Ég sá þessa fínu mynd þegar ég hætti í háskóla. Þar sem ég sat glaður og horfði á Alice fara úr bældri mey í kynferðislegt ævintýramann, fór ég að velta því fyrir mér hvers vegna kynferðisleg kynni hennar virtust kunnugleg. Svo mundi ég eftir-- Intro Psych 101 Lecture! Einn fyrirlestranna fjallaði um sál-kynferðisleg þroskastig, í grundvallaratriðum breytingu á því hvaða líkamshluti og meðfylgjandi örvun hans fær aðalathygli okkar, sem og breyttar áherslur á það sem veitir okkur ánægju. Verið er að baða fyrstu kynni Alice, með áherslu á kynfæri og botn. Næsta kynni hennar er munnleg kynni við brjálaða hattarmanninn. Ég gleymi restinni af fyrirlestrinum og röðinni á fundum Alice, en ég man hversu vel þau pössuðu saman. Það er áhugavert að sjá húðflök með einhverjum gáfum á bak við sig, frekar en klisjuna "Ég er hér til að afhenda pizzuna þína. Við skulum skrúfa fyrir." hennar fyrstu mynd. Og þreytandi hræsni Reagans átti enn eftir að eyðileggja þetta land þegar því var sleppt, en á vissan hátt höfðu hann og Meese þjónn hans áhrif á fröken DeBell. Þegar Meese var að setja á svið and-klám-umboðið sitt (til að afvegaleiða fólk frá eigin glæpastarfsemi), réð Meese sér þjónustu baráttukonu gegn klám að nafni Judith Reisner. Reisner var heltekinn af myndum sem hún taldi vera barnaklám. Hún sá „Alice“ forsíðuna sem frú DeBell gerði fyrir Playboy og tilkynnti umsvifalaust að hún hefði vísindalega sannað að fröken DeBell væri í raun ljósmyndaklippimynd af hlutum frá nokkrum fullorðnum konum og andliti tíu ára gamallar. Já einmitt....