"Rouge" er hluti af þríleik, en stendur mjög fyrir sínu. Það er ekki framhald af neinu tagi. Sjálfur endirinn, sem ég ætla ekki að segja frá, bindur myndirnar þrjár saman, en að sjá ekki hinar tvær gerir það ekki of ruglingslegt. Þessi mynd kemur mér á óvart vegna þess að hún er svo sparneytinn, svo lúmskur og einföld, en er eins áhrifarík, tilfinningalega og vitsmunalega, eins og hvert stórt sjónarspil eða stjörnu melódrama. Kieslowski rannsakar hér fyrirbæri tilviljunar og örlaga. Bæði þemu fléttast lauslega saman í sögunni. Myndin er mjög púsluspil en skilaboðin eru frekar einföld: Allt gerist af ástæðu. Ást er í öllum örlögum okkar svo framarlega sem við opnum okkur fyrir henni. Titillinn, "Rauður" vísar til franska fánans, þar sem rauður táknar "bræðralag" eða bræðralag. Liturinn ræður ríkjum í myndefni myndarinnar. Ég hef tilhneigingu til að hugsa um það sem tákn um ást eða ástríðu, eða blóð lífsins. Það er frábært þegar kvikmynd leyfir frelsi til þess ;)