Til að umorða Þóru Birch: "Mér líkar svolítið við þessa mynd. Hún er akkúrat andstæða öllu sem ég hata í kvikmynd". Þessi óljósa mynd var of lágstemmd og gáfuð til að fá kvikmyndaútgáfu, allir möguleikar á velgengni hefðu þurft kostnaðarsama mynd. kynningarherferð. Og fullorðinssaga þar sem ekkert stórkostlegt gerist - þar sem áherslan er í staðinn á persónuþróun, hefur takmarkaðan markhóp. Hver hefur heyrt um þroskaða unglingamynd? En ef þú hefur tækifæri til að sjá þetta eða ef þú getur skilið nokkra dollara fyrir DVD-diskinn gætirðu gert miklu verra. "My Teacher's Wife" er ekkert byltingarkennd en hún hefur mikið fyrir stafni og heldur vel við endurtekið áhorf. Jason London (sem Todd Boomer í framhaldsskóla) er stjarnan og passar vel við þessa persónu sem og hlutverk hans í "The Man" In the Moon" og "Dazed and Confused". Honum nýtur einstakrar vinnu frá aukahlutverki sínu. Tia Carrere í titilhlutverkinu er opinberun (hún getur leikið) sem reikningskennari Todds og ástaráhugi. Christopher McDonald sem kennarinn í flottum sjálfsskopstælandi gjörningi. Zak Orth og Alexondra Lee sem bestu vinir Todds og Jeffrey Tabor sem faðir hans. Eins og einhver sagði áðan, þá er þetta „þroskuð“ unglingamynd vegna þess að rómantísk sambönd eru almennt misheppnuð - að minnsta kosti samkvæmt hefðbundnum stöðlum um hamingjusöm endi. Jafnvel foreldrar Todds eru áhugalausir um hvort annað, þar sem faðir hans hlær eftir titilpersónunni og móðir hans (Leslie Lyles) bókstaflega í síma allan tímann sem hún er á skjánum (tæki sem veitir vaxandi gamanleik með hverri framkomu í röð). London-Carrere rómantíkin hefur óvæntan sjarma og er mun trúverðugri en nokkur annar söguþráður eldri konu sem þú munt líklega finna. En hinn raunverulegi styrkur myndarinnar er sívaxandi samband vinanna þriggja. Hér er engin ofþroskuð melódrama, bara þrír óþroskaðir einstaklingar sem skiptast á að prófa og treysta hvort öðru, háð allri þeirri dýnamík sem þrjú ungmenni geta komið með í svona hluti. Þeim tekst reyndar að koma á "trúverðugri" þriggja manna sambandi, kannski það fyrsta í kvikmyndasögunni. Þá aftur, hvað veit ég? Ég er bara barn.