Allt í lagi, ég er ekki japanskur. Ég veit svolítið um japanska menningu og aðeins minna um japanska poppmenningu. Að öðru leyti er ég spænskur, ég borða paellu og ég hef gaman af svörtum húmor. Gott, með þessu punktasetti get ég tjáð mig um myndina: Ég hef ekki hugmynd um hvernig hún er ánægjuleg fyrir japanska áhorfendur, Mamoru Oshii er frekar góður góður leikstjóri - þrátt fyrir alltof pedanískt póstmódernískt efni í stíl Talking Head, og meira að segja það var forvitnilegt og einhvern veginn áhugavert - og ég er hissa á því að hann komst upp með þetta. Það er kannski bara eitt af þessum týndu þýðingum, ég er hræddur um að svo sé, en sem evrópskur áhorfandi að horfa á myndina með ofhlaðnum enskum texta fannst mér hún bara hræðileg. Brandararnir virtust lélegir, handritið var ofsoðið - ég meina, gefðu áhorfendum frí og haltu aðeins kjafti, helvítis sögumaðurinn þinn - svo að ég fékk næstum því hausinn á mér að springa yfir ofboði af hröðu tali og fáránlegum hasar. , mér fannst hreyfimyndin mjög flott. Hugmyndin er frábær og hún er vel nýtt í þessum hreyfimyndum. Augnakonfektið klárast þó um leið og persónurnar eru látnar til hliðar til að byrja á endalausu alls ekki fyndnu kjaftæði yfir kyrrmyndum. Það fær þig bara til að vilja spóla áfram í næstu útklipptu hysterískar persónur senu. Ég las að Mamoru Oshii er í raun að skipuleggja framhald fyrir þetta. Hugmyndin var góð en hræðilega nýtt. Kannski mun seinni hlutinn draga upp góða hluta þessarar fyrri og gera í raun áhugaverða kvikmynd, eða kannski verða það meira og meira ofsagt atriði. En djöfull, ef þú hélst að Talking Head væri þétt, mun Amazing Lifes of Skyndibitagjafar gefa þér heilablóðfall. Auðvitað eru öll þessi athugasemd byggð á reynslu einhvers sem er evrópskur. Líklega er þetta algjörlega gagnslaust fyrir Japana, kannski var þetta mjög fyndin mynd sem týndist í menningarlegum landamærum og þýðingum. Kannski.