Þetta er fyrsta og eftir því sem ég kemst næst eina fullkomna framleiðslan á "Heart of Darkness" sem gefin hefur verið út. Áður en hann byrjaði á "Citizen Kane" tók Orson Welles nokkrar prufuupptökur fyrir útgáfu af "Heart of Darkness" sem átti að taka algjörlega upp í því sem nú myndi kallast "POV", þar sem við myndum sjá allt frá sjónarhóli af aðalpersónunni Charlie Marlow; hann myndi bara sjást hverfult í speglum, gluggum, vatni o.s.frv. Myndin var aldrei gerð. "POV" tæknin var notuð, ekki með miklum árangri, árið 1947 í "The Lady in the Lake," með Robert Montgomery í aðalhlutverki sem Philip Marlowe. Væntanlega er tilviljun tveggja "Marlow(e)" persónanna einmitt það. Auðvitað var „Apocalypse Now“ eftir Francis Coppola byggð á „Heart of Darkness“. Í stuttri skáldsögu „Heart of Darkness“ eftir pólskættaða breska rithöfundinn Joseph Conrad, sem fyrst var birt í bresku bókmenntatímariti árið 1899, er ein af honum. uppáhalds alter egó, skipstjórinn Charlie Marlow, sem einnig segir smásöguna "Youth" og segir óbeint söguna "Lord Jim". Marlow, tímabundið atvinnulaus, ákveður að taka að sér starf sem skipstjóri á árbát fyrir belgískt fyrirtæki sem tekur þátt í grimmilegri nýtingu á auðlindum Leopolds II konungs, hinu grimmilega rangnefnda Kongó-fríríki. Marlow ferðast frá London til Brussel, skrifar undir með fyrirtækinu og honum er sagt að hlutverk hans sé að fara með bát upp með Kongófljóti að stöð langt inn í landi undir forystu eins afkastamesta umboðsmanns fyrirtækisins í nýlendunni, Þjóðverja að nafni Kurtz. . Sendingar á fílabeini, latexi (til framleiðslu á gúmmíi) og öðrum vörum frá stöð Kurtz hafa hætt og ekkert orð hefur borist frá Kurtz í nokkurn tíma. Sögusagnir eru um að hann hafi „farið að heiman“. Marlow á að rannsaka, grípa til nauðsynlegra aðgerða og gera skýrslu um heimkomu sína. Hann fer niður Vestur-Afríkuströndina að mynni Kongó, seinkar um margar vikur á meðan hann neyðist til að gera við bát sinn á fyrirtækisstöðinni á ströndinni og leggur að lokum upp ánna til að finna stöð Kurtz. Áin, hitinn, gróðurinn, dýralífið, skordýrin, fólkið, allt tekur sinn toll af þreki hans, ímyndunarafli og andlegum auðlindum. Honum finnst Kurtz veikur, hálfvitlaus og nálægt dauðanum. Lokafundurinn og dauði Kurtz eru nánast andsnúningur, sérstaklega þar sem Conrad er svo óljós um hvað gerist í raun og veru að við verðum látin græða á því sjálf. Þetta er skáldsaga þar sem þú lokar bókinni óljóst óánægður með endirinn en engu að síður dýrmæt söguna fyrir ótrúlega andrúmsloftið. Þetta "Heart of Darkness" var tekið upp með Guyana í Mið-Ameríku sem stendur fyrir Vestur-Afríku. Það er best þar sem skáldsagan er í mestum ókostum: Sýnir okkur í raun og veru þéttbýlisbúum fyrsta heimsins hvernig bátsferð upp suðræna á myndi líta út. En restin af myndinni var gleymanleg. Tim Roth gerir sitt besta sem Marlow, en svo mikið um söguþráðinn, persónusköpun og persónusambönd hefur verið breytt óþekkjanlega að maður veltir fyrir sér hvers vegna þeir nenntu. Ef markmiðið var að gera sögu Conrads fyrir skjáinn, hvers vegna létu þeir hana ekki í friði? Það er óeðlilegt að ætla að engar málamiðlanir verði gerðar þegar bók er gerð að kvikmynd, en það voru gerðar svo margar breytingar sem fyrir mér höfðu enga kvikmyndafræðilega réttlætingu að maður velti því fyrir sér hvort við séum einfaldlega að eiga við vanhæfa handritshöfunda og kvikmyndatökumenn. Vonbrigði allra var John Malkovich sem Kurtz. Hann var algjörlega misheppnaður og sleppir hlutverkinu einfaldlega. Allt við hann er rangt: útlit hans, leikstíll, rödd, hreim, allt. Miklu betri kostur hefði verið einhver eins og Bruno Ganz (ólíkt Malkovich, sem er raunverulegur Þjóðverji, eins og karakterinn). Þetta er mjög vonbrigði framleiðsla og ég myndi mæla með henni aðeins eftir að þú hefur lesið bókina ef þú vilt treysta á meira en ímyndunaraflið til að fá sjónræna mynd af bátsferð upp Kongófljót um 1900.