Söguþráðurinn er auðveldur. gamall maður sem býr við þjóðveg í skóglendi verður einn daginn vitni að manni að myrða barn í skóginum. Soft For Digging fylgist með tilraunum gamla mannsins til að reyna að sannfæra lögregluna um að það sem hann sá hafi ekki verið ímyndunaraflið. Hins vegar er vandamál í hvert sinn sem gamli maðurinn leiðir lögregluna þangað sem morðið átti sér stað, finnst ekkert lík. Soft For Digging er með smærri samræðu sem endurspeglar meirihluta sena myndarinnar, gamall maður sem býr einn í húsi. Í myndinni fann ég að ég varð tvisvar hræddur, nefnilega þegar myrta barnið birtist skyndilega fyrir gamla manninum. Það sem eftir er af myndinni verð ég að viðurkenna að ég tók ekki þátt; Mér fannst hraðinn í myndinni aðeins of hægur. Takmörkuð samræða var ekki vandamál. Þróun sögunnar og niðurstöður hennar, eftir að hafa horft á myndina, tók hins vegar of langan tíma. Mér finnst að meira hefði mátt gera úr sambandi, draugalegum kynnum, við barnið og gamla manninn. Ein í skóginum á kvöldin óviss um eigin huga getur leitt til óhugnanlegra aðstæðna, börn eru alltaf skelfileg eins og draugar, sjá Dark Water.