Blood Legacy byrjar með komu lögfræðingsins Tom Drake (Norman Bartold) til Dean-eignar sem áður var í eigu hins nú látna Christopher Dean (John Carradine), við komu hans heilsast hann af fjórum börnum Mr. Dean, Gregory (Jeff Morrow) & eiginkona hans Laura (Merry Anders), Victoria (Faith Domergue), Johnny (Richard Davalos) auk Leslie (Brooke Mills) og náungi hennar Carl Isenberg (John Smith). Drake spilar segulbandsupptöku af óskum föður hans eftir dauða hans, búi að andvirði 136 milljóna dollara á að skipta jafnt á milli fjögurra barna hans, ef einhver myndi deyja þá myndi peningunum skipt jafnt á milli hinna og ef allir væru til að deyja myndu skrýtnu þjónarnir Elga (Ivy Bethune), Igor (Buck Kartalian) og hinn hversdagslega nafngreindi Frank (John Russell) vaska hlutinn. Jæja, ekki sáttur við fjórðungshlut upp á 136 milljónir dollara (sem er enn tæpar 35 milljónir dollara árið 1971, sem hljómar ekki svo illa fyrir mér) einhver ákveður að hann vilji þetta allt fyrir sig og það er ekki langt þangað til afhausuð höfuð eru að birtast í ísskápurinn... Samskrifuð, framleidd og leikstýrð af Roy Monson Blood Legacy olli mér vonbrigðum á tveimur reikningum. Til að byrja með er annar og miklu algengari titill þessarar myndar Legacy of Blood sem er líka titill á óljósri hryllingsmynd sem Andy Milliagn leikstýrði '78 sem mig hefur alltaf langað til að sjá, báðum myndunum er reglulega blandað saman þar sem báðar hafa svipaðar sögur og þegar ég skoðaði kapalsjónvarpshandbókina mína á skjánum fyrir Legacy of Blood var ég spenntur því þar stóð að þetta væri Milligan myndin og skráði hann meira að segja sem leikstjóra svo þegar ég settist niður til að horfa á hana og ég heyrði rödd John Carradine og ég vissi svo að það var ekki Milligan myndin sem mig hafði langað til að sjá, hjartað sökk. Svo er það auðvitað sú einfalda en óneitanlega beinlínis staðreynd að Blood Legacy er algjört rugl sem er bókstaflega sárt að horfa á stundum. Handrit Monson & Eric Norden er hægt, leiðinlegt og einstaklega fyrirsjáanlegt. Karakterarnir eru algjörlega furðulegir á pirrandi hátt, viðundur þjóns sem biður systur hans (?) um að svíkja hann, undarlega settið af Brother's & Sisters sem eru hreint út sagt óviðkunnanleg og svo fjarri raunveruleikanum að einhver spenna eða ráðgáta sem vantar sárlega hina einföldu whodunit saga og svo er það hræðilegi snúningsendi sem þú getur giskað á á fyrstu 10 mínútunum. Það er leiðinlegt að horfa á það, það er illa hraðað og það er bara verk að hugsa um það. Vinsamlegast bjargaðu mér einhver þar sem þetta er mjög slæmt efni. Ég gæti haldið áfram allan daginn um hversu slæmt Blood Legacy er, ég gæti það. Leikstjórinn Monson var annað hvort að vinna með ekkert fjárhagsáætlun eða miðað við þetta hefði hann ekki einu sinni átt að stýra umferð. Öll myndin lítur ljót út, hún er illa mynduð og það er engin stemning eða hræðsla. Blóðið og sóðaskapurinn er tamdur, það er öxi í höfðinu, afhausað höfuð, atriði þegar einhver er stunginn til bana af geitungum & besta morðið þegar andlit einhvers er étið af pírana. Hins vegar eru spurningarmerki yfir þessu atriði, svo það er fórnarlambið, ekki satt. Þarna er piranha tankurinn, ekki satt. Höfuð fórnarlamba er sett í piranha tank, til hægri. Pirahna borða fórnarlömb andlit, ekki satt. Vatn er enn kristaltært þrátt fyrir að nefnt fórnarlamb hafi borðað andlit sitt, erm hvar er blóðið? Tæknilega er Blood Legacy hræðilegt, það lítur hræðilegt út, hljóðið var augljóslega tekið í beinni og það er deyft og erfitt að heyra sem miðað við hræðilegu samræðurnar er kannski blessun í dulargervi. Leiklistin ætlaði ekki að vinna neinn nein verðlaun, það er alveg á hreinu, því minnst sagt um það því betra. Blood Legacy er hræðileg mynd, það er í rauninni enginn jákvæður þáttur í henni eða ef það er það get ég ekki hugsað mér það. Gerðu sjálfum þér greiða og ekki nenna þessari, það eru til miklu betri myndir þarna úti.