Þegar bók er breytt í kvikmynd er almennt góð hugmynd að halda að minnsta kosti einhverjum af fyrirhuguðum tóni höfundar eða hugtökum, frekar en að hunsa höfundinn með öllu. Þó að ljóst sé að leikstjórinn hafi haft aðgang að og farið að ráðum barna Elinore Stewart, þá er lykilatriði að hafa í huga að börnin töldu móður sína vera algjöran lygara í sambandi við þá góðu, auðgandi og styrkjandi reynslu af því að eignast land sitt. . Bókin lýsir lífi hennar á samliggjandi bæjum hennar og eiginmanns hennar á hinum víðfeðmu landamærum Wyoming; hún segir frá daglegum ævintýrum með fjölmörgum vinum sínum og kunningjum, þó að þeir bjuggu tugi kílómetra á milli. Myndin tekur hins vegar staðlaða afstöðu miðað við þann tíma sem hún var gerð og sýnir upplifun þessarar konu sem harkalega, ófyrirgefanlega og nánast tilgangslausa. Kannski var leikstjórinn að koma með eitthvað af reynslu sinni í Víetnamstríðinu með sér í þessa mynd (eins og sumir kvikmyndaáhugamenn hafa sagt), en það virðist vera ömurleg afsökun fyrir að taka alla gleðina og fegurðina í bókinni og snúa henni í hráslagalegt, viðbjóðslegt landslag án vina eða vonar. Ekki eyða tíma þínum í þessa mynd; lestu bókina í staðinn.