Í fyrsta lagi, hvað er gott í myndinni? Einhver falleg leikkona? framandi bakgrunnurinn? sú staðreynd að leikararnir hlæja ekki á meðan þeir leika (ég hefði gert það ef ég hefði verið í þeirra aðstæðum) ? Ég veit ekki. Söguþráðurinn er einfaldur: kaþólskur prestur sem málar abstrakt reynir að komast að því hver (annar abstrakt málari) drap litla bróður sinn, karlkyns vændiskonu (annað prestur nauðgaði þegar hann var ungur...). Ég er hræddur um að hér sé ekkert hægt að læra eða láta hugsa aðeins um raðmorðingja, list eða trú. Dennis Hopper er ekki mjög góður hérna. Þetta er versti þáttur af verstu þáttaröðinni af "profiler" (seríunni) með afleysingaleikurum og ótrúlegum tilviljunum (frændi er lögreglumaðurinn sem, stúlkan sem býr heima hjá öðru fórnarlambinu gæti eignast barn með prestinum o.s.frv., osfrv).