Leyfðu þér að vera fluttur í aðra, gamla skóla tegund frásagnar. Scoop er klassískt Woody Allen. Nýjasta músa Allen, Scarlett Johansson (sem kom einnig fram í Match Point á síðasta ári, einnig eftir Allen), er furðu fær um að draga úr dúndrandi kynlífskettlingum sínum og breytast í eðlilega útlit nemenda með hjálpinni af nördalegum gleraugum og fatnaði en tekst samt ekki að láta áhorfendur trúa því hvernig drottinleg persóna Hugh Jackman getur verið svo hrifin af henni, miðað við bakgrunn konungsins (hafðu engar áhyggjur, engir spoilerar hér). Það eru engar stórkostlegar umbreytingar á persónu Johansson hér, þar sem hún leikur stöðugt sömu persónuna í gegn þrátt fyrir að handritið segi annað. Þú fyrirgefur meira að segja augljósan skort á rökfræði persóna hennar, heldur áfram ástarsambandi við grunaðan raðmorðingja, einfaldlega vegna þess að hann er hans Royal Hotness Jackman, sem er hressandi að sjá án Wolverine dúllanna. snýst allt um. Hann heldur áfram að segja sögur sínar á selluloid á sama hátt og hann hefur alltaf gert; eins og hann hafi aldrei kynnst nútíma kvikmyndagerð, sem er líklega það sem gerir hljóðlátar og einfaldar myndir hans aðlaðandi. Þeir virðast aldrei stefna að ákveðnum markaði; eins og Allen geri kvikmyndir að eigin smekk einum, hvort sem almenningi líkar það betur eða verr.