LACKAWANNA BLUES er fínn sviðsleikur eftir Ruben Santiago-Hudson og enn fínni mynd þar sem höfundurinn lagaði sína eigin lífssögu fyrir tjaldið. Þessi snilldarmynd kveikir á tjaldinu með ríkum litum, fínni tónlist, frábærri klippingu, frábærri leikstjórn eftir George C. Wolfe og leikarahópi sem er svo töfrandi að þeir gera áhorf á aukahluti að skyldu! Já, það er bara svo gott. Sagan er byggð á lífi höfundarins sem barnsins „Junior“ (Marcus Carl Franklin) sem ólst upp á óviðjafnanlegu heimili hinnar sálulega samúðarfullu Rachel „Nanny“ Crosby (S. Epatha Merkerson), konu sem helgaði líf sitt því að aðstoða réttindalausa með því að flytja þá frá suðri, frá geðsjúkrahúsum og af götum til Lackawanna í New York. Drengurinn rifjar upp allar þær lexíur sem hann lærði um lífið af íbúum hússins - skrýtnar persónur með sársaukafulla fortíð - og frá upplausninni á kynþáttablönduðu líffræðilegri fjölskyldu hans sem Nanny bjargaði. Ótal persónur heimilisins eru of margar til að útlista þær en þær eru sýndar af nokkrum af bestu leikurum bransans: Terrence Howard, Rosie Perez, Mos Def, hina fallegu Carmen Ejogo, Louis Gossett Jr., Jeffrey Wright, Ernie Hudson, Charlayne Woodward, Jimmy Smits, Patricia Wettig, Macy Gray, Liev Schreiber, Kathleen Chalfant, Lou Myers, Hill Harper - listinn heldur áfram og lengist. Í myndinni erum við kynnt grimmd kynþáttafordóma, sögu aðskilnaðarins. , gangverki eiturlyfjaneyslu og ofbeldis, smitandi gleði af afrí-amerískri tónlistarframlagi til tónlistarmenningar okkar og hugrekki einnar ágætrar konu sem barðist við allar þær þrengingar sem heimurinn getur boðið upp á til að viðhalda reisn þeirra sem hún kom inn í. samband. S. Epatha Merkerson er algjörlega á kafi í þessu hlutverki, hlutverki sem hún lætur skína eins og leiðarljós skynseminnar í heimi glundroða. Hún býður upp á eina glæsilegustu frammistöðu undanfarinna ára og hefði þessi mynd verið frumsýnd í kvikmyndahúsum í stað þess að vera HBO-mynd myndi hún án efa bæta við Óskarsverðlaununum við hlið Golden Globe-verðlaunanna. Allur leikhópurinn er einstakur og Wolfe sér um leiklistina og söguna eins og meistari: eins og riff í djassverki límir hann örsmá samræðustund við hverja persónu og Junior ásamt blikum af atriðum úr sögunni með alls kyns danshátíðum á staðbundnum klúbbum. yfir toppinn með ótrúlegum blús, djassi, dansi og gleði. Framleiðsluhópurinn hefur framkvæmt þetta litla kraftaverk myndar af mikilli alúð og aldrei eitt augnablik dregur athyglina frá skriðþunga sögunnar. Mjög mælt með, næstum skylduskoðun! Grady Harpa