Allt í lagi, í gærkvöldi sá ég heimsfrumsýningu á The Exorcist: The Beginning eftir Paul Schrader á alþjóðlegu fantasíukvikmyndahátíðinni í Brussel. Með öllu öngþveitinu í kringum myndina var mikil eftirvænting. Leikstjórinn var á staðnum og flestar stjörnurnar líka (nema Skarsgard). Því miður fór myndin í taugarnar á sér. Þetta voru mikil vonbrigði fyrir mig því ég er mikill aðdáandi bæði Shrader og Friedkins (RIP) upprunalegrar kvikmyndar frá 1973. Hvað var að henni? Mest af því reyndar. FX (þú myndir halda að Matrix og LOTR stafræna byltingin hafi aldrei átt sér stað: hún var svo illa útfærð!), klippingin (enginn raunverulegur hraði eða taktur), leiklistin (aðeins Skarsgard gat stundum sannfært). Handritið var, IMO, sett upp til að útskýra afrísku atriðin í upprunalegu myndinni. Þannig að myndin hafði tilfinningu fyrir uppsettri senu, aðeins hún lagði ekkert til. Það eina sem mér líkaði var kvikmyndataka Vittorio Storaro þó ég hafi séð betur frá honum (Apocalyps Now). Allan tímann var ég að hugsa um að þetta væri bara gróft klippt, verk í vinnslu. Og það, miðað við (vel þekktar) aðstæður, er líklega það sem það er. En það breytir ekki augljósu vandamálunum við handritið. Ég fékk tækifæri til að hitta Schrader (mjög stutt) en ég hafði ekki þor til að segja honum hvað mér fannst um myndina og ég var svo kvíðin (þetta er gaur sem skrifaði Taxi Driver for Christ sake!!) að ég gleymdi að biðja hann um að skrifa undir eintakið mitt af Taxi Driver handritinu hans...