Hlutur hennar sem nuddkona, í hræðilegu framhaldi upprunalegu 'Emmannuelle', gaf augljóslega einhverjum þá björtu hugmynd að setja lykil í verk frönsku mjúkkjarna seríunnar með því að snúa við hvíta holdinu og kasta Javan töfra. Gemser í aðalhlutverki í þessu, frekar taminn fyrsti í röð kynlífsbrjálæðra sem urðu sífellt siðlausari eftir því sem snjallari leikstjórar tóku að sér framhaldsmyndir sem eingöngu voru á nafni. Einhver (og örugglega ekki enskumælandi yfirfarandinn Warner?) var líka búast við loftsteinshækkun af gerðinni „A Star Is Born“, miðað við hvernig leikkonan er einungis talin með samnefndu nafni kvenhetjunnar á skjánum, að vísu með nokkrum samhljóðum fórnað sem trygging gegn málarekstri. þáttaröðin leit á hana sem „óhræddan“ ljósmyndara, sem leyfði auðvitað alls kyns ævintýrum á heimsvísu. En þó að hún gæti hafa verið ein fallegasta leikkonan á skjánum á þeim tíma, þá festast allir hæfileikar spænska tjaldsins sem hafa verið til staðar til að greina í sömu tegund af óframkvæmanlegum hugrenningum ("Ég verð að viðurkenna að þar sem ég Ég hef verið í Afríku, mér finnst hvít húð minna aðlaðandi...") sem var að finna í frönsku kvikmyndunum. Og í þessari tilteknu færslu, til mikillar skelfingar fyrir regnfrakkasveitina, er kjarninn í holdleika á skjánum eins og margt að finna í barnalegu táknmáli (dæla vélarstimplum!) eins og það er í prósaískum tengingum - þó að þetta feli náttúrulega í sér rausnarlegar dúkkur af 'könnunar' lesbínsku. Kítschunnurum er hins vegar tryggður samfelldur straumur af áheyrandi ánægju, hvað með þjóðfræðispeki eins og "ég geri ekkert til að vera fullkomin svört, hún gerir allt til að vera fullkomin hvít".