Sérstaklega yndisleg mynd fyrir okkur sem sáum þetta þegar þau voru ung því hún var ætluð fyrir unga fólkið að horfa á hana - þegar horft er á hana aftur á fullorðinsárum er betra ef róslituð gleraugu geta skotið í gegn. Hún var sú fyrsta af þeim 16. Jungle Jim kvikmyndir og síðar sjónvarpsþættir chunky Johnny Weismuller héldu áfram að gera fyrir Columbia (í síðustu 3 myndunum þurfti hann þó að nota eigið nafn þar sem þeir höfðu misst réttindin) eftir að hafa verið rekinn frá því að leika Tarzan fyrir Sol Lesser. Johnny Sheffield gafst líka upp á að leika Boy til að verða Bomba the Jungle Boy í röð 12 kvikmynda. Jim og flokkurinn fara í hættulega safarí til að veiða niður falið musteri Zimbalu sem er mönnuð af óljósum ættbálki djöflalækna sem virðast hafa leyndarmálið eitur sem gæti líka verið lækning við lömunarveiki. Edgar Rice Burroughs samþykkti líklega. Eftir 16 ár að tala einhljóða virtist Weismuller vera óþægilega að setja saman setningar, ekki að það skipti máli. Í hröðu göngunni hittum við marga af áhugaverðum en almennt fjörugum íbúum frumskógarins, sem útilokar að ógnvekjandi krókódíllinn fari að éta forustukonuna með fótinn undir kvisti og súrrealískan fílastrið (myndbandsmyndefni þrýst inn í horn á rammanum) ). Hundurinn skipstjóri og krákan Caw-Caw lentu í mörgum ævintýrum, ekkert þeirra reyndist nauðsynlegt fyrir söguþráðinn ef þú værir að einbeita þér! Stærsta vandamálið við myndina er farsískur hápunktur, sem getur verið spennandi en minnir þig líka því miður á lok þáttaraðar og upprunalega frábæra þáttaröðin hafði verið gerð 12 árum áður. Þó persónulega hefði mér ekki verið sama um að þetta gengi í nokkra klukkutíma líka! Það eina sem var þungt við þetta var Weismuller; á svo margan hátt skemmtileg krakkamynd frá því í gamla daga - ekki mælt með því fyrir alvarlega fullorðna svo ég elska hana.