Höfundar og framleiðendur þessa litla skemmtiferðalags hafa hrundið nýjum djúpum siðspillingar. Kom rithöfundablokkin svo illa í gegn, EÐA létu hugmyndir þorna svo mikið, að þær neyddust til að setja inn ógeðslegt atriði þar sem ung kona dregur úr sér saur í aftursæti sendibíls og hendir svo saurnum strax í bílinn fyrir aftan þú að minnsta kosti þetta dregur saman hvers virði þessi mynd er). Við höfðum þegar verið meðhöndluð með einni af hinum konunum sem þvagi yfir einni vinkonu sinni í byssuárás, auk fjölmargra þátta af grafískum uppköstum; einu sinni hefði dugað... við fengum skilaboðin! Þetta er virkilega að færa klósetthúmor á annað stig! Hefði handritið og leikurinn verið betri þá hefði ég auðveldlega getað gleymt því að ég var að horfa á kvikmynd sem tekin var algjörlega á lággjaldamyndbandi. Þetta var nokkuð frumlegur söguþráður, með snjöllum (eina) leikstjórninni að því leyti að við fengum bara alltaf að taka sjónarhornið innan úr sendibílnum; þannig að það líði miklu raunverulegra. Við fengum aldrei að sjá inni á öðrum stöðum, eins og versluninni eða vellinum þar sem nokkrar kvennanna hurfu, og þetta hefði getað aukið á nauðsynlega spennu. Handritið var skelfilegt. Línur eins og: 'Mér líður ekki of vel... ég vil fara heim' eftir að ein af stelpunum hefur verið elt af geðlækni; Nauðgað með skrúfjárni og skotið á, virtist vera lítið eldað. Leiklistin var djöfulleg (fyrir utan vitfirringinn). Lærðu allar helstu 5 leikkonurnar í þessu leiklist með því að fara á bréfanámskeið í löngu póstverkfalli! Hljóðið var svo slæmt að ég þurfti að horfa á alla myndina með textanum á. Leikstjórinn virtist eiga auðvelt með þetta. Svo virðist sem eina leiðin sem hann hljóti að hafa gefið hafi verið: „Öskra stelpur“. OG VARÐANDI ÖSKURINN...... Ef þú horfir á þetta vinsamlegast vertu viss um að hafa parasetamól tilbúið!