Þegar ég horfði á þetta aftur nýlega fannst mér það hugljúft að sjá hvernig þeir reyndu í einlægni að koma bókinni á skjáinn, jafnvel þótt fjárglæfrar og hammy-leikarar þýddu óumflýjanlegt bilun. Á hvaða hlutlægu mælikvarða sem er, var þetta hörmung, en mér fannst auðvelt að ímynda mér hversu góð Hringadróttinssögu myndin gæti verið ef einhver ætlaði að gera hana af einlægni - og með peningana til að ráða hæfileikaríkustu listamenn og handritshöfunda til starfa. Því miður, þökk sé Jackson, mun það ekki vera mögulegt í langan tíma. Þegar ég horfði á þessa mynd fékk ég þá tilfinningu að með hvers kyns fjárhagsáætlun, þá væri einfaldlega ekki hægt að fylla þessa sögu upp. Fantasía gefur bara svo mörg tækifæri til að gera áhugaverða kvikmynd. Það voru mörg augnablik í þessari mynd sem voru hugsanlega áhugaverðari en hvernig Peter Jackson gerði hana, þó auðvitað þurfi maður alltaf að nota hugmyndaflugið vegna lélegrar framkvæmdar. Leiðin sem þeir reyndu að sýna wraith heiminn frá sjónarhóli Fróða til dæmis. Eða hvernig Galadriel sýndi Sam hvað var að gerast heima fyrir annað. Annað sem ég kunni mjög vel að meta í þessari útgáfu - þöglu augnablikin. Það voru augnablik þar sem svar var talað án bakgrunnstónlistar gegn kyrrlátu bakgrunni. Berðu þetta saman við hina stórfenglegu myndavél Jackson-myndanna og uppáþrengjandi tónverkið sem virtist hannað til að leggja áherslu á hvernig hvert atriði var átakanlegasta og kröftugasta atriði sem við höfðum horft á. Kvikmyndir Jacksons voru fullar af eigin mikilvægi, þetta var hljóðlátara og miklu hógværara. Jackson og co slógu í gegn með meira en 270 milljónum dollara í framleiðslukostnaði, að minnsta kosti 90 milljónum dollara meira fyrir markaðssetningu, gríðarlegt skattafrí frá NZ. ríkisstjórn, og einnig náð miklum sparnaði með tökur í NZ ekki Bandaríkjunum. En þrátt fyrir markaðsfullyrðingarnar var ásetningurinn um að vera trúr aldrei til staðar. Þetta er vel skjalfest. Þetta sagði Philippa Boyens í viðtali þegar hún sagði að þeir hafi vísvitandi ekki lesið bækurnar aftur áður en þeir skrifuðu handritið. Jackson lýsti því einnig yfir að þeir hafi upphaflega ætlað að gera fantasíumynd „í líkingu við“ hringadróttinssögu og að sú sem hann langaði í raun væri að gera var Return of the King, vegna þess að hún hafði marga bardaga en engin persónuþróun. .Aftur á móti reyndi þessi mynd að vera sannari. Auðvitað var margt rangt, leikurinn var hræðilegur og nokkurn veginn sökk allt, og hraðinn var of hraður. Þeir klipptu náttúrulega mikið og aðlöguðu aðrar senur og fyrir þetta eiga þeir hrós skilið. Á meðan Jackson bætti við mörgum hasarsenum sem þjónuðu engum tilgangi í söguþræði, klippti Bakshi bækur sem gerðu ekkert til að koma söguþræðinum áfram. Það er reyndar forvitnilegt líkt með uppbyggingu Jackson og Bakshi myndanna í upphafi - að því leyti að þær víkja báðar frá upprunalegu bókunum á sama hátt - þó auðvitað gæti sumt af þessu verið tilviljun. Þetta var ekki góð mynd, en möguleikarnir voru fyrir hendi. Bakshi sagði í viðtali við Onion AV klúbbinn að aðeins hreyfimyndir gætu gert hringadróttinssögu réttlæti. Útgáfa hans virkaði ekki, en hann gæti hafa haft rétt fyrir sér.