Bæld húsmóðir (pirrandi lípandi Angie Dickinson, en líkami hennar meðhöndlar/hræðir okkur með öfgafullri nærmynd af fíngerðum sínum) leiðist kynferðislega af eiginmanni sínum og ákveður að hætta. Þetta leiðir beinlínis til fjölda morða sem brátt taka til hástéttarvændiskonu (Nancy Allen, ég er greinilega í röngum bransa ef HÚN getur komið með 600 dollara heim á nótt) og sálfræðinginn hennar (Michael Caine). Ef þú ætlar að horfa á De Palma rífa (afsakið, "heiðraðu") Hitchcock, horfðu á "Sisters" í staðinn fyrir þetta. „Dressed to Kill,“ þó að hún sé hlaðin stíl og tæknilegri færni, er ein klókasta spennumynd sem ég hef haft óánægju með að sitja í gegnum. Söguþráðurinn er fáránlegur og þreyttur. Það inniheldur nokkrar furðu áhrifaríkar stökkfælingar og viðbjóðslegar grafískar morðmyndir sem ættu að gleðja hvaða hryllingsaðdáanda sem er, svo framarlega sem þeir komast framhjá kjánalegu söguþræðinum, sem hlýtur að hafa verið dagsett jafnvel árið 1980.