Florence Vidor leikur dóttir strangtrúaðs biblíuföður sem fleygir henni út úr húsi þegar slúður spillir nafni hennar. Í stórborginni finnur hún deyjandi eiginkonu eigin bróður síns (þeir höfðu gift sig á laun) og elur barn þeirra upp á eigin spýtur. Mörgum árum síðar fer hún aftur heim til að takast á við fjölskyldu sína. Þetta gamla melódrama er mjög laðað með heillandi femínískum þemum (um 1921, en hljómar ótrúlega nútímalega). Sumt af því er lagt á með spaða (þar sem faðirinn, Theodore Roberts gefur augabrúnunum alvöru æfingu), en það er vel sett saman á dramatískan og ástríkan hátt og tekin af kvikmyndatökumanninum Henry Sharp.