Ráðist af þunnri reynslu (bæði af lífi og atvinnulífi) og engum peningum. Snemma stuttmynd Sofia Coppola er nánast af nauðsyn athugunarverk sem gerist á háskólasvæðinu í menntaskóla. Leikarahópurinn er frekar slakur og hagnast ekki á því að vera skotinn í svörtu og hvítu (erfitt er að greina persónurnar í sundur). Hljóðvinnslan gerir lítið til að hjálpa einfaldri sögu um sveiflukennda unglingahollustu. Samt er eitt eða tvö atriði sem þarf að hafa í huga. Innan um ósamræmi klippingarinnar er háskólasvæðið í menntaskóla tekin upp með jafnvægi áleitandi breiðra og innilegra nærmynda. Klipping á tónlist skapar einnig áhuga og skriðþunga (án þess að fara niður í undirheim tónlistarmyndbandsins). Coppola gerði greinilega tilraun til að breyta hraða myndarinnar. Dramatísk beygja er klippt hratt og markvisst og seinni þátturinn er nánast enginn; við gerum okkur grein fyrir því að það hefur í raun verið spilað í takt við þann fyrsta, sem er tilgangurinn með sögumanninum á hækjum (sem er annars forvitnilega viðbætt persóna í fyrsta þættinum). Þrátt fyrir þessar nótur er þetta óþægilega stutt. 2/10