Ég held að flestir sem hafa skrifað athugasemdir við þessa mynd skilji ekki hvernig á að horfa á kvikmynd og/eða hafi lítið vit á glæsileika. Í fyrsta lagi, til að meta kvikmynd þarftu að skilja að hve miklu leyti allt í myndinni vinnur saman. Nútímanæmni krefst mikillar leiklistar. Nei, ég er ekki að meina frábæra umgjörð persóna og söguþráða, en þeir virðast krefjast tilfinningalegra ferla sem eru mjög sorglegir eða mjög kómískir. Þetta er lúmsk kvikmynd. Fegurð hennar liggur í fíngerðinni (ekki að rugla saman við einfaldleika). Hvorki sagan né persónurnar eru einfaldar í þessari mynd. Þetta er fallega kvikmynduð kvikmynd sem gerir það besta úr því að sameina skynsemi, pólitík, mannlegan veikleika, siðleysi ... þú nefnir það. Heimurinn sem hann er settur í væri framandi og ekki skilinn í dag...heimur þar sem ef þú átt hann þarftu að flagga honum NÚNA og HÁRÆTT, jafnvel þó þú haldir bara að þú hafir hann. Margir í dag skilja ekki þetta viktoríska samfélag var í raun ekki viktorískt eins og fólk skilur það hugtak í dag. Þessi mynd hjálpar til við að rétta söguna.