Kannski var þetta *Mikilvæg kvikmynd* og þess vegna flokkar fólk hana svona hátt, en satt að segja er hún ekki mjög góð. Eftir á að hyggja er auðvelt að sjá að Chaplin (sennilega allt Hollywood) var ótrúlega barnalegur varðandi umfang þess sem var í raun að gerast í gettóunum, svo það er ekki hægt að kenna honum OF mikið um sambandsleysið sem hefur áhrif á nútímaáhorfanda, en aftengjast enn. Meira vonbrigði, myndin er bara klunnaleg; það er eins og Chaplin hafi ekki hugmynd um að kvikmyndir hafi þróast í fágun frá þöglu tímum. Leikmyndirnar, þær sem taka þátt í bæði gyðingarakaranum og einræðisherranum, renna ekki inn í hvort annað; þeir sitja bara þarna eins og stakir söguþráður sem þróast í köstum og byrja, hreyfast EINHVERHSTAÐAR en komast aldrei að upplausn. Sumar eru fyndnar, aðrar síður. Það sem myndin hefur sjarma er í raun í persónu Chaplin sjálfs. Paródíurnar hans á ræðum Hitlers voru besti hluti þessa alls, og það er ekki hægt að neita því að hann hafði líkamlega þokka sem var yndislegt að horfa á. En nánast allt sem hann umkringdi sig var pirrandi. Hannah var OF FJANDI amerísk. Storm Troopers voru OF FJANDI American.Oooh! Úff! Eitt í viðbót! Ég veit ekki hvaða tilgangi var þjónað með því að láta sorp vera uppsprettu hins illa á bak við hásætið. Það virðist næstum eins og myndin sé að segja að ef það væri ekki fyrir illkynja áhrif eins og Garbage, þá hefði Hynckle ekki verið svona slæmur gaur.