Þetta er svokölluð „feel-good“ mynd, en hún gerði mig leiða á vissan hátt. Hvers vegna? Vegna þess að ég hafði hæfileikana, en foreldrar mínir leyfðu mér ekki að læra í íþróttaakademíunni, sem og þá staðreynd að 12 ára ákvað ég að hætta í fótbolta. Og fótbolti er rauða línan í þessari mynd. Ásamt þeirri baráttu sem ungt fólk hefur við þær væntingar sem foreldrar hafa. Ensk-indversk stúlka og foreldrar hennar, með sínar hefðir og sterk fjölskyldubönd, og hins vegar enska fjölskyldan með dóttur sem klæðir sig eins og strákur og spilar fótbolta... samsetning sem veldur mömmu hennar áhyggjum! Þessi mynd lýsir einnig lífi venjulegs fólks, sem og indverska samfélagsins á Englandi. Þetta snýst um að trúa á drauma þína og lifa þínu eina lífi (hvar heyrðum við það áður). Paraminder Nagra (falleg kona!) leikur Yasminda, stelpu sem hefur ekki áhuga á strákum, nýjum fötum, förðun og dæmigert 17 ára stelpudót. Í mótsögn við systur sína Pinky, gjörðu andstæðuna við Yasminda. Það er algjör nauðsyn að sjá hvernig ung falleg stúlka glímir við hefðir foreldra sinna og finnur heppni sína að lokum. Með frábærri tónlist frá Blondie, Curtis Mayfield, Texas, Melanie C, sem og indverskum smellum. Skemmtilegt að horfa á, en ef þú, eins og ég sjálfur, hefur einhvern tíma spilað fótbolta og aldrei náð toppnum, þá mun þessi mynd gera þig melakónískt.