Fyrsta lexían sem sumir kvikmyndaframleiðendur (sérstaklega þeir sem eru innblásnir af Hollywood) þurfa að vita - bara „stíll“ selur ekki. Ég býst við að Tashan þýði stíll þegar hann er þýddur. Í öðru lagi, ef þú ert helvíti reiðubúinn að selja stíl, sparar það þig ekki frá því að eiga ágætis sögu. Tashan hefur einhverja sögu sem hefði getað dugað með betri leikstjóra. En það er ekki klókt. Til dæmis eru allir þrír - Saif, Kareena og Akshay - sögumenn á mismunandi stöðum í sögunni. En þessi uppsetning er ekki notuð rétt. Það hefði getað verið betri blanda af frásögnum þeirra. Aðgerðarraðir eru frá áttunda áratugnum.Keoreography myndarinnar er hræðileg. Ég held að Vaibhavi Merchant hafi bara sofið gengið í gegnum þessa mynd. Vishal-Shekhar hefur sett upp gott stig en það tilheyrir ekki þessari mynd. Af hverju er súfi-lag (Dil Haara) í Tashan? Af hverju er flotta Hinglish lagið (Dil Dance Maare) ekki á Anil Kapoor þegar það er hann sem er enskur brjálaður? Akshay Kumar er frelsandi náð myndarinnar. En hann er í sínu staðalímynda sjálfi. Þú munt ekki hafa á móti því að missa af þessari mynd.