Ég veit að kvikmyndasnobbarnir eru að hrjóta. En ef þú ert að leita að furðu skemmtilegri ferð í gegnum frumskóg B-mynda, reyndu þá „Jake Speed“. Stundum svolítið þunnt, en einhliða og staðsetningin bætir þetta upp. John Hurt (Guð elskar hann), virðist skemmta sér við að gegna hlutverki sínu sem ofur illi hvíti þrællinn. Óvinur Crawfords, Jake Speed. Hann bætir vídd við myndina sem aðeins atvinnumaður eins og Hurt gæti veitt. Crawford og Dennis Christopher (Jakes sidekick) eru gott lið, þó maður velti því fyrir sér hvers vegna þeir þoldu hvorn annan. Hins vegar túlka bæði Crawford og Christopher lið sem er bara svo skemmtilegt að ef þú getur komist yfir sjálfan þig í smá stund gætirðu fundið sjálfan þig aftur eins og krakki við aðstæðurnar og eðlislæga spennu sem þær veita. Hin ljúffenga Karen Kopins gerir frábært starf sem stúlkan í neyð sem hefur meiri áhyggjur af hvötum björgunarmanns síns en kvalarans hennar. Ég hef ekki enn fundið kvikmynd sem er eins skemmtileg án þess að verða prédikandi, eða sökkva myndina niður með því að reyna of mikið. Ekki þurfa allar kvikmyndir að vera nýjasta "Citizen Kane". Og trúðu mér, Wells var frumlegur. Svo skulum muna að stundum eru kvikmyndir til skemmtunar. Ekki félagslegar athugasemdir eða tilraunir til að sveifla áhorfendum pólitískt. En bara til gamans að vera á lífi og lifa á tímum þegar hetjan okkar lifir í frumuvídd.