Þetta er svo of klisjukennt að þú munt vilja slökkva á því eftir fyrstu 45 mínúturnar. Byrjunin er mjög áhugaverð, sanngjarnt í gangi og einhver er drepinn. Þessi mynd hefði verið betri, sett á þessa umgjörð. Svo, Jill Johnson er þunglyndur spretthlaupari með kærasta vandamál. Ég sé ekki tilganginn í því að bæta við sambandsslit hennar og kærasta síns á sér stað í neinum atburðum í sögunni. Þar sem Jill hefur komið seint heim sendir faðir hennar hana í pössun hjá Mandrakis á glæsilegu heimili þeirra í eyði stöðuvatni. Krakkarnir sofa og vinnukonan er að þrífa, annað tómt hús við hliðina fyrir son þeirra sem er í háskóla. Allt í lagi. Eftir um það bil hálftíma af því að hún rölti um húsið sjálf, fær hún nokkra stöðvun. Úff, skelfilegir. TIL sem vinkona hennar kemur til bjargar, til að koma með nokkrar menntaskólalínur um 'ást' og hvaðeina. Vinkona fer og fer að bílnum sínum. ÞAÐ sleppir hún lyklunum sínum. Uhhh...síðan tónlistin! DumDumDum..! Hún fumlar við að ná þeim og sest inn í bílinn sinn. Sem auðvitað byrjar ekki. Hversu klisjukennt er það..? Svo..Hún hverfur =D Jill, ein aftur. UH. (Mest af þessari mynd er með henni ein, þannig að það er ekki mikið um samræður) Svo meira hangups, hún hringir í lögregluna. Sem segja að þeir geti ekki hjálpað henni, en hringt aftur ef hún er í fleiri vandamálum. Svo grunar hana að kærastinn hennar sé að hringja, eða vinkonur hennar séu að hringja. Þeir hafa verið en aðeins einu sinni. Eins og það ætti að vera ógnvekjandi mikið? Ó, og minntist ég á það? Vinkona hennar kemur núna á númerabirtingu og einhver hrollvekjandi karlmannsrödd kemur á. Hún verður alveg brjáluð og feimin. Já, svo slepptu því. Hún sér ljósið í húsi sonar Mandrakis fara áfram. Svo hún hleypur í gegnum skóginn með tónlist sem félaga sinn og fer inn. Bleheh.AH ÞAÐ er svo leiðinlegt að ég get ekki haldið áfram!!!!!!!!!