Foley's noir gæði í þessari mettuðu og ákafa kvoðafilmu passa að því er virðist „fullkomlega“ saman. Mynd fyrir skot, klippingu fyrir klippingu, þróast myndin í kringum truflaðan boxara sem uppgötvar eigin tilgang (eða skort á honum). Hinar athugasemdirnar benda kannski til skorts á kvoðaáhuga, en persónulega finnst mér þetta frábærlega samsett kvikmyndaverk!