The Woman In Black er frábær í alla staði. Það er skelfilegt, spennuþrungið og svo raunsætt að þú getur í raun séð það gerast í raunveruleikanum. Ég sá þetta fyrst í sjónvarpinu árið 1989 og með slökkt á öllum ljósum og hljóðstyrknum var þetta sennilega hrollvekjandi upplifun allrar ævi minnar. Mér tókst að ná í eintak og nú passa ég mig á að koma með það út á hverjum hrekkjavöku og sýna það of grunlausa fjölskyldumeðlimi, sem hafa ekki hugmynd um hvað þeir eru í gangi, og það eina sem ég get gert er að hlæja af gleði. Hvað myndina varðar: Hún byrjar með ungum lögfræðingi að nafni Arthur Kipps, sem er falið af fyrirtæki sínu að fara til kaupstaðarins Crythin Gifford til að gera upp skjöl nýlátins skjólstæðings - frú Alice Drablow. Þessi mynd byrjar sem sæmilega traust og áhugaverð draugasaga. En þá mætir Arthur í jarðarförina og upp frá þeirri vettvangi erum við ekki örugg. Við erum stöðugt á öndinni og nagum neglurnar og það heldur áfram í næstu klukkutíma eða svo, þar til síðasta, spennandi lokaatriðið er. Viðvörun til allra nýrra áhorfenda samt: ekki horfa á þetta ein...