Þetta er mynd sem á yfirborðinu virðist allt snúast um að J.Edgar Hoover gefur sjálfum sér stórt klapp á bakið fyrir að berjast við Klansmenn, ganga á eftir indverskum morðingjum, veiða fræga glæpamenn 1930, berjast við nasista í Bandaríkjunum og Suðurríkjum. Ameríku í seinni heimsstyrjöldinni og Commies í New York snemma á fimmta áratugnum. Árið 1959 vissum við auðvitað ekki um þráhyggju Mr. Hoover fyrir að geyma leynilegar skrár yfir heiðarlega Bandaríkjamenn, ónáða fólk eins og séra Martin Luther King, Jr, en það versta af öllu, leynilegu ástarsambandi hans við aðstoðarforstjóra hans, Clyde Tolson( Ef þú vilt vita meira um það efni mæli ég með að þú sjáir myndina Citizen Cohn). Hoover til hliðar, Þessi saga af lífi í FBI eins og Jimmy Stewart sögð er ágætis, en dagsett kvikmynd. Vera Miles sem dygga eiginkona hans er líka góð. En Jimmy er myndin. Eins mikið og Hoover stjórnaði framleiðslunni og sá alltaf til þess að FBI sæist saklaus, gaf Jimmy Stewart myndinni mannlega hlið, algjört afrek þar sem Hoover var alltaf að horfa um öxl. Bakgrunnsstigið er líka notalegt. Ég hef lesið nýlegar greinar á netinu sem benda til þess að þetta sé gleymd mynd. Jimmy Stewart var ein mesta kvikmyndastjarna allra tíma og engin af myndum hans má gleyma. TCM var síðasta netið til að sýna það fyrir löngu síðan og ég vona að þeir sýni það aftur.