Hér er ein af myndum Jane Austen sem mér fannst mjög yndisleg. Ég las bókina fyrst og hlustaði síðan á hana á geisladisk og heillaðist af því hvernig hægt var að sannfæra unga Victorian stúlka gegn því að giftast manninum sem hún elskaði vegna skorts á auði eða menntun. Gleðin yfir því að vita að Anne er augljóslega sameinuð týndri ást. Sú staðreynd að guðmóðir hennar reynir að gifta hana góðu frænku sem er bara út í peninga. Þegar litið er á snobbið sem kemur frá yfirstéttinni og hvernig stéttamunur getur skipt hjónum frá því að fylgja hjarta sínu. Captain Wentworth áttaði sig á því að hann elskar Anne enn eftir sjö ár. Endanlegur skilningur hans á því að ást Anne var stöðug allan þann tíma og hún ætlaði ekki að láta fjölskyldu sína trufla sanna hamingju sína og að lokum hjónaband við einhvern sem hún elskaði sannarlega.