Vá, jæja, þú veist þessi lost hluti sem þeir nota á sjúkrahúsum til að fá hjarta þitt til að dæla aftur? Mig vantaði einn fyrir heilann minn eftir að hafa horft á þessa mynd. Það tók mig bókstaflega næstum 4 klst samtals að horfa á vegna þess að ég þurfti að taka mér hlé og endurræsa heilann minn í hálfeðlilega virkni öðru hvoru. Ég meina að þessi mynd er svooooooooooooooooo fáránleg, að segja að handritið hafi verið með um 10 blaðsíður af samræðum væri rausnarlegt. Þeir bara tala ekki!! Og á meðan talað er er ekki allt, og ég viðurkenni að það voru nokkrar senur þar sem aðeins tónlistin var nauðsynleg, og tónlistin er frábær, það var líklega besti hlutinn, en farðu svo að hlusta á sinfóníu eða eitthvað og gleymdu myndinni. Svo margir gefa þetta æðislega dóma, og fyrir tíma hans myndi ég segja að tæknibrellurnar og kvikmyndatakan séu nokkuð góð, en hvað varðar leiklistina, eða skort á honum, þá vantaði það bara eitthvað meira, engin tökur eða kynlíf o.s.frv. ., blótsyrði er ekki einu sinni krafist, en aðeins meiri tilfinningar, þessir krakkar voru eins og steinar, sátu bara þarna með löng andlit. Allt í allt, ef þig vantar eitthvað til að róa þig niður skaltu bara spila myndina, ekki einu sinni byrja á byrjuninni ef þú hefur séð hana áður, byrjaðu bara hvar sem er, leggstu niður og slakaðu á, hún sefur þig strax .