"Written on the Wind" var gríðarlega vel heppnuð Universal mynd. Það gat aðeins verið gert af Douglas Sirk, manni sem sá möguleikana í efninu sem hann fékk. Byggt á vinsælri skáldsögu eftir Robert Wilder og aðlögun eftir George Zuckerman, hafði hún alla þá þætti sem gera frábæra melódrama: nymphomania, mikla olíuauð, alkóhólisma, sifjaspell og mild snertingu af samkynhneigð. Herra Sirk lagði leiðina fyrir það sem myndi fylgja síðar í sápuóperunum, aðallega „Dallas“ og „Dynasty“, svo ekki sé meira sagt. Staðreyndin er sú að þessi mynd var algjörlega tekin inni í stúdíói. Flest skreytingin er svikin. Eins og margar þessar myndir frá 1950, var "Written on the Wind" tekin að öllu leyti í stúdíói. Horfðu bara á atriðin sem eiga að gerast á Manhattan, eða Miami, eða jafnvel vatnið, þá geturðu séð hvernig landslagið er málað bakgrunn. Herra Sirk gæti ekki verið meira sama um raunsæi svo lengi sem hann gæti sagt söguna á sinn hátt. Við náðum nýlega sýningu, hluti af endurvakningu á verkum Herra Sirks, þar sem fólk hló að sumum af dramatískustu augnablikunum, sérstaklega við atriðin þar sem Rock Hudson, sem leikur hinn góða Mitch Wayne, kemur fram. Það er líka eitthvað myndrænt á þann hátt að bæði Robert Keith, sem leikur ættföðurinn Jasper Hadley, og síðar eigin dóttir hans, hin vonda Marylee, strjúka við olíuborinn sem prýðir skrifborð eldri mannsins, eins konar fallískur listmunur. .Douglas Sirk vildi að öllum líkindum að leikarahópurinn hans gæfi yfirburðaframmistöðu, sem er skynsamlegt í því hvernig Dorothy Malone túlkar hina nymphomanic Marylee, og að vissu marki, Robert Stack, sem ofleika sem Kyle, kvalaður erfingi sögunnar. Það væri líklega auðvelda skýringin á því sem kemur yfir skjáinn. Eina sem virðist eðlilegt er Lauren Bacall, sem var ekki beðin um að láta Lucy Moore persónu sína líta út fyrir að vera annað en jarðbundin manneskja sem var gripin um að hanga með röngum hópi. Ásamt öðrum Hollywood myndum sínum, "Written on the Wind" sýnir snilli hæfileikaríks leikstjóra sem gaf almenningi það sem hann vildi sjá: sögur stærri en lífið sem aðeins var hægt að sjá á hvíta tjaldinu