Samanburðurinn við Sleuth, fyrri sviðsleikmyndina, er augljós og við fyrstu áhorf mitt fannst mér Sleuth líka betri, en Deathtrap hefur, að minnsta kosti fyrir mig, mun fleiri endurtekningar á henni en Sleuth. Ég keypti Deathrap í kauptunnunni í Wal-Mart og reiknaði með að það væri með Caine og hinum vanmetna Reeve og væri 6 dollaranna virði. Þetta var eitt af bestu DVD-kaupum sem ég hef getað keypt. Þetta er eitt af þessum best geymdu leyndarmálum sem kvikmyndaáhugamenn eru alltaf ánægðir með að uppgötva. Og það er algjörlega þess virði að skoða það aftur.Þó að Laurence Olivier og Michael Caine hafi sýnt fram á brauð í Sleuth, var ég tvöfalt hrifinn af Christopher Reeve sem Clifford Anderson. Reeve, sem er réttilega tengdur við nú goðsagnakennda túlkun sína á Superman, stal senunni í því sem hefði átt að vera Óskarsverðug frammistaða. Mér hefur alltaf fundist Reeve vera týpískur leikari sem fékk ekki mikið tækifæri til að láta ljós sitt skína fyrir utan Superman myndirnar og nokkrar aðrar gallaðar en skemmtilegar myndir eins og Somewhere in Time, en þessi mynd sýnir að möguleikar hans voru sannarlega tappað og tekið í notkun, guði sé lof. Ég hafði algjörlega gaman af frammistöðu Michael Caine. Hann var glettinn, ljúffengur og sadisískur. Og að horfa á hann vinna með Reeve og Dyan Cannon var algjör ánægja. Reyndar var það þessari mynd að þakka að ég komst í „Michael Caine fasa“ og byrjaði að leigja eins mikið af dótinu hans og hægt var. Hvað Deathtrap snertir, þá er nóg af safaríkum samræðum hér til að fylla upp "eftirminnilegar tilvitnanir" hlutann. (Því miður myndi mikið af samræðunum í eðli sínu spilla gífurlega skemmtilegum söguþræðinum). Það er virkilega, virkilega erfitt að tala um myndina án þess að spilla mikilvægum söguþræði sem er óendanlega skemmtilegra að uppgötva á eigin spýtur. Það þarf varla að taka það fram að það er skyldueign. En fyrir mig voru þetta mestu og gefandi blindkaup allra tíma. Endurtekið áhorf er nauðsyn. Og það á skilið að sitja við hlið Sleuth á DVD hillunni þinni. Ég mun skilja eftir þig með þessari fallega skrifaðu tilvitnun úr myndinni: "Ég velti því fyrir mér hvort það væri ekki...jæja...bara smá stjörnubjartur af mér að fara í svona áhættusamt og spennandi samstarf...þar sem ég gat ekki treyst á neina tilfinningu fyrir siðferðilegri skyldu...hvers sem er."