Þetta er ein af fyrstu National myndum Chaplin frá tímabilinu á milli glæsilegra Mutual stuttbuxna hans og þroskaðari United Artists þáttanna. Ríkulegri en Mutual myndirnar, heldur hún áfram leit Chaplin að fullkomna kómíska tjáningu hans. Flestir gleyma því að myndin er í raun og veru draumur sem Charlie dreymir á meðan hann bíður þess að verða sendur af stað í fremstu röð. Það er nóg af slatta í gegnum Limburger ostinn sem notaður er til að gasa óvininn og áhlaup Chaplin inn á óvinasvæði klæddur eins og tré. Á þessu stigi þessa ferils var stórmaðurinn orðinn svo á kafi í kvikmyndatjáningu að myndir hans gefa til kynna að þær geri sig sjálfar. Eflaust hefur þetta ekki verið raunin, en samt gefur það eins sannfærandi raunsæja sýn á lífið í framlínunni og ég man eftir, þó frá kaldhæðnislega gamansömu sjónarhorni. Hvað mig varðar ætti þekking á verkum Chaplins að vera í heild. forsenda allra kvikmyndaleikara - ekki tefja!