"þú getur ekki tekið því raunhæft." -sheetsZombie Bloodbath 2 (ZB2) er heimur út af fyrir sig. Ég hef eiginlega aldrei séð annað eins. Það eina sem mér dettur í hug að bera það saman við eru geðlyf. Fyrirgefðu klisjunaÉg meina ekki einfaldlega að hún sé samhengislaus og fáránleg, þó það sé það stundum. Ég meina að það tekur þig í gegnum svo breitt svið af mikilli upplifun og óvæntum tilfinningum svo fljótt að það yfirgnæfir þig, og þegar það er búið finnurðu að þetta hefur allt gerst á meðan þú sat í sófanum. Þess má geta að þetta er ákaflega mikið lággjalda, sem fyrirvari til þeirra sem, eftir að hafa séð "Shaun of the Dead", telja sig vera aðdáendur neðanjarðar uppvakningamynda. Það er líka athyglisvert að það er miklu „grimmari“ en þú bjóst við. Börn losna úr iðrum og einhver hæðast að unglingsstúlku áður en hann skýtur hana í nára. Lík hennar er í kjölfarið „nauðgað“. Þetta eru svo sannarlega ekki gallar og mér finnst það sannarlega vera myndinni til sóma. En ef hún hljómar ekki eins og þín mynd, ekki sóa tíma þínum.(Ég er ekki að meina að ofmeta hana, varðandi grimmd. Ekki búast við „Inside“ eða eitthvað.) Ég hika að gefa eitthvað af söguþræðinum, því það er virkilega fullt af óvæntum. Meira að segja upphafssenan, sem hefur ekkert með uppvakninga að gera, er í senn klassísk hryllingssena og eitthvað frekar frumlegt. Maður, ég er þrjár málsgreinar í og ​​hef varla sagt neitt. Hér er ástæðan fyrir því að mér fannst myndin æðisleg: 1. Hún er stór og heldur áfram að hreyfast. Á einum tímapunkti býst þú við að hún breytist í annan NotLD klón, kvikmynd sem er upp í glugga þar sem allir gista í sveitabæ og rífast við hvern annan. Í lok myndarinnar munu þó sveitasenurnar virðast vera fjarlægur draumur. Það er líka fjöldi útivistar í þéttbýli. Þetta er sjaldgæft í lágfjárhagsuppvakningamyndum.2. Förðunin/goran er miklu betri en ZB1. Sannfærandi og skapandi. Eitthvað fyndið: fyrstu uppvakningarnir virðast virkilega lélegir. Svo, hálfa leiðina, líta þeir allt í einu mjög vel út, með stoðtæki og allt. Sumir þeirra líta út eins og Fulci-uppvakningar, sumir minna á Mr. Tongue úr "Day of the Dead". Og það eru stór atriði af tugum uppvakninga sem stokkast um. Verður aldrei gamall.3. Það er eitthvað undarlega tilfinningalegt við það. Ein persóna fullyrðir að himnaríki sé til og að látnir/ódauðir söguhetjur okkar séu nú á himnum. Í samhengi myndarinnar teljum við að hún sé sönn. Þótt persónurnar hegði sér af dæmigerðri hryllingsmyndaheimsku virðist þeim vera alveg sama um hvort annað og í samræmi við það fann ég að mér þótti vænt um þær.4. Gangurinn er frábær. Það er varla leiðinlegt augnablik. Eina athugun mín sem jaðrar við gagnrýni er að Todd Sheets kemur með furðulegasta samtal sem ég hef heyrt. Mér persónulega finnst það auka við upplifunina, en ég held að hann geri það ekki viljandi, svo ég get ekki gefið myndinni fullkomna einkunn. (Dæmi: þegar bíll bilar öskrar eigandinn á farþegana. Síðan segir hann eitthvað í þá áttina: "Fyrirgefðu ég öskraði á ykkur. Þið vitið ekki hvernig það er að hafa pabba ykkar standandi yfir ykkur með rakvél þegar þú ert fimm ára." wtf?) Í lokin verður þetta meira en ég ræð við. Felur í sér klippingu með Bill Clinton og síðan nokkur prédikandi lokaatriði sem útskýra uppvakningasamlíkinguna. Í alvöru, á þessum tímapunkti, var ég staðfastlega að endurlifa lyfjaupplifun mína. Mjög mælt með því. 7/10.