Með fullri virðingu fyrir Joel Fabiani og Rosemary Nicolls og persónum þeirra, þá mun S-deildin að eilífu tengjast Jason King eftir Peter Wyngarde. Flestir muna eftir honum sem þessum tjaldbúðum, prýðilega og skrautlega kvenkyns leynilögreglumanninum í líki Austin Powers en það mun duga. vanþóknun á persónuna: Hann er miklu blæbrigðaríkari en það. Jason King er latur (hann lætur Stewart oft berjast við alla vondu strákana og spila bara inn í lokin), hann er sjálfhverfur (mat hans á fólki byggist á því hvort það' hef lesið skáldsögur hans eða ekki), mikið af leynilögreglustörfum hans eru vangaveltur án staðreynda til að styðja þær og hann svíður hvenær sem Annabelle hefur rétt fyrir sér...og hún er það oft. Hann er greinilega maður sem er í miðjan lífskreppu og ölvaður en.......Jason King er frábær. Ef Wyngarde hefði eingöngu leikið hann sem stórkostlega hetju, þá hefði það ekki virkað en hann sýnir King oft sem pappírstígrisdýr, leidd af kynhvöt sinni, ást á fíneríum og tilhneigingu til að verða stórkostleg (og það kemur í veg fyrir leynilögreglumenn hans stundum) en hann er með bestu línur og niðursveiflur í sjónvarpssögunni. Og með því að leika hann ekki sem hvítari en hvítan, er efnafræðin og samskiptin milli aðalpersónanna þriggja allt betra fyrir það. Þegar þú horfir á það aftur á DVD nýlega færðu að sjá hversu mikla dýpt Wyngarde lagði í Jason King.