[Minniháttar spillingarmyndir fylgja]Steve Allen taldi að málefnaleg húmor um alvarlega atburði gæti fundist af mörgum vera ásættanleg miðað við formúluna: Tragedy+Time=Comedy. Árið 1939 fyrir árás Þjóðverja á Pólland var varla skemmtilegt tímabil og síðari atburðir, þar á meðal Blitzkrieg (í kjölfar Sitzkrieg) sem leiddi Þýskaland að Ermarsundi, leiddu til hetjulega brottflutnings í Dunkerque og gáfu heiminum það sjúklega sjónarspil að liggjandi Frakklandi var krassandi. heiður þess fyrir sigurvegara nasista. Dótið af rómantík, gamanleik og stórri dollu af alvarlegu drama? Jájá. Leikstjórinn Jean-Paul Rappeneau, með samsvörun og framúrskarandi leikarahóp, skapar í "Bon voyage" pastiche af atburðum og atriðum úr sögunni og ímyndunarafl sem er gríðarlega skemmtilegt. Besta leikkona Frakklands þegar stríðsský safnast yfir Evrópu (þvílík ofnotuð klisja, því miður). Innri hvatning hennar, sem er gamaldags sjálfsvirðuleg sængurvera með mörg málefni til sóma, virðist vera „Allt sem er gott fyrir Viviane er gott fyrir...Viviane.“ Í kjölfar frumsýningar á nýjustu mynd sinni, eftir að ráðherra í hinni óhæfu Reynaud-stjórn var frumsýnd. , Jean-Etienne Beaufort (Gerard Depardieu í óvenjulegu hlutverki fyrir hann), gefur til kynna áhuga hans á henni, hún fer bara heim til að hitta fyrrum elskhuga sem skilur ekki orðið „nei.“ Hún leysir það mál með afgerandi hætti en fær síðan til liðs við sig ákaft og sagnfræðilega aðra fyrrum fríðu, hinn enn brjálaða Frederic (Gregory Derangere), til að hjálpa til við að takast á við sóðaskapinn í íbúðinni hennar. Frederic er skáldsagnahöfundur sem væntanlegur er. Kómískt slys sem enn og aftur varpar ljósi á, nánast sem opinber þjónusta skilaboð, mikilvægi þess að vinna rúðuþurrkur setur Frederic í fangelsi vegna alvarlegustu ákæru.Sem betur fer neyðir brotthvarf Þjóðverja úr kyrrstæðum stöðum sínum til heildsöluflutnings fanga til Suður-Frakklands en drengurinn okkar sleppur og leggur leið sína þangað í einrúmi frekar en sem deild ríkisins. Skelfingin og óttinn í Frakklandi þegar Þjóðverjar sópuðust til sigurs er vel lýst og nýr snúningur kemur inn í söguna. Hvern ætti Frederic að hitta nema hinn sannarlega glæsilega unga rannsóknaraðstoðarmann, Camille (Virginie Ledoyen) sem er í fylgd með skyldubundnum gyðingaflóttafræðingi, prófessor Kopolski (Jean-Marc Stehle). Kopolski á nokkrar flöskur af „þungu vatni“ sem hann þarf til að komast til Englands. Auðvitað mega Þjóðverjar ekki festa sig í þessu mikilvæga efni því þú veist hvað (þessi hluti er hreinn skáldskapur - það var aldrei neitt þungt vatn í Frakklandi árið 1940 - bara Perrier). Og Camille er svo hress og hollur. Hvað næst? Peter Coyote sem ætlaður franskur blaðamaður, Alex Winckler. Vertu upplýstur um nafn hans. Hann er í raun liðsforingi í Abwehr (þýska leyniþjónustan: njósnari). Og hann var vanur að sofa Viviane líka (og vill fá endurtekningu á framhjáhaldi þeirra). Svo virðist sem Kopolski sé eina stóra karlpersónan sem vill ekki vera með leikkonuna. Það sem á eftir kemur er röð af ævintýrum og óhöppum sem eru óaðfinnanlega samþætt til að framleiða mjög hraðskreiða og skemmtilega kvikmynd. Að hluta til virðing og smá skopstæling á „Casablanca“, þetta er ótrúlega fyndin mynd (fyrir utan þunga nasistabitana). narsissisti með fáa ef einhverja endurleysandi eiginleika. Og Depardieu, ótrúr Reynauld og tilbúinn að stökkva úr skipi og ganga til liðs við svikarann, Petain, er sannfærandi sem maður sem ástríðu fyrir Viviane fer fram úr útþynntri skyldutilfinningu hans við lýðveldið. Sem manneskja við völd á ögurstundu í franskri sögu er Beaufort hversdagslega viðbjóðslegur. Ekki sýndur í of mörgum kvikmyndahúsum, "Bon voyage" ætti að vera hægt að kaupa eða leigja fljótlega. Sjáðu það!9/10