Breaking Dawn byrjar í háskóla í Kaliforníu þegar prófessor Simon (aðstoðarframleiðandi Joe Morton) segir nemendum sínum að þeir verði að framkvæma ákafa sex vikna rannsókn á geðsjúklingi á Cape State Hospital sem afgerandi hluti af menntun þeirra, mistakast og þeir munu aldrei verða hæfir læknar. Björt, ung, aðlaðandi og greindur nemandi að nafni Eve (Kelly Overton) fær sérstaklega erfiðan sjúkling til að læra. Hann heitir Don Wake (James Haven) og er dæmdur morðingi, hann fannst í blóði fyrir utan lík konu (Diane Verona) og ungrar dóttur hennar (Jenette McCurdy). Í fyrstu mun Don ekki einu sinni líta á Evu mikið minna tala við hana, en eins og hermaðurinn sem hún er, heldur hún áfram að reyna að komast að honum. Að lokum byrjar Don að tala en það sem hann segir hræðir Evu, hann segir að einhver sé að fylgjast með henni og nefnir nafnið Malachay. Eve byrjar síðan að sjá dökka skuggamynd við hverja beygju, þegar Don skellir upp úr samsæriskenningunum og furðulegu staðhæfingunum. Eve fer hægt og rólega að missa vitið þegar mörkin milli fantasíu og raunveruleika verða óljósari og óljósari. Er eitthvað meira við hina meintu vitleysu sem Don talar annað en að vera geðveikur geðsjúklingur...?Hritað og leikstýrt af Mark Edwin Robinson Ég hef ekkert nema neikvæðar tilfinningar til Breaking Dawn. Nú finnst okkur öllum góður snúningsendi, svona endir sem grípur okkur ómeðvitað, kemur okkur á óvart, virkar vel með restinni af myndinni og situr eftir í minningunni eins og flottir snúningsendir á The Sixth Sense (1999) og Fight Club (1999) svo aðeins tvö góð dæmi séu nefnd & í minna mæli endalokin á myndum eins og Scream (1996) þar sem hver morðinginn kemur skemmtilega á óvart og er ekki svo augljóst. Svo eru auðvitað myndir þar sem endir þeirra spilla öllu sem á undan er gengið og sem dæmi má taka, æ ég veit það ekki, við skulum segja Breaking Dawn því ég hef aldrei séð jafn hræðilegan endi á mynd, aldrei. Breaking Dawn byrjar sem ágætis sálfræðileg hryllingsmynd þar sem hræðilegir hlutir fara að gerast fyrir Eve, þetta er ekki mest hasarmynd sem nokkurn tíma hefur verið ímyndunarafl en hún heldur áhuga manns, hún er heldur ekki mest hrífandi mynd sem til er en hún er meira en hægt að horfa á & það er ekki svo slæm mynd þar til í snúningslokinu, ég verð að halda áfram að minnast á hana því allt annað fram að þeim tímapunkti (sem var í lagi að vera sanngjarnt við hana) verður allt í einu óviðkomandi. Ég er viss um að það er fólk þarna úti sem heldur að þeir séu með þetta ruglaða klúður af endalokum niður í smáatriði, allt sem ég get sagt er að enginn mun geta útskýrt þetta á fullnægjandi hátt fyrir mér og að svo miklu leyti eins og ég hef áhyggjur þá meikar það ekki smá sens og mun aldrei gera það. Breaking Dawn er vitleysa og það er tímasóun að horfa á hana til að hljóta verðlaun með ömurlegasta endi kvikmyndasögunnar, það er jafn einfalt og blátt áfram og það. Leikstjórinn Robinson gerir ekki hálfpartinn rugl úr því sem hefði getað orðið ágætis spennumynd, kannski hélt hann að það sem hann hafði skotið myndi hljóma í lagi eða kannski var það eyðilagt í klippiherberginu en ég myndi ímynda mér að það væri líklegra til að vera með rusl handrit þar sem hann reynir að tengja allar fáránleikana saman innan nokkurra drullu mínútur og gefðu okkur öllum hamingjusamara en hamingjusöm lokaskot. Hann byggir upp spennuna nokkuð vel fyrstu 80 mínúturnar en það er allt til einskis í lok dagsins. Tæknilega séð er Breaking Dawn fínt og það er almennt vel gert í gegn. Leikurinn er nokkuð góður, Overton er fínn og auðveldur fyrir augun og skilar ágætis frammistöðu. Var það bara ég eða leit gaurinn sem lék Don út eins og John Morghen stjarna í ítölskum sleaze sígildum eins og Cannibal Apocalypse (1980), City of the Living Dead (1980), The House on the Edge of the Park (1980), Cannibal Ferox (1981), Stagefright (1987) & The Church (1989)? Allt í lagi, kannski var það bara ég...Breaking Dawn er drasl, ég hataði þetta allt vegna síðustu mínúturnar. Ekki misskilja mig, það var ekki beint að æsa mig upp að þeim tímapunkti en það var allt í lagi. Klárlega einn til að forðast hvað mig varðar þó að það virðist vera sanngjarnt hlutfall af jákvæðum athugasemdum á IMDb...