Frá seint á táningsaldri til 1920 var Stan Laurel einleikur í kvikmyndum. Á þessu tímabili var Laurel örugglega EKKI meðal efri stétta hæfileika og húmor hans er ekki nærri eins góður og samtímamenn eins og Lloyd eða Keaton. Hins vegar skapaði hann ágætis sess fyrir stuttar gamanmyndir í öðru lagi. Hvað gæði kvikmyndanna varðar voru þær mjög mismunandi. Sumir, eins og DR. PYCKLE OG MR. PRYDE, voru frábærir, en flestir voru í meðallagi til undir meðallagi í gæðum. FROZEN HEARTS er skrítin mynd. Eins og margar myndirnar sem hann gerði fyrir Hal Roach og Pathé dreifði á þessu tímabili voru búningarnir algjörlega fyrsta flokks og myndin leit mjög vel út. En þrátt fyrir þetta og með stuðning frá mönnum eins og James Finlayson, þá gleymdu þeir að taka með í þessari mynd, húmor. Enginn brandarinn virðist virka og myndin lítur nánast út eins og drama, ekki gamanmynd. Aðeins mjög kjánalegu millititlaspjöldin svíkja tegundarmyndina sem hún á að vera. Mitt ráð er að reyna að sjá allar Laurel og Hardy myndirnar hans og sjá svo sólómyndirnar. Auk DR. PYCKLE, reyndu að sjá THE SOILERS og DURÐ OG SAND - tvær af þolanlegari sólógallanum hans.