Þetta var líklega bara DVD-diskurinn minn --- en ég myndi ekki mæla með því að neinn reyni að horfa á þessa mynd á DVD. Ég þurfti að hækka hljóðstyrkinn í sjónvarpinu mínu á hæsta mögulega stig til að heyra um 80 prósent af valmynd. Sumt af talinu var enn heyranlegt. Ef þú ert frá Skotlandi, gætirðu átt möguleika, þótt lítill sé. Raddir fólks drukknuðu af næstum öllum umhverfishljóðum, þar á meðal að pakka upp pakka, fótataki, jafnvel blása í sígarettu. Þegar hljóðstyrkurinn er hækkaður þannig að raddir heyrast, get ég ábyrgst að að minnsta kosti einn nágranna þinnar hringi í lögregluna þegar vettvangurinn breytist í hávært umhverfi, eins og diskótek. Og að þú meiðir þig að kafa eftir fjarstýringunni til að snúa henni aftur niður. Það er list og það er list, jafnvel á sviði hljóðblöndunar. En þetta átak, á stríðstímum, myndi uppfylla alþjóðleg skilyrði til að flokkast sem grimmdarverk. Eftir um hálftíma gafst ég upp, eftir að hafa ekki séð neitt annað endurleysandi á myndinni heldur.