...heimurinn veit kannski aldrei. (Kvikmyndin sem fékk „besta teiknimyndina“ Óskarinn það árið, „Anna og Bella“, er mjög góð, en hún er ekkert „Big Snit“. Báðar eru fáanlegar á Expanded Entertainment safninu „World's Greatest Animation“, ef þú langar að bera saman.) "Snit" og leikstjóri þess, Richard Condie, hafa vakið svo mikla athygli að það er litlu fyrir mig að bæta. Ég vil hins vegar taka það fram að myndin inniheldur eina af uppáhalds smáskífu „skotum“ mínum í stuttmynd, sú þar sem maðurinn opnar hurðina til að hleypa köttinum út. Ég vil ekki gefa upp hina raunverulegu atburði sem lýst er hér, en í fyrsta skipti sem ég sá myndina var mér svipt af einni stemningu í aðra, svo sekúndum síðar í enn aðra. Það skot hefur aldrei mistekist að hafa áhrif á mig síðan. Fyrir þessa mynd, og hvernig Condie byggir upp að þessum augnablikum, á „The Big Snit“ skilið merkið „meistaraverk“.