Tveimur árum eftir upphaflega útgáfu hennar situr Goldeneye enn efst á sviði fyrstu persónu skotleikja fyrir Nintendo 64. Jafnvel Quake og Turok seríurnar hafa ekki haft samsetningu grafískra smáatriða, hljóðgæða, óvinagreindar, áskorunar og almennrar skemmtunar sem skilar ég kom aftur og aftur í þennan leik. Verkefnin hafa hvert um sig ákveðin markmið sem neyða þig til að hugsa sem Bond, ekki bara til að skjóta upp hvern einasta vonda sem birtist á skjánum þínum, heldur líka til að forðast myndavélar, slökkva á öryggiskerfum, bjarga gíslum, vernda Bond-stúlkuna og svo framvegis. Q græjur eru mikið í þessum leik, þar á meðal úrið fræga. Leikurinn er lauslega byggður á söguþráði kvikmyndarinnar, þar á meðal allar helstu persónur og bestu atriði myndarinnar, allt frá teygjustökki í stíflunni til flótta í stuðningsflugvél til skriðdrekaeltinga í gegnum St. Pétursborg. Jafnvel útlitið er varðveitt þar sem hægt er, svo þú munt þekkja ýmsar aðstæður ef þú hefur séð myndina. Öðrum borðum er bætt við til að skora á spilarann ​​og tengja atriðin aðeins meira saman. Með hverju erfiðleikastigi eru verkefnin erfiðari, óvinirnir snjallari og byssukúlurnar banvænni. Ég hef enn ekki komist í gegnum 00-Agent stigin. Hægt er að opna svindl, ekki með því að slá inn kóða eða ýta á hnappa, heldur með því að klára ákveðin stig innan ákveðins tímaramma, og fleiri stafir er hægt að opna fyrir fjölspilarann. Fjölspilunin er enn sú besta meðal fyrstu persónu skotleikja. Það er ekki eins skörp og Turok en það hægir ekki nærri því eins mikið ... tonn af valkostum gefa vinum þínum ástæðu til að sprengja hver annan í loft upp aftur og aftur, og einu sinni enn bara fyrir spark. Það eru til betri leikir fyrir N64, eins og Zelda og allt Star Wars, en Rare hefur haldið áfram rákinni af framúrskarandi leikjum með fyrstu persónu skotleik sem hefur ekki og verður ekki framhjá fyrr en þeir toppa sig árið 2000 með Perfect Dark.