Guð minn góður. Og hér hélt ég að það væru engir leikstjórar verri en Uwe Boll. Ímyndaðu þér hversu margar ákvarðanir eru nauðsynlegar til að framleiða kvikmynd. Huglægt samþykki. Handritagerð. Samræðu klipping. Steypa. Hönnun leikmynda og leikmuna. Staðsetningarval. Leiklist. Tímasetning. Kvikmyndataka. Lýsing. Tónlist. Hljóð- og myndklipping. Leikstjórn. Ímyndaðu þér nú að hver einasta af þessum ákvörðunum hafi verið tekin röng. Niðurstaða: Dracula 3000. Fyrir kvikmynd sem á að gerast á 29. áratugnum lítur þessi mynd furðu út eins og ódýr gangsta-mynd frá 1970. Leikmyndin er fáránleg fyrir tímabilið. Samræðan er hræðileg. Tímasetning hverrar senu er fáránleg. Leiklistin er handan ömurlegs. Allt stinks.Tökum bara leikmuni, til dæmis. Ef þú ert með kvikmynd sem gerist á geimflutningaskipi sem smíðað var árið 2900, hversu líklegt er þá að það verði með óljósar lagnir og vökvahurðir frá olíuflutningaskipi frá 1960? Hvað, tæknin hefur ekki breyst í 900 ár? 'Prófessorinn' notar venjulegt tandy lyklaborð og Radio-Shack fliprofa til að "endurforrita" tölvuna. Hvað, þeir hafa ekki fundið út raddstýringu ennþá? Auðvitað er prófessorinn bundinn við hjólastól. Með hjólum. Jafnvel þó, þú veist, þeir eru með milligalaktíska ofakstur...en greinilega ekki einu sinni vélknúinn hjólastól, því síður fljótandi, eða lífræna fætur eða eitthvað. Og greinilega var þetta flutningaskip með milligalaktíska sendingu af rósaviðarkistum. Hversu þægilegt. Svo eru það vopnin -- áhöfnin er með venjuleg skotvopn seint á 20. öld. Í skipi. Í tómarúmi geimsins, þar sem eitt skotgat myndi drepa þá alla. Fín skipulagning þarna, leikmunadeild. Ó, af hverju að halda áfram.