Tilgerðarlegt klappstýra, sem uppfærir Herman Melville (!), um óljóst sifjaspell ungs manns við aðalsmóður sína sem er flutt til löngu týndra systur sinnar sem alin hefur verið upp af sígaunum. Eða eitthvað svoleiðis ekki að einhver kæri sig í raun um að afhjúpa marglaga söguþráðinn skreyttan með klámfengnum kynlífssenum, gervi-táknrænum myndum (systkinin synda í blóðfljóti) og öðrum furðulegum snertingum (sígaunabarn móðgar ítrekað vegfarendur- framhjá á götunni þar til hún er nafnlaust barin til bana, hörmulega tónlist rokkhóps sem notuð er við niðurrif gamalla bygginga). Miðað við heimildaefnið og nærveru Catherine Deneuve (sem fær að minnsta kosti að baða sig í nakinni) bjóst ég við miklu meira af þessari; greinilega er til enn lengri sjónvarpsútgáfa af POLA X þarna úti