Ekki fyrir þá sem eru pirraðir, heldur fjöldi útúrsnúninga, frumlega notkun á aðstæðum með vampíru goðafræði, glæsilegar sjónrænar öfgar, ásamt áhugaverðum og sérkennilegum persónum gera þetta að einni töfrandi hryllingsmynd sem ég hef séð. Það fer niður í algjört brjálæði ásamt persónum, en virðist aldrei arðrænt eða hræðilegt án tilgangs. Það er ríkulegt magn af blóðlátum ásamt viðbjóðslegum sog- og sjúghljóðum, en líka lúmsk augnablik þar sem þú hlærð upphátt. Eins og hann hefur tilhneigingu til að gera heldur Chan-wook Park þér frá miðju með stökkum í tíma og söguþræði og aðstæðum sem þú verður að fylla út fyrir sjálfan þig og þvingar þig til þátttöku í sögunni og persónunum. Og það er mikið bókstaflega stökk. Þeir halda í æð vampíru goðsagna (orðaleikur), þeir hafa ofurmannlegan styrk og geta næstum hoppað háar byggingar í einni tengingu (til að búa til setningu). Í fyrsta skipti sem kvenhetjan okkar er borin af vampíruprestinum yfir tinda bygginga, hefur hún alla töfrandi rómantík Lois Lane og Superman - en þessi rómantík verður sífellt truflandi - en knúin áfram af undarlegu og átakamiklu „ástarsambandi“. Ekki bara af hryllingi. Leikurinn er frábær, sérstaklega OK-vin Kim, hin glæsilega leikkona í kvenkyns aðalhlutverkinu sem, 22 ára, sýnir svið sem er ótrúlegt. Persónan jaðrar við einskonar svarta ekkju film noir týpu. Henni er sama frá saklausu yfir í svívirðingu yfir í víxl til djöfuls af fullri sannfæringu. Þetta er virkilega slétt og taugaveikluð frammistaða. Ef þú elskar alvöru list í hryllingi, eða ert aðdáandi Oldboy - ekki bíða eftir myndbandinu, sjáðu það strax.