Að vísu var eina ástæðan fyrir því að ég horfði á þessa mynd -- þar sem það er um áratugur síðan hún kom út -- vegna Ian Holm; Ég var forvitinn að sjá túlkun hans á annarri uppáhalds persónu minni í þessu leikriti. Hvað sem því líður, þá er þessi mynd jafn ljót og allt sem gamli Zeff hefur framleitt síðan „Jesús frá Nasaret“. En sumum af bestu hlutum leikritsins hefur verið sleppt. Ég skil leikstjórn/klippingarvalið, en ég held að það sé ekki í raun réttlæti við leikritið. Kannski er ég of mikill púristi. Ég þyrfti að beina fólki (sem hefur lesið svona langt) að útgáfu Branaghs, ef það væri ekki það að ég fyrirlít tilhneigingu hans til ofdramatiseringar. Samt sem áður leikur hann betri Hamlet en Gibson. En þá, vorum við ekki öll að bíða eftir að Gibson myndi sanna sig sem leikari? Nú er allt sem hann hefur gert er að sanna að hann vilji gera kvikmyndir á útdauðum tungumálum....Kannski er eini Shakespeare-verðugi leikarinn hér Scofield sem Draugurinn.