Breska opinbera skólakerfið þróaðist ekki eingöngu með hugmyndinni um að mennta yfirstéttina þrátt fyrir þennan vinsæla og útbreidda misskilning. Það var hannað til að framleiða stjórnendur og landstjóra, embættismenn og hermenn til að stjórna bresku nýlendunum. Þetta fólk var nánast alfarið ráðið til starfa. úr millistéttum. Þegar Almenningsskólarnir voru farnir að sýna gildi sitt voru afsprengi aðalsins sendir til þeirra frekar en að fá fræðslu heima hjá kennara og stjórnarherrum eins og áður hafði verið raunin. „Svo Eton og Harrow urðu sérstaklega vinsælir hjá þeim flokki foreldra. Langflestir opinberir skólar tóku nemendur sína af neðri hluta þjóðfélagsskalans. Tom Brown, kannski frægasti nemandi almenningsskólans nokkru sinni, var sonur sveitaprests, ekki beltisjarls. Svona seint á sjöunda áratugnum í Englandi, sem er land í sektarkennd eftir nýlendutímann og losar sig við síðustu skuldbindingar sínar við fyrrverandi skyldulið sitt eins fljótt og Harold Wilson gat runnið af "Gannex" mac sínum, var "If" Lindsay Anderson fagnað með æðruleysi. gleði af spjallnámskeiðunum og væga undrun hjá öllum öðrum. Það verður að hafa í huga að svokallað "sumar ástarinnar" fylgdi "októberbyltingunni" sem ekki gerðist sem skildi eftir nokkra lögreglumenn í London með marin höfuð og bandaríska sendiráðið með eina eða tvær rúður brotnar, en náðu algerlega ekkert. Svo þegar mynd herra Andersons kom í kvikmyndahúsin gleðstu hinir óánægðu fyrrverandi byltingarmenn staðgengils yfir því sem þeir sáu sem glæsilegan sigur herra Malcolm McDowell á myndlausu "Þeim" þrátt fyrir að hann hafi verið skotinn miskunnarlaust niður í lokin, örlög sem hefðu án efa náð framhjá. þeim hefði þeim tekist tilraunir sínar til að komast inn í bandaríska sendiráðið. Myndin sagði okkur ekkert nýtt um opinbera skóla, samkynhneigð, einelti í kaldum sturtum, kaldhæðnislegum kennurum, kjánalegum hefðum. alltof kunnuglegur listi. Sagt var að hún væri myndlíking sem líkir Bretlandi við hið spillta, molnandi samfélag sem skólinn táknar. Jæja, næstum fjörutíu ár í sömu skólunum blómstra enn, breska félagslega kerfið hefur ekki breyst, "októberbyltingin" hefur lengi verið gleymd nema af þeim sem taka þátt annars vegar og herra Anderson hefur lokið sínu "State of the Country" þríleikur án nokkurs árangurs. Ef þú ættir einhvern veginn að vilja lesa bók um skólastráka sem leystu kerfið betur en herra McDowell og vinir hans og ennfremur lifðu til að segja söguna, finndu eintak af "Stalky & Co." skrifað af manni sem á Mikið illkvittið ljóð "If" ljáði kvikmyndinni hans Anderson nafn sitt, manni sem fæddist í nýlendutímanum á Indlandi, manni sem er látinn blása verkum sínum hljóðlega út úr bókmenntasögu okkar. manneskja. Kannski ætti einhver að hefja byltingu um það.