Ég er viss um að hlutirnir fóru ekki nákvæmlega á sama hátt í raunveruleikanum Homer Hickam og þeir gerðu í kvikmyndaaðlögun bókar hans, Rocket Boys, en myndin "October Sky" (samlíking af titli bókarinnar) er nógu gott til að standa einn. Ég hef ekki lesið endurminningar Hickam, en ég get samt notið og skilið kvikmyndaaðlögun þeirra. Kvikmyndin, sem leikstýrt er af Joe Johnston og skrifuð af Lewis Colick, tekur upp sögu táningsins Homer Hickam (Jake Gyllenhaal), sem hefst í október 1957. Hún hefst með hljóði í útvarpsútsendingu og færir fréttir af rússneska gervihnöttnum Spútnik, fyrsti gervi gervihnötturinn á braut. Við sjáum myndir af blágráum bæ og fólkinu hans: aðallega námuverkamenn sem vinna fyrir Olga Coal Company. Einn námuverkamannanna hlustar á fréttirnar í útvarpi þegar hann fer inn í lyftustokkinn, en merkið tapast þegar hann hverfur út í myrkrið og missir sjónar á stjörnubjartan himininn fyrir ofan sig. Melankólískt fiðlulag dofnar með þessari mynd. Við fáum svo stuð af Elvis í bílaútvarpi þegar orð á skjánum upplýsa okkur um umhverfið: 5. október 1957, Coalwood, Vestur-Virginíu. Homer og félagar hans, Roy Lee Cook (William Lee Scott) og Sherman O'Dell (Chad Lindberg), eru að tala um fótboltatilraunir. Fótboltastyrkir eru eina leiðin út úr bænum, og vinna í námunum, fyrir þessa stráka. „Af hverju eru djókarnir þeir einu sem fá að fara í háskóla,“ spyr Homer. Roy Lee svarar: "Þeir eru líka þeir einu sem fá stelpurnar." Hómer kemst ekki í fótbolta eins og eldri bróðir hans, svo honum er ætlað að fara í námurnar og feta í fótspor föður síns sem verkstjóri minn. Þar til hann sér ljóspunktinn streyma yfir októberhimininn. Svo vill hann smíða eldflaug. „Ég vil fara út í geim,“ segir Hómer. Eftir hörmulega tilraun með frumstæða eldflaug og girðingu móður hans (Natalie Canerday), fær Homer hjálp nördamannsins Quentin Wilson (Chris Owen). Quentin spyr Hómer: "Hvað viltu vita um eldflaugar?" Hómer svarar fljótt: "Allt." Vísindakennari hans við Big Creek High School, Miss Frieda Riley (Laura Dern) styður Homer mjög og drengirnir fjórir vinna við að smíða eldflaugar í kjallara Homer. Faðir hans, sem er mitt líf, styður hann hins vegar ekki. John Hickam (Chris Cooper) telur að Homer ætti ekki að eyða tíma sínum í eldflaugarnar, að kolanámurnar skipta öllu máli. Kolin úr námunum eru notuð til að búa til stál og án stáls væri landið ekkert. Erfið samband Hómers og pabba hans er eitt átakanlegasta samband sem ég hef séð í kvikmynd. Ungfrú Riley kynnir Homer hugmyndina um að fara inn á vísindasýninguna á staðnum, með tækifæri til að fara á landsvísu og vinna háskólastyrk. „Þú getur ekki bara dreymt þig út úr Coalwood,“ segir hún við Homer. Homer og vinir hans fara eftir draumum sínum með því að vinna stöðugt að eldflaugunum og bæta módelin með hverri tilraun. Þrátt fyrir margar tilraunir missa strákarnir ekki ákveðnina. „Hverjar eru líkurnar á því að við vinnum þessa vísindasýningu,“ spyr O'Dell Homer á einni af örvæntingarfullari augnablikum þeirra. „Milljón á móti einni,“ svarar Hómer. "Svo gott?" O'Dell svarar: "Jæja, af hverju sagðirðu það ekki?" Tónlistin, samin af Mark Isham, miðlar í senn sorg og von, sérstaklega dapurlegri á þeim tímapunkti þegar Homer fer niður í námustokkinn og missir sjónar á himni og draumum sínum um að komast út úr Coalwood. Hrollvekjandi rokk og ról frá 1950, þar á meðal lög eftir The Coasters og Buddy Holly, ýtir hljóðfæraleikunum stundum til hliðar til að skapa léttúðaða stemningu sem stangast á við líf unglinganna við líf námumannanna. Myndin, sem Fred Murphy tók mynd af, notar líka liti til að skapa stemningu og tákna. Bærinn Coalwood, sem reyndar var tekinn upp í Tennessee, er þveginn með bláum, gráum og brúnum litum. Það er eins og óhreinindi úr kolunum festist við allt - andlit, föt, hús og vegi. Þegar par á glitrandi rauðum fellihýsi stoppar til að biðja um leið frá strákunum er augljóst að þau eru frá heiminum fyrir utan Coalwood og Olga Coal Company. Bókin um hönnun eldflauga með leiðsögn sem ungfrú Riley gefur Homer er rauð. Rauður er nógu mikill á móti blágráum heimi Coalwood til að tákna "að komast út", en hann er samt lúmskur. Rauðu eru hverfular vísbendingar um heim sem Hómer dreymir aðeins um. Jake Gyllenhaal lýsir slíkum ákafa, von og viðkvæmni eins og Homer Hickam að það er erfitt að trúa því að hann sé ekki hinn raunverulegi Hómer sem við sjáum í raunverulegu myndefni í lok myndarinnar. Chris Cooper er líka óvenju trúverðugur sem þrjóskur faðir Hómers, sem kannast ekki við, eða vill bara ekki viðurkenna, að náman sé ekki að framleiða nóg til að halda lífi í bænum. Homer, og allir sem hvetja hann í eldflaugasmíði hans, vita að bærinn er að deyja. Þegar samfélagið er að sundrast er eina leiðin sem þeir halda saman með því að safnast saman fyrir sýningar eldflaugadrengjanna. Aftur, ég er viss um að hlutirnir gerðust ekki nákvæmlega eins og myndin sýndi þá, en hvað væri kvikmynd án smá hugsjóna? "October Sky" hefur bara nóg af því til að gera hana að frábærri kvikmynd og nægilega hráleika til að halda henni raunverulegri.