Þar sem ég var tónlistarnemi sjálfur, fannst mér gaman að horfa á kvikmynd sem gerist í tónlistarskóla. Lítið vissi ég... (ég hafði ekki hugmynd um að þessi mynd væri byggð á bók eftir Britney Spears) Þessi mynd var ósennileg í gegn. Það er augljóst að sá sem skrifaði handritið stígur aldrei fæti inn í tónlistarskólann og veit ekkert um klassíska tónlist. Leyfðu mér að gefa þér örfá dæmi: 1) Það er ENGIN leið að einhver fengi inngöngu í klassískan tónlistarskóla án nokkurrar klassískrar þjálfunar! Það er ekki nóg að hafa bara góða popprödd, auk þess er þetta allt annar hlutur - önnur tegund, önnur tækni. Þetta er eins og að spila á fiðlu þegar sótt er um víólunámskeið. 2) Hvernig stendur á því að konan sem kennir tónfræði var í söngnefndinni? Ef hún væri ekki söngprófessor sjálf hefði hún ekkert að segja í svona aðstæðum og ef hún væri söngprófessor, af hverju var okkur ekki sagt það? 3) Að geta lesið nótur er nauðsyn ef þú ert að læra tónlist. 4) Hvernig náði Angela þessari myndbandsspólu? Því hefði verið haldið trúnaðarmáli, aðeins fyrir augum dómnefndar. Nú annað hvort fékk hún spóluna frá einum prófessoranna eða handritshöfundarnir höfðu bara ekki hugmynd um það. Ég velti því fyrir mér hvaða... 5) Söngprófessorinn gaf Holly the Carmen lagið þar sem hún sagði að hún „hafi svið“, sem hún hafði greinilega EKKI. Jú, hún gat sungið nóturnar, en Carmen er mezzósópran, á meðan rödd Holly virtist vera mun léttari í tónum, engan veginn í samræmi við það lag. 6) Verst af öllu: Myndin sýnir ekki bara átakanlega fáfræði þegar kemur að klassískri tónlist, heldur reynir hún ekki einu sinni að fela hana. Arían sem Angela syngur er limlest óþekkjanlega, staðreynd sem er sársaukafull á tónleiknum, þar sem hún er stytt á svívirðilegan hátt - Mozart myndi velta sér í gröf sinni. Habanera frá Carmen hljómaði líka stundum dálítið undarlega og hvernig það var endurraðað í lokin sýnir bara hversu lítið framleiðendunum finnst í raun og veru um klassíska tónlist - hún er stíf og leiðinleg en hey, bættu við nokkrum trommum og rafmagnsgíturum og það er næstum því jafn góð og Britney Spears! Ég veit að þetta eru allt smáatriði, en það hefði verið svo auðvelt að forðast þau með aðeins smá rannsókn. Allavega hefði ég kannski kosið að hætta vantrú minni ef persónurnar og söguþráðurinn hefði verið vel útfærður. En án þess get ég í rauninni ekki fundið neina endurleysandi eiginleika í þessari mynd nema einn: hún er góð til að hlæja.