INNIHALDUR „SPOILER“ UPPLÝSINGAR. Horfðu á aðra mynd leikstjórans, "Earth", á einhverjum tímapunkti. Þetta er betri mynd, en þessi er ekki slæm, bara öðruvísi. Sjaldgæft femínískt sjónarhorn frá indverskum kvikmyndagerðarmanni. Hefð, helgisiðir, skylda, leyndarmál og túlkun á ströngum kynhlutverkum gera þetta að grípandi og menningarlega kraftmikilli kvikmyndaskoðun. Allar giftu persónurnar skortir "eldinn" í hjónarúminu með maka sínum. Einn eiginmaður er einhleypur og fremur andlegt "hórdómsbrot" með því að gefa alla sína ást, heiður, tíma og virðingu til trúarbragða síns (súrú). Eiginkona hans er einmana og þráir nánd og blíðu sem hún finnur að lokum hjá lesbískri mágkonu sinni sem kemur til að búa í húsi þeirra með ótrúum eiginmanni sínum. Þessi ótrúi eiginmaður er opinberlega ástfanginn af kínverskri ástkonu sinni en var neyddur í hjónaband með lesbíu (sem hann vissi ekki um). Þau stunda aðeins kynlíf einu sinni þegar lesbísk eiginkona hans í skápnum missir meydóminn. Þjónn býr í húsinu og hann opinberar að lokum leyndarmálið að konurnar tvær séu elskendur. Önnur mikilvæg persóna er hinn aldraði matriarch sem getur ekki talað eða séð um sjálfan sig vegna heilablóðfalls. Hins vegar notar hún hringjandi bjöllu til að koma þörfum sínum á framfæri sem og vanþóknun sína á fjölskyldumeðlimum. Hún lætur þá vita í gegnum bjölluna sína eða með því að berja hnefann að hún viti nákvæmlega hvað er að gerast í húsinu og hversu mikið hún mislíkar. Á endanum kemur sannleikurinn um alla í ljós og kvenkyns elskhugarnir tveir endar á því að flýja saman. En ekki fyrr en það er tilfinningaþrungin vettvangur á milli svamí-fíkills eiginmanns og fyrrverandi beinskeyttrar eiginkonu hans. Sari hennar kviknar og í fyrstu höldum við að hún sé að fara að deyja. Hins vegar sjáum við konurnar tvær sameinast í allra síðasta atriði myndarinnar. Höfundur/leikstjóri þessarar myndar ögrar hefðum menningar sinnar, en hún sýnir okkur einstaka manneskjur sem eru föst í menningu þeirra og kyni. Okkur er mjög annt um persónurnar og við lítum ekki á þær sem staðalmyndir. Hver og einn kemur okkur á óvart með mannúð sinni, dónaskap, blíðu, reiði og anda.