Ef þú ert á höttunum eftir alvöru sögu snemma barokkmálarans Artemisia Gentileschi, muntu verða fyrir vonbrigðum - hins vegar ef þú ert á höttunum eftir sæmilega útbúnum bolum með listþema, þá hefurðu komist að því að þú sért kvikmynd. grundvallaratriði ónákvæm lýsing á lífi Artemisia Gentileschi að hún fékk mig næstum til að gráta. (Sláðu inn Artemisia ónákvæmni í Google og skoðaðu nokkrar staðreyndir vs. skáldskapargreinar.) Frá eingöngu tæknilegu sjónarhorni var myndin þó í lagi: leikmyndin, búningarnir og sérstaklega chiaroscuro lýsingin hjálpuðu til við að skapa yfirgnæfandi snemma á 17. aldar reynsla; þó að ofangreind, GLÆSILEGA STAÐREYNDARÓNÁÁÁÁKVÆÐI hafi dregið það aðeins úr skorðum. Ég velti því fyrir mér hvernig leikstjórinn/meðhöfundurinn Agnès Merlet varði myndina sína á sínum tíma? Kannski neitaði hún að sýna Artemisia sem fórnarlamb, sem hefði verið óheppilegt, því við skulum horfast í augu við það, hún var það.