Geimskip í einhverri ótilgreindri framtíð þar sem manneskjur eru búnar til geimferða og hafa leysibyssur fyrir vopn, hrunlendir á undarlegri ungri plánetu þar sem risaeðlur hafa fyrir tilviljun einnig þróast og aðeins á þessum heimi, hafa ekki dáið út...ennþá. Þeir sem lifðu hrunið af, um það bil tíu bragðdaufar persónur klæddar bláum, hvítum og gulum jakkafötum, berjast fyrir að lifa af gegn framandi forsögulegum skrímslum."Planet of the Risaeðlurnar" er sérkennileg mynd. Eins og ég sagði í samantektinni minni hér að ofan, þá eru stop-motion teiknuðu risaeðlurnar í myndinni einu litríku leikararnir. Líkönin eru gróf, en í raun líflegur. Og þær eru miklu meira heillandi og forvitnilegri en þessar persónur sem óreyndar leikarar sýna og tallínur úr handriti sem hlýtur að hafa verið skrifað á einni nóttu án nokkurrar endurskoðunar. Augljóslega var mestur hluti fjárveitingarinnar settur í risaeðlurnar og þó að það sé sanngjarn hluti af þeim, þá er það ekki nærri því nóg til að bjarga okkur frá leiðindum okkar. Þessar mannlegu persónur eru aðeins þarna til að öskra, hlaupa um og muldra þessar illa skrifuðu og margorðu ræður um að lifa af. Og því miður er ekki nærri því nóg af þeim étið af risaeðlunum. Á heildina litið er "Planet of the Risaeðlurnar" ekki mynd sem ég ætla að sjá aftur. Sumt fólk mun einfaldlega elska það fyrir að vera svo ódýrt og svo illa búið. Stundum hef ég gaman af svona kvikmyndum. En þessi tiltekna mynd er bara of löng, of leiðinleg og mjög þreytandi í huganum.