Hvað gerðist? 'Doubt' átti svo mikla möguleika á að verða snilldarmynd - en í staðinn höklaði hún með því að draga einfeldningslega söguþráð sem fékk mig til að hætta að horfa. Það eina sem myndin hafði í för með sér var ljómi Meryl Streep, sem eflaust átti skilið Óskarstilnefninguna. Þó að þetta hafi ekki verið ein besta frammistaða hennar gaf hún okkur samt traustan og sanngjarnan karakter sem blómstraði í gegnum skjáinn. Hins vegar gat ekki einu sinni ljómi skjágoðsagnar bjargað þessari mynd frá því að fara niður brekkur. Allt frá leiðinlegri byrjun, sem hafði hvorki kraft né kýla - til minna en sannfærandi loka, var myndin sannarlega vonbrigði - sérstaklega þar sem hún gaf svo mikla möguleika með kynningu og stiklum. Það var augljóst að leikstjórinn átti í vandræðum með einfaldleika söguþráðarins og hann endaði með leiðinlegri mynd, sem dróst á langinn, með of miklu tali og ekki nógu mikið af hasar. Ennfremur voru aðrar Óskarstilnefningar síður en svo sannfærandi. Þó Philip Seymour Hoffman hafi skilað ágætis frammistöðu var hún alls ekki Óskarsverðug. (Sérstaklega þar sem þeir slepptu algjörlega sýningum eins og Will Smith, í Seven Pounds). Amy Adams átti ekki tilnefninguna skilið. Að horfa á Amy Adams var eins og að horfa á pappakassa - þar sem hann var einhliða og látlaus. Það hefði verið skynsamlegra að tilnefna hana til Razzie, þar sem ég er viss um að hún hefði farið með sigur af hólmi. Viola Davis sýndi stutta en sanna frammistöðu, en lengd frammistöðu hennar fékk mig til að efast um hvort akademían hefði í raun átt að gefa henni tilnefninguna. Á heildina litið tel ég Doubt vera eina af vonbrigðum myndarinnar 2008. Þetta var klúður af mynd með svo mikla möguleika og ég mæli ekki með henni. Eina ljósið sem skín í myndinni er Meryl Streep, sem þó skili töfrandi, traustri frammistöðu - gerir ekki einu sinni nóg til að bjarga þessari mynd. *** / 10.