Babs Johnson (Divine) býr í kerru með syni sínum Crackers, dóttur sinni Cotton og móður sinni Edie (Edie Massey). Hún er í samkeppni við par sem heita Connie og Raymond Marbles (Mink Stole, David Lochary) um að vera útnefnd skítugasta manneskja á lífi. Myndin sýnir tilraunir þeirra til að fara fram úr hvort öðru. Þessi mynd er mjög EKKI fyrir alla. Það er árás í andliti þínu án banns í vondum smekk. Crackers stundar kynlíf með konu með lifandi kjúkling á milli sín á meðan systir hans fylgist með; Marmararnir sækja kvenkyns hithihiers, gegndreypa þær, halda þeim hlekkjaðar í kjallaranum og selja börnin lesbískum pörum; Divine og fjölskylda halda veislu sem felur í sér mannát o.s.frv. Það er ógeðslegt en á vissan hátt er ekki hægt að horfa á það. Það er SVO yfir höfuð og er svo afsakandi með það að það er soldið heillandi. Eins og leikstjórinn John Waters gæti sagt, þá er þetta slæmt bragð gert vel. Það er líka dálítið skemmtilegt að horfa á - leiklistin er svo ömurleg (sérstaklega af Massey) að þú horfir bara á hann í vantrú. Vinur hennar hló upphátt að því hversu slæm Massey var (hún bætti sig á síðari myndum). Þetta er EKKI fyrir fólk sem er auðveldlega móðgað. Þó það sé yfir 30 ára gamalt er það ENN átakanlegt. Hins vegar, ef þú ert með opinn huga og getur þolað mikla hegðun, þá er þetta nauðsynlegt að sjá. Eini hlutinn sem í raun var of mikið er það sem Divine gerir í lokin.