Þegar hún horfði á hversdagslega nútímamynd (The Runaway Bride) með dótturdóttur minni (22 ára) spurði hún mig: „Þar sem þú hefur horft á kvikmyndir síðan 1938, hver er besta mynd lífs þíns? Strákur! Þvílíkt val sem það er! Það tók mig allt sumarið að hugsa og skoða nokkrar myndir áður en ég tók ákvörðun. Það er „BESTA ÁR LÍFS OKKAR“. Þessi mynd hefur enga galla. Þetta er ein bíómynd þar sem hver og ein af minniháttar persónunum er aðskilin og samræða er nauðsynleg fyrir alla söguna. Það er ekki einn þáttur í myndinni sem mætti ​​sleppa. Festa ungu stúlkunnar við handaleysi bræðra sinna, maðurinn sem kemur heim til ungra fullorðinna barna sem hafa alist upp án hans og með aðrar hugmyndir, túlkun á ungum manni sem bar eina ábyrgðina sem gosdrykkju sem varð leiðtogi hópur manna og hlaut verðlaun fyrir framgöngu sína. Kona sem verður nú að aðlagast eiginmanninum sem hefur verið fjarri henni í mörg ár. Að fólkið sem var í örygginu á öruggum heimilum gerði sér grein fyrir þeim fórnum sem þessir venjulegu menn færðu fyrir þeirra hönd. Horft inn í lífið að elska og lifa með manni án handa. Fyrsta útlit foreldra og viðbrögð við nýjum vansköpunum sonar síns. Maður var vanur að taka ákvörðun um líf og dauða á augabragði og þurfti að fara aftur í þann farveg að þvælast fyrir íhaldssamum banka. Þetta er engin samúðarfull, tárahnykkur, hjartsláttur. ÞETTA VAR ALVÖRU LÍFIÐ! Það hefði ekki getað verið lýst öðruvísi. Svona vinir mínir, SVO VAR ÞAÐ!! Þetta gæti hæglega talist heimildarmynd. Á þessum degi litmynda, vinsamlegast ekki vera slökkt á svörtu og hvítu því þetta er ein besta svart/hvít kvikmyndataka, klipping og leikstjórn sem þú munt nokkurn tíma sjá. Leikmyndin var fullkomin. Ef ég gæti, myndi ég gera það skylda fyrir alla sem taka sögu, kvikmyndagerð, skapandi skrif, félagsfræði, fjölskylduráð eða sálfræði að skoða og segja frá þessu stórkostlega dæmi um list kvikmyndagerðarmanna.