Just Before Dawn kom mér mjög á óvart þegar ég sá það með því að vera mun minna óhugnanlegt hryllingsævintýri en ég bjóst við. Þess í stað töfrar leikstjórinn Jeff Lieberman fram dásamlega áhrifaríkt og órólegt andrúmsloft fyrir frábæra þætti myndarinnar, byggir upp spennuna stöðugt þar til ég var virkilega óviss um hvað væri að fara að gerast en endaði þétt eins og vor sem beið eftir því. Skortur á hasar í mörgum hlutum gaf honum mjög Deliverance í bland við The Texas Chainsaw Massacre soldið andrúmsloft, og þegar hasarinn byrjar fyrir alvöru, þá er hann sannarlega átakanleg og dramatískur, án þess að þurfa að vera grátbroslegur. Persónurnar eru á svipuðu róli fyrir þessa tegund kvikmynda, þó samúðarfyllri en sumar, og vondi kallinn eftirminnilega æði. Ljósmyndunin og spennan eru hinir raunverulegu sigurvegarar í þessari mynd og þeir koma í veg fyrir að hún verði alltaf leiðinleg (eins og hefur verið gefið til kynna). Ég mæli eindregið með þessari fyrir alvarlega hryllingsaðdáendur. Ekki búast við hryllingi, búist við hrollvekjandi sögu úr skóginum með nokkrum æðislegum augnablikum og frábæru draumkenndu andrúmslofti.