Ég byrja á því að biðja kvikmyndagerðarmenn alls staðar afsökunar á því að nota hugtökin „kvikmyndagerðarmaður“, „kvikmynd“ eða „kvikmynd“ í tengslum við þetta, en „glæpamaður“ og „glæpur gegn mannkyni“ virðast dálítið harkaleg. Skriftin: aumkunarverð. Leikstjórn: aumkunarverð. Leikurinn: aumkunarverður. Kvikmyndatakan: of vanhæf fyrir orð. Tæknikunnáttan sem notuð var til að setja saman þetta voðaverk: ENGIN HVAÐ.Þessi úrgangsmoli gæti varla kallast kvikmyndahús. Meirihluti fjölskyldumynda kemur nær því að vinna sér inn þann heiður en Revenge Quest. Nei, þetta er bara 10 bíla haugur sem náðist á myndband. Við sleppum söguþræðinum í þessari umfjöllun, því það eru allt of mörg göt til að hylja í einu. Segjum bara að það lykti verra en restin af þessari mynd. Að kalla leikara einvídd væri að gefa þeim kredit. Það litla sem til er, er hræðilegt til að byrja með, og gert mun verra vegna hræðilegs myndbands og klippingar. Versti hluti þessa voðaverks, fyrir utan söguþráðinn, þyrftu þó að vera áhrifin... eða öllu heldur truflandi skortur þar af. Það eru engar eyður í byssunum, engir flasspottar, og þeir fáu hljóðbrellur sem voru til voru annaðhvort „byssu“hljóð, eða þau voru mynduð með munninum (já, þú last rétt). Kvikmyndagerðarmaðurinn hafði í rauninni þá dirfsku að taka upp "shh" hljóð fyrir lyftuhurðirnar; Ég býst við að honum hafi fundist það láta þá hljóma framúrstefnulegri. Þetta á að vera sett árið 2031, þegar allt kemur til alls. Það útskýrir þó ekki hljóðin sem hann bjó til með munninum fyrir hnefabardagaatriðin. Ef það var ekki nógu slæmt að hljóðgæðin eru hræðileg (hann notaði bara hljóðnemann sem var festur á myndbandsupptökuvélina og það sýnir ), notkun á lager byssuhljóðum var næstum verri en að nota engin hljóð yfirleitt. Hljóðbrellurnar skera sig úr restinni af hljóðrásinni eins og drukkinn jak í sauðahjörð og eru jafn klaufaleg. Sjáðu þetta fyrir þér: Vondi gaurinn fer inn í skrifstofubyggingu í leit að bráð sinni. Kona byrjar að hlaupa af ótta. Hann lyftir byssunni sinni (uzi) og hristir hana. Við heyrum hljóð sem er greinilega ekki uzi. Konan hleypur í burtu frá myndavélinni og skyndilega springur einn blóðpakki (aðeins 1) á bakið á henni (litist út eins og hún hafi orðið fyrir kúlu), og hún dettur flatt á andlitið. Hafðu í huga að lýsingin mín gerir allt of mikið Réttlætið við vanhæfni hinnar raunverulegu röð. Í annarri röð, sem gerir myndina næstum-en ekki alveg nógu fyndna til að horfa á, gerist í stigagangi. Vondi gaurinn eltir góða gaurinn og konuna sem hann er að verja niður stigann og hristir plastið sitt alla leið. Þú gætir viljað dúkka; það eru illa tímasett hljóðbrellur sem fljúga út um allt. Ég hélt að það væri ekki hægt að loka Alan DeHerrera inni fyrir að geta hugsað sér þetta lestarslys, en hann fylgdi því alla leið til að breyta og gefa út. Ef það er eitthvert réttlæti, þá er víst eitthvað karma þarna úti með nafninu hans á. Ef þú ákveður að horfa á þennan haug af iðnaðarúrgangi - og ég mæli eindregið frá því - vertu viss um að fylgjast með því að allt atriðið er lyft næstum orðrétt frá Bladerunner og AM útvarpið sem virkar sem talstöð. Reyndu að einblína ekki of mikið á söguþráðinn; það mun bara meiða þig meira ef þú gerir það.0 stjörnur af 10. Og það er að vera örlátur.