Ég las bókina aldrei. Nú langar mig eiginlega ekki. Ég hafði ekki hugmynd um hvað þessi mynd var um þegar ég gekk inn í leikhúsið. Ég veit samt ekki alveg hvaða punkt það átti að koma fram, en ég veit að góðir tveir tímar fóru til spillis í lífi mínu. Tvær dýrmætar klukkustundir sem ég fæ aldrei til baka. Söguþráðurinn var svo fyrirsjáanlegur að hann er hlæjandi. Varúlfar ... eða eitthvað ... mjög Rómeó og Júlíu söguþráður. Ég spáði fyrir um endig innan fimm mínútna inn í myndina. Og ég hafði rétt fyrir mér. Leiklistin er ekki hræðileg. Einu tvær flottu persónurnar í myndinni voru breski frændi gaurinn og Rambo-grafísk-skáldsagan duder. Hinar persónurnar eru það líka...samræðurnar eru mjög bragðdaufar og fyrirsjáanlegar. Algjör VERSTA hluti myndarinnar eru umbreytingarnar á milli „mannanna“ og „úlfanna“. Ef þú vildir eitthvað kjaftæði eins og Van Helsings, þá verðurðu virkilega í uppnámi. Ímyndaðu þér ballerínu, skært ljós, síðan úlf. Jamm...það er um það bil það. Forðastu bara þessa mynd. Tímabil. Sérstaklega ef þú hefur lesið bókina, því þú vilt bara kýla börn.