Eins og flestir söngleikir tímans verður maður að athuga raunveruleikann við dyrnar. Broadway MELODY frá 1938 er hvorki trúverðug né trúverðug, heldur skemmtileg á sinn undarlega hátt. Þessi mynd er í raun bara afsökun til að framkvæma hæfileika stjarnanna. Sumar senur gerast bara eins og þær væru í gagnrýni, ekki sögudrifin kvikmynd. Judy Garland skín og það er leitt að hún hafi svo lítið að gera nema mikið hafi verið skilið eftir á gólfinu í klippistofunni. Ein vitlausasta uppákoman er leiðin. Eleanor Powell fær aðalhlutverk í Broadway þætti og Robert Taylor segir að þetta verði vinna, vinna, vinna frá dögun til kvölds. Nokkrar senur líða og það er engin vinna, engar æfingar... EKKERT. Hún þarf peninga til að vinna hest á uppboði. Hún á enga peninga. Fær hún ekki borgað á meðan hún æfir? Taylor þarf að taka lán til að hjálpa. Hann á að vera stór framleiðandi. Á hann enga peninga??? Allavega, þetta eru bara tveir þættir í þessari undarlegu sögu. Tónlistarnúmerin eru alveg dásamleg sem bjargar þessu frá því að vera algjört tap. Broadway MELODY OF 1940 er miklu betri eins og Broadway MELODY OF 1936.