Ég var ánægður með að þessi mynd komst án allra meintrar dýptar í allt of mörgum gervialvarlegum kynþáttamyndum. kynþáttur var eitt mál, já, en það var líka klassi...og tryggð...og heiðarleiki, o.s.frv. Ég elskaði líka þá hugmynd að ástarsambandið væri ekki eingöngu bundið við „skreytingar“ í útliti hvorrar persónunnar. Eru ekki skilnaðardómstólar okkar (beggja vegna Atlantshafsins, ég leyfi mér að fullyrða!) fullir núna af nógu mörgum pörum sem héldu að „líta vel út. saman.' er allt sem þarf til að gera traust hjónaband? hvað sem því líður þá var blíðan og næmni beggja persónanna nógu þykk til að klippa inn ástarsenur sem hefðu fært regnboga á hvaða leiðinlega daga sem er! með öðrum orðum, létt í lund sem er alls ekki léttvægt!