221 þátturinn af "The Lone Ranger" var upphaflega sendur út á ABC frá 1949 til 1957; og síðan í mörg ár spiluðu þeir í staðbundinni syndication. Flest upprunalegu útsendingarárin var þáttaröðin mest sótta dagskrá ABC. Nýja DVD settið frá Pop Flix inniheldur fyrstu 16 þættina (15. sept.-29. des. 1949) og af einhverjum ástæðum sem mér er óþekkt þáttur 22 frá fimmtu þáttaröðinni, alls 17 þættir (sömu 17 í boði á Mill Creek í fyrra Afþreyingarútgáfa svo þetta eru líklega í almenningseigu). Þessi sett gera "The Legend of the Lone Ranger" myndina óþarfa þar sem allir þrír þættirnir sem voru sameinaðir árið 1952 til að mynda myndina eru með í þessum útgáfum. Snemma þættirnir snúa aftur til útvarps þar sem talsvert meiri raddað frásögn er notuð sem inngangur og til að kynna lykilatriði í söguþræði. Serían sjálf var hreinn krakkavestra með skýrum greinarmun á góðu og illu og engri rómantík. Titilpersónan (leikinn af Clayton Moore) byrjaði Texas Ranger John Reid. Fyrstu þrír þættirnir gefa bakgrunninn fyrir umbreytingu hans í Lone Ranger stöðu, samstarf hans við Indian Tonto (Jay Silverheels) og tamningu á hesti hans "Silver". Það eru ótvíræðar reglur um jákvætt siðferði í hverjum þætti. The Lone Ranger er algjörlega góður en hann tileinkar sér illsku. Á meðan grímuklæddur maður í vestri var venjulega óttasleginn af góðu þegnunum og Indverji var vantreyst, er Einfari landvörðurinn óttast af þeim sem myndu gera illt. Eitt viðvarandi þema er að þegar einfarinn landvörður og Tonto hitta meðalborgara fyrst er þeim tekið með tortryggni og í lok þáttarins hefur borgarinn verið sannfærður um gildi þeirra. Vörumerkjaendingin var aukapersóna sem spurði spurningarinnar: „hver var þessi grímuklæddi maður?“. Til að hafa virkilega gaman af seríunni verður þú að samþykkja hana fyrir þá einföldu siðferðissögu sem henni var ætlað að vera. Ef þú tekur það ekki alvarlega og heldur áfram að óska ​​þér eftir einhverjum sjálfsendursnúnum skopstælingum verðurðu bara svekktur. Þá aftur, hvað veit ég? Ég er bara barn.