Þrátt fyrir að vera með mjög fallega fremstu konu (Rosita Arenas, ein af strákunum mínum), þá eru leiklistin og leikstjórnin dæmi um það sem EKKI á að gera á meðan kvikmynd er gerð. Staðsett í suðurhluta Mexíkó, Popoca, Aztec Mummy (alvöru Aztecs, by the way, DID not made múmíur) hefur verið vakin af aðalpersónunum og byrjar að gera vandræði í úthverfum Mexíkóborgar, í fyrstu myndinni (The Aztec Mummy). Í þessum seinni hluta vilja aðalmaðurinn og konan finna mömmuna og setja hana á síðasta hvíldarstað hennar (eldstæði hefði verið fyrsti kosturinn minn...) Í þessu birtist Leðurblökun, glæpamaður-hugalaus staðalímynd af a glæpamaður snillingur sem býr til "mannleg vélmenni" (einhver hálfviti inni í vélmenni SUIT) til að stjórna Popoca og (ná þetta) taka yfir heiminn. Úrslitaleikur vélmennisins og mömmunnar er bráðfyndin, einhver versta danshöfundur sem nokkurn tíma hefur verið vitni að. Það fyndnasta er að þessi mynd var gerð og gefin út af alvarlegu mexíkósku kvikmyndaveri! Leiklistin er alveg jafn hræðileg að heyra myndina á spænsku og hún er á ensku (þeir kölluðu ofleikinn!). Þú ættir að horfa á þessa mynd í gegnum MST:3000. Ummælin eru enn fyndnari.