mjög fáar skákmyndir hafa verið gerðar á síðustu tveimur árum, en þessi er meira en bara skákmynd, hún er saga um þörfina fyrir að vera elskaður og nauðsyn þess að vinna hana, John Toturro leikur sálrænan mann, ekkert skiptir máli honum samþykkja 64 ferninga og 32 stykki, leikurinn staðfestir hann sem manneskju, þegar hann tapar leik tapar hann því eina sem er skynsamlegt fyrir hann og John Torturro tjáir þetta á fallegan hátt, jafnvel ást konu var ekki nóg til að bjarga honum frá dapurlegri tilveru sinni. Það fær þig til að velta því fyrir þér hvort aðrir Luzon þarna úti sem eru með þráhyggju um leikinn, ég er viss um að þeir eru það, ef þú ert skákáhugamaður mun ekki meiða að horfa á hann. Þetta er gáfulegt verk af verkinu sem er rétt útsett og vel útfært, það nær markmiðum sínum, því miður efast ég um að það verði framhald.