„Stúdentinn frá Prag“ er hryllingsdrama í fyrri lengd, eða réttara sagt „autorenfilm“ (þ.e. kvikmynd höfundar). Þessi mynd er meðlimur í hreyfingu margra hreyfinga sem reyndu að veita kvikmyndum virðingu, eða bara græða, með því að laga bókmenntir eða leikhús á skjáinn. Sem betur fer er saga þessarar bókar með hreyfimyndum góð. Með því að nota ljóð Alfred de Musset og sögu eftir Edgar Allen Poe, snýst það um tvöfalda þemað. Því miður er það kvikmyndalegasta sem þessi mynd fær eru tvöföld lýsingaráhrif til að Paul Wegener birtist tvisvar í senum. Guido Seeber var tæknibrellugaldramaður á sínum tíma, en hann er ekki mjög góður í að staðsetja myndavélina eða hreyfa hana. Kvikmyndafræðingurinn Leon Hunt (prentað í "Early Cinema: Space, Frame, Narrative") hefur hins vegar gert áhugaverða greiningu á þessari mynd með því að nota innrömmun til að magna upp tvöfalda þemað: persónur skiptast í vinstri/hægri, nálægt/fjær og framan. /skáramma á persónum og skotum. Burtséð frá því, þá samanstendur myndin að mestu af lengri langstökum úr fastri stöðu, sem er áberandi frumstætt. Verra er skortur á klippingu; það er mjög lítið um senukrufningu og senur bíða eftir. Ekkert af þessu er óvenjulegt fyrir 1913, en það voru fullkomnari myndir í þessum efnum um svipað leyti, þar á meðal betri hluti 'Atlantis' (August Blom, 1913), 'Twilight of a Woman's Soul' (Yevgeni Bauer, 1913) og stuttmyndir D.W. Griffith. Aukinn alhliða orðaforði kvikmynda árið 1926 myndi gera kleift að gera gríðarlega frábæra endurgerð. Ennfremur hefur endurgerðin ástæðu fyrir Lyduschka persónunni, aðra en að vera einstaka vandræðagemsi og staðgengill áhorfenda. Hér leynist áberandi sígauninn í kringum sig, að því er virðist, með hulduklæði ósýnileika. Ég veit að heimur þeirra er þögull fyrir mér, en ég geri ráð fyrir, með varirnar á hreyfingu og þess háttar, að heimurinn þeirra myndi ekki þagna fyrir þeim, svo hvernig getur Lyduschka grátið yfir herðar annarra og ekki tekið eftir því? Engu að síður er þetta einn af áhugaverðustu fyrstu kvikmyndirnar hugmyndalega séð. Wegener, sem virðist hafa verið aðalhugurinn á bak við þessa mynd, auk þess að leika aðalhlutverkið, átti síðar eftir að leika titilhlutverkið og meðstjórnandi 'The Golem' árið 1920 - og hjálpaði til við að vígja enn frekar hinn yfirnáttúrulega þráð í þýskri þöglu kvikmyndagerð. .(Athugið: Fyrsta útgáfan sem ég skoðaði var um klukkutíma löng (örugglega ekki alveg heil) og var í lélegu ástandi, með andlit aflitað stundum og svoleiðis. Ég er ekki viss um hver var dreifingaraðili. Ég hef líka séð síðan Alpha DVD, sem, á 41 mínútu, vantar myndefni sem er til staðar í fyrrnefndri prentun og hefur einnig færri og mjög mismunandi titilspjöld, en er sjónrænt ekki eins slæmt. Endurtekið skor er þó best þaggað.)