„Tesis“, „Open your eyes“ og „The Others“ voru sönnun um hæfileika og kunnáttu Amenabar sem kvikmyndagerðarmanns, en (að mínu hógværa áliti) voru líka gallaðar myndir í tilraun sinni til að svindla á áhorfendum og buðu alltaf upp á einn snúning á kvikmyndinni. skrúfa of mikið, aðhyllast ódýran spennu, flækjur og veltur yfir dýpt og ómun. Heppinn fyrir alla Amenabar valdi efni fyrir nýju mynd sína sem myndi ekki leyfa óvæntan endi, með áherslu á persónur og tilfinningaböndin sem binda þær. Útkoman er lítið kraftaverk kvikmyndar, fallega skrifuð, ljósmynduð, skorin, leikin og leikstýrð. Allir sem taka þátt í þessari mynd skila frábærri frammistöðu, á bak við og fyrir framan myndavélarnar, allt frá dásamlega leikarahópnum (Bardem ljómar, en Mabel Rivera, Celso Bugallo, Clara Segura og Lola Dueñas gefa myndinni ótrúlega áreiðanleika) til stórkostlega Aguirresarobe. linsun. Myndin snertir mörg viðeigandi málefni og tilfinningar á áhrifaríkan hátt, hún fjallar um hjarta og huga af jafnmiklum krafti og skilar lokahöggi sem situr í þér löngu eftir að eintökin rúlla. Þetta er snilldarlega útfærð mynd sem mun ekki bara standa sem kennileiti í spænskri kvikmyndagerð heldur kemur hún örugglega skemmtilega á óvart þegar hún opnar erlendis (Sony Classics hefur borgað met 6 milljónir dollara fyrir að dreifa henni) Ekki vera hissa það tekst að komast í Óskarskapphlaupið... Það er ekkert að stoppa Amenabar...Buen trabajo, Alejandro!