Ég hafði alltaf þessa hugmynd að kóreskar kvikmyndir snerust eingöngu um grín og drama, en "Jól á haustin" hefur breytt sjónarhorni mínu. Þessi mynd er svo einföld. Það eru ekki með neinar melódramatískar senur eða yfir efstu grínsenur. Ekki eitt atriði þar sem leikararnir gráta hátt. Ekki einu sinni atriði þar sem leikarinn og leikkonan kyssast, ekki einu sinni einfaldur koss. Og samt er þessi mynd fær um að ná til áhorfenda sinna á þann hátt sem ég vissi ekki að væri til. Endir myndarinnar gerði mig orðlausa. Ég grét ekki einu sinni, en augun mín voru heit. Þessi mynd gaf mér tilfinningu sem ég get varla lýst með orðum. Ég held að ég geti ekki mælt með þessari mynd fyrir alla en ég mæli með þessari mynd fyrir fólk sem vill horfa á alvöru kvikmyndir. 9.4/10