Þetta var dásamleg lítil amerísk áróðursmynd sem er bæði mjög skapandi OG fjallar opinskátt um voðaverk nasista áður en allt umfang dauðabúðanna var opinberað. Þó seint á árinu 1944 og fram á 1945 myndi leiða í ljós hversu vondar og hræðilegar þær voru, þá er þessi mynd, ólíkt öðrum Hollywood myndum hingað til, grimmdarlegasta heiðarlegasta mynd tímabilsins sem ég hef séð varðandi voðaverk nasista. Myndin hefst í réttarsal í framtíð - eftir að stríðinu er lokið (myndin var gerð 1944 - stríðinu lauk í maí 1945). Í þessum uppdiktaða heimsdómstóli er nasistaleiðtogi dæmdur fyrir stríðsglæpi. Wilhelm Grimm er algerlega iðrunarlaus og eitt af öðru eru kölluð til vitni sem afhjúpa líf Grimms síðan 1919 í röð endurlita. Í fyrstu virðist sem myndin ætli að vera samúðarfull eða útskýra hvernig Grimm var ýtt til að ganga til liðs við nasista. Hins vegar, eftir smá stund, kemur mjög í ljós að Grimm er bara sadisískt skrímsli. Þessir þættir eru ótrúlega vel gerðir og halda örugglega áhuga þínum og láta myndina líka virðast minna eins og áróður heldur lögmætt drama. Allt í allt, myndin stendur sig frábærlega þar sem myndin er aðallega með annars flokks leikara. Það eru margar sannfærandi senur og sýningar - sérstaklega hin mjög fordómafulla útrýmingarsena gyðinga undir lokin sem getur ekki annað en fært þig nálægt tárum. Það var líka áhugavert hvernig á sama tíma í myndinni voru nokkrar ofurskapandi senur sem nota krossa á þann hátt sem þú gætir ekki tekið eftir í fyrstu. Á heildina litið er þetta skylduáhugamál fyrir söguunnendur og alla sem vilja sjá góða kvikmynd. Til að vita - Þetta er ekki meint sem alvarleg gagnrýni á myndina, en Hitler var nefndur "þessi pappírshengi". Þetta er tilvísun í goðsögnina um að Hitler hafi einu sinni þénað peninga á að setja upp veggfóður. Þetta er í raun EKKI satt - áður hafði hann verið "sveltur listamaður", heimilislaus manneskja og þjónað vel í þýska hernum í fyrri heimsstyrjöldinni. Hræðileg manneskja, já, en aldrei pappírshengi!