Ég er mikill aðdáandi slæmra hryllings, ódýrra hryllings, b-kvikmynda og allra þeirra 100 neðstu kvikmynda, og ég neita því ekki að það sé það versta sem hefur komið inn á stóra tjaldið, eða jafnvel heimamyndbandið þitt fyrir þessi mál. Sum þeirra, t.d. hinn frægi Manos The Hands of Fate, eru sannarlega slæmir og að horfa á þá, sérstaklega á eigin spýtur án vina og bjórs í kringum sig, er pynding fyrir góðan kvikmyndasmekk. La Momia Azteca Contra El Roboto Humano var hins vegar ekki svo slæm. Jæja, auðvitað er þetta SLÆMT - það er kjánalegt, dagsett, krúttlegt, ódýrt osfrv., það er Aztec múmía, tini vélmenni, feitur grímuklæddur illmenni, brjálaður vísindamaður, mexíkóskir mafíósar o.s.frv. klippingin er léleg, línurnar, jæja, við skulum segja að línurnar séu ekki leikrænar, FX og SFX séu það besta sem mexíkóska lággjaldaframleiðslan hefði getað boðið upp á, o.s.frv., Samt sem áður er myndin SKEMMTIÐ. það er svo vont að maður hlær kátt í klukkutíma. Auðvitað fer það eftir húmornum hvers og eins, en ég er nokkuð viss um að La Momia ætti að kenna öllum nýliðum í svona kvikmyndahúsum að njóta þess. Vinsamlegast athugið: myndin varir í um það bil klukkutíma og ég held að það sé bara nægur tími af kjánaskap sem maður getur auðveldlega melt. Það er líka annað - að horfa á La Momia getur gefið þér vísbendingu um hvað var allt hugtak SF/Hryllings tegundarinnar á fimmta áratugnum, þegar þú berð það saman við Matrix tímabil afþreyingar í kvikmyndahúsum í dag. Ég held að það sýni líka hvernig bæði iðnaðurinn og áhorfendur þróast, vegna þess að úr eins og La Momia laða enn að fullt hús í kvikmyndahúsum fyrir sérstakar sýningar (myndir eins og þessar eru sérstakar allt í lagi), og fá mjög oft standandi lófaklapp. .