Ég hafði heyrt að þessi japönsku mynd væri úthugsuð, skapandi áhugaverð, „töff ný töng“ á asískri kvikmyndagerð ... kannski eitthvað eins nýstárlegt og „Ringu“ Hideo Nakata eða „Oldboy“ eftir Chan-wook Park, sérstaklega hið síðarnefnda. Þið getið ímyndað ykkur vonbrigði mín þegar mér fannst myndin í staðinn sundurlaus bæði frásagnarlega og kvikmyndalega (þó ekki á þann hátt sem kvikmyndaáhugamaður kann að meta), klisjukennd, jafnvel sorglega kjánaleg í stað þess að vera fyndin --- á heildina litið. , mjög slæmt högg á "Pulp Fiction" stílinn. Ég hætti að horfa eftir 30 mínútur, þegar ég gafst upp á því að verða eitthvað meira en það er.