Í fyrsta lagi skulum við kalla þessa mynd það sem hún er:1. Þetta er skemmtileg kvikmynd með boðskap.2. Leikurinn er bara allt í lagi, samtalið aðeins betra, framleiðslugildið nokkuð gott.3. Ruðningsmyndir...bara varla viðráðanlegar. En hér er bragðið: þetta er ekki eitthvað sem Hollywood hefur gert, og það er ekki að reyna að vera ofboðslega nákvæm lýsing á íþróttinni. Það er í staðinn nokkuð góð framsetning á aðallega raunverulegu fólki, við raunverulegar aðstæður, og raunverulegur söguþráður. Vissulega hefðu þeir getað staðið sig betur í því að endurtaka íþróttina, en mitt atkvæði: hún skilar sér nokkuð vel í því sem hún ætlar sér að gera.(Og ég get ekki hugsað mér marga fótbolta, hafnabolta, íshokkí. eða fótboltamyndir sem eru trúar íþróttinni heldur. Komdu...Bull Durham?)Ég er ekki rugby leikmaður (ég var glímumaður) en ég útskrifaðist frá Highland, fór í '86-'90, og þjálfaði stundum með Rugby strákunum. David mágur minn var hins vegar einn af upphaflegu stofnmeðlimum Highland Rugby Club árið 1976. (Yngri bróðir hans, Billy, spilaði næsta ár, að mig minnir. Ef þú hefur áhuga, þá er Highland Rugby síða á highlandrugby.net sem fjallar um sögu liðsins.) Þegar ég var þar hafði klúbburinn verið til í um það bil áratug og fyrir löngu byggt upp orðspor fyrir framúrskarandi. Það er staðreynd að þeir einblíndu á "breið" þjálfunarefni: tryggð, heiður, aga, áreynslu, ekki taktík. Ég hélt að rugby strákarnir sem ég þekkti væru svolítið „off“ í hausnum, en ég held að ég gæti hafa bara verið svolítið öfundsjúk. Þeir voru harðkjarna tileinkaðir trúarkerfinu sem Gelwix kynnti. Með tilliti til „menningarblöndunar“ málanna sem hafa verið tekin upp, gæti verið áhugavert að hafa í huga að á meðan ég var þar á níunda áratugnum var einn af stærri skólunum í borgin var lögð niður - South High School - og nemendur hans dreift á hina 3 grunnskóla SLC. Satt að segja var Highland pre-80's frekar hvítbrauð...ég á mynd af liðinu frá (held ég) 1977 sem sýnir *al* hvíta kylfu. South High, aftur á móti, var mun kynþáttasamþættari skóli áður en honum var lokað: ég átti vinapör frá suðurhlutanum sem bættust við liðið, einn tongverskur, einn samóskur, og eins og ég man eftir var fullt af eyjum. leikmenn sem gengu til liðs við '88-'90. Ég held að enginn hafi efast um trúverðugleika liðsins við að tileinka sér Maori (eða aðrar menningarlegar) hefðir: Ef það var eitthvað augljóst við þessa stráka, þá er það að þeir gengu gönguna. Og hvað varðar styrk liðsins í samanburði við bestu framhaldsskólalið í heiminum: já, það er satt að US-Rugby, að meðaltali þegar það er tekið í heild sinni, stendur ekki sérstaklega vel gegn þeim bestu annars staðar. Það eru undantekningar, en hey - það er einföld staðreynd að Rugby hefur ekki þann frama eða birtingu sem þarf til að þróa hinar margvíslegu hefðir um ágæti í Bandaríkjunum sem myndast í öðrum löndum. Með því að segja, dæmdu Highland eftir verðleikum þess: - *eina* liðið sem kemst í keppnisrétt á bandaríska ruðningsmeistaramótinu á hverju ári í 25 ára sögu samtakanna. - sigurmet með 392 sigra, 9 töp. Lestu það aftur ... sigursælasti þjálfari í nokkurri bandarískri íþrótt í sögunni.- reglulegar alþjóðlegar ferðir. - nokkrir sannfærandi sigrar gegn sumum lögmætum alþjóðlegum liðum. Eru þeir bestir í heiminum? Kannski sum ár, sennilega ekki flest...en þau eru nokkuð góð á stöðugum grundvelli. Og það er óvirðing við leikinn að blása þá af, þegar Highland Rugby gæti verið besti sendiherra íþróttarinnar í Bandaríkjunum.