Kveðja aftur úr myrkrinu. Mundu allt "Hvað varð um Woody Allen?" brandara? Jafnvel herra Allen grínaðist að aðdáendum sem vildu að hann myndi halda áfram að gera sömu "fyndnu" myndirnar sínar. Eins og á við um alla frábæra listamenn, þróaðist handverk Mr. Allen í gegnum árin og hann missti nokkra aðdáendur, á meðan hann tók upp aðra. Meistaraverkið „Matchpoint“ frá síðasta ári sýndi að hann er enn jafn viðeigandi og hrífandi og hann var á dögum „Annie Hall“ og „Manhattan“. Það sem er mest sláandi fyrir okkur 40 plús ára aðdáendur er að herra New York sjálfur virðist vera dálítið hrifinn af móðurlandinu. Hann er greinilega hrifinn af Englandi!! Við tökur á "Matchpoint" varð Mr. Allen ástfanginn af Scarlett Johansson og raunverulegum lífsanda hennar og kímnigáfu. Þetta aðdráttarafl hvatti hann til að skrifa bestu gamanmynd sína í mörg ár. Scarlett, þótt hætta sé á oflýsingu, verður að eiga heiðurinn af því að hafa ekki bara valið kvikmyndir sem varpa henni í einhverju töfrandi ljósi. Hún er óhrædd við að líta út og haga sér eins og alvöru manneskja. Í „Scoop“ flassar hún alvöru gamanmyndum á skjánum og í mörgum senum skilar hún hinum beinskeytta manni Mr. Allen alvöru punchline. Auðvitað, í hvert sinn sem herra Allen ákveður að setja sig fyrir framan myndavélina, mun hann fá meira en sinn hlut af one liners og félagslegum athugasemdum í - sem er allt í lagi, því fáir gera það betur. Mjög gott stuðningsstarf frá Ian McShane og Hugh Jackman. Raunar gefur herra Jackman nokkra innsýn í hvers vegna mörgum okkar fannst hann vera besti kosturinn til að leysa Brosnan af hólmi sem nýja Bond. Eins og með flestar myndir Allens er stjarnan handritið, ekki leikararnir. Þrátt fyrir að Scarlett skili sér frábærlega hér og sé góð andstæða við fágaða Allen og Jackman, þá er það sem gerir þennan að brakandi samræðurnar ... sérstaklega kjaftæðið á milli Allen og Scarlett. Ef þú ert ekki mikill aðdáandi Woody leikarans skaltu ekki óttast. Hann takmarkar skjátímann sinn og hann er nokkuð áhrifaríkur, nema í tveimur eða þremur stuttum atriðum sem virðast næstum út af fyrir sig. Önnur Woodman hefð er glitrandi tónlistarbakgrunnur og "Scoop" er engin undantekning ... sérstaklega Strauss tónsmíðin."Scoop" er ágætur kross á milli "Annie Hall" og bestu Marx Brothers kvikmyndanna eða Cary Grant gamanmyndanna. Já þetta er gamanmynd fyrir fullorðna, en hún er í raun mjög sæt ... sérstaklega fyrir raðmorðingja og talandi drauga gamanmynd!!