****Ekki lesa þessa umsögn ef þú vilt að átakanleg niðurstaða "The Crater Lake Monster" komi algerlega á óvart****Leira plesiosaur rís upp úr djúpum Crater Lake til að valda eyðileggingu á hópi heimamanna rauðhálsar, svo ekki sé minnst á spóluhnappinn þinn. Að kalla "The Crater Lake Monster" áhugamennsku er að ofmeta hið augljósa. Ef þú ert ekki aðdáandi lággjalda innkeyrslumynda, myndirðu líklega ekki leita hingað til að byrja með. Vandamálið við myndina er að þegar ekkert skrímsli er í gangi, þá er hún virkilega sjúguð og fer hvergi. Handritið er mjög Ed Wood-legt að því leyti að það er algjörlega tilgerðarlegt í því hvernig það setur upp helstu hasarseríurnar. Ekkert er of fráleitt fyrir "The Crater Lake Monster". Það útskýrir risaeðlu sína með því að loftsteinn hrapaði í Crater Lake og „ofhitnaði“ vatnið að því marki að það ræktar risaeðluegg sem virðist hafa hvílt á botni vatnsins í árþúsundir. Jafnvel þótt við gætum sætt okkur við að eggið hefði getað legið þarna svo lengi og haldist óhult og lífvænlegt, myndi "ofhitun" vatnsins í svo háan hita ekki valda því að mestur hluti vatnsins gufar upp? Fyrir utan einhverja táknræna þoku í einni eða tveimur senum, sjáum við engar vísbendingar um að vatnið sé heitt, nema nokkrar línur í handritinu. Handritið er bólstrað frekar augljóslega í nokkrum röðum og það mun gera allt til að ná persónunum nálægt vatninu svo að þeir geti verið ógnað af leirdínó. Hjón sem eru að fara í gegnum lenda í bílvandræðum og á meðan bíllinn þeirra er í þjónustu ákveða þau að leigja bát og halda út í Crater Lake. Hmmmm...heldurðu að þessir ókunnu menn í sögunni gætu verið þarna svo þeir myndu lenda í titlinum okkar skrímsli? Í röð sem er einfaldlega furðuleg, rænir fyllibyttur áfengisverslun og ákveður að myrða gjaldkerann og nærstaddan í stað þess að borga fjóra dollara fyrir áfengisflösku. Bílaeltingar hefjast og myndirðu ekki vita það...þeir enda rétt við vatnið. Snarl tími fyrir Cratey! Já, það er ekki erfitt að átta sig á því og þú ert svo langt á undan handritinu að þú ert pirraður þegar það tekur tíu mínútur í viðbót fyrir þessar senur að þróast. Skammarleysið í þessu öllu er hjartfólgið og ég vil endilega líka "The Crater Lake Monster". Ég bara get það ekki. Hér er ekki nóg að halda áfram, og þetta er meira kvikmynd til að setja upp í partýi, því þú gætir talað beint yfir hana og það myndi ekki skipta máli. Í myndinni er grannur listi yfir það sem er í gangi, þar sem mikilvægast er risaeðlan sjálf, sem birtist í þremur myndum: skuggabrúðu, stórt módelhaus sem er dregið í viðar í gegnum vatnið og fullkomlega útfærð leirinnskot sem lítur reyndar nokkuð vel út. Það eru líka par af elskulegum hönkum í henni, og þeir bera meirihluta vísvitandi húmorsins í myndinni. Dásamlegur endir lætur okkur syrgja dauða bæði skrímslsins OG eins af okkar ástkæru hiks, svo allt gott við þessa mynd er dautt í lok hennar. Hvers vegna hafði ég svona áhrif á þessa niðurstöðu? Var það sorglega lagið sem spilað var á lokaeiningunum? Eða var ég bara að gráta innra með mér yfir þeim tíma sem ég sóa í að horfa á svona myndir?