Í Englandi finnum við oft fyrir miklum tengslum við breskar kvikmyndir sem okkur líkar við, þar sem við erum svo vön venjulegum amerískum umgjörðum og hreim. Þar sem ég var frá London, þar sem sýndarkynhneigð gerist, fann ég fyrir sterkri tilfinningalegri tengingu við það. Persónurnar í sýndarkynhneigð, sérstaklega konurnar, eru nákvæmlega eins og breskir unglingar, mér leið eins og ég væri næstum í myndinni. Ég tengdist strax persónu Alex úr myndinni, feimni hans er frekar algeng hjá flestum breskum táningsstrákum, sérstaklega í kringum stelpur. Sýndarkynhneigð lét mér líða mjög vel þar sem hún er ein af einu bresku kvikmyndunum sem fjallar ekki um glæpamenn eða milli-efri stéttina, heldur fólkið sem er að horfa á myndina, meðalunglinga. Bandaríkjamenn myndu í rauninni ekki finna fyrir tilfinningalegum viðhengi, en sérhver breskur unglingur ætti að horfa á það. Allir frá London þekkja borgarhlutana úr myndinni, hún hefur örugglega fengið sérstakan stað í myndbandaboxinu mínu!