12/17/01 Það eina sem ég get gert við þessa mynd er að impra á áhrifum mínum. Ég fékk ekki „breytingarnar“, veit ekki „stigið“ og er ekki menntaður í tegundinni. Ég átti samt alltaf í vandræðum með að fylgjast með hljómabreytingum (básúnuleikari, þú veist), svo ég var frekar takmarkaður við að gera grunnatriði "hafðu lag í huga" og ad lib í kringum það. Það sem kom mér í taugarnar á þessu ótrúlega stemmandi svarthvíta blúsverki var hnúturinn sem það gaf mér í hausnum og hjartanu þegar ég reyndi að átta mig á því hvort ég ætti að fara með hljómsveitinni eða velja leið meðfram laginu (sögunni.) fór með laginu eins og venjulega; Ég týndist stöðugt á breytingunum - of djúpt, umfangsmikið, yfir höfuð, líklega. Það var samt gas að reyna að halda í við. Ég dáðist að leik leikaranna að þema og söguþræði. Ég sá ekki suma hluti eða heyrði hluti sem aðrir virðast: Mér fannst ljóshærða stúlkan ekki „reyna að fara framhjá“ eins mikið þar sem hún var annað hvort ómeðvituð um litamálið eða var að reyna að hunsa það - fyrst : síðar kom hún aftur berjast. Ungi ungi maðurinn, sem er með ljós á hörundinu, sem er brjálaður í brjósti (lúðurinn hans er fáránlegur) var óljós, tvísýnn og - kannski hans besta eiginleiki - fjarlægur. Hvað, hugsaði ég eftir að skuggatjaldið lokaðist á þessu ögrandi verki - er grunnurinn að hlut eins og þessum? Er það leið til að finna „raunveruleikann“ með því að setja upp leiksvið, fíla það með svipmiklum persónum og gefa þeim lag og þema? Er það eitthvað raunverulegra eða sannara en vel unnin handrit - án ávinnings af klippingu og endurskoðun? Er spuni hetjulegur, „snjallari“? - meira en föndurverk? Hvar er meiri eða skýrari sannleikur: í afturskyggnri list/handverki eða í tilbúningi og siðbót? Jæja, ég er enn týndur í þessari spurningu. Ég elskaði myndina; það missti mig í bláu þokukvöldi, þar sem ég þurfti bara að fara heim og ná fram horninu mínu. Gettu hvað? Ég braust út í tólf takta blúsriffi, reynt og satt - gat ekki látið mig hverfa frá laginu. Raunveruleikinn er bara of skelfilegur. jaime segir gefa þeim 7 og meira. Ég er í pásu.