og ég hef séð margar kvikmyndir. Ég sá þetta í leikhúsinu árið 1989 og enn þann dag í dag man ég eftir sjúklegri löngun til að ganga út. Ef þér líkar við John Belushi skaltu virða hæfileika hans, eða jafnvel helgi kvikmyndahússins - þessi mynd hefur ekkert að bjóða þér. Það er að mestu aumkunarverður sýningarskápur fyrir rithöfundinn að ævisögu Belushi, Bob Woodward. Þegar við sjáum framvindu lífs Belushi líða á skjáinn, birtist Woodward í raun í myndinni eins og draugakarakter. Móðgandi atriðið gerist þegar Belushi er dauðvona, lítur upp af dánarbeði sínu til að sjá höfundinn standa fyrir ofan sig og hann segir veiklega „Andaðu fyrir mig, Woodward“. Það eru of margir hræðilegir hlutir til að nefna þá alla, minnst af þeim er opnunin þar sem Belushi hoppar upp úr líkamstöskunni sinni í líkhúsinu og sest upp í leigubíl sem ekið er af gaur að nafni „Engil“. Ég læt það liggja á milli hluta.