Ég verð að viðurkenna að mér líkaði þessi mynd og fannst hún ekki öll kvenhatari. Það gæti verið textað, þrjár leiðir til að horfa á LiV Tyler. Þrír mismunandi karlmenn verða helteknir af sömu konunni og segja sögur sínar við mjög ólíkar persónur; Einn maður (John Goodman) segir sögu sína fyrir presti (hinn mjög fyndna Richard Jenkins). Fyrir Goodmans persónu er Liv Tyler persónan hugsjónauð. dýrlingur, endurkoma heilögu eiginkonu sinnar, Theresu.Fyrir persónu Paul Riesers (sem segir sögu fyrir skreppa (fínn, vanmetinn frammistaða hinnar frábæru Reba Mcintire), er persónan Liv Tyler einfaldlega hlutur í (kinky) kynferðislegri fantasíu. Að lokum segir frekar fávita persónan Matt Dillons SÍNA hlið á sögunni fyrir slælegum leigumorðingjum, leikinn af Micheal Douglas. Allar þrjár þessar frásagnir af þráhyggju eru sagðar samtímis og allar eru þær skemmtilegar. Að lokum endar myndin á furðulega fyndnum hápunkti, sem Ég mun ekki gefa upp.