Dásamleg hálfskemmtileg virðing fyrir expressjónískar svarthvítar myndir af fólki eins og FW Murnau, Fritz Lang, Carl Dreyer, Marcel Carné og fleirum. Allen leikur persónu sem lent er í kafkaískri martröð, hélt í fyrstu að hann væri hluti af árveknihópi sem reynir að ná morðingja og áttaði sig hægt og rólega á því að hann gæti verið grunaður. Skriftin er svolítið þvinguð (þetta er, þegar allt kemur til alls, Woody Allen að reyna að vera feiminn Kafka), en málið er gert og enginn skaði skeður. Kvikmyndatakan er áhugaverð, um 100 grátónar, en vertu viss um að horfa á í mjög dimmu herbergi með góðum skjá, annars gleypa smáatriðin í þokunni. Þetta er skemmtileg lítil mynd með nokkrum hlátri sem eru í raun og veru hrjóta af "uh-ha". Leikurinn er fínn, miðað við skrýtið farartæki, og það er þess virði að horfa á ef þú ert mikill Woody Allen aðdáandi. Einnig áhugavert fyrir þá sem hafa þekkingu á expressjónískum kvikmyndum. Ég myndi gefa þessu 6,5 af 10.