Thunderbirds (2004) Leikstjóri: Jonathan Frakes Aðalhlutverk: Bill Paxton, Ben Kingsley, Brady Corbet 54321! Thunderbirds eru GO! Og svo byrjaði Thunderbirds, uppáhald í æsku hjá mér. Þegar ég frétti að þeir ætluðu að gera Thunderbirds mynd varð ég himinlifandi. Ég gat ekki beðið eftir að sjá Thunderbird 2 öskra inn til að bjarga fólki, á meðan Thunderbird 4 myndi kafa djúpt inn í það sem þú færð hugmyndina. Ég bara gat ekki beðið. Svo kom ágúst 2004 þegar myndin kom loksins út. Gagnrýnendur töldu það, en ég vildi samt fara. Enda, svo lengi sem hjartað var á sama stað, þá var það allt sem skipti mig máli. Svo ég settist í leikhúsið, eini unglingurinn í hópi 50 og allir aðrir voru yfir þrítugt og yngri en tíu. Mögulega óþægilegasta leikhúsupplifun sem ég hef upplifað Myndin (sem er ætlað að vera forleikur) fjallar um Alan Tracy (Brady Corbet), yngsta Tracy fjölskylduna. Hann eyðir dögum sínum í að óska ​​þess að hann gæti verið að bjarga fólki eins og öðrum í fjölskyldunni, en hann er of ungur. Dag einn fær hann loksins tækifærið þegar The Hood (Ben Kingsley) fangar restina af fjölskyldu sinni á Thunderbird 5 (geimstöðinni). Þetta felur í sér að hann þarf að yfirstíga handlangara The Hood og bjarga fjölskyldu sinni í tæka tíð áður en The Hood getur stolið öllum peningunum frá Englandsbanka. Treystu mér, söguþráðurinn hljómar eins og venjulegur þáttur af Thunderbirds þegar þú lest hann á blaði. Þegar það er komið á filmu - þvílíkt rugl sem við höfum í höndunum. Í fyrsta lagi var myndin ætluð börnum, líkt og upprunalega sýningin var. Hins vegar kom Gerry Anderson fram við okkur eins og fullorðna fólkið og gaf okkur söguþræði sem voru frekar háþróuð fyrir barnaforritun. Þetta aftur á móti dregur úr söguþræðinum þar sem það reynir að gera sjálft sig að ripoff af Spy Kids kosningaréttinum. Lokaafurðin er kvikmynd sem reynir að höfða til aðdáenda Thunderbirds seríunnar og barna, en vantar alveg hvort tveggja. Lélegir brandarar, teiknimyndaleg hljóð og heimskuleg uppátæki sem engum finnst skemmtilegur eru um alla þessa mynd, og ég er viss um að Jonathan Frakes óskar þess að hann hefði aldrei leikstýrt þessari. Þegar á allt er litið þá stóðu allir sig vel, miðað við handritið. að þeir voru allir gefnir. Ben Kingsley var einstakur sem The Hood og lék hlutverkið afar vel. Eina kvörtunin sem ég kvörtun við persónurnar snýst um handlangara The Hood, sem eru minnkaðir í afganga af gömlum Looney Tunes teiknimyndum, röfla um eins og ótrúlegt er að krakkarnir taka þeim auðveldlega. Það sem er skrítið við þessa mynd er að á meðan ég horfði á myndina kvikmynd, ég skemmti mér. En þegar ljósin kviknuðu, áttaði ég mig á því að myndin var frekar léleg, ég var $8 léttari og tveir tímar af tíma mínum voru nú liðnir. Guilty pleasure? Kannski. Engu að síður er Thunderbirds ógleymanleg klúður. Í staðin fyrir stórt "fara" verð ég að mæla með því að þú haldir þig frá þessari mynd. Ef restin af myndinni hefði getað verið eins og fyrstu tíu mínúturnar af henni, þá hefði þetta verið ótrúleg mynd sem ætti undir nafninu Thunderbirds. Hins vegar fáum við kvikmynd sem aðeins harðir Thunderbirds aðdáendur (ef þú vilt horfa á æskuna rifna í sundur) eða mjög leiðinlegir ættu að nenna. Einkunnin mín fyrir Thunderbirds er 1 ½ stjarna.