Þetta er afar hæf kvikmynd tæknilega séð. Myndavélavinnan og leikstjórnin eru frábær og leikurinn er líka fínn - sérstaklega fínn leikur Daniel Auteuil sem markísinn. Ég hélt í raun og veru að það væru engin vandamál með þessa þætti myndarinnar. Þess í stað var ég dálítið pirraður yfir því hvernig Marquis var sýndur, þar sem það virtist ekki alveg heiðarlegt og virðist vera mjög endurskoðunarsjónarmið á sögunni. Reyndar hefur markísinn á undanförnum árum gengið í gegnum smá umbreytingu í að verja frelsi með mikilli innsýn, ekki feita sadó-masókíska nauðgarann ​​sem hann var í raun og veru. Á vissan hátt minnir þetta mjög á hvítþvottinn sem gefinn er í THE PEOPLE VERSUS LARRY FLINT - þar sem þessir menn eru hækkaðir í hetjustöðu. Jafnvel þótt þú haldir ekki að ranghugmyndir Marquissins hafi ekki verið svo slæmar (þær innihéldu nauðganir og gríðarlegt ofbeldi), þá virðist túlkun hans í þessari mynd sem "kynlífsfélagsráðgjafi" í þessu fangelsi frekar kjánaleg. Í stað hins ofbeldisfulla og eigingjarna Sade, eyðir hann miklum tíma í að snyrta unga mey vandlega og hjálpar henni hægt og rólega að kanna eigin næmni sína. Hvílíkur og góður maður. Reyndar, nú þegar ég hugsa um það, minnir þessi gjörningur mig á manninn sem Maurice Chavalier lék í GIGI (en án söngsins) - sætur eldri maður sem elskar dömurnar. Ég efast stórlega um að Marquis de Sade í raunveruleikanum hefði viðurkennt þessa persónu! Það kemur á óvart að myndin er ekki með mikla nekt, þó það sem hún sýnir sé mjög skýrt. Aðeins vitfirringur myndi leyfa krökkunum sínum að sjá þetta þar sem þetta er drama fyrir fullorðna. Það er mjög vel gert og frekar skemmtilegt - bara ekki allt sem er satt. Leikstjórinn viðurkennir að myndin sé að miklu leyti skálduð í viðtalinu meðal sérþáttanna á DVD-diskinum sem ég horfði á. Svo farðu á undan og sjáðu myndina ef þú vilt - að skilja að hún er bara ekki mjög góð sögulega séð. Á 18. öld voru kynlífsfrelsissinnar nokkuð viðurkenndir í Frakklandi þar sem þeir voru frekar víðsýnir, þannig að þrátt fyrir það sem myndin gefur til kynna var það ekki kynlíf sem var málið, það var ofbeldið og nauðgunin sem var (og er enn) vandamál.