Surface, allt frá þeim degi sem plaggið hennar sýndi fyrst sumarið 2005, var tossandi. Annars vegar virtist hún svo víðsýnn og söguþráður að vegfarandanum fannst eins og hún myndi virka betur sem kvikmynd (eða fleiri). Auk þess leið eins og þetta væri tilraun NBC að „Lost-killer“. Á hinn bóginn gæti maður hafa áttað sig á því að sagan var of víðfeðm til að segja hana í einni eða tveimur kvikmyndum og aðdáendur Lost virtust forvitnir. Þannig að eftir eitt (og hugsanlega eina) þáttaröð á NBC er þátturinn í óákveðnu hléi sem gæti annaðhvort sett það í hvelfinguna, á Sci-fi, eða fyllt upp í skarð NBC sumarið eða haustið 2007 eða lengra. Einkunnir hennar voru nokkrar af þeim betri á netinu (sem er ekki að segja mikið), en þátturinn hefur verið tekinn úr lofti án raunverulegrar opinberrar tilkynningar um framtíð hans. Svo, er það þess virði? Yes.Surface fylgir áframhaldandi söguformi, knúið áfram af söguþræði með nánast engum uppfyllingarþáttum. Næstum allt sem gerist í þættinum er mikilvægt fyrir söguþráðinn, líkt og kvikmynd. Engir uppfyllingarþættir, sem valda þér sársauka þegar þú misstir af þætti. Samt hjálpaði tvíhliða þátturinn að bæta upp fyrir það; Stórir hlutir virðast gerast í hverjum þætti, en þar sem það líður eins og kvikmynd lýkur þú hverjum þætti eins og lítið hafi gerst og þig langar í meira! Þessi eiginleiki sýningarinnar sýnir þó hversu frábær hún er. Leikmyndin er traust; aðalhlutverkin þrjú, þar á meðal hina fallegu Lake Bell sem Laura Daughtery, skiluðu traustum frammistöðu í hverjum þætti, hver knúin áfram af sínum eigin ástæðum fyrir því að finna/rannsaka verurnar. Aukahópurinn, þar á meðal Ian Anthony Dale og stutta frammistaða Rade Serbedzija, fylla leikhópinn vel. Sagan byrjar seint (eina eftirsjáin mín; hún tekur í raun ekki upp fyrr en eftir 3-4 þætti í stuttu 15 þáttaröðinni), en seinni hluti tímabilsins bætir það upp. Sjónræn áhrif eru töfrandi (kjálkinn mun falla þegar þú sérð yfirsýn yfir eina af skepnunum „ráðast“ á skip). Mörg vandamál þáttarins er hægt að laga með því að kaupa heila fyrstu þáttaröðina og ekki þurfa að bíða viku (eða þrjár) til að horfa á næsta þátt. Í stuttu máli, ef þú hefur misst af fyrstu þáttaröðinni og þú ert forvitinn, farðu aftur og horfðu á það. Það er enginn Twin Peaks hvað varðar sérkennilega, en háhugmyndaeðli hennar setur í bandalag við það, Lost, og aðrar svipaðar sýningar, með hæfileika fyrir hasar og ævintýri. Njóttu þess.