JP3 vantar Spielberg snertingu. Þetta er allsherjar árás á skynfærin með risaeðlum „í andliti þínu“. Að horfa á þessa mynd var svolítið eins og rússíbanareið frá helvíti. Handritið er lélegt; það spyr samtímis og skilur svo of mörgum spurningum eftir ósvarað. Einnig fáum við ekki að meta manneskjurnar í myndinni fyrir allt sem þeir eru þess virði. Til dæmis er William H. Macy of mikill hæfileiki til að þurfa að keppa við risaþrjóta um athygli okkar. Og Laura Dern var sérstaklega hliðholl í JP1; í þessari mynd er hún varla á ratsjárskjánum. Öll JP3 upplifunin var t o o m u c h. Of mikill hávaði, of mikið á óvart, of margar persónur að deyja út, of mikið fyrirsjáanlegt, tilefnislaust ofbeldi. Orð til viturra: kjósið sjálfan þig frá þessari eyju.(Ég gaf henni 3 fyrir tæknibrellur; ég tók hin 7 stigin af fyrir að hafa nákvæmlega engan frumleika.)