Þetta er frábær anime mynd. Það er vel teiknað, hefur góðan flókinn söguþráð og mjög góða tónlist. Ég skil að sumum kann að finnast það svolítið langt, en ég held að það sé góð lengd og hreyfimyndin er góð hefðbundin anime. ÞRJÁR STEFNIR: Hvernig þeir nota Tenkai er snilldarleg. Til dæmis eykur líkaminn sem birtist á öllum þessum stöðum við ógnvekjandi tóninn í myndinni. Hönnun Tenkai er líka góð, hvernig hann lítur út sem munkur og í lokaatriðinu brynjan sem hann er í. Gamli maðurinn Andou er jarðbundinn og mjög viðkunnanlegur karakter. Þegar Jiro hittir hann eru tímamót í myndinni. Sanpei, Satsuma Shinobi sem læddist inn í Tenkais ættin bjargar lífi Jiros tvisvar. Hann heldur sig þó í bakgrunni megnið af myndinni, en hann er í raun ein af hetjum myndarinnar. SAMRÆÐURINN: Söguþráðurinn er góður. Það er hefðbundið án þess að vera ófrumlegt. Sögulegi tíminn sem það er leikið á er áhugaverður, Meiji endurreisnin. Fjársjóðurinn er eftirsóttur af Tenkai til að endurheimta shogunateið á meðan þegar Jiro finnur hann notar hann hann til að hjálpa and-shogunate öflum að steypa shogunate. Leiðin sem Tenkai platar Jiro er áhugaverð og hefur eins konar "Hamlet" tilfinningu yfir því. Það er líka ljúf kaldhæðni við þá staðreynd að ef Tenkai hefði ekki fengið Jiro til að verða shinobi, þá held ég að hann hafi ekki getað drepið hann á endanum (Kannski með skotvopni, en ekki hand-to-hand bardagavopnum). Söguþráðurinn með öllum dauðanum gerir það að mestu leyti mjög dimmt, en það eru nokkur ljós augnablik þegar við sjáum nokkrar af Jiros æskuminningum. Allt í allt er þetta góður, dökkur, flókinn söguþráður. TÓNLISTIN: Upphafsstefið er til dæmis mjög gott með rafmagnsgítarnum og trommunum. Þeir nota stundum í því verki það sem ég tel vera taiko-trommur, en ég er ekki viss. Það er mikið af góðri tónlist. Eins og sá sem spilaður var á meðan þeir eru að ferðast til Iga shinobi. Ég tel að verkið heiti "Numatou" og er með ótrúlegri flautu. Flautan gæti verið pönnuflauta, en líklegast shakuhachi. Lokaþemað "Kamui no komoriuta" er rólegt og viðkvæmt. Söngurinn er fallegur og lagið líka almennt. TEIKNIN: Fjörið, þó það sé gott, er ekki fullkomið og blóðið sem rennur niður persónurnar virðist stundum vera appelsínugult. Umskiptin eru áhugaverð og mér finnst sumar umbreytingar mjög flottar. Eitt dæmi um skemmtileg umskipti er þegar Jiro og Iga shinobi eru í gangi, það er sólsetur í bakgrunni og tónlistin er í spilun. Umskiptin eru einföld, en áhrifarík og hafa líka góða tilfinningu. LOKAORÐ MÍN: Ég held að söguþráðurinn, hreyfimyndin, tónlistin og persónurnar geri þetta að einni bestu anime mynd sem ég hef séð.