Leikstjórinn Larry Bishop reyndi allt of mikið með Hell Ride. Myndin vill vera ögrandi, fyndin, ögrandi, fráleit, bíta allt þetta, að því er virðist í Quentin Tarantino/Rob Zombie stíl. En það er ekki pirrandi. Tilvísanir virðast þvingaðar. Samtalið reynir að vera snjallt og mistekst. Húmorinn er aldrei fyndinn. Fínt að reyna að gefa grófan tón en okkur þyrftum að vera sama um persónurnar eða söguna til að hún heppnist lítillega. Það sem þú situr eftir með eru flottir Harley-bílar og fallegar stelpur í kringum fullt af þreyttum, gömlum og í formi „slæmum strákar" í því sem lítur út eins og tilraun til að gera nútímavædda Sergio Leone vestra. Ef þessi mynd getur vakið áhuga nýrri kynslóða á 60 og 70 kvikmyndum, þá er hún þakklát fyrir hana. En eitt og sér er það frekar leiðinlegt og óviðkomandi. Ég tel að það sé staður fyrir stíl fram yfir efni. En þessi mynd er það ekki.