Henry, dýralæknir (Paul Rudd), og yfirráða unnusta hans, Kate (Eva Longoria) eru að skoða síðustu stundu fyrirkomulag móttöku þeirra. Það er brúðkaupsmorgunn þeirra og Kate er brjáluð og veitir veitingamönnum eyrun um kröfur sínar um matarkynningu. En, skelfing hryllings, „engil“ ísskúlptúrinn, pantaður af Kate, kemur án vængja. Í átökum við myndhöggvarann ​​í kjölfarið fellur þunga „ísmeyjan“ á Kate og sendir hana til hins hina ýmsu. Nú, einu ári síðar, skipuleggur systir Henry sér sálfræðing til að segja unga dýralækninum að Kate hefði viljað að hann myndi byrja að deita aðrar dömur og halda áfram. Samt fær hinn yndislegi miðill, Ashley (Lake Bell) áhuga á Henry sjálfum, til mikillar gremju fyrir veitingafélaga hennar (Jason Biggs). Meira um vert, Kate snýr aftur hinum megin til að skapa eyðileggingu fyrir Ashley, þar sem hún hefur ekki í hyggju að láta aðra konu fá Henry í hendurnar. Er eitthvað hægt að gera til að koma Kate aftur til himna fyrir fullt og allt? Þetta er ógeðsleg rómantísk gamanmynd, ein sú versta sem þessi dyggi aðdáandi hefur séð. Nei, það er ekki leikaraliðið, þar sem þeir reyna leiklega að láta hlutina ganga upp. Longoria er falleg og fyndin sem yfirþyrmandi unnusti og Bell er með óviðjafnanlegan stíl og húmor sem er líka smitandi. Biggs, fyndinn þjófnaður líka, er algjörlega ónýtur. Hvað Rudd varðar, mjög hæfileikaríkan flytjanda (sjá Anchorman, Knocked Up, eða Clueless, takk) þá reynir hann hvað mest og í sannleika sagt er aðalástæðan fyrir því að sjá þennan klunga. Heilla hans, útlit og auðveldur gáfur fara langt í að gera myndina þolanlega. En, ekkert getur breytt hugalausu handriti og hræðilegri leikstjórn í sigurvegara, nákvæmlega ekkert. Svo ef þú ert ullaraðdáandi rómantískrar gamanmynda skaltu hugsa þig vel um áður en þú pælir peningum fyrir þennan. Jafnvel voru ókeypis miðar að detta í fangið á þér, varaðu þig við því að þessi mynd er nær dauðans upplifun fyrir þá sem dýrka ást-og-hláturbíó.