Það kom mér á óvart hvað ég hafði gaman af þessu. Vissulega er hann svolítið hægur á köflum, en hvers annars myndi maður búast við frá Rollin? Það er líka nóg af nektum, ekkert athugavert við það, sérstaklega þar sem það inniheldur mikið af hinni glæsilegu, Brigitte Lahaie. Það eru líka nokkrar stórkostlega erótískar kvenkyns dánar, kannski aðeins meira dodgey, en áhrifaríkastar. Það er líka til söguþráður sem líkist sci-fi með stuttri útskýringu í lokin, en ég myndi ekki nenna því of mikið. Nei, hér höfum við áhugaverða könnun á minni og áhrifum minnistaps og að hve miklu leyti maður er enn „á lífi“ án minnis. DVD hulstrið mitt nefnir David Cronenberg og þó að þetta sé kannski ekki alveg eins gott og bestu myndirnar hans, þá er nokkur líkindi hér, sérstaklega með mikilli notkun á að því er virðist ógnvekjandi arkitektúr og áhrifaríka og hrollvekjandi notkun innanrýmis. Eins og ég hef reynt að gefa til kynna að þetta sé alls ekki hrífandi spennumynd, þetta er grípandi, martröð eins og kvikmynd sem nýtir staðsetningar sínar til hins ýtrasta, þar á meðal töfrandi járnbrautarumgjörð í lokin.