Þriðja færslan í "Stepford" útgáfunni, en greinilega eru þrjár óskýru framhaldsmyndirnar þrjár sem eru gerðar fyrir sjónvarpið ótrúlega óljósar og erfitt að rekja þær, en upprunalega sjöunda áratugurinn sem og stórmyndin endurgerð með Nicole Kidman eru almennt þekkt og mjög vinsæl. Ég hef hvorki séð „Revenge of the Stepford Wives“ snemma á níunda áratugnum eða „The Stepford Husbands“ um miðjan áratuginn en þessi „The Stepford Children“ er alveg heillandi og mjög skemmtileg lítil mynd. Þetta er í rauninni nákvæmlega sama myndin og upprunalega; augljóslega minna dularfulla en mun cheeser og ótrúlega 80's til nth gráðu. Helsti munurinn hér, eins og titillinn gefur til kynna, er sá að ekki bara frelsuðu eiginkonurnar heldur einnig uppreisnargjarnt og pönkað táningsafkvæmi í bænum gangast undir hina dæmigerðu og mjög áhrifaríku „Stepford meðferð“, með leyfi karlafélagsins á staðnum. Af einhverjum ástæðum reynir atburðarásin að halda uppi Stepford leyndardómnum þar til seint í myndinni, jafnvel þó að enginn sé líklegur til að horfa á þessa framhaldsmynd áður en hann hefur skoðað frumgerðina og væntanlega vita allir líka um uppsögnina. Harding fjölskyldan er öll þéttskipuð og tilbúin að flytja frá hinni ógnvekjandi borg New York til hins litla og friðsæla samfélags Stepford. Sérstaklega faðir Steven er spenntur fyrir nýju lífi þeirra vegna þess að hann bjó þegar í Stepford og vildi alltaf snúa aftur síðan fyrsta eiginkona hans, sem nýja konan hans Laura og unglingsbörnin Mary og David vita mjög lítið um, dó við dularfullar aðstæður. Bærinn er næstum of fullkominn, með fallegum nágrönnum og fyrirmyndarnemendum, og sérstaklega nútíma unglingar eiga við mikla erfiðleika að etja að aðlagast. Tilraunir þeirra til að nútímavæða staðinn og taka ungmenni á staðnum í Stanford í eftirdragi valda árekstrum við virta bæjarbúa, sérstaklega meðlimi karlafélagsins, og setja fjölskyldusambönd undir miklu álagi. David hittir og verður ástfanginn af síðustu „venjulegu“ stúlkunni í skólanum Lois, en þegar jafnvel hún breytist í heimilisdúllu á einni nóttu getur David sannfært efahyggju móður sína um að rannsaka hið óheillavænlega Stanford-leyndarmál. Fyrsti klukkutími "The Stanford Children" er hægur og frekar tamur, en lokaatriðið er drasl og cheesy eins og VHS forsíðan lofar og eins og spennumynd seint á níunda áratugnum ætti í raun að vera. Vinnubrögðin á bak við Stanford-leyndarmálin eru sýnd nánar og ég held að hryllingsaðdáendur og unnendur upprunalegu myndarinnar kunni að meta það. Ég gerði það allavega. Heildarsöguþráðurinn meikar samt ekki mikið sens og handritið er stútfullt af óskynsamlegum þáttum, en engu að síður grípandi formúla og án efa einhver sem vekur andrúmsloft spennu og ótta. Leikaraframmistaðan er langt yfir meðallagi. Sérstaklega hrokafullir og andstyggilegir meðlimir karlafélagsins sýna trúverðugar persónur og jafnvel táningsleikmennirnir Tammy Lauren og Randall Batinkoff gefa glæsilega frammistöðu. Mælt hiklaust með!