Frægar kvikmyndir eru háðar Freudian greiningu: Possessed, The Matrix, The Birds, Psycho, Vertigo, Duck Soup, Monkey Business, The Exorcist, The Testament of Dr Mabuse, Alien, Alien Resurrection, The Great Dictator, City Lights, The Tramp, Lísa í Undralandi, Galdrakarlinn í Oz, Dr Strangelove, The Red Shoes, Fight Club, Dead of Night, The Conversation, Blue Velvet, Solaris, Stalker, Mulholland Drive, Lost Highway, Persona, In The Cut, Eyes Wide Shut, The Piano Teacher, Three Colours: Blue, Dogville, Frankenstein, The Ten Commandments, Saboteur, Rear Window, To Catch a Thief, North by Northwest, Star Wars, Dune, Kubanskie Kazaki, Ivan The Terrible, Pluto's Judgment Day (Walt Disney), Wild at Heart. Þú gætir velt því fyrir þér hvernig Marx-bræðurnir koma við sögu. Að sögn Slavoj Zizek, gestgjafa og greinanda þessarar vitsmunalega kitlandi ferðasögu, er Groucho yfirsjálfið, Chico sjálfið og Harpo auðkennið. Senu úr ofangreindum kvikmyndum eru notaðar til að sýna hugtök: hlutverk fantasíu í mótun veruleikans. og öfugt, föðurímyndin, kynhvöt karls og kvenkyns, dauðahvöt, o.s.frv. Hér eru nokkur orð Slavoj (flestar sem orðatiltæki): "löngun er sár á raunveruleikanum", "fantasía er að veruleika er martröð", "tónlist". er ópíum fólksins" (að láni frá K. Marx), "af öllum mannlegum tilfinningum er kvíði sá eini sem er ekki að blekkja". Inngangur sem lýsir því yfir að "þú leitar ekki að löngunum þínum í kvikmyndum, í staðinn segir kvikmyndir þér hvað þú ættir að þrá" og lýkur með þeirri skoðun kvikmyndasýningarinnar að "bíó sé þörf í dag svo að við getum skilið núverandi veruleika okkar “ -- Ég segi, svo framarlega sem ritskoðun sleppir henni ekki. Þriggja hluta undirskiptingin er eingöngu vélræn, hugsanlega með sjónvarpssýningu í huga. Fyrir leikhúsgestinn skiptir það engu máli.