Þó að það fjarlægist bókina aðeins, geturðu ekki annað en elskað andrúmsloftið og umgjörðina. Atriðin í Bath eru nákvæmlega eins og þau eiga að vera. Þó ef þú hefur horft á hana eins oft og ég, þá tekurðu eftir því að bakgrunnsfólkið er það sama í hverju atriði, en fyrir utan það, þá líkar mér við atriðið þar sem þau eru í heitu böðunum, en böðuðu menn og konur virkilega saman svona? Maður sá alla karlmennina sitja utan um og glápa á konurnar. Það þótti líka skrítið að þeir væru allir með hattana á sér en kannski var þetta stíllinn á þeim tíma. Dansaðstaðan var mjög fín, dansinn og klæðnaðurinn var fallegur. Mér líkaði sérstaklega við kjól Catherine í fyrsta danssalnum. Northanger Abbey leit hæfilega glæsilegt út en ég naut Bath senunnar betur. Schlesinger skilar góðu en ekki einstöku frammistöðu sem Catherine Morland. Googie Withers skilar bestu frammistöðu sem frú Allen finnst mér. Úff Peter Firth sem herra Tilney, hann talar bara fullt af drasli og er ekki klerkur eins og hann ætti að vera, það er erfitt að hugsa sér að hann sé ástfanginn af Catherine, en Þá gaf bókin aldrei neinn svip á hana heldur. Tilney hershöfðingi er þokkalega vel leikinn af Hardy, og Stuart skilar líka eins konar góðum leik sem Isabella. Ingrid Lacey var ekki með góða frammistöðu sem Elinor Tilney. Hvað John Thorpe varðar, þá gefur hann til kynna að hann sé pirraður og lostafullur maður, kannski ekki persónan sem sýnd er í bókinni, en mér líkar það vel. bætti við að það pirrar mig yfirleitt. Markíkonan! Ég hata hana. Hún er ekki hluti af sögunni um Northanger og ekki heldur síðustrákurinn hennar. Sumt af handritinu er sérkennilegt. Þegar Catherine er að spyrja Elinor Tilney um dauða móður sinnar spyr hún "Ég býst við að þú hafir séð líkið? Hvernig leit það út?" Hvað er kjánalegt að segja! Róleg viðbrögð Elinor eru líka heimskuleg. samt endilega segðu mér hvort þú ert sammála mér eða ósammála mér