Ég sá þessa mynd fyrst fyrir tilviljun þegar ég var að heimsækja frænda minn í Arizona fyrir um 3 og 1/2 ári síðan. VHS prentið var svolítið dauft útlit, en ég var mjög reimt af því sem ég hafði horft á. Var þetta allt skynsamlegt? Jæja, satt að segja, nei það gerði það ekki. Hins vegar er þetta mynd sem þarf meira en eina áhorf til að skilja allar hliðar hennar. Fallega hörmulega tónlistin ofsótti mig og furðulegu myndirnar létu í sér heyra. Jæja, þegar ég komst að því að Anchor Bay hafði gefið út þetta skrítna atriði á DVD, tók ég það strax upp. Ég var mjög ánægður með flutninginn, þó mér fannst aukaatriðin frekar vanta. Þó að myndin snerti "O" og Sir Stephen persónurnar, hefur hún í raun ekkert með upprunalegu skáldsögu Pauline Reage að gera eða kvikmyndina The Story of O frá 1974. Hins vegar gefur myndin gaum að listrænum smáatriðum og táknfræði af nánast dulrænu tagi. . „O“ ákveður að væna sig fyrir Sir Stephen í ofbeldisfullu Hong Kong frá 1920. Hlutverk hennar er að sanna endalausa tryggð sína og ást til húsbónda síns með því að gefa líkama hennar öðrum mönnum. Auðvitað nýtur Sir Stephen að fylgjast með henni á óþægilegum kynferðislegum flóttaleiðum hennar og finnur sig jafnvel ástkonu. Hins vegar er taflinu snúið við þegar "O" finnur í raun eins konar ást hjá ungum karlkyns aðdáanda. Allt í einu finnur Sir Stephen fyrir ógninni...mér ​​finnst djúpa merkingin á bak við myndina (þar á meðal hörmulegið og listræn leikstjórn) gera þessa mynd að klassík. Áhorfandinn er ekki aðeins kynntur fyrir lífi og fortíð félaga "O" í hóruhúsi, heldur er óróinn í Hong Kong 1920 einnig kannaður. Eins og hið pólitíska umhverfi, finna vændiskonurnar allar að þurfa að tilheyra. Enginn er ánægður í myndinni, jafnvel þótt hann trúi því. (Hins vegar finnur „O“ hamingjutilfinningu með unga aðdáanda sínum). Ein vændiskona man tárvot eftir því hvernig faðir hennar hagaði sér eins og hundur þegar hún var drukkin, sem leiddi náttúrulega til fetish fyrir að láta viðskiptavini sína haga sér eins og hundur. Önnur eldri vændiskona er heltekin af fortíð sinni sem leikkona. Hún getur ekki sleppt þeirri sýn. Hún kemur fram við viðskiptavini sína sem mótleikara og sver jafnvel að hún heyri á píanó í ánni. Hvað "O" snertir, þá er hún með flashback um að faðir hennar hafi skilið hana eftir í krítarhring. Þegar hann fer, finnur hún fyrir yfirgefningu. Auðvitað verður Kinski allt í einu faðir hennar í þessu sama afturslagi. Ég var mjög, mjög trufluð af þessari mynd. Ég fann svo sannarlega fyrir "O" á þessum tímapunkti í myndinni. Hún brosir varla og þetta atriði útskýrir í raun hvers vegna. Ótti hennar við að yfirgefa er svo mikill að hún lítur á Sir Stephen sem föður sinn og kemur til móts við allar ruddalegar kröfur hans í von um að sanna ást sína. Annar forvitnilegur þáttur myndarinnar er unga barnið (sem eldist í lokin) sem selur auð í kassa. Þetta er mjög tilviljunarkennd persóna, en einhvern veginn eykur það bara tilfinninguna um missi og tómleika í myndinni. Á einum tímapunkti notar leikstjórinn jafnvel málaðar pappafígúrur til að tákna fólk. Nú, ef það er ekki táknmál fyrir þig! (Hlæja) Allt í allt elska ég þessa mynd. Mér finnst þetta mjög djúp og dálítið áhrifamikil reynsla. Það hefur erótískar senur, en atriðin eiga í raun ekki að vekja upp. Líkt og líf persónanna eru kynlífsathafnirnar tómar. Þetta eru hreyfingar, en skortir tilfinningu og eymsli. (Enn og aftur er eina blíða atriðið á milli "O" og unga mannsins). „O“ trúir því að hún sé ástfangin og að það sé heiður að lækka sjálfa sig, en hún kemst þó að lokum að því að hún hefur val. Hún getur líka verið eigin manneskja og elt eigin hamingju, en hún hefur líka möguleika á að vera í þeim hring sem faðir hennar teiknaði. Leikstjórinn skilur mörgum spurningum eftir ósvarað, sumt þarfnast ekki svara við. Áhorfandinn mun dæma sem virkar fyrir þá. Ég verð að segja að ég vildi óska ​​þess að það kæmi út sérútgáfa af þessum DVD sem hefði leikstjóraskýringar. Ég held að það væri heillandi að heyra álit hans á myndinni og boðskap hennar árum síðar. Það er synd að hljóðrásin hafi aldrei verið gefin út. Þessi mynd er sannarlega áleitin og hjartnæm. Það er eitthvað við langvarandi söngröddina sem sendir hroll upp á hrygginn á mér. Ég get sannarlega fundið fyrir einsemdinni í myndinni með því að hlusta bara á tónlistina.