Ef þú ert þreyttur á sama endurtekna, ógreinda efninu og almenni kvikmyndaiðnaðurinn gefur út, munt þú njóta "Þú ert einn". Hún er umhugsunarverð, vel tekin og hrífandi. Án þess að upplýsa neitt sem þú kemst ekki að á fyrstu mínútum myndarinnar er þetta saga ungrar hvítrar menntaskólastúlku úr efri miðstéttarumhverfi sem starfar sem fylgdarmaður og er uppgötvað af nágranna sínum. Yfirgnæfandi meirihluti myndarinnar gerist á hótelherbergi þar sem hann réð hana til að koma. Í gegnum umræður þeirra kannar þú tvær breytilegar skoðanir á vændi, þunglyndi, einmanaleika. Samt er myndin ekki niðurdrepandi. Það talar um myrka hluti án þess að vera niðurdrepandi. Sem áhorfandi eru tilfinningar þínar og fyrirfram gefnar hugmyndir færðar um, en varlega. Þú kemur út úr þessu með mikið að hugsa um. Mér finnst það gaman í kvikmynd.