Chen Kaige missti taktskynið. Ég öfunda Evrópubúa og Bandaríkjamenn sem geta horft á myndina án þess að fylgjast með samræðunni með eyrunum, því það er sársaukafullt að gera: hægt, óeðlilega þungt og of vísvitandi. En vesturlandabúar þjást hins vegar af lélegum gæðum textaþýðinga sem tekst að missa alla þá fíngerðu og tvöfalda merkingu sem gerir vandlega rannsókn á myndinni svo skemmtilega.