Reyndar, ég keypti mig aldrei inn í metal var satanískt og svoleiðis, en þessi mynd spilaði á þá hugmynd. Þó vissulega sé ekki kvikmynd til að taka alvarlega eða gefa mjög hátt einkunn, þjónar hún tilgangi sínum að því leyti að hún skemmtir á meðan hún er í spilun. Í sögunni er málmhljómsveit brennd til bana á hótelinu sínu, einn aðdáenda þeirra á sér draum um þetta og sagði hljómsveit byrjar að fara á drápssprengju handan við gröfina. Svo já, smá "Nightmare on Elm Street" plott í gangi hérna. Að vísu hefur Freddy aldrei misnotað stúlku í bíl áður. Það var önnur mynd með þungarokkshljómsveit í henni, en það var mjög ólíkt hvernig hún spilaðist þar sem það var hljómsveit sem tók yfir bæ barna og gerði þá brjálaða. Þessi hefur einfaldlega einn aðdáanda hljómsveitarinnar til að hjálpa morðingjaandanum fyrst og reyna síðan að stöðva hann. Ekkert ógeðslegt í því þar sem ég man ekki eftir öllum þessum gríðarlegu drápum. Hreint út sagt, atriðið sem ég man helst eftir er atriðið þar sem stúlkan var með heyrnartólin og var síðan misnotuð af einhverri skepnu holdgun hljómsveitarinnar. Ekkert frábært, en fín tímafylling.