Ég elskaði fyrsta tímabilið. Gæðin lækkuðu aðeins á öðru tímabili, sem átti hins vegar frábæra miðju (Pegasus!). Þriðja þáttaröð var frekar nýstárleg og frumleg og var í lagi. Fjórða tímabilið byrjaði að lækka hratt, vegna þess að þeir byrjuðu aldrei einu sinni að gefa okkur neinar útskýringar, þegar við vorum núna virkilega farin að þurfa á þeim að halda. Hver í fjandanum var Cylon áætlunin? Af hverju voru tvær Cylon fylkingar? Hver var tilgangurinn með því að Angel-Kara leiddi flotann til eyðilagðar Earth-1? Hvers konar fortíð áttu síðustu fimm Cylons og hvernig lifðu þeir af, eða voru þeir endurholdgunar? Spurningar alls staðar, svör hvergi. Og svo kemur endirinn. Earth-2 (Jörðin okkar) í fortíðinni. Jæja, allt í lagi. En að eyðileggja flotann?! Að gefast upp á tækni og hætta hvers kyns borgarlífi og dreifa nokkrum þúsundum manna pappírsþunnt um jörðina?! Þetta eru ekki bara and-vísindi, það er and-skynsemi og and-líf. Og hugmyndafræði sýningarinnar virðist þá vera sú að mannkynið sé að eilífu föst í hringrás sem fer frá náttúrurómantík yfir í decadent kapítalískt samfélag sem finnur upp eyðileggjandi A.I. sem eyðileggur allt. Hún er án framtíðarsýnar, án vonar um stórkostlegri framtíð fyrir mannkynið, og hún er andstæð almennum vísindaskáldskap. Og ekki einu sinni láta mig byrja á englunum! Trúarbrögð af verstu gerð! Endanleg vonbrigði!! Allt þetta "allt þetta hefur gerst áður og mun gerast aftur" hefði átt að tengjast fyrri innlifun seríunnar, ekki bara jörðinni eins og við þekkjum hana. Að gera nýja sýninguna einhvern veginn í samræmi við það gamla hefði verið algjör snilld. Frakkin skömm.1 af 10.