Dogtown og Z-BoysSamantekt: Dogtown og Z-boys er heimildarmynd um hóp byltingarkennda unglinga sem breytti heimi brimbretta- og hjólabrettaiðkunar í Feneyjum (Dogtown), Kaliforníu eins og við þekkjum hann í dag. Með lágum lykilstíl sínum fóru þeir í ferðalag undir áhrifum Larry Bertlemen sem myndi leiða til óteljandi velgengni og nokkurra misheppna. Eftir að greinarnar um Dogtown voru birtar í enduruppsettu Skateboarder Magazine var íþróttin endurbætt og meðlimir Zephyr hjólabrettateymið gleymdu Jeff Ho og litu út fyrir að vera í sumarfríi það sem eftir var með því að ganga til liðs við önnur hjólabrettateymi sem höfðu efni á að borga þeim eins og kvikmyndastjörnur. Upprunalega Zephyr hjólabrettateymið sem Jeff Ho (eigandi Zephyr Surfshop) og Craig Stecyk (ljósmyndari) setti saman voru Jay Adams, Tony Alva, Stacy Peralta, Bob Biniak, Chris Cahill, Shogo Kubo, Paul Constantineau, Jim Muir, Peggy Oki (the aðeins kvenkyns), Nathan Pratt, Wentzle Ruml IV, Allen Sarlo og David Ray Perry. Allir upprunalegu meðlimirnir nema Jay Adams og Chris Cahill eru enn vel og á brimbretti/skautum. Jay Adams, á þeim tíma sem heimildarmyndin var gerð, afplánaði refsingu vegna fíkniefnatengdra ákæra. Chris Cahill sást síðast í Mexíkó þegar heimildarmyndin var gerð. neistabyltingar. Önnur þemu fela í sér umfangsmikla veislu í fortíð manns getur leitt til ófullnægjandi framtíðar, og með því að skipuleggja og fara varlega með eignir sínar gæti mjög gefandi framtíð verið fyrir hendi. Önnur verk: Stacy Peralta (rithöfundur og leikstjóri) hefur nokkuð breitt úrval af heimildarmyndir sem hann hefur ýmist skrifað, framleitt eða leikstýrt. Flestir með sameiginlegt þema um brimbrettabrun eða hjólabretti, eins og Riding Giants, Sk8 TV, The Bones Brigrades og Lords of Dogtown. Hann hefur einnig gert myndir með þema þess að alast upp í Ameríku sem unglingur, myndir eins og: Influences: From Yesterday to Today, Crips and Bloods: Made in America og The 70s: The Decade that Changed Television.Viðfangsefni: Viðfangsefnin of Dogtown og Z-boys eru upprunalegu meðlimir Zephyr hjólabrettateymisins að Chris Cahill undanskildum. Peralta tók Jeff Ho og Craig Stecyk með í viðtölunum. Önnur viðfangsefni voru fólk sem ólst upp á áttunda áratugnum við að lesa Dogtown greinarnar sem og hjólabrettaáhugamenn. Rætt var við skautamenn frá Dogtown svæðinu, en ekki í liðinu. Klipping: Klipping þessarar myndar var stórkostleg að mínu mati. Það voru atriði þar sem viðfangsefnin töluðu saman þannig að áhorfendur gætu séð hver talaði og fengið tilfinningu fyrir persónunni, en myndu strax klippa af myndefni úr geymslu sem myndi útskýra hvað ræðumaðurinn var að segja. Þegar lag gat útskýrt tilfinningar viðfangsefnanna betur, eins og þegar óheppilegt líf Jay Adams var til umræðu, var spilað lagið Old Man eftir Neil Young sem vekur margar tilfinningar. Sean Penn var sögumaður myndarinnar og hann útskýrði umskiptin í gegnum myndina. Myndin var kynnt í tímaröð frá því að Zephyr brimteymið var sett saman, til að búa til hjólabrettateymið, til allra Z-strákanna sem yfirgáfu liðið til að ganga til liðs við önnur skötufyrirtæki eða stofna sitt eigið fyrirtæki. Kvikmyndataka: Myndin var tekin á áhugaverðan hátt. Kvikmyndin af þeim sem töluðu voru öll í svörtu og hvítu og allar geymslumyndir af Z-Boys á brimbretti eða skautum voru í lit. Auðvitað var myndefnið frá áttunda áratugnum kornótt, en það bætti myndina aðeins. Viðmælendur voru að mestu skotnir á sama svæði og það virðist, en allir voru fyrir utan. Allt myndefnið var mjög vel stjórnað, meira að segja skjalamyndin sem mér fannst mjög óvænt. Tónlist: "Seasons of Wither" - Flutt af Aerosmith "Toys in the Attic" - Flutt af Aerosmith "Generation Landslide" - Alice Cooper "One Way Out" - Flutt af The Allman Brothers "Lollipops and Roses" og "Whipped Cream"- flutt af Herb Alpert „Into the Void“ og „Paranoid“- flutt af Black Sabbath „Godzilla“- Blue Oyster Cult „Aladdin Sane“ og „Rebel Rebel“- David Bowie „Fastcars“- The Buzzcocks „Gut Feeling“- Devo „ I'll Give you Money“- Peter Frampton „Funk 49“- James Gang „Ezy Rider“ og „Foxy Lady“ og „Freedom“ og „Bold as Love“- Jimi Hendrix „Sidewalk Surfing“- Jan og Dean „Achilles Last“ Stand" og "Hot on for Nowhere" - Led Zeppelin "Six Underground" - The Sneaker Pimps "Surfrider" - The Lively Ones "Cat Scratch Fever" og "Motor City Madhouse" og "Wang Dang Sweet Poontang- Ted Nugent "Us and Them“- Pink Floyd „Bad Boys“- The Pretenders „Maggie May“- Rod Stewart „I Wanna be Your Dog“ og „Gimme Danger“- The Stooges „Children of the Revolution“- T-Rex „Bad Reputation“- Thin Lizzy "Disco Inferno" - The Tramps "Hannah" - Rob Trower "Rocky Mountain Way" - Joe Walsh "Old Man" - Neil Young "La Grange" - ZZ Top Tónlistin í myndinni gerir myndina. Hvert og eitt þessara laga stuðlar að því sem viðfangsefnin eru að segja og vekja tilfinningar sem annars hefðu ekki verið kallaðar upp í hugann.