The Blob byrjar á einu furðulegasta þemalagi allra tíma, sungið af óviðurkenndum Burt Bacharach af öllum! Þú verður virkilega að heyra það til að trúa því, The Blob gæti verið þess virði að horfa bara fyrir þetta lag eitt og sér og samantekt notenda athugasemda minnar er bara smá bragð af flotta textanum... Eftir þessa óhugnanlegu upphafsröð kynnir The Blob okkur, áhorfandi það er að segja, til Steve Andrews (Steve McQueen sem Steven McQueen) og kærustu hans Jane Martin (Aneta Corsaut) sem leggja á eigin vegum einhvers staðar og verða vitni að því sem lítur út eins og loftsteinn sem fellur til jarðar í skógi í nágrenninu. Gamall maður (Olin Howland sem Olin Howlin) sem býr í kofa sér það líka og fer að rannsaka það, hann finnur gíg og undarlegan fótboltastærð stein sem opnast þegar hann potar óskynsamlega í hann með priki. Í miðju loftsteinsins er undarlegt hlauplíkt efni sem festist við prikinn, ef þú veist hvað ég á við! Það rennur síðan upp prikið og festist við hönd gamla mannsins. Á meðan keyra Steve og Jane hljóðlega af stað og hugsa um sín eigin mál þegar gamli maðurinn hleypur út fyrir bílinn hans Steve, Steve sem er almennilegur strákur ákveður að fara með gamla manninn til Dr. T. Hallan (Alden 'Stephen' Chase sem Steven Chase) á staðbundinni skurðaðgerð. Dr. Hallan segist ekki vita hvað efnið á hendi gamla mannsins sé en það sé að stækka og biður Steve að fara aftur þar sem hann fann hann og athuga hvort hann geti komist að því hvað gerðist. Steve samþykkir en kemst ekki upp með neitt og þegar hann kemur aftur á skurðstofu Dr. Hallan verður hann vitni að því að klumpinn étur hann. Lögreglan í bænum, Lieutenant Dave (Earl Rowe) og táningurinn hatandi liðsforingi Jim Bert (John Benson) trúa því ekki einu orði af því og endar með því að gruna Steve og félaga hans Al (Anthony Franke), Tony (Robert Fields) & einhver kallaði „Mooch“ Miller (James Bonnet) þar sem hann lék vandaðan hagnýtan brandara á lögregludeildinni. Hins vegar þegar kubburinn heldur áfram að éta, fer Steve í gegnum bæinn að finna sönnun fyrir tilvist hans og sannfæra lögregluna um þá ógn sem henni stafar ekki bara af bænum þeirra heldur öllum heiminum! Leikstjóri Irvin S. Yeaworth Jr. og óviðurkenndur Russell S. Doughton Jr. Ég varð fyrir miklum vonbrigðum með þetta, upprunalegu útgáfuna af The Blob frá 1958. Handritið eftir Kay Linaker sem Kate Phillips & Theodore Simonson er algjör leiðinleg og ákaflega leiðinlegt að gera ekki sem mest úr sterkustu hliðum þess. The Blob einbeitir sér að þreytandi dramatík og átökum milli unglinga og lögreglu, í raun er meirihluti The Blob eytt í að Steve reyni að sannfæra lögregluna um tilvist klumpsins. Fyrir mestan hluta myndarinnar virðist kubburinn sjálfur næstum ómarkviss og nokkuð gleymdur. Það hefur aðeins tvær eða þrjár senur í klukkutímanum og aðeins þar til minna en spennandi hápunkturinn er þegar fullorðnir og unglingar þurfa að vinna saman til að vinna bug á klettinum og hafa nýtt fundið þakklæti fyrir hvert annað eftir á, yuck! Af hverju gat kubburinn ekki bara borðað mikið af þeim? Engar skýringar eru gefnar á því hver kubburinn er eða uppruna hans önnur en hann kom úr geimnum, hversu langan tíma voru þeir að komast upp með það? Samræðurnar eru klunnalegar og kjánalegar líka, eins og gjörðir fólks og ákvarðanatöku, ég elska þáttinn þegar hjúkrunarfræðingur að nafni Kate (Lee Paton sem Lee Payton, notaði einhver rétta nafnið sitt í þessu máli?) stendur frammi fyrir klessunni, hún kastar sýru yfir það og segir rólega "Læknir, ekkert mun stoppa það!", hvernig veit hún að "ekkert" mun stoppa það nákvæmlega? Það er ekkert blóð eða ofbeldi svo ekki hafa áhyggjur af því, tæknibrellurnar á kubbnum sjálfum eru ekki svo slæmar miðað við en hún hefur varla skjátíma og hreyfist mjög hægt, svolítið eins og myndin almennt reyndar. Leikurinn er hræðilegur, McQueen á að vera unglingur þegar hann var í raun og veru 28 ára og það sýnir sig, hann lítur út fyrir að vera nógu gamall til að vera sinn eigin pabbi! Það sama á við um flesta aðra „unglinga“ leikara og almennt séð eru allir viðurkenndir og ósannfærandi í hlutverkum sínum. Tæknilega er The Blob mjög einföld, dökk kyrrstæð ljósmyndun, dauf leikstjórn og gleymanleg framleiðslugildi. The Blob er ein af þessum myndum sem hljómar sennilega vel á blaði og er vel þekkt fyrir að vera „klassík“ en er í raun mikil vonbrigði þegar loksins sést. Þetta er eitt tilvikið þegar endurgerðin The Blob (1988) er örugglega betri en upprunalega. Upprunalega Blob er hægur & leiðinlegur & endurgerðin er það ekki, upprunalega Blob inniheldur ekkert blóð eða gore & endurgerðin gerir það, upprunalega Blob hefur ótrúlega lélegar ákvarðanir um leik og leikarahlutverk & endurgerðin gerir það ekki og upprunalega Blob sjálft verður mjög lítill skjátími að borða aðeins þrjá eða fjóra manns í gegnum alla myndina og endurgerðin er með klumpinn alla leið í gegn og hún étur nánast heilan bæ. Valið er auðvelt, endurgerðin í hvert skipti þar sem hún er betri mynd í alla staði. Ég gef myndinni tvær stjörnur og gef þessu dásamlega aðalþemalagi eitt sér. Örugglega ekki það klassíska sem margir virðast gera út.