Christina Raines leikur yndislega fyrirsætu í New York sem leitar að nýrri íbúð og byrjar að hitta undarlega nágranna og afhjúpa leyndarmál um bygginguna og sjálfa sig hægt og rólega að byggja sig upp í töluverðan hápunkt í lok myndarinnar. Þessi mynd hefur alls kyns snyrtilega söguþætti frá rómversk-kaþólsku kirkjunni gegn djöflinum, að hliðinu til helvítis, til furðulegra helgisiða, vaxandi samsæris og loks til fjölda hæfileikaríkra frægra leikara og leikkvenna sem flæða yfir myndina. Við fáum Ava Gardner, Burgess Meredith, Chris Sarandon, Jerry Orbach, Deborah Raffin, Arthur Kennedy, Jose Ferrer, Slyvia Miles, Beverly DeAngelo, Eli Wallach, Martin Balsam, Christopher Walkin, William Hickey, Tom Berenger, Jeff Goldblum, og hverjir geta gleyma John Carradine sem gamla prestinum. Margir þessara leikara hampa því - sérstaklega Burgess Meredith að gefa fína grínista/vitlausa frammistöðu sem einn af nágrönnum með lítinn fugl og kött. Meredith er eftirminnilegt eins og Balsam og Chris Sarandon. Sumir flytjendanna hafa nánast ekkert að gera eins og Jose Ferrer í vanþakklátu hlutverki, jafnvel þótt það sé ekkert annað en leikmynd. The Sentinel er fín hryllingsmynd með fullt af sálfræðilegum þáttum og nokkrum virkilega ógnvekjandi senum. Lokaatriðið er fráhrindandi en samt hrollvekjandi. Ég finn rangt við sumt af óþarfa kynlífi og ofbeldi í myndinni, sérstaklega allt atriðið með DeAngelo og Miles. Var það virkilega nauðsynlegt? Ég held ekki. Einnig var faðir/dóttir dótið svolítið mikið líka, en í heildina virkar myndin og hefur vinningshraða. Leikstjórinn Michael Winner stendur sig vel og skapar spennu og skelfilegar kvikmyndastundir. Atriðin með Carradine eru sérstaklega áhrifarík.