Unglingamynd um kvíða, vináttu, tryggð og uppvöxt en þetta er ekki ánægjulegt ferðalag af hennar hálfu vegna aðstæðna og lífsbreytandi vandamála í kringum forsenduna. Það sem gerist er frekar deyfandi, draugalegt og hreint út sagt kalt. Hins vegar bjóst ég við einhverju aðeins kröftugra og áhrifaríkara og þó að það væri grípandi og ógleymanlegt þá vakti það ekki alveg upp tilfinningar. Sýningarnar eru nokkuð misjafnar, en það er grimmur heiðarleiki í þeim öllum. Dennis Hopper og sérstaklega Daniel Roebuck eru ótrúlegir Crispin Glover sérvitur yfir því og Keanu Reeves er dauður sem viðarsnúningur virðist skila sér í sérsniðnu slakara hlutverki hans. Joshua John Millar er nokkuð góður og Ione Skye líka. Jim Metzler kemur við sögu með stuttum, en mjög grípandi frammistöðu. Sagan er dramatískt andsnúin, persónubundin og hrífandi þegar hún brotnar niður að lokum þar sem hún gefur gróft og sársaukafullt högg. Hið hringlaga tónverk Jürgen Knieper kraumar af kvíða, spennu og undrun þegar siðferði og skuldbindingar eru prófaðar og lærðar.