Við gáfumst upp á þeim tímapunkti þar sem persóna George Clooney er með neglurnar úr honum. Við vorum ekki pirruð - eftir að hafa setið í gegnum klukkutíma af þessu hlaupi vissum við bara hvernig það var. Að segja að þessi mynd hafi verið óskiljanleg, leiðinleg, tilgerðarleg þvæla væri að hrósa henni of mikið! Hvernig tókst fólki að sitja í gegnum þetta ruglingslega, hæga, niðurdrepandi gervihorn kvikmyndar, hvað þá að tilnefna hana til Óskarsverðlauna? Clooney virtist eins veikur og okkur fannst við horfa á hann. Hvað var hann að hugsa? Ó .. og hvað var með þá texta? - áttum við bara dud DVD eða var upprunalega myndin gerð svona - setningar látnar hanga í loftinu? Myndin var nógu erfið til að fylgja án þess líka. Ég vorkenni leikhópnum, sem augljóslega gerði sitt besta með það efni sem til var.