Það er áhugaverður klofningur í atkvæðagreiðslunni um þessa mynd (í augnablikinu að minnsta kosti). Þeir sem eiga von á heimildarmynd eru hrifnir, eða að minnsta kosti ekki fyrir vonbrigðum. Ég býst við að þeir sem gefa myndinni 1 af 10 séu þeir sem bjuggust við stríðsmynd eða endursýningu á innrásinni í Gallipoli. Þannig að - ef þú vilt sjá leikara, skothríð og gore, þá mun þessi mynd ekki henta þér. Ef þú vilt sjá sjálfstæða heimildarmynd um Gallipoli, án hlutdrægni í garð einhverrar hliðar (eini óvinurinn í þessum atburðum var stríðið sjálft) þá muntu koma í burtu bæði hrifinn og edrú. Mér fannst þetta mjög áhrifamikil mynd og líkaði meira að segja vel við Captain Guy Nightingale í lokin.