Oliver Hardy vaknar með timburmenn og kemst fljótlega að því að frændi hans er að koma til að hitta nýja konu og barn Ollie. Vandamálið er að þeir eru ekki til - Ollie virðist hafa búið þá til! Svo, það er hans og vinar hans að finna konu með barn sem mun samþykkja að koma fram sem fjölskylda hans. Þetta er ekki sérstaklega einstök söguhugmynd, þar sem ég hef séð að minnsta kosti nokkrar aðrar þöglar stuttbuxur með nákvæmlega þessu lóð. Best af þessum var Bobby Vernon's DON'T KID ME. Hún er miklu betri en EINU OF MÖRG--líklega var mikið af þessu vegna þess að hún var gerð áratug síðar--þegar gamanmyndin varð aðeins flóknari og treysti síður á tilgangslausan slatta. Núna er ég ekki á móti líkamlegri grínmynd, en í sumum slapstick myndum byrjar fólk að skjóta byssur villt, sparka og kyrkja hvort annað o.s.frv. með lítilli ögrun. Því miður, í lok EITT OF MÖRG, þá er það einmitt það sem þeir gera. Ekkert af því er skynsamlegt og það var eins og þeir væru bara uppiskroppa með söguhugmyndir. Á heildina litið, ekki beint áfangi í skemmtun. Það er bara ekki nóg af launum til að verðskulda að horfa á það nema þú sért þráhyggju þögull aðdáandi eins og ég.