Ég verð að byrja á því að segja að þetta er ein leiðinlegasta mynd sem ég hef séð á ævinni! Pirrandi þáttur númer eitt: Að sjá aldrei andlit „sonarins“ (fyrir alla myndina). Og sá óendanlega pirrandi þátturinn: Þessi síminn sem hringir endalaust..ekkert nema að hlusta á símann hringja aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur . Það var verið að leggja gamla manninn í einelti en Áhorfandinn líka! Í fyrstu var myndin áhugaverð fyrir mig en hún hrakaði MJÖG fljótt. Myndin gæti mögulega hafa verið góð sem stuttmynd en var örugglega ekki nóg til að viðhalda neinu sem nálgast lengd kvikmynda. Ég býst við að það sem ég er að reyna að segja sé að boðskapurinn um kynþáttafordóma (sem loksins kom fram í síðustu tveimur senum myndarinnar) sé aukaatriði við að þessi gamli maður verði fyrir áreitni. Hverjum er ekki sama um að sitja og horfa á það sem er í rauninni ekkert annað en gamall maður sem hrópar ósvífni í einhvern hrekk sem kallar hann?? Ef þú hefur aldrei séð bíómynd sem fer bara undir húðina og gerir þig GEÐVEIKT...kíktu á þessa!