Eftir smá brimbrettabrun fann ég "Homefront" seríuna á DVD á ioffer.com. Áður en einhver verður spenntur var DVD settið sem ég fékk brennt af áhugamanni af myndbandsspólum heima sem teknar voru upp af sjónvarpinu þeirra fyrir 15 árum. Upplausnin og gæðin eru léleg. Myndirnar líta út eins og þú myndir búast við að gamalt endurtekið myndband líti út. Þrátt fyrir að auglýsingunum hafi verið klippt út, eru lokaeiningar hvers þáttar enn með raddsetningartilkynningar fyrir Segway í ABC fréttaþættinum „Nightline“, ásamt helstu fréttafyrirsögnum frá því snemma á tíunda áratugnum. Jafnvel með lélegum myndgæðum var hægt að horfa á þættina og hljóðgæðin voru í lagi. Þessum þætti til sóma var leikarinn næstum fullkominn. Allir voru trúverðugir og litu virkilega út fyrir að vera hluti. Leikur þeirra var líka yfir meðallagi. Hlutverk Jeff Metcalf er sérstaklega vel leikið af Kyle Chandler (sést síðast í endurgerð King Kong árið 2005). Tímabúningarnir voru mjög ekta eins og leikmyndin, sérstaklega eldhús fjórða áratugarins með vintage tækjum og innréttingum. Leikstjórnin var líka skapandi og öðruvísi fyrir sjónvarpsþátt á þessum tíma. Til dæmis voru samtöl á milli persóna stundum klippt saman við samtöl um sama efni milli annarra persóna í mismunandi senum. Samtölum hinna ólíku samtöla var haldið fljótandi þrátt fyrir að skera niður og fjórða á milli mismunandi persóna og staðsetningar. Það tekur góða stjórn og klippingu og þeir gerðu það að verkum í þessu tilfelli. Þegar ég byrjaði að horfa á þessa seríu aftur mundi ég allt í einu hvers vegna ég missti áhugann á henni fyrir 15 árum. Þrátt fyrir allt efni í fína sýningu eru söguþræðir og söguþræðir vonbrigði og ruglingsleg strax í upphafi. Fyrir það fyrsta er nafnið á sýningunni sjálft algerlega villandi. Þegar seinni heimstyrjöldinni lauk árið 1945 var ekki lengur barist svo augljóst að það var ekki lengur „heimasvæði“ heldur. Forvitnilegt er að fyrsti þátturinn í þættinum "Homefront" hefst árið 1945 eftir að stríðinu lauk. Það er eins og að taka fyrsta þáttinn af "Gilligan's Island" sem sýnir skipstjórnarmönnum að bjarga. Öll forsenda nafna þáttarins er algjörlega glötuð. Ég hélt enn í vonina með möguleikann á því að restin af seríunni væri afturhvarf en nei, allur þátturinn gerist frá 1946 til 1948. Auk þess misheppnast þessi sería hrapallega í hverri tilraun til að sýna nákvæma sögulega atburði seint á fjórða áratugnum. . Í þriðja þætti verður augljóst að þessi þáttaröð var ekkert annað en þunnt dulbúið farartæki fyrir ofur vinstri sinnaða pólitíska dagskrá. Sýningin gerist í River Run Ohio, nálægt Toledo. Hins vegar, viðvarandi kynþáttafordóma þema þáttarins gerir það að verkum að hann líkist meira Jackson Mississippi en Ohio. Hluti af leikarahópnum eru Dick Williams, Hattie Winston og Sterling Macer Jr. sem túlka Davis fjölskylduna. Mikið af seríunni sýnir Davis fjölskylduna vera mismunað af hinum illu „hvítu“ að því marki að hún er fáránleg og algjörlega fáránleg ef ekki hlæjandi. Kynþáttafordómaspilið hefur verið spilað og yfir leikið af Hollywood núna í yfir 40 ár. Við fáum það. Við erum líka þreytt á því að hafa nefið á okkur daglega. Kynþáttafordómar eru líka óvinsælir meðal áhorfenda og það er koss dauðans fyrir hvaða sýningu sem er, eins og það var fyrir "Homefront". Leiklistarhæfileikum Williams, Winston og Macer var sóað í hlutverk þeirra sem staðalímynda „hrædd/reidda svarta fjölskyldan“. Hinn ofboðslega ýkti rasismi í þessari seríu gerir það að verkum að allir í Ohio hafi verið KKK meðlimir eða eitthvað. Það hefði mátt taka á rasismamálinu í þessum þætti í einum þætti með einföldu hnefahöggi í nefið eða hnefaslag þar sem ofstækismaður fær verðskuldaða þrist, og slepptu því. Að helga stórum hluta seríunnar rasismaatriðið verður mjög fljótt gamalt og það er einfaldlega heimskulegt. Í enn einni fáránlegu söguþræðinum er stóri yfirmaður verksmiðju á staðnum (Ken Jenkins) sýndur sem Ebenezer Scrooge-persóna sem er á móti lífeyri og launahækkunum og hefur ekki áhyggjur af því að sýra leki á starfsmenn sína. Verkamennirnir gera uppreisn og taka yfir verksmiðjuna í hróplegum áróðursskilaboðum fyrir kommúnista til áhorfandans. Persónulega held ég að þessi þáttaröð hafi haft mikla möguleika. Rithöfundarnir hefðu auðveldlega getað sett tímalínuna árið 1941 1945 eins og titillinn gefur til kynna og sýnt erfiðleikana við að skammta mat og bensín og vinna 14 tíma daga í stríðsverksmiðjum. Auðvitað hefði tap bræðra, sona og eiginmanna sem berjast erlendis einnig aukið dramatík. Aðstæður voru líka fullkomnar til að skrifa sérstakar gestastjörnur sem hermenn eða USO starfsmenn sem fóru um bæinn sinn á æfingu eða á leið til Evrópu eða Kyrrahafs. Möguleikarnir á góðum söguþræði og söguþræði eru endalausir. En nei, höfundar Homefront (David Assael og James Grissom) hunsuðu algjörlega allar viðeigandi eða áhugaverðar söguþræðir. Þess í stað misstu þeir algerlega málið og villtust út í furðulega og óviðkomandi þráhyggju fyrir rasisma og vinstri stjórnmálum. Það væri ósanngjarnt gagnvart leikarunum að fordæma alla seríuna en söguþræðir og aðstæður sem þeir voru settir í eru algjört sorp.