Þessi sjálf mikilvæga, ruglingslega svarthvíta „kvikmynd“ horfir á eins og ungabarn á mjög slæmu sýrustigi. Þú ert að fást við eitthvað sem minnir þig á rotnandi salatbút sem datt óvart aftan á ruslabíl: enginn kærir sig um að snerta það því það mun líklega skolast í burtu af sjálfu sér niður í stormholið. Það er ekkert pláss fyrir söguþráð þegar þú ert með "innyflum" og "lúmskur" allegóríu. Fyrir mér virðist leikstjórinn reyna að gera næstu frábæru listamynd á meðan hann biður um vitsmunalegar viðurkenningar. Ég kom ekki heldur með baratuna mína. Þegar ég horfði á þetta fannst mér ég næstum móðgaður þar sem "myndin" gerir svo áhrifaríkt starf að fjarlægja sig frá þér.