Þessi þáttur er fullkomið dæmi um hvernig CBC ætti að halda sig við annaðhvort fréttir, íþróttir eða háðsskessa gamanmynd. Sem þróunaraðili aðstandsgrínmynda hefur CBC sýnt að það getur sameinað töfra "King of Kensington" og magahlátur "The Beachcombers". Það er vandræðalegt fyrir frábæra þætti eins og "Kids in the Hall" og "Second City" að þeir þurfi að deila kómískum rótum sínum með þessari ömurlegu framleiðslu. Ég verð að viðurkenna að ég gaf þessum þætti ekki mikið tækifæri, ekki satt frá því ég heyrði fyrst um hugmyndina. Til að byrja með er helmingur hugmyndarinnar bein tilraun til að rífa upp einn af fáum velgengni sitcom í ensk-kanadískri sögu, "Corner Gas". Restin af hugtakinu - menningaráreksturinn - er langt frá því að vera frumlegt og er of oft notað sem hækja fyrir leti við skjáskrif. Val á trúarbrögðum múslima sem grundvöll „fiskurinn úr vatni“ virðist vera örvæntingarfull tilraun til að vera „edgy“ og „málefnaleg“, en kemur út sem þvinguð. Sumir brandararnir sem eru byggðir á viðbrögðum heimamanna við nýliðunum eru hrollvekjandi og rækilega móðgandi við gáfur allra sem taka þátt, sérstaklega áhorfendur. Þessi þáttur er fullkomið dæmi um hvernig CBC "skilur það" bara ekki þegar það er kemur að því að búa til kanadískt efni, sérstaklega þegar Kanada er kynnt sem fjölmenningarlegt umhverfi. Menningarlegur fjölbreytileiki í Kanada þarf ekki að vera settur fram með svo þungum og þvinguðum hætti. Það væri hressandi tilbreyting að sjá CBC kynna fjölbreytileika í sjónvarpsþætti án þess að láta þáttinn snúast um umræddan fjölbreytileika. Ég efast um að CBC hafi nægilega hæfileika í sitcom til að ná fram einhverju svo lúmsku. Hægt væri að bera saman hvernig fjölbreytileiki er sýndur í Corner Gas - þ.e. frumbyggjapersónurnar eru ekki aðgreindar af þjóðerni sínu né er arfleifð þeirra notuð til að búa til söguþræði. Raunhæfara er að líf þeirra og líf annarra persóna fléttast saman á þann hátt að þjóðerni er ekki mikilvægara en nokkur önnur persónuleg einkenni þeirra. Sem sagt, jafnvel sem formúluleg gamanmynd sem fiskur upp úr vatni mistekst þessi sýning. Leikurinn er veikburða, grínistinn um allt landakortið og söguforsendurnar sem ég sá voru of langt út fyrir stöðvun trúarinnar, jafnvel fyrir gamanmynd. Eini bjargandi náðin er hinn hæfileikaríki Derek McGrath, sem er hrikalega sóað hér. Ég efast um að jafnvel að bæta við gestastjörnum (Colin Mochrie, til dæmis, sem anglíkanskur erkibiskup) geti bjargað þessum hundi. Ég ákvað að gefa þættinum tækifæri þegar „hype“ CBC hafði dáið; en tveir þættir voru allt sem ég gat staðist - ég fann næstum því hvernig heilasellurnar mínar lokuðust niður við hverja misheppnaða punchline. Tímabilinu væri betur þjónað með því að sýna fleiri Coronation Street, Air Farce endursýningar eða Dr. Who. Jafnvel upplýsingaauglýsing væri framför.