Ég hef ekki lesið bókina um þetta og miðað við þessa aðlögun mun ég ekki nenna því. Ég hataði hverja persónu í þessum þætti - Miranda var drusluleg, eigingjarn og muldraði ömurlega í gegnum skelfilega samræðurnar, systir hennar var algjör dúlla og þetta var versta lýsing á geðhæðarþunglyndi sem ég hef séð. Ég er með gráðu í sálfræði og þetta var ekki nákvæmt. Reyndar, þar til það var nefnt, áttaði ég mig ekki á því að Troy ætti að vera geðhvarfasýki - ég hélt að hann væri venjulegur, örlítið gremjulegur unglingur. Eina björgunargæðið í þessum heimskulega þætti var David Tennant, en ljómandi geðræn frammistaða hans var það eina sem það fékk mig til að horfa á seinni hálfleikinn. Greinilegt er að rithöfundar og framleiðendur þessarar þáttar hafa ekki gert neinar rannsóknir - geðræn vandamál Troy eru ekki mjög nákvæm, né heldur réttarlækningarnar sem taka þátt í "snúningi" endanum (og ef þú sást ekki það kílómetra frá, þá ertu stór ól. dúlla!) Algjört sorp.