Þessi mynd fjallar um flókna vináttu, rómantík og svik tveggja karla og tveggja kvenna í seinni heimsstyrjöldinni. Mikið hefur verið lagt upp úr því að "The Edge of Love" líti vel út. Hins vegar finnst mér þessi viðleitni of mikil, sérstaklega hvað varðar tóninn í litunum. Megnið af fyrri hluta myndarinnar er svo mikið unninn að sterkur bláleitur tónn er. Það er erfitt að gera sér grein fyrir hver er hver í þessum tón. Annar skaðlegur punktur er fín notkun myndskiptalinsu. Það eru margar senur sem hafa þrjár eða fjórar myndir af sama hlutnum, eins og þrjú brosandi andlit Keira Knightley eða fjögur handleggi í faðmi. Það gerir myndina einfaldlega ruglingslega og erfitt að fylgjast með henni, í stað þess að vera listræn. Hvað söguþráðinn varðar, þá er hún einfaldlega leiðinleg. Hvernig sagan þróast er alls ekki aðlaðandi. Óstöðug persóna Siennu Miller er pirrandi. Reyndar eru allar aðalpersónurnar pirrandi og óviðjafnanlegar. Það er ómögulegt að skilja hreim Keira Knightley, sem gerir það að verkum að það er enn meiri hindrun við að skilja söguþráðinn. Ég ráðlegg þér eindregið að forðast "The Edge of Love", nema þú horfir á kvikmynd eingöngu til að meta frábæra búninga, fallegar leikmyndir og lýsingu.