Upprunalega gagnrýnin sem ég hafði skipulagt fyrir þessa mynd var kannski svolítið harkaleg, svo ég læt orðlengja um hið góða: Sleepy Hollow er fullkomlega ásættanleg bjór-og-pizzu- eða svefnmynd, svona sem þú horfir á með góðum hópi. fólk þegar stemningin er létt og enginn einbeitir sér í raun að myndinni. Sjónrænu þættirnir eru fallegir og þeir eru svolítið skemmtilegir á köflum. En hryllingur, vinir mínir, það er það ekki. Ég gerði þau mistök að horfa á það og búast við að eitthvað skjálfti með öll ljós slökkt. Ef þetta er ætlun þín, sendu mér persónuleg skilaboð og ég mun bjóða þér lista yfir aðrar tillögur. (Þetta er alvarlegt tilboð, við the vegur. Sannir hryllingsaðdáendur eiga betra skilið.) Nú eru kvartanir mínar, heill með SPOILERS SPOILERS SPOILERS SPOILERS SPOILERS Hvers vegna nenna jafnvel að gera kvikmynd "byggða" á klassískri sögu ef þú ætlar ekki einu sinni að reyna að vera trúr skilningi, tilfinningu, tóni eða þema frumlagsins? Hlustaðu vandlega á milli lína illa skrifaðra samræðna og þú munt heyra hægan keim af Washington Irving velta sér í gröf sinni. Ég mun meira að segja samþykkja Big-City Detective bitann, en... Ricci teiknar varnarlögn í kringum rúmið? Komdu núna. Ekki aðeins er ekkert jafnvel óljóst eins og þetta í "The Legend of Sleepy Hollow", heldur er það söguleg BUNK. Mér er alveg sama hvaða nýheiðnu öxi þú þarft að mala, en á 18. öld þýddi "galdra" að selja sálu þinni djöflinum í skiptum fyrir djöfullega krafta; öll þessi dúnkennda hvít-nornagyðjudýrkun "an'-it-harm-none" nálgun við galdra nær aftur, sögulega séð, um það bil eins langt og bresku innrásin. (Aðilum sem hafa áhuga á raunverulegum heiðnum venjum í gamla skólanum er vísað til "The Golden Bough" eftir James Frazer, ef þú trúir mér ekki.) Þetta skapar svo ósamræmið atriði sem kastað er inn í samhengi myndarinnar að sjálft umgjörð hinnar Sleepy Holleg þjóðsaga er í molum. Þannig að við sitjum uppi með allt aðra sögu. Ef það var hugmynd Burtons, vildi ég að hann hefði varað okkur við fyrirfram. Einnig vildi ég óska ​​að hann kæmi með betri sögu en sú frekar gangandi sem varð vitni að hér. Og hann gæti alveg eins hafa sleppt Irving tilgerðinni. Og allavega, myndin er ekki skelfileg. Ekki einu sinni. Alls ekki. Skekkta tréð kom nálægt, en var meira en mótvægi af hláturmildum áhrifum farsa-gamanmyndar ópsins Hessian. Og að lokum, já, mig langaði líka í Christinu Ricci í jólagjöf, en Guð ætlaði greinilega aldrei að hún yrði ljóshærð.