Dr. Hackenstein byrjar um aldamótin síðustu, „1909, dögun nútíma læknavísinda“ til að vera nákvæm. Dr. Eliot Hackenstein (David Muir) er á frumstigi endurnýjunar sinna á tilraunum með lifandi vefi, Dr. Hackenstein tekst að lífga upp á roðaða rottu sem staðfestir að honum hefur tekist að lífga hina látnu aftur til lífsins... Það er núna „Þremur árum seinna“ og Dean Slesinger (Micheal Ensign) er í kvöldmat hjá Doc. Þegar Dean Slesinger og Dr. Hackenstein borða, tala þeir um tilraunir Hackenstien sem Dean Slesinger hefur alltaf verið andvígur, Dr. Hackenstein sýnir Dean Slesinger rannsóknarstofu sína á háaloftinu sínu þar sem hann geymir afskorið höfuð eiginkonu sinnar Sheilu (Sylvia Lee Baker) sem lést. í óheppilegu 'slysi' og getur talað við hann í fjarska (Christy Botkin gefur rödd Sheilu greinilega). Dr. Hackenstein sýnir einnig Dean Slesinger, húðaðan kjúkling hlaupandi um í búri og útskýrir að með ferlinu sem hann hefur þróað muni hann vekja Sheilu aftur til lífsins. Dean fær einhvers konar flogakast og deyr greinilega. Á meðan keyra systurnar Wendy (Bambi Darro sem Dyanne DiRossario) og Leslie Trilling (Catherine Davis Cox) ásamt bróðir þeirra Alex (John Alexis) og frænka þeirra Melanie Victor (Stacey Travis) meðfram húsi Hackenstein þegar þau hrynja, þau leita skjóls og aðstoðar. & koma að dyrum Hackensteins. Dr. Hackenstein býður fjórum strandaði ferðalöngunum að gista í nótt. Síðar fá Dr. Hackenstein heimsókn af tveimur grafarræningjum, Xavier (Logan Ramsey) og Ruby Rhodes (Ann Ramsey) sem bera karlkyns líkama þegar Hackenstein þarf í raun kvenhluta fyrir Sheilu. Dr. Hackenstein, sem er snillingurinn sem hann er, ákveður að missa ekki tækifærið til að hafa þrjú ung falleg eintök tiltæk og byrjar að „lána“ hlutina sem hann þarf til að klára Sheilu... Handrit og leikstýrt af Richard Clark Ég var Dr. Hackenstein kom mér skemmtilega á óvart, ég ætla að fullyrða núna að það er ekki ljómandi af ímyndunaraflinu, en fyrir það sem það var, líkaði ég það í raun. Það hreyfist á hæfilegum hraða, jafnvel þótt það hafi tilhneigingu til að dragast aðeins á meðan það er í miðjunni þegar hlutirnir lagast. Handritið reynir að blanda saman slatta húmor eins og senu þegar Dr. Hackenstein er að reyna að halda aftur af Melanie og hún reynir að ná athygli heyrnarlausrar ráðskonu hans Yolanda Simpson (Catherine Cahn) með því að sparka út og Hackenstein halda Melanie fyrir aftan bak Yolandu sem virðist gleyma sér. til þess sem er að gerast, með snert af drasli en ég myndi segja að Dr. Hackenstein sé meira gamanmynd en hryllingur í getnaði og tilfinningu í gegn. Það eru líka áþreifanleg orðaleikir og kynferðisleg tilsaga sem er alltaf gott til að hlæja, Dr. Hackenstein til Wendy „viltu sjá hljóðfærin mín“ sem dæmi. Mér fannst líka atriðið þegar frú Trilling (Phyllis Diller) tilkynnir týndu dóttur sinni til undrandi rannsóknarlögreglumannsins Olin (William Schreiner) vera ansi skemmtileg röð sem gengur í hring og talar um hvers vegna hann sé ekki að leita að þeim þó að hann hafi aðeins verið sagt, hvers vegna klefinn er ekki með fanga í sér & að ef hann fann ekki frænda að hafa ekki áhyggjur af því. Ekkert af þessu er hláturmild en ég verð að viðurkenna að mér fannst ég brosa stundum og fannst myndin í heild sinni vera hljóðlega skemmtileg. Það er ekki mikið um illgresi á skjánum, nokkrir afskornir útlimir, afhausað höfuð Sheilu, eitthvað læknissaumur og þessi hörundu dýr sem eru örugglega fölsuð. Mér líkaði líka við persónurnar í Dr. Hackenstein, sem kom í sjálfu sér á óvart. Leiklistin er ekki ljómandi góð en til að gefa öllum heiðurinn lögðu þeir smá á sig, fullt af ýktum andlitshreyfingum og alvarlegum ofleik þýðir að það er aldrei sljór, ó & fuglarnir þrír í Dr. Hackenstein eru í lagi ef þú veist hvað ég á við. Tæknilega séð er myndin líka í lagi, enn og aftur mun hún ekki vinna nein Óskarsverðlaun en ég verð að gefa kvikmyndaframleiðendum að minnsta kosti nokkurn heiður fyrir að hafa reynt að ná fram aldamótum. Það virkar ekki alltaf, fötin eru stundum á skjön við aðra, stelpurnar líta út eins og þær frá Victorian Englandi á meðan strákarnir líkjast þeirra úr vestri. Húsið lítur út fyrir að það eina sem kvikmyndagerðarmennirnir gerðu var að fjarlægja hvaða nútímahlut sem er úr herberginu og stinga nokkrum kertum þar inn! Hún kemur fyrir sem svolítið ódýrari hlið en hún er í rauninni alls ekki illa útlítandi mynd miðað við. Hefði samt getað verið án gríntónlistarinnar. Á heildina litið endaði ég með því að njóta Dr. Hackenstein miklu meira en ég hélt, þó að það sé í sjálfu sér ekki meðmæli. Þetta er vissulega ekki besta grín-hrollvekjan sem gerð hefur verið og hún er svo sannarlega ekki sú versta heldur. Nógu áhorfanlegt stykki af meinlausri skemmtun.