Það eru sumar kvikmyndir sem þú veist bara að þær verða slæmar frá ramma eitt. Jafnvel þótt þú værir algjörlega ómeðvitaður um verk Ed Wood, líturðu einn á þann álitsgjafa úr „Plan 9 from outer space“ og þú VEIT bara að þú munt ekki sjá næsta kvikmyndameistaraverk. Bara svona, þegar ég sá fyrsta skotið af Uwe Bolls meistaraverkinu "House of Dead", þar sem strákurinn sat fremst í húsinu og byrjaði kynningu sína á meðan hann reyndi í örvæntingu að hljóma eins og hann væri nýkominn frá Sin City, vissi ég að ég Ég er í helvítis ferð. Þannig að myndin byrjar svona - fyrst segir aðalpersónan að allir aðrir muni deyja. Þú veist, til að halda þér á reiki. Svo byrjar hann að kynna restina af persónunum með línum eins og "Karma..heldur að hún sé Foxy Brown" eða "Alicia..fyrrverandi mín.. við hættum saman nýlega.. Ég þurfti að læra og hún þurfti að girða". Nei, ég er ekki að grínast. Allavega, þessir 20-eitthvað hópar sem gátu ekki hagað sér út úr blautum pappírspoka eru að fara á "Rave aldarinnar", rave sem um ræðir eru nokkur tjöld, a. port-a-potty og lélegt sviði staðsett á lítilli eyju í miðju Kyrrahafi. Gengið okkar missti af ferjunni, en sem betur fer finnur hún leið til að komast þangað, eins og það er fiskibátur sem Kirk (Cpt Kirk? Fáðu það? Maður, hver sem skrifaði þetta handrit er snillingur) og hliðarmaðurinn hans sem er bastarður barn lögreglustjóra Simpsons McAllister og krókamorðingjans sem veit hvað þú gerðir síðasta sumar. Til að gera langa sögu stutta kemst gengið til eyjunnar, finnur engan þar nema nokkra blóðuga stuttermabol og ákveður síðan að hlaupa í burtu frá þar. Nei bíddu, þeir gera það ekki, þeir verða í rauninni allir ánægðir og líkar því að það er ókeypis áfengi. Með því atriði nær myndin botninn og síðan þvert á allar líkur á að fara lengra niður á við. Sumir krakkar í gúmmíjakkafötum byrja að hlaupa um, það er öskrað og skotið, klíkan okkar fer í eitthvert hús til að hitta einhverja aðra klíku, þeir fara út úr húsinu, hitta Cpt Kirk og einhverja lögreglukonu (sem á milli þeirra er með um 500 pund af vopnum) og ákveða síðan að fara aftur í húsið. Einhvers staðar meðfram línunni breytast þeir í S.W.A.T. lið, farðu inn í Matrix, gúmmíbúninga gaurarnir byrja að fjölga sér eins og bakteríur og ég fer að gráta því ég borgaði í raun fyrir að sjá þetta. Til að bæta gráu ofan á meiðsluna þá eru á nokkurra mínútna fresti skot úr tölvuleiknum sem þessi vitleysa er byggð á og það er krúttlegur klippimynd fyrir nokkrar persónur þegar þær deyja. Ég hata þessa mynd alvarlega. Það passar ekki einu sinni í þennan fræga flokk „Svo slæmt að það er gott“. Það er einfaldlega slæmt. Handritið er slæmt, uppvakningarnir eru hræðilegir, það er engin spenna, línurnar eru slæmar, leikararnir eru slæmir.. listinn heldur áfram. Þú munt líklega vilja sjá þessa mynd bara vegna orðspors hennar fyrir að vera hræðileg. Ekki gera það. Það eru slæmar kvikmyndir sem eiga skilið að horfa á. Þetta er ekki einn af þeim.