Athugið: Ég sé á hinum ýmsu færslum að það var frumleg þögul útgáfa og einnig hljóðútgáfa af þessari sömu mynd. Ég sá hljóðútgáfuna og hún var fagurfræðilega yicky. Þar sem sumt bendir til þess að upprunalega útgáfan hafi verið LENGRI og án vitlausrar talsetningar, þá verður að lesa umsögn mína með þetta í huga. Þó ég viti að Rene Clair hefur gott orðspor sem kvikmyndagerðarmaður og Louise Brooks er líka með dálítið sértrúarsöfnuð. , þetta er að mörgu leyti tæknilega illa gerð mynd. Þó að Hollywood hafi þegar farið nokkurn veginn yfir í hljóðstillingu í kringum 1929, allt fram í næstum því um miðjan þriðja áratuginn, voru margar frægar franskar kvikmyndir í rauninni þöglar kvikmyndir - með nokkrum samræðum og hljóðbrellum mjög illa slegið ofan á myndina. Varahreyfingarnar í mörgum, og sérstaklega þessari mynd, eru ekki einu sinni nálægt því að passa við það sem sagt er og það myndi útskýra hvers vegna Bandaríkjamaður eins og fröken Brooks gæti gert franska mynd. Þetta er bara fáránlegt og ég hefði kosið að þeir hefðu bara gert þögla kvikmynd – og sem þögul mynd hefði þetta verið meðalmynd – með frábærri myndavélavinnu (stundum) og ágætis leik í þöglum stíl. vandamálið sem ég fann líka við myndina var ofur einfaldur söguþráður. Fyrir þögult siðferðisleikrit um 1920 hefði það verið allt í lagi, en miðað við 1930 mælikvarða er söguþráðurinn dálítið gráhærður (það þýðir "gamalt" - ekki "druslulegt"). Kona vinnur fegurðarsamkeppni og macho unnusti hennar ræður ekki við það. Hún gefur allt upp, tímabundið, en er lokuð aftur út í hið fína líf og þetta segir endalok hennar! Svolítið melódramatískt, ha? Og líka svolítið einföld og vanþróuð. Að lokum fannst mér persóna vinar unnustunnar(?) mjög truflandi og óraunveruleg. Hann leit út eins og Harold Lloyd og eyddi stórum hluta myndarinnar í að vera misnotaður og hrifinn af vininum og öllum hinum. Þar sem hann tók þetta bara í gegnum myndina og engin upplausn varð til, virtist persóna hans óþörf og meðferðin sem hann fékk meinlaus. Átti áhorfendur að hlæja þegar hann var misnotaður? Mér sýnist þetta vera það sem gefið er í skyn og mér líkar það alls ekki. Það eru til MUN betri franskar myndir frá þessum tíma (Le Million, La Femme du Boulanger, Fanny, Regain og fleiri) auk betri þöglar myndir. Ég bara get ekki skilið háa einkunn þessarar myndar.