"Hvað í ósköpunum vitum við!?" var einn versti tími sem ég hef eytt í bíó. Þetta var minna bíómynd og meira sérstakt eftir skóla, en á sama tíma alls ekkert sérstakt. Tilraunin til frásagnar þar sem þeir byggðu hugmyndir sínar var algjörlega aumkunarverð, sem næstum allir munu segja þér. Marlee Matlin í nærbuxunum ætti bara ekki að gerast. Ég ætla ekki að fjölyrða um það. Það sem ég mun opinbera er gagnrýni sem margir geta ekki sett fram. Þessi mynd, þótt hún væri leiðinleg, varð einnig fyrir miklum rökvillu. Það var hræðilega mótsagnakennt vegna þess að það þurfti svo mikla manipulation, verða skapari lífs þíns, birtingarmynd gnægðs, skólausan áróður. Samtenging er útskýrð sem stór aðili tilveru okkar. Hins vegar hvetur myndin til þess að við stjórnum umhverfi okkar með huganum. Það vanrækir algjörlega að það er annað fólk með huga sem gæti verið að stjórna okkur, sem virðist vera meira raunin. Eða að minnsta kosti þau mannvirki sem við erum í takmarka okkur mjög. Á þennan hátt var myndin óviðeigandi solipsistic. Solipsism og samtenging blandast bara ekki saman nema þú sért Guð almáttugur. Ef þú ert það muntu verða hrifinn (?!?) af öllu því snyrtilega sem þessi mynd mun leiða í ljós sem þú getur gert. Ef ekki, verður þú fyrir miklum vonbrigðum, vitleysingur, eða kannski bæði. Einnig er titillinn svo fáránlegur að ég á í vandræðum með að vara fólk við því að sjá myndina því mér finnst ég seinþroska að nefna hana á nafn. Skömm allir sem hlut eiga að máli.