Myndin byrjar á því að tveir tjaldvagnar, karl og kona, væntanlega saman, ganga ein um víðáttumikið óbyggðir. Vissulega heyrir maðurinn eitthvað og það pirrar hann svo mikið að hann fer til að rannsaka það. Morðinginn okkar heilsar honum með stingi í magann. Hann eltir þá stúlkuna og klippir hana á háls. Myndavélin á upphafsatriðinu er frá sjónarhóli morðingjans. Næst hittum við fjórar aðalpersónur okkar, tvö pör, þar sem eitt er á klettunum. Mennirnir grínast með hvernig konan myndi aldrei geta séð um að tjalda ein á tvöföldu stefnumóti, sem kveikti metnað ljóskans um að fara viku fyrr. Óvænt fara mennirnir samdægurs og bíllinn þeirra bilar.. Þeir koma að kvöldi. Þegar mennirnir koma eru þeir varaðir við því að fólk hverfi í skóginum af brjáluðum Ralph-dopplingi. Þeir hunsa viðvörunina og hætta sér inn í svartnættið og níunda áratugs lag leikur í bakgrunni með texta um að vera myrtur í dimmum skógi. Mennirnir týnast. Í næsta atriði gerum við okkur grein fyrir því að þetta er ekki bara enn ein The Burning klóninn, heldur draugasaga! Konurnar, hræddar og einmana, kúra saman við eldinn. Tvö börn birtast í skugganum og ákveða að leika sér að gægjast Tom. Jæja, þeir eru augljóslega draugar eftir því hvernig raddir þeirra bergmála! Móðir þeirra birtist með blóð leka úr gati á enninu og spyr dömurnar tvær hvort þær hafi séð börnin hennar áður en hún hverfur auðvitað. Börnin hlaupa heim til pabba og segja honum frá fallegu dömunum tveimur við ána. Þetta veldur töluverðu uppnámi og hann stendur upp og grípur hnífinn ofan á arninum. „Pabbi er að fara að veiða,“ segir litla stúlkan, hrópar með slæmum leik. Það er greinilegt hér að pabbinn er ekki draugur eins og börnin hans. Brjáluð út af einhverju í skóginum klofnar ljóskan, sem hleypur blint út í nóttina, með hníf. Hún rekst á föðurinn sem útskýrir að hann sé að svelta og það verður fljótt. Þetta meikar ekki sens vegna panther-urranna sem við heyrðum áðan (kannski er hann með ofnæmi! Eru panthers í alvörunni jafnvel í Kaliforníu?) Hún endar með því að særa hann aðeins áður en hún verður stungin í höfuðið. Þrumuveður skellur á og mennirnir leita skjóls sem reynist vera þar sem pabbi býr. Hér býr greinilega einhver því það er eldur og eitthvað skrítið steikir yfir honum. Börnin birtast og vara þau við pabba, sem kemur augnabliki síðar. Þeir hverfa um leið og hann kemur. Af hvaða ástæðu sem er þá fer morðinginn okkar aðeins á eftir konum. Hann býður karlmönnum að fá sér að borða og segir okkur söguna af fyrrverandi eiginkonu sinni. Okkur er gefið afturhvarf þar sem eiginkona hans lenti í framhjáhaldi. Gamli maðurinn segir þeim þó ekki að hann drepi hana og elskhuga hennar á eftir, heldur dreymir um það. Okkur er ekki gefið upp ástæðuna fyrir fráfalli barnanna. Mennirnir fara að sofa og eru ómeiddir. Morguninn eftir uppgötva mennirnir tómt tjaldsvæði eiginkvenna sinna. Eftir stuttar umræður skildu þau. Annar er að gista á tjaldstæðinu en hinn fer og fær aðstoð. Sá sem ætlar aftur að bílnum sínum fótbrotnar. Við erum síðan sameinuð börnunum þegar þau útskýra fyrir eftirlifandi konu að þau séu draugar sem drápu sig af því að vera sorgmædd yfir móður sinni. Þau eru sammála um að hjálpa konunni að hitta vini sína á ný. Eftirfarandi atriði stangast á við rökfræði myndarinnar þegar pabbi drepur gaurinn sem bíður á tjaldstæðinu. Hann var líka að deita eða giftur ljósku. Einhvern veginn átta börnin sig á því að hann er myrtur og segja konunni frá því. Hún ákveður að sjá það sjálf og rekst augljóslega á morðingja. Sem betur fer fá börnin hann til að hætta með því að hóta að yfirgefa hann að eilífu. Þú veist hvert þetta stefnir. Á heildina litið á myndin skilið fjórar stjörnur af tíu, og það er að vera örlátur. Þrátt fyrir allar áhyggjurnar er tónleikurinn vel unninn. Það er samt hægt að horfa á það líka. Það eru nokkur myndavélahorn sem líta fagmannlega út og sum settin eru vel unnin. Söguþráðurinn er ótrúlegur. Það er til eitthvað sem heitir viljugur stöðvun vantrúar, en með paddan í 6 mílna fjarlægð; Ég get ekki ímyndað mér að ljóshærða myndin færi svona í loftið um miðja nótt. Ég meina, komdu! - Alan "Sleppa" Bannacheck