Þvílíkur óáhugaverður hodge-podge. Það hefði getað verið eitthvað meira en ekkert hugmyndaflug virðist hafa farið í handritið eða leikstjórnina. Maður er dæmdur fyrir morð af eiginkonu sinni og elskhuga hennar. Samsærismennirnir gera nokkuð rækilega vinnu við að láta hann líta út fyrir að vera sekur. En maðurinn (Richard Thomas), en geðskýrslur hans sýna að hann sé „stöðugur“ og „ímyndunarlaus“, tekst að flýja úr fangelsinu, berja það í strandhús samsærismannsins og taka upp á laun samtal þeirra á milli þar sem þeir sýna sekt sína. Svo sleppir hann óvart segulbandstækinu með öllum sönnunargögnum í sjóinn en nær að ná því. Hann sýnir mikla sköpunargáfu og spunahæfileika fyrir hugmyndalausan gaur, ef þú spyrð mig. Spólan er nú skemmd vara en það er nóg til að brjóta niður elskhuga eiginkonunnar og hann grætur út játningu sína. Vondu fólki er refsað. Góðu fólki er bjargað. Staðsetningarmyndatakan er áhrifamikil. Strandhúsið er ekkert annað en tré að utan sem kastað er upp á lóð Fort Fisher Battlefield á Cape Fear skaganum. Húsið var rifið strax eftir að framleiðslunni lauk. Það er fallegur staður. Því miður er svolítið erfitt að sjá það vegna þess að einhver virðist hafa skotið hvert atriði í gegnum sokkabuxur sem strekktar eru yfir myndavélarlinsuna. Þetta er allt mjög óljóst. Og þrátt fyrir alla náttúruprýðina á staðsetningunni fær áhorfandinn aldrei raunverulega tilfinningu fyrir stað, hvernig sandinum líður, áferð gráa börksins á gremjulegum sígrænum plöntum. Leikurinn er í lagi en flytjendurnir hafa ekkert mikið að vinna með. Besta frammistöðuna, eins og oft vill verða, gefur Dick Olsen sem slyngur en ekki samúðarlaus verjandi. Virginia Madsen geislar af vantrú með hverjum augnháraslagi hennar. Ted McGinley er innan sviðs síns sem siðlaus veiklingur. Tónleikurinn blandar saman hinu ógnvekjandi og dularfulla og er áhrifaríkt. Ef þú vilt heyra frumritið, sem þetta var rifið af, leigðu þá "Vertigo" eftir Hitchcock og hlustaðu á spennuþrungið þema Bernards Hermanns. Ég get ekki hugsað mér neina sérstaka ástæðu til að ná þessu nema algjör leiðindi.