Það er þráður í gamanmyndum að allar frábæru teiknimyndasögurnar falli bara undir lögin eða fari í fangelsi. Hugsaðu um svindlarann ​​hans W.C.Fields á GAMLA MÁLINUM, eða Marx-bræðurna í A NIGHT AT THE OPERA, eða Chaplin í THE ADVENURER, af Mae West í SHE DONE HIM WRONG. Það er óhjákvæmilegt að víkja að lögum og þegar þau lenda á hliðinni á lögunum eru niðurstöðurnar í raun enn fjandsamlegar á milli lögregluafla og myndasögunnar. Hugsaðu um Lloyd í fyrsta spjallþræðinum sínum, WELCOME DANGER, að reyna að „aðstoða“ lögreglunni í San Francisco í miðri glæpaöldu og láta lögreglustjórann Edgar Kennedy vilja drepa hann. Hugsaðu um Laurel og Hardy sem illa farnar löggur í MIDNIGHT PATROL. Mér finnst þessi tegund af fjandskap vera svo einkaleyfi í öllum grínmyndum þessara risa (og jafnaldra þeirra) að jafnvel falsaður titill á kvikmynd fjallar um það. Hugsaðu um Jerry Seinfeld í einum þætti af þáttaröðinni sinni að búa til Three Stooges stuttmynd, SAPPY PAPPIES, þar sem strákarnir verða fyrir raflost fyrir morð. Buster Keaton dregur oft til sín lögreglusveitir til að vera andstæðingar hans í gamanmyndum sínum. Horfðu á STEAMBOAT BILL, JR., þar sem hann reynir að koma pabba sínum upp úr kalabósi. En hann hafði reyndar meiri átök frá lögreglusveitum í stuttbuxunum sínum. Í CONVICT 13 er hann dreginn aftur í fangelsi þegar hann er talinn vera sloppinn sakamaður. Í COPS (fullkominn titill - ef þú sérð hann myndirðu skilja það) leitar lögregla stórborgar ítrekað að Keaton, sem er skakkur sem hryðjuverkamaður). Og í GEITINNI getur hann ekki forðast lögregluna megnið af myndinni. Keaton er landgöngumaður sem er bara að leita að mat. En hann er algjörlega óheppinn. Þegar hann sér ókunnugan mann kasta heppnum hestaskó (sem Keaton hunsaði áðan) yfir öxlina á sér, og finnur svo veskið fullt af peningum, reynir Keaton það sama og slær löggu í höfuðið. Löggan eltir og Keaton (eins og heppni vill) rekst á aðra löggu, reynir að haga sér eðlilega, en endar með því að henda hinni löggunni inn á slóð þeirrar fyrstu. Brátt lætur hann þrjár löggur elta sig. Hann hristir þá stuttlega og gengur um glugga í fangelsinu á staðnum þar sem verið er að mynda morðinginn „Dead Shot Dan“ (Malcolm St. Clair*). Keaton er kominn inn fyrir rimlaða gluggana og er nógu heimskur til að stoppa og horfa beint inn. Örvæntingamaðurinn tekur eftir þessu og víkur þegar myndin er tekin. Þegar Dead Shot flýr lögregluna er það andlit Keaton á öllum eftirsóttu veggspjöldum.(*St. Clair myndi á endanum verða farsæll leikstjóri þögla og snemma hljóðmynda, þó að í síðari ævisögu hans myndi hann vera starf hjá 20th Century Fox þar sem hans vinna með Laurel & Hardy var undir pari.)Keaton flýr til annars bæjar með lest (aftengdi fólksbíla sem innihéldu eltingamennina frá eimreiðin og útboðið). Þetta er myndin (við the vegur) sem hefur tvo fræga Keaton brandara. Koma hans á eimreiðina er gerð í fjarlægu skoti, þar sem hún kemur nær og nær, og skyndilega sjá áhorfendur Keaton sitja á kúafangaranum. Önnur fræga röðin fer síðar (og gæti hafa haft áhrif á Chaplin í upphafi CITY LIGHTS). Keaton hafði óvart slegið mann út sem var að rífast of harkalega við fallega konu með hund (Virginia Fox). Þegar hann sér að plakatið kallar hann morðingja heldur hann að hann hafi drepið manninn. Hann er eltur í þessum bæ af grunsamlegum lögreglustjóra (Joe Roberts), og missir Roberts um stund í garðinum. Verið er að smíða styttu af "Man-of-War" og myndhöggvarinn afhjúpar leirlíkan af hestinum). Keaton sést sitja á leirmódelinu og reyna að viðhalda reisn sinni þegar leirfætur hestsins byrja að hrynja saman undir þunga hans. Keaton tekst að hitta hina fallegu fröken Fox sem býður honum heim í mat. Aðeins hann gerir sér ekki grein fyrir að faðir hennar er Roberts. Síðustu fimm mínútur myndarinnar fjalla um Keaton um að flýja og forðast Roberts á meðan hann og Fox komast í burtu saman. Þetta er fyndin gamanmynd og dásamlegt dæmi um verk Keatons eins og hann gerist bestur.