Þetta er nýjasta Ghibli myndin og hún er líka MIKIL frávik frá rótgrónum stíl stúdíósins. Í fyrsta lagi var þessi mynd augljóslega ætluð ungum börnum, miklu frekar en nokkur fyrri mynd þeirra. Hún skortir dýpt hinna kvikmyndanna og er með glænýjum, miklu óraunhæfari teiknimyndastíl en samt er hún alltaf svo skemmtileg. Jafnvel þó að ekkert sé lagt í að laða að fullorðna þá fann ég mig samt dregist að skjánum og á kafi í sögunni. Leyndarmál myndarinnar er grimmur heiðarleiki hvað varðar söguþráðinn og persónurnar. Sagan og persónurnar eru mjög áberandi með tilfinningar sínar/fyrirætlanir o.s.frv. en það gerir þær enn yndislegri. Sérstök athygli var líka lögð á hljóðrásina sem er alveg ótrúleg þrátt fyrir að vera allt öðruvísi en fyrri Ghibli hljóðrás. Ég finn sjálfan mig að syngja krúttlega þemalagið allan tímann eins og allir sem sjá þessa mynd!