Ofboðslega tortryggin, kaldhæðin og ákafur kvikmynd, sem hæðast að og líkja eftir stíl Pulp Fiction og stílfærðum glæpamyndum, fimmtudagurinn er skemmtilegur, afleit og fyndinn spennuleikur. Þessi dagur í lífi byssumanns, sem er ótrúlega fjölbreytt blanda af yfir-the-toppersónum og furðulega skemmtilegum aðstæðum, reynist vera verðug viðbót við kvikmyndaflokkinn sem reynir að líkja eftir snilld Tarantinos. meistaraverkið Pulp Fiction með dökkum húmor. Nick (Aaron Eckhardt) kemur við hjá Casey (Thomas Jane) til að ná í gamla tíma. Casey var fyrrverandi byssumaður fyrir eiturlyfjasala sem hefur síðan tekið umbótum, orðið arkitekt, giftur farsælli kaupsýslukonu (Paula Marshall) og íhugar nú að ættleiða barn. Nick, sem enn hefur tengsl við undirheima glæpamannsins, skilur eftir skjalatösku fulla af eiturlyfjum heima hjá Casey á meðan hann fær lánaðan bíl sinn til að sinna nokkrum erindum a.k.a. ókláruðu máli. Casey, ógeðfelld og reið yfir því að hafa komið fíkniefnum inn á heimili hans, skolar þeim öllum niður í eldhúsvaskinn. Það er þegar, einn í einu, koma tvöföldu vitorðsmenn Nick, rabbandi eiturlyfjaboða frá Rastafari og krúttlegir löggur allir að banka á hinn grunlausa Casey, sem á eftir að eiga einn ótrúlegan fimmtudag. bensínstöð þar sem Nick er að leita að besta tilboðinu fyrir kaffibolla. Eftir að hafa hugleitt hvaða stærð bolla á að fá, brýst út misskilningur við gjaldkera þegar hann krefst ókeypis snakktertu og notar 50 dollara reikning til að borga. Sem leiðir af sér kómískt ljómandi blóðsúthellingar, ástandið versnar í verra þegar lögga grípur inn í og ​​er lent í óvenjulegustu aðstæðum. Þessi upphafsþáttur skapar hina fullkomnu stemningu fyrir restina af myndinni, sem tekur sjálfa sig aldrei of alvarlega og inniheldur svívirðilegar persónur sem virðast sjálfar meðvitaðar um eigin tilveru í þessari vitlausu gangster-mynd. sinnum á einum degi. Þessi áhrif eru mjög eins og Pulp Fiction, sem er álíka gefinn kaflar, þó að fimmtudagur sé ekki að klúðra tímaröð nema fyrir einstaka endurlit. Eins og Tarantino, þá kynnir tónlist hverja senu og hverja persónu á stórkostlegan hátt. Einkennilega gamansamar verur, eins og Jamaíkóski pítsusendillinn sem rappar í gegnum símann og deilir hassi sínu, og narcissistinn Dallas, Paulinu Porizkova, sem reynir að nauðga Casey, bæta húmor við hvern atburð óháð því hversu skelfilegur og pirrandi sumt af þeim. tilviljanir eru. Þegar Kasarov, rólega hryggjarðandi löggan hans Mickey Rourke er kynntur, er vandlega sviðsetningin og flókna uppsetningin fullkomlega sett saman og viðkvæmar aðstæður Casey verða enn djarfari og lofsverðari. Örugglega villandi Pulp Fiction, með miklu ofbeldi, fyndnum samræðum og einstaklega hrollvekjandi. andstæðingar, fimmtudagur gerir suma hluti rétt, en aðrar tilraunir til virðingar gætu verið að ganga nógu langt til að gefa til kynna að þeir séu hrifnir af. Flashback röð sem sýnir Casey skjóta upp illmenni og klæðast hárgreiðslu sem passar nákvæmlega við það sem John Travolta gerir í Pulp Fiction er auðveldlega einu skrefi of langt.- Mike Massie, www.MoviePulse.net