Á tímum stóra stúdíókerfisins voru djöfullegustu ákvarðanirnar teknar. Gamli góði al-ameríski James Stewart kemur fram sem Ungverji í The Shop Around the Corner. Hefði ég verið að leika myndina hefði hluti Kralik verið fullkominn fyrir Charles Boyer. Hreimur hans í bland við alla aðra evrópska hreim hefði ekki verið neitt. Stewart átti við sama vandamál að stríða í Mortal Storm líka með Margaret Sullavan. Margaret Sullavan var algengasta aðalkonan hans á skjánum, hann gerði fjórar myndir með henni. En er bara þessi þar sem hvorugur þeirra deyr. Sullavan og eiginmaður hennar Leland Heyward þekktu Stewart á sínum tíma þegar hann var erfiður leikmaður í New York. Reyndar var eiginmaður Sullavans góður vinur Stewarts Henry Fonda á þeim tíma. Ég held að aðeins Clark Gable hafi getað haldið því áfram að vera Bandaríkjamaður í hópi annarra sem ekki eru Bandaríkjamenn í Mutiny on the Bounty. Stewart í The Mortal Storm var þýskur en allir aðrir leikmenn voru líka bandarískir svo ekkert stóð upp úr. En ef þú getur samþykkt Stewart, þá muntu sjá fína kvikmynd frá Ernest Lubitsch. Söguþráðurinn er frekar einfaldur, karl og kona sem vinna í stórverslun í Búdapest ná ekki saman í eigin persónu. En svo virðist sem þeir eigi í bréfaskiptum við nokkra nafnlausa aðdáendur sem reynast vera hvor annar. Vinnuveitandinn Frank Morgan grunar líka að Stewart hafi ranglega verið að kanodda með konu sinni. Þrátt fyrir að forystan sé í lagi og Frank Morgan fari frá sínu venjulega ruglaða sjálfi, eru tveir leikmenn sem koma best út, Felix Bressart og Joseph Schildkraut. Bressart á mín uppáhalds augnablik í myndinni þegar hann fer í loftið eftir að Morgan byrjar að spyrja fólk um skoðanir. Hann gerir sjálfan sig mjög af skornum skammti. Og Joseph Schildkraut, sem er alltaf góður, er bara frábær sem grimmur litli ormurinn sem er stöðugt að kyssa Frank Morgan. Þú hatar svoleiðis fólk virkilega, ég hef þekkt of marga eins og Schildkraut í raunveruleikanum sem eru í skrifstofupólitík 24 tíma á dag. Sorglegt að það skili sér mikið af tímanum.