Þetta er fyrir Zatoichi myndirnar eins og "Star Trek" myndirnar voru fyrir "Star Trek" - nema að í þessu tilfelli voru öll frumlögin skemmtilegri og áhugaverðari en þessi stóra, glansandi endurgerð og líka betur gerð, ef efni er mikilvægara en yfirborð. Hefði ég aldrei séð þá, hefði mér þótt þetta myndarlegt en tómlegt; þar sem ég gerði það fannst mér stíllinn óviðeigandi og innihaldið ófullnægjandi. Hugmyndin um að endurvekja persónuna í stærri og flottari framleiðslu hlýtur að hafa hljómað vel, en það var ekkert vit í því, annað en vonin um að græða peninga; þetta er bara sýning sem nær að mestu leyti ekki að fanga andrúmsloftið í heimi persónunnar og nær algjörlega ekki að fara með persónuna hvert sem hann hefur ekki verið þegar (einnig var leikarinn ekki upp á sitt besta). Ég hafði verið að vonast til að sjá Ichi seint á lífsleiðinni, í sögu sem myndi sjá hann út af þokkafullur hátt og draga ályktanir af reynslu hans í heildina; þetta dregur bara upp hluti úr hinum myndunum, kryddað með meira kynlífi og sfx ofbeldi. Alls ekki sama upplifunin.