Ég hafði aldrei heyrt um þennan áður en hann kviknaði á kapalsjónvarpi. Það er mjög dæmigert fyrir Sci-Fi seint á fimmta áratugnum: edrú, niðurdrepandi og ekkert smá ofsóknaræði! Þrátt fyrir jafn dæmigerða innlimun rómantísks pars, er myndin nokkurn veginn sett í heimildarmyndastíl - sem er kannski ódýr leið til að skilja eftir mikið af útlistuninni á frásögn og afsökun til að setja inn eins mikið af myndefni og mannlega mögulega er. fyrir það sem er ótvírætt afar lágfjárhagslegt verkefni! Þó að það sé ekki óáhugavert í sjálfu sér (apocalypse-via-renegade-eldflaugahornið notað síðar, með mun meiri yfirvegun, fyrir bæði DR. STRANGELOVE [1964] og FAIL-SAFE [1964]) og miskunnsamlega stutt, einhuga nálgun myndarinnar viðfangsefni þess leiðir til mikillar óviljandi hláturs - sérstaklega í atriðunum sem taka þátt í yfirvofandi fæðingu og hópi hugmyndalausra ungmenna afbrotamanna!