Í grein New York Times í mars 1947 var lýst Crossfire sem einni af fyrstu Hollywood-kvikmyndum fjórða áratugarins til að „mæta spurningum um kynþátta- og trúarlega fordóma af hreinskilnari hugrekki en áhorfendur hafa verið vanir að búast við“. Á meðan RKO var að framleiða Crossfire var Twentieth Century-Fox að gera Gentleman's Agreement, aðra sögu um gyðingahatur. RKO keppti um að slá hina miklu „ballyhooed“ Fox mynd í kvikmyndahús og gaf út Crossfire nokkrum mánuðum fyrir Gentleman's Agreement. Í júlí 1947 sýndi RKO Crossfire fyrir fulltrúa ýmissa trúarhópa í Los Angeles. Auk þess voru gerðar nokkrar kannanir, sem ætlaðar voru til að meta fordóma áhorfenda, fyrir og eftir sýningar á myndinni. Crossfire hlaut bæði lof og gagnrýni fyrir lýsingu sína á gyðingahatri í Ameríku og var efni í mörgum ritstjórnargreinum. Crossfire hlaut Óskarstilnefningu sem besta myndin en tapaði fyrir Gentleman's Agreement. Hún var einnig tilnefnd sem besti leikari í aukahlutverki (Robert Ryan), besta leikkona í aukahlutverki (Gloria Grahame), besti leikstjóri og besta handrit (aðlögun). Í september 1947 var Crossfire valin besta félagslega kvikmyndin í Cannes. Í desember 1947 veitti Ebony tímaritið, afrísk-amerískt rit, myndinni árleg verðlaun fyrir að „bæta skilning á kynþáttum“. Elskaði þessa mynd. Ef þú færð tækifæri til að horfa á það, sjáðu það.