Ég sá IPHIGENIA aðeins einu sinni, fyrir tæpum 30 árum síðan, en hún hefur fylgt mér síðan. Ein röð helst í huga og gæti aðeins hafa verið mótuð af frábærum leikstjóra, eins og Michael Cacoyanis er án efa. Samhengið: vægi sögunnar og voldugur her og floti liggja allir á herðum Agamemnons konungs. Helgisgjörð hefur róað höfin og stofnað mikla leiðangri hans til Tróju í hættu. Honum er sagt að hann verði að fórna dóttur sinni Iphigeniu til Apollós til að ná vindi fyrir segl þúsunda skipa. Hann veitir upphaflega mótspyrnu, en kemur og platar eiginkonu sína Klytemenstra til að koma dóttur þeirra í grísku herbúðirnar til að giftast mesta kappi, Achilles. Clytemnestra og Iphigenia koma, komast að fórninni og reiðast guðunum fyrir vernd og hefnd. Á meðan kemst hinn stolti Akkilles að því að nafn hans hefur verið notað á þennan sviksamlega, óheiðarlega hátt. Hann klífur hæð til að segja Iphigeniu að hann muni vernda hana. Myndavélin snýst um unga fólkið tvö án þess að horfa beint á hvort annað. Þeir harma örlög sín og veikleika manna sem blekkja ástvini sína og stríðsþrá. Allt í einu horfa þau hvort á annað og í eitt augnablik finnum við bæði kraft þeirra og fegurð, og hins ótilgreinda - nema með myndavélinni - kaldhæðni að á öðrum tíma, öðrum stað, gætu þau kannski elskað hvort annað og verið gift. . Þetta er skörp og sorgleg skýring sem varir aðeins í augnablik. Hvaða stefna! Þvílík myndavél! Þvílík frásögn!