Ég held að samningurinn við þessa mynd sé sá að hún hefur um það bil 2 mínútur af virkilega, virkilega fyndnum augnablikum og hún gerir mjög góða stiklu og margir komu með væntingar frá stiklunni og að þessu sinni stenst myndin ekki kerruna. Hún er aðeins hægari og dregst aðeins hægt fyrir svona spennandi forsendu og ég held að ég sé að sjá af athugasemdunum að fólk sé í ástar/haturssambandi við þessa mynd. Hins vegar, ef þú lítur á þessa mynd fyrir hvað hún er og ekki hvað það hefði getað verið miðað við hæfileika leikarahópsins, mér finnst það samt frekar gott. Julia Stiles er klárlega stjarnan, hún er svo hvimleið og áhyggjulaus að hún er meðal samkvæmis allra annarra, hún bara ljómar og allir áhorfendur verða ástfangnir af henni ásamt Lee. Restin af leikarahópnum, auðvitað, testósterónfylltar vinnufélagar Lee, glæsileg tengdamóðir hans, bróðurlegi vinur hans Jim og verðandi brúður hans gera allir frábært starf við að passa inn í staðalmyndir um samræmi og leiðindi sem gera Stiles skera sig úr í fyrsta lagi. Lee stendur ekki undir meðlimum sínum, held ég, en þú gætir litið á það sem meira sem erfitt er að standa undir þeim. Kannski er það ein uppspretta vonbrigða. Kvikmyndin sjálf, þrátt fyrir smá seinleika og nokkra brandara sem verða ekki eins fyndnir og höfundurinn ætlaði, er samt frekar fyndin og mér fannst frekar gáfuleg mynd. Þemu um samræmi og „að taka öruggu leiðina“ virtust vera snjallsamur á nokkrum lögum. Til dæmis var allt mótífið um hvernig hann myndi ímynda sér atburðarás en myndi aldrei bregðast við þeim fyrr en í síðasta atriðinu, eða hvernig hann var að hlusta á útvarpsþátt á þjóðveginum sem talaði um hvernig allir sættu sig við, eða bara hvernig allt selma blair og Persónur julia stiles sem sögðu og gerðu var endurómuð af þemunum um að einn einstaklingur væri öruggi kosturinn og annar væri áhættusamur kosturinn. Annað sem er gott við myndina var að þetta var hálfgerð gamanmynd þar sem Jason Lee þarf að halda áfram að ljúga leið sína í gegnum myndina og hver með heimskulegri heppni (dæmi: apótekagaurinn að reynast góður kokkur) og einhver snjallræði af hans hálfu kemst upp með það að mestu leyti. Þó að það hafi ekki verið eins fyndið og ég bjóst við og það var smá sóun á hæfileikum, en á heildina litið er þetta samt góð mynd.