Ég hef gaman af þjóðsöngnum. Ég hef gaman af þjóðsöngnum þótt ekki væri fyrir annað þá, rétt fyrir miðnæturfréttirnar, ímynda ég mér að ég sé að spila á cymbala í hljómsveitinni. Ekki eins auðvelt og þú gætir haldið! Einn tveir þrír fjórir; Einn tveir þrír fjórir; en hvað þá? Svo ég hef samúð með iðkandi bassatrommuleikaranum í frábærri kvikmynd Roy Andersson, sem bíður þolinmóður eftir að hann hlustar á mjög 70s kassettuspilara. 70s mótífið virðist halda áfram út í gegn, með klassískum, sálarlausum húsgögnum. Þar að auki er hver sena með skelfilegum jadeþvotti sem undirstrikar örlitlu blæbrigði fíngerðasta leiklistarinnar. Sem færir mig að framúrskarandi fjólubláu stígvélum Jessiku Lundberg. Stígvél sem annars hefði verið innblástur í Silk Cult auglýsingaherferð. En svo það erfiða. Einhver spurði mig um hvað þetta væri. Jæja, það er atriði þar sem upphafslínan sem "I don't have that length in green" Brilliant. Beint úr Gary Larson öskju. Ég get ekki sagt um hvað hún snýst. Farðu og sjáðu sjálfan þig.Ron PlasmaHmm. Larson! Hljómar sænskt (Skoðað 15. apríl 08)