Ég get skilið hvers vegna sumum líkar við þessa mynd og hvers vegna sumt fólk gerir það ekki. Fyrir mig, þó, mér líkar það mjög, jafnvel þótt ég hafi tekið eftir nokkrum góðum bitum, og ekki svo áhrifamiklum bitum. Fjörið var í raun frábært, eins og draumur Charlies. Persónurnar voru blönduð, besta er Anne-Marie, raddsett af Judith Barsi seint.(Ég var líkamlega veik þegar ég las hvað kom fyrir hana) Einnig er Carface mjög sannfærandi illmenni, sérstaklega talsett af hinum frábæra Vic Tayback (Mér þótti sérstaklega vænt um „Mórons I'm surrounded by Morons“) og ásamt Rasputin og Warren er T.Rat líklega eftirminnilegastur allra Don Bluth illmenna. Charlie og Itchy vantaði bara sama glampann, en ég elskaði King Gator og lagið hans. Sum myndarinnar er mjög áleitin, eins og Annabelle "You can never come back", sem hræðir mig enn. Því miður voru nokkrir hlutir sem mér líkaði ekki svo vel við. Sagan hafði tilhneigingu til að verða klaufaleg og einbeittur, en Black Cauldron frá Disney þjáðist af sama vandamáli. Það voru líka dökkar senur sem ungum börnum myndi finnast pirrandi, en endirinn er mjög hrífandi. Stærsti gallinn var þó frekar bragðdauf lög og hvernig þau voru sungin. Enginn þeirra stendur sérstaklega upp úr, fyrir utan "Let's Make Music Together" og "Love Survives", og Burt Reynolds getur ekki sungið og Dom DeLuise hefur gert mun betri söng. Allt í allt, áhorfanleg mynd, sem hefði getað verið fleiri, en er örugglega eftirminnileg og ég myndi örugglega horfa á hana aftur. 7/10. Bethany Cox