Sko, þó okkur líkar ekki við að viðurkenna það, þá verðum við öll að bæla niður ótta okkar varðandi miklar líkur á að upplifa atburðina sem eiga sér stað í þessari mynd. Þú veist: þú sest inn í bílinn þinn og þú byrjar strax að hugsa: "Jæja, ég vona að dagurinn í dag sé ekki dagurinn sem bensíngjöfin mín festist á þægilegum ganghraða upp á 85 mph, allar fjórar hurðarlásurnar brotna í læstri stöðu, bæði mín aðal- og neyðarbremsan bilar, ekki er hægt að slökkva á kveikjurofanum og ég er með fullan bensíntank; allt samtímis." Sem betur fer, fyrir flest okkar, byrjar Thorazine okkar áður en við ákveðum að það sé slæm hugmynd að keyra bíl. Ekki svo fyrir framleiðendur hrífandi, hvíta hnúa, brún sætisins þíns (þó ekki væri nema í undirbúningi fyrir að yfirgefa herbergið) aðgerðabrún, "Runaway Car" En þeir halda áfram og keyra samt! Ég er endalaust ánægður með að ég hef komist að því (þökk sé imdb) að þessi mynd er raunveruleg og að mig hafi ekki bara dreymt hana. Þessi mynd er að minnsta kosti ein af þeim frábæru sjónarhornum sem þú munt sjá á ferð þinni til að finna El Dorado af Mjög slæmt kvikmyndahús. Ég mæli eindregið með því.