Leikstjórinn virðist góður og traustur maður. Foreldrar hans glíma við sömu vandamálin og við öll glímum við. Þeir villtust hver frá öðrum. Þau elskuðu hvort annað. Þeir misskildu hvort annað. Og fátækir áhorfendur þurfa að sitja í gegnum níutíu mínútur af því sem er hugsanlega raunir og þrengingar einnar leiðinlegustu fjölskyldu sem nokkurn tíma hefur komið frá Long Island. Það eru fáir áhugaverðir valkostir í þessari heimildarmynd - tónlistin er banal, kvikmyndatakan. óinnblásin, og sagan er sama sagan og hefur leikið á öllum Birch Street í hverjum bæ í Ameríku. Ég ætla ekki að hljóma of harkalega - sjaldan hefur sætari heimildarmynd með velviljaðri vilja verið gerð. Leikstjórinn er svona maður sem þú myndir vilja vera vinir með. Þú vildir bara að hann hefði átt í erfiðleikum með að koma efninu á framfæri og foreldrar hans gerðu til að halda hjónabandi sínu á lífi.