Önnur athugasemd um þessa mynd lét hana hljóma ömurlega. Í ljósi þess að talandi myndir voru svo nýjar - ég held að handritið og leikurinn hafi verið góður. Davis var svo ungur og ferskur. Hún hafði ekki enn fundið sinn eigin stíl sem við vorum búnir að búast við. Samt er frábært að sjá hana á þennan hátt - enn að læra iðnina. Svo margar klisjur komu úr þessari mynd og svo virðist sem þessi mynd hafi rutt slóðir næstu 70 árin. Mitt atkvæði er að sjá það og muna hversu ung þessi tegund af kvikmynd var. Haltu og opnum huga og þú ert kannski hneykslaður yfir því hversu vandræðalegar persónurnar voru í þessari mynd, fyrir að vera 1934 og hvernig við lítum á fyrri hluta síðustu aldar sem þröngsýna.. Ég elska það og vona að þú gerir upp þína skoðun um það án áhrifa af öðrum neikvæð og ein athugasemd athugasemdir.