Þetta hlýtur að vera ein besta gamanmyndin í sjónvarpinu um þessar mundir. Hún tekur súrsætu hugmyndina um sýningu sem snýst um nána fjölskyldu og breytir henni í nokkuð raunsærri en samt fyndna lýsingu á dæmigerðri fjölskyldu með systkina- og foreldrumrass, brjálæðingabræðrum, ofverndandi feðrum og bimbosystrum. Ég er næstum hissa á því að það sé Disney! Það er til sóma að '8 Simple Rules' veit að þetta er gamanmynd og reynir ekki að vera meira. Of margir þættir (td 'Sister, Sister' og 'Lizzie McGuire') halda að bara vegna þess að aðalpersónur þeirra eru nú unglingar ættu þeir að takast á við félagsleg vandamál og á endanum missa húmorinn með því að vera of harðsnúin. Þetta er gildra sem '8 einfaldar reglur' hefur forðast; það tekur á sumum málum (svo sem að vera útskúfaður í skólanum) en það skemmtir sér á meðan það gerir það. Reyndar eina skiptið sem það hefur raunverulega verið alvarlegt var skiljanlega þegar það tók á hörmulegum dauða John Ritter og persónu hans af næmni. Og ég held, þó að John Ritter verði sárt saknað þar sem hann var ástæðan fyrir því að þátturinn setti mark sitt, '8 Simple Rules' getur samt gert vel ef það man húmorinn og gerir föður Cate ekki að annarri útgáfu af Paul Hennessy.