ég veit tæknilega séð að þetta er ekki besti sjónvarpsþáttur nokkurn tíma, ég meina að hann hafi verið tekinn á myndbandi og takmarkanir þess sýna bæði í hljóð- og sjónrænum þætti hans. sýna svo mikið.það hræddi mig þegar það var frumsýnt árið 1988. auðvitað myndi ég gera það, ég var 5 ára.en ég keypti nýlega DVD-diskinn með fyrstu 3 þáttunum, sem því miður heyrist mér að sé nú eytt.og ég heyrði líka að Warner's ætla ekki að gefa út meira vegna slæmrar sölu á fyrsta DVD disknum. Einnig var sjónvarpsþátturinn ekki með sama tilfinningu og kvikmyndirnar, reyndar fannst mér hann vera með ógnvekjandi tón. Jafnvel þó litapallettan er svipað og martröð á Elm Street 4 (bæði þessi mynd og sjónvarpsþátturinn voru gerðir sama ár), þetta hefur alvarlegri tón á meðan kvikmyndirnar voru smám saman að verða meira og meira kaldhæðnislegar og grín. Freddy sem trúðsviti crackerinn.en ég held að það hafi verið styrkurinn í þessum sjónvarpsþætti, þú varst ekki með að Freddy kom upp á hverri mínútu með brandara fyrir og eftir að hann drepur einhvern. Reyndar er þetta meira draumatilfinning yfir því ,styrkt af mjúkum fókus linsunnar. Ég er ekki viss um hvort það sé vísvitandi af hálfu höfunda þáttanna eða bara af þeim takmörkunum að vera tekin á myndbandi. ég elska þennan þátt, og ekki tekið sem fylgihluti í bíó getur verið mjög skemmtilegur. miklu betri en allt í sjónvarpinu í dag.