Ég elskaði þessa mynd alveg. Frábært, raunhæft bardagamyndefni fyrir eitt og snertandi, ósvikin saga líka. Rólegur, vanmetinn háttur aðalpersónunnar, Franta, gerir hann mjög viðkunnanlegan. Mannleg samskipti í sögunni virtust svo mjög dæmigerð og möguleg fyrir það sem maður gæti búist við á stríðstímum. Tengsl Frantu og Carel sýna þá tryggð sem félagar á stríðstímum geta haft hver við annan og því er oft lýst í bókum og viðtölum við vopnahlésdagana. Textinn dregur alls ekki frá sögunni og er í raun til að undirstrika vandamálin sem tékkneskir flugmenn áttu í RAF. Söguþráðurinn eftir stríð er frábær áminning um að þjáningum síðari heimsstyrjaldarinnar fyrir marga endaði ekki árið 1945, sérstaklega í rússneskum hernumdum löndum. Kvikmyndatakan var líka mjög góð. Vildi að ég hefði getað séð það á stóra tjaldinu.