Michael Caine kemur venjulega fram í annað hvort mjög góðum ("Blame It On Rio", "Sleuth", "Without A Clue", "Gambit", "Dirty Rotten Scoundrels") eða virkilega slæmum gamanmyndum ("Noises Off", "Death Becomes Her" ", "Harry & Walter fara til NY"). Þetta fellur í síðari flokkinn. TA er gamanmynd sem tekst aðeins í tvennu: að ná að sóa leikarahópi sem inniheldur Caine, Gambon og Richardson, sem allir hafa kómíska hæfileika, og að ná ætlunarverki sínu að fá ekki áhorfandann til að hlæja. Það er ekki eitt virkilega fyndið augnablik hér. Aðalástæðan er ömurlegt handrit; það var svo mikil tilgangslaus áreynsla lögð í að skrifa tilgangslaust flókna sögu sem er einfaldlega of pirrandi til að fylgja eftir (miðað við að þetta sé bara gamanmynd) að rithöfundurinn/höfundarnir gleymdu að gera helvítis hlutinn fyndinn, sem, eftir því sem ég man, er það sem allur tilgangurinn með gamanmynd á að vera. Ég hef aldrei séð þennan hálfvita áður. Sumir segja jafnvel "ef þú ert Moron aðdáandi muntu elska þetta" bla bla bla. Morón aðdáandi? Á þessi ólýsandi manneskja virkilega aðdáendur? Gamanmynd eins illa skrifuð og þessi krefst stórhæfileika til að hlæja úr henni, einhver eins og Steve Coogan en ekki venjulegur vitleysingur þinn. Ef þú ætlar að gera gamanmynd um leikara, gerðu þá að minnsta kosti að vera algjörir vitleysingar sem þeir eru venjulega. Persónur Caine og Moron eru ekki nógu heimskar. Það eina sem er mest pirrandi við þetta ófyndna safn af senum er litla stúlkan. Aðeins virkilega hræðilegur rithöfundur myndi halda að til að krydda ömurlegt handrit væri skynsamlegt að hafa ofurgreindan vitringakrakk með. Smart-a** krakkar eru ekki einu sinni fyndnir fyrir Bill Cosby aðdáendur lengur. Í "Little Miss Sunshine" áttum við algjörlega venjulegt barn og hún var mjög skemmtileg. Þessi heimska krakkinn-er-snjallari-en-fullorðna tíkurinn tilheyrir aldargamla Marx-bræðramynd.