...sem fólk mun kannski einhvern tímann vakna við. Fólk sem getur staðist löngunina til að aðskilja allt og allt og sér sjöunda áratuginn fyrir það sem hann var. Fólk sem getur séð að það voru einstaklingarnir sem gerðu þá tíma; ekki öfugt. „Forrest Gump“ samanburðurinn er góður. Báðar myndirnar horfa til sjöunda áratugarins, en "Fjórir vinir" fjallar um manneskjur, öfugt við skopmyndir. FF kafar djúpt í það sem FG (nokkuð vel!) reynir að þétta og flokka sem ekkert annað en bakgrunn. En á meðan "Gump" skráir sjöunda áratuginn upp á háaloft eins og gömul leikföng í kassa, tekur "Fjórir vinir" upp og faðmar hvert leikfang og þokar þannig út mörkin milli þess sem þér þykir vænt um og þess sem þú ert. Ef þú tengir rómantík við skó pólskur, þú munt hata þessa mynd.