Fyrir helstu gagnrýni á myndina... Ástarsagan: þetta var ekki ástarsaga. Þetta voru tvær manneskjur sem komu saman í vonbrigðum og reyndu að finna mannúð í HVERJU. Það sama gerðist með hermenn og rússneska drenginn. Það bætti við kvenlegum blæ, en skoðið amerískar kvikmyndir...engan veginn nálægt ástarsögunni. Það var enginn söguþráður: hefur stríð söguþráð? Mér finnst það kjánaleg gagnrýni. Söguþráðurinn er þessi. Þeir byrja með 400 mönnum og myndin minnkaði til að sýna líf um 10 manna og hvernig hver gerði sitt og dó. Dauðinn er fullkominn endir á hverri sögu. Þó það hafi ekki verið hamingjusamur endir þýðir það ekki að það hafi engan söguþráð. Það var hræðilegur sannleikur í þessari mynd. Ég myndi ekki endilega kalla það "and-stríð". Hún hafði auðvitað pólitíska yfirlýsingu, en myndin snerist ekki eingöngu um pólitík. Reyndar, nema fyrir nokkur atvik þegar skipstjórinn? birtist, það var aldrei kæfandi loft af Þýskalandi nasista. Þeir voru nógu langt utan seilingar helsta nasistaflokksins. Feitu kettirnir ætluðu ekki að fara inn í Rússland! Kannski ekki alveg nákvæm og ekki Hollywood-smellur, en það sýnir góða þekkingu á hinum almenna hermanni (ég myndi segja nákvæmlega af nánast hvaða þjóðerni og stríði sem er) og hvað þeir verða að ganga í gegnum . Þetta var töpuð barátta, myndin verður auðvitað niðurdrepandi. Og til manneskjunnar sem sagði að það væri kjark (og kjánalegt) að sýna Þjóðverja jafnvel sem fórnarlömb: það eru fórnarlömb á öllum hliðum í hverju stríði (hver alvöru hermaður mun segja þér það). Þessi mynd er fínt jafnvægi á milli kvikmyndar og heimildarmyndar. . Nokkur vandamál með það þegar rökstutt er fyrir aðeins einn, en það innrætir það besta af báðum heimum. Horfðu á það sem slíkt. Varist samt því það er erfitt að horfa á kvikmynd ef ekki myndrænt, tilfinningalega. Ég bíð þangað til þeir gera kvikmynd um Írak. Það mun líklega hafa mörg sömu þemu og verður mjög umdeilt, ég vil sjá hver hefur þor til að gera það fyrst. (Jarhead telst ekki með)