Ég var einn af þessum „fáu Ameríkönum“ sem ólst upp við allar stórkostlegu sköpunarverk Gerry Andersen. Thunderbirds var frábær þáttaröð fyrir þann tíma og hefði gert frábæra hasar/ævintýramynd ef aðeins höfundarnir hefðu getað fundið út hvert þeir ættu að miða hana. lágur aldurshópur. Eins og Lost in Space hefði þetta getað verið bæði sjónrænt töfrandi og spennandi. Það hefði átt að einbeita sér að meiri hasar/ævintýri og markmiði upprunalegu þáttanna... að bjarga fólki í vandræðum. Þess í stað var einblínt á Alan sem bjargaði deginum í stað bræðra sinna (sem voru samt of ungir valdir á móti upprunalegu). Brotthvarfið var Lady Penelope og Parker. Mér var ekki of mikið sama um persónurnar í upprunalegu, en ég var þakklátur fyrir þær í myndinni. Þeir stálu senunni! Ég hafði alltaf meira gaman af Thunderbirds vegna hátækninnar en sögurnar, og jafnvel það fékk ekki nægan skjátíma að því er ég hafði áhyggjur af. Ég hefði notið þess að sjá meira af flottu græjunum. En þá er ég bara stór krakki... ;)