Fyrir utan byssubardagaatriðið fannst mér myndin sóun á selluloid. Robert Duvall, Kevin Costner og Annette Bening hefðu getað leikið þessi hlutverk í svefni. Samtalið var lítið þolanlegt (og það var nóg af því - enginn sat hljóðlega saman í þessari mynd), söguþráðurinn var um allt kortið eins og þeir gætu ekki ákveðið hversu mörgum þemum ætti að troða inn í söguna, það var engin fíngerð yfirhöfuð - fyrirboðið sló þig á milli augnanna og þeir leiddu þig á nefið í gegnum mesta söguna (ég held að þeir hafi bætt við öllum glugganum til að tryggja að þú hafir ekki misst af neinu), og klippingin þurfti virkilega að herða (hverja skjátími leikarans var meira magn en gæði - aftur, of mikið samtal). Öll sagan átti sér stað á nokkrum dögum, en allt sem gerðist tók á sig epísk hlutföll, svipað og hvernig daglegir atburðir virtust MIKLAR fyrir þig í menntaskóla, en í stóra kerfinu var í raun ekki SVO mikilvægt. Já, vondu kallarnir börðu og drápu Mose, þeir börðu Button, þeir drápu hundinn - allt sem myndi koma blóði Boss og Charley upp. En mikilvægi þess var þynnt út af öllum „djúpu, þýðingarmiklu“ samtölunum sem réðu mestum hluta myndarinnar. Þessir krakkar unnu saman í 10 ár og þeir eru bara að tala um þetta? Eina skiptið sem það var ekki mikið um samræður var í byssubardaga atriðinu - sem er líklega ástæðan fyrir því að mér líkaði það. Loksins, einhver gefur Annette Bening hárbursta! Hárstrengirnir í kringum andlitið á henni sem áttu (býst við) að láta hana líta aðeins rómantískara út, gerðu hana svolítið brjálaða. Ef hún vann utan heimilis hefði það verið skynsamlegra. Auk þess, hvers vegna VAR hún ekki þegar gift? Það virtust vera nokkrir „góðir og blíðir“ (orð hennar) einhleypir menn í bænum fyrir utan marskálkinn og vinkonur hans. Reyndar virtist enginn vondu strákanna vilja hana heldur (venjulegt söguþráður í öðrum kvikmyndum). Hún dvaldi oftast í húsinu og virtist í raun ekki hafa mikil tengsl við fólkið í bænum. Fær mann til að velta fyrir sér......Allt í allt var myndin allt of löng, of spjallað og of tilgerðarleg fyrir mig. Það leið eins og stjörnufarartæki með miklum skjátíma fyrir stórstjörnurnar, en ekki nægilega dýpt karakter til að vekja áhuga minn, þrátt fyrir alla umræðuna.