Ég gagnrýndi þessa mynd upphaflega á Amazon fyrir um 6 eða 7 árum síðan, og sprengdi hana. Ég trúi því að ég hafi kallað það "ömurlegt" og "kalkún". Allt í lagi, jæja, miðað við flesta staðla, þá er þetta ennþá kalkúnn. Það hefur nánast engin framleiðslugildi, þessi litla söguþráður sem þarna er meikar nánast engan sens og leiklistin er á stigi þriðja bekkjar leikrits. Sem sagt, þetta hefur virkilega vaxið hjá mér í gegnum árin sem eins konar búðaklassík. Raunar hafa allar myndir leikstjórans Todd Sheets haft þessi áhrif. Þeir eru næstum eins og Ed Wood í þeim efnum: Horfðu á þá aftur og aftur og veldu flubbuðu línurnar, samfelluvillur (sami uppvakningur, tvær mismunandi staðsetningar!) Og aðra galla. Ég segi þetta: Sheets er mjög gott strákur, og þó að þetta, ein af fyrstu framleiðslu hans, sé ekki svo frábær, hefur hann orðið betri. Og ég verð að bæta því við að eini virkilega almennilegi leikarinn/leikkonan í myndinni er Kasey Rousch, þó að ég sé hlutdræg, þar sem ég fór í skóla með henni.