Breidd og hæð mælikvarða þessarar myndar gagntaka mig. Fyrir um viku síðan birti ég athugasemd við þöglu epíkina MACISTE IN HELL frá 1926 og vísaði til hennar sem „stöfrandi“. Svo rakst ég á Pollonia Bros. BLÓDRAUÐA plánetuna. Vá ... þetta snýst allt um umfang hugsunarinnar á bakvið það. Pollonia Bros. og samstarfsmaður John McBride voru að hugsa svo stórt að hugleiðingar um 2001: A SPACE ODESSEY eftir Arthur C. Clark og Stanley Kubrick er heppinn að hún kom út þrjátíu og tveimur árum á undan þessari fyrirsætu. Reyndar átti Kubrick auðvelt með fyrirsætumenn, fjárhagsáætlun, raunverulega leikara og stórt stúdíóstuðningur fyrir litla "Star Trek" uppátækið hans, og allt sem Arthur C. Clarke þurfti að gera var að skrifa fjandann. Hvað er svona erfitt við að hreyfa sig í kringum ritvél? Pollonia-bræðurnir þurftu hins vegar að hugsa róttækt, út fyrir rammann og fljótt. Þeir réðu til sín hálfan tylft af vinum sínum og samstarfsfólki - þar á meðal heitt útlitskjúklingur - keyptu fullt af lituðum ljósaperum, réðust inn í gamlar skrifstofuvörur fyrir hvert lyklaborð, skjá og handfrjálsa síma heyrnartól sem þeir gátu fundið, fengu alla eins svartir rúllukragabolir, búnir til við hverja bollakökudós í sýslunni, lærði nóg af þrívíddarlíkönum og áferðafláningu til að lífga nokkra geimskipaflugur, eyddi nokkrum klukkustundum í að tromma upp handrit, útfærði það sem er auðveldlega ógnvekjandi geimskrímslabrúða þar sem þetta hræðilega litla skrímsli sem Jabba the Hut bar með sér var steikt af R2D2, eyddi bókstaflega dögum í að vinna með VHS myndavél og Amiga til að taka og klippa kvikmyndina sína og kom upp sem sigurvegari. Þetta er besta D.I.Y. beint til heimamyndbands aðdáenda kvikmyndarýmis sem ég hef nokkurn tíma séð, og í hlutfalli við magn hæfileika og fjármagns sem kvikmyndagerðarmennirnir hafa til ráðstöfunar dvergar jafnvel LOGANS RUN eða BATTLESTAR: GALACTICA (upprunalega serían) sem kaldhæðnislegt útlit á okkar framtíð, allt niður í fréttamann sem klæddist ósamhæfðum, illa passandi 2. hands fötum. Sem tegund erum við dauðadæmd. Í alvöru í eina mínútu, þó, þetta er gríðarleg framför frá síðari sögusögum eins og THE DINOSAUR CHRONICALS eða PREYALIEN: ALIEN PREDATORS, sem er fyndið þar sem það var gert fyrir annaðhvort þessara meistaraverka. Einhvers staðar í sömu röð fóru Pollonia að taka það rólega af sjálfum sér: Þessi mynd er framkvæmd af ákveðinni sannfæringu sem fær mann til að trúa því að maður geti í raun andað í lofttæmi með rykgrímu og tveimur mótorhjólaflöskum. Og atriðið þar sem geimvera dýrið neytir smækkaðs áhafnarmeðlims fékk mig strax til að hugsa um hvar ég hafði séð það áður: GODZILLA VS. SJÁSKRÝSLIÐ, þar sem risastór geislandi skrímslakrabbi stýrir tveimur kanóum og étur þær fyrir myndavél. Það fékk mig til að gráta þegar ég var krakki. Þetta fékk mig til að gráta á fullorðinsárum því hér er ég að eyða tíma mínum í að reyna að vera einhvers konar gagnrýnandi eða rithöfundur eða rithöfundur/gagnrýnandi og þessir krakkar fá að skemmta sér, í raun og veru. Sci-fi epic í alvöru lögun með fullt af flottum lituðum ljósum, heitri skvísu og talandi skyggnuskjávarpa sem heitir KAL. Einn úr flugáhöfninni fær meira að segja að vera með svarta hafnaboltahettuna sína afturábak og ljóma með geithafabekknum sínum eins og þessi trúður frá Metallica. Á þetta að vera grín? Nei. Þetta er epísk yfirlýsing um mannkynið, frá mannkyninu og fyrir mannkynið sem á skilið að sjá af hverjum þeim sem hefur getu til að taka ekkert af því of alvarlega. Leitaðu að því á 2 diska kassasetti sem heitir GALAXY OF TERROR í DVD tunnunum þínum í uppáhalds afsláttarsölunni þinni, sem er líklega þar sem það á heima, en hversu mörg okkar geta sagt „Já, þeir eru með nokkur kassasett af kvikmyndum okkar til sölu á Best Buy." 4/10: Allir sem skortir húmor gætu viljað prófa SILENT RUNNING eða kannski TRON. En einhvern tíma mun framandi siðmenning hinum megin við vetrarbrautina stöðva útsendingu þessarar myndar og ákveða að í raun megi ekki skipta okkur af. Góð vinna, krakkar!!