Þetta er afar lággjaldamynd sem gerist á einum stað í dal sem er varinn fyrir áhrifum geislunar. Leikarahópurinn, eldri maður og dóttir, myndarlegur gestur, par (erfitt kaup og stúlka), reki, asni og geislavirkur maður, hafa samskipti við eftirverkanir kjarnorkusprenginga. Við þetta bætist eining sem horfir á konurnar fara í bað. Þær eru allar með byssur, sumar þeirra verða skotnar, sumum er sagt að eignast börn, aðrar eru myrtar og aðrar svífa bara í burtu og jæja, þetta er myndin. Fyrsta kvikmynd Harvey Cormann, sýnir ákveðinn einfaldleika í kvikmyndagerð. Til að forðast dýr leikmynd fara leikarar í gegnum gardínur til að fara inn og út úr húsinu (þ.e. stúdíóinu). Staðsetningarmyndirnar sem teknar voru upp í hæðunum nálægt Hollywood eru bakgrunnurinn. Ég myndi ekki segja að þetta væri þess virði að fara út fyrir þig til að sjá, en áhugavert að sjá hvernig kvikmyndir með mannlegum myndefnum voru gerðar á fimmta áratugnum.