Í bókinni minni "Basic Instinct" var fullkomin mynd. Það hafði framúrskarandi leik í hlutverkum Stone, Douglas og allra aukaleikara í minnsta hlutverki. Það var með dásamlegri ljósmyndun, tónlist og noirasta noir handriti. Allt þetta bætir við í kvikmynd sem er eins góð og hún mun nokkurn tíma verða! Þessi framhaldsmynd er akkúrat andstæðan, hún getur ekki ómögulega orðið verri, slæmur leikur og lélegt handrit, ásamt algjörlega óhæfri leikstjórn, þetta er mjög slæmt, leiðinlegt , pirrandi. Það eina sem heldur manni að einhverju leyti einbeitingu er tiltölulega stutt bið eftir næstu senu sem er nákvæmlega endurgerð afrit af frumritinu. Þessi eintök eru svo slæm að þau fá mann til að hlæja og ég hló mikið þrátt fyrir sjálfan mig, því þetta var eins og að horfa á niðurrif á skínandi minnismerki. Það eina sem er gott í þessu hræðilega rugli eru brot úr Jerry Goldsmith skorinu á BI1. Michael Caton-Jones og hálfvitinn sem ber ábyrgð á handritinu tók meira að segja með „Það er ekki reykt í þessu herbergi“ í yfirheyrslusenunni og já, hún sendir lögfræðinginn sinn (sem er nú lögfræðingur) í burtu! Mér þykir leitt að hafa séð þessa hræðilegu mynd sem hefði aldrei átt að vera gerð! Það skemmir upprunalega, svo slæmt er það. Eina endurlausnargildið er að átta sig á því að fegrunaraðgerðir (og ég er viss um að fröken Stone hafi veitt bestu skurðlækna sem hægt er að kaupa) getur gert gott starf en getur augljóslega ekki endurheimt fullkomnun upprunalega. Og það sem varðar mannslíkamann á líka við um kvikmyndagerð. Það ætti að vera lögmál: Gerðu aldrei framhald af fullkominni kvikmynd!