KJÖR Johnnie To er með flotta tónlist á upphafsútgáfunniog fallegri upphafsútgáfu líka, kaleidoscope af kínverskum stöfum og þessum asísku mafíósa sem sóra hátíðlega eið eða segja eitthvað heilagt efni; Reyndar er allt flottið ágætlega skorað. Ég hef fundið um To frá Seraphim Sigrist biskupi og var mjög spenntur að sjá To mynd. Sú sem ég byrjaði á, KOSNINGAR, er spennandi og áhugaverð, og aðeins hóflega ofbeldisfull miðað við núverandi mælikvarðahóflega og líka ofbeldisfull í meginatriðum; sagan um uppátæki asísks guðföður, hún notar þrautaleik af þáttum, ofbeldisfullum staðreyndum úr lífi mafíósanna, kapphlaupið um veldissprotann, sönn smáatriði, og eins og með Coppola er ætlast til að við trúum því að sumir af siðferðislega töfruðu mafíóunum séu réttmæt og fín og viðkunnanleg. Sýningarnar eru þokkalega skemmtilegar og litríkar. KOSIÐ er vel gert í skemmtilegum, dálítið kærulausum stíl við Hong Kong-réttinn; endirinn er bitur, sannur, beinn og mun hræða börnin.