Þessi mynd er án efa sú besta sem ég hef séð og sýnir í raun hvað breskir hæfileikar geta gert. Brellurnar eru afar góðar í ljósi þess að myndin gerist um miðja 18. öld og allur nöturlegur og ógeðslegur óþverri Englands á þeim tíma er fangaður mjög vel. Persónan er þróuð og útfærð, allt frá hórubrjálæðingum MaCleane til þróunar hans í þjóðvegamann og sýningarþáttinn „The Gentleman Highwayman“ í andstöðu við Robert Carlyle, sem er tortryggni og heiður sýna að þú getur elskað þjóf og glæpamann þar sem ég vitna í: „Hann er fékk meiri heiður í litla fingri sínum, en nokkur ykkar feitu skíthælla! „Auðvitað er ég ekki að meina ykkur! En það er án efa hrífandi og tilfinningalegasta atriði sem nokkurn tíma hefur verið vitni að í kvikmynd, en þú verður bara að sjá það til að komast að því, það er nóg að segja að það felur í sér reipi um hálsinn á þér.