'Volcano' er í besta falli B-mynd og í versta falli er hún meiri hörmung en það sem hún á að sýna. Til að vera sanngjarn, verður þú að vera tilbúinn í hvaða kvikmynd sem er til að stöðva vantrú á einu stóru hugtaki. „Volcano“ biður þig um að hætta vantrú á vísindum, mannlegum samskiptum og skynsemi. Tommy Lee Jones verður viðkvæmur yfirmaður skrifstofu neyðarstjórnunar, sem er næmur á 1990, og hann hefur það gott þegar hann er ekki fastur við heimskuleg samræða sem handritið veitir. Hins vegar, Anne Heche skilar vælandi slæmri frammistöðu sem gáfaður jarðfræðingur sem verður ástvinur Roark (á meðan borgin brennur niður, natch). Gaby Hoffman fer frá Field of Dreams og Bandaríkjaforseta til að breytast sem vælandi, þurfandi og fórnarlamb-fyrir-lífsdóttir Jones. Don Cheadle fær að sitja á mjög kósý skrifstofu og taka símtölum Jones, sinna því starfi sem Roark í raun og veru ætti og ætti að gera. Engu að síður, myndin fer virkilega niður á við þegar jarðfræðifélagi Heche sogast inn í hraunop á meðan þeir“ aftur að brjótast inn í neðanjarðarlestarlínur. Það tekur upp hraða þegar Jones byrjar að stinga upp á því að þeir noti strætisvagna til að stífla flæði hraunsins sem rennur niður götuna, jarðfræðingur Heche (sem elskar að fyrirlesa öllum um The Science Of Geology) er greinilega ómeðvitaður um þá staðreynd að hraunið er heitt og það bræðir málm, og rokk, og dauður rúta er ólíklegt að hafa mikil áhrif. Það fer virkilega að sjúga þegar myndin kynnir Rodney King-líka kynþáttaspennu á milli tveggja vondra leikara klædda sem löggu og reiðs blökkumanns sem skilur ekki hvers vegna slökkviliðið er upptekið við þetta stóra fljót af rennandi hrauni. En hey, á endanum munu þau þrjú vinna saman að því að byggja K-brautarstíflu til að koma í veg fyrir að hraunið éti upp hverfið hans, þó stíflan sé byggð í ranga átt og efnið sem notað er myndi ekki stoppa hraun samt. Að auki eru K-teinar varla vatnsheldar, en ég býst við að hraun myndi ekki detta í hug að stinga hausnum í gegnum eyðurnar, ekki þegar Tommy Lee Jones horfir á það. Ekki einu sinni koma mér af stað á neðanjarðarlestinni sem er strandað, þar sem göng full af heitu hrauni koma niður, en einkennilega er það ekki of heitt til að reyna björgun, það er ekki of reykt til að sjá, og það eru ekki einhverjar eitraðar lofttegundir svo allir geti andað. Þetta hlýtur að vera LA Lava, eða Lava Lite. Þú veist, það borðar bíla en er umhverfisvænt. Það eru augnablik af hreinum búðum hér sem fær þig næstum til að velta því fyrir þér hvort þetta hafi verið ætlað að vera gamanmynd. Til dæmis eiga öryggisverðirnir tveir, sem pakka saman málverkum Hieronymus Bosch, algjörlega tilgangslaust og farsalegt samtal um þyngd, og í lokin tekur litli drengurinn sem Roark/Jones bjargaði eftir að allir líta eins út þegar þeir eru þaktir ösku, en Regnstormur brýst út og hreinsar alla upp -- og þá kemur sólin fram og Heche segir eitthvað á þessa leið: "aw, shucks, Roark". 'Volcano' nær næstum Battlefield Earth stöðunni, en fyrir utan Heche nálgast enginn Travolta- eins og illa og tæknilegu hliðunum er sinnt nokkuð vel. Ef þú ert frá LA svæðinu eins og ég er svolítið fyndið að hugsa um hraun sem þurrkar út Wilshire Boulevard. Ég gaf henni þrennu fyrir áhrifin og þá litlu spennu sem þú færð út úr þessu.