Myndatakan á DVD disknum er svo dökk að ég hélt að skjárinn hefði dáið. Ég held að ég hafi saknað þess að sjá helminginn af myndinni. Samt var hún illa unnin og ekki áhugaverð. Ég fann ekki söguna tengda titlinum „Svörtu ekkjan“. Ég var að vonast eftir leyndardómi eða spennumynd en tók ekki nógu mikið þátt til að vera sama eftir fyrstu rammana. Ég leigði myndina sérstaklega fyrir Willem Dafoe og var leiður yfir því að hafa sóað hæfileikum hans. Ég trúi því ekki að Giada Colagrande hafi rannsakað kvikmyndagerð nógu lengi til að þróa stóra kvikmynd. Hún er aðlaðandi og gæti þróast í leikara en hún tók að sér of mörg verkefni í þessari mynd. Þó þau séu gift í raunveruleikanum skortir þau efnafræði á skjánum. Sambönd þeirra virtust ekki trúverðug. Ég skil ekki hvers vegna hinar persónurnar voru jafnvel kynntar inn í söguþráðinn.