Gamalreyndi leikstjórinn og framleiðandinn Allan Dwan, en risastór kvikmyndaflokkur hans inniheldur bæði hið algerlega gleymanlega og endurtekna sýndar (til dæmis John Wayne í "Sands of Iwo Jima") reyndi fyrir sér í stórum söngleik með "I Dream of Jeanie". Með því að beisla aðalhóp söngvara með litla reynslu úr fyrri kvikmyndum og, eins og það kom í ljós, nánast enga framtíð, spratt hann skáldaða og ekki að litlu leyti móðgandi sögu um hinn mikla bandaríska lagasmið, Stephen Foster. Bill Shirley er hinn ungi, ástsjúki Foster góðvild hans við þræla felur í sér að gefa peningana sem sparast í trúlofunarhring til að greiða sjúkrahúskostnað fyrir slasaðan lítinn svartan dreng. Hann er ætlaður Inez McDowell (Muriel Lawrence) en leiðinleg yngri systir hennar, Jeanie (Eileen Christy), er hægt og rólega að átta sig á því að hún er ástfangin af næstum ósvífni lagasmiðnum. Foster er ástfanginn af Inez sem er uppreisn vegna númer 1 tónskáldsins á Levee Hit Parade Tune, "O Susannah." Sláðu inn söngkonan Edwin P.Christy (Ray Middleton) til að hjálpa til við að koma gróðasköpunarferli Foster af stað. Þetta er, miðað við tónlistarmyndastaðla snemma á fimmta áratugnum, stór framleiðsla. Leikmyndin eru íburðarmikil á þennan sérstaka Hollywood hátt sem sýndi falsanir með öllu tilheyrandi. Söngvararnir eru ekki hálf slæmir og Foster-lögin eru nánast ómöguleg að eyðileggja. En þetta er líka bókstaflega hvítþvotturinn á forbjöllunni Suður. Stærsta númerið er með svörtu andliti fyrir alla á sviðinu, sögulegt frávik og samtímaverk af vanhugsandi rasisma. Væru þessar myndir af blökkumönnum eitthvað nálægt raunveruleikanum, yrðu afnámssinnar réttilega fordæmdir fyrir að hafa afskipti af svo góðgjörnu stofnuninni."I Dream of Jeanie" sökk greinilega inn í hvelfingu myndversins með varla dauðahvísli. Nú er það endurvakið af Alpha Video fyrir aðeins $4,99 og er tímabilsverk með heillandi lögum og fráhrindandi tilfinningasemi um fórnarlömb hins mikla glæps Bandaríkjanna, þrælahald. Þetta var það sem Hollywood var að setja út tveimur árum fyrir Brown gegn menntamálaráði. Hlýtur að hafa hlýtt um hjartarætur sumra bíógesta sem klæddust rúmfötum sínum í leikhús.