Endurtekin tónlist, pirrandi frásögn, hræðileg kvikmyndaáhrif. Helmingur söguþráðarins virtist snúast um áfallsgildi og hinn helmingurinn virtist einbeita sér að því að friða þá mannfjölda sem myndi nöldra að fólki til að hefja slagsmál. Eitt besta atriðið var í hlutanum „eyddar senur“, sá þar sem hún er á skrifstofu reglunnar með mömmu sinni. Ég skil ekki hvers vegna þeir myndu skera það. Kvikmyndin virtist vera örvæntingarfull til að koma með ábendingu um hvaðeina sem hún gæti og að Domino talaði um kvenfélagshópa hefði verið hápunktur myndarinnar. Fáránleg myndavélavinna minnir á MTV og er algjörlega óþörf eða hjálpleg kvikmynd. Að flýta myndinni bara til að hoppa framhjá mörgum hlutum og snúa myndavélinni í kringum eitthvað sem varð ítrekað gamalt í fyrsta skipti sem það var notað. Það er eins og leikstjórarnir vilji nota allt þetta aukamyndefni sem þeir vildu ekki henda. Önnur mynd með Jerry Springer í henni? Það hefði átt að segja mér að horfa ekki á hana úr forsýningunni. Vinsæl mynd fyrir „í“ mannfjöldann.