Perry Mason: The Case of the Fatal Fashion finnur að Perry og Della Street í New York fá verðlaun frá American Bar Association. Ósigrað réttarmet ætti að fá viðurkenningu myndi ég halda. Engu að síður, vinkona Della, tískuritstjórinn Diana Muldaur, verður handtekin fyrir morð á keppinautnum, Valerie Harper og raunar Raymond Burr og Barbara Hale verða vitni að árekstrum á milli þeirra tveggja á flottum matsölustað. Hedda og Louella líta út eins og skólastúlkur. Auðvitað á Harper fjölda annarra sem elskaði hana jafn mikið. Sami gerandi rak líka fatahönnuð sem hefði getað afhjúpað einstaklinginn. Þetta kastar Perry ásamt traustum rannsóknarlögfræðingi sínum, William Moses, í bandalag við nokkra mafíósa. Svo virðist sem hönnuðurinn hafi verið frændi mafíuforingja sem vill líka sýna réttlæti á sinn venjulega hátt. Eitt sem ég gat ekki fengið er þegar Moses og mafíósinn Robert Clohessy hafa uppi á gerandanum, þá trúi ég því ekki að lögreglan hafi heldur ekki fylgt málinu af krafti. Auðvitað hefur Clohessy einhvern aðgang að heimildum sem löggan hefur bara ekki. En besti hluti þessarar tilteknu Mason-færslu er Scott Baio þar sem ungi, frekar fullur af sjálfum sér, aðstoðarhéraðssaksóknari sem kynnir sig fyrir Raymond Burr og sagði hvernig hann lærði allt mál hans og hlakkaði til að berja hann. Foolish Boy. Reyndar er uppáhaldssenan mín Burr og Baio á hliðarbar með dómaranum. Baio vildi endurupptaka mál sitt og bæta við vitni og kom tilbúinn og undirbúinn með fordæmi. Burr grípur hann óvarlega og segist ekkert hafa á móti nýja vitninu og heldur síðan áfram að rífa vitnið í kross við yfirheyrslu. Algjörlega ómetanlegt.Scott Baio er það besta í þessari tilteknu Perry Mason mynd og það ætti að sjást fyrir hann einn ef ekkert annað.