Ég horfi mikið á kvikmyndir, góðar, slæmar og áhugalausar; það er yfirleitt eitthvað áhugavert að festa sig við, jafnvel þótt það sé aðeins leikmynd, eða áreiðanleg vinnubrögð góðs persónuleikara, eða tilviljunarkenndur hlátur sem kemur upp við að horfa á óhæfuleikann fangað að eilífu. Hins vegar kom mér þessi mynd nokkuð skemmtilega á óvart , einn sem ég hafði aldrei séð áður. Graham Greene hefur að sjálfsögðu verið þýddur í kvikmyndir margoft, í meistaraverkum eins og "Thin Man" og í minni farartækjum. "Trúnaðarmaður" er einn af þessum minni farartækjum, en samt tekst honum að koma mér einhvers staðar samt, þrátt fyrir daufa stefnu, ósamræmi í lýsingum Bacall og Boyer sem breska og spænska, og nánast algjörlega engin efnafræði milli leiðirnar tvær. Að sumu leyti byrjar þetta síðasta „vandamál“ í raun og veru að vinna myndinni í hag, því hvernig getur ástin virkilega blómstrað í drápandi andrúmslofti fasisma og kapítalisma sem hittast um harmleik eins manns? Mest sannfærandi þáttur myndarinnar stafar beint af flókinni og sektarkenndri sálfræði Greene, sem blasir við í myndinni. Ég veit að sumum finnst vísvitandi hraðaksturinn hér vera daufur og ég get skilið það. Samt komst ég að því að áreitni lagði áherslu á frekar en dró úr því sem er klaustrófóbískur heimur. Ég var knúinn til að fylgjast með, ekki af neinum frábærum leikaraskap (þótt Boyer sé dásamlegur eins og venjulega, hann náði að koma á framfæri ríkulegri blöndu af heimsþreytu, harmleik, von og eldmóði með stórkostlegri rödd sinni og þrá augum), heldur niður- hrífandi straumur eins manns vonum gegn heimi kúgunar og peninga. Hvað er þjófur? Hvaða gagn er ást andspænis dauðanum? Hvar endar eingöngu gróðataka og arðrán hefjast? Myndin rís ekki upp á listastig og getur því ekki gert sér vonir um að svara slíkum spurningum, en hún er miklu meira en bara skemmtun og morð og sektarkennd hennar er mjög gróft dregin upp. Skortur á gljáa, á „kúlu“, á „hoppi“ frá frásögninni hjálpar til við að gera þessa mynd mjög þess virði. Og það er enginn hamingjusamur endir, því sagan skrifaði endann.