Í fyrsta lagi er þetta ekki nálægt því eins slæmt og sumt af öðru ruslinu sem Sci-Fi Channel hefur framleitt; það er ekki þar með sagt að Grendel sé góð mynd, hún er reyndar mjög slæm, en hún átti svo sannarlega möguleika á að verða miklu betri. Gallar myndarinnar koma frá persónuhönnun, persónu, fáránlegum viðbótum við söguna, sjónrænum áhrifum, tónlistinni og að mestu leyti: leiklistinni. Þegar talað er um persónuhönnun á ég auðvitað við hvernig hetjurnar okkar og illmenni líta. Beowulf og hinir Danirnir virðast vera fáránlegir víkingar, frekar en stríðsmenn með grimmdarstyrk - þessi hjálmur sem aðalsöguhetjan okkar er með er bara of kjánalegur. Grendel lítur út eins og Hulk en með undarlegar tentacle-festingar við olnbogana. Persónurnar eru mjög takmarkaðar. Beowulf er sá sami frá upphafi til enda, en Finn - gagnslaus hliðarmaður - náði tvívídd, þökk sé rómantískum undirspili sínu, og Unferth fær líka ákveðna hugmynd, þar sem hann verður minna yfirlætislaus. Líkt og Finn eru gagnslausar viðbætur við þessa sögu til að gera hana að sinni, en halda samt í heimildarefnið. Lásboginn sem Beowulf fær er svo fáránlegur að ég er hissa á að leikarahópurinn hafi ekki gengið af settinu. Fyrir utan viðbætur er sleppt, eins og undirliggjandi þemu kristni og heiðni, sem og afleiðingar lygar. Tæknibrellurnar eru mjög hræðilegar. Grendel og móðir hans Hag eru illa hugsuð, og sem slík er túlkun þeirra á skjánum síður en svo trúverðug. Tónlistin er yfirþyrmandi, sérstaklega þegar persóna deyr. Allt í allt er þetta ekki versta kvikmynd Sci-Fi til þessa. Nei. Hún er í raun ein af betri myndunum, þó að hún sé rusl, þá er hún gott rusl, sem gerir hana í besta falli að guilty pleasure. Það eina sem virkar er samræðan, sem er enn viðar hér og þar. Ég mæli eindregið með því að þú sleppir þessari mynd og horfir á töku Robert Zemeckis á fornu sögu Beowulf, einfaldlega vegna þess að þessi mynd (Grendel) er aðeins hálf sagan, og ekki allt, sem fær þessa mynd þriggja stjörnu dóma.