Ímyndaðu þér heim þar sem allir koma vel fram við hvern sem er, ekkert ljótt orð er nokkurn tíma sagt, skrifstofudeilur eru ekki til staðar og yfirmaður þinn býður skrifstofufólkinu reglulega í sjálfeldaða kvöldverð þar sem þú getur spjallað um nýjustu innanhúshönnunarstíla. Allt er snyrtilegt, notalegt - jæja, bara fínt. Með öðrum orðum: þú ert í helvíti. Eftir að hafa verið sleppt í miðri hvergi byrjar Andreas á miðjum þrítugsaldri (Trond Fausa Aurvaag) nýtt starf sem bókari í lítilli, hreinni borg. Frá upphafi finnst honum hann framandi í þessum rétta, ópersónulega heimi yfirborðslegrar góðvildar, umkringdur notalegum en líflausum innanhússarkitektúr og sömuleiðis samstarfsmönnum. Matur bragðast af engu, drykkir verða þér ekki fullir, engin börn neins staðar; Eftir fyrstu skref til að passa inn, leitar Andreas að leiðum til að flýja hinn blákalt nýja heim. Hann veit ekki lengur hvaðan hann kom, en man samt eftir ríkum smekk, sönnum tilfinningum - allt umfram það óskuldbindandi flatlínulíf sem hann lifir núna. HÆÐILEGI MAÐURINN endurómar hugmyndir Huxleys og Kafka, en hér er grimmdin hið alls staðar nálæga, lausu snyrtimennsku. Ólíkt PLEASANTVILLE snýst þetta ekki um þröngsýna ofstæki, frekar dæmisögu um borgarmenningu okkar í frjálsum heimi um að passa inn. Þetta minnir einna helst á snjallt FIGHT CLUB atriði, þar sem Edward Norton gengur í gegnum IKEA vörulista. Krydduð með makaberum húmor, þessi skandinavíska, lakoníska saga sannfærir á öllum stigum: sögu, persónur og mikilvægi. Sannkallaður skjágimsteinn. 8/10