Efniviðfangsefni: Verð að leika: Sanngjarnt (sumt af því) Söguþráður: Fáránlegt Smáatriði: Hljóð fer úr skrækjandi hátt yfir í næstum óheyranlegt; tónlist er ekki alveg hræðileg (en aðallega er það); samræður og persónusköpun eru hlæjandi; Uppgötvunarferli aðalpersónunnar er geigvænlega augljóst öllum nema honum sjálfum (og rithöfundinum, að því er virðist); dýrasenur eru einfaldlega heimskulegar (að syngja "Moon River" í óþægilegum, gleymdum texta, kjánalegum dúett við "hjörð" villisvína í marga klukkutíma, sem dæmi). Að lokum er „blautur stuttermabolur“ keppnin svo ofboðslega kjánaleg að það verður að sjást til að henni sé ekki trúað. (Ábending: „Stúlkan“ sem vinnur er ekki ... jæja, ég gef það ekki upp.)