Það eru augnablik þegar þú vilt ekki þessar djúpu drama-seríur. Þegar þú vilt ekki seríur með þungum sögum eða skyldu til að horfa á hvern einasta þátt til að geta haldið áfram. Það koma augnablik þegar þú vilt bara horfa á einfalda seríu, með fullt af hasar og flottum karakterum. Fyrir þessar stundir hefur þú Cleopatra 2525. Ég var einn af þeim sem hafði í raun gaman af Charlie's Angels. Gagnrýnendur sögðu að þetta væri yfirborðskennt og kjánalegt. En málið er að það er málið! Fólk sem getur ekki slakað á og bjóst við alvarlegri kvikmynd hataði það. Það er nákvæmlega eins með Cleopatra 2525. Það er yfirborðskennt. Það hefur kjánalega og óraunhæfa karaktera. Og þess vegna líkar mér það. Hún er ekki eins og hver önnur þáttaröð. Fyrsta þáttaröðin var ekki mjög góð. Persónan Cleo var pirrandi og aðeins of mikið. Sagan var svolítið léleg og maður kynntist persónunum lítið. En hey, þeir fengu bara 20 mínútur í hverjum þætti. Í síðustu 5-6 þáttunum af Cleopatra 2525 gáfu þeir seríunni loksins fulla 40 mínútna lengd. Og það var hér sem ég byrjaði að elska það. Þættirnir fóru loksins að vaxa í mjög eigindlega seríu. Verst að þeir þurftu að hætta við seríuna. Vegna þess að síðustu þættirnir af Cleopatra 2525 voru reyndar mjög góðir. Ég mun aldrei gleyma Hel, Sarge og Cleo. Einstakar persónur sem aðeins höfundar Xena hefðu getað búið til!