Mér fannst það virkilega átakanlegt í fyrstu að sjá ástarmeistaraverk William Shakespeares endurunnið í dásamlega, ofbeldisfulla og kinky, nautnalega kvikmyndaaðlögun. En eftir að þú hefur horft á hana einu sinni, þá stækkar það á þér þegar þú horfir á hana í annað og þriðja skiptið, þegar þú lendir í áfallinu og byrjar að meta myndina á eigin verðleikum - traustur leikur, góð samræða, flott raðmyndagerð og kóreógrafía, ekki svo slæmt hljóðrás og eitthvað af (sér)brellunum sem eru í gangi. Ó, og líka endirinn. Þvílíkt uppþot!