Stutt hjúskaparótrú kemur aftur til að ásækja ástríka eiginkonu Grace Needham (mynduð af hinni alltaf kynþokkafullu Nastassja Kinski). Hún hafði yfirgefið bæinn, og niðurdrepandi eiginmaður hennar, til að leggja af stað í ferð til sólríka Miami, þar sem Julian Grant elti hana og tældi hana að lokum. , myndarlega vondur og stjórnandi viðskiptafræðingur, sem er mjög vel lýst af William Baldwin (af hverju leika allir Baldwin-bræðurnir illt fólk svona helvíti vel?) Tæling Grace átti sér stað þegar þeir tveir drukku kampavín á eyðiströnd sem þeir komust á. einslega með seglbáti. Grace viðurkenndi að hún hefði drukkið of mikið í eigin þágu og afhjúpaði mörg vandamál í hjónabandi sínu. Julian öðlaðist sjálfstraust hennar með því að halda því fram að hann myndi aldrei leyfa svona vandamál að eiga sér stað, ef hann ætti í sambandi við Grace. Handtök Julians héldu áfram þar sem hann lýsti „týndri á sjó“ fantasíu sem fól í sér hina nú óhefta Grace, sem sat nálægt, hlustaði á hvert orð hans og varð sífellt meira upptekinn af rómantíska draumnum sínum. Mjúkir kossar Grace, stöðvuðu um stund með því að hún dró sig til baka eins og hún hugsaði allt í einu með sjálfri sér: „Hvað er ég að gera? Ég er eiginkona. Ég er móðir. Ég á alvöru líf. Raunveruleg ábyrgð. Vissulega höfum við tvö talað um að vera saman, týnd á sjó, en það er bara fantasía. Sjáðu hvað við erum að gera hér. Afleiðingarnar eru raunverulegar. Við erum eiginlega ein á afskekktri strönd. Ætla ég að láta þessa fantasíu raunverulega gerast?“ Hún lætur undan draumnum, eftir því sem kossarnir hennar urðu ástríðufullir. Grace, sem eitt sinn varðveitti, svaraði tillögum karlmanna með því að segja „ég er giftur“, naut þess að horfa á þegar Julian hneppti af skyrtunni, sem leiddi til fleiri kossa, líkamsstæla og að hún klifraði upp í kjöltu Julian! Hún brosir, kyssir, stynur, hlær og lítur oft upp í sólina í gegnum það sem því miður var stutt ástaratriði þar sem allir virtust vera með flest fötin sín á. Þó ég naut þess í botn að svipurinn af ólöglegri ástríðu á andliti Grace sem konan sem einu sinni var trúföst var að fullnægja með því að stunda kynlíf með manni sem hefur greinilega gaman af því að hagræða öðrum, ég mun segja að á heildina litið var atriðið óverðskuldað "R" einkunn myndarinnar. Julian sneri aftur heim til að finna eiginmann sinn endurnærðan frá sínum að tryggja sér hálaunastarf og hún er spennt fyrir því að geta snúið aftur til eðlilegs lífs þar sem hún getur aftur verið ástrík eiginkona og umhyggjusöm móðir. En hinn illi Julian Grant kemur aftur inn í myndina og er ekki tilbúin að gefast upp svo auðveldlega á Grace. Grace hefur áætlun um að losa líf sitt við Julian, en mun það virka? Auðvitað vil ég ekki eyðileggja söguþráðinn sem eftir er fyrir þér. Hins vegar mun ég segja að ég hef alltaf gaman af kvikmyndum sem fela í sér kynferðislega tilgerð af eiginkonu (sérstaklega þegar hún sýnir óheft aðdráttarafl og hegðun sem venjulega er frátekin fyrir eiginmann hennar) en er í raun að hefna sín á andstæðingnum. Þessi mynd hefði verið miklu, miklu betri ef myndin hefði tekið meira af því í söguþráðinn. Tilfinningar mínar eru að ef myndin vekur það upp, þá ætti myndin að klára hana. Og þessi mynd tók það svo sannarlega upp. Því miður komu ákveðnar skorður í söguþræðinum í veg fyrir að hægt væri að elta þetta verulega. Það eru margar aðrar kvikmyndir í boði sem ná árangri með það atriði, og ég mun láta titla þeirra fylgja með í "ráðleggingum" hluta þessa hluta. Ég er líka opinn fyrir því að fá ábendingar í tölvupósti um aðrar kvikmyndir sem innihalda góðan söguþráð sem felur í sér kynferðislega tilgerð af hálfu sem virðist trúrækinn eiginkona. Á heildina litið eru Nastassja Kinski og William Baldwin bæði mjög góð. Myndin er það ekki.