Þetta er klárlega ein leiðinlegasta og hræðilegasta frásaga frá fyrstu dögum Adolfs Hitlers sem ég hef horft á. Robert Carlyle er dásamlegur leikari, en það er einfaldlega rangt að fá hann í hlutverk Hitlers. Til að skipa Liev Schrieber sem langvarandi vin og aðstoðarmann Hitlers hlýtur Haefengstal að hafa gefið frá sér örvæntingar- og angistaróp frá Simon Wiesenthal miðstöðinni. J-W að leika stuðningsmann nasista, slæmur slæmur slæmur leikarahópur. Þetta var ekki skemmtileg fjölskyldumynd með góðan sögulegan bakgrunn. Þetta var Hollywood-rusl eins og það gerist best, sem greiddi inn fyrir styrk sterks (en sárlega vannýttur) aukahópur leikara sem virtust nánast hafa horfið af leikararatsjánni undanfarin 5 ár. Fölsuðu þýsku hreimarnir (vee vill vin zis var) er móðgandi fyrir Þjóðverja alls staðar. Móðir mín er þýsk og hún sat rjúkandi við hljóð raddanna sem skiptust sífellt úr amerísku/ensku/þýsku allt í sömu setningunni. Stuðningshlutverkið gerir betri pappaútklippingar í staðbundinni myndbandsverslun en þeir gera á skjánum. Jenna Malone sem hin örlagaða Geli Raubal, var þó frábær, hún fanga sakleysi og rugl þessarar hörmulegu ungu konu sem endaði á endanum eigin lífi til að flýja hvernig framtíð hennar hefði verið í skugga Hitlers. sögulega nákvæma frásögn af fyrstu árum Hitlers fram að og með stríðinu/helförinni, leigðu "Inside the Third Reich" 1983 með Rutger Hauer sem Albert Speer og Derek Jacobi sem Hitler. Það var gott og meikar skynsamlegra en þessi brjálæðingur. Sem sagnfræðingur í Þriðja ríkinu get ég með sanni sagt þér að þetta fékk mig til að ná í bækurnar mínar til að staðfesta ógrynni af ónákvæmni.