Þetta var virkilega ánægjulegt að sjá; samræðan var - að mestu leyti - algjörlega framúrskarandi (mér fannst hlutverk kvenna aðeins betur skrifað, sem kemur skemmtilega á óvart). Frammistaðan var líka einstaklega góð. Frank Gorshin ofgerir því aðeins þegar hann fer út í ýmsa galla sína, en þetta gæti verið ofjöfnun hans fyrir það sem ég lít á sem veikleika í því hvernig persónan er skrifuð; hann er MJÖG góður annars. Harry Groener stendur sig álíka vel með örlítið undirskrifaða persónu (Tony), sem ofgerir sumum reiðari senum persónunnar örlítið. Ursula Burton er frábær sem systir Theresa og ber myndina í raun í gegnum nokkra veikleika hennar. Seymour Cassel og Louise Fletcher eru svolítið vannotuð hér, þó mér hafi líkað verk þeirra eins og alltaf. Shirley Jones, Wendie Malick, Jill Eikenberry og Faye Grant eru líka mjög góðar (ég gat ekki varist því að halda að Grant minnti mig svolítið á Catherine O'Hara hér); Cloris Leachman rífur frekar í hlutverk sitt, með þokkalega góðum árangri. Ég vildi þó að það hefði verið öruggari hönd á bak við myndavélina. Stundum virtust innrömmunin eða sviðsetningin svolítið óþægileg eða óþægileg. Mér fannst nærmyndirnar ofnotaðar (eða misnotaðar). Og við förum ekki alltaf frá vettvangi til sviðs eins vel og við viljum. Sumt af "harðjaxl" nálguninni við alríkisfulltrúann (tónlist, búninga) var líka of yfirþyrmandi fyrir mig. Og þessar fáu fantasíuraðir virkuðu ekki í raun. En það eru hlutir sem voru MJÖG vel gerðir; opnunarröðin sem gerist í Buffalo um 1970, til dæmis. Og satt að segja allar senurnar varðandi kirkjustarf Theresu (mig grunar að rithöfundurinn og leikkonan hafi verið mjög hrifin af persónunni, sem hjálpar). Atriðin á milli Malick og Eikenberry eru MJÖG góð. Söguþráðurinn er sennilega svolítið ofurhugsaður - það virðast vera of mörg stef í gangi í einu til að halda þeim öllum á hreinu stundum, og tilviljanirnar urðu að vera aðeins of miklar. Og ég var pínulítið pirraður á endanum (eigum við í alvörunni að vera að róta í stærsta galli þeirra enn til að ná árangri?), en ferðin á leiðinni er mjög skemmtileg. Það væri gaman að sjá fleiri sjálfstæðar myndir eins og þessa gerðar.7 af 10