Ódýrt framleitt, illa leikið og hugmyndalaus leikstýrt, Flight to Mars er enn skemmtilegt þrátt fyrir hvað það hefur á móti því. Flug til Mars er fyrirhugað með fimm manns (þrír eldri herrar, Cameron Mitchell sem blaðamaður, og einn kvenkyns vísindamaður/augljós ástarhugur) "manna" skipið. Geimskipið kemst þangað og kemst að því að þar búa mjög mannlíkir marsbúar og hafa tækniframfarir sem myndu fá jörðina til að roðna. En allt er ekki bjart í neðanjarðarborgum Marsbúa(hér sýndir sem nokkrir hellar og nokkur herbergi). Marsbúarnir eru deyjandi pláneta og ein fylking vill að jarðarbúar laga aðeins skipið að taka það í burtu á síðustu stundu og virkja síðan fyrir árás á jörðina og önnur fylking vill tala frið og sjá hvort þeir geti ekki sannfært jörðina um að gefa þeim lífrými. Tæknibrellurnar hér eru frekar lélegar jafnvel fyrir 50's sci-fi staðla heill með hægfara eldflaugaskipi, pastel/neon geimveruklæðnaði þar sem konurnar klæðast stuttbuxum sem myndu fá marga til að roðna (nema karlarnir auðvitað), og lítið minna í boði. Cameron Mitchell er blaðamaður og er vingjarnlegur ef ekkert annað. Marguerite Chapman er falleg í mjög stuttum stuttbuxum en bætir lítið leiksvið. Restin af leikarahópnum er full af eldri vísindamönnum eins og Arthur Franz og Morris Ankrum sem vinna þjónustustörf. Þetta er ekki frumsýnd sci-fi mynd frá gullöldinni á nokkurn mælikvarða, en hún er mjög áhorfanleg og rennur framhjá á miklum hraða.