Árið 1970, eftir fimm ára fjarveru, gerði Kurosawa myndina sína í lit. Dodes' Ka-Den er kvikmynd sem fjallar um margar samofnar sögur sem gerast í litlu fátækrahverfi í Tókýó. Titillinn kemur frá hljóðinu sem þroskaheftur drengur gefur frá sér þegar hann ímyndar sér að hann reki lest. Við kynnumst hægt og rólega meira af fólkinu í litla samfélaginu, fyllibytjunni tveimur sem versla við konur vegna þess að þeir eru ekki ánægðir með þær sem þeir eiga. Gamli maðurinn sem er miðbærinn í bænum sem hjálpar innbrotsþjófi sem reynir að ræna hann. Mjög fátæku feðgarnir sem hafa aldrei efni á húsi, þannig að þeir ímynda sér eitt sinn. Í lok myndarinnar snúa sögurnar allar í hring, sumar reynast hamingjusamar, aðrar sorglegar. Þar sem þetta var fyrsta litmynd Kurosawa má sjá að hann notar hana sér til framdráttar og það sést. Kannski of mikið. Þessi mynd fer í margar mismunandi áttir og það er erfitt að setjast niður og komast inn í hana. En ekki misskilja mig, Ka-Den eftir Dodes er kannski ekki besti Kurosawa, en frá besta leikstjóra allra tíma er hún miklu betri en 99% af myndum nútímans.