Ég var algjörlega afvegaleiddur með ummælin um þessa mynd, aðallega af því að einhver sagðist hafa séð hana á kvikmyndahátíð og elskað hverja mínútu af henni. Ég bjóst við því að þetta yrði góð kvikmynd í amerískri köku-stíl, ég varð fyrir miklum vonbrigðum. Í fyrsta lagi er myndavélavinnan hræðileg, ég held að leikstjórinn viti ekki að myndavélar geti hreyft sig um atriði frekar en að vera kyrr og láta leikarana hreyfa sig. nálægt og langt í burtu af eigin rammleik. Í öðru lagi landslagið! Guð minn góður hvað ég hef séð fleiri innréttingar í fuglahreiðri. Klúbburinn var algjörlega ósannfærandi þar sem um það bil 3 aukaleikarar dönsuðu í bakgarðinum á hverjum tíma. Íbúðirnar voru nakar og skorti persónuleika. Í þriðja lagi leikararnir. Vá. Leikstjórinn fór augljóslega í dæmigerða „Reaper“-persónu uppsetningu, dónalega aðalpersónu með grófa „I don't give a f**k“-persóna sem tekur pottinn í aðalhlutverkið. Allt sem aðalpersónan sagði og gerði var verk, svo mikið að það fékk mig til að hrökkva til. Á heildina litið var söguþráðurinn stóra hefndarþemað í um 30 sekúndur og vantaði alvöru hvata. Persónurnar virkuðu óskynsamlega og virtust ekki eiga í neinu raunverulegu sambandi við neinn annan. Engin persóna hafði neina dýpt við þá, þeir gætu eins hafa verið pappaskornir sem labbuðu framhjá kyrrstöðu myndavélinni. Sannarlega hræðilegt verk, verra en fyrsta árs nemandi sem er 2 mínútur stutt fyrir youtube. Ráð til leikstjórans? Breyttu nafni þínu og neitaðu öllum tengslum við myndina sem mun líklega selja eitt eintak á garðsölu í Ohio.