SPOILER Sérhver meiriháttar stjórn notar fjölmiðla landsins í sínum tilgangi. Hvort sem nasistar banna ákveðna bæklinga eða kínverska sjónvarpsstöðina á Torgi hins himneska friðar, hafa stjórnvöld reynt að hafa áhrif á fólkið með mismunandi miðlum frá upphafi tímans. Árið 1925, til að fagna misheppnuðu uppreisninni 1905, studdi rússneska kommúnistastjórnin gerð þessarar kvikmyndar, Battleship Potempkin. Það er stórt stykki af kvikmyndasögu, það er enn öflugt og fallegt fram á þennan dag. Áhöfnin er óánægð, sett um borð í orrustuskipið Potempkin. Við ömurleg lífskjör og með maðk sýktan mat eru þeir reiðir út í yfirstéttarbælinga sína. Nú er þó nóg komið eftir rotna matinn. Undir forystu Grigory Vakulinchuk (Aleksandr Antonov) snúast áhöfnin á húsbændur sína og berjast fyrir frelsi sínu. Hvað áróðurinn nær er "Battleship Potempkin" fullkomið. Myndin var jákvætt ljós á fyrstu misheppnuðu uppreisn kommúnista og var gagnlegt sovéskt tæki. Áttatíu árum eftir að myndirnar voru gefnar út og Sovétríkin hafa horfið algjörlega af kortinu. Það ótrúlega við þessa mynd er þó að á meðan boðskapurinn sem henni var ætlaður til landsins er horfinn, er myndin enn öflugt og verðugt kvikmyndaverk. Myndin er skrifuð og leikstýrð af Sergei Eisenstein og er furðu ánægjulegt að horfa á hana. Það er að vísu langt frá því sem við myndum nú á dögum telja „skemmtun“, en myndin er fallegt listaverk. Hvort sem það eru atriðin um borð í bátnum eða oft umtalað atriði á tröppunum í Odessa, allt um þessi mynd er fullkomlega gerð. Tónlistin er kraftmikil og dramatísk, lýsingin er gallalaus, jafnvel leikurinn, þó hann sé örlítið ofgert, er fullkominn fyrir verkið. Í grundvallaratriðum er engin leið að kenna lokaafurð þessarar myndar. Það er ómögulegt að vita hvernig rússneska þjóðin fékk þessa mynd við útgáfu hennar. Með því að lofa land sem hefur ekki verið til í fimmtán ár er erfitt fyrir okkur að þekkja andann til fulls sem myndin hvetur til. Sem listaverk er það þó stórkostlegt. Fallegt frá upphafi til enda, það er langt frá því að vera auðvelt áhorf, en það er vel þess virði.