Þó Bondarchuk hafi alls ekki verið ungur maður þegar honum var falið að vinna að þessu verkefni, var hann samt nýliði með aðeins eina mynd, vel heppnaða aðlögun á stuttri WWII sögu, að nafni hans. Bondarchuk hafði að sjálfsögðu þegar verið rótgróin leiklistarstjarna í áratug en hæfileikar spænskra manna skipta litlu að baki myndavélinni og sem leikstjóri var hann grátlega óviðbúinn að takast á við slíka framleiðslu. Og það sést í gegnum ruglaða myndatöku, sérstaklega áberandi í hópsenum, oft óheppilegum myndavélastöðum, frammistaða af mjög misjöfnum gæðum fyrir leikstjórann var greinilega svo gagntekin af umfangsmiklu verkefninu sem leikarar voru greinilega látnir eiga sig, óþægilegar raddsetningar sem hljóma. eins og útvarpstilkynningar. "Stríð og friður" eftir Vidor var líklega aðalástæðan sem varð til þess að Sovétstjórnin sleppti engum kostnaði við þessa framleiðslu. Útgáfa Sovétríkjanna á myndinni af Vidor vakti mikla athygli. Vissulega vildi Bondarchuk líkja eftir mesta styrk Hollywood myndarinnar og finna sína eigin Audrey. Lokaval hans, Lyudmila Savelyeva, stóreygð og dökkhærð hlutur líkist reyndar nokkuð Hepburn. Því miður var hún Kirov-ballettdansari án hvorki leikreynslu né hæfileika, svo ekki kemur á óvart að vingjarnlegasta orðið sem ég get fundið til að lýsa frammistöðu hennar er "hræðilegt". Þó að búast mætti ​​við því að sovéskir leikarar, töluðu sama tungumál og persónur Tolstojs, hefði betri skilning á þeim en útlendingar en þetta stríð og friður sannar oft að svo er ekki. Byltingarkennd umrót sópaði burt þunnu efra lagi rússneskrar menningarjarðvegs, sem heimur stríðs og friðar er vaxinn upp úr, svo góður hluti þessara stóru sovésku leikara sem taka þátt í þessari framleiðslu líta oft út eins hugmyndalausir og Bandaríkjamenn sem leika Shakespeare (ég veit Það þýðir auðvitað ekki að bandarískir leikarar geti ómögulega leikið Shakespeare á trúverðugan hátt, en þú veist hvað ég á við ef þú varðst vitni að bandarískum meðlimum leikarahópsins í aðlögun Branaghs). Af þessum þremur aðalpersónum er aðeins Pierre eftir Bondarchuk lofsverður, en jafnvel hann var of gamall fyrir hlutverkið og finnst hann ekki eiga heima í byrjun.