Þessi mynd byrjar hressilega, hefur nokkur hæg augnablik í miðjunni, en gengur almennt vel, hefur nokkur mjög góð augnablik, slokknar svo í lok 3. þáttar. Ég gat séð þetta í LA frumsýningum 2 sinnum (með 2 mismunandi endalokum). Jason Lee er stjarna, en hann er ekki fremsti maður morgundagsins. Hann er gamansamur og heldur sínu striki en er betur borgið sem aukaleikari. Julia Stiles stendur sig „allt í lagi“ í gamanhlutverki, nýtt fyrir hana, en hún „stelur“ ekki þessari mynd, eins og stjarna af hennar stærðargráðu ætti að gera. Fyrir leikkonu sem hefur svo mikla möguleika (10 Things, Save the Last Dance, O), er erfitt að horfa á hana halda áfram að gegna hlutverkum sem eru svo „meðal“ og láta hana ekki taka hlutverkið og hlaupa í burtu með hlutverkin. kvikmynd (eins og Daniel Day-Lewis gerði í 'Gangs'). Selma Blair er líka góð ung leikkona og stendur sig „allt í lagi“. Ég bjóst ekki við frammistöðu akademíuverðlauna frá henni og hún skilaði ekki, en frammistaða hennar var fullnægjandi. Chris Koch flytur aðra mynd sem er „yfir meðallagi“. Kannski liggur vandamálið í handritinu meira en nokkuð annað. Mér líkaði við þessa mynd! En þetta er ekki kvikmynd þar sem maður gengur í burtu og segir...„þetta var frábært!“...Þessi „saga“ hefur verið gerð svo oft áður og það var bara ekki mikið nýtt hér. Æfingakvöldverðarsenan var líklega sú besta í myndinni og Larry Miller skilar ótrúlegri frammistöðu í aukahlutverki (hann gæti komið best á óvart í myndinni). Ef þú vilt fara að sjá kvikmynd sem fær þig til að hlæja nokkrum sinnum og eiga skemmtilegt kvöld, þá get ég samt mælt með þessari mynd, en nema þeir hafi breytt endirnum...aftur...farðu í kirkjulífinu, eða þú verður örugglega fyrir vonbrigðum.