Titill þessarar myndar meikar ekki mikið fyrr en þú sérð hana í gangi, því það er hljóðið sem þroskaheftur ungur maður gefur frá sér á meðan hann er að reka ímyndaða vagninn sinn, sem er það sem hann gerir allan daginn. Og hann er bara einn af mörgum skrítnum persónum í þessari súrrealísku og stundum hörmulegu sögu af hópi fátækrahverfisbúa í Japan. Það eru tveir fyllibyttur sem versla með eiginkonur, það er maður sem þráir að verða arkitekt og ungur sonur hans sem hann sendir út til að betla mat. Það er vitur gamall maður sem virðist vera stoð geðheilsu í öllu því sem fram fer í kringum hann, og það er kaupsýslumaður með alvarleg taugaspennu sem á konu sem kemur fram við hann (og alla aðra) eins og óhreinindi. þetta er í alvörunni fullt af sögum sem reka fram og til baka á milli, stundum fyndnar, stundum sorglegar. Allt í allt fannst mér þetta virka nokkuð vel og mig hafði lengi langað til að sjá þetta bara miðað við lýsinguna. Ég varð ekki síst fyrir vonbrigðum og mæli hiklaust með þessu. 9 af 10.