Eftir að hafa séð karlmenn á bak við sólina býst ég við að ég hafi vonast eftir þróun í stíl og tækni til að passa við stærri mælikvarða þessarar myndar. Ég hafði líka mikinn áhuga á að sjá einhvern gera harðorða, staðreyndabyggða, skáldaða frásögn af því sem gerðist á þessum alræmdustu grimmdarverkum Japana, en þetta er það ekki. Þetta spilar eins og evrópsk nýtingarmynd nasista frá 7. áratugnum - t.d. SS Experiment Camp o.s.frv (kannski meira eins og brottvísaðar konur í sérdeildinni reyndar). Vissulega hefur það meira umfang og fleira fólk hlaupandi um, en það grípur til sama ódýra og glaðværa tækið með fullt af óheppnum ekki-leikurum sem falla haltir niður við hljóðið af fáránlega fölsuðum byssuskotum, kryddað með einstaka illa útfærðu „sjokki“ röð. Hinu óneitanlega hræðilegu heimildarmyndaefni er gróflega splæst inn á milli atriða svo töff að jafnvel þessar raunverulegu myndir eru rændar miklum krafti. Horfðu á 'The Holocaust' á rás 4 (sem var sýnd nýlega (enn í gangi?), frá og með 1 nr. 2006) fyrir raunverulega truflandi heimildarmynd um illsku stríðsins (með frábæra notkun á raunverulegu myndefni í samhengi). Þetta er sú tegund meðferðar sem hryllingurinn í Nanjing á skilið, ekki þetta illa meinta arðránssorp (betri útfærð arðránskvikmynd að frádregnum virðingarlausri notkun á myndefni hefði verið í lagi, en aftur er þetta ekki einu sinni mjög góð arðránskvikmynd). Einkunn: 3 (5 sem misnotkun, 1 sem meðferð á viðfangsefninu).