Ég verð virkilega að horfa á góða kvikmynd bráðlega, því það virðist sem önnur hver færsla eða svo sé eitthvað sem ég fyrirlít. Hvernig sem saga mín segir, má ég ekki ljúga. Bobby Deerfield og allt um það sýgur stóra græna bananahýði. Ég hélt aldrei að ég myndi sjá kvikmynd þruma eins þrumandi og þessa. Al Pacino er ekki að leika í þessari mynd: hann er að sitja fyrir. Það eru margar, margar senur af persónu hans, sem er kappakstursbílstjóri, sem starir bara á myndavélina. Hann er alveg hræðilegur. Marthe Keller er jafn slæm. Þessir tveir eiga að vera í ástarsambandi og það er einfaldlega engin efnafræði. Sydney Pollack leikstýrði þessari mynd? Það er engin snefil af snillingnum á bak við Tootsie hér. Er þetta sami maðurinn og ég fagnaði í Eyes Wide Shut? Ég trúi því varla. Sparaðu þér hræðilega kvikmyndaupplifun. Hlaupa, ekki ganga, í burtu frá Bobby Deerfield.