Ég verð að viðurkenna, þó ég skammist mín, að sem hrifnæmur ungur unglingur var þessi undir pari hryllings-chiller ein af mínum uppáhaldsmyndum allra tíma. Níu árum eftir að hafa fyrst skoðað hina ógnvekjandi sögu Stephen Kings er ég nú kominn til vits og ára og get metið verk Fritz Kiersch betur. Reyndar saga King af litlu bændasamfélagi í Nebraska sem er snúið á hvolf af ungum djöfullegum prédikarstráki og Sadisíski hliðhollinn hans er sannarlega truflandi á blaði, en hann gerir ódýran meðalhrollvekjuþátt á celluloid. Mikið af þessari útkomu má rekja til þess að Kiersch leyfir næstum því að byrjun myndarinnar verði að tölvuþrjóta-slasher-sýningu og breytir síðan lokaatriðinu í hókus-pókus tæknibrelluna martröð. Lýsa aðeins eins miklum trúverðugleika og þessi frekar ótrúlega, yfirgripsmikla mynd gerir þeim kleift, og hljóðrás Jonathan Elias er spaugilegri en myndirnar. Algjör synd að handrit George Goldsmith hafi breytt áleitinni smásögu Stephen King í átakanlega hrylling. Ísak, Malachai og öll hin "Children of the Corn" eru í rauninni ekki svo ógnvekjandi.Sunnudagur 7. ágúst 1994 - Myndband