Samhliða byrjun barnauppsveiflunnar, árin eftir seinni heimsstyrjöldina sá fordæmalaus fólksflótti Bandaríkjamanna að flytja úr borgaríbúðum sínum í úthverfin þar sem þeir geta uppfyllt drauma sína um að eignast eigið heimili. Leikstjóri H.C. Potter og samsömuð af Norman Panama og Melvin Frank ("Hvít jól"), þessi létta en furðu athugulsömu skrúfubolta gamanmynd frá 1948 fangar tilfinninguna frá því tímabili mjög vel. Auðvitað hjálpar það að hafa tríó sérfróðra farsera Cary Grant, Myrna Loy og sérlega grófan Melvyn Douglas sem stýra málsmeðferðinni með eðlilegum líkindum á skjön við stigvaxandi gremju heimiliseignarhalds. Þrátt fyrir að myndin sé sextíu ára núna er tímalaus eiginleiki í draumi Blandinganna og þeim hindrunum sem þeir standa frammi fyrir við að ná honum. Augljóslega finnst Hollywood það þar sem hún hefur verið endurgerð að minnsta kosti tvisvar - fyrst sem mjög líkamleg Tom Hanks gamanmynd, "The Money Pit" frá 1986, og aftur í fyrra með Ice Cube, "Are We Done Yet?". Eitt athugun á dagskrá HGTV mun sýna þér hvernig aðstæðurnar sem eru kannaðar hér hljóma enn í dag. Söguþráðurinn byrjar með auglýsingamanninum Jim Blandings, eiginkonu hans Muriel og tveimur dætrum þeirra þröngvað inn í tveggja svefnherbergja og eitt bað íbúð á Manhattan. Í stað þess að sækjast eftir hugmynd Muriel um að gera upp íbúðina fyrir $7.000, sér Jim mynd af Connecticut húsi í tímariti og gerir sér grein fyrir að þetta er þangað sem þeir þurfa að flytja. Með hjálp tækifærissinnaðs fasteignasala og gegn ráðleggingum lögmanns síns og fjölskylduvinar Bill Cole, ákveða Blandings hjónin að kaupa hrikalegt hús sem þarfnast viðgerðar. Grunnurinn hallar hins vegar svo illa að rífa þarf húsið í þágu nýs. Þetta kveikir í Blandingum að þrýsta á arkitektinn að hanna hús svo óhóflegt að önnur hæð er tvöfalt stærri en sú fyrri. Kostnaður eykst við hverja nýja flækju, skapið blossar upp og jafnvel rómantískur þríhyrningur er ímyndaður meðal Jim, Muriel og Bill. Forgangsröðunin reddar sér loksins en ekki á undan fyndnum snjallmyndum og snjöllum samræðum sem snýr að hinni ekki svo sælu fáfræði nýju húseigendanna. Með tvöföldu upptökunum og gallalausri línusendingu er Grant óskeikull í þessari tegund farsa, og Jim Blandings táknar meira tamdan karakter hans á miðjum ferlinum. Í hlutverki sem upphaflega var ætlað Irene Dunne sýnir Myrna Loy hvers vegna hún var fullkomin eiginkona Hollywood. Hún fær ekki margar af fyndnari línum, en hún sameinar sérstaka blöndu sína af fluggleði og frískleika til að gera Muriel að aðlaðandi persónu ein og sér. Horfðu á hana stjórna fimlega hinum of viðkunnanlega húsmálara með fáránlega sérvisku litatöflunni sinni. Melvyn Douglas, sem er frægur, pípureykjandi Bill ("ColeBill Cole"), sýnir náttúrulega, þægilega elan sitt sem ál Grants. Í smærri hlutverkum eru sérlega eftirminnilegar beygjur af Harry Shannon í hlutverki hins lakoníska brunngrafara Herra Tesander, Lurene Tuttle í hlutverki hinnar ástúðlegu aðstoðarmanns Jims, Mary, og Louise Beavers í hlutverki elskulegrar vinnukonu Blandings, Gussie. DVD-diskurinn frá 2004 býður upp á forvitnilegt árgangsefni, þar á meðal tvær útvarpsútgáfur af myndinni - sú fyrri var 1949 útgáfa sem endaði með því að para saman Grant og Dunne og síðan önnur 1950 útgáfa sem tengdi Grant við þáverandi eiginkonu hans, leikkonuna Betsy Drake. Viðeigandi teiknimynd frá 1949, "The House of Tomorrow", er einnig innifalin sem gefur okkur kómíska skoðunarferð um framúrstefnulegt draumahús. Upprunalegu kvikmyndastiklurnar fyrir tíu af sígildum kvikmyndum Grant fullkomna aukahlutina.