Við skulum hafa eitt á hreinu: Mér líkar mikið við verk Snipes. Ólíkt öðrum hásparkandi samtímamönnum sínum (Seagal og Van Damme) getur hann í raun leikið. Þessi mynd gerir hins vegar lítið til að auka orðstír hans; það er ekki beinlínis óáhorfanlegt - en ég er heldur ekki að flýta mér að horfa á hana aftur. Reyndar, ef ég myndi aldrei sjá hana aftur myndi það ekki trufla mig - það eru bara fullt af betri kvikmyndum þarna úti til að sóa mér í! Það er leitt því með smá hugmyndaauðgi og og smá lúmskum breytingum hefði þetta getað verið verðmæt mynd. Þess í stað hefur leikstjórinn kosið að næstum því að reyna að kúga áhorfendur sína til uppgjafar með of miklu ofbeldi og mjög lítilli persónusköpun. Stærsta vandamálið sem ég á er með leikkonu Snipes, Silviu Colloca. Það kemur mér í opna skjöldu að framleiðendur þessarar myndar hafi lagt sig allan fram við að ráða ótrúlega fallega (allavega fyrir peninginn minn) og hæfileikaríka leikkonu eins og Miss Colloca og gefa henni svo aumkunarverða einvíddarpersónu til að leika sér með. Ef hún var ráðin til að einfaldlega bæta smá "glamour" við myndina gerir hún það ekki einu sinni mjög vel; það er engin nekt í myndinni og heldur ekkert kynlífsatriði sem vert er að nefna. Skrítið, eiginlega. Miðað við hversu mikið ofbeldi er í þessari mynd þá kemur mér í opna skjöldu hvers vegna framleiðendur hafa tekið svona íhaldssamt afstöðu til kynlífs og nektar. Lifum við árið 2007 eða árið 1957? Það sem framleiðendur þessa drasls (og líklega leikararnir líka) hafa gleymt er að kvikmyndir eiga að vera fantasíur. Eins og flestir íbúar þessarar plánetu er raunverulegt líf mitt mjög leiðinlegt. Ég myndi elska að vera að elta hryðjuverkamenn, geta höndlað mig eins og herra Snipes og tengst fallegum ungum hlut eins og ungfrú Colloca. Þessi mynd fullnægir engum þessara fantasíu mjög vel. Það er einmitt þess vegna sem ég er að gefa það svona slæma umsögn!