Þessi heimagerða hryllingsmynd segir frá náunga sem drepur fólk með því að nota mótíf sögur eftir Edgar Allan Poe. Lögreglan á staðnum hefur klúðrað málinu í nokkur ár, svo nú hefur FBI tekið við. Þeir vita nákvæmlega hver gaurinn er, en greinilega hefur engum dottið í hug að sveiflast hjá húsinu hans, því þar hangir hann, hleypur um í vintage fötunum sínum og pínir tilviljanakennda heimamenn. Þannig að FBI-skjúklingi er rænt, sem á við föður hennar, fyrrverandi aðalrannsakanda lögreglunnar á staðnum. Til að kóróna þetta allt hefur hópur af vitlausum háskólakrökkum ákveðið að tjalda við húsið og reykja helling af grasi. Aðallega lendir FBI umboðsmaðurinn öskrandi og hlaupandi um eins og lítil stúlka, og ekki einn af þeim. gríðarstórir háskólastrákar hugsa um að staldra bara við og sníkja á töfrandi Poe-strákinn. Aðallega ofspiluð og stundum vanvirkt, Dead End Road lyktar af lággjaldaðri, leikarahópi með vinum framleiðslu sem hefur of marga kjánalega punkta til að ná yfir.