Ef einhver kvikmyndastíll gæti kallast „guilty pleasure“ þá væri það þessi almenna fantasíutýpa. Sekur er þó rangt orð yfir það, þar sem ég er nokkuð ánægður með að vera flóttamaður af og til. "Stardust" er góð stofn fantasía, eins og maður ætti að búast við frá Neil Gaiman (eða Gaiman aðlögun, eins og það var að segja). Þetta er ekki sjónrænt draumalandslag Mirrormask, það er ekki fullorðinstilgerð Pan's Labyrinth, og það er ekki hin skemmtilega klassíska The Princess Bride, heldur inniheldur það bara það sem fantasíuunnandinn þekkir nógu vel. að vera fullkomlega þægilegur á meðan á áhorfinu stendur. Fantasíuunnendur ættu að gleðjast - tæknibrelluverkið er loksins orðið nógu gott og ódýrt til að þetta dót er í venjulegri framleiðslu núna. Sagan af Stardust fjallar um ungan mann að nafni Tristan sem, til að öðlast ást og samþykki hinnar fallegustu stúlka í smábænum sínum, Wall, fer í ævintýri til að sækja fallna stjörnu. Til að gera hlutina erfitt, hins vegar, er fallin stjarna Tristan í raun kona að nafni Yvaine, og hann er ekki sá eini sem leitar að henni... sumar nornir hafa gráðug augun á ódauðleika sem hjarta stjörnunnar getur gefið, og deilur bróður um galdraríki leiðir morðóða prinsa í áttina til hennar. Þaðan er allt frekar fyrirsjáanlegt, en það felur í sér nokkra aðlaðandi fantasíuþætti, hlýhuga um eðli ástarinnar og það besta, Robert DeNiro sem samkynhneigður sjóræningi. Á þeim nótum er frammistaða DeNiro áberandi... þetta er ekki óhófleg töffari sem flestir leikarar nota til að túlka samkynhneigða, heldur furðu áhrifaríkan frá einhverjum sem er vanur að vera álitinn grófur og grófur textapersóna (þannig áframhaldandi brandari í kringum persónu hans sem passar við opnun DeNiro sjálfs í annars konar leiklist). DeNiro hefur ekki verið eins sérstakur ímynd sinni síðan í Brasilíu, og það er að segja eitthvað. Stardust er kannski sú tegund kvikmynda sem mun lifa í hillum barna og fantasíuunnenda í langan tíma. Ég get ekki sagt að það bjóði upp á neitt nýtt, en það er í raun ekki til staðar. Það eru í raun þeir sem þekkja best til þess sem munu njóta þess mest.--PolarisDiB