Ég geri ráð fyrir að ef þér líkar við endalausar samræður sem ekki senda söguna áfram og áberandi myndavélarbrellur eins og senuskiptin í sjónvarpsþættinum _Angel_, muntu njóta myndarinnar. Ég? Allt sem ég vildi var falleg, þétt lítil saga, og hún var ekki til staðar. Hraðinn var nánast afturábak, söguþræðir voru grafnir undir sjó óþarfa samræðna og það var nákvæmlega engin tilfinning um ótta, spennu eða NEITT. Er það rauðhálsinn? Er það Wendigo? Nei, það er myndatökumaður á hraða. Það er ekki skelfilegt. Það skapar ekki eina einustu tón af spennu eða andrúmslofti nema þú sért hræddur við MTV. Eins og þessir gagnrýnendur á undan mér, tók ég líka eftir því að í lokin kallar myndin fram hæðnislegan hlátur áhorfenda. Hræðileg mynd.