Ekki síðan Caligula hefur mér dottið í hug að slökkva á myndinni þegar ég var hálfnuð....en þá með þessa var ég bara 15 mínútur í þegar ég íhugaði hana. Því miður komst ég alla leið. Gakktu úr skugga um að þú gerir það ekki. Það er ekki það að Cradle of Fear sé átakanlegt eða blóðugt eða skelfilegt eða ógnvekjandi eða kynferðislegt. Það er að það er ekki eitthvað af þessum hlutum, samt vill það svo ólmur vera allt. Þess í stað er þetta leiðinlegt, þröngsýnt, venjulegt, fyrirsjáanlegt og óvenju illa útfært (tekið á myndbandi, tæknibrellur í menntaskóla, engin tilfinning fyrir einu sinni einföldum sjónrænum frásögnum, svargluggi heyrist varla...ekki að það sé þess virði að heyra hana). Þessi mynd er sönnun fyrir þeim rökum að jafnvel dreifingaraðilar beint á myndband þurfi að draga línu í sandinn einhvers staðar.