Eftir að hafa heyrt svo mikið um Cracker seríuna frá 1990 án þess að sjá neina þeirra, hlakkaði ég til þessa. Sambland af Jimmie McGovern og Robbie Coltrane gæti vissulega ekki klikkað. Hversu rangt hafði ég fyrir mér! Deilurnar, studdar af tíðum, síendurteknum og ofbeldisfullum afturförum, voru yfirgnæfandi. Framleiðslan reyndi að vera ofur-nútímaleg en blikkandi kassarnir og jafnvel barnalega letrið pirruðu. Robbie Coltrane gekk í svefni í gegnum þessa tvo klukkutíma og kom með óútskýrðar og ólíklegar „innsýn“ og lögreglan var sýnd sem einvíddar bullandi hálfvitar. Fyrir vikið byggðist spennan aldrei upp og næstsíðasta atriðið (engin smáatriði af ótta við spoilera) var eins hlægilega slæmt sjónvarpsefni og ég hef séð lengi. Nei, ég vil það ekki til að sjá meira af þessu, en ég mun fara aftur í DVD-myndirnar af 1990 seríunni til að sjá hvort þeir passa við orðspor þeirra.