Sorry, en ég elska venjulega franskar spennusögur - t.d. Chabrol - en þetta var gljáandi rugl. Sú staðreynd að hún var byggð á bók frá Harlan Cohen er lýsandi, því frekar en að vera frönsk kvikmynd (sterk í sálfræði og karakter) er hún meira eins og John Grisham-equire rússíbanareið eftir tölum með fáránlegum söguþræði, flökkum sem uppfærðu fyrri endurlit, fyrirsjáanlegt illmenni (um leið og nafnið hans er nefnt hugsarðu „hmm, hann verður vondi kallinn!“) og sett af dularfullum staðalímyndum persónum sem virðast búa í mismunandi kvikmyndum. Undir lokin hló ég hysterískt að ójafnvægi í tóni myndarinnar (senurnar þar sem aðalpersónan fær hjálp frá tveimur skuggalegum persónum á götum úti eru óviljandi fyndnar), algerlega fáránlega söguþræðinum, fáránlegum tilviljunum og gæfuhöggunum (t.d. ágiskanir). lykilorðið fyrir tölvupóstreikning) OG geispaði óstjórnlega (held að ég hlyti að hafa mislesið 1klst. og 50mín keyrslutíma þar sem hann virtist dragast á langinn í 3 klukkustundir og 50 mínútur).