Ég sá þessa mynd þegar ég var í Birmingham Southern College árið 1975, þegar hún var sýnd ásamt rauðu blöðrunni. Báðar myndirnar eru svipaðar að draumkenndum gæðum. Megnið af myndinni felur í sér fisk sem syntur glaður í skálinni sinni á meðan nýi eigandinn hans, lítill drengur, er í burtu í skólanum. Köttur kemur inn í herbergið þar sem fiskurinn og skál hans eru, og byrjar að elta „bráð sína“ varlega. Drengurinn byrjar göngu sína heim úr skólanum og áhorfandinn veltir því fyrir sér hvort hann mæti tímanlega til að bjarga fiskvini sínum. Fiskurinn verður æstur við nærveru kattarins og stekkur að lokum upp úr skálinni! Kötturinn gengur fljótt að fiskinum, tekur hann varlega upp með loppunum og skilar honum aftur í skálina sína. Drengurinn snýr aftur glaður að fisknum sínum, enginn vitrari. Endirinn er ótrúlegur bæði í kaldhæðni sinni og tæknilega margbreytileika. Það er erfitt að ímynda sér hvernig leikstjórinn gæti hafa náð tækniafrekinu aftur árið 1959 -- það virðist meira bragð fyrir árið 2003. Ef þú finnur það, horfðu á það -- þú verður ekki fyrir vonbrigðum! Og ef þú *finnur það, láttu mig vita svo ég geti fengið eintak líka!