Hversu oft þurfum við að sjá spook ganga framhjá í bakgrunni og ná hámarki í gegnum spegilmynd? Það hefur verið gert í tveimur tugum kvikmynda í seinni tíð og fjórum tugum sinnum í þessari ögrandi, illa gerða mynd. Það voru bara tvö skrítin augnablik til að meta....þegar draugarnir réðust inn í persónulegt rými tveggja persóna. Talandi um persónur, þá var leikurinn jafn flatur og Diet Coke í 64 oz. bolli sem ég var að teikna úr. Hliðarpersónurnar hefðu mátt draga úr ýmsum Scooby Doo teiknimyndum. Þar var vingjarnlegur, aldraður sýslumaður. Þarna var skrítinn furðufugl sem bjó í skóginum með Alabama drulluna. Fullt af persónum án þróunar. Ótrúlegasta myndin var af myrtu barni í upphafi. En frekar en að kanna morðið á barninu, sem hefði verið áhugavert, létu þeir okkur bara vita að hún væri dáin og foreldrar hennar áttu erfitt með að samræma dauða hennar við samfélagið og hvert annað. Þegar þeir komu að skálanum runnu sviðsmyndirnar sjaldan saman....með blikkandi myndum af látinni dótturinni skotnar inn hér og þar. Ó... og skelfilegu hljóðin voru líka ofmetin. Þú veist hvað ég meina....brjótandi hurðir sem opnast af sjálfu sér, krækjur í skóginum, yada yada yada. Oooohhhh. Hef ekki séð það áður. Aftur, þú munt sjá ótrúlega sjálfopnandi hurðina í myndinni aftur og aftur og aftur. ATHUGIÐ TIL LEIKSTJÓRA: skelfilegt atriði er aðeins skelfilegt ef það er ekki endurtekið á 5 mínútna fresti í sömu myndinni. Hugsaðu um þessa hluti áður en þú kallar "það er hula!"