Paulie var sæt, flott, skemmtileg og alveg fullnægjandi. Ég fór á þessa mynd og bjóst við að horfa á dæmigerða „fjölskyldu“ mynd, sem eftir augnablik myndi finna mig meðvitundarlaus og slefa á gólfinu. Hugarfar mitt breyttist strax þegar ég heillaðist fljótt af heilnæmni myndarinnar. Það er sjaldgæft að þú finnir fjölskyldumynd sem er ítarleg og hægt er að búa til „heilnæma“. Flest er ódýrt framleitt, skrifað og framleitt eingöngu til að laða að unga fjölskyldumeðlimi, sem síðan draga óheppna öldunga til hugar sem deyfir 65 mínútur af ofnotuðum sjónbröltum og söguþræði. Ó já, Paulie var með söguþráð. Hún sagði sögu ungrar stúlku (Marie) og bestu vinkonu hennar Paulie páfagauksins, sem ótrúlega gátu talað og ræddu oft við hana. Faðir Marie, sem var brjálæðingur, fannst þetta ótrúlegt og taldi Paulie skaða geðheilsu 4 ára gamallar dóttur sinnar og reif þær fljótt í sundur. Við fylgjumst með ævintýrum (og ógæfum) Paulie þegar hann reynir að sameinast ástkæra eiganda sínum og hittir margar eftirminnilegar persónur á leiðinni. Ó já, Paulie gat virkilega (snjöll) talað og var með snöggan New Jersey hreim. Flott. Söguþráðurinn var þykkur og skemmtilegur í gegn og hélt mér aðlaðandi. Paulie er besta fjölskyldumynd sem ég hef fundið og notið af heilum hug. Alltaf. Í alvöru. Taktu upp eintak og hallaðu þér aftur og njóttu sannrar fjölskyldumyndar, með allri fjölskyldunni. Enginn svefn. Ég lofa.