Hvaða nefnd PC Enforcers sem ber ábyrgð á þessari mynd hefur áorkað einhverju sem ég hélt aldrei væri mögulegt: að taka nokkra sannarlega hæfileikaríka leikara (Davis, Hardin og Taylor) og láta þig vilja tryggja að þú hittir þá aldrei í lokuðu rými, aldrei. Tilfinningarnar sem liggja til grundvallar handritinu eru svo fáránlegar og fáránlegar að það er ómögulegt að skilja eða ímynda sér hvaða áhorfendum myndi finnast þessi mynd aðlaðandi, og því síður fyndin. Arkitektúrnemar kannski?Aðeins eitt atriði er sjónrænt snjallt: Marcia Gay Hardin, sem hristir sig, allt og hrynur, inn í bar nær að gefa frá sér meiri stíl og orku á tíu sekúndum en öll restin af myndinni samanlagt og margfaldað upp í þá tíundu krafti. Hvað aðra meðlimi leikhópsins varðar, þá vilja þeir líklega ekki setja þennan á ferilskrána sína.