Ég og kærastan mín vorum agndofa yfir því hversu slæm þessi mynd var. Eftir 15 mínútur hefðum við hætt nema við vorum of forvitin til að sjá hvort myndin gæti hugsanlega leyst sig. Það gerði það ekki. Ég get ekki skilið lofið sem þessari mynd var gefið. Skrifin voru hreint út sagt hræðileg og skrifuð af einhverjum versta leik sem ég hef séð í mjög langan tíma. Eitt sem fór sérstaklega í taugarnar á mér við þessa mynd var að oft þegar fólk var að tala saman var óeðlilegt hlé á milli lína. Ég skil að nota hlé til að skapa óþægilega tilfinningu (eins og í hamingju). Þetta var ekki svona hlé - þetta var einfaldlega slæm leikstjórn. Þessi mynd gæti í raun verið miklu betri með texta, og kannski er erlendi markaðurinn sá besti fyrir þessa mynd, því þá yrði ekki tekið eins mikið mark á samræðunum og slæmum leik. Real Blonde, Walking and Talking, Lovely and Amazing), en þessi misheppnaðist á svo mörgum stigum að ég tel hana eina af verstu myndum sem ég hef setið í gegnum undanfarin ár.