Svona kvikmyndir þar sem geðsjúklingur af einni eða annarri tegund reynir að skaða orðstír (og að lokum útrýma með öllu) einhverrar barnalegrar manneskju til að taka yfir líf þeirra. Fatal Attraction, Pacific Heights, The Hand that Rocks the Cradle, Single White Female og þúsund sjónvarpsmyndir eru nokkur dæmi um þetta. En þó að nokkrir, sérstaklega Fatal Attraction og Pacific Heights, gætu boðið upp á að minnsta kosti ofsóknarkenndar, spennuþrungnar persónur eða nokkrar söguþræðir, leikur Unlawful Entry allt eftir bókinni. Og ef það væri ekki fyrir frægð stjarnanna (Kurt Russel, Ray Liota og Madeline Stowe), myndi þessi mynd sökkva í meðalmennsku hraðar en Danielle Steele smásería. Russel leikur Michael Carr, endalaust barnalegur gaur sem kallar á hjálp frá foringjapar þegar einhver brýst inn í húsið hans og reynir að ráðast á eiginkonu hans (Madeline Stowe). Því miður lætur hann reiði sína yfir því að finnast hann vera svo hjálparvana í stöðunni hljóðlega útrennsli fyrir rangri löggu (Ray Liotta), dæmigerðu geðveikum illmenni sem hefur engin takmörk fyrir vald sitt. Í fyrstu samkennd með Carr (sem þykist sennilega bara gera það), vingast löggan við parið. En fljótlega vill löggan Carr vera í burtu svo hún eyðileggur líf strákanna nánast hvernig sem hann getur (sem er frekar auðvelt þegar þú ert lögga og þegar þú ert löggan sem hefur sett upp öryggiskerfi stráksins í húsið hans) til að taka við og væntanlega fá konu sína. Það virðist minna endarmiðað og meira eins og löggan vilji bara sanna vald sitt. Eiginkonan er meira eins og bikar, með öðrum orðum, en endalok. Og sagan spilar algjörlega eftir bókinni, þú getur líklega spáð fyrir um hvert atvik áður en það gerist á skjánum ef þú hefur séð nóg af þessum myndum. Frá því „átakanlegu“ augnabliki sem aðal, barnaleg persóna okkar áttar sig á því að hann er fórnarlamb greiðslukortasvika (sem framið er af geðveika illmenninu) til lokaþáttarins sem snýst um að hann er-í alvöru-dauður.