Fyrir löngu síðan, í vetrarbraut langt, langt í burtu (hljómar kunnuglega), er vatn orðið dýrmætasta varan (þetta hlýtur að hljóma kunnuglega) og lítill minnihluti stjórnar dreifingu þess (hvað kemur á óvart, fáðu bara hjartaáfall og deyja úr þeirri undrun). Hópur ísjóræningja (vatnsræningjar? blautir ræningjar?...ó bíddu, sá síðasti hefur verið notaður) reynir að uppgötva leiðina að sögulegu ótakmörkuðu vatni með yndislegri en dekraðri (druish?) prinsessu en tow og a hópur fávita sem eru fyrirlitlegir illmenni í leit. Þessi mynd hefur möguleika á að verða virkilega frábær grín skopstæling ("Star Wars," David Lynch "Dune") en var bara ekki meðhöndluð á réttan hátt. Það á við um, ég tel að hugtakið sé, "lágur augabrún" húmor. Það tekst ekki í raun að vera allt svo fyndið sem er synd þar sem það er með Angelica Houston, Ron Perlman og Robert Urich, (þess vegna stjörnurnar þrjár) sem eru ekki beint slakar í leikaradeildinni. Örugglega leiga og hafa örugglega drykk beint upp.