Við opnum með Luc Deveraux ofursta (Van Damme), upprunalega alheimshermanninum og asískum vini hans sem er eltur niður ána af því sem virðist vera alheimshermenn. Þeir drepa næstum þá tvo, svo ó bíddu, þetta var bara vettvangspróf. Deveraux sem við komum til með að finna er nú hluti af ríkisstyrktu fyrirtæki sem hannar nýtt stig Universal Soldiers. Hvers vegna hann myndi vilja taka þátt í þessu (ef þú veist eitthvað um frumgerðina) er aldrei útskýrt og er langt umfram mig. Það er eftir þetta fábrotna leikmynd sem alvöru sagan fer af stað. Bandarísk stjórnvöld hafa skorið niður verkefnisáætlun Universal Soldier og í leiðinni reitt SETH til reiði (stóra gervi stórtölvan sem stjórnar Universal Soldiers). Auðvitað verður honum ekki lokað án baráttu. Svo það þýðir að Van Damme þarf að fara um og taka alla nýju tegundina af Universal Soldiers út. Sem hljómar eins og skemmtileg hugmynd að hasarmynd og framhaldsmynd, en það kemur ekki í veg fyrir að hún verði asnaleg sem helvíti. Til dæmis er einn af nýju Universal Soldiers leikinn af Bill Goldberg. Svo virðist sem þú getur ekki farið úrskeiðis með því að leika glímukappa í hasarmynd. Hann er stór, hann er harður, ekki satt? Rangt. Van Damme virðist ekki eiga í vandræðum með að þurrka gólfið með honum... einu sinni ... tvisvar ... þrisvar sinnum. Málið hér tapaði mér. Svo er það glerbrot. Einfaldur þáttur í hvaða hasarmynd sem er, en einhver sem tekur þátt verður að vera með glerfótínu. Þú verður að sjá bardagaatriðin sérstaklega. Við skulum ekki tala um hvernig enginn sker sig eða að minnsta kosti sleppur. Svo til að setja kirsuberið ofan á þetta lestarflak, þá hafa þeir SETH (tölvan) tryggt sér mannslíkamann og hversu viðeigandi það er þegar þeir gera illmennið svartan (Michael Jai White). Ekkert virkar betur en að hvítur góður maður berst við svartan vondan gaur að því er virðist. Mögulega móðgandi og bara hreint út sagt lame. Hann kemur heldur ekki í stað Dolph. Universal Soldier 2 er ömurlegt framhald. Það er hávært, það er heimskulegt og það er alveg sama. Upprunalega var ekki neitt ljóðrænt, en það var einfalt sens með vísindaskáldsöguþáttum og það skemmti á grunnstigi. Framhaldið gerir það ekki. Þeir halda hins vegar sýningartímanum undir níutíu mínútum og fundu einhvern veginn leið til að kreista inn röð nektardansklúbba. Gefðu því inneign þar sem lánsfé á að vera.