Ímyndaðu þér arðræna endurgerð af The Defiant Ones með svartri og hvítri skvísu fest við hvort annað. Sagan gerist á einhverri eyju í Karíbahafi þar sem eiturlyfjasalarnir ráða og byltingin er komin. Og láttu svarta konuna vera úr dömuhúsi Huggy Bear og hvítu konuna vera útvatnaða Patty Hearst og þú ert með Black Mama, White Mama. Á þessum dvínandi dögum innkeyrsluleikhússins hlýtur þessi hlutur að hafa verið stór. gamall slagur. Það er ýtt á alla heita hnappa áttunda áratugarins í þessum. Jafnvel þó að þeir fylli báðir betur út í fötin sín og fái nokkrar flautur frá körlunum í áhorfendahópnum mun enginn taka Pam Grier og Margaret Markov í misskilning fyrir Sidney Poitier og Tony Curtis. Allt í lagi, Halle Berry og Jamie Lee Curtis. Margaret og Pam eru fangar þar sem verðirnir og varðstjórinn horfa grimmt á nýja fiskinn sem kemur. Margaret er rík stúlka frá ríkinu sem tók upp „byltinguna“, á meðan Pam er undirstöðu- og háverðskallstúlkan þín sem hefur þjónustað fíkniefnakónginn á staðnum og varð þreytt á því og reyndi að yfirgefa eyjuna. þær úr kvennafangelsinu í bæinn, en þær týnast í flóttanum. Báðir hafa sína mismunandi dagskrá, en eins og Sid og Tony geta þeir ekki verið alveg sammála um hvers dagskrárliður kemur fyrst. Það verða áhugaverðir tímar þar sem lögreglan, eiturlyfjasalarnir og byltingarmennirnir eru allir að leita að þessum tveimur illa látnu keðjufélögum. Bara svo þú fáir ekki rangar hugmyndir er yfirmaður byltingarmannanna og félagi Markovs sem heitir Ernesto leikinn af Filippseyski leikarinn Zaldy Zshornack. Allt ruglið var tekið á Filippseyjum sem voru að koma sínum eigin kvikmyndaiðnaði af stað. Fín staðsetningarljósmyndun á Filippseyjum er allt sem Black Mama, White Mam þarf að mæla með. En ef þú ert aðdáandi mjög slæmra svartra misnotkunarmynda, þá er þetta einn fyrir þig.