Ég fór að sjá þessa mynd í dag, með von um að hún myndi innihalda að minnsta kosti hálfvita sögu. Ég varð fyrir miklum vonbrigðum, enda ekki. Söguþráðurinn, og ákvarðanir aðalpersónunnar, voru svo langsóttar. Ég var að vonast eftir "Dog Day Afternoon"-mynd, en í staðinn fékk ég eitthvað algerlega óviðunandi. Ég fann mig reyndar alveg í þeirri von að „hetjan“ yrði slegin af og ég gekk næstum út úr leikhúsinu nokkrum sinnum þegar þetta hefði átt að gerast en gerðist ekki. Heist-myndir eru ekki ætlaðar til að vera góðar myndir, og þessi reyndi að vera einmitt það. Á nokkurra mínútna fresti á seinni hluta myndarinnar, fann ég sjálfan mig að segja, "engan veginn". Án þess að gefa upp alla söguna snérist það um brynvarðan bílavörð sem var fjárhagslega illa stödd og húsið hans var að fara í fjárnám. Honum var boðið inn í rán og þáði hann, en hann bakkaði þegar aðgerðin hófst. Veik.