Hugmyndin er að hafa eitthvað áhugavert að gerast á fyrstu tíu mínútunum til að halda áhorfendum inni. Late Night Shopping tekst að forðast áhuga mun lengur en það. Þegar við komumst að einhverju marki, þá er það svo stórkostlega vitlaust að ég hélt áfram að ég hlyti að hafa misskilið það. En ég gerði það ekki. Sean segir sögu leigusala í Osaka sem leigði sömu íbúðina til tveggja manna á sama tíma sem unnu mismunandi vaktir og áttaði sig því ekki á að þeir deildu. Vinur hans spyr "En hvað með helgarnar?" Sean hefur ekki fullnægjandi skýringu. Sean segir síðan söguna af eigin svipuðu vandamáli, sem er að hann er ekki viss um að kærastan hans búi enn heima þar sem hann vinnur á nóttunni og hún vinnur á daginn svo þau sjást aldrei. Þetta hefur staðið yfir í þrjár vikur. En vinur hans spyr ekki: "Já, en eins og ég sagði áður, hvað með helgarnar? Þú verður að sjá hana þá. Það meikar ekki sens. Hvað ertu að gera, Sean? Ertu á lyfjum eða eitthvað. ?" En við skulum vera örlát og gera ráð fyrir að þeir vinni báðir sjö daga vikunnar. Við sjáum Sean athuga hvort sápan og handklæðin hafi verið notuð. (Reyndar furðulega byrjar hann að bera sápuna með sér.) En hvað með hárnæringu og sjampó kærustunnar hans, sanpro og rakakrem, tannkrem og tannbursta. Förum í eldhúsið. Hvað með mat og drykk? Vantar einhverja? Hefur einhver verið keyptur? Í svefnherberginu, hefur sameiginlega rúmið verið búið eða ekki? Er verið að nota fötin hennar og skipta út fyrir hrein föt? Er þvottakarfan fyllri? Á klósettinu, er sætið upp eða niður? Ég meina, góðan söknuð! Og til að setja það allt saman, skipuleggur Paul að fara snemma úr vinnu til að sjá hvort kærastan hans býr enn heima. Af hverju hringir hann ekki bara í hana? En það versnar. Í síðasta þætti, þó að enginn hafi sagt Vincent hvert restin af hópnum er að fara, tekst honum að finna þá. Ástaráhugi Lenny og kærasta Sean virðist þægilega vera bestu vinir og tekst líka að finna hópinn. Það er ekki einu sinni minnstu tilraun til að útskýra neina af þessum einstaklega ólíklegu tilviljunum. Til að vera sanngjarn er samræðan í lagi en ekki nærri því nógu góð til að bæta upp fyrir veikar persónur eða pirrandi lata söguna. Ég heyrði einn leikara í viðtali og hann lofaði "engar byssur, engin lyf, engin korsett." Ég hugsaði "frábært". En eftir hálftíma af þreytu var ég að öskra á skjáinn: "Ég vil byssur! Ég vil eiturlyf! Ég vil korsett!" Það hefði ekki þurft mikið til að leysa þessi vandamál en á opinberu vefsíðunni státar leikstjórinn sér. að myndin hafi ekki verið klippt af handriti. Það er allt sem þú þarft að vita.