Thelma Ritter stal myndinni. Ég var nýbúin að horfa á hana aftur. Ég gat ekki annað en orðið tilfinningaríkur í lokasenunni hennar. Hún fékk ekki Óskarinn. Þess vegna ættir þú ekki að leggja of mikla trú á Óskarsverðlaunin. Richard Widmark átti aldrei betri þátt og var fullkominn leikarahópur sem 3-D, gölluð manneskja. Jean Peters var frábær sem götuvita, hörku stúlkan í sínu besta hlutverki. Og Richard Kiley hlýtur að hafa verið mjög góður; hvers vegna hefði ég annars hatað hann svona. Já, það var þungt í vöfum á ættjarðarástinni; en án hennar átt þú ekki mikla kvikmynd. Horfðu á andlit þeirra! Þrjár efstu stjörnurnar þurftu í raun ekki mikið handrit. Ég hefði viljað sjá þá gera þessa mynd án samræðna. Ef þú hefur einhvern tíma séð Ray Milland og Rita Gam í "The Thief", kannski veistu hvað ég á við. Þegar ég var krakki árið 1956 í fyrstu ferð minni til NYC lét ég Bronx frænda minn keyra okkur að rætur South Street í leit að númer 66. Það var þegar ég vissi að það var ekki hægt að treysta Hollywood. En ég fann ána. Ég gef ekki upp mikið af sögunni því ég hata hana þegar ég veit hvað gerist áður en ég sé hana fyrir mér. Ef þú hefur séð það er engin skýring nauðsynleg. Bara kannski, einhver sem er að lesa þessar athugasemdir hefur ekki séð "Pickup On South Street". Þér mun líka það; bara ekki fara að leita að 66 South Street í New York borg.