Ég er hissa á spurningunum og vandamálunum sem þessi heimildarmynd hefur vakið upp í umsögnum hér, sérstaklega vegna þess að þetta eru svo sannarlega áhugaverðar spurningar. Þeir sem best gætu tekið á því væru vissulega framleiðendur myndarinnar sjálfir. Engu að síður held ég að ég geti varpað einhverju ljósi á eitthvað sem mér finnst hafa gleymst, sem er að mínu mati tilgangur myndarinnar, um hvað hún fjallar og hvað hún er að reyna að koma á framfæri. Hver er boðskapur hennar eftir allt saman? Með hættu á að benda á hið mjög augljósa, byrja ég að segja að kvikmyndagerðarmennirnir hafi ásetning. Þeir eru að reyna að segja sögu, draga merkingu út úr henni og koma einhverju á framfæri. Með þetta í huga getum við skotið niður mörg af gagnrýndu atriðum, sérstaklega þeim sem snúa að því sem fólk bjóst við í mótsögn við það sem kvikmyndagerðarmennirnir voru í raun að reyna að sýna. Orsakir og afleiðingar ofbeldis? Myndin fjallar ekki um það. Það er ekki að "upplýsa áhorfendur sem ekki eru brasilískir" um málefni brasilísku favelasanna? Jæja, hver vildi gera það? Er AfroReggae þetta eða hitt og studd af hverjum? Það skiptir ekki máli í þessu samhengi. Ekki nógu margar konur í myndinni fyrir þinn smekk? Þetta snýst ekki um jafnrétti eða femínískan málstað. Hvert smáatriði um líf Andersons, móður, son, fjölskyldu og alla þætti og starfsemi AfroReggae hreyfingarinnar? Jæja, ekki vera svona vandlátur því það skiptir ekki máli. Það er bara svo mikil lengd sem saga getur haft áður en hún getur ekki orðið kvikmynd lengur. Ef höfundar myndu sýna allt sem allir búast við, þyrftu þeir að gera 6 mánaða sjónvarpsseríu í ​​staðinn. Ef þú ert að búast við öllu þessu þá nálgastðu myndina á rangan hátt. Myndin fjallar í raun um tvo einstaklinga sem komu af stað hreyfingu. Tveir einstaklingar fullir af hugsjónum. Tveir einstaklingar sem þyrstir í breytingar. Tveir einstaklingar að reyna að gera eitthvað í öllum þeim rangindum sem eru í kringum þá. Einstaklingar sem fóru á botninn og vildu rísa upp aftur. Þetta snýst allt um að finna tilgang í lífinu, sækja innblástur í eymdina, breyta örlögunum og verða eitthvað annað en það sem þeim var ætlað að vera -- glæpamenn og eiturlyfjasalar fyrir það mál. Hún snýst um afrek og von en ekki um grimmilegan raunveruleika ofbeldis í Rio de Janeiro, þó hún sé órjúfanlegur hluti af myndinni í ljósi þess að það er það sem persónurnar eru stöðugt umkringdar. Óvænt og ekki að ástæðulausu snýst myndin mun meira um braut Andersons í gegnum erfiðleika í lífinu. Þetta er vegna þess að þeir stóðu frammi fyrir slysi Anderson á meðan þeir voru við tökur á myndinni. Ég er ekki viss um þetta, en þeir gætu hafa jafnvel íhugað alvarlega að hætta tökunum þarna og skilja eftir allt sem varið var. En Anderson vildi halda áfram. Og það gerðu þeir, áttu á hættu að tapa á því að hafa kvikmynd með smá sjálfsmyndarkreppu, miðað við skyndilega stefnubreytingu, en græddu á því að sýna einhverjum sigrast á svo hrikalegum atburði. Það er mjög áberandi fyrir hverjir horfa á hana að myndin byrjar um AfroReggae og endar um Anderson. Það er mjög einstakt í þessum skilningi (tilfærslan á söguþræðinum). Kannski er eina synd þeirra ekki að gera það augljóst fyrirfram, sem gæti í upphafi vakið væntingar sem munu ekki verða uppfylltar. Hvað varðar mikilvægi eða hversdagsleika Anderson, myndi ég segja að ekki allir vilji breyta heiminum öllum, binda enda á allt ofbeldi, fæða alla svangur, vertu eins og Mahatma Ghandi, vertu eins þekktur og móðir Teresa eða hverjir aðrir þekktir persónuleikar það eru. Það er miklu auðveldara að tengjast og sækja innblástur frá einhverjum sem er, eins og reyndar allir aðrir, að reyna að breyta sínu eigin harka lífi, ala upp erfið börn, takast á við varanleg meiðsli eða sjúkdóma og jafnvel ná að borga reikningana með lok mánaðarins. Til að skilja myndina þarftu að sjá að hún snýst um að skilja eftir sig fortíð í tengslum við fíkniefni og glæpi, bæta upp fyrir það og reyna að sannfæra aðra um að fara ekki sömu erfiðu leiðina. Þó að þú getir gagnrýnt hvort leiðin sem þeir völdu að gera það sé áhrifarík og efast um hugmyndafræði aðferðarinnar, geturðu ekki neitað fyrirætlunum þeirra. Einnig getur sú skynjun að Anderson sé sérstakur eða útvalinn að hluta til haft eitthvað með þá staðreynd að gera. kvikmyndagerðarmennirnir tóku mjög þátt í lífi persónanna sem þeir voru að sýna. Eins mikið og að verða vinur þeirra. Það er engin leið að það myndi ekki lita alla myndina með hagstæðara ljósi yfir Anderson. Ef kær vinur lamast í slysi er það ekki bara staðreynd, þú gerir mikið mál úr því. Og þetta er ekki endilega slæmt. Það er ekki mikið að þeir komi fram við hann eins og "útvalinn" eins mikið og þeir leggja sig fram um að sýna hann sem fræ til umbreytingar og uppsprettu innblásturs. Að lokum, ekki horfa á þessa heimildarmynd fyrir senur raunveruleikans. af fátækt og glæpum sem það inniheldur, horfðu á það fyrir hvað það er miklu meira, hvetjandi saga. Nike-Ad-like? Finnst mér bara helvíti gott og fagmannlega gert og hefur ekki áhrif á eða dregur úr ætlun myndarinnar. Rómantískt? Spáðu í heimildarmynd hennar sem heimildarmynd ef þú vilt, en hvers vegna ekki þegar hún á að valda viðbrögðum og hvetja? Er ekki verið að reyna að bæta líf fólks með tónlist og dansi -- kjarninn í því sem viðfangsefnin eru að reyna að gera -- að rómantisera hinn eigin veruleika? Fyrirgefðu, en að sýna bara hreinar staðreyndir er það sem fréttamenn gera og þú getur horft á það í sjónvarpinu á hverju kvöldi. Ef ég vildi verða kvikmyndagerðarmaður, vildi ég að fyrsta myndin mín yrði líka svona frábær.