Allt í lagi, leyfðu mér aftur að viðurkenna að ég hef ekki séð neinar aðrar myndir frá Merchant Ivory (dreifingaraðilanum). Ég hef heldur ekki séð fleiri fræg verk eftir leikstjórann, þannig að getu mín til að ræða Before the Rains fyrir utan greiningu á myndinni sjálfri minnkar. Með þeirri viðurkenningu, leyfið mér að byrja.Before the Rains er öðruvísi mynd sem veit ekki hvaða tegund hún vill vera. Í fyrstu þykist það vera rómantík. Í flestum rómantíkum verður söguhetjan ástfangin af aukapersónu, er aðskilin frá aukapersónunni og er (stundum) sameinuð maka sínum. Hetja þessarar myndar hefur þegar unnið hjarta elskhuga síns en getur ekki verið með henni. Hann heitir Henry Moores og heitir Sajani og þeir eru búsettir í suðurhluta Indlands á dvínandi dögum Raj (breska keisaraveldisins). Henry hefur verið í burtu frá London í langan tíma og hefur orðið ástfanginn af giftri indversku þernu sinni, þrátt fyrir löglegt hjónaband og barn erlendis. Hvað gæti verið betra en það? Þeir laumast oft í burtu fyrir innileg síðdegis þar til sum börn taka eftir þeim. Orð berast til eiginmanns Sajani sem efast um afskipti hennar af Moores. Hún neitar að hafa samband við hann en Moores biður hana um að yfirgefa svæðið. Sajani neitar vegna tryggðar sinnar við hann og fremur sjálfsmorð. Vinsamlegast athugið að þessir atburðir eiga sér stað í opnunarþriðjungi myndarinnar. Myndin breytir um tón og verður að glæpaleikriti á lokakaflanum. Lík Sajani uppgötvast rétt þegar fjölskylda Moores kemur í heimsókn. Meintur gerandi er enskumenntaður aðstoðarmaður Moores, T.K. T.K. veit af framhjáhaldi húsbónda síns en þegir þar til lífi hans er ógnað. Þegar hann er sagður saklaus reynir hann að endurheimta heiður sinn með því að drepa Moores. T.K. er of þröngsýnn og skilur hann eftir í moldarstíg þegar rigningin fellur. Ég vil vara þig við, þetta er ekki rómantísk mynd. DVD kápan og leikhúsplakötin sýna indverska konu og hvítan karl að faðmast í hugsjónum hitabeltisumhverfi. Þessi mynd er tekin beint frá opnun myndarinnar en hverfur fljótt. Þá er þetta búið. Það virðist vera tilraun til að nýta vestræna festu á forboðna ást. Það er alls ekki áhrifaríkt. Ekki aðeins er myndin ekki rómantík heldur skortir persónur hennar alla persónuleika. Þær eru knippi af gangandi klisjum. Moores er hrokafullur hvítur maður sem kannast ekki við greind indverska vinar síns, T.K. T.K. er klofið á milli eigin arfleifðar og menntunarbakgrunns. Sajani er kona sem er ófær um að hafa val í rómantíska lífi sínu. Ó, og auðvitað er fjölskylda Moores forvitin um dauða Sajani en samt svolítið rasísk í garð Indverja. Ef tónninn væri ekki svona alvarlegur væri ég til í að horfa framhjá þessum vandamálum, en svo er ekki. Myndin er sett fram með kennslufræðilegum yfirtóni sem undirstrikar lélega persónuþróun hennar. Nei, þessi mynd er ekki hræðileg. Annað en hlægilega handritið er það ekki lélegt. Leikararnir eru allir reyndir og standa sig vel hér. Nandita Das, sem leikur Sajani, var hluti af dásamlegu indversku drama Water. Jafnvel leikstjórinn Sivan er með glæsilega ferilskrá. Hann hafði nýlega umsjón með The Terrorist, sem er hluti af "Great Movies" safni Roger Ebert. Hvað gerðist hér? Af hverju er þessi mynd svona slæm? Jæja, Sivan minntist á hvernig hann var innblásinn að leikstýra þessari mynd vegna stuttrar myndar sem hann sá í Ísrael sem heitir Red Roofs. Svo virðist sem sagan hafi verið „tímalaus“ og Sivan leitaðist við að skapa svipaða upplifun sem gerist á Indlandi 1930. Ég á ekki í neinum vandræðum með þá nálgun, en ég held að Sivan hafi kannski verið of áhugasamur í þetta skiptið. Leikararnir, kvikmyndatakan og leikmyndahönnunin eru ásættanleg en ef þú deilir ekki aura Sivan muntu líklega ekki njóta þess. Mín tilmæli eru að þú gerir ráð fyrir að þú sért ekki í samræmi við hann og horfir á eitthvað annað. Endanleg samstaða: *og ½ af *****