PRC sem var lægst af lágu sló í raun gulli með þessari skapmiklu litlu spennumynd. Þeir gerðu það sama ári áður með "Detour" sem er líklega ein fínasta lágfjárhagsmynd sem gerð hefur verið." Strangler" er í grundvallaratriðum ein mynd, fyllt með mistur og skugga, tækni sem notuð eru af flestum fátæktarstofum. að fela settin, eða skort á þeim. En hér virkar þetta vel. Draugur Charles Middleton (betur þekktur sem Ming miskunnarlausi) svífur um mýrina og drepur þá sem taka þátt í rangri aftöku hans fyrir morð og vekur samúð frá áhorfandanum. Síðasta fórnarlamb hans er að vera dóttir ferjumannsins.....hann einbeitir reiði sinni ekki aðeins að þeim sem taka beinan þátt í örlögum hans heldur einnig aðstandendum þeirra. Rosemary LaPlanche gerir venjulega eftirlíkingu sína af einhverjum í dái sem líður fyrir hana leiklistarstíll. Hún býður sig fram við kyrkjuna til að stöðva drápið, en sem svívirðing fyrir áhorfendur lítur kyrkjandinn á gæsku látbragðsins sem merki um að ætlunarverki hans sé lokið og hann snýr aftur til hins síðara, nokkuð agaður. Ef Ulmer (sem leikstýrði "Detour") hefði leikstýrt "Strangler" myndi hún hanga í næsta tré og starf kyrkingarmannsins væri lokið. En hver er að kvarta? Það er ekki sagan sem er aðal aðdráttaraflið heldur hjúpuð leikmynd, lýsing og almenn stemmning verksins. Það stendur, rétt fyrir aftan „Detour“, sem besta stund PRC