Hér höfum við gáfulega blöndu af dæmigerðum Hongkong kvikmyndatökur, heimseyðingarþemum og snjöllri kvikmyndagerð. Ekki það að handritið hafi ekki sín stóru göt og nokkrar tæknibrellur eru svolítið ódýrar. En kvikmyndatakan er sjónræn skemmtun og hljóðrásin er fyrsta flokks. Blandan af hröðum atburðarásum og litríkum hægum, stundum næstum ljóðrænum þáttum, á sér engan samanburð í sinni tegund kvikmyndar, svo flokkun er frekar erfið. Næsta tegund er hamfara- eða hryðjuverkamynd með dýpri mannlegum og pólitískum nótum en venjulega. Vel þess virði að sjást um allan heim í kvikmyndahúsum. En ég vona að þetta sé fyrir svo margar aðrar (aðallega asískar) kvikmyndir áður og enginn virðist trúa mér. Því miður.