Þessi bitursæta sneið af töfraraunsæi átti köflótta framleiðslusögu (skipt um leikstjóra/rithöfund) og sló í gegn í miðasölunni, en þetta er helvítis kvikmynd. Elijah Wood og Joseph Mazzello eru bræður fyrir unglingsárin, en móðir þeirra (Lorraine Bracco) er óörugg. illgjarn alkóhólisti (Adam Baldwin). Í drykkjulotum sínum beitir Baldwin Mazzello líkamlegu ofbeldi og hagar honum til að þegja um aðstæður hans. En þegar Wood snýr að því sem er að gerast, leggja strákarnir höfuðið saman og klekkja á stórkostlegri lausn á hrikalegu vandamáli Mazzello. Ég elska kvikmyndir sem blanda saman fantasíu og myrkum veruleika. Þeir eru sjaldan farsælir fjárhagslega ("Lawn Dogs" er svipað dæmi), en þeir eru yfirleitt frumlegir og forvitnilegir. Drukkinn Baldwin er skotinn frá lágu sjónarhorni barnsins og höfuð hans er vísvitandi klippt af fyrir neðan rammann. Þetta tæki gerir okkur kleift að dæma hann eingöngu af gjörðum sínum og sem algerlega líkamlegt dýr. Bæði Wood og Mazzello eru frábær og draga okkur áreynslulaust inn í dimma, ógnvekjandi heiminn sinn. „Útvarpsmiðillinn“ titilsins er lítill rauður vagn sem krakkar flytja eigur sínar inn. Hér flytur hann draum. Alvarlega áhugavert efni.