Ég get í raun ekki séð raunverulegt umframvirði þessarar myndar. Það er ekki nógu slæmt til að vera fyndinn. Það er engin sleaze eða tilefnislaus nekt (þó að það hafi verið nóg af tækifærum). Það er enginn gormur. Það er engin spenna á fyrsta klukkutíma myndarinnar vegna þess að það er allt of mikið af atriðum þar sem ferðamenn halda veislu og innfæddir spila angurvær ættartónlist. Þessi síðasti hluti var reyndar fyndinn við mörg tækifæri: Þú sérð þessa innfædda slá congas og „jembés“ og það er svo sannarlega það sem þú heyrir (illa samstillt) á hljóðrásinni. En þeir bættu líka þessari angurværu bassalínu við hljóðrásina. Svo, hvar var bassaleikarinn? Á einum tímapunkti verða innfæddir reiðir og byrja að drepa ferðamennina. Af hverju allt í einu? Það á að vera vegna þess að vondu hvítu mennirnir byggja þessa ferðamannasamstæðu, sem samkvæmt þeirra goðsögn vakti reiði ár-alligator-guðsins (ég saknaði reyndar skýringarinnar á því). En innfæddir hjálpuðust að í nokkra mánuði við að byggja upp ferðamannasamstæðuna, svo hvers vegna er skyndileg reiði? Og hvernig í ósköpunum tókst þeim að troða þyrlunni ofan í vatnið??? Þetta er allt asnalegt og tilgangslaust. Þessi mynd er líka með mjóustu afró-amerísku fyrirsætu sem ég hef séð. Á einum tímapunkti heimsækir hetjulega aðalparið okkar þennan helli þar sem undarlegur, brjálaður gamall maður býr. Eini punkturinn í þeirri senu er að þeir gera þá "sjokkandi" uppgötvun að morðingja-krókódíllinn er í raun alligator. Krókódíll eða krókódíll, hver er munurinn? Hann er stór, hann er úr plasti og hann étur fólk. Allt eins hjá mér. Alligator er frekar kjánaleg sköpun. Hann er mjög stífur og hreyfingarlaus og blakar ekki einu sinni fótunum þegar hann syndir. Augun hreyfast ekki einu sinni þegar þau eru tekin í nærmynd. Ég býst við að þeir hafi ekki kunnað „animatronics“ þá á Ítalíu árið 1979. Það er líka fullt af tilgangslausum myndum af náttúrulífi á staðnum. Mig grunar að þetta sé myndefni. Eins og ég sagði, fyrsti klukkutíminn var frekar slakur og eina ástæðan fyrir því að ég slökkti ekki á myndinni var sú að kötturinn minn var sofandi í kjöltunni á mér og ég vildi ekki vekja það sæta. En síðasti hálftími myndarinnar varð betri. Við fáum loksins að sjá einhverja hasar þegar krokodillinn syndir í gegnum hjörð af panikkandi fólki sem smellir tönnum og maukar í þær. Skemmtilegasta (og um leið fyndnasta) atriðið er þegar Alice og Daniel keyra sendibíl yfir brú og hún hrynur. Við erum að skoða eldspýtubox-útgáfu af sendibílnum sem féll í ánni hér. Fyndið. En fallega skotið. Reyndar eru til nokkrar aðrar skemmtilegar ferðamyndavélarhreyfingar. Furðulegt fyrir þessa tegund af mynd. Ég ætlaði að benda á einhver heimskuleg smáatriði varðandi lok myndarinnar, en ég vil ekki skemma það alveg, ef þú ákveður að horfa á þessa mynd. Mitt ráð er að halda sig frá því. Ef þú vilt sjá ágætis alligator mynd, sjáðu þá ALLIGATOR eftir Lewis Teague. Ég viðurkenni, að einn er ekki ítalskur og er ekki JAWS rip-off, en það er vissulega skemmtilegra. Og ef þú hefur áhuga á öðrum kvikmyndum sem leikstjórinn Sergio Martino gerði, þá mæli ég eindregið með hinni mjög skemmtilegu 2019: EFTER FALLI NEW YORK. Þessi er ofur-the-top rip-off af öllum hugsanlegum núverandi post-apocalyptic-future-of-doom-kvikmyndum. „Ítalíumenn“ og „rífur“, tvö orð sem fara mjög vel saman.