Ég hef séð þessa mynd þrisvar sinnum og í hvert sinn met ég hana meira. Ég held að Jordana Brewster hefði átt að fá Emmy-tilnefningu fyrir alvöru og náttúrulega frammistöðu sína. Mörg okkar sem vorum á aldrinum Phoebe á þessum tíma sem sagan gerist munu skilja hversu raunveruleg hún er. Lífið fyrir flest okkar er hvorki mjúklega glóandi rómantískt eða harkalega tortrygginleg svartsýni. Það er óskýrt jafnvægi og þessi mynd fangar þetta jafnvægi. Það er líka vel smíðað, með svo mörgum fínum smáatriðum í samsetningu þess. Eins og myndin eða ekki, miðað við óvenju háar einkunnir sem hún fær frá lýðfræði kvenna undir 18 ára, getum við vitað að þessi mynd sýnir mikilvægan sannleika um hvernig ungar konur sjá sig í heiminum.