Devin Hamilton er líklega betur þekktur sem nýja nafnið í goðsagnakenndri Full Moon skemmtun. Því miður gerðist komu hans til þessa sjálfstæða stúdíós á tímum þegar fjárhagsáætlun og framleiðsluverðmæti eru lægst í mörg ár. Hins vegar hefur Hamilton á stuttum ferli sínum fest sig í sessi sem skapandi leikstjóri sem tekst að búa til frumlegar og frumlegar sögur. Þetta þýðir nú ekki að myndirnar hans séu góðar, en þær eru að minnsta kosti öðruvísi en venjulega í hryllingstegundinni. Í frumraun sinni, "Bleed", sýnir Hamilton okkur skapandi ívafi á slasher undirtegundinni. Maddy (Debbie Rochon) er ung kona sem fær loksins draumastarfið. Ekki nóg með það, heldur virðist sem hún hafi líka fundið kærasta í Shaun (Danny Wolske), svo virðist sem lífið brosi loksins fyrir Maddy eftir marga sorglega atburði. Þangað til í partýi með vinum Shaun segja þeir henni að þeir hafi stofnað „klúbb“ þar sem meðlimir verða að drepa einhvern til að komast inn. Augljóslega eru þeir að grínast, en Maddy vill ólmur passa inn, að hún myrti einhvern. Eftir þann atburð byrjar einhver að drepa restina af meðlimum "klúbbsins" einn af öðrum. það er undir Maddy komið að finna út hvað er í gangi þar sem hver sem er gæti verið morðinginn, þar á meðal hún. Maddy er mjög áhugaverð persóna sem er frábærlega leikin af hinni fallegu Debbie Rochon. Það er mjög áhugaverður snúningur á tegundinni að hafa aðalleikkonuna sem hluta af hinum grunuðu. Hugmyndin er svo frumleg og frammistaða Rochon svo góð að það er algjör synd að Hamilton hafi ekki þróað alla söguna aðeins betur. Kvikmyndin finnst stundum frekar hæg og á heildina litið er tilfinningin sú að góð hugmynd sé eytt í slæma mynd. Restin af leikarahópnum er skrítið í þeim skilningi að allir kvenleikarar eru mjög góðir á meðan karlkyns leikarar eru sársaukafullir. . Danny Wolske er hræðilega viðurkenndur og frammistaða hans sem yuppí er frekar staðalímynd. Julie Strain, Brinke Stevens & Lloyd Kaufman koma fram í litlum þáttum og eru dásamleg í litlu hlutverkunum sínum. Einnig er mikið af nektum (bæði karlkyns og kvenkyns) og leikarahópurinn er mjög vel útlítandi, svo það er í raun plús. Lágfjárveitingin skaðar myndina í effektadeildinni, þar sem það eru mjög fáar grátlegar senur og eru það ekki virkilega myndræn (líklega vegna þess að þeir myndu líta illa út); engu að síður, miðað við kostnaðarhámarkið, lítur myndin að minnsta kosti vel út. Nýlegri tilraun Hamiltons, kynlífsverkefnið "Delta Delta Die!", er betur unnin og í heildina fyndnari mynd. Þó að þessi sé ekki eins slæm og aðrar þekktari myndir, hefur hún samt marga galla og gæti verið áhugaverð aðeins fyrir aðdáendur Debbie Rochon eða aðdáendur sjálfstæðra kvikmynda án fjárhagsáætlunar. 4/10