Þó að ég hafi elskað draugahúsmyndir eins og Amityville og Poltergeist, þá er þessi gerð fyrir sjónvarpsaðlögun af Susan Hills bókinni gríðarlega mikil áhrif á hryllinginn í Hollywood. Með frábærum leikarahópum (sem margir leika í Heartbeat og öðrum sjónvarpsþáttum), frábært. leiklist og stórkostleg umgjörð (sem lýsir lífi 20. áratugarins á sannfærandi hátt), hún hefur öll réttu innihaldsefnin til að tæla áhorfandann inn í það sem er kraftmikil draugasaga. Herbert Wise þurfti hvorki blóð, ofbeldi né ílát til að hrolla niður hryggjarins. áhorfendur. Notaðu þitt eigið ímyndunarafl, Konan í svörtu er mynd ótta og ótta, og nærvera hennar er aldrei fjarverandi þegar hún birtist fyrst. Aðalpersónan Arthur Kidd, lögfræðingur, lærir um óséða draug sína í leiðangri hans til að gera upp bú. Ekkjan deyr og Arthur dvelur nokkrar nætur inni á ömurlegu heimili sínu þar sem hann tekur eftir mörgum skrýtnum hlutum, sem gætu ásótt hann í nokkra daga. Sum atriðin eru mjög órólegur og klaustrófóbísk, sérstaklega læsta herbergið sem opnast sjálft, sem slekkur á rafalanum og lokar Arthur í myrkri. Myndin verður meira átakanleg því meira sem þú setur þig í Arthurs spor og tilraunir hans til að hrista þennan draug af sér. Rithöfundurinn setur margar hryllilegar viðbætur við söguna, sem dæmi má nefna endurkomu tinhermannsins. Maður er fús til að læra merkingu þessa alls. Sú staðreynd að við lærum í raun aldrei svo mikið um ekkjuna, skilur meira eftir ímyndunaraflinu og gerir það enn órólegra. Ekkjan virðist að mestu leyti grimm og ógnvekjandi. Atburðarásin eftir að rafalinn var spólaður setti hrollinn yfir mig, konu sem birtist upp úr engu á einangruðu mýrarlandi með æpandi vindi eftir að hafa verið á slíkum eignum sjálf get ég metið hversu einangrandi þetta er. Og atriðið í gistihúsinu var kannski það hræðilegasta sem ég hef séð, það sem ég vil ekki horfa á í flýti eða sýna öldruðum ættingjum. Ég hef oft vaknað á nóttunni og haldið að hún væri fyrir aftan mig í svefni. The Woman In Black er frábær sjónvarpsmynd og glataður gimsteinn. Ég er að vissu leyti sammála því að netið fyrir þessa mynd hefur verið algjörlega ofboðið og get séð hvers vegna fólk varð fyrir vonbrigðum eftir að hafa eytt því besta af 50 pundum í hana, en ég held að netið hafi sigrað falda gimsteina því það gerir myndir eins og þessar oflýstar . Mér finnst hún samt ljómandi góð og frábærlega leikin og tel hana mestu draugasögu síðustu aldar.