„This Is Not A Love Song“ er snilldardæmi um eltingagreinina sem margir halda að hafi undirliggjandi merkingu. Ástin milli aðalpersónanna tveggja kann að vera meira en bróðurleg. Ég trúi því að Heaton sé ástfanginn af Spike, en Spike er of barnalegur til að sjá þetta. Mér finnst þetta í raun og veru lýst með senum eins og högginu og bréfaskriftum. Heaton sýnir Spike mikla nánd. Með ákafan andlitssvip og hvernig hann leggur mikla áherslu á að skrifa nafn Spike efst á bréfin sín. Eitt sem ég hef tekið eftir þegar ég skoða ytri dóma er að þegar búið er að ákveða myndina virðist gagnrýnandinn ekki hafa skilið það til fulls. myndina, þar sem þeir hafa ekki einu sinni minnst á möguleikann á því að Heaton hafi kynferðislegar tilfinningar til Spike. Ég fæ líka á tilfinninguna að sumir gagnrýnenda hafi ekki kannast við það, þegar þeir nota setningar eins og: "Hver er Heaton? Hvað er hann að gera með þroskaheftum eins og Spike?" Þessi manneskja gæti þó hafa hitt naglann á höfuðið með athugasemd sinni. Spike sýnir áberandi merki um að vera með A.D.D, þó að ég held að þessi manneskja hafi ekki áttað sig á þessu, þar sem hann virðist vera að nota orðið „retard“ sem niðrandi orð. Ég hafði mjög gaman af þessari mynd. Þó það sé ekki fyrir viðkvæma. Myndin er afar karakter byggð, eftir tökur þar til í lokin er ekki mikið nema samræða milli andhetjanna tveggja. Vertu í burtu nema þú sért vanur að horfa á svona djúpar, grófar kvikmyndir.