Það eru engir spoilerar hérna... Vegna þess að það er ekkert plott til að spilla. Madchen Amick er lifandi sönnun þess að andlit getur lifað af leiklist - engin þörf á hæfileikum. Eini ljósa punkturinn eru nokkrar mjög góðar einlínur sem Alice Krige skilaði mjög fallega, en svo aftur, hún ER Alice Krige. Mjúk draumkennd rödd hennar gefur eina vísbendingu um hversu tælandi hættulegar þessar undarlegu verur geta verið. Hún er ótrúlega hrollvekjandi í þessu annars ótrúlega plotti. Hvernig þeir fengu hana til að samþykkja þetta verkefni er enn ráðgáta. Handritshöfundarnir hljóta að hafa fengið lyf þegar þeir sendu inn þetta handrit. Það hefur mikil samfelluvandamál, yfirborðskenndar staðalímyndir, skrif á hryllingsformúlu og skortir einfaldlega nokkurn skilning. Verurnar, á meðan þær hafa snyrtilega hæfileika eins og að „dimma“, er spurningin um hvaðan þær koma og hverjar þær eru, aldrei jafn mikið könnuð. Ekki eyða tíma í þetta.