Af öllum útgáfum Odyssey (eða einhverrar grískrar goðsagnasögu ef það snertir) er þetta að mínu mati sú besta af þeim öllum. Nánast samkvæmur upprunalegum söguþræði - með nokkrum smávægilegum frávikum og vanskilum, t.d. fjarvera Scylla & Charybdis og sú staðreynd að svínahirðirinn Eumaeus þekkir Ódysseif í dulargervi í kofanum sínum - raunsær leiklist og ekta landslag og búningar stuðla allt að því að gera þetta að sannarlega eftirminnilegu meistaraverki, ekki einhverri Hollywood-sverð-og-sandala-sveiflu. Þrátt fyrir þá staðreynd að samræðan og textarnir eru algjörlega á ítölsku, ef einhver þekkir söguþráðinn, getur hann samt gert haus og hala af því sem er að gerast og það sem leikararnir eru að segja (að því tilskildu að þú hafir góðan handhægan texta af Odyssey við höndina). Að minnsta kosti gerði ég það, og svo mikið að það hefur hvatt mig til að læra ítölsku til að meta myndina enn betur.