Ég sá tvær myndir um helgina, önnur var "kaal" og hin "Waqt". Báðar myndirnar eru gerðar í "Bollywood" en þær eru í sundur. Grundvallarmunurinn er sagan og leikstjórinn. Vipul Shaw setti óafmáanlegt mark sitt með "Ankhen", einni af bestu hindí gamanmyndum. Rolling hans á Charecteres er fullkomin. Sagan greinilega tekin úr Gujerati leikriti er æðisleg, meðferðin er frábær með nokkrum undantekningum. Í Bollywood þegar kvikmynd er sett saman er það fyrsta sem Bollywood leikstjóri er líklegur til að gera er að skrá tónlistarstjóra og þessi gaur (miðlungs Malik í þessu tilviki) er skylt að tromma upp sex lög til að uppfylla samning sinn. Þannig að jafnvel góður leikstjóri eins og Vipul Shah þarf að nota þá til að friðþægja Finacier og ömmu sem bara fá ekki nóg af þessum tölum. Enginn tónlistarstjóri getur þeytt góð lög án afláts eins og sést greinilega í þessari mynd. Ekkert laganna hefur neina laglínu og þau eru greinilega uppáþrengjandi fyrir frásögn sögunnar nema bakgrunnstónlist og vestræn útgáfa af Bharat-Natyam. Einvígið og hlutverk föður og sonar er góður leikur Bachachan og Akshay Kumar. Stunt atriðin hans eru greinilega framúrskarandi. Góður leikstjóri umkringir sig góðum leikurum og hann er til í að bíða þar til góð saga kemur eins og í þessari ofurmynd. Svo erum við með ódýran stéttlausan smekklausan framleiðanda eins og Sharukh Khan sem mun lúta í lægra haldi til að stinga og kynna rusl eins og "Kaal" blygðunarlaust til að auðga sjálfan sig á kostnað þess að bæta listina, og þeir umkringja sig landamærahæfileikum, og þeir endurheimta fjárfestinguna áður en orðið er. Þetta eru Bollywood engispretturnar sem ræna grunlausum áhorfendum til að afla "Film Farce" verðlauna sem veitt eru af Bollywood Chamcha's og flestir þeirra eru í fjölmiðlum.