Þetta er ekki alveg besta kanadíska myndin alltaf, IMO. Ég mun ekki fara út af sporinu og nefna 3 eða 4 betur. Aðeins nokkrum kvöldum áður hafði ég séð "The Bicycle Thief", hina hámetnu ítölsku klassík, og það eru nokkrar hliðstæður. Báðir kvikmyndagerðarmennirnir tóku kvikmynd sína á ákveðnum tíma og ákveðnum stað, með lágmarks fjármagni hvað varðar leikmynd og leikarahóp. Og útkoman í báðum tilfellum er heillandi og ánægjulegt að horfa á fyrir raunsæja umgjörð og persónur eingöngu. Langvarandi myndirnar yfir andlitum og landslagi gera þetta næstum þess virði að horfa á þetta eitt og sér. Sem sagt, þessi er ekki alveg í sömu deild og ítalska klassíkin. Myndin er tekin upp í frystum, hrjóstrugum asbestnámubæ í Quebec. Sá kaldhæðni er andstæður hlýju fólksins og auga kvikmyndagerðarmannsins Claude Jutra. Í grundvallaratriðum, það sem þú færð er röð af vignettum sem eru líklega nostalgískar endurminningar um Jutra - ekki ha, ha fyndið - heldur hrífandi, og líklega stundum erfitt á þeim tíma, en nú hitnar yfir með patínu nostalgíu. Myndin hlykkjast; það er lítil spenna. Einhvers staðar hefst um hálfur til tveir þriðju hlutar í gegnum söguna. Allir sem þú hefur hitt hingað til taka þátt og þú hefur kynnst þessum persónum frekar vel; svo hafðu smá þolinmæði í upphafi. Sagan er góð; það mun láta þig hugsa og það felur í sér kynlíf, ást og dauða, alla grunnþættina. Ef þér líkar við Bergman, Godard, Truffaut, allt slíkt, verður þú ekki fyrir vonbrigðum með þetta.