Orðtakið „Dæmið aldrei bók eftir kápunni“ var til viðvörunar til þeirra sem ekki horfa undir yfirborðið. Þegar ég skoðaði listaverkið til "King of the Ants" hugsaði ég samstundis HRYLLING! Skemmtilegu myndmálið sem var sýnt með stolti á forsíðu og bakhlið talaði um myrka sýn, samantektin lofaði sögu um morð, svik og hefnd. Þess í stað var það sem ég uppgötvaði undir yfirborðinu minna áhugavert en það sem þú getur fundið undir meðalberginu þínu."King of the Ants" er með Chris L. McKenna sem Sean Crawley, meðalmann sem er tilbúinn að skapa sér nafn í þessum heimi, jafnvel þótt það þýði morð. Fyrir utan að Sean Crawley er einhver sem þér er sama um, hef ég aldrei fundið fyrir samúð eða samúð með þessari persónu. Reyndar er hann beinlínis óviðkunnanlegur, en ekki eins mikið og Daniel Baldwin (Ray Mathews) sem skilar innblásinni frammistöðu og gerði allt það versta af algerlega hlæjandi samræðum sem hann neyðist til að segja. Henda inn Kari Wuhrer sem syrgjandi ekkju sem virðist hafa skilyrðislaust traust (sérstaklega hjá heimilislausum) og lítið sem ekkert skynsemi, og George Wendt sem hertoga, sem er í grundvallaratriðum edrú norm frá Cheers en MEAN!Nú eru þau hjón af áhugaverðum "ofskynjunar" þáttum í þessari mynd (uppspretta forsíðumyndanna) en þessi mynd kafar aldrei lengra inn í þann heim. Það vill frekar sprengja þig með óhugsandi persónum, slæmum samræðum og ólíklegum atburði eftir ólíklegan atburð. Ó hryllingurinn!