Ég viðurkenni að ég var hræddur þegar ég sá fyrst sýnishorn af þessari mynd. Var VH-1 að troða á holri jörð hér? Ég meina, Harris og Quinn líta ekki út eða hljóma í rauninni eins og John eða Paul. En ég verð að viðurkenna að þessi mynd kom mér mjög á óvart. Hún er langt frá því að vera nýtingarmyndin sem ég bjóst við. Þess í stað er þetta karakterrannsókn, lágstemmd, duttlungafull og að lokum bitur ljúf yfirsýn yfir vináttu og endanlega lexíuna sem við lærum öll: það er erfitt, ef ekki ómögulegt, að fanga það sem við áttum einu sinni og það sem hefur farið framhjá okkur.