Ég er almennt viljugri til að vera opinn fyrir rom coms en margir, en þetta var einfaldlega ekki mjög góð tilraun. Það hefur ekkert með samanburð við breska frumritið að gera - hef ekki séð, og efast um að ég geri það. Það hefur mikið að gera með hvikandi söguþræði, skort á efnafræði milli aðalhlutverkanna og ógurlegan leik/karakter frá meintri karlkyns aðalhlutverki þess (Jimmy Fallon). Fallon gengur inn á skjáinn íklæddur fötum og hárgreiðslu 15 ára og leika áratug yngri en það. Hann á að vera kennari sem þú sérð, og auðvitað er það vel þekkt að skólahverfi um allan heim elska að ráða einstaklinga sem eru minna þroskaðir en börnin sem þeir þykjast kenna. Persónan er svo ákaflega trufluð og röklaus að ég hef efasemdir um hvort einhver leikari hefði getað gert hann viðkunnanlegan, en gamlir áreiðanlegir menn eins og John Cusack eða Adam Sandler hefðu kannski getað látið reyna á það. Ekki Fallon, sem er hvorki fyndinn né leikari, en virðist halda að hann sé bæði. Ekki einu sinni á öllu ferli myndarinnar trúirðu annaðhvort Fallon í hlutverki sínu, eða trúir því að það sé einhver leið sem þessir tveir ættu eða myndu vera saman. Nálægt lok myndarinnar er atriði þar sem Barrymore (sem var sætur eins og venjulega en gat ekki borið þessa einn -- það er erfitt að eiga eins manns rómantík) segir Fallon að það sé búið, of mikið hafi gerst og hún sé að hreyfa sig á. Og frekar en að líða illa með atriðið, eða fyrirgefðu Fallon, ertu að hvetja hana á virkan hátt - loksins gerir hún það sem hún hefði átt að gera fyrir mánuðum síðan. En auðvitað leyfir söguþráðurinn ekki að vera endirinn á þessu (endir sem í raun hefði getað gefið yfirlýsingu út úr þessu rugli), og í staðinn fáum við að sjá skynsamlega ferilstúlkuna henda þessu öllu í burtu til að elta eftir þetta barnalega fávita og hvetja til ranghugmynda hans. Þessu er auðvitað ætlað að vera gróft og ánægjulegt, en það gerði mig í raun meira ógeð en nokkuð annað.