Andlitssvip Andie MacDowell eru aftur frábær í þessari mynd. Þegar þú ert 40 ára og hefur verið einhleypur um stund (eða allt þitt líf) gætirðu fundið fyrir að þú sért að sóa þér. Kvikmyndin er ljúf áminning um að ást er að finna hvar sem er ef loftnetin þín eru mjög virk. Mér líkaði snögg kynlífsfundur, sem hlýtur að vera út í hött fyrir venjulega hlédrægan skólakennara (MacDowell). Fyrrverandi nemandi hennar er nógu sætur, enn hrifinn af kennaranum sínum svo lengi. Það eru þó nokkrir þættir sem mér fannst frekar óraunhæfir eða ópraktískir. Til dæmis, á vettvangi þar sem afbrýðisemi hinna kvennanna hnekkir og sena var sett upp til að fá Andie MacDowell til að henda unga manninum, myndi þroskaður lögreglumaður (hin vinur MacDowell) leyfa vinkonu sinni að gera svona óheillavænlegt athæfi? Er það svo auðvelt fyrir hvern sem er að stoppa ekki fyrir framan bíl? Auðvitað gerast slys alltaf, en ég vonaði að sjá kvenhetjuna giftast hamingjusamlega með fyrsta manninum sem hún kom í samband við (það var erfiðast að trúa því!! Að svona falleg kona skyldi vera einhleyp svona lengi??) ... Kannski eru kvikmyndaframleiðendurnir meðvitaðir um þá staðreynd að mörg rómantík eldri konu og yngri manns varir ekki lengi. Auk þess vita þeir að farsæll endir myndi ekki höfða til almennings, sérstaklega til afbrýðisemi kvenna yfir fertugu, sem bíða eftir kraftaverkum. Sorglegur endirinn með innsýn í von fyrir dapurlegu konuna sem missti sanna ást sína er ljúfur, en ef maðurinn héldi áfram að lifa, myndi það endast? Hversu lengi? Enginn veit. Engu að síður er þetta kvikmynd til að láta þig langa að horfa á hana aftur einhvern tíma seinna.... ári seinna kannski.