Braveheart eftir Mel Gibson var stórkostlega unnin mynd en skildi eftir sig súrt bragð í munninum. Rob Roy er aftur á móti aðeins minna fágaður, en lang betri mynd. Þetta er söguleg mynd sem sameinar tímalaus þemu með sannkölluðum sögulegum gildum, en Braveheart setti grófan og óþægilegan samtímagloss á forna sögu. Það sem gerir þessa mynd er leikarahópurinn. Liam Neeson leikur hetjuna, í hlutverki sem hann endurtók í grundvallaratriðum (á útvatnaðan hátt) í Phantom Menace. Persónan er hetjuleg en er hvorki mesti bardagamaðurinn né djöfullegasti elskhuginn. Aðdáunarverður en samt mannlegur, hann stjórnar skjánum. Á móti honum standa úrval jafnmannlegra andstæðinga, þar á meðal Cunningham eftir Tim Roth, ógeðslegan en ljómandi, og siðferðilega gjaldþrota sveitunga John Hurts. Einnig má lofa Jessica Lange, sem raunsærri eiginkonu Robs: líka sterk og göfug, en í 300 ár frá nútíma kvenhetju, sem er bara eins og hún á að vera. Þetta er ekki frumlegasta myndin sem þú munt sjá, en hún hefur hugrekki í eigin sannfæringu og sterkur frammistaða gerir þér sama.