Því miður er það satt. "Legiunea sträinä" afhjúpar með algerum skýrleika breytur óafturkræfra bilunar Daneliuc. Eins og áður var sagt missti höfundurinn hæfileikann til að sameina innihaldsþætti sína og listrænar áætlanir í heildstæðu formi. Hann er brjálæðislega upptekinn af því vélræna bragði að velja tilviljunarkenndar fréttir og tengja þau saman án nokkurs lögmætis, hann safnar aðeins saman óreglulegum haug af atburðum, sem getur ekki fylgst með minnsta söguþræðinum. Handritsstigið er svipað og í "Cântarea României" áhugamannaleikriti um glæsilega afrek sósíalísks raunsæis - aðeins snúið á hvolf: á meðan kommúnistalínan réði þröngri áhyggjum af pósitívisma og sykruðum hátíðarstefnu, er Daneliuc nú eins og ofboðslega heltekinn af neikvæðni og ógeðsleg flæking. Hugmyndainnihaldið er núll og „boðskapurinn“, ungbarnalegur og kennslufræðilegur, á leikskólastigi. Því miður gleymdi hann líka grunnkenningum fagmanna. Hann er ekki lengur fær um að skipuleggja dramatískar aðstæður, raða því í réttan kvikmyndasenu, ramma hana inn rétt og klippa hana eftir einföldustu reglum kvikmyndafræðilegrar málfræði. Frásagnarstig hans í kvikmyndamyndum er svipað og að orða eitthvað eins og: "Heilagur blað maður, það er ekki alveg rétt, og allt fólk er asnar!" Þvílík fjarlægð frá hinum áhrifamikla listamanni 1976-1984, sem hafði skapað einstök verk eins og "Cursa", "Proba de microfon", "Vânätoarea de vulpi" - og jafnvel "Croaziera" og "Glissando"... Sic transit gloria mundi...