Þegar Jan Svankmajer lætur ímyndunaraflinu ráða lausu, vertu tilbúinn. Þú átt eftir að fá dökkar, hrífandi myndir eins og "Alice" og "Little Otik" eða stuttar perlur eins og "Down to the Cellar" og "Jabberwocky". Allt eru þetta frábærar myndir sem tákna truflandi, súrrealíska kvikmyndagerð eins og hún gerist best. Á hinn bóginn, þegar Svankmajer reynir að koma með pólitíska yfirlýsingu af einhverju tagi, er þér ráðlagt að yfirgefa herbergið í flýti. Kvikmyndir Svankmajer í þessum dúr hafa tilhneigingu til að vera bæði unglings- og prédikunarkenndar, og sýna skopmyndir af strákarla á endurteknar hátt til að tjá gervi-ljómandi innsæi hans." Lunacy," því miður, er mjög þessi síðari tegund kvikmynda. Teiknimyndalegar hugmyndir og persónur þykjast pappírsþunnt í skelfilega tvær klukkustundir. Það eru nokkur augnablik sem vekja áhuga stutta stund, en þessar fáu vinar eru aðskildar af víðáttumiklum leiðindaeyðimörkum. Ef þér fannst hin hræðilega, eintóna stuttmynd Svankmajer "Et Cetera" ljómandi og fyndin, muntu líklega elska "Lunacy." Ef þú hefur aldrei séð Svankmajer mynd áður, vinsamlegast byrjaðu annars staðar.