Úff! Ég var reyndar ekki svo hrifinn af þessari mynd, þó ég verð að viðurkenna að hún er tæknilega vel gerð. Það fær að vísu 7 fyrir mjög hátt framleiðslugildi, en hvað varðar skemmtanagildi þá er það frekar lélegt. Reyndar tel ég þetta eina ofmetnustu mynd 5. áratugarins. Hún hlaut Óskarsverðlaunin sem besta myndin en myndin er bara leiðinleg stundum með svo miklu dansi og dansi og dansi. Það er vegna þess að ólíkt sumum söngleikjum sem eru með hæfilegan fjölda laga ásamt sterkri sögu og leik (eins og MEET ME IN ST. LOUIS), þá er þessi mynd nánast öll syngjandi og dansandi. Reyndar er þessi mynd með um það bil lengsta söng- og dansnúmer sögunnar og ef þú ert ekki í þessu mun myndin fljótt leiða þig. Gefðu mér meiri sögu! Þar af leiðandi, með ofhljóða framleiðslutölum og veikri sögu, er þessi mynd eins og stöðugt mataræði af marengs--hún er bara ekki fullnægjandi til lengri tíma litið. Til að hugsa...þetta er myndin sem sló út "A Streetcar Named Desire" og "A Place in the Sun" sem besta myndin! Og, til að gera illt verra, voru „Afríkudrottningin“ og „Ás í holunni“ ekki einu sinni tilnefnd í þessum flokki! Enn undraverðara finnst mér að "Ace in the Hole" tapaði fyrir bestu skrifin, handrit þessarar myndar - jafnvel þó að "An American in Paris" hefði varla sögu að segja og var að mestu knúin áfram af dansi og söng.