Black Candles er frekar ruglað rugl frá sama leikstjóra og færði okkur "Vampyres" og löngu seinna, "Rest in Pieces", meðal annars..Ég er bara að taka eftir þeim sem ég hef séð. Allavega erum við með par að elskast og svo einhvers staðar nálægt er prjóni settur yfir vúdúdúkku og stingur síðan í hana, og maðurinn hallar sér. Ekki viss um hvort það hafi verið gott fyrir annað hvort þeirra, á þeim tímapunkti. Spóla áfram þangað sem systir mannsins er komin heim til að rannsaka og heyra upplestur erfðaskrárinnar eða eitthvað í þá áttina, og auðvitað eru allir aðrir nema hún í einhverju, sem er djöfladýrkun. Það er mjög erfitt að segja hver er hver á augnablikum meðan á myndinni stendur og það verður stundum svolítið ruglingslegt. Til að hressa upp á hlutina er þó til hermt dýralífsatriði (ég VONA að það sé líkt eftir) með svörtum geit, sem á örugglega eftir að gleðja mannfjöldann. Úff. Stundum endurómar þetta "Rosemary's Baby", að frádregnum barninu, því húsfreyjan er alltaf að gefa einni konu jurtate og staðurinn angar af hvaða viðbjóðslegu satanísku jurtum sem þetta eru líka, því það er sífellt verið að gera athugasemdir við það. Hins vegar eru jurtirnar ekki það eina sem angar um þessa mynd. Endirinn virðist vera kominn aftur til upphafsins og margir áhorfendur gætu lent í því að velta því fyrir sér hvar þeir hafi verið í miðhlutanum. Það er ekki óáhorfanlegt, það er bara ekki mjög gott, og ég býst við að það fari allt eftir því hvað þér finnst gaman að sjá í kvikmyndum, og það var ekki mikið hér sem gerði neitt mikið fyrir mig. 3 af 10.