CACTUS FLOWER var yndisleg gamanmynd frá 1969 byggð á leikriti Neil Simon um tannlækni (Walter Matthau) sem á í ástarsambandi við unga frjálsa konu (Goldie Hawn), algjörlega ómeðvituð um að dyggur hjúkrunarfræðingur/aðstoðarmaður hans (Ingrid Bergman) er ástfanginn af. hann. Matthau getur leikið svona hlutverk í svefni og hann veldur ekki vonbrigðum þar sem hann er furðulegur tannlæknir, Dr. Julian Winston, sem er að hitta eina konu en hefur í raun ekki hugmynd um að hann sé ástfanginn af annarri. Goldie Hawn hlaut Óskarsverðlaun fyrir glitrandi frammistöðu sína sem Toni Simmons, aldrað blómabarnið sem kemst hægt og rólega að átta sig á því að hún er föst í blindgötu og er ekki eins dauf og hún virðist á yfirborðinu. En raunveruleg ánægja fyrir mig í þessari mynd var frammistaða hinnar goðsagnakenndu Ingrid Bergman sem Stephanie Dickinson, algjörlega dyggur aðstoðarmaður Dr. Winstons, sem er tilbúin að grafa og fórna eigin hamingju svo lengi sem Dr. Winston er ánægður með Tony. Bergman er lýsandi í þessari mynd, lítur alveg einstaklega fallega út (þó myndavélin hafi alltaf elskað hana) og sýnir ófyrirséða hæfileika fyrir létt grín. Já, samræðurnar og stillingarnar eru örlítið dagsettar, en sagan er tímalaus og frammistaða stjarnanna gerir það að verkum að hægt er að horfa á hana strax.