Fyrsta gagnrýni mín á árinu 2010 er "Into The Blue 2: The Reef". Sagan fjallar um tvo kafara sem leiknir eru af Chris Carmack og Laura Vandervoort sem elska að kanna falda fjársjóði á botni staðbundins rifs. Dag einn eftir dag af könnuninni nálgast þau hjón sem leikin eru af David Anders og Marsha Thomason. Þeir segja ungu kafunum að þeir vilji ráða þá til að kanna rifið og finna sjaldgæfan grip um falda fjársjóð Kólumbusar sem sagt er frá neðst á rifinu. Næsta dag kafa þeir fjórir niður á rifið og gróft eftir heilan dag í köfun finna þeir ekkert. Nokkrir dagar í viðbót og tveir ráðnu kafararnir komust að því að þeir voru hluti af stórum banvænum samsæri þar sem þeir geta ekki sloppið annars verða þeir drepnir. Þeir voru fengnir til að finna tvo stóra gáma. Annar inniheldur kjarnaofn og hinn inniheldur kjarna. Myndin hefur líka baksögu um aðra manneskju (bróður aðalpersónunnar) að reyna að laga hlutina með kærustu sinni, ég held að þessi hluti sögunnar hafi verið tímasóun , þetta felur einnig í sér mjög rjúkandi kynlífssenu á milli hjónanna sem fyrir mér er algjör sóun og þurfti ekki að sýna. Hins vegar er þessi mynd með góðri neðansjávarmyndatöku og litirnir blandast vel og þess vegna það fær 4 stjörnur. Into The Blue 2 er framhald sem aðeins er að nafninu til. Enginn af upprunalegu leikurunum eða persónunum snýr aftur, hann hefur asnalegan söguþráð, asnalegar persónur og leiðinlegan hápunkt.