Vissulega er NOMAD með bestu hestaferðir, sverðaleik og ljúffenga landslagskvikmyndatöku sem þú munt líklega sjá, en þetta er ekki það sem gerir kvikmynd góða. Það hjálpar en sagan verður að skína í gegn ofan á þessa hluti. Og það er þar sem Nomad reikar. Sagan er stælt, sem gefur tilfinningu að henni hafi verið hent saman einfaldlega til að gera "flotta" kvikmynd sem "lítur" vel út. Svo ekki sé minnst á að margar af aðalpersónunum eru ekki frá svæðinu þar sem þessi saga gerist (og það er bersýnilega augljóst með nöfnum eins og Lee og Hernandez). Ef kvikmyndagerðarmenn vilja troða okkur inn í menningu eins og Jugars og Kazaks, þá er betra að þeir noti leikara/leikkonur sem líta út fyrir að vera partur. Stríðandi ættbálkar, spádómur, bróðurást og virðing, ástaráhugi sem skilur að "hetjurnar" okkar. , eru allir snertir en með svo litlum áhrifum og skjátíma að flestir áhorfendur munu strjúka þeim til hliðar í þágu næstu bardaga, næstu hasarhestasenu eða stórkostlegrar fegurðar landslagsins. Þess má geta að það voru nokkrar verulegar breytingar gerðar á Nomad við tökur hennar, nánar tiltekið leikstjórann og kvikmyndatökumanninn. Í stað Ivan Passer (leikstjóra) kom Sergei Bodrov og Ueli Steiger (kvikmyndatökumaður) kom Dan Laustsen. Að einu leyti virðist Laustsen hafa betra auga þar sem sýn hans á löndin náði lokahögginu sem við sjáum hér. Örugglega gott mál. Hins vegar var það kannski ekki skynsamlegasti kosturinn að skipta yfir í Bodrov sem leikstjóra. Miðað við það sem ég er að sjá hér er áherslan á bardagana en ekki fólkið, sem mér finnst koma frá augum Bodrov en ekki Passer. Sannkölluð dónaskapur. Skammarlegasti þátturinn er að þetta hefði getað verið virkilega frábær mynd, bæði með fókus á persónu og hasar. Því miður ákváðu hærra fólkið greinilega að hasar væri það sem þurfti og tóku ódýru (vitsmunalega séð) leiðina út. Jafnvel þó ég geti ekki gefið þessari mynd jákvæða einkunn er hún þess virði að horfa á hana einfaldlega vegna ótrúlegrar kvikmyndagerðar. En það er allt og sumt.