Gerð fyrir sjónvarpsútgáfa af Heart of Darkness virtist vera góð leið til að bæta bókinni meiri innsýn, ja, það var röng forsenda. Myndin gerði það enn verra. Ég varð fyrir miklum vonbrigðum með næstum öllu í myndinni. Ég vonaði að myndin myndi hugsanlega hjálpa til við að setja saman hluti bókarinnar sem ég skildi ekki, en hún gerði ekkert slíkt. Það skildi mig enn í rugli og hangandi. Þetta er ein af þessum myndum sem lætur mann líða eins og það væri skemmtilegra að horfa á grasið vaxa í stað þess að horfa á myndina. Ekki beint neins konar tebolli. Þetta var á heildina litið hræðileg, leiðinleg og hæg mynd. Til að byrja með hlýtur Nicolas Roeg að hafa verið frekar örvæntingarfullur þegar hann ákvað að hann vildi taka að sér það verkefni að gera kvikmynd sem þegar leiðinleg bókin var. Það er tryggt tap. Þetta er eins og að fara í hnífaslag en gleyma hnífnum á eldhúsbekknum. Hníflausi maðurinn á eftir að tapa; og í málinu var hinn hníflausi Röggur. Allt sem ég hef heyrt um myndina eru slæmir hlutir og myndin á skilið að þessir slæmu hlutir séu sagt um hana. Eftir að hafa horft á myndina fékk ég á tilfinninguna að fólkið sem gerði myndina hafi bara rennt yfir bókina til að fá lykilatriðin. Ennfremur, þó myndin fylgdi meginsögulínu bókarinnar, sleppti hún allmörgum smáatriðum , og það breytti líka endirnum. Ég er ekki aðdáandi þess. Roeg sleppti því þegar Marlow og áhöfn hans komust yfir rússnesku sjómannabúðirnar og í þeim búðum fundu þeir bókina. Það kom heldur ekki fram þegar þeir komust yfir skiltið í búðunum sem segir: "Tur fyrir þig. Drífðu þig. Komdu varlega" (Conrad 110). Einnig, í lok bókarinnar deyr Kurtz á bátnum, ekki á innri stöðinni. Þvert á móti gerði Nicolas Roeg eitt gott á meðan hann var að gera kvikmynd sína; honum tókst að ráða nokkra ágætis leikara til að leika í myndinni. Til dæmis eignaðist hann Tim Roth og John Malkovich, sem báðir áttu síðar eftir að hafa farsælan feril. Með því bætti hann litlu við hina hræðilegu mynd. Einnig, þó ég sé að rífa bókina hans í tætlur, ber ég ákveðna virðingu fyrir honum, því það þarf mikið hugrekki til að reyna að takast á við The Heart of Darkness. Það er ekki beint auðveldasta skáldsagan til að sýna í kvikmynd. Þetta er þó hugrakkur tilraun! Að lokum, ef einhver vill í raun og veru horfa á þessa mynd af einhverri ástæðu, þá legg ég til að þú lesir Heart of Darkness fyrst. Þannig færðu allar senurnar sem voru skildar eftir í myndinni og þú munt ekki alveg glatast þegar þú horfir á hana. En ég mæli eindregið með því að þú lesir ekki bókina og að þú horfir virkilega ekki á myndina; hvort tveggja verður algjör sóun á tíma þínum. Treystu mér. Ég neyddist til að gera bæði af enskukennaranum mínum og núna vildi ég óska ​​þess að bókin og myndin væru ekki til. Ef annað hvort bókin eða myndin er sótt, gangi þér vel!