Sem fyrrum Kalamazoo íbúi með dálæti á bænum hlakkaði ég til að sjá þessa mynd. En, þvílík vonbrigði! Þótt leiklistin og framleiðslugildin séu ekki slæm er handritið hræðilegt, söguþráðurinn er óraunhæfur og þemað er truflandi. Meginboðskapur þessarar myndar er að konur eru ekkert án eiginmanns og barna. Ég trúi varla hversu afturför það er í sýn þess á konur. Hefur rithöfundurinn búið undir steini? Þó ég hafi notið þess að sjá ástkæru borgina mína á hvíta tjaldinu myndi ég ekki mæla með þessari mynd við neinn. Það er hræðilegt. Það er til skammar fyrir borgina sem hún er kennd við.