Enn og aftur hef ég verið blekktur með því að virðast gáfulegar umsagnir með að því er virðist gáfulegar athugasemdir um augljóslega vitlausa kvikmynd. Ég fór í skóinn, settist í bílinn minn, brenndi dýru bensíni og keyrði á næsta leigustað EFTIR að hafa lesið umsagnirnar og borgaði tilskilda 4 dollara og skipti til að leigja þennan hlut. Ég er að segja þér að þessi er ekki þess virði að fá smá kílókaloríur í að lyfta vísifingri til að skipta um rás á fjarstýringu sjónvarpsins. Ég gaf því meira að segja nokkrar mínútur í viðbót eftir að ég sá öll merki um ættbókarhundahaug. Þetta kemur fram sem klínísk einkenni leikstjóra sem er a. að verða elliær eða, b. hefur lítinn áhuga á myndinni sem hann/hún ber að búa til. Ég sá svipaða rýrnun með bandi John Carpenter af fáránlegum skopmyndum á undanförnum árum. Hér eru nokkrar senur sem sakfellandi sönnunargögn. Presturinn er að dreyma truflandi draum ... á að vera boðberi ógeðs sem koma skal þar sem hann virðist vera helvíti til í að opna fornleifaeiginleikann sem hýsir púkann. Draumurinn er asnalegt klippimynd af sundurlausum myndum beint úr myndefni Twilight Zone. Tifandi klukka snýr sér í gegnum myrkur draumaheimsins og gefur til kynna, hvað?, hinn órannsakanlega leyndardóm tímans?....mikið mál! Höfuðleysið, málað í djöflaeiningum með gæðahrekkjavökuförðun í sjoppu, flöktir fram og til baka í krampalegu æði. Í hvert skipti sem ég sé þessi áhrif, stórt feitt rip-off úr Jakobsstiganum, þá pirrar það mig. Þetta, í sjálfu sér, gerir kvikmynd næstum samstundis vanvirt. Öll uppbygging fornleifauppgröftunnar sjálfrar er hlæjandi. Allt er svo augljóst...svo þreytt og ofgert...eina mögulega viðbrögðin eru leiðindi. Á einum tímapunkti í uppgröftnum tjáir presturinn sig um að finna styttur af englunum í kringum sarkófag...þær benda allir niður í átt að dulmálinu með vopnin sín. Hann spyr: "Sjáðu þessar styttur í kring....Það er eins og þær haldi..eitthvað..niður!" Þetta á að byggja upp spennu...gagnrýninn massi..en það kemur ekki einu sinni nálægt því! Hvernig getur það verið spenna ef þú kemur fram við áhorfendur eins og hóp af vitleysingum sem þurfa að útskýra spennuna þegar þú ferð. Myndmálið er ofgert í fyrsta lagi en viðbættu athugasemdirnar bæta aðeins móðgun við svart að mínu mati. Skömmu síðar er grafhýsið "skreytt" með leifum hermannanna sem komið er fyrir þar til að gæta aðalatríumsins (önnur blygðunarlaus uppdráttur af The Keep, btw). Hver, fyrir að gráta hátt, gerði förðunarbrellurnar fyrir þessa mynd??! Blóðið hafði í raun þessi bleiku eiginleika sem maður gæti séð í Tromaville-myndum frá sjöunda áratugnum. Á þessum tímapunkti varð ég næstum því sannfærð um að þeir gleymdu einfaldlega förðuninni og urðu að fara á Wal-Mart í þágu tíma og peninga. EKKI hlusta á glóandi athugasemdir við þennan! Ég mun líka hafa grunsamlegt auga með Schrader. Það virðist vera kominn tími til að hengja upp hanskana hans. Kannski mun náinn vinur bjóða blíðlega áminningu um að hætta á meðan enn er reisn í minningunni um horfnar kvikmyndir.