Kvikmyndin er að hluta til spennumynd og að hluta til opinber þjónusta þegar maður sér atburðina í gegnum sjónarhorn stjórnmálamanna, hryðjuverkamanna og auðvitað fórnarlamba. Í þessu snjalla leiklistarnámskeiði eru kenndar um mengun og að lifa af óreiðu á meðan horft baksviðs á hvernig kreppu er stjórnað hvetur áhorfendur til að vantreysta forráðamönnum og vera hræddir við árásarmenn. Myndin, sem upphaflega var sýnd á BBC, fær í raun að vekja efasemdir um opinberan viðbúnað. Sýningar eru almennilegar, vanmetnar þó aldrei frábærar. Flokkurinn er bara byrjun, ögrandi byrjun sem leiðir til stærri umræðu en fer að virka að mínu mati, gefur rétta spennuna og fær áhorfendur til að rökræða og spyrja sig spurninga.