Því miður hefur þessi mynd lengi verið ófáanleg (eins og önnur veggspjöld hafa bent á), en þetta er eitt af ómissandi leikritum kreppunnar miklu, ljóðrænt og áhrifamikið drama um ást sem gerist í smábæ. Það sýnir sýningar eftir Spencer Tracy og Lorettu Young sem eru næstum því bestu á ferlinum og það er frábært dæmi um hvernig leikstjórinn, Frank Borzage, gat skapað nánast ævintýralega áreiti í kringum þætti fátæktar, glæpa og glæpa. hræðilegt félagslegt misrétti, sem sannar bara hversu sannarlega rómantískir og andlegir hæfileikar hans voru. Þessi mynd sýnir hvernig ástin lifir af innan um vanlíðan og örvæntingarfulla neyð og hún er algjörlega lífseigandi. Þetta er algjört meistaraverk tímabilsins og er mynd sem á skilið að vera almennt þekktari.