Tilfinningalega óöruggur Tom Russo (Asbest Felt) les leynilega dagbók kynþokkafullrar eiginkonu sinnar Leeza (Courtney Lercara) og er hræddur við að uppgötva að ástin í lífi hans hefur greinilega sofið hjá hverjum gaur sem hún hittir; þessi átakanlega opinberun sendir aumingja Tom út af rokkaranum sínum og hann heldur áfram að hefna sín á karlmennina sem hann telur að hafi verið að níða gömlu konuna sína. Mín reynsla er sú að virkilega, virkilega slæmar myndir geta oft verið jafn skemmtilegar og virkilega góðar, og engin kvikmynd sem sýnir afhausun með machete-aukaðri loftviftu ætti nokkurn tíma að teljast algjörlega einskis virði; en þó svo að Killing Spree takist mjög stöku sinnum að skemmta með hugvitssemi sinni og ódýru og glaðlegu fjöri, þá fann ég að hin hræðilega leikstjórn, hræðileg framleiðslugildi, ljót kvikmyndataka, deyfð hljóð, hræðileg lýsing, hugarfarslega leiðinleg og fáránleg frásögn (sem inniheldur virkilega heimskulegur söguþráður sem er tekinn í símann frá upphafi, auk tilgangslauss uppvakningaloka), viðbjóðslegt hljóðgervlaskor, brjálæðisleg samræða og rækilega áhugamannaleikur gerðu allt til að gera þessa viðleitni rithöfundarins/leikstjórans Tom Ritter að nánast gleðilausri upplifun.