Þessi mynd veldur miklum vonbrigðum. Ekki nóg með það að Wenders sýnir aðeins mjög takmarkað tónlistarsvið af blús, það er huglægur og persónulegur áhugi hans á hlutum tónlistarinnar sem hann kemur með á kvikmynd sem gerir áhorf og hlustun algjörlega leiðinlegt. Eini hápunktur myndarinnar er viðtal við sænsk hjón sem voru vinkonur J.B. Lenoir og sýna einkamyndband þeirra auk þess að segja sögur. Kynning Wenders á kvikmyndaviðfangsefninu byrjar nokkuð áhugavert - þar sem vísað er til heimsmenningar (eða í raun bandarískri menningu) sem ferðast um geiminn, en takmarkað útlit hans á þemað sem og hvorki fyndin né heillandi endurgerð sagna frá 30. áratugnum skilar þessu. kvikmynd sem aðeins svefnhjálp. Geisp. Ég hafði búist við meiru af honum.