Þetta er ein af þessum kvikmyndum þar sem þú verður að setja nokkra af augljósum göllum hennar til hliðar (afleiðing af dagsetningu og staðsetningu framleiðslu hennar) og leggja áherslu á það jákvæða. Að mörgu leyti er þetta sannarlega frábær mynd. Fyrirgefðu skopstælinguna í einni línu samantektinni, en alvarlegasti gallinn fyrir enskumælandi eins og mig voru hræðilegir textar. Prentið sem ég sá var með sovéskum "Film Export" texta frá 1982, sem notaði stöðugt öfuga málfræði, væntanlega til að gefa tilfinningu fyrir tali 13. aldar. Raunveruleg áhrif þessarar vitleysu eru að gera það erfiðara að fylgjast með textunum sem þýðir að þú eyðir minni tíma í að skoða myndirnar. Í ljósi þess að kvikmyndamyndin er mikill styrkur þessarar myndar, þá er þetta raunverulegt mál. Aðrir IMDB-nikkar hafa skrifað mikið um stalíníska áróðursþætti þessarar myndar (bara ef áhorfandinn tekur ekki eftir þeim sjálfur). Þeir hafa líka skrifað nóg um bardagann á ísvettvangi, sem er frábært að mínu mati. Ástaráhuginn skortir nánast algjörlega lúmsku og samt undarlega..... skortir næstum algjörlega sjarma líka. En það er gott að hrolla öðru hvoru. Ég þekkti Prokofiev tónlistina í þessari mynd löngu áður en ég sá myndina. Myndirnar og tónlistin bæta hvort annað frábærlega upp. Og það eru myndirnar sem munu festast í huganum í langan tíma. Bergman lærði greinilega mikið af þessum myndum - myndmálið á miðaldaverkum hans (t.d. Sjöunda innsiglið, Meyjarvorið) sem byggir á og styrkir hugmyndir Eisensteins. Þessi mynd var gerð árið 1938 í Sovétríkjunum. Í því samhengi er þetta meistaraverk, þótt gallað sé. Fyrir nútímaáhorfandann legg ég til að þú fylgist með straumnum og njótir margvíslegra góðgætisins á sýningunni.