Allir sem verða vitni að réttarkerfinu okkar - eða skorti á því mun finnast þessi mynd sannarlega ánægjuleg. Það voru ekki of margir gráir litir með tilliti til karaktera eða söguþráðar. Nánast sérhver persóna í þessari mynd lýsti því sem er best og verst við samfélag okkar. Vinsældir þessarar myndar eru sennilega vegna þess að flest okkar höfum einhvern tíma þurft að takast á við skítabúa ásamt namby-pamby, liljulifandi, melee-mynjandi embættismönnum sem styrkja þá í nafni „pólitískra réttmæti“. Frammistaðan á öllum sviðum var sannfærandi. Ég hafði samúð með fórnarlambinu sem var nauðgað - en á sama tíma fannst mér ánægjulegt að sjá hana þurrka hinn smeygða, grimma hroka af andlitum fyrrverandi árásarmanna sinna. Sérstaklega fannst mér dykið ein ljótasta persónan í öllum myndunum sem ég hef séð, svo það var gaman að sjá fyrrverandi fórnarlamb hennar loka munninum fyrir fullt og allt. Aðalnauðgarinn og geðsjúklingurinn voru jafn ljótir, svo það var ekki við hæfi að sjálfur Dirty Harry braut á honum með háværum gróteskum hætti í lokin. Þetta var eina framhaldið í hinni skítugu Harry sögu sem jafnaði það fyrsta.