Eftir að hafa fengið fleiri en nokkra félaga mælum við með að ég kíki á Rise of the Footsoldier, ég komst að lokum að því í gærkvöldi. Án efa er sagan sem Colton Leach hefur að segja (og gerði það í sjálfsævisögu sinni) sannfærandi saga um uppgöngu eins manns frá Terrace boot boy til tengds undirheima illmenni. Þessi mynd fór því miður í gæðaflokki vegna miskasta, skelfilegra hreima og ömurlegra leikara. Ricci Harnett í aðalhlutverki Leach gerir þokkalegt starf við að koma á framfæri breytingunum frá þrjótum yfir í alvarlegan glæpamann en hreimurinn hans er út um allt. Þar sem rödd hans gefur sögunum frásögn er það eitthvað sem eftir tíu mínútur var að gera mig vitlausan. Terry Stone sem Tony Tucker útvegaði óviljandi gamanmynd með illa passandi hárkollu (eða verstu Barnett-farandi) samræðu sem var svo út í hött að hún jaðraði við ungmenni og ofurkappi í línusendingum sem minnkaði Tucker í skopstælingu. þessi mynd var sú að atburðir sem leiddu til skotárásarinnar í Rettenden, Essex og uppvaxtarár Leach vekja ósvikinn áhuga fyrir glæpaaðdáendur og aðdáendur fótboltabrjálæðis, svo að láta skemma þessa sögu vegna skorts á trúverðugum hreim og leiklist fór frá mér fannst tækifæri hafa verið sleppt. Roland Manookian og Frank Harper veita myndirnar eina heimild um áreiðanleika. Það jákvæða var að sumar myndirnar sem voru í gangi og smíði flæddu vel og héldu athyglinni. Ofbeldið var vel undirbúið og fyrir utan það að treysta of mikið á rautt sýróp fyrir blóðslettur var það í heild raunhæft. Ef þú hafðir gaman af myndinni þá er það þess virði að skoða Essex Boys sem segir svipaða sögu frá skálduðu sjónarhorni og einnig með Billy Murray.