Walter Matthau og George Burns taka við hlutverkum sem Jack Albertson og Sam Levene léku á Broadway og leika nokkrar gamlar vaudeville-myndasögur, teymi í hefð Joe Smith og Charles Dale sem virðast hafa ólíka sýn á lífið. Walter Matthau get ekki hætt að vinna, maðurinn hefur aldrei lært að slaka á, taka sér smá tíma og finna lyktina af rósunum. Hann er gamaldags kjaftæði sem bestu dagar hans eru að baki og frændi hans og umboðsmaður Richard Benjamin finnur sífellt minni vinnu fyrir hann. Það sem kom honum illa var að 15 árum áður ákvað félagi hans George Burns að hætta störfum og eyða tíma með fjölskyldu sinni. Vinnufíkill eins og Matthau getur ekki skilið það og tekur ákvörðun Burns persónulega. Benjamin lendir í heilastormi, sameinar strákana á ný og gerir það í sérstöku sjónvarpi. Það sem gerist hér er frekar fyndið. Sólskinsstrákarnir eru líka sorgleg, bitursæt saga um ellina. Matthau er á skjánum mestan hluta myndarinnar, en það er Burns sem fékk hrósið í formi Óskars þegar hann var 79 ára að aldri. Burns kom líka með dálítið af hinu persónulega inn í þessa mynd. Eins og við vitum öll var hann beinlínis maður hins frábæra gamanleikteymis Burns&Allen sem Monty Python-sveitin fékk mikið lánað hjá. Árið 1958 af heilsufarsástæðum fór Gracie Allen á eftirlaun og George hélt áfram alveg upp að 100 ára aldri. Eða að minnsta kosti nokkuð nálægt því að vera virkur flytjandi. The Sunshine Boys er byggt á liði Smith&Dale hins vegar og ef þú vilt The Sunshine Strákar Ég mæli eindregið með því að þið sjáið Two Tickets to Broadway til að sjá nokkra stráka sem voru að skemmta bandarískum almenningi um aldamótin síðustu. Læknaskissan sem Matthau og Burns gera er beint úr efni þeirra. Og ég held að þér muni líka við The Sunshine Boys.