Seven Ups hefur verið líkt við Bullitt fyrir eltingarsenuna, en kemur ekki nálægt því að passa við Bullitt. Bullitt hefur upphaf sem byggir byggir byggir. Þegar McQueen yfirgefur hlægilega hótelið, fer inn í Mustanginn sinn, sem er lagt undir Embarcadero hraðbrautinni (nú rifinn) og tekur eftir hleðslutækinu sem situr í nágrenninu, þá veistu að þú ert að fara að sjá eitthvað stórkostlegt. Upp frá því augnabliki, þegar McQueen ræsir bílinn, hefst besta bílaeltingaþátturinn sem tekinn hefur verið upp. Við það bætist frábært Lalo Schriffin ef ég man rétt. Þetta heldur áfram í langan tíma áður en þú heyrir í raun fyrstu dekkin tísta. Þetta skot af Mustang McQueen sem birtist skyndilega í baksýnisspegli Bill Hickman er óviðjafnanlegt fyrir sjónræn áhrif. Undrunarsvip Hickmans og tvöföld útlit eykur virkilega áhrifin. Svo er San Francisco auðvitað óviðjafnanlegt fyrir umgjörð bíla sem keppa upp og niður hæðir og um beygjur. Einnig, þegar Bullitt var tekinn upp á sjöunda áratugnum þegar bílar voru enn „heitir“ (Mustang GT og Dodge Charger) gerði það að verkum að hjólin voru betri en tveir leiðinlegir Pontiac-bílar sem voru hlaðnir reyklausum á sjöunda áratugnum. Bill Hickman var ökumaður vonda bílsins í báðum myndunum. Ég sá hann sitja á innherjakvikmyndasýningu einu sinni á Univeral lóðinni þegar ég var að gera kvikmyndagagnrýni fyrir blað. Þeir reyndu þó vel í Seven Ups með eltingarsenuna. Seven ups voru með nokkur "stökk" yfir litlar hæðir, (Gjapa) en auðvitað voru þetta ekki San Francisco hæðir. Seven Ups eltingaleikurinn, þar sem þeir eru í raun að fara hratt, er lengri en hröð röðin í Bullitt. En vettvangur einnar haglabyssusprengju sem sprengdi húddið algjörlega AF Roy Schieders Pontiac er hámark fáránleikans. Strangt Hollywood myndi ég segja, nema að hún var tekin upp í New York.