Taktu „Rambo“, blandaðu einhverju „Miami Vice“ út í, skerðu kostnaðarhámarkið um 80%, og þú hefur eitthvað sem nokkrir tíu ára strákar gætu fundið upp á ef þeir hafa nógu stóran bakgarð og of mikinn aðgang til "Þakíbúð". Löggan og fyrrverandi yfirmaður McBain (Busey, og með nafni eins og McBain, þú veist að hann er eins gruggugur og þeir koma) er ráðinn til að sækja bandarískan ofurskriðdreka sem hefur verið stolið og falinn í Mexíkó. Fangaðir með tankinum voru harðbitnir Sgt. Major O'Rourke (Jones) og fyrrum ást McBain, Devon (Fluegel), yfirmaðurinn og nú kjöt fyrir siðspillta hryðjuverkamenn/njósnara/fíkniefnasala, sem hafa enga velsæmisskyn, bla, bla, bla. Fyrir hasarmynd með siðspilltu kynlífi er skortur á hasar og ekki mikið kynlíf. Hlaupandi brandarinn er að McBain verður skotinn allan tímann og lifir af og geymir byssukúlurnar sem minjagripi. Greinilega sáu rithöfundarnir ekki "The Magnificent Seven" ("The Man for us is the one who GAVE him that face"), né hugsuðu um að gefa McBain jafnvel tilgerð um njósnir. Jafnvel fyrir fjárlagagerðarmann eru framleiðslugildin léleg, með fjarlægum skotum í samtali og mjög litlar hreyfingar. Aðalstoðin, tankurinn, er nógu kjánalegur fyrir Ed Wood framleiðslu. Fluegel, sem gæti hafa verið ljóshærð Julia Roberts (hún var með miklu stærra hlutverk í "Glæpsaga" en Julia!) þarf að fara úr því að smæla yfir í hrædd yfir í rassspark og aftur á svipstundu. Jones, sem hefur verið í ótrúlegu úrvali kvikmynda, nær botninum hér. Bæði hann og Busey voru sennilega bara út í smá pening og smá hlátur. Leitaðu að hæfileikaríka, framtíðarpersónaleikaranum Danny Trejo ("Heat," "Once Upon a Time in Mexico") í staðalímyndum, ógnvekjandi þætti. „Bulletproof“ er allt of sljórt, jafnvel fyrir sektarkennda ánægju, enn nógu hávaðasamt til að spila þegar þú yfirgefur húsið þitt en vill að fólk haldi að það sé einhver heima.