Áður en ég sá þetta bjóst ég bara við öðru miðlungs mjúku eintaki af hinni miklu eftirlíkingu "Emmanuelle" seríu með Sylvia Kristel í aðalhlutverki. Það kom virkilega á óvart hversu góður þessi reyndist. Það á sér í raun og veru sögu og það er mjög rómantískt. Það sem gerir „Yellow Emanuelle“ svo gott er að hún er aðalhetjan, hin fallega og framandi Chai Lee. Hún leikur persónu sína, Emy Wong, svo ljúflega að áhorfandinn verður bara að finna eitthvað fyrir henni þegar draumar hennar hrynja í kringum hana. Emy Wong er mjög virtur læknir, styttur, með konunglega eiginleika. Hún kemur frá mikilvægri gamalli fjölskyldu þar sem fornir siðir eru enn viðhafnir. Emy verður áfram mey þar til hún er gift, manni sem hún hefur aldrei hitt. Fallegi læknirinn virðist vera í lagi með þetta skipulagða hjónaband. Það er einfaldlega hvernig það er gert í hennar heimi. Hins vegar ætlar hún ekki að hitta og verða ástfangin af breska flugmanninum sem endar undir umsjá hennar á sjúkrahúsinu þar sem hún vinnur. Emy ákveður að hætta við siði og gefur sig vestrænum manni sínum. En aðeins eftir mjög langa tilhugalíf, þar sem Doctor Wong er allt annað en auðveld kona. Flugmaðurinn hennar, George, er góður strákur og lofar að giftast Emy, svo hún missi ekki virðingu sína og sess í stífu samfélagi sínu. Hvorugur treystir á þriðja aðila, eina Ilona Staller, sem eyðileggur samband þeirra í gegnum röð grimma leikja. Emy er látin trúa því að hún hafi verið yfirgefin af manni sínum, að hann hafi aðeins spilað leik með henni til að sofa hjá henni. Hennar staður í samfélaginu er horfinn, hún hefur verið niðurlægð. Myndin tekur furðu dramatíska og niðurdrepandi stefnu þar sem þessi stolta, glæsilega kona hættir feril sínum, sem og ljúfu sambandi við umhyggjusaman föður sinn, og lætur undan lífi drykkju og vændis. Það kom mér á óvart að finna mig svo upptekinn af þessari óperulega hörmulegu sögu. Ég var á brún sætis míns þegar George blæs aftur inn í bæinn og gengur óafvitandi inn á hótel þar sem fallega Emy hans er að vinna sem vændiskona! Klassískt drama. Ég ímynda mér að margir áhorfendur hafi verið svolítið svekktir yfir öllu þessu drama. Það má búast við miklu kynlífi og nekt hér, en það er ekki mikið. Og þegar það er, þá er það algjörlega ónýtt og mjög listrænt og mjúkt. Ef þú ert aðdáandi fyrstu Emmanuelle, með Sylvia Kristel, þá muntu líklega meta þessa, minna þekkta klassík. Ég var sérstaklega hrifinn af aukinni athygli á smáatriðum. Allt þátturinn þar sem Emy fer með George heim til föður síns á eyjunni er mjög fínn. Faðir hennar sýnir George og áhorfandanum glæsilegt safn sitt af Bonzai trjám. Hann lætur byggja heilan smáskóg úr þessum mögnuðu trjám. Algjörlega óvænt. Eftir að hafa náð henni í kapalsjónvarpi síðla kvölds fyrir mörgum árum eyddi ég miklum tíma í að leita á netinu að afriti af myndinni. Þegar ég loksins fékk það fann ég að myndbandsútgáfan var lengri. Meira kynlíf? Nei, meira melódrama. Fyrir DVD útgáfuna er undirþráður um George sem skyndilega kólnaði með einhvern óþekktan banvænan sjúkdóm! Ég valdi reyndar kapalútgáfuna betri. Ég fagna því að þessi sjaldgæfa gimsteinn hafi loksins verið gefinn út á DVD. Ég verð líka að nefna fallega kvikmyndatökuna og furðulega og grípandi 70's hljóðrásina. Þegar þú horfir á þessa færðu bara á tilfinninguna að þú sért að horfa á eitthvað mjög sjaldgæft og alveg sérstakt. Ég mæli með því fyrir hugsandi áhorfendur sem þurfa ekki kynlíf og ofbeldi til að viðhalda áhuga sínum.