Ef þú hefur einhvern tíma séð níunda áratugs slasher, þá er ekki mikil ástæða til að sjá þennan. Frumleiki er oft ekki einn af sterkustu hliðum slasher-bíósins og það er eitthvað sem þessa mynd er verulega ábótavant. Það er í rauninni ekki mikið hægt að segja um prakkarastrik, svo ég mun hafa þetta fljótt. Myndin var ein af þeim 74 myndum sem voru á DPP Video Nasty listanum og það var eina ástæðan mín fyrir að sjá hana. Söguþráðurinn fjallar um fullt af krökkum sem dvelja eftir á heimavist um jólin. Þar sem þeir eru í niðurskurði ákveður einhver að byrja að taka þá af og þetta leiðir til einhvers leiðinlegasta leyndardóms sem sést hefur í niðurskurðarmynd. Sú staðreynd að þessi mynd var á Video Nasty listanum er furðuleg vegna þess að þrátt fyrir nokkrar dásamlegar senur, þá er þessi mynd varla að spilla eða svívirða neinn, og gífurlegri niðurskurðarhögg en þessi (til dæmis föstudaginn 13.) enduðu ekki bönnuð. En aftur á móti, það eru bannaðar myndir sem eru mun minna grátbroslegar en þessi (The Witch Who Come from the Sea, til dæmis). Allavega, niðurstaða myndarinnar er það besta við hana, eins og þó áhorfendum gæti í raun ekki verið meira sama hver árásarmaðurinn er á þessum tímapunkti; það er frekar vel gert. Þegar á heildina er litið er þetta ömurlegur og dapurlegur skurður sem jafnvel slasher aðdáendur munu gera vel í að missa af.