Almennt fallega ljósmynduð og vel leikin, en skrifin eru mjög slöpp. Það eru atriði sem eru svo ótrúleg að það er engin gleði í áhorfinu. Sú staðreynd að ungi elskhuginn eigi tvíburabróður, til dæmis, er svo tilgerðarleg að ég stundi upphátt. Og "tilfinninga-ljósaperutengingin" virðist líka brella. Ég veit það samt ekki. Ef þú færð þér nokkur vínglös og vilt slaka á með eitthvað fallegt til að horfa á með nokkrum slakum grínsenum, þá er þetta nokkuð góð mynd. Það þarf ekki meiri fyrirhöfn af hálfu áhorfandans. En ítölsk kvikmynd, sérstaklega ítalsk gamanmynd, er yfirleitt miklu, miklu betri en þetta.