Ég er meðlimur í kanóklúbbi og ég get sagt þér sannleikann að Deliverance er samhliða friðsæld og ró upplifunarinnar. Þegar við leggjum bátana okkar í vatnið bergmála banjóar í bakinu á meðvitundinni. Þessi mynd er tímalaus vegna þess að hún er heimspekileg um stöðu mannsins í náttúrunni og áhrif tækninnar á samband mannsins við náttúruna. Við sjáum það í bogaveiðinni. Við sjáum það í heimagerða tjaldinu. Það er líka fyrirlitning borgarmannsins og yfirburðitilfinning í garð sveitaskógarsmiðsins "cracker". Sú staðreynd að bankamaðurinn frá Atlanta (Ned Beatty) er með „slæmar tennur“ er ætlað að koma honum á sama stall og skógarmennina sem eru líka með slæmar tennur. Á endanum kemur baráttan upp á líf og dauða í stað tilgátna „siðmenntaðs manns“ um „lögmálið“. Þessari kanóferð lýkur of fljótt fyrir áhorfandann, en því miður ekki nógu fljótt fyrir persónurnar.