Frábær mynd, frekar krefjandi en virkilega skemmtileg. Því miður eru engar eftirminnilegar tilvitnanir hér, en þessi er í uppáhaldi hjá mér: Alexandre: Ef þú ert að yfirgefa einhvern sem þú hefur elskað, þá verðurðu að segja það sem ég er að segja þér núna: "Bless, ég fer." En að hverfa, fela sig eins og glæpamaður, er ógeðslegt. (horfði ekki á það með enskum texta) Að mínu mati tjáir þetta allt. Það er svo mikið af taktík í samskiptum Alexandre og hinna, og samt þrá allir eftir aðeins meiri sannleika. Hins vegar getur það skaðað meira að vita sannleikann eins og Alexandre upplifir. Algeng túlkun er sú að myndin gagnrýnir möguleikann á „frelsaðri ást“ með því að sýna óæskileg áhrif á fólkið sem í hlut á. Það sýnir þetta að vísu á sannfærandi hátt, en mér þætti vænt um ef farið hefði verið aðeins ítarlega yfir ástæðurnar: það er ekki það að frelsuð ást sé í sjálfu sér dæmd til að mistakast, heldur fólk (sérstaklega karlmenn, held ég) ættu að vinna í sjálfum sér og reyna að sigrast á ríkjandi siðferði áður en ekki með því að iðka frelsaða ást. Sem sagt, myndin er þó raunsæ og virkilega þess virði að horfa á hana.