Stórbrotin mynd af Broadway tónlistinni. Nathan (Frank Sinatra) elskar að kasta teningum og skipuleggja ólöglega vitleysuleiki. Ljóshærða Adelaide (Vivian Blaine) vill giftast honum EF hann gefst upp á vitleysingum. Hann ákveður einn síðasta leik þegar Sky Masterson (Marlon Brando!), sem veðjar stórt, er í bænum. Hann veðjar á Sky að hann geti ekki fengið Sarah Brown (Jean Simmons) trúboðsstarfsmann til að fara með sér til Havana. Þetta kann að hljóma eins og undarleg samantekt á söguþræði, en það er myndin líka! Þetta er algjör blönduð tösku - það er dásamlegt efni hér. Lögin eru öll góð og dansinn ótrúlegur. Hinn raunverulegi sýningarstoppi er í vitleysunni í lokin. Brando er líka mjög góður hér - það gæti virst skrítið að hugsa til hans syngja og dansa en hann dregur það út. Ég verð að viðurkenna að það var mjög skemmtilegt að sjá stóran, fyrirferðarmikinn Brando taka upp erfið dansatriði! Sinatra er líka frekar góður og Blaine er bara yndislegur sem langlynd kærasta hans. Söng- og dansnúmerin hennar eru ákaflega hápunktur hér. Nú hvað slæma hlutina varðar - Jean Simmons er dásamleg leikkona en hún er föst í grófu, litlausu hlutverki og getur ekki gert mikið með það. Myndin er allt of löng eða 150 mínútur - atriðin milli Brando og Simmons dragast mjög vel og hefði átt að styttast. Einnig tala flestar persónurnar á mjög nákvæmri ensku - samdrættir eru aldrei notaðir. Kannski er það að reyna að vera skemmtilegt að koma út úr munni gangstera en mér fannst það ögrandi og það hélt áfram að henda mér út úr myndinni. Það er þess virði að grípa fyrir lögin og dansana en oflengingin á henni kemur manni eftir smá stund. Ég gef því 7.