Nei, þetta hefur ekkert með grínþáttinn "Seinfeld" að gera eða sérvitur og fyndinn persónu Cosmo Kramer. Í raun og veru er "Kramer vs. Kramer" fín dramamynd, án efa ein sú fínasta sinnar tegundar og ein besta mynd allra tíma. Ég er ánægður með að hún vann fleiri Óskarsverðlaun en "Apocalypse Now" því hún átti svo sannarlega skilið slíka dýrð."Kramer vs. Kramer" er frábær mynd, svo vel gerð og svo fullkomlega í jafnvægi að ég myndi ekki breyta neinu við hana í neinu. leið. Það er ekkert athugavert við myndina. Það er kvikmyndagerð í hæsta gæðaflokki. Og það stenst líka tímans tönn. Það lítur ekki aðeins út fyrir að vera dagsett, heldur eru menningarleg áhrif þess langvarandi og raunsæ saga þess er enn jafn mikilvæg og hún var þegar hún kom út árið 1979. Tímalaus klassík. Þeir gera ekki svona kvikmyndir í dag. Þessi mynd er dramatísk, raunsæ, einföld en ljómandi, ákafur, kraftmikill, sæt og jafnvel hörmuleg og niðurdrepandi stundum. Samt hefur það fínan húmor líka. Það hefur engar tæknibrellur, en hverjum er ekki sama? Þetta er ekki myndin eða staðurinn til að ræða slíkt. Fyrir kvikmynd sem þessa væri slíkt tilgangslaust og algjörlega óþarft. Sagan er mjög áhugaverð. Efnafræði leikaranna er bara fullkomin. Allir leikararnir eru frábærir, en þeir 3 helstu eru þeir allra bestu. Dustin Hoffman, frábær leikari, á sína bestu frammistöðu hingað til sem hinn elskulegi en fjarlægi vinnufíkill Ted Kramer. Meryl Streep er frábær sem eiginkona Ted, Joanna. Og litli sætur Justin Henry er frábær sem hinn ástríki en stundum þrjóski Billy, sonur Ted og Joanna. Hljóðrásin er öll hljóðfæraleikur og dásamlegur. Upphafslagið (eftir gítarleikarann ​​Frederic Hand) er snilld. Restin af hljóðrásinni er að mestu leyti klassísk tónlist Antonio Vivaldi og er einfaldlega töfrandi. Þessi kvikmynd hefur líka ótrúlega þróun á persónunum. Sjáðu persónuna Ted Kramer: vinnufíkill sem verður ótrúlegur faðir eftir að hafa ekkert val um annað en að sjá um son sinn og reyna að laga þessar nýju skyldur með starfi sínu eftir að Joanna eiginkona hans skildi hann eftir. Með þessu lærir Ted um það fallegasta í lífinu, en gerir sér líka grein fyrir því hvernig þó lífið sé, með vandamálin í starfi hans og endurkomu Joanna, sem vill fá forræði yfir syni þeirra. En meira að segja Joanna breytist til hins betra og endirinn kemur óvænt á óvart þegar maður sér þetta í fyrsta skipti. Þessi mynd hefur líka þónokkra hluti, eins og atriði í réttarsal þar sem bæði Ted og Joanna standa frammi fyrir hrottalegum persónumorðum sem lögfræðingarnir hafa leyst úr læðingi. Annað sem þó þarf að sjá er þegar aumingja Billy dettur úr frumskógarrækt með leikfanginu sínu (flugvél) og slasast alvarlega á andlitinu. En aftur á móti, atriðið er mjög vel gert og það sem kemur næst er mjög ákaft: faðir hans hleypur hratt og fer yfir fjölda húsa og hunsar umferðina til að fara með son sinn á sjúkrahúsið. Á heildina litið er þetta kvikmynd sem er góður lærdómur af líf. Þetta ætti örugglega að vera á Top 250.