Ótrúlega hræðileg mynd. Ég horfði á hluta af þessu í sjónvarpinu nýlega. Kjálkinn féll þegar ég horfði á hryllilega úthugsaðan söguþráð og hlustaði á brjálaðan hroll. Ekki ein einasta lína frá meistara one-liners gæti komið nálægt því að framleiða eitthvað sem líkist hlátri. Það var svo slæmt að mig langaði til að grafa upp lík Rodney Dangerfield, lemja hann og öskra: "Hvernig gastu það?" Ég veit að margar kvikmyndir eru gerðar í flýti, í von um að fá peninga fyrir vinsældir tiltekins leikara eða þema. En vinsamlegast, Hollywood, sýndu áhorfendum smá virðingu. Það er sorglegt og ógnvekjandi að ætlast hafi verið til þess að fólk borgi fyrir að sjá slíka þreifingu. Botninn á holunni, jafnvel samkvæmt sjónvarpsstöðlum á sunnudagseftirmiðdegi.