Eins og við var að búast, myndi Mazursky-mynd, gerð á áttunda áratugnum, vera gagnmenning, hliðholl hippunum - og hafa fullt af hippum í henni - og, náttúrulega, er hún barnalega andstæðingur valds (t.d. atriðið á mexíkóska landamæri, þegar Sutherland ögrar tollverði með því að sýna litla virðingu og sakar þann síðarnefnda um að láta hann opna farangur sinn eingöngu vegna þess að hann (Sutherland) er með sítt hár). Stöðugur vinstri drifinn hefði getað farið í taugarnar á mér hefði ég ekki verið undirbúinn fyrir það fyrirfram; Sutherland veltir fyrir sér upphátt við fjölskyldu sína og vini um hugsanlegar kvikmyndahugmyndir fyrir næstu mynd sína og flestar þessar hugmyndir snúast annað hvort um svertingja eða indjána (þarf ekki að taka það fram að honum yrði tekið opnum örmum í Hollywood nútímans). Ein af hugmyndum hans um kvikmynd fjallar um svarta uppreisn í Beverly Hills - kynþáttastríð, svo að segja, í miðju L.A.. Þetta er svona vitleysa sem Mazursky hugsar um þegar hann skrifar handrit að kvikmyndum sínum. Sem betur fer gera sumir hippavinir Sutherlands grín að þessari forsendu svartbyltingar og samræðan sem af því leiðir er ekki slæm; Nokkru seinna gerir gyðingurinn kjaftshögg um að Sutherland gerir kvikmynd um "fróun og svarta vandamálið", þegar sá síðarnefndi byrjar að tala um sjálfsfróun. Annað fyndið augnablik er þegar eldri dóttir Sutherland framkvæmir tölvudrasl á sviðinu með hvítum skólafélögum sínum, og þeir segja allir: "Við, blökkufólkið í Suður-Afríku...". Það er alltaf ákveðið magn af sjálfumgleði þegar Hollywood gerir kvikmynd um Hollywood - sérstaklega þegar það er Hollywood sem gerir kvikmynd um Hollywood þar sem fjallað er um Hollywood að gera kvikmyndir. Nú, það er mjög, mjög eftirlátssamt, örugglega. Atriðið með Fellini (sem leikur sjálfan sig) er þó skemmtilegra en pirrandi. Mazursky kastar venjulegu blóma-börnum og and-Víetnam kjaftæði í súpuna, og gerir líka grín að Hollywood fyrirtækja, en hann var/er jafn mikið hluti af "fölsku Hollywood" (texti úr því lagi í súrrealíska stríðinu hluti) eins og hver annar; Ég er nokkuð viss um að hann gerir líka lygileg smáræði í veislum í Beverly Hills og brosir falslega á meðan hann tekur í hendurnar á fólki sem hann annað hvort þekkir ekki eða líkar við, en sem vill fá peninga fyrir næsta (vinstri sinnaðan) ) verkefni. Hvað hárið á honum varðar: hann er með versta hár sem ég hef séð í mjög langan tíma (á kvikmynd eða annars staðar); það er svona eins og sítt hár sem miðaldra endurskoðandi myndi hafa ef hann ræktaði það sítt. Myndin er áfram tiltölulega áhugaverð þrátt fyrir stefnuleysi, en hún sýður nokkuð niður í leiðindi á síðasta þriðjungnum. Ef þú vilt lesa skopstælinguna/ævisöguna mína af Donald Sutherland (og öðrum Hollywood leikurum), hafðu samband við mig með tölvupósti.