Mér fannst Eden's Curve vera mjög illa smíðaður sem gerði það erfitt að horfa á hann. Það er þó eitthvað sem ég verð að segja um hvernig leikstjórinn fangaði eitthvað um andrúmsloftið á 7. áratugnum í vali á umgjörðum og klæðnaði. Hugmyndafræðin um „aftur til jarðar“ og áhuginn á kynferðislegri könnun og eiturlyfjum, sem var ekki verulega decadent, eins og lýst er í mörgum síðari útgáfum sjöunda áratugarins, átti rétt á sér, sem og „ekki spyrja ekki segja“ gervi- frjálshyggja bræðralagsins sem samanstendur af menntamönnum á austurströndinni, nema að ég hefði talið líklegra að þetta væri skóla í New England frekar en skóla í Virginíu, þar sem ég ímynda mér að hugarfarið „góður drengur“ ráði enn yfir jafnvel elítískum skólum eins og þessum. einn. Annað sem ég kunni að meta og gæti tengt við er að þetta var tími þar sem samkynhneigð var ekki svo mikið tengd leðurmönnum eða dragdrottningum og ég kunni að meta nokkur samkynhneigð hlutverk sem ekki tengdust þessum hræðilega ofnotuðu myndum. Mér fannst mjög óheppilegt að "gay menning" tók á sig ákveðnar staðlaðar myndir á níunda áratugnum út úr Castro og Christopher Street og þetta skilgreindi hreyfinguna og skildi eftir gríðarlegan fjölda samkynhneigðra karlmanna sem voru lágværari í lífsstíl sínum. Ég kunni að meta myndina fyrst og fremst sem leið til að muna eðlilegri hátt sem við vorum um kynhneigð okkar og persónuleg samskipti án „senunnar“.