NYC fyrirsætan Alison Parker (Cristina Raines) leigir herbergi í gömlum brúnum steini þar sem hún hittir nokkra undarlega nágranna og upplifir hrollvekjandi ofskynjanir. Þegar lögfræðingurinn Michael Lerman (Chris Sarandon) leggur fram fyrirspurnir fyrir hennar hönd, á hún í erfiðleikum með að viðhalda geðheilsu sinni (svo ekki sé minnst á lífsviljann) þar sem reynsla hennar hefur áhrif á líkamlega, andlega og tilfinningalega heilsu hennar. Ég vil ekki skemma betri augnablikin í þessari sálfræðilegu hryllingsmynd fyrir þá sem ekki þekkja hana. Sagan er áhugaverð og skemmtileg en myndin býður í raun ekki upp á mikið hvað varðar alvöru hræðsluáróður. Eða, fyrir það mál, hvaða andrúmsloft sem er. Hún er hljóðlega óheppileg, en hún er ekki eins og hefðbundin hryllingsmynd. Þetta er frekar saga um tilraunir konu í vandræðum til að takast á við vaxandi óraunveruleika í lífi hennar. Á þeim vettvangi virkar það, en það er ekki alveg nógu öflugt. Það sem "The Sentinel" *býður* upp á eru nokkur áberandi leikmynd (sérstaklega heillandi, stórkostlega hrollvekjandi hápunkturinn, og það er atriði með Beverly D'Angelo það verður að sjást til að trúa því). Það er líka nokkur sull að sjá, en ekki mjög mikið. Ógnvekjandi tónlist eftir Gil Melle eykur ógnunina. Engin umfjöllun um þessa mynd væri fullkomin án þess að meta kvikmyndaframleiðendurna þegar þeir safna svo frábærum leikurum fyrir leikarahópinn. Sum þeirra fá ekki að gera of mikið, en að sjá þau öll saman er áhrifamikið. Eli Wallach og Burgess Meredith láta mest í sér heyra sem harðsnúinn einkaspæjari og umhyggjusamur nágranni. Önnur goðsagnakennd nöfn eru Jose Ferrer, Arthur Kennedy og Ava Gardner. Framtíðarstjörnur eins og D'Angelo, Christopher Walken, Tom Berenger, Jeff Goldblum koma stutt fram og önnur kunnugleg andlit eru meðal annars Jerry Orbach, Sylvia Miles, William Hickey og Martin Balsam. Hver sem var leikstjóri þessarar myndar á skilið einhvers konar verðlaun. Skrifað fyrir tjaldið af leikstjóranum Michael Winner, líklega þekktastur fyrir "Death Wish" seríuna sem hann gerði með Charles Bronson, úr skáldsögu Jeffreys Konvitz. Ég lít ekki á þetta sem sannarlega frábæran hrollvekju en hún hefur sín augnablik og er þokkalega skemmtileg.7/10