"Hoods" afhendir ekki vörurnar. Þessi hálfgerða mafíugrínmynd státar af stjörnu leikara, þar á meðal Joe Mantegna, Kevin Pollack, Joe Pantoliano, Jennifer Tilly og Seymour Cassel, ásamt fjölda andlita sem þeir sem horfa á glæpamyndir þekkja, en það er sannarlega misskilningur ef það er var alltaf einn. Rithöfundurinn og leikstjórinn Mark Malone, sem er þekktastur fyrir að skrifa "Dead of Winter" fyrir "Bonnie & Clyde" leikstjórann Arthur Penn, hefur skrifað upp fótgangandi pottaketil sem lætur sjúkan en hefndarfullan mafíuforingja Louie Martinelli (Seymour Cassel) senda son sinn Angelo. Joe Mantegna frá "House of Games") til að lemja Carmine DellaRosa. Svo virðist sem keppinautur múgur hafi sprengt eitt af vöruhúsum Pops (í upphafsatriðinu) og Martinelli vill fá endurgreiðslu. Vandamálið er að enginn hefur hugmynd um hver Carmine DellaRosa er. Í hverri annarri mafíugamanmynd gæti slík flækja verið skemmtileg, en hér er bara flöt. Angelo og bíll af viti, þar á meðal besti vinur hans Rudy (Kevin Pollack úr "Deterrence") eyða helmingi tímans í að reyna að komast að því hver Carmine er. Hvorki Rudy né Angelo vilja flytja smellinn, svo þeir hafa uppi á brjálaða múgnum Charlie (Joe Pantoliano úr "Bad Boys") til að gera óhreina verkið. Áður en þeir geta sannfært Charlie um að gera höggið verða þeir að finna hann og drusluleg eiginkona Charlies Mary (Jennifer Tilly úr "Bound") upplýsir að hann sé lokaður inni á geðsjúkrahúsi. Óhæfu hetjurnar okkar sigla út á geðsjúkrahúsið og brjóta Charlie út. Um það bil helmingur myndarinnar er búinn áður en þau uppgötva að Carmine er krakki í stuttum buxum (Vincent Berry) sem er blíður og meinlaus. Reyndar er Carmine með einu almennilegu línuna í myndinni. Þegar heilalausir hetjurnar okkar hjóla í burtu frá húsi hans með hann í aftursætinu til að sjá um viðskipti, varar Carmine þá við því að þeir þurfi að koma honum heim í tæka tíð, annars drepur faðir hans hann. Charlie reynir að ísa ígulkerin en hann getur það ekki. Í staðinn tengist hann tilfinningum sínum aftur og vill fara aftur á geðsjúkrahúsið svo hann geti tilkynnt lækninum sínum góðu fréttirnar. Á meðan, eftir að Charlie ákveður að skjóta ekki Carmine, fær krakkinn lappirnar á skammbyssunni og skýtur nokkrum stefnulausum lotum. Angelo og hann berjast um sjálfskiptingu. Skammbyssan rennur úr sameiginlegum höndum þeirra og lendir í jörðu, fer af og sprengir gat á brjóst Rudys. Nú, hafðu í huga að Rudy vildi aldrei skjóta krakkann til að byrja með og Angelo og hann rifust um ranglæti höggsins. Svo Rudy vindur upp á jörðina með banvænt sár, á meðan Angelo berst við að stöðva blæðinguna. Talaðu um daufa dauðasenu. Angelo er sjálfur í átökum vegna þess að faðir hans skipaði höggið og Angelo óttast að pabbi muni gera hann ef hann framfylgir ekki skipunum. Það er afturhvarfsþáttur um faðir Angelo sem kennir honum hvernig á að meðhöndla byssu sem veitir nokkra innsýn í tregðu Angelo til að pakka byssu. Hlutirnir versna og ef þú endist í gegnum þessa 90 mínútna vitleysu þá sérðu hvað ég á við. Gamanleikurinn er að mestu grínlaus. Góðir leikarar velta sér upp úr skrýtnum hlutverkum sem eru ekki einu sinni fyndin. Kannski var leikstjórinn Malone að reyna að gera aðra gamanmynd eins og „The Gang That Couldn't Shoot Straight“. Ef hann var það, missti hann um mílu. Stórbrygð Jennifer Tilly sýnir klofning og nöldrar í gegnum nokkrar senur með Mantegnu, en hún gerir ekki mikið af öðru. Hún er staðalímynda druslan sem verður ekki einu sinni nakin. Launaseðill er eina leiðin til að útskýra nærveru svo hæfileikaríks leikara, annars er þessi mynd ömurleg frá upphafi til enda. Upphaflega hafði ég vonað að þetta gæti verið "Ransom of Red Chief" rothögg þar sem krakkinn gerir vitringana brjálaða, en engin slík heppni hér. Auðvitað kemur það mest á óvart að þeir þurfa að drepa barn, en það er ekki sú tegund af óvart sem fær þig til að vilja horfa á hana í upplausn. Ég keypti þessa mynd í raun á kanadísku DVD-merkiSevilleog hún inniheldur aðeins helstu sérkenni. Ef þú hatar forsýningar sem gefa upp söguþráðinn skaltu ekki horfa á stikluna. Ef þú hittir Joe Mantegna einhvern tímann ætti ein af fyrstu spurningunum þínum að vera hvers vegna hann hjálpaði til við að framleiða þennan geispa. Það er hvorki fyndið né dramatískt. Það eru engar tilvitnanlegar línur og engin persónanna sker sig úr sem áhugaverð eða samúðarfull. Sevilla DVD-diskurinn sýnir myndina í fullum ramma án texta eða texta.