Ég sá þessa mynd á einni nóttu sem ég gat ekki sofið, ég elskaði hana og leitaði að því hvenær hún yrði sýnd aftur, líklega besta mynd sem ég hef séð, á þeim tíma, og jafnvel núna er leikarahópurinn fullur af fólki ég hafði aldrei séð áður en hún virðist vera raunveruleg saga byggð frá NYC, þetta er svona kvikmynd sem eykur áhorfsánægjuna vegna þess að þú sérð hana, heyrir hana og finnur hana, frá því augnabliki sem ég sá Wirey drekka bjór og þegar ég horfði á leikinn ímyndaði ég mér hvernig það hlyti að vera að alast upp án föður, það eru svo margar línur úr þessari mynd sem ég nota daglega eins og "the personal alone time" á baðherberginu að drekka 7-11 drykk, FLOTT KVIKMYND