Leyfðu mér fyrst að fullyrða að ég trúi ekki á guð (ef þú vilt nota orðið trúleysingi, fínt, en mér líkar ekki við það orð þar sem það lýsir því sem ég er ekki, ekki hvað ég er) en ég hataði þetta " heimildarmynd." Framleiðslugildin voru bölvuð nánast engin, forsendan afar skjálfandi og allt virtist vera æfing í óöryggi Brian Flemmings. Framleiðslugildin voru hræðileg og Brian Flemming er greinilega áhugamaður í besta falli. Frásögnin hljómaði eins og hann hefði bara sagt frá myndinni allt í einu skoti og hann æfði sig ekki neitt. Það voru allt of mörg umms og pásur þegar hann hefði átt að vera að tala í myndinni. fjör var líka frekar bölvað. Hugmyndin um að Jesús sé goðsagnakennd persóna er ekki tekin alvarlega af sagnfræðingum og biblíufræðingum. Eins og ég sagði áður, þá trúi ég ekki á Guð og ég held að hvort Jesús hafi verið raunverulegur maður eða ekki segir ekkert um tilvist Guðs. Mín persónulega skoðun, Jesús var sennilega alvöru maður en hann lifði á tímum þar sem það voru margir massías (flettu upp apollonius of tiana) og að sögur af lífi hans og prédikun voru blásnar út úr hlutfalli eftir því sem þú komst lengra frá dauða hans. Samkvæmt Wikipedia greininni um sögusögu Jesú (og það er góð tilvitnun í þetta svo það er sorp) "nánast allir fræðimenn á sviði biblíufræða og sagnfræði eru sammála um að Jesús hafi verið gyðingakennari frá Galíleu sem var talinn græðari, var skírður af Jóhannesi skírara, var sakaður um uppreisn gegn Rómaveldi og að skipun rómverska landstjórans Pontíusar Pílatusar var dæmdur til dauða með krossfestingu.[1]" Ég var eftir að velta fyrir mér í lok heimildarmyndarinnar hvort þetta væri meira um óöryggi forstjórans en nokkuð annað. Ég var eftir að velta því fyrir mér hvort hann væri að reyna að sannfæra sjálfan sig meira en nokkurn annan. Áberandi dæmið um þetta er lokaviðtalið sem hann var í við trúarskólastjórann. Hann er ekki einu sinni hógvær við það. Það hvernig hann sprengir kennarann ​​er ósanngjarnt og þó að ég sé að hluta til sammála leikstjóranum, að það sé slæmt að kenna krökkum um helvítis eld, þá var það bara óþægilegt að horfa á hvernig Flemming kom fram við skólastjórann. Flemming átti möguleika á að koma góðri umræðu af stað ef hann væri áþreifanlegri í viðtalinu. Þess í stað kemur hann út fyrir að vera árásargjarn með "er ekki slæmt að kenna krökkum þetta". Gaurinn stytti viðtalið og ég meina, við hverju bjóst hann, að skólastjórinn segði "ó já, ég sé það, ég hef séð ljósið, þetta verður nú veraldlegur skóli?" Svo virðist sem Flemming sé að hefna sín fyrir það sem honum finnst vera rangt gert við hann í æsku. Þetta snýst ekki um heimildarmyndina, þetta snýst um óöryggi Flemmings og hefur ekkert með meint efni heimildarmyndarinnar að gera. Flemming sýnir hvað hann er í raun og veru að gera hér og það er algjört fall þessarar svokölluðu heimildarmyndar.