Ég er meðal milljóna sem telja sig Cary Grant aðdáendur, en ég get ekki hugsað mér eina ástæðu til að mæla með þessari mynd. Ég skil ekki leikarahlutverk Betsy Drake og það virðist sem enginn annar hafi gert það, ef við eigum að dæma af fáum kvikmyndum sem hún lék í eftirá. Flestir aðdáendur eru sammála um að Katharine Hepburn hafi verið frábær í að elta og ná Cary Grant í Bringing Up Baby. Hér reyna leikstjórinn eða rithöfundarnir að endurvekja hugmyndina, en það mistókst hrapallega. Hef lesið athugasemdir um hversu „hrollvekjandi“ Drake var, en mér fannst þetta allt of mild lýsing. Franchot Tone gekk í gegnum þessa eins og hann væri hungur. Hörmung í leikarahlutverki er eitt. Þessi mynd er algjör hörmung. Þessi á ekki skilið 10 línur af athugasemdum og ég veit ekki hvers vegna það er krafa. Verst að þetta ein varðveitt þegar svo margar verðugar kvikmyndir liggja og rotna í hvelfingum. Nema þú viljir pynta einhvern, gefðu þessari breitt rúm.