Hér hélt ég að "Nanook of the north" væri síðasta orðið í fornaldarlegum hálfgerðum 'eskimo' kvikmyndum. Hversu rangt! Sem ákafur sjókajaksiglingur vakti ég til klukkan 330 að morgni til að horfa á þetta í von um að fá innsýn í nokkra handgerða „skinnbáta“. Kvikmyndin sleit mig ekki. Allir nemendur í kajak/umiak smíði ættu að skoða hér. (Athugasemd til annarra SKers: þeir virðast vera að nota Norton Sound kajaka með einblaða spaða). En myndin fór langt út fyrir þennan óneitanlega þrönga áhuga. Jafnvel þó að það hafi verið eins og aðrir hafa tekið fram smá back-shot-fakey-bitar sem myndin hefur svo mikið hjarta að þeir eru bara smá pirringur. Það var (frá sjónarhóli þessa áhugamannlega mannfræðings) líklega fullkominn tími til að gera þessa mynd. Snemma á þriðja áratugnum: „talkarnir“ eru svo nýir að þeir (þar á meðal Louie B. Mayer!) láta inúíta tala á eigin tungu. Og það er svo margt sem var enn, þrátt fyrir innrennsli melódrama, ekta. Þeir eru í raun að slá ísbjörninn, hvalinn og karíbúana. Fimmtugsútgáfa af þessari mynd hefði verið svo töff með „stjörnum“, Technicolor o.s.frv. Sjöunda útgáfan? Ekki einu sinni. Mjög góður fylgihlutur þessarar ágætu myndar er "White shadows in the south sea" (1928). Landfræðilega er spegilmynd "Eskimo" einnig fjallað um linnulausa og djúpstæða röskun vestrænnar menningar/tækni á grunlausu fólki.