Ég er sú manneskja sem horfir aldrei, aldrei á teiknimyndir, en ég geri undantekningu fyrir Þumalínu og Svanaprinsessuna. Þar sem ég var algjörlega ástfanginn af fyrstu afborgun seríunnar, keypti ég þetta og settist niður til að horfa á hana með mjög hlutdrægum huga, staðráðinn í að elska hana því ég hafði eytt peningum í að kaupa hana. Ég kláraði myndina og það eina sem mér dettur í hug er HRÆLINGURINN!!! Ég vildi líka við það, ég gerði það svo sannarlega. Ég reyndi mjög, MJÖG mikið að líka við það. En ég gat ekki notið sekúndu af þessari ömurlegu mynd. Lögin létu mér líða eins og að rífa eyrun úr hausnum á mér. Samræðan var svo löt að ég fann hvernig ég kipptist af gremju og pirringi í hvert sinn sem einhver opnaði munninn. Illmennið var hlæjandi og mér fannst ég vilja að Derek og Odette myndu deyja á endanum... og ég var alveg ástfanginn af þeim frá fyrstu myndinni. Ég ætla að reyna að bæla niður minninguna um þessa mynd, því hún eyðilagði næstum því fyrsta fyrir mig. Það er eitt lag í myndinni þar sem er röð af endurlitum frá fyrstu myndinni. Munurinn á hreyfimyndum á þessu tvennu er mjög augljós og ég fór að þrá það fyrsta og vildi óska ​​þess að ég myndi aldrei horfa á þann þriðja. Gerðu sjálfum þér greiða og ekki sóa tíma þínum.