Fram að 1970 var Lucille Ball ein frábær grínisti. Hún var svo fullkominn trúður að ég vildi bara að fleiri hefðu getað séð hana með Bob Hope í "The Facts of Life" því hún gæti líka gert þurrt deadpan. sem og slapstick..Já, Lucille Ball var yndisleg . . . þangað til "Mame." Að reyna að sjá Lucille Ball í "Mame" er líkamlega ómögulegt vegna þess að það er svo mikið vaselín á linsunum sem þegar eru síaðar að þú þyrftir Windex til að sjá Lucille Ball í sumum senum. Þannig að jafnvel þótt þú sjáir Lucille Ball í "Mame," þá geturðu í raun ekki séð Lucille Ball í "Mame". Sem er blessun. Þetta er um það bil það fallegasta sem ég get sagt um "Mame", kvikmyndina í söngleiknum í kvikmynd leikritsins (þetta gæti haldið áfram, en það byrjaði með fullkomlega fyndinni bók sem heitir "Auntie Mame"). Að gefa þessu slæmt rapp er eins og að berja svamp. Þannig að það skiptir ekki máli að tónlistin sé krókuð frekar en sungin. Flest lögin voru samt ekki mikið. Það er enginn munur á fyrstu þremur. "It's Today", "Open a New Window" og "We Need a Little Christmas" eru allt sama lagið. Celene Dion ætti að gera plötu með þeim, þeir eru svo stórir og daufir. Morðingjaballaðan „If He Walked Into My Life Today“ þarf örugga og glæsilega rödd (Edyie Gorme vann Grammy fyrir að gera hana árið 1967) sem Lucille Ball hafði ekki þegar hún gerði þessa mynd. (Satt, Elaine Stritch getur heldur ekki borið lag í fötu, en að minnsta kosti getur Stritch sett yfir lag.)Ef þér finnst enn að líf þitt verði ekki fullkomið nema þú sjáir kvikmyndasöngleikinn "Mame," taktu eftir því hvernig það ER að dansa í henni, en alltaf þegar Lucy/Mame byrjar að gera eitthvað umfram lamaða uppstokkun klippist myndavélin í burtu og snýr aftur þegar númerið er búið og stjarnan situr fyrir með dönsurunum. Aftur, það er alveg eins gott. Jane Connell fékk að endurtaka hlutverk hinna aumkunarverðu Agnesar Gooch eftir að Lucille Ball lét Madeline Kahn reka sig til að tryggja að enginn grínisti frumleiki myndi koma stjörnunni upp á sjónarsviðið. Connell er sviðslistakona sem, eins og Carol Channing og Ethyl Merman, getur ekki minnkað frammistöðu sína fyrir kvikmyndir, svo hún sameinist Lucille Ball í að vera vandræðaleg, þó af mismunandi ástæðum. Glæsilegu kjólarnir eru eftir Theadora Van Runkle (Van Wrinkle? ) og þeir gefa upp litinn sem vantar í alla leikhópinn nema einn. Bea Arthur sem leikkonan Vera Charles, besta vinkona Mame, hunsar alla og gerir sína eigin skemmtilegu hluti. Bara ef hún væri í fleiri senum. Hún er líka of gömul fyrir hlutverk sitt, en hún lamaði það allavega ekki.