Hvernig lýsi ég hryllingnum?!!! Í fyrsta lagi nokkur atriði: Í fyrsta lagi ætti að taka þessa umfjöllun með fyrirvara - ég sá þetta fyrir meira en 20 árum, þegar ég var strákur, í Museum of Modern Art í New York City. Í öðru lagi gef ég upp nokkur atriði og atriði í söguþræði. Hins vegar hefur hún ekki mikla söguþráð. Að lokum hef ég ekki gaman af svona listmyndum hvort sem er. Þessari mynd var leikstýrt af frumhöfundinum Luis Bunuel. Hann var súrrealisti og dadaisti. Þetta voru módernísk þemu eða hreyfingar sem voru mjög vinsælar á 2. áratugnum og snemma á þriðja áratugnum. Súrealismi var listskólinn sem gerði hlutina ofraunverulega, en hafði samt oft freudískt táknmál. Dadaismi er byggt á því sem er talið fyrsta orðið sem ungbarn gerði -- Dada, eða faðir. Gert í svörtu og hvítu, það var líka búið til af hópi kommúnista (eða eins og þeir vildu hugtakið, sósíalistar). Bunuel og hópur annarra kvikmyndagerðarmanna og listamanna hans höfðu unnið að fjölda táknrænna hugmynda og málefna á Spáni og Frakklandi á milli heimsstyrjaldanna. Dadaismi og súrrealismi höfðu áhrif á marga listamenn -- The Police (Doo doo doo da), skáldið Arthur Rambaud, Edvard Munch (Öskrið), Rene Magritte (fljótandi hattar í geimnum), Salvador Dali (bráðnandi klukkur) og jafnvel Hitchcock (Psycho). Enginn Norman Rockwell. Hér er það sem ég man mest við þessa mynd: stúlka hittir kú; auga hennar verður skorið af rakvél; trúðslegir menn steypa sér á túni. Það er ekki, eins og ég sagði, mikið af söguþræði, en aftur á móti, það hlýtur að vera málið. Þetta var ráðist á sem klám þá og myndi vera aftur í dag. Eitt af vörumerkjum súrrealismans er verulegur andfemínismi.