When In Rome er ákveðin framför á því að komast þangað. Að komast þangað fannst mér of fyrirsjáanlegt, tilgerðarlegt og hægt og enn þann dag í dag lít ég á það sem versta Olsen tvíburana. Hins vegar, þó að When In Rome sé ekki hræðileg mynd, þá er hún heldur ekki frábær. Ef ég ætti að draga það saman í einu orði, myndi ég segja boðlegt. Það er góð skemmtun fyrir unglinga, en ég held að fullorðnir muni ekki finna mikið að gera. When In Rome hefur sína góðu hlið. Mary Kate og Ashley Olsen eru reyndar ágætis leikkonur, vissulega mjög fallegar líka. Ég skal viðurkenna að þegar ég var 10 ára eða svo, þá líkaði mér mjög vel við þá og almennt líkar ég við þá ennþá. Og ég hef notið sumar kvikmynda þeirra eins og Passport To Paris og New York Minute. Aftur á markið, báðar stelpurnar standa sig ekki svo slæmt starf, í raun eru þær mjög aðlaðandi. Auk þess sem klæðnaður þeirra er til að deyja fyrir, og landslag Rómar er alveg hrífandi. Hljóðrásin er ekki hálf slæm heldur. Þar sem myndin er dregin niður er hins vegar í söguþræðinum og handritinu. Handritið er að mestu leyti klisjukennt og hefur keim af deja vu. Söguþráðurinn, eins og flestar Mary Kate og Ashley myndirnar, er mjög fyrirsjáanlegur og allir sem kannast við önnur verk Olsen tvíburanna munu finna frekar ófrumlega þætti í henni. Flestar persónurnar eru pappaþunnar og maður lærir lítið á þær og stundum er hraðinn misjafn. Því miður er hrífandi landslagið spillt af frekar slakaðri myndavélavinnu, sem virtist vera stöðugt flýtt. Allt í allt hefur það sína góðu hlið og vissulega hægt að horfa á það. Hins vegar, fyrir minn smekk, er það skaðlaust og fyrirsjáanlegt unglingaló. 4/10 Bethany Cox