„Hitler: The Rise of Evil“ var hjúpað deilum áður en hún fór í loftið, og sú deila gæti skyggt á frammistöðu myndarinnar. Þeir sem gagnrýndu myndina, sem þeir höfðu ekki séð, gerðu það af góðum ásetningi, byggt á myndinni. afvegaleiddur hélt að það væri of samúð með Hitler. Hins vegar misskildu þeir tilganginn: að mannúða hinum illa Hitler er ekki að hafa samúð með honum. Það er miklu meira pirrandi að átta sig á því að ólýsanleg verk sem framin voru af einum mesta illmenni sögunnar voru framin af manneskju. Sjúkur, sjúkur vitfirringur, að vísu, en manneskju engu að síður. Nauðsynlegt er að þekkja söguna af því hvernig Hitler gat komist til valda til að koma í veg fyrir að það endurtaki sig."Rise of Evil" er undirstrikað af frábærri frammistöðu á ferlinum frá Robert Carlyle, sem gerir Hitler að manneskju án þess að endurleysa nokkurn tíma. hann á nokkurn hátt. Carlyle fangar óaðfinnanlega útlit og hátterni nasistaleiðtogans, en lætur aldrei eftirlíkinguna verða teiknimyndasögu eða fjarlæga okkur (eitthvað sem Anthony Hopkins gat ekki alveg gert þegar hann sýndi Hitler í "The Bunker", öðru mjög góðu sjónvarpi. kvikmynd). Þó að þeir séu hraktir af siðspillingu og illvígum gyðingahatri Hitlers, gefur Carlyle honum ákveðna segulkraft og kraft sem raunverulegur Adolf Hitler hlýtur að hafa haft. Þegar öllu er á botninn hvolft, á meðan annars hefði þjóðin fylgt honum? Af hinum ýmsu undirspilum er lang sannfærandi með Matthew Modine sem blaðamanninn Fritz Gehrlich, sem gerir það að ævistarfi sínu að vekja athygli á veruleika Hitlers og nasismans. Þó frammistaða Modine sé svolítið stífluð í hluta 1, eftir hluta 2 virðist hann hafa komið sér vel fyrir, karakterinn gefur okkur alvöru hetju í kvikmynd fullri af illmennum. Peter Stormare og Liev Schrieber veita einnig sterkan stuðning. Hluti 1 af þessari tveggja hluta lítillar seríu þjáðist svolítið af því að vera óhóflegur, þar á meðal að skoða bernsku Hitlers sem varir aðeins meðan upphafseiningarnar eru. Og í 2. hluta eru kaflar sem lýsa sambandi Hitlers við frænku sína og ástkonu hans Evu Braun síður vel heppnuð en aðal söguþráðurinn, en þjóna til að gefa okkur frekari innsýn í andlegt og tilfinningalegt ástand hans. Að lokum getur engin kvikmynd um Hitler gert við skiljum hann. Meðalmanneskjan er, sem betur fer, ófær um að skilja nokkurn tíma mann sem myndi reyna að útrýma heilum kynstofni fólks. „Hitler: The Rise of Evil“ reynir minna að fá okkur til að skilja Hitler, og meira að fá okkur til að skilja hvernig hann varð valdamaður. Þetta er mikilvæg saga sem verður að segja frá og það er ómögulegt að trúa því að nokkur sem hefur séð myndina sakaði hana um að hafa allt annað en besta ásetning og getu til að gera allt annað en gott.9 af 10. ** * 1/2