Aldrei hef ég sest niður í sex klukkustundir samfleytt til að horfa á smáseríu, en Changi breytti því. Ég ætla ekki að ljúga, ég veit að sumar Ástralíumyndir geta verið aumkunarverðar og leiðinlegar (reyndar líkar mér mjög vel við Ástralíumyndir sjálfur en kannski er ég hlutdrægur) en Changi er á allt annarri braut. Þótt það sé ekki sögulega nákvæmt, eins og við erum sífellt minnt á, sameinar sýningin frábæran leik, frábært handrit og húmor til að veita okkur skemmtilega og tilfinningaríka skynjun á lífinu í fangabúðum í seinni heimsstyrjöldinni. Hafðu í huga að sýningin var á ekki að vera heimildarmynd svo ekki láta neinar staðreyndavillur valda þér vonbrigðum. Þessi sería afhjúpar svo skapandi skrif eftir John Doyle (aka Roy Slaven) sem er þekktari fyrir gamanmynd sína en nokkuð annað, og frábær leikstjóri og leikarar koma þessari sköpunargáfu fullkomlega fram. Ef þú vilt sjá hversu mikil vinna fór í þessa seríu, farðu á opinberu vefsíðuna, hún er mjög áhugaverð og þú munt læra mikið um sannar frásagnir af changi. Ef þú hefur ekki séð Changi ennþá, vertu viss um að þú sért ekki að gera neitt í heilan dag því þú munt vilja horfa á seríuna í heild sinni.