Wilson (Erica Gavin) er handtekin af löggunni og send í fangelsi í þessu klóka og skemmtilega dæmi um nýtingu á 70. áratugnum, sem markar frumraun Jonathan Demme sem leikstjóri. Eftir að hafa skrifað og framleitt nokkrar af New World myndum leiðbeinandans Roger Cormans, gafst Demme tækifæri til að leikstýra í fyrsta skipti, og hann skilar kvikmynd sem skilar ekki aðeins væntanlegum og bragðgóðum skammtum af nektarmynd og ofbeldi, heldur hefur hún aðlaðandi. tungu í kinn gæði til þess líka; það er oft jafn fyndið og það er áberandi. Áberandi atriði fela í sér svívirðilegan og grófan vaudeville-leik sem fluttur er fyrir fangana, sem og öfluga drauma-/fantasíuröð fyrir þéttan og augljóslega mjög bældan lögreglustjóra McQueen (hrollvekjutáknið Barbara Steele, sem gerir stórkostlega kveiktu í þessu andstæða hlutverki). Ég hafði líka gaman af bankaránssenu sem fór í taugarnar á mér og bílaþjófnaðarsenu sem var einfaldlega í uppnámi. Eins og í öðrum myndum af þessu tagi er það líka lofsvert að hún er jafnmikil mynd af kvenkyns valdeflingu og það er hrein nýting. Þessar konur eru harðar, þær taka ekkert rusl frá neinum og þær eru meira en færar um að höndla sig sjálfar. Aðlaðandi leikarahópurinn okkar hér nýtur hlutverka sinna til hins ýtrasta: Juanita Brown sem árásargjarn Maggie, Roberta Collins sem fríska Belle, Rainbeaux Smith sem hinn sæta og huglítill Lavelle, Gavin sem stóreygði nýliðinn og Lynda Gold (a.k.a. Crystin Sinclaire) í björtu yfirbragði sem vitorðsmaður að utan. Þegar hápunktur okkar rennur út kemur Demme með spennuþrungið „slá klukkuna“ " Ljúktu þegar kvenhetjurnar okkar keppast við að bjarga Belle frá því að vera lóbótómuð af rándýrum Dr. Randolph (Warren Miller), tegund karlmanns sem hugsar ekkert um að nýta sér konur. "Caged Heat" skoppar með bragðmiklu skori John Cales og er hress. skemmtun og tryggð góð stund.8/10