.. er prinsessa brúðurin hittir... jæja Trainspotting. En bíddu, í alvöru, þetta er góð samsetning! Þetta var örugglega ein af betri myndum sem ég hef séð í langan tíma... hún hefur svona fyndna samræðu sem ég tengi við prinsessubrúðina eða kirkjugarðsmanninn, ásamt ógeðslegum ofbeldissenum í hryllingsmynd... hetjulega tilfinning Princess Bride ásamt (þetta er skrýtið) skortur á einhverjum virkilega góðum strákum sem Trainspotting hafði. Ég er ekki að segja að það hafi verið eins GOTT og Princess Bride, en það var á vettvangi og það rokkaði. Sumt af samræðunum fer yfir ánægjulegt til ljómandi, söguþráðurinn er áhugaverður, persónurnar - þó þær eru örlítið anacronistic - eru anacronistic ekki vegna eðlis síns (það VAR ljómandi samkynhneigt fólk á 18. öld, þvert á ummæli fyrri gagnrýnanda) en bara í svolítið af tungumálinu sem þeir notuðu. Tímaleysið gerði hana hins vegar skemmtilega og EKKI cheesy og auðvelt að vísa henni frá. Ef þú hefur einhvern tíma lesið einhverja Simon R. Green, eða Garrett seríu Gleen Cook, þá veistu NÁKVÆMLEGA hvað þessi mynd er. Skoðaðu þetta. Það er frábært.