Persóna Michael Caine á í vandræðum. Hann er látlaus, nærsýnn, óöruggur maður á miðjum fertugsaldri. Hann er giftur en konan hans virðist ekki elska hann lengur. Hann á í slæmu sambandi við einkadóttur sína. En hans bráðasta vandamál er að ótrúlega falleg ung kona, leikin af Michelle Johnson, eltir hann of ákaft, kyssir hann, þreifar á honum og reynir að koma af stað kynlífi við hvert tækifæri. Hvað á greyið að gera? Þessa mynd ætti að taka út úr Gamanleikshlutanum og setja undir Vísindaskáldskap. Aðeins milligalaktísk heilaflís getur útskýrt athafnir persónu Michelle Johnson. Við skulum sjá - 3 milljarðar karla í heiminum - hún getur nokkurn veginn valið sitt - hún fer með klaufalegan, aldraðan tapara. Þetta fer út fyrir miðaldra karlkyns fantasíur í eitthvað svo blekkingar, þú vonast bara til að allir sem taka þátt hafi sjálfviljugir farið í meðferð. Það er í raun ekkert fyndið hér. Það eru nokkrar skynditilraunir frá Caine, sem virðist oft leika Hawkeye Pierce meira en nýja persónu. Joseph Bologna er eins og neglur á krítartöflu. Michelle Johnson er engin leikkona - hún er með eina grátandi senu sem myndi ekki standast í framhaldsskólaleikriti - en hún er falleg og hún fer úr fötunum. Svo keyptu DVD-diskinn, farðu yfir í senu 4 og 9 og gleymdu restinni.