Ashley Judd, í frumhlutverki og ég held að fyrsta aðalhlutverkið hennar, sýnir raunverulegt uppreisnareðli hennar í þessari hægfara femínísku sápuóperu. Vá, er þetta ökutæki fyrir pólitíska rétthugsun og öfga frjálshyggju eða hvað? Þar sem hún er staðföst femínisti í raunveruleikanum hlýtur hún að hafa þótt vænt um þetta handrit. Það er engin furða að gagnrýnandi vinstri vængsins Roger Ebert hafi elskað þessa mynd; það er líka rétt hjá honum í pólitísku sundi. Ólíkt gagnrýnendum hér, er ég ánægður með að Judd hafi lyft sér upp úr þessu vitlausa lói í betri hlutverk í kvikmyndum sem skemmtu, ekki boðuðu hina þungu stefnu Frjálslynda.