Tónlistarmyndbönd eru oft algjörlega hunsuð í allri umræðu um kvikmyndir, þar sem flestir telja þau vera minna listform. Þó að mikill meirihluti sé aðeins áberandi klippur til að auglýsa nýjasta smáskífu vinsæls flytjanda, þá rísa nokkur dýrmæt í raun yfir restina, verða listaverk í sjálfu sér {allt sem er í leikstjórn Spike Jonze eða Michel Gondry er alltaf þess virði að horfa á}. Þó að „list“ sé ekki einmitt orðið sem ég myndi nota til að lýsa „Thriller (1983)“ eftir Michael Jackson, þá er hún ákaflega viðkunnanleg blendingur af schlock hryllingi og tónlist, og svívirðilega-campy stuttmynd sem enn er ótrúlega elskuleg næstum því. 25 árum síðar. Þrettán mínútna tónlistarmyndbandið, bæði það lengsta og dýrasta frá upphafi þegar það kom út, var leikstýrt af John Landis, kvikmyndagerðarmanni sem ég þekki ekki voðalega vel, þó 'The Blues Brothers (1980)' sé klassískt, og ég heyri að 'An American Werewolf in London (1981)' sé ótrúlega skemmtileg hrylling/gamanmynd. Hvort 'Thriller' teljist í raun og veru tónlistarmyndband eða ekki er vissulega til umræðu, að teknu tilliti til mikillar lengdar þess {þó Jackson hafi betur þetta átak með 'Ghosts' frá 1997 á 38 mínútum} og þeirri staðreynd að titillagið samanstendur af minna en helmingi heildartímans. Myndbandið opnar með stuttri kvikmynd-inn-í-mynd, þar sem Michael, á rólegu og björtu kvöldi, opinberar kærustu sinni (Ola Ray) að hann sé „öðruvísi“ en aðrir krakkar og breytist í ógeðslegan varúlf sem næturskýin skiljast og sýna fullt tungl. Þar sem hann væntanlega afhöfðar óheppilega kvenhetjuna, rekumst við á Michael og stelpuna hans í kvikmyndahúsinu og horfðum á þetta drama þróast í hryllingsmynd. Þegar stúlkan verður hrædd yfirgefa þær báðar kvikmyndahúsið og byrja að labba heim, á þeim tímapunkti byrjar Michael að syngja upphafslínur nýjasta lagsins síns, Thriller. Hins vegar, þegar fjöldi blóðþyrstra uppvakninga kemur upp úr kirkjugarðinum á staðnum {inngangurinn þeirra andskotans sagður af Vincent Price}, byrjar ástandið að verða áhugavert. Það er erfitt að setja fingurinn á hvers vegna 'Thriller' er talinn einn sá besti af öllum tónlistarmyndböndum. Það getur ekki einfaldlega verið að lagið í sjálfu sér sé mjög skemmtilegt og Michael Jackson þó að hann hafi síðan orðið rassinn í öllum grínistum grínista fyrir sérkennilegan persónuleika og gjörðir þá er enginn vafi á því að hann er frábær söngvari og flytjandi . Kannski ágætis skýring á vinsældum myndarinnar er sú ótrúlega mikil vinna sem hlýtur að hafa farið í hana; ekkert eins og það hafði áður sést og það er enn eitthvað skrítið í heimi tónlistarmyndbanda. Hræðilegu skrímslaförðunarbrellurnar voru hannaðar af Rick Baker og eru furðu myndrænar fyrir tónlistarinnskot, þó það sé allt framkvæmt með góðri skemmtun. Nokkur augnablik skapa virkilega spennandi spennu og fanga með góðum árangri andrúmsloft kvikmyndanna sem hún er að skopast með {þó alltaf með töff ívafi á venjulegri formúlu}. Einfaldlega sagt, þú munt aldrei horfa á uppvakningamynd á sama hátt aftur!