Þegar ég horfði á Enterprise í fyrsta skipti, eins og við gerum eflaust öll með öllum þáttum, fór ég inn í það með opnum huga, naut um helmings fyrri Star Trek tilrauna og mislíkaði hinn helminginn. Enterprise hefur mistekist, en þessi þáttur „A Night In Sickbay“ fékk mig til að velta því alvarlega fyrir mér hvers vegna ég nenni að sýna þættina frá mánudagskvöldinu á Sci Fi. Maskaði einhverja hugmynd um að þetta væri einn af þessum „A Day In The Life“ þáttum, þar sem við lærum um hvað gerir ákveðnar persónur starfa sem manneskjur, virtust rithöfundarnir gleyma því að þetta átti að vera geimskip, ekki Ricardoes og Mertzes. Pláneta, sérstaklega sú sem hafði áður móðgað sig af Enterprise áhöfninni (fyrir að borða á almannafæri), var engin staður fyrir hund. Sem dýravinur sjálfur, hefði ég aldrei tekið eitt af gæludýrunum mínum inn í umhverfi sem hafði reynst spennuþrungið í fortíðinni. En það sem gerði þennan þátt enn fáránlegri var endalaus vandamál með öllum þessum ST þáttum, stöðugt að sýna hlutina sem eru heilagar og móðga aðra menningarheima, þar sem þeir eru að bjóða upp á nokkra innsýn í bandaríska trúaráhugamenn. Geimverurnar voru nú móðgaðar þegar hundurinn þvagi á heilagt tré, en samt voru geimverurnar alveg færar um að taka hundinn sem þvagi sem móðgun. Skrítið hvernig þvaglát hundsins var ekki litið á sem einhvers konar tilbeiðslu. Ég velti því fyrir mér hvernig þessi komst af höfundum þáttarins. Þaðan erum við háð skipstjóra sem var afvegaleiddur af skyldum sínum. Þegar ég horfði á þáttinn fannst mér mjög auðvelt að gleyma því að Bakula átti að vera skipstjóri skipsins. Hann valdi að sofa á sjúkraklefa og þaðan fáum við meiri vitleysu (andvarp) sem við eigum ekki að skilja og sem gerir það að verkum að við rífum augabrúnir. Læknirinn klippir ósjálfrátt langar, loðnar táneglur og gefur svöngum búrdýrum þær að borða. Ewwwwww! Svo sleppur hvít leðurblökuvera. Ó, hvernig á einhver að sofa með allt þetta í gangi! Tánaglaklipping, til að gráta hátt! Ég var að bíða eftir að eitthvað sem nærist á uppköstum yrði komið á framfæri. Síðan fengum við einhverja hugmynd um að skipstjórinn væri ástfanginn af T'pol og að kannski væri hann að hylja þessar tilfinningar með áhyggjum sínum yfir hundinum. Endalaust magn af rusli "Hundurinn þinn er veikur, svo farðu í kynlíf. Þér mun líða betur." Og auðvitað varð skipstjórinn að biðjast afsökunar og við mennirnir urðum að líta á afsökunarbeiðnina hans sem algjörlega fáránlega, því við erum svo (allir brosa mjög kaldhæðnislega) þröngsýn! Sá myndir á borð við þessa endalaust dúndra út á TNG. Merkilegt nokk, það eina sem vantaði í þennan hræðilega þátt var þessi Trip-manneskja sem bauð upp á brosið sitt og dónaskap, þó Bakula virtist vera að hylja allt þetta með kjánalega hundinum. hundurinn lifði af, svo farðu nú að leika þér að sækja.