Ég hef oft heyrt fólk lýsa yfir vonbrigðum með að "Tempest" eftir Mazursky eigi lítið skylt við frumsamið Shakespeares. Að mínu mati er það bæði satt og ósatt, en umfram allt er þetta slæmur upphafspunktur til að koma með gagnrýni. Listaverk á aldrei að vera gagnrýnt fyrir það sem það er ekki, heldur fyrir það sem það er. Kvikmyndin "Tempest" er engu líkt trúr flutningi leikritsins, en í mínum huga er hún trú verki Shakespeares í anda. Það sem „Tempest“ er er því kannski ein farsælasta tilraunamynd allra tíma. Nei, ekki tilraunakennt eins og í handheldri myndavél og muldraðri samræðu, heldur tilraunakennt eins og að kanna sögur án ótilhlýðilegrar tillits til tekna í miðasölu. Óveður eftir Mazursky er epískt, sorglegt, raunsætt, gleðilegt, fullt af lífi, en umfram allt er það hugmyndaríkt. Lýsing Cassavetes af Philip/Prospero er í sjálfu sér þess virði að fá 10/10 í einkunn og þegar þú bætir við Genu Rowlands, Susan Sarandon, dásamlega djúpri Molly Ringwald, Raul Julia, þá eru samræðurnar, tónlistin og stórkostlega tilvitnandi litla taflið á víð og dreif um myndina ... ég hvíli mál mitt. Ein besta mynd níunda áratugarins. Ekki missa af því.