Merkilegt nokk er það Fred MacMurray sem leikur „screwy“ þáttinn í þessari skrúfubolta gamanmynd. Carole Lombard sýnir fínan leik sem sameinar léttari augnablik og undirstraum af drama og alvöru. Eins og venjulega er Fred MacMurray mér ráðgáta. Myndavélin er enginn aðdáandi hans, hann er ekki svo aðlaðandi, og hann hefur ekki stílinn og yfirburði til að leika þetta mjög Cary Grant-líka hlutverk. Ralph Bellamy er frábær sem góður vinur sem kemur aftur til lífsins í gegnum samband sitt við Persóna Lombard. Maður getur aðeins velt því fyrir sér hvers vegna persóna hennar myndi ekki vilja milda, hughreystandi ást hans í stað þess að vera nánast öruggur dómur um vanhæfni MacMurray. En það er Hollywood! Myndin virkar næstum en missir marks, fyrst og fremst vegna frammistöðu MacMurray. Það hefði verið yndislegt að sjá Grant eða jafnvel Clark Gable í hlutverki sínu. Lombard og Bellamy eru að mestu trúverðug og viðkunnanleg; MacMurray er stífur og fær þig til að vilja halda honum í armslengd.