Já, það er Fast Times wannabe, en það er samt ágætis skemmtun. Sumir af gamanþáttunum eru mjög fyndnir. Atriðið þegar strákarnir þrír heimsækja spænsku konuna er fyndið, með smá flamenco tónlist í bakgrunni. Viðbrögðin þegar sjómaður hennar kemur heim eru uppþot. Hetjudáðir strákanna í umgengni við krabba eru líka fyndnar þegar þeir reyna að „drekkja þeim“ og þegar þeir heimsækja lyfjafræðing. Fóstureyðingarsenan er líka uppátæki Fast Times, en hún skilar sér vel í að fanga skelfingu ástandsins. Maður finnur virkilega fyrir því sem Karen er að ganga í gegnum og fyrir Gary í brjálæðislegu kapphlaupi sínu um peninga til að borga fyrir fóstureyðinguna og koma til móts við bata hennar. Endirinn er sársaukafullur á að horfa en hressandi raunsær. Fyrstu áhorfendur verða ekki tilbúnir fyrir það og það verður áfall. Það er til ágætis augnkonfekt fyrir stráka með ungar stelpur og spænsku konuna, en gagnkynhneigðir krakkar vilja líklega sleppa getnaðarmælakeppninni. Vanmetið hljóðrás líka. Skoðaðu snemma, snemma á U2(!), The Cars á besta aldri og viðeigandi táragnarkslag eftir James Ingram fyrir óvæntan endi. Sumir munu hata það og það er nokkuð úrelt, en þeir sem hafa gaman af unglingamyndum eða eru aldir upp í snemma á níunda áratugnum ætti að líka við það.