Sumir þættir refsingargarðsins eru síður en svo fullkomnir, sérstaklega sumir leiklistarinnar. Hins vegar finnst mér þetta líklega mikilvægasta myndin á tímum "stríðsins gegn hryðjuverkum". Ég ólst upp við að hata hippa og geri það að sumu leyti enn. Það var ekki fyrr en Bandaríkin hófust á braut óþarfa og svikuls stríðs í Írak að ég fór að sjá heiminn með augum þeirra. Ég get fundið það sem þeir hljóta að hafa fundið. Þrátt fyrir að myndin sé nokkuð gömul, kemur þessar óþægilegu tilfinningar um núverandi aðstæður upp á yfirborðið þegar við horfum á hana. Það er nógu ljóst snemma í myndinni að Punishment Park er hannaður til að vera fanga- og dauðabúðir fyrir alla "óþjóðrækna" þætti bandarísks samfélags. Þetta er vissulega ýkt og öfgakennd sýn á okkar skautaða samfélagi, en hún er TRÚENDULEG. Stundum finnst mér ég trúa því að Bandaríkin gætu auðveldlega runnið út í fasisma. Þegar ég horfði á þessa mynd gat ég aðeins hugsað um hvernig ég heyri svipaðar tilfinningar frá fólki beggja vegna stjórnmálanna næstum daglega. Þessi mynd er hrá, einbeitt eiming á núverandi stjórnmálasenu Bandaríkjanna. Ég er bæði hrifinn og sorgmæddur yfir því að eitthvað þetta viðeigandi (og já, nákvæmt) var tekið upp fyrir meira en 30 árum síðan. Ef þú lítur hófsamari á myndina og velur að trúa því að þetta gæti ekki gerst hér, skoðaðu þá Guantanamo-flóa betur, suma "óvinabardaga" okkar, sögusagnir CIA-leynifangelsanna og mörg atvik sem líkjast þeim. í Greensboro, NC árið 1979 (8 heilum árum EFTIR gerð þessarar myndar).