Í fyrsta lagi er Ed Wood Jr. ekki versti leikstjóri allra tíma, Plan 9 From Outer Space þolir ekki. Coleman Francis á þann titil skilið. Ég kynni sýningu B, Glen eða Glenda. Fyrri helmingur myndarinnar samanstendur af furðu ígrunduðu könnun á crossdressing, sérstaklega þar sem hún var gerð árið 1953. Síðustu 15 mínútur myndarinnar eru heldur ekki slæmar. Þetta er ekki að segja myndin er ekki í vandræðum. Bela Lugosi var algjörlega óviðkomandi og setti skrítnar línur. Aumingja Bela leit út fyrir að jafnvel hann væri ekki viss um hvað væri að gerast stundum. Leikurinn var afgerandi viðurkenndur, þó ekki verri en tímabil Universal B mynd. Langa draumaröðin sem er miðja myndarinnar var algjörlega furðuleg; meira eins og óljóst ógnvekjandi steggjamynd en draumaröð. Alan/Ann sagan, meint upprunaleg fókus myndarinnar, hefur gæðastíflu. Nei, Ed Wood Jr. er ekki versti leikstjóri allra tíma. Hann gat, að minnsta kosti hluta þessarar myndar, gefið alvöru félagslega yfirlýsingu. Þegar Coleman Francis reyndi að gera það í Night Train To Mundo Fine (aka Red Zone Cuba), endaði það bara í glundroða. Glen eða Glenda er að minnsta kosti hægt að horfa á án Robothjálpar.