Held að nokkrir hágæða kvikmyndaleikstjórar hafi setið og sötrað absinthe, grappa, aramangac eða frumskógarsafa eitthvert kvöld á níunda áratug síðustu aldar á kvikmyndahátíðinni í Cannes eða annarri og einn sagði „Hey, krakkar, við skulum gera kvikmynd þar sem hvert og eitt okkar býr til þátt um kl. aría á heimsmælikvarða." Jæja...það virkaði einhvern veginn. Einhver var greinilega nógu klár til að velja bestu upptökurnar af aríunum sem voru valdar, til dæmis Nessun Dorma eftir Bjoreling, þannig að ef þú varst blindur og lá á gólfinu bara að hlusta á DVD-diskinn þá fékkstu meira en peningana þína. Það tókst ekki öllum leikstjóra en fleiri gerðu það en ekki og klippingin virðist batna með hverri áhorfi í gegnum árin. Uppáhaldið mitt er hræðilega fallegi ástardúettinn úr Die Todt Statd; allt í lagi, ung, nakin Elizabeth Hurley er augnkonfekt en eiginmaður hennar að syngja fyrir hana, draug eiginkonu sinnar, er ótrúlega falleg með ástartónlistinni næst á eftir "Gia nella Notte Densa" eftir Otello og Desdemona á allri óperuskránni. Gæti klippingin verið betri, vissulega, það sem gæti ekki hafa verið en það er vel þess virði að skoða sérstaklega ef þú ert í ofurrómantísku skapi.