Og þetta er frábær rokk'n'roll mynd í sjálfu sér. Sama hvernig hún þróaðist (á þeim tímapunkti sem hún var kvikmynd um diskó), endaði hún sem ein af fullkomnu myndunum þar sem krakkar vilja rokka út, en skólastjórinn stendur í vegi fyrir þeim. Hugsaðu til baka til rokk'n'roll-mynda fimmta áratugarins þar sem deginum er bjargað þegar Alan Freed kemur í bæinn með Chuck Berry til að sanna að rokk og ról tónlist sé virkilega flott og örugg fyrir börnin, og Tuesday Weld fær nýtt peysa fyrir dansinn. Áfram til 1979, endurtaktu sömu söguþráðinn, en hentu inn DA RAMONES, sem enginn gerði sér þá grein fyrir að myndi verða ein áhrifamesta hljómsveit næsta aldarfjórðungs (og svo fyrir hið skyldubundna DJ gestaskot, "The Real" Don Steele ). Henda líka inn öllum þáttum Roger Corman-framleiddrar gamanmyndar-nýtingarmyndar, nema tveggja daga tökuáætlun, sumir af kunnuglegu Corman-skrárleikurunum eins og Clint Howard, Mary Wournow og Dick Miller (þar síðan „Bucket of Blood"), og þú ert kominn með eina af frábæru stjúpmyndum dagsins. Ein af fáum myndum sem notar vísvitandi cheesiness og kemst upp með það. Ég sýndi nýja DVD-diskinn til vinar míns sem man aðeins eftir að hafa séð hluta af henni í gegnum grýtingarhúð af völdum steingervinga við innkeyrsluna og hann var sammála því að þetta væri ein af frábæru myndunum sem hægt er að horfa á drukkinn, ekki síst fyrir yndislega. fremstu dömur og hið frábæra Ramones myndefni.