Já, ég „fá“ Pasolini og umhverfi hans, en á sama tíma finnst mér „Decameron“ hans að miklu leyti ofmetið og meira en lítið truflandi. Ofmetið vegna þess að meint „raunsæi“ sem hann kynnir (mölandi mannfjölda, molnandi arkitektúr o.s.frv.) er reifað af fáránlegu og hreint út sagt fáránlega hegðun sem persónurnar hegða sér. Í leit að raunsæi, notaði Pasolini marga aðra en leikara, en dádýr-í-framljósin þeirra glápa og sársaukafullt óþægilega línusending gefur heildinni hræðilega óviðjafnanlegan og ósamræmdan tilfinningu. Og í hreinskilni sagt - margir af tannlausu, misskipuðu fólki eru sársaukafullir að horfa á. Og "Decameron" Pasolini er truflandi (fyrir mig að minnsta kosti) vegna hversdagslegs og ríkjandi samkynhneigðs efnis. Ekki vegna þess að ég sé prúður eða samkynhneigður (ég er hvorugt) heldur vegna þess að áherslan sem Pasolini leggur á hómóerótískar myndir og aðstæður er andstæð nýraunsæinu sem hann að öðru leyti aðhyllist, svo það kemur út sem óþarfi og þvingað. Maður getur næstum heyrt hann segja "Ooh - ég verð að festa sætan, nakinn strák í þetta atriði!" Stundum virðist sem Pasolini sé að reyna að leika upp samkynhneigð til að þumla nefið á gagnrýnendur, og stundum vegna þess að hann nýtur þess þáttar sjálfur, burtséð frá því hvað áhorfendur hans kunna að kjósa. "Decameron" eftir Pasolini kom mér fyrir sjónir sem misbrestur á Pasolini sem sögumanni, frekar en að vera þáttur í nýraunsæi. Honum virðist leiðast hverja söguna og pakkar þeim því frekar ósannfærandi og af lítilli sannfæringu. Jafnvel síðasta lína Pasolini í myndinni, sem sumum virðist þykja smekkleg ("Af hverju að búa til listaverk þegar það er svo miklu sætara að dreyma um það?") - fyrir mig vekur það mig bara til að velta fyrir mér hvers vegna Pasolini myndi nenna að gera mynd ef honum leið svona? Að mínu mati er mun betur gerð mynd (og með MEIRA samkynhneigð efni) "Satyricon" eftir Fellini. Það er líka fullt af furðulegu fólki og fáránlegum aðstæðum, en það tekst vegna hraða, leikstjórnar og sterkrar frásagnar á meðan "Decameron" mistekst með sömu þætti.