Hefurðu séð The Graduate? Hún var hyllt sem kvikmynd sinnar kynslóðar. En áin rennur í gegnum það er sagan um allar kynslóðir. Löngu áður en persóna Dustin Hoffman var vafið inn í gildrur nútíma úthverfa, stóðu Norman Maclean og bróðir hans Paul frammi fyrir sömu álagi þegar þeir voru að alast upp og reyndu að finna sinn stað í heiminum. En hvernig gæti staður eins og Montana eftir WW1 verið sýningargluggi fyrir bandarísku fjölskylduna, á þeim tíma þegar villta vestrið var enn ekki alveg horfið? Hvað hefur Maclean nýtt sér sem snertir svo djúpt hver við erum öll og hvað við þurfum að ganga í gegnum til að finna okkur sjálf? Þegar myndin er opnuð er Norman gamall maður sem er að veiða á flugu við hliðina á þjótandi á og reynir að skilja stefnuna sem líf hans hefur tekið. Myndin er bókstaflega ferð upp í gegnum hans eigin meðvitundarstraum, gegn straumi tímans og aftur til þegar hann var strákur. Hann og yngri bróðir hans Paul voru synir prests og dyggrar móður. Foreldrarnir passa vel inn í hlutverk sín. Mamma sér um hús og heimili. Pabbi vinnur verk Drottins. Strákarnir velta fyrir sér hvað þeir verða þegar þeir verða stórir. Norm hefur það minnkað við boxara eða ráðherra eins og pabba hans. Miðað við valið myndi Paul litli verða hnefaleikakappinn, þar sem honum hefur verið sagt að fyrsta val hans sem atvinnumaður í fluguveiði sé ekki einu sinni til. Strákarnir vaxa úr grasi og lenda í vandræðum með uppátækin sín, berjast um hver er harðari og gera það sem bræður gera, allt á meðan þeir mæta í kirkju og taka þátt í öllum öðrum andlegum málum eins og fluguveiði. Þeir eru á svipuðum tímapunkti í lífi sínu fyrir háskóla. En þegar Norm snýr aftur eftir sex ár hjá Dartmouth er allt öðruvísi. Paul er á toppnum. Fluguveiðimeistari. Stúdent af nálægum háskóla- og dagblaðablaðamanni sem þekkir hverja löggu á slá og hvern dómara á bekknum. Norman er ótrúlega vel menntaður fyrir daginn en hefur litla hugmynd um hvað hann á að gera við líf sitt, jafnvel þegar faðir hans grillar hann um hvað hann ætlar að gera. Þú hefur það á tilfinningunni að að minnsta kosti fyrir Pops muni Guð kalla þig til lífsstarfs þíns. En þú verður að vera opinn og tilbúinn til að taka á móti því - allt þitt líf. Faðir hefur alltaf farið með drengina sína til að spegla sig við árbakkann og íhuga eilíf orð Guðs. „Heyrðu,“ hvetur faðir þeirra. Það er bæði Zen og Quakerly. Frekar róttækt fyrir stóískan prest. En með allri fegurðinni og umhugsuninni, og þó að Maclean-fólkið sé sannarlega guðhrædd, ritningagæðin heimili, hvernig stendur á því að fjölskylda séra Maclean er að leysast upp? Paul er sönn fullkomnun þar sem hann veiðir ána, en hann finnur fyrir hrifningu fjárhættuspils og áfengis, á meðan fjölskylda hans veit ekki hvernig á að koma í veg fyrir að hann lendi þangað sem hann virðist stefna. Mamma, pabbi og bróðir virðast allir hafa sömu hljóðu örvæntingu yfir því að vita ekki hvað þeir ættu að gera og hvers vegna þeir virðast ekki geta hjálpað. Pauly veifar þessu bara af sér með glotti og sínum ómótstæðilega sjarma. En yngri bróðirinn er að missa tökin. Norman byrjar að koma lífi sínu á réttan kjöl, finna ást og feril, en Paul heldur áfram að renna. Fjölskyldan sem elskar hann horfir hjálparvana á. Móðir, faðir, bróðir flúðra á sinn hátt og reyna að hjálpa, en enginn mjög áhrifaríkur. Hvernig getur fjölskylda sem elskar hver aðra svo heitt verið svona illa í stakk búin til að takast á við þetta? Hvernig getur einhver verið svona listfengur og fullur af náð þegar hann er úti í náttúru Guðs, en á einhvern hátt verið óhæfur eða ófús til að passa inn í samfélagið sem þjóðir Guðs hafa búið til sjálfar? Þetta eru allt spurningar sem Norman mun velta fyrir sér allt sitt líf. Eilífu orðin undir sléttum steinum árinnar ásækja hann að eilífu, en geyma samt leyndarmál sín. Myndin er falleg á að horfa. Þetta er vissulega land Guðs og kvikmyndagerðin hlaut Óskarsverðlaun. Leikstjórinn Robert Redford leikur sér með söguna úr bókinni og stríðir frásögninni aðeins til að fylgja tilfinningamynstrinu sem hann er að setja fram og það virkar vel. En farðu aftur og lestu bókina líka. Þú munt sjá Norman tengjast gamla manninum sínum enn dýpri en myndin getur gefið til kynna - og þú munt sjá staðina þar sem orð sögumannsins kurra og syngja beint af blaðsíðunni með yfirvofandi ám sem rennur í gegnum það. inn í hið óþekkta.