Fornördinn Robert Carradine, Desi Arnaz Jr., sem var fyrir sjálfvirkan leika, og Melanie Griffith, sem er næstum fyrir kynþroska, fara á götuna og halda til Alaska með rómantíska drauma um að verða ríkir laxveiðimenn. Jæja, draumur þeirra er um það bil jafn spennandi og þessi daufa ungmennamynd. Þær eru ekkert sérstaklega áhugaverðar og myndin hefur ekki beinlínis mikið til síns máls, umfram `Við tókum saman kyn af frægu fólki og gerðum lággjaldamynd um ófarir þeirra.' Úr fallbyssunni af vegamyndum frá sjöunda og áttunda áratugnum og unglingamyndum uppreisnarmanna, er þessi miðlungs, vanþróuð, óhlutdræg persóna, ekki mikil gáfur, ekki mikill ferskleiki í sögunni, sem er eins blíð og drullulegt landslag kvikmyndanna. þeim sem er sama- Þeir fara til Alaska og greinilega var Alaska eins og villta vestrið á 7. áratugnum því allir bera byssu og eru grófir og brjálaðir. Robert Carradine segir heillandi hluti eins og "Ég vona að við getum fundið sturtu, það klæjar mig alveg." (Og hann er sá sem er með Melanie Griffith!) Þau eru fljótt rænd og neydd til að taka við vinnu og stórmennið á staðnum, vinnuveitandi þeirra, setur aðgerðirnar á Melanie og rekur Desi að lokum fyrir að vera ekki spillt. Það er þegar þeir eru ekki klárir og fara ekki úr bænum, velja í staðinn að borða hundamat eða verða svangir, verða fyrir barðinu á krakkanum og fara svo í skemmtiferð í stórmennabílnum. Síðasti helmingur myndarinnar yfirgefur vonda stórmanninn þar sem þremenningarnir fremja rán, fara á flótta og klekkja á mannrán, og svo framvegis. Myndin endar bara, pirrandi og tvísýnt, en þar sem þeir nenntu ekki að hafa mikla persónuþróun og sögu til að byrja með, þá er það frekar viðeigandi. Þess virði að skoða ef þú ert virkilega í lággjalda 70's fargjaldi, en að lokum frekar gleyminn.