Ég sá þetta fyrir nokkrum nóttum, bjóst ekki við of miklu og það kom ekki á óvart að það skilaði ekki neinu of spennandi. Söguþráðurinn sem settur var upp af áhöfn vampíruveiðimanna (V-San, fyrir vampíruhreinlætisaðstöðu), sem fer um í geimskipinu sínu og drepur geimvamps reglulega og bjargar fólki, er nokkuð hljóð og hefði myndin verið meðhöndluð betur hefði hún getað verið eitthvað frekar ás. Því miður eftir nokkuð þokkalega opnun byrjar tilfinningin fyrir raunverulegum gæðum að renna út úr myndinni, og skilur eitthvað eftir sig sem, þó að það sé laust áhorfandi, er alveg hlægilega slæmt. Ég býst ekki við neinu of sérstöku frá þessum myndum sem skjóta upp kollinum á Sci Fi Channel og að minnsta kosti var þetta ekki einn af skepnunum þeirra með voðalegu cgi dýri sem var að ruglast á, en það var samt frekar slæmt, aðallega vegna þess að skrif og leiklist, en með stórkostlegu framlagi til heildarslæmni hinnar hræðilegu tónlist. Þegar myndin valdi bara dæmigerða vísindaskáldskap sem hljómaði undarlega hávaða nálgun á hljóðrásina gekk hún vel, en allt of oft fyndið, lélegt mjúkt rokk réðst inn og setti atriði í kjánaskap. Ég hefði þolað almennan cheesy leik og skrifa meira ef ekki hefði verið fyrir tónlistarvalið, sem var alvarlegur misskilningur, sem breytti hlutunum úr cheesy í ömurlega kómískt. Af leikaraskapnum var Dominic Zamprogna allt í lagi en blíður sem nafnhetjan, á meðan Leanne Adachi var frekar pirrandi sem harðskeytta stúlkan í vamp-busting liðinu og Aaron Pearl lék annan meðlim sem var ekki nógu vel skrifaður eða áhugaverður til að gera áhrif. Þó hún virtist ekki vera svo góð í leiklistarkerkinu Natassia Malte stóð sig vel með því að hafa minna pirrandi karakter en hinar, og þá staðreynd að hún er virkilega falleg á að líta. Eina alvarlega nafnið í leikarahópnum er Michael Ironside og hann er vannotaður þó hann standi sig ágætlega, frekar skemmtilegur á þann hátt sem mann grunar að hafi verið viljandi. Hann virðist skemmta sér og vinna sér inn launin sín og hlutverk hans er skemmtilegt. Á heildina litið eru áhrifin í lagi, þau eru að minnsta kosti á viðmiðum venjulegs vísindaskáldskaparsjónvarpsþáttar, og það eru líka nokkrar senur af blóðslettum og svolítið skemmtilegt gore líka. Hlutirnir þróast ágætlega og mér finnst ég næstum því vera að gefa þessari mynd harðorða, en svo man ég að ég skellti mér í hlátur með reglulegu millibili og áttaði mig á því að nema myndin sé viljandi gamanmynd, sem ég held að hún sé ekki, þá gerir hún það einfaldlega ekki ekki ná árangri. Of mikið er lélegt, fáránlegt, ósannfærandi, það er allt í lagi viðleitni held ég en það höfðaði ekki til mín. Prófaðu bara ef þú grafar í raun Sci Fi rusli eða óviljandi hlátri myndi ég segja.