„Það er erfitt að lýsa því hversu spennandi það er eins og að búa til samband eins og drama eins og með allar svipaðar klámmyndir sem hent er inn fyrir eins gott mál, og að hrista upp eins og deilur og gera okkur meira eins og peninga og eins og dót." - Ellen, týnda tilvitnunin."Kissing, Like, On the, Like, Mouth And Stuff" er eins og það besta eins og listræn viðleitni eins og nokkurn tíma hefur verið gerð. Að horfa á eins og loðna handleggina á Ellen og eins og Chris sjálfsfróa sig var eins og hámarkið af áralangri kvikmyndaskoðunarupplifun minni og svoleiðis. En áður en mér líkar við að byrja eins og að slá ný bandarísk 20-eitthvað-loftmet með "líkunum mínum", leyfðu mér að skrá í stuttu máli eins og há-lík-ljós þessarar sjónrænu veislu: 1. Chris gerir verkið með sínum kynfærum. Og ekki bara það: hvernig myndavélin (með svo glæsilegri leiðsögn af Ellen og Patrick) verðlaunar áhorfandann með fullri skjámynd af feitum hvít-ruslmaga Chris eftir að hann kláraði ókaþólska verkið - það var sannarlega spennandi. Ég get í fullri hreinskilni sagt að ég hef aldrei séð slíka náð. Chris, þú ættir að gera fleiri slíkar senur í næstu myndum þínum, því það er einmitt það sem við þurftum í framhaldi af því sem þessi ljómandi, snilldar maður, Lars von Trier og "Idiots 95", hófu. Snögg stuð og svo loðinn, feitur, hvítur magi: hvað getur einhver bíógestur beðið um meira?! Það þarf varla að taka það fram að ég get setið allan daginn og horft á Chris fá sáðlát (þrátt fyrir að ég sé beinskeyttur)... Svona ljóð á hreyfingu. Þvílíkur glæsileiki, þvílíkur stíll. Hvorki meira né minna en alls, guðlegur innblástur fór í tökur á þeirri röð - auk heilmikillar zen-heimspeki. Jafnvel Barbra Streisand gat ekki orðið andlegri en þetta.2. Loðnir, þykkir handleggir Ellenar. Vaggandi myndavélarnærmyndirnar, svo kunnáttusamlega ljósmyndaðar af tveimur ljósmyndunarstjórum okkar (ég get ekki lagt nógu mikla áherslu á þetta), Ellen og Patrick, olli oft ruglingi varðandi rétta auðkenningu á viðkomandi kyni. Það voru nokkrar senur þegar við sáum hluta af líkama (fótur, handleggur eða fótur), en það var oft giskaleikur: tilheyrir þessi líkamshluti karl eða konu? Auðvitað, Chris og félagar hans, Ellen, Patrick og hvaða nafn, stefndu sjálfum sér viljandi, vegna þess að líkamar þeirra voru tilvalin til að skapa þetta kynbundið rugl. Það var stundum erfitt að giska á hvort maður sér kvenkyns eða karllegg. Patrick er svo mjög grannur og kvenlegur í hreyfingum sínum, svo hárlaus og óspilltur, en Ellen og hin stelpan eru svo rosalega krúttleg, hvað með þykka fæturna og handleggina. Ljómandi. 3. Snilldarlegt - sérstaklega hvernig það tengist þema hlutverkaskipta á milli kynjanna snyrtilega: svo algjörlega frumlegt og heillandi. Ellen hagar sér eins og karlmaður, vill kynlíf allan tímann, á meðan fyrrverandi Patrick hennar vill tala - eins og stelpa. Spiffing.4. Leit Ellenar að vinstra félaga. „Hann hlýtur að elska „The Simpsons“, sem er frekar vinstrisinnað.“ Ég fagna því að framleiðendur þessarar myndar ákváðu að rjúfa þá löngu hefð að bjóða okkur gáfaða vinstrimenn. Ellen er svo hressandi - og raunsæ - breyting. Fjöldi „like“ sem henni og frjálslyndum vinum hennar tekst að segja á innan við 80 mínútum er sannarlega stórkostlegur (3.849, til að vera nákvæm). Þeim hefur tekist að færa raunhæfni sína yfir á hvíta tjaldið á raunhæfan hátt með lágmarks fyrirhöfn og ég fagna þeim fyrir það.5. Nærmyndirnar af tánum. Nóg af dóti hér fyrir fótafetisista, sem ég held að sé mjög frjálslynd, mjög lofsverð leið til að ná til kynferðislegra minnihlutahópa. Þegar öllu er á botninn hvolft er svo lítið boðið upp á skó- og fótafetishista í nútímabíói, svo það er gaman að sjá að einhver þarna úti CARES.KOTM, eða réttara sagt, KLOTLMAS, býður upp á meira en raun ber vitni. Þetta er ekki bara hógvær lítil kvikmynd um grunnt fólk sem tekur þátt í hollum samböndum á meðan það lætur undan innihaldslausum samtölum. Nei, það er miklu meira en það. Það er um ljósið sem leiðir allar kjánalegar verur; leiðarljósið sem ræður ríkjum í tilgangslausu lífi ýmissa gervi-listrænna wannabes sem eru nýhættir í kvikmyndaskólanum og ætla að ráðast á skilningarvit okkar með hálfvitalegum hlátri sem mun vonandi leika vel á tilgerðarlegum hátíðum eins og Sundance og Cannes, sem gerir þeim kleift að öðlast nauðsynlega útsetningu þess vegna alvöru peninga til tilbreytingar, sem þeir munu síðar ráða menn eins og Sean Penn og George Clooney með til að stuðla að björgun þessarar plánetu og lausn ÖLLUM pólitískum vandamálum sem þessi heimur stendur frammi fyrir. Hvaða betri leið til að gera það en að búa til klám strax í byrjun? Ef Chris og Ellen gerðu myndavélina hér, eins og kemur skýrt fram í lokaeiningunum, hver hélt þá á myndavélinni á meðan þau tvö voru fyrir framan hana? Þeir réðu líklega einhverja vegfarendur og tróðu myndavélinni í hendurnar á sér...Farðu á http://rateyourmusic.com/~Fedor8 og skoðaðu "TV & Cinema: 150 Worst Cases Of Nepotism" listann minn.