Ég er nýkomin úr þessari ókeypis sýningu og þessi „Osama Witch Project“ er afar versta mynd sem ég hef séð á þessu ári, verri en meira að segja „Catwoman“ - sem hafði það velsæmi að að minnsta kosti framselja sig sem skáldskap. Í „September Tapes“ heldur „kvikmyndateymi“ „heimildarblaðamanna“ til Afganistan - þrátt fyrir að vera gjörsamlega óundirbúinn fyrir ferðina, aðstæðurnar og, ó já, geðveika og fáránlega vendingu leiðtoga kvikmyndagerðarmannsins til að hefna dauða eiginkonu sinnar á 11. sept. - til að hafa uppi á Osama bin Laden. Þeir „gerðu“ átta spólur á ferð sinni, sem nú „skrá“ ferðir þeirra og að sjálfsögðu tilraunir þeirra til að drepa hryðjuverkaleiðtogann. (Spólurnar átta enda, sem betur fer, allar á mikilvægum stöðum í frásögninni, sem er þægilegt fyrir „heimildarmynd“.“) Geðrænum, fávita söguhetjunni – sem fær langar, merkar ræður sem hann hefur líklega lært við að horfa á „MacGyver“ - er sama sinnis ekkert fyrir eigið líf eða líf saklausrar áhafnar hans þar sem hann kemur þeim lengra og lengra í hættu í gegnum röð algjörlega heimskulegra óhappa. Ég veit ekki hvers vegna hann var ekki bara með skilti á bakinu sem sagði „Skjótið mig.“ Þýðandi áhafnarinnar, sem er talin skynsamleg rökrödd þeirra, gerir lítið annað en að væla og verður forviða þegar hálfvitahetjan leiðir. þá í dauðafæri. Þú vildir að þeir hefðu tekið einhvern með sér í ferðina til að kalla þá alla vitleysingja. Í kringum "Spólu 4" byrjaði ég að leita að hryðjuverkamönnum til að skjóta tökuliðið.