Dolph Lundgren grúfir sig í gegnum þessa samhengislausu ráðgátu/spennumynd sem er ekki nærri því eins flott og kassinn vill trúa. Hann er reyndar nokkuð góður hérna, en sagan er rugl af B-mynda klisjum (spæjara, hefnd, auðkýfingar, krókavélar, S&M) sem lítur út fyrir að hafa verið tilbúnar þegar á leið. Myndin tekur aðeins við sér í seinni hálfleik en fyrir almennilegri Lundgren-mynd, leigðu í staðinn RAUÐA SPORÐARDJÓN.