Ég var hrifinn af fallegri ljósmyndun í þessari mynd sem var tekin á staðnum í Alaska. Þótt tæknilega sé melódrama, sjáum við fullt af athöfnum sem eskimóar taka þátt í, eins og að veiða, dansa, smíða igló o.s.frv. Og siðir þeirra, eins og að bjóða konum sínum gestum, eru reglulega í sögunni. Veiðiröðin voru stundum úr myndefni, þar sem auðvelt var að þekkja nokkrar baksýnismyndir af dýrum, en jafnvel þessar voru heillandi. Spjótveiðar á laxi, veiðar á rostungum, karíbúum og jafnvel ísbjörn og hval létu þetta stundum líta út fyrir að vera heimildarmynd. Það var engin leikaraskráning, sem styrkti heimildarmyndina. Kvikmyndaframleiðendurnir reyndu að láta það virðast mjög ekta, þar sem innfæddir töluðu aðeins á eskimósku tungumáli sem annað hvort var þýtt af einhverjum á skjánum eða með millititlum. Í kynningunni kom fram að fyrir utan hvítu kaupmennina og Royal Mounted Canadian Police, þá væru engir leikarar í myndinni, en það var ekki satt. Aðalpersónurnar tvær, sem Mala og Lotus Long léku, voru eskimóar að fæðingu, en voru atvinnuleikarar með inneign fyrir fyrri myndir og maður sá stundum að þær voru farðaðar. En þeir voru frábærir í hlutverkum sínum og héldu áfram að eiga Hollywood feril. Allt í allt er myndin svo sannarlega þess virði að skoða.