Þvílík hræðileg mynd! Það táknar fullkomlega hrörnunarástand fransks samfélags, þar sem frumstæðasta virðingin fyrir heilbrigðum gildum og hefðum er algjörlega horfin. Söguþráðurinn er ómálefnalegur, myndin alls ekki fyndin og persónurnar eru algjörlega grunnar og óáhugaverðar. Vægast sagt er leikstjórn og kvikmyndataka afar léleg og óinnblásin. Catherine Deneuve er jafn slæm leikkona og hún var alltaf, jafnvel þegar hún var leikstýrð af Bunuel í Belle De Jour. Restin af vanalega góðu leikarahópnum (Vincent Lindon, Line Renaud, Jean Yanne) virðast gjörsamlega týndir í hafsjó dónaskapar, látleysis og eirðarleysis. Ég get ekki varist því að draga hliðstæðu við „Le Divorce“ eftir hinn dásamlega James Ivory, með yfirvegaða lýsingu á frönskum og amerískum siðum, frábærri kvikmyndatöku og frábærum leikarahópi sem nýtist vel. Eftir að hafa horft á "Le Divorce" geturðu fundið fyrir eins konar samkennd með Frökkum, burtséð frá veikleikum þeirra. "Belle-Maman" skilur þig eftir með aðeins ógeðslega fyrirlitningu á siðferðilega gjaldþrota og hugmyndalausu söguhetjunum sínum.