Random Hearts laumaðist að mér. Gagnrýnt fyrir ósennileika a) forsendu og b) pörunar IA-löggu og þingkonu, sem og fyrir hæglætið, fannst mér myndin bara fín og endaði jafnvel með því að vera furðu hrífandi. Ég fann áhuga minn þegar myndin skar fram og til baka á milli lífs Ford og Thomas eins og þeir komust fyrst að og fjallaði á mjög mismunandi hátt í mjög ólíku umhverfi um andlát maka þeirra og síðari opinberun um að þeir tengdust öðrum fólk. Það gæti gerst; makar tveggja manna, sem lifðu af, gætu verið í sömu flugvélinni, flugvélin gæti farið niður, eftirlifendur gætu komið saman í kjölfarið. Svo hvað ef það er ósennilegt? Ósennilegt er ekki það sama og langsótt. Svo..hvað ef það gerðist? Af hverju ekki að spá í? Frammistaða Ford og Thomas er trúverðug og blæbrigðarík. Í stað þess að finnast tenging þeirra ósennileg (hinum hliðum brautanna - gefðu mér frí) fannst mér hún knúin áfram af sorg og svikum sem hvorugur aðilinn vissi hvernig ætti að takast á við. Handritið leiðir þá ekki saman of fljótt eða of auðveldlega og endir myndarinnar leysir samband þeirra ekki á hefðbundinn hátt heldur. Þar sem mér finnst það ófullnægjandi er þegar samræðan vekur áhugaverðar hrukkur í eða innsýn í afleiðingar ástandsins, persónulegar og faglegar, en virðist aldrei ná neinum þeirra mjög langt. Og ef þú gerir þau mistök að hugsa of mikið um það, þá virðist Harrison Ford um það bil 10 árum of gamall fyrir hlutverkið. Fyrir fimm og hálfan dollara hjá Wal-Mart, með leikstjóraskýringum í fullri lengd og leikmyndum bak við tjöldin, DVD diskurinn er vel þess virði að eiga. Ég held að ég myndi ekki borga $20 fyrir það á veðmáli, en konan mín gæti. Allt í lagi, tíu...