Ótrúleg lítil ensk mynd af svo mörgum ástæðum. Í fyrsta lagi er það sjaldgæft útlit Laurence Olivier í léttri gamanmynd. Þó frammistaða hans sé ekki í samræmi við það sem hann myndi síðar setja sem einn besti leikari 20. aldarinnar, er hann fullkomlega trúverðugur sem lögfræðingur sem er töff. Sögulega er þessi mynd mjög áhugaverð vegna bæði hvar og hvenær hún var tekin. Þar sem hún var ensk hafði hún ekki stóra fjárhagsáætlun Hollywood-myndanna á sama tíma og það sýnir sig oft, en áhugaverðara er sú staðreynd að þessi mynd var tekin upp rétt fyrir stríðið og sýnir England sem brátt yrði horfið. Þegar við horfum á hana í dag hugsum við út frá nútíma siðferði og lítum á þá staðreynd að þessi mynd og næsti bandaríski hliðstæða hennar „It Happened One Night“ voru á sínum tíma jafn áhættusöm og „Fatal Instinct“ var á okkar tíma. En eftir að hafa horft á og notið þessarar myndar í fyrsta skiptið get ég ekki annað en fundið fyrir sorg þegar ég horfi á hana í dag. Þegar helmingur kvikmyndatökunnar er liðinn fyrir 1950 þýðir það erfitt val að vista þær myndir sem eftir eru og því miður er oft farið framhjá kvikmyndum sem þessari til að bjarga kvikmyndum sem við teljum öll mikilvæg. Litabreytingin, skortur á birtuskilum og almennt léleg gæði prentsins sem oftast sést er hjartnæm. Þessi mynd ásamt 'It Happened One Night' eru fullkomin til að krulla upp með ástvini undir sæng á svölu kvöldi og horfa á, eða enn betra, hvers vegna ekki tvöfaldan þátt.