Ég elskaði þessa mynd sem ég hef nýlega séð á kvikmyndahátíðinni í Fíladelfíu. Í mars 2005 fór ég til Indlands með 2 vinum og þessi mynd var mjög raunveruleg. Ég tengdist öllu og naut hverrar stundar. Persónurnar eru trúverðugar, sagan hrífandi og endirinn raunsær, en ekki tilfinningaríkur. Ég naut líka umræðunnar við leikstjórann eftir sýninguna. Þessi mynd sýnir mjög vel blöndunina, en ekki fullkomna blöndun tveggja heima (Austur og Vestur). Aukahlutverkið var dásamlegt og lýsti lífi ferðamanna á Indlandi á nokkuð raunsæislegan hátt. Húmorinn er lúmskur og á köflum þurr og gerir hann öllu raunsærri þar sem hann er fléttaður inn í daglegt flóttafólk persónanna. Það er svo auðvelt að samsama sig öllum aðstæðum sem lýst er.