"Imaginary Heroes" er kvikmynd frá 2004 með Sigourney Weaver, Jeff Daniels, Emile Hirsch, Michelle Williams og Kip Pardue í aðalhlutverkum. Sagan fjallar um vanvirka fjölskyldu sem verður enn óstarfhæfari þegar elsta barnið (Pardue) fremur sjálfsmorð."Venjulegt fólk" hefur oft verið nefnd í sambandi við þessa mynd; þetta er svona "venjulegt fólk" með hlutverkaskiptingu. Móðirin í þessu tilfelli, Sandy Travis (Weaver) er aðgengilegri en faðirinn, Ben (Daniels) sem er greinilega niðurbrotinn og ófær um að takast á við það. Líkt og „Venjulegt fólk“ er yngri sonurinn Tim (Hirsch) í brennidepli myndarinnar. Fyrir mig var myndin nógu hrífandi til að halda áfram að horfa á hana en hún hefur forvitnilegt aðskilnað við hana. Það voru nokkur dásamleg samskipti - móðir og sonur, móðir og nágranni, bróðir og systir (Williams) og nokkur góð óviðjafnanleg augnablik. Það sem aldrei klikkaði var að Ben væri einhver hluti af fjölskyldunni eða átti í einhverju efnasambandi við Sandy. Þetta virðist hafa verið markmið leikstjórans/rithöfundarins Dan Harris. Í einni senu í matvöruverslun gerir afgreiðslukrakkinn ráð fyrir að Sandy sé „um 30 ára“ og gefur henni upp símanúmerið sitt. Í næstum því næsta atriði spyr Daniels Sandy hvort hún vilji lýtaaðgerð í tilefni afmælisins. Weaver var 55 ára þegar þessi mynd var gerð, reyndar líklega 54 ára, og lítur stórkostlega út. Svo hvað er Ben að horfa á? Hins vegar er eitthvað skekkt við algjöra óbilgirni Bens vegna þess að áhorfandinn sér í raun ekki hvernig Daniels var einhvern tíma tengdur þeirri fjölskyldu. Endirinn hefur nokkra snúninga og einnig nokkrar mjög snertandi senur. Allir eru mjög góðir, þar sem Weaver og Hirsch eru í fremstu röð. Það er ekki mikið af samræðum í þessari mynd og mikið af starandi. Handritið hefði mátt vera skárra. En "Imaginary Heroes" er góð tilraun.