Þar sem ég var sjálfur kvikmyndagerðarmaður og með dálítið dökkan og niðurdrepandi kímnigáfu, hélt ég að ég væri í góðri skemmtun þegar ég tók heim "My Wrongs..." (ekki það að DVD-kápan gefi eitthvað eftir, í staðinn valdi ég hið tvíræða tilvitnun í umdeildan leikstjóra, Chris Morris, „stuttmynd sem inniheldur atriði“. Ég hefði í raun og veru átt að vita betur og forðast þetta fáránlega (og oft móðgandi) stykki af tvískinnungi. Atriðið í kirkjunni er fráhrindandi á að horfa (sérstaklega þar sem við þekkjum allt of brenglaða afstöðu Morris til barnaníðinga úr alræmdu sjónvarpsþættinum hans, Brass Auga) og þjónar engum tilgangi öðrum en að sjokkera. Hvernig þessi mynd er merkt gamanmynd mun ég aldrei skilja. Ummæli hlauparans hljómar í grundvallaratriðum eins og ný hugmynd (hefur sjálfur verið hlaupari, er það oft áhugavert og óheft sjónarhorn á kvikmyndagerðina), en þetta er því miður ekki raunin hér . Þess í stað erum við meðhöndluð með einhverjum opinberum skólastrák sem vælir um hunda á filmu, áður en við komumst að þeirri niðurstöðu að það séu engar virkilega frábærar kvikmyndir með hunda í aðalhlutverki. Þetta er allt mjög áhugavert, en ekki þess virði að vera einn ramma af selluloid. Að segja að þessi mynd fari hvergi væri vanmat. Það byggir allt of mikið á auknum stíl sínum, á kostnað söguþráðar, persónu og samræðna, sem gerir áhorfandann undarlega truflaðan og óuppfylltan. Ofeinfaldur boðskapur hennar - að maðurinn eigi að axla ábyrgð á gjörðum sínum - er bæði augljóslega augljós og illa myndskreytt. Myndin hefur sín augnablik af gervi-kafkaískum súrrealisma, en á endanum tekst henni ekki að sannfæra, skemmta, upplýsa og réttlæta. endar með því að vera pirrandi. Ef þú vilt sjá virkilega frábæra stuttmyndagerð mæli ég eindregið með "Franz Kafka's It's A Wonderful Life", eftir Peter Capaldi.