Ég sá þessa mynd í gærkvöldi á kvikmyndahátíðinni í Toronto þar sem hún var sýnd undir miðnæturbrjálæðishlutanum. Til að segja þér satt, eina ástæðan fyrir því að ég fór í þessa mynd var sú að hún deildi nafni sínu með Radiohead laginu, og líka vegna þess að vinur minn hafði keypt miðana svo ég hafði í raun ekki val :-D ég fór í von um þetta átti að vera eitthvað eins og The Silence of the Lambs, en þetta reyndist vera hálfgert góssleikur. Einhver hefur þegar nefnt að engin persónanna sé viðkunnanleg og það er alveg rétt. Mér gæti í raun ekki verið meira sama þó að persóna Potente hafi rifið innyflin úr sér af Creep. Ég var að leita að heimilislausum til að komast lifandi út þar sem persóna Potente fékk sér bara eftirrétti. Christopher Smith hefur svo sannarlega staðið sig frábærlega með sjónræna þætti myndarinnar. Samt sem áður er sagan frekar slök, en aftur á móti var allur tilgangurinn með myndinni að hræða þig og það gerði hún á mjög áhrifaríkan hátt. Skorið eftir Bristol-hljómsveit sem heitir The Insects var í hæsta gæðaflokki. Það, meira en nokkuð annað, hræddi mig virkilega. Leikstjórinn var virkilega almennilegur strákur og var mjög skemmtilegur á meðan á spurningum og svörum stóð. Ég vona svo sannarlega að hann fái að gera betri myndir í framtíðinni. Þessi er eingöngu fyrir aðdáendur tegunda, en ég mæli með því að þeir sem ekki eru aðdáendur prófi þetta samt. Þetta var skemmtileg ferð.