Ég sá þessa mynd vegna þess að hver einasta umsögn sem ég las um hana sagði að hún væri ein skelfilegasta mynd nýs árþúsunds. Ég skil í raun ekki um hvað allt hypeið snerist. Fyrir það fyrsta var samræðan í þessari mynd hlægilega slæm ("Hvað ef eitthvað skrítið er í gangi?"...hvað????). Leikarinn sló heldur ekki af mér sokkana. Það gæti hafa verið vegna þess að handritið gaf leikurunum varla neitt til að vinna með....persónurnar eru hreinlega tvívíðar fyrir mér og ég var alls ekki að gefa neitt upp um þær. Annað er að myndin er mjög leiðinleg. Ákaflega. Vissulega eru nokkrir „sjokt“ hér og þar, en fyrir 112 mínútna lengd myndarinnar, þá notaði hún tíminn ekki skynsamlega. Megnið af myndinni inniheldur persónur sem tala um efni sem hafði varla neitt með söguþráðinn að gera. Hver var tilgangurinn með því??Til að toppa það þá meikar myndin ekkert sense. Já, ég trúi því að ég hafi skilið fyrirætlanir drauganna, en hvernig það passar inn í atburðina sem raunverulega eiga sér stað í myndinni er mér óskiljanlegt. Einnig er mikið af myndinni leikið í litlum vinjettum, sem gerir söguna stundum erfitt að fylgjast með. Og ekki einu sinni koma mér af stað með endirinn. Hvað nákvæmlega gerðist þarna? Ég get þakka Kurosawa fyrir að hafa sett nokkrar virkilega ógnvekjandi myndir í gegnum myndina. Það eru mjög hrollvekjandi myndir af draugum og öðrum órólegum myndum. Ef þeir hugleiddu þessar myndir betur og útfærðu þær, hefði það gert myndina miklu sterkari. En þeir gerðu það ekki, og í staðinn útfærðu meira um félagslegar athugasemdir, sem voru áhugaverðar, en aftur, sýndar á afar dauflegan hátt. Já, þetta er skilaboðamynd. Allt í lagi, gaman. Ég mun bara fá skilaboð um umsögnina mína hér fyrir utan: Finndu betri leið til að eyða frítíma þínum en að horfa á þetta.