Það var það sem ég spurði sjálfan mig í sífellu í mörgum slagsmálum, öskrandi leikjum, blótsyrðum og almennum ringulreið sem gegnsýra þessar 84 mínútur. Samanburðurinn stenst líka þegar hugsað er um einvíddar persónur sem hafa svo litla dýpt að það er nánast ómögulegt að vera sama hvað verður um þær. Þetta eru bara illa skrifuð dulmál fyrir leikstjórann til að hengja fjölmenningarlegar skoðanir sínar á, efni sem hefur verið gert miklu betur í öðrum leikritum bæði í sjónvarpi og kvikmyndahúsum. Ég verð að viðurkenna að ég er í rauninni ekki einn um að koma auga á slæma frammistöðu á meðan á leik stendur. kvikmynd, en það verður að segjast eins og er að Nichola Burley (sem druslulegi besti vinur kvenhetjunnar) og Wasim Zakir (sem viðbjóðslegur, eineltisbróðir) voru alveg hræðilegir. Ég veit ekki hvaða leiklistarskóla þeir útskrifuðust úr, en ef ég væri þeir myndi ég sækja um fulla endurgreiðslu eftir flýti. Aðeins Samina Awan í aðalhlutverki nær að heilla í leikarahópi af svokölluðum breskum hæfileikum sem við munum líklega aldrei heyra frá aftur. Það er allavega vonin. Næst skaltu ráða annan njósnara. Önnur forvitnileg hugsun er hryllilega smart hljóðrásin með mönnum eins og Snow Patrol, Ian Brown og Keane. Núna er ég dálítið mikill tónlistaraðdáandi og kannast við útkomu flestra þessara listamanna, en ég þekkti ekkert laganna á meðan á þessari mynd stóð (fyrir utan hið alls staðar „Run“). B-hliðar, einhver? Við fáum margar, margar tónlistarmyndsetningar sem sýna hvernig okkur á að líða. Þessum fylgja svo óvænt frumlegar myndir eins og pör sem kyssast við bólgið vatn og svífa í dyrunum. Þetta er vandamál þar sem ekkert laganna miðlar stemningunni á skilvirkan hátt og við gerum okkur grein fyrir því að leikstjórinn skortir hæfileikann til að flytja tilfinningaferðina til áhorfenda í gegnum frásagnir og samræður eingöngu. Endirinn er væntanlega ætlaður sem eftirréttir eins og allir fá. komu þeirra og það er að minnsta kosti eitt stórt áfall í vændum.. En ég var staðfastlega óhreyfður vegna þess að handritið hafði ekki gefið mér neinn til að róta í. Það er ekki nóg að takast á við heitt hnappamál, þú verður að gefa okkur söguþráð sem hefur ekki þegar verið gert til dauða og einstaklinga sem eru meira en gluggaklæðningar. Eins og staðan er þá er þessi mynd göfug mistök, aðeins efnileg aðalleikkona og nokkrar vægast sagt afvegaleiðandi kýlingar til að bjarga henni úr ruslinu. 4/10. Verður að reyna betur..