„Kolchak: the Night Stalker“ er gríðarlega skemmtileg sjónvarpsþáttaröð þar sem ýtinn, kaldhæðinn, fertugur blaðamaður er ítrekað dreginn inn í dauða bardaga við yfirnáttúrulega (og stundum geimvera) öfl. Þessi þáttaröð, byggð á mjög vinsælum sjónvarpsmyndum með Kolchak-persónunni, dó snöggum dauða um miðjan áttunda áratuginn vegna lágs áhorfs, en hún heldur engu að síður sterku fylgi í dag. En mun hinn venjulegi nútímaáhorfandi geta grafið Kolchak og vikulega átök hans við ódauða? Það er reyndar erfið spurning að svara sanngjarnt. Andmælendur þessarar seríu hafa tilhneigingu til að halda því fram að hún sé formúlukennd og vonlaust dagsett. Á hinn bóginn halda aðdáendur því fram að hún sé sniðuglega skrifuð, vel leikin og stundum virkilega hræðileg. Og mér? Ég er með fótinn í báðum búðunum. Ég naut þess í botn að horfa á alla 20 þættina af Kolchak á DVD nýlega, þó ég sé greinilega að serían hefur mikla galla. Nú held ég að við getum öll verið sammála um að flestir sjónvarpsþættir hafa formúlur - nánast hver einasti þáttur af Columbo þróast eftir sama mynstri, til dæmis. Endurtekning er ekki endilega slæm í sjálfu sér; Gagnrýnendur hafa reyndar lengi viðurkennt að áhorfendur hafa oft gaman af síendurtekinni skemmtun og sækjast virkan í hana. Hins vegar er vandamálið við Kolchak að formúlan hans er einfaldlega OF stíf - hún er of endurtekin, jafnvel miðað við örlátustu mælikvarða. Í næstum hverjum þætti rannsakar Kolchak morð og kemst að því að það hafi verið framið af einhvers konar skrímsli. Hann reynir að birta sögu um þetta skrímsli, en Vincenzo ritstjóri hans hindrar hann, alltaf á þeim forsendum að Kolchak hafi ekki nægar sannanir til að styðja fullyrðingar sínar um að yfirnáttúruleg öfl séu að verki. Og því miður, Kolchak er líka hindraður af lögreglunni. Svo, á endanum, gerir Kolchak sjálfstæða rannsókn á skrímslinu, finnur út hvernig á að drepa það... og drepur það síðan. Án vígslu, eða verðlauna, eða skrifa stóra sögu um það. Þú getur séð hvar þessi alltaf svo stranga formúla gæti orðið þreytandi, ekki satt? Ég er sérstaklega dularfullur af Vincenzo - ef Kolchak er alltaf að tala um skrímsli og Vincenzo trúir því aldrei... jæja, af hverju rekur Vincenzo Kolchak ekki, eða lætur hann fremja hann? Það myndi hver venjulegur yfirmaður gera. En serían forðast slíkt raunsæi og vill helst halda Vincenzo og Kolchak sem kómískum andstæðingum. Fyrir vikið eru margar af senum þeirra saman afskaplega ótrúverðugar - þó þær séu líka frekar fyndnar. Bestu þættirnir af Kolchak ná þó að fara yfir takmarkanir þessarar formúlu, venjulega vegna þess að þeir innihalda einhvers konar óvænt ívafi. Þessir útvöldu þættir eru nógu góðir til að ég held að þeir séu að mestu ónæmar fyrir dæmigerðri gagnrýni á þáttaröðina. Sumir af mínum uppáhalds eru: Horror in the Heights - þáttur sem er eftirtektarverður fyrir að vera ljótur, frumlegur og samfélagslega meðvitaður. Samtal Kolchaks hefur óvenju skörp og tortryggin brún. Þó að það fylgi náið Kolchak formúlunni, er handritið (skrifað af Jimmy Sangster öldungis í Hammer Studios) ótrúlega læst og það kafar djúpt í baksögu skrímslsins. The Devil's Platform - hugsanlegur innblástur fyrir "Omen" myndirnar, þessi þáttur stendur. út fyrir mér vegna þess að illmennið - mjög ungur Tom Skerritt - freistar Kolchak með djöfullegum samningi fullum af góðgæti (og þar með upplýsir hann margt um persónu blaðamannsins.) Firefall - þessi þáttur virðist hafa slæmt orð á sér meðal aðdáenda , en ég naut þess vegna þess að hún er með frábæra rauða síld og virkilega hrollvekjandi skrímsli sem virðist næstum óstöðvandi. Þó ég hafi tekið þessa þrjá þætti til lofs, myndi ég segja að flestar sögurnar séu að minnsta kosti skemmtilegar. . Fyrir peningana mína eru aðeins tveir heilir kalkúnar í 20 þáttunum: Primal Scream, sem fjallar um apamenn hlaupandi í Chicago, og Sentry, sem er með heimskulegasta útlitsskepnuna í sögu kvikmyndaðrar skemmtunar ( og þetta mat kemur frá Doctor Who og Godzilla aðdáanda ævilangt!) Þegar á allt er litið, þá er þetta góð sería. Svolítið endurtekið, svolítið cheesy kannski, en það hefur þætti mikilleika. Jafnvel í veikari þáttunum ljómar frábær frammistaða Darren McGavin sem hins ætandi, heimsþreytta, endalaust fyndna Kolchak. Hann ber þáttaröðina áreynslulaust, á þann hátt sem til dæmis Sarah Michelle Gellar tókst aldrei í "Buffy". McGavin var einn frábær persónuleikari og þessi þáttaröð er þess virði að horfa á hann einn.