Mér er sama um skrítna listræna kvikmyndina. En þegar þeir eru haldnir furðulegri táknmynd og gruggugum samræðum og þegar það er augljóst að þeir voru gerðir í þágu kvikmyndagerðarmannsins frekar en áhorfandans, verð ég í uppnámi. Ég er ekki heimsk manneskja enn ég skildi einfaldlega ekki hvað þessi mynd var að reyna að segja. Eða gera. Kvikmynd er stórkostlegt form mannlegra samskipta. Af hverju nota sumir kvikmyndagerðarmenn það í staðinn til að þvælast fyrir?