Næst á eftir slasher-myndum 1970 og 80, voru myndir um gangandi dauðir líklega næstvinsælasta hryllingsundirtegundin. Á meðan slasher-myndir voru með „Black Christmas“ og „Halloween“ til að koma öllu í gang, voru uppvakningamyndir með „Dead“ myndir George Romero. Og skömmu eftir velgengni fyrstu tveggja hans í seríunni vildu aðrir leikstjórar fá peninga. Margir ítalskir leikstjórar voru sérstaklega áhugasamir, eins og Lucio Fulci sem færði okkur „Zombie“ ári eftir „Dawn of the Dead“ eftir Romero. , þekkt sem „Zombi“ á Ítalíu og sumum öðrum löndum, og það var þar sem kvikmynd Fulcis var þekkt sem „Zombi 2“. Fyrir utan the walking dead hefur hún engin tengsl við kvikmynd Romero, en er góð mynd í sjálfu sér. Hún sló í gegn í Evrópu og 9 árum síðar fæddist framhald. Kostir: Mikið af fallegu, gróskumiklu landslagi. Æðislegt stig. Leikurinn er ekki beint góður, en leikarahópurinn er leikur og virðist njóta upplifunarinnar. Eftir frekar rólega byrjun færist hraðinn áfram eins og í hasarsveiflu. Nóg af osti og óviljandi fyndni fyrir vonda kvikmyndaunnendur. Gott starf við förðunaráhrifin. Mikið blóð og ágætis gore. Gallar: Nánast minna. Ekkert sem þú hefur ekki þegar séð áður. Rífur á augljósan hátt suma hluti úr fyrstu tveimur myndunum „Return of the Living Dead“. Pappastafir. Hefur ekki elst of vel vegna slæmrar rokktónlistar frá 1980 (Ekki það að ég sé að segja að öll rokktónlist þess tíma sé slæm), klæðnað og heildartilfinning myndarinnar. Lokahugsanir: Í fyrsta lagi er þetta ekki sannkallað framhald af klassík Fulcis. Reyndar veit ég ekki hvort henni hafi verið ætlað að halda áfram þar sem frá var horfið. Fyrir þá sem ekki vita þá var Fulci veikur meðan á framleiðslu stóð og endaði á því að fara og Bruno Mattei var skipt út fyrir hann. Kvikmyndir Matteis eru frekar hlægilegar, en eins og þessi mynd eru margar góðar skemmtilegar. Og það er allt sem þessi mynd er í raun og veru, bara eitthvað til að horfa á þér til skemmtunar. Einkunn mín: 3,5/5 (Svo-slæmt-það-er-gott einkunn) 2/5 (alvarlegt einkunn)