Ég horfði á Phat Beach á kapal í smá stund og hafði svo gaman af því. Feiti gaurinn er besti karakterinn enda virðist hann vera fínn strákur. Restin af persónunum eru bara ýmsar staðalmyndir af ungum mönnum og ungum blökkumönnum. Mér finnst gaman að horfa á þessar lággjaldamyndir sem fanga tímabil því þær eru næstum eins og heimildarmynd um viðhorf og tísku ársins. Phat Beach er líka fyndið vegna þess að lág-fjárhagsstelpurnar í þessari mynd eru eingöngu heimastúlkur. Flestar lággjaldamyndir hafa þessi „staðbundnu barn“ gæði og þú getur sagt að stúlkurnar í þessari mynd hafi verið staðbundin nektardans- og nærfatafyrirsæta JC Penneys. Sumir þeirra voru með svo mikið frumubólgu hékk í bikiníinu sínu að það var fyndið að fylgjast með því hvernig „ungmennin“ fóru villt yfir það sem var í rauninni eitthvað ofnotað skakk sem var mikið í kílómetra fjarlægð. Það voru líka sætar. Það er sjarminn við þessar lágfjárhagslegu vitleysu kvikmyndir. Þú munt sjá fullt af hundum og nokkrar alvöru sætar! Ég skoðaði sum þeirra á IMDb og sjö árum síðar er Phat Beach eina inneign þeirra. Leitt. Það væri áhugavert ef einhverjum tækist nokkurn tíma að gera "Hvar eru þeir núna" bók um allar krútturnar sem hafa birst í kvikmyndasögunni og áttu aldrei afturkvæmt. Hvað gerðist?? Það eru sennilega eitt eða tvö ungt fólk í næstum hverri mynd sem virðist hafa mikið fyrir þeim og samt árum seinna þegar þú sérð myndina aftur í sjónvarpinu veltirðu fyrir þér "hvað kom fyrir X?" Engu að síður, þessi mynd blæs að mestu, en hún hefur nokkur fyndin augnablik.