Í rólegum bæ verða nokkrar stúlkur vitni að morðinu á einum vini sínum á undarlegum ungum dreng að nafni Milo, sem býr hinum megin í bænum. Eftir morðið finnst lík hans í á og hann úrskurðaður látinn. Svo sextán árum síðar dregur brúðkaup stelpurnar aftur til æskubæjarins og Claire skólakennari verður heltekinn af því að Milo hafi ekki dáið þar sem hún hefur endurteknar sýn af honum og vinir hennar eru að deyja ein af annarri og enginn trúir henni þegar hún heldur því fram. Milo er fyrir utan það. Svo núna heldur hún af stað til að komast að hræðilega sannleikanum. Þegar ég rakst á þessa mynd var ég frekar efins um hana, sérstaklega þegar hún hafði "From the creators of Anaconda" á forsíðunni, en las undarlega litla söguþráðinn. aftan á myndbandshólfinu hljómaði þetta allt í lagi og frekar hressandi til tilbreytingar. Jæja, gettu hvað? Mér fannst þetta góð hugmynd á sínum tíma, en það var allt önnur saga þegar kom að því að horfa á myndina. Það virtist bara reyna mikið að vera klár og mjög sálfræðilega byggður, en síðastnefndi þátturinn kom mér ekki svo vel og þetta var í rauninni langdregin og að mestu ósannfærandi spennumynd. Hey, ég skal viðurkenna að það átti sín augnablik, en varla nóg til að gera það hvorki í raun slappt né eftirminnilegt. En, gott orð fyrir kvikmyndagerðarmenn, að minnsta kosti er sagan ekki upprifjun þessara slasher-eftirherma sem fylgdu „Scream“ og sjokkerandi hryllingi, það er enginn sjálfsvísandi húmor áberandi í rauninni er ekki einu sinni vísbending um húmor. Þó var það kannski of alvarlegt? Sérstaklega þar sem söguþráðurinn er frekar fáránlegur, en það er ekki aðalvandamálið. Hvílíkt sundurliðað söguþráð sem við fáum, ég vissi ekki um of mikið sem var í gangi, þar sem það virðist renna út fullt af efni í þágu sumra átakanlegra og truflandi þátta. Nei! Meira eins og óviðkomandi senur og geispframkallandi klisjur sem við sjáum af og til. Einnig er hægt að sjá nokkur áhrif frá einhverjum „góðum“ 70's hryllingsmyndum, þar á meðal „Don't Look Now“. Þetta þegar aðalpersónan okkar heldur áfram að sjá mynd af fortíð sinni í sléttari mynd. Hitt þyrfti að vera eitt af mínum uppáhalds "Alice, Sweet Alice" með manneskjunni sem veldur vandræðum með að klæðast gulum slicker og fremja hræðilega dauðsföll. Áhugaverð hugmynd en hún kemur frekar grunnt og of margir gallar skjóta upp kollinum. Mér fannst meira gaman þegar atriðin fjölluðu um æsku persónunnar, þar sem frammistaðan og aðstæður höfðu eitthvað hrollvekjandi við það, en þegar það hallar sér inn á fullorðinsárin er það þreytt og atburðalaust að mestu leyti og frammistöðurnar voru ekki hræðilegar, heldur ótrúlega hversdagslegar og varla að taka þátt er góð leið til að orða það. Flestar samræðurnar fengu mig til að stynja af vantrú yfir því hversu tilgerðarlegt og óþægilegt það var. Þú munt vera að öskra "nei duh!" við skjáinn, því þú getur bara ekki trúað því sem þú ert að heyra. Lögregluspæjarinn fær hitann og þungann af því! Gæðislega séð - myndin er ekki slæm, í raun er hún betri en venjulega beint á myndband myndi ég segja. Mjög klókt efni. Með frumlegum og áberandi myndavélahornum og daufu skori sem virkar þokkalega. Annar þáttur sem skar sig úr og var lykillinn að því að byggja á skapmiklu andrúmsloftinu voru hrollvekjandi hljóðbrellur og þessi reiðhjólabjallan skilur eftir sig suð í eyrunum. Umgjörð rólegs grunnskóla var vel unnin og restin af hasarnum fer fram í húsi. En, bara ekki búast við neinni alvöru spennu eða óvart þar sem framkvæmd þessara er engin. Dauðsföllin eru ekki skemmtileg og þau eru vægast sagt blóðug og það er frekar eftirleikurinn af því sem verður um þessi lík, sem reynir að trufla þig. Illmennið í þessu verki, illa anda barnið Milo Jeeder, var vægast sagt pirrandi, vel þessi rödd og gulur sléttur setja mark sitt á til að byrja með, en það virðist missa áhrifin þegar við komum að niðurstöðu myndarinnar. Skemmtilegu merkislínurnar á myndbandinu bera hann saman við (færðu þig) Jason, (passaðu þig) Freddy og (þetta er ekki barnaleikur) Chucky, en þú hlýtur að vera að grínast! Ekki satt? Hann er merktur „The New face of evil“, já vissulega. Allt sem hann þarf er að kenna honum einhverja siði og leysa vandamál. Á heildina litið skildi myndin mig bara eftir með súrt bragð þar sem ég hefði getað farið án þess að sjá hana. Ég vildi líklega að ég gerði það. Bara ekki búast við of miklu í þessari þoku myndar. Eða jafnvel betra að sleppa því, þar sem þú munt ekki missa af miklu, í raun.