Leikstjórinn Otto Preminger hittir Laura stjörnurnar sínar Dana Andrews og Gene Tierney á ný í þessari grófu og tilbúnu film noir: Where The Sidewalk Ends. Þessi mynd er fullkomin með vel skrifaðri glæpasögu með áhugaverðum persónum, óvæntum beygingum, og snjöllum samræðum og augnþægilegu útliti með frábærum myndavélahreyfingum og dökkri og grátbroslegri film noir lýsingu. Dana Andrews fer með hlutverk rannsóknarlögreglumannsins Mark Dixon, að hluta til mafíósa og að hluta lögga, sem hefur orð á sér fyrir að vera of líkamlega harður við glæpamenn. Eftir að eitt mál sér Dixon í leit að grunuðum og svörum, blandar hann sig miklu meira inn en hann vildi. Dana Andrews er frábær í hlutverki sínu - harður og pirraður, Dixon frá Andrews er tilbúinn að slá hvern sem er af hælunum á þeim ef þeir lenda í slæmu hliðinni hans. Hann er hin fullkomna film noir andhetja - hann er ekki mjög góður allan tímann, en við tökum samt á honum. Gene Tierney stendur sig vel í hlutverki sínu, eins mikið og það er, að vera ljúf öxl fyrir Dixon. Það er kannski ekki of mikið í hlutverki Tierney, en hún fer svo sannarlega umfram það sem aðrir gætu gert við hlutverkið og slær alla áhorfendur út með góðlátlegu brosi sínu, milda framkomu og blikinu í augum hennar. Aukahlutverkið er heldur ekki af verri endanum - Karl Malden er eftirminnilegastur, stígur inn og gefur góða frammistöðu sem Thomas Lieutenant. Where The Sidewalk Ends er engin Laura, heldur er þetta frábær film noir uppfull af frábærum persónum, sögu og myndum.