Jæja, ég býst við að ég hafi verið í skapi fyrir kvikmynd sem greip mig alveg frá upphafi. Þessi mynd var það ekki. Það hljóp áfram á frekar hægum, vísvitandi hraða fyrstu 40 mínúturnar, en það var í rauninni ekkert í því sem ég hafði mikinn áhuga á - það er forvitnilegur og dularfullur deilur á milli persónu Jean Reno og gamla manns, en meira af fyrstu 40 mínútunum einkennist af flakk aðalpersónunnar, sem ég vissi ekki mikið um og gat eiginlega ekki tengt við á þeim tíma. Hann ráfar um einn að mestu, hann hittir engan; Ég ímynda mér að leikstjórinn hafi verið að reyna að lýsa einmanaleika mannlegs ástands í þessum post-apocalyptic heimi eða eitthvað, sem er allt gott, en ég vildi samt að hann hefði klippt það niður úr 40 mínútum í 15, því það getur orðið ótrúlega leiðinlegt .En eftir þessar 40 mínútur byrja hlutirnir að verða mjög áhugaverðir. Ætli ég segi ekki meira en það því ég vil ekki skemma neitt. Þannig að ef þú hefur séð fyrstu 15-30 mínúturnar af þessari mynd og ert að hugsa um að slökkva á henni (eins og ég var), haltu bara við það - hún verður miklu betri. Eitt af því áhugaverðasta sem ég fann við þessa Kvikmyndin var sú staðreynd að hún hafði engar samræður, sem fékk mig í raun til að hugsa um hvað var að gerast, hvernig persónum leið og hverjar hvatir þeirra voru, hvers vegna hlutirnir voru eins og þeir voru í þessum post-apocalyptíska heimi, allt sem gefur sagan mikið pláss fyrir túlkun áhorfenda. Og það er ótrúlegt hvað kvikmynd er miklu ánægjulegri þegar leikararnir eru ekki að segja þér nákvæmlega hvað er í gangi.