Það er enginn vafi á því að Alfred Hitchcock var mjög hæfileikaríkur leikstjóri. Margar kvikmynda hans eru óneitanlega sígildar sem hafa staðist tímans tönn og eru mjög áhorfanlegar enn þann dag í dag. Þessi listi gæti innihaldið The 39 Steps, Rear Window, North by Northwest, Dial M for Murder, Vertigo, The Birds, Shadow of a Doubt og nokkrar aðrar myndir. Hins vegar eldist "Suspicion" alls ekki vel og er í raun og veru. svo óáhorfanleg að mér sýnist að þetta hafi líklega verið slæm mynd jafnvel á 1941 mælikvarða. Listinn yfir senur sem virka vel gæti verið skráður á eldspýtubók með krít. Handritið er oftast laust og fáránlegt, en leikurinn virðist svo þvingaður og viðurkenndur og jaðaramatörlegur út í gegn, að það er nánast ótrúlegt. Joan Fontaine reynir að festa hlutina upp en hún er á hálum brekkum og Cary Grant veitir ekki mikla aðstoð. Leikur hans er stundum svo slæmur að ég hef séð betri frammistöðu í leikritum í framhaldsskóla eða í leikhúsreynslutímum í háskóla þar sem efnaverkfræðingur er að leika í fyrsta skipti án formlegrar þjálfunar. Eftir um það bil 30 mínútur af því að horfa á þessa mynd gætirðu fundið sjálfan þig að ná til fyrir DVD hulstrið í myrkrinu til að sjá hvort þú hafir óvart tekið upp einhvers konar sérútgáfu sem var steypt saman án nokkurrar klippingar. Myndefnið er alvarlegt, en samt hefur myndin kjánalegan og þröngan blæ sem virðist bara svo út í hött. þar sem þú verður dofinn af ráðaleysi."Suspicion" er í rauninni ekki hægt að horfa á og önnur mjög mjög mjög ofmetin BAD mynd.