Úff. Já, þetta er nákvæmlega eins og McMartin klúðrið, eða hræðilegu handtökurnar í Wenatchee, Washington. Í myndinni heldur móðirin áfram að yfirheyra litla drenginn sinn, aftur og aftur og aftur, þar til hann loksins segir henni það sem hún augljóslega vill heyra. Dómsrannsóknarmennirnir og „meðferðaraðilarnir“ endurtaka mynstrið. Yfirheyrslan sjálf er kynferðislega hrollvekjandi, vægðarlaus endurtekin árás á sinn hátt. Kvikmyndagerðarmenn henda inn lækni sem talar um líkamlegar vísbendingar um misnotkun, kannski til að réttlæta sjónarhorn myndarinnar: að tveggja til fjögurra ára börn gera aldrei " svona hlutir“ upp. Jæja, þeir munu gera það ef allir fullorðnir sem þeir þekkja biðja þá um það. Hvernig þetta verk styður slíka vantrúaða yfirheyrslutækni gerir það að verkum að það er æfing í gremju fyrir alla sem vita hvað þarf til að ná árangri ákæru í raunveruleikanum. (Þeir bæta líka við sérstöku handtökuatviki undir lokin til að "sanna" mál sitt -- engin hliðstæða við þetta skáldaða atvik átti sér stað í raunveruleikanum. Get ekki sagt meira hér án þess að breyta þessu í spoiler, en þú munt vita það þegar þú sérð það.)Já, börn eru misnotuð, stundum af launuðum umönnunaraðilum. En að horfa á kvikmynd sem staðfestir fáránlegar, hysterískar ásakanir á hendur svo mörgum algerlega saklausu fólki, til að horfa á endurgerð réttarhöldanna sem eyðilögðu líf ótal barna sem og líf sakborninganna -- ég hélt ekki að ég myndi endast til loka. Það er bara of sorglegt og gert meira af því að skrifateymið virðist styðja móðgandi, ofsóknaræði og þráhyggju spurningatækni sem hófst - hvað getum við kallað það? Bál geðheilsunnar? Enginn sem ég þekki hefur nokkru sinni verið sakaður um barnaníð, guði sé lof, en 12 sinnum yfir-langa amma mín var sökuð um galdra og myrt fyrir það. Múgur uppfullur af því sem þeir halda að sé heilög reiði er alveg jafn hættuleg núna og fyrir þremur hundruð árum. Tilkomumikill illur eins og þessi -- "Þessar ásakanir um misnotkun Satans eru að koma upp um allt land, það hlýtur að vera eitthvað þarna!" "Segðu því dómnefndinni það!" -- eggja þær bara á. Og hverjum fannst það góð hugmynd að láta krakka undir tíu ára, sum þeirra undir fimm ára, gegna þessum hlutverkum? Það er átakanlegt að horfa á þá bera línurnar sínar; hversu miklu meira áverka var það að bregðast við þessum hlutum? Skuldbinding kvikmyndagerðarmanna til að berjast gegn barnaníðingu á greinilega ekki við um þá sjálfa. Og hvað voru foreldrar barnaleikara að HUGSA? "Melinda" (ótilgreind, að minnsta kosti í útgáfunni á A&E Network árið 2005, en ég held að það hafi verið Cassy Friel) og "Teddy" (Brian Bonsall) voru frábær. Fagmenn eða ekki, þó, þeir voru of ungir til að komast í snertingu við þetta efni, miklu minna til að fá borgað fyrir að leika það. Þrátt fyrir miskunnarlaust misnotkun á þessum raunverulegu börnum, fékk "Do You Know The Muffin Man" Emmy-tilnefningu fyrir leikstjórn - sem sýnir bara hversu vitlaus hlutirnir voru, aftur árið 1989.