Þetta er ein af þessum svokölluðu "Hollywood Social Commentary" myndum sem vill hafa þetta á báða vegu. Og trúðu mér, í þessari mynd eru báðar leiðirnar klisjukenndar og staðalímyndar. STOP-LOSS er 21. aldar John Wayne kvikmynd sem fjallar um stríðsandstöðu en endar greinilega á þeim nótum að "Ef þú ert MAÐUR í nútíma samfélagi, þá tekur þú þig saman og ferð í stríð við vini þína." Myndin var að mörgu leyti frábært framhald af TAXI TO THE DARK SIDE þar sem hún sýndi her jafn geðveikan og stjórnlausan, hálfgerða FRAT PARTY/ANIMAL HOUSE eyðslusemi í bland við Texas Red Neck heim af bældum hómó-erótískum sönnunum. af karlmennsku. Þessi mynd var með allt í hverju atriðinu á eftir öðru af klisjukenndum myndum. Og svo fer hinn uppreisnargjarni liðhlaupi hersins, Ryan Phillippe, í "Road Trip" með kærustu besta vinarins, tilbúna söguþráð til að heimsækja fjölskyldur látinna hermanna, limlesta hermenn á hersjúkrahúsum o.s.frv. og loks til að ræða málið um að flýja til Kanada eða Mexíkó . En karlkyns heiður og ættjarðarást sigra að lokum, þar sem allt nýskrúbbað og myndarlegt, ríður hann út í sólarlagið í rútu með félögum sínum aftur til Íraks og heimsins sem nokkrum mínútum áður fullvissaði hann alla um að hann gæti aldrei framar þolað. FULL METAL JACKET mætir SANDS OF IWO JIMA. En á endanum hjólar John Wayne aftur! Og Hollywood risasprengja fær að lokum að halda báðum hliðum áhorfenda sinna í lófa sínum. að minnsta kosti myndi hún vilja halda það. Hvað mig varðar/hefur áhyggjur, farðu bara með mig aftur í sannfærandi raunveruleikann í IN THE GARDEN OF ELAH.