Hvernig er það í dag og tímum, fólk er enn nógu heimskt til að halda að annað asnalegt dót sé gáfulegt? Kannski finnst heimsku fólki gaman að horfa á hluti sem lætur þeim líða snjallt. Svo sem „The War At Home“. Því það er jafnvel heimskara en heimsk fólkið sem horfir á það. Það eru engir brandarar, aðeins hálfgert brandarar og lítilsháttar kjaftshögg sem gefa varla tilefni til pínulítið innra bros. Leiklistin er dæmigerður, ólúmskur, fáviti, venjulegur sitcom flailing-limbs gerð þín. Og hvers vegna ó hvers vegna kom þessi vitleysa í stað handtekinnar þróunar? Þú verður að afhenda Fox það. Þeir vita að þeir þurfa að hafa heimskulega þætti til að laða að alla heimsku áhorfendurna. Þú sérð, ástæðan fyrir því að Arrested Development var ekki gríðarlega vinsæl var sú að það var svo snjallt. Þetta var svo snjallt að það kom heimsku fólki illa yfir að vera svona heimskt. Og auðvitað, ef heimskur maður lendir í klárri manneskju, mun heimski manneskjan hata gáfa manneskjuna. Allavega oftast. Annaðhvort það, eða reyndu að þvælast fyrir gáfuðu manneskjunni. Ef þér líkar við þessa sýningu, og ert einn af heimskunni, get ég sannarlega ekki skilið hvernig það hlýtur að vera að hafa ekki opin augu og opinn huga. Ég get ekki skilið hvernig það hlýtur að vera að vera hugalaus, hlæjandi dróna, undir áhrifum frá hverju litlu. Í grundvallaratriðum er fólk sem hlær með hláturspori páfagaukar. Þjálfaðir, hlýðnir, huglausir páfagaukar. Ég ætti kannski ekki að móðga páfagauka með því að bera þá saman við þig. Þú veist hver þú ert. (Ef ég virðist vera bastar* í þessari umfjöllun, þá er það vegna þess að ég er svo pirruð yfir því að AD sé aflýst.)