Hvílík aðlögun. Það versta var tónlistin. Saxófónmúsík og hljóðgervlar leika í sögu sem gerist í byrjun 1800?????? Eina persónan sem leiddist mér ekki að sofa var Robert Hardy. Ég þurfti að berjast til að hafa augun opin á þessari og ég elska Jane Austen myndir yfirleitt. Ég leigði það ekki einu sinni, ég fékk það lánað á bókasafninu. Þeir hefðu átt að borga mér fyrir að taka það. Ég skil ekki alveg hvernig Catherine og Henry tókst ástríðufullum kossi í lokin þegar þau höfðu enga efnafræði eða vísbendingu um að þeim þætti vænt um hvort annað. Ísabella og bróðir hennar voru mjög ofmetin; Það var ekkert leyndarmál fyrir mér strax að hún og bróðir hennar voru "vondu kallarnir" og hluti af spennunni í Jane Austen kvikmyndum er uppgötvunin að sá sem þú heldur að sé góður, er það ekki. Þetta er líklega á listanum mínum yfir tíu verstu myndir sem ég hef séð.