A Formula For Murder er ekki vel þekktur Giallo, en það er ekki þar með sagt að hún sé ekki mjög góð! Myndinni er leikstýrt af Alberto De Martino, maðurinn á bak við klassískar sértrúarsöfn eins og The Antichrist og Blazing Magnums. Myndin var gefin út seint á Giallo-lotunni, en stenst meira en margar myndirnar sem gefnar voru út í kringum „gullna“ tímabilið snemma á áttunda áratugnum. Þrátt fyrir skort á rökfræði á sumum sviðum, virkar myndin aðallega vegna þess að hún blandar dauðasenum í Argento-stíl saman við nokkrar virkilega óvæntar söguþræðir og fjölda vel skilgreindra persóna. Myndin er kannski ekki eins spennandi þegar á heildina er litið og margar aðrar myndir í tegundinni; en það er meira en bætt fyrir það með því að tryggja að miðlægu ástandið sé gefið áhorfendum og spennunni sem af því leiðir. Söguþráðurinn byrjar á því að sýna falskan prest nauðga ungri stúlku að nafni Joanna, áður en hann ýtir henni niður tröppur. Við spólum síðan áfram nokkur ár og stelpan er nú kona, sem er því miður í hjólastól. Hún er í þjálfun fyrir íþróttaviðburð hjá Craig; maður sem er líka með rómantíska hönnun á sér. Hins vegar er tillögu hans ekki mætt með fögnuði af persónulegum aðstoðarmanni Joönnu, sem einnig er með rómantíska hönnun á henni. Myndin er með söguþræði í miðri leið sem er burðarás myndarinnar, og þó að það sé ekki beint rökrétt; það er gott að horfa á hana og gefur til kynna að þú sért í áhugaverðri kvikmynd. Leikstjórinn Alberto de Martino er greinilega ekki hræddur við að sýna nokkrar svívirðilegar svívirðingar, og það besta í þessari mynd sýnir prest sem er barinn til bana með spaða - og persónulega myndi ég ekki hika við að nefna þá röð sem eina af mínum. uppáhalds Giallo morðsenur! Söguþráðurinn getur stundum verið svolítið misjafn, en almennt er hasarinn mjög góður. Leikstjórinn eyðir því sem virðist vera heila eilífð í niðurstöðu myndarinnar; en það er algjörlega spennuþrungið og hvernig það spilar sig er gott að því leyti að það nýtir sér alla söguþræðina sem hafa farið á undan honum. Tónleikurinn, sem er tekinn úr The New York Ripper eftir Fulci, virkar líka vel í þessari mynd og, að rjúfa Giallo-hefð, er mynd de Martino einnig með nokkuð góða leikaraframmistöðu frá sértrúarsöfnuðinum David Warbeck og Christina Nagy, í sínu eina kvikmyndahlutverki. . Á heildina litið er þessi mynd ekki ein sú auðveldasta sem Giallo er að rekast á; en það er vel þess virði að fylgjast með og er mælt með því fyrir aðdáendur þessarar tegundar kvikmyndar.