Það vantaði eitthvað í þessa mynd sem ég gat ekki sett fingurinn á í fyrstu: karisma hjá aðalleikkonunni. Þetta þýddi óhjákvæmilega skort á efnafræði þegar hún deildi skjánum með fremstu manni sínum. Jafnvel rómantísku senurnar reyndust aðeins vera leikararnir sem léku. Það gæti alveg hafa verið leikstjórinn sem misreiknaði hvað hann þurfti frá leikurunum. Ég bara veit það ekki. En gæti það hafa verið handritið? Bara nákvæmlega hverjum var kokkurinn ástfanginn af? Hann virtist hrifnari af matreiðsluhæfileikum sínum og veitingastað, og að lokum af sjálfum sér og ungdómsverkum sínum, en af ​​nokkrum eða nokkru öðru. Hann sannfærði mig aldrei um að hann væri ástfanginn af prinsessunni. Ég varð fyrir vonbrigðum í þessari mynd. En ekki gleyma að hún var tilnefnd til Óskarsverðlauna, svo dæmiðu sjálfan þig.