Í stað þess að fara á vettvang og gera raunsæja kvikmynd um eiturlyfjafíkn í Windy City, ákvað contrarian leikstjórinn Otto Preminger að fara þveröfuga leið og láta myndina sína líta út fyrir að vera eins gervileg og hægt er, og fljúga þannig í andlitið á tísku karla eins og Kazan, Huston og Zinnemann, sem voru að gera myndirnar sínar um allan heim. Nelson Algren, sem myndin er byggð á, var sagður fyrirlíta hana. Hvað, maður veltir fyrir sér, var Preminger að bralla og hvers vegna gerði hann myndina á þennan hátt? Leikmyndin í myndinni er svo lítil að benda til teiknimyndar um Mr. Magoo. Louie, eiturlyfjagjafinn, er svo klæddur eins og glæpamaður sem listamennirnir hjá Mad tímaritinu teiknuðu. Arnold Stang, dásamlegur grínisti sem hann var, virðist ekki eiga heima í alvarlegri mynd sem þessari og framkoma hans, toppaður með ýktri og of stórri hafnaboltahettu, vekur hlátur. Robert Strauss, annar leikari sem er þekktastur fyrir gamansöm hlutverk, er sömuleiðis út í hött, þar sem stórt andlit hans með þungum kækjum og rúnónísk sending af línum virðist eiga betur við Jerry Lewis kvikmynd. Á móti öllu þessu þurfa stjörnurnar Frank Sinatra, Kim Novak og Eleanor Parker að vinna yfirvinnu til að koma í veg fyrir að áhorfandinn grínist. Sinatra er pirraður og oflætisfullur í gegn og bendir til þess að maður sé illa sáttur við sjálfan sig og passar því algjörlega í hlutverk eiturlyfjafíkils. Ungfrú Novak, sem er eins og jurt og háleit dauðvona, er samúðarfull og virðist vera afsprengi listrænna fátækrahverfa sem hún prýðir í myndinni. Parker er hreint Hollywood og mjög vinnusamur sem hinn lamandi og slægi Zosch. Hún er aldrei sannfærandi, en svo er myndin ekki heldur. Ég myndi ekki mæla með þessari mynd við neinn sem hefur áhuga á raunsæri lýsingu á lífi eiturlyfjafíkla í Ameríku. Caligari settin ein og sér gera þetta ótrúlegt. Preminger gæti hafa verið að stefna að draumaáhrifum, þar sem pappabakgrunnurinn gefur sýningunni súrrealíska tilfinningu eins og martröð óperettu, sem rekur kannski aftur til árdaga Premingers í Vínarborg.