Larry Fessenden hefur orðið fyrir barðinu á flestum ummælum á þessum vettvangi. Jæja, verstu mistökin eru augljóslega markaðssetning myndarinnar og hvernig DVD-diskinn gæti hafa verið miðuð. Augljóslega er þetta ekki sönn hryllingsmynd, að minnsta kosti ekki fyrir fólk sem býst við einhverju sem verður svekkjandi og strax ánægjulegt. "Wendigo" er í grunninn mynd sem virðist vera sögð frá huga hins unga Miles. Hlutir sem börn skilja ekki auðveldlega hafa tilhneigingu til að vera í ungum huga þeirra og ráða á endanum ótta þeirra og ógnandi heim sem þau geta ekki skilið. Það er augljóst að Kim, móðirin, er sálfræðingur, en hún hefur ekki hugmynd um hvað er að gerast í huga sonar hennar. Þetta er líka saga um firringu. Það er ljóst að faðirinn, George, er fjarlæg persóna, ef til vill vinnufíkill, sem virðist búa í öðrum heimi. Ótti Miles kemst á kreppupunkt um helgina í landinu. Sá hluti New York fylkis, með vetrarlandslagi sínu, hrjóstrugu trjám, eyðileggur ímyndunarafl litla drengsins. Ekki bætir úr skák að hann lendir í undarlegri persónu í bænum, það skapar enn meiri efasemdir í ungum huga hans. Á endanum hrynur heimur Miles á honum og hann getur ekki gert neitt, jafnvel framkallað Wendigo-andann. Myndin er vel leikin. Patricia Clarkson er frábær, sama í hvaða mynd hún er. Jake Weber er fullkominn sem fjarlægi faðirinn sem hefur tækifæri til að koma nær syni sem hann skilur ekki. Erik Per Sullivan, sem Miles, miðlar innri óróa innra með honum. Mér fannst hann mjög áhrifaríkur þar sem öll myndin er Miles eigin mynd af því sem er að gerast í kringum hann. Að lokum er John Spredakos fullkominn sem hinn ógnvekjandi Otis, maður sem angar heiminn fyrir hvernig hann hefur sýnt sig. Í stað þess að leggja þessa mynd niður ættu framtíðaráhorfendur að nálgast hana með opnum huga.