Slæmur söguþráður (þó góður fyrir B-mynd), góðar hröð bardagaatriði, í mesta lagi 5 af 10. En eitthvað hefur alltaf truflað mig við þessa mynd: hvernig stendur á því að Mariska Hargitay talar aldrei? Í sjónvarpsútgáfunni deilir hún nokkrum innilegum augnablikum með Jeff Speakman, jafnvel kossi í garði. Samt í venjulegu (vídeó) útgáfunni eru flestar senur hennar klipptar og hún talar aldrei. Þetta truflar mig vegna þess að það tekur ekki aðeins fram kvenkyns (þó klisjukennt) sjónarhorn á myndina, heldur lætur lokamyndin líka virðast hrollvekjandi. Þessi mynd hefði verið betri ef þeir hefðu haldið senum hennar inni, því í þeim senum hefur hún að minnsta kosti persónuleika, sem dregur úr því sem Speakman segir.