Það væri óskynsamlegt að dæma að annað hvort frásögnin eða heimildarmyndin væri ekta en hin. Bæði sniðin hafa undirliggjandi form skáldskapar og eru aldrei sönn spegilmynd af raunveruleikanum þar sem framleiðendur leitast við að endurgera og segja sögur í sjónarhorni sínu. Þar sem bæði sniðin skilja venjulega sum mál eftir órædd vegna „flækjustigs undirþráða“ og skjátíma, neitar það áhorfendum tækifæri til að opna fyrir umræður og til að rannsaka og byggja upp hinn raunverulega sannleika. Auk vangetu áhorfandans til að meta heimildir (td samanburð við ritaða sögu) og rökfræðina á bak við rök, getur sagan verið opin fyrir brenglun með frásögnum og heimildarmyndum. Flestum kann að finnast heimildarmynd sannari þar sem hún felur venjulega í sér raunverulegan vitnisburð þátttakenda. og myndefni úr raunveruleikanum. Hins vegar er þetta myndefni valið og klippt, til að vera raðað á þann hátt að framleiðendur geti kynnt sína útgáfu af raunsæi fyrir áhorfendum. Í The Real Buddy Holly Story leitast Paul McCartney við að koma á Buddy Holly eins og fjölskyldu og vinir muna eftir og hvernig Buddy hafði áhrif á restina af tónlistarheiminum. Vitnisburðirnir gætu hafa verið brenglaðir þar sem minningar eru kannski ekki nákvæmar og tilfinningar hafa þróast til að búa til goðsögn úr Buddy. Heimildarmyndin gerði lagfæringar á kvikmyndaútgáfunni og fjallaði um aðra atburði, eins og það voru 3 meðlimir Crickets og að tónlist Buddys heyrðist í raun utan Bandaríkjanna á þessum tíma (hann þurfti að fara í heimsreisu!). Það fór hins vegar ekki í djúpar umræður um hvað varð um eiginkonu Buddy eftir dauða hans. Gagnrýni og/eða neikvæðar umræður gætu hafa verið útundan í heimildarmyndinni þar sem framleiðendurnir leitast við að kynna Buddy sem heimurinn hefði átt að muna. Að lokum náum við ekki að búa til allan sannleikann þar sem við takmörkum okkur aðeins við fortíðar „raunleika“ sem heimildarmyndin segir okkur. Persónulega kýs ég frásagnarmynd vegna þess að hún gefur ríkulegt sjónrænt myndefni sem hjálpar okkur að tengjast aftur sameiginlega minningu þess tíma. Það gefur áhorfendum uppbyggilegri uppbyggingu sögunnar og það leiðir til betri minnis fyrir áhorfendur þegar þeir endursegja söguna. Það er líka sveigjanleiki sem gerir kvikmyndagerðarmönnum kleift að tjá hugsanir sínar og skoðanir á tilteknum málum. Í The Buddy Holly Story voru kynþáttamál lögð áhersla á og áhorfendur geta vissulega tengt við þessi mál með tilliti til núverandi aðstæðna. Kvikmyndagestir leitast stöðugt við að endurskoða ákveðnar tilfinningar þegar þeir horfa á kvikmynd og með því að nota þessar tilfinningar geta áhorfendur valið að mynda persónuleg tengsl með þeim beittu merkingum sem kvikmyndagerðarmaður vill koma til skila. Í flestum sögum er líklegra að fólk man valið eftir baráttunni, innblæstrinum og hvernig sagan endar. Í gegnum The Buddy Holly Story minnumst við baráttunnar sem Buddy and the Crickets átti í, hvernig María hafði verið hvatning og að Buddy Holly var frábær flytjandi allt til dauðadags.