girlfight er að nota vel þekkta formúlu eins og einhver benti á, hins vegar hef ég séð fullt af myndum sem gera þetta ekki svona vel eða eru ekki svona trúverðugar. ég trúi því að það sé á endanum auðveldara fyrir konu að sýna persónuna samkennd og þannig finnst hún snert af myndinni. myndin er hvetjandi bæði andlega og líkamlega, jafnvel þó að líf þitt og umhverfi væri allt öðruvísi og ég held að áhorfandinn geti enn græða mikið á því að sjá þetta. þó það hafi tekið mig 5 ár að byrja í hnefaleikum og íþróttum almennt, þá er þetta myndin sem gaf mér neistann.þannig að söguþráðurinn er kunnuglegur/algengur. leikarar eru góðir. en hugsanirnar um að það geti kveikt eru það sem gera það yfir meðallagi að mínu mati. það hafði mikil áhrif á mig og ég veit að ég er ekki sú eina.