Fyrirgefðu að ég segi það augljósa, en sumar myndir eru góðar og sumar eru slæmar. Auðvitað eru öfgar innan þessara tveggja breiða flokka. Kvikmyndir eins og The Godfather, Saving Private Ryan og Star Wars fara þægilega í góðan flokk. Á hinum enda litrófsins eru þessar myndir sem eiga einfaldlega ekki skilið að vera nefndar á nafn. Einstaka sinnum framleiðir einhver virkilega sorglega mynd. Kvikmynd sem ber að nefna sem sýnikennslu um hversu hræðileg mynd getur verið. Mynd sem er meira en slæm. Slík mynd er Maiden Voyage. Í stuttu máli er Maiden Voyage saga um lúxus skemmtiferðaskip sem er rænt af klíku illra glæpamanna sem krefjast lausnargjalds frá jafn illum, ráðvilltum skipseiganda. Auðvitað er amerísk hetja um borð, heill með meitlaðan kjálka og skúlptaða bringu, sem bjargar deginum. Þetta er framleiðsla sem dregur nýja dýpt. Allt við það er slæmt. Leikurinn, leikstjórnin og söguþráðurinn svokallaði er hrífandi lélegur. Í stuttu máli er það móðgun við gáfur hvers óheppins áhorfanda. Jafnvel bandarískur áhorfandi myndi pirra sig á göllum hennar. Já, það er svo slæmt. Ég mun standast freistinguna til að semja lista yfir það sem reitt mig til reiði við þessa mynd. Hins vegar ætti heimskulegri niðurstaða hennar að vera fullnægjandi dæmi um það sem ég á við. Ímyndaðu þér í huga þínum að þú sért illur flugræningi og þú sért staddur í opnum björgunarbát á lygnum sjó. Þú ert í félagi við hetjuna sem heldur á tifandi sprengju. Sagði hetjan kastar sprengjunni til þín og kafar fyrir borð. Hvað myndir þú gera? Ég veit ekki með þig, en ég myndi kasta sprengjunni eins langt og ég mögulega gæti í sjóinn. Ekki þessi gaur. Hann fylgist með hetjunni okkar synda í burtu og svo reynir hann að afvopna sprengjuna með óheppilegum (fyrir hann) árangri. Nóg sagt. Slíkt fráfall væri vert að minnast á Darwin Awards vefsíðuna og gæti líka verið viðeigandi niðurstaða á lífi framleiðsluteymis.