. . . og það er aðeins ef þér líkar við að sjá fallega konu með fallegar, hoppukönnur sem hlaupa um svokallaðan afríska frumskóginn. Svo engin vandamál þar fyrir flesta karlmenn þarna úti. Ég horfði á það sem einn af þessum búnt saman pakka. Gleymdu söguþræðinum sem er í rauninni bara þröngsýnn söguþráður til að fá kvenhetjuna okkar til að fletta könnunum sínum á skjánum við öll tækifæri sem mögulegt er. Bara til að gefa þér tilfinningu, kvenhetjan okkar sveiflast frá vínvið til vínviðar og klifrar upp á efstu dýrin við hvert tækifæri sem mögulegt er án góðrar ástæðu bara til að leyfa þér að sjá könnurnar sínar í öllum sjónarhornum. Aftur, engar kvartanir. „Bardagaatriðin“ eru hlæjandi og á jaðri við klámmyndina. Kvenhetjan okkar lenti í að minnsta kosti fimm sinnum í myndinni af vondum mönnum. Stundum þegar hún þarf að berjast, felst „baráttan“ í því að velta sér um í moldinni, nöldra ósannfærandi og í rauninni berjast eins og kettlingar. Ég er hissa á að engin hártogun eigi við. Það varð svo slæmt að æðsti vondi maður varð að minna "bardagamennina" á að "ég sagði, sá sem dró fyrsta blóðið vinnur!" til að forðast að horfa lengur á heimskulega slagsmál. Galdralæknirinn Kuku var blóðug sprengja. Frá því að hafa verið stór og kelinn björn í upphafi varð hann oflætisþunglyndur þegar hann var tekinn og síðan beinlínis geðveikur. Hann eyddi allri myndinni í að muldra línur án þess að það skipti neinu máli. Við hlið Liönu (hetju okkar) sem skoppaði um topplausa, færðu líka að sjá fullt af öðrum Amazonbúum sem og konu sem ákvað að hoppa nakin út í vatnið til að fara í sund til einskis. ástæður. Já, þetta er svona kvikmynd. Horfðu á hina fallegu Liane í skoppandi dýrð sinni. Þrátt fyrir að myndin sé meira en 20 ára gömul, þá verður töfra þess að horfa á ljóshærðar konur flakka með flottu könnunum sínum á skjánum aldrei gömul.