Ég verð að vera hreinskilinn - ég hef ekki séð jafn trausta kvikmynd og DOG BITE DOG í langan tíma. Ég er mikill aðdáandi "gamla skólans" frá seinni hluta níunda áratugarins til miðjans níunda áratugarins CATIII kvikmynda, og ég hafði heyrt að þessi "stíll" kvikmynda væri að koma svolítið aftur með myndum eins og þessari, og GONG TAU eftir Herman Yau (sem ég hef ekki enn séð þegar þetta er skrifað...), þannig að ég hafði mikinn áhuga á að gefa nokkrar af þessum nýrri bylgju CATIII myndum. Stóð þessi mynd undir væntingum mínum? Algjörlega - en ekki alveg eins og ég ímyndaði mér. Sagan fjallar um ungan, dýrslegan, útsjónarsaman og nánast óstöðvandi tælenskan leigumorðingja með nokkuð óljósa sögu sem kemur til Hong Kong til að ljúka "trúboði". Vegna einhverrar óheppni er hann fljótt auðkenndur af svívirðilegu afriti (sem gefur frá sér marga sömu eiginleika og leigumorðingjan okkar), og er fljótt handtekinn og handtekinn. Þetta ástand varir þó ekki lengi þar sem ónefndi morðinginn sleppur undan ræningjum sínum og sýnir lögreglunni á staðnum að ekki megi taka hann létt. Veiðin er hafin og í kjölfarið kemur köttur og mús leikur milli lögreglunnar og „brjálaða hundsins“ (eins og lögreglan vísar til hans). Á leiðinni verður Mad Dog óvart vinur hæglátrar ungrar konu og tengsl myndast á milli þeirra tveggja þegar hún hjálpar honum út úr erfiðum aðstæðum. Forleikurinn heldur áfram að hækka þar sem eina markmið Mad Dog er að komast burt frá Hong Kong og aftur til Tælands með öllum nauðsynlegum ráðum, og löggan heldur áfram að reyna að spóla honum inn á lífi ... ég gæti líklega skrifað tíu málsgreinar um þetta flókið og rækilega lagskipt kvikmynd, en ég vil ekki gefa of mikið upp. Ég horfði á DOG BITE DOG án þess að vita neitt um forsendur, og ég held að það sé sú tegund af mynd sem er örugglega betur metin þannig. Hvað varðar samanburð við CATIII myndirnar í eldri stíl...það eru nokkur líkindi. DOG BITE DOG hefur ofurofbeldisleg augnablik sem minna á „gömlu góðu dagana“, en er aldrei alveg eins ljótur eða ljótur og klassík í gamla skólanum eins og THE UNTold STORY eða RED TO KILL. Þar sem helstu ætlun margra af eldri CATIII myndunum var að „sjokkera“ - DOG BITE DOG er miklu úthugsari og vandaðri framleiðsla (þó það sé ekki til að taka NEITT frá þessum CATIII myndum sem mér þykir svo vænt um.. .). Þessi mynd er miklu „tilfinningafyllri“ en hún er arðræn og eftir því sem við lærum meira um persónurnar og bakgrunn þeirra byrja áhorfendur að bindast og samsama sig báðum aðilum. Það eru í raun engir afdráttarlausir „góðir“ og „vondir“ krakkar, þar sem Mad Dog sýnir augnablik af mikilli samúð og löggan beygir sig til afar óhefðbundinna aðferða til að reyna að koma holdi á morðingja. Það er heldur engin nekt/kynlíf í þessari mynd, sem er dæmigert einkenni á eldri CATIII myndunum. Persónulega myndi ég líkja DOG BITE DOG meira við SYMPATHY Park's FOR MR. HEFND eða kannski BANGKOK HÆTTULEGT hjá Pang-bróðurnum, þar sem báðar þessar myndir blönduðu afar tilfinningalegum yfirtónum við sterkan og óbilandi hasar og ofbeldi. Aftur - það er nánast ekkert sem mér líkaði ekki við þessa mynd. Leikurinn er dauður, kvikmyndatakan er skörp og vel gerð og öll myndin blandar saman nokkrum ólíkum þáttum með góðum árangri á þann hátt sem sést ekki oft. Er þessi mynd (og fleiri álíka...) "endurfæðing" CATIII myndarinnar - ekki beint - en hún ER mjög heilsteypt mynd sem er alveg þess virði að skoða...9/10