerra að heldur. Þessa stuttmynd er að finna á Looney Tunes Golden Collection, Vol. 3, sem er frábært sett sem ég mæli eindregið með. Þessari stuttmynd er einnig mælt með.