Mjög áhugavert að finna annan gagnrýnanda sem hafði nákvæmlega sömu viðbrögð við þessari mynd og ég: Hún var miklu betri þegar ég var 10 eða 11 ára. Að sjá hana meira en 30 árum seinna er hún samt allt í lagi, en hún hélt aðeins áhuga minn. Það sem virtist gríðarlega fyndið þá var aðeins smá skemmtilegt. Einnig fannst mér hlutir sem komu mér á óvart sem 10 ára bara kjánalegir. Til dæmis, í einni senu er Trinity að ganga með og skýtur byssunni sinni á eftir sér og drepur tvo menn án þess að líta. Reyndar nennir hann ekki einu sinni að skoða og sjá hvort þau séu dauð, því hann veit að hann hitti í mark. Um, já, ekki satt. Auk þess hljómar mikið af samræðunum nokkuð viðarkennd. Því miður, en 35 árum síðar hefur hún í rauninni ekki elst svo vel. Þó það sé langt síðan ég hef séð þá líka, þá væri líklega betri Terrence Hill mynd en þessi My Name Is Nobody.