Hvernig gátu þeir tekið svona fallega teiknaðan gimstein eins og Don Bluth's All Dogs go to Heaven og bastardized það með sjarmalausu, cheesy, óinnblásnu framhaldi. Draumandi tónlistin og yndislegu persónurnar eru horfin, nú er skipt út fyrir klístraða hreyfimyndir og hugmyndalausan söguþráð. Kostir: Charlie Sheen er stundum skemmtilegur sem Charlie, en hann skortir heillandi harðjaxlinn sem kom honum til lífsins eftir Burt Reynolds. Ég hafði sérstaklega gaman af lögunum „I will always be with you“ og „It's too Heavenly here“. Gallarnir: Það virðist ekkert samband vera á milli þessa og upprunalega. Í upphafi er Charlie vinur Carface, en bíddu aðeins. Er þetta ekki sama persónan sem bar ábyrgð á morðinu á Charlie og rændi litla sæta munaðarleysingjanum sem hann elskaði? Ég býst við að allar breytingar séu á himnum en hvers vegna er ekki einu sinni minnst á Anne-Marie? Ef Itchy kemst til himna, myndu Flo og Killer þá ekki líka? Hvað er með rödd Annabelle whippet? Í frumritinu hljómaði það kvenlegt og heillandi og í framhaldinu hljómar það eins og vælandi, tíkarlegur, páfagaukur. Nýju persónurnar eru ekki alveg frábærar (nema Sasha). Og hreyfimyndin er betri miðað við almenna laugardagsmorgunteiknimynd. Hinn stöðugi teiknimyndalega „húmor“ er flatur og ófyndinn og „hjartað“ virkar bara ekki þegar borið er saman við frumgerðina, sem hafði svo áhrifaríkan og ólúmskan blæ sem fær mig til að gráta í hvert sinn. All Dogs go to Heaven er einn af mínum öllum -tíma uppáhalds kvikmyndir. Hvernig Don Bluth leyfði að gera þessa framhaldsmynd er mér óskiljanlegt. NIÐURLÍNA: Ekki fara allar framhaldsmyndir til himna.