Ég horfði á þessa mynd og hélt ranglega að þetta væri þessi uppvakningamynd úr útvarpsstöðinni. Snyrtileg framleiðslugildi og láglaunahópurinn gáfu fljótlega upp á því að þetta væri enn ein af þessum ódýru sjónvarpsstöðvum. Aðalframmistaða Bill Moseley er í upphafi nokkuð aðlaðandi sem vafasöm útvarpssjokk, en eins og myndin gengur út á. á verður sífellt minna sannfærandi þar sem hann þarf í raun að bregðast við. Restin af leikarahópnum hefur lítið að gera annað en að líta áhyggjufull út og hafa ekki dýpt. Hún nær ekki einu sinni almennilegu sannfærandi veseni, uppvakningaförðunin er bókstaflega ömurleg fyrir utan eina athyglisverða undantekningu undir lok myndarinnar. Myndin reynir að dæla frumleika og boðskap inn í samsuðann af hálfgerðu og rífandi. hugmyndir með því að setja þennan faraldur að jöfnu við óþol gagnvart íslam og stríðinu gegn hryðjuverkum. Þetta er ömurlega afgreitt með öllu vitsmunalegu yfirbragði 6 ára barns. Þar sem persónurnar og að því er virðist rithöfundarnir geta ekki greint muninn á kynþætti og trúarbrögðum - að lýsa öllu fólki af ákveðnum húðlit sem "múslimum." Einkum kemur í ljós að ein persóna er múslimi af húðlit eingöngu. Á sama tíma eru „múslimskir“ hryðjuverkamennirnir sem valda braustinu hin venjulega geðræna staðalímynd. Væntanlega hafði hinn langt yfirburðamaður Pontypool svipað fjárhagsáætlun og Dead Air en samt skín alls staðar þar sem þessi mynd misheppnast hrapallega.