Pete's Meteor. Ég sá þetta kallað „ekta“ og „gimstein“. Ég náði þessari mynd á laugardagseftirmiðdegi. Ég vildi óska ​​þess að ég gerði það ekki. Svo virðist sem þetta hafi verið nefnt sem fyrsta dramatíska hlutverk Mike Myers. Því miður hlaut það að vera þessi mynd. Það fyrsta sem þú munt taka eftir að Pete's Meteor þjáist af er algjör skortur á söguþræði. Eða réttara sagt, fullt af litlum undirspiltum sem eru í raun ekki tengdir og fara ekki neitt. Mickey, munaðarlaus, býr með yngri bróður sínum og systur hjá ömmu sinni. Loftsteinn lendir í garðinum þeirra og er að lokum safnað af vísindamanni að nafni Hugh. Þrátt fyrir titil myndarinnar er Mickey sá sem gerir tilkall til loftsteinsins og "söguþráðurinn" hefur í rauninni lítið með loftsteininn að gera í hvaða formi eða mynd sem er. Héðan í frá eru nokkrar aðrar persónur og undirspil kynntar. En eins og ég sagði áður, þá fara þeir í rauninni ekki neitt. Hlutirnir fara frá sætum fjölskyldumynd í dökka spennumynd nokkuð hratt, þegar Pete (Mike Myers) er kynntur og byrjar að leika hlutverk. Micky kennir honum um dauða foreldra sinna, þó okkur sé aldrei sagt hvað gerðist eða hvers vegna. Hugh á í rómantískum vandamálum vegna þess að kærastan hans kemst ekki framhjá kosmískri hrifningu hans. Og fíkniefnatengd fortíð Pete byrjar að ná honum og dregur sína eigin kærustu og restina af leikarahópnum tímabundið inn í blandarann ​​þegar skuggalegar persónur byrja að reyna að drepa hann. Þetta virðist vera aðal söguþráðurinn, þangað til þú áttar þig á því að það hefur ekki einu sinni hlutverk fyrr en hálfa leið í myndinni, sem lætur allt annað líða eins og tilgangslaus fylling. Stelpuvandamál Hugh, slæm hegðun Mickey, loftsteinninn...hvað í ósköpunum eiga þeir við þetta að gera? Ekki mikið. Þannig að „plottið“ er sundurleitt og helmingurinn tilgangslaus. En góður leikarahópur getur bjargað því, ekki satt? Lykilorð: gott. Meirihluti persónanna er hræðilega óviðkunnanlegt fólk, flestar sem þú vilt sjá deyja hræðilega. Ég veit allavega að ég myndi gera það. Þrátt fyrir titilinn virðist Mickey vera aðalpersónan, sem er mjög slæmt skref þegar maður sér hann í leik. Hann er einn versti litli krakki sem ég hef séð í kvikmynd, með afskaplega slæmt viðhorfsvandamál. Hann „fáir“ bíl að láni, áreitir og talar rusl við Hugh (fullorðinn einstakling) fyrir að hafa tekið loftsteininn, reynir í raun að brenna hús mannsins niður þegar hann kemst ekki leiðar sinnar og reynir meira að segja að stinga Pete með hnífi. Það mætti ​​halda að svona krakki væri á leiðinni í fangelsið. Því miður er eitt af því versta við þessa mynd að Mickey fær aldrei það sem er að koma til hans. Ég er ekki viss um á hvaða tímapunkti þú átt að hafa samúð með karakternum hans, því hann er alltaf viðbjóðslegur lítill krakki. Hann er foringi bróður síns og systur, þannig að þau enda fyrirsjáanlega með því að setjast aftur í sætið og fylgja því sem hann gerir. Það ótrúlega er að þeim er ýtt svo langt að ég man ekki einu sinni nöfnin á þeim. Þeir gætu eins vel ekki einu sinni verið þarna. Amma þeirra er nokkurn veginn jaðaralkóhólisti. Hún hefur tilhneigingu til að vera jafn ógeðsleg við Hugh og Mickey og finnst gaman að ýta fólki út úr húsinu sínu og gefa því illt augnaráð þegar hún er ekki að troða niður áfengisflöskum og drekka sjálfa sig kjánalega. Frekar fáránlegt þegar tekið er tillit til þess að hún á að sjá um þrjú börn. Vandamál hennar með áfengi eru aldrei tekin fyrir í alvörunni, þó hún hrynji af og til í myndinni. Hugh er ein af fáum viðkunnanlegum persónum myndarinnar, en það er aðeins vegna þess að hann er kýlapokinn fyrir flestar persónur og tekur óreiðu þeirra. án þess að gefa það til baka. Krakkarnir koma illa fram við hann en hann kemur alltaf aftur og reynir að kenna þeim og gera fallega hluti með þeim. Hann á kærustu leigubílstjóra sem virðist líta á alla þætti lífs síns sem vísindamanns sem persónulegu broti, reyna að skilja hann eftir nokkrum sinnum í myndinni þegar hann fer út í kosmíska tungumálið sitt eða gerir eitthvað til að sanna að hann sé það ekki. nákvæmlega á sömu bylgjulengd og hinar persónurnar (sem betur fer). Svo er það Mike Myers sem Pete. Pete, þrátt fyrir að hafa eina trausta tilganginn og söguþráðinn í myndinni, er afar vannotaður og leikur ekki hlutverk fyrr en í seinni hálfleik. Það er óheppilegt að Myers festist í slíkri stöðu fyrir dramatískt hlutverk. Jafnvel þegar Pete er að fá skjátíma, er helmingurinn af honum bara Myers sem keyrir í gegnum dimm húsasund og felur sig í litlum hornum. Og jafnvel þó að hann hafi verið eini raunverulegi punkturinn í þessari mynd, þegar söguþráður hans nær myndinni til loka, þá er það undarleg, ófullnægjandi niðurstaða sem fær allar persónurnar til að hlæja á góðum nótum með skjótri og undarlegri skýringu á bak við titilinn á myndina, sem fær þig til að velta því fyrir þér hvort þeir hafi bara verið að koma fram í myndinni sem þú varst að horfa á. Það eina sem er þess virði að sjá í loftsteini Pete er hlutverk Mike Myers sem Pete, og það er ef þú getur vaðið nógu lengi í gegnum þetta sundurlausa klúður án þess að rífast út. hjá annarri manneskju vegna einstaklega óviðkunnanlegra persóna og söguþráðar sem ekki er til. Nei herra, mér líkaði þetta alls ekki.