Augljósasti gallinn...hræðilegt, hræðilegt handrit. Þessi mynd átti mögulega góða sögu, en hún var eyðilögð með slæmum samræðum, samfelluvandamálum, hlutum sem aldrei voru útskýrðir, gapandi söguþræðir, undirspil sem fóru hvergi og einfaldlega heimsku. Svo ekki sé minnst á hræðilega klisjulega leikstjórn Söndru Locke. Ekki einu sinni tvær frábærar frammistöður hefðu getað bjargað þessari mynd. Það fór því ekki á milli mála að Devon Gummersall og Rosanna Arquette leika skelfilega. Málið er að þeir eru betri leikarar en þessi mynd myndi láta þig trúa. Besta af Arquettes, Rosanna Arquette (Silverado, After Hours, Desperately Seeking Susan) á fín augnablik - eins og frábær atriði í upphafi þegar hún dregur af sér handjárnin með sársaukafullum hætti - en skilar veikum frammistöðu, á hennar mælikvarða. Og Devon Gummersall (Dick, When Trumpets Fade, and the brilliant My So-Called Life) er miklu verri, leikur án sannfæringar eða tilfinninga. En ég ætla ekki að kenna leikarunum, sem hafa verið góðir í öðrum hlutverkum. Handritið er hræðilegt og slæm leikstjórn hjálpar ekki. Gerðu mér greiða...forðastu þessa mynd.