Mér líkar við neðanjarðarmyndir þegar þær hafa eitthvað að segja, eða sýna, ef svo má að orði komast. Ég reyndi mikið að líka við "Trash". Ég reyndi að sjá einhver listræn afrek, eða einhverja áhugaverða mynd af lífi New York borgar snemma á áttunda áratugnum. Eða að minnsta kosti að skemmta sér af því? En myndin lyktar og er hvorki hægt að kalla hana list né skemmtun." Trash" er í rauninni afsökun til að afhjúpa nakinn líkama Joe Dallesandro í 2 klukkustundir, á meðan hann hittir aðrar óáhugaverðar, pirrandi fígúrur (ég er sammála, þetta er svakalegur líkami, en engin afsökun fyrir heila kvikmynd um það, ekki satt?). Holly Woodlawn, sem kærasta Joe, hlær í lokin, en þá er of seint að bjarga þessum sóaða klukkustundum. Klassískt lag Lou Reed "Walk on the Wild Side" er betri lýsing á því fólki og þeim tíma, jafnvel þótt það sé meira heillandi en það var í raun. 1,5/10.