Zatoichi The Outlaw var fyrsta myndin sem gerð var af eigin framleiðslufyrirtæki hetjunnar (Shintaro Katsu), þetta er kannski ástæðan fyrir því að þetta er aðeins minni færsla í seríunni, þó hún sé alls ekki veik í heildina. Hún segir frá hetjunni okkar sem rekast á tvo bæi, yfirmenn samkeppnisaðila og dularfullan rónín sem hjálpar fátækum og úr þessu skipulagi snýst sögu sem felur í sér harmleik, ofbeldi og lítinn áhuga, allt þjónað með svívirðilegum en innblásnum sverðleik sem er einn vörumerkja flokkanna. Þetta er nokkuð fyrirsjáanleg söguþráður og hann rís á óvæntan hátt, en hann rennur með stílnum og er áhugavert efni. Hinn hjálplegi rónín er til dæmis göfuglega órannsakanleg byltingarkennd persóna, sem raskar rótgróinni reglu án þess að vera máluð sem raunverulega viðkunnanleg eða hetjuleg persóna, Zatoichi gerir sjálfur ein eða tvö mistök og veldur skaða með gjörðum sínum, á meðan ríkjandi kerfi ýtir undir nýtingu á fátækur. Þetta er harður heimur, með einum eða tveimur fleiri innyflum en búist var við í átökunum, þó hlutirnir séu ekki eins spennandi og þeir gætu verið. Shintaro Katsu kemur fram með dæmigerðan bravúrflutning sem Zatoichi, þar sem hann blandar saman visku, banvænni færni og veraldleika við lúmskan dapurlega tilfinningu fyrir varnarleysi, á meðan heilsteypt vinna kemur einnig frá Rentarô Mikuni og áhrifaríkum Kô Nishimura (síðar birtist sem yfirmaður Katsu „Snake“. Magobei í Hanzo þríleiknum) sem tveir helstu yfirmenn myndarinnar. Það er líka góð tilfinningabreyting frá Yuko Hamada sem óréttlátri konu. Myndin tapar út af skjálfta hraða og ekki eins vel uppbyggðri atburðarrás, það er að minnsta kosti eitt örlítið ögrandi tímahopp og krafturinn í söguþræðinum verður svolítið glataður, sem þýðir að þegar hlutirnir hitna undir lokin er myndin' Ekki eins spennandi og það gæti verið, tilfinningaleg áhrif glatast líka. Leikstjórinn Satsuo Yamamoto sér vel um hasarinn eða atriðin þar sem Zatoichi notar snjöllu hæfileika sína, þó að sumt af fjárhættuspilunum sé minna áhugavert og myndin byggist upp á vinnulegan hátt frekar en virkilega innblásinn, án líflegra persóna eða sterkrar áreynslu einhverra annarra. afborganir. Samt hafði ég gaman af þessari, hún hefur sína galla og er ekki einn af þeim bestu í seríunni en hann inniheldur samt ljúflega seðjandi skammt af skemmtun, góðri sögu og ágætis skammta af vörumerki Zatoichi, snjallt og einkennilega flott. Mælt með fyrir aðdáendur seríunnar, og sanngjarn inngangur, flottur efni þó ekki sannur frábær.