Ég hef ekki séð þessa fínu mynd í 50 ár en ég er samt að skrifa athugasemd við hana. Þó að myndin JACK WEBB hafi eflaust verið eingöngu hugsuð sem skemmtun --- sýnir grunnþjálfun sjómanna á Parris-eyju í raunhæfum skilmálum sem erfiðleika. persónuuppbyggingaræfing -- sagt var að herinn væri hræddur um að myndin myndi draga úr nýliðun. Það gekk ekki þannig. Kvikmyndin sýndi að það var meiri áskorun að komast inn í landgönguliðið en flest ungt fólk gerði sér nokkurn tíma grein fyrir og (gettu hvað?) að vera boðin stór áskorun var einmitt það sem margir krakkar vildu. Ég þekkti persónulega fullt af strákum sem gengu til liðs við landgönguliðið stuttu eftir að hafa séð THE DI. Raðir á ráðningarmiðstöðvum voru allt í einu svo langar að landgönguliðarnir höfðu fleiri nýliða en þeir réðu við. Svo fer það. Ameríka mun alltaf hafa ungt fólk sem leitast við að gera sig að þeim bestu --- á meðan slakari og fæddir taparar haltra út í engu. Það sem við eigum EKKI árið 2007 eru kvikmyndir sem hvetja til ættjarðarást, hollustu við skyldur hvers konar, jákvæð gildi, o.s.frv. Það sem við erum með eru kvikmyndir sem hvetja lofthausinn til að vera lofthausar, bjórdrykkjumenn til að gúffa bjór, önnur neikvæð gildi. Sýning númer 1 er sú að svívirðing unglinga og bjórsælandi epíska SUPERBAD er nú #81 á listanum yfir frábærar kvikmyndir allra tíma. Gildi? Hvað meinarðu, gildi?