Ég fór að leita að þessari mynd í dæmigerðri aðdáendaáráttu. Ég vildi bara athuga það. Ég bjóst ekki við miklu af neinu. Enda tónlistarmaður, leikari og handritshöfundur? Það er ekki mögulegt fyrir svona mikla hæfileika að búa í einni manneskju. Ekki satt?? Rangt!! Þráhyggja til hliðar, það varð fljótt eitt af mínum uppáhalds! Söguþráðurinn og persónurnar eru ekki týndar í hinum dæmigerðu upphleyptu Hollywood tæknibrellum. Sagan tekur á tilfinningar þínar og dregur þig með. Þegar eintökin renna fram hjá þér, áttarðu þig allt í einu á því að þú varst límdur þar til yfir lauk. Stundum virðist leiklistin aðeins yfir höfuð. Ég tel hins vegar að þetta sé gert af kómískum ásetningi og mjög vel við persónuna. Annars hefði ég ekki búist við því hversu leikaraskapurinn var vitni að. Það er þess virði að sjá oftar en einu sinni. Ég lendi í því að hlæja hysterískt eða gaspa óvænt yfir einhverju sem ég annað hvort missti af eða gleymdi í fyrsta skiptið eða tvö. Ég mæli algjörlega með þessari mynd. Ekki hika við að fara inn með efasemdir þínar, en ég er viss um að það mun finna stað á hillunni þinni.