Hræðilegur leikur hjá Potter og flatur söguþráður án spennu. Og hvað varðar femíníska pælinguna, þá er það hlæjandi. Ég sá þetta sorp þegar það var fyrst gefið út og þó mér hafi fundist það leiðinlegt ótrúverðugt þá er ég feginn að ég fór að sjá það. Það er vegna þess að ég hef nú strax svar við spurningunni "hver er versta mynd sem þú hefur séð?" Auk þess hef ég þá þægindi að vita að allar kvikmyndir sem ég sé það sem eftir er ævinnar verða betri en Tangólexían. En ég verð að viðurkenna að ég var hrifinn af því hvernig Potter skrifaði handrit sem myndi afla hámarksfjölda listaráðsstyrkja víðsvegar að úr heiminum (eins og kemur fram í lokaeiningunum). Ég sá Orlando nýlega og ég get séð hvernig Potter lærði rangan lærdóm af gerð þessarar myndar. Það eina sem þurfti til var slatti af skrautlegum búningum, nokkrar harðar starir í myndavélina af aðalkonunni og lauslegt plott til að tæla kvikmyndahúsið sem verður opinbert. Svo hvers vegna ætti hún ekki að halda að hún gæti komist upp með sjálfsundanlátssemina sem er Tangólexían?