Þvílík áhrifamikil kvikmynd. Ég á kæra vinkonu sem er á sextugsaldri og hefur undanfarin 15 ár sagt mér að fólk sjái hana ekki lengur og hún þráir félagsskap. Þegar ég er á fertugsaldri er ég farin að sjá hvað hún hefur verið að kvarta. Þú ert ekki lengur unglegur, fallegur eða snertandi. Þegar May segir "...þessi hnúður..." vá. Hvernig líkami okkar breytist og hvernig okkur er sagt að hann sé ekki lengur fallegur. Ég elska þegar hún byrjar að breyta því sem hún klæðist...litríka trefilinn...ekki lengur frumlega eiginkonan. Þetta er sorgleg og dásamleg mynd á sama tíma. Sorglegt að því leyti að May svíkur traust dóttur sinnar... fallegt að því leyti að hún kemst í gegnum erfiðleika málsins og velur að halda áfram og eignast loksins eigið líf. Ég elska að þora persónunnar til að hefja ástarsambandið. Að mestu leyti elska ég myndina því loksins er hún mynd sem sýnir flókið eðli sambands, hvort sem þau eru fjölskylduvæn eða ekki. Við sjáum varnarleysi Paulu en samt mun hún hafa það sem hún vill hvað sem það kostar...(þegar hún segir mömmu sinni að hún muni eignast barn fyrir Darren hvort sem hann vilji það eða ekki eftir að móðir hennar spyr hvort Darren vilji jafnvel barn). Myndin hittir mark á hvernig sambönd geta breyst, en sýnir samt hvað hefur verið þarna allan tímann, í dvala. May hefur kæft eigin sköpunargáfu til að ala upp fjölskyldu. Fjölskylda sem hún vildi eiginlega ekki, en var „eitthvað sem maður gerðir bara þegar hún var ung“. Ég elska atriðið þegar Darren kallar hana gamla tertu og hún brosir og segir „Ég var aldrei kölluð svona áður“. Þetta var sannarlega gimsteinn í kvikmynd. Og Daniel Craig. Jæja, ég elska hann bara. Það kom mér skemmtilega á óvart. Hann er ekki aðeins skemmtilegur fyrir augun, hann er algjör hæfileikamaður. Þvílíkt sniðugt hlutverk. Hann er miklu meira en nokkur 007 sem er alveg á hreinu og ég hlakka til að sjá hann í fleiri hlutverkum af þessu tagi. Atriðið þar sem hann er að gleðja May og útlitið sem hann gefur henni er eins konar undrunarsvip yfir því að hann hafi slíka stjórn á þessari konu, og einnig ánægjulegt að geta gefið henni þetta. Hann nýtur þess í raun að veita henni ánægju. Dásamlegt atriði. Andstæðan er ástarsenan með Bruce. Bruce er algjörlega niðursokkinn af eigin ánægju...tveir gjörólíkir menn. Því miður...ég velti fyrir mér hvar er Darren minn?