Myndin byrjar næstum sársaukafullt hægt, "rómantík" (geisp) sem virðist fara út af laginu (allt hluti af áætluninni...) Síðan, um það bil klukkutíma í þessa hátíðlegu mynd, er veislan. Það er þess virði að gefa gaum að þessum fyrsta klukkutíma. Hátíðin er enn hátíðleg, en gamansöm. Skyndilega vakna afturhaldnar og örlítið smásmugulegar persónur til lífsins og allir (þú OG persónurnar) fara og eru auðgaðir af upplifuninni. Konur munu elska þetta. Kristnir menn af öllum gerðum munu njóta hinnar djúpu trúar sem persónurnar sýna. Ekki uppáhaldsmyndin mín allra tíma - engar risaeðlur EÐA leysigeislar, eftir allt saman - en örugglega mynd sem ég er ánægður með að hafa séð. Ekki má missa af.Jim