Eitthvað mjög skrítið gerist þegar þú talar um hlýnun jarðar: vísindin fara út um gluggann og "trú" og "samstaða" verða umræðuefni. Það er vegna þess að ég gef heimildarmynd Al Gore misheppnað. umræðu, hélt hann umræðunni á stigi "trúar" og "samstöðu". Auðvitað, þegar þú ert að reyna að selja heiminn í að eyða billjónum dollara til að "stöðva hlýnun jarðar" gætirðu haldið að það sé vandamál að segja vísindaleg sannleikur: við vitum ekki hversu mikið af núverandi hlýnun var af manna völdum. Kannski ekkert af því, kannski eitthvað af því, eða kannski hefur það yfirgefið næstu ísöld og við vorum virkilega heppin að hafa ekki soðið plánetuna. En staðreyndin er samt sú að við vitum það ekki. Þannig að við erum beðin um að "trúa" á "samstöðuna". Skiptir ekki máli að allir vísindamenn sem víkja frá "samstöðunni" séu útskúfaðir. Skiptir ekki máli að vísindarannsókn snýst um að villast frá samstöðu. Einstein „trúði“ ekki á samstöðuna, hvorki Kópernikus né Galíleó. Svo hvers vegna var svona mikið fyrirlitning sett á einmitt þá rannsakendur sem myndu fara fram á sviðið með því að spyrja erfiðu spurninganna? Ef hlýnun jarðar er svo óumdeilanleg, þá geta örugglega nokkrir sem prófa þá kenningu ekki verið svo ógnandi. Hvað er í gangi hérna? Það er myndin sem ég var að vona að Al Gore hefði gert. Í staðinn kaus hann að styrkja stuðning sinn við hina sönnu „trúuðu“ „samstöðu“. Sorglegt, í raun.