Bráðnun í kjarnorkuveri veldur því að meirihluti fólks breytist í banvæna uppvakninga með rotnandi andliti, sem fara náttúrulega í voðalegt amstur. Fínn handfylli af ósmituðu fólki gerir sitt besta til að lifa af þessa erfiðu raun. Leikstjóri/meðhöfundur/framleiðandi Todd Sheets sýnir aðlaðandi einlæga ást og ástríðu fyrir líflegum og óhugnanlegum hryllingsleik sem fara beint í hálsinn: hann heldur uppi óbilandi hraða allan tímann, fyllir skjáinn af geðveiki frá vegg til vegg. aðgerð, og sem betur fer heldur hræðilegu samræðunni í ánægjulegu lágmarki. Þar að auki, Sheets sparar svo sannarlega ekki á glæsilega myndrænu og óhóflegu skvettinu: þessi mynd skilar bragðgóðum vörubílsfarmi af holdi bráðnandi, úthreinsun, mikið tuð í þörmum, einn náungi er með hjartað kippt út, og það er jafnvel flott sprauta á trjágrein. Sheets vinna sér inn bónuspunkta fyrir að halda tóninum ömurlegum og viðbjóðslegum til hins bókstaflega bitra enda (til dæmis munu næstum allar aðalpersónurnar verða zombie chow). Að vísu hefur þessi mynd sinn skammt af göllum: töfrandi klippingin, nokkrar hamfaratilraunir til ömurlegrar tilraunar og að mestu hræðilegir leikarar úr röðum ónefndum leikara. Hin fallega og frjóa Kasey Rausch hlýtur heiðursverðlaun fyrir túlkun sína á hinni útsjónarsamu Daria Trumillio. Frank Dunlay stendur sig sömuleiðis vel sem Ralph Walsh, öldungadeildarliðsherinn, sem tekur við stjórn hersins. Það besta af öllu er að viss tök Sheets á smitandi slambangri tilfinningu fyrir stanslausum skriðþunga og augljósri skyldleika við hryllingstegundina tryggja að þetta er algjört æði að horfa á frá upphafi til enda.