Raunverulega, notkun náttúrulegra heimildamynda um sveimandi leðurblökur sem BAT PEOPLE hefur notað er einhver sú áhrifaríkasta sem til er. Það eru myndir af iðandi leðurblökum sem hanga í hellaloftum, sveimandi leðurblökur sem fljúga út úr hellum eða þyrlast um nálægt hellamunnum. Það eitt og sér er nóg til að vera órólegur: Ímyndaðu þér að þau svíma öll á eftir þér? Og þeir streyma svo sannarlega inn í það sem hefði átt að vera sýningar-stopparatvik sem gerðist um það bil fjörutíu mínútna markið, hreint út sagt óviðeigandi fyndið atvik þar sem iðandi leðurblökusveimur virðist ráðast á lögreglubíl og skvetta yfir framrúðuna eins og blóðug brotin egg . Vandamálið er að þessi röð gerist um það bil fimmtíu mínútum of seint til að bjarga myndinni, sem að mestu leyti samanstendur af einum eða fleiri mönnum sem hlaupa um, öskrandi, veifa handleggjunum við að röfla spennt um einhvern aumingja fífl sem tókst að verða bitinn af kylfu í fríinu sínu. Óttinn er að hann sé að lenda í hundaæði, sem er svo sannarlega ömurlegt, svo fríið þeirra er eyðilagt, eins og samantekt söguþráðsins efst á tilvísunarsíðu THE BAT PEOPLE bendir sannarlega á. Svo hér er áhrifarík samantekt á myndinni: Ungt par fer í rómantískt frí sem eyðileggst þegar gaurinn er bitinn af kylfu. Þeir reyna hugrakkir að halda því út en hann byrjar að röfla, reynir að sannfæra þá sem eru í kringum hann um að þetta eigi aðeins meira þátt í en hundaæði, að hann geti ekki stjórnað sér og allir ættu að HALDA FYRIR. Núna, þegar einhver er að froðufella kl. munninn, þakinn svita, augun svífa um eins og einn af ódýrari múpunum og öskra á þig að KOMA FRÁ MÉR, þú kemst í burtu frá honum. Þú reynir ekki að gefa honum eiturlyf, þú reynir ekki að segja honum að þú elskir hann, þú gefur gaurinn plássið sitt, farðu heim og reyndu þetta fallega athvarf á næsta ári. En nei, fólkið í þessari mynd hegðar sér allt. eins og vitleysingar, krefjast þess að ýta gaurnum að brúninni, og hann snýr sér út, stökkbreytist í part man part kylfu tegund og drepur fullt af aukapersónum sem ekki eru nauðsynlegar. Ekkert athugavert við það, en myndin gleymir því að hún er lággjalda Creature Feature og reynir að vera einhvers konar sálfræðirannsókn. Í stað skrímslamyndar fáum við fullt af fólki að hlaupa um að reyna að fá þennan gaur til að taka slappapillu, og á endanum hleypur hann út í hæðirnar og lítur út fyrir að vera miklu mannlegri en hann hefði átt að gera, fólk krefst þess að reyna að elta hann niður. og borga væntanlegt verð. Það helsta sem er rangt við myndina er að þetta hefði átt að gerast á fyrstu fimmtán eða tuttugu mínútunum, þrjátíu toppar, og myndin hefði átt að fjalla um gaurinn EFTIR að hann hafði breyst í leðurblökumanneskja, frekar en um ferðina þangað. Það tekur góðar áttatíu mínútur að ná dampi á þeim vettvangi, með áhugaverðum karakterskírteinum á leiðinni sem tekur þátt í hinum alltaf skemmtilega Michael Pataki sem smábæjarlöggu sem hefur misst siðferðislegt forskot, og hinn látna Paul Carr sem læknisvin sem skilur ekki alveg skilaboðin. Kvikmyndin er hrikalega leiðinleg, um fimmtán mínútum of löng og missti af tækifærinu til að vera fallegur, gleyminn lítill Creature Feature um stökkbreytt hlaupið amok eins og ítalska hryllingsuppáhaldið RATMAN, sem ég horfði á í dag og var því miður innblásin að prófa þennan eftir að hafa séð. Ég og mínar björtu hugmyndir, þó atriðið með lögreglubílnum hafi verið væl: Verst að við hefðum ekki getað fengið fleiri tuttugu mínútur af því.3/10