Gary Busey stóð sig frábærlega að leika rokk-n-ról goðsögnina Buddy Holly (1936-59). Hann hefur spúandi mynd af manninum. Að vera bílskúrshljómsveit á fimmta áratugnum er örugglega frábrugðið því sem er í dag. Að vera með þriggja manna hóp var venjulega einfalt í þá daga. Ég veðja á að Buddy Holly(Busey) hafi verið miklu betri tónlistarmaður en flest það sem ég heyrði. Þar sem hann bjó í Lubbock, Texas, var það aðeins rólegur sveitabær þá. Foreldrar hans voru kristnir, þó móðir hans hafi verið ötull stuðningsmaður sonar síns. Það er ein af ástæðunum fyrir því að hann hagaði sér ekki eins og Elvis. Hann hélt sig við sinn ljúfari hátt. Það gerir hann virkilega góðan! Þegar hann fór til Tennessee sá hann hversu lélegir framleiðendurnir voru. Þeir hötuðu rokk-n-ról, sem slökkti Holly mikið. Að venjast öðruvísi andrúmslofti var áskorun fyrir Holly og vini hans. Hann fékk að túra með Sam Cooke, fór á hið fræga Apollo, sem afró-amerískir áhorfendur tóku fljótt við þeim, mér líkaði það! Og Sam Cooke sá til þess að Holly og hljómsveit hans fengju þjónustu. Það kalla ég umburðarlyndi. Það er sorglegt að hann, Ritchie Valens, og J.P. "The Big Bopper" Richardson hafi lent í því að tónlistarferillinn varð styttur í flugslysi árið 1959, að minnsta kosti munu minningar þeirra lifa í hjörtum okkar. Ég veit ekki hvaða ónákvæmni var í myndinni, það eina sem mér er sama er að Buddy Holly hafi sigrast á hindrunum tónlistar og stjórnmála á þessum tíma og tónlistin er næstum fullkomin. Fyrir Gary Busey var hann fullkominn í hlutverkinu og gerði tónlistina líka. GUÐ BLESSI ÞIG GARY BUSEY! 5 STJÖRNUR!