Líf John Rivers sem arkitekts og fjölskyldumanns hefur tekið stakkaskiptum þegar eiginkona hans er horfin og hefur verið látin eftir stórskemmtilegt slys sem fólst í því að skipta um dekk á bíl hennar. Á þeim dögum sem hennar hefur verið saknað, kemur hann fram við mann sem hefur fylgst með og hann segir honum að hann hafi verið í sambandi við látna eiginkonu sína hinum megin í gegnum E.V.P - Electronic Voice Phenomenon. Hann trúir því náttúrulega ekki en heyrir svo fá skrítin símtöl úr símanum hennar og hefur því samband við manninn til að fá frekari upplýsingar um E.V.P. Brátt er John hrifinn af því, en eitthvað yfirnáttúrulegt líkar ekki við að hann trufli hina látnu, þar sem nú þegar hann hefur samband við konuna sína, er hvíti hávaðinn að spá fyrir um atburði áður en þeir gerast. Þar sem þessi DVD hefur legið á hillunni hjá mér í a. á meðan ég hélt að það væri betra að fara að horfa á það þar sem það var ekki mitt eintak. En aftur á móti held ég að eigendurnir hafi ekki verið að flýta sér að fá það aftur, þar sem þeir hafa ekki spurt mig um það. Jæja. Þannig að ég ákvað að gefa þessu leikrit, þar sem ég var í krefjandi skapi. Eftir að hafa heyrt og lesið allar slæmu pressurnar á henni bjóst ég ekki við neinu fjarska góðu, en mér var skemmt í 90 mínútur. Jæja, meira og minna þessar 60 mínútur, þar sem síðasti hálftíminn var frekar mikið rugl. Myndin er hvergi eins góð og hún hefði getað verið, en tíminn leið nógu hratt þó hún sé frekar lúinn yfirnáttúrulegur spennumynd. Ég hélt að þetta væri ekki allt sóun. Fyrsta klukkutímann fannst mér nokkrar áhrifaríkar seríur frekar áhugaverðar og það er skelfileg lotning sem myndast með hægfara framvindu fíngerðrar kyrrðar og harmleiks sem ásækir þig, en því miður stöðvast þetta seinna í myndinni. Það er þegar hin fyrirsjáanlega þvinguðu stökkhræðsla koma til sín og einhvern veginn passar það bara ekki inn í samhengið. Það verður frekar erilsamt, hávært og mjög ruglað með klippingu í MTV-stíl og hreyfimyndavélavinnu sem kemst nærri hasarnum. Ég gat ekki skilið hvað var að gerast innan hámarks og snöggs hámarks. Öll útskýringin á því hvernig allt passar inn í heildarmyndina er hreint og beint hókey. Það er mjög ófullnægjandi niðurstaða vegna þess að hún fer í eitthvað stórt, en nær botninum. Mér fannst þeir hafa staðið sig vel fram að þeim tímapunkti með lýsingu og glæsilegri myndavélavinnu. Að öðru leyti en hinni áberandi sterku lýsingu hélt skorið þessari mynd andrúmslofts drungalega. Allt er þetta mjög klóklega gert með gljáðum og flottum vélbúnaði, sem gerir það að verkum að hún virðist mjög dauðhreinsuð og tóm. Þú getur auðveldlega séð að hjarta myndarinnar er í tæknilegum hlutum en ekki í að stækka persónurnar og söguna. Það er bara engin tenging og viðvarandi tilfinningar í þessu fádæma efni. Eftir smá stund reynir það bara of mikið til að sannfæra þig um að það falli í manipulations unaður og skjóta inn mörg blóð-curing efni handan við gröfina. Það varð bara frekar endurtekið að horfa á einhvern horfa á óskýran sjónvarpsskjá eftir tíma. E.V.P vélin var stjarnan í þættinum. Jæja, það hafði meiri áhrif en slappar frammistöður. Michael Keaton er meira en hæfileikaríkur leikari, en nýlega hvarf hann af kortinu og sýnir hér hóflega frammistöðu sem hinn hættulega þráhyggjumaður John Rivers. Hann á samt miklu betra skilið. Allir aðrir eru frekar brothættir og gleymanlegir. Ekki vegna frammistöðunnar, heldur skorts á dýpt í persónum þeirra. Þessi klunkari var ekki slæmur til að byrja með, en hann fer í peruform með því að detta verulega í burtu. Ég myndi ekki kæra mig um að sjá hann aftur og ég myndi ekki mæla með því við neinn, nema þú hafir áhuga á efninu og njótir nýleg uppskera Hollywood framleiddi hryllings-/spennumyndir. Það er bara bölvuð synd að þessi offramleidda mynd skyldi ekki geta sett hana saman með góðum árangri, enda lofaði hún hugmynd sinni og meira en ágætis leikarahópur. Ég hataði það ekki, en þvílík vonbrigði.