Það er eitthvað dásamlegt við þá staðreynd að kvikmynd sem gerð var árið 1934 getur verið höfuð og herðar yfir hverja Tarzan mynd sem fylgdi henni, þar á meðal uppblásna og leiðinlega 1980 verkið Greystoke. Þegar áhorfandinn er kominn framhjá fyrstu þremur senunum, sem eru óneitanlega dauflegar, fara Tarzan og félagi hans af stað eins og skot og bjóða upp á stanslausan hasar, húmor og rómantík. Maureen O'Sullivan er heillandi og falleg sem Jane og gengur af stað með myndina. Weismuller er líka traustur. Mjög mælt með.