Ég sá "Shiner" á DVD. Á meðan ég horfði á hana hugsaði ég: "Þetta er mjög slæm klámmynd án klámsins." Ég hugsaði líka: "Sá sem skrifaði þetta hefur einhver raunveruleg vandamál." Síðan horfði ég á leikstjórann/rithöfundinn Carlson útskýra ferlið sitt sem sérstakt atriði. Já, það var alveg sérstakt. Áherslan í myndinni er lögð á tvo alkóhólista sem lemja hvorn annan til að komast af. Þeir eru lítið aðlaðandi. Það er framan og full nekt. Þessir þættir skýra sennilega að myndinni sést yfirhöfuð. Það sem er mest í uppnámi í myndinni er samkynhneigð og frekari samkynhneigð í kjölfarið á sama fórnarlambinu sem reynir að hefna sín á árásarmönnum sínum, drukknu týpunum tveimur. Viðfangsefnið er ekki aðeins fáránlega og illa meðhöndlað frá tæknilegu sjónarhorni, heldur er leikurinn hrikalega lélegur. Svo er það boxer-stalker þemað. Þetta er virkilega geðveikt, ekki bara fáránlegt. Þessi hnefaleikakappi verður einhvern veginn fyrir áfalli vegna þrálátrar athygli holdugs mömmustráks sem vinnur á bílastæði líkamsræktarstöðvarinnar. Þetta er í LA, athugaðu. Hnefaleikakappinn verður fyrir svo miklu áfalli að hann snýr að húsi stalkerans, strípur fyrir framan hann og verður spenntur á meðan. Jæja, það eina sem ég get sagt er, hvers vegna ætti boxari sem er innst inni sýningarmaður verða fyrir svona áfalli vegna athyglinnar. af stalkeri? Það meikar einfaldlega ekkert sens. Og ég er hræddur um að sum sálfræðileg áhrif eru í raun skynsamleg, ef þú gefur þér tíma til að lesa um þau. Slæm handrit meika þó sjaldan sens. Leikstjórinn/rithöfundurinn virðist hafa haldið að þessi mynd sé töluverður minnihlutahópur í samfélaginu. Hann gæti haft rétt fyrir sér, býst ég við. Við gætum aldrei vitað, þar sem þessi minnihluti væri svo óvirkur að hann myndi varla geta skipulagt sig nógu mikið til að komast nokkurn tíma á óljósa homma kvikmyndahátíð eða DVD verslun, einu tveir staðirnir sem þeir gætu mögulega fundið þennan kalkún. Guði sé lof fyrir það.