Það er þessi mynd sem fullt af fólki þykir klassískt - Apocalypse Now, nú endurklippt, enduruppgerð, Redux 22 árum eftir upprunalega útgáfu hennar. Myndin er lauslega byggð á Conrad's Heart of Darkness, það er aðal söguþráðurinn (ef hún hefur einn) er ferð Capt. Willard á flotabát í gegnum Víetnam deiluna á leið sinni til að segja upp sviknum ofursta. (Kurtz ofursti) Við sjáum persónurnar og aðstæðurnar sem hann kynnist og hann segir sögu ofurstans í leiðinni. Upphaflegar tilfinningar mínar til myndarinnar eru þær að hún sé stundum ekki sérstaklega grípandi, sérstaklega snemma, en að minnsta kosti góður skammtur af gamanleik. er settur inn, í formi brimbrettaofstækis ofursta Kilgore. Eftir því sem líður á myndina myndast þó talsverð spenna við lestur Willards í gegnum ýmsar skýrslur um Kurtz ofursta þar til endirinn er í sjónmáli, þegar allt kemur saman og andrúmsloft myndarinnar nær ótrúlegu stigi og heldur því þar til kl. endirinn. Venjulegir þættir sem allir leita að í ágætis kvikmynd eru allir í góðu standi. Sérstaklega er kvikmyndatakan einstök og mér fannst sýningar Martin Sheen, Marlon Brando, Robert Duvall og Frederic Forrest allir vera þess virði að minnast sérstaklega á. Skorið sem ég fann hljómaði upphaflega út úrskeiðis, en eftir því sem leið á myndina... Ég er ekki alveg viss um hvort hún hafi í raun og veru verið betri, eða hún passaði betur eða hvort hún hefði bara vaxið á mér, en í lok kl. myndin ég hafði mjög gaman af henni. Þetta er í annað skiptið sem ég sé Redux útgáfuna, (ég hef séð upprunalega um það bil fjórum sinnum) Ég segi núna að í fyrsta skipti sem ég sá hana varð ég fyrir vonbrigðum. Ég bjóst við „klassískri“ mynd, með miklu stríði. Sú staðreynd að Willard fékk verkefnið í upphafi myndarinnar og framkvæmdi það ekki fyrr en í lokin leiddist mér því öll persónusamskipti á leiðinni sem ER myndin virtust óþörf. Þetta er vegna þess að söguþráðurinn er ekki alveg skilgreindur (þar sem fókusinn er meira á persónuna og ferðina meira en söguþráðinn), í flestum tilfellum þarf aðra skoðun til að meta myndina til fulls (eins og með allar myndir sem byggir meira á karakter en söguþræði), eins og í seinna skiptið, þá veistu hvert söguþráðurinn er að fara. Ég upplifði svipaða reynslu af It's A Wonderful Life, sem er nú ein af uppáhalds myndunum mínum. Með stóru fjórum Víetnam myndunum vinnur Apocalypse Now restina í andrúmsloftinu, en skortir hasar og þátttöku Platoon, tilfinningalegan styrkleika The Deer Hunter, og er í raun ekki hægt að bera saman við Full Metal Jacket (sennilega mitt uppáhald af þessum fjórum). Apocalypse Now er frábært verk, sérstaklega undir lokin þar sem það verður yfirþyrmandi, og má mæla með því fyrir alla sem hafa gaman af góðri mynd sem byggir á karakter og hefur ekkert á móti einhverju frjálslegu ofbeldi.