Þessi gagnrýni inniheldur spilla fyrir þá sem eru ekki meðvitaðir um smáatriði hinnar sönnu sögu sem þessi mynd er byggð á. Rétturinn til að vera talinn „saklaus uns sekt er sönnuð“ er grundvallarréttur allra í siðmenntuðu samfélagi; en samkvæmt hinni flokksbundnu en sorglega sannfærandi sögu Fred Schepisi af frægum áströlskum morðréttarhöldum var Lindy Chamberlain ekki veitt það, sem sakað var um að hafa myrt barnið sitt. Sagan sem benti til sakleysis hennar var ólíkleg (sagt var að dingo hefði tekið það), en þær sem gefa til kynna sekt hennar enn frekar, og það voru engar haldbærar sannanir gegn henni. En ástralskur almenningur var umkringdur möguleikanum á sekt hennar og djúptrúarlegu Chamberlains virtust hrollvekjandi þegar þeir komu fram í fjölmiðlum (og fjölmiðlar sjálfir voru auðvitað allt annað en saklausir í þessu ferli). Þannig að þótt þeir hafi verið hreinsaðir með fyrstu rannsókn, voru þeir síðar sóttir til saka og sakfelldir. Þrátt fyrir að Chamberlain hafi á endanum verið sleppt, fylgdi þetta skammarlega aðeins eftir uppgötvun nýrra sönnunargagna sem „sanna“ sakleysi þeirra, eitthvað sem engir sakborningar ættu að þurfa að framleiða. „A Cry in the Dark“ er vel leikið í gegn, sérstaklega af Meryl Streep, sem setur upp a sannfærandi ástralskur hreim (að minnsta kosti í eyrum þessa Pom) og tekst að halda Lindy samúðarfullum (við okkur) á meðan hún skilar samt hvernig henni tókst að verða þjóðernishatursfígúra. Atriðin þar sem hún er í raun fangelsuð eru einföld en hjartnæm, því við trúum á persónurnar sem raunverulegar. Burtséð frá nákvæmni túlkunar hennar á þessari sögu (eitthvað sem ég get ekki tjáð mig um), mun víðtækara þema þessarar myndar hljóma hræðilega rétt hjá hverjum þeim sem hefur yfirgripsmikla þekkingu á bresku dægurpressunni og miskunnarlausum vana hennar að höfða beint til þeirra. minnsta kærleikshvöt lesenda. Ekkert réttarkerfi verður nokkru sinni fullkomið; en núverandi hróp gegn hælisleitendum í breskum blöðum samtímans kemur úr nákvæmlega sömu gryfju hins illa og raddirnar sem settu Lindy Chamberlain frá sér. Ég er ekki trúaður maður, en Biblían inniheldur samt nokkrar drápslínur (ef þú afsakar orðaleikinn). „Dæmið ekki svo að þér verðið ekki dæmdir“ er ein þeirra.