Einn af fjölda slashers sem komu fram snemma á níunda áratugnum, Pranks er aðeins áberandi fyrir snemma leik Daphne Zuniga (The Sure Thing, The Fly 2); Persóna hennar deyr frekar snemma og restin af myndinni er algjörlega gleymanleg. Í jólafríinu býst hópur nemenda sig til að hreinsa fordæmda háskólabyggingu af húsgögnum sínum. Brjálaður morðingi leggur hins vegar lóð á vogarskálarnar með því að reka ungmennin kerfisbundið af sér hvert af öðru á margvíslegan hræðilegan hátt. Leikstjórinn Jeffrey Obrow nýtir sér hverja stöng 'n' slash klisju í bókinni og flytur leiðinlegan og óspennandi hrylling sem lét mig biðja um að persónurnar yrðu drepnar, svo að ég gæti haldið áfram að horfa á eitthvað meira virði. Meirihluti dauðsfalla (sem, við skulum horfast í augu við það, er ástæðan fyrir því að við horfum almennt á þessa tegund af kvikmyndum) eru stutt og ekki svo grátleg; eina raunverulega hryllilega myndefnið kemur rétt í lokin þegar lík fórnarlambanna uppgötvast af eftirlifendum (það er eitt sérstaklega blóðugt sundrað líkmyndin hefði getað gert meira). Á síðustu stundu bjargar myndin sjálfri sér. frá svívirðingum þess að fá lægstu mögulegu einkunn frá mér með því að hafa fallegan óvænt niðurdrepandi endi, en þetta er í raun eingöngu fyrir slasher completists.