Þessi mynd kom mér á óvart! Hef aldrei heyrt um Hyde of Gackt, ég bjóst ekki við miklu! Ástæðan fyrir því að ég vildi horfa á þessa mynd var sú að einhver minntist á að myndin innihélt alvarlegar hasarsenur í John Woo stíl! Venjulega fer ég mjög varlega þegar þessu er haldið fram! Það er bara einn John Woo og til þessa dags hefur ekki verið einn leikstjóri sem kemst nálægt ljómi hans þegar kemur að hasar! Sú staðreynd að "Moon Child" myndi innihalda vampíru sannfærði mig enn betur! Hvernig geturðu farið úrskeiðis með byssu logandi vampírur! Hljómar efnilegt og áhugavert! Það fyrsta sem ég tók eftir við þessa mynd að hraðinn var töluvert hægur! Það tekur sinn tíma að koma skapinu! Þessi mynd inniheldur nokkrar flottar hasarsenur í Hong Kong stíl! En "Moon Child" er ekki hasarmynd! Þetta er drama um vináttu og tryggð! Áherslan er á persónurnar og tengsl þeirra hver við aðra! Poppsöngvararnir Hyde og Gackt standa sig vel í leiklistinni og eru mjög trúverðugir sem vinir! Eina vandamálið sem ég hafði var með söguþráðinn! Nokkrum sinnum virðist myndin sleppa nokkrum árum án þess að útskýra hvað gerðist og hvers vegna þeir þurftu að sleppa! Dæmi: Þegar einn meðlimur gengisins deyr (mjög dramatísk augnablik) sér Alexander Wang Kei (Hyde) drekka blóð úr einum árásarmannanna! Án fyrirvara og útskýringa sleppur myndin í 9 níu ár og flestir vinirnir eru ekki lengur saman! Sonur (Alexander Wang) og Sho (Gackt) þurfa líka að drepa hvort annað án viðeigandi ástæðu. Ég veit að þetta er gert til að bæta við alvarlegu drama! Vegna leikaranna er það mjög áhrifaríkt en stundum finnst það þvingað! Fyrir utan gallana í söguþræðinum hefur þessi mynd andrúmsloft og sléttleika sem gerir það að verkum að erfitt er að hafa ekki gaman af þessari mynd! Það er erfitt að útskýra hvers vegna þessi mynd er dásamleg! En það er bara! Heildarupplifunin sem þú færð er hugljúf og einlæg!