Þetta er án efa uppáhalds Le Carre skáldsagan mín og hún er umbreytt í silfurtjaldið með allri þeirri ást og umhyggju sem maður gæti óskað sér. Ég las umsögn á þessari síðu sem virðist finnast persónurnar viðbjóðslegar en ég tel að þetta missi af tilganginum. Allar Le Carre sögur eru í raun ástarsögur og þetta er engin undantekning. Það er nákvæm spegilmynd af tímabilinu sem það er sett. Svik eru lykill allra, engum til heilla. Pym uppeldið er svo nálægt mínu eigin að mér finnst það hrollvekjandi að horfa á. Peter Egan er í sínu fínasta hlutverki og hinn látni harmaði Ray McAnally er ótrúlega góður. Jafnvel minnstu hlutverk eins og Andy de la Tour, Tim Healy og Jack Ellis eru á staðnum. Þessi leikarahópur er Draumur Theatre Impresario. Ekki ætti að spilla sögunni með illa upplýstri lýsingu heldur læt ég nægja að segja að hún tengist hægfara en ófrávíkjanlegri eyðileggingu og niðurgöngu í njósnir og landráð ungs manns. Öll mín samúð liggur hjá Magnus Pym og einu (ekki kynferðislega) ást hans á Poppy (Rüdiger Weigang - eins dásamlegt og alltaf. Eina sanna vináttan hans en einnig samkvæmt skilgreiningu annar í langri röð svika. ÚTKOMANDI! Leigðu það, keyptu það. elska það.