Forbidden Planet metur sem kennileiti í vísindaskáldskap, heldur sig vandlega innan "harðra" þátta tegundarinnar (vísindi -- ekki fantasíur, ergo nördar munu elska það) á meðan þeir eru enn að leika sér með myndmál og hugmyndir um nútímagildi 1950. Einangrað hús Morbius er fyrirmynd nútímahönnunar með opnum rýmum sem stíga út í skúlptúra, sundlaug og hið fullkomna heimilistæki: Robby the Robot. "Draumur húsmóður!" hrópar skipstjórinn eftir hádegismat og sýnikennslu á hæfileikum vélmennisins til að búa til mat og sundra úrgangi. Afhjúpar líka á fimmta áratugnum: Fruedísk sálfræði rís upp í Id-skýringunni, þó að Morbius hafni því sem úrelt hugtak. Það er snerting af Kyrrahafsstríðsdrama í baráttunni við ósýnilega skrímslið og lífið um borð í undirskálinni. Ef til vill er tímabærast að óttast að vísindin séu óvinurinn eftir atóm, og hrokafullir vísindamenn munu ósjálfrátt koma niður á eyðileggingu í blindri leit sinni að þekkingu. Samt virðist úthverfadramaið sem Forbidden Planet býður upp á einstaklega ferskt í sci-fi tegundinni. Þeir eru ekki töffarar eða hetjur, heldur venjulegir sjómenn sem fara yfir vetrarbrautina með grófleika og heiðarleika hermanna. Góðu strákarnir keyra fljúgandi diskinn og geimverurnar eru svo löngu horfnar að við vitum ekki einu sinni hvernig þær litu út - þó að tónlist þeirra er-"atmospheric tonalities" eftir Bebe og Louis Barron séu ótrúlega framúrstefnuleg í dag. Útsýnið frá húsi Morbius er sannarlega framandi með röndóttum klettum og bleikum bonsais. Innréttingin á undirskálinni er bara þessari hlið á Buck Rogers. Það er margt sjónrænt að líka við. Þrátt fyrir að við fáum frábær skrímsli og vélmenni fyrir krakkana, er Forbidden Planet heilamynd, hægfara og málefnaleg. Það er að vinna á mörgum sviðum í einu: hörð sci-fi gegn geimævintýri, heimspekileg gegn innlendum. Það eru mörg úthverfasnerting. Þrátt fyrir allt sitt geimspjall eru hermennirnir klæddir fyrir golfvöllinn. Banvæn uppgötvun Morbius er auðmjúk fræðsluaðstaða, skólahús. Áhugaverðasta persónan er Altaira dóttir Morbius. Eftir að hafa aldrei séð mann er hún ófeimin áfram til áhafnarinnar. Hún er unglingur eftir Madonnu sem hannar sín eigin geimaldarföt og notar hvert tækifæri til að skipta um búning - ímyndaðu þér Christina Aguilera með heimilisafritunarvél. Karlmenn sem horfa á myndina gætu litið á hana sem barnalega stelpu í smákjól, en allar konur vita að það er ekkert til sem heitir barnaleg stelpa í smákjól. Anne Francis á skilið betri viðurkenningu fyrir að niðurlægja Leutana með kossum. Því miður munum við aldrei vita hvort hún hafi verið að "vinna" hann eins og hann grunar, þar sem skipstjórinn truflar og verður áhugaverðara skotmark fyrir athygli hennar. Hún er persónan sem gerir mikilvægu breytingarnar í myndinni. Hneyksluð yfir því að faðir hennar líkir hinum látna Doc við hina „fleygmenn“ í lendingarflokki hans, snýr hún frá föður sínum, heimili sínu, til að fara með sjómönnunum til jarðar. Það er þessi athöfn ögrunar, þroska, sem sendir Id-veru Morbiusar yfir brúnina og eyðileggur skapara sína á myndrænan hátt eins og hún gerði þúsundum öldum áður til Krellsins. Kannski átti Krellurinn líka unglingsdætur...?