Ég býst við að þessi mynd sé viðeigandi virðing fyrir fyrstu Superman myndinni, þar sem hún er alveg jafn krúttleg og sársaukafull löng og upprunalega. Eftir opnunarsenu sem samanstendur eingöngu af gruggugu milligalaktískum myndefni, er myndefnið virðingarvott til þess sem lítur jafnt út, fyrir tímann framúrstefnulegt sópandi eintök af upprunalegu Superman myndinni. Svo er eitthvað gruggugt efni. Ma Kent sér einhvers konar gruggugt rugl á bænum og eyðir góðum hluta ævi minnar í að ganga hægt upp að einhverju rusli í maísakrinum. Þá læðist Superman að henni og fellur í yfirlið. Næst náum við Lex Luthor í atriði um margar gruggugar nærmyndir af gamalli konu þegar hún deyr. Við sjáum andlit Luthors ekki fyrr en í lok atriðisins, sem er snemma dæmi um akstur myndarinnar til að láta engan steinn ósnortinn. Lex Luthor er strákur sem líkar ekki við Superman vegna þess að hann er ekki mannlegur. Líklega líkar honum líka ekki við menn, þar sem í myndinni er af og til einhvers konar söguþráður um Lex Luthor sem ætlar að drepa flesta íbúa jarðar. Eftir smá stund kemur Clark Kent aftur í gamla vinnuna sína (ég gleymdi að nefna, hann hafði verið í fimm ára ferð þar sem ekkert gerðist). Svo kemst hann að því að Lois Lane á óviðkomandi barn og er að deita Cyclops. Það truflar hann svo mikið að hann missir stjórn á ofurstyrk sínum að því marki að hann brýtur óvart myndaramma. Á þessum tímapunkti sjáum við að Miss Lane er á einhvers konar þotu sem er tengd við einhvers konar geimferju. Það er einhvers konar mikilvægur atburður vegna þess að hann er í sjónvarpi. Síðan komumst við að því að það er fólk í stjórnklefa að fylgjast með þessum atburði. Það er líka fólk að horfa á það í sjónvarpinu og það eru flugmenn í flugstjórnarklefanum. Myndin minnir okkur síðan á að þetta fólk tekur þátt með því að skera á milli þeirra mest allt sumarið. Þegar atburðir sem leiddu til óumflýjanlegra hörmunga fóru að byggjast upp, afsakaði ég mig til að fá mér gos. Ég labbaði óvart aftur inn í rangt leikhús og horfði á myndina um Al Gore sem sýndi glærur í heild sinni. Ég reyndi að finna leiðina aftur til Superman Returns, en ég ráfaði einhvern veginn inn í Prairie Home Companion, sem ég horfði á tvisvar í röð. Þá var kominn tími til að hætta að skipta mér af. Ég gekk aftur inn í fyrsta leikhúsið, fann sæti mitt og leit upp til að sjá að yfirvofandi Lois Lane geimferjuslys var næstum yfir okkur. Samt virtist þetta taka eilífð, svo ég rölti um leikhúsið, hitti stelpu, giftist, ól upp son og sendi hann í háskóla. Þegar ég var við útskrift sonar míns í læknaskólanum, mundi ég að ég ætti líklega að kíkja á Superman Returns, svo ég afsakaði mig og hljóp aftur í leikhúsið til að komast að því að það væri engin þörf á að flýta sér. Það tók samt um hálftíma í viðbót áður en allt fór úrskeiðis fyrir Space Shuttle Lane. Þegar þeir gerðu það bjargaði Superman öllum, sem var frekar töff.. Og svo er undirþráður þar sem Superman verður virkilega hrollvekjandi og byrjar að elta Lois Lane og fjölskyldu hennar með röntgengeislun hans og ofurheyrn. Síðan reynir hann að fá hana til að svindla á Cyclops, sem virðist góður strákur. Á meðan tekur Lex Luthor þátt í einhvers konar keppni um að sýna allar mögulegar almennar illmenni hegðun fyrir lok myndarinnar. Ég gleymdi að hafa skorkortið mitt með mér heim (þeir gefa þér eitt í hurðinni), en ég held að hann hafi skorað fjandi nálægt hundrað prósentum. Ég vona að hann vinni milljón dollara. Á þessum tímapunkti byrja hlutirnir að undirbúa sig fyrir stóra grugguga lokaþáttinn. Ég held að kannski hafi skjávarpinn verið bilaður, vegna þess að myndin virtist vera í einhvers konar lykkju um tíma hér. Ég man eftir því að hafa séð grugguga hluti vaxa upp úr vatninu, Superman verða veikur, Superman að batna, aftur að gruggugu hlutunum, hann er veikur aftur, nei bíddu, hann er í lagi aftur. Svo leysti Lex Luthor lausan tauminn síðasta vonda strákinn: að öskra á kærustuna sína smá. Síðan dó Superman og vaknaði aftur til lífsins. Ég hélt að myndin væri búin, svo ég fór. Níutíu árum seinna var dálítið kalt á hjúkrunarheimilinu þar sem ég bjó. Ég áttaði mig á því að ég skildi eftir peysuna mína aftur í leikhúsinu og fór að sækja hana. Þegar ég gerði það varð ég svolítið hissa að komast að því að Superman Returns var ekki búið enn. Ég reyndi að spyrja nokkra áhorfenda hvers ég saknaði, en flestir þeirra voru nú bara beinagrindur með langt grátt skegg. Ég sat aftur í gamla sætinu mínu og horfði á Lois Lane púttaði um húsið sitt um stund. Svo birtist Superman og byrjaði að vitna í byrjun myndarinnar, og þar sem ég sá þann þátt þegar fannst mér allt í lagi að fara. Svo er þetta umsögn mín um Superman Returns.Oh, líka, ef þér líkar við brandara um fólk að borða hunda eða brandara um að einn hundur éti annan hund, þú munt elska þessa mynd. Vegna þess eru tveir svona brandarar í henni.