Djöfull var þessi mynd léleg. Ég horfði á þetta bara í gríni. Það er ekki einu sinni svo slæmt að það sé gott á óviljandi hátt. Þessi mynd virtist vera hönnuð til að gera mig persónulega reiðan. Það virkaði mjög vel við að gera það. Það er eins og fólkið sem gerði þetta hafi bara tekið allt mjög pirrandi við myndina PRIEST, bætt við fullt af ljótum náungum, tekið eitthvað áhugavert, fyndið eða jafnvel smá kynþokkafullt og snjallt úr samsuðunni og bætt síðan við í fullt af gömlum rotnum osti. Þetta er allt og sumt. Ostur. Það er ekki ein einasta manneskja sem þessi mynd gæti mögulega tengst. Það er enginn alheimur sem þessi mynd gæti gerst í. Af hverju getur mynd eins og þessi ekki bara snúist um að njóta lífsins og vera hamingjusamur? Af hverju þurftu þeir að gera þessa þegar heimskulegu hugmynd að kvikmynd enn fáránlegri en hún er nú þegar? Af hverju gátu þeir að minnsta kosti ekki einu sinni reynt að gera þetta að allt í lagi mynd, eða jafnvel B-mynd. Nú þegar ég hugsa um það, hvað í fjandanum voru þeir að reyna að gera við þessa mynd? Ég horfði á hana og bjóst við campy ástarsögu og í staðinn fékk ég leiðinlegt nemendaverkefni um einhvern hálfvita sem þarf að finna styrk og hugrekki til að giftast kærastanum sínum á meðan pirrandi kristni bróðir hans reyndi að eyðileggja þetta allt!!! Nei, ég er ekki að grínast. Um það snýst málið. Hljómar það vel? Þessi mynd er frekar fáfróð um fólk af kristnum trúarbrögðum, þar sem hún er staðalmynd um að allir kristnir séu háværir, dónalegir og helvítis í að gera sem flestum eins vansælt og mögulegt er. Margt af kristnu fólki sem ég þekki myndi aldrei tala eða haga sér eins og þessi viðundur. Myndin er hins vegar alveg jafn ósanngjörn og fáfróð fyrir samkynhneigða samfélagið líka. Þetta hljóta að vera smekklausustu steríótýpísku hommarnir síðan gaurinn á útvarpsstöðinni í ROADKILL tölvuleiknum. Þetta er svo taugatrekkjandi og einfaldlega pirrandi að því marki að ég gat ekki veitt þessari mynd athygli. Framleiðendur lestarflaksins höfðu enga stefnu um leikmynd, leikmynd, myndavélarhorn, lýsingu, handrit, áreiðanleika eða hugmynd um að gera þetta skemmtilegt eða áhugavert. Það er ekki einu sinni til ein kynlífssena, eða að minnsta kosti ekki trúverðug. Jamie Brett Gabel var eini gaurinn í myndinni sem leit nokkuð vel út, en útlit hans var því miður eytt. Þetta er rusl. Í fullkomnum heimi myndi þessi mynd fá 0,0 atkvæði. Það er 0 virði sem kvikmynd eingöngu. Geðfötluð nunna sem er blind, heyrnarlaus og með pínulítil bein fyrir handleggi og fætur og með andlitið á handarkrikanum gæti skrifað, leikstýrt og framleitt betri kvikmynd og hún væri líklega líka betri leikari. sú staðreynd að þessi mynd sé til er glæpur gegn orðinu "kvikmynd" sjálfu. Þessi mynd er svo léleg að aðrar myndir ættu að skammast sín fyrir að vera til á sama áhorfanlegu sniði. Ég gæti sett kúst í stól og síðan tekið hann upp með myndavél og svo stöðvað filmuna og síðan skipt út fyrir smá jólatré og tekið það svo upp og ég er búinn að gera kvikmynd sem verður alltaf betri en BEN & ARTHUR um að minnsta kosti helming. Það er bara tvennt verra en dauðinn. Pynta og horfa á BEN & ARTHUR. Ég er samkynhneigður og ég verð líklegast samkynhneigðasta manneskja sem þú munt nokkurn tímann hitta ef þú hittir mig, og ég held að ég hafi aldrei verið meira móðgaður af heilli mynd en fyrstu fimm sekúndurnar af þessari kvikmynd ein. Ef þessi mynd var mistök mun ég persónulega finna leið til að breyta hinni frægu setningu "Það er í lagi að gera mistök" í "Það er í lagi að gera mistök nema þessi mistök hafi verið BEN & ARTHUR." Þú veist hvernig fólk segir alltaf hluti eins og: "Góðir hlutir koma út úr öllu!"? Ég held að BEN & ARTHUR hafi fyrst og fremst verið fundin upp til þess að það gæti verið eitthvað á þessari jörð sem aldrei kæmi neitt gott út úr. Að kalla þessa mynd verstu mynd sem ég hef séð væri að gefa henni ALLT of mikið kredit. Það er eins og þessi mynd hafi verið hönnuð bara til að hún gæti átt rétt á sér í sínum flokki. Það eru góðar myndir, það eru slæmar myndir og svo eru það BEN & ARTHUR. Þetta eru BEN OG ARTHUR.