Þetta verk er frekar andrúmsloft, með nokkrum óvæntum þáttum sem koma á óvart. Mér fannst þetta verk meira gefandi en ég bjóst við í fyrstu, miðað við þá rotnu dóma sem þetta fær hér á IMDb. Samtalið kemur fyrir sem eðlilegt og heiðarlegt (miðað við aðstæður), þó að heildarhlaup myndarinnar fari úr fyrirsjáanlegu yfir í klisja þar sem kvenhetjurnar detta niður þegar þær ættu að hlaupa og rannsaka undarlega hljóð þegar þær ættu að læsa hurðum sínum. Dæmigerður hryllingsmyndakostur. Persónurnar á staðnum eru einhverjar verstu klisjur, sem sýna innfædda Appalachian sem innfædda þroskahefta viðundur. Persónur barnanna og skólastjóranna eru FRÁBÆR! Þróunin sem gefin er er fullnægjandi og skáti Taylor-Compton virðist vera að þróa hæfileika sína nokkuð vel. Nú ætla ég ekki að segja að þetta sé algjörlega frumlegt eða það besta síðan brauðsneið (sem er ekki alveg frábært leiðin), en þetta ER áhugavert og ég þrái ekki 107 mínútur til baka. Ég myndi alls ekki segja að þetta væri æðisleg mynd, en það eru mjög góðir hryllingsþættir hér. En það eru líka nokkrir mjög hægir staðir þar sem söguþráður/persónaþróun virðist óþörf fyrir geðþótta leikstjórans (eða kvikmyndaklipparans). Allt í allt er þetta gott fyrir rigningarkvöld, en ekki svo gott fyrir áhorf á föstudags-/laugardagskvöld. Það er 7,6/10 frá...the Fiend:.