Wicked Little Things (þekkt í Ástralíu sem „Zombies“) er sjaldgæf uppgötvun mynd sem lofar einu en stendur við annað. Þetta er ein af fáum tegundamyndum sem Millennium Pictures, evrópsk kvikmyndaver sem er þekkt fyrir að búa til ýmsar hasarmyndir og spennumyndir í B-gráðu, hefur verið unnin af, sumar með hasarstjörnunni Jean-Claude Van Damme. Karen Tunny og tvær dætur hennar Söru og Emmu. koma til bæjarins Addytown í Pennsylvaníu í því skyni að flytja inn í stórt hús sem látinn eiginmaður Karenar átti eftir að hafa fundið námuverkamann í eignum hans. Þegar þeir koma, komast þeir að því að húsið er mjög gamalt og þarfnast viðgerðar. En ástand hússins er minnst af vandamálum þeirra, þar sem þeir uppgötva að svæðið er viðkvæmt fyrir hvarfi og Karen stendur frammi fyrir eiganda svæðisins og skipað að flytja út. Þegar kvöldið er komið finna Tunny-hjónin út ástæðuna á bak við hvarf: hópur uppvakningabarna, sem dó í námuhruni á svæðinu fyrir meira en 85 árum, kemur út til að drepa allt sem fer í skóginum. Karen reynir að binda enda á bölvunina með hjálp grátlauss nágranna áður en hún og börnin hennar verða næstu fórnarlömb. Ég keypti DVD-diskinn og átti von á mynd með holdætandi uppvakningum, en eitt varð svikinn af: myndin er líkari í draugasögu en venjulega uppvakningamynd þína, þar sem dánu börnin eru holdgervingur bölvunar sem ásækir skóginn, hefna sín á öllu sem hreyfist um nóttina (þótt innri rökfræðin sé nokkuð gölluð aðeins er hægt að friða börnin með fórn dýra og hrinda frá sér af blóðdeildum á hurðum á sama hátt og vampírur hrinda frá sér með hvítlauk og speglum eiga þessir krakkar ekki að vera zombie?). Söguþráðurinn sem slíkur væri ekki vandamál og væri í rauninni skemmtilegur, en aðalvandamálið er að framleiðendur aðlöguðu handrit með það fyrir augum að gera uppvakningamynd, bara til að falla flatt á andlitið með þessu átaki. Mynd sem þessi væri í lagi sem draugasaga en verður, vegna lélegs handrits, ekkert annað en algjörlega venjubundið viðleitni. Stærsti styrkur myndarinnar er leiklistin þar sem leikarahópurinn skilar betri frammistöðu en myndin á skilið. Sérstaka athygli vekur skátinn Taylor-Compton, sem skilar hlutverki sínu nokkuð vel það er synd að hún eyðileggur tegundartrú sína með mjög lélegri frammistöðu í HALLOWEEN endurgerðinni (eða kannski er þetta bara handrit Rob Zombie).