Vincent Cassel fer með hlutverk Paul, fyrrverandi glæpamanns sem er úthlutað til skrifstofustarfs þar sem hann hittir Carla, ritara sem er „alveg heyrnarlaus“, þegar hún er með heyrnartækin sín „mjög heyrnarlaus“ þegar hún er ekki (leikin af Emmanuelle Devos) . Saman hjálpa þau hvort öðru að þróast sem fólk. Það sem var sérstaklega áhugavert við þessa mynd var hversu flókið persónanna passaði ekki inn í augljósar staðalmyndir. Paul virðist órólegur í skrifstofuumhverfinu, er það bara vegna þess að hann er ekki búinn að vinna? Þessi trú er eytt þegar hann fær vinnu á bar og skín. Myndin hefur ákveðið siðleysi sem mér finnst hressandi og sýndi hversu auðvelt er að bregðast við glæpsamlega, jafnvel þótt við teljum að það sé skaðlaust eða réttlætanlegt. Að lokum er þetta kvikmynd fullt af frábærum augnablikum, bæði hrífandi og gamansömum. Eitt er þegar Carla er í pössun og er að reyna að hugga öskrandi barn. Hún heldur áfram að kúra það en tekur heyrnartækin fram sér til þæginda.