Þessi töfrandi am dram aðlögun skríður andlaus í gegnum söguþráðinn í dásamlegri bók Dickens og kemur í stað tilfinningalegra áhrifa með flýtilegum umbreytingum og hvaða ytri staðsetningu sem er með teikningum. Það er auðvitað ekki leikurunum og framleiðsluteyminu að kenna að fjárhagsáætlunin er svo lág, auðvitað, en þú verður að efast um tilganginn með því að gera þetta fyrst þegar það er hvorki tími né peningar til að gera það réttlæti. Scrooge eftir Michael Hordern er allt of blíður í upphafi, sem gerir það að verkum að umbreytingar hans skortir kraft, og það hjálpar ekki við af skorti á viðbrögðum frá honum þegar hann fylgist með sýnunum. Hinir leikararnir eru allt frá því að vera ásættanlegir (Clive Merrison, Paul Copley), yfir í óskuldbindingar (Bernard Lee) til þess að virðast eins og þeir séu við það að gleyma línum sínum (John Le Mesurier). Það fær ekki einu sinni stig fyrir viðleitni, satt best að segja.