Horfði einmitt á þetta í dag á TCM, þar sem hinir gagnrýnendurnir hérna sáu það. Fyrirgefðu að ég var sá eini sem fannst Davies veik leikkona, með virkilega hræðilega tilraun til írskrar (írsk-amerísks eða annars) hreims. Þar sem hún er stjarnan, var erfitt fyrir mig að komast framhjá því -- sérstaklega þar sem aðrir gagnrýnendur hafa sagt að þetta hafi verið hennar besta frammistaða. Önnur sérstaklega hræðileg frammistaða Davies var í "Marianne" (1929), sem ég horfði líka á. í dag. Í þessari mynd, sem hér er gefið 9 af 10 í einkunn, breytist hreimur hennar úr (réttri) frönsku konu yfir í skrýtna blöndu af ítölsku og svissnesku. Athyglisvert er að í klukkutíma ævisögu TCM um Davies -- "Fangað á kvikmynd: The True Story of Marion Davies" (2001) - kvikmyndasagnfræðingurinn Jeanine Basinger heldur því fram að "eitt af því sem þú tekur eftir við Marion Davies í hljóðverki hennar er hversu góð hún er í að gera kommur." Auðvitað inniheldur þetta ævisögu líka athugasemdir eftir aðdáendur (komdu til þess sem þú vilt). Davies var mjög aðlaðandi ung kona og að öllu leyti frábær grínisti í raunveruleikanum.Og vegna þess að hluti af líffærafræði hennar jók ómælt við alvöru- lífssvar við leit persónu Josephs Cottens að merkingunni á bak við lokaorð Kane í upphafssenu hins frábæra "Citizen Kane," hún hefur unnið sér sæti meðal frábærra sagna í sögu Hollywood. En ég held að Welles & Mankiewicz hafi náð réttu máli að mestu leyti. skildu við "Susan Alexander" facsimile raunverulegu greinarinnar. Ekki nenna að kjósa um hvort þú sért sammála eða ósammála þessari færslu þar sem mér gæti í raun ekki verið meira sama.