Þessi mynd hefur alltaf verið í uppáhaldi hjá mér síðan ég sá hana fyrst sem 12 ára krakki árið 1962 þegar hún var sýnd í „seinni þætti“ sjónvarpsstöðvar í Los Angeles. Persónurnar eru mjög aðlaðandi frá upphafi myndarinnar og það er verst að myndin hefur aldrei verið gefin út á myndbandi, né er hún nokkurn tíma sýnd í sjónvarpi (að því er virðist vegna banns frá Estate of Moss Hart, leikskáldinu /framleiðandi/leikstjóri sem skrifaði söguna og kynnti hana fyrst á sviði í New York í seinni heimsstyrjöldinni -- ástæðan fyrir því að neita sýningu hennar er erfitt að átta sig á meira en 50 árum eftir að hún var gerð). Ég sá myndina ekki aftur í meira en 30 ár, þegar einhver sem hafði í raun verið stór leikari í myndinni gat fengið mér „bootlegged“ eintak á VHS (léleg myndgæði, en gott hljóð). Minning mín um hana var rétt: þetta var samt aðlaðandi og heillandi kvikmynd að horfa á. Ótrúlegur þáttur þessarar myndar er hversu margar af stjörnum hennar, sem voru nýbyrjaðar á ferli sínum á þeim tíma 1944, urðu annað hvort stórar kvikmyndastjörnur eða að minnsta kosti þekktir og fullráðnir leikarar (t.d. Judy Holliday , Edmond O'Brien, Jeanne Crain, Barry Nelson, Don Taylor, Karl Malden, Peter Lind Hayes, George "Superman") Reeves, Red Buttons, Lee J. Cobb, Kevin McCarthy og Gary Merrill). Atriðin með B-24 Liberators eru frábær, sérstaklega nærmyndirnar þar sem hægt er að sjá smáatriðin um risastóra (fyrir þá tíma) 4-hreyfla sprengjuflugvél (þá 18.000+ framleidd, nú næstum útdauð). Góð innsýn í mismunandi þjálfunarstig sem flugmaður-kadett gekk í gegnum á leið sinni til að vera skipaður í áhöfn sprengjuflugvéla (auðvitað MJÖG kynjahlutdrægur eins og stefna dagsins var: aðeins KARLAR urðu flugmenn, konurnar bara studdi þá í hlutverkum sínum -- varla ásættanlegt í heiminum í dag). Ég vona að einhvern tíma verði hún gefin út á myndbandi fyrir nýja kynslóð til að njóta.