Eins og annar gagnrýnandi IMDB hefur sagt, byrjar þessi mynd aðeins hægt, en verður töluvert betri eftir því sem á líður. Já, það er gefið út af Roger Corman, og já, það fer yfir sumt af sama þemagrunni og miklu hærri fjárhagsáætlunarforverar eins og FATAL ATTRACTION og POISON IVY. Hins vegar er það að setja saman feril eiginkonunnar sem upprennandi blússöngkonu gegn einmanaleika eiginmannsins sem safnast saman og næstum freudískri þörf hans fyrir að fylla upp í tilfinningalegt og líkamlegt „tómið“ eða „gatið“ á meðan hún er í burtu ásamt snjöllri notkun á lágmarksbrellum og stillingum. vel gert. Með því að nota mjög fáan fjölda staðsetningar og persóna, og einnig að nota vatn í næstum hverri senu, bæði sem hreinsandi og drukknandi myndlíkingatákn út í gegn, minnir þessi mynd mig, þó hún þjáist greinilega af litlum fjárhag, á margan hátt á hið fullkomnari nýlegri atburðarás, þ.e. frönsku myndin "SUNDLAUG" sem mér sýnist að minnsta kosti hafi fengið að láni í ríkum mæli nokkrar gagnlegar hugmyndir úr "UPP Á MÓTI AMANDA." Með smærri verkfærasetti heldur UP AGAINST AMANDA spennu sinni með frumlegri, örlagaríkri sýn á að gefast upp fyrir einstaka lostafullum freistingum sínum, en gerir þetta jafn vel eða betur og aðrar myndir í þessari tegund. The útúrsnúningur á stjúpföður misnotkun Amöndu í fortíðinni (aftur, mjög freudískt) er líka mjög einstakt í þessari tegund og áhugavert. Ég er sammála öðrum áhorfendum um óvænt og samúðarfull viðbrögð við vanda Amöndu sem þessi þáttur sögunnar vekur. Leikhópurinn er frábær finnst mér.