Þó að hundurinn væri sætur var myndin það ekki. Það var ekki forsendan eða þemað sem var vandamálið. Forsandinn hafði mikla möguleika fyrir húmor og patos bæði. Þemað er verðugt. Að hjálpa öðru fólki er mikilvægara en að safna auðæfum. Því miður voru krúttlegi hundurinn, einstaka forsenda og þemað undirgengið af lélegum leik, stæltum samræðum og áhugamannakvikmyndum. Jafnvel yngsta barnið mitt sem mun sitja í gegnum næstum hvað sem er gafst upp áður en við vorum komnir hálfa leið. Hversu oft getur þessi hundur hlaupið upp og niður sama ganginn? Ég get ekki spillt því fyrir þér, þar sem ég sá aldrei fyrir endann. Það var bara ekki þess virði að horfa á allt til enda.