Hvað á að segja um kvikmynd eins og Rock Star? Mikið reyndar! Þetta er tegund kvikmynda sem er næstum sérsniðin fyrir gagnrýnendur að skella á. Þetta er líka mynd sem ég, sem STÓR Hard Rock aðdáandi, naut-ekki elskaði í raun og veru á meðan ég var mjög meðvitaður um marga galla hennar og að myndin, á meðan ágætis viðleitni að sumu leyti missti af tækifærinu sem hún hafði til að flýja í stórleik og verða klassísk rokkmynd. Jæja....ég elskaði þessa mynd - og myndi sjá hana aftur og aftur - en ég veit að hún er eingöngu byggð á mínum eigin persónulega smekk - Rock Star er mynd sem mun höfða til allra sem hafa upplifað þætti úr rokkinu eða harða rokk lífsstíl og vill fara leiðina til nostalgíu. Þetta var frábær tími fyrir málmhausa. Og það er gaman að hafa kvikmynd sem fangar þennan tíma á áhrifaríkan hátt (sem margir aðrir en rokkaðdáendur hafa löngu gleymt.) eins og ég held að Rock Star hafi gert. Það er einn af styrkleikum myndarinnar, tónleikaupptökurnar. Þér mun líða eins og þú sért þarna með þeim og hvernig gæti einhver harðrokksaðdáandi ekki elskað það? Að því er varðar andrúmsloftið fær Rock Star 10 af 10. Það fær líka 10 af 10 fyrir hreina skemmtun. Ef þú vilt að kvikmynd láti bara fara og flæði frjálst inn í frábærar minningar um liðna tíð, þá er þetta myndin fyrir þig. Það er líka ástæðan fyrir því að ég elskaði þessa mynd svo. En hún er ekki frábær mynd. Ég skil það og væri það hlutverk mitt að gagnrýna kvikmyndir af fagmennsku, þá þyrfti ég líklega að vera svolítið harður í þessu. Vandamálið með Rock Star er persónuþróunin. Það sem er rangt við persónuþróunina er þetta, það er engin. Enginn. Kvikmyndin hefur ákveðnar senur-fáar og langt á milli en þær ERU til staðar-sem snerta mikilleika: VIÐVÖRUN STUTTAÐAR SENNU SPOILERS: 3 dæmi- 1)þegar Izzy þreytir frumraun sína á sviði (þar á meðal haustið sem hann tekur)2)Fyrsta " after show" partý með Emily(Anniston og Izzy.)3)Til baka smá-Í upphafi þegar upprunalega aðalsöngvarinn er lauslega rekinn (rekinn) - allur "business as usual" tónninn setur sviðið fyrir það sem koma skal. Það er spilað á mjög áhrifaríkan hátt. En vandamálið er að það kemur aldrei neitt. Það er lítil sem engin persónaþróun neins í þessari mynd, persónur fólks eru aðeins snertar, en aldrei fullkomlega kannaðar. Ég held að það sé ekki leikarunum/leikkonunum að kenna, sérstaklega Anniston sem reynir mikið, þeim er bara ekki gefið mikið að vinna með. Það er bara það að handritið var veikt og vantaði getu til að fara út fyrir "formúlu" tilfinninguna í sanna kvikmyndadýpt. Rokkstjarnan var stundum svo sykurhúðuð (þar á meðal undir lokin) að það var næstum fáránlegt. Og þó, þessar senur sem ég nefndi voru framúrskarandi og mjög trúverðugar, því miður var margt annað í myndinni það ekki. Annar gagnrýnandi minntist á skort á uppbyggingu undir lokin og ég er sammála en það vantaði í raun uppbyggingu um NEITT. AF HVERJU fer Izzy í lokin? Af því að hann saknar kærustunnar sinnar og hljómsveitin leyfir honum ekki að semja lög? Það reynir á mörk trúverðugleika. Og satt að segja var endirinn bara lélegur. Það var ekkert vit í því og hafði alls engan raunveruleika í því. Að horfa á þetta, þetta er næstum eins og að horfa á kvikmynd þar sem framleiðendur hennar sögðu: Allt í lagi, þetta gerist hér og svo gerist þetta og svo þetta etc etc etc etc. Í lokin er þetta ekki lengur kvikmynd um strák sem draumur varð að veruleika, þetta er bara enn ein þykkt mótuð ástarsaga. Og þú veltir því fyrir þér hvers vegna svo mikið af smáatriðum er sleppt....Ég vona að ég sé ekki of harður við Rock Star því ég elskaði það sannarlega - en ekki af réttum ástæðum. Ég hefði viljað elska þetta sem frábæra mynd um há- og lægðir rokkfrægðar. Þess í stað elskaði ég hann fyrir 80's tímabilstilfinninguna, fötin, hárið, ljósin, lífið.... Þó að margir aðrir hafi elskað það, grunar mig að flestir séu þeir sem lifðu lífi rokkaðdáanda, eins og ég gerði eða sumir sem spila. Ég hefði viljað sjá myndina fara yfir og vera bara virt fyrir að vera góð og vel sögð mynd í stað klisju. Ég held að eitt af vandamálunum hafi verið lengdin. Sjálfur hata ég langar myndir en þetta var ein sem hefði í raun átt að vera lengri, ef mynd er virkilega vel gerð finnst lengdin ekki einu sinni - það er bara of mikið í sögunni til að hún sé eins stutt og hún var -það er ein ástæðan fyrir því að það virðist ekki vera mikil þróun hvorki sögunnar né manneskjunnar sem sýndar eru í myndinni. Svo til að vinda ofan af - þetta er mynd sem þú getur mjög vel farið inn í - en ekki frábær mynd. Sjáðu það til gamans. Sjáðu það til skemmtunar. Sjáðu það til að fara aftur til þess frábæra, frábæra tíma í tíma þar sem metal var ekki bara hluti af lífinu, það VAR lífið - og fyrir þá sem eru ekki rokkaðdáendur - sjáðu það til að fá smá innsýn í líf sem þýddi og þýðir enn svo mikið fyrir svo mörg okkar.