Átta táningsfangar eru fluttir á yfirgefna Blackwell hótelið til að þrífa það sem samfélagsþjónustu. Þeir komast fljótt að því að það er búseta gríðarstórs geðlæknis (Kane) sem hefur það í huga að draga fram og safna augasteinum. Það bætir ekki úr skák að vörðurinn sem vakir yfir þeim (Steven Vidler) hefur áður lent í viðureign við dýrið fjórum árum áður. Guilty pleasure hjá mér eru slasher-myndir. Flest þeirra eru illa leikstýrð og leikin en hafa samt nokkurt aðdráttarafl og skemmtanagildi. Sjá No Evil er gott dæmi um þetta. Hún inniheldur hryllilega skrif og leik en dauðasenurnar eru nokkuð góðar og myndin reynist skemmtileg. Forsendan hljómar eins og blanda milli föstudagsins 13., Saw 2 og Halloween: Resurrection. Mér leist mjög vel á hugmyndina en hún heppnaðist ekkert sérstaklega vel. Þetta var eiginlega bara slatti af klisjum og allt var fyrirsjáanlegt. Handritshöfundurinn Dan Madigan einbeitti sér bara að dauðasenunum og ekkert annað að því er virðist. Dauðaatriðin sjálf eru frekar góð og hræðileg. Leikstjórinn Gregory Dark stóð sig vel með þeim og hann kom með nokkur skapandi dráp. Leikurinn er frekar bragðdaufur og ómerkilegur. Þetta er vegna þess að allar persónurnar eru einvíddar og við vitum ekki mikið um þær. Það var erfitt að finna til með þessu fólki því það var frekar óviðkunnanlegt. Kane er furðu miðlungs. Ég bjóst við því að viðvera hans á skjánum yrði skelfilegri en hann gerði það ekki gott starf. Annar flokks Jason Voorhees, ef þú vilt. Restin af leikarunum eru tiltölulega óþekktir og þessi mynd mun líklega hvorki hjálpa né skaða feril þeirra. Þó að dauðasenurnar séu grátlegar, eru þær ekki endilega skelfilegar. Það er í raun engin spenna, bara einhver dásamleg dauðaatriði. Vegna þessa hefur myndin ekki mikið endurtekningargildi. Einnig, ef þér líkar ekki slasher-myndir skaltu ekki eyða tíma þínum í þessa. Það mun lítið breyta skoðun þinni. Á endanum er See No Evil ágætis slasher mynd en hún er almenn og gleymanleg svo hún er ekki alveg þess virði að horfa á hana. Einkunn 6/10