Bonanza var með frábæran hóp af frábærum leikurum. Lorne Greene, Pernell Whitaker, Michael Landon, Dan Blocker og jafnvel Guy Williams (sem frændinn sem var fenginn í nokkra þætti árið 1964 til að leysa Adam af hólmi þegar hann var að yfirgefa þáttaröðina). Leikarahópurinn hafði efnafræði og þeir virtust vera virkilega hrifnir af hvort öðru. Það varð til þess að margar af veikustu sögum þeirra virkuðu miklu betur en þær hefðu átt að gera. Það gerði líka margar af bestu sögunum þeirra í frábært vestrænt drama. Eins og allir þættir sem voru teknir yfir þrjátíu þættir á hverju tímabili, þá verða örugglega einhverjir veikir. Hins vegar var oftast í hverjum þætti áhugaverða sögu, einhvers konar átök og upplausn sem venjulega innihélt ekki ofbeldi. Á meðan Bonanza var vestri var byssubardaginn aldrei aðalaðdráttaraflið. Á meðan ég er aðdáandi The Rifleman og Wanted: Dead Or Alive; þessir þættir enduðu venjulega með skotbardaga. Byssubardagar voru hversu margir vesturlandabúar leystu öll átök og Bonanza var allt öðruvísi í að reyna að leita friðsamlegra lausna og sátt í stað þess að drepa. Á fyrstu árum Bonanza eru nokkrir áhugaverðir þættir sem innihalda mikið af byssuskotum. Þeir þættir standa í mótsögn við restina af seríunni, en þeir eru nokkuð góðir í sjálfu sér. Árið 1964, þegar Pernell Whitaker vildi yfirgefa þáttinn, var Guy Williams fenginn í hans stað. Williams var í hlutverki löngu týndra frænda. Því miður ákvað Whitaker að vera eitt ár í viðbót og þar með var Williams skrifaður út úr seríunni þegar hann flutti í burtu til að giftast gömlu kærustu Adams. Ef Williams hefði verið áfram á meðan Bonanza stóð, getur maður bara velt því fyrir sér hversu miklu betri þáttaröðin hefði verið á árunum eftir 1965, þegar Pernell Whitaker hætti í þættinum. Eflaust, þegar Pernell Whitaker hætti í þáttunum, beindust sögurnar meira að gamanleikur og sveitabrellur. Whitaker hafði oft leikið þungann í mörgum þáttum og fjarvera hans skildi eftir tómarúm í leikarahópnum. Jói litli vildi alltaf leika fína krakkann og Hoss vildi alltaf leika gamla góða drenginn með hjarta úr gulli. Þar sem Ben var góður og vitur ættfaðir fjölskyldunnar skildi það ekki eftir of mikið pláss fyrir neina byssubardaga. Á einhverjum tímapunkti réðu þeir búgarðinn Candy (David Canary) sem varð fjórði meðlimur leikhópsins, en Candy var aldrei kom fyrir í neinum byssubardögum og hann var varla meira en eldri útgáfa af Litla Jóa. Í eitt eða tvö ár létu þeir Ben líka taka við einhverjum öðrum týndum frænda (Jamie, leikinn af hinum gleymska Mitch Vogel) sem var unglingur sem var venjulega að lenda í einhverjum vandræðum með einhvern. Svo virðist sem með því að bæta unglingnum við, var stúdíóið leitast við að laða að yngri áhorfendur. Það gaf rithöfundunum líka tækifæri til að skrifa þætti um unglingavandamál, áfengi, afbrot o.s.frv. Slíkir prédikunarþættir voru vinsælir á sjöunda áratugnum sem viðbrögð stofnaðra fjölmiðla við andmenningarhreyfingunni. Dragnet var líklega vinsælasta uppspretta lögreglusjónvarps, þó Hawaii 5-0, The F.B.I. og margir aðrir þættir reyndu líka að stökkva á vagninn með því að gera sjónvarpsþætti sem sýndu ábyrgðarlausa unglinga sem ollu ógæfu, ringulreið og glæpum. Með því að bæta unglingi í leikarahópinn gaf Cartwrights fleiri tækifæri til að mæta og leysa vandamál, en þessir þættir finnst mjög tilgerðarlegt og eru ekki mjög góðir almennt. Eftir að Dan Blocker dó haltraði þáttaröðin áfram í eitt ár eða svo áður en henni var hætt. Síðasta þáttaröð var frekar slæm, þar sem litli Jói elti morðingja eiginkonu sinnar, og flestir þættirnir voru frekar niðurdrepandi vegna þess að litli Jói var venjulega að drekka eða muna á annan hátt hversu mikið hann elskaði konuna sína og hversu ósanngjarnt það var að hún var drepin. Ég held að ég hafi aldrei séð síðasta þáttinn í seríunni og ég velti því fyrir mér hvort þeir hafi einhvern tíma formlega lokið honum á einhvern hátt. Á síðasta ári bjó aðeins Ben (Lorne Greene) í raun á Ponderosa, þar sem Adam hafði flutt í burtu (og aldrei komið aftur einu sinni sem gestur) og Hoss hafði dáið og Litli Joe hafði farið á eftir konu sinni (í sería) hafði verið drepin af drifters. Á heildina litið er tímabilið frá 1959-1965 það besta í þessari seríu. Þegar Adam fór, minnkaði það hægt. Flestar sýningar fyrir 1970 eru líka frekar góðar. Árið 1970 var þáttaröðin að reyna að vera hipp og málefnaleg og hún hafði misst mikið af vestrænum bragði. Með því að bæta við Candy og táningsbarninu þynnti einnig almenn gæði þáttarins og dauði Hoss (Dan Blocker) var síðasti naglinn. Bonanza er líklega besta vestraþáttaröð sem gerð hefur verið og af þeim 465 þáttum sem framleiddir voru eru að minnsta kosti eitt hundrað af þeim frábært vestrænt drama! Það er nokkuð gott met. Jafnvel það versta við Bonanza er betra en margir aðrir sjónvarpsþættir.