Glenn Ford, strákur í New York sem hefur verið að bjarga peningum sínum, þumalfingum og fíflum áleiðis til búgarðsins í Arizona sem hann hefur keypt, þar sem hann vonast til að finna HIMINA MEÐ GAÐAVÍRGIÐRIÐ. Kvikmynd með Dalton Trumbo handriti og sögu, leikstýrði eftir illmennið Ricardo Cortez, og með hinum oft hrollvekjandi Glenn Ford og hinum eirðarlausa Richard Conte í aðalhlutverkum, ætti bara ekki að vera svo blóðugt fínt. Þó að kerfið - aðallega litið á sem vondar löggur og járnbrautarnaut og fasteignasvikarar - sé eins hræðilegt og búast mátti við af vinstrisinnuðum herra Trumbo, þá er hver einasti verkalýðssinni bara svo ljúfur og góður og salt jarðarinnar að einn finnur fyrir ógleði. Það hjálpar ekki að kvenhetjan - sæt ljóshærð sem er ólöglegur geimvera flóttamaður á flótta frá Spáni Franco - er pirrandi bæði vegna handrita og leikara. Svo hvers vegna að horfa? Richard Conte, í sínu fyrsta hlutverki, hefur nú þegar persónu sína og nokkuð góðan þátt. Og það eru nokkur augnablik í búðum vinstrimanna á þriðja áratugnum sem eru ansi ótrúleg. (Þurfti Dalton algerlega að setja stóran hluta myndarinnar í hlutverk rússneska verkamannsins? Allt sem vantaði var portrett af geislandi Joe Stalín!) Þetta er líka fyrsta efnislega hlutverk Glenn Ford (þó frammistaða hans sé ekki góð) ).Af hverju ekki að horfa? Í meginatriðum býður myndin upp á ósannfærandi sýn, hún er gift pólitísku sjónarmiði sem er hæpið og aðalhlutverkin tvö hafa gert mun betri kvikmyndir. Einnig eru styrkleikar Dalton Trumbo sem handritshöfundar hvergi sannaðir. Í staðinn fáum við kvikmynd sem Coen-bræður Barton Fink hefðu getað skrifað í hvelli (og forðast þessa helvítis baráttu við rithöfundablokk).