Bandarískir kvikmyndaframleiðendur ákváðu að gera kvikmynd sem þeir halda að sé japönsk. Persónurnar eru allar illa sýndar, leikararnir eru ekki einu sinni japanskir ​​og leikmyndin er ódýr, óraunveruleg og táknar svo sannarlega ekki Kyoto í byrjun 20. og 30. áratugarins. Þeir sem nokkru sinni hafa lesið bókina skilja að handritshöfundarnir bættu engu aukagildi til að aðgreina myndina frá handritinu. Það sem verra er, þeir breyttu meira að segja upprunalegu söguþræðinum með nokkrum fíflagangi. Rob Marshall notar fyrir tvær aðalpersónur sínar tvo þekkta kínverska leikara sem sameinuðust áður í að krjúpa falinn tígrisdreka. Marshall sá líklega eina kínverska kvikmynd og þær tákna japanska menningu. Að sjá þessa tvo leikara saman aftur gerir myndirnar meira að segja fáránlegri. Síðasta atriði Quentine Tarantino í Kill Bill #1 er tíu sinnum meira japanskt framleitt en í þessari mynd.