Söguþráðurinn hefur þegar verið lýst af öðrum gagnrýnendum, svo ég bæti því einfaldlega við að ástæðan fyrir því að ég vildi sjá þessa mynd var að sjá Gabrielle Drake í allri sinni ótvíræða dýrð. totty" að hafa verið skuldbundinn til selluloids. Af tímum hennar og þess háttar kemur aðeins hin jafn stórkostlega Jane Asher nálægt. Hvað var um leikkonur með tónlistarbræðrum? (Nick Drake og Peter Asher) Fyrir þá sem eins og ég hafa dáðst að Gabrielle, munu atriði hennar í þessari mynd ekki valda vonbrigðum. Hún hefur stórkostlega mynd og ekkert af því er látið ímyndunaraflinu hér. Í heild sinni er myndin mjög léleg og á sínum tíma, mjög ódýrt gerð. Lagið sem nær yfir upphafseiningarnar virðist halda áfram að eilífu og er skelfilegt.