Hjónahjónin læknateymi Carole og Niles Nelson standa sig hóflega vel á ferlinum en Niles á við spilavanda að etja. Heppni hans breytist þegar hann (óafvitandi) bjargar lífi glæpamanns úr mafíu Joe Gurneys og fær stóran bónus frá glæpaforingjanum sjálfum. Niles elskar gengisbreytinguna sína (og geggjaða nýja íbúð) og heldur áfram að fá laun fyrir að hafa lagað aðra slasaða meðlimi gengisins. Því miður koma skuggalegir samningar hans í ljós í lögregluárás, sem hangir líka skuggi yfir feril eiginkonu hans. Á þessum tímapunkti kemur söguþráðurinn í brennidepli, þar sem Carole Nelson þarf að bjarga ferli sínum áður en leyfi hennar verður svipt. Þetta felur í sér að draga klíkuna fyrir rétt meira og minna ein og sér. Þetta er ekki harðsnúin gangster mynd, heldur söguþráður sem gæti hafa verið þægilegur í þætti eins og MATLOCK eða MURDER SHE WROTE. Það er einhver spenna, en stemmningunni er haldið léttri af tungulausri frammistöðu Bogart um heimskan glæpamann sem ímyndar sér sjálfan sig sem „Napóleon glæpsins“. Aðrir klíkumeðlimir hans virka líka meira sem töffarar en húmor. Og það er einhver snöggur samræða milli Bogart og Francis, sérstaklega þegar hún er að meðhöndla meiðsli hans í felustaðnum hans. Auðvitað, eins og í öllum glæpamyndum, er stór skotbardagi endir, en með gamansömu ívafi. Þetta er góð stuttmynd sem sýnir Bogart á uppleið á stjörnuhimininn.