Til hamingju Fawcett fyrir að taka að sér hlutverk sem á þeim tíma þóttu umdeilt. Að mínu viti var nauðgun enn bannorð á níunda áratugnum og réttindi og tilfinningar kvenna voru sjaldan jafn djúpt skoðuð á þeim tíma. Hann er fullnægjandi sem þráhyggju geðsjúklingurinn, en stundum dálítið gegnsær. Diana Scarwid fer með dálítið hlutverk, eins og Alfre Woodard sem húsfélagi. Woodard hefur áhyggjur af lagalegum afleiðingum þegar Fawcett, fórnarlamb nauðgunar, hefnir sín á sökudólgnum. Atriðið þar sem hún kastar steikarpönnu af heitri olíu í Russo er klassískt og sem nauðgarinn á hann það skilið. Hún heldur honum síðan í ánauð og það verður að horfast í augu við afleiðingarnar. Mjög raunveruleg saga sem endurspeglar tilfinningar og reiði fórnarlamba nauðgana sem brotið hefur verið á, líkamlega og andlega. Mjög mælt með. 8/10.