Slow, Slow, Slow... Það er engin leyndardómur eða spenna í þessari mynd. Ef þú áttar þig ekki á því hver „mólinn“ er á fyrstu tíu mínútunum hlýtur þú að vera heiladauður. Leyniþjónustan hlýtur að hafa verið það líka, því það tók þá alla myndina að setja hana saman. Það eru engar sannfærandi persónur í myndinni (ekki kvikmynd). Hraði myndarinnar er hægur, engin spenna er. Leigumorðinginn er frábært skot nema hann sé að miða á Michael Douglas en það eina sem hann virðist geta slegið á eru stórar rúður. Fyndnasta atriðið í myndinni er þegar forsetafrúin segir kóðaorðið í and-klimaktískum endi. Það er fáránlegt að hlæja upphátt. Að minnsta kosti sex manns stóðu upp og fóru snemma úr myndinni. Ég hefði gengið til liðs við þá ef ég hefði ekki setið í miðri röðinni. Ég myndi ekki mæla með þessari mynd við neinn.