Árið 1931 kynnti einnig „amerískur harmleikur“, upprunalega sagan um „hvern mun hann taka upp á, fátækri stúlku eða ríkri stúlku“. þetta var sannarlega skemmtileg mynd. Babs Stanwyck var falleg eins og hún gat verið, eins og Sally Blane. Monroe owsley, ómeðminnilega lék eiginmann Babs. Ég hafði aldrei heyrt um hann, en mér fannst hann líkjast ágætlega Bing Crosby úr „the big broadcast“ ('32), jafnvel víkjandi hárlínu og vængjuð eyru. Ricardo cortez, ríki leikstrákurinn með hjarta úr gulli. sannur kvikmyndabrautryðjandi á leið aftur. vandamálið er leyst í lokin, að stofni titilsins og ég tel að Annette hanshaw hafi átt höggupptökuna, þó röddin utan skjásins hafi staðið sig mjög vel. Ég hafði líka gaman af danshússenunum. ég er viss um að þeir voru ekta; hljómsveitin, sem var í fremstu röð í tímanum, var frábær. gott starf, Lionel Barrymore!!!!