Að mestu leyti finnst mér þessi mynd vera „smíðuð fyrir sjónvarp“. Leikstjórnin er skinkukennd, leikurinn (að Fred Gwynne undanskildum) er yfirvegaður og sápukenndur. Denise Crosby, sérstaklega, skilar línum sínum eins og henni sé kalt að lesa þær af merkispjaldi. Aðeins eitt gerir þessa mynd þess virði að horfa á hana og það er þegar Gage kemur aftur úr „Semetary“. Það er eitthvað pirrandi við að horfa á lítið barn myrða einhvern og þessi mynd gæti verið meira en sumir ráða við bara af þeirri ástæðu. Það er alveg beinskeytt. Þessi mynd gerir aðeins eitt rétt, en hún slær það eina út úr garðinum. Þess virði að sjá bara síðustu 10 mínúturnar eða svo.