Það er helvíti að borga þegar þú ferð yfir Nami Matsushima(Meiko Kaji), kvenkyns sporðdreka, og hættulegan hóp þrjóta (..þar á meðal sadisískan höfuðbóla og jafn fráhrindandi konan hans), sem rekur vændishring með járnhnefa, gerir einmitt það . Helvíti hefur enga reiði eins og Sporðdrekinn, og ákveðinn einkaspæjari, Gondo (Mikio Narita), sem leitar hefnda fyrir að hálshöggva handlegg sinn eftir að hafa handjárnað hana, mun gera allt sem þarf (.. og það felur í sér að hræða alla sem kunna að vita hvar hún er) til að ná Nami . Nami finnur bandamann í krókaranum Yuki (Yayoi Watanabe), sem veitir henni tímabundið skjól. Yuki á þroskaheftan bróður sem hlaut heilaskaða meðan á vinnu stóð og verður að sjá um hann (..í truflandi opinberun, varðandi sifjaspell, hún sér líka fyrir kynlífsþörf hans!)..hún heldur honum í raun inni lokuðum í herbergi á meðan þú vinnur á götunum! Á sama tíma er Nami skotmark af viðbjóðslegum nágranna þegar hún finnur sér stað (..hún vinnur sem fráveitu), og hann hótar að breyta henni í yfirvöld (..Nami var sloppinn fanga, sem flúði neðanjarðarlest frá löggan) ef hún veitir honum ekki kynferðislega greiða. Eiginkona hans hellir tekatli af sjóðandi vatni yfir andlit hans og líkama, sem leiðir til dauða, og vændisættin kemur að leita að Nami til að greiða skuldina við að missa mjög mikilvægan meðlim í samtökum þeirra. Það er þegar Katsu(Reisen Lee), elskhugi og trúnaðarvinur pimpunnar, áttar sig á því að sá sem ber ábyrgð á missi tryggrar meðlims þeirra er fyrrverandi fangi hennar, Scorpion. Katsu undirbýr hana með sprautuðu fljótandi lyfi, setur hana í fuglabúr(!) og skreytir í fangelsinu. Það sem á endanum ýtir undir reiði Nami er að horfa á vændiskonu deyja fyrir utan klefa sinn, fórnarlamb þvingaðrar fóstureyðingar seint, eftir að blæða til dauða. Með því að finna skurðhníf í hendinni (..frá skurðstofunni), mun Nami losna úr búrinu og ræna hvern meðlim ættarinnar sem ber ábyrgð á dauða krókans. Röð skurðhnífsmorða veitir Gondo tækifæri til að ná Nami, og hann mun ná henni í neðanjarðar fráveitur fyrir neðan borgina, en getur hann náð henni eða drepið hana? Sérstaklega ef Yuki kemur henni til hjálpar? Treystu mér þegar ég segi að það voru engir fjötra sem binda leikstjórann Shunya Ito eða kvikmyndateymi hans vegna þess að FEMALE PRISONER SCORPION:BEAST STABLE er enn ein rangsnúin, brjáluð og ofurofbeldisfull innkoma í mjög skemmtilegri mynd. röð. Útbúinn fínum framleiðslugildum og sjónrænum stílhæfileikum til að fanga allt brjálæðið á hugmyndaríkan hátt, dregur Ito þig rétt (..eða hann gerði mig) inn í hið snúna drama sem alltaf er til þegar Nami Matsushima er á skjánum. Þegar þú ert með langvarandi upphafsröð þar sem andhetjan þín flýr um troðfullar götur borgarinnar með afskorinn handlegg karlmanns handjárnaður við hana, þá verður áhorfandinn að vita hvað hann er í boði! Undirspilið með sifjaspell er einfaldlega furðulegt (..og það er skotið á mjúkan hátt þar sem þroskahefti bróðirinn hnykkir á dofna, köldu systur sinni með dauð augu sem stara framundan!), og allt fóstureyðingarferlið er frekar erfitt að sitja yfir. En fóstureyðingarhornið, eins truflandi og það er, veitir hvatningu fyrir hefnd Nami.. þrátt fyrir ófullkomnar háttur Nami og glæpsamlegt eðli hennar, myndirðu frekar sjá hana taka þessa krúttna út en öfugt. Áhugavert sjónarhorn með einkaspæjara Gondo líka. Gondo er reiðubúinn að brjóta reglurnar og hann verður náttúruafl gagnvart hverjum þeim sem stendur í vegi fyrir því að ná dauðaóvini sínum. Örlög hans í lokin, að heimsækja annan óvin Nami, í einangruðum klefa, á meðan hún horfir á, felur fullkomlega í sér það sem gerir þessar myndir svo fáránlegar en samt svo skemmtilegar. Hnúaskurðarmorðin eru samsetning af hnípandi skítadýrum, á ýmsum stöðum, blöðin standa upp úr holdi, þar sem Nami yfirgefur glæpavettvanginn mjög hvatinn til að þurrka út alla ættina til minningar um fallið fórnarlamb óheppilegra aðstæðna. Þó að myndin sé í rauninni teiknimyndasöguævintýri, þá er sorg sem gegnsýrir og fáar persónur komast upp án galla. Ég ímynda mér að margir muni hverfa frá þessu gys að því hversu óraunhæft KVENNAFANGA SCORPION:BEAST STABLE er(..sérstaklega hvernig Nami er fær um að sleppa við handtöku aftur og aftur, ná markmiðum sínum um hefnd, borga til baka öllum þeim sem hafa beitt henni óréttlæti) , en ég leit á hana sem ofbeldisfulla hasarteiknimynd, líkt og síðari kvikmyndir á níunda áratugnum, og naut hennar eins og hún var. Eins og alltaf eru nokkrar fallegar asískar leikkonur í þessari mynd og litríkar myndir. Meiko Kaji, næstum alltaf hlédræg/hljóðlát, en samt kaldlynd og starir niður á óvini sína af ofbeldisfullum ásetningi, er í fínu formi (..á fleiri en einn hátt) og Reisen Lee, sem þvereygur, andstyggilegur andstæðingur hennar, flýr með myndina sem fullkomlega gerður fyrirlitlega móðgandi fjandmaður sem verðugur sálrænum kvölum (..þegar báðir eru í fangelsi eru leiðir Nami til að pynta hana ljúfar). Uppáhaldsatriðið mitt hefur ekkert með söguþráðinn að gera, en er svo dásamlega röng, með hundi sem uppgötvar rotnaðan afskorinn handlegg Gondo, gengur um götu og finnur að lokum hvíldarstað til að tyggja á honum!