Því miður hefur þetta verið sýnt á Star Movies hér í Tælandi síðustu vikuna eða svo. Það er algjör rusl leiklist. Eins og annar meðlimur sagði, þá er þessi mynd gott dæmi um „hvernig á ekki að bregðast við“. Ég hef ekki séð svona illa leikna mynd í langan tíma. Leikararnir (er hægt að kalla þá 'leikara'?) eru algjörlega flatir og skila línum sínum af ástríðu dauðans hunds. Ég myndi segja að til þess að skilja í alvöru hversu lélegur leikurinn er, þá þyrftirðu að sjá myndina... en það væri í ætt við pyntingar. Ég hrökk við þegar aðalkonan skilar línum sínum og restin af leikarahópnum með hreim þeirra (falsa eða tilgerðarlegs) er jafn svívirðileg. Önnur leikkona með falsa breska hreiminn var falleg, já, en herra góður var hreimurinn hennar hræðilegur. Blandaðu því saman við (skort á) leikaraskap og þú lendir í hörmung. Hún hefði bara átt að segja ekkert og ég hefði getað samþykkt hana sem fallegu stelpuna. Æ, við komumst að atriðinu þar sem elskhugi aðalkonunnar segir "Í alvöru ég?" eftir þvingaðan grátsenu frá henni. Hlæjandi. Nei, í alvörunni, ég hló bara upphátt. Leikmyndin og listrænir leikstjórar bjóða myndinni upp á hjálp. Sum leikmyndanna eru litrík og sum atriðin frekar fín (að frádregnum leikurum). Gamla töfradrykkjan? Hvað?! Annar meðlimur minntist á „nútímalega“ ástarlagið sem var í myndinni. Algerlega óviðeigandi fyrir tímabilsverk sem gerist fyrir um 500 árum. Mér skilst að myndin hafi verið talin „Big Budget“ í Tælandi þegar hún var gerð. Ég yrði alvarlega í uppnámi ef ég væri framleiðandi þessarar myndar. Sýnir bara að peningar gera ekki endilega góða (eða jafnvel miðlungs) kvikmynd. Ég myndi gefa King Maker 1 af 10, en búningarnir og leikmyndirnar bjarga myndinni frá slíkri einkunn. 2 af 10.