THE CRIMSON RIVERS er eitt mesta ofleikstýrða, yfir-the-top, yfir-allt rugl sem ég hef séð koma frá Frakklandi. Það er ekkert verra en að frönsk framleiðsla reyni að gera út kvikmyndir sem gerðar eru í Hollywood og CR er fullkomið dæmi um svona wannabe-hrollvekju/hasar/félaga. Ég hætti næstum því á miðri leið vegna þess að ég vissi að það myndi ekki jafngilda öðru en frönskum krökkum sem reyndu að sýna sig. Myndin byrjar efnilega, eins og einhvers konar víðfeðm hryllingsmynd, en hún breytir fljótt tegundum, frá hryllingi yfir í hasar til x-files slærð inn til vinaflicks, að á endanum er CR allt og líka ekkert af því. Það er svo fullt af klisjum að á einum tímapunkti hélt ég að þetta væri bara gamanmynd. Sársaukafullar samræðurnar og þessi þöglu hlé, með út- og dofnunartökum á réttum útsetningarstundum, fengu mig til að stynja. Ég hélt að aðeins kvikmyndir sem gerðar voru í Hollywood notuðu þessa töfrandi tækni. Eltingarsenan, þar sem Vincent Cassel hljóp á eftir morðingjanum, er svo ofleikstýrð og ofgerð að það er nánast fegurð. Hápunkturinn á toppi fjallsins, með heimskulegu uppljóstruninni um morðingja(n) með Cassel og Reno sem léku „félaga“ eins og Nolte og Murphy í 48 HRS, afvegaleiddu algjörlega hversu litla trúverðugleika myndin hafði þá. Það er erfitt að trúa því leikstjóri THE CRIMSON RIVERS leikstýrði einnig GOTHIKA, sem þó átti sinn skerf af vandamálum, kemst ekki einu sinni nálægt hræðilegu þessari ofbakuðu, rugluðu mynd.