Ef ég leita nógu vel þá má finna galla í þessari mynd, fyrst og fremst við handritið. Mér fannst persóna Wolf ekki alveg sannfærandi. Hins vegar voru þetta einu „kvartanir“ mínar. Því þegar þessi mynd byrjaði á Cable ætlaði ég bara að taka hana upp og horfa á hana seinna. Hins vegar, frá upphafi, með skelfilegu tónlistinni og Cameron Diaz sem dansaði sinn 60's dans, var ég hnoðinn. Ég stóð aldrei upp fyrr en myndin var búin. Það virtist sem ég blikkaði aldrei. Leikur Cameron Diaz og Jordanu Brewster var frábær. Atriðin voru falleg, stelpurnar fallegar og tónlistin var áleitin og mjög áhrifamikil. Sagan var alveg einstök og stundum súrrealísk gæði. Áhorfandinn hefði tilhneigingu til að líka við myndina meira ef þeir hefðu góðan skilning á hugarástandi ungs fólks á sjöunda og áttunda áratugnum, sérstaklega í Ameríku. Mörg atriðin náðu í rauninni að sýna eitthvað frá þeim tíma sem erfitt er að greina frá. Þetta var aðeins flóknara en hin einföldu yfirlýsing um að þeir vildu breyta heiminum og enduðu í vonbrigðum, þó að það sé kannski augljósasti þátturinn. Phoebe lærir meira og meira um þetta eftir því sem líður á myndina. Einn þáttur sem aðrir gagnrýnendur virtust ekki hafa fjallað um, er hvernig dæturnar tvær virðast flakka í gegnum lífið eftir dauða föður síns. Þau höfðu bæði dýrkað hann og nærvera hans hafði verið stöðugur þáttur í lífi þeirra og augljóslega hafði hann elskað þau heitt. Við lesum svo mikið í dag um stráka sem missa feður sína of snemma, bara til að missa leiðina sjálfir. Þessi mynd fjallar um áhrif föðurmissis á dæturnar sem eftir eru, fyrst á eldri systurina Faith, síðan á yngri systur hennar. Móður þeirra finnst ófullnægjandi til að reyna að vera báðir foreldrar. Þessi tegund af dýnamík er ekki fjallað um í varla neinum öðrum kvikmyndum, sérstaklega í svo mörgum mismunandi lögum af söguþræði og undirspildu. Innri barátta Phoebe um raunveruleika á móti skynjun er smám saman afhýdd eins og lög af lauk. Talandi um söguþráð, þessi mynd ætti að meta hærra en hér. Ég hélt áfram að bíða eftir að eitthvað stórt samsæri kæmist í ljós varðandi dauða Faith. Hvernig það leystist af sjálfu sér kom mér á óvart, jafnvel þótt aðrir hafi kannski giskað miklu fyrr. Kannski ekki fyrir alla, en ég gæti horft á þessa mynd oft, oft.