ÚTSENDINGARFRÉTTIR hefjast með röð stuttra vignótta sem eru snjöll leið til að hefja frétt um sjónvarpsstjóra sem hafa ekki hugmynd um hvað þeir eru að frétta. Í ræðu fyrir hópi væntanlegra fréttamanna, sem allir eru leiðindi af framsetningu hennar fara flestir. Þegar sá síðasti hættir, segir meðstjórnandi viðburðarins hljóðlega við HOLLY HUNTER: „Ég held að það verði ekki spurningar og svör.“ Fín lína í frábærlega skrifuðum lágstemmdum gamanmynd, farsa um þætti þáttanna í sjónvarpsstöðvum. WILLIAM HURT er óhæfur fréttaþulur sem finnur sjálfan sig að vinna með HOLLY HUNTER sem sjónvarpsstjóra. Hurt þarfnast hjálp við að tilkynna um úrbætur og Holly neitar að taka agnið - í fyrstu. Hann veit að hann er aðeins fær um að líta vel út, en er ekki fréttamaður. Hann reynist fljótur að læra svo lengi sem heyrnartólið hans virkar og hann fær allar beinar upplýsingar frá framkvæmdaframleiðandanum Hunter. Annar akkerisvinur Holly (ALBERT BROOKS) hjálpar með því að gefa henni upplýsingar sem hún miðlar til Hurt. Auðvitað verður hún ósammála um tilfinningar sínar til fræga blaðamannsins Brooks og jafnmikið aðdráttarafl til dáðastráksins Hurt, sem á í eigin baráttu við fallegan starfsmann. Þú þarft að bíða þar til tuttugu mínútur áður en myndinni lýkur til að komast að því hvaða maður sem hún endar með. Brooks segir henni að Hurt sé rangur vegna þess að hann táknar allt sem hún er á móti. Í þessari óútreiknanlegu gamanmynd er ekki hægt að segja til um hvern Hunter (taugakvenhetjan) endar með. Það má vel vera að HOLLY HUNTER, WILLIAM HURT og ALBERT BROOKS voru öll tilnefnd til Óskarsverðlauna (Brooks í aukahlutverki), sem og myndin sjálf og leikstjóri/ rithöfundurinn James L. Brooks. Allt í allt, sjö verðskuldaðar Óskarstilnefningar. Handritið velur ekki hefðbundinn hamingjusöm endi - og í þessu tilfelli er það eini gallinn við frábæra handritið. Mér fannst ég vera svikinn og dálítið svikinn af hinni sorglegu niðurstöðu.