Ég sá myndina á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Brooklyn (heimsfrumsýnd). Draummikil, innileg mynd af einmanaleika og afleiðingum þess að láta hana vaxa og breytast í eitthvað dekkra. Leikur aðalhlutverkanna tveggja (Jessica Bohl og Richard Brundage) er framúrskarandi, og lætur mann óska ​​þess að þú hefðir hitt þessar persónur áður en þær urðu svo skemmdar. Minnti mig í þema verkum Atom Egoyan (Exotica) og Raymond Carver (Where I'm Calling From). Hljóðrásin (Tywanna Jo Baskette, Crooked) Fingers) er frábært og styrkir augnablik í myndinni án þess að vekja athygli á sér. Mæli eindregið með kvikmyndinni og hljóðrásinni.