"The Bowery" er dreginn út frá raunverulegum hetjudáðum Chuck Connors og Steve Brodie í New York 1890 og er orkumikið og gott í skapi. En aðvaraaðu: Óformleg kynþáttaheit streyma af tungum Wallace Beery og litla Jackie Cooper. Fyrsta skotið gæti verið óvænt. Þetta er í samræmi við tímann sem það var sett og tímann sem það var gert. Og það talar líka um fjölbreytileika íbúa í þeim hálsi skógarins. Það eykur svo sannarlega bragðið af andrúmsloftinu. Beery as Connors er þruman í miðju athafnarinnar, hávær salavörður með sitt eigið slökkvilið. Og hann hefur mjúkan stað fyrir ornery munaðarlaus Cooper. Raft sem Brodie er flottari og flottari keppinautur Connors í næstum öllum viðleitni. Brodie gat aldrei hafnað áræði og elskaði athygli, sem leiddi til stökks fram af Brooklyn brúnni (það er enn deilt um hvort hann hafi raunverulega hoppað eða notað dúkku). Bjór er eins bombastísk og alltaf með uppsettum írskum-amerískum hreim . Hann er bara grimmur karakterinn til að teikna börn, ketti og dömur í neyð. Þetta er mögulega háværasta persóna sem Raft hefur leikið og hann fær meira að segja að kasta inn smá dansi (ásamt fótasýningu). Og aftur villur hann leiðtogakonuna (yndislegu Fay Wray) fyrir vændiskonu. Cooper er jafn harður og hvor þeirra, þó að hann fái tækifæri til að kveikja á tárunum. Hápunkturinn er ekki stökkið af brúnni heldur hnefabardagi milli Connors og Brodie sem í nærmynd lítur út eins og alvöru slagsmál milli skólastjóra. Það er viss um að einhver hafi marin meira en egó.