"Sannlega fín saga með siðferði um bróðurást" lýsir þessari undarlegu David Lynch mynd. Þetta var sérstaklega „skrýtið“ vegna þess að þetta var ekki sú mynd sem Lynch hafði verið að gefa út á síðustu 15 -20 árum. Þetta voru dökkar og átakanlegar myndir (Blue Velvet, Wild At Heart, Mulholland Drive) og þetta er hið gagnstæða. Ég veit að það olli mörgum aðdáendum hans vonbrigðum. Aðrir voru ánægðir með það. Talið mig sem einn af þeim síðarnefndu, og ég á líka allar þessar "dökku" kvikmyndir þrjár. Þetta var önnur saga sem á að vera sönn, hér er fjallað um ferð aldraðs manns í sitjandi sláttuvél frá vesturhluta Iowa alla leið til Wisconsin til sjá veikan bróður sinn sem hann hefur ekki talað við í mörg ár en vill hitta áður en sá síðarnefndi deyr. Jæja, ég býst við að þessi forsenda - gamall maður sem keyrir sláttuvél 400 mílur - geri þetta samt að "skrýtinni" mynd, svo Lynch er í karakter með það! Richard Farnsworth fer með titilhlutverkið. Hann er týpa af gaur, andlitsvitur, raddvitur, lágstemmd persónuleikavitur, sem næstum öllum líkar. Hrukkurnar í andliti hans segja margar sögur. Það var svo leiðinlegt að heyra hvað kom fyrir hann í raunveruleikanum ári eftir að þessi mynd kom út. Fyrstu 25 mínútur þessarar myndar eru ekki margar, og ekki alltaf skemmtilegar þar sem hún sýnir fullorðið og andlega vandaða barn aðalpersónunnar ( Sissy Spacek) og hörmulega fortíð hennar, en þegar Alvin Straight (Farnsworth) byrjar ferð sína tekur sagan sig upp. Ég spilaði þetta fyrir nokkra vini og þeir héldu að myndin tæki ALDREI upp, en ég er örlátari með hana. Ég held að það sé falinn gimsteinn. Fyrir þá var þetta svefnlyf. Mér fannst ferð hans ansi heillandi en þú verður að gera þér grein fyrir því fyrirfram að þetta verður EKKI spennuþrungin Lynch-glæpasaga. Það ER hægt og ef það er í lagi með þig gætirðu líkað við þetta. Þokki kemur inn í myndina í sumum af fólki sem Alvin hittir á leiðinni, eins og villugjarn ung stúlka á flótta og gott bæjarfólk sem hjálpar gamla manninum þegar hann lendir í vandræðum. (Henry Cada sem "Daniel Riordan, er áberandi í þeim efnum.) Harry Dean Stanton fær þriðja reikninginn, en það er brandari: hann er aðeins á síðustu mínútum myndarinnar! Landslagið í Iowa er notalegt. Ég bjó þar í nokkra daga. ár og getur borið vitni um brekkurnar og ríkulega jarðveginn. Þetta er fínt ástand með góðu fólki....eins og þessi mynd.