Það var fullt af söguþræði, ónákvæmni (stoppar ekki tímaklukkan fyrir slasaða leikmenn eða hjálmamissi í fótboltaleikjum í Texas?) og ekki svo mikil innlausn (svo pabbi þinn slær út úr þér? Jæja, gerðu eitthvað rétt í eitt skipti og þá mun hann elska þig og gera þetta allt þess virði). Annaðhvort gera myndina um lið og leit þess að meistaratitli EÐA gera mynd um leikmann innan liðsins og persónulega baráttu hans en í staðinn reyndi þessi mynd að gerðu þetta allt og kom meira en nokkrum metrum undir. Bókin sýndi alla söguna líklega miklu betur; myndin hefði átt að velja einn þátt sögunnar og halda sig við það. Þess í stað hoppaði myndin úr einni persónusamræðu yfir í leiftur af leik og síðan aðra persónusamræður mánuðum síðar án þess að segja þér í raun hver fólk var eða hvers vegna það var mikilvægt -- QB kallar systkini sitt til að sjá um móðurina - hvað varð um það? Þar sem móðirin var samfelld í lok úrslitaleiksins, þýðir það að hún sé ekki brjáluð lengur? Eina endurleysandi gæði þess var hljóðrásin. Kauptu það og horfðu svo á hápunkta SportsCenter á meðan Iggy Pop spilar í bakgrunni.