Ljósmyndun og klipping myndarinnar er einstök miðað við tímabilið. Eisenstein byggir á hverri senu myndarinnar sem leiddi til uppreisnar sjómannsins og fjöldamorðanna í bænum. Eins mikið og myndin er hápunktur í kvikmyndahúsum er hún líka dæmi um SZósíalískt raunsæi. árið 1925 notuðu sovésk stjórnvöld listir, þar á meðal kvikmyndir, sem leið til að breiða út boðskap byltingarinnar. Lýsing Eisensteins á uppreisninni á orrustuskipinu Potempkin veitir áhorfandanum innsýn í boðskap sovésku elítunnar. Marxísk kenning og sjónarhorn stéttabaráttu eru sýnd sem sjómenn sem eru fulltrúar kúgaðra verkamanna og foringja sem eru fulltrúar yfirstéttar samfélagsins. Mikið af myndinni sýnir boðskap kommúnistaflokksins og hvernig kvikmynd var notuð sem áróðurstæki.