Umsagnirnar um RENDITION hafa almennt ekki verið góðar, svo ég beið þangað til hún flutti í afsláttarleikhúsið á staðnum til að sjá hana. Myndin segir frá Anwar El-Ibrahimi, amerísk-egypskum vísindamanni sem er hrifinn úr millilandaflugi sínu og dreginn til yfirheyrslu eftir að undarleg tilviljun tengir hann við nýlega hryðjuverkaárás í ónefndu landi í Norður-Afríku. Ekki eins slæmt og ég hafði óttast, hún er áhugaverð og umhugsunarverð færsla í spennumyndategundinni „rífst úr fyrirsagnirnar“. Myndin spyr á endanum erfiðra spurninga varðandi bandarískar aðferðir við að leita upplýsinga frá pólitískum föngum: Er að fara yfir áður ófærðar línur (opinskátt) að beita pyntingum á grunaða hryðjuverkamenn eitthvað sem landið okkar ætti að gera? Gefur það gagnlegar upplýsingar sem hjálpa til við að bjarga mannslífum? Ef svo er, á hvaða kostnaði? Hvers konar skrímsli búum við til þegar saklaust fólk er tekið til fanga og pyntað? Hvers konar skrímsli verðum við sem land með því að refsa beitingu pyntinga? Það eru alltaf vonbrigði þegar mynd með svona ögrandi efni er slæleg með sum smáatriðin sem gera góðar myndir frábærar. Til dæmis hefði ég viljað hafa samúð með eiginkonu Anwars, sem eyðir allri myndinni í að reyna að hafa uppi á honum, en eina auðþekkjanlega persónueiginleikinn sem hún hefur gefið er langt gengið ástand á meðgöngu. flutningur virðist líka gefa til kynna að arabískar konur sem fara ekki með skipulögð hjónabönd feðra sinna séu aðeins að biðja um vandræði og það er til illa ígrunduð úrklippubók sem önnur aðalpersóna myndarinnar geymir sem lýsir allt of vel í smáatriðum. upplýsingarnar sem ástvinur hans er bara í brýnni þörf fyrir á því tiltekna augnabliki. Ég hló upphátt, þegar augnablikið hefði átt að fyllast hræðslu. Í myndinni er góð miðlæg frammistaða eftir Jake Gyllenhaal og sterka (en of stutta) framkomu af Hollywood-öldungunum Meryl Streep og Alan Arkin, auk áhrifamikilla leikja eftir Omar Atwally. sem Anwar El-Ibrahimi og einnig eftir leikarana Moa Khouas, Zineb Oukach og Yigal Naor, sem ég myndi alla vega mjög gaman að sjá í framtíðarmyndum sem hafa ekkert með hryðjuverk að gera. Gangi þeim vel. Þær fimm eða svo sögur sem RENDITION fylgir eru fléttaðar saman, þar til kvikmyndagerðarmennirnir setja inn örlítið en áhrifaríkt ívafi sem loksins vísar til hinnar endalausu hringrás blóðbaðsins sem ofbeldisfullar hryðjuverkaárásir gefa af sér.