Ég hafði aldrei heyrt um þessa mynd og fékk hana bara vegna þess að ég er aðdáandi Martin Sheen. Nú er ég steinhissa á því hvers vegna það fékk ekki hrósið og viðurkenninguna sem það á sannarlega skilið. Persónurnar fjórar láta þig allar finna til með þeim, faðirinn reynir að halda fram vald sitt, móðirin heldur sig enn við hefðbundin fjölskyldugildi og báðar reyna að halda uppi útliti þrátt fyrir algjöra sundrungu í fjölskyldunni, dóttirin vill eigið líf og soninn reimt af reynslu sinni í Víetnam. Manni fannst þetta vera atburðarás sem hlýtur að hafa átt sér stað í þúsundum „venjulegra“ fjölskyldna eftir Víetnam. Emilio Estevez sem Jeremy var frábær - algjörlega óhengdur af stríðsreynslu sinni sem enginn úr fjölskyldu hans gat tengst. Efnafræðin á skjánum milli hans og föður hans, Martin Sheen, var ótrúleg. Og það voru tímar þegar angistarfullt andlit Emilio var svo eins og Martin í "Apocalypse Now". Ég er viss um að rétt eins og Martin hefur talið Apocalype sem eina af sínum bestu myndum, mun Emilio telja þessa eina af sinni bestu líka. Atriðið með byssunni var algjörlega heillandi þar sem allar tilfinningar voru í andliti fjölskyldunnar. Frábær leikur hjá Estevez, Sheen og Kathy Bates. Ég horfði á myndina í fyrsta skipti í gærkvöldi - og í dag var aðalfréttagreinin í fréttum um öldunga í Persaflóastríðinu sem hafði skotið nokkra meðlimi fjölskyldu sinnar. Hversu margir fleiri ungir menn eiga eftir að eyða lífi sínu í stríði?