Þegar ég horfi á þetta aftur eftir margra ára hlé og man eftir floppinu sem það var þegar það var gefið út, er ég hissa á því hversu vel það hefur staðist. Ein af ástæðunum fyrir því að hún mistókst var sú að ein kynslóð hélt bara að þetta væri yfirgefið skítkast og sú yngri varð fyrir vonbrigðum með að hún sýndi ekki fulla hippadýrð. Nú þegar er ljóst að Antonioni var þegar meðvitaður um og heillaðist af hinni hrífandi blöndu af brennandi áhuga á breytingum og skorti á skýrri framtíðarsýn. Aðalparið er frábært og það er skammarlegt að þeir hafi tekið svona mikið á sig fyrir misheppnina í myndinni. Þau eru tilvalin og miðla fullkomlega hinum ýmsu mótsögnum og sýna hreina unun í ástarsambandi. Ég kenna öðrum um of mikla áherslu á uppreisn stúdenta í upphafi en verð að segja að þaðan í frá er þetta ein af leikstjórunum sem eru fallegustu myndirnar og hann fékk svo sannarlega það besta út úr manngerðu og náttúrulegu landslagi. Ó, og ég hef ekki einu sinni minnst á mjög sprengiefni endirinn.