Það eru nokkrar athugasemdir við þessa mynd sem segja að hún sé léleg og kjánaleg og svo frábær leikari eins og Pierre Fresnay hefði ekki átt að sætta sig við að leika í henni. Ég held, bara öfugt, að jafnvel þegar myndin er skrítin og hefur nokkra veikleika, frammistaða Pierre Fresnay er svo ógnvekjandi að hún breytir myndinni í eitthvað frábært. Frammistaða hans er líklega sú besta í sögunni. Í myndinni sjálfri er mjög pólógísk atriði um vígslu víns í kabarettnum. Fyrir einhvern sem trúir því ekki að prestur jafnvel sá sem leystur er geti umbreytt því í blóði Krists, þá er atriðið kannski furðulegt. En fyrir einhvern sem hefur verið alinn upp í kaþólskum ramma er það mjög tilfinningaþrungið jafnvel þótt það sé frekar óþægilegt. Atriðið þar sem yngri presturinn dó er gríðarlega átakanlegt. En hún er mjög vel leikin. Pierre Fresnay snýr brjálæðisverkinu morð í eitthvað skiljanlegt í tímabundinni brjálæði persóna sinnar, pyntaða Morand sem á þennan hræðilega hátt snýr aftur að skyldu sinni.