Ég var algjörlega upptekinn af þessari mynd frá fyrstu til síðustu mínútu. Hún er frábærlega tekin, með fullt af áhugaverðum og frumlegum myndavélahornum og tækni sem notuð er. Söguþráðurinn umlykur heyrnarlausa konu sem er hrifin af jafnt vinum og samstarfsmönnum. Hún ræður aðstoðarmann í vinnuna með það fyrir augum að finna ástina. Hann er fyrrverandi svikari og hún notfærir sér hann til að hefna sín á þeim sem hafa sært hana. Í staðinn verður hún að hjálpa honum við rán sem krefst varalestrarkunnáttu hennar til að ná því. Myndin fer yfir í dökkan film noir, með nokkrum frábærum senum og enn betri lokaþáttum. Hin raunverulega fegurð í þessari mynd kemur frá því hvernig leikstjórinn nýtir sér fötlun aðalpersónunnar. Notkun hljóðs heldur spennunni stöðugri og dramatískar breytingar frá þögn yfir í hávaða heldur blóðinu áfram að dæla, það er á hreinu. Settu inn smá svarta gamanmynd og undirtóna erótískrar kynferðislegrar bælingar, þú hefur fengið frábæra kvikmynd. Þetta er svona kvikmynd sem Hollywood vill gera, en getur það bara ekki.