Sem ungur unglingur á þeim tíma var Airwolf skylduáhorf fyrir kynslóð sem vildi að „kúrekar og indíánar“ þeirra væru með ótrúlegar græjur og sprengingar. Að mörgu leyti var þátturinn í rauninni Knight Rider in the sky: svipuð myndasaga- bókatækni, aðalpersóna sem var í rauninni einfari og endurómaði hugmyndina um að einn maður skipti máli. En á annan mikilvægan hátt var hún mjög frábrugðin Knight Rider, Street Hawk, The A-Team og öðrum hasarþáttum. þess tíma. Fyrir það fyrsta er forsenda seríunnar ekki byggð á löngun til að hjálpa þeim sem eru í neyð, heldur af eign Stringfellow Hawke á Airwolf af í raun eigingjarnum ástæðum (sem skiptimynt til að reyna að finna MIA bróður sinn, St John). Og svo er það myrki brúnin sem fylgir því að byggja þáttaröðina staðfastlega í kalda stríðssamhenginu á níunda áratugnum, fullkomið með sovéskum njósnum og einræðisherrum Mið-Ameríku, svo ekki sé minnst á óvininn innra með sér. Vissulega vísaði A-liðið stöðugt aftur til Víetnam og stöðu liðsins sem flóttamanna, en það var almennt gert með léttri snertingu og var sjaldan miðlægur í söguþræðinum sjálfum. Með Airwolf var hræðsluáróður lykillinn að tóni og stefnu þáttarins - þó að þetta hafi verið (illa ráðlagt) útþynnt eftir því sem þáttaröðin hélt áfram. Eftir á að hyggja er kalda stríðið greinilega tímasett fyrir þáttaröðina, margar sögurnar eru krumpandi og tilgerðarlegt, og margt af því sem Airwolf gerir er greinilega ósennilegt jafnvel með tækni nútímans. En það er í rauninni ekki málið. Airwolf var hrífandi skemmtilegur, hann reyndi að segja áhugaverðar sögur án þess að treysta eingöngu á stóru hasaratriðin, og það sykurhúðaði ekki allt með því að tryggja á undraverðan hátt að enginn dó. Stundum mistókst það, en oft tókst það aðdáunarvert - og á sjónvarpskostnaði til að byrja með. Fyrir breska lesendur hafa DMAX (Sky rás 155) nýhafið (janúar 2008) daglegar endursýningar á Airwolf. Stilltu Sky+ kassann þinn fyrir þessa sprengingu frá fortíðinni - við gætum jafnvel fengið endurútbúna, endursteypta (og því miður gríðarlega síðri) fjórðu þáttaröðina, sem að mínu viti hefur aldrei áður verið sýnd í Bretlandi.