Journey to the Center of the Earth er saga nokkurra ferðamanna frá Hawaii, þrjú þeirra systkina, og eitt þeirra ung bresk barnfóstra sem passar hund. Þegar systkinin keyra óvart af stað á jeppanum sínum með körfuna af hundakex fylgir barnfóstran þeim (það hefði kannski bara verið öruggara að kaupa meira) alla leið að hellinum sem systkinin ætluðu að skoða (held ég). Einhverra hluta vegna fara þau í hellinn og svo, þegar staðurinn byrjar að hellast inn, reyna þau að komast út án árangurs, nema sex ára systirin sem þau segja að fara að fá hjálp. Á sama tíma, því meira sem þeir hreyfast um í hellinum, því meira halda þeir áfram að lækka lengra og lengra í átt að helliskjarna jarðar. Og sjá, það er hér sem þeir finna borgina Atlantis og furðulega framandi íbúa hennar sem lifa undir kúgandi stjórn einnar geimveru sem vill ekki að þeir spyrji margra spurninga um heimana utan þeirra eigin. Ég sé að Rusty Lemorande, nafngreindur leikstjóri myndarinnar hefur gefið athugasemdir við þessa mynd, þar sem hann útskýrir að hluti af síðari hluta þessarar myndar sé í raun framhald Alien in L.A. Jæja, hvað sem það var, þá var þetta ótrúlega ódýr mynd sem ég myndi gera. sæti aðeins hærra en City Limits (sci-fi kvikmynd frá 1988 líka gerð á kostnaðarhámarki sem ekki er til) vegna þess að að minnsta kosti endir þessarar hræðilegu stykki af að mestu ósamhengilegri kvikmyndagerð sem sker horn þar sem hún getur stefnt að smá húmor og skemmtun. á síðustu 20 mínútunum þegar við sjáum loksins hvernig lífið er í framandi heimi í miðju jarðar. Ég gef henni líka tveggja stjörnu einkunn frekar en eina vegna þess að hún var stundum fyndin, þó ekki væri nema í fíngerðum sínum. Til dæmis spyr geimverurnar bresku stúlkuna hvort hún sé geimvera og hún útskýrir að ráðuneytið ætti að senda henni vinnuáritun innan skamms. Eða þegar geimverustelpan finnur Bryan og útskýrir að hann sé í borginni Altantis og hann villir þetta fyrir Atlantic City, New Jersey. Svona smámunir gera fávitaskapinn fyrsta klukkutímann eða svo þolanlega. Ímyndaðu þér hversu frábær myndin hefði getað orðið ef þau hefðu 1) í raun ætlað að gera hana og 2) í raun og veru átt peninga til að gera hana. send í burtu í upphafi til að fá aðstoð. Hún myndi bara ráfa um Hawaii-hellana og ekki of langt frá eldfjallinu sem gýs, athugaðu.