Don't Change Your Husband er annars vegar upphafið að röð léttra hjónabandsgamanmynda eftir Cecil B. DeMille. Hins vegar er þetta fyrsta myndin hans sem Gloriu Swanson fer með aðalhlutverkið, líklega mesta leikkona hins þögla tíma, og er myndin sem gerði hana að stjörnu. Þótt gamla DeMille formúlan hafi verið farin að breytast og myndirnar hans urðu orðnar meira og minna. eingöngu sjónrænt, með svo svipmiklum flytjanda eins og Swanson endurheimtum við mikið af þessum þögla frásagnarstíl. Persóna hennar gerir mjög lítið, en miðlar magni með lúmskum látbragði og svipbrigðum með sérstakan hæfileika fyrir fyrirlitningu. Í raunveruleikanum var Swanson sjálf að koma undir lok hörmulegra hjónabands síns við Wallace Beery og það er hugsanlegt að þessi staðreynd hafi ýtt undir sannfærandi frammistöðu hennar. Eins og til að bæta hæfileika fremstu konunnar sinnar er notkun DeMille á innrömmum og nærmyndum sérstaklega sterk. hér. Hann notar kvikmyndatækni til að sýna leiklistina sem heldur oft á Swanson í löngum nærmyndum á mikilvægum augnablikum og einnig til að skýra söguna sjónrænt. Til dæmis, þegar við erum kynnt fyrir persónu Toodles, er hún sýnd þrisvar sinnum í snyrtiborðsspegli. Persóna hennar hverfur úr sögunni en verður mikilvæg undir lokin. Þetta athyglisverða fyrsta skot af henni hjálpar okkur að muna hver hún var. Seinna, á afmæliskvöldverðinum, eru Swanson og verðandi eiginmaður númer tvö Lew Cody settir saman í einu skoti, en Elliot Dexter er einangraður í eigin ramma. Einnig og þetta er merki um aukna fágun kvikmyndahúsa almennt það er mikið notað af viðbragðsskotum til dæmis vanþóknandi augnaráði biskupsins þegar Cody framkvæmir fyrirætlanir sínar með brúðkaupsfígúrudúkkunum. Öfugt við sjónræna frásögn DeMille aðferðin var sífellt margorðari skjáskrif samstarfsmanns hans Jeanie Macpherson. Eins og ég hef tekið fram í nokkrum öðrum athugasemdum gæti Macpherson sett saman sterka og dramatíska sögu, en eins og DeMille hafði hún tilhneigingu til að setja þemu sína fram í nokkuð tilgerðarlegum og skrautlegum stíl. Og svo fáum við þessi mjög löngu hálfheimspekilegu titilspjöld um gildrur hjónalífsins sem, ef þau bæta söguna yfirleitt, er það bara vegna þess að þau eru óviljandi fyndin. Til dæmis gæti aðeins Jeanie Macpherson komið með línu eins og "Fate stundum lurks in Christmas shopping". Sem betur fer, þó á þessari mynd, kynna þessir titlar að mestu atriði frekar en að brjóta þær upp. Þó að myndirnar sem hann gerði á þessum tíma hefðu tilhneigingu til að vera í litlum mæli, þá virtist DeMille þróa smekk sinn fyrir hinu stórbrotna. Þú getur séð hann byrja að lauma inn afsökunum fyrir smá razzmatazz eins og litlu fantasíusenurnar af Swanson sem eru yfirfullar af "Pleasure, wealth and love". Það væri ekki fyrr en snemma á 20. áratugnum eftir að óopinberu viðskiptabanni á sögulegar myndir var aflétt að hann fengi tækifæri til að fara út með stóra sjónarspilið. Allt í allt, Don't Change Your Husband er nokkuð sæmileg DeMille þögul mynd , þó að satt að segja sé það aðeins í raun nærveran Gloria Swanson sem lyftir því yfir meðaltalið. Það er þó forvitnilegt að þetta er talið vera gamanmynd og Swanson var að minnsta kosti að hluta til valinn vegna bakgrunns síns í slattaverksmiðju Mack Sennett. Hún hataði gamanleik, og gefur hér dramatískan fremur en kómískan flutning. Það er þá skynsamlegt að eina beina dramatíkin sem hún gerði með DeMille, Male og Female, var lang sterkust í samstarfi þeirra.