The Lone Ranger var ein af æskuhetjum mínum og ég missti aldrei af tækifæri til að ná ævintýrum hans á laugardagsmorgnum endursýningum um miðjan 1950. Einhvern veginn komst þessi mynd af mér þar til ég fékk tækifæri til að ná henni í dag með leyfi frá bókasafni mínu á staðnum. Ég var slösuð af nokkrum þáttum í sögunni, þar sem strax í upphafi ertu með nýtt Lone Ranger þemalag áður en þú heyrir hefðbundna opnun sem notuð er í sjónvarpsþættinum. Ævintýrið notar Tonto (Jay Silverheels) í fallega stækkað hlutverk, jafnvel þó hann taki sinn skammt af kekkjum í gegn, verður fyrir barðinu og skotinu oftar en einu sinni. Kannski áhugaverðast af öllu, Ranger skýtur í raun til að drepa í nokkrum aðstæðum og setur persónu sína á skjön við þá sýn sem skapaðist fyrir sjónvarpsþættina að hann myndi aldrei nota vopn sitt til að drepa, aðeins til að særa eða vernda sjálfan sig og aðra . Fyrir utan það ertu með nokkuð hefðbundið vestrænt ævintýri. The Ranger og Tonto koma indíánaættbálki til hjálpar þar sem meðlimir hans eru myrtir af hettuklæddum árásarmönnum sem reyna að finna fimm medalíur sem saman mynda lykilinn að stórkostlegum fjársjóði. Athyglisvert er að leiðtogi vondu strákanna er nú þegar rík kona, afvopnandi mynd af Noreen Nash. Besti handlangarinn hennar er leikinn af Douglas Kennedy og það kom ekki á óvart að sjá Lane Bradford sem einn af vondum mönnum. Persóna Bradfords var einn af mönnunum sem Lone Ranger skaut, sem fékk mig til að hugsa hversu oft það gæti hafa gerst í sjónvarpsþáttunum. Stutt athugun leiddi í ljós að hann kom fimmtán sinnum fram í þættinum 'The Lone Ranger' en Kennedy alls sex sinnum. Það sem gæti verið áhugaverðast af öllu við myndina er tilraun hennar til að sýna Indverja í endurskoðunarljósi á þeim tíma þegar vestrænir sjónvarps- og kvikmyndir voru enn að mestu að sýna rauða manninn sem ólæsan villimann. Persóna Dr. James Rolfe (Norman Fredric) er hvað afhjúpandi hvað það varðar; hann er indíáni sem aflaði sér menntunar og varð læknir og sneri aftur til lands ættbálks síns til að sinna þörfum allra þegnanna. Í tilgangi sögunnar þurfti hann að líkjast hvítum manni til að vera samþykktur af bændum á staðnum. Þetta var eiginlega það erfiðasta fyrir mig að sætta mig við söguþráðinn, þar sem Dr. Rolfe var barnabarn hins aldraða Tomache (John Miljan). Það að enginn í sögunni nema Paviva (Lisa Montell) vissi að hann væri í raun indíáni var eitthvað vesen fyrir mig. Ég býst við að það hafi verið mögulegt að hann hafi yfirgefið ættbálkinn á unga aldri, en án þess að þessi baksaga væri komin í lag, þá meikaði mér ekki að enginn annar úr ættbálknum myndi vita hver hann var. Ég veit ekki hvers vegna Ég er svo forvitinn af þessu, en eftir að hafa horft á og rifjað upp yfir tvö hundruð vestra á þessari síðu, hef ég skyndilega rekist á þrjár kvikmyndir síðasta mánuðinn sem nota sængurbrellu eins og þá sem Tonto hesturinn Scout sýndi í þessu. mynd. Roy Rogers' Trigger gerði svipað glæfrabragð í "Son of Paleface" árið 1952 og ég náði því aftur í "The Big Country" árið 1958 af hesti að nafni Old Thunder í þeirri mynd. Það er gert sem smá kómísk léttir í aðstæðum sem venjulega kæmu ekki upp fyrir hest, og það vekur mig nú forvitni um hvenær bitið gæti hafa verið gert fyrst. Ég verð að halda áfram að horfa á fleiri gamla vestra. Ekki til að fara fram úr, Silver fékk líka tækifæri til að skína á myndinni og bjargaði indversku barni sem ætlaði að vera notað í gíslingu af vonda stráknum Brady. Talandi um brellur, Clayton Moore fékk lánaða taktík frá sjónvarpinu þáttaröð þegar hann klæddist dulargervi sem heiðursmaður frá Suðurríkjunum til að reykja út illmenni sem sýndu sig sem hettuklæddu árásarfólkið. Alltaf þegar hann gerði það í hálftíma sniði var hann alltaf nógu snjall til að fela raunverulega eiginleika hans, venjulega með skegg eins og gert er hér. Einn af áhugaverðari þáttunum sem ég man eftir hafði að gera með því að Ranger líktist leikara í gervi Abrahams Lincoln. Fylgstu með nokkrum fíflum sem ég sá á leiðinni. Í fyrstu senu við opnunina er Indverji skotinn af einum hettuklæddu árásarmanninum og í nærmynd er blóð á skyrtu hans en ekkert skotgat. Síðar í sögunni ríða Ross Brady og Wilson á indíána eftir að þeir hafa rænt einum illmenna úr fangelsi. Brady skýtur hann úr standandi stöðu til að koma í veg fyrir að hann geti borið kennsl á árásarmennina, en er strax sýnt að hann ætlar að flýja á hestbaki með Wilson.