Jackie Chan's Police Story er tímamótamynd fyrir bæði Honk Kong hasartegundina og feril Jackie Chan. Leikstýrt/skrifuð af Chan, Police Story hefur grunn söguþráð eins og allar myndir þess tíma og tegundar, og eins og flestar kvikmyndir. myndirnar af tegund Police Storys, handritið er ekkert til að vera að hrósa fyrir. En söguþráður myndarinnar er Jackie Chan, sem leikur laglegan lögreglumann, sem á í erfiðleikum með að sakfella klíkuherra á staðnum. Leikstjórn myndarinnar er ekkert sérstök og alls ekki besta leikstjórn sem Jackie Chan hefur veitt okkur, þá ábyrgð. fellur undir hið vanmetna meistaraverk "Kraftaverk". Hins vegar er starfið sem Jackie leikstýrir nægjanlegt og virðulegt. Áberandi leikstjórn myndarinnar kemur með bardagasenunum. Frammistaðan í þessari mynd er einnig mismunandi þar sem Jackie gefur mjög traustan dæmigerðan Chan ágætan strák upp á móti hlutverkinu, en þetta er alls ekki besta leikhlutverkið hans, sem hægt er að sjá í Sammo Hung leikstýrði myndinni "Heart of the Dragon". Aðrir leikarar myndarinnar gefa einnig jafn góða og trausta frammistöðu og Jackie þar sem Bridgete Lin leikur sinn hluta hins viljalausa vitni nokkuð vel, en hún sýnir ekki heldur fulla leikhæfileika. Áberandi leikurinn kemur frá Maggie Cheung sem þjáða kærustu Jackies og Bill Tung sem samúðarfullum og fyndnum lögreglustjóra. Engin sýning í þessari mynd er nógu lág til að hafa áhrif á gæði myndarinnar. Hasarinn í myndinni er það sem raunverulega skilur þessa mynd frá öðrum með töfrandi samtímadanstöku sem hentar þéttbýlinu, nútímalegu umhverfinu, hasarinn er einhver mesta bardagaatriði sem hefur verið sett á myndavélina. Til að byrja með er skotbardagi í fátækrahverfinu þar sem Koo (klíkuherra) er að gera eiturlyfjasamning, á sama tíma og hann er engin John Woo-stíll, virkar þetta sem ágætur upphafsþáttur fyrir myndina. Þessu fylgir síðan hinn frægi bíll keyrður niður hlíðina og í gegnum hjarta fátækrahverfisins sem eyðileggur allt sem fyrir augu ber. Þetta er hrífandi röð sem hefur síðan verið afrituð af Bad Boys 2 blygðunarlaust. Í miðri myndinni er enn ein áberandi röð þar sem Jackie reynir að flytja Bridgete Lin frá húsi sínu til hans. Þetta er í raun fyrsta atriðið þar sem við fáum að sjá hina ógnvekjandi hröðu bardaga sem hafa síðan orðið venja fyrir allar nútímalegar bardagalistarmyndir. Þessi röð er frábærlega dansað, tímasett og óaðfinnanlega klippt saman til að hámarka grimmd atriðisins. Hins vegar, eins og hefðin segir til um, er áberandi bardagaþátturinn í lok myndarinnar. Þessi röð sýnir nokkra af bestu dansmyndum Chans, glæfrabragði og myndavélar-/klippingarvinnu. Þessi röð er nú fræg fyrir tvennt, fjölda fólks sem er sent í gegnum háþéttleikagler, sem verður að segja stórkostlega mikið af fólki, og glæfrabragðið í lokin þar sem Jackie hoppar af svölum á 5. hæð og grípur í stöng. og rennur niður í gegnum glerþak (þetta verður að sjást til að trúa). Þó að þessir tveir fyrrnefndu þættir séu báðir einstaklega ljómandi, þá held ég að áhrifamesti hluti þessarar bardagaþáttar sé hæfileiki Chans til að fella hvað sem er inn í bardagaröðina og hreinn frumleiki danshöfundarins, sem fyrir mér hefur aldrei verið betri. Ég tel líka að hasarinn í Police Story sé einhver best kvikmyndaða og klipptasta hasarinn á ferli Chans sem hjálpar til við að aðgreina hasarið frá öðrum. Á heildina litið, Police Story, þrátt fyrir stórbrotinn söguþráð og handrit og of langt í miðjunni vegna söguþráðar. padding, er ein besta hasarmynd allra tíma sem sýnir bestu dansmynd Chans, besta kvikmyndaða hasarinn og án efa stórbrotnasta glæfrabragð hans sem gerir þetta ómissandi áhorf fyrir alla. Eftir allt saman horfum við á Chan mynd fyrir hasarinn!!