Bill Paxton, af frægð Aliens, Near Dark og Terminator, kemur mér á óvart með frumraun sinni sem leikstjóri fyrir Frailty. Hann slær á alla strokka, en það er eitt ósennilegt undir lokin sem felur í sér FBI umboðsmanninn (Powers Booth) sem dregur stig frá þessari annars hryllilegu og umhugsunarverðu spennumynd. Fyrir utan það var þessi mynd bara fín.Bill Paxton leikur pabba. Hann hefur aldrei gefið upp fornafn en það er ekki veikleiki myndarinnar. Það styrkir í raun myndina, gerir áhorfandanum kleift að sjá hann sem einhverskonar táknmynd af einhverju tagi. Hann hefur sýn einn dag sem hann segir að hafi verið sendur frá guði til að segja honum að heimurinn sé að líða undir lok og bæði hann og tveir synir hans Fenton Meiks(Matt OLeary) og Adam Meiks (Jeremy Sumpter) verða að sekta djöflana og drepa þá . Púkarnir líta út eins og venjulegt fólk sem þeir drepa og þetta fær áhorfandann til að velta því fyrir sér hvort pabbi hafi bara misst vitið eða sé hann í alvörunni að vinna Guðs verk. Það eru atriði sem endurspegla báða punktana sem eykur á ruglinginn og gefur myndinni meiri spennu. Sagan er sögð í flashback af einum af sonum sem nú er fullorðinn (Matthew McConaughey) og er að tala við FBI umboðsmanninn Wesley Doyle (Powers Booth) ) sem er mjög efins og með réttu. Þegar öllu er á botninn hvolft er það ekki á hverjum degi sem einhver kemur inn á skrifstofuna þína til að segja þér að hann viti hver morðinginn er. Myndin hefur marga snúninga og Bill Paxton leikstýrir frábærlega með því að halda okkur áfram án þess að missa áhugann. Leiklistin er ótrúleg. Ungu aðalhlutverkin tvö og Paxton vinna frábærlega saman og líta út eins og venjuleg fjölskylda þó þau séu öll viðriðin morð. Eins og ég sagði þá er einn ósennilegur sem tengist persónu Powers Booth, en það er í rauninni ekki stórt atriði. Þetta var ákaflega vel gerð mynd þar sem trú og fjölskylda kom við sögu.