Þessi mynd fannst mér frekar skemmtileg áhorf, ég meina hún var ekki frábær en hún var ein af betri hryllingsmyndum upp á síðkastið. Það virðist hafa verið lágt, næstum ríkisbætur, en það hefur sína sjarma eins og yndislegu dömurnar í því. Stemningin var líka góð (sem er það sem vantar í helvítis margar hryllingsmyndir þessa dagana). Leiklistin var dæmigerð 80's low budget mál þitt, að ef þú veist það ekki er að það er "dud" leiklist. En það er það sem kvikmyndir Lucio Fulci voru fullar af, þeim líkar að þessi mynd hafi andrúmsloft það sem þeim vantaði í söguþræði og peningum o.s.frv. Þeir bættu meira en upp fyrir í hryllingnum og hryllingnum og andrúmsloftinu fyrir myndina sem hún er sjálf. týpísk hryllingsmynd á lágu verði sem hægt er að horfa á, ég horfði á hana alla leið og ég elska hryllingsmyndir. Ég hef séð kvikmyndir þar sem ég slekkur bara á innan við 10 til 20 mínútum eða sit og spóla henni áfram ef það er á myndbandi, eða sleppi atriði á DVD disknum. Þessi mynd fékk mig ekki til að vilja gera það, ég sat og horfði á hana alla leið til enda, án þess að vilja sleppa hlutum. Ég hefði hins vegar viljað það ef uppvakningategundin í þessu væri aðeins skelfilegri eins og þau voru um það bil eins skelfilegar og að hafa Freddy Kreuger sem barnapíu, ekki. En í alvöru, ef þeir væru aðeins betri, þá hefði það kannski verið fullkomnun á lágu kostnaðarhámarki. Tónlistin í þessari mynd var í toppstandi, tilvalin hryllingstónlist svo það var. Ég hef séð hryllingsmyndir þar sem tónlistin er góð eða í meðallagi en hún hefði getað verið betri, guði sé lof þó að þessi mynd hafi ekki verið neitt af Metal tónlistinni í henni. Ég hef verið harður Metal aðdáandi síðan 1990 en í hryllingsmyndum skemmir metal tónlist það, myndin missir andrúmsloftið mikið þegar einhver tegund af tónlist er spiluð önnur en nótur. Svo ég er feginn að það var engin tónlist í þessari mynd nema bara dæmigerða skorið þitt sem var frekar hrollvekjandi, vel gert. Það hefði samt getað notað "Profane Grace - Epitaph Of Shattered Dreams" á það. Þar sem það er hljómborðstónlist engir gítarar ekkert ekkert nema "virkilega" hrollvekjandi hljómborðslög. Eins og lag eitt „Forever Sleep“ heyrirðu vindinn blása alla leið í gegnum það og einhverja gæsahúð sem framkallar hljómborðstónlist sem fylgir því. Alltaf lagið á þeim geisladisk er það sama, tilvalin hryllingstónlist þegar hún er best, hún hefði hentað þessari mynd fullkomlega. Eina óaðlaðandi skvísan í myndinni fyrir mér var sú sem fékk chibbed/drep (eða það er okkur haldið til haga) og hengdi upp sem fuglahræða, bara til að losna og reyna að flýja síðar. Önnur önnur kona í myndinni var svo sannarlega yndisleg, stórar 9 af 10 fyrir þær allar nema sú sem ég nefndi hér að ofan. Ég vildi óska ​​að Hollywood (almenna hliðin á hlutunum) myndi gefa pening til Romero og stráksins sem gerði þessa mynd. Þar sem að það er miklu betri ákvörðun að gefa þeim það fyrir kvikmyndir en að gefa það brúðuleikara sem heitir Paul Anderson af "resident evil" hakkinu. Vel gert krakkar, það er ekki slæmt, alls ekki slæmt, ég elskaði þáttinn á lokatextarnir þegar þeir héldu áfram að sýna þér bút af þeim að búa til myndina (á bak við sviðsmyndina) Það eru ekki margar myndir sem gera svona hluti, sem mér fannst bæta aðeins við myndina, þar sem hún sýndi þér líka nokkrar myndir og það er alltaf gott ef þú spyrð mig. Einkunn fyrir þessa mynd 8/10, einkunn fyrir yndislegu dömurnar í myndinni 9/10, einkunn fyrir andrúmsloftið í myndinni 9/10, einkunn fyrir einkunn fyrir myndina 9,5/10.