Gestur frá framtíðinni segir heillandi sögu af tímaferðum, vináttu, baráttu góðs og ills -- allt með litlum fjárhag, barnaleikurum og fáum tæknibrellum. Eitthvað fyrir Spielberg og Lucas að læra af. ;) Kolya "Nick" Gerasimov í sjötta bekk finnur tímavél í kjallara niðurníddrar byggingar og ferðast 100 ár inn í framtíðina. Hann uppgötvar nánast fullkomið, útópískt samfélag þar sem vélmenni spila á gítar og skrifa ljóð, allir eru góðir hver við annan og fólk nýtur alls þess sem tæknin hefur upp á að bjóða. Alice er dóttir þekkts vísindamanns sem fann upp tæki sem heitir Mielophone sem gerir kleift að lesa hugsanir manna og dýra. Hægt er að nýta tækið bæði til góðra og slæmra nota, allt eftir því í hverjum höndum það fellur. Þegar tveir vondir geimsjóræningjar frá Satúrnus sem vilja stjórna alheiminum reyna að stela Mielophone fellur það í hendur 20. aldar skólastráksins Nick. Með sjóræningjana heita á ferðinni ferðast hann aftur til síns tíma, á eftir honum koma sjóræningjarnir og Alice. Ringulreið, rugl og fyndnar aðstæður fylgja í kjölfarið þegar hinir heppnu sjóræningjar reyna að blanda sér í jarðarbúa. Alice skráir sig í sama skóla sem Nick fer í og ​​sýnir ofurmannlega hæfileika í PE bekknum. Gallinn er sá að Alice veit ekki hvernig Nick lítur út á meðan sjóræningjarnir gera það. Einnig geta sjóræningjarnir breytt útliti sínu og breyst bókstaflega í hvern sem er. (Hmm, ég velti því fyrir mér hvort James Cameron hafi fengið hugmyndina að Terminator...) Hver kemst fyrst að Nick -- og Mielophone --? Frábær söguþráður, stanslaus ævintýri og frábær hljóðrás. Ég vildi að Hollywood gerði barnamyndir eins og þessa...