Ég sá þessa mynd árið 1979, ég var 17 eða 18 ára, þegar hún kom út. Leikhúsið var kannski 1/4 fullt þegar myndin byrjaði. Þegar tíu mínútur voru liðnar af myndinni vorum ég og vinurinn sem fór með mér að sjá myndina einu tveir í leikhúsinu. Myndin var mjög skrítin og hafði enga söguþræði eða ástæðu fyrir handritinu og fólk krafðist peninganna sinna til baka. Við ákváðum að vera í ALLA myndina.... af hverju að þola svona pyntingar??... hér er hvers vegna. Við vildum vera sannir kvikmyndagagnrýnendur... að hafa staðal til að byggja allar aðrar kvikmyndir á því er erfitt að réttlæta að þú hafir séð bestu myndina (10) þeir koma alltaf með eitthvað betra. En það er auðvelt að geta byggt allar aðrar kvikmyndir á verstu mynd sem gerð hefur verið (og þetta er það... 1 í besta falli). Það kunna að vera aðrar kvikmyndir þarna úti sem eru sannarlega hæfir sem 1, en ég hef ekki enn séð þær. Ég byggi nú allar kvikmyndir sem ég sé á mælikvarða sem byggir á þessu versta....ÉG ER SÖNNUR KVIKMYNDAGRIÐNI...he he.