Þvílík vonbrigði. Söguþráðurinn er svo einfaldur - "góðu krakkarnir gera stundum slæma hluti og vondu gera stundum góða hluti" - klæddur í kynþáttaumhverfi til að láta það virðast snjallt, fágað og þroskandi. Það er það ekki. Það skortir hvers kyns fíngerð. Allt sem gerist er símritað og síðan endurtekið ef þú misstir af skýringunni. Til þess að kvikmynd sem þessi geti sannfært og hreyft við áhorfendum þarf hún að tákna tvíræðni persónanna og hvata þeirra og gjörðir; ekki bara birta það sem röð 180 gráðu breytinga á athöfnum hverrar persónu. Á miðjum leiðinni vildi ég virkilega ekki eyða tíma í það, en ég hélt að ég myndi halda mig við það ef það myndi lagast; stór mistök, þá hefði ég átt að hætta - það versnaði einfaldlega.