Paul Schrader og bróðir hans Leonard skrifuðu Mishima og drógu með því greinilega hliðstæður á milli lífs Yukio Mishima og verka hans. Myndinni er skipt í fjóra hluta: fegurð, list, hasar og hinn örlagaríka dagur þegar Mishima hélt hershöfðingja í gíslingu og talaði við herliðið, aðeins til að gera grín að honum og Bushido hugsjónum hans um samúræjakóðann. Mishima framdi trúarlega seppuku þann 25. nóvember 1970 og hann skipulagði það sem samruna fegurðar, listar og athafna. Schrader klippir atriði sem endurskapa þennan dag með þremur mismunandi atburðarásum úr skáldsögum Mishima: Temple of the Golden Pavilion, Kyoko's House og Runaway Horses. Augnablik seppuku er fullkomlega að veruleika í tengslum við átakanlegt hámark þess með því að draga myndavélina til baka á sama tíma og aðdráttur er samtímis. Svarthvíta atriðin tákna minningar frá bernsku og æsku Mishima. Schrader tengir sum þessara sjálfsævisögulegu augnablika við atriði úr skáldsögunum sem oft eru samhliða raunverulegu lífi Mishima, eins og stam hans, þróun líkamsbyggingarþráhyggju hans og að hlúa að samúræjakóðanum. Hvert þessara þriggja þema fegurðar, listar og athafnar er til fyrirmyndar í völdum lýsingum úr viðkomandi skáldsögum. Litaraðirnar minna á snemmbúnar tæknimyndir, sem gefa myndinni ef til vill tilætluð súrrealísk gæði miðað við viðfangsefnið. Ken Ogata leikur hinn raunverulega Mishima af óbilandi festu, fór á skrifstofu hershöfðingjans þennan örlagaríka dag og líkist hinum raunverulega. Mishima. Schrader tók gríðarlega áhættu með þessari mynd með því að einbeita sér að skáldsögunum sem hann gerði og binda þær þema við bæði persónulegt líf Mishima og metnað hans í bókmenntum. Klipping myndarinnar á milli þriggja aðalkafla 25. nóvember 1970, svarthvíta uppvaxtarþáttanna og litríku skáldsagnaatriðin benda greinilega á vísvitandi skurðpunkt þessara þátta fegurðar, listar og athafna í lífi Mishima. Stundum er erfitt að fylgjast með því og það er kannski fátt sem mælir með fyrir óvana áhorfandann. *** af 4 stjörnum.