Jamie Foxx var fyrirmynd Ray Charles. Eftir nokkur augnablik hættir þú að sjá kvikmynd og sérð ævisögu sem stórmaðurinn sjálfur leikur. Ray Charles var svo sannarlega tónlistarsnillingur og myndin lýsti því frábærlega. Enginn hefur nokkurn tíma eða mun nokkurn tíma samið, spilað eða tekið upp tónlist eins og þessi tónlistarrisi. Þegar hann fór framhjá holdinu missti heimurinn eina af stærstu bandarísku hetjunum sínum. Hvað myndina varðar var sú staðreynd að Jamie Foxx fékk klassískt tónlistarnám í háskóla og gæti leikið eins og Ray, eign fyrir leikstjórann. Hvað gæti verið betra en það? Þú þarft ekki að hafa "tvöfaldur" spila á píanó og reyna svo að skipta skjánum úr höndum einhvers annars í andlitið á Jamie. Það virkaði prýðilega. Ég elskaði þá staðreynd að það tók líka upp hversu erfiður Ray var. Hann var ekki alltaf góður maður. Þú varst ekki líka með hann. Hann var eiturlyfjaneytandi, kvensvikari og stundum bara harðhaus. En ég býst við að það sé það sem gerði hann snillinginn svo ég get ekki kennt honum um það. Ég vel Jamie sem besta leikara!