Ein besta minning æsku minnar. Ætti að vera á DVD. Hún fanga allt sem við ólumst upp við á áttunda áratugnum - friður, hógværð, blómakraftur og frábær hljóðræn tónlist. Gestgjafarnir tveir, Carol og Paula, voru hinir endanlegu friðsælu hippar, með sítt hár, bóndablússur og bjöllubotna (þeir litu út eins og Katherine Ross (ala "The Graduate") og Ali McGraw (ala "Love Story"), í sömu röð. )Þeir glöddu okkur með bröndurum frá Daisy „chucklepatch“, gáfu okkur kennslu í að vera góð í samræðum við garðíkornann á krossgötum og skemmtu okkur með tónlist af gítarnum sínum. Þeir voru bestir og Carol var líka upprunalega Sandy í upprunalegu framleiðslunni á "Grease"(flott). Þessi sýning ætti að vera í tímahylki frá tímum sem myndi einnig innihalda "The Yellow Submarine", "Arrow to the Sun“ og Marlo Thomas, „Free to Be...You & Me.“, einnig „Sunshine“ og „The Point“. Og síðast en ekki síst þemalagið „See ya, See ya“ , Vona að þú hafir haft það gott, gott, ah ha, fegin að við fengum að segja góðan daginn við þig , Vona að við fáum að sjá þig aftur, Sjáumst, Sjáumst, Gaman að þú gast verið í smá stund, ah ha, vona við sjáumst aftur, sjáumst, sjáumst.