Mukhsin er falleg mynd um fyrstu ástarsögu. Það eiga líklega allir einn og þetta er saga rithöfundarins og leikstjórans Yasmin Ahmad af henni, með strák sem heitir Mukhsin. Við vitum að kvikmyndir hennar hafa verið hálf-sjálfsævisögulegar af tegundum, þar sem atriði eru byggð á persónulegri upplifun hennar, og það er svo sannarlega þessi miðlun og þýðing þessara tilfinninga á hvíta tjaldið sem hefur alltaf geisað af heitri einlægni og heiðarleika. Mukhsin er ekkert öðruvísi og sennilega fágaðasta verkið til þessa (þó ég verði að bæta því við, sem persónulega hlutdrægni, að Sepet á enn sérstakan stað í hjarta mínu). Uppáhaldsfjölskyldan okkar er komin aftur - Pak Atan, Mak Inom, Orked og Kak Yam, þó í þetta skiptið förum við aftur til þegar Orked er 10 ára. Persónurnar eru allar yngri úr kvikmyndunum sem við höfum ferðast með þeim, frá Rabun til Gubra, og hér, Sharifah Amani systur Sharifah Aryana og Sharifah Aleya taka að sér hlutverk Orked og Mak Inom í sömu röð, sem ef til vill skýrði fyrir frábæra efnafræði þeirra saman á skjánum, engu að síður að þeir leika ekki systkinahlutverk. Eini fasti maðurinn sem virðist vera Kak Yam, leikinn af Adibah Noor, og jafnvel Pak Atan er með hár á höfðinu! Í gegnum Mukshin myndina komumst við í hring með persónunum og heiminum sem Yasmin hefur kynnt okkur. Við komum til að fræðast um og skilja fjölskylduna aðeins meira, sem gerist á þeim tímum þegar hún býr enn í kampungnum sínum (endurskoðað aftur í Rabun), þar sem Orked gengur í kínverskan skóla og setur alvarlega blöndu af kýlum (og maður furðar sig á þessum krafti í Gubru, tja, hún hafði það í sér frá unga aldri!). Ævarandi smásveinninn og ástríðufulla barnið í fjölskyldunni, hún vill frekar leika við strákana í leikjum, frekar en hugalaus "masak-masak" með stelpunum, og uppáhalds skemmtiferðirnar eru meðal annars að fara með fjölskyldunni á fótboltaleiki. Koma stráks sem heitir Mukhsin (Mohd Syafie Naswip) til þorpsins veitir Orked flottan jafningja til að hanga og gera eitthvað með - hjóla í gegnum þorpin, klifra í trjám, fljúga flugdreka. Og eins og það sem óskað er að kannað sé, er að fara yfir línuna milli vináttu og rómantíkar, bæði fallegar tilfinningar. Mukhsin hefur sínar ósvífnu augnablik sem lífga upp á söguna og vekja hlátur, því sum atvikin hefðum við upplifað það sjálf og þjónar stundum sem afturhvarf til okkar eigin endurminningar um æsku. Í stuttu máli þá öskraðu þessar senur "gaman"! Við fylgjumst með lífinu í dæmigerðri kampung, þar sem sumir nágrannar eru mjög indælir, á meðan aðrir, hinir forvitnilegu parkarar og orðrómabraskarar, dreifa illum kjaftasögum sem stafa af öfund. Það eru 2 fjölskyldukvikmyndir til viðbótar sem sjást, önnur frá næsta nágranna og hin frá Mukhsin eigin, sem báðir þjóna sem fullnægjandi undirsöguþræði og eru andstætt eigin Orked. Eins og alltaf eru kvikmyndir Yasmins fullar af frábærri tónlist, og fyrir Mukhsin, það hefur eitthvað sérstakt, lagið „Hujan“ eins og faðir hennar skrifaði, sem og „Ne Me Quitte Pas“, notað á viðeigandi hátt í myndinni í ljósi þess að kvikmyndir Yasmins hingað til hafa verið miðuð við sömu persónur, fegurð þess er að þú getur horft á þau sem ein og sér, eða þegar þau eru horft á og sett saman, gerir það sannfærandi fjölskyldudrama sem fjallar um aðskilin þemu og alhliða málefni eins og kynþáttarómantík, ást og fyrirgefningu. Aðdáendur munu örugglega sjá hina mörgu hlekki í Mukhsin aftur til fyrri kvikmynda, á meðan nýir áhorfendur munu vafalaust vera forvitnir að komast að ákveðnum ástæðum og mikilvægi endurtekinna persóna eða atburða, eins og þessi ljóta drengur sem stelur augum á Orked. Og talandi um hvers vegna, hlutar af Mukhsin eru líka furðulega opnir, sem er líklega áberandi fyrir stíl Yasmins, eða vísvitandi skilinn eftir sem slíkur. Ég hélt að sem saga um æsku, rifjað upp eftir minni, þá væru smáatriði sem verða örugglega sleppt. Og lúmskt fannst mér að Mukhsin sýndi þetta fullkomlega, með ekki svo nákvæmum smáatriðum, og einbeitingu að því sem hægt er að muna í mikilvægum þáttum á milli þeirra tveggja. Önnur mynd sem mjög mælt er með, og sjaldgæf sem mér finnst henta öllum aldurshópum - taktu með þér krakkabróður þinn eða systur!