Ég sá þetta fyrst þegar ég var unglingur á síðasta ári á unglingastigi. Ég var hrifinn af því! Ég elskaði tæknibrellurnar, frábæru staðina og prufuhliðina og afturhvarfsaðferðina við að segja söguna. Nokkrum árum síðar las ég bókina og þótt hún væri áhugaverð og ég gat örugglega séð hvað Swift var að reyna að segja, þá held ég að á meðan hún er ekki eins fullkomin og bókin fyrir félagslegar athugasemdir, sem saga er myndin betri. Það er skynsamlegra að hafa þetta eitt langt ævintýri en að fá Gulliver til baka eftir hverja ferð og græða á því að selja litlu Lilliput kindina eða hvað sem er. Það er miklu meira grípandi þegar allir halda að hann sé brjálaður og kindurnar búa samt sem áður til leiks. Til hliðar, þegar ég sá Laputa, varð ég agndofa. Það lítur mjög út eins og Kingdom of Zeal úr Chrono Trigger tölvuleiknum (1995) sem gerði það að verkum að ég líkaði enn betur við þessa smáseríu. Ég sá hana aftur fyrir um 4 árum síðan og áttaði mig á því að ég hafði enn jafn gaman af henni. Virkilega hágæða efni og byrjaði frábæra keyrslu af Sweeps smáseríu fyrir NBC sem fylgdi því eftir með hinni traustu Merlin og áhugaverðu Lísu í Undralandi.