Eins og í Amelie virðast nýlegar franskar kvikmyndir taka staðalímynda sambandið milli karls og konu, sem miðast við að kona finnur sína einu sönnu ást. Í þessu tilviki leiðir örvæntingin til sakfellingar, sem leiðir til þess að hún þróast í mafíufrumgerð. Snjöll og óvænt saga að mörgu leyti, nema að kvenkynið er til staðar til að styðja karlmanninn. Fyrir okkur sem ekki tölum frönsku eru textarnir örlítið fljótir, en ekki óraunhæfir. Hljóðrásin, eins og virðist vera í auknum mæli tilfelli með evrópskum kvikmyndum, er frábær og í fullkominni samstillingu við afbrigði myndarinnar. Ekkert virðist þvingað. Sjónrænt minnir það mig á ýmsar hryllingsmyndir í þéttbýli. Það er Wes Craven í Chicago tilfinningu yfir því.