Ferill Jean-Jacques hófst með ritgerðarsvari hans við verðlaunaspurningu: siðmenningin gerir okkur ill. Þessi gáfulega og spennandi mynd styður þessi rök. Í þeim skilningi endurtekur hún þema sem er sameiginlegt fyrir franskar kvikmyndir: samfélagið er raunverulegt, sjálfsmyndin er smíði, frelsi er glæpsamlegt. Hér er farið með hugmyndina bókstaflega. Báðar aðalpersónurnar finna sig, og hvor aðra, aðeins þegar þær brjóta reglur. Þessi uppgötvun gæti vel staðist í Frakklandi; allavega, það er frekar rómantískt.