Tilfinningin í þessari mynd var ótrúleg. Frammistaða Adam Sandler var mjög hvetjandi. Þar sem hann lék mjög skröltaða og viðkvæma karakter, tók hann hæfileika sína til enda og vann hlutverkið virkilega. Karakterinn hans var virkilega áhugaverður. Ég sé sjálfan mig fyrir mér að lesa handritið að þessari mynd og hafa ekki helmingi eins áhuga á hlutverkinu og Sandler gerði mig. Fyrir einhvern sem leikur fyrst og fremst gamanhlutverk, tók hann upp alvarlegt hlutverk með því sem virtist vera hans eigin einkenni og inntak. Ég elskaði sérstaklega atriðið þar sem persónur Adam og Don fóru á vélknúnum vespu um borgina. Ég kynnti mér augnablikið, því það virtist sem Don væri að verða vitni að einu sem Adam gerir til að komast burt frá þessu öllu. Með tölvuleikjum sínum, tónlist og mörgu öðru sem hann gerir til að koma í veg fyrir að hann hugsi um fortíðina virtist það vera flótti frá hugsunum hans að hjóla á vespu með heyrnartólin á. Þessi mynd er svo sannarlega þess virði að horfa á hana.