Þessi lággjaldamynd um rithöfund sem fer að vinna í spilavíti í London er með hræðilegt handrit, viðarsýningar og fátt sem mælir með henni. Auðvitað mun það höfða til hárbrúna sem "mainstream" er bölvunarorð fyrir, og sem bæta sjálfkrafa við 20 greindarvísitölustigum þegar þeir heyra breskan hreim (afsökunar á Jeff Foxworthy). Handritið er fullt af götum (hefur hann skrifað bók ennþá) , eða ekki?), klisjur (vandræði í sambandi: hún vinnur daga, hann vinnur á næturnar) og veitir svo litla innsýn í grundvallaratriði eins og persónuhvöt að það þarf raddað frásögn bara til að færa söguna áfram. komdu í veg fyrir að áhorfendur blunduðu, hún inniheldur götubardagaatriði sem er um það bil eins raunsæ og framhaldsskólaframleiðsla af Julius Caesar. Ef hugmynd þín um tindrandi samræður er "Ég skal sjá tíu þína og ala þig upp tuttugu", þá RUN að sjá þessa mynd. Annars sparaðu peningana þína.