Ég er sjaldan hlutlaus í kvikmyndum um klára unglinga sem eiga í vandræðum með vald, en "Toy Soldiers" hefur vaxið á mér með endurteknu áhorfi. Þetta er jafnmikil mynd um Billy Tepper að alast upp og verða fullorðinn eins og allt annað, og ég þakka Sean Astin og rithöfundinum/leikstjóranum Daniel Petrie Jr. þróast og laumast að þér. Félagsskapur vina Teppers, sorg þeirra yfir dauða Joey og gleði þeirra yfir að lifa af, allt er sannarlega áhrifamikið. Og ég verð að viðurkenna að ég fagna ákveðnum þjóðræknum (og kannski örlítið skriðdýrum) fögnuði þegar bandarískir hermenn koma loksins inn og sparka réttilega í rassinn á fíkniefnahryðjuverkamönnum. Úff, Kramer hershöfðingi! Og hetjulega Robert Folk skorið er kirsuberið ofan á. Ég er viss um að ég gæti fundið hundrað ástæður fyrir því að vera ekki hrifinn af "Toy Soldiers," en svo lengi sem við tökum það ekki OF alvarlega, sé ég ekki þörfina. Þetta er ein skemmtilegasta „slæma“ myndin í pantheoninu mínu.