Þetta er útgáfan sem meira að segja höfundurinn hataði, vegna þess að hún er svo skrítin. Þeir gáfu þessu „hamingjusaman endi“ og breyttu miklu af samræðunni, og þetta er bara stór haug af sakkaríni. „Sviðsstjórinn“ er nokkuð góður, ég tel að hann hafi átt uppruna sinn í hlutverkinu, en allir aðrir falla inn í þennan leiklistarstíl fjórða áratugarins sem er í raun bara að pósa. Einn frábæri þátturinn - tónlistin. Þetta hefur eitt besta skor sem hefur verið tekið upp og það er þess virði að leita í plötubúð. Á heildina litið finnst mér 1989 Spalding Grey/ Eric Stoltz/ Penelope Miller útgáfan vera miklu betri.