Viva La Bam var einn af þessum þáttum sem ég hafði ekki miklar ef einhverjar væntingar til áður en ég sá hana, og ég vissi aldrei af henni fyrr en ég sá vin minn horfa á hana. Mér hafði þótt Jackass frekar fyndinn en glæfrabragðið var bara það, fyndið og ég komst aldrei í þáttinn. Þegar ég horfði á Viva La Bam í fyrsta skipti var það algjör andstæða áhrif, ég elskaði það. Það var meira af sjónvarpsþætti yfir því, sem margir „raunveruleikaþættirnir“ hafa í dag. Ég var húkkt og mig langaði að sjá hvaða nýtt kerfi þeir ætluðu að búa til fyrir hvern þátt. Alla leið til síðasta þáttar vakti það áhuga minn og jafnvel þó að sumar hugmyndirnar virtust endurteknar á stundum var alltaf nýrri og fyndnari ívafi. Viva La Bam er einn af þessum þáttum sem koma manni í fýlu og ég hef ekki enn séð aðra sýningu sem er alveg eins.