Ég horfði fyrst á þessa mynd á kvikmyndahátíðinni í Istanbúl árið 1994. Hún var svo góð að ég tók nokkra vini með mér og fór að sjá hana aftur í sömu viku. Persónurnar eru mjög vel leiknar og húmorinn hér og þar er magnaður. Það er vissulega mjög öflug hommamynd. Sum atriði láta þér líða eins og þú sért að horfa á þátt af Friends með miklu flóknari línum. Ég býst við að ég setji það í myndbandstækið mitt og horfi á það aftur í kvöld...