Þegar þú lest samantekt þessarar myndar gætirðu hugsað þér að þetta sé eitthvað skrítin mynd og að sumu leyti er það svo, því aðalpersóna þessarar myndar, Gerard Reve (Jeroen Krabbé) er ofsóttur af sýnum og ofskynjunum. Sýnirnar sem Gerard sér eru allar (nánar og minna) lúmskar vísbendingar um hvað verður um hann þegar sagan heldur áfram og það er mjög gaman fyrir áhorfandann að reyna að átta sig á táknmálinu sem notað er í myndinni. Þrátt fyrir notkun táknfræði og nokkrar vísbendingar um lok myndarinnar heldur myndin mjög háu spennustigi út í gegn og verður ekki leiðinleg í eina mínútu. Það má helst þakka frábærri frammistöðu Jeroen Krabbé og Renée Soutendijk (Christine) og frábærri leikstjórn Paul Verhoeven á heildinni. Leikstjórnarstíll hans er vel sýnilegur og má segja, ef litið er á hann frá mismunandi sjónarhornum, að 'De Vierde Man' sé dæmigerð Verhoeven-mynd. Það mun ekki aðeins virðast dæmigert fyrir fólk sem kannast við bandarískar myndir hans vegna nektar og grafískra ofbeldissenu, heldur mun það líka virðast dæmigert fyrir fólk sem þekkir hollensku myndirnar hans, vegna sömu hlutanna og hæfileika hans til að segja frábæra sögu. . Þegar fólk horfir á bandarískar kvikmyndir Verhoevens gæti nærsýnt fólk sagt að hann hafi enga hæfileika í að segja góða sögu og einblínir aðeins á blóð og kynlíf. Það er það sem sumir halda, en ég held að hann sé mjög hæfileikaríkur leikstjóri sem reynir að koma dýpri skilaboðum á framfæri í hverri mynd með hverri mynd. Þó það sé ekki góð mynd er Hollow Man (síðasta bandaríska myndin hans) dæmi um að Verhoeven getur meira en vísindaskáldsögur og kannski ættu fyrirtæki að treysta honum betur og bjóða honum upp á fleiri ýmsar myndir til að stýra. Hann þarf þess. Horfðu bara á hollensku myndirnar hans. Þær sýna ekki aðeins að hann þarf ákveðið frelsi heldur sýna þær líka að hann hefur ótrúlega hæfileika. 'De Vierde Man' færði hann einu skrefi nær Hollywood og er vissulega einn af hans bestu.8 af 10