Ein af þessum "coming of age" myndum sem ætti að hafa nostalgíu til fullorðinna og lofa krökkunum. Þessi mynd hefur hvorugt. Það er léleg afsökun að láta líkama Sylviu Kristel tvöfalda ærslast við dónalegan Eric Brown. Til að gera illt verra er myndin annað hvort kjánaleg eða heimskuleg þegar hún reynir að vera fyndin, kynþokkafull eða dramatísk. Hlæja vandræðalega þar sem við eigum að trúa því að unglingur myndi fara einn með að jarða látna konu í framgarðinum hans. Hugsaðu kröftuglega um hvers vegna kona fræg fyrir Emmanuelle þarfnast líkama tvöfalda. Eftir því sem myndin hélt áfram og áfram fór ég að ímynda mér blending af einkakennslu og Little Miss Millions sem fékk Sylvia Kristel til að tæla Jennifer Love Hewitt sem Howard Hesseman gerir okkur nostalgíska fyrir WKRP. Horfðu á þetta til að hlæja að heimsku annarra, eða fyrir frammistöðu Ed Begley Jr., eða til að spá í hvernig Sylvia Kristel myndi líta út með Jennifer Love Hewitt. En ég get gefið þér hugmynd um lexíu þína, vertu í burtu frá kvikmyndum með Sylviu Kristel sem eru ekki Emmanuelle.