Að forðast klisju er eitt helsta afrek þessarar myndar. Þegar þú heyrir óljósar útlínur sögunnar Erasmus-nemar af blönduðu þjóðerni deila íbúð í Barcelona spáir þú fyrir um safn evru-stereótýpa í farsalegum flækjum. Pas du tout! Reyndar er þetta fínlega dæmd gamanmynd um ungan Frakka, Xavier, sem reynir að átta sig á mannlegum samskiptum. Það eru nokkur smærri hlutverk sem hafa verið vel fylgst með (hrokafulli franski taugalæknirinn, óþolandi óbænandi bróðir ensku stúlkunnar, forfallin móðir Xavier) og fínn sjónrænn húmor, sérstaklega í upphafssenunum þar sem hæðst er að því hversu flókið umsóknarferlið er. Svo hvað lærir Xavier um sambönd? Ekkert jákvætt. Í stað hefðbundins hamingjusöms endi, er því miður bráðskemmtilegur lokaþáttur um 'Identity' Xavier hefur orðast' allir vinir sem hann eignaðist. Engu að síður á þessi mjög skemmtilega mynd skilið frábæran árangur. Ég sá hana í Lúxemborg með blönduðum evru-áhorfendum, sem skemmtu sér konunglega og klappuðu meira að segja undir lokin.