Þessi mynd er eins og svo margar ævisögulegar sjónvarpsmyndir sem ég hef séð: formúlurík, ýkt, illa leikin og síðast en ekki síst, gerist of fljótt. Það sem ég á við með því er að myndin var tekin upp og, fyrir það efni, sýnd áður en Michael Jackson var sýknaður frá kl. Ákærur hans um barnaníð, sem ég held að hafi verið eitt merkasta tímabil í lífi og ferli Jacksons hingað til. Það hefði líklega gert frábæran endi á þessu docu-drama. Hins vegar bítur þessi mynd nú þegar af sér meira en hún getur tuggið, troðar of mörgum smáatriðum í þetta of metnaðarfulla verkefni. Það er enginn vafi á því að Michael Jackson hefur lifað kannski áhugaverðasta lífi nokkurs tónlistarmanns, hvað þá nútímapoppstjörnu, til þessa. dagsetningu og sögu hans myndi líklega taka sex sértilboð á Behind The Music að segja nákvæmlega. Þessi mynd reyndi að segja of mikið á þremur tímum og það er óhætt að segja að það mistókst. Flex Alexander gerði það sem hann gat við að leika Jackson, en hann varð meira eins og SNL skopmynd eftir menn eins og Tim Meadows og Amy Poehler. Það væri óneitanlega frekar erfitt að finna einhvern sem sýnir Jackson nákvæmlega án þess að hitta sjálfan poppkónginn og kynna sér brjálæðisaðferðir hans. Á sléttu fjárhagsáætlun er þó aðeins hægt að treysta á það sem þeir sjá í blöðunum og þau gefa ekki endilega nákvæma framsetningu. Ennfremur eru tilraunir leikstjórans til að láta Alexander líta út eins og Jackson algjörlega heimskulegar. Kákasíska förðunin á andliti Alexanders gerir það að verkum að hann líkist meira öfugum minstrel-sýningu og allir sem hafa verið í matvöruverslun vita að nefið á Jackson er ekki eins stórt og Alexander. Það er líka ótrúlegt fyrir mig að myndin skjalfestir Jackson að fara undir hnífinn til að fara í fegrunaraðgerð, en í næstu senu er Alexander enn með jafnstórt nef. Svona stöðvun á vantrú sem leikstjórinn býst við getur ekki staðist sjónvarpsáhorfendur á 21. öldinni. Það var jafnvel meira truflandi þegar myndefni af hinum raunverulega Michael Jackson (þ.e. þegar hann hengdi ungabarnið sitt yfir svölum í Þýskalandi) var blandað inn í myndina í rauntíma. Þetta var fín tilraun, en hún virkaði bara ekki. Ef þessi mynd eins og hún er kæmi í bíó myndi hún hagnast aðeins vegna þess að hún er slétt. Það bliknar meira að segja í samanburði við "Mommie Dearest", og það segir mikið. Umfram allt var þetta mynd sem sennilega var fljót að búa til, eins og margar sjónvarpsmyndir sem eru ekki á HBO. Það hefði verið hægt að gera það miklu betur ef það hefði bara sagt frá einum þætti í lífi Jacksons. Jafnvel þótt það næði bara yfir ásakanir um barnaníð hefði það líklega verið gert miklu betur og jafnvel meira forvitnilegt.