Ég elska Seth Green. Framkoma hans á THAT 70s' Show er alltaf þess virði að horfa á en í gærkvöldi fannst mér nauðsynlegt að endurskoða þáttinn. Fjórir einhleypir ungir krakkar erfa íbúð í New York sem flest okkar myndum deyja fyrir. Amman hlýtur að hafa verið erfingja til að hafa svona pláss til að byrja með. Þannig að mér fannst að þörfin fyrir raunsæi hefði átt að koma fram. Engu að síður var söguþráðurinn um að fjórir bestu vinir fengu þessa íbúð ekki trúverðug. Ég hefði verið himinlifandi ef þau þyrftu að flytja inn til annars foreldra sinna sem hefði veitt frábæran húmor og óvirkan um uppsetningu þáttarins. Það virtist ekki vera mikill húmor í því. Ég er aðeins að horfa á það vegna þess að það kemur fyrir My Name is Earl á vinningskvöldi á fimmtudagskvöld. Ég held að þeir ættu að fara aftur, hætta þessari seríu og byrja upp á nýtt. Okkur vantar fleiri fjölskylduþáttaröð. Hvernig væri að Seth og vinir hans fluttu inn til vitlausra foreldra hans í úthverfi eftir að eldur brennur stað þeirra. Þeir gætu látið Dabney Coleman leika föðurinn og Christine Estabrook, leika móðurina og óstarfhæf systkini. Listinn yfir möguleika með einhverjum eins og Seth Green er endalaus og netið er að sprengja það.