Þetta er mynd sem hafði farið framhjá mér hingað til en núna þegar ég hef horft á hana kemur hún fram sem ein af helstu færslunum í noir stílnum. Eins og venjulega með DivX sniðinu var áhorfið langt frá því að vera ákjósanlegt afmörkuð af einstaka myndbands- og (aðallega) bilunum í hljóði en í ljósi þess að myndin er enn ófáanleg á R1 DVD, verður þetta að duga í augnablikinu. Þar sem orðspor myndarinnar er nokkuð hátt innan tegundarinnar sjálfrar, geri ég ráð fyrir að ástæðan á bak við þessa yfirsjón sé sú að hún er ekki með þekktan leikara í aðalhlutverki. Allavega, seint innkoma nafnstjörnu myndarinnar Franchot Tone pakkar töluvert væl (sérstaklega þar sem sýnt er að hann er illmenni frá fyrstu tíð)! Tone var vanmetinn leikari hann fékk sjaldan kjötmikil hlutverk og þetta gæti vel verið hans besta (sem gerir ofsóknarbrjálæði hans bæði heillandi og trúlega hættulegt). Kvenkyns aðalhlutverkið Ella Raines, sem síðar átti eftir að koma fram í BRUTE FORCE (1947) sem og The SUSPECT eftir Siodmak sjálfs (1944) og THE STRANGE AFFAIR OF UNCLE HARRY (1945) er alveg yndisleg og fer vel með hlutverk hins ráðþrota. Ritari út til að sanna að dæmdur yfirmaður hennar (Alan Baxter) sé saklaus af hrottalegu morði eiginkonu sinnar. Aðrir helstu aukahlutir eru ritgerðir af Thomas Gomez sem upphaflega eineltismanninum en að lokum samúðarfullan lögreglurannsakanda, og Elisha Cook Jr. aðal fallstrákur tegundarinnar sem illa farinn "dömumaður" slagverksleikara. Eins og Jules Dassin hjá BRUTE FORCE , Siodmak var á mikilli siglingu á þessum tímapunkti á ferlinum og þessi mynd nýtur svo sannarlega góðs af frábærri leikstjórn hans öllum hallandi sjónarhornum og stórkostlegum leikmyndum, þar á meðal hina réttlátu djassröð þar sem Cook slær á trommur sínar í kynlífsbrjálæði. leidd af hinum druslulega klædda Raines (sem er að gera athöfn til að ná athygli hans og að lokum rekur hann til að játa að hann hafi haldið eftir sönnunargögnum við rannsókn málsins sem gæti leyst uppgjafa elskhuga hennar úr fangelsi). Önnur frábær, löng röð er sú þar sem Raines fylgir barþjóni (annað ósamvinnuvitni) um götur New York sem leiðir til þess að bíll hleypir honum niður! Athyglisverð er líka réttarhöldin sem er algjörlega sýnd með viðbrögðum áhorfenda þannig að dómari, kviðdómur, vitni og D.A. sjást aldrei í raun (þótt rödd dómarans sé auðþekkjanleg rödd hins gamalreynda persónuleikara Samuel S. Hinds). Miðpunktur myndarinnar er atriðið þar sem Gomez og Tone ræða eðli glæpamannsins sem á í hlut, þar sem eftirlitsmaðurinn sagði að sá síðarnefndi væri andlega geðveikur og gaf upphaflega sjálfumglaða Tone „svima“. Spennandi hápunkturinn finnur Raines einn með Tone í íbúð sinni, þar sem hún uppgötvar vísbendingar um sekt hans og hann játar að hafa átt í ástarsambandi við eiginkonu Baxters, en drepið hana þegar hún vildi ekki yfirgefa eiginmann sinn fyrir hann. Við the vegur, Ég rakst á smá fífl í myndinni: á meðan sagan á sér greinilega stað árið 1943, tók ég eftir því að í leigubílaferðinni í átt að upphafi myndarinnar þar sem Alan Curtis fylgir nafnkonunni í leikhúsið upphafsmyndina af Í New York (sem samanstendur greinilega af myndefni) er tjald sem kynnir tónlistargamanleik Laurel og Hardy frá 1938, SWISS MISS! Tilviljun, frægi ráðgáta rithöfundurinn Cornell Woolrich skrifaði upprunalegu skáldsöguna sem þetta var byggt á með dulnefni.