Það hafa þegar verið nokkrar athugasemdir á síðunni þar sem lögð er áhersla á „álit“ myndarinnar - og það er mikið af þungavigtarhæfileikum til sýnis: allt frá Fiennes og Scott-Thomas til stórkostlega útfærðrar hönnunar og stigagerðar, til hins meistaralega. átt. Engin furða að viðurkenningarræða Andrew Lloyd Webber fyrir "Evita" á Óskarsverðlaunahátíðinni það ár hófst "Jæja, þakka Guði fyrir að "The English Patient" átti engin lög í henni. Skrif um Óskarsverðlaunahafa fara með mig til Juliette Binoche, sem í stjörnuleikhópnum skilar fallegum leik. Það er hughreystandi að sjá að kraftaverkið sem virðist hafa áhrif á verðlaunin sem besti leikarinn (sem fara oft á glæsilegan flugeldasýningu) virkar ekki í kvennaflokkunum. Rétt eins og hinn mjög verðskuldaði Óskarsverðlaun Emmu Thompson fyrir túlkun sína á Margaret Schlegel í "Howard's End" sannaði að eitt það erfiðasta sem leikari getur gert er að láta túlkunina á "góðærinu" fela í sér, svo sannaði sigur Binoche að það gæti verið það - og alvarlega kynþokkafullt. Frammistaða hennar í þessari frábæru mynd er fegurð.