Þú veist, þetta er ein af þessum "Emperor's New Clothes" myndum. Það er svona, svo off the wall og skrítið að þú átt að hafa gaman af því ef þú ert virkilega í kvikmyndum. Jæja, ég held að þetta sé fullt af bologna. Svona kvikmyndir sem fela sig undir skjóli Dada eða súrrealisma gera mig geðveika. Einhvern dreymir þennan vonda draum, kannski tilkominn með því að borða áðurnefnt bologna rétt fyrir svefninn, man eftir flestu (því miður) og setur hann svo á filmu og við eigum öll að dásama sköpunarsnilld þeirra. Mig dreymir líka furðulega drauma, stundum, sem meika nákvæmlega engan sens en ég finn ekki þörf á að setja þá á filmu, afhjúpa alla aðra fyrir þeim og kalla það list. Furðuleiki þýðir í sjálfu sér ekki að eitthvað sé áhugavert. Sönn Dada eða súrrealísk tjáning hefur einhvern ásetning og vitsmunalega hugsun á bak við sig. Ef annað fólk skilur það ekki, gerir það það ekki djúpt, það gerir það bara óskiljanlegt. Furðuleiki fyrir furðulega sakir, fyrir mig, er ekki góð, hvað þá frábær, list. Og að bera "Tuvalu" saman við "Delicatesen" er eins og að bera "The Godfather I & II" saman við "The Godfather III" --- sama tegund, EKKI í sömu deild.