Ef þú ert að horfa á þennan þátt í fyrsta skipti gætirðu farið að velta því fyrir þér hvort þú sért í öðrum veruleika. Litríkar og hugmyndaríkar persónur? Skemmtileg samræða? Söguþráður sem virðast hafa nokkra dýpt í sér, jafnvel skapa andrúmsloft spennu og drama á stundum? Ég meina, þetta er sambanka barnasýning ekki satt? Þetta er sami vettvangur og hefur fært krökkum svo drek eins og „Pokemon“, „Pepper Ann“, „Mighty Morphin Power Rangers“ og „VR Troopers“ (vinsamlega athugið að þrír titlanna sem nefndir eru hér að ofan eru grófur japanskur útflutningur, með leyfi frá Fox Network og Saban Entertainment). Hafðu engar áhyggjur, þú ert bara að taka sýnishorn af gæðafargjaldinu sem krökkum stóð til boða seint á níunda áratugnum og snemma á tíunda áratugnum. Nokkur dæmi um þetta tímabil væru "Transformers", "Garfield and Friends", "Captain Power" og "C.O.P.S." (teiknimynd sem EKKI má rugla saman við lifandi hasarþáttinn á Fox). Fyrir utan þessi ágætu dæmi sneri Disney einnig aftur til sambankaþátta fyrir krakka og kom með línu sem kallast "The Disney Afternoon". Fyrir utan töff sýningu sem kallast „The Gummi Bears“, veittu snemma þættir eins og „Darkwing Duck“, „Duck Tales“ og „Chip 'N Dale's Rescue Rangers“ trú á Disney teiknihópana sem voru líka að sýna klassískar kvikmyndir. eins og "Litla hafmeyjan", "Beauty and the Beast", "The Rescuers Down Under" og "The Great Mouse Detective". En umfram allt skín þessi undur "TaleSpin". Frumsýning á "Plunder and Lightning" var tveggja tíma spennuferð og hlaut Emmy-verðlaun. Mér til mikillar ánægju voru restin af þáttunum í samræmi við loforð frumsýningarinnar. Þó að ég hafi gaman af söguþræðinum og samræðunum, býst ég við að mest aðdráttarafl fyrir mig séu persónurnar. Þarna er Rebecca Cunningham, sjálfstæð kona, en samt villandi; Kit Cloudkicker, fullur af kvíða og bjartsýni fyrir unglinga; Louie, með tryggð sinni og stuðningi; Frank Wildcat, skemmtilegasti verkfræðingur síðan Scotty á upprunalegu "Star Trek"; Molly Cunningham, krúttleg og fyndin en með einhverja dýpt sem flestar barnapersónur hafa ekki, og auðvitað mitt í þessu öllu saman er Baloo sem ég myndi lýsa sem slengri útgáfu af James Bond. Þetta er vegna þess að alltaf þegar það er vandræði bjargar Baloo deginum með aðstoð sinnar sléttari en flestum, hraðskreiðari Sea Duck (Lestu: Aston Martin frá James Bond). Auðvitað verða allir frábærir þættir að hafa frábæra illmenni og TaleSpin veldur ekki vonbrigðum hér heldur. Allt frá stórmennskubrjálæði viðskiptatígsins Shere Kahn, til hins hégómlega og síbilandi flugsjóræningja Don Karnage, til bráðfyndna og vanhæfra Þembríumanna, sem eru háðir Sovétríkjunum. Fjörið er gott, tónlistin við hæfi og þættirnir eru (fyrir mér) þeir bestu sem barnaforritun hefur upp á að bjóða. Frábær skemmtun fyrir ALLA fjölskylduna!