Fyrst gaf ég þessari mynd 10/10. Fyrir mér er þetta einfaldlega ein það besta sem ég hef séð síðan ég fæddist (ég er 23, en ég sá fjölmargar kvikmyndir). Sagan er grimm, en raunveruleikinn er það líka, ekki satt? Það fór djúpt í mig og hrærði í iðrum mínum. Ég sá hana fyrir um það bil 5 eða 6 árum og hún hristir mig enn - og ég man hana enn! Í öðru lagi er ekkert „þjóðarval“ (þetta orðatiltæki er bein þýðing úr frönsku) fyrir þessa mynd. Ég meina það er ekki vegna þess að þetta er frönsk kvikmynd sem ég setti hana svo hátt: hún hefur virkilega gripið mig þegar ég sá hana. Ennfremur þekki ég ekki kvikmyndasögu Marcel Carne vel, svo ég veit ekki hvort hún er besta myndin hans eða ekki, en ég veit að hún er ekki hans frægasta: Hotel du Nord, Quai des Brumes og Les Enfants du Paradis eru frægasta. Í þriðja lagi er myndin í svörtu og hvítu, en hún fjallar um tímabundin vandamál æskunnar (ekki unglingabólur) ​​eins og ást, vini og nám á nútímalegan hátt. Það væri jafnvel hægt að endurgera hana ramma fyrir ramma með raunverulegum ungum leikurum, Dolby(tm) hljóði og tæknibrellum (bílslysi), það væri samt frábær mynd! Vandamál: Kannski er þetta kvikmynd sem ungir munu sjá fullorðna (frá 16 til 25 ára) - og að sjálfsögðu eldri - til að boðskapur hennar skilist vel... Sagði ég að þetta væri frábær mynd?