Melódrama leikstjórans Alfred Green, "Baby Face" með Barböru Stanwyck, er ein af þeim alræmdustu Pre-Code-myndanna. Þessar kvikmyndir voru framleiddar áður en framleiðslukóðastjórnin hafði vald til að framfylgja reglum sínum árið 1934. "Inspiration" sviðsmyndaleikarinn Gene Markey og "Midnight Mary" ritari Kathryn Scola skrifuðu handritið, byggt á sögu Mark Canfield, um uppgang og fall stúlka sem notaði kynhneigð sína til að eignast auð og stöðu í samfélaginu. Tilviljun, Mark Canfield var dulnefni fyrir Daryl F. Zanuck framleiðanda. Þessar Pre-Code myndir í dag virðast tamlegar, en þær vöktu miklar deilur og innihéldu hrikalegra efni en flestar kvikmyndir þar til seint á fimmta áratugnum þegar kóðann byrjaði að veðrast. Þemu sem kvikmyndagerðarmennirnir skoða eru konur á móti körlum, konur á móti konum og konur á móti samfélagi. Hinn snjalla söguhetja okkar gerir nógu mikið af svívirðingum til að öll þemu séu um það bil jöfn. Verðlaus faðir Lily, Nick Powers (Robert Barret úr "Distant Drums"), rekur ólöglegan speakeasy bar meðan á banninu stóð, þegar þrettán breytingin bannaði áfengi, og bruggar sitt eigið áfengi í kyrrstöðu. út aftur. Nick er eins og viðbjóðslegur náungi að hann pimpar út fallegu, en dugmiklu dóttur hennar Lily (Barbara Stanwyck úr "Night Nurse"), en Lily neitar að hjálpa föður sínum út með ljótum staðbundnum stjórnmálamanni. Stjórnmálamaðurinn. Ed Sipple (Arthur Hohl úr "Private Detective 62") hét því að hefna sín fyrir að Lily neitaði að koma til móts við hann. Seinna tyggur Nick uppreisnargjarna dóttur sína út. Lily ávítar hann. "Já, ég er flækingur og hverjum er um að kenna? Pabbi minn, æðisleg byrjun sem þú gafst mér, ekkert nema menn, skítugir, rotnir menn. Og þú ert lægri en allir þeirra." Ekki fyrr en hún hefur strunsað burt en Nick deyr þegar hans sprengist enn í loft upp og drepur hann. Lily og afrísk-ameríska vinnukonan hennar Chico (Theresa Harris frá "Arrowsmith") pakka saman töskunum sínum og ná í far með fyrstu vöruflutningunum sem fer úr bænum. Ekki fyrr hafa kvenhetjurnar okkar komið til New York en Lily notar sjarma sinn til að fá vinnu í a banka. Sjónrænt sýnir leikstjórinn Green hina snjöllu uppstigningu Lily upp stigann með myndavélahornum sem færast upp á við þar til kynhneigð Lily hótar að eyðileggja bankann. Á einum tímapunkti slítur Lily hjónaband bankastjórans, Ned Stevens (Donald Cook úr "The Public Enemy") og unnustu hans, Anne Carter (Margaret Lindsay úr "Cavalcade") eftir að Stevens var næstum búinn að reka hana fyrir að daðra við hana. yfirmaður, Brody (Douglas Dumbrille af "His Women") á starfsmannasalerni. Lily er einstaklega klár og tekst að koma betur út úr hverju veseni en áður. Stjórn sjóðsins ræður Courtland Trenholm (George Bent frá „Jezebel“) til að taka við sem forseti bankans. Það fyrsta sem Trenholm gerir er að borga Lily upp í stað þess að láta hana birta dagbókarfærslur sínar um hærra fólkið í bankanum. Þar að auki sendir Trenholm Lily til útibúsbankans í París þar sem Lily skapar ekki læti fyrr en Trenholm kemur og þau verða rómantísk tengd. Lily berst með nöglum fyrir allt sem hún hefur fengið og hatar að henda því öllu, en hún fórnar öllu á endanum fyrir manninn sinn. Það er kaldhæðnislegt að Lily endar aftur í sama bæ og hún byrjaði í, en Trenholm og hún eru ánægðir núna. „Baby Face“ telst vera ein af fimm bestu Pre-Code myndunum. Leitaðu að John Wayne klæddur í jakkaföt og bindi í einni senu.