Söguþráðurinn í "The Sopranos" vekur ekki aðeins áhuga á áhorfendum hvaðanæva að, heldur held ég (að minnsta kosti fyrir mig) að það sem færir áhorfendur til baka sé leiklistin. (Ekki einu sinni þú, Gary, getur mótmælt þeirri fullyrðingu) James Gandolfini, sem leikur aðalmanninn, Tony Soprano, er orðinn (að mati þessa áhorfanda) einn af "Hollywood Elites" hvað varðar leikaraskap í sjónvarpsþáttum. Ég myndi ekki fara á undan og bera hann saman við Robert DeNiro eða Al Pacino, eða að minnsta kosti ekki núna. Hann gerir hins vegar helvítis starf í hlutverki Tony Soprano. Á árunum frá 1999 hefur Gandolfini vaxið svo mikið sem leikari (aðallega þökk sé hlutverki sínu í The Sopranos) að í dag er hann talinn vera meðal þeirra bestu í bransanum. Og það er ekki bara hann. "The Sopranos" býður upp á frábæran aukaleikara, þar á meðal Lorraine Bracco, Edie Falco, Michael Imperioli, Dominic Chianese og hina látnu Nancy Marchand sem lék hræðilega móður Tonys. Á þessum tímapunkti í tilveru þáttarins er hann talinn sértrúarsöfnuður og með réttu. Fyrstu tvö tímabil voru ótrúleg. Ofbeldisfullt og frekar óhugnanlegt á nokkuð tíðan hátt, en án efa óvenjulega gert. Þriðja þáttaröðin var frábær en stóð ekki alveg undir efla 1. og 2. þáttaröð. Fjórða þáttaröðin, sem lauk rétt fyrir áramót, var veikasta tímabil til þessa (eða allavega, að mínu mati var það) . Þrátt fyrir þurrt, fannst mér hún samt (4. sería af "The Sopranos") vera skemmtilegri en flestar keppnir hennar og það segir mikið því að undanfarið hef ég tekið eftir þróun í nýjum og góðum sjónvarpsþáttum. Dæmi um þetta: Six Feet Under, The Shield, Curb Your Enthusiasm og OZ (sem er tæknilega séð ekki nýr þáttur en endaði með ógleymanlegu lokatímabili í ár). Til að snúa aftur að máli mínu, að telja sýningu betri en alla keppnina á sérstaklega slæmu ári, ekki síður, er heilmikið afrek af hálfu rithöfundanna. "The Sopranos" er ofar öllum öðrum sjónvarpsþáttum á sínum tíma og höfundar þess eiga mikið hrós skilið. Til að loka, vil ég segja, "The Sopranos" er raunverulegur samningur gott fólk. Fyrir meðalþroska áhorfandann (17 ára og eldri) sem hefur gaman af leiklist og hefur ekkert á móti því að blanda saman smá ofbeldi og blótsyrðum, gætirðu viljað kíkja á "The Sopranos" ef þú færð tækifæri. Treystu mér á að það sé tímans virði.