New Orleans er engu líkt því hvernig það er lýst í þessari ógöngu kvikmyndar. Tilraun Quaid til að tala með cajunaccent (við the vegur, varla nokkur talar þannig í NewOrleans) er hræðileg. Söguþráður = grunnur og huglaus. Þessi mynd vísar til sjálfrar sín sem leyndardóms, en leyndardómur felur í sér hægfara ferli þar sem áhorfanda er gefið vísbendingar og flækjur í gegnum kvikmyndina. Það er ekkert af því hér. „BigEasy“ reynir að komast af með sléttar staðalmyndir frá New Orleans. Ekki láta blekkjast - hinn raunverulegi Big Easy er ekkert í líkingu við bæinn sem Quaid & Barkin þvælast í gegnum.