Eins og í fyrra þá náði ég ekki að sitja yfir öllu. Allt í lagi, svo Chris Rock sem gestgjafi var góður kostur vegna þess að hann var óljóst grípandi. Eða réttara sagt, af öllum leiðindum í leikhúsinu, þá var hann að minnsta kosti ekki á topp 10 leiðinlegustu. Margir kynnarnir voru aftur á móti á þessum eftirsótta Top 10. Ég hafði ekki vitað að allt hefði verið gert með autocue (þó að ég vissi að það væri handrit) en það var virkilega hræðilegt að sjá þessa meintu góðu leikarar geta ekki sett svipbrigði, horft frá vísbendingu og hrasað yfir einföldum orðum (Natalie Portmanef það er enginn leikstjóri, hún er farin). The Night of Fancy Dresses and Boring Speeches var langt og leiðinlegt, Beyonce Knowles slátraði nokkur góð lög og það voru mjög fáar almennilegar viðurkenningarræður og klippur. Adam Sandler hlýtur verðlaunin fyrir versta kynninguna. Fyrir að hjálpa mér við að skrifa þessa umsögn vil ég þakka mömmu, pabba, lögfræðingum mínum og fótsnyrtingarfræðingi fyrir að hafa trú á mér, og ég vil taka það fram að ég hef mikla efnaskipti og auðvitað hef ég ekki svelt mig í mánuð. Ég ætla ekki að gráta...takk fyrir.