R Balki reynir að segja þér sögu sem hafði verið sögð áður af Ram Gopal Verma í Nishabd á skynsamlegan hátt. Að þessu sinni er það blandað saman við þroskaðan húmor. Amitabh Bachchan er matreiðslumaður og á indverska matargerð í London. Hann er mjög ráðandi og hrokafullur og virðir starf sitt eins og hvert annað starf. Að hans sögn er matreiðsla list. Get samt ekki búið til Hyderabadi Biryani almennilega. Sláðu inn Tabu sem sendir henni rétta Hyderabadi Biryani sem hún gerði og þau byrja fljótlega að hittast og verða loksins ástfangin af hvort öðru Amitabh er 65 ára og Tabu er 35. Engin probs! En einn Hitch! Paresh Rawal faðir Tabu!! Pörin ákveða að hitta föðurinn til að samþykkja hjónabandið. En Amitabh áttar sig á því að faðir Tabu er honum miklu yngri. Og flækjurnar hefjast Frammistöðulega séð eru allir þrír leikararnir frábærir. Handrit myndarinnar er mjög þétt og áhugavert. Samræður myndarinnar eru grípandi. En einhvers staðar finnst þér maginn ekki fyllast rétt. Gamanleikurinn er stundum ekki rétt skilinn. Myndin reynir líka að fara í langan tíma á sumum stöðum. Tónlistarlega ekkert mikið að syngja um nema titillagið. Myndavélavinnan er góð. Leikstjórinn R Balki hefði getað gefið miklu betur úr þessu handriti. En í seinni hálfleik virðist hann sjálfur ráðalaus. „Satyagrah“ atriði föðurins virtist pirrandi. En línurnar sem Amitabh Bachchan talaði í þeirri senu eru klapparverðugar. Á heildina litið þurfti Cheeni Kum að fá meiri sykur!