Nokkuð góð leikmynd. Góð lög, þó eins og hinn gaurinn sagði að þau séu ekki flutt af miklum krafti. Bea Arthur, sem reyndi hvað hún gat til að gera eitthvað með efnið, átti einstaka góða einleik sem Vera vinkona Mame og hjálpaði til við að flytja lagið „Bosom Buddies“ áfram. Fyrir utan það er ekkert hér sem er tímans virði. Hægur gangur, ótrúlega léleg kvikmyndataka, ekki mjög góður söngur (nema frá Robert Preston), hræðilegt handrit, slæmur leikur (nema frá Bea) og hræðileg aðalleikkona. Hver hélt að Lucille Ball væri góð sem flotta, lífselskandi Mame? Höfuðin hjá Warner Bros voru eflaust á villigötum þegar þeir ákváðu að nota ekki Angelu Lansbury, sem hafði gert það svo vel á Broadway, og í staðinn notað Ball, sem var ekki nærri því jafn fyndin þá og hún var 20 árum áður. , gat alls ekki leikið þáttinn "réttan hátt" og notaði sársaukafullt kurr sem afsökun fyrir söng. Jafnvel þótt (kannski vegna þess) að gerð myndarinnar hafi verið sársaukafull fyrir hana að gera og jafnvel þótt hún hafi fjármagnað hana, þá er hún bara ekki Mame. Auntie Mame er svo betri mynd og hljóðrás Broadway söngleiksins með Lansbury hljómar frábærlega. Að mestu leyti er ekkert hér sem er frábært, grípandi eða áhugavert. Gleymdu því, nema þú sért mikill Lucy aðdáandi sem heldur að hún gæti ekki gert neitt rangt. Vonandi áttarðu þig eftir að hafa séð þetta að hún var bara mannleg.