Brellan, sem sagt, í þessari Paramount gamanmynd frá 1934 eru sex grínflytjendur, pöruð saman í þrjú karl-og-konu-teymi, sem allir koma fram saman. W. C. Fields og tíður félagi hans, Alsion Skipworth, koma fram í seinni hluta myndarinnar og skína í hlutverkum sínum sem sýslumaður og gistihúseigandi í smábæ. Fields virðist hafa fengið svigrúm til að sprauta nóg af sinni eigin einstöku tegund af misantropískri, súrrealískri gamanmynd í hlutverk hans og það virkar frábærlega, sérstaklega þar sem hann fær að gera sína frægu biljarðborðsrútínu, a útrás sem er algerlega velkomin þar sem hún er fyndin. Við fyrstu hugsun gæti það hafa virst ósamræmi við að ímynda sér kvikmynd sem er borin af fíngerðri innlendri gamanmynd Charlie Ruggles og Mary Boland við hliðina á breiðu, grínlausu Vaudeville-mynstri hins mikla maka og eiginkonu gamanmyndateymi George Burns og Gracie Allen, en hér virkar það fullkomlega vegna þeirra þátta sem George og Gracie fá í handritinu. Þeir eru fríhleðslumenn sem fara til Kaliforníu í brúðkaupsferð Ruggles og Boland og finna stöðugt leiðir til að ónáða þá við hvert fótmál, þar á meðal frábærlega, á meðan þeir halda sig hvor við hlið kletti fyrir kæra líf. og Allen grínisti í garð tveggja samúðarpersóna reynist fullkomin leið til að passa fjarlægar, stærri en lífsins gamanpersónur þeirra inn í raunverulegt umhverfi -- gamanleikur fólks sem bregst við þeim á trúverðugan hátt kemur í ljós að vera jafnmikil og gullnáma og hin fræga barnalegu sending Gracie sjálf. Charlie Ruggles á skilið sérstakt umtal fyrir frammistöðu sína sem hinn vandræðalega bankastjóri "Pinky" Whinney. Hann er dásamlega lúmskur og undirleikinn og dregur upp hlátur úr línum sem í höndum annars leikara hefði kannski ekki einu sinni heyrst. Handritið er dásamlega fyndið í gegn og að mestu leyti er þetta fullkomlega útbreidd gremjumynd þar sem samúð okkar er með þeim. aumingja Whinneys sem geta ekki fengið augnablik einir, og aukabónusinn er sá að það sem pirrar þá er bara fyrsta flokks gamanefni frá Burns og Allen. Fyrir þá sem fylgjast með forkóðanum þarna úti er nokkuð ábendingaefni í sumum skemmtilegustu senum, þar sem Whinney reynir að komast yfir til George, einmitt AF HVERJU hann og konan hans vilja vera ein um stund. Það eru nokkur merki af fljótfærni framleiðslu hér -- einstaka stökkklippa, eitt augljósasta fallsett sem þú munt nokkurn tíma sjá í kvikmynd (rétt uppi með stuttmynd W. C. Field, "The Golf Specialist"), og hnúturinn í jafntefli Field er stöðugt að breytast í lögun. Þetta truflar mig samt ekki og ætti ekki að trufla neinn sem hefur gaman af myndinni."Six of a Kind" er algjör lítt þekkt gimsteinn og ein fyndnasta mynd sem ég hef séð í nokkurn tíma. Ef þú ert að hugsa um hvort þú eigir að horfa á hana ætti svarið að vera já.