Hugmyndin á bakvið þessa mynd var góð. Verst að það var ekki vel skrifað. Það var góð hugmynd að setja Sidney Poitier sem FBI umboðsmann og hann stóð sig frábærlega. Tom Berenger þekkir aftur á móti aðeins eina tilfinningu í flestum kvikmyndum sínum, reiði. Persóna Kirstie Alley hefði getað verið frábær, og jafnvel sýnt nokkra möguleika einu sinni, en rithöfundurinn sleit okkur virkilega með því að gera hlutverk sitt að mestu hjálparvana konu. Þetta var algjörlega í ósamræmi við þá sterklega sjálfstæðu persónu sem hún átti að vera. Mér er samt sama um leik Alley. Myndin hefði átt að enda um fimmtán mínútum fyrr en hún gerði. Leikstjórinn mjólkaði kúna þurra fyrir hina ótrúlegu lokaaðgerð. Ég mun hafa þetta í safninu mínu aðeins sem dæmi um frammistöðu Poitier.