Ég er viss um að sumir munu hafa gaman af því og finnast það kröftugt, eða hafa einhvers konar persónuleg tengsl við persónurnar og söguna, en frá óhlutdrægum sjónarhóli er þetta ekki mjög vel gert. Myndin snýst um óhefðbundna unglinga sem þjakaðir eru um kvíða, hver og einn leikur með sína aðra staðalímynd sem fær okkur til að trúa því að þetta sé hvernig það er að vera unglingur. Við fáum að sjá svolítið af lífsstíl hvers unglings, en allt verkefnið fannst mér bara tilgerðarlegt, hvort sem það voru stöðugar lághornsmyndir af trjágreinum í vindinum eða svarthvítu "viðtölin" við nemendur, það var ekkert nýtt eða frumlegt til sýnis í þessari mynd og ekkert sem ég þurfti að sjá. Já, hún fjallar um sterkt efni og dramatísku atriðin eru leikin og leikin vel, en allt verkefnið virðist óþarft, sérstaklega þegar það virðist nánast nákvæm eftirlíking af „Fílnum“ Van Sant (annar fjallar um sjálfsvíg, hin um skotárás í skóla). Eins og ég sagði þá munu sumir líklega hafa gaman af þessu og leikstjórinn/rithöfundurinn hafði greinilega einhvern innblástur til að gera þessa mynd byggða á dauða nákomins manns, svo það er gaman að myndin var gerð með einhverju hjarta í henni, en ég finnst það ótrúlega áhrifalaust, og þegar verið er að fást við efni sem getur verið svo auðveldlega klisjukennt að gera eitthvað frumlegt með því. Ég myndi ekki mæla með þessari mynd.