Ég sá LAURE loksins og ég verð að segja að ég hafði jafn gaman af þessu og var hræddur við það. Það sem er frábært við það er stemningin, tónlistin, staðsetningin, kvikmyndatakan og fallegur leikhópurinn. Sagan er vissulega engin en með þessum myndum skiptir það engu máli. Hraðinn í slökun og stillingarnar eru framandi. Það er mikið til í myndinni. Því miður hefur það líka nokkur atriði sem stangast á við það. Það fyrsta er að hin glæsilega Annie Belle og hinn myndarlegi Al Cliver hafa enga efnafræði. Vegna þess að þau tvö eru að leika par og eru á skjánum næstum alla lengd myndarinnar er skortur á efnafræði á milli þeirra tveggja ákveðin ábyrgð. Samkvæmt IMDb voru Al og Annie alvöru par þegar þau tóku þessa mynd. Þeir héldu örugglega að aðdráttarafl þeirra til hvors annars sé ekki á skjánum. Annað vandamálið með LAURE er að sumar kynlífssenur eru bara árangurslausar eða jafnvel fáránlegar. Það er ein kynlífssena sem stendur upp úr sem ein sú kjánalegasta sem ég hef séð í nokkurri mjúkri klámmynd: unga ljóshærða parið okkar er tekið upp af þyrluflugmanni sem er kross-dressari! Flugmaðurinn flýgur yfir borgina til að sækja kærustuna sína (!) og þeir eru með einhvers konar orgíu í þyrlunni, í háloftunum. Og Al Cliver er að taka þetta allt upp með 16mm myndavélinni sinni! Ég krakka þig ekki. Fáránlegt. Við sjáum síðar að 16 mm myndefni er klippt á moviola. Á meðan myndefnið rúllar byrja Al og Annie að gera út. Þetta atriði er reyndar gott en myndefnið á skjánum fyrir aftan þá var stundum of mikið. Þegar ég horfði á upptökur af kross-dressernum að setja það á sig með bimbóinu sínu á meðan ég stýrði þyrlunni varð ég næstum því að velta mér á gólfinu og hlæja upphátt. Á þetta að vera erótískt eða trúverðugt á einhvern hátt? Það síðasta sem ég vil sjá er kona sem gleður mann í dragi, alveg örugglega þegar maðurinn í drag gerir fyrir svona ljóta konu, á meðan hann stýrir þyrlu, ekki síður. Al og Annie að fá það á sig var flott eins og tónlistin á öllu atriðinu. Ég vildi bara að myndefnið á klippiskjánum væri ekki svona kjánalegt. Talandi um drag, annar daufur söguþráður í LAURE sem virkilega dregur myndina á skrið eru allar þessar stundir með hinum frábæra Orso Maria Guerrini og tveimur konum hans. Giftur þríhyrningur er áhugaverð hugmynd en hún skráist varla hér sem heit eða jafnvel áhugaverð. Konurnar tvær eru hálf leiðinlegar og við sjáum þær þrjár sjaldan stunda kynlíf. Reyndar heldur Orso fötunum sínum nánast alla myndina, jafnvel þegar hann er með Annie Belle. Þetta er önnur minniháttar kvörtun um LAURE: það er nekt en það er ekki eins mikið og aðrar myndir frá sama tíma. Það vantaði bara meira skinn til að kýla það upp. Fyrir utan þessar minniháttar kvartanir og drag queen augnablikin, LAURE er í raun mjög áhorfandi. Ég elska svona softcore myndir frá áttunda áratugnum þegar athyglin beindist að stemningu og andrúmslofti, ekki grófu efninu sem við sjáum í dag.p.s.: Vertu viss um að horfa á Emanuelle í Egyptalandi, sem skartar Annie & Al en einnig öðru frægu skjápar, Laura Gemser og Gabriele Tinti. Tónlistin í þeirri mynd er líka frábær.