Glæsihundar varist...þetta er ekki myndin þín. Þessi litla naglabita er með mjög lítið blóð og þörmum. Það er í grundvallaratriðum útgáfa af Open Water sem er áhrifarík og þess virði. En það sem aðgreinir það er að okkur líkar í raun og veru við týpuna þrjá (ólíkt Open Water) sem lenda í tré þegar krókódíll veltir fiskibátnum sínum og maula upp leiðsögumanninn sinn. Við viljum ekki að neinn þeirra skaði komi. SVO þegar þeir fara að lenda í hættulegum aðstæðum ... er okkur í raun sama. Núna hef ég gaman af drápsdýrum en ég hef ekki verið of hrifinn af Lake Placid upp til Primeval (þó ég sé enn að bíða eftir að sjá Rogue og vona að hann sé einhvers staðar eins góður og þessi!) en þessi litli þrjótur gerði verkið og vann verkið vel. Það er hræðsluáróður sem er skapandi og það rennur aðeins út í hlaupið á myllunni, brjálaður grátandi grátandi og rökstutt fyrir stutta stund af raunsæi svo ég varð aldrei pirruð. Ég man að ég las sannsöguna sem var innblástur að þessu þar sem þrír krakkar fóru að veiða og tveir enduðu í tré á meðan félagi þeirra var drepinn af krókódílnum. En það sem hefur alltaf haft áhrif á mig sem verður útundan í myndinni var að krókódíllinn borðaði ekki vininn. Nei. Hann synti í klukkutíma og klukkutíma í kringum tréð og hristi líkið sem enn var í munninum á vinunum í trénu. Virðist vera áfram, ef þú kemur hingað niður er þetta það sem mun gerast fyrir þig.