Þrátt fyrir sýnilega byggingarlega líkt með Simpsons - hávær feiti pabbi, húsmóðir, 3 börn, gæludýr, dæmigert úthverfisheimili, er Family Guy í raun og veru andstætt Simpsons. Ákafur notkun þess (og stundum of mikið) af cutaway gags hefur verið helsta dvöl þess frá fyrsta tímabili. Þó að sumir hitti naglann á höfuðið (The Rhea Perlman og Danny Devito bitu í 5. seríu er hryggilega fyndið), aðrir eru ekki eins vel heppnaðar og þykja tilgerðarlegir. Og þeir geta verið pirrandi, sérstaklega þegar þeir fara ekki fram á sögusviðið. (Jesús bitarnir eru algjörlega ófyndnir og móðgandi) Efnafræðin milli Stewie og Brian Griffin lánar sér til hreint gamanleikagulls, svo mikið að Chris og Meg ná aðeins að sinna hlutverki skylduunglinganna í dæmigerðri vanvirkri fjölskyldu þinni. kvikmyndin Stewie Griffin: The Untold Story, er ALLTAF hræðileg. Guði sé lof að hún fór beint á DVD. Öfugt við þreytandi samanburð við hina ævarandi Simpsons, þá er nálgun Seth Macfarlane við Family Guy í rauninni allt önnur - hún er miklu pólitískari rangstöðu og ótrúlega miklu frjósamari. Höfundur Ren og Stimpy, John Kricfalusi , sem frægt er að gagnrýna Family Guy fyrir að hafa „afar lága“ grafíska staðla frá sjónarhóli teiknara. Mér finnst þetta þó ekki vera svo slæmt, smáatriðin og nákvæmni sumra spoofanna eru nokkuð vel heppnuð. Allt í allt, frábær sería til að fara með frábærri stórri skál af flögum kæfð í búgarðssósu og rassbrandara.