Fyrirsætan Chris McCormack (Margaux Hemingway) er nauðgað hrottalega af kennara (Chris Sarandon) systur hennar Kathy (Mariel Hemingway). Hann er dreginn fyrir dóm en fer algerlega laus. Hann nauðgar svo Kathy! Hneyksli og sjúk nauðgunarmynd. Þessi mynd var auglýst sem mikilvægt drama sem fjallar um nauðgun. Það sem það er er illa skrifað og (að mestu leyti) illa leikið drama. Það þykist vera samúð með fórnarlambinu nauðgunarinnar en ýtir vettvangi í andlitið á okkur. Ef ég á að vera alveg heiðarlegur er leikur Hemingways svo slæmur í þeirri röð að hún missir öll raunveruleg áhrif sem hún gæti hafa haft. Reynsluatriðin voru leiðinleg og fyrirsjáanleg. Og myndin gekk bara of langt þegar 15 ára Mariel er nauðgað (sem betur fer var það ekki sýnt). Ég viðurkenni þó að það leiddi til frábærs endaloka þegar Margaux grípur byssu og skýtur Sarandon til bana. En í alvöru talað - að láta nauðga ungri stúlku er bara uppreisn æru. Leiklist hjálpar ekki. Margaux var til dæmis engin leikkona. Hún var vissulega falleg kona (og raunveruleg fyrirsæta tel ég) en leik hennar skildi eftir sig miklu. Það dregur úr myndinni. Mariel var bara í lagi en þetta var ein af fyrstu myndunum hennar. Sarandon gerir það sem hann getur sem nauðgari. Hann var ekki slæmur en hræðilega handritið virkaði gegn honum. Ég man eftir að hafa heyrt að á sýningu á þessu árið 1976 stóðu nokkrar konur upp og fögnuðu þegar Sarandon var drepinn svo kannski virkar þetta fyrir sumt fólk. Mér fannst þetta leiðinlegt, einfalt og MJÖG sjúkt. A 1 alla leið.