Ég hef séð ansi margar myndir frá Austurlöndum fjær undanfarið.....sumar voru frábærar (Battle Royale, Infernal Affairs, the Eye) og sumar ekki svo frábærar (Versus, The Triple Cross). Svo eru til eins og Uzumaki og Returner, sem þótti gölluð, hafði ég samt gaman af. Grunnforsendan felur í sér hin dularfullu og skelfilegu áhrif sem vaxandi þráhyggja fyrir spíralum hefur á samfélag. Hljómar kjánalegt? Já, það var það sem ég hélt. Í fyrsta lagi það góða. Stefnan var í hæsta gæðaflokki, vissulega svolítið yfir höfuð á stöðum en aldrei síður áhugaverð og stílhrein. Í öðru lagi var sagan frumleg og eins og aðrir rithöfundar tjáðu sig mjög lovelace-esq...það var áhugavert. Það sem það minnti mig þó mest á var snemma Cronenberg; myndir eins og Shivers og Videodrome. Leikurinn var ekki frábær, en ekki of hræðilegur heldur. Ef ég á að vera heiðarlegur leiddist mér reyndar á nokkrum tilfellum....Mér fannst hraðinn sérstaklega í upphafi vera svolítið hægur. Helsta vandamálið mitt var að það var of kjánalegt og fyndið til að vera sannur hryllingur, og samt ekki nógu mikið til að geta talist gamanmynd. *SPOILERS* hér að neðan.*SPOILERS* Nokkrar góðar senur (þvottavél =)) og mér leist vel á lokaskotið/talsetninguna. Í fyrstu fannst mér þetta enda allt of skyndilega en um 20 sekúndum síðar áttaði ég mig á merkingunni og líkaði endirinn. Hins vegar, vegna skorts á alvarleika í sögunni, ásamt ofurtengdum atriðum eins og fréttaskýrslunni í skólanum, kom það fram að mér þótti ekki vænt um persónurnar í lokin. Lokaatriðið sem átti kannski að vera dálítið átakanlegt, á meðan í raun og veru gat mér ekki verið alveg sama um stelpuna eða kærastann hennar. *SPOILERS END*Svo á heildina litið líkaði mér nokkuð við þessa mynd, en hún pirraði mig og ég held að það hafi verið raunverulegur möguleiki auk nokkurra góðra atriða. Nokkrir aðrir punktar, aðalstelpan er frekar falleg og sæt og lagið sem spilar í lokin er líka gott. Ég gaf henni 7/10.