Þetta er án efa mest spennandi og ánægjulegasta mynd sem ég hef séð í mörg ár! Söguþráðurinn sem sést á prenti er næstum banal - skip hrapar á eyðimerkurplánetu með þremur sólum, þeir sem eftir lifa verða að aðlagast landslaginu og hver öðrum, þá fellur myrkur og skrímslin birtast. Flugmaðurinn Fry, eftir augnabliks hugleysis á niðurleiðinni í gegnum andrúmsloftið þegar hún næstum sleppti farþegunum, tekur við stjórn hópsins og fær hjálp dæmda morðingjans Riddick til að leiða þá í gegnum myrkrið til flóttaskipsins - hann er sá sem er með skurðaðgerð aukin augu sem geta séð í myrkri. En það er í raun ekki svo einfalt - sérhver persóna er flókin, þrívídd, með misvísandi eiginleika svo þú veist aldrei alveg hver er góður og hver er slæmur. Frammistaðan er einstaklega frábær - Radha Mitchell sýnir Fry stæla sig í forystu, sigrast á eigin ótta, og að reyna að koma í veg fyrir frekari blóðsúthellingar, á meðan Cole Hauser, sem maðurinn sem tekur Riddick aftur í gæsluvarðhald, sýnir að hann hefur sína eigin dagskrá og sína eigin sérvisku staðla. En myndin tilheyrir Vin Diesel sem Riddick - hann er með mest segulmagnaðir skjár sem ég hef séð í mörg ár. Stóran hluta myndarinnar er andlit hans í skugga og hann segir reyndar ekki mikið, en hann vekur athygli þína samt sem áður. Stundum vekur hann athygli þína með því að tala ekki - eða með því að hreyfa sig ekki. Og Diesel gerir ekki lítið úr persónunni, eins og svo auðveldlega væri hægt að gera, með því að gefa honum "hjarta úr gulli" - Riddick er enn einn vondur og illvígur maður þegar þeir nálgast skipið - hann leyfir okkur bara að sjá þessi fyrstu bráðabirgðaskref frá að hugsa aðeins um sjálfið til að hugsa um aðra. Tæknilega séð er myndin mjög góð. Lýsingaráhrifin eru frábær í báðum endum litrófsins - ofbjört þrefalt sólarljós og niðamyrkur. Tæknibrellur sem sýna bæði sjónarhorn Riddick og skrímslnanna auka á spennuna, sem og hljóð frá skrímslunum sem fljúga og nota ómskoðun til að „sjá“ (skrímslin sjálf eru líffærafræðilega trúverðug og hæfilega ógnvekjandi). Klippingin er svo þétt að hún er næstum því að ögra stundum - það er bókstaflega engin bólstrun í þessari mynd, engin fölnun, enginn tími til að endurstilla sjálfan þig. Frá upphafsskoti til loka myndarinnar þarftu að hafa vit á þér. Sérhver sena, hver lína af samræðum, hver einasta myndavél er mikilvæg. Sjáðu það þrisvar sinnum til að skilja þetta allt. Eini fyrirvarinn minn er um vísindin - sólkerfið eins og sýnt er í líkaninu er ómögulegt (reikistjörnur snúast um sólir, ekki öfugt). Það hefur hins vegar ekki áhrif á mannlega söguna, svo ég hef ekki tekið stig af henni.