Þetta er þrettánda Falcon myndin. Tom Conway hefur ekkert glatað húmornum sínum og stílnum og sýnir ekki merki um að verða þreyttur. Myndin hefur mjög ánægjulega sögu, með fullt af rauðum síldum, grunuðum og dömum. Madge Meredith er góð stúlka sögunnar, hún leikur hana nægilega vel en kveikir engan veginn á skjánum. Myrna Dell er vond stelpa, og hún setur upp frábært andlit úr steini, með augu úr agat, og þú ert bara að bíða eftir að hún drepi sem flesta til að hressa sig við. Edward Brophy snýr aftur sem hliðarmaðurinn Goldie, en kemur á óvart, oflæti hans er hætt og hann er í raun undir stjórn. Þetta er fín virðing fyrir leikstjórnarhæfileika William A. Berke, sem hafði gert svo marga vestra að hann var sennilega ekki tilbúinn að taka neina vitleysu frá Brooklyn dúllu. Niðurstaðan er sú að í fyrsta skipti, hugsanlega á ferlinum, var Brophy nógu niðurdreginn til að bæta einhverju við kvikmynd frekar en að reyna þolinmæði áhorfandans með pirrandi hegðun þroskahefts en óstýriláts sex ára barns. Þetta gengur allt mjög vel og er rækilega skemmtilegt.