Þetta er frekar óljós, heimskuleg hryllingsmynd sem gerist á Everglades áttunda áratugnum. Það er rosalega asnalegt og lélegt í fyrri hálfleik, svo fer það eiginlega að verða gott fyrir seinni hálfleikinn. Það er atriði þar sem kappinn hleypur til að bjarga vinum sínum ásamt myndum af sönghópi kirkjunnar, ég veit það ekki. Það er dáleiðandi. Ég var hrifinn af nætursenum, því það leit út eins og nótt, ólíkt flestum lággjalda hryllingsmyndum þar sem það lítur enn út eins og dagurinn. Mér finnst eins og leikstjórinn hafi verið mjög hæfileikaríkur en hann var að vinna með lítið fjárhagsáætlun og erfiða dagskrá. Það eru nokkrar senur undir lokin, sú sem nefnd er hér að ofan og líka lokaatriðin sem eru einstaklega flott. Þessi mynd hefði getað orðið ósvikin klassík ef hún hefði skilið Scooby Doo venjur sínar eftir og farið beint í hálsinn. Það kom mér á óvart hversu góð mynd þessi reyndist vera. Ég gat ekki tekið augun af því og ég varð að spyrja sjálfan mig "af hverju?"