Var þetta spennusaga eins og ég hugsaði þegar ég sá forsíðuna á myndbandasafninu? Nei. Var þetta „matarhugsun“ eins og höfundurinn var kannski að reyna að búa hana til? Eiginlega ekki. Svo hvað var það? Þetta var mjög meðalmynd, sem hafði mikla möguleika, og var fallega leikstýrt en svikin af ruglingslegri sögu án sterkra hliða, sem byrjaði miðju og endi, með lélegum leik sem vænta mátti af raðmorðingjanum, sem þótt hann virtist ofkappsamur á einhverjum tímapunkti skilaði bestu frammistöðu leikarahópsins í heildina. Þetta var fín kvikmyndataka, með góðum litum, flottu hátækniefni, fallegu landslagi en maður vill ekki vita hvert hún er að fara og hvar hún hefur verið. Og með tilfinningu um að við skulum bara taka það fljótt upp á endanum. Allt í lagi að horfa á ef það er ekkert annað í sjónvarpinu.