Ég hef elskað bókina "A Little Princess" mestan hluta ævinnar og var mjög spennt að það væri til kvikmynd. En ég var agndofa yfir þessari aðlögun. Leiklistin er ekki aðeins viðurkennd, og söguþráðurinn er ruglað blanda af ýmsum atvikum í bókinni, heldur er þemað allt rangt. Raunverulegt þema sögunnar ætti að vera að stúlka getur aðeins verið prinsessa þegar hún hagar sér eins og hún, eins og Sara gerir þegar hún gefur 5 af 6 bollunum sínum til betlarabarns, jafnvel þegar hún er sjálf mjög svöng. Þema myndarinnar virðist vera að allar stúlkur séu prinsessur, sem ódýrar gjörðir Söru umtalsvert, og virðist frekar eins og það eigi að vera skrifað á Hallmark spjald en notað á þessa sögu. Það er margt annað athugavert við þessa mynd - of margir til að telja upp, en hér eru aðeins nokkrar af þeim stærri: Þessi saga ætti að gerast á Bretlandi um miðjan 1800, ekki Ameríku í fyrri heimsstyrjöldinni. Ungfrú Minchen er hörð við Söru frá upphafi og gerir gjörðir hennar þegar Sara er skilin eftir peningalaus miklu minna óhugnanleg en ef hún væri sírópsætur í upphafi, eins og hún á að vera. Hvergi er minnst á að Becky sé svört. Faðir Söru kemur *ekki* aftur, hann er dáinn. Það er nánasti vinur hans og samstarfsmaður í demantanámunum sem finnur Söru og kemur henni aftur á sinn rétta stað. Reyndar er ekki einu sinni minnst á demantanámurnar, þó þær séu uppspretta auðs Söru. Í gegnum allt sem Sara hefur staðið frammi fyrir, hagar hún sér alltaf eins og prinsessa, gefur það sem hún getur og fyrirgefur þeim sem meiða hana. Hún hefði aldrei kallað Lavinia „snotty two faces bully“. Slíkt er algjörlega út í hött hjá henni og grefur undan allri hugmyndafræðinni um að hún eigi að haga sér vel, sama hvað það er. Þetta er langversta aðlögun bókar að skjánum sem ég hef séð (með athyglisverðum undantekningum) af "Ella Enchanted", og "Anne of Green Gables the Continuing Story") Söguþráður bókarinnar er dásamlegur og vel skrifuð, svo ég skil ekki hvers vegna leikstjóranum fannst að það þyrfti að breyta henni til að gera hana áhugaverða. Ég mæli með því að allir sem vilja vita þessa sögu horfi á 1987 útgáfuna, sem er miklu betri. Eða enn betra, lestu bókina. Það verður tíma þínum meira virði en einn og hálfur klukkutími sem er sóað í þessa útgáfu á myndinni.