Forsendan er mögnuð og hluti leikaranna, einkum Sally Kellerman og Anthony Rapp, er heillandi... en þessi mynd er nánast óáhorfanleg. Tónlistin hljómar eins og hún komi frá einhvers konar kóngalausu netsíðunni og textarnir eins og þeir séu skrifaðir með rímnaorðabók opna í kjöltunni. Söngurinn er að mestu í óefni. Ég held að þeir hafi ef til vill tekið upp með syngjandi accapella og sett tónlistina undir það... Samræðan er virkilega heimskuleg og þröngsýn. Myndin virkar best þegar hún er í raun og veru að tala um fasteignina en því miður villist hún of oft út í heimskuleg farsík undirspil. Ég fann sjálfan mig að kíkja á úrið mitt eftir fyrstu tuttugu mínúturnar og eftir 40 velti ég því fyrir mér „hvenær ætlar það að enda.“