Eins og hinar frábæru, klassísku Bugs Bunny teiknimyndir hefur þessi mynd húmor á mismunandi stigum. Ég kynnti þetta bara fyrir 10 ára dóttur minni og 11 ára syni. Báðar höfðu gaman af myndinni - brösuðu úr hlátri nokkrum sinnum... og dóttir mín er ekki mikill vísinda-fimi aðdáandi. Kvikmyndin fékk mig til að hlæja þrátt fyrir að hafa séð nokkrum sinnum... húmorinn á fullorðinsstigi (þ.e. húmor sem fullorðnir fá einfaldlega vegna meiri lífsreynslu, ekkert baudy eða R-flokkað efni að finna hér) heldur myndinni jafn skemmtilegt fyrir fullorðna. Til dæmis af húmor á fullorðinsstigi eru Marsraddirnar byggðar á persónum mismunandi kvikmynda/leikara. Marsflugmaðurinn, Blaznee, hefur rödd og framkomu Jack Nicholson; vísindamanninum, sem Peter Seller er Dr. Strangelove. Tæknibrellurnar eru furðu góðar fyrir þessa mynd. Skortur á topp 10 leikurum virkar í raun í þágu myndarinnar og leikarar/leikkonur leika hlutverk sitt vel - ég myndi reyndar segja að framleiðendurnir hafi valið leikara og hæfileika þeirra fyrir þarfir hlutverkanna fram yfir aðdráttarafl í kassa (frábært dæmi er „Vern“ karakter Wayne Alexander). Ég varð að skrifa þessa umsögn... krakkarnir eru að leika þetta í 3. skiptið á 4 dögum yfir kvöldmat núna. Gott fyrir rigningardegi eða seint um helgar, það er-ekkert-á-og-mér-leiðist kvikmynd.