Síðasta veiðin er einn af fáum vestrum sem hafa verið gerðir til að takast á við Buffalo-veiðar, bæði sem íþrótt og fyrirtæki og sem aðferð til að vinna indíánastríð á sléttunum. Áður en hvíti maðurinn steig fæti hinum megin við Mississippi voru hjörðir af amerískum bisonum á sléttunum jafn stórar og sumar af stærstu borgum okkar. Þegar tímabilið Síðasta veiðin hefst var búið að útrýma buffalinum. Á 20. öldinni, vegna viðleitni náttúruverndarsinna, varð endurvakning í stofni tegundarinnar, en varla eins og hún var áður. Robert Taylor og Stewart Granger leika saman í annarri kvikmynd og þessi er miklu betri en Allar bræðurnir voru hugrakkir. Hér er Stewart Granger góði gaurinn, heimsþreyttur buffalaveiðimaður, sem þarf að fara aftur í starf sem hann hatar vegna fjárhagslegra ástæðna. Þegar ég gleymi Taylor í augnablikinu efast ég um að það hafi nokkurn tíma verið illvirkari sál en Charlie Gilsen sem Taylor túlkar. Í Devil's Doorway var hann bandarískur indíáni sem barðist gegn fordómum sem kynþáttahatari lék af Louis Calhern. Í The Last Hunt er hann rasistinn hér. Hann drepur bæði buffala og indíána sér til ánægju. Hann drepur eina indverska fjölskyldu þegar hún stelur múlunum hans og tekur ekkju eins til fanga. Eins og einhver villimannslegur sigurvegari býst hann við ánægjunni af kynferðislegum hylli Debra Paget. Hann er í rauninni reiður þegar Paget sér það ekki þannig. Sama hversu oft þeir vísa til Russ Tamblyn sem hálfkynja, var ég aldrei sannfærður um að hann væri indverskur. Það er eini veikleikinn sem ég fann í The Last Hunt. Hins vegar er Lloyd Nolan, gamli buffalo-skinnarinn Taylor og Granger, bara frábær. Nolan stelur hverri senu sem hann er í með leikarahópnum. Fyrir þá sem fíla alvöru vestrana sína, sem vilja sjá hlið á Robert Taylor sem aldrei hefur sést á skjánum og líkar ekki við ódýr hetjudáð, þá er The Last Hunt tilvalin veiði.