Enn og aftur fer kanadíska sjónvarpið fram úr sjálfu sér og býr til annan þátt sem verður ekki horft á eftir frumsýningarþáttinn. Síðast þegar ég man eftir að myndasögur áttu að vekja viðbrögð sem við í bransanum köllum hlátur. Hversu fyndið er það að slá á staðalmyndina um að allt hvítt fólk haldi að allir múslimar séu hryðjuverkamenn? OK kannski einn brandari bara til að halda honum við fjöldann. En ekki 30 mínútur. Það er kallað að berja dauðan hest. Jafnvel SNL myndi vita að gefast upp eftir auglýsingahlé. Við skulum líka hafa smá átök í þessum handritum. Mun hún eða mun hún ekki geta borið fram gúrkusamlokur til að brjóta föstu á Ramadan? Hvenær byrjar Ramadan? Ohhhhh þetta er Emmy vinningsefni hér. Og persónurnar! Hvaða persónur?! Þær eru allar útklipptar úr pappa án þess að hafa neitt áhugavert til að fá okkur til að vilja fylgjast með þeim frá einni aðstæðum til annarrar. Það er tilgangurinn með ástandsgrínmyndinni. Við þurfum að hafa sterka, áhugaverða og kraftmikla karaktera svo að við séum stöðugt dregin að sjónvarpinu í hverri viku. Okkur verðum að vera sama um þessar persónur til að hafa áhyggjur af því hvaða vandræði þær eiga eftir að lenda í í næstu viku. Ef ég sé aldrei þessar persónur verður það of fljótt. Sem betur fer man ég ekki nöfn þeirra (ath. CBC - það er ekki gott merki). Og leikarinn er svo bragðdaufur. Það er meira vandamál í leikarahlutverkum en leikarunum. Ekkert af þessu fólki heldur í raun persónurnar sem þeir leika. Þeir virðast bara leika sinn hlut eins og þeir væru að vinna að kvikmynd vikunnar. Sitcoms krefjast leikara sem lifa og anda þessa persónu - fá okkur til að verða ástfangin af þeim - þar sem þeir verða óaðskiljanlegir frá persónunni sem túlkað er. Horfðu á hvaða bandaríska grínþætti sem er og þú munt sjá hversu auðþekkjanlegar persónur eru. Hluti af vandamálinu er að leikararnir virðast meðhöndla þetta verkefni eins og það gæti verið vettvangur fyrir stærri og betri hluti í stað þess að vera ein stór persóna þeirra ævinnar sem þeir munu eyða næstu 8 árum í að túlka. Það sýnir áhugaleysið á persónunum og verkefninu. En satt að segja, miðað við lélega hugmyndina og hræðilega skrifin, þá er ekki mikið fyrir leikarana að gera en að segja sínar línur og reyna að rekast ekki á nein húsgögn. Eins og annar skrifari nefnir, virðist þetta vera sjónvarpsmynd en ekki grínþáttur. Og leikstjórn eða skortur á því! Hvað get ég sagt, Kanada hefur svo mikla hæfileika, sjáðu hvað Comedy Channel er að gera með Puppets Who Kill and Punched Up. Horfðu á Trailer Park Boys (ekki myndina því hún beit stóra helíumhundinn). Horfðu á hvaða bandaríska sýningu sem er til að sjá möguleika hæfileika okkar þar sem það er þangað sem margar af stjörnunum okkar fara til að finna almennilega vinnu. Gefðu CBC kredit, þeir vita í raun hvernig á að byggja upp kynningu fyrir viðburð sem ekki er viðburður. Manstu eftir "The One"? Nei - jæja, ekki einu sinni reyna að læra nöfn persóna í þessari sýningu, þar sem það á örugglega eftir að fara eins og dodo. Við skulum öll vonast eftir fullkomnu ACTRA verkfalli svo að ekkert þessu líkt komi upp úr Ceeb í langan tíma á meðan.