Ég sá þessa mynd fyrst snemma á tíunda áratugnum þegar hún kom fyrst út. Herbergi með útsýni var líka nýlega komið út. Enchanted April hafði svo miklu meira að bjóða! Mér fannst þetta miklu raunverulegra og jarðbundnara, persónurnar trúverðugri fyrir að vera „eðlilegar“. Í lok myndarinnar leið mér eins og þegar ég sá fyrst BBC framleiðslu á Pride and Prejudice, ég var að þrá að persónurnar fyndu það sem þær voru að leita að hvort sem það var einangrun, friður, frelsi eða ást. Þú færð það á tilfinninguna að Ítalía sé svo fjarri öllu sem þau hafa nokkurn tíma kynnst, að þau séu svo decadent fyrir að taka áhættu og skilja eftir sig allt sem er hógvært og þrengjandi. En í hita vorsins í apríl losnar líf allra og losnar (í takt við korsettin frá Viktoríutímanum) og er hægt og rólega endurreist til ánægju allra. Þvílíkur lítill gimsteinn í kvikmynd! Hvernig stendur á því að það er ekki þekktara?