Förum beint að efninu: þetta er Kvikmyndin sem ég myndi taka með mér á eyðieyju (með dvd spilara). Það er bara fullkomið. Ef ástæðan fyrir þér að sjá kvikmynd er sú að þú elskar leikarana, þér finnst gaman að sjá þá frjálsa til að taka þátt í rýminu og tilfinningunum, þá er þessi mynd fyrir þig. Sjáðu atriðið þegar Myrtle (Rowlands) kemur drukkin á sviðið og Maurice(Cassavetes) þarf að impra því hún fylgir ekki handritinu lengur. Ef þú ert næmur fyrir hreyfingum myndavélarinnar verðurðu heillaður af því hvernig myndavélin hreyfist á sviðinu, hinu sérstaka flæði sem gefur þér tilfinninguna að myndavélin fylgir leikurunum eins og hún sé leidd af leikrænni meginreglunni um „einkarými "... æðislegur. Og sagan er bara snilldar blanda af sögu og raunsæjum leiklist. Cassavetes er aftur að rífast við Hollywood og pólitík stórveldanna, en að þessu sinni gerir hann það í gegnum Broadway, sem gerir eina mest spennandi kvikmynd um leikhús. Jæja, þessi mynd er sæla.