Enginn orðaleikur. Ég ætla ekki að spilla neinu um söguna, en það er óhætt að gera ráð fyrir að þú vitir nú þegar hvers konar persónu aðalleikarinn sýnir. Og að vera prestur á meðan hann er "óþekkur" ýkir þetta allt. Auk þess er þetta erótískasta myndin frá Park Chan Wook hingað til. Ef þú hefur séð fyrri verk/myndir Wook, þá veistu að hann er mjög sjónrænn (á góðan hátt) og hún birtist aftur hér. Þó að það fjarlægist hefndarþema fyrri kvikmynda hans á yfirborðinu, þá er það samt nokkur hiti falinn undir. Og þegar það sýður, byrja ansi margir slæmir hlutir að gerast. En í gegnum allt þetta myrkur eru líka augnablik af ljósum (skemmtilegum) að eiga sér stað. Mjög stílhrein og þó ögrandi mynd sem lifir utan við almenning og gerir mjög gott starf ...