Ég keypti "Rocketship X-M" á DVD í tveggja pakka með "Destination Moon." Nú sé ég hvers vegna dreifingaraðilar gerðu það: enginn sem hafði nokkurn tíma séð þessa mynd myndi kaupa hana á eigin spýtur. Ég get ekki skilið hvaða skólakerfi reyndist gagnrýnandinn sem hélt því fram að RXM væri „frábær í spám sínum um hvernig geimferðir myndu takast. stað...“ Ræstu beint upp, og beygðu svo 90 gráðu hægri beygju og hringdu hraðar og hraðar þar til þú nærð flóttahraða... Ég held að ég muni ekki eftir því úr Apollo forritinu. Skiptir engu að geimfararnir ættu að vera þyngdarlausir þegar þeir slökkva á vélunum, þyngdaraflið breytir um stefnu í hvert sinn sem þeir fara í gegnum lúguna að vélarrúminu. Að fara til tunglsins, en "misstuð" af því? Ekkert mál, þetta er bara hoppa-sleppa-og-hoppa (með hjálparhönd frá guðlegri forsjón) og þú munt vera á Mars! Og allt í lagi, ef þú vilt setja líf á Mars, miðað við stöðu plánetuþekkingar árið 1950, þá var það fyrirgefanlegur samningur vegna sagnfræðinnar, en geturðu látið þá líta út fyrir að vera að minnsta kosti LÍTIÐ geimvera? Þessir marsbúar litu út eins og aukaleikarar úr leikarahópnum "10.000 f.Kr." Ég get sætt mig við nokkur vísindaleg mistök, en þetta myndi ekki standast vígslu með öðrum bekk yfir meðallagi. Og það er fyrir utan öskrandi söguþráðinn: 12 mínútum fyrir sjósetningu (eins og þú ert stöðugt minntur á með nöldrandi P.A. röddinni sem segir „X mínus svo margar mínútur“) geimfararnir halda blaðamannafund! Ég býst við að tímaþröngin sé ástæðan fyrir því að Dr. Eckstrom skipti ekki um úlpu og bindi áður en hann fór út í geim. Og hversu hentugt að þó þeir hafi ætlað að fara til tunglsins og ættu þrýstibúninga til þess, þá komu þeir með göngubúnað (og riffla!) ef þeir lenda á Mars. Þeir eru heppnir að þeir lentu hvar sem er, þar sem greinilega var aðferðin sem þeir höfðu þróað til að lenda að láta Dr.E líta út um gluggann og segja „flugmanninum“ (Lloyd Bridges) að stilla niður inngjöfina öðru hvoru. Athugið til hönnuða XM-2: hvernig væri að gefa flugmanninum gluggasæti? Sama fyrri ummæli um frjálslega kynlífshyggjuna sem hafði augnkonfekt Dr. Lisa (Osa Massen) dæmt þá alla með því að klúðra ítrekað eldsneytisútreikninga hennar, en hey, þetta var snemma á fimmta áratugnum. Hún var þarna til að fylla peysuna sína, ekki gagnlegt hlutverk." Rocketship X-M" er þekkt fyrir að vera ein af fyrstu myndunum til að segja "ohmigod við ætlum öll að sprengja okkur í loft upp með þessum A-sprengjum hérna", en maður getur athugað það um það án þess að eyða 77 mínútum í að horfa á svona dreck. Við the vegur, þessi skilaboð gætu hafa haft aðeins meiri áhrif ef það hefði verið einhver peningur á fjárhagsáætlun fyrir raunverulegar setur af borgarrústum Mars, frekar en bara matt málverk. Ég kann að meta "gott" slæmt sci-fi, fyrir einstakan hvernig "framtíðin" leit út, og fyrir þann eðlislæga (ef niðurlægjandi) húmor sem þú getur fundið þegar við lítum til baka á barnaleika áhorfenda fyrir 60 árum, en þessi mynd hlýtur að hafa verið móðgandi jafnvel þá. „Rocketship X-M“ hentar ekki einu sinni fyrir MST3K-stíl lampooning. Stundum er slæmt bara... slæmt. Vill einhver kaupa DVD? Aðeins notað einu sinni, ég sver það.