Það er sorglegt ástand í Hollywood fyrirtækja þegar kvikmynd kemur þér á óvart með því að fara ekki leiðir sem þú hefur séð í kvikmyndahúsinu frá fyrsta degi. Ég hafði bókstaflega ekki hugmynd um hvernig þessi mynd ætlaði að enda, því hún fór til vinstri þegar ég bjóst við að hún færi til hægri, sikkaði þegar ég bjóst við zag o.s.frv. Þetta hefði auðveldlega getað losnað í almenna spennutrylli eða niðurdrepandi white trash drama, en það hélst í sjálfu sér allt til loka. Það er þó sorgarsaga. Ekki vegna þess sem kemur fyrir Alice, heldur vegna sorgar heimsins sem umlykur hana og leiðir hana inn á þessa braut. Söguþráðurinn hefur rólega virðingu í formi sem er venjulega frátekin fyrir leikhús, en takturinn gæti þurft að herða upp. Allavega er þetta mjög góð mynd og einhverra hluta vegna grunar mig súr vínber frá þeim sem hafa skorað þessa lágu.