Allir sem hafa áhuga á popptónlist og þekkja ekki breska tónlistarstefnu seint á áttunda áratugnum ættu að horfa á Breaking Glass að minnsta kosti einu sinni. Kvikmyndin, sem fjallar um leit ungrar konu til að setja mark sitt á tónlistarheiminn, fangar tímann fullkomlega, allt frá augljósum kynjamismun, erfiðum efnahagslegum tímum, félagslegum umrótum, til breytinga í poppmenningu frá grófu pönki í hræðilega fey. og tilgerðarlegur fútúrismi/nýrómantík. Tónlistin og tískustíllinn sem skapaður var daglega í Bretlandi seint á áttunda áratugnum er enn í enduruppgötvun og endurvinnslu (það hefur í raun ekkert nýtt verið frá 1980). Þetta var töfrandi tími og Breaking Glass segir bæði mjög persónulega sögu og kannar menningarlandslag og gerir hvort tveggja einstaklega vel.