Sagan af Tom Garner hefst með stórkostlegri jarðarför hans og er sögð í gegnum röð glæsilegra endurlita sem sögð eru af trúföstum ævivini hans Henry. Henry og eiginkona hans deila um hvort Tom hafi verið frábær maður og snillingur eða algjörlega einskis virði skúrkur. Myndin er fallega skrifuð, leikin og leikstýrð og ég mæli eindregið með henni. Tom var stórkostlega ríkur og farsæll eigandi stórrar járnbrautar, drottnaði yfir stjórn sinni og samkeppni, skelfdi starfsmenn sína, slátraði verkfallsmönnum. Metnaðarfull eiginkona Tom, Sally, bar ábyrgð á allri velgengni Toms. Þegar hann hitti hana var hann ólæs og fullkomlega sáttur við störf sín sem sporgöngumaður fyrir járnbrautina. Sally kennir honum að lesa og tekur við sporgöngustarfinu hans á meðan Tom fer í skóla. Hann byrjar að rísa eitt skref í einu í gegnum járnbrautastigveldið þar til hann tekur að lokum við sem forseti. En þegar Tom verður viðskiptajöfur, hrynur hjónaband hans og Sally smám saman í sundur. Dekraður sonur hans fyrirlítur hann og hann tekur upp með miklu yngri konu (sem heitir Eve), með fyrirsjáanlegum hörmulegum afleiðingum. Í viðskiptalífi sínu er Tom algjörlega farsæll; í einkalífi sínu, hörmulega bilun. Líkt og Hearst-myndin í "Citizen Kane," Tom táknar það besta og það versta í kapítalíska kerfinu. Spencer Tracy er frábær í hlutverki Tom Garner og viðskiptasenurnar hljóma af áreiðanleika. Colleen Moore er líka frábær sem Sally; báðir eldast þau fallega í fjölkynslóðasögunni. Myndin var skrifuð af Preston Sturges en er ekkert í líkingu við skrúfubolta gamanmyndirnar sem Sturges varð frægur fyrir.