Sem Vesturlandabúi sem fylgdist með skoðunum og hefð annarrar menningar á hjónabandi fannst mér Just Married dáleiðandi og yndisleg. Hugmyndin um að giftast ókunnugum með gagnkvæmu fyrirkomulagi foreldra er erfið, sérstaklega á þessum nútímatíma. Samt er þetta raunin í þessari hindímynd. Sagt með húmor og fersku sjónarhorni, lærum við af Abhay og Ritika sem hafa aðeins hist einu sinni og eru nú í hefðbundinni fimm daga brúðkaupsferð. Sem sagt, það er erfitt að trúa því á þessum farsímaauðugsöld að jafn fornaldarsiður og skipulagt hjónaband eigi sér enn stað. Við sjáum óþægindin sem þetta unga par finnur þegar þau koma saman fyrsta kvöldið og hvernig þau reyna að mynda tengsl, þó þau þekkist ekki. Við sjáum mismunandi sýn á hjónaband og skuldbindingu eins og hin pörin hafa einnig í fríi, allt frá fjörutíu ára giftum og öðrum sem enn eru óviss um að skuldbinda sig í hjúskap. Það er söngur, fyndinn samræða, átakanleg augnablik, blöndun og samanburður á nýjum leiðum og hefðum. Að horfa á myndina með texta missir örugglega eitthvað af sannleika sögunnar, en samt er unun að horfa á hana. Vissulega er sumt af söguþræðinum örlítið þröngsýnt og strætóatvikið dálítið þröngsýnt og tilgerðarlegt; en myndin í heild var þess virði að horfa á.