Ég elskaði að stemningin var létt og loftgóð. Ég elskaði að aðalpersónan vildi fá tryggingar um framtíð sína og að herbergisfélagi hans setur hann „beint“ af öllu fólki. Mér þótti vænt um að þeir tókust á við dýnamíkina í því hvernig meðlimir karlahópsins tókust á við hvert annað, þar sem þetta var leikstýrt af lesbíu, allt þemað karlmennsku var sett fram, gert að athlægi, krufin og spurð. Hvað gerir mann? Hvað gerir mann gagnkynhneigðan, homma eða tvíkynhneigðan? Þú ert ekki viss um hvort aðalpersónan okkar hafi ákveðið hver hann vill í raun og veru; hann lifir í augnablikinu og kastaði varkárni í vindinn. Þessar og aðrar ástæður fá mig til að elska þessa mynd.