Þó að ég sé ekki sammála ákvörðun Bobs og Tammy um að gefa barnið Jesse upp og það er eitthvað sem ég myndi aldrei gera, þá voru þau að reyna að gera það sem var barninu fyrir bestu. Hvernig þessi mynd er skrifuð, sérðu sjálfan þig vera innpakkaður í söguna og spyrja sjálfan þig hverju þú trúir í raun og veru, frá öllum mismunandi hliðum. Patty Duke? Andstæðingur? Nánast fáheyrt, hvað mig varðar. En meðan á myndinni stendur sannfærir hún þig virkilega um að hún sé geðrof eða að minnsta kosti að það sé eitthvað alvarlegt að henni. Persóna hennar er merkingin „tilfinningalega truflaður“. Kvikmyndin virðist enda fljótt og hlutirnir eru nokkuð óleystir. En fyrir utan það er þessi mynd alveg frábær. Það fær mann virkilega til að hugsa. Það er ekki kvikmynd til að horfa á þegar þú vilt bara slappa af og horfa á eitthvað sætt sem kemur þér til að hlæja. En það er góð mynd til að sjá þegar þú vilt ögra eigin trú, sjá hlutina frá sjónarhorni annarra og uppgötva svolítið um sjálfan þig. Varúð: þú gætir jafnvel vaxið á meðan þú horfir á þessa mynd! Og það er allt þess virði, á endanum.