Frábær leikarahópur gerir þessa mynd að virka; allar persónurnar þróast afskaplega vel og það er greinilegt að leikararnir höfðu gaman af því að taka þessa mynd. Þetta er ekki alveg sú gamanmynd sem ég bjóst við, miklu frekar létt í bragði við tilraunina til að endurheimta æskudýrðina en ógeðslegan húmor. Fyrir tónlistaraðdáendur eru nokkrar lúmskar tilvísanir sem í sjálfu sér eru skynsamlega fyndnar. Ég hata að bera beinan samanburð við aðrar kvikmyndir, en svo mikið af þessari mynd minnti mig á kvikmyndir Alan Parker að ég get ekki hjálpað því: ímyndaðu þér hvort The Commitments raunverulega gerði það stórt -- og reyndi síðan að endurheimta fyrrnefnda dýrð 25 árum síðar.