Það eru kvikmyndir sem skapa feril. Fyrir George Romero var þetta NIGHT OF THE LIVING DEAD; fyrir Kevin Smith, CLERKS; fyrir Robert Rodriguez, EL MARIACHI. Bættu við þann lista alveg ótrúlega DING-A-LING-LESS hjá Onur Tukel. Óaðfinnanleg kvikmyndagerð og eins örugg og fagmannleg eins og allar fyrrnefndu kvikmyndirnar. Ég hef ekki hlegið svona mikið síðan ég sá THE FULL MONTY. (Og jafnvel þá held ég að ég hafi ekki hlegið svona mikið... Ef svo má að orði komast.) Hæfileikar Tukels eru talsverðir: DING-A-LING-LESS er svo stútfullt af tvískinnungum að maður þyrfti að setjast niður með afriti af þessu handriti og gerðu línu fyrir línu athugun á því til að meta að fullu breidd og breidd þess. Hvert skot er fallega samið (glöggt merki um öruggan leikstjóra) og frammistaðan allt í kring er heilsteypt (það er ekkert af því yfirþyrmandi landslagi sem maður hefði búist við af mynd sem þessari). DING-A-LING-LESS er kvikmynd sem tíminn er kominn.