Ég á sex mánaða gamalt barn heima og af og til berst hún mjög illa við svefn. Einn morguninn átti hún sérstaklega erfitt með að sofna þegar Doodle bops þemalagið kom í sjónvarpið. Hún hætti nánast samstundis að gráta og var ánægð það sem eftir lifði þáttarins. Ég setti hana í hoppusætið og horfði á hana sparka fótunum, sveifla handleggjunum og hlæja í alvörunni að þessari sýningu. Hún skemmti henni og var ánægð allan tímann. Ég fékk líka myndband af þeim þannig að stundum þegar litla barnið mitt er pirrað hef ég eitthvað til að róa hana. Að vísu seint á kvöldin ef hún vaknar með magakrampa til að pirra sig þá eru krúttbollurnar ekki hennar tebolli, en þær koma sér vel þegar ég þarf smá tíma til að sinna heimilisstörfum o.s.frv. Það sem kemur mest á óvart við krúttkúlturnar er að barninu mínu líkar ekki einu sinni við að horfa á sjónvarp. Hún vill frekar vera á gólfinu að leika sér með leikfang eða með litla dótakúðlinginn okkar heldur en að horfa á sjónvarpið enn, krúttbollurnar hafa algerlega fangað athygli hennar. Ég veit ekki hvort hún mun halda áfram að vera hrifin af þeim í framtíðinni en í bili er hún viðloðandi.