36. Sjúkrahúsið (gamanleikur, 1971) Röð neyðarástands hefur gripið um sig Manhattan sjúkrahúsið. Sjúklingar eru að deyja til vinstri og hægri vegna yfirfullra aðstæðna og óhæfu starfsfólks. Þegar heimilislæknir er fastur í dauðatalningu er yfirlæknir, Dr. Bock (George C. Scott), kallaður til að rannsaka málið. Eftir að hafa starfað sem læknir í of mörg ár, og gengið í gegnum miðjan lífskreppu á eigin spýtur, finnst læknir Bock það erfitt. Hann ákveður að fremja sjálfsmorð. En svo hittir hann Barböru (Diana Rigg), fegurð sem er ung hippa. Þar sem mikil innsýn í lífið hjálpar hinum þunglynda Bock.Critique: Svört gamanmynd er með „tour-de-force“ frammistöðu frá gamalreynda leikaranum George C. Scott. Hann er góður í að leika háþróaðar, alvarlegar persónur þar sem strangt siðferði reynir mjög á. Fyrri helmingur myndarinnar þróast eins og melódrama, sem gefur nokkuð góða grein fyrir sjúkrahúslífinu og því rugli sem þeir eru stundum. En svo, þegar allt lítur út fyrir dramatískan hápunkt, skekkist það yfir í slatta gamanmynd. Ef handrit Paddy Chayefsky hefði haldið sínu dramatíska yfirbragði velti ég því fyrir mér hvort Scott hefði farið út með annan Óskarsverðlaun fyrir besta leik í aðalhlutverki (hann hafði áður unnið það, 'in-absentia', árið áður). Hrun hans (sjálfsmorðsatriði) er ein sú ömurlegasta í kvikmyndasögunni. TILVATNAÐ: Dr. Bock: ". .. í gærkvöldi sat ég á hótelherberginu mínu og rifjaði upp ógöngur lífs míns og íhugaði sjálfsvíg. Ég sagði " nei Bock ekki gera það. Þú ert læknir, græðari, þú ert nauðsynleg manneskja, lífið þitt er þroskandi'. Síðan... komst ég að því að einn af læknunum mínum var drepinn af nokkrum hjúkrunarfræðingar ... hvernig á ég að halda uppi tilfinningu minni um þroska andspænis þessu?"