Ég trúi ekki að þessi mynd fái bara 7,4 í einkunn! Þetta er örugglega í röð bestu kvikmynda Hitchcock eins og VERTIGO eða MARNIE. Eina ástæðan fyrir því að mér dettur í hug hvers vegna einkunnin er svona lág er sú að MAÐURINN afneitar að mestu ofbeldi og mun örugglega ekki fá prófskírteini í „kynlífi og glæpum“. Það sem það dregur spennuna af er ekki ofbeldi, það er kærulaus orka þessara glæpamanna sem taka barn frá foreldrum sínum og eru tilbúnir að drepa krakkann ef aðgerðin mistekst. Í dag, eftir að hafa séð margar harðsoðnar mannránsmyndir eins og RANSOM eftir Mel Gibson, virðist þetta eðlilegt, en á fimmta áratugnum, þar sem fjölskyldan var öll í Ameríku samtímans, hefur tilhugsunin um slíkan glæp vafalaust vakið upp tilfinningar. Og þessi spenna er enn virkar fyrir mig í dag. Já, þessir krakkar eru sjálfselskir, fáfróðir skíthælar, truflandi í því hvernig þeir haga sér: Þetta er samningur fyrir þá, og þeir vilja vera "góðir kaupsýslumenn", án tillits til þess að fyrirtæki hér eru að ræna krökkum og myrða stjórnmálamenn í óperunni!! Það sem gerir myndina frábæra eru hins vegar skapandi hliðar, kinky hugmyndir Hitchcocks, svívirðilega truflandi atriði í kirkjunni (sem vekur athygli áhorfandans hversu einar, yfirgefnar söguhetjurnar eru, engum er sama, enginn hjálpar, fólk í kirkjunni að fara heim...), fundurinn með eiganda þeirrar búðar að troða og útbúa dauð dýr (sem undirstrikar dálítið "austurlenskan" blæ sem myndin hefur frá upphafsatriðum erlendis), síðast ekki síst hlutverk TÓNLIST í þessari mynd.Tónlist er meginreglan hér, þar sem ***SPOILER*** morðið á hinum markvissa stjórnmálamanni á að fara fram nákvæmlega á augnabliki háværrar hljómsveitar tutti/gong; svo Hitchcock leyfir myndavélinni að fylgjast með tónleikum hljómsveitarinnar og þú núna mun það gerast á sekúndu ***BANG*** Og svo, auðvitað, DORIS DAY syngur Que sera, sem varð frægari en myndin sjálf; hún syngur það til að tilkynna krakkanum um að foreldrar hans séu í sendiráðinu...Allt í allt: Klassík!!