Kannski var leikstjórinn að reyna að fá annan PIRATE (Good Garland og Kelly söngleikur) -- en þetta lata tónlistartímabil fellur niður. Raddir Sinatra og Kathryn Graysons blandast ekki vel -- og efnafræði þeirra saman skortir neista. Forsendur Sinatra sem ljúfs gaurs sem reynir að líkja eftir látnum „bandito“ föður sínum er í lagi, en hann virðist óþægilegur í hlutverkinu. Það sem er ótrúlegt og dásamlegt hér, er hvernig Sinatra getur tekið frekar fáránlegt lag og látið það virka sérstakt -- orðasambönd hans og mælska sem söngvari láta þig vilja heyra það aftur. Þegar Grayson syngur sömu lögin er erfitt að trúa því að hún sé ekki að syngja eitthvað allt annað og ekki næstum eins áhugavert. Hún á sína stóru stund með "Love Is Where You Find It" sem hentar henni fullkomlega og sýnir hæfileika sína. Myndatakan er glæsileg og báðar stjörnurnar eru aðlaðandi sem og búningarnir og leikmyndirnar. Meðleikarar Mildred Natwick og J. Carroll Nash lögðu mikla orku í að gera hið ómögulega upp. Fyrir utan söng Sinatra er undarlegur menage-a-tois dans með Ricardo Montalban, Cyd Charisse og Ann Miller. Það er heillandi og skrítið. Montalban og Charisse voru dásamlegt danslið og þetta númer er algjör skrítni.