Rea, Sutherland, DeMunn og von Sydow (í litlu hlutverki) eru öll frábær í frammistöðu sinni. Sutherland er sérlega fær í hlutverkum af þessu tagi, þar sem hann verður að túlka persónu þar sem siðferði hennar er í fyrstu óvíst fyrir áhorfendur. Eins og svo oft er um sögupersónur Sutherlands, verðum við að spyrja „er hann illmenni [í þessu tilviki minniháttar] eða hetja?“ Þetta er truflandi saga, gáfulega sögð, um vanhæfni og óttalegt skrifræði í gömlu Sovétríkjanna sem hindraði viðleitni afar hæfs fólks. Eins og persóna Sutherlands segir ranglega, "Mælikvarði skrifræðis er hæfni þess til að gera ekki sérstakar undantekningar". „Nefndarfundurinn“ (milli persóna Rea og Sutherlands) eftir að perestrojku hefur verið framfylgt, með opinberunum sínum, hefur gríðarleg tilfinningaleg áhrif. Þú getur fundið fyrir þjáningum hollur fólksins sem vann í því kerfi. Handfylli af dramatískum senum sem sýna fjölskyldumeðlimi fórnarlambanna bætir tilfinningalegum hljómgrunni við áhrif sögunnar. Þetta er sjaldan þáttur í kvikmynd með þessu sjúklega efni, en minnir okkur í raun á að fórnarlömbin áttu líf og voru elskuð. Þetta er sorgleg, en mjög mikilvæg mynd, sem verðskuldaði að sýna hana í sögusjónvarpi Kanada.