Skoski listamaðurinn Andy Goldsworthy smíðar náttúruleg efni í skammvinn listaverk, setur steina saman í egglaga vörður, fyllir steinlaugar við árbakka með eldheitum blómum og saumar þyrna og kvista í flókin vefmynstur. Frumsamlegt verk og nokkrar ljósmyndir af öðrum sköpunarverkum hans eru geymdar í horni á Southampton listasafninu (nálægt þar sem ég bý), en þó mér hafi fundist þessir hlutir forvitnilegir, áttaði ég mig aðeins á dásemd verks Goldsworthy þegar ég var svo heppinn að njóttu endursýningar á Rivers and Tides. Kvikmynd Thomas Reidelsheimer, ásamt fallegri hljóðfæraleik eftir Fred Frith, vekur Goldsworthy og list hans lífi með því að sýna listamanninn að verki. Upphafsatriðið fangar hann þegar hann bræðir grýlukertubrotum saman í snákalíkan þráð sem er settur ofan á trjástubb. Með því að vinna með tönnum og berum höndum, smíðar Goldsworthy fallegt, hverfult verk. Áður en langt um líður bráðnar þessi fíngerði skúlptúr að engu í ljómandi sólarljósi Nova Scotian. Þetta atriði er með því fegursta í myndinni, en breiddin og hugvitssemin í verkum Goldsworthy er eftirtektarverð. Reidelsheimer sýnir bæði velgengnina og mistökin, fangar gremjuna yfir verkum sem hrynja áður en þeir eru fullgerðir sem og dýrð þeirra sem skína, jafnvel þó í örfáar klukkustundir, mínútur eða sekúndur. en hugsi um þemu í verkum hans. Hann gerir grein fyrir þörf sinni fyrir að vinna með náttúrunni, vera einn í henni og auka skilning sinn á henni með því að reyna að vinna með náttúruleg efni, jafnvel þegar þau virðast vinna gegn honum. Stundum er hann jarðbundinn og gamansamur; á öðrum tímum berst hann við að orðin til að tjá tilgang sinn eitthvað sem er alveg skiljanlegt þegar hann verður vitni að undraverðu verki hans frá fyrstu hendi. 'Rivers and Tides' titilsins verða sífellt viðeigandi þegar við sjáum náttúruleg efni fara í gegnum hendur listamannsins, flæða úr einu formi til annars. Handtaka sköpunar og upplausnar verks Goldworthy er í sjálfu sér sláandi listaverk. Þótt Goldsworthy vinni með mjög fjölbreytt efni og nái yfir landsvæði víðs vegar um Norður-Ameríku og Evrópu, er framsetning listaverka hvert á fætur öðru í þessari mynd þreytandi; það gaf mér sömu þreytutilfinninguna og ég fæ þegar ég er of lengi í listasafni og á erfitt með að taka inn eitthvað nýtt. Stutt hlé þar sem við kynnumst fjölskyldu Andys og heimabæ er það eina sem brýtur langa röð listaverka hans. Engu að síður gerir Reidelsheimer frábært starf við að mynda Goldsworthy og sköpunarverk hans, staðsetja þau í víðara umhverfi sínu, allt frá hlykkjóttum kanadískum ám til rigningarríkra skoskra hlíða. Það er við hæfi að myndin endar með því að Goldsworthy varpar handfylli af jörðu og snjó upp í himininn. Hverfult mynstur koma upp úr rykögnunum jafnvel þegar þær dreifast út í loftið; þetta er hreinasta tjáning fegurðarinnar sem er að finna í verkum þessa merka listamanns.