Skrifað af konu og leikstýrt af annarri. Whoppie. Erum við í femínistaferð eða hvað. Spennið beltin, dömur, því við erum að fara inn í heim illgjarnra karlmanna og saklausra, velviljaðra kvenna. Í þessari sápu rekst Trish á strák á vinnumiðluninni sem hegðar sér, lítur út og klæðir sig eins og halla( !) og gefur henni vinnu með von um að negla hana nokkru síðar. Á skrifstofu sinni snertir hann meira að segja höku hennar eins og stórmennskubrjálæði í Bond-mynd myndi snerta stelpu rétt eftir að hann hefur handtekið hana og rétt áður en hann er tilbúinn að drepa hana ásamt Bond. Nokkru síðar eltir tjaldið/atvinnugaurinn Trish í búningsklefa kvenna, áreitir hana og kemur jafnvel nálægt því að nauðga henni. Ó, þessir vondu, vondu menn. Þeir eru ALLIR slæmir, veistu það ekki. Þú getur ekki einu sinni leitað að vinnu nú á dögum án þess að verða nauðgað, ekki satt? Jæja, við sýnum þeim! Í þessari mynd er einhvers konar fráskilinn kvennaklúbbur eða eitthvað, undir forystu Janet Leigh sem talar fyrir allar konur sem taka þátt í þessari mynd þegar hún segir að "karlar eru allir s**t". Hún stynur yfir því hversu hræðilegir menn eru; hún hefur verið skilin fimm sinnum. Nú, í alvöru: hver kona sem giftist tuttugu sinnum og notar þá tölfræði sem rök fyrir því að karlmenn séu allir "vondir" hlýtur að hafa áttað sig á því að lokum að skýringin gæti legið annars staðar, eða? Henni hlýtur að detta í hug að: a) hún sé illa dæmd um karlkyns karakter, eða - miklu líklegra - b) HÚN er sú sem ekki er hægt að búa með - fyrrverandi eiginmenn hennar voru líklega fórnarlömb, eða ef þeir voru í raun **göt þá fékk hún líklega það sem hún átti skilið. (Eru fólk eins og Zsa-Zsa Gabor og Liz Taylor ekki að sanna þetta? Sýndu mér viðkunnanlega konu sem giftist svona oft og ég skal sýna þér leið til að komast til plánetunnar Mars með því að nota aðeins rúlluskauta og stiga. ) Trish hittir á endanum tölvugaur sem endurheimtir trú sína á karlmenn - en haltu hestunum þínum; þessi gaur reynist vera giftur og sannar því ÁN efa að karlmenn eru örugglega allir "vondir". Var það auðvitað ekki fyrir vingjarnlegan gamlan grænmetissala handan við hornið sem elskar konuna sína þó hún sé enn dáin - sem sannar að allir karlmenn eru "vondir" nema góðgjarnir gamlir karlmenn sem eru með typpið sem virkar ekki og þeir "geta" t get none" samt svo þeir neyðast til að yfirgefa líf í ** holocolism og að lokum veita konum þá virðingu sem þær eiga skilið. Jafnvel aukakarlpersónurnar eru allar „slæmar“; svarti gaurinn á vinnumiðluninni er óvingjarnlegur og gaurinn í líkhúsinu er hreint út sagt dónalegur - og óviðkvæmur (skíturinn, *grát*...*snifs*) Og hvað er með þennan brjálaða endi?... Nokkrum mínútum fyrir réttarhöld yfirgefur Trish kröfuna um eitthvað af peningum eiginmanns síns, og áttar sig á því að hún er nú „laus“ og að hún geti loksins gert það að hoppa í sundlaugina...?? Hvað snýst þetta allt um?? Stökkið hennar í laugina er síðan - mjög fyrirsjáanlegt - rammfrosið þegar einingarnar byrja að taka þátt í, á meðan lífslífandi ég-þarf-ekki-hefnda-né-peninga-tónlist mannsins míns byrjar að spreyta sig. Vinkonur hennar eru hneykslaðir yfir því að hún hætti við peningakröfur, en þau eru ekki hneyksluð lengi og fara fljótlega að grínast um hvaða hjartaáfall lögfræðingur Trish fær þegar hann heyrir um þetta. Feiminn lögfræðingur er náttúrulega karlmaður. Vondur, vondur, hræðilegur "vondur" maður, sem hefur bara peninga í þessum heimi... Æ, þessir menn; allt sem þeim er sama um eru peningar; þeir vita ekkert um æðri gildi lífsins - eins og að versla. Ég er ánægður með að við eigum svona kvikmyndir; þeir færa kynin nær saman, en mikilvægast er að þeir kenna stúlkum og ungum konum að karlmenn séu allir lúnir, eigingjarnir, pilsfaldir skíthælar sem munu henda þér inn í heim fátæktar og eymdar við fyrsta tækifæri sem þeir fá. Svo, stelpur, opnaðu munninn og stingdu tungunni í munninn á kærustunni þinni. Lesbískur kraftur!