Ég kom heim seint eitt kvöldið og kveikti á sjónvarpinu til að sjá Siskel og Ebert taka saman val vikunnar. Ég heyrði ekkert um "Red Rock West", nema tveir þumlar upp og sjá það áður en það fór. Það myndi ekki vera í kvikmyndahúsum mjög lengi vegna peningavanda dreifingaraðilans og skorts á kynningu, en þeir sögðu að það ætti betra skilið. Seinnipartinn eftir fylgdi ég ráðum þeirra. Þeir höfðu rétt fyrir sér, þetta var eitthvað það skemmtilegasta sem ég hef upplifað í bíó. Eins og sumir lesendur benda á eru nokkrar söguþræðir og síðustu 10 mínúturnar virðast aldrei ætla að taka enda. En það er vel þess virði, fyrir fína handverkið sem fór á fyrsta klukkutímann. Þetta er besta hlutverk sem ég hef séð fyrir Nicholas Cage, en næstum allir virðast fullkomlega leiknir. Dennis Hopper fer næstum yfir toppinn, sem verður kjánalegt en styrkir hversu vel allt annað virkar. Leikmyndin og tónlistin leggja mikið af mörkum í næstum hverri senu. Þegar ég leigði það síðar fyrir fjölskylduna mína virkaði það ekki eins vel. Langu atriðin sem byggðu upp spennuna í leikhúsinu voru erfitt að meta, með truflunum heima. Það á skilið alla athygli þína; slökktu á símanum, vertu viss um að þú verðir ekki fyrir truflun, horfðu á og hlustaðu á hvert atriði, sérstaklega í upphafi.