Fyrsta talandi myndin er komin aftur úr gleymskunni og nú geturðu heyrt hana og séð hana! Haustið 1894, í Edison rannsóknarstofunni í West Orange, New Jersey, reyndi William Dickson, samstarfsmaður Thomas Edison, að sameina tvær núverandi tækni (hljóðritann og hreyfisjána) til að taka hljóð og mynd saman. Í tilvikinu gat Dickson ekki samstillt spilun hljóðs og myndar, þannig að þessi tilraunamynd var aldrei gefin út til borgandi áhorfenda ... og þar af leiðandi (ólíkt mörgum þöglum myndum sem Dickson gerði fyrir Edison á þessum tíma) hefur hún engan opinberan titil . Þögla myndin (tekin á 40 ramma á sekúndu) hefur verið í bókasafni þingsins í mörg ár, þekkt af kvikmyndasagnfræðingum sem þögul forvitni. Það var líka vitað að „hljóðrásin“ hafði verið tekin upp á einn af hráu vaxhylkunum sem týndust á Edison National Historic Site ... þó enginn vissi hvern. En nú hefur það breyst. Nýlega fundu sýningarstjórar vaxhólkinn sem hafði brotnað í nokkra hluta. Þessar voru settar saman aftur: spilun náðist og hljóðið var stafrænt. Hinn gamalreyndi tónlistarritstjóri Hollywood, Walter Murch, hreinsaði upp bakgrunnshljóð og lagfærði stafræna væðinguna til að gera hana samstillta við kvikmyndamyndina, sem Murch hafði þjappað stafrænt saman í 30 ramma á sekúndu. Hljóð og mynd eru loksins samstillt! Myndin byrjar á karlmannsrödd utan skjásins sem kallar: „Hinir sem eftir eru tilbúnir? Gjörðu svo vel!' (Óséður hátalarinn er enn óþekktur, en hann var líklega aðstoðarmaður Dickson, Fred Ott.) Á skjánum spilar Dickson á fiðlu í risastóra trekt sem er fest á þrífót (eitt af hljóðupptökutækjum Edison) á meðan hann er við hlið hans, í fullu sjónarhorni af myndavélinni. , tveir karlkyns rannsóknarstofuaðstoðarmenn faðma hvor annan í snöggan samkvæmisdans í takt við tónlist Dicksons. Myndin varir varla 17 sekúndur: nógu lengi til að við getum dáðst að þessari grófu tækni áður en við verðum ögruð til hláturs við að sjá tvo menn valsa. í faðmi hvors annars. Talandi um það, hér er AÐVÖRUN: vel þekkt en afar ónákvæm uppflettibók ('The Celluloid Closet', eftir hinn látna Vito Russo) inniheldur rammastækkun úr þessari mynd og auðkennir hana sem 'The Gay Brothers'. Það er rangt. 'The Gay Brothers' er allt önnur mynd, gerð af Dickson á Edison rannsóknarstofunni á þessu sama tímabili. „The Gay Brothers“ átti aldrei hljómgrunn: þetta er stutt skáldskaparmynd um tvo bræður sem eru EKKI „gay“ í þeim skilningi sem Russo meinti það. Hinn látni herra Russo vildi, af eigin ástæðum, að við litum á tilraunakennda hljóðmynd Dicksons (að öllum líkindum fyrsti kvikmyndasöngleikurinn!) sem grip 19. aldar samkynhneigðar. (Hmm, hvað er þetta um homma og söngleiki?) Því miður, en það er bara ekkert slíkt efni hér. Þessi mikilvæga mynd á skilið einkunnina 10 af 10. Ég hef oft haldið því fram að engin „týnd“ mynd ætti nokkurn tíma að vera talin óafturkræf nema henni hafi verið eytt vísvitandi: Það gleður mig að segja frá því að þessi mynd er loksins aðgengileg áhorfendum eins og framleiðandi hennar ætlaði henni, meira en öld eftir að hún var tekin upp!