Ég reyni að vera fjölbreyttur í kvikmyndaáhorfi. Ég kemst jafn auðveldlega inn í "Pride and Prejudice" og ég kemst inn í "Hverfa athafnir". Love Jones er í uppáhaldi hjá mér alla tíð, það er staðallinn sem ég dæmi allar nútíma borgarrómantískar gamanmyndir eftir. Mjög vel tekin, myndin af Nia og Darius hjóla upp Lakeshore Drive á mótorhjólinu er ein af klassískum 3 sekúndna kvikmyndatöku allra tíma. Auðvitað mun enginn muna eftir því. Þegar hún kom út hélt ég að hún yrði ný hugmyndafræði fyrir nútíma borgarmyndagerð, góðir leikarar, engar byssur og svo framvegis. Kvikmyndaiðnaðurinn hefur valdið mér vonbrigðum að vissu marki, þú munt fá einstaka Drumline, eða Roll Bounce, eða Tyler Perry, "Why Did I Get Married". Þannig að alltaf þegar ég þarf að sjá „fólkið mitt“ sett fram á skjánum á mjög fagmannlegan og stílhreinan hátt, skelli ég mér í Love Jones. Það er engin besta kvikmynd sem gerð hefur verið, fyrir marga og skoðanir á því. En það er mitt persónulega besta. Uppáhaldslínan mín úr Love Jones " Baby, I just wanna come up and talk!!"