The GoodCarrey er góður leikari og hann sannaði það í "Man on the Moon" og í "Eternal Sunshine of the Spotless Mind". En hey, hvað getur leikari gert án góðrar sögu og réttrar leikstjórnar. Hann getur gert "Number 23". The Bad Joel Schumacher er lélegur, ofmetinn leikstjóri og hann sannaði það í næstum hverri mynd sem hann gerði. Það sem hann gerði með Batman er bara hörmung, en líklega eiga Batman myndir að líta vel út. Jæja, þeir gerðu það ekki. Í stað þess að vera gotnesk og makaber fengum við Disneyland. Vissulega var „Falling Down“ frábært en geturðu eyðilagt myndina með Robert Duvall og Michael Douglas OG með frábæru handriti? Nei þú getur það ekki. Svo hittust góður leikari og lélegur leikstjóri loksins og gerðu "Number 23"...The Ugly (23)Ég veit að það er heimskulegt til að byrja með en... Undirþráður Fingerling (næstum helmingur þessarar myndar) lítur nákvæmlega út eins og inngangur að annarri kafla Max Payne2. VoiceOvers, gæði spæjarasögunnar sjálfrar, gæði persónanna, jafnvel litir, stemmningu og tónlist, klippingu og hljóðblöndun líka! Kannski virkar það fyrir leikinn, en svo sannarlega ekki í bíó. Mise en scene er svo slæm að það verður fyndið. Það er ekki einu sinni pirrandi. Carrey les að ganga niður stigann í garðinum? Hvers vegna? Er það eðlilegt? Nei, en það lítur vel út. Hvers vegna Suicide Blond þakti veggi í íbúðinni sinni með hvítum pappír? Ef hún vildi bara drepa sig? Það er engin rökfræði í því, en samt lítur þetta vel út. Giska á það, það lítur alls ekki vel út. Það lítur út fyrir að vera óeðlilegt í staðinn. Allar kvenpersónur eru Flatar. Hvers vegna er það svo? Hverjum er ekki sama, við skulum halda áfram með söguna. Hver er þessi fingurlingur? Einka auga á sjálfsvíginu? Varla trúanlegt. Atriði þegar Walter Sparrow er að rífast við konu sína um veðurbók er í raun um hann gæti verið besti hluti þessarar myndar. Í staðinn fáum við Moulder/Scully rútínu. Vonbrigði. Innréttingar hafa engin merki um að fólk búi í þeim, nema mikilvægir hlutir (skór, myndir osfrv.) Heppni. Samræður eru ekki svo slæmar. En hvað með V.O.? Jæja það er önnur saga. "Það er ekkert sem heitir örlög. Það eru bara mismunandi valkostir". Skipstjóri augljós til bjargar! "Númer var að koma á eftir Fingerling. Og nú var það að koma á eftir mér". Klisja. Og svo framvegis. Það er augljóst að venjuleg húsmóðir myndi brjótast inn í opinberar byggingar um miðja nótt. Árangursrík og ótrufluð. Undirþráðurinn um hundinn sem dregur aðalpersónuna í grafreitinn. Þetta er svo gamalt bragð og svo þægilegt fyrir rithöfunda og að það hefði átt að banna það. Ég meina það! Flashbacks og klippingar svipað og "það sem gerðist í síðasta þætti af X-files" er ekki besta leiðin til að kynna áhugaverðasta hluta myndarinnar. Er það? Ég vildi að ég gæti sagt að þessi saga eigi skilið betri örlög, en hún gerir það ekki. Það meikar ekkert sens. Sagt í tímaröð er veikt og ótrúlegt. Allur tíminn sem við höfum óþróaðar persónur föstum er keðja af aðstæðum sem eru ekkert nema illa skrifaður skáldskapur. Þetta gæti verið skemmtilegt, en - þar sem öll myndin er dauðans alvara - er hún það ekki. Fyrir margar tilviljanir er bara slæmt fyrir hverja sögu. Og "leyndardómurinn"? Það er fyrirsjáanlegt og auðvelt að giska á það. Að missa tengslin við raunveruleikann er frábært þema fyrir góða kvikmynd, en ég sá aldrei neitt af því í framleiðslu Hollywood. Ef þú hefur áhuga á efninu skaltu bara horfa á "Repulsion" eftir Polanski eða eitthvað eftir David Cronenberg, "Spider" eða "A History Of Violence" báðar þessar myndir fjalla um svipuð vandamál og "Number 23" vildi sýna. Langaði, en mistókst.