Frá 2002 varð hollensk kvikmyndagerð loksins betri aftur. Þessi mynd er enn að hluta og skólabókardæmi um slæmt tímabil hollenskrar kvikmyndagerðar. Sagan er að óþörfu sögð í flashback stíl. Allar „núverandi“ þættir sem gerast í Frakklandi eru algjörlega óþarfar og bæta engu við söguna, tilfinningar eða kraft. Af einhverjum ástæðum finnst evrópskum kvikmyndagerðarmönnum oft nauðsynlegt að segja söguna ekki í tímaröð. Ég skildi aldrei hvers vegna, eða hvaða aðdráttarafl það er. Sögusjálfið er heldur ekki það besta. Það er ekki alltaf ljóst hvar myndin er að reyna að fara á og hvað hún reynir að segja. Sagan af ungum óreyndum dreng sem verður ástfanginn af villtri ungri stúlku, sem síðar kemur í ljós að hún er frekar geðveik, gæti hljómað nógu vel á blaði og sýnir jafnvel nokkrar hliðstæður við „Turks fruit“ eftir Paul Verhoeven, sem þessi mynd var oft líkt við. fyrir og við útgáfu þess. Hins vegar er lokaniðurstaðan langt frá því að vera sambærileg. Sagan nær ekki að fanga réttu tilfinningarnar, sem er einnig vegna hugmyndalausrar frammistöðu leikaranna. Hvernig sagan er sögð gerir myndina líka langt frá því að vera alltaf áhugaverð eða sannfærandi. Ég missti áhugann á þessari mynd eftir um það bil 40 mínútur í gegnum myndina. Á þeim tíma sem þessi mynd var gerð voru bæði Antonie Kamerling og Angela Schijf efnilegar rísandi stjörnur, með mikla möguleika og metnað en ferill þeirra beggja er nokkurn veginn þrotinn núna. Angela Schijf virðist veita fjölskyldu sinni meiri athygli en feril hennar (það er auðvitað ekki slæmt), á meðan Antonie Kamerling reyndi að hefja feril í Hollywood. Hann komst aldrei lengra en að spila smá bitahluti í 2 Renny Harlin floppum. Satt að segja er ég ekki hissa. Það er ekki það að hann sé slæmur leikari og hann er vissulega með rétta útlitið en enskan hans er bara ekki nógu góð, vægast sagt. Hlustaðu bara á hann tala ensku í byrjun þessarar myndar og þú munt skilja hvað ég á við. Þeir eru í raun ekki slæmir leikarar en af ​​einhverjum ástæðum kemur það ekki fram í þessari mynd. Það er líklega líka vegna lélegrar umræðu. Mér líkaði samt svolítið við Beau van Erven Dorens. Hann hefur verið gagnrýndur mikið en leikur hans virðist mjög eðlilegur. Hann heldur persónunum alltaf nálægt því hver hann sjálfur er. Hún er alls ekki ein versta mynd sem gerð hefur verið en hún er ekki beint sú sem ég mæli með heldur. Slæm og óáhugaverð frásögn gerir þetta að slæmri mynd.4/10