Það eina góða við þessa ársathöfn voru sigurvegararnir. Þrátt fyrir að athöfnin sjálf hafi verið frekar stutt var hún samt frekar leiðinleg. Ég held að það sé alvarlega kominn tími á að leita að nýjum leikstjóra og framleiðendum fyrir þáttinn, sem geta komið með eitthvað VIRKILEGA nýtt. Það er nokkuð augljóst að þeir reyndu að gera sýninguna meira „hip“ og aðlaðandi fyrir yngri áhorfendur í ár með því að láta Beyonce koma fram og láta P. Diddy og Prince kynna flokk. Að láta Chris Rock vera kynnirinn var einnig tilraun til að endurnýja athöfnina og gera hana meira aðlaðandi. Ekkert af þessu gekk í raun. Auðvitað, Chris Rock er fyndinn strákur en hann var ekki góður kynnir. Ég sá hann eiginlega bara sem strák sem talaði bara öðru hvoru á milli mismunandi flokka. Nærvera hans var í raun ekki eins 'stór' og til dæmis Billy Crystal. Einnig var afhending verðlaunanna stundum frekar heimskuleg. Að leyfa ekki öllum að koma á sviðið heldur líka að afhenda sum verðlaunin í miðju leikhúsi var hreint út sagt skrítið. Samt man ég ekki eftir að hafa verið ánægðari með verðlaunahafana. Engin kvikmyndanna sópaði til sín verðlaununum eins og síðustu tvö ár höfðu alltaf verið raunin. Svo þýðir það að það hafi verið gott ár fyrir kvikmyndir með fullt af samkeppnishæfum keppendum? Ég held ekki. Ég held að flestar myndirnar verði að mestu gleymdar eftir 20 ár, að undanskildum "Million Dollar Baby" og "The Passion of the Christ" kannski. Vissulega er ég ekki sammála öllum verðlaunum sem voru veitt á þessu ári, til dæmis hefði Caleb Deschanel átt að vinna fyrir bestu kvikmyndatökuna, ekki það að mér líki ekki verk Robert Richardson, hann gerði virkilega ótrúlegt verk fyrir flestar af Oliver Stone. vinna en mér finnst virkilega að Deschanel hafi átt verðlaunin miklu meira skilið. Einnig hefði ég viljað sjá Jim Miller og Paul Rubell vinna fyrir bestu klippingu og John Debney fyrir bestu tónlist. En jæja, það er engin leið að Óskarsverðlaunin geti þóknast öllum auðvitað, ég skil það. Það mun alltaf vera fólk að kvarta yfir vinningshöfunum. Það var líka fyndið að sjá að flestir verðlaunahafar voru miklu kvíðnari en tilnefndir og sigurvegarar. Sagði Prince eitthvað af nöfnum tilnefndra rétt í einu? Og hvar er húmor Sean Penn? Al Pacino og Jeremy "I hope they missed" Irons voru bestu kynnir kvöldsins. Á heildina litið mjög gleyminn þáttur en með flottum sigurvegurum.4/10