Þessi kvikmyndaævisaga snemma rokk- og rólstjörnunnar Buddy Holly (1936-1959) er átaksferð fyrir Gary Busey. Hápunktar myndarinnar eru sviðsframkomu Busey þar sem hann spilar á gítar og syngur Holly lög. Hann kemur með slíkan kraft í sýningarnar að kvikmyndir Holly sjálfrar eru nánast fölnar í samanburði. Smitandi tannbros Busey lýsir upp skjáinn, hann skapar algjörlega trúverðugan og sigurstranglegan persónuleika og Óskarstilnefningu hans sem besti leikari var verðskuldaður. Myndin fylgir ferli Holly frá uppvextinum í Lubbock, Texas, til stjörnuhiminsins og New York og ótímabærs dauða hans. í flugslysi. Eitt sem mér fannst áhugavert, ef satt er, var akstursmetnaður Buddy - hann hafði frábærar áætlanir um að fara út fyrir upptökur og frammistöðu til að framleiða. Ungur sem hann var var hann þegar farinn að festa sig í sessi sem snjall kaupsýslumaður og vildi örugglega taka hlutina upp á hærra plan. Við munum aldrei vita hvort hann hefði á endanum kastað fyrstu velgengni sinni í viðskiptamerki eins og The Rolling Stones. Textar margra laga Holly eru frekar unglingslegir; lestu textann fyrir "Peggy Sue" eða "Oh Boy!" og þú munt sjá hvað ég á við. Kannski skýrir þetta að miklu leyti vinsældir hans hjá áhorfendum á unglingsaldri, en hljóðfæraleikur hans og sviðsframkoma skýrir vafalaust áhrif hans á hópa til að fylgja eftir - bæði Rolling Stones og Bítlarnir hafa viðurkennt mikilvægi hans. Augljóslega var sumt frelsi tekið fyrir dramatísk áhrif . Til dæmis efast ég um að Holly hafi nokkurn tíma kýlt framleiðanda í Nashville eða að áhorfendur í Apollo-leikhúsinu í New York hafi verið svo fljótir að bregðast við að þeir hafi verið að dansa í göngunum. Ef þú hefur áhuga á að komast nær sannleikanum, sjáðu heimildarmyndina "The Real Buddy Holly Story" (1985) sem er framleidd og hýst af mjög afslappuðum og grípandi Paul McCartney. Þetta inniheldur viðtöl við fjölskyldu Holly, vini og hljómsveitarfélaga (tónlistarbræður Holly eru ekki einu sinni nefndir í "The Buddy Holly Story"). Meðlimir annarra hljómsveita eins og Keith Richards og Don Everly bjóða einnig upp á skoðanir og sögur og það eru upptökur af gömlum Holly sýningum. Framleiðslan frá McCartney getur staðið ein og sér, en hún er frábær fylgihlutur við "The Buddy Holly Story" og ætti kannski að vera krafist áhorfs fyrir alla sem horfa á skáldskaparsöguna.