Þetta töfrandi augnablik í lífinu, þessi punktur á milli fallegs sakleysis bernskunnar og ruglingslegs hvirfilbylsins sem markar fullorðinsárin. . . þetta er það sem þessi mynd snýst um. Danni (dásamlega leikinn af Reese Witherspoon) er einmitt á því augnabliki í lífinu þegar myndin byrjar. Hún svífur yfir Elvis, spilar plötur hans og óskar eftir ástinni. Maureen systir hennar mun brátt fara í háskóla, á ekki í erfiðleikum með að laða að stráka, er falleg og virðist hafa allt á hreinu þó hún geri það ekki. Hún deiti staðbundnum tapara sem faðir er líka á eftir henni og vildi bara að hún gæti fundið almennilegan dreng og sópað af sér. Danni óskar þess eins og flestir ungir unglingar að hún gæti verið hver sem er en hún sjálf því flestir unglingar halda að það sem þeir eru sé bara ekki nógu góð. Hún vill vera Maureen en sér ekki að hún er falleg sjálf. Augnablikið sem fullorðinsárin byrjar að troða sér inn í líf hennar er þegar hún hittir Court Foster í fyrsta skipti. Court, sem faðir hans er nýlátinn, hefur flutt á gamla bæinn þeirra til að vinna þar með móður sinni og tveimur yngri bræðrum. Honum hefur verið varpað ábyrgð þegar hann ætti að skemmta sér. Á einum tilteknum heitum degi fer hann að tjörninni og hoppar inn til þess að finna Danni sem er horaður. Þeir öskra og rífast og Danni fer. En þau hittast degi síðar þegar mömmu Courts er boðið til Danna til að heimsækja gamla vini (foreldra Danna). Danni laðast að Court og Court að Danni. Hún er töffari og er spræk, hefur viðhorf og segir það sem henni liggur á hjarta. Court er 17 og Danni 14 og hann veit það en þau halda áfram að vaxa nánar með dögum sínum við tjörnina á milli þess að Court starfaði á bænum. Þegar Court kyssir hana einn daginn er Danni sleginn. Faðir Danna segir henni að bjóða Court heim og hann gerir það. en hlutirnir eru óþægilegir fyrir Court á „eins konar stefnumóti“ hans. Þögnin er þó rofin af fundi hans með Maureen sem hefur enn ekki hitt Court. Eitt augnaráð á milli þeirra tveggja og það er allt búið. Sársauki og ósigur í andliti Danna eru bæði falleg í sannleika sínum og sár í senn. Restin af myndinni ætla ég ekki að segja frá en myndin hefur meira til síns máls en samband drengs og tveggja systra. Mikilvægi myndarinnar er í lýsingu hennar á augnablikum lífsins bæði fallegum og sársaukafullum og sambandi tveggja systra sem elska hana. er prófað af bæði strák sem þau elska og sársaukann sem þau verða að þola bæði saman og hver fyrir sig. Danni markar að lokum innreið sína í heiminn þegar hún sér að heimurinn er ósanngjarn, sársaukafullur og kannski aðeins minna vongóður en þegar myndin hófst. Fáar kvikmyndir geta í raun fanga undur bernskunnar og sársauka fullorðinsáranna svo fullkomlega. Þessi mynd hefur verið í huga mér síðan ég horfði fyrst á hana. Hún er á topp 100 kvikmyndalistanum mínum og verðskuldað. Ég vildi bara að fleiri svona myndir væru gerðar, því ef svo er . . . trú mín á Hollywood væri miklu betri.