Þvinguð, klúður, formúlurík. Gera þessi lýsingarorð þig til að vilja hlaupa til að leigja hans? Miriam Hopkins var frábær í upprunalegu "Dr. Jekyl and Mr. Hyde." Nokkrar aðrar fyrstu kvikmyndir hennar, einkum "The Story of Temple Drake," eru aldrei sýndar en þær eru sagðar frábærar. Hér er hún sæt, yfirráðin og algjörlega óaðlaðandi. Ray Milland sem Greeniwch Village bóhem alls ekki sannfærandi. Barnaflytjendurnir tveir eru hrollvekjandi og hafa heldur engin tengsl við þorpið eins og það var þá. Þegar ég talaði sem innfæddur maður í Greenwich Village, finnst mér umgjörðin einstök, almenn og svikin. Ekki það að ég hafi verið til í nokkrar kynslóðir en ættingjar mínir voru þar árið 1937. Það er ekki fyndið. Það er ekki lítillega ekta. Okkur er alveg sama um persónurnar. Svo margar kvikmyndir voru gerðar um fjöldann í erfiðleikum á móti kapítalistanum á þessum tíma og gerðar með Elan. „Easy Living“ kemur upp í hugann. Það gerðist ekki í Þorpinu. En það er mjög satt. Þetta hringir með dúndrandi hnjá.