Það er synd að þeir hafi ekki treyst upprunanum nógu mikið til að byggja á því. En "RoboCop 2" tekur frábærar hugmyndir, ímyndunarafl og persónur upprunalega og kemur í stað þeirra fyrir allar staðalímyndir sem framhaldsmyndir hafa upp á að bjóða. Upphafsauglýsingin var krúttleg og senan sem á eftir kemur (minnir á upphafið í "Strákar og Dolls“!) en fyrir utan smá hugsun hér og þar, þá er þetta ein mynd sem er hægur, skítugur slagur niður í miðja hvergi. Hugmyndir eru kynntar og síðan fallið niður, áhugaverðar persónur úr upprunalegu myndinni fá varla skjátíma hér , flestar nýju persónurnar (Cain, Juliette Faxx) eru svo leiðinlegar að þær myndu ekki halda uppi sama hvaða mynd sem er, og svo er það tónninn. Í Blessed Original kunni Paul Verhoeven að leikstýra með svona viðhorfi þar sem ef þú færð upp viðhorf og næmni góðrar teiknimyndasögu væri jafnvel fráhrindandi ofbeldi skemmtilegt. Kershner (þó hann hafi EKKI leikstýrt "Star Wars" framhaldi) gerir það ekki. Og atriði eftir atriði fær þig annaðhvort til að hryggjast, lítur undan eða stillir það bara alveg.Og hvað er með RoboCop?? HANN ætti að vera aðalatriðið hér, ekki satt? En það eru heilar senur þar sem hann kemur ekki einu sinni fram og hvaða atriði hann er í eru svo hálfhugsaðar og skjálfandi skrifaðar að manni er ekki sama hvort hann er að hluta til mannlegur eða að hluta til cyborg - þar sem hann er leiðinlegur .Aldrei hef ég séð jafn snöggt fall úr náð. Af hverju gerir Hollywood svona slæmar framhaldsmyndir? Viljandi? Hvers vegna; áttu kvikmyndaframleiðendur veðmál í gangi?Aðeins ein stjarna fyrir "RoboCop 2"; FX eru góðir en sagan reynir ekki einu sinni að passa við þá.