Ekki sjá þessa mynd ef þú metur hug þinn. Í lok sameiginlegrar skoðunar okkar áætluðum ég og vinir mínir að við misstum hvor um sig 5% af heilanum á meðan á því stóð. Eini manneskjan sem tók þátt í gerð þess sem var ekki klínískt geðveikur var leikmyndahönnuður. Flestar kvikmyndir skilja eftir óbragð í munninum. Ég geri mér grein fyrir því núna að í stað þess að vera andstyggð hefur þessi mynd alið á mér djúpt hatur. Ég hata þessa mynd svo mjög, mjög mikið. Sumir gætu sagt að það sé ekki ætlað að taka þessa mynd alvarlega. Bara ef það tæki sig ekki alvarlega. En það gerir það. Söguþráðurinn er upphitun útgáfa af Blade Runner-líkum alheimi blandað saman við ódýr gúmmíjakkafötin sem eru svo algeng í slæmum risaeðlumyndum. Samræðan er ekki bara barnaleg og tilgangslaus heldur oft bókstaflega sársaukafull. Whoopee Goldberg er ekki einu sinni að reyna, en George Newbern sem rödd Theodore Rex er eins og neglur á sálinni. Og hvort sem það er Juliet Landua með hana aftur á breskum hreim eða Richard Roundtree (aka Shaft) sem brjálaðan Commissioner, munt þú sökkva í sívaxandi tilfinningu fyrir vantrú og vonbrigðum. Ég mæli aðeins með þessari mynd fyrir alla sem vilja sjá djúp heimsku sem mannkynið gæti fallið í.