Ég sit hér og skrifa þessa umsögn og myndin er ekki einu sinni búin. Reyndar athugaði ég bara og það eru 45 mínútur eftir. En sama, það er engin þörf á að sjá það til enda. Ég ætla bara að skrifa þessa umsögn og hlæja þegar myndin spilar í bakgrunninum og hrasa áfram að einhvers konar væntanlega hræðilegri niðurstöðu sem ég kæri mig ekki um að sjá eða vita nokkurn tímann. Hvað skýrir andúð mína á þessari mynd? Persónurnar eru ekki trúverðugar. Söguþráðurinn er ekki trúverðugur. Tilgerðarleysi myndarinnar er sjúklegt. Í grundvallaratriðum er hver þáttur myndarinnar rangur. Buscemi hélt augljóslega að hann hefði einhverju að bæta við þá tugi kvikmynda sem þegar hafa kannað vel slitið þemu óstarfhæfra fjölskyldna og augljóst tilgangsleysi lífsins. Buscemi hafði hins vegar rangt fyrir sér, því þessi mynd inniheldur ekkert nýtt. Það reynir mjög mikið á að vera niðurdrepandi, en sem betur fer getur enginn verið þunglyndur af því, því það er augljóst að ekkert eins fólk er til í öllum heiminum. Það sem ER niðurdrepandi er hins vegar vitneskjan um að þessi mynd hafi einhvern veginn verið valin nokkur óverðskulduð verðlaun. Ógeðslegt!!!! Niðurstaða: Haltu þig frá þessari einskis virði kvikmynd hvað sem það kostar.