Þó að margt megi mæla með um Maetel Legend bæði hvað varðar hugmynd og fullunna vöru, þá er þetta á endanum léleg mynd. Í söguþræði er það endursögn af fyrstu ævi Maetels, sem er venjulega óljóst; á sama tíma nota rithöfundarnir tækifærið og segja söguna um vélaveldið. Og þar sem Leiji Matsumoto á í vandræðum með að taka ekki önnur verk sín með, fáum við upphafspunkt fyrir Emeraldas systur hennar, Móðir hennar: Queen of La Metalle og smá Galaxy Express 999 til að útfæra myndina. Í stuttu máli er Maetel prinsessa á reikistjarnan La Metalle, reikistjarna með óreglulegan braut, sem þýðir að hringrás hennar í kringum næstu sól er að ná köldu stigi og gervi sólin er að deyja. Plánetan verður sífellt kaldari í gegnum söguna og eykur þannig tilfinninguna fyrir dauðanum. Til að vernda þegna sína og fjölskyldu ákveður drottningin að vélvæðing sé eina leiðin til að tryggja að fólk La Metalle lifi af. Sláðu inn Lord Hardgear, vélmenni / cyborg sem útvegar leiðir fyrir starfið. Í gegnum myndina eru persónurnar látnar efast um vélvæðingu, verða þær enn mannlegar? Er hægt að treysta Hardgear? Eru sálir og hjörtu eftir? Þannig að fyrir aðdáanda verka Matsumoto er ýmislegt til að njóta, spurningum sem þarf að svara, þemum haldið áfram, nema það er augljóst að myndin er ætlað að vera kynning, sem og forvitni aðdáenda. Það neikvæða, fyrst og fremst hreyfimyndin, á meðan Galaxy Express 999, sjónvarpsþáttaröð fyrir meira en 20 árum síðan, er með lélegu munnfjöri og stundum skrítinni persónuhönnun, Maetel Legend hefur alla verstu eiginleika nútíma hreyfimynda og fær því virðingu fyrir Galaxy Express 999. Hönnunin er vel ítarleg en því miður hefur hreyfimyndin orðið fyrir þjáningum og skilur eftir vel teiknaða stafi sem 'renna', eins og í bakgrunninum hreyfast eða myndavélin aðdráttar, sem er fljótleg leið til að gera hreyfimyndir. Hins vegar eru fáu, já fáu vel teiknuðu atriðin notuð aftur og aftur í draumatriðum, endurtekningu og í aukasenum. Allir sem virðast myndin munu velta því fyrir sér hversu oft Hardgear lávarður getur drukkið sama vínglasið. Næsta sagan, Þó að í hugmyndinni hljómi allt frábærlega, er fullunnin vara í raun röð samræðna um söguþráð sem eru endurtekin aftur og aftur til lítil áhrif, hversu oft persónurnar lenda í sömu vandamálunum og læra sömu hlutina er nánast móðgun við áhorfendur og persónurnar, sem virðast vera mun skýrari í fyrri holdgervingum. Bættu við þetta allt saman hræðilegri persónuhönnun, sem virðist líflaus, of ýkt, og áhorfendur sitja uppi með kvikmynd sem er svo illa meðhöndluð að hún hefði eins vel getað verið endurskrifuð sem önnur mynd, að minnsta kosti myndu nýliðarnir ekki vera undrandi .Og samt, það hefur í raun sín augnablik, endirinn kemur að minnsta kosti á óvart. Hneyksli borgarbúa La Metalle var mjög áhrifamikil og truflaði með réttu; Ég býst við að mér finnist allt mann-vél þemað leiðinlegt. Það er erfitt að vita við hvern á að mæla með Maetel Legend, þar sem það er ekki vel teiknað, skrifað eða útfært, auk ruglingslegt þegar skyldubundin krosstilvísun Leiji Matsumoto er kynnt. Hins vegar get ég ekki annað en lýst upp þegar stórkostlegur inngangur Three-Nine á sér stað, nú er það gott kvikmyndahús.1/5 stjörnur af 5, 2 ef þú ert aðdáandi.