Þetta er ruglað og samhengislaust rugl af endalausum senum af leiðinlegum samræðum og eintölum. Það eru engar ýkjur: þú verður að leggja mikið á þig til að reyna jafnvel að taka þátt í því. Ég hélt í einlægni að Fassbinder myndi gera eitthvað áhugavert til að segja hvers vegna Erwin/Elvira framkvæmir sjálfsmorð í lokin, en í staðinn fyrir þetta, á hverjum degi atriði sem einhver er að reyna að útskýra: "þegar hann var ungur gerðist þetta..." og "hann kom bara heim frá Casablanca og skipaði að skera allt niður þar...", osfrv.Bráðum í myndinni er Erwin/Elvira í sláturhúsi að tala við vinkonu vændiskonu (sláturhús er vissulega besti staðurinn fyrir skemmtilega smá spjall), og á meðan hún segir henni söguna af lífi Elviru sýnir Fassbinder drápið á hverri kúnni á eftir annarri. Erfitt er að velja á milli þess að gefa gaum að truflandi myndunum eða því sem transvestítinn er að segja. Auðvitað komum við að mjög þvinguðu og grófu táknmáli „Ég hef þjáðst mikið í lífi mínu og er að fara að deyja“. Á einu af þeim fáu augnablikum þar sem eitthvað gerist í raun og veru, hittir Erwin/Elvira fyrrum elskhuga, sem fyrst eftir að framkvæma einstaklega samkynhneigða dans með tveimur öðrum strákum (eins og hann sé að fara í nauðsynlega samkynhneigð) er að hann þekkir Elviru. Það eru áhugaverðar myndir og hugmyndir, ég verð að viðurkenna (eins og þegar nunnan segir sögu hins unga Erwins ), en allt á myndinni er sóað vegna sjálfsgleði Fassbinders.