Trúðu það eða ekki, eftir 12 mínútur er þessi mynd (fyrir 1912) kvikmynd í fullri lengd. Mjög, mjög fáar myndir voru lengri en það þá, en það er örugglega EKKI það sem aðgreinir þessa skrýtnu litlu mynd frá hinum! Nei, það sem er öðruvísi er að allir leikararnir (að einum frosk undanskildum) eru pöddur...já, pöddur! Þessi einfalda litla innlenda gamanmynd hefði getað líkt mjög framleiðsluþáttum eins og Chaplin, Laurel og Hardy eða Max Linder í aðalhlutverkum en í staðinn notar þessi rússneska framleiðsla pöddur (eða, held ég, módel sem líktust pöddum). Chaplin og Laurel og Hardy áttu eftir að uppgötvast og ég geri ráð fyrir að Linder hafi verið upptekinn, svo kannski er það ástæðan fyrir því að þeir notuðu pöddur! Með því að nota stop-motion, hreyfðu pödurnar sig og dönsuðu og börðust ótrúlega vel - og miklu raunsærri en King Kong 21 ári síðar! Myndin byrjar á því að Herra Beetle laumast af stað í dágóða stund. Hann fer á dásamlegan klúbb á meðan eiginkona hans bíður heima. En, því miður fyrir herra Bjölluna, er hann tekinn á myndavél af staðbundnum kvikmyndaáhugamanni. Auk þess veit hann það ekki en frú Beetle heldur líka áfram með bóhemískan engisprettumálara. Auðvitað er miklu meira til í þessari innlendu gamanmynd en þetta, en söguþráðurinn er ævagömul og mjög skemmtilegur fyrir fullorðna og krakka. Skrítið en líka mjög magnað og áhorfanlegt.