Þetta er mögulega versta útgáfan af leikritinu sem ég hef séð - nokkrum sinnum á sviði fyrir utan myndina. Mjög góð hugmynd að uppsetningunni - Suður-Ameríku getur gefið trúverðugan bakgrunn fyrir öfgafull viðbrögð við meintu misferli Hero. framkvæmd! Widdoes er mjög háttvís Beatrice sem skilar sérlega lélegri frammistöðu. Waterston, ágætur leikari, er ekki mikið betri sem Benedict. Lélegasta frammistaðan er í hlutverki Don John - það lætur Keanu Reeves líta vel út. Kannski passar löngunin til að gera þetta að skopmynd í samræmi við illmennið sem bindur meyjuna við lestarteinana við hornsteina kappans Dogberry og manna hans - en leiklistin fær mann til að hræðast. Árangursrík uppsetning felur í sér atriðið. þar sem þeir blekkja Benedikt til að trúa því að Beatrice elski hann - væri leikarinn hæfur væri það frábært. En notkun árinnar og sjónræn húmor Benedikts sem færist nær er vel framleidd. Á heildina litið þurfti ég að þvinga mig til að halda áfram að horfa en það hélt svo sannarlega ekki athygli minni. Mjög vonbrigði. Með tilliti til síðari ummælanna hér að ofan er ég næstum 40 ára. Ég hef horft á sviðs- og skjáuppfærslur af Shakespeare í meira en 2 áratugi. Gæti ég stungið upp á því þegar þú reynir að verja vini þína að þú talar við verkið frekar en að ráðast á aðra gagnrýnendur þegar þú ert svo ófullnægjandi vopnaður í raun. Ég get þó gert ráð fyrir, af andúð þinni á æsku, að þú sért á nægum aldri þar sem hegðun liðinna daga er meira að þínum smekk. Persónulega uppáhalds parið mitt var Rylance og McTeer á London sviðinu. Ólíkt Widdoes getur McTeer, hæfur og heillandi flytjandi, leikið.