Þrjár stúlkur (fjölmiðlahópur sem er eingöngu kvenkyns, þar á meðal sértrúarleikkonan Barbara Bach, ekki síður) sem heimsækja lítinn bæ til að fjalla um hátíð, enda á því að leigja herbergi í húsi sem þær hefðu átt að forðast eins og pestina. Vel gerður lítill sjokkeri, þjáðist dálítið af óþarfi samræðuatriði og frekar þunnri söguþræði (sem gengur ekki vel í að fela leyndarmál sín). Eitt undirliggjandi þema er sérstaklega truflandi (eins og í: vintage shock-efni), og þetta er í grundvallaratriðum það sem myndin þrífst á. Flutningur og kvikmyndataka eru nokkuð yfir pari (samanborið við margar aðrar myndir seint á áttunda áratugnum/byrjun níunda áratugarins á sama hátt), en það sem fær mig virkilega til að mæla með þessari mynd er nokkuð langur hápunktur-sena í kjallaranum. Frá því augnabliki sem "Keller Junior" karakterinn var kynntur, gerði frammistaða hans kjálka mína opnuð og hún lokaðist ekki fyrr en í lok myndarinnar. Það kom mjög skemmtilega á óvart að sjá leikarann ​​Sydney Lassick (sem var skemmtilega skrítinn í "One Flew Over The Cuckoo's nest", og nú gjörsamlega heilabilaður í "The Unseen") taka að sér eitt af aðalhlutverkunum.