Kvikmynd sem hefur mjög lítið jákvætt að segja fyrir hana. Í fyrsta lagi hefur hún ekkert hraða og skortir jákvætt í hvaða drama sem er. Auk þess að vera ótrúlega hægur virðist The Empty Acre vera tileinkaður því að nota sama myndefni aftur og aftur. Ég missti töluna á því hversu oft ég hafði séð "þann" akur á nóttunni eða þennan sprungna jörð. Hann hefur líka þann grundvallargalla að hugsa um að ef áhorfendur vita ekki um hlutina verða þeir gripnir frekar en bara ruglaðir. Þannig að með engin merki um að það séu einhver vandamál komumst við skyndilega að því að hjónabandið er ekki eins og það virðist vera þrátt fyrir að hafa gefið til kynna að það sé í lagi. Við komumst að því að Jakob er mögulega versti bóndi í alheiminum þar sem hann virðist eyða engum tíma á bænum og virðist líka hafa keypt land með algjörlega ónýtum hektara. Beth á lykil að bókageymslu? Það eru óteljandi aðrar spurningar sem sumar hverjar eru leystar síðar í myndinni, miklu seinna, í raun of seint.Og á punkti hektarans. Hryllingsmyndaframleiðendur taka fram að stórir líflausir hlutir eru í eðli sínu ekki ógnvekjandi og einnig ef þeim er ætlað að vera hektara stórir, gerðu þá það. Það er líka ógnvekjandi skortur á sanngirni sem Beth (besta flytjandinn í verkinu, þar á eftir Jefferson löggan) virðist allt í einu vera sökuð um allt undir sólinni bara vegna þess að hún er á "lyfjum". Með heilar tíu mínútur plús af því að hlaupa um túnið að leita að týndu barninu (skriðaði hann út um gluggann? Hann er sex ára mánaða gömul) myndin fer niður í illa skrifað atriði eftir illa skrifað atriði. Slæm plinky plonk „hryllings“ tónlist nær ekki að bæta andrúmslofti. Oft geta slæmar myndir verið skemmtilegar en ekki The Empty Acre, sem er bara slæm.