Nýtt ár 2006, og ég er að horfa á Glimmer Man aftur. Segðu það sem þér líkar, mér finnst kvikmyndir Steven Seagal skemmtilegar. Eins og margar athugasemdir, góðar bardagamyndir - mér líkaði sérstaklega við að svara símanum á veitingastaðnum þar sem hann sagði hversu lengi hann yrði lokaður vegna endurreisnar. Dálítið eins og húmor Schwarzenegger í fyrri hasarmyndum - þó að það hafi tilhneigingu til að vera sjálfsvirðing. En sá sem mér líkar við hér er Brian Cox. Einn fjölhæfasti leikari sem til er. Samúð með hönd hans og fót, en svo mikið fyrir að þola langvarandi yfirheyrslur - hlýtur að hafa dottið í bekkinn á "bænum". Þegar leið á myndirnar velti ég því fyrir mér hvernig sífellt þykknandi ummál Seagal hafði áhrif á hreyfingu hans? Ekki sama, það er skemmtun!.