Etienne Girardot er bara karakterleikari - sú tegund sem fólk myndi næstum aldrei þekkja með nafni. Hins vegar leikur hann enn og aftur dánardómstjórann - einn af einu leikarunum í Philo Vance myndunum sem lék hlutverk hans oftar en einu sinni. Ég hef þegar séð hann tvisvar í viðbót og elskaði hann í hvert skipti því hann var svo fyndinn og ferskur andblær. Þessa mynd er líka frábært að horfa á vegna þess að auk Girardot eru margir aðrir frábærir karakterleikarar með í ferðina - þar á meðal Grant Mitchell, Gene Lockhart, Henry Walthal, Kent Smith, H.B. Warner og Nat Pendleton. Þetta er alveg áhrifamikið leikaralið og þeir gerðu verkið auðveldara fyrir aðalmanninn og konuna Edmund Lowe og Virginia Bruce. Þessir frábæru persónuleikarar eru ein af stóru ástæðunum fyrir því að ég elska þessar gömlu B-myndir. Þó að leyndardómurinn sjálft sé sjaldan jafn stórkostlegur, vegna lipurlegra skrifa og leiks, eru myndirnar virkilega fullnægjandi. Hvað þessa mynd varðar, þá er Vance frábærlega leikinn af Lowe, en eins og ég sagði, leyndardómurinn sjálfur er aðeins eftiráhugsun - með kjánalegum söguþræði sem felur í sér dáleiðslu og sjálfsvíg. Því miður er ekki hægt að dáleiða neinn til að gera neitt slíkt - ég er með þjálfun í klínískri dáleiðslu og ef ég GÆTI gert eitthvað eins og vondi gaurinn gæti gert í myndinni, þá hefði ég gert það! Notaðir bílasölumenn og nokkrir af gömlu yfirmönnum mínum hefðu verið augljós skotmörk!! Á heildina litið, þó að hún sé ekki besta Philo Vance myndin, var hún mjög góð og það er helvíti synd að Lowe lék þetta hlutverk aðeins einu sinni. Reyndar, fyrir utan William Powell (sem lék Vance fimm sinnum), var þáttaröðin hindrað af löngum, löngum röð leikara eins og Basil Rathbone, Wilfred Hyde-White og Warren William (og margir aðrir) sem léku Vance. Þetta er svipað vandamál sem hrjáði einnig Bulldog Drummond seríuna - bara of margir mismunandi leikarar sem leika aðalmanninn. Vel þess virði að sjá og spennandi - þó líka alveg ómögulegt.