Ég verð að vera ósammála fyrri athugasemdinni og vera með Maltin í þessu. Þetta er annars flokks, óhóflega grimmur vestur, sem krakar og stynur við að reyna að koma yfir aðalþema þess, villta vestrið sem verið er að temja og sparka til hliðar af stöðugum göngum tímans. Hún myndi vilja vera í hefðinni „Butch Cassidy and the Sundance Kid“, en skortir spennu og sjarma þeirrar myndar. Leikstjórn Andrew McLaglen er slappur og síðustu 30 mínúturnar eða svo eru algjör galla, með einhverri óskiljanlegri stefnu af hálfu hetjanna Charlton Heston og Chris Mitchum. (Einhver hrópar á mig ef þú getur útskýrt fyrir mér hvers vegna þeir kveiktu í þessari hlíð.) Það var eitthvað ömurlegt við alla meðferðina á nauðgunarsenunni og viðbrögð konunnar eftir á voru svo sannarlega ekki rétt. Coburn er mjög viðbjóðslegur þar sem hálfgerðin sloppinn dæmdur út til hefndar, en allir félagar hans sem sleppa eru vanþróaðir (þeir eru eins og keilupinnar sem á að vera slegnir niður einn af öðrum þegar sagan svíður áfram). Michael Parks sýnir einn af sínum dæmigerðu breytilegu, sljóu, muldralegum sýningum, en í þessu tilfelli var það viðeigandi þar sem sýslumaður í nútíma stíl táknar sjálfsánægjuna sem tækniframfarir geta valdið.