"Snjódrottningin" er byggð á hinu fræga og mjög fallega ævintýri eftir Hans Christian Andersen, um stúlku, Gerdu, sem fer í hættulega ferð til að bjarga vini sínum Kai úr klóm snjódrottningarinnar. Þessi aðlögun reynir að fanga ævintýratilfinningu sögunnar og lýsandi flókið myndefni með glæsilegum leikmyndum og framleiðsluhönnun, en misheppnast að mörgu leyti. Eins og svo margra Hallmark framleiðslu, er möguleiki sögunnar algjörlega undir högg að sækja með þungri handriti og leikstjórn. . Leikararnir tveir sem leika Gerdu og Kai eru vægast sagt notalegir en gleymanlegir; Bridget Fonda sem snjódrottningin lítur út fyrir að vera í hlutverki en er að öðru leyti misráðin í hlutverkið. Það er áberandi skortur á dramatískri spennu í þessari hlykkjóttu þriggja tíma smáseríu. Að minnsta kosti má rekja sum hraðavandamálin til að bæta við uppfyllingarsenum sem bæta mjög litlu við upprunalegu söguna, sérstaklega á opnunartímanum sem kynnir aðalpersónurnar. Sem sagt, "Snjódrottningin" væri bara tilvalið fyrir unglingar sem hafa gaman af fantasíu og smá þolinmæði. Það er frábært augnkonfekt án þess að vera ógnvekjandi og leiklistin er sett á eins konar pantomime yfir-the-top-stigi sem útskýrir söguþráðinn í mjög, mjög feitletruðum texta. Gakktu úr skugga um að þú lest sögu þeirra Andersen líka.