Þrátt fyrir frekar ljúffengan titil er þetta létt unglingadramedía. Nema þú sért gamall kuðungur, þá finnst þér það líklega viðkunnanlegt. Það er þó ekki svo gott að þróa persónur eða aðstæður vel. Þegar þú skoðar það færðu á tilfinninguna að þú hafir verið að hlaupa fram og til baka í eldhúsið jafnvel þó þú hafir setið og horft á allan tímann. Þetta er ein af þessum myndum sem veltur mikið á því að þú líkir við persónurnar og þær eru nógu aðlaðandi. Jennifer Connelly er hjartaknúsari margra, ég veit, en ég hef alltaf verið hrifin af óljósari Maddie Corman. Unglingarnir fá mestan hluta skjátímans án mikils afskipta frá þessum leiðinlegu fullorðnu fólki. Er það bara ég eða voru flestir ungu karldýrin mjög líkir?