„Gangster“-tegundin er nú slitið viðfangsefni sem er of oft undirgefið skopstæling. Eftir á að hyggja er serían hápunktur fyrri klisja sem hafa verið notaðar í tegund hennar, sem betur fer hafa rithöfundarnir náð þessum galla með því að skapa raunsæi sem hefur verið beitt á hana. The Sopranos er epísk glæpasaga sem sýnir innihald hennar með sálrænni dýpt sem einkennist af fíngerðum blæbrigðum, húmor og ósvífnu ofbeldi. Aðalsöguhetjan Tony Soprano er talinn hættulegur hershöfðingi sem er laus við ótta og siðferðileg gildi af áhöfn sinni, hins vegar er Tony af tveimur persónum sem er dýralegur á meðan hinn er í andstöðu við sektarkennd og gremju. Án nokkurrar hömlunar eða mótsagna er ég enn staðráðinn í þeirri trú að The Sopranos sé með besta leikarahóp nýlegrar minningar. Þegar öllu er á botninn hvolft gæti ég gefið ítarlega yfirlýsingu um þáttaröðina, en ég geri það ekki. Ef einhvern tíma er til sjónræn orðabók í alþjóðlegri neysluhyggju, þá mun leita þessara skilgreininga mikilvægar, óljósar, látlausar, epískar, ósveigjanlegar og sundurlausa sjónræna sópransöngkonan brosa strax til þín.