Ég hef horft á þessa mynd nokkrum sinnum og mér hefur aldrei líkað við hana. Ég er ekki aðdáandi sem er svo kallaður "nu horror", svo það er ekki hægt að vísa mér frá mér af þeim sökum. Mér fannst þetta dálítið ljótt, ég held að það sem pirrar mig við Hammers sé kynlífsþátturinn, ekki kynlífið, heldur Kynlífsnotkun. Það kemur mér á óvart hversu margir hafa gefið þessari mynd svo góða einkunn, svo ég ætla að skoða hana aftur. En fyrir mér var þetta ekki hrollvekjandi, það var ekkert andrúmsloft, bara smá "óguði, sjáðu þessar vondu/heimsku vændiskonur í London og litlu saklausu Önnu sem var að verða nauðgað af enn einum viðbjóðslegum manni, ohh!" Ég býst við að fyrir mig hafi myndin á endanum enga dýpt haft, bara fullt af viðbjóðslegum prúðum körlum og konum bara þarna fyrir titilsgildið. Þetta var eflaust að einhverju leyti það sem Victorian England var, en leikmyndirnar eru jafnvel of klunnalegar og dauflegar og gefa tilfinningu fyrir Victorian ógn. Hrollvekjur Roger Corman hins vegar, nú er það stíll, andrúmsloft og glæsilegur hryllingur. Fyrir mér var þetta bara arðrænt, flatfætt rusl.