Þetta er það sem klám var áður, þetta er sannkölluð klassík. Ég meina, þetta er söngleikur með x-einkunn byggður á raunverulegri bók! Það er alvöru söguþráður í því og hversu margar kvikmyndir með x-einkunn geta státað af því þessa dagana? Þetta á heima á einstökum stuttum lista yfir sannkallaða klámmyndaklassík, þar á meðal Debby Does Dallas, Deep Throat og Behind the Green Door. Ég held að vandamálið við "klámmyndir" þessa dagana sé að þetta snýst allt um "klámmyndina" en ekki um "kvikmyndina". Lísa í Undralandi hefur grafískar myndir af kynlífi, vissulega, en það er í raun að segja sögu á sama tíma. Ekki einn af týpísku "Ó, herra lögreglumaður, ekki skrifa mér miða" plott, þetta tekur þetta skrefinu lengra og gerir þetta að söngleik! Stórkostlegt! Ef þú vilt sjá dæmi um „gott“ klám, þá er þetta eitt það besta.