*VIÐVÖRUN. ÞAÐ GÆTTI VERIÐ SPOILER FRAMUNDAN, EF ÞÉR ER SAMTAÐ.*Jæja, grunnforsenda þessarar heimaræktuðu Texas-myndar er: Háskólakrakkar + spookhouse + ill töfrabók = skelfilegt efni. Í reynd jafngildir það miklum tíma að horfa á tímann til að sjá hversu lengi þessi mynd á eftir að dragast á langinn. Fullt af bróðurstrákum, ásamt margs konar kærustu og sjálfboðaliðum, er að setja upp draugahús til góðgerðarmála. Verkefninu er stýrt af rækilega fráhrindandi persóna, en megintilgangur hennar virðist vera munnleg og líkamleg árás á eins marga leikara og mögulegt er. Ég átti erfitt með að trúa því að einhver myndi jafnvel reyna að vinna með þessari manneskju í hvaða hlutverki sem er: hann er ekkert nema dónalegur og móðgandi við alla, þar á meðal kærustuna sína og félaga hans. Burtséð frá því, þá fá krakkar staðbundinn karakter og árlega grasker-útskurðarmeistara „Pumpkin Jack“, öldruðum kúlu sem er lýst sem „jólasveininum á hrekkjavöku“, og skilar af sér fullt af leikmuni fyrir húsið, þar á meðal ógnvekjandi bók sem var áberandi í pirrandi strobe-blikkandi formálanum (þar sem hópur klæddra sértrúarsöfnuða breytist í hræringar). Það þarf varla að taka það fram að einhver helvítis fífl byrjar að fikta í bókinni og á endanum breytast flest búningaskrímslin í alvöru og fáir venjulegir menn sem eftir eru þurfa að reyna að lifa af. Það er gott efni í þessari mynd, en ekki mikið: allt er vel tekið og förðunarbrellurnar ágætar. Á hinn bóginn eru flytjendur annaðhvort að gera lítið úr, eða ofgera harkalega; mikið af söguþræðinum meikar lítið sens fyrir utan "þetta gerist svo það getur gerst" seríu; það er varla hægt að tala um tónlistaratriði, bara slatti af lögum í gegnum myndina; og myndin tekur klukkutíma að komast einhvers staðar. Síðasta vandamálið er mest áberandi: tveir þriðju hlutar 90 mínútna keyrslutímans eru notaðir til að setja upp persónurnar ítrekað. Tom er ágætur strákur að deita Heidi stjórnandi frekju, en hann var á deita með Jill, sem er núna að deita Dan the skíta, en hún hefur stofnað samband Kira stelpan sem klæðist of mörgum sjölum/kápum. Dan er mjög mikill skíthæll, Gary finnst gaman að leika brandara og Steve & Lily hafa gaman af því að stunda mikið kynlíf. Dót sem auðvelt hefði verið að takast á við á 20 mínútum eða svo dregst áfram og áfram, að þeim stað þar sem lesbíska „kynlífið“ (róaðu þig, það er frekar tamt) lét mig leita að hraðspóluhnappinum. Það skilur okkur eftir hálftíma af kaloríuhræðslu, klaufalegum endi og djúpstæðri óbeit á gamla Pumpkin Jack, sem ég kenni um allt ruglið. Nema þú getir fengið þetta á einhvers konar leigu með miklum afslætti (og hefur í raun séð allt annað í búðinni), settu það aftur á hilluna og haltu áfram að leita.