2. maí: einhver smellti á 11 NEI og hélt síðan áfram að gera 15 í viðbót við fyrri 15 athugasemdirnar mínar: næstum jafn fyndið og þessi kalkúnn! 1. maí: Þegar ég skrifa þetta er ég enn mjög undir áhrifum af því sem hlýtur að vera fyndnasta spennumynd sem ég hef séð. Ég er með stórt tilfelli af flissinu, en ég skal reyna að róa mig. (Það er dálítið erfitt að skrifa þegar nefið hellir niður snót og munnurinn kastar stöku slefa á lyklaborðið.) Par af ungum konum sem eru nýkomnar úr fríi fara í rútu. Nokkrir ungir krakkar taka þátt í þeim. En rútan er í raun ekki leigubílaþjónusta: hún er mannránsbíll. (Ekki grínast!) Ökumaður hennar hefur verið hluti af skipulögðu „hvítu þrælahaldi“ gengi sem hrifsar ungar konur af flugvöllum og þær hafa gert það í FIMM ár. (Ekki hlæja.) Fimm ár á SAMMA flugvelli, án þess að lögreglan eða jafnvel FBI hafi nokkurn tíma fengið að vita af því. (Ekkert fliss, takk.) Svo virðist sem tugir kvenna týna á nákvæmlega sama stað í mörg ár og ár - og samt tekur enginn eftir þróun. Er FBI svona vanhæft? Heimur "Shuttle" virðist samanstanda af þremur tegundum af fólki: ljóshærðum ljóshærðum sem auðvelt er að ræna, heimskir/dálausir/ósýnilegir FBI fulltrúar og almáttugum geðrofsglæpamönnum (sem hata kynþokkafullar ljóshærðar konur með húðflúraða baki). Ökumaðurinn hefur varla haldið lífi á þessu. verkefni, og samt hefur hann gert þetta í - ég endurtek - fimm ár, án þess að vera drepinn eða missa einn af útlimum sínum. (Hættu að hlæja...) Nefndi ég að bílstjórinn er ódauðlegur? Þarf ég að nefna það? Við vitum öll að kvikmyndasálfræðingar hafa ódauðlegt DNA. Þú getur stungið þá, skoppað þá ítrekað á veggi strætisvagna, strjúkt þeim mjúklega með hamri, stungið níu tommu nöglum í eyrun... Djöfull gætirðu stungið handsprengju inn í munninn á hinum venjulegu Hollywood sálfræðingi, og hann myndi samt sleppa með aðeins minniháttar rispur. Nei, bílstjórinn er ekki Satan eða jafnvel minniháttar púki, heldur bara venjulegur Hollywood geðþekki með betri lifunarhæfileika en stærsti, illgjarnasti fráveitukakkalakki. Grunnatriði söguþráðsins: Strákur missir alla fingurna á annarri hendi í kjánalegu atriði. (Töfrandi rúta sem les og hlýðir huga!) Farþegarnir reyna að flýja. Þeir mistakast. Þeir meiðast. Þeir sökkva sér. Þeir rífast. Þeir reyna að flýja. Þeir mistakast. Þeir meiðast. Þeir rífast. Þeir reyna að flýja. Þeir mistakast. Þeir meiðast. Þeir reyna að flýja. Þeir mistakast. Þeir reyna að flýja. Mannræningjunum tekst að hrifsa byssuna af bílstjóranum! Því miður, þeir drepa hann ekki vegna þess að Gullna Hollywood-reglan um Gandhi-líkan friðarstefnu bannar þeim að gera það. (Ekkert fliss.) Einn hinna farþeganna reynist vera hluti af klíkunni! (Hættu að hlæja.) Hann er leikinn af leikara sem lærði í Rob Zombie/John Travolta School Of Over-Acting & Silly Mugging. Hann hótar nauðgun. Seinna lemur ein stúlkan hann með kúbeini yfir höfuðið, um það bil tugi sinnum... mjög fast. Aðeins sekúndum síðar kemst hann til meðvitundar. Já, hann lifir af. (Ódauðlegur, manstu?) Hann verður drepinn skömmu síðar. (Ekki hugmynd um hvernig! Hann á ekki að vera drepinn.) Mannræningjarnir rífast. Þeir reyna að flýja. Einn þeirra sleppur! Æ, geðveikin eru bara allt of guðleg í krafti þeirra til að ná ekki aftur bráð sinni. Leikurinn byrjar upp á nýtt: farþegarnir reyna að flýja. Þeir mistakast. Þeir sökkva sér. Þeir stara út í tómið. Þeir meiðast. Þeir reyna að flýja. Þeir mistakast. Þeir meiðast...Þú skilur myndina. Í hreinskilni sagt, þá trúi ég því að dópaður, mjög ruglaður, ölvaður snigill hefði auðveldlega sloppið við þessa ræningjafanga. Það voru svo mörg tækifæri. Á einum tímapunkti senda þessir brjáluðu geðsjúklingar (mundu: FIMM ár!) jafnvel einn mannræningjann inn í matvöruverslun! Hún skilur eftir skilaboð til lögreglunnar. Hins vegar, já... þú giskaðir á það: þessi skáldaða ævintýraborg í Bandaríkjunum hefur enga lögreglu. Og alveg eins og þú hélst að myndin gæti ekki orðið heimskari - ekki einu sinni þó Luc Besson og Brian De Palma tækju höndum saman til að rétta fram hönd. með handritinu - það gerir það. Stúlkunum er rænt til að vera sendar til einhverrar afskekktrar eyju(?) og það er gert með því að flytja þær sem farm. Svo virðist sem þessi skáldaða Ameríka hefur enga FBI, enga lögreglu - og enga landamæratolla heldur. Það hefur hins vegar ódauðlega glæpamenn með meiri heppni en tuttugu lottóvinningshafa. Ein ljóshærð átti milljarðasta möguleikann á að drepa ökumanninn, en samt mistókst henni. Hvernig stendur á því að fórnarlömb í þessum heimskulegu spennumyndum reyna ALDREI að klára ódauðlega andstæðinga sína þegar þeir hafa þá niður á gólfið og slasaðir? Ég býst við að ég hafi svarað því sjálfur: þeir eru ódauðlegir! Svo hvers vegna að nenna að reyna, hlýtur hún að hafa hugsað...Svo af hverju var annarri ljóshærður gasaður til dauða og hinni settur í kassa og sendur lifandi (ásamt kisu-kassa, og fyndnasta mynd síðan Demi Moore var í grunnskólamyndum)? Gæti það verið húðflúrið? Ég held að þeir hafi drepið þann fallegri, en það er bara ég. Var húðflúrið hennar svona ljótt? Getur verið að mér sé alveg sama? Af hverju ætti ég að leita að rökfræði í kvikmynd gerð af imbeciles (fyrir imbeciles)? Að auki, hvernig get ég hugsað beint þegar ég er að hlæja svona mikið hálfan tímann?! Þetta er náttúrulega 21. aldar hryllingur/spennumynd, farsíminn virkar ekki... Kannski stjórnar þessi ósigrandi klíka ekki aðeins FBI, lögreglan og tollgæslan, en gervitungl í geimnum líka. Þarf ég að stafa það út? Það eru miklu auðveldari leiðir til að ræna fólki. Og miklu gáfaðra fólk sem ætti að gera kvikmyndir. Gefðu hálfvita myndavél og hann verpir eggi í hvert einasta skipti... Þannig svarar þeirri eilífu gátu sem kom fyrst: eggið eða fuglaheilinn leikstjórinn.