Leiðinleg og óhamingjusöm ung stúlka Zandalee (snjöll og kraftmikil frammistaða hinnar ljúffengu brunettunnar Erika Anderson) finnst hún vera föst í þröngu og ástlausu hjónabandi við misheppnaða skáldi og almennilegu, en samt daufa kaupsýslumanninn Thierry Martin (heiðarleg og trúverðug túlkun Reinholds dómara). Zandalee á í ógnarsterku framhjáhaldi við slælegan og hrokafullan listamanninn Johnny Collins (dásamlega leikinn í slímugum hjaltinu af Nicolas Cage). Er hægt að bjarga sambandi Thierry og Zandalee? Eða mun allt falla í sundur og fara í fræ? Leikstjórinn Sam Pillsbury og handritshöfundurinn Mari Kornhauser lágu eitthvað þykkt á töfrandi sápuóperustíl á meðan þeir reyndu að segja alvöru og innsæi sögu um löngun sem er hlaupin í amok og hugsanlega hættulegar afleiðingar hennar; söguþráðurinn fer glæsilega út af sporinu í hláturmildum sögulegum síðasta þriðjungi. Samræðurnar eru sömuleiðis fyndnar kjánalegar og dónalegar (sýnishorn: "I wanna shake you naked and eat you alive"). Enn betra, þessi mynd skilar svo sannarlega af sér nóg af bragðgóðri nekt kvenna (hinn stórkostlega styttu Anderson lítur út fyrir að vera rjúkandi heitur í buffinu) og snarkandi hálfklámmyndar kynlífssenur (Johnny og Zandalee að gera óhreina verkið í játningarklefa í kirkju, gildir sem ákveðinn rjúkandi hápunktur). The tart'n'tangy New Orleans stilling bætir auka kryddi við þegar rjúkandi málsmeðferð. Með sitt langa, rjúkandi svarta hár, feita yfirvaraskeggið, ljótan munninn og grófan hátt, er Johnny frá Cage algjört töffari þar sem eina gróflega óaðlaðandi "rómantíska" blýið sem nokkurn tíma hefur runnið út í selluloid. Leikararnir eiga skilið leikmuni fyrir að leika af aðdáunarverðri einlægni: Anderson, Cage og Reinhold vinna öll virðingarverða hluti með hlutverkum sínum, með fínum stuðningi frá Joe Pantoliano sem kátur og prúður samkynhneigður vinur Zandalee, Gerri, Viveca Lindfors sem vitur, skynsöm móðir Tatta, Aaron Neville sem vingjarnlegur barþjónn Jack og Steve Buscemi sem fyndinn, blíðlega blygðunarlaus þjófur. Skörp og glitrandi kvikmyndataka Walt Lloyd gefur myndinni aðlaðandi glansandi útlit. Bragðmikið, harmónískt tónverk eftir Pray for Rain hittir sömuleiðis í mark. Skemmtilegt tjaldað og þétt uppþot.