Alræmdar hryllingsmyndir mæla sjaldan spennuna sem umlykur þær og ég hef ekki enn rekist á verri brotamann en The Hills Have Eyes eftir Wes Craven. Eftir að hafa haldið aftur af því að horfa á þetta í mörg ár, var ég mjög ánægð þegar ég fékk það fyrir jólin og beið eftir kvöldi þegar kærastan mín var úti til að setjast niður og horfa á það - vitandi af mikilli óbeit hennar á öllu sem er raunverulega skelfilegt. Ég þurfti ekki að hafa nennt því.Eftir efnilega - ef kunnugleg - byrjun, sem setur myndina rækilega inn í 'Desolution USA' heim lifunarhrollvekju, fara hlutirnir hratt í sundur þegar sögupersónur og andstæðingar hittast í eyðibyggðinni. hún var tekin á kostnaðarhámarki upp á 5 dollara, með búningum mannætuættarinnar ráðnir frá fáránlegri skrautkjólabúð sem sérhæfir sig í gervi hellisbúa og rauð indverskum búningi, sagan fylgir pirrandi hópi ósamúðarlausra WASPs sem fara krók í vegferð til Kaliforníu , að leita að silfurnámu á kjarnorkutilraunasvæði (!). Þegar þeir brotna niður verða þeir fyrir árás á staðbundinni holdætufjölskyldu og þurfa að berjast til að lifa af. Á meðan ég vonaði eftir öðru Deliverance, Texas Chainsaw Massacre, Wrong Turn eða Devil's Rejects, áttaði ég mig á því að ég hefði rekist á eitthvað sem ætti að hafa haldist rykug og óhorft í hagkaupstunnu bakgötumyndabúðar. Með lítra af tómat tómatsósu fyrir blóð og nokkrar hryllilegar nærmyndir af sárum get ég séð hvernig 18 vottorð (í Bretlandi) er réttlætanlegt, en með þeim nærmyndir klipptar þetta hefði ekki litið út fyrir að vera spennumynd á laugardagseftirmiðdegi á ITV. Allt undirspil silfurnámu/kjarnorkutilraunasvæðisins er bara McGuffin til að réttlæta að tefla „siðmenntuðu“ fjölskyldunni gegn frumstæðingunum, en í ljósi þess hversu auðvelt villimenn fá rassinn á sér það teygir trúverðugleika að halda að þeir hafi lifað af í heila kynslóð að níðast á vegfarendum. Og svo er það endirinn ... eða skortur á því. The Hills Have Eyes virðist vanta annað hvort þriðja þátt eða að minnsta kosti fullnægjandi uppsögn. Í staðinn var ég bara eftir að velta fyrir mér: "Já, og ...?"