Taktu smá af GOODFELLAS, blandaðu því saman við THE GODFATHER, bættu við rómverskri goðafræði og nóg af léttum gríni og þú átt THE SOPRANOS, um mafíuætt sem starfar frá norðurhluta New Jersey. Það er næstum jafn skemmtilegt og atvinnuglíma. Ég er ekki stærsti aðdáandi þessa þáttar, en ég dáist að mjög flóknum Tony Soprano eftir James Gandolfini, geðlækni með einstaka samviskubit. Ég hef líka dáðst að framlagi fólks á borð við malarröddaðan Dom Chianese sem ráðvillta en morðóða frænda Junior, silfurhærða Tony Sirico sem hinn ævarandi ráðvillta Paulie og hina mjög fallegu Edie Falco sem hina tvísýnu, harðsnúna Carmela. Sópran. Ofbeldið er skyndilegt og myndrænt, líkamsfjöldi hækkar jafnt og þétt á hverju tímabili, en það eru oft litlu augnablikin sem skipta mestu máli hér. Horfðu á frænda Paulie og Tony, Christopher (Michael Imperioli seint í LAW & ORDER) þar sem þau týnast í Pine Barrens og sitja úti um næturkalda nótt í yfirgefnum vörubíl, báðir sannfærðir um að þeir hafi átt hann.