Ég er sammála öðrum áhorfanda sem skrifaði að þessi mynd minnir á hina óviðjafnanlegu Melanie Griffith/Jeff Daniels gamanmynd, "Something Wild," þar sem frekar sérvitur frjáls andi tengist íhaldssömum og mjög reglusamum ungum manni, og þeir tveir sitja uppi sem par og í grundvallaratriðum hefur persónuleiki hennar smám saman áhrif á hann. Hann tapar og lærir að njóta skammvinnrar tilraunar þeirra. Það er nákvæmlega það sem gerist hér, nema setja inn þægilegan verslunarrænandi sérvitring, Alex (Rosönnu Arquette) í hlutverki Melanie Griffith og ofurvarkár unglingur, Lincoln (nafnið er engin tilviljun, leikinn af Devon Gummersall) í hlutverki Jeff Daniel. Þessi mynd deilir meira að segja sama snúningi og snöggum tegundabreytingum þar sem hrollvekjandi, ofbeldisfulli kærastinn birtist skyndilega á endanum og hlutirnir fara frekar illa. Aðeins hér, í stað þess að það sé Ray Liotta sem leikur afturhvarf til kvikmyndabrjálæðinga frá 1950, er það Peter Greene. Sagan fjallar um unglingsbarn sem er í sínum eigin litla heimi. Hann hefur einhvers konar hrifningu af dauðanum í kjölfar sjálfsvígs bróður síns og foreldrar hans hafa líka slitið sambandinu og hagað sér alveg undarlega (móðirin er sannfærð um að jólin séu að koma innan skamms, þrátt fyrir að það sé ágúst). Síðan, á skemmtikvöldi með „strákunum“ (einn þeirra er leikinn af Jason Hervey frá Wonder Years) sem reyna að kaupa þeim bjór, rekst hann á Alex sem ákveður að ræna bíl hans og vina hans (með leyfi hans að sjálfsögðu). ), og þeir leggja af stað í smáævintýri yfir eyðimörk vestanhafs, ræna þægilegum verslunum í Robin Hood eins konar tísku og auðvitað láta undan venjubundinni sjálfsuppgötvun þegar hver spyr meira um líf hins. En Alex hefur skilið eftir sig félaga í þjófnaðarviðskiptum og hann fer ekki auðveldlega. Þó, við erum ekki stöðugt minnt á hann eða neitt eins og í endurteknum flashback eða skera yfir til sjónarhorns hans. Að minnsta kosti var þetta mjög snjallt gert. 'Do Me a Favor' (aka Trading Favors), er að mestu vanþróuð saga um glæpsamlegt illvirki og sjálfsuppgötvun sem dregst töluvert í fyrri hluta myndarinnar, en skilar vörunum lítið til seint þegar Alex og Lincoln koma heim til hennar úti í miðju hvergi. Þegar kvikmyndagerðarmennirnir gefa þér næga örvun er myndin því miður nánast búin. Ég myndi mæla með því að ef þetta er svona saga sem þú ert í skapi fyrir, og þrátt fyrir að Rosanna Arquette hafi alltaf verið með góða frammistöðu (jafnvel í illa skrifaðri mynd), þá myndi ég samt mæla með því að ná þessu í sínu besta formi, "Eitthvað Villtur."