Ég trúi því ekki að ég hafi í raun og veru setið yfir öllu. Þessi mynd er með versta leik síðan í Killjoy. Hérna er stutt útdráttur af söguþræðinum: Myndin byrjar á því að Jojo og hina skvísan sitja á ströndinni og slefa yfir mjóum ljóshærðum strand-"hnakka" sem lítur út fyrir að vera með Hef ekki farið í ræktina einn dag á ævinni. Einhvern veginn þekkja allir hann og hver einasta skvísa í myndinni vill hann. UH Ó! Hér kemur keppnin! Hin staðalímynda „hot chick“ og bestu vinkonur hennar, sem keyra á ljótum bleikum bíl. Við komumst fljótlega að því að mamma Jojo fékk starf lífstíðar í Ástralíu, sem þýðir að Jojo þyrfti að flytja og skilja bestu vinkonu sína eftir (ó nei, ég held ég fari að gráta). Mikill stormur kemur og fyllir sundlaugina þeirra af viðbjóðslegu vatni. Einhvern veginn, án sýnilegrar ástæðu, dettur litla skvísan í laugina og stendur augliti til auglitis við, jú, þú giskaðir á það, hafmeyju! Þetta er þar sem "sagan" tekur virkilega við. Í grundvallaratriðum vilja þeir fá hafmeyjuna til að verða ástfangin af „húnkinu“. Þetta er smámynd með því að leika svo illa að það lætur níunda áratuginn líta út eins og hámark Óskarsverðlauna. Þessi mynd hefur allar mögulegar klisjur... bestu vinkonurnar, "hunkið" sem allir vilja, "heita" vonda stelpan og tíkjulega vinkonurnar hennar, skelfilega gamli maðurinn... þú nefnir það, það er þarna inni. Ég tók einn fyrir marga með því að horfa á þetta. Líttu á klukkustund mína og 40 mínútur sem fórn fyrir þig. Vinsamlegast ekki sjá þessa mynd. Ekki gera það svo að ég þjáðist til einskis.