Upphafssenan lætur þér líða eins og þú sért að horfa á framhaldsskólaleikrit. En ég hef séð framhaldsskólaleikrit með betri leik! Sérhver lína kom svo augljóslega til skila að mér leið eins og ég væri að horfa á leikara vinna í stað þess að sjá persónur. Mér fannst persónuþróunin vera léleg og leiklistin mjög þvinguð! Ég fann að þegar 25 mínútur voru liðnar af myndinni var mér í raun alveg sama hvað gerðist því söguþráðurinn var of augljós og mér leiddist. Ég hélt áfram að hanga þarna inni og beið eftir að myndin leysti sig, en það gerðist aldrei. Systir Theresa var of sæt, jafnvel fyrir nunnu, en virtist samt hvatvís og örlítið stjórnsöm. Allt í allt varð ég fyrir miklum vonbrigðum.