Þarftu að láta einhvern halda í höndina á þér þegar þú gengur upp eða niður stiga? Að láta aðra smakka matinn þinn áður en þú borðar hann? Stendur frammi fyrir yfirburða móður? Þetta eru aðeins nokkrar af þeim hindrunum sem hin unga Victoria þarf að takast á við í þessari mynd (það er líka margvísleg valdabarátta í gangi, sem og tilraunir á líf hennar). Það þarf varla að taka það fram að það skapar mjög heillandi og fræðandi útsýni. Ég hafði aðeins áður séð Emily Blunt í The Devil Wears Prada (og lítið annað). Eins og hún var í þeirri mynd, þá er hún enn og aftur sú besta hér. Ég var mjög hrifinn af túlkun hennar á hinni ungu Viktoríu og fannst hún fara mjög vel með hlutverkið. Hún gerir umskiptin frá ungu Viktoríu sem við hittum í upphafi myndarinnar yfir í Viktoríu drottningu sem hún verður seinna fullkomlega trúverðug. Blunt er fullkomlega leikið í hlutverkið og sýnir allar mismunandi hliðar (frá viðkvæmum, til sterkra, frá ungu Viktoríu sem gerir mistök til drottningarinnar sem tekur við stjórninni). Ekki er hægt að segja nóg um Emily Blunt í þessu hlutverki. Hún er - einfaldlega - stórkostleg, vekur athygli þína í hverri sekúndu sem hún er á skjánum. Hún heldur þér uppteknum fram að og með lokaskoti myndarinnar. Rupert Friend reynist einnig vera vel leikin sem ástvinur Viktoríu (og að lokum eiginmaður), Albert prins. Leikararnir eru með fína efnafræði og þú trúir algjörlega á þroskandi samband þeirra. Þeir eru ósammála, en þú getur sagt að þeir eru ástfangnir. Blunt og Friend eru frábærir í hverri senu sem þeir deila og vekja áhuga þinn á því sem er að gerast á milli Viktoríu og Alberts. Aðrir leikarar myndarinnar eru líka mjög góðir. Paul Bettany sem Melbourne lávarður, Miranda Richardson sem hertogaynjan af Kent, Mark Strong sem Sir John Conroy og Jim Broadbent sem William konungur. Það er ekki ein einasta slæm frammistaða í þessari mynd. Fólkið sem er minna einbeitt er líka vel lýst, miðað við hversu lítinn skjátíma það hefur. Jafnvel hundur Victoria (Cavalier King Charles Spaniel að nafni Dash) er eftirminnilegur og hefur áhrif í myndinni. Þó að myndin hafi tilhneigingu til að sleppa meira en nokkrum þáttum í lífi Viktoríu - sérstaklega í lokin - og í staðinn *segir* okkur hvað gerðist (með henni og Albert) á skjánum, það sem skiptir mestu máli er hvað við *sjáum* í raun og veru. Þetta er, þegar allt kemur til alls, kvikmynd um 'The Young Victoria' (ekki 'The Middle Age Victoria', né 'The Old Victoria'). Þó að það séu nokkrar skreytingar á sögunni með þessari mynd, heldur hún áfram að einbeita sér að því sem hún ætlar að gera - sem er að segja okkur söguna af því hvernig unga prinsessan komst til valda. Myndin lítur ótrúlega út, búningarnir sem Emily Blunt klæðist eru sjónrænt. töfrandi og tónlistin bætir aðeins við myndina, dregur aldrei úr henni. Hún er einstaklega tekin og ólíkt mörgum kvikmyndum þessa dagana er þessi mynd í raun góð lengd, þar sem hún keyrir ekki svo lengi að þú missir áhugann eða finnst að það sé verið að draga hana að óþörfu. Það segir sig sjálft að það sem gerir þessi mynd svo frábær er Emily Blunt. Hún er í fínu formi hérna, skilar enn ein frábærri frammistöðu og lyftir þessari mynd upp fyrir það sem hún hefði getað verið ef önnur leikkona hefði verið ráðin í þetta frekar mikilvæga/sögulega hlutverk. Þetta er ein vandað mynd, með frábæra frammistöðu sem ætti svo sannarlega að sjást. Ef þú hefur þakklæti fyrir heillandi sýn á konu sem var einstaklega mikilvæg í sögunni, þá er þetta skyldueign.