Ég sá „Paris Je T'Aime“ vegna þess að vinur minn vildi endilega sjá það svo ég fór með honum. Þegar ég fór inn var ég áhugalaus um myndina en þegar ég fór úr leikhúsinu sá ég mjög eftir því að hafa sóað 2 tímum af lífi mínu í að sitja í gegnum þessa lúmsku framleiðslu. „Sögurnar“ eru nánast algjörlega gleymanlegar nema hvað þær voru flestar hræðilegar. Hvað hafa Gena Rowlands og Ben Gazzara með París að gera? Hin endalausa skrúðganga bandarískra leikara gaf þessari frönsku mynd ótrúlega ófrönsku yfirbragði. Klisjur um París voru endalausar. Já, flestir voru að leika sér með klisjur um París en með því að eyða svo miklum tíma í að gera grín að frönskum klisjum, kynntu þeir þær beint og því miður einu sinni enn. Já, París er borg ástarinnar. Við fáum það. Verstu þættirnir voru: sá sem Wes Craven leikstýrði (Oscar Wilde); þessi með Nick Nolte; the mime one (the worst?); hárvörurnar ein; þessi með Juliette Binoche (Willem Dafoe sem kúreki í miðri París?); the vampire one (Þegar ég hugsa um París hugsa ég um Elijah Wood). Þessi með Natalie Portman, sem leit í raun út eins og Mentos auglýsing og hún var heimskuleg (blindi ungi maðurinn ætti að vita að Portman var bara að spila hlutverk þegar hún hringdi í hann). Áfram hélt það. Það fannst mér endalaust. Mér líkaði ekki við Coen Bros einn líka. Það spilar í raun með þessum Parísar-klisjum en mér fannst það ekki fyndið. Bara pirrandi. Sá Gus Van Sant var áhugaverður en hann var svo lítill (og högglínan var augljós) að hann skráðist varla. Það voru aðeins tveir "velheppnaðir" þættir og þeir voru sá um innflytjandi barnfóstru sem skilur barnið sitt eftir á leikskóla aðeins til að passa barn fyrir ríka konu. Fín kaldhæðni þarna. Og þátturinn um Afríkumanninn sem er stunginn. Þetta er besti þátturinn í allri myndinni en þessi hluti hefur ekkert með París að gera. Sagan hefði getað gerst í hvaða borg sem er um allan heim. Síðasti þátturinn, sá með bústnu miðaldra konunni var líka áhugaverður en undirliggjandi tónninn var slæmur. Þeir vildu fagna takmörkuðu tökum hennar á frönsku en þátturinn virtist vera niðurlægjandi. Allt verkefnið fannst þvingað og óinnblásið. Nánast eins og franska ríkisstjórnin styrkti þessa mynd til að efla ferðaþjónustu. Allt í allt, með aðeins um 10 til 15 mínútur af áhugaverðu efni, var "Paris Je T'Aime" hræðileg kvikmyndaupplifun.