Höfundur fjölda skáldsagna, leikrita og smásagna, W. Somerset Maugham (1874-1965) var talinn meðal helstu höfunda heimsins meðan hann lifði og þótt orðspor hans hafi dofnað með árunum heldur verk hans áfram að njóta gagnrýninnar virðingar og stór lesandi almenningur. THE RAZOR'S EDGE, sem gefin var út árið 1944, er saga um öldunga í fyrri heimsstyrjöldinni sem leitar að andlegri uppljómun flýgur andspænis grunnum vestrænum gildum. Þetta var síðasta stóra skáldsaga Maughams - og hún var gríðarlega vinsæl. Í ljósi þess að átök skáldsögunnar eru innbyrðis andleg og heimspekileg viðfangsefni, var það líka afskaplega skrýtið val fyrir kvikmyndaútgáfu - en Darryl F. Zannuck frá 20th Century Fox varð ástfanginn af bókinni og hrifsaði til sín skjáréttinn stuttu eftir útgáfu. Samkvæmt fróðleik um kvikmyndir átti THE RAZOR'S EDGE að vera leikstýrt af hinum goðsagnakennda George Cukor eftir handriti eftir Maugham sjálfan - og svo virðist sem Maugham hafi skrifað aðlögun. Þegar myndin fór í framleiðslu var Cukor hins vegar skipt út fyrir Edmund Goulding, leikstjóra sem er minna þekktur fyrir listræna snertingu en vinnumannslegan hátt, og Maugham handritinu var skipt út fyrir handrit eftir Lamar Trotti, höfund svo eftirminnilegra handrita eins og THE OXBOW AÐVIK. Tyrone Power, sem nýlega kom úr herþjónustu í síðari heimsstyrjöldinni, var leikin sem andlega átakan Larry Darrell; Gene Tierney, ein af stórkostlegu fegurðunum á sínum tíma, var ráðin í hlutverk félagskonunnar Isabell Bradley. Aukaleikarar voru sérstaklega áberandi, þar á meðal Herbert Marshall, Anne Baxter, Clifton Webb, Lucille Watson og Elsa Lanchester. Bæði fjárhagsáætlun og tökuáætlun voru íburðarmikil og þegar myndin frumsýnd árið 1946 var hún mjög dáð af almenningi og gagnrýnendum. En tíminn hefur þann háttinn á að setja hlutina í samhengi. Séð í dag, THE RAZOR'S EDGE er sannarlega fallega framleidd mynd - en fyrir utan það besta sem hægt er að segja fyrir hana er að hún nær nokkuð stöðugri meðalmennsku. Eins og í flestum tilfellum er aðalvandamálið handritið. Þrátt fyrir að hún sé nokkuð nálægt skáldsögu Maughams hvað söguþráð varðar, þá er hún áberandi út af fyrir sig hvað varðar karakter og hún nær algjörlega ekki að fanga grundvallaratriðin sem knýja söguna áfram. Okkur er sagt að Larry sé í leit að uppljómun; okkur er sagt að hann fái það; okkur er sagt að hann bregðist við því - en þrátt fyrir einstaka og að mestu yfirborðskennd ummæli er okkur í raun aldrei sagt neitt um andleg, listræn, heimspekileg og vitsmunaleg ferla á bak við neitt af því. Okkur er sérstaklega aldrei sagt neitt merkilegt um eðli uppljómunarinnar sjálfrar. Það hefur þau áhrif að sagan hníga af. Við sitjum eftir með skel söguþræði Maughams, sem snýst um samband Larry og Isabell, konu sem Larry elskar en hættir vegna vaxandi hugmyndafræðilegs riffs sem opnast á milli þeirra . Tyrone Power og Gene Tierney voru þekktari fyrir líkamlega fegurð en hæfileika, en báðir gátu skilað góðum leik þegar þeir fengu traustan stuðning við leikstjórn og handrit. Því miður gerist það ekki hér; þeir eru ákaflega ein-nótu og Power er mjög miscast til að ræsa. Sem betur fer er aukahlutverkið nokkuð gott, með Herbert Marshall, Clifton Webb og Lucille Watson sérstaklega; hin þá fræga frammistaða Anne Baxter hefur hins vegar ekki gengið eins vel og ætla mætti. Með sýningartíma upp á tæplega tvo og hálfan tíma finnst myndin líka óþarflega löng. Það virðist vera endalaust af kokteilveislusmíðum, og raunar hefði verið betra að klippa alla Indverska myndaröðina (sem lítur út sem dálítið fyndna) - skrítið ástand, því þetta er einmitt sú röð sem er ætluð sem kjarni allrar myndarinnar. Burtséð frá tilteknu atriðinu, þá virðist þetta bara halda áfram og áfram að engu raunverulegu marki. Hvað DVD-diskinn sjálfan varðar, þá hefur myndin ekki verið endurgerð, en prentunin er mjög góð og þó að bónuspakkinn sé ekki sérstaklega eftirminnilegur hvorugt er áberandi lélegt. Þegar öllu er á botninn hvolft gef ég THE RAZOR'S EDGE fjórar stjörnur fyrir framleiðslugildi og vilja allra til að taka að sér efnið - en satt best að segja skildi þessi mynd best eftir Power og Tierney aðdáendur, sem munu njóta hennar í þágu stjarnanna , og þeir sem hafa jafn óljósar hugmyndir um andlega uppljómun og myndin sjálf.GFT, Amazon Reviewer