Ég hef séð þessa mynd um 6 sinnum núna. Og í hvert sinn sem ég skoða hana verð ég hrifnari af sögunni og leiklistinni. Það er eins og að horfa á lestarflak fara af stað. Hún er lúmsk í nálgun sinni, en mjög áhrifarík til að ná markmiði sínu. Spoilers-> Í miðju sögunnar er mjög falleg tvískipting. Annars vegar erum við með varamajor, Eddy Calhoun (Cusack) sem rífur óafvitandi í gamla strákananetið sem myndar hjarta majór ríkisstjórnar New York og hins vegar höfum við mafíuforingjann Zappati sem er vísvitandi að reyna að viðhalda óbreyttu ástandi. með öllum nauðsynlegum ráðum. Þessi staða nær ágætlega hámarki á endanum þegar Zappati skipar Alselmo að gera það auðvelt fyrir sjálfan sig með því að drepa sjálfan sig og Calhoun skipar Pappas að gera slíkt hið sama, pólitískt séð. Kvikmyndin inniheldur líka mjög frábærar einlínur eins og (persónulegur veikleiki minn ): - Þú dregur ekki saman líf manns á einni stundu - Það eina sem er nýtt í þessum heimi er sagan sem þú þekkir ekkiAllt í allt, frábær mynd sem á skilið miklu hærri einkunn.