Þessi mynd er einfaldlega allt of löng, allt of endurtekin, þar sem nekt og kynhneigð karla er (eins og þetta er sagt sem hommi með mitt eigið safn af fullorðinstitlum) allt of tilefnislaus og óþörf. Mikið af fyrsta þriðjungi myndarinnar hefði mátt skera niður í tíu mínútur og vera jafn áhrifaríkt án þess að reyna þolinmæði (og þol) áhorfenda. Ég sá þessa mynd snemma á laugardagseftirmiðdegi með áhorfendum á kvikmyndahátíð; sú tegund af hópi sem hefur tilhneigingu til að vera ævintýragjarnari, áhugasamari um tilraunakenndari eða óhefðbundnari kvikmyndir, eins og kvikmynd án mikilla samræðna, stuttmyndir, erlendar kvikmyndir. Nánast uppselt fólk í um það bil 275 sæta leikhúsi byrjaði að drekka út á fyrri hluta myndarinnar og þó að mikill meirihluti dvaldi fyrir "borgun" (sem aldrei kom í raun), hef ég aldrei, í um 14 ár að mæta á hvaða fjölda kvikmyndahátíða sem er, tilrauna-, samkynhneigðra og annars, séð svo mikinn fjölda fólks ganga í burtu frá kvikmynd. Þessi mynd hefði auðveldlega getað minnkað um meira en helming og verið eins áhrifarík og hún var. Það hefði líka getað farið í mismunandi áttir, samt með styttri tíma, og verið mun áhrifaríkara. Eins og það er núna er þetta ekki eitthvað sem maður getur auðveldlega mælt með eða sem ég myndi vilja horfa á aftur.