Ein versta mynd sem ég hef séð. Já, ég veit að ég er ekki markhópurinn. Markhópurinn er konur, annað hvort á háskólaaldri eða miðaldra eða á hvaða aldri sem er. Ég er enginn af þessum svo framleiðendum er sama þótt mér líkar það ekki. En það mun ekki afsaka þá staðreynd að samræðan og söguþráðurinn er hræðilegur. Aðalpersónan, Phoebe, fer í ferðalag til Evrópu til að komast að því hvað varð um systur hennar, Faith, sem framdi sjálfsmorð. Phoebe er geðveik persóna sem ég vona að enginn samsamist. Trú er líka persóna með mjög litla trúverðugleika. Wolf er eina manneskjan sem virðist vera nokkuð sanngjarn. Eins og ég sagði er samræðan leiðinleg og óáhugaverð. Söguþráðurinn gerir stundum algjörlega heimskulega hluti. Það algerlega versta er að faðir Phoebe og Faith er listamaður en málverk hans eru alveg hræðileg. Það er ekkert nýtt, áhugavert eða hressandi í þessari mynd. Ef þú ert gaur, muntu biðja fyrir endalokunum. Ef þú ert skvísa gætirðu setið í gegnum hana en þú verður ekki hrifinn.