Stephen King myndir eru fyndnar fyrir mig. Annað hvort elska ég þá virkilega eða ég hata þá. Sumar af flottari framleiðslunni (eins og Desperation og Storm of the Century) fannst mér ekki gaman. Sumt af þeim smærri elskaði ég mjög. Sleepwalkers er einn sem ég hef mjög gaman af og horfi á hana reglulega. Sagan snýst um Charles Brady og móður hans Mary. Þeir eru svefngengir, móta breytilegar skepnur sem þótt mannlegar í útliti breytast í kattarlíka veru. Þeir eru ónæmar fyrir rispum katta og þegar þeir flytja í nýjan bæ leggja þeir út gildrur til að veiða og drepa dýrin. Þegar þau flytja í nýjasta bæinn þeirra þurfa þau að leita að mey og þegar Charles finnur eina fellur hann í raun fyrir henni, en móðir hans þarf að nærast af henni til að halda styrk sínum. Sagan snýst um hvað mun gerast með stelpuna. Mun Charles hlífa henni eða nota hana til að bjarga móður sinni. Þrátt fyrir að þessi saga hafi einkenni sifjaspells sem sumum kann að finnast óaðlaðandi, þá spilar hún í raun þátt í sögunni og er því ekki bara pælt í myndinni vegna hneykslismála. Eins og flestar Stephen King sögur er hún byggð í litlum bæ með fullt af áhugaverðum karakterum. Leikurinn er ekki sá besti, né tæknibrellurnar, en einhvern veginn hefur þetta allt tilhneigingu til að „gelta“ og er mjög áhorfandi og skemmtileg aðlögun. Fyrir lesendur í Bretlandi: Þessi framleiðsla hefur síðast verið sýnd á BBC1, Sci- Fi og Sky Thriller/Hryllingsrásir.