Nú man ég hvað „indie“ kvikmyndagerðarmennirnir voru að rífa af sér fyrir Pulp Fiction. Það var David Lynch, ekki satt? Ég veiddi þennan hlut til að sjá Kyle Secor. Þvílík sóun á fullkomlega góðum Bayliss. Það var svo sárt að horfa á hann, svona eins og þegar einhver sem þú elskar er hræðilega veikur og það er ekkert sem þú getur gert. Næstum allar klisjur í bókinni: eyðimörkin, geðsjúklingurinn, sérkennilegi mafíuforinginn, mótorhjólamaðurinn, Tracy Walker (sem sem betur fer var bara í einni senu, en ég bjóst alltaf við því að hann myndi birtast aftur og segja eitthvað skrítið og djúpt eins og "Ef maður vill vita hvert hann er að fara, þá verður hann að skoða hvar hann hefur verið," eða eitthvað tilgerðarlegt sorp á borð við það). Ég er með kenningu um hvers vegna svo margir indíeyjar skortir staðsetningu í eyðimörkinni. Ég held að það sé vegna þess að þeir geta sparað peninga í lýsingu. Ef þér líkar að vera í sársauka, finndu þessa mynd og horfðu á hana. Ef þú ert aðdáandi Kyle Secor skaltu horfa á endursýningar af Homicide í Court TV. Ef þig langar í góðan, sérkennilegan vegatrylli, skoðaðu Wild At Heart. Það er ástæða fyrir því að enginn hefur heyrt um Delusion! Guð minn góður, þvílík sóun á góðum titli.