Mjög skrítin en stundum glæsileg nýtingarmynd án raunverulegrar sögu, en nýtur góðs af ótrúlega hrífandi aðalleikkonu sinni og handfylli af fallegum, óhugnanlegum förðunarbrellum. Daniella er falleg tvítug stúlka, sem ber með sér það áfall að hafa verið nauðgað 13 ára að aldri. Martraðir og ofskynjanir leiða hana lengra í þeirri trú að hún sé endurholdgun kvenkyns forföður sem var sögð vera varúlfur. Hún drepur mág sinn í næturfundi og verður lögð inn á sjúkrahús. Hún sleppur hins vegar aftur og étur fleiri karlmenn af handahófi á flótta eftir lögregluspæjara, læknum og ættingjum. Það er allt fallegt að horfa á og hlusta líka (alveg frábært hljóðrás), en fjarvera söguþráðs og samfellu verður pirrandi frekar hratt. Sem betur fer gengur aðalkonan Annik Borel sjaldan í fötum og hún fyllir upp á leiðinlegu augnablikin með því að dansa nakin í kringum eld. Myndin er of löng, of skrítin og of gleymanleg. Mesta óvart kemur í lokin, þegar allt í einu og út í bláinn reynir leikstjórinn Rino Di Silvestro að telja okkur trú um að myndin hans hafi verið byggð á sönnum staðreyndum. Já einmitt...