Í fyrsta lagi var þetta BRAVE mynd. Ég hef séð Irreversible og get skilið samanburðinn. Hins vegar get ég ekki byrjað að skilja fólkið sem hefur rústað þessari mynd. Ég sé hvernig endirinn gæti hafa verið öfgafullur en ég væri að ljúga ef ég segði ekki að ég vildi að sérhver gaur sem hefur einhvern tíma neytt konu til kynlífs ætti skilið nákvæmlega það sem Jared fékk. Aftur á móti leysti hún ekki neitt eða gerði neitt betra og sú staðreynd að myndin þykist ekki vera það er það sem fékk mig til að meta hana. Ummælin á undan þessari kölluðu myndina aumkunarverða og fullyrtu að enginn fullorðinn myndi halda sig við. Það gerði ég svo sannarlega og af ásetningi. Ég er 24 ára. Hvernig myndin dregur gerði hana raunhæfa fyrir mig. Fólk er orðið svo vant augnakonfekti og hröðum söguþræði á skjánum að ef þú biður það um að einbeita sér of lengi að einum múrsteini í grunni kvikmyndar missir það ekki bara áhugann heldur rífur það niður allt sem búið er að byggja og kalla það. rusl. Þegar í raun er það skortur þeirra á þolinmæði og skilningi sem þarfnast fínstillingar en ekki afrakstur skapandi huga eins og Talia Lugacy. Rosario Dawson sýndi dofa sjálfseyðingarleysis óaðfinnanlega. Ég held að hún hafi túlkað Mayu fyrir og eftir líkamsárásina með mikilli auðveldum hætti og skiptingin á milli tveggja er athöfn sem ég sé sjaldan vel gert. Oft, líkt og kvikmyndirnar „miðaðar að unglingum“ sem minnst var á í fyrri athugasemd, eru áhrif nauðgunar ýmist sýnd sem afar manísk og hvatvís eða hræðilega þunglynd, einangruð og líflaus. Dawson, að mínu mati, tekst að framkvæma jafnvægisaðgerðina sem svo margir eftirlifendur verða að bráð: drónalíkri tilveru á vökunni, vinna einhverja blindgötu til að lifa af (og afvegaleiða athyglina) og láta svo of mikið af löstum til að missa sig í þoku fíkniefnaneyslu frekar en að horfast í augu við það sem edrú hefur í för með sér. Mér fannst þessi mynd segja sannleikann og ég kunni að meta hana fyrir að sýna fólki loksins aðra hlið á nauðgun. Svo margir láta enda þessarar myndar éta miðjuna og upphafið...ég trúi því að andlit Maya í verkinu hafi verið endirinn...ekki verknaðurinn sjálfur...ekki hefnd eða meining á bakvið hann... bara andlitið á henni...takk