Ég horfði á "Gristle" fyrst og fremst fyrir nærveru Michael Dorn, þar sem ég naut Worf túlkunar hans á Star Trek TNG, en hafði aldrei séð hann út úr förðun sinni. Dorn virðist hafa góða nærveru og á líklega möguleika á arðbærum leikferil. Þessi mynd gaf honum hins vegar litla dramatíska áskorun, nema að sanna að hann getur svo sannarlega notað "F" orðið. Svo virðist sem þessi mynd hafi verið gerð af einhverjum sem hélt að hann væri framsýnn týpa, með félagslega samvisku. . Já--- fyrir 1965. Í dag eru þemu svo þröngsýn og snjöll og kornbolti að meira að segja hið hræðilega „Bamboozled“ Spike Lee lítur vel út í samanburði. Þessi glæpasaga er með flókið völundarhús af tvöföldu, þreföldu og fjórföldu- krossar, en söguþráðurinn er svo flókinn að hann hrynur yfir sig á fyrstu 30 mínútunum. Aðallega, eftir þann tímapunkt, horfði ég einfaldlega af skriðþunga og vægri forvitni um hvernig hver sena myndi spilast út. Það er frábær leikarahópur hér - þú munt þekkja nánast alla sem persónuleikara úr miklu betri kvikmyndum. Af hverju eru þeir allir í þessu? Mig grunar að það hafi verið 1) Vinnan, og einhverjir peningar, þótt hóflegir séu. 2) Kannski þekkir leikstjórinn alla þessa leikara úr leiklistarnámskeiðum og félagslegum tengslum í kringum LA --- þú veist, kannski tóku þeir þátt til að styðja hann, sem náungi í erfiðleikum kvikmynda á þriðja og fjórða stigi Hollywood senunnar. Veit ekki... en myndin var hálfgerð --- eiginlega ekki "kláruð." Ég gaf henni 3, þó að ástúð mín til leikaranna sem tóku þátt væri óbilandi frá aðdáun minni á fyrri verkum þeirra. Við skulum vona að allir hafi farið í faglegri, vandaðari og ítarlegri verkefni síðan.