Því miður komst þessi mynd aldrei á DVD. Ég sá hana þegar hún kom fyrst í kvikmyndahús 1983 og svo aftur þegar VHS kom út 1992. Þegar ég sá VHS eintak á flóamarkaði nýlega keypti ég hana strax. Ég varð ekki fyrir vonbrigðum. Í fyrsta lagi hið augljósa: Claudia Ohana er falleg og ánægjulegt að sjá. En svo fer myndin með þig inn í óraunverulegan heim þar sem þú þarft að velta fyrir þér gildum þínum og ákveða hvað er raunverulega mikilvægt fyrir þig. Myndin fjallar um ýmislegt. Hún snýst um hvernig Alþjóðabankinn og stór fyrirtæki arðræna og hneppa þróunarlönd í þrældóm með kapítalískum áætlunum sínum til að neyða þau til skulda sem þau geta aldrei endurgreitt. Það snýst um hvernig efnahagskerfi okkar arðrænir okkur með því að neyða okkur til að skuldsetja okkur með kreditkortum, húsnæðislánum og bílagreiðslum. Þetta snýst um að reyna að bjarga sakleysi sem við höfum kannski aldrei átt og kannski getum við ekki bjargað. Hún fjallar um gott og illt og hversu erfitt það er stundum að greina eitt frá öðru. Það vekur upp margar spurningar en gefur ekki svör. Mér finnst þetta stundum gott. Af þessum sökum er þetta mynd sem er virkilega þess virði að vista og sjá.