Myndatakan er vel heppnuð, leikurinn er nokkuð góður, en í nánast hverri annarri deild er The Greek Tycoon leiðinleg leið. Myndin sækir innblástur í raunverulegt ástarsamband Jackie Kennedy og Aristoteles Onassis og er glansandi en algjörlega tóm sápuópera af því tagi sem hægt er að finna í sjónvarpi allan daginn. Áhorfendur sem tileinka sér alla "fræga tímaritamenninguna" (paparazzi-ljósmyndir og slúðursögur um hina ríku og frægu) munu án efa finna margt til að vekja matarlyst sína hér. En þeim sem kjósa kvikmyndir sem innihalda aðeins meira efni og föndur og sérkennilega mun 107 mínútna sýningartíminn vera kjaftstopp. Bandaríski forsetinn James Cassidy (James Franciscus) og fallega eiginkona hans Liz (Jacqueline Bisset) eru í Grikklandi í opinberum viðskiptum . Fáránlega auðugur grískur útgerðarauðjöfur, Theo Tomasis (Anthony Quinn), sér Liz í veislu á glæsilegu herragarði hans. Þrátt fyrir að þau séu bæði gift einhverjum öðrum er strax aðdráttarafl á milli þeirra. Seinna, í einkaveislu um borð í snekkju sinni, lætur Tomasis óskir sínar vita fyrir Liz. Nokkru síðar er Cassidy forseti myrtur á meðan hann er á rölti á ströndinni. Liz er hneyksluð og sorgmædd yfir dauða hans, en það er ekki langt þangað til hún leitar huggunar í faðmi gríska elskhugans Tomasis. Að lokum eru þau tvö gift og ástarsamband þeirra verður eftirlætismálefni dagblaða, tímarita, ljósmyndara og töfra heimsins. Það er dálítið skemmtilegt að taka eftir kraftinum sem framleiðendur þessarar myndar neituðu því að hún væri dramatísk mynd af myndinni. Kennedy-Onassis saga. Þeir vildu að litið yrði á myndina sem frumlega sögu, með rætur í skáldskap. En hver sem er með heila getur séð hvaðan myndin sækir innblástur. Jafnvel Aristóteles Onassis vissi sjálfur að The Greek Tycoon jafngilti því að ástarlíf hans fengi Hollywood-meðferðina (ef marka má sögusagnir átti hann í rauninni þátt í að samþykkja Anthony Quinn fyrir Tomasis hlutverkið!) J. Lee-Thompson er í rauninni ekki rétta tegund leikstjóra fyrir þessa tegund kvikmynda hann hentar betur í hasarfóður eins og The Guns Of Navarone og Ice Cold In Alex en hann skipuleggur málsmeðferðina af óinnblásinni, faglegri hæfileika. Quinn er mjög áhorfandi sem Tomasis; Bisset lítur yndislegur út sem hlutur langana sinna; Franciscus notar tönn brosið sitt og framhlið heilleikans til að búa til trúverðugan stjórnmálamann. Frammistaða þeirra er góð á yfirborðinu, en það er lítið fyrir leikarana að gera á einhverju dýpri stigi. Að sama skapi gefur ljósmyndun Tony Richmond myndinni glæsilegan yfirborðsgljáa þegar hún færist frá einum framandi stað til annars, en hinar einu rispur sanna að ekkert er á bak við gljáandi ytra byrði myndarinnar.