Þetta er mest niðurdrepandi mynd sem ég hef séð. Ég sá það fyrst sem barn og jafnvel að hugsa um það núna pirrar mig mjög. Ég veit að þetta átti sér stað á tímum þegar lífið var erfitt og ég veit að þetta fólk var fátækt og uppskeran var lífsnauðsynleg. Já, ég skil þetta allt. Það sem mér finnst erfitt að taka er að ég man ekki eftir einu létt augnabliki í allri myndinni. Kannski var þetta raunsætt, ég veit það ekki. Ég er alveg viss um að leiklistin hafi verið í toppstandi og leikstjórn og gæði tökur o.s.frv. voru dásamleg og ég veit að hver mynd getur ekki endað hamingjusamlega en sem fjölskyldumynd er hún skelfileg að mínu mati. Ég myndi ekki gera það. mæli með henni fyrir alla sem vilja láta skemmta sér af kvikmynd. Ég get ekki lagt nógu mikla áherslu á hvernig þessi mynd hafði áhrif á mig sem barn. Ég var að tala um það nýlega og allar sorglegu minningarnar streymdu fram. Ég held að það myndi hafa allt nema hjartalaust að ná í Prozac.