Þegar ég skoðaði umsögnina um þessa mynd eftir að ég hafði horft á hana, var ég hissa á því að það væri fólk sem gaf henni góða einkunn. Þetta er kvikmynd um slæma myndavélavinnu. Allt 'ógnvekjandi' gerist utan skjás, venjulega ásamt nærmynd af einhverjum sem öskrar "Sástu/heyrðu það?" Jæja, nei, við sáum það ekki! Við getum það ekki! Og þegar það voru engar nærmyndir var myndavélin að gera eitthvað skrítið eins og að snúa á hvolfi, eða hristast fram og til baka mjög, mjög hratt, annað hvort til að koma á framfæri eða gera okkur líkamlega veik. mínútur, þeir fóru að öskra það sama aftur og aftur. Mér er alveg sama hvort það væri svona „í alvöru“, ég leigði ekki skelfilega kvikmynd til að sjá sanngjarna hluti! Ég býst við ósanngjörnum hlutum, eins og geimverum, djöflum eða góðum leikaraskap! Þeir voru líka heimskir - Við skulum eiga náin samskipti í helli! Með öll fötin okkar á! Talandi um það, endirinn stangast nokkuð á við það sem Domingo sagði rétt áður en hann lést. Þetta truflaði mig svolítið, þó ekki nærri því eins mikið og sú staðreynd að endirinn leiddi til... alvarlegrar innrásar í friðhelgi einkalífs einnar stelpu. Enginn söguþráður, enginn hápunktur, enginn góður leikari, hræðileg myndavélavinna. Hvað er eftir? Ó, rétt. Endirinn kann að hafa haft „twist“ en almennt með hryllingsmyndum hefur snúningurinn í lokin í raun skiljanlega þýðingu fyrir það sem gerðist í myndinni. Sixth Sense gerir það - það útskýrir margt. Hide and Seek gerði það líka. En hellirinn var með lélega ívafi sem þjónaði sem „skýring“, ef hægt væri að kalla það það þar sem það gerir það ekki. Útskýra. Hvað sem er. Ekki sjá það. Vinsamlegast.