Húmorinn er enginn í þessum tapara kvikmynd. Carrot Top leikur uppfinningamann á brimbretti sem slær stöðugt leigupeningana á heimskulegar, gagnslausar uppfinningar sínar. Svo hjálpar hann gömlum gaur sem er brotinn við vegarkantinn og voila, hann hefur erft stórt fyrirtæki. Og aftur og aftur og framhjá öfundsjúku ættingjunum, manngerðu fyrirtækinu, fjandsamlegum yfirtökum, skylduástaráhuganum .. aargh ... segjum bara að þessi mynd sé nánast óáhorfanleg. Það sem Carrot Top hefur afrekað er að sannfæra mig um að fara aldrei á sviðssýningar hans.