Fyrirgefðu gott fólk, en ég verð að segja að ég get í rauninni ekki skilið þær yfirþyrmandi tilfinningar sem allir fá við að sjá þessa mynd...Þegar ég sá hana leit ég á úrið mitt til að vita hversu miklu meiri tíma ég þurfti að eyða í þessa leikskólavitleysu. Svo hvers vegna þessi dómur? Í fyrsta lagi: Kvikmyndin segir sögu sem gefur enga spennu! Þetta er ekki einu sinni skemmtilega brengluð raunveruleiki Quentin Tarantino sem við þekktum áður. Þessi saga hefði getað komið út úr höfðinu á hverjum litlum krakka. Það er ekkert gáfulegt í henni, hvorki neitt frumlegt og hún heldur áfram tímunum saman... sagan er með viðeigandi efni í um 30 mín. Restin eru bara voðalega endurbætt atriði sem eiga að skilja eftir sig nokkuð flotta mynd. Virkar ekki. Jafnvel áður séð niðurskurð sem Tarantino notar oft rugla bara og eru ekki á nokkurn hátt flott. Í öðru lagi: Sumir krakkar fara til Þýskalands og drepa nasista. Ah í alvöru? Gera þeir það? Einu nasistarnir sem þeir drápu voru örfáir krakkar, einn þeirra var nógu maður til að deyja frekar en að svíkja félaga sína. Er þetta ljóta andlitið sem Tarantino vildi gefa nasistum? Hugrakkur hermaður sem er hraustlegri en nokkur "Basterds"? Svo sannarlega ekki --> mistakast Og hvað verður um hina hræðilegu Nasista-dráp Basterds? Jæja þeir verða allir drepnir af nasistum nema tveir sem eru teknir í gíslingu --> vá, hvaða hræðileg hefndarfull skrímsli eru þetta...Þriðja: Einhverjar persónur? Já einn! Eina hlutverkið og eina vonarglampinn fyrir alla myndina er Chritoph Waltz sem er að byggja upp sannarlega djúpa og mjög nákvæma persónu hér. Frábær leikur! Brad Pitt er virkilega sjúkur og er algjörlega útspilaður af Waltz. Aldrei séð svona slaka frammistöðu hjá Pitt... Og restin? Jæja, sumir Þjóðverjar sem þú hefur aldrei séð áður og munt aldrei sjá eftir. Þegar myndin byrjaði og ég sá hóp Basterdanna sjö, vonaðist ég til að sjá eitthvað eins og "Magnificent Seven": Hópur af ótrúlegum strákum, hver og einn með sérstakan karakter, sem lagði leið sína til örlaganna óttalaus og vitandi... Ég varð síðan fyrir miklum vonbrigðum, þegar ég sá "ótrúlega basterds". Alls engin smáatriði, engar persónur, engir alvöru karlmenn, bara einhverjir tilviljanakenndir gaurar sem þú munt ekki muna sem fengu ekki tækifæri til að aðgreina sig... En í rauninni þarftu ekki einu sinni að greina á milli, veldur „Inglourious Basterds " nema Pitt leikur varla neitt hlutverk í þessari mynd...Þannig að ég varð fyrir miklum vonbrigðum, og að sjá þessa mynd á stað #40 af bestu myndum allra tíma er það eina við þetta, sem skilur mig eftir með opinn munninn. .