The Man with the Golden Arm (myndin) er ágætis feriltæki fyrir Frank Sinatra, en misheppnast gríðarlega sem góð aðlögun að frábærri bók. Maður heyrir alltaf um það hvernig bókum er "breytt" þegar þær eru gerðar í kvikmyndir - hlutir eru klipptir út, dældir niður, osfrv. Jæja, það er ekki einu sinni hægt að segja að þeir hafi "breytt" neinu með myndinni - þeir sögðu bara allt annað. sögu. Persónur og umgjörð eru þau sömu, en ekki tvíræð persónusköpun, dýpt karla og kvenna í pólsku Chicago í bókinni. Hvað umgjörðina varðar, þá er þetta aðeins orðið leiksvið, heill með óþarfa „stuðningshlutverki“ leikurum sem ganga allt of önnum kafnir niður klóstrófóbískar göturnar að utan. Myndin er töff, allt önnur mynd af Frankie Machine og eiturlyfjafíkn. Þegar þetta gerist missa Zosh, Frankie, Sparrow allir sálfræðilega forskot sitt. Trommuleikur Frankie, hóflegur draumur í bókinni, verður fullur ástríða hans í myndinni (líklega vegna þess að Sinatra er tónlistarmaður). Og fíkniefnafíkn er meðhöndluð sem svívirðing, misnotkun. Leikurinn er þokkalegur, sérstaklega snákakenndi Louie, sem er ógnvænlegri í myndinni en bókinni. En það er bara synd að hægt sé að boða þessa tegund kvikmynda sem klassíska samhliða bókinni sem hún er "byggð á," raunverulegri sögu Frankie Machine. Myndin sýnir bara að Hollywood getur ekki gert neitt rétt án þess að blekkja það og bæta við hamingjusömum endi. Í þessu tilviki breyttu þeir þessu bara algjörlega og gerðu mikilvæga og raunsæja sögu ódýra í Hollywood-ló. Ég er viss um að vera hlutdrægur vegna þess að ég las bókina fyrst, svo ég get í raun ekki komið fram við myndina heiðarlega með því að vita hversu góð bókin er. Ég hugsaði reyndar um að slökkva á myndinni (og ég geri það aldrei), bara svo ég ruglaði ekki kjánalegum söguþræði hennar saman við fegurð bókarinnar. En þetta er ofmetin mynd og þó hún sé ekki svo slæm ætti bókin að vera í fyrsta sæti, enda sú fyrsta. Og það hefði átt að vera eina sagan um Division Street og Frankie Machine.