Heillandi kvikmynd, byggð á sannri sögu, um ástralska konu, Lindy Chamberlain (Meryl Streep) sem sökuð er um að hafa myrt litla dóttur sína. Hún fullyrðir að dingó hafi tekið barnið hennar, en sagan er mjög grunsamleg. Myndin fjallar í raun um fjölmiðlasirkusinn sem átti sér stað í kringum málið, hvernig Ástralar túlkuðu það sem fram kom í fjölmiðlum og lynch mob hugarfarið sem á endanum leiddi til sakfellingar konunnar, byggt á varla haldbærum sönnunargögnum. Ég elska kvikmyndir sem setja spurningarmerki við fjölmiðla, og líka myndir sem taka vel á því hvernig fólk er járnbrautargott af réttarkerfinu. Ég hef alltaf haldið að dómnefndum ætti að sýna 12 Angry Men áður en þeir ganga í gegn um skyldur sínar. Þetta er ekki, eins og oft hefur verið sagt, frjálslynd kvikmynd, heldur klínísk sýn á hvernig við sem manneskjur túlkum atburði sem byggjast svo mikið á fordómum okkar og hefndarþrá. A Cry in the Dark er líka klínískt. Schepisi gætir þess að gera myndina alls ekki melódramatíska. Sumum kann að finnast myndin leiðinleg eða þurr, en mér fannst hún grípandi.