Ég las nýleg ummæli og gat ekki beðið eftir að sjá myndina. Hins vegar, eftir að hafa setið í gegnum 80 mínútur af fyrirsjáanlegum „óvæntum“ sem fengu mig ekki einu sinni til að hoppa og óraunhæft illmenni, varð ég fyrir miklum vonbrigðum. Ég hélt að teiknimyndir væru einu myndirnar sem væru samt aðeins 80 mínútur að lengd. Ég hélt að þetta gæti verið vegna breytinganna til að gera það „R“ metið, en frumritið innihélt aðeins tíu mínútur í viðbót af „Kill Bill“ blóði. Þegar blóð úðast út eins og slöngur missir raunveruleikinn aðdráttarafl. Bættu við morðingjanum sem á að vera „draugur“ en getur rifið hausinn af einhverjum (ala King Kong með T-Rex), lifir í gegnum allt og hefur svipaðan endi og lokaþátt sópransöngsins og þú gætir mögulega átt mestu ofmetnuðu myndina á síðasta ári. Eftir að hafa horft á myndina leið mér eins og ég hefði séð óteljandi kvikmyndir með sömu söguþræði og aðferð og fannst ég líka að mestu óánægður. Ég veit ekki hvað allir aðrir sáu í henni, en ef þig langar í góða hryllingsmynd um helgina, sjáðu Hrekkjavöku, hún er örugglega 10 dollara virði. Þegar kemur að Hatchet, skulum við vona að sú næsta sé byggð á bókinni.