Þegar 5 mínútur voru liðnar af þessari mynd var ég að ofblása, hristi og hrollaði af sársauka. Og ekki á góðan hátt. Sagan fjallar um hóp fávita barna sem hringir prakkarastrik við sálfræðing sem er alltaf góð hugmynd. Í ljós kemur að geðlæknar líkar ekki við prakkarastrik símtöl því eftir 2 mínútur er hann við dyrnar hjá þeim að drepa greyið Williams mömmu og pabba. Jæja, slepptu 15 árum og veistu hvað? Samt prakkarastrik að hringja í fólk. Já, maður hefði haldið að hræðilegt morð hefði fælt þá frá því að gera það aftur en nei. Svo eftir um það bil tveimur tímum seinna og allt of mörg öskur ripoffs áttaði ég mig á því að þessi mynd gaf mér ekkert nema hræðilegt bragð í munninn og alvarlega löngun til að taka eigið líf. Þessi vitleysa er ekki einu sinni þess virði að hlæja að skítaframleiðslunni, "leiklistinni" eða Rutger fer minnkandi. Ég elska skrítnar hryllingsmyndir en þetta er ófullnægjandi þáttur sem ég hef séð. Bara ekki.