Vá, hversu slæmt getur það orðið. Þetta var alvarlega vont. Ekki með tilliti til glóðarinnar - sem var aðallega hlægilega CGI - heldur í leik, andrúmslofti og leikstjórn. Sagan var hræðileg - persónubogi aðalhlutverksins var algjört grín. Innan nokkurra nætur eftir að hafa elt Vinnie Jones, byrjar hann að verða „reimt“ að því marki að hann grætur þegar hann er að mynda kærustu sína. Um... eru allir ljósmyndarar frá New York svona barnalegir, uppástungnir og veikir? Persónuþróun hans átti nákvæmlega enga réttlætingu eða tilgang - og alveg í lokin muntu hlæja upphátt að algjörlega fyrirsjáanlegu og algjörlega fáránlegu útúrsnúningi sem persónan hans tekur. viðleitni til að stökkva á nútímalegan MTV-stíl gore-vagns - allt cgi, blóð en samt engin raunveruleg tilfinning. Þessir þættir voru óviljandi fyndnir - og truflandi vegna sjálfsmeðvitundar þeirra - vitlaus myndavélarhorn o.s.frv. Á heildina litið fremur þessi mynd þann glæp að sprengja aðra hugsanlega hugmynd. Það sem hefði getað haft andrúmsloft (þar til heimsku skrímslin í lokin) er eyðilagt í þágu sjálfmeðvitaðrar leikstjórnar í „horfðu á mig“. Þessi mynd var ekki gerð fyrir og áhorfendur - hún var gerð fyrir ferilskrá - afar eigingirni.