Mér finnst alltaf skrítið og sektarkennd að segja það (vegna þess að ég er frekar vel menntaður ekki unglingur), en ég er eiginlega hrifinn af Olsen tvíburunum og ber virðingu fyrir kvikmyndunum sem þeir gera, jafnvel þó ég hafi aldrei verið þeirra. markhópur. "When in Rome" var hefðbundin Mary-Kate og Ashley kvikmynd, fullkomin með utanlandsferðalög, kommur, mótorhjól, fullorðinsrómantík sem "B" söguþráð, tísku stefnumörkun, og jafnvel gagg spóla yfir eintökin. Ég naut mín. "When in Rome" og hinar Olsen tvíburamyndirnar þykjast aldrei vera neitt sem þær eru ekki; oftast eru þeir bara frumsýndir á myndbandi og þeir segjast aldrei vera næsti "Citizen Kane" eða jafnvel "An Affair to Remember." Málið mitt er að fólk sem horfir á þessa mynd og býst við að hún verði eitthvað annað en önnur Olsen tvíburamynd verður fyrir vonbrigðum. Sem sagt, þeir sem ERU aðdáendur Olsen tvíburanna munu njóta sín í botn. Fyrir okkur sem höfum horft á þá síðan í fyrstu þáttunum af "Full House," það er virkilega frábært að sjá þá vaxa í þroskaðri hlutverkum. Þessi mynd veitir mikilvægar sögulegar og landfræðilegar upplýsingar, rétt eins og margar aðrar kvikmyndir þeirra (munið þið eftir Downing Street 10 frá "Winning London" og heimsókninni á Louvre frá "Passport to Paris"?) auk þess að veita góða, hreina skemmtun sem getur njóti allrar fjölskyldunnar. Svo lengi sem mér líður enn eins og ég sé á sápukassanum mínum, og svo lengi sem ég get gert það viðeigandi fyrir myndina, leyfi ég mér að taka smá stund til að skora á þá sem hafna Olsen-tvíburunum: til að vera aðdáandi Olsen tvíburanna þarftu ekki að vera einhver „dalstelpa“ frá Kaliforníu fyrir unglinga. Reyndar er það ekki markhópurinn. Ef svo væri væri MK&A tískulínan af fötum og fylgihlutum keyrð í gegnum Gap eða einhverja slíka verslun, ekki Wal-Mart. „When in Rome,“ þó að það sé með „hátísku“ og hnatthlaup og tvær stúlkur úr dal í Cali, snýst það í rauninni ekki um það... það snýst meira um að hvetja ungar stúlkur sem hafa frumkvæði til að láta það taka þær stöðum. Ef það þýðir að setja myndina upp í einhverri glæsilegri erlendri borg með sætum strákum á mótorhjólum, þá er það svo. Það er kallað markaðssetning - þú tekur hugmynd og selur hana með því að gera hana aðlaðandi. Þeir eru að minnsta kosti að senda góð skilaboð, jafnvel þótt aðferðirnar virki svolítið yfirborðskenndar. Í grundvallaratriðum skaltu ekki banka á myndina fyrr en þú hefur séð hana, og svo ekki slá hana fyrr en þú hefur reynt að skilja hvað Olsen-tvíburarnir gera: þeir hvetja ungar stúlkur til að vera skapandi, leiðandi og drífandi ungar konur. Þessi mynd gerir það, held ég, alveg eins og hinar þeirra. Krakkar - njótið. Foreldrar - gerðu slíkt hið sama. Ef þér líkar við Olsen tvíburana muntu ekki verða fyrir vonbrigðum.