Ég var á sama handritsráðstefnu og sá myndina. Mér fannst rithöfundurinn - Sue Smith - draga mjög skýrt saman hvað myndin var um. Hins vegar þurfti myndin í raun ekki skýringa. Mér fannst þemu alveg skýr og hvetjandi. Kvikmynd sem fjallar um hæfileikann til að þora, horfast í augu við ótta - sérstaklega ótta sem fer frá foreldrum - og sigrast á honum og með því að faðma möguleika lífsins, er kvikmynd sem þarf að meta og njóta. Ég naut þess miklu meira en hið margumtalaða „Somersault“. Ég held líka að Mandy62 hafi verið svolítið óvinsamleg við Hugo Weaving. Sem náungi um árganginn hans ætti ég að líta svo vel út! Ég er sammála því að margar áströlskar myndir hafa verið haldlausar undanfarið, en 'Peaches' skilar vörum. Ég er feginn að ég sá það.