Leyfðu mér að koma þessu úr vegi áður en ég henti þessari mynd: Ég elska verk Park Chan-Wook sem leikstjóra. Þó að ég sé ósammála fjöldanum um að hann sé besti leikstjórinn sem starfar á okkar tímum, get ég ekki neitað því að hann skilur hvernig á að nota myndavél á mjög áhrifaríkan hátt. Mér líkaði mjög vel við eina af öðrum myndum hans, Sympathy for Mr. Vengeance. Einnig var leikur Min-sik Choi það eina sem gerði mér kleift að taka þessa mynd alvarlega. . . fyrir 1/5 af sýningartímanum, það er að segja. Nú er það slæmt: Söguþráðurinn er einfaldlega elsta klisjan sem notuð er í kvikmyndum/bókmenntum. Ég mun aldrei skilja hvernig gagnrýnendur geta kastað stórmynd í Hollywood fyrir að vera klisjukennd, síðan hyllt kvikmyndir eins og Oldboy sem eru jafn ófrumlegar og klisjukenndar ef ekki enn frekar. Burtséð frá því þá er Oldboy ein af almennustu, ófrumlegustu kvikmyndum sem til hafa verið hugsuð. *Spoilers* Manninum er haldið föngnum, maðurinn leitar hefnda, maðurinn kemst að því að hann stundaði kynlíf með fjölskyldumeðlim, lífi mannsins er lokið. *Endaspilla* Einfaldlega sagt hefur þessi söguþráður verið notaður í allt frá grískum leikritum til nútíma melódramatískra sápuópera og ótal kvikmynda/bóka þar á milli. Það er svo melódramatískt og ófrumlegt þegar stóra opinberunin gerist að ég hló upphátt. Þýðir það að ég sé ónæmdur viðundur án tilfinninga eins og sumir dómar um þessa mynd segja um fólk eins og mig? Nei. Hvað það þýðir ofgert samsæri fá fólk til að hlæja. The Scary Movie kosningarétturinn sannaði það og Oldboy sannaði það líka. Af hverju dettur fólki ekki í hug eitthvað sem er virkilega truflandi í stað þess að spúa bara út prufuðum klisjum grímuklæddum með flottri myndavélavinnu og klassískri tónlist? Það vekur upp spurninguna um blóð/gorm. Einfaldlega sagt, það er ekki til staðar. Leikstjórinn er of huglítill til að beina myndavélinni einu sinni að skjánum þegar eitthvað „grýtið“ gerist, eins og við séum að horfa á barnamynd eða eitthvað. Kannski vorum við það. Allavega, ég hef heyrt Oldboy kallaða „grimmustu kvikmynd allra tíma“ og „órólegustu mynd allra tíma“ en þegar ég horfði á hana sá ég ekki NEITT, jafnvel fjarskalega grátlegt eða truflandi. Allt "gore" er utan skjás, og jafnvel þá er ofbeldisstigið ekkert sem þú hefur ekki séð í PG-13 myndum eins og The Dark Knight eða Casino Royale áður. Hvers vegna þetta fékk R-einkunn ruglar mig, og því síður "grimmasta mynd allra tíma". Í alvöru, ég hef séð kvikmyndir sem láta Oldboy líta bara krúttlega út á öllum stigum þegar kemur að ofbeldi/árás. Hinn risastóri áberandi, cheesy gallinn er aðal illmennið. Megnið af skjátíma sínum sýnir hann berum rassinum fyrir áhorfendum í grínískum American Pie-stíl, en ég á að halda að hann sé ó-svo-illur? Þegar hann er í fötum er hárið sleikt aftur eins og slæm asísk blanda af ljúfasta James Bond illmenninu í bland við eitthvað úr Austin Powers. Hann talar eins og heiladauður unglingur að jafna sig eftir of stóran skammt af sýru og samræður hans eru svo slæmar að ég hló enn og aftur. Í alvöru, Oldboy fékk mig til að hlæja meira en nokkur gamanmynd á þessu ári. . .Að lokum er Oldboy fyrir ykkur sem sötra gott vín, hafa engan húmor og tala um hversu leiðinlegt líf ykkar er í matarboðum. Það er fyrir fólkið sem er svo fast í eigin egói að það gleymdi hversu ófrumlegt það er, og þar af leiðandi gleymdi það hversu ófrumlegar og leiðinlegar „myndirnar“ (aldrei „kvikmyndir“) þær hafa gaman af. Við þetta fólk get ég bara sagt þetta. : Ég hef gaman af "kvikmyndum" og líka "kvikmyndir". Ég hef gaman af ígrunduðu drama sem segja í raun eitthvað um mannlegt ástand, og ég hef líka gaman af tilgangslausum hasarmyndum sem hrífa mig í dái. En málið er að til að ég geti verið hrifin af bæði "kvikmyndum" og "bíó", þá verða þær að vera frumlegar. Þeir hljóta að vera eitthvað sem ég hef ekki séð svo oft að ég missti töluna á fjölda skipta sem söguþráðurinn hefur verið notaður. Þegar eitthvað er ekki frumlegt er það eyðanlegt. Ef það gerir nákvæmlega það sem allir aðrir gera, er það gleymanlegt og leiðinlegt. Áður en þú gefur Oldboy enn eina fullkomna einkunn vegna þess að hún „snerti“ þig, ættirðu kannski að hugsa um eitthvað: myndi kvikmynd ekki jafn snertandi en á sama tíma frumleg fá þig til að hugsa meira? Ég vildi bara að einhver annar en ég skildi þetta.Á heildina litið: Oldboy er gleyminn og cheesy.1/10