Það kemur ekki á óvart að Busey hafi síðar þróað æxli í sinusholi sínu, þessi mynd er líka léleg ákvörðun, en ég naut þess að fullu. Fyrstu 5 mínúturnar eru óhugsandi 5 mínúturnar í hvaða kvikmynd sem er; leiðinleg, slæm samræða, og svo, með Spiderman-stöðu, öskrar Busey bestu-verstu línu í nokkurri mynd sem nokkurn tíma hefur verið búin til..."versta martröðin þín!" Ég hóstaði upp smá eggjum mínum hlæjandi svo mikið. Sú lína hljómar svo vel að hún toppar meira að segja hina alræmdu „hi Freeze, I'm Batman“ línu Clooney. Önnur klassísk augnablik er að Busey er stöðugt í uppnámi fyrir fólk sem minnir hann á að hann hafi drepið fyrrverandi CIA félaga sinn...sem hann gerði með því að skjóta hann óvart í brjóstið (allt gert mögulegt með ofur-slow-motion flashback röð sem gerir það að verkum að horfa á málningu þurrt virðast spennandi). Það er öskubakka á nads, högg í andlitið og "það var ekki mér að kenna og þú veist það!" Jæja, myndefnið sýnir að hann saknar vonda mannsins og lemur vin sinn, svo... Önnur öskur upphátt verða að vera fyrrverandi vinkona hans sem sleppir handsprengju til jarðar til að gera honum kleift að komast undan - áætlun sem stríðir öllum rökfræði, eðlisfræði og fáránleika. Og að lokum, þegar McBain stekkur út úr Thunderblast í miklum skæruhernaði og byrjar að hlaupa og hindrar lítinn hlut, þá bleyti ég mig næstum. Sumt af langbestu verkum Busey, leigðu eða keyptu það í dag "butthorn!" Atkvæði mitt er fullkomið 10 (á kúlumælinum semsagt).