Af og til lendi ég í mynd sem er svo vandræðalega slæm að ég velti því fyrir mér hvers vegna kvikmyndir eru til. Þetta er einn af þeim. Þetta er hræðileg tilraun til að skopstæla The Godfather með pirrandi teiknimyndahljóðum og slæmum samræðum. Eddie Deezen er hreint út sagt pirrandi þar sem Tony, pirrandi twittur sem að beiðni föður síns, Don (William Hickey), tekur við fjölskyldufyrirtækinu. Tony, eins og ég sagði, er pirrandi lítill tíst. Þetta gerir alla myndina að algjöru rugli. Myndin er hræðilega daff. Það er of teiknimyndalegt. Aðalatriðið sem ég er að reyna að koma með er að það er ekki hægt að gera skopstælingu á viðurkenndu drama eins og The Godfather með svo miklum teiknimyndaskap. Það virkar ekki þannig. Trúðu það eða ekki, þú verður að taka skopstælingu á dramatískri kvikmynd alvarlega. Ef þú tekur það ekki alvarlega mun það líða of mikið eins og skopstæling. Málið við að gera skopstælingu er að þú getur ekki virst of mikið eins og þú sért að gera skopstælingu. Þú verður að láta það virðast eins og þú sért að taka myndina að minnsta kosti svolítið alvarlega. Það líður líka eins og þeir séu bara að hæðast að Woody Allen og það er það sem gerir þessa mynd alveg hræðilega.