Þessi mynd "Joshua" er ákaflega truflandi og beinlínis tilgangslaus. Það fær mig reyndar hroll að hugsa til þess að það sé til fólk sem myndi njóta þess að horfa á hana. Án þess að gefa upp söguna fjallar hún um viðbrögð ungs drengs við nýfæddri systur sinni og það er bara toppurinn á ísjakanum. Á meðan á myndinni stendur verður áhorfandinn fyrir einhverri órólegustu barnahegðun sem hægt er að hugsa sér. Til að bæta gráu ofan á svart, í lok þessarar myndar er nákvæmlega engin raunveruleg niðurstaða nema afrakstur hreinnar illsku í höndum barns ekki síður, sem yfirbugaði heilan hóp heimskra fullorðinna. Það er engin endurlausn, engu réttlæti fullnægt og heill hópur fullorðinna sem er ekki nógu klár til að sjá hvað er að gerast í kringum þá. Satt að segja hafði ég ekki gaman af því að horfa á þessa mynd. Það var ákaflega órólegt. Jafnvel fyrir þá sem gætu haft gaman af hryllingsmyndum gæti þessi mynd verið of mikið. Þrátt fyrir að þessi mynd hafi verið vel leikin er sagan sjálf svo truflandi að áhorf á hana jafngilti 90 mínútna bið á biðstofu tannlæknis í aðdraganda einhverrar sársaukafullrar tannaðgerðar.