Eftir nokkra misskilning bíðum við enn eftir frönsku hryllingsmyndinni sem gagnrýnendur munu vissulega svívirða, en mun hleypa af stokkunum nýju trendi. Ekki í þetta skipti. Ekki er hægt að saka Doug Headline um að vera ekki fróður í tegundinni (Hann er ritstjóri háklassa fantasíuprentunar, hefur unnið fyrir goðsagnakennda tímaritið Starfix.), en hvers vegna atburðarás sem notar ALLAR klisjur í bókinni (nema kannski Odious Comic léttir) ? Af hverju að gera það svona fyrirsjáanlegt? Jafnvel kinkarnir í átt að Argento mistakast flatt. Þetta er ekki einu sinni evru-unglingamynd eins og þýska „Líffærafræði“, miklu betri, bara samansafn af senum sem virðist varla hafa nein tengsl hvert við annað og inniheldur MIKLAR söguþræðir. Allur "keltneski" þátturinn er varla snert. Og eftir "hefnd" sem er sársaukafullt fyrirsjáanlegt, býður handritið okkur upp á leiðinlegan, endalausan eltingaleik í neðanjarðar necropole sem virðist stærri en Parísar catacombs. Mig langaði virkilega að elska þessa mynd. Í alvöru. En jafnvel móðir myndi það ekki. Ó, og rithöfundurinn Valerio Evangelisti átti að vera með mynd, en ég leitaði til einskis að honum.