Thumb hugmyndin er ekki svo sigurvegari í seinni umferð. ThumbTanic var ekki eins góður og Thumb Wars af ýmsum ástæðum. Fyrst og fremst held ég að herra Oedekerk hafi haft miklu minna að vinna með í Titanic sendingu. Ólíkt Star Wars er kvikmyndin Titanic ekki (ennþá?) orðin menningargoðsögn og það er mun færri tilvísanir sem eiga eftir að hljóma hjá áhorfendum. Í ThumbTanic eru götin fyllt af einstökum brandara sem gera það ekki virðist í raun tengjast einhverju. Til dæmis, vísbending hetjunnar um að kvenhetjan sé ekki hrein á meðan „hoppið af skipsenda“ senu – það er ekki fyndið. Frekar, þú hugsar bara með sjálfum þér, "missti ég af einhverju í upprunalegu myndinni?". Það voru of margir af þessum tegundum af tilhæfulausum brandara (sbr. arachnid). Aftur á móti hafði sending hönnuðar smarmy skipsins merkingu og var fyndin. Einnig var mjög fyndið að senda manninn í myndinni sem vildi fara „hraðar“ sem brjálæðingur sem hljóp um og krafðist þess að *allt* væri „hraðara“, þar með talið að skipið sökkvi og að hann væri fyrstur til að deyja. Svona brandarar þýddu eitthvað í Titanic samhenginu og gáfu Thumbtanic þroskandi húmor. Þumalfingurinn "miðlar", andlitin og raddirnar, eru enn skemmtilegar. Leikmunir og leikmyndir og CG hreyfimyndir eru verðugar. Þegar á heildina er litið, þó að ThumbTanic sanni að einkennilegheitin ein og sér virka ekki, heldur þessi kvikmyndataka þig samt áfram að skemmta þér og hlæja allt til enda.