Þessi mynd virðist byrja á miðjunni, kynnir jaðarspilara eins og þeir séu mikilvægir og sýnir aðalpersónur efnislausar og pappírsþunnar og/eða gegndarlausar baksögur. Næstum enginn hefur trúverðuga eða greinanlega hvata fyrir gjörðum sínum í þessari mynd. Söguþráðurinn svífur og nær á endanum hvergi, samræðan er klaufaleg og þröngsýn og leikstjórinn hefur litla hugmynd um hvernig hann fær það besta úr leikurum sínum. Það er næstum því eins og það sé fyrri helmingur þessarar myndar en hún varð aldrei gerð. Okkur er sagt að dularfullur pýramídi hafi birst yfir New York borg og að Central Park hafi á óskiljanlegan hátt orðið að auðn á norðurslóðum. Samt virðist ekkert af þessu hafa valdið miklu uppnámi meðal almennings og veldur stjórnvöldum aðeins lágmarksáhyggjum. Við erum kynnt fyrir "vondu fyrirtækinu" í Eugenics en það er í raun bara þægilegt hugarfar til að byggja alheiminn með nokkrir kraft-tripping minions. Allt "Eugenics-is-bad" tvímenningurinn er þungur í hendi og nær aldrei almennilega út hér. Okkur er ætlað að vera sama um aðalpersónurnar en við lærum aldrei nóg um þær til að vita hvers vegna. Svo mikið um þennan heim er vanþróað eða algjörlega óþróað að það kemur út sem 1 klukkustund og 40 mínútna banvæn hagræðing fyrir nauðgun. Um „byltingarkennda“ stafræna teiknimyndaheiminn sem skapaður er hér, get ég ekki sagt annað en að um kl. Á sama tíma og þessi mynd var gerð gerðu nokkrir aðrir leikstjórar slíkt hið sama með óaðfinnanlegri og trúverðugri niðurstöðu. Eftir að hafa eytt tíma í að horfa á þessa mynd var mest brennandi spurningin í huga mínum, "hvað svo?"