Ungt par á ferðinni, sinnir eigin viðskiptum og stundar frjálslegt kynlíf í bílnum sínum um hábjartan dag. Samt er þeim allt í einu ógnað og hryðjuverk af geðbiluðum geðlækni í gömlum og ryðguðum pallbíl. Hmm, hvar hef ég séð þessa forsendu áður? Ó já, nú man ég, við höfum séð þetta ÞÚSUND sinnum áður, og um það bil níu hundruð níutíu og níu af hinum tilfellunum voru miklu betri en "Rest Stop"! Þessi veika og aumkunarverða nýja mynd er móðgandi jafnvel við gáfur kröfulausustu hryllingsaðdáenda, þar sem hún inniheldur ekki eina frumlega ívafi eða eftirminnilegt brella. Það er mjög sadisískt og viðbjóðslegt, en hver einasta teenkill-slasher mynd er sadisísk og viðbjóðsleg nú á dögum, svo það kemur ekki lengur á óvart, heldur. Algjört aðalvandamálið við þessa framleiðslu er ótrúlega mikið magn af heimskulegum söguþræði og tilgangslausum undirfléttum. Rithöfundurinn/leikstjórinn John Shiban gerði sér helvíti grein fyrir því að ofurþunnur grunnsöguþráðurinn var næstum ekki nóg til að fylla heila kvikmynd með, og þannig fyllir hann myndina sína upp eins og þakkargjörðarkalkún með fáránlegu og vitlausu bólstrun efni. Kærasti Nicole hverfur á yfirgefin og skítugum hvíldarstað í Kaliforníu. Að drepa persónuna sína strax myndi ekki leiða til mjög langrar myndar og því lendir hún í kjölfarið á húsbílafjölskyldu af viðundum, þjáist af sýnum (?) þar sem hún talar við fyrri fórnarlömb hins brjálaða morðingja og hún hefur djúpt tilfinningaþrungna (og leiðinleg) samtöl við lögreglumann sem deyr bara ekki þó að vörubíll hafi keyrt á hann...tvisvar! Heimsku undirmálsþættirnir leiða aldrei neitt og þeir eru örugglega aumkunarverðustu og örvæntingarfyllstu tilraunir til að teygja lengd kvikmyndar sem ég hef séð. Í stað allra tilgangslausu bólstrsins hefði Shiban átt að huga betur að því að byggja upp spennu og gera aðalpersónur sínar aðeins viðkunnanlegri. Persóna Jaimie Alexander, Nicole, er pirrandi og heilalaus stelpa og þér er alveg sama hvort hún lifir þrautina af eða ekki. Kærastinn hennar Jesse sem og löggan eru báðir vælandi taparar og grimmur dauði þeirra var samt ekki nógu sársaukafullur, ef þú spyrð mig. Ég taldi nákvæmlega þrjár seríur, allar með pyndingum og óþarfa limlestingum, sem voru nógu grátlegar og spennandi til að koma sadistabros á andlit mitt. Það er samt allt of lítið fyrir hryllingsmynd nú á dögum. Í grundvallaratriðum er "Rest Stop" einfaldlega ömurleg tilraun til að græða á velgengni slíkra mynda eins og "Wolf Creek" og "Hostel", en það er betra að horfa á frummyndina. Þetta var fyrsta myndin nýja framleiðslufyrirtækisins sem heitir 'Raw Feed'. Þeir eru að kynna sig sem nýja nafnið í miklum hryllingi, en þeir verða að finna upp á einhverju miklu betra en "Rest Stop" ef þeir vilja að við trúum því.