Að mínu mati er endirinn það sem gjörsamlega eyðilagði allt. Upphaflega hugmyndin um að láta einhvern skyndilega átta sig á því að hann væri sonur guðs og endurkoman var nokkuð snjöll. Fólk fór að trúa honum og vinir hans urðu nýju lærisveinarnir. Fólk varð brjálað, djöflar voru að halda á fólki, alls kyns gaman. Þá varð auðvitað allt vitlaust. Það var nógu slæmt að þeir þurftu að takast á við það ómögulega verkefni að fletta í gegnum gríðarlega mikið af ritum til að finna "þriðja testamentið" á fimm dögum, en svo á endanum varð þetta fáránlega húmanistafantasía. Ég skal ekki spilla því, en ég segi bara að þetta komi út eins og það sé skrifað af unglingi með mjög takmarkaða þekkingu á guðfræði. Ég heyri að þeir séu að gera ameríska leikjaútgáfu af þessari sögu, ég vona bara að þeir breyti augnablikinu.