...því að þessi mynd skilgreinir nýtt lágmark í Bollywood og hefur sett þann staðal sem nú verður að bera saman öll c**p. Í fyrsta lagi hafði byrjunin stílþætti .... og ef vel var farið með hana hefði hún getað orðið klassískt sértrúarsöfnuður, a-la pulp fiction eða Desi desperado...en söguþráðurinn (var það?) byrjar að hlykkjast og á einum tímapunkti missir hann algjörlega. Henda inn geðbiluðum don með þráhyggju fyrir ensku, kalli miðsnjall Alec, kvenkyns saga sem getur klætt sig í bikiní og Saree með sama yfirvegun, svífandi, þyngdarafl ögrandi leigumorðingja og lögga með hundrað (eða var það þúsund) svarta kattarsveitarmenn á slóðinni. ..gott hráefni í færum höndum. En hér langar mig að spyrja leikstjórann: Herra, hvað varstu að reykja? Ég er viss um að þessarar myndar yrði minnst í annálum Bollywood kvikmyndagerðar - fyrir það sem aldrei má gera - móðga gáfur þeirra heiladauðustu. kvikmyndagestir. Hugsanlega er eini endurleysandi eiginleikinn í þessu Desi matrix plus desperado plus grindhouse caper tónlistin...horfðu á myndböndin...heyrðu útsendinguna og þú munt ekki verða fyrir vonbrigðum. Vishal-Shekhar kom með einstaklega auðmjúkleg lög. Ég vildi óska ​​þess að leikstjórinn hefði eytt peningunum í að búa til meira augnkonfekt....Þegar ég kvitta vil ég virkilega, illa vita hvernig skotsár Akshay hverfur á einni míkrósekúndu...hvað voruð þið ritstjórar að gera? Tashan, kannski...