Já Pigeon og Coburn eru frábærir, og það er áhugavert að fylgjast með þeim, þó Coburn virðist frekar hlédrægur og daufur hér. Það er ánægjulegt að skoða Seattle, Viktoríu og Salt Lake City frá 1970, og tímabilsbíla og fatnað. Það er allt það góða í þessari leiðinlegu mynd. Samtalið er ótrúlega slæmt, eins og flestir leikararnir. Hvatir Ray og Sandy virðast þvingaðir og ólíklegir. Ég hef séð þessa „þjálfun í að vera vasaþjófur“ nokkrum sinnum áður. Það er löng uppbygging sem leiðir til engu. Betra að ná þætti af "Streets of San Francisco", eða einhverri af mörgum frábærum glæpa-/kápumyndum. Svo eitthvað sé nefnt eru Bedtime Story, endurgerð sem Dirty Rotten Scoundrels, The Lavender Hill Mob, The Grifters, Paper Moon, The Sting og best af öllu, House of Games.