Þessi mynd var ótrúlega virðing til allra sem hafa gengið í gegnum þessa tegund af sársauka og þjáningum. Leiklistin var ekki sú besta, ég skal viðurkenna það, en það var ástríðufullur boðskapur þess, að senda fólk í fangelsi án svo mikið sem lögmanns eða einhvers konar réttarhalda er grimmt og óvenjulegt. Þeir höfðu meira að segja helvítis réttarhöld yfir Saddam, svo hvers vegna hefur ekki allir grunaðir hryðjuverkamenn einhvers konar sanngjörn og réttlætanleg réttarhöld eða yfirheyrslur um hvers vegna þeir voru merktir í fyrsta lagi? Ég er að hætta í myndinni, en mér finnst vert að minna á þessa sjúku, snúnu hugmynd sem ríkisstjórnin hefur. Leið myndarinnar til að segja söguna og baksöguna var mikil ráðgáta. Alla myndina var ég að reyna að tengja dótturina við söguþráðinn og það kom mjög skýrt fram í lokin. Það er enginn vafi á því að leikstjórnin var ótrúleg, en það eina sem mér var sama um var að það var ekki eins mikil áhersla á áhuga og baráttu persóna Reese Witherspoon í hugsjóninni sem hún hafði, mikið sleppt. Annars var þetta reyndar frekar skemmtilegt og mest af öllu hélt það athygli minni og áhuga þessa tvo tíma sem það spilaði.