Þessi mynd myndi venjulega flokkast sem versta kvikmyndaframleiðsla allra tíma. Alltaf. En að mínu mati er það mögulega það fyndnasta. Hræðileg leikstjórn og handrit gera þessa mynd ómetanlega. Ég keypti myndina á meðan ég var að sigta í gegnum ódýra DVD-diskana í búðinni minni. Ég og nokkrir vinir horfðum á það, að vísu frekar drukkin. Það kom fljótt í ljós að þetta var ekki nein venjuleg mynd. Þess í stað ómetanleg minjar um það sem verður líklega síðasta mynd James Cahill. Í fyrstu vorum við ringluð og öskuðum eftir að slökkt yrði á DVD spilaranum en sem betur fer í okkar óeðlilegu ástandi mátti enginn trufla hann. Þess í stað horfðum við á myndina í gegn. Í lokin áttuðum við okkur fljótt á því að við höfðum fundið einhvern sónardraum, eitthvað sem þú getur hlegið að tímunum saman, á meðan þú hlærð af öllum röngum ástæðum. Við sýndum fljótlega öllum öðrum vinum okkar og þeir voru líka sammála, þetta var ekki nöturleg kvikmynd. Þetta var mynd sem maður getur svo sannarlega bleyttur af hlátri. Þetta var mynd sem allir geta notið. Þetta var snilld.