Þetta er ekki „beint bíó“, í raun er það andstæða þess. Önnur þáttur í sígaunaþríleik kvikmyndagerðarmannsins Gatlifs, þetta franska verk framleitt af Michèle Ray-Gavras, er kvikmyndameistaraverk, ekki hrein heimildarmynd, enginn skáldskapur á nokkurn hátt. Þess í stað hefur Gatlif valið mismunandi staðsetningar á leiðinni frá Indlandi til Spánar, hvar sem Rómverjar hafa sterka nærveru, og með hjálp liststjóra hefur hann sett upp nokkur tónlistarnúmer sem segja okkur hvernig sígaunarnir lifa, syngja, dansa, berjast. og hafa lifað af. Myndin kann að hafa mikla andstöðu þeirra sem efast um tilgátuna um að Rómaættbálkurinn sé af indverskum uppruna, aðallega mótmælt af þeim sem sjá bein tengsl við Hebrea (þannig að á vissan hátt kemur það ekki á óvart að þeir hafi líka verið ofsóttir af nasistum.) En umfram öll mannfræðileg rök er þetta stórkostlegt verk, sterkir litir og dásamlegur söngur og dans.