Þessi útgáfa af Mansfield Park, þótt hún væri mjög nákvæm í skáldsögunni, skorti þá samúð sem ég fann fyrir Fanny sem er lykilatriði og miðlæg í þessari Jane Austen sögu. Þetta var vegna algjörs skorts á leikhæfileikum leikkonunnar, Sylvestra Le Touzel. Hún hafði enga aðdráttarafl og virtist stundum vera annað hvort týnd í geimnum eða úr dýpt hennar. Atriðið sem hún hefur með frænda sínum þar sem hún brotnar niður í hysteríu var hysterísk. Hún yfirspilaði þessa mikilvægu senu illa og mér þótti í raun leitt að Henry Crawford skyldi nokkurn tíma hafa hugsað um hana. Andstæðan er túlkun Mary Crawford eftir Jackie Smith-Wood. Hvílík dásamleg leikkona, á mjög erfiðum stað til að gera þessa persónu fyndna og sjálfhverfa, eigingjarna en samt viðkvæma fyrir ást. Ég hef alltaf elskað Fanny. Hún er hógvær en með óbilandi tilfinningu fyrir því hvað er rétt og hver hún telur verðskulda virðingu og aðdáun. Fanný í þessari aðlögun er of hógvær og undirgefin og hugsar varla um sína eigin fyrr en undir lok seríunnar. Eins mikið og mig langaði að fíla þessa Fanný....ég bara gat það ekki. Ég legg til að sleppa þessari útgáfu af Mansfield Park fyrir alvöru... skáldsöguna. Fanny mun ekki valda vonbrigðum ... þú munt elska hana!