Ég býst aldrei við að kvikmyndaaðlögun fylgi skáldsögunni of náið (sérstaklega ástkæra, eins og Evening) en þegar ég sá að höfundur bókarinnar, Susan Minot, var handritshöfundur og framkvæmdastjóri myndarinnar, hélt ég að Evening myndi vera góð aðlögun.Ef þú hafðir gaman af bókinni skaltu ekki nenna þessari mynd. Það er svo langt frá bókinni að þær tvær líkjast varla hvort öðru. Hér eru persónur okkar gjörólíkar: brúðurin er ástfangin af Harris. Harris er sonur ráðskonunnar. Buddy er drukkinn, ástfanginn af Ann og/eða Harris. Ég held að engin ein persóna hafi komist úr bókinni á skjáinn; ó, það verður bara verra með hverju augnabliki sem líður. Og í alvöru, lærðum við ekki af Bridges of Madison County að klippa úr sögunni sem okkur er ætlað að vera heillaður af, til sena þar sem uppkomin börn hetjanna okkar lenda í andstyggilegum og ungum slagsmálum , virkar einfaldlega ekki á filmu? Þessi mynd er hörmung. Slepptu því.