Það var margt sem stangaðist á við þessa mynd hjá mér áður en ég horfði á hana. Í fyrsta lagi var ég dæmigerður öldungur í menntaskóla, í Shakespeare bekk sem mér líkaði ekki einu sinni við, miklu síður skildi helminginn af! Shakespeare væri ekki meira en Óskiljanlegur án þess að ég myndi hella ÖLLUM einbeitingu í næstum dulkóðuðu leikritin hans... dulkóðað með sínu afar erfiða skiljanlega tungumáli.... og þá myndi ég samt ekki ná mestu af því. Í öðru lagi, það var 4 klukkustundir að lengd! Ég hélt aldrei að það gæti verið gott. Jæja, ég skal segja þér eitthvað. Þessi mynd var svo meistaraleg, svo falleg að ég skildi í raun allt tungumálið þegar hún var sýnd. Nú var handritinu fylgt út í loftið í þessari mynd, sama handriti og mér var óskiljanlegt í Shakespeare bekknum. Og hér var ég að opna hugann og skilja hann. Ég var að efast um sjálfan mig þegar ég horfði á myndina næstum því! En sjáðu... þegar hann er fluttur, og aðeins þá, vaknar Shakespeare til lífsins. Þannig að þessi útgáfa af Hamlet sýndi mér að Shakespeare er sannarlega meistari, sem skrifaði frábærar sögur. Þegar ég sá hana á hvíta tjaldinu, sérstaklega í stórum kvikmyndastíl (með fallegri kvikmyndatöku og ljósmyndun), og lék ótrúlega af Brannagh og leikarahópnum, einhvern veginn... þá skildi ég hvað var í gangi. Hvað var verið að segja. Tungumálið er æðislegt og ástríðufullt. Það gerir ráð fyrir hrárri tilfinningum... þegar orð geta ekki lýst einhverju, kannski geta orð Shakespeares það. Ég held enn þann dag í dag að Fist of The North Star (teiknimynd, ensk talsetning) sé besta kvikmynd sem gerð hefur verið. Engin kvikmynd veitir meiri skemmtun. En að kvikmynd komist nálægt því að hrekja Fist úr þeirri stöðu (sem Hamlet gerði -- hún kom nálægt) er sannarlega ótrúlegt .... hvetjandi. Þetta var ekki kvikmynd. Þetta var viðburður. Jafnvel ótrúlegra, það fékk mig til að meta shakespeare. Vá. Öflugur. Öflugt er orðið. Ein af sjaldgæfu, VERULEGA öflugu kvikmyndunum sem til eru. Þetta fær 200 billjónir stjörnur úr óendanleikastjörnum. Já já. Við the vegur, allir krakkar þarna úti í Shakespeare bekk... gleymdu því. Þú ert að sóa tíma þínum. Þú verður að sjá leikritin flutt. Aðeins þá verður réttlætinu fullnægt gagnvart þeim.