Meginforsenda þessarar myndar er fantasía hverrar konu: leggöng sem drepur og étur karlmenn. Jæja að minnsta kosti er það fantasía fyrir hverja konu sem hefur einhvern tíma barist við karlmann. Hvað er það, 99,9999% kvenna? En ekki hafa áhyggjur, þetta er ekki dásamleg tegund af át karla. Þetta er meira eins og grínisti sem sleppi þeim inn, eins og frárennslistappa. Það er ekkert blóð eða hlutar eftir. Svo fyrir aðdáendur blóðs, þörmum og gore, gleymdu þessari mynd, ekki mikið gore hér. Tvær aðalpersónur myndarinnar eru nokkuð óraunhæfar. Helen er góð stúlka sem verður vændiskona. Á meðan er Dennis ágætur strákur sem eltir Helen. Sagan er nú þegar svolítið kjánaleg á þessum tímapunkti, en svo henda þeir inn tveimur jafn kjánalegum undirsögum í viðbót sem senda þessa mynd bara inn á slæma B-myndasvæðið. Fyrsta nýja undirsagan fjallar um Dennis að finna nýja ást með samsettum tvíburum; og myrti svo að lokum einn þeirra og varð bankaræningi á flótta. Önnur nýja undirsagan fjallar um Helen að finna nýja ást með ágætum lögreglumanni sem bjargaði henni frá slæmu stefnumóti sem tengist vændi og ákvað að hann vildi giftast henni. Dennis og Helen hittast á endanum aftur í lok myndarinnar við algjörlega ótrúlegar aðstæður og á töfrandi hátt læknast morðleg leggöng Helenar!