Aðalatriði þessarar myndar sem flestir sakna er að Luhzin lifir lífi sínu sem skák. Svo margir hafa séð þessa mynd og skilja hana bara ekki og ég skil ekki hvers vegna. Þegar ég horfði á þessa mynd var ég tekin í einkaferðalag sem sló mig í botn. Ég mun reyna að útskýra þetta án nokkurra spoilera, en vertu varkár, ég tala um hluti sem gerast í myndinni.**** Hugsanlegir spoilerar **** Vertu varaðir við!****Hann er líf „stórra hreyfinga“ " á móti "litlum hreyfingum". Hann velur Natalíu sem drottningu sína og hann og hún haga sér eins og frænka hans lýsti fyrst konungi og drottningu og hreyfingum þeirra þegar hún kynnti hann fyrir skák sem strákur. Hlustaðu vel á þessa lýsingu. Þegar einhver spyr hann spurningar, þá rifjar hann upp fortíðina eins og hann sé að rifja upp fyrri hreyfingar. (Flashbacks eru fallega lýst, við the vegur.) Flashbacks eru líka nokkuð áhugaverðar, því þeir gefa ekki aðeins sjónarhorn hans sem barn, heldur einnig sjónarhorn hinnar persónunnar. Það er töfrandi. Ýmsar persónur verða annað hvort aðstoðarmenn hans eða óvinir hans, peð, biskupar og riddarar, aðgerðir þeirra upplýsa þig um hver er hlið þeirra. Jafnvel staðsetning þeirra í senu er lykilatriði til að skilja hvað er að gerast. Fallega gert. Ég mun ekki tjá mig meira um hvað verður um persónu Luhzin, en ég vona að þetta lýsi upp hvað er í raun og veru að gerast í lokin. Þessi mynd er stöðugt að vinna á mörgum stigum og þess vegna styð ég hana. Þetta var skemmtun og gaman að horfa á hana. Ef þér líkar við þessa mynd myndi ég mæla með mynd sem heitir Fresh. Eina leiðin til að þessar myndir eru svipaðar er notkun skákarinnar og persónurnar sem farið er með sem verk.