Einfalt, þroskandi og gefur tilfinningaríkt högg. Ég fer reglulega í gegnum leiðinlegar stuttmyndir og það er alltaf gaman að rekast á eitthvað sem hefur einfaldan og upplýstan boðskap, án tilgerðar eða sjálfslátrar leikstjórnar. Strákur í skólanum þarf að mæta í kennslustund þegar vinur hans spilar töffari og er gefið það mikilvægasta. lexíu lífs síns, aðeins til að komast að því að þegar það eru ekki nógu mörg eintök til að fara í kringum hann þarf hann að deila með skólabullunni. Ólíkt flestum stuttmyndum með börnum eða leikurum halda þessir krakkar sig og það er trúverðugt. Hljóðrásin bætir vel við tilfinningar verksins og punchline myndarinnar virkar vel.