Yfirleitt byrja ég dóma mína á því að útskýra hvernig og hvers vegna ég horfði á myndina sem ég er að skoða. Með þessu get ég einfaldlega ekki útskýrt. Ég þurfti að vera vakandi snemma í vinnu daginn eftir svo það síðasta sem ég vildi gera var að horfa á kvikmynd sem ég vissi ekkert um. En eitthvað hélt mér límd við notalega futoninn minn þegar ég horfði á þessa Heather Graham farartæki. Ó, það er rétt. Leiðindi.Graham leikur Joline, bóhemískt hnotskurn sem virðist vera upptekin af hjónabandsheitum sínum en gaurinn sem hún giftist (leikinn af Luke Wilson). Þegar eiginmaður hennar ákveður að leggja af stað í leit að betri hlutum (vinnu, konum og handritum, væntanlega) byrjar Joline ofstækisfulla leit að því að finna eiginmann sinn og losa hann úr „andlega hjólastólnum“ hans. Það hljómar eins og ég sé að búa þetta til en því miður er ég það ekki. Í raun og veru er þetta lítið annað en leiklistaræfing fyrir Graham þar sem hún gefur þessu hlutverki Phoebe-from-Friends æfingu. Oh og Goran "ER" Visnjic er þarna líka, af einhverjum ástæðum. Sjónvarpsdagskráin hafði þetta niður sem gamanmynd en ég fann ekki einn einasta hlátur nokkurs staðar. Það sló mig að þetta var persónulegt ferðalag fyrir Lisu Krueger (leikstjórann og rithöfundinn), í sama móti og "Girl, Interrupted" en jafnvel það hló meira en þetta. Persóna Grahams er einfaldlega of sjálfhverf til að áhorfendur geti hugsað um það og ég vorkenndi hinum hænufóta eiginmanni þar sem hann barðist hetjulega fyrir frelsi sínu frá greinilega andlegu eiginkonu sinni. Mjög lítið af þessari mynd var skynsamlegt þar sem persónur birtust einfaldlega í sögunni eins og þær stæðu í kring og biðu eftir að Graham kæmi upp eins og aukaleikarar í "The Truman Show". Reyndar var eina jákvæða nótan sem ég get framkallað úr skrípunum mínum "Heather Graham - nice baps". Og það var ekki vegna þess að ég var of þreyttur til að njóta myndarinnar. Í sannleika sagt er mjög erfitt að hugsa sér einhvern til að mæla með þessari mynd. Graham-púristar (MJÖG fáir bíógestir í heildina, ég held að þú sért sammála) verða að vera staðráðnir í að horfa á þetta skítkast og hugsanlega munu hippa nemendur sem safna amerískum indverskum drauma-grípum taka eitthvað af þessu. Það kom mér á óvart að meðaleinkunnin (þegar þetta er skrifað) var 5,0 - það myndi gera þessa mynd jafngóða og "Die Another Day" og "Gothika" í bókinni minni og það er einfaldlega ekki rétt. "Committed" er sérkennilegt rugl kvikmyndar sem hvorki skemmtir né upplýsir. Þetta er flókið, tilgangslaust og einfaldlega of leiðinlegt fyrir minn smekk og líklega þinn líka. Ekki einu sinni hugsa um að horfa á þetta.