Ekki mikið að segja annað en nóg af Wire-fu og meintum Sholin-munkum sem eru að svindla á sjálfum sér um Kung-fu og skopmyndir Japana sem ætla að taka yfir Kína. Allt þetta væri ekki svo slæmt ef ekki væri fyrir algerlega fölsuð japönsk sverðbardaga. Ef þú horfðir á samúræjamynd eða tvær geturðu sagt að "Japanarnir" sem berjast í myndinni eru einfaldlega sömu "Kung-fu" (Really circus acrobats) glæframenn sem gera sömu hlutina nema með japönsku sverði. Hins vegar eru nokkur skemmtileg augnablik eins og þegar japönsk kona Ninja rífur af sér fötin á miðju flugi til að afvopna munk og fangar hann með veiðineti. Sögulega séð virðist vera smá geðklofi hvað varðar það hvort sýna eigi Japana sem algjörlega fyrirlitlega eða hvort það gætu verið undantekningar. „Japanska“ söguhetjan er sýnd sem að mestu virðuleg en ekki umfram óviðeigandi grimmd eins og þegar hann myrtir róandi munk svo hann geti hlotið einvígi sitt. Frekar vonbrigði með mjög kjánalegan endi. Vekur ekki einu sinni fram hugmyndina um epískan bardaga.