Í jólafríi situr hópur háskólavina eftir til að hjálpa til við að undirbúa heimavistina til að rífa niður og koma íbúðarhúsum í staðinn. Til að gera verkið örlítið erfiðara er morðóð, klæddur sálfræðingur að ráfa um sali heimavistarinnar og ráfa á hópinn á ýmsan ofbeldisfullan hátt. Skráður sem einn af 74 „vídeóviðbjóðsmunum“ sem Bretar skráðir á níunda áratugnum. , The Dorm That Dipped Blood hafði gott orðspor fyrir það áður en fyrst var skoðað. Hugtakið „vídeó viðbjóðslegt“ kemur fram í huganum af nokkrum myndum af mikilli skýrri áreitni, ofbeldi, kynlífi o.s.frv.: Allt það sem hryllingsaðdáandi dreymir um. Svo, eftir að hafa heyrt allar þessar upplýsingar, kom ég mér fyrir í Hrekkjavöku (alt. titill) og bjóst við fáránlegri slasher-upplifun. . . og það var það sem það reyndi að vera, en mistókst nokkurn veginn algjörlega. Sjónrænt séð er myndin ekki frábær. Kvikmyndatakan, gore (fyrir utan nokkrar senur) og heildar leikstjórn mistakast. Það er einfaldlega ekki skemmtilegt að horfa á. Það vantar ófrumlega handritið og hendir oft inn tilviljunarkenndum hlutum án nokkurrar raunverulegrar ástæðu (eins og upphafsdrápið). Það eru nokkrar flottar dauðasenur, þar á meðal frekar fín andlitsbræðsla (sem sést á plakatinu), en það er um það bil það jákvæða. Leikurinn er frekar slæmur, sagan virðist ekki mikilvæg, morðinginn er ekki svalur eða ógnvekjandi og hann verður fyrir þeirri einu stóru villu sem allir slasher-leikur ættu alltaf að forðast: hún er svolítið leiðinleg. Á heildina litið, fyrir kvikmynd sem gerð var af nokkrum UCLA kvikmyndanemum fyrir $90.000 (sem væri meira en tvöfalt það í dag), er The Dorm That Dipped Blood ekki algjört rugl. Það hefur nokkra góða hluti og er nokkuð áhorfanlegt. . . En, sem slasher-mynd sem leitast við að vera á vettvangi kvikmynda eins og The House on Sorority Row og Pieces. . . það er bara ekki hægt að bera það saman. Ekki búast við miklu og þú gætir að minnsta kosti skemmt þér. Ég hata að segja það, en þetta er ein af fáum myndum sem ég hef séð sem væri í raun betri með endurgerð. . . og samt sækja þeir eftir frábærum verkum eins og Black Christmas. Jæja. . .Obligatory Horror Elements:- Undirtegund: Slasher- Violence/Gore: Það eru nokkur hrottalega flott dráp, og goreið er í lagi að mestu leyti. . . en ekkert sérstakt. Þeir sýndu líka nokkur af bestu morðunum.- Kynlíf/nekt: Það er svolítið óaðlaðandi (fyrir mér) nekt, en ekki mjög mikið.- Flottir morðingjar: Nei. Lokaeinleikur morðingjans gerði hann frekar ókaldan.- Hræðsla/Spennan: Stökkhræðsla eða tvö, en ekkert of áhrifarík.- Leyndardómur: Ég býst við, já, en mér var einfaldlega ekki sama, og það er eins augljóst og nefið á andliti morðingjans.- - -Endanlegur dómur: 3.75/10. Bah! Humbug! -AP3-