Þetta er spurning um að taka ævintýri of langt. The Enchanted Cottage skilar Dorothy McGuire sem „hræðilega ljótum“ spunaspilara og Robert Young sem afmyndaðan flugmann. Löng saga stutt: Scarface giftist Spinster, eftir það breytir ást þeirra á undraverðan hátt (lýsing, snyrtivörur og fjarlæging fölsuðra öra), í fallegt fólk töfrandi breytingu sem þau rekja til töfra þess að búa í sumarhúsi við sjávarsíðuna sem hefur verið. bústaður kynslóða brúðkaupsferðamanna. Ef sagan hætti þar, fínt; það væri saga með orðtakjum: fegurð er í auga áhorfandans. En það svífur framundan og nær til raunveruleikans. Þegar herra og frú Scarface heilsa almenningi sínum kemur það þeim sem sársaukafullt áfall að þau eru enn heimilisleg. Þú sérð, þeir virðast bara fallegir hver við annan aðstæður sem áhorfendur eru vel undirbúnir fyrir vegna þess að allar aukapersónur hafa verið að predika að illa ynnt fólk þurfi virkilega að draga úr væntingum sínum og finna aðrar leiðir til að vera hamingjusamur. Þú veist. Taktu þér áhugamál. Spinster gerir til dæmis tréskurð. Scarface íhugar að safna rekaviði. Upprunalega leikskáldið (Arthur Wing Pinero) og kvikmyndagerðarmennirnir hafa enga trú á mannlegu eðli. Skilaboð þeirra eru: Þú ert annað hvort ljót eða falleg og engin falleg manneskja myndi nokkurn tíma elska ljótan mann. Það sem er enn verra, ljótt fólk þarf greinilega að ímynda sér elskhuga sinn sem fallegan. Raunveruleikinn mun bara ekki duga. Maður spyr sig hvað Elaine Mason sá á hverjum degi þegar hún horfði á eiginmann sinn, Stephen Hawking.