Þetta er mjög bragðdaufa og óvirk uppsetning á einu af líflegasta leikriti Shakespeares. Ég get aðeins giskað á að ætlunin hafi verið að gera leikritið eins aðgengilegt og skiljanlegt og hægt er fyrir áhorfendur sem ekki hafa áður kynnst Shakespeare. Með því að gera þetta - með því að gera hverja línu skýra og hvern tilgang augljósan - hafa þeir tæmt leik lífsins og breytt því í flata skopmynd. Einhvern veginn er það í raun leiðinlegt - mjög erfitt afrek miðað við svo dásamlegt efni. Leikurinn er í besta falli gleyminn - Sam Waterston sem Benedick og Douglas Watson sem Don Pedro. Öðrum gengur hins vegar ekki eins vel. April Shawnham's Hero er púttlegur, andlaus lofthaus sem vekur oft hroll. Don John eftir Jerry Mayer er ómerkileg teiknimyndapersóna á vettvangi Snidely Whiplash (þó Snidley hafi verið miklu skemmtilegri).F. Murray Abraham (þú veist, gaurinn sem drap Mozart?) er ekki í þessari útgáfu, nema hann hafi verið í dulargervi og fengið nafn sitt fjarlægt af heimildunum. Í ljósi þess að framleiðandinn, Joseph Papp, er í grundvallaratriðum leikhúsguð, þá er þessi framleiðsla ekki bara vonbrigðum heldur líka höfuðklóra. Ekki nenna þessu. Horfðu í staðinn á Much Ado eftir Branagh - útgáfan hans er yfirfull af lífskrafti og húmor, svo ekki sé talað um frábæra frammistöðu.