Ég kom til Nancy Drew og bjóst við því versta...vegna slæmra dóma allra. Ég hugsaði: Þó ég lesi ekki bækurnar, þá líkist þetta ekki Nancy Drew sem ég hef heyrt um. En ég hafði rangt fyrir mér. Auðvitað var þetta ekki kolefni af bókunum, en þegar þú gerir kvikmynd úr einhverju þarftu að breyta því til að verða stórtjaldafþreying. Söguþráðurinn var skemmtilegur og spennandi með mörgum raunverulegum hræðslum og mér fannst Emma Roberts virkilega trúverðug á sinn hátt við að túlka þessa klassísku persónu. Það voru nokkur fyndin augnablik og þvert á móti mörgum fullyrðingum, á engum tímapunkti í þessari mynd kemur Nancy út fyrir að vera djók. Hún var greind, íhaldssöm, kurteis og raunsönn. Eitt sem þessi mynd gerði líka vel var að koma öllu í jafnvægi með blöndu af gamanleik, rómantík, spennu og hugljúfum augnablikum. Ég elskaði þessa mynd. Þvílíkur sleikur, þvílíkur kippur! Og ef þú ert vitur og ákveður að treysta mér og fara að sjá þetta, vertu tilbúinn fyrir skelfilegar stundir því ég var eins og brjálaður! Farðu og sjáðu hana eða vertu ruðningur og láttu annað fólk ákveða hvað þér finnst um þessa mynd fyrir þig... mistök sem ég gerði næstum því. Ég elska hana, ég vil eiga þessa mynd! Ég elska Emmu Roberts núna líka. Hún er eins og lítill Bree Van De Kamp frá DH. Elska það, elska það.