Landskápur. Titillinn sjálfur vekur upp hugsanir um leyndarmál. Og það er í raun það sem er kjarninn í þessari kvikmynd Amnesty International. Leyndarmál stjórnvalda, persónuleg leyndarmál, hvort tveggja er óaðskiljanlegur hluti af þessari sögu. Langbesta leikaraskapur sem sést hefur í of langan tíma, bæði Alan Rickman og Madeleine Stowe voru stórkostlegar í túlkun sinni á ríkisstjórnarspyrnu og fórnarlambinu. Með aðeins tvo leikara í þessari óvenjulegu mynd í hefðbundinni lengd er strax ljóst að báðir leikararnir voru nægilega hollir og hæfileikaríkir til að draga áhorfandann inn í þessa pínulitlu heimsbólu og loka dyrunum. VARÚÐARORÐ...Hvað er' Ekki er minnst á lýsingu þessarar myndar að það er undirþráður sem fjallar um kynferðisofbeldi í æsku. Þó að það séu engin grafísk smáatriði um misnotkunina, getur eðli hennar verið erfitt fyrir suma áhorfendur að horfa á hana - sérstaklega í ljósi þess hversu ákaft kvikmyndin er í heild sinni. Ég er ekki mikill aðdáandi Amnesty International kvikmynda, en þessi mynd laðaði mig að. inn vegna þess að leiklistin var svo óvenjuleg og ég get ekki annað en gert þessa mynd að einni af mínum persónulegu uppáhalds.