Enginn skilur raunverulega rökfræðina á bak við númerun ítalskra uppvakningaspila, en heiðarlega hvers vegna ættum við að nenna því? Hver einasta mynd í Zombi-„seríunni“ skilar frábærlega skemmtilegum, viðbjóðslegum klípum og tilefnislausum áföllum og „Zombi 3“ er engin undantekning frá þessu, þrátt fyrir alla framleiðsluerfiðleikana sem komu upp við tökur. Þessi mynd byrjaði sem áhugavert Lucio Fulci verkefni, sem þurfti að útfæra frekar um "Zombi 2" velgengni sína, en hún endaði með því að vera dæmigerð Bruno Mattei vara með fleiri göllum og stolnum hugmyndum úr fyrri myndum. Handritið er vonlaust vanhæft og hunsar hvers kyns samfellu, sérhver sniðug hugmynd úr "Night of the Living Dead" og "The Crazies" eftir George A. Romero er blygðunarlaust endurtekin hér og leiksýningin er sannarlega ömurleg og sársaukafull á að líta. Samt kom allt þetta ekki í taugarnar á mér í eitt augnablik vegna þess að hið háleita yfir-the-top-gorm bætir upp allt! Á leynilegri herstöð á Filippseyjum kláruðu vísindamenn bakteríustríðsveiruna „Death One“ og undirbjuggu hana fyrir flutning. Eftir misheppnaða tilraun til að stela vírusnum er sýkt lík hryðjuverkamanns brennt og uppvakningaöskan mengar alla íbúa nærliggjandi ferðamannaþorps. Síðasti hópur eftirlifenda þarf að berjast við ofvirka og ómannlega sterka uppvakninga sem og hermenn í hvítum galla sem fengu leiðbeiningar um að drepa allt sem hreyfist á menguðu svæðinu. Þessi mynd er sambærileg við "Nightmare City" eftir Umberto Lenzi. Sannarlega slæmt...en ótrúlega skemmtilegt með hröðum hasarþáttum og nokkrum mjög skapandi uppvakningabrjálæðisaðstæðum. Ódauðu fuglarnir voru til dæmis frumlegir og öll uppvakningafæðingarröðin á eyðisjúkrahúsinu var líka frekar flott. Hið alræmda fljúgandi höfuðatriði er ekki nærri því eins hræðilegt og það er gert til að vera og það á fullkomlega heima í þessari töfrandi og skemmtilega ítölsku uppvakningamynd. Mælt með aðdáendum; ekki huga að neikvæðum umsögnum.