Ég sá þessa mynd á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Seattle í fullu húsi af áhugasömum kvikmyndaáhugamönnum og indverskum fyrrverandi klappum. Myndin er ótrúlega falleg og slétt flæðandi fyrir fyrstu mynd. Leikstjórnin er sjálfsörugg, sérstaklega hjá heimamönnum sem voru ráðnir á flugi fyrir aukahluti og bitahluti. Þó að söguþráðurinn og söguþráðurinn sé frumlegur til enginn, vegur ánægjan af því að horfa á sýningar og landslag á móti skortinum. Hljóðrás þessarar myndar er mikið aðdráttarafl fyrir heimstónlistarunnendur. Ef þú vilt sjá hvað hægt er að gera á 45 dögum, með öðrum stað á hverjum degi, skoðaðu Hari Om til að fá innblástur. Það var ekki gefið upp í spurningum og svörum, en ég ímynda mér að Hollywood gæti tekið lexíu í lággjaldamyndagerð með því að læra af þessum leikstjóra.