Annar í langri röð Conan wannabes sem var þreyttur á að fá peninga fyrir velgengni myndarinnar, þetta ítalska voðaverk er um það bil eins slæmt og þeir komu. Þú veist að það er slæmt tákn þegar hetjurnar þínar berjast við ósýnilega óvini vegna þess að myndin var gerð svo ódýrt að það var ekki til peningur fyrir annaðhvort fullnægjandi tæknibrellur eða til að ráða alvöru fólk. Ég mun ekki einu sinni nenna að fara út í söguþráðinn þar sem ég ögra hverjum sem er að fylgja honum og skilja söguþráðinn. Kannski er það sjónvarpsklippingin sem ég horfði á, en ég get ekki ímyndað mér að nein útgáfa sé svo miklu betri. Mér finnst þetta allt svo tilviljanakennt. Vondir galdramenn, hellamenn, risastórar snákar, miðaldakastalar, handsprengjur og svifflug ekkert af þessu passar saman. Það er eins og leikstjórinn Joe D'Amato hafi fengið flogaveikikast þegar hann bjó til Cave Dwellers (eða einhver hinna hálfu tylft nafnanna sem myndin gengur undir) og henti öllu sem honum datt í hug á skjáinn óháð því hversu ótengt það var eða hvernig það var. passa inn í hið þegar furðulega söguþráð myndarinnar. Leiklistin er nægilega slæm. Miles O'Keeffe gat aldrei leikið sig upp úr blautum pappírspoka og hann sannar það enn og aftur í þessari mynd. Restin af leikarahópnum er álíka grimmur. Svo er það. . . jæja, þú skilur hugmyndina. Það er seint, ég er þreyttur og ég er búinn að eyða meira en nægum tíma í að skrifa um þetta rusl. Taktu orð mín fyrir það forðastu hellisbúa (eða hvað þú vilt kalla það) hvað sem það kostar.