Mér finnst allir gagnrýnendurnir hafa náð þessari mynd mjög vel. Ég hef séð það oft, oft, en ég finn samt fyrir gleði og hlýju eins og í fyrsta skiptið. Tilfinningaleg viðbrögð mín við þessari mynd virðast aldrei dofna. Lokaatriðið fær mig vissulega til að gráta, en það gerir atriðið á milli Perks og The Children á afmælisdaginn líka. Og hvað varðar vinsamlega heiðursmanninn. Það er eitthvað annað í gangi með þann karakter. Örlátur veitandi og leysa vandamál. Hann veit allt um allt og hefur tengsl alls staðar. Fullkominn faðir til að hlaupa til og láta okkur líða örugg. Ég veit ekki hvernig myndin gerir það, en hún snertir eitthvað mjög enskt innst inni, sem er löngu horfið frá daglegri reynslu okkar, en samt viðurkennum við öll samstundis og þráum aftur.