Þessi mynd hefur fengið mikið af slæmum blöðum frá fólki sem skilur ekki hvað hún átti að vera. Maður verður að skilja að það var aldrei ætlað að taka þessa mynd alvarlega. Það eru búðir, á sömu nótum og "Myrkraher." AoD var kjánalegt, en fyndið og slæmt á góðan hátt. "House of the Dead" er ekki "gott slæmt". Það eru eiginleikar sem felast í góðum campy kvikmyndum, mikilvægast af þeim eru trúverðug fantasía. Maður þarf að trúa því sem er að gerast í kvikmynd til að sjá húmorinn þegar aðstæður fara ótrúlega úrskeiðis. Án landamæra verður myndin fáránleg. HotD skortir trúverðugleika. Það sem verra er, HotD kemur ekkert nýtt inn í tegundina og endurtekur sömu söguþráðinn og persónuviðbrögðin og margar hryllingsmyndir byrja óhjákvæmilega að sýna. Til dæmis falla hryllingsmyndir alltof oft í þá gryfju þar sem aðalpersónurnar finna ást innan um hryllinginn og eyðilegginguna. Ég veit ekki með þig, en þegar ég er eltur af uppvakningum, langar mig að gera út við heitan skvísu. Trúðu því? Nei? Þá muntu líklega ekki trúa því þegar persónurnar fara að sjúga andlit hvers annars í þessari mynd. Fyrir utan augljósu vandamálin sem hrjá þessa mynd eins og svo margar aðrar hryllingsmyndir, kaus Uwe Boll að bæta við senum úr tölvuleiknum um uppvakninga sem eru teknir , af handahófi þegar persóna skýtur uppvakninga í myndinni. Það eru ekki bara engin skýr rök fyrir þessu listræna vali heldur dregur það athygli manns frá þegar ótrúlegum söguþræði. Ennfremur eru tíð og fjölmörg dæmi um slæman leik og virðist engar tilraunir leikstjórans til að leiðbeina viðbrögðum leikaranna við atburðum... sem skilur myndina eftir án endurlausnar eiginleika. Forðastu...