Humphrey Bogart lítur út fyrir að vera mjög ungur í sínu fyrsta aðalhlutverki, bregður vel fyrir en hefur áberandi orðbragð sem aðeins er gefið í skyn síðar á ferlinum. Samt sem áður er hann mjög góður og mjög aðlaðandi sem hugsjónamaður ungur uppfinningamaður nýs flugvélamótor. Dorothy Mackaill er hin raunverulega stjarna hér og leikur einu sinni ríka konu sem er slitin á milli raunverulegrar ástar hennar á Bogart (hann er líka bilaður) og þæginda og þæginda og öryggi þess að giftast eldri manni (Hale Hamilton). Með í ferðinni eru Astrid Allwyn sem töff systir Bogart, Bradley Page sem tilvonandi framleiðandi hennar, Barbara Leonard sem snyrtifræðingur, Jack Kennedy sem Gilligan og Halliwell Hobbes sem hin trúuðu ( and wise) butler). Bæði Mackaill (sem hafði verið stjarna í þöglum kvikmyndum) og Bogart reyndu að ná tökum á talstöðvum árið 1932. Bogart var hægfara leikari af Broadway sviðinu; Mackaill var að renna sér og myndi brátt birtast í skriðröð framleiðslu eins og MYNDABRÚÐIR. Samt eru þeir báðir mjög góðir hér. Mackaill var ekki einu sinni þrítug þegar hún kom fram í þessari mynd!