Ef þig hefur einhvern tíma langað til að vita meira um leigubílstjóra, þá er þetta frábær kvikmynd til að horfa á, eingöngu til upplýsinga. Ég heyri það bara núna, "Bíddu, bíddu bara sekúndu! Af hverju fylgjum við ekki leigubílstjóra allan daginn hans! Leigubílar eru fyndnir, og fólkið sem þeir hitta líka, og þeir tala aðeins saman í aðeins nokkrar mínútur, svo hinir leikararnir ættu að vera ódýrir! Harry, þú sérð um framleiðsluna, Joan, þú ert með efni, Brian, þú ferð að safna leikara og við hittumst öll hér á morgun til að hefja tökur! „Fyrstu 90% myndarinnar hefðu ekki getað verið verri hefði einmitt þetta gerst. Að minnsta kosti án nokkurrar áætlanagerðar er alltaf óvæntur þáttur að finna. Sumar kvikmyndir Jim Carreys bætast við efni eftir því sem á líður og þær standa sig alltaf vel í miðasölum. Vandamálið hér er að fyrstu 90% eru frekar vel skrifuð og það er frekar sjúskað. Paul Dillon leikur leigubílstjórann í Chicago sem er að vinna allan daginn. Við sjáum nokkurn veginn það sem hann sér. Fólk fer inn og út úr bílnum hans og hann keyrir um allan bæinn. Hann talar við þetta fólk í nokkrar sekúndur og svo fáum við meira fólk. Ég skal viðurkenna að það voru nokkrir fyndnir hlutir hér og þar. Trúarleg fjölskylda reynir að tala leigubílstjórann til að fara með sér í kirkju, hann fer með ólétta konu og eiginmann hennar á spítalann, brýtur upp ríkan kaupsýslumann frá kærustu sinni, fátæka kærustu frá kærastanum og fer með fórnarlamb nauðgunar heim. Ég býst við að siðferði myndarinnar sé að leigubílstjóri sé meira en leigubílstjóri og hafi stærra áhrifasvæði á lífi farþega sinna en þú gætir upphaflega haldið. Fyrir sumt fólk er hann bara leið til að komast héðan og þangað, en fyrir aðra hjálpa ósköp venjuleg orð hans að breyta stefnu lífs þeirra. Síðasti farþegi dagsins er notaður til að reyna að skilja restina af myndinni, og að litlu leyti tekst það. Það var dálítið af þeirri iðrunartilfinningu á dánarbeði þar sem góður meirihluti myndarinnar sýgur og svo í lokin reynir hún að gera þetta allt betra með aðeins einni eða tveimur breytingum. Ég var ekki mjög hrifinn af myndinni í heild sinni, en það voru nokkrir hlutir sem vert er að horfa á aftur. Hvað leikarana snertir er Paul Dillon það. John Cusack, Gillian Anderson og Julianne Moore eru öll í þessu, í um það bil 30 sekúndur hvor, en ekki horfa á þetta fyrir neinn þeirra eða þú verður örugglega fyrir vonbrigðum. Ég ætla að gefa hinum sem taka þátt í því að það er ekki venjuleg kvikmynd þín sem þeir hafa framleitt hér, en hún var heldur ekki mjög góð. Það var bara ekki nóg efni til að halda þér gangandi í einn og hálfan tíma. Þetta var ágætis viðleitni, en það tókst ekki eins.