Ég...ég veit ekki hvar ég á að byrja. Dragon Hunt gæti bara verið versta kvikmynd kvikmyndasögunnar. Jafnvel Anus Magilicutty var betri en þetta, þar sem hann var viljandi slæmur. Sýningarstelpur? Nei, hún hafði kitsch gildi og var tæknilega vel gerð mynd. En Drekaveiði tekur kökuna og borðar hana, ælir henni svo aftur upp og gefur heimilislausum manni hana að borða. Þetta er svo mikil svívirðing. Leiklistin, ef svo má segja, er gróf. Það hefur ekki sjarma spunaleiks, svo það verður að vera handrit, en það er kveðið upp með næstum illgjarnum tón af lélegum gæðum. Nokkrar línur voru fluttar á þann hátt sem sýnir að leikararnir (eða í rauninni, fólkið á skjánum) annaðhvort iðrast þess að tengjast þessari mynd eða voru að hugsa um sérstaklega gamansaman brandara úr Saturday Night Live, sem þeir höfðu horft á áður en þeir komust fyrir framan. myndavélin. Ég gæti skrifað þrjár málsgreinar í viðbót um gæði leiklistarinnar í þessari mynd, en ég og þú viljum ekki heyra það báðir. Förðunin og tæknibrellurnar (sem er það eina góða í flestum myndum) var hlæjandi slæmt. Andstæðingurinn, sem heitir svo fáránlegt að ég man það ekki, er með Mohawk límdan ofan á hausinn á sér. Já, límdur við höfuðið á honum. Og þú getur séð að það er límt á líka, ef þú horfir á staðinn þar sem það mætir hauskúpunni hans, sem er með hauskúpu, þá sérðu plastræmu, ekki ósvipað og á fölsuðum augnhárum. Sem betur fer er hann nokkurn veginn eina dæmið um neina förðun í myndinni. Það er líka hræðileg persónuþróun, svo létt sé sagt. Konurnar, sem eru undarlega grófar meðhöndlaðar af meintum góðviljaðum fuglabræðrum (og ég meina, þeim er virkilega ýtt í kringum sig), eru ekki bara ljótar heldur...gáp... þær vita ekki hvað þær eru að gera! Í einni senu kveikja þeir á ástvinum sínum sem virðast vera sýndir, sameinast enn ljótari vonda kallinum og hrýta svo kók. Þeim tókst greinilega að koma í hendurnar á mjög góðu kókaíni því þau fóru að hristast og hlæja JAFNVEL áður en allt fór upp í nasirnar á þeim. Frábær tímasetning stelpur! Auk þess klæðast þeir hræðilegu dóti, fötum sem tilheyra eingöngu seint á níunda áratugnum og snemma á tíunda áratugnum. Á heildina litið er þessi mynd, þessi mynd, þessi sóun á kvikmynd ætti ég að segja, líka tímasóun. Að horfa á það mun meiða þig og mun krefjast þess að ekki aðeins trú þinni sé stöðvað, heldur einnig heila þinn. Ef þú vilt grýta þig með vinum þínum og hlæja gott, athugaðu hvort þú getur fengið þessa mynd (þú verður líklega að hlaða henni niður) annars skaltu ekki einu sinni hugsa um hana. Vona að ég hafi verið hjálpsamur.