Decline serían er mögnuð og leikstjórinn PS getur ekki fengið nóg kredit fyrir að gera þessar myndir. Það kemur mér örlítið á óvart að sjá að ekki mjög margir hafa séð þennan, eða hina tvo, en þess virði að grafa upp ef þú vilt mynd af pönkinu ​​á umbreytingarárunum á milli seints áttunda og byrjun níunda áratugarins. Myndin byrjar á blaðrandi safni af klippum sem spiluð eru yfir tónlist frá hljómsveitinni X. Mörg viðtöl við hljómsveitir og pönkara sem bjóða upp á fræðandi sjónarhorn á hvernig það var að lifa af á neðri þrepi almenna rokkstigans. Ekkert internet, vitlaus störf og allsherjar fjandskapur rekast á í þessari tegund. Fyrir nýja krakka sem hafa ekki heyrt um þessar hljómsveitir eða eru að byrja sjálfir er þessi mynd sannkölluð lexía í því hvernig á að rokka. Allar sýningar hljómsveitarinnar (og þær eru margar) eru æðislegar, sérstaklega FEAR sem hættir aldrei að koma mér á óvart. Þessi og önnur afborgunin eru mögnuð tímahylki sem bjóða þeim sem þykir vænt um sjaldgæfa innsýn í líf þessa brjálaða fólks. Þetta er satt pönk, eins og í viðtalinu við kærustu Darby Crash þegar þeir rifja upp málara sem dó á dularfullan hátt/skyndilega fyrir utan húsið þeirra og það tók viku eða svo fyrir þá að fatta það, þeir taka myndir við hliðina á gaurnum og öllum þar á meðal EMT hló að þessu og í sannri mynd spyr spyrillinn kærustuna hvort hún hafi verið leið eða í uppnámi yfir því að þessi strákur hafi dáið þegar hann málaði húsið þeirra, svarið „nei ég hata málara“. Hvernig væri að Black Flag leigi íbúðina/æfingarýmið þeirra fyrir 16 dollara á mánuði! Kjálkinn minn datt næstum af á því augnabliki þar sem ég er að leigja tíu af tíu skáp til að æfa í fyrir 400. Á milli þess að horfa á þetta og Deadwood finnst mér ég hafa fæðst á röngum tíma, bara sakna þessara kúreka daga og nætur af gamla mátann. Fólkið og hljómsveitirnar sem tengjast myndinni ruddu brautina fyrir hvað erfiðari tónlist er í dag og gerðu það á sinn einstaka hátt. Snilldarmynd, tíu stjörnur, sjáðu 2. hluta líka, hún er alveg jafn æðisleg, 3. hluti samt, ég veit ekki hvað ég á að segja um.