Ég fletti reyndar inn á Lifetime rásina fyrir mistök, rétt þegar þessi mynd var að byrja, og endaði á að horfa á hana. Það fjallar vissulega um alvarlegt mál, sennilega algengara en við gerum okkur grein fyrir, hvað varðar þessa tegund árásar ungrar konu af sjálf-brjálæðislegum samnemanda, sem finnst hann vera yfir kerfinu, og því miður, oft. leikin hér var trúverðug og frammistaðan trúverðug. Margar af þessum kanadísku/líftíðarmyndum eru algjörlega „of-the-top“. Hins vegar er þetta einn sem ég gæti merkt sem "undir-the-top". Þó að ég kunni að meta þá staðreynd að hún var ekki sett fram á ofboðslegan hátt, virtist þessi mynd einhvern veginn eins og plata sem væri spiluð á hægari hraða en almennilegur, 96. mínútur virtust vera miklu fleiri, og hún hafði þau áhrif að hún leit út eins og styttri kvikmynd, hringd aftur og aftur, að því er virtist halda áfram og áfram og áfram og áfram og ON - áður en hún komst að óumflýjanlegri og fyrirsjáanlegri niðurstöðu. Samt sem áður voru grípandi persónur og frammistöður framleiddar. hún er betri en meðalmynd af þessari tegund, þrátt fyrir þessa gagnrýni. Og þó þessar myndir „mjólka“ oft hápunktinn, hefði þessi getað gefið henni aðeins meiri smáatriði og lengd.