Þvert á meginreglur mínar, leyfi ég mér fyrst að koma með niðurstöðu, vegna þess að ég er nýbúinn að sjá þetta „listverk“ og er enn undir sterkum áhrifum. Lesandinn er beðinn um að afsaka sterkari orðaforða minn. Jæja, þessi mynd er alveg hræðileg, og ég myndi aldrei nenna að skrifa eitt einasta orð um hana, ef það væri ekki fyrir þá staðreynd að "44 mínútur" gerði mig veika til dauða, sem gerist sjaldan hjá mér. Sú staðreynd að ég borgaði fyrir það lætur mér ekki líða betur, sem og sú staðreynd að myndin átti skilið háa notendaeinkunn hér. Svo hvað er athugavert við myndina? Það hefur smart titil - "44 mínútur". Maður hugsar fyrst um "15 mínútur", sem er að vísu miklu betri mynd, en samt slæm í minni bók, og raunar má líkja þessu tvennu að einhverju leyti. En eins og heppnin vill hafa það, þá eru hlutirnir sem þeir deila verstu eiginleikar þeirra. Þeir eru báðir með herra Oleg Taktarov, sem með sinn sterka rússneska hreim uppfyllir augljóslega vinsælar væntingar og fordóma. Tilgangur hans er að höfða til kalda stríðsins. Æ, söknum við gömlu góðu tímana. Nú gef ég ekki í skyn að hann sé slæmur leikari, ég á eftir að dæma sanna frammistöðu hans, en hann er einfaldlega ekki sannur einstaklingur hér, hann er meira eins og erkitýpa. Hvernig einhver getur enn látið undan svona hlutum er algjörlega ofar mínum skilningi. Við getum viðurkennt nútíma bandaríska útlendingahatur hér. Málið í myndinni þegar Taktarov útskýrir fyrir félaga sínum að Rúmenar séu ekki Þjóðverjar og að þeir séu í Ameríku er sannarlega hláturlegur. Eigum við að gera ráð fyrir að mesta þrá hins ömurlega tvíeyki sé að verða "sannir" Bandaríkjamenn? Svo er það fjölmiðlamálið. Já, það virðist sem mest af því sem við lærum komi frá myndavélum, viðtölum og fréttamönnum. Leikstjórinn hefði átt að láta okkur finna taktinn í þeim 44 mínútum sem talið er að. Í staðinn leiðist hann okkur með viðtölum í gegnum myndina eins og í ódýrum sjónvarpsþætti, þar sem hann reynir að finna upp hjólið á ný. Í 15 mínútum er fjölmiðlamálið í aðalhlutverki. Málið er sett fram á þann hátt sem kennari ávarpar þröngsýnan nemanda, en það á skilið sérstaka athugasemd, við erum að einbeita okkur að 44 mínútum núna. Svo ég hef verið að reyna að greina tilgang þessarar myndar. Hvað er það? Til að veita áhorfendum góðan tíma? Til að vegsama vopn? Til að vegsama lögregluna? Lýsa ofbeldi? Ó já, lögregluþjónninn gefur ólögráða afbrotamanni Biblíuna. Svo það hlýtur að stuðla að friði og skilningi eftir allt saman? Ég held ekki, en ekki spyrja mig. Ég veit bara að ég hafði ekki gaman af þessu. Ah, Michael Madsen. Ég viðurkenni að ég er mikill aðdáandi. Ég vonaði að hann yrði ljós punktur, en ég hafði rangt fyrir mér. Það er samt ekki honum að kenna. Að lokum, að bera saman "eldkraft" við "viljastyrk" í lok myndarinnar var ein versta lína sem ég hef heyrt. Til að draga saman, á skalanum 1-10, gef ég henni hreina, óspillta 1.