CAMILLE 2000 Stærðarhlutfall: 2,35:1 (Panavision)Hljóðsnið: Mono Á meðan hann heimsækir Róm verður ástfanginn aðalsmaður (Nino Castelnuovo) ástfanginn af fallegum ungum frelsissinni (Daniele Gaubert), en ólíkleg rómantík þeirra er andvíg faðir Castelnuovo (Massi auðugur). Serato), og örlögin verða fyrir hörmulegu áfalli...kynjað ástarsaga fyrir sveiflukennda sjöunda áratuginn, unnin úr bókmenntaheimild (La Dame aux Camelias eftir Alexandre Dumas) af handritshöfundinum Michael DeForrest, og leikstýrt af frjálsum stíl af Radley Metzger sem, ásamt mönnum eins og Russ Meyer og Joe Sarno, á heiðurinn af því að endurskilgreina breytur „fullorðins“ kvikmynda á sjöunda og áttunda áratugnum. Með því að nota sviðssniðið í síðasta sinn á ferlinum er könnun Metzgers á „la dolce vita“ rík af sjónrænu óhófi (takið eftir áherslunni á endurskinsfleti, til dæmis), þó kynferðisleg hreinskilni myndarinnar virðist ógnvekjandi á nútíma mælikvarða. Framleiðslugildi eru myndarleg í gegn og flutningurinn grípandi og manneskjulegur (Castelnuovo og Gaubert eru sérstaklega eftirminnilegir), þrátt fyrir slaka eftirsync talsetningu. Þrátt fyrir að gerast í ótilgreindri framtíð, staðsetja hina brjáluðu leikmyndahönnun Enrico Sabbatini myndina innan tímabils þess og „wah-wah“ tónlist Piero Piccioni hefur orðið að einhverju sértrúarsöfnuði meðal unnenda nýtingar. Þegar öllu er á botninn hvolft er CAMILLE 2000 áunninn smekkur, en aðdáendur glæsilegrar erótíkar þessa leikstjóra verða ekki fyrir vonbrigðum. Næst fyrir Metzger var THE LICKERISH QUARTET (1970), sem margir telja hans bestu mynd.