Þú rýnir ekki James Bond myndir, þú metur þær, metur þær eftir því hversu vel þær standast væntingar. Það eru ákveðnir hlutir sem maður hefur búist við, jafnvel eftirspurn eftir Bond mynd og hvert einstakt viðleitni annað hvort skilar sér eða ekki. Svo, hér eru tíu þættir sem gera Bond-mynd að Bond-mynd. Og jafnvel þó NEVER SAY NEVER AGAIN sé tæknilega séð ekki hluti af opinberu Bond-kvikmyndatökunni, þá gerir það eitt að vera Sean Connery sem snýr aftur sem 007 að einhverju meira en að vera bara heiðursmeðlimur seríunnar. Allavega, hér er hvernig það gildir á skalanum 1 til 10: Titill: ALDREI SEGJA ALDREI AFTUR: Snjalltitillinn hefur enga augljósa tengingu við raunverulegan söguþráð, en er þess í stað vísun í brandara til heits Sean Connery um að spila aldrei aftur OO7 eftir að hafa verið lokkaður til baka einu sinni áður fyrir DIAMONDS ARE FOREVER. Hvað sem því líður þá er þetta grípandi titill. 8 stig.Pre-Credit Teaser: Kannski að reyna að forðast allar augljósar hliðstæður við opinberu EON seríu Bond kvikmynda, það er engin Teaser; upphafssenurnar eru bara sýndar á bak við töflurnar. Og jafnvel það eru vonbrigði: enn ein „ó-nei, Bond hefur verið drepinn“ falsun. 4 stig.Opnunareiningar: Fyrir utan skjá fullan af pínulitlum 007, nenntu þeir ekki einu sinni að reyna að djassa upp einingarnar með grafík eða skiptum skjám eða áhugaverðum myndavélarhornum. 1 stig. Þemalag: Eins og skrifað af Michel LeGrand og sungið af Lani Hall "Never Say Never Again" myndi gera fullkomlega notalega hluti af sérstaklega langri lyftuferð. Sem Bond þema er það bara allt í lagi. 6 stig."Bond, James Bond": Þar sem þessi mynd sýnir Connery vera lokkað aftur til starfa sem Bond eftir áratugs hlé, byrjar sagan á því að 007 stendur frammi fyrir þeirri spurningu hvort Bond/Connery standi enn við starfið. Sem betur fer sýnir Connery sig meira en tilbúinn fyrir Bondage aftur. Þó hann sé aðeins grárri, með aðeins meiri sverleika og með aðeins augljósari túpu, virðist hann ekki eiga í erfiðleikum með að renna sér aftur í gang. Allt í allt er þetta ein besta og afslappaðasta beygja Connery sem persóna. 9 stig.Bond Babes: Jafnvel í bestu Bond myndunum er kvenpersónunum ekki gefið mikla vídd; þeir eru að miklu leyti til sem nauðsynlegir leikmunir til notkunar Bond. Tilvonandi Óskarsverðlaunahafi Kim Basinger fær mikið svigrúm til að skapa persónu sína Domino Petachi og myndin nýtur góðs af því. Hún stendur sig vel -- og hún er ekki slæm á að líta heldur. 8 stig.Bond Villain: Skýrslur um dauða hans eru augljóslega ýktar, Blofeld er kominn aftur - að minnsta kosti í augnablikinu - sem sýnir að hann á fleiri líf en dýrmæta kisukötturinn hans. Max von Sydow, sem eitt sinn var túlkandi Jesús, varð steríótýpískur illmenni, en Max von Sydow fær ekki mikið að gera í hlutverkinu, en er engu að síður silkimjúk nærvera. En hann fellur í skuggann af frábærri frammistöðu Klaus Maria Brandauer sem Maximilian Largo. Eftir röð banal Bond-illmenna er það svo hressandi fyrir Brandauer að sýna frammistöðu sem er bæði lúmskur en samt litríkur illur. Fyndið án þess að vera kjánalegt, miskunnarlaust án þess að virðast teiknimyndalegt; Largo hans er í efsta sæti með Auric Goldfinger sem einn af bestu illmennum Bonds. 10 stig.Bond Baddies: Fatima Blush! Hvað get ég sagt? Eins og hún er leikin með djörfum stíl einstaklega glæsilegrar dragdrottningar, slær Barbara Carrera í gegnum myndina og sýnir blöndu af sjálfskemmtilegri illsku og meira en smá af hreinni geðveiki. Bond hefur farið á slóðir með ýmsum femmes fatales, sem flestar hafa verið svo auðveldlega farnar að þær voru meira til sem skemmtilegt augnkonfekt en sem persónur. En fáir þorðu að sýna slíkan blossa fyrir dramatíska eða svo grimma ákveðni. Jafnvel ótímabært fráfall hennar er stórbrotið, jafnvel á Bondian mælikvarða. 10 stig. Óheiðarlegur söguþráður: Sem endurgerð eins konar THUNDERBALL, virðist myndin svolítið verið-þar-gerð-að: kjarnorkueldflaugum er stolið og stórar fasteignir munu fara í háaloft ef öll lönd heimsins borga ekki lausnargjald fyrir marga kazíljóna dollara. En að minnsta kosti var framleiðandinn Kevin McClory svo heppinn að sjá sig neyddan til að endurgera eitt veikasta Bond ævintýrið. Til samanburðar blæs þetta átak ÞRUMURBOLTA upp úr vatninu. Og þrátt fyrir að mörg Bondian vörumerki skorti, tekst myndin ein og sér. 9 stig. Framleiðslugildi: Myndin byrjar með óþægilegum stíl, eins og sjónvarpsmynd sem reynir að vera meira en hún getur. En þegar líður á söguna fær myndin skriðþunga og tilfinningu fyrir tilgangi, sem gerir hana að frábæru ævintýri. 8 stig. Bónus stig: Það eru nokkrar skrítnar breytingar sem aðgreina þessa Bond mynd frá opinberu seríunni. Ungfrú Moneypenny er varla viðurkennd; eins og Edward Fox leikur, "M" er hrollvekjandi gamalt kjaftæði með enga virðingu fyrir "Double Os", sem er fyrirboði um hvernig Judi Dench myndi síðar leika hlutverkið; og "Q" er skyndilega með cockney hreim og er allur vinur með Bond. Og það er forvitnileg nostalgíutilfinning í gegnum myndina, eins og að skipta út Astin-Martin frá Bond fyrir vintage Packard og tangódansnúmer sem er snjallt sett inn í söguna. Og stór björgun undir lokin er á hestbaki, virðing fyrir THE RAIDERS OF THE LOST ARK, sem var sjálft virðing fyrir Bond-myndirnar. 5 stig.Samantekt: ALDREI SEGJA ALDREI AFTUR er blandaður baggi. Á mjög mikilvægum sviðum er það meira en að þakka hetjunni Connery, illmenninu Brandauer, morðingjanum Carrera og stúlkunni Basinger. En djöfullinn er í smáatriðunum; eins og virðist litlu máli skipta og upphafseiningarnar, þemalagið og slíkt virðist, þá er myndin ábótavant vegna fjarveru þeirra. Þetta kemur allt út sem gervi Bond-mynd; mjög góður varamaður, en varamaður engu að síður.Bond-o-meter Einkunn: 78 stig af 100.