Áður en tegundarskilgreinandi Night of the Living Dead eftir George Romero kom út voru uppvakningar tiltölulega vel hagaðir verur. Þeir höfðu vissulega mun betri borðsiði í gamla daga. En samfélagssiðir til hliðar hvaða spennu buðu þessir fyrstu uppvakninga upp á almenning sem er að fara í kvikmyndir? Af þessari mynd að dæma er engin. Sagan fjallar um leiðangur til Kambódíu, sem hefur þann tilgang að finna og eyða leyndarmáli uppvakninga. Einn úr hópnum uppgötvar leyndarmálin á eigin spýtur og byrjar að byggja upp zombie herinn sinn. Þessi mynd er í grundvallaratriðum ástarþríhyrningur með zombie. En þar sem þetta er 30's mynd, þá líkjast umræddum uppvakningum líkari svefnsófa en kjötátafbrigðið sem við hugsum um í dag. Þeir virðast bregðast við stjórn á huga, frekar en óseðjandi matarlyst. Og í hreinskilni sagt er „uppreisnin“ líka dálítið óviðjafnanleg. Allt málið er í raun mjög leiðinlegt. Burtséð frá skortinum á hryllingi, þá er ekki til nein yfir-the-top melódramatísk leikhús til að halda okkur skemmtunum. Það virðist ólíklegt að þetta gæti hafa veitt mikla skemmtun jafnvel fyrir 70 árum síðan. Sjáðu það ef þú þarft að sjá allt með 'zombie' í titlinum en annars myndi ég ráðleggja að sleppa þessum.