Allt í lagi, þetta er ekki í samanburði við sprengikraftinn í upphafsröð fyrsta hlutans; né heldur sjónrænt áfallsgildi þess; né heldur, að því leyti, til melankólískrar spennu seinni þáttarins. Nei, það er furðu og hressandi öðruvísi (fyrir utan að sjálfsögðu tvo aðalleikarana). Framúrstefnuleg atburðarás með tungu í kinn knýr persónurnar hver til annarrar þvert á tegundir og tungumál með nánast þyngdarafli. Augnablik áhrifa-niðurstöðu er val þitt á: a) Shakespeare myndlíkingu um lífið og mannkynið í teiknimyndabúningi; b) sublimation ofbeldis í samkynhneigð; c) gamansöm sprenging á ómögulegri uppbyggingu. Allt fram að þeim tíma er enn minna ótvírætt. Mælt er með því fyrir óviðjafnanlega kvikmyndaáhugamenn sem hafa ekkert á móti því að elta foie gras með pylsu; varúð við þá sem eru með fágaðri góma.