Það var auðvelt að vísa þessari mynd á bug þegar hún kom út. Fonda, Douglas og Lemmon voru þekktir „vinstrimenn“, en slysið á Three Mle Island veitti þessu skáldskapardrama átakanlegt samhengi. Þessi mynd virkar á mörgum sviðum, tekur myndir af bæði almenningsveitum og sjónvarpsfréttum. Árið 1979 var hápunktur hins alræmda "Happy Talk" sniðs sjónvarpsfrétta (sjá einnig "Ron Burgundy") og það er til sýnis hér í allri sinni dýrð. Hið hljómmikla akkeri les gremjulega sögu um „högg árekstur“ áður en hann kynnir Kimberley Wells (Fonda) glaðlega og gerir sögu um dýralækni sem gerir hús (eða er það „fiskabúr?“) kallar. Framleiðandi þáttarins og stöðvarstjórinn deila um innihald - eða skort á því - á bak við tjöldin. Það eru nokkrar tæknilegar villur. PR-flakkið (James Hampton) sýnir Fonda og Douglas nauðsynlega stærðarlíkan af kjarnaverksmiðju með þrýstivatni, byggð af Westinghouse. Seinna, þegar Lemmon og Wilford Brimley (vel að leika vin/félaga Lemmon, lent á milli skyldu og hollustu) berjast við skyndilega kreppu í stjórnklefa verksmiðjunnar, reka þeir augljóslega sjóðandi vatnsverksmiðju (byggt af GE.) lítill punktur, en forvitinn, miðað við hversu mörg smáatriði handritshöfundarnir komust að. Eins og öll góð drama, spyr myndin fleiri spurninga en hún svarar. Raunverulegt slys á TMI sannar grunnforsendur myndarinnar. Vinnuheitið fyrir myndina var upphaflega "Power", og þú munt sjá hvers vegna. Þegar kjarnorka undirbýr sig til að snúa aftur á dögum með 3 dollara gasi, er "Kínaheilkennið" jafn viðeigandi í dag og það var fyrir meira en 25 árum síðan.