Leyfðu mér að byrja á því að segja að það er enginn meiri aðdáandi upprunalegu "Lonesome Dove" en ég. Bæði Pulitzer-verðlaunabókin og risastóra smáserían sem unnin var upp úr henni standa ein og sér í minni reynslu sem áhrifamikil, dramatísk, trúverðug og hrífandi verk. Það er enginn samanburður á "Lonesome Dove" og nokkurri vestrænni kvikmynd - að minnsta kosti ekki síðan í goðsagnakenndu samstarfi John Ford og John Wayne. Það var með alvöru fyrirvara sem ég settist niður til að horfa á þessa nýju smáseríu, hvað með það að McMurtry tók ekki þátt, og upprunalegu leikarana sem vantaði. Eftir að hafa horft á fyrsta þáttinn var ljóst að þetta er engin „Lonesome Dove“. Á næstum öllum mælanlegum sviðum er þessi framhaldsmynd ekki upprunalega. En hvað svo? Ég bjóst ekki við því að það myndi mælast. Þessi mynd er tekin sem átak út af fyrir sig og hún er grípandi, skemmtileg og í mjög góðum gæðum. Ef hún væri gerð sem ný saga, ekki sem framhald af "Lonesome Dove", er engin spurning í mínum huga að hún hefði ekki fengið jafn miklar neikvæðar einkunnir. Jon Voight stóð sig vel sem Call, Barbara Hershey var frábær Clara og nýju persónurnar eins og Gideon Walker og Agostina Vega voru vel útfærðar og trúverðugar. Louis Gossett jr. verðskulda sérstaka umtal sem hestakappinn Isom Pickett. Myndin fékk mig til að hugsa um persónurnar og ég spyr ekki um meira en það frá leikara. það er óheppilegt að þetta verðuga átak standi í skugga forvera sinnar - það er þess virði að skoða það í sjálfu sér.