Það er alltaf ánægjulegt þegar rannsóknarlögreglumaður lýkur máli og glæpamaðurinn er dreginn fyrir dóm. Í þessu tilfelli veitir hápunkturinn mér enn meiri ánægju. Það er mjög ánægjulegt að sjá sjálfsagða glottið þurrkað af andliti Abigail Mitchell þegar hún áttar sig á því að fórnarlamb hennar hefur skilið eftir „dánarbeðsvitnisburð“ sem skilur ekki eftir vafa um sekt hennar. * pirrar mig. Hún er eigingjarn og krefjandi. Hún fær sína eigin leið með því að setja upp dásamlega „litla stelpu“ leik sem er vandræðaleg kona á hennar aldri. Það sem verra er, hún hefur nú stillt sér upp sem dómari, kviðdómur og böðull gegn eiginmanni látinnar frænku sinnar. Þegar Columbo er að nálgast of nærri reynir hún að trufla hann með því að hagræða honum til að halda ræðu fyrir áheyrendur af háum flokki. dömur. Hann snýr taflinu fullkomlega við með því að flytja mjög hlýlega og mannúðlega ræðu um raunveruleika lögreglustarfsins. Ekkert getur truflað Columbo frá leitinni að réttlæti. Endanlegri áfrýjun Abby til góðs eðlis er hafnað vegna þess að hann hefur of mikla sjálfsvirðingu til að vinna ekki vinnuna sína vel. Hér er ein staða sem þú getur ekki losnað út úr fröken Mitchell!