Þessi mynd er með snilldar hljóðrás og frábæran leik frá ansi óþekktum andlitum. Sérstaklega er ég hrifinn af slæmu strákapersónunum í Walsh Docklands í henni sem þeysast um eins og bandarískir rapparar í hörku. Gabbið á milli Jip og Koop er frábært, þeir líta á sem bestu félaga næstum eins og það væri satt í raunveruleikanum. Ég hef upplifað sumt af hlutunum í þessari mynd og leyfi mér að segja ykkur frá fyrstu hendi að þetta fólk er ekki að leika (sérstaklega það sem sést með Jip og Koop að tala og hrjóta kók). Danny Dyer er ómetanlegur sem Moff söluaðili „party lyfseðils“ og er með fyndnustu línurnar í myndinni..."Ég er hamingjusamastur þegar ég er ekki með súrum gúrkum með að finna tónlistina, þú skilur mig... jájá! Ég vissi þú myndir ekki svíkja mig, ég vissi það!!!"