Ég sá fyrst veggspjald sem auglýsti þessa mynd á götu í Helsinki í Finnlandi í júní árið 2000. Það sem vakti athygli mína var sú stolta yfirlýsing þar sem öllum lesendum var bent á að myndin, þótt hún væri sjálf frönsk, hefði verið „bönnuð í Frakklandi“. Þegar ég kom heim til New York komst ég að því að eitt af "Art House" kvikmyndahúsunum í borginni var að sýna myndina og ákvað því (með finnskri unnustu minni) að sjá um hvað öll lætin snerust. Drengur, gerðum við það alltaf. Af ummælunum sem lesið var hér og umsögnunum vissi ég að myndin var ofbeldisfull og kynferðislega skýr. Ég var ekki endilega móðgaður af öðru hvoru þessara tveggja skilyrða, ég fór með opnum huga til að sjá hvað hafði truflað næmni gallískra frænda okkar. Líklega, eins og allir sem lesa þetta vita, fjallar sagan um tvær konur sem leggja af stað í glæpa- og morðgöngu í Frakklandi (myndin er með enskum texta). Líkindin við "Thelmu og Louise" endar þó með því; kynlífið er óvenju myndrænt (og í miklu magni) sem og ofbeldið (mikið til dauða og mikið blóð og önnur lífræn efni sem skvetta eftir skotáhrif). Á vitsmunalegu stigi mætti ​​halda því fram að Kjarni kvikmyndarinnar er tengsl kynlífs og ofbeldis (eins og það kemur fram í eina kyninu sem þessar konur þekkja: önnur er lítil vændiskona og hin hefur af og til unnið sér inn peninga með því að koma fram í klámmyndum. fara út í glæpi og morð, hafa yfirhöndina yfir kynlífsaðstæðum sínum, þeir bregðast aðeins við með sama ofbeldi og grimmd og þeir sjálfir þekkja og skilja. Það er hins vegar mikilvægt að hafa í huga að fórnarlömb hrakspár þeirra eru ekki aðeins hrollvekjandi menn áhuga á hrollvekjandi kynlífi, (þar af eru nokkrir) en saklausir vegfarendur, kona í hraðbanka, til dæmis, líka. Sjálfur skil ég ekki alveg hvers vegna endurteknar "klámmynda" myndirnar voru nauðsynlegar, (nema að lýsa líkamlegu snertingunni sem grimmilegri, ástríðulausri og niðurlægjandi) og óvægið áreitið varð frekar leiðinlegt eftir fyrstu kröftugu krampana. Þetta er gróf og gróf mynd, en í sanngirni er hún að fjalla um gróft og gróft fólk og jafn óþægilegt. aðstæður. Frá einu sjónarhorni er líf frönsku undirstéttarinnar kannað og það er ansi grátlegt; ferðasaga fyrir Frakkland er það örugglega ekki - kannski þess vegna sem Frakkar bönnuðu hana.