Uppáhalds kvikmyndategundin mín er vestri, hún er í raun eina kvikmyndategundin sem er af amerískum uppruna. Og þrátt fyrir Sergio Leone er enginn alveg eins og Bandaríkjamenn. Efst á listanum mínum yfir tíu uppáhalds vestra er Winchester 73. Þetta var fyrsta pörunin og eina svarthvíta myndin í samstarfi leikstjórans Anthony Mann og leikarans James Stewart. . Þetta var líka tímamótamynd þar sem Stewart valdi hlutfall af hagnaðinum í stað beinna launa frá Universal. Margir slíkir samningar fylgdu í kjölfarið fyrir leikmenn, sem gerði þá eins ríka og mógúlana sem réðu þá. Anthony Mann hafði fram að þessum tímapunkti aðallega gert B-myndir, dót af noir-gerð án raunverulegra fjárveitinga. Rétt áður en Winchester 73 hafði Mann gert fínan vestra með Robert Taylor, Devil's Doorway, sem fær aldrei nóg lof. Ég er viss um að James Stewart hlýtur að hafa séð það og ákveðið að Mann væri sá sem hann ákvað að vera í samstarfi við. Í þessari mynd þróaði Mann einnig lítið hlutabréfafyrirtæki eins og John Ford var goðsagnakenndur fyrir. Fyrir utan Stewart myndu aðrir í leikarahópnum eins og Millard Mitchell, Steve Brodie, Dan Duryea, John McIntire, Jay C. Flippen og Rock Hudson koma fram í Mann-myndum í framtíðinni. Þetta er einfalt söguþráð, James Stewart er heltekinn af því að finna mann að nafni hollenska Henry Brown og drepa hann. Hvers vegna ætla ég ekki að segja, en fram að þessu höfðum við aldrei séð jafn köldu reiði frá James Stewart á skjánum. Anthony Mann teygði sig inn í sál Jimmy Stewart og dró fram djöfla sem við erum öll hrædd um. Hatrið kemur vel fram á frábæru augnabliki í upphafi myndarinnar. Eftir að Stewart og hliðarmaðurinn Millard Mitchell eru afvopnaðir af Wyatt Earp sem Will Geer leikur vegna þess að byssur eru ekki bornar í Dodge City í Earp. Það er skotkeppni fyrir Winchester riffil í Dodge City og uppáhalds veðmálið er hollenski Henry Brown, sem Stephen McNally lék með ógn. Stewart, Mitchell og Geer fara inn í salernið og Stewart og McNally koma auga á hvort annað á sama augnabliki og ná til að draga að vopnum sem eru ekki til staðar. Horfðu á nærmyndir Stewart og McNally, þeir segja meira en 10 síður af samtali. Önnur persóna sem Stewart rekst á í myndinni er Waco Johnny Dean leikinn af Dan Duryea sem er næstum því að stela myndinni. Þetta gæti hafa verið besta augnablik Duryea á skjánum. Hann er geðveikur útlagamorðingi sem er banvænn sem örvhentur jafntefli þó hann sé með tvær sex byssur. Önnur manneskja sem Stewart hittir er Shelley Winters en unnusta hennar er stefnt í uppgjör af Duryea og drepin. Bestu atriðin hennar eru með Duryea sem hefur verið hrifin af henni. Hún leikur sér tíma þar til hún kemst örugglega frá honum. Giska á hverjum hún endar á endanum? Það eru dásamlegar frammistöður í sumum litlum hlutverkum, það er ekki súr tónn í leikarahópnum. John McIntire sem breytilegur indverskur kaupmaður, Jay C. Flippen sem gráhærður liðsforingi í hernum og Rock Hudson fengu sína fyrstu alvöru tilkynningu sem ungur indíánahöfðingi. Meira að segja John Alexander, best þekktur sem 'Theodore Roosevelt' í Arsenic and Old Lace hefur stutt en áhrifamikið hlutverk sem eigandi verslunarstaðar þar sem bæði McNally og Stewart stoppa á mismunandi tímum. Mann og Stewart gerðu átta myndir saman, fimm af þá vestra, og voru tilbúnir að gera sjötta vestra, Night Passage þegar þeir rifust og Mann gekk af tökustað. Endalok fallegs samstarfs sem framleiddi nokkrar gæðamyndir.