Það sem kemur á óvart með þessari áreynslulausu léttu kvikmynd er hvernig svona úrvals leikarahópur var settur saman fyrir það sem er ekkert annað en hammy óhugnanlegt mál. Væntanlega var þetta orðatiltæki snjóbolti sem rúllaði niður hæð og safnaði hraða og stærð og lögun. Maður getur ímyndað sér að þegar Miranda Richardson hafði samband við umboðsmann sinn hafi samtalið verið á þessa leið: „Viltu taka upp kvikmynd í Dublin eftir handriti Neil Jordan? Michael Caine og Michael Gambon eru þegar með!' Þetta er daufleg „gamanmynd“ þar sem Michael Caine og Dylan Moran reyna að koma af stað vel skipulögðu þrasi þar sem Moran verður að líkja eftir glæpaforingja í London (sem komu hans er yfirvofandi) til að safna umtalsverðum peningum frá staðbundnum konungi Michael Gambon. Restin er einfaldlega ógleymanlegt ruðningur sem er sem betur fer fljótt yfir. Moran er vægast sagt skemmtilegur á stöðum en á þessum sönnunargögnum hentar hann betur lífinu á litla tjaldinu í vinsælum gamanmyndum eins og Black Books. Caine er óáreittur í hlutverki sínu og gefur stöðuga frammistöðu án þess að vera of teygður. Maður getur aðeins ímyndað sér hvað varð til þess að hann skráði sig í þessa mynd - það getur ekki einu sinni hafa verið sumar í Dublin í ljósi þess að mörg atriðin líta jákvætt haustlega út í bakgrunni. Gambon stelur reyndar senunni og allir sem hafa náð einhverjum af sýningum hans á borð við Have I Got News For You vita að hann er dásamlega fyndinn maður. En þegar á heildina er litið veldur útkoman vonbrigðum og það virðist vera heil eilífð síðan Neil Jordan hafi verið að gera gæðamyndir á borð við Monu Lisu.