Vinur minn sem hefur dularfulla hæfileika til að finna og - hryllingur! - Mæli með slæmum kvikmyndum að ég horfi á 'The Pest'. Á þeim tíma sem ég vissi ekki um hversu virkilega aumkunarverður kvikmyndasmekkur hans var, ákvað ég að prófa það. Slæm mistök. Sagan, þótt greinilega hafi verið rifin beint út úr hvaða sjötta bekk sem er í enskukennslubók hvað varðar "manhunter" þemað, væri skemmtilegt við réttar aðstæður - góðir leikarar, rithöfundur, leikstjóri, fataskápur og svo framvegis og svo framvegis nánast engan enda. Þessir þættir eru greinilega fjarverandi. „Plágurinn“ á að vera fyndinn held ég. Ég segi "hugsaðu" vegna þess að ég læt ekkert annað en brosa í gegnum alla myndina. Ekki kjaft, ekki grín, ekki hlátur, ekki einu sinni bros. Bros, í besta falli. Og það gerðist svo sjaldan þegar ég horfði á þessa mynd að ég man meira að segja hversu oft ég brosti - kannski 3 eða 4 sinnum í besta falli. Svo gerðu sjálfum þér gríðarlegan greiða. Horfðu aldrei á þessa mynd. Forðastu hvað sem það kostar.