Nýkomin frá Evrópufrumsýningu á The Gamers: Dorkness Rising. Það eina sem ég get sagt er að ef þú ert leikur (CRPG, RPG eða LARP), þá er þessi mynd fyrir þig. Og ef þú ert ekki leikur? Jæja, þetta er samt mjög skemmtilegt. Leikurinn er vissulega ekki Óskarsverðugur, en í öllu þætti myndarinnar eykur hann sjarmann. Húmorinn er alls staðar, ásamt nokkrum mjög fallegum tilþrifum (hyllingin til Gary Gygax er sérstaklega vel gerð, ef þú getur séð það). Leikararnir eru mjög jarðbundnir í útliti sínu, sem hæfir þeirri staðreynd að þeir eru venjulegt fólk sem hefur venjulegt áhugamál. Hljóðgæði myndarinnar og sjón eru fullnægjandi, en aftur, þetta eykur allt bara við andrúmsloftið sem hjálpar til við að skilgreina þetta myndin sem Dungeons and Dragons myndin, skrifuð og flutt af leikurum fyrir leikur. Þeir eru ekki hræddir við að nota hugtök sem eru sértæk fyrir eitt kerfi, þeim tekst samt að leyfa vörustaðsetningu að vera hluti af myndinni, en á mjög skiljanlegan og fullkomlega sanngjarnan hátt hátt. Hún snertir líka nokkra af þeim fordómum sem sumir spilarar geta haft um aðra spilara og tekst á við það nokkuð vel. Allt í allt er myndin knúin áfram af vel ígrunduðu jöfnu jafnvægi á persónu, söguþræði og skemmtun (þ. Bard er ótrúlega gott fyrir peningana. Á endanum gerir það að verkum að það er frekar erfitt að skora þessa mynd, svo ég hef gefið henni 2 stig. Einkunn (fyrir þá sem ekki eru RP-menn): 7/10 (Nokkuð augnablik gæti liðið yfir höfuð, en aðalkaflarnir í myndinni vinna bara svo mikið og ná svo miklu meira.)Score (fyrir RP'ers): 10/10 (Allt passar saman, í fullkomnu magni, og með fullkomnum sjarma og tilfinning)