Þegar ég sá LAUREN BACALL gera CACTUS FLOWER á Broadway dreymdi mig aldrei um að einn daginn myndi ég sjá leikkonu eins og INGRID BERGMAN leika Bacall hlutverkið á skjánum. En hér sleppir Ingrid hárinu fyrir góðar grínstundir þar sem tannhjúkrunarkonan þykist vera eiginkona WALTER MATTHAU svo hann geti haldið áfram með fjaðrafokið sem hann hefur sagt GOLDIE HAWN. Þetta er saga sem leikin er til hláturs frá upphafi til enda, í góðu skapi efni sem verður aldrei uppiskroppa með þurran húmor og vitsmuni allan sýningartímann. Það eru fullt af eintökum eða gaggum sem eru langt yfir venjulegu aðstæðum grínefni sem maður heyrir í sjónvarpi - línurnar hljóma sannar vegna þess að þær blandast svo vel saman við persónurnar og hvatir þeirra. ) sem framdi sjálfsmorð vegna óhamingjusams ástarsambands síns við Matthau, GOLDIE HAWN (nýtt frá dögum sínum sem stjarna í sjónvarpinu "Laugh In") gerir heimskulegt ljóshært hlutverk til fullkomnunar. Auðvelt að sjá hvers vegna hún vann Óskar í aukahlutverki. Ingrid er furðuvel í sjaldgæfu gamanhlutverki, þó að stundum virðist hún aðeins of móðursjúk fyrir hlutverkið. Allavega kemur hún á óvart að leika hjúkrunarkonuna sem setur upp frystingu á skrifstofunni en er töluvert hlýrri á vaktinni. Sem næsti nágranni Goldie, Igor, sýknar Rick Lenz sjálfan sig aðdáunarvert og gerir viðeigandi samsvörun fyrir hana í þessi lokasena.Matthau leikur þá persónu sem varð hlutdeild hans í viðskiptum í öllum þessum Neil Simon hlutverkum sem hann hafði - elskulegur strákur sem festist í eigin rugli þegar hann segir lygi eftir lygi. Þetta er eins konar rifbein- kitlandi gamanmynd sem fær þig til að hlæja upphátt að einhverjum skemmtilegum línum sem Abe Burrows og I.A.L. Diamond hefur tekist að skrappa saman, byggt á frönskum farsa.