Þetta verður að meta sem einn af ljúfustu sjónvarpsþáttum í langan tíma. Jose Ferrer lék titilpersónuna, Nemo. Hann gerði hlutinn rétt og leit svo sannarlega út fyrir hann. En nú á dögum vekur það athygli mína að Nemo sem hann var smíðaður til að líkjast meira en bráðabirgðaaugu Captain Bird's Eye, úr sjónvarpsauglýsingunum. Eða kannski er það öfugt. Óvinur hans, prófessor Cunningham, var ofspilaður af snilldarlegum hætti af Burgess Meredith. Hann virtist aldrei komast yfir „Penguin“ daga sína frá Batman. Þó að hann sé ekki með Penguin "kvakk" sitt hér, er hann án hliðstæðu sem brjálæðislegi prófessorinn. Aðeins John Colicos, af Battlestar Galactica frægðinni, tuggði landslagið betur sem brjálæðislegur herforingi. Ég get aldrei munað hver gremjan var milli Nemo og Cunningham, en hún hlýtur að hafa verið alvarleg, þar sem prófessorinn missti aldrei af tækifæri til að reyna og scupper Nemo, og öfugt. Áhrifin voru ekkert sérstök, þó kafbátur prófessor Cunningham hafi verið mun flottari en Nemo. Það var líka með áhöfn undarlegra, fiska eins froskdýra sem þjónaði Cunningham og gerði allt sem hann vildi. Hins vegar var eftirminnilegasti þátturinn í allri sýningunni leynivopn prófessor Cunningham. Delta geislinn! Hann var að eilífu að segja "Fire Delta Beam!", þar sem fiskur áhafnarmaður myndi hræðilega ofgera hreyfingu um að skjóta af vopninu með því að nota fulla öxl. Sannarlega ómetanlegt! Þeir gera þá ekki svona lengur, og kannski alveg eins. En eins og aðrar seríur á þessu tímabili, fyrir þá sem muna eftir henni, mun hún alltaf eiga ástúðlegan, ef hún er cheddarhjúpuð, stað í hjörtum okkar.