Fred Astaire er endurtekinn með Ritu Hayworth einu ári eftir stóra smell þeirra fyrir Columbia, "You'll Never Get Rich". Það var myndin sem kom Hayworth á Hollywood kortið, en frammistaða hennar í þessum fáránlega rómantíska söngleik gefur varla vísbendingu um hvers vegna hún var svona skyndilega vinsæl. Niður Buenos Aires leiðin krefst harðstjóri hóteleigandi að fjórar dætur sínar giftist í aldursröð; maður gæti haldið að kvikmynd gerist á 18. öld, en nei, það er nútímann 1942. Astaire er fyrrverandi fjárhættuspilari sem fer aftur að dansa til að vinna sér inn peninga, blandast í að líkjast aðdáanda sem skrifar bréf. til steinkaldrar samfélagsfegurðar Hayworths. Fred horfir á Rítu með bróðurlegu brosi, en hún er svo mannequin-leg (varasamstilltur við lögin hennar eins og breiðeygð uppblástursdúkka) að allir rómantískir neistar spretta fljótt. Þeir dansa þó nokkuð þægilega saman og Jerome Kern skorið er ógleymanleg en ekki svo slæm. ** frá ****