Sama gamla sama gamla um Che. Það hunsaði algjörlega áhugaverðar staðreyndir um sanna persónu Che. Sodeberg endurtók sömu leiðinlegu frásögnina af Che. Kjánalega tælandi sagan um argentínskan ríkan dreng sem var svo hneykslaður af fátækt að hann varð Robin Hood sem barðist við hlið fátækra, þar til hann var að lokum myrtur af CIA. Já, já, heyrði þetta allt áður, LEIÐINLEGT OG ÓSANT!. Raunveruleikinn í Che Guevara er allt annar og mun meira sprengiefni! Staðreyndirnar sýna að hann var alræðismaður með messíasarárás, sem vildi opinberlega beita maóista harðstjórn á heiminn. Hann var svo ofstækisfullur að á heitustu stundu kalda stríðsins bað hann jafnvel Sovétríkin um að sprengja New York, Washington eða Los Angeles með kjarnorkuvopnum og koma á endalokum heimsins. CHe hvatti Khrushchev til að gera kjarnorkuárás á bandarískar borgir. Það sem eftir var ævinnar lýsti hann því yfir að ef fingur hans hefði verið á takkanum hefði hann ýtt á hann. Þegar Khrushchev bakkaði og bjargaði heiminum bókstaflega var Che reiður yfir „svikunum“. Ef ráðleggingum Che hefði verið fylgt, værir þú ekki að lesa þessa umsögn núna. Hvernig manndrápsbrjálæðingur varð popptákn hefði gert mun áhugaverðari mynd. Ótrúlegt að enginn kvikmyndagerðarmaður hafi verið nógu áræðinn til að sýna raunverulegu hliðina á Che og fjölmiðlaumbreytingu hans eftir dauðann. ÞAÐ myndi gera Óskarsverðlaunamynd! Ég hélt að það að gera óháða kvikmynd þýddi að taka MIKILVÆR ÁHÆTTU og vera LANDHEMLA! Þeir halda sig aðeins við „örugg mótmenningarþemu“, svo sem „Che cool“, „Wall Street slæmt“, „Republican= Nasisti“, „Bush fyrrverandi Hitler“, „NRA er verri en KGB“, „kristnir menn eru ofstækismenn og heimskir. “, osfrv...ad nauseum. Oooh, hversu áræðið, hversu hugljúft. Tres andstæðingur-mainstream og edgy. Ég vildi óska ​​að þeir myndu eiga alvöru cojones og takast á við óháða kvikmyndaveldið! Það væri sannarlega áræði!