Þessi ódýra arðránsmynd er virkilega fáránlegt efni, með leyfi spaghettílandsstjóra Lamberto Bava, sem skildi nafn sitt af þessu drasli af viti. Grunnkjarni þessa skemmtiferðar snýst um uppgötvun á hrottalega limlestum einstaklingum sem skolast upp á ströndina í Karíbahafinu. . Yfirvöld telja upphaflega að þeir séu fórnarlömb hákarlaárása, en eftir því sem rannsóknin rennur upp, reynist þetta vera eitthvað miklu óheiðarlegra. Allt þetta nemur á endanum mjög litlu, en við höfum hér - lélega talsetningu sem hrósað er af álíka veikum handriti, sem oft samanstendur af vitlausu kjaftæði og hefur í rauninni litlu að mestu leyti. Leiklist er aðeins hægt að lýsa sem undirmáli, sem er par fyrir námskeiðið í þessu tilviki. Sannarlega slak stefna hjálpar ekki hlutunum heldur. Sérstök áhrif eru aðallega fyrir fjölmargar nærmyndir af ýmsum líkum sem vantar útlimi, og svo framvegis. Auðvitað er það skylduveran sem kemur reglulega fram á fóðrun tíma, sem lítur út eins og stór skrímsli kolkrabbi hlutur, þar sem fjör hennar samanstendur aðeins af oddhvassar tennur hennar hækka og lækka í taktfastri framsetningu. Á heildina litið er lokaniðurstaðan ekkert of sannfærandi, vissulega, en að vísu er hún næstum skemmtileg á töfrandi hátt. Svo virðist sem kvikmyndaframleiðendurnir hafi verið að fara að vera eins konar lágleigublendingur Jaws og Piranha, en lokaafurðin. er bara blóðug rúst, líkt og líkin sem sýnd eru stöðugt í þessari mynd. Mér finnst erfitt að hugsa um neina endurleysandi eiginleika sem réttlæta að skoða þetta, svo ennfremur, eingöngu fyrir ólæknandi skrímslamyndafíkla.