Þegar myndin byrjaði fékk ég á tilfinninguna að þetta yrði eitthvað sérstakt. Leik- og myndavélavinnan var án efa góð. Mér líkaði líka við persónurnar og hefði getað fengið samúð með þeim. Það var gott andrúmsloft í myndinni og keimur af fantasíu. Hins vegar, þegar leið á myndina, virtist söguþráðurinn aldrei taka við og fór bara fram á svið fyrir atriði. Ég gat ekki skilið tengslin á milli sagnanna. Það eina sem ég gat séð var að persónurnar rekast hver á aðra af og til og vísað til skipa á flöskum. Án þessarar tengingar sat ég bara eftir með nokkrar ómerkilegar smásögur. Er hissa á að það hafi gengið svona vel í Cannes