Hversu lágt getur einhver sokkið á meðan hann reynir að endurheimta gamla dýrð? ST:HF mun vera fús til að sýna þér. Ef þú ert vanur að sjá hvað gerði fyrir góðan Star Trek þátt, EKKI horfa á þetta. Skrifin eru hodge-podge, túlkun leikaranna á persónum sínum slök, og mest af öllu , hönnunarvinnan er hreint út sagt hundleiðinleg. Eins og að horfa á sterka skipstjóra, ekki líta hingað! Eins og sterkt samband viðhorf? Gleymdu því hér! Stjörnuflotinn er háður af ensigns sem eru með GAÐA í hárinu. Á meðan að því er virðist andlega veikburða skipstjóri stokkar um og innan við tveggja mínútna frá upphafssýningunni er Ensign Spikey að reyna að skipuleggja tilraun með verkfræðingi. Það rýrnar bara þaðan. Nei, ekki einu sinni einkennisbúningar passa saman, í guðanna bænum. Þeir eru of litlir eða of stórir, kragar niður að brjósti og TNG árstíðar eitt og tvö einkennisbúninga í bland við árstíðarþriðju og DS9 einkennisbúninga. Strangan aga og hefð hvers frumrits skortir í þessa framleiðslu niður í tærnar! Það eina góða við þessa sýningu er grafíkin hennar, sem virðist batna aðeins með hverju tímabili. Allt í lagi, ég tek það til baka. Hver notar CG svona ósjálfrátt? Hönnuðir þessarar sýningar. Ekki nenna því, það mun móðga Star Trek tilfinningu þína, eins og það gerði mitt. Ekki einu sinni afturhvarf frá fyrri sýningum getur bjargað þessari hörmung. Ég grét opinskátt þegar ég horfði á þetta, líklega vegna þess að það blæddi úr augunum og höfuðið á mér næstum rifnaði. Svo slæmt.