Þessi mynd er drullusokkur af klisjum úr nýlegri kvikmyndagerð. Það eru nokkrar efnilegar hugmyndir þarna inni, en þó að leikstjórinn hafi greinilega stefnt að því að enda með ofboðslega óljósa mynd, var það sem hann endaði með ruglingslegt rugl. Aðalleikarinn Daniel Wu stendur sig sanngjarnt en með ekkert miðlægt þema virðist sem hann hafi ekki mikið að vinna með. Ennfremur er myndin að mestu laus við hræðslu (þó að í sanngirni séu nokkur hrollvekjandi augnablik mitt í erfiðleikunum).*MILDIR SPOILERS*Við erum með dularfullan dauða tvíbura, djöfullega bókasafnsfræðinga, draugaleg ástaráhugamál, sjálfsmyndarrugl, dauða af villimönnum öpum, átök um gyðingatrú, ofbeldisfulla stjúpfeðra, upphækkaða samkynhneigð og tengsl við glæpagengi. Eina raunverulega sammerkið sem þessir þættir deila virðist vera að þeir valda því að söguhetjan tjáir óljósa tilfinningu fyrir ruglingi og óánægju. Það sem veldur kannski mestum vonbrigðum við þessa mynd er að þrátt fyrir dauða bróðurins af völdum öpa komi sterklega fram á DVD-kápunni, þá er athöfnin sjálf aldrei sýnd beint. Þess í stað notar leikstjórinn Julian Lee það sem virðist vera myndefni af öpum - ekki mjög skelfilegt.*END SPOILERS*Forðastu þessa. Fyrir frábæra sálfræðilega, óljósa hryllingssögu, skoðaðu kóresku myndina A Tale of Two Sisters (2003).