Barnalegur brúðuleikari, fyrir almennan aðgang að barnasýningu, fer yfir djúpa endann þegar hann uppgötvar að krakkar sem hann skemmtir á sjúkrahúsi voru fórnarlömb hræðilegrar misnotkunar. Þessi mynd á einhverja verstu ólýsanlega voðalega foreldra sem þú gætir rekist á. Ekki misnotkunarmynd eins mikið og sérstakt eftirskóla um hættuna af ofbeldi gegn börnum. Virðist skaðlaus, herra Rabby tekur málin í sínar hendur þegar svo virðist sem lögreglan sé geldlaus vegna skorts á sönnunargögnum til að sakfella viðbjóðslega foreldra fyrir hræðilegt ofbeldi þeirra í garð barna sinna. Börnin eru tilfinningalaus og uppvakningaleg (..vegna þess hversu mikið ofbeldi er beitt þau), foreldrarnir háværir, óhugsanlega harðir, fyrirlitlegir og stríðsmenn. Mæðgurnar, sérstaklega, eru svo ruddalegar að þú munt róta fyrir aftöku þeirra. Þeir eru í rauninni ömurlegt fólk sem tekur gremju sína á krakkana. Leynilögreglumenn okkar eru þreyttir, svekktir með allt réttarfarið, hvernig lögregla er oft ófær um að lögsækja þá sem berja börnin sín til að undirgefna. Þó að glæpirnir sjálfir séu viðurstyggilegir, þá útskýrir myndin ekki beinlínis hina hræðilegu virkni á skjánum. Ég myndi segja að ástæðan til að sjá þetta sé frammistaða Tom Bashams sem ójafnvægis karlbarnsins sem lendir í geðrofssjúkdómum. Það er alveg skrítin röð á kvöldverðarborðinu á milli herra Rabbey hans Basham og forráðamanns hans stuttu eftir að hann myrti foreldrana sem bera ábyrgð á dauða barns þeirra, varðandi það hvernig hann lifir í fantasíu og hvernig það sem hann var nýbúinn að gera hefur skilið eftir sig óafmáanleg spor(. .takið eftir breytingum á hegðun, nokkuð áhrifamikil vinna, að fara úr saklausu yfir í hrollvekjandi). Peter Renaday er Lt. Hayes, einkaspæjarinn sem hefur umsjón með morðmálum, og tjáir á andliti sínu álagið sem tekur á hann. Það er snemma frammistaða John Ashton sem rannsóknarlögreglumanninn Matthews, sem vekur alltaf reiði Hayes vegna vanhæfni hans til að fylgja leiðbeiningum, svo ekki sé minnst á hversu skoðanasamur hann er varðandi foreldrana sem misnota börnin sín. Óþægilegt afslappað blúst skor sem virðist óviðeigandi fyrir mynd sem þessa. Umdeild niðurstaða sem staðfestir að jafnvel börn þoli bara svo mikið. Dálítið of hægt gengur fyrir minn smekk, en það er áhrifarík notkun, fannst mér, af augum Bashams áður en hann sér um viðskipti, bíður þolinmóður meðan hann býr sig undir að slá.