Foreldrar mínir fóru með mig á þessa mynd þegar ég var níu ára. Ég hef aldrei gleymt því. Ég hafði aldrei áður séð neitt eins fallegt og Elizabeth Taylor. (Hún var tuttugu og tveggja ára þegar hún gerði Elephant Walk) Mundu að ég er níu ára, þannig að tilfinningarnar eru ekki kynferðislegar, ég bara gat ekki séð neitt annað á skjánum. Ég vildi bara sitja við fætur hennar eins og hvolpur og stara upp á hana. Hún er farin að sýna aldur sinn, (hún er næstum sjötíu og fjögurra ára) en ég trúi því samt að hún sé ein fallegasta og hrífandi kona sem nokkurn tíma hefur lifað. Ég hef séð myndina nokkrum sinnum síðan, og hún er hrífandi melódrama . Það sem bjargar því er auðvitað fegurð ungfrú Taylor, stórkostlegt landslag, mjög áhrifamikill fílastriðill og vel útfærður punktur um mannlega hroka andspænis náttúrunni. Allt í allt, vel eytt nokkrum klukkustundum í að horfa á myndina rás eða leigt myndband.