Imaginary Heroes, hið merkilega verk Dan Harris, þá 24 ára, er merkt „Fólk er aldrei það sem það virðist vera“. Kannski er þetta skynsamlega valið sem áætlun markaðssetningar; samt leigði ég þessa mynd þrátt fyrir merkið, frekar en vegna hennar. Og, ég er ánægður með að ég gerði það. Mér fannst flutningurinn innsæi rannsókn á hörmungum. Mér persónulega fannst þetta kvikmynd um að takast á við drauma: sérstaklega þá sem eru týndir. Þegar um einn son er að ræða, krefst „missis“ djúprar skoðunar á því sem hann hafði og átti ekki í lífi sínu. Samt sem áður, miðlægur harmleikur myndarinnar, sem vekur tælandi spurningar í sjálfu sér, virkar fyrst og fremst sem bakgrunnur sem mismunandi viðbragðsstílar eru settir í léttir. Ég tel að myndin spyrji um mikilvæga spurningu: hvernig bregðumst við við drauma okkar, sérstaklega þar sem hetjur verða ímyndaðar?