Hláturinn er fáir og langt á milli í þessari leiðinlegu mynd og ég get ekki annað en velt því fyrir mér hvernig þetta rugl varð til í upphafi. Um það bil það eina góða í þessari mynd eru hæfileikar Griffin Dunne, en besta viðleitni hans féll auðveldlega í skuggann af andstyggilegri frammistöðu Madonnu. Ég gat setið yfir þessu án þess að leiðast OF, en það er sennilega það fallegasta sem ég get sagt um þennan tímasóun.