Þetta er eitt af nokkrum tímum sjófargarnar á sínum tíma, sem hefur aukinn sérstöðu (þó ekki í sjálfu sér einsdæmi) kvenkyns sjófugla í miðju þess. Í fyrstu gætu báðir aðalhlutverkin – Jean Peters og Louis Jourdan – virst misheppnaðir en þeir vaxa vel inn í hlutverk sín á endanum, þökk sé eflaust hæfileikaríkum leikmönnum (Herbert Marshall, Thomas Gomez og James Robertson Justice) sem styðja þá. Marshall með flauelsrödd er óeðlilega leikin sem skyldug heimspekileg gróska læknis í skipinu og Gomez er hæfilega stærri en lífið sem Blackbeard The Pirate. titlaður persóna sem Jourdan innrætir fyrstu ástarkvölunum (sem þó sparar honum ekki einstaka hýði eða sverðsár); Tilviljun, myndin var önnur framandi hópur Jourdan og Paget á einu ári, á eftir Delmer Daves' FUGL OF PARADISE. Bein afleiðing þessarar óvæntu mýkingar á persónu Anne er að hún lenti í deilum við áhöfn Blackbeard og ólíkleg fórn hennar til að bjarga lífi hinna strandaða Jourdan, Paget og Marshall. Þó að myndin sé ekki sérstaklega framúrskarandi dæmi í sinni gerð. , ötul leikstjórn Jacques Tourneur og stórkostlegt skor Franz Waxman tryggja átak yfir meðallagi sem fer áfram á hröðum hraða; Tilviljun, Tourneur hafði þegar unnið þjónustu í tegundinni með yfirburða Burt Lancaster farartækinu, THE FLAME AND THE ARROW (1950). Eins og venjulega með vintage Technicolor framleiðslu gefur kvikmyndatakan myndinni íburðarmikil sem er endurnærandi. Við the vegur, mismunandi sýningartímar eru gefnir upp fyrir þessa mynd (81 eða 87 mínútur) og til að takast á við þá var útgáfan sem ég horfði á styttri.