Tess of the Storm Country var Mary Pickford farartæki sem ég hafði ætlað að fá mér í nokkurn tíma. Ég fann loksins VHS-eintak á sanngjörnu verði og fékk að njóta þess. Mary sýnir dæmigerða sprungna, sakleysislega kynþokkafulla túlkun sína á stúlku á rangri hlið sem vinnur hjarta ríks erfingja. Aðeins í þetta skiptið er meira í húfi: röng morðákæra, óviðkomandi barn (og í kjölfarið tilfelli um rangt móðurhlutverk) og íhugað sjálfsvíg. Maður getur séð hvers vegna Pickford vildi endurtaka þetta. Sagan er algjör siðferðissaga, af því tagi sem hún elskaði að leika í. Umdeildu efnin eru ekki alltaf skrifuð skýrt; Áhorfandi þarf að fylgjast með og taka upp vísbendingar til að ná öllu sem gefið er í skyn við fyrstu áhorf þó allt sé meira og minna útskýrt í lokin. Eina neikvæða athugasemdin sem ég get gert væri varðandi Jean Hersholt og hundinn. Hersholt, persóna hans, Ben Letts, lítur út fyrir að vera um 6-2, 200 pund (stærri við hliðina á Mary, auðvitað!), er sendur á flótta í læti þegar 60 punda súkkulaðirannsóknarstofa hleðst að honum! Síðan, til að toppa það (eða kannski til að réttlæta vandræðalegan ótta hans við hundinn), tekst honum að festa hann við jörðina og særir hann einhvern veginn svo illa að hann er enn í erfiðleikum með að standa upp miklu seinna, þegar slæmur stormur skellur á! Þetta er sama elskulega rannsóknarstofan og sefur hjá Frederick (Lloyd Hughes) og kúrar með Mary! Samt kastar Mary síðar sjóðandi vatni í andlit Ben, sem hægir varla á honum! Allt í lagi, ég hef sagt frá Ben og súkkulaðistofunni! Að öðru leyti var myndin alveg hrífandi og hélt svo sannarlega athygli minni. Aukahópur Pickford var sterkur og trúverðugur. Þetta er vissulega meðal betri mynda hennar.