John Carpenter sýnir hversu mikið hann elskar frumritið frá 1951 með því að veita því fyllstu virðingu sem hann mögulega gæti, eini munurinn hér er að Carpenter velur að halda sig við ofsóknarkennda kjarnann í smásögu John W Campbell Jr. Leyndarmálið við velgengni þessarar útgáfu er óbærileg spenna sem byggist upp þegar hópur karlanna verður tortrygginn hver á annan, álagið sem bókstaflega er að bíða eftir að verða yfirtekið tekur óttalega tökum. Carpenter tekst að skila áföllunum sem og leyndardóminum sem þarf til að halda myndinni í rétta átt. Hvort sem það er hryllilegt atriði eða „hvað er í skugganum“, þá er myndin fyrir mér fullkominn samruni hryllings og sci-fi. Samræðurnar eru áberandi fyrir hóp karlmanna sem reynir að halda því saman undir þvingunum, og skor Carpenter er dásamlegur óhugnanlegur púlstaktur sem eykur enn frekar á tilfinninguna fyrir dauða og ofsóknarbrjálæði í gegnum myndina. Leikarahópurinn er frábær, heilsteyptur hópur leikara undir forystu Carpenter eftirlætis Kurt Russell, á meðan áhrifin sem notuð eru gefa rétt magn af áhrifum sem þarf. En umfram allt er það endirinn sem er heiðurinn, endirinn sem rímar ekki við normið og passar ótrúlega vel við það sem á undan er gengið, við skulum bíða og sjá hvað gerist, 10/10.