Þetta er líklega mesta stríðsmyndin og örugglega ein af bestu myndunum. Það er engin tilfinningasemi, engin þjóðrækin dagskrá, ekki einu sinni vongóður boðskapur um alhliða bræðralag í þessum hráslagaða innsýn í það sem við getum aðeins kallað helvíti. Það er þessi hljóðláti strangleiki og skortur á meðhöndlun sem gefur myndinni ótrúlegan kraft. Það eru engar tilraunir til að gera hetju úr söguhetju Ichikawa, Tamura heldur. Hann er bara lélegur dæmdur safi sem reynir að halda lífi í hryllingsheimi sem vonar, en er ekki viss um, að hann geti haldið fast í mannúð sína á meðan. Mikill skortur Ichikawa á yfirlæti og blekkingu gerir Fires on the Plain til að standa einn. Ichikawa lést í febrúar 2008.