Eftir að hafa aldrei séð upprunalega Dirty Harry, dæmdi ég þessa mynd á hreinu borði. Og ég verð að segja að ég hafði mjög gaman af því. Vissulega, sumt af leik Sondre Locke gerði mig svolítið þreytandi - en hey, þetta var níunda áratugurinn. En jafnvel þótt þú komist ekki framhjá henni (og ég komst næstum því ekki) eða hefndarmorðin hennar (sem þótti svolítið.. ofgert ;P), þá er það þess virði bara fyrir Dirty Harry. Eða að minnsta kosti nautahundurinn sem hann nefnir ástúðlega „MeatHead“ :P7/10.