Heart of Darkness, stutt skáldsaga eftir Joseph Conrad um græðgi, spillingu og ferðalög um Afríku var vægast sagt leiðinleg lesning. Sögumaðurinn fylgir Marlow, sjómanni sem ferðast inn í Afríku til að bjarga Kurtz, nokkuð undrabarni í fílabeinskaupmanni sem á að hafa klikkað, þessi niðurstaða kom upp þegar fílabeinið hætti að koma inn í aðalhöfnina. Uppistaðan í sögunni er að Conrad skrifar ríkulega um umhverfið, hann setur sviðsmyndina frábærlega, en hugsanlega aðeins of mikið. Sagan virtist meira eins og vatnslitamálverk, öfugt við hina hæglátu, vægu hasarsögu sem Conrad gæti hafa ætlað að koma út. Stundum gerist það að eftir að þú hefur lesið bók gæti það kannski hjálpað til við að passa suma hugsanir við þá sem hafa lesið bók. í bókinni, eða öfugt. Ekki svo með Heart of Darkness, jafnvel með aukahlutverk meistaraleikarans John Malkovich ruglaði myndin mig aðeins meira, það virtust engar raunverulegar aðalpersónur í myndinni, enginn stóð upp úr fyrir hina, ekkert af víðtæku táknmálinu var útskýrði. Það var vægast sagt frekar bragðdauft og pirrandi. Hvað höfundinn varðar, er The Heart of Darkness sannkallað meistaraverk í stuttri skáldsögu, það snertir mjög alvarleg efni, lygar Marlows og græðgi Kurtz. Það er ekki bók til að taka létt og kemur þér í frekar dapurt skap. Svona bók finnst mér kannski vera of þung fyrir marga. Ég myndi hins vegar mæla með þessari bók fyrir þá sem þrá dapurlega gervihasarsögu án þess að kennslubók hafi hamingjusaman endi.