Holes er saga um fortíðina og hvernig hún hefur áhrif á núverandi líf að minnsta kosti þriggja manna. Einn þeirra mun ég nefna, hinar tvær eru leyndardómar og verða svo áfram. Holes er saga um Stanley Yelnats IV. Hann er óheppinn í lífinu. Óheppni einkennir í raun örlög flestra Yelnats-manna og hefur verið síðan það sem Stanley IV hafði nýtt sér „ekki góður-skítugur-rotinn-svín-stelandi-langalangafi. Þessir tilteknu hetjudáðir bölvuðu fjölskyldumönnunum til margra illa beygja. Það er einmitt á slíkum tímamótum sem við hittum Stanley IV. Hann hefur verið sakaður, ranglega, um að hafa stolið par af hafnaboltaskóm, nýlega gefin á uppboð á heimilislausum hæli, af frægum hafnaboltaleikmanni. Honum er gefinn kostur á að vera í fangelsi, eða hann getur farið í karakterbyggingarbúðir. „Ég hef aldrei farið í tjaldbúðir áður,“ segir Stanley. Þar með sendir dómarinn hann ákaft af stað til Camp Green Lake. Camp Green Lake er skrýtinn staður, með einkennilega heimspeki: "Ef þú tekur vondan dreng, láttu hann grafa holu á hverjum degi í heitri sólinni, mun það snúa honum í góðan dreng.' Við lærum þessa litlu viskuperlu frá herra Sir (John Voight) einum af "ráðgjöfum búðanna". Við fáum strax á tilfinninguna að hann sé hættulegur maður. Hann ber að minnsta kosti viðhorf sitt heiðarlega; honum finnst hann ekki góður. Leiðbeinandi ráðgjafi búðanna, herra Pendanski (Tim Blake Nelson), er allt annað mál. Hann gegnir hlutverki hins umhyggjusama viðkvæma ráðgjafa, en hann er fljótur, fljótari en nokkur annar í yfirvaldi til að sleppa úr læðingi grimmustu munnlegu gaddunum sem hann sakar. Varðstjórinn hefur ákveðna getu til meinsemdar, en fyrir utan það er hún ráðgáta. Þessir þrír ráða yfir Camp Green Lake, stað sem hefur ekkert vatn. Þetta er bara þurr rykug eyðimörk full af holum, fimm fet á dýpt og fimm fet á breidd. Staðbundin dýralíf hennar, virðist aðeins vera hrægammar, og hættulegar eitraðar gulbletta eðlur. Green Lake virðist að mörgu leyti vera draugastaður. Holes virkar þrátt fyrir undarlega umgjörðina og undarlega söguna, því það skilur fólk. Sérstaklega vegna þess að það er heiðarlegt í því hvernig það fjallar um fanga Camp Green Lake. Myndin fangar hvernig strákar hafa samskipti sín á milli fullkomlega. Það fangar hvernig strákar geta lagt hver annan í einelti, hvernig þeir geta unnið aðdáun, hvernig þeir berjast hver við annan og hvernig strákar tengjast aldursmörkum. Það er þessi vel blæbrigðaða kjarni sem gerir allt annað í myndinni trúverðugt. Það sem er líka hressandi við þessa mynd er gott eðli aðalpersónunnar hennar. Hann trúir ekki á bölvun fjölskyldunnar, hann er ekki bitur yfir illræmdu hetjudáðunum „ekki góður-skítugur-rotinn-svín-stelandi-langalangafa“. Reyndar elskar hann að heyra söguna. Stanley IV er ekki bitur út í fortíðina og staðráðinn í að láta hana ekki hafa áhrif á sig á þann hátt sem hún hefur haft áhrif á föður hans og afa. Það er stundum mikil sorg í myndinni, en ekki mikil pirrandi kjánaskapur. Og það er hressandi. Holes er greind, innsæi og fyndin fjölskyldumynd. Það skemmtir, og ekki á neinn ódýran hátt. Hún er ekki gamanmynd þó hún hafi hláturinn. Það þorir að vera sannfærandi, þar sem margar fjölskyldumyndir hafa tilhneigingu til að spila hana örugga og hefðbundna. Sem slík fer hún yfir fjölskyldumyndaættina og verður einfaldlega góð mynd sem allir geta notið. Ég gef því 10.