Skemmtileg saga af tilraun Marsbúa til að taka jörðina nýlendu. (Hlutirnir verða að vera frekar slæmir á Mars.) Tveir ríkishermenn rannsaka vettvang tilkynnts UFO-slyss. Allt sem lent er er grafið undir ísnum við Tracy's Pond en það eru fótatak í snjónum sem leiða að nærliggjandi veitingastað. Veitingastaðurinn hefur ekki haft neina viðskiptavini síðan klukkan ellefu um morguninn. Nú sitja örfáir rútufarþegar og bíða eftir leyfi til að fara yfir burðarvirka brú. Rútubílstjórinn fullyrðir að sex farþegar hafi verið um borð í rútunni, þó hann hafi ekki tekið eftir því hverjir þeir voru. Vandamálið er að nú eru SJÖ manns sem bíða eftir að ferðin verði hafin að nýju. Einn þeirra er geimvera, en hver? Allir eru þeir grunaðir. Það er brjálaður gamli maðurinn (Jack Elam), auðvitað, sem virðist æfa sub rosa vitsmuni. Það er brjálaður kaupsýslumaður sem verður að komast til Boston (John Hoyt). Ungt par í brúðkaupsferð. (Frábær frammistaða eiginmannsins, Ron Kipling.) Fyrir utan pörin hefur enginn tekið eftir neinum öðrum. Og meira að segja pörin eru tortryggin hvort annað. Brúður til nýbakaðs eiginmanns: "Ég hefði getað svarið að þú værir með mól á hökunni." Sagan heldur áfram á fjörlegan en örlítið óhugnanlegan hátt -- síminn hringir að ástæðulausu, ljósin kveikja og slökkva á sér, gúmmíboxið kveikir á sér -- og ekkert af því þarf að taka alvarlega. Þetta er mjög skemmtilegt samspil og hápunkts opinberunin er þess virði að hlæja. Það er engin merkjanleg "dýpt" í því. Það eru ekki siðferðisleg skilaboð um að fræbelgir klæðist venjulegum þegnum. Þetta er ekki viðvörun af neinu tagi, bara ævintýri sem afvegaleiðir og skemmtir. Ég hef alltaf gaman af því þegar það er í gangi. Það er sérstaklega áhugavert að sjá John Hoyt sem pirrandi og óþolinmóða kaupsýslumanninn, vitandi að árið 1954 var hann rómverski öldungadeildarþingmaðurinn sem skipulagði morðið á Julius Caesar í útgáfu MGM af leikriti Shakespeares. Og hér er hann - með þrjá handleggi. Úbbs.