Þessi epík sameinar frábærlega hæfileikaríka leikara og áhöfn, frásagnardýpt sem er betri en flestar skáldsögur, frábæra tónlist, heimspeki og tengingu við LÍFIÐ sem ég á erfitt með að útskýra. Að sökkva sér inn í Die Zweite Heimat er fyrir mér í ætt við andlega upplifun, svipað lotningu sem maður fær þegar horft er á stjörnurnar á tærum næturhimni. Tungumálið og notkun bæði lita og einlita hluta eykur stórkostleg áhrif. Myndin veitti mér innblástur til að fara til München og heimsækja nokkra staði, þar á meðal Edgar Reitz skrifstofuna. Upp frá því hét ég því að bæta þýskukunnáttuna - eftir Die Zweite Heimat finnst mér ég næstum þýskur, eins og ég sé í hausnum á persónunum. Ég reyni líka að passa píanóleik Henry Arnold (Hermanns), en þetta er það eina sem mun alltaf komast hjá mér! Þetta drama er óviðjafnanlegt og ég hef verið svo heppinn að sjá það á BBC2 í Bretlandi og SBS í Ástralíu. Framhaldsmyndin, Heimat 3, er nú tekin upp í Þýskalandi.