Svo yndisleg mynd! Mjög hlýjar um hjartarætur. Maður getur ekki annað en að verða ástfanginn af persónu Gigi. Hann er yndislegur sem barn og þroskast í viðkvæman listamann. Öll myndin snýst um hann. Hann lifir í dásamlegum heimi lifir allt lífið forvitni, löngun og eftirvæntingu. Það er eldri bróðir sem reynir að stela dýrð sinni en er í raun í skugganum allt sitt líf. Faðirinn er mjög staðalímyndaður ítalskur og móðirin líka. Ég vildi að faðirinn kæmi og sameinaðist móðurinni á ný í síðasta atriðinu og lét þá gráta og hlæja. Ég vildi líka að það væri að minnsta kosti eitthvað frelsandi við eldri bróðurinn. Persónuleiki hans virðist hafa verið algjörlega í rusli. Ástríða og eldmóður það er lykillinn að lífinu. Og að horfa í gegnum myndavélina með áherslu á smáatriði og njóta viðkvæmra smáatriða lífsins.