Ég bjóst ekki við jafn góðri mynd og "In The Line of Fire" eða þætti af "24", en það leit út fyrir að þessi mynd væri gerð fyrir sjónvarp og skilaði sér í besta falli miðlungs. Leikarahópurinn (góði) gat ekki dulbúið þá staðreynd að söguþráðurinn var allt of fyrirsjáanlegur og leikarar þurftu að berjast (þeir reyna virkilega sitt besta held ég) í gegnum línur sínar af slæmu handriti og gefa frekar flötum persónum sínum aukaefni. Þegar ég horfði á myndina fékk ég á tilfinninguna að ég hefði séð mest af þessu í öðrum (betri) myndum. Í honum voru bílaeltingar, stór skotbardagi, rómantík, söguþræðir o.s.frv. Þessi mynd hefur enga.** Spoiler** Um leið og þú sérð aðra konu tala í símann við persónu Kúbu, þá veistu hver stendur á bak við þetta allt og allar vísbendingar sem þú færð ("þú stendur of nálægt forsetanum, sjáðu það frá mínu sjónarhorni.." ) hljóma kjánalega. Ef það væri undir mér komið (og kannski er það gott að svo sé ekki) myndi ég endurskrifa söguþráðinn svona: Forsetafrú fyrirskipar morð á eiginmanni sínum vegna þess að hún er veik og þreytt á að skrifa ávísanir til Kúbu allan tímann.