„Triumph of Love“ er sönnun þess að ekki sérhver Comédie-Française höfundur sem notar dulbúna tilhugalíf eins og Shakespeare er þess virði að sjá. Eða kannski týndist eitthvað í þýðingunni á þessari aðlögun Marivaux, leikskálds sem er innblásið af Commedia Dell Arte, sem Brittannica segir um: "Blæbrigðarík tilfinning hans og snjöll orðaleikur varð þekktur sem marivaudage." Þó Mira Sorvino skemmtir sér við að dingla þremur blandaðar rómantíkur, var buxnahlutverkið hennar ekki einu sinni upp á við Cherubino í "Marriage of Figaro." Hörkuleg klippingin er pirrandi og virðist bara benda til þess að mikið hafi þurft að taka fyrir hverja langa ræðu.Best var Fiona Shaw sem blekkti spónninn, sem og búningarnir. Glitin af áhorfendum sem við sjáum og lokunartjaldið kallar til að blikka að þetta sé allt tilbúningur hjálpar ekki í raun.(upphaflega skrifað 29.5.2002 )