Ég er mikill hryllingsaðdáandi, sérstaklega spænskur hryllingur. Þessi mynd hafði svo marga möguleika til að vera góð. Þetta er stórkostleg hugmynd, árvekjandi drauganunna, eins og flest það sem hefur komið upp úr huga Jaume Balangueró. Bæði sjón- og hljóðbrellur voru líka nokkuð góðar. En allt var skammarlega spillt með slæmri leikstjórn, hræðilegri leikarauppsetningu og sársaukafullu (útsetningu, útsetningu!) handriti. Leitt. Kannski Balangueró ætti að skrifa og leikstýra sjálfum sér endurgerð... Þar að auki skil ég ekki alveg hvers vegna þetta þurfti að tala á ensku af leikurum sem geta ekki talað ensku (og þegar þeir gera það gera þeir það svo slæmt að það bara gerir frammistöðu þeirra enn falsari). Ef þú horfir á spænskar samtímahrollvekjur eins og El Orfanato eða Rec, þá eru sýningarnar algjörlega í takt við þessa tegund af stílhreinum draugasögum - og það er að vera raunsær, vera trúverðug sem einhver eins og við sjálf, eins og alvöru fólk, því það er eina hvernig hryllingur nær markmiði sínu. Því miður mistókst allt í La Monja.