Ég sá þessa mynd þegar hún kom upphaflega út árið 1989. Ég hafði gaman af henni þá og geri það enn núna. En það sem ég átta mig á núna er að þetta er frekar "fullorðið" fyrir mynd með G einkunn, sérstaklega hugmyndina um að deyja og fara til himna. Burt Reynolds og Dom DeLuise vinna frábærlega saman og söngrödd Reynolds er viðeigandi fyrir ruslhund. Það eru nokkur góð lög, allt frá hressandi ("Let's Make Music Together") til beinlínis tilfinningaríks ("Home to My Heart"). Mér fannst söguþráðurinn góður, þó að hann fari í snertingu einu sinni eða tvisvar. Lokaatriði myndarinnar með Charlie og Anne-Marie er eitt það sorglegasta sem ég hef séð í hreyfimyndum. Kvikmynd sem vert er að upplifa.