Edrú, viðbragðsfljótt verk, lítil smækkuð mynd sem blómstrar í stórkostlega mannúðlega myndröð sem nær lengra en bara dramatík fyrir skjáinn. Þessi rólega litla saga mun halda þér töfrandi - ef þú átt ekki í of miklum vandræðum með hina ýmsu spænsku hreim, allt frá mexíkóskum til perúskra, og ekta notkun Marisa Paredes á Íberíuskaga! Garcíadiego hefur náð fullkominni aðlögun úr skáldsögunni: jafnvel stórmeistarinn García Márquez ætti að vera stoltur af frábæru verki sínu. Og hattinn ofan fyrir Arturo Ripstein sem hefur svo vel samstillt allt átakið í gimstein, rúbín og svo fágaðan, svo glæsilegan, svo viðkvæman, svo snerta.....El Coronel - Fernando Luján - bíður eftir að fá lífeyri hans. , á meðan hann heldur áfram að búa í hrikalegum timburbústað sínum djúpt í kólumbíska frumskóginum (þó tekið upp annars staðar, EKKI í Kólumbíu) með bardagahananum sínum og konu sinni (í þessari röð?). Og það er allt sem þarf til. En, ó, svo miklu meira... Þessi mynd er rapsódía. Ég verð að sjá þetta ljóðræna litla verk aftur eins fljótt og auðið er. Þess virði háu hliðina af 8 af 10, sem er mjög hátt á mínum mælikvarða. Þetta er ekki létt auglýsing í Hollywood.