Ég sá frumsýningu þessarar myndar á kvikmyndahátíðinni í Phoenix 2005 og var mjög hrifinn af þeirri kunnáttu sem leikstjórinn, Jeff Hare, sýndi við að koma þessu tímabæra efni á skjáinn. Persónuhópurinn tengdist fullkomlega saman og leyfði okkur að skoða málefni eldri sem vildi deyja á "eigin forsendum" á mjög hlýlegan og gamansaman hátt. Peter Falk var frábær sem Morris og stuðningshópur fjölskyldumeðlima og vina var fullkomlega ráðinn í hlutverk þeirra. Samskipti fjölskyldu, vina og utanaðkomandi aðila við Morris skapaði raunhæfa sýn á hvernig fjölskyldur takast á við öldrun foreldra sinna og óskir þeirra um að deyja með reisn. Þó að þessi mynd sé að því er virðist kvikmynd um gyðingaleikara og fjölskyldu hans, er hún sannarlega kvikmynd um allar fjölskyldur. Brandararnir sem fjölskyldan og Morris gera á meðan á þessu hlaupi í gegnum líf „náttúruaflsins“ eru ferskir og raunsæir. Deilur í bernsku, velgengni og mistök fullorðinna og von um börnin eru óaðskiljanlegur í þessu handriti. Þó að margir muni efast um hvernig þú getur gert umræðuefnið um sjálfsvíg „fyndið“, fannst mér meðferðin rökrétt og tímabær. Ef þú ert ekki hræddur við að fella nokkur tár eða hlæja að gríni fjölskyldu sem glímir við þetta mál, þá VERÐUR þú að SJÁ ÞESSA KVIKMYND. Myndin var verðlaunuð sem „besta myndin“ á kvikmyndahátíðinni í Phoenix.