Vitandi hversu gömul kvikmynd er ætti að undirbúa áhorfandann fyrir nokkra hluti, og með þá hluti í huga verður myndin kannski þolanlegri. Svo var það þegar ég horfði á Revolt of the Zombies. Búast má við mikilli trausti á leiðinlegum samræðum og brjálæðislegum hreyfingum, sem og frumstæðu (eða fjarveru) tæknibrellna í þá daga. Mikið er spurt af ímyndunarafli áhorfandans - kannski of mikið í þessu tilfelli. Og söguþráðurinn er ekki auðvelt að fylgjast með: Sumir uppvakningamenn suðaustur-asískir hermenn í fyrri heimsstyrjöldinni stóðu sig mjög aðdáunarlega. Þrátt fyrir að vera efins um hvers vegna, ef sönn, skýringin ætti að vera úr röngum höndum, fer hópur af stað til að rannsaka fornleifar. Lykillinn að langdregnadáleiðslu lærir leiðangursmeðlimur, sem notar hann meðal annars til að losa um tímabundið við fegurð stúlkunnar sem hann er með heittindi fyrir. Til að sanna ást sína á henni, gefur hann upp tök sín á öllum, sem hann hefði ekki átt að gera vegna þess að þegar þeir eru allir ósamhæfðir vilja margir drepa hann svo að hann muni aldrei stjórna þeim aftur. Undir meðallagi, jafnvel með varúðarhugsun. Mælt með aðeins fyrir mjög þolinmóða.