Í fyrstu líkaði mér ekki við hvernig leikstjórinn var sífellt að skipta úr fortíðinni (ferðum Gullivers) yfir í nútíðina (gulliver á geðveikrahælinu). En það er í raun besta leiðin til að kvikmynda söguna þó það hafi tekið smá að venjast. Danson er framúrskarandi þar sem titilpersónan og Edward Fox er dásamlegur illmenni. Það versta er Mary Steenburgen sem kona gullivers. Hún hefur aldrei verið glæsileg í Hollywood og í þessari mynd láta þeir hana líta út fyrir að vera beinlínis dónaleg af einhverjum ástæðum. Ég mun aldrei skilja hvers vegna leikstjórar gera konu ljóta þegar það bætir engu við söguna! Auk þess sem þú vilt kyrkja hana fyrir að vera svo fjandi heimsk að trúa lygunum sem vondi kallinn Bates heldur áfram að segja henni. Jafnvel sonur hennar getur séð í gegnum ræfillinn. Samt góð sýning og ég gef henni B+.