Sagan í þessari mynd er frekar ósennileg efni í B einkunn, en handritið kallaði á hrollvekjandi gaur til að leika aðalhlutverkið og árið 1940 þýddi það Peter Lorre. Og Peter er hvað mest hrollvekjandi í þessu sem eyjaeigandinn Stephen Danel, sem fær fanga skilorðsbundna í gæsluvarðhald sitt til að vinna í demantanámu sinni á eyjunni. Við komuna uppgötva skilorðsmenn að þeir eru þrælanámuverkamenn sem hægt er að berja eða drepa að vild Danels. Aðeins tvennt virðist hafa það verra en þrælarnir; Kona Danels og öpum. Apar tína svo mikið til hans að ofbeldi hans í garð þeirra leiðir líklega til þess eina kjöts sem þrælarnir fá. Lorre er fullkominn í hlutverki sínu hér og læðist upp á skjáinn á iðnaðarstyrktan hátt. Þó að handritið sé ekki Casablanca kaliber er klippingin mjög þétt og engar ónýtar senur. Þetta er mjög áhorfanleg saga, en ég er ekki viss um hvaða sess þessi mynd fyllti. Of langt fyrir stutt myndefni og of stutt fyrir kvikmynd í fullri lengd, ég er ekki viss um hvernig þetta var markaðssett í kvikmyndahúsum. Ég náði þessu í fyrsta skipti á TCM sýningu seint á kvöldin/snemma morguns. Aðdáendur Lorre vilja ekki missa af þessari ef þeir hafa ekki séð hana.