Stewart Kane (Gabriel Byrne, VANITY FAIR) heldur út með veiðifélögum sínum í Jindabyne í Ástralíu í hvíldarhelgi, afþreyingu og slökun. En þegar Stewart uppgötvar lík frumbyggja konu sem svífur með andlitið niður í á virðist hlutirnir hafa snúist í það versta. Stærsta mannfall helgarinnar er skynsemi karlanna. Þeir ganga ekki út úr gilinu og klára veiðihelgina með frábærum afla. Síðan halda þeir út og tilkynna um líkið. Bærinn og líf mannanna breytast fljótt í rugl. Staðbundnir fjölmiðlar streyma yfir þá og ásakanir um frumbyggjafordóma rísa upp frá innfæddum. Eiginkona Stewart, Claire (Laura Linney, THE EXORCISM OF EMILY ROSE) skynjar dýpri merkingu þess sem eiginmaður hennar og vinir hans gerðu, en þarf að berjast við það í gegnum eigin geðsjúkdóm. Innan um allan þennan glundroða er lífið sem þessi unga kona var. sem nú er fjölmiðlunarsýning, útbreiddur á líkhúshellu. Morð hennar og síðari sturtun í vatnið eru táknræn fyrir það sem lá undir bænum Jindabyne: skiptingu karla og kvenna, svarta og hvíta, félagslegra og útskúfaðra. Eina fólkið sem virðist skilja eitthvað af því sem er að gerast eru tveir ungir krakkar: Sonur Stewart og Claire sem er leiddur um af hálfkynja Ástrala sem móðir hennar var myrt fyrir örfáum árum. Unga stúlkan býr hjá afa sínum og ömmu og er að reyna að sleppa mömmu sinni eins og hún getur og uppgötvun nýs líkama virðist undarlega aðferð til að ná þessu (aftur, undirliggjandi straumur Jindabyne er allt og allir í Jindabyne bænum finna það sem leynist undir yfirborði þess, en enginn þeirra er tilbúinn að kafa í gruggugt vatnið og kíkja í kringum sig (táknmyndin hér sést þegar nærliggjandi stöðuvatn sem er notað til afþreyingar og sund er sagt innihalda gamla bæinn Jindabyne undir yfirborði þess). Engin, þ.e. fyrr en Claire neyðir þá til þess. Myndin er áhugaverð ef hún er aðeins of flókin. Það eru allt of margar sögulínur sem þurfti að kanna og það er bara ekki gert; of margir lausir þræðir. Leikurinn var í lagi en kvikmyndatakan var hræðileg. Töfrandi myndavélar, kornóttar eða dökkar myndir, og bara almennt slengi skaða heildarframleiðsluna. Ég hef gaman af táknrænum kvikmyndum, NORTHFORK er ein af mínum uppáhaldsmyndum í þeim efnum. En Jindabyne þurfti að toppa hausinn fyrir ofan gruggugt vatnið svo það gæti séð eigin vandamál, sem einfaldlega gerðist ekki.