Ef þú vilt vera tortrygginn og kaldhæðinn gætirðu bent á að opnunin þar sem RAF Lancaster sprengjuflugvél særðist lífshættulega þann 2. maí 1945 er nokkuð ólíklegt þar sem þýskar loftvarnir voru jafn líflegar og Adolph Hitler þann dag en þetta er ekki. kvikmynd sem tortryggnir áhorfendur ættu að horfa á og ég býst við að persóna sem er drepin á bókstaflega síðustu tímum stríðsins eykur átakið. Reyndar þyrftirðu að hafa lifað seinni heimsstyrjöldina af til að meta að fullu gáfur, fegurð og sál meistaraverks Powells og Pressburger. Atriði himnaríkis eru sársaukafull þegar þau eru skoðuð í dag? Aftur verður þú að skoða myndina af samhenginu þegar hún var gerð. RAF sprengjuherstjórn missti 58.000 menn í stríðinu, sama fjölda og Ameríka missti í 'Nam en á skemmri tíma og miklu, miklu minni hópur virkra bardagamanna, það eru engir trúleysingjar í refaholu og ég efast um að þú hafir tapað ættingja á meðan á átökum stóð, myndirðu líta á efnislegt trúleysi sem skynsamlegan hlut. Þegar ungur flugmaður Richar Attenborough lítur undrandi niður á sjónina fyrir neðan hann hljóta margar stríðshetjur að hafa grátið opinberlega á þessu atriði þar sem þær minntust sárt saknað félaga sem lifðu ekki stríðið af. Hafðu líka í huga að þrátt fyrir að hafa misst nokkrar milljónir manna á árunum 1939-45 virðast mjög fáir frá Þýskalandi fara í gegnum perluhliðin. það er augljóst að nasistar fara ekki til himna Söguþráðurinn sjálft þar sem hinn bráðþreytti ungi flugmaður Peter Carter barðist fyrir lífi sínu fyrir framan himneskan dómstól hefði ekki haft mikið aðdráttarafl fyrir mig ef ekki væri fyrir undirtextann, þú sérð A MATTER EÐA LÍF OG DAUÐI er hápólitísk og hugsjónamikil mynd sem harmar endalok breska heimsveldisins þar sem amerískur metnaður kemur í staðinn. Það er lítið sem sýnir að myndin er gerð af fólki meðvitað um sögu og menningu Bandaríkjanna. Eitt er þjóðernisblandan Ameríku, jafnvel í dag halda margir Bretar að BNA sé yfirgnæfandi samsett af hvítum engilsaxneskum mótmælendum þegar í raun aðeins 51% Bandaríkjamanna eru "Hvítir Evrópumenn". Myndin inniheldur réttilega atriði þar sem fjöldi ólíkra kynþátta játa „Ég er Bandaríkjamaður“ eins og Peter er dæmdur af Abraham Farlan, enskviða sem var fyrsti byltingarmaðurinn sem bresk hersveit drap í bandaríska frelsisstríðinu. Eins og fyrir "sérstakt samband" milli Bretlands og Ameríku - Hvaða sérstaka samband? Powell og Pressburger þekkja sögu sína þegar kemur að Bretlandi og Ameríku. Þeir vita augljóslega framtíð sína líka. Mundu að horfa á þessa mynd með einhverju af huga þínum í fortíðinni og eitthvað af huga þínum í nútíðinni. Hún er undarleg, falleg, hrífandi og snjöll en umfram allt er þetta mynd sem myndi aldrei virka ef hún væri gerð á síðustu 40 árum. Geturðu ímyndað þér hvort sagan hafi gerst árið 2003 og snúist um breskan hermann sem var drepinn í Írak?