Þegar vetur nálgast hefur ríkisútvarpið okkar, ABC, ákveðið af einhverjum ástæðum að halda Jane Austen hátíð að hluta á sunnudagskvöldum. Þetta hófst með tólf ára gamalli kvikmyndarútgáfu af "Emma" síðasta sunnudag; nýrri útgáfur af þremur öðrum skáldsögum, "Persuasion", "Northanger Abbey" og "Mansfield Park" eiga eftir að koma. Það forvitnilega við þessa framleiðslu A&E Television Networks, með handriti hins síáreiðanlega Andrew Davies, er að hún birtist næstum samtímis tveimur miklu stærri útgáfur af lággjaldamyndum, önnur með Gwyneth Paltrow í aðalhlutverki og „Clueless“, „nútímavædd“ útgáfa, með Alicia Silverstone í aðalhlutverki, sem flutti söguþráðinn til Beverly Hills. Kannski vegna þess, jafnvel með Kate Beckinsale í fararbroddi, sökk þessi framleiðsla sporlaust. Að jafnaði tapast mikið þegar skáldsögur eru minnkaðar til að passa við lengd kvikmyndarinnar. Aðlögun sem maður hefur tilhneigingu til að bæði njóta og muna eru þær sem hafa nægilegt svigrúm til að þróa bæði sögu og persónur. Áberandi dæmi er "Brideshead Revisited" sem var með 13 50 mínútna þætti árið 1982. Þú þarft aðeins að bera saman ósköp venjulega kvikmyndalengd útgáfu "Pride and Prejudice" árið 2005 við frábæra sjónvarpsþáttaröðina frá 1995. . Það er ekki það að skáldsaga eigi að vera kvikmynduð síðu fyrir síðu og sumar skáldsögur (oft ekki mjög góðar) laga sig frábærlega að kvikmyndum ("Atonement" er nýlegt dæmi), en skáldsögur af Jane Austen-tegund þurfa tíma og pláss til að beita fullur sjarmi þeirra. Miðað við galla þessarar tegundar aðlögunar er þessi framleiðsla í lagi. Kate Beckin Samantha Morton var frekar lúin Harriet en Prunella Scales fékk brjálaða Miss Bates fullkomlega Sybil Fawlty á hraða. Bernard Hepton sem veikur faðir Emmu var líka frábær. Við sáum raka sveitina, leðjuna og fátæktina sem og flottar innréttingar, ef einhverjum fyndist þetta vera sérlega friðsæl öld fyrir alla. Jafnvel þó að þetta hafi verið þétt aðlögun þá gekk hún einstaklega hægt á stöðum sum samtölin voru frekar stælt, jafnvel gert ráð fyrir formsatriðum hvers tíma. Ég þyrfti að horfa á myndina aftur til að vera viss, en það gæti verið vegna vannotkunar á viðbragðsskotum. Ef þér líkar við kvikmyndað tímabilsefni er þetta fullkomlega gott dæmi og ber vel saman við Paltrow útgáfuna. Allavega, það er meira að koma!