Óviðeigandi. PG einkunnin sem þessi mynd fær er enn eitt risastórt mistök MPAA. Whale Rider fær PG-13 en þessi mynd fær PG? Vinsamlegast. Foreldrar láttu ekki blekkjast, að taka grunnskólabarn á þessa mynd eru mikil mistök. Það voru ótal skipti sem mér fannst ég vera óþægileg, ekki bara vegna þess að húmorinn var óviðeigandi fyrir krakka, heldur líka vegna þess að hann var algjörlega út í bláinn og óþarfur. En allt þetta fyrir utan, Kötturinn í hattinum er enn hræðileg mynd. Leikmyndin og heildarútlit myndarinnar eru einu björgunaraðgerðirnar. Hin fallega Kelly Preston og hinn alltaf viðkunnanlegi (eða hatursfulli í þessu tilfelli) Alec Baldwin eru báðir góðir í hlutverkum sínum þó að Preston sé næstum of fallegur fyrir hlutverk sem þetta. Krakkarnir eru skilyrtir leikarar og það sést, sérstaklega með Dakota Fanning. Fanning er eini mannlegi þátturinn í myndinni sem fékk mig til að horfa á og ekki henda hlutum á skjáinn. Nefndi ég að það væri of stór talandi köttur í þessari mynd? Mike Myers er algjörlega ömurlegur. Mér líkaði ekki við hann sem rödd Shreks, og ég trúi því sannarlega núna að Myers ætti aldrei aftur að vera leyft nálægt sviði barnamynda. Lýsing hans á Köttinum er örlítið niðurstillt útgáfa af Fat Bastard og Austin Powers. Á endanum hefði kötturinn ekki átt að koma, hann hefði átt að halda sig í burtu, en hann kom, þó ekki væri nema í einn dag, þá eyðilagði hann 82 mínútur lífs míns, 82 mínútur af persónulegri reiði og deilum. Kötturinn í hattinum er kannski versta krakkamynd allra tíma.