Enginn er meiri aðdáandi Flashman blaða Geroge Macdonald Fraser en ég. Það kom mér á óvart að sjá núna rétt í þessu að Richard Lester leikstýrði Royal Flash, þar sem ég sé líka að hann hafði gert Three/Four Musketeers með Fraser sem ég þótti frekar vera. well.Not so Royal Flash.Ég var 12 ára þegar myndin kom út og hefði ekki getað verið áhugasamari þar sem ég hafði lesið öll Flashman blöðin sem gefin voru út fram að þeim tíma og var í vímu af A Clockwork Orange og Malcolm MacDowel (I er enn, en hann fékk aldrei tækifæri eftir það). Þvílík vonbrigði (ég sá það einu sinni þegar ég var um tvítugt í sjónvarpi og það virtist enn verra). Ekkert af skörpum samræðum í bókunum er yfirfært á skjár. Gamanleikur persónu Flashmans fannst mér hafa verið mistækur á svipaðan hátt og maður gæti ímyndað sér hóp framhaldsskólanema að reyna að skopstæla það myndi gera. Einvígið og skylmingarnar voru hræðilegar og ódramatískar. Þegar litið er til baka með þroskaðri augum tókst myndinni ekki að nýta möguleika beinna ádeilu fyrri kvikmyndaútgáfur af Fanganum frá Zenda. Ef þú hefur lesið bókina og ekki séð myndina, get bara sagt að myndin endi með því að Flashman og Rudi von Starnberg verða fljótir vinir og spila leik sem Rudi er nýbúinn að finna upp: Rússneska rúlletta. Aumkunarverð svik við allt sem bækurnar fjalla um. Ummæli mín væru beinskeyttari ef ég hefði séð myndina nýlega, en ég er feginn að ég hef ekki gert það. Ef Fraser les þetta einhvern tíma, get ég bara sagt að mér finnist hann snillingur - kannski mesti teiknimyndasöguhöfundur sinnar kynslóðar, en byggt á þakklæti mínu á þessum hópi. af vinnu, það er jafn erfitt að trúa því að hann hafi skrifað handrit þessarar myndar, eins og að hann hafi gert allar þessar hræðilegu Roger Moore James Bond myndir.