Veit ekki alveg af hverju sumir kvarta yfir því að þessi mynd sé ekki gamanmynd og á sama tíma of veruleikafirrt. Ef það hefði verið raunhæft hefði örugglega ekki verið mikið gamanmál. Ég held heldur að gamanmynd þurfi ekki að fá mann til að hlæja upphátt tuttugu sinnum. Það var mikill lúmskur húmor, ljúfar tilfinningar og Kim Frank sýndi bara draumkennda persónu. Í raunveruleikanum eru margir með svipbrigði sem breytist ekki mikið svo að Kim Frank hélt sínu var alveg í lagi. Endirinn var frekar óraunhæfur, myndi ég segja, en ánægjulegur. Þetta er létt í skapi með góðum endi. Mér líkaði það. Elskaði það, reyndar. Alvarlegur þáttur var að Krueger fór til Schwedt og ég er ánægður með að þeir sýndu ekki hvað kom fyrir hann þar. Að sýna hvernig hann var þegar hann kom til baka gaf það nokkuð skýrt í skyn.