Síðan á áttunda áratugnum hefur rithöfundurinn/framleiðandinn/leikstjórinn Charles Band verið ábyrgur fyrir bókstaflega hundruðum vísindaskáldsagna-, fantasíu- og hryllingsmynda. Sum þeirra eru dásamleg dæmi um hvernig á að nota örlítið fjárhagsáætlun til að ná hámarks árangri; margar þeirra eru frekar slæmar. Trancers (1985) var ein af þessum sjaldgæfu gimsteinum. Saga í Terminator stíl um tímaferðalög og hasar, sáu Trancers Tim Thomerson leika Jack Deth, verðandi löggu sem fékk það verkefni að elta uppi vondan Whistler, sem ferðast inn í fortíðina af búa í líkama forföður. Whistler er fær um að stjórna öðrum mönnum með sálarkrafti sínum, umbreyta þeim í hlýðna zombie („trancers“ titilsins) og reynir að breyta gangi sögunnar með því að drepa forfeður leiðtoga framtíðarinnar. Jack fylgir honum til ársins 1985, staðráðinn í að stöðva hann. Í þessari framhaldsmynd frá 1991 lifir Jack enn árið 1985. Eftir að hafa eyðilagt Whistler hefur hann sest að og giftist Leenu (Helen Hunt), ungu konunni sem hjálpaði honum að ná árangri í fyrstu myndinni. . En fyrir Jack haldast hlutirnir ekki rólegir lengi og vandræði birtast í formi bróður Whistler, E.D. Wardo, sem er að reyna að byggja upp trancer her. Trancers II skortir sjarma og einfaldleika frumlagsins og er það mikil vonbrigði miðað við hversu gott frumritið var. Sagan er erfið að taka upp ef þú hefur ekki séð fyrstu myndina (eða að minnsta kosti ekki í langan tíma), og það er fullt af áhrifalausum hasar og nokkrar lélegar tæknibrellur. Horfin er hugvitssemin og gáfurnar sem gerðu Trancers svo skemmtilega; í staðinn fáum við töff einleik og handrit sem líður eins og það hafi verið skrifað á flugi. Eina ástæðan sem ég get gefið fyrir að mæla með þessari mynd fyrir aðdáendur tegundarinnar er leikarahópurinn, sem státar af mörgum nöfnum sem verða fylgjendur vísinda- og hryllingsmynda þekkja: Jeffrey Combs, Barbara Crampton, Richard Lynch, Martine Beswicke. Því miður virtust flestir vera með „frídag“ við tökur á Trancers II og frammistaðan er í besta falli miðlungs. fjórar framhaldsmyndir til viðbótar hafa síðan verið teknar út. Nema gæðin hafi tekið upp mikla sveiflu upp á við get ég ekki ímyndað mér að þau séu góð.