Ég horfði á þetta af forvitni. Ég hafði gaman af Stargate SG1 og ég hef horft á marga af öðrum sjónvarpsþáttum og kvikmyndum sem aðalpersónurnar hafa unnið að. Væntingar mínar voru ekki miklar, svo það kom mér á óvart að verða fyrir svo hrikalegum vonbrigðum. Leikurinn í gegn er skelfilegur og handritið er verra. Engar rannsóknir á slæmum vísindum sem eru sprautuð út í gegnum myndina, eða á bardagalistir (sem nokkrir leikarar stunda alla myndina, þrátt fyrir að hafa greinilega enga bardagaíþróttaþjálfun (knúin snúningur gerir ekki stríðsmann)) þjálfun gerir það sem þegar er ósennilegt söguþráðurinn enn síður trúverðugur. Sama vopn (ber af Michael Shanks), þegar það er skotið í hlið fjalls, veldur miklum skaða, en þegar það er skotið innandyra á vegginn úr tágnum, skapar það lítil flugeldaáhrif án þess að skemma tágarbygginguna - allt í lagi, ég geri ráð fyrir að Michael Shanks aðdáendur verða kærðir fyrir að sjá það í Stargate SG1, þar sem starfsmannavopn skapar annað hvort yfirborðsbruna á aðalpersónu eða sprengir gat á hluta kastalamúrsins eins og krafist er), en samt... Slæmt CGI snákur ' guð' étur einn af þeim trúuðu á þann hátt sem hundur myndi borða - snákar haga sér bara ekki svona. Grunnforsenda stríðsdýrkunar frá Amazon á fjarlægri plánetu er í besta falli kjánaleg. Hjónaættarsamfélög hafa alltaf byggst á skorti á skilningi á því að karlar séu nauðsynlegar í því ferli að fjölga tegundinni - til dæmis Pictana, sem áttuðu sig ekki á hlutverki karla í kynferðislegri æxlun fyrr en á níundu öld - á þeim tíma , valdahlutföllin færðust frá konum til karla. Þeir bera tæknileg vopn og sýna fram á nokkra þekkingu á vísindum - sérstaklega læknisfræði, þannig að hugmyndin um að hjónasamfélag gæti verið til með þetta stig vísindalegrar þekkingar byggist eingöngu á blautum draumi upprunalega höfundarins. Auðvitað sýna þær fáu tilvísanir í stjörnufræði sem gerðar eru í þessari mynd að höfundurinn vissi ekkert um það heldur (fyrir utan nokkur lykilorð sem hann hlýtur að hafa heyrt í öðrum kvikmyndum). Samt hefði verið hægt að gera það betur - eins og "Hún" árið 1965 til dæmis, sem sýndi hjónabandssamfélaginu með ákveðinni lotningu, miklu trúverðugri, og jafnvel eftir 45 ár virðist það ferskara en þessi brjálæðislega heimskuæfing. Það virðist vera of einföldun að ganga um nokkrar konur í „brynju“, tuða ákaft og spýta út úr sér línunum eins og krakki í leit að slagsmálum á næturklúbbi („Komdu þá! Ég geri það!“). margbreytileika matriarchal menningu. Menningartilvísanir eru svo einfaldar - 'allt heill snákamóðirin' dregur þetta allt saman. Jafnvel minnsti þorp sýnir meiri menningarlegan breytileika. Það er ekkert gáfulegt, umhugsunarvert, áhugavert, sjónrænt spennandi eða fjarska skemmtilegt við þessa mynd. Hljóðrásin er af svipuðum gæðum. Ég get aðeins gengið út frá því að þeir fáu, of góðgerðarlegu jákvæðu dóma sem þessi mynd hefur fengið séu frá bliknum Michael Shanks aðdáendum sem munu gefa þumalfingur upp fyrir allt sem hann tekur þátt í. Ekki láta blekkjast. Lág fjárveiting er ekki ástæða fyrir því að kvikmynd mistekst - ódýrar B-myndir geta verið ljómandi góðar. Þetta er ekki ein af þeim og það er engin ástæða til að koma þessari mynd fyrir sjálfan þig.