Ég sá þennan þátt í kvöld, á kynningu sem nýlega var bætt við frá einni af staðbundnum óháðum rásum okkar, sem sýnir nú tvo þætti á hverjum virkum degi. Eins og heiðursmaðurinn sagði í hinni fyrri athugasemdinni hér, er ég sammála því að þetta hafi kannski ekki verið einn. af bestu þáttum seríunnar, en mér finnst hún skemmtileg engu að síður. Faðir minn var vinur eins af skólastjóranum (í heimabæ mínum, Cincinnati), sem Rod Serling ungi hafði unnið fyrir í fjölmiðlum þar -- og ég man eftir pabba. segja hversu hæfileikaríkur og skapandi hans var minnst þar. Á heildina litið er "Twilight Zone" vissulega ein af sannkölluðu klassískum sjónvarpsþáttum, og í ljósi framleiðslu þess á hátindi kalda stríðstímabilsins, gefur það ekki aðeins sýn á þetta tímabil í landinu, heldur einnig (í dag) nostalgíska mynd af framleiðslu tækni, skapandi sjónarmið og leikarar þessa tímabils fyrir nokkrum áratugum.* Minniháttar „spilla“.*Þessi tiltekna saga sýnir, eins og aðrar kynningar í þessari seríu og víðar, sögu þar sem staðsetningin er ætlað að koma á „óvart“ endi . Stundum eru persónurnar á jörðinni, annars staðar frá, á meðan sagan gefur í fyrstu til kynna að að minnsta kosti ein sé „jarðmenni“. Þessir innihéldu venjulega boðskap (eins og hér) um aðstæður sem leiddu til þess að ofurveldin höfðu loksins ýtt á dómsdagshnappana á þessu kalda stríðstímabili. Séð í dag gefa sögur eins og þessi nostalgíska sýn á þetta veraldlega sjónarhorn í 4-5 áratugi síðan, og veitir enn umhugsunarefni. -- eins og þessi þáttur gerði. Þó að samræðan hafi kannski ekki teygt töluverða hæfileika aðalmanna, þá er hann samt sem áður einfaldur, mikilvægur boðskapur og verðmætar 20 mínútur af skemmtun og áhuga.