Það er skrítið, þessi mynd; þú færð á tilfinninguna að höfundar þessarar blundarhátíðar hafi eytt meiri tíma á börum staðarins en á tökustað. Reyndar kemur það á óvart að sjá ekki nafn Harry Alan Towers á plötunni; það ber vissulega keim af einni af skattaskjólsframleiðslu hans, en hér virðist hvatinn á bak við verkefnið vera að allir sem taka þátt fái að njóta langrar dvalar í Provence. Þrátt fyrir þá staðreynd að myndin eigi að gerast um allt svæðið, stendur Les Baux og svæðið í kring fyrir næstum öllu. gangandi klisja“. Það sem Lonsdale er að gera í þessu er giska á. Einhverra hluta vegna er áhugaverðasta persónan, sem Rampling leikur, til hliðar, en burtséð frá bókinni hefði hún átt að vera aðalpersónan því hún hefur greinilega hæfileika til að bera myndina (sem hefði samt verið leiðinleg, en kl. að minnsta kosti hefðum við meira af einhverju fallegu til að skoða). Allt í allt tilgangslaust mál sem er aðeins þess virði að horfa á til að sjá hversu hasarlaus hasarmynd getur verið.