Ég rakst á þessa mynd þegar ég var að kaupa Caesars Palace dót á eBay, þar sem ég er hrifinn af ríkri sögu hennar í Vegas sem síðasta upprunalega lúxusdvalarstaðinn sem er enn í góðu ástandi (nema þú teljir Bally's, upprunalega MGM Grand). Að því leyti skilar þessi mynd fullum krafti. Þú færð glæsilega skoðunarferð um Caesars eignina, sem þrátt fyrir allar endurbæturnar og viðbæturnar sem þeir hafa gert í 40 ár sem hún hefur verið opin, lítur ógnvekjandi út. Sem kvikmynd í heildina er söguþráðurinn nokkuð erfiður að fylgjast með, að miklu leyti þökk sé hræðilegri klippingu. Og þegar ég segi hræðilegt, þá er ég ekki að nota þetta orð af léttúð. Það er fullt af innskotum, sekúndu löngu brotum af umferð í Vegas, mannfjöldanum í spilavítum, og jafnvel atriði þar sem Robert Drivas persónan á samtal við föður sinn um hversu mikið hann er orðinn fullorðinn, og án nokkurra skýringa, hann (Drivas) ) fer (í þessum alræmdu brotum) frá því að vera hann sjálfur, í barn, í lítinn dreng og svo aftur til sjálfs sín á meðan hann talar fram og til baka við föður sinn. (Það gefur ekki upp neinar upplýsingar um söguþráðinn; ef eitthvað er, þá er hægt að búa sig undir það og kannski verða þeir ekki eins hispurslausir og ég var við klippingu.) Myndin hefur elst vel að öðru leyti og hefur góðan boðskap um eðlislægur munur á föður og syni hans sem flestir krakkar gætu tengst í einhverri mynd eða tísku.