SpoilersVá, END OF THE WORLD er einstaklega yfirþyrmandi kvikmyndaupplifun.Hér er sagan í heild sinni: Vísindamaður er að fá skilaboð frá geimnum (a la INDEPENDENCE DAY). Skilaboðin segja að hluti eins og stórslys sé að fara að gerast og svo heyrir vísindamaðurinn síðar í útvarpinu að risastór jarðskjálfti hafi átt sér stað í Kína. Hann fer að hugsa um að skilaboðin hafi eitthvað með hamfarirnar um allan heim að gera svo hann er að reyna að komast að því hver er að taka við skilaboðunum (og hver er líka að senda út skilaboð í geimnum). Hann og eiginkona hans komast að lokum að því að skilaboðin koma frá klaustri. Þeir heimsækja það. Allt lítur eðlilega út, þar á meðal presturinn leikinn af leiðinda Christopher Lee. En vísindamaðurinn er staðfastur og trúir því í raun að skilaboðin séu að koma frá og fara til þess klausturs. Hann og kona hans fara því aftur í klaustrið á laun þar sem geimverurnar eru gripnar í því að snuðra um, dulbúnar sem prestar og nunnur. Þeim er haldið gegn vilja sínum og geimveran sem Lee leikur neyðir vísindamanninn til að fá eitthvað sem þeir þurfa til þess að þeir geti snúið aftur til plánetunnar sinnar. Þegar geimveran hefur fengið sérstaka þáttinn fara geimverurnar allar ein af annarri til heimaplánetunnar sinnar á einhvers konar klístruðu flutningspalli. Lee, sem er síðasta geimveran sem eftir er, segir parinu að jörðin verði eytt vegna einhvers konar óheillaákvörðunar geimveranna. Lee gengur í flutningsbílnum og hann er farinn. Parið, sem skoðar skjáina sem sýna myndefni af náttúruhamförum sem eiga sér stað um allan heim, ákveða að fylgja geimverunum. Vegna þess að jörðin er dauðadæmd, sjá hjónin engan tilgang í því að vera eftir svo þau ganga í flutningsbílnum og hverfa. Síðasta skot myndarinnar er pappír mache pláneta jörð að springa. Endirinn. Það er það. Ég hef aldrei á ævinni séð svona leiðinlega mynd. Þetta er ömurlegasta mynd sem ég hef upplifað. Vísindamaðurinn og eiginkona hans eru tvær verstu hetjur eða söguhetjur sem hafa verið settar á skjáinn. Þeim er alveg sama um neitt. Þeir sjá jarðslys á skjánum og ákveða "hvað í ósköpunum, hver þarf jörð samt?" Þeir reyna ekki einu sinni að stöðva þá eða gera eitthvað til að bæta hlutina. Svona saga hefði kannski virkað ef myndin hefði yfirgnæfandi tilfinningu fyrir öllu en hasarinn og andrúmsloftið er engin. Leikararnir og fólkið á bak við þessa daufa mynd eru að fara í gegnum hraða sína, svo mikið að maður getur næstum fundið þegar þeir kýldu í spilin sín þegar þeir fóru af stað og sneru aftur til vinnu. Ég bjóst ekki við miklu við þessa mynd vegna þess að hún ER framleiðsla Charles Band, en ég bjóst ekki við að hún yrði svona slæm. Christopher Lee var einu sinni spurður hver væri versta mynd hans sem hann gerði og hann nefndi STARSHIP INVASIONS. Jæja, fyrirgefðu Chris en STARSHIP INVASIONS var í rauninni ógeðslega skemmtilegt. STARSHIP INVASIONS er hræðilegt en hræðilega skemmtilegt. END OF THE WORLD er MIKLU, MIKLU, MIKLU verst: það er meira en dauft og óvirkt, með EKKERT skemmtanagildi.