Mér datt í hug að það væri kominn tími til að ég hleypi þessu út. Pokémon aðdáendur þjást í Ameríku þessa dagana. Hvers vegna? Vegna þess að við treystum á Kids WB og 4Kids Entertainment til að útvega okkur okkar ástkæru seríur og kvikmyndir. Hvað þáttaröðina snertir, þá standa þeir sig nokkuð vel í að koma skemmtilegum og töfrum japönsku útgáfunnar í sjónvarpið. Svo hvað er vandamál þeirra þegar kemur að kvikmyndum? Satt að segja hef ég séð allar þrjár Pokémon myndirnar á japönsku og ég mun örugglega sjá þá fjórðu. Þetta eru frábærar kvikmyndir. Þau eru öll skemmtileg og skemmtileg á að horfa. Og eftir að hafa séð Pokémon 2000 í kvikmyndahúsum get ég ekki annað en velt því fyrir mér hvernig þessir bandarísku framleiðendur lesa japönsku handritin. Eins og það lítur út virðist sem þeir lesi og sjái eitthvað sem segir „Settu inn tómt siðferði hér“ með stórum feitletruðum stöfum. Það virðist örugglega vera þannig þar sem þeir notuðu sömu frábæru talsetningaraðferðirnar og þeir notuðu á MSB (öfgakennd kaldhæðni þar) og bjuggu til þessa vitleysu.*mögulega spoiler héðan í frá*Jæja, ég held að ég ætti fyrst að tala um Pikachu's Rescue Adventure. Fyrsta kjaftæði mitt við þetta kom án frásagnar. Ég býst við að þeir hafi fengið nógu slæm ummæli um Pokédex frásögnina sem plagaði Pikachu's Vacation, og í stað þess að fara með umhyggjusöm, blíður kvenrödd eins og birtist í Pikachu no Natsu Yasumi og Pikachu Tankentai, klipptu þeir bara frásögnina allt saman. Þetta hefði ekki verið vandamál, nema eitt. Skildi einhver virkilega hvers vegna Exeggcute lét Togepi ekki fara fyrr en í lokin? Hugsanlega aðdáendurnir, en ég er viss um ekki foreldrana. Svo er það þemalagið. Ég gat ekki annað en rekið augun í þennan. Japanska þemalagið var „Tankentai wo Tsukurou“ og var sungið af japönskum börnum. Það var gaman og ánægjulegt. Þessi: ógleði. Nú, einn af uppáhalds hlutunum mínum í stuttmyndinni var dansandi Kireihana. Fín tónlist, gaman að horfa á. Það hefur breyst með Bellossom. Tónlistin fór í taugarnar á manni, en í ofanálag voru þeir með allt Pokémon-spjallið á meðan tónlistin stóð yfir, sem reyndist stökk, pirrandi og bara óþarfi. Ó, og svo er það Poliwhirl sem heldur að hann sé Poliwrath. Maður myndi halda að krakkar sem vinna stöðugt með þessar persónur myndu að minnsta kosti læra hvað þær eru. Í grundvallaratriðum, ekki mikið gæti bjargað þessum litla illa örlagaða dubbi, sem er mjög óheppilegt miðað við möguleika hans. En ég hef ekki snert það versta ennþá. Þú myndir halda að viðvörunarmerkin hefðu verið augljós fyrir mér þegar ég fékk útgáfuna mína af Nintendo Power. Af einhverjum óskiljanlegum ástæðum hafði ég verið að leggja nokkra trú á 4Kids og WB. Hugsanir mínar voru "jæja, þær klúðruðu fyrstu myndinni, en sú seinni er öðruvísi hvað þemað nær, svo þær ættu að standa sig vel." Það í huga, ég tók bara ekki eftir viðvörunarmerkjunum sem ég rakst á í kvikmyndahúsunum þegar kerru sögðu: "Þú munt trúa því að ein manneskja geti gert gæfumuninn." Með því hvernig þeir sögðu það í hverri beygju var ég að vona að þetta myndi ekki breytast í siðferðishátíð eins og MSB gerði í lok ensku útgáfunnar. Svo kemur Nintendo Power, þar sem ég sé allan ótta minn að veruleika í orðunum `the main feature 'The Power of One'. Á þeim tímapunkti varð ég aðeins órólegri. `Máttur eins?` Ekki gott merki. Hins vegar hélt ég samt eitthvað af fölsku trú minni. Stór mistök. Þegar ég sat í leikhúsinu fékk ég bókstaflega magakrampa þegar ég horfði á aðra mynd sem ég elskaði á japönsku að breytast í algjört og algjört rusl. Ég heyri athugasemdir sem segja að það hafi verið betra vegna þess að siðferðið væri lúmskari. Ég get séð tilgang í því þar sem þeir pældu ekki í þessu, endurtóku það aftur og aftur eins og í MSB. Hins vegar olli hún meiri skaða en nokkuð annað í þessari mynd. Í fyrsta lagi var goðsögninni sem var lesið í gegn breytt aðeins til að lesa "heimurinn snýr að ösku." Ah hah. Svo, Ash er útvalinn? Hvað sem er. Í japönsku útgáfunni þurftu íbúar Arshia Pokémon þjálfara til að framkvæma hefðbundna athöfn sína. Að þessu sinni er hann útvalinn. Stærri leið til að þetta olli skaða var Lugia. Lugia var ein flottasta persónan í Pokémon mynd.... þegar myndin var UM Lugia. Í þessari neyðist Lugia til að setjast aftur í sæti til Ash. Í atriðinu þar sem þau eru að fljúga aftur til aðaleyjunnar eru Lugia og Ash að ræða aðstæður fyrir tilveru Lugia, ekki það að Ash ætli að gera gæfumuninn. Á heildina litið í þessum flokki var Ash í rauninni ekki „eina manneskjan“ sem myndi gera gæfumuninn, þar sem hann var hjálpað af mörgum á leiðinni. Margt af öðru er eins konar nítatínsla. Flautusöngur Furura var ekki nærri eins ljúfur og skemmtilegur og það japanska. Ræða Jirarudan til þeirra þar sem hann sagði að safnið hans „byrjaði með Mew-korti?“ Úff. Jafnvel verra, reiði Misty varðaði upphaflega hvernig Moltres og Zapdos voru í haldi. „Af hverju settirðu þá ekki í Pokéballs þegar þú náðir þeim? Þetta er eins og að setja þá í búr til að sýnast.' Mikið öðruvísi en að væla yfir því að hann haldi að Pokémonar séu hlutir sem á að safna eins og frímerkjum. Ef það voru einhver raunveruleg innlausnargildi í þessu þá komu þau frá Team Rocket. Nokkrar skemmtilegar línur. Í rauninni ekki til að fá mig til að hlæja upphátt, heldur meira til að fá mig til að flissa og lina aðeins verkina í maganum. Jæja, þetta var opinberlega síðasta bandaríska Pokémon myndin sem ég ætla að sjá. Ég hef flutt þann þriðja inn og finnst hann mjög skemmtilegur. Ég vil helst ekki sjá aðra japanska mynd eyðilagða á sama hátt og fyrstu tvær. Ég mun flytja inn þann fjórða líka. Gleymdu þér, Kids WB og 4Kids. Þú hefur yfirgefið mig í síðasta sinn.