Þetta hlýtur að vera ein versta mynd sem ég hef séð. Við eigum að vera hrifin af hrokafullum, alkunnugum bankaræningja, leikinn af Dale Robertson, og vera með rót á hrokafullum bankaræningja, leikinn af Dale Robertson, og kurteislega stríðni leikinn af auka- óvenjulega falleg Linda Darnell í rauðum slökkvibílakjól. Hún hlýtur að hafa verið saumuð inn í það bol! Öldungadeildarþingmaður í myndinni telur að innfæddir Bandaríkjamenn og hvítir ættu að reyna að komast að skilningi, ofstækismennirnir sigra hins vegar. Ég gat varla setið í gegnum endalausa samræðu ofstækisins sem stafaði af munni annarra persóna. Fyrir utan Wounded Knee og Dances with Wolves eru fáar myndir sem gefa jákvæða lýsingu á indíána í Bandaríkjunum, og mjög fáir gamlir vestra gera það. Þessi er einstaklega slæm í þeim efnum. Rómantíkin milli Robertson og Darnell setti tennurnar í taugarnar á mér, þegar hann kom brjálaður inn og neyddi hana koss á meðan hún leikur gamla leikinn sem er erfitt að fá. Það eru atriði sem eru óviljandi gamansöm. , eins og persónurnar eru greinilega ekki í raun og veru að hjóla í eða á vagni í nokkrum myndum. Furðulega gamansöm atvik í söguþræðinum er persóna Lindu Darnell sem leggur mikið á sig til að kaupa miða á þjálfarann, aðeins til að krefjast þess að fá hest til að hjóla, mínútur seinna, án sýnilegrar ástæðu. Önnur gamansöm atriði er þegar þjálfarinn stöðvast við það að sjá kúrekahatt liggja við hliðina á veginum, og ekki nóg með það, heldur hrúgast ALLIR farþegarnir út til að skoða-sjá.1 stjarna.