Þessi hlutur virkar á öllum stigum -- hann er ákafur sem spennumynd, fullur af Lars von Trier hyllingum, en líka mjög sína eigin kvikmynd -- og hann hefur boðskap: hamingjan kemur innan frá, best persónugerð í særða hermanninum sem nánast (og hvort sem þú trúir því eða ekki, húmoristi) sundrast lið fyrir lim í gegnum myndina, á sama tíma og aðrir biðjast afsökunar á því að hafa þröngvað þeim. Þú hlærð að honum en öfunda hann líka. Aðalpersónan er vel meinandi en klaufalegur rithöfundur sem eyðir allri myndinni í að reyna að hjálpa þeim sem hann vingast við í lest frá Stokkhólmi til Berlínar rétt eftir síðari heimsstyrjöldina. Hann bindur samhliða sögurnar saman og klúðrar fólki í raun og veru. Að segja að hlutirnir fari úrskeiðis er vanmetið - og skipulagslega séð eru persónurnar allar í fullkominni andstöðu við hvort annað. Það er eins og hver og einn þeirra hafi andstæðu -- bara svo þétt, eins og að horfa á andefni rekast á. Þú munt ekki trúa því sjúka efni sem þú endar með að hlæja að. Að segja meira myndi teljast spoiler -- allt sem ég get sagt er að það er synd að þessi mynd hafi ekki verið gefin út í Bandaríkjunum, ekki einu sinni á DVD. Einhver vitleysingur sagði þeim líklega að Bandaríkjamenn myndu ekki fá það -- sem er vitleysa, vegna þess að við "fáum" ekki bara heldur framleiðum hluti eins og South Park... Ef þessi mynd kemst á markað í Bandaríkjunum ætti hún að seljast sem almenna svarta mynd. gamanmynd, því það er það sem það er. Yfirleitt, sjúkt og snúið, en fuuuuunnnnnyyyyy!