Þétt og lífrænt grípandi, Crossfire eftir Edward Dmytryk er áberandi spennutryllir, ólíkleg „skilaboð“-mynd sem notar útlit og tæki noir-hringrásarinnar. Samtök hermanna í Washington, DC, takast á við eirðarleysi sitt með því að hanga á börum. Þrír þeirra lenda í íbúð ókunnugs manns þar sem Robert Ryan, drukkinn og stríðinn, lemur gestgjafa þeirra (Sam Levene) til bana vegna þess að hann er gyðingur. Lögreglulögreglumaðurinn Robert Young rannsakar málið með hjálp Robert Mitchum, sem er úthlutað í búning Ryans. Grunur fellur á annan af þremur (George Cooper), sem er horfinn. Ryan drepur þriðja félagana (Steve Brodie) til að tryggja þögn sína áður en Young nær inn. Með frábæru handriti eftir John Paxton dregur Dmytryk fram nákvæma frammistöðu frá þremur Bobs sínum í aðalhlutverki. Ryan gerir náttúrulega frummyndina sína Angry White Male (og út í ystu æsar), á meðan Mitchum leikur undir með einkennandi árvekni sinni (hlutverk hans er hins vegar ekki miðlægt); Ungur hefur kannski aldrei verið betri. Gloria Grahame gefur sína fyrstu fullkomnu túlkun á snjalla, viðkvæma flakkaranum, og sem dapurlegur sekkur sem hefur sýkst inn í líf hennar, ásækir Paul Kelly okkur í litlu, jaðarlegu hlutverki sem hann gerir eftirminnilegt. Hinn stjórnmálatengda Dmytryk kannski lætur óhjákvæmilega undan prédikunum, en það er frekar bundið við endurminningar Young um hvernig írskur afi hans dó fyrir hendi ofstækismanna öld fyrr (þannig teygði tímaröð til hins ýtrasta). Að minnsta kosti er engin tilraun til að útskýra hvers vegna Ryan hatar gyðinga (og hillbillies og...). Forvitnilegt er að Crossfire lifir jafnvel stóru breytingarnar sem urðu á henni -- skáldsagan sem hún er byggð á (The Richard Brooks' The Brick Foxhole) tókst á við morð á samkynhneigðum. En samkynhneigð árið 1947 var enn Beyond The Pale. Fréttir af helförinni voru hins vegar farnar að berast úr öskustó Evrópu, svo Hollywood fann sig djörf til að skrá mótmæli sín gegn gyðingahatri (kvikmyndaverin skjálftuðu alltaf við það að móðga hugsanlegan miðakaupanda). En á meðan breytingin frá kl. samkynhneigð við gyðingahatur virkar almennt, einstök atriði passa ekki svo vel. Fórnarlambið er að spjalla við einmana, drukkinn ungan hermann og býður honum síðan heim aftur lítur undarlega út, jafnvel þó (eða sérstaklega þar sem) kærasta sé í eftirdragi. Það vekur upp þá spurningu hvort þessari atburðarás hafi verið haldið eftir óvart eða skilin eftir sem næði ábending til upprunalegu vélarinnar sem olli morðóðri reiði Ryans.