Ég skil það ekki. Ég bara skil það ekki. "Barney and Friends" hefur verið laumað af milljónum í gegnum tíðina, og ég skal viðurkenna að ég var einn af þessum lambastrum. Hvert barn sem horfir á þennan þátt gerir sér ekki grein fyrir því að það sem það er að horfa á er bara rusl. Barney er mjög pirrandi og mjög eigingjarn. Bættu við Baby Bop og það verður enn verra. Bættu við B.J., þá færðu mjög hrollvekjandi sjónvarpsmartröð. Þá færðu börnin. Þeir eru nógu gamlir til að vita hvað Barney er að reyna að kenna þeim! Hvað eru þeir að gera þarna í fyrsta lagi? Það væri fyndið ef Barney og vinir hans kæmu fram í Jerry Springer þættinum. Það væri örugglega ein villtasta stund í sjónvarpssögunni! Enn mikilvægara er að þessi þáttur markaði upphafið að endalokum almenningssjónvarps eins og við þekktum það, þar sem við höfum séð minna og minna af fróðlegri og áhugaverðari opinberum sjónvarpsþáttum sem sýndir voru á áttunda og níunda áratugnum. Þvílíkur munur sem sjálfselskur byssusonur gerir. Þegar þessi þáttur yfirgefur PBS mun mikil léttar andvarpa meðal milljóna manna, en stórt högg mun hafa verið gert í annálum sjónvarpssögunnar. Skilaboð til Barney sjálfs: Þú áttar þig kannski ekki á því, en DAGAR ÞÍNIR ERU TÓLIR. Í stuttu máli eru aðrir kostir. Betra val.