er ég sá eini sem sá tengslin á milli umræðunnar um camus 'goðsögnina um sisyfos' og ævi Maríu? í Camus útgáfu er maður dæmdur til að eyða eilífð sinni með risastóru grjóti sem hann verður að rúlla upp hæð. því miður í hvert skipti sem hann kemst á toppinn sleppur grjótið og endar aftur neðst til að hann geti byrjað. það gæti hafa verið tígli að gogga í augun á honum, ég er ekki viss núna. í myndinni eyðir Mary ævi sinni í að berjast við að koma lífi sínu saman, því miður fellur hún í hvert skipti sem hún nær fótfestu og missir allt. dæmi um það væri veislan sem hún heldur þar sem hún verður ölvuð, móðgar falafel elskhuga sinn og er nánast ráðist af Liev Schrieber. ef þú efast um þessa kenningu, athugaðu hvernig þetta atriði endar með því að hún reynir að klifra upp stjörnuflug á meðan bækur falla úr engu sem hindrar framfarir hennar þar til hún líður yfir á endanum. morguninn eftir þegar hún vaknar er hún enn í stiganum, aldrei komin á toppinn.