Ég er ekki mikill Abbott & Costello aðdáandi (þótt ég hafi gaman af "Who's On First") og satt best að segja var ekki margt í þessari mynd sem myndi hvetja mig til að horfa á meira af verkum þeirra. Það var reyndar ekki slæmt. Það voru vægast sagt skemmtileg atriði, og reyndar mjög sannfærandi risi leikinn af Buddy Baer, ​​en einhvern veginn, miðað við frægð tvíeykisins og álitið sem þeir njóta almennt, verð ég að segja að ég bjóst við meiru. Eins og sagan segir, lenda hjónin í barnapössun og meðan á lestri Jack & The Beanstalk stendur sem sögu fyrir háttatíma (með því að krakkinn les hana fyrir Costello), sofnar Jack Costello og dreymir sig inn í söguna. Það er einhver „Wizard Of Oz“ tilfinning í sögunni, að því leyti að persónurnar í draumnum eru allar ígildi raunverulegra kunningja Jacks, og myndin opnar í svarthvítu og breytist í lit meðan á draumaröðinni stendur. Bardagaatriðin milli Jack og risans og danssenan milli Jack og Polly (Dorothy Ford) eru meðal skemmtilegra hluta myndarinnar. Polly leiðir auðvitað líka að einni af spurningum myndarinnar - hvað varð um hana? Jack og klíka skildu hana greinilega eftir í kastala risans! Ég veit - þetta var bara draumur, svo hverjum er ekki sama. Samt - ég velti því fyrir mér. Það voru líka nokkrar sætar söng- og dansrútínur. Mín 4 ára flissaði svolítið meðan á þessu stóð, svo hún kunni að meta eitthvað af húmornum. Mér fannst þetta vera ásættanleg tímasóun, en alls ekki neitt sem myndi sannfæra þig um Abbott og Costello sem grínista snillinga. 4/10