Þetta er besta spotta heimildarmynd um hundasýningu sem ég hef séð í langan tíma. Mjög langur tími. Jæja, við skulum horfast í augu við það, alltaf. Er það ekki hluti af sjarmanum? Hugmyndin um að fara í raun og veru að því að gera kvikmynd þar sem hæðst er að heimildarmynd um atburð sem flestum myndi finnast skrýtinn í fyrsta lagi. Jafnvel þótt ekki væri hlegið mikið, þá væri maður samt brosandi við tilhugsunina. Sérhver bíómynd sem reynir á eitthvað nýtt skorar hátt í orðtaksbókinni minni. Ég elskaði hundana líka!