Ég var ekkert sérstaklega hrifinn af þessari mynd sem er með daufa tónlist og tekur aðeins 40 mínútur. Guði sé lof, því ég var að sofna. Ég nýti mér tímatökuljósmyndun á frábæran hátt til að sýna líðan tímans í hreyfingu ljóss og skugga, fólks, vatns, skýja o.s.frv. Því miður er þetta allt. á 87 mínútum og til að sanna að framhald geti verið betra en upprunalega gerði Powaqqatsi árið 1988 á 90 mínútum. Prófaðu þá báða.