Þegar ég sá þessa mynd bjóst ég ekki við miklu. Það kom mér skemmtilega á óvart. Þrátt fyrir að skrifin hafi verið óslípuð, þar sem sumt af umræðunni virtist langdreginn og tilgerðarlegur, átti handritið þó skínandi augnablik. (Uppáhaldslínan mín, „Lífið er eins og ríkur marengs, og ég er með sykursýki, svo ég get ekki notið þess...“.) Söguþráðurinn var nýr og hressandi öfugt við sumt af nýrri „aðal“. -stream" hryllingur sem flest okkar erum (því miður) að venjast. Ég tel að sum atriðin hefðu (hefði átt) að vera lengri (og kannski önnur styttri). Óþarfa notkun blóðs var kampakátleg en virtist skynsamleg í lokin....Ah, endirinn. Endirinn hefði verið aðeins betri ef þeir hefðu útskýrt hvers vegna það gerðist, gerðist. (Ég vil ekki spilla því.) Það gæti líka hafa bætt við kvikmyndatímanum, sem er á svæðinu "það er aðeins klukkutími, hversu gott gæti það verið?" Svar - Alveg gott.