Ég veit ekki af hverju þetta hefur þá aðdáendur sem það hefur og ég veit ekki af hverju ég hef einu sinni gefið því það stig sem ég hef. Þetta er fáránlegt. Það eru margir giallo þar sem maður þarf að stöðva vantrú, láta myndina rúlla og ná henni einhvers staðar áður en hún verður óráð og einhver lélegur lögreglumaður þarf að lokum að útskýra það sem við höfum séð. En þetta hefur mjög lítið að gera og hefur of langar seríur þar sem ekkert gerist og hefur enga þýðingu fyrir neitt á meðan við þurfum að hlusta á endurtekið hljóðrás, jafnvel á ítalskan mælikvarða. Ekki giallo, þetta er algjört samsafn af hryllingshugmyndum þar sem Klaus Kinski kemur fram í einni hróplegustu „innhringdu“ sýningu hans. Ég býst við að hann hafi mætt, unnið dagsverk og hreinsað frá því að yfirgefa herra D'Amato til að fá aðra til að mæta. Ewa er auðvitað falleg en nei það er ekki nóg, og á endanum höfum við séð allt of mikið af henni poppa. upp um allt, löngu eftir að við erum algjörlega búin að missa áhugann á þessu huglausa og tilgerðarlega þvælu. Kannski var ég bara ekki í réttu skapi!