"One True Thing" er mjög hljóðlát mynd, sem opnaði haustið 1998 og fékk frábæra dóma en væga miðasölu. Hún segir örkumla söguna af Ellen (Renee Zellweger), vinnufíkill sem neyðist til að flytja aftur heim til að sjá um banvæna veika móður sína (Meryl Streep), svo að fálátinn faðir hennar (William Hurt) geti stýrt fræðideild sinni. Þessir skilmálar eru aðeins almennir. Styrkur "One True Thing" liggur í því hvernig leikararnir lyfta persónum sínum upp yfir Hollywood klisjusvæðið. Streep er Kate, hin fullkomna heimilismóðir, en hæfileikinn til að lýsa upp herbergi með sjarma sínum kemur fram í upphafssenum hennar í búningaveislu í tilefni af fagnaði. Afmælisdagur Hurt. En Ellen hefur aldrei verið náin móður sinni, og síðan hún útskrifaðist frá Harvard háskólanum, hefur hún ákveðið örlagavald yfir sér - Ellen heldur næstum því að móðir hennar sé einfeldningsleg haus. Á hinn bóginn dáist hún að föður sínum sem deilir sérstakri ástríðu: Að skrifa. Ellen skrifar fyrir árásargjarnt fyrirtæki í New York og verður næstum sár þegar nýjasta verk hennar er rifið niður af Hurt, sem virðist vera mjög einmana. Til að komast að efninu, þegar Kate verður veikari, breytast sjónarhorn Ellenar og hún kemst nær við móður sína og fjarlægari föður sínum. Hurt heldur áfram að koma með afsakanir fyrir að vera ekki til staðar þegar fjölskyldan þarfnast hans mest og Ellen gerir ráð fyrir að hann eigi í ástarsambandi. Á meðan hefur hún gefið upp skrifborðið sitt í vinnunni til að eyða tíma í föndur með „sértrúarhópnum“ móður sinnar, The Minnies, og einnig að læra að móðir hennar er ekki eins veik og hún hélt í fyrstu. Án þess að gefa of mikið eftir, „One True Thing “ er meistaraverk í persónufræði. Streep skilar enn og aftur fallegri frammistöðu, að þessu sinni vinnur hún á fíngerðu stigi sem byrjar hægt en endar með frábærri ræðu um hjónabandsheitin. Streep hlaut sína elleftu Óskarstilnefningu fyrir þennan leik. Hurt er líka sannfærandi sem faðirinn sem ber á sér leyndarmál sem kemur ekki í ljós fyrr en á lokamínútunum. En það er Renee Zellweger sem stelur þessari mynd. Gleymdu "Chicago", "Cold Mountain", "Bridget Jones's Diary" eða hverju öðru sem þú hefur séð hana gera og leigðu þessa mynd. Hún er merkileg í því. Zellweger vinnur innan um bitur gremju persónu sinnar við að skilja foreldra sína og tekst raunsærri túlkun af ungri konu sem berst við að halda vörinni uppi á meðan hún öskrar inni.