The Good: Skilvirk litasamsetning. Góðir búningar. Framleiðsla á fyrsta flokks setti. Vel ítarlegar CGI byggingar og farartæki. The Bad:Horrible blanda leikara með öllum CGI leikurum blandar Fifth Element og Final Fantasy. CGI leikararnir líta jafnvel verri út en tölvuleikir fyrir nokkrum árum. Gölluð rökfræði. Risastór pýramídi birtist og enginn rannsakar hann, enginn efast um hann? Og það er engin skýring á því hvers vegna guðinum Hórus var jafnvel hent út, né var engin ástæða fyrir því að hann yrði að gera eitthvað eins léttvægt og að gegndrepa Jill? The Ugly:Awful handrit. Svo mikið af óþarfa undirspili með of mörgum hugmyndum sem eru ekki að fullu að veruleika. Samtalið var næstum hlæjandi á sumum stöðum. Tilviljunarkenndar persónur og atburðir sem ekki er þörf á. Daufir karakterar. Jill á að vera þessi ráðgáta, en greinilega var hún bara ráðgáta fyrir rithöfundinn. Það er ekkert að henni. Hún er óáhugaverð og leiðinleg að horfa á. Hún hefur ekkert efni, enga áferð. Persóna hennar hefur enga endurleysandi eiginleika. Reyndar er ekki ein persóna í allri myndinni sem hefur einhvern tilgang, einhver markmið (fyrir utan hið augljósa Horus), neina hvatningu. Þeir eru veikir og vanhugsaðir. Það er ekkert í húfi - lykillinn að skjáskrifum. Horus verður ekki ódauðlegur, en, mikið mál, hann er vondur strákur. Það er ekki einu sinni hægt að ráða hvort Horus eða Jill sé aðalpersónan. Það er vandamálið: að helga hverri persónu hálfri myndinni þýðir að rithöfundurinn kannar aldrei eina persónu til fulls, kemur henni aldrei til skila. Þetta eru pappaklippur sem ganga um og tala og gera nánast ekkert annað en að kanna fínu leikmyndirnar. Leikstjóri í fyrsta skipti. Hægt, hægt, hægt. Ég er enn að horfa á myndina á meðan ég skrifa þetta. Ég get ekki tekið eftir því það er leiðinlegt. Allt er flatt. Jafnvel aðgerðin er ekki áhugaverð vegna þess að hún er skammvinn og stundum óþörf. Á heildina litið: Ekki þess virði að horfa á hana. Þráðlaus saga, undir-par karakter þróun, corny CGI bjargar ekki fallegu sett framleiðslu.