Eins og oft vill verða myndir um sjálfsfyrirlitningu persónur yfirleitt ekki góð dramatík. „Hlaða niður Nancy“ er engin undantekning. Hún er að sögn byggð á sannri sögu um konu sem er myrt að eigin beiðni af einhverjum sem hún hittir á netinu. Söguhetjan er Nancy (Maria Bello) sem er gift Albert (Rufus Sewell). Albert er farsæll hugbúnaðarhönnuður sem hefur þróað golfleik sem fyrirtæki hans hefur með góðum árangri markaðssett á ýmsum börum og börum/veitingastöðum. Ólíkt flestum mönnum hefur Albert nánast enga jákvæða eiginleika (nema hæfileika hans til að ná árangri í viðskiptalífinu). Í gegnum alla myndina er Albert með ljótan og dapurlegan svip á andlitinu. Hann hefur enga samúð með eiginkonu sinni með öllum hennar tilfinningalegu vandamálum og grípur til verndarvændis vændiskonna. Þegar eiginkona hans biður um kynlíf, refsar hann henni með því að fróa sér í návist hennar í staðinn. Nancy er jafn eintóna sem persóna. Hún hefur ekki aðeins átt ástlaust 15 ára hjónaband heldur var hún misnotuð kynferðislegu ofbeldi af frænda sínum þegar hún var að alast upp (sem betur fer eru engar endurlit á þeirri baksögu í myndinni). Sjálfsfyrirlitning hennar er í formi sjálfslimlestingar og þar af leiðandi er hún þvinguð í meðferð. Hins vegar hefur hún svo mikla fyrirlitningu á meðferðaraðilanum sínum að engar framfarir geta náðst. Að lokum er Nancy svo þunglynd að hún hefur samband við Louis í gegnum netið. Hann er eins konar sadómasókískur gigolo, sem stundar kynlíf með konum fyrir peninga á meðan hann veldur miklum sársauka til að ræsa. Það kemur í ljós að Louis á tvö börn en sér þau ekki lengur (móðir barnanna vill ekki lengur hafa neitt með hann að gera). Áætlun Nancy er að stunda fyrst sársaukafullt kynlíf með Louis og láta hann drepa hana. Það er sérstaklega óþægilegt atriði þar sem Louis stundar kynlíf með Nancy á meðan hann klippir leggöngusvæði hennar með brotnu gleri. Þessar senur eru sýndar sem endurlit eftir að Louis heimsækir Albert sem bindur hann og slær hann með golfkylfu. Svo virðist sem Louis hafi tvíþætta áætlun um að fara til Alberts: 1) ábera hann fyrir meðferð hans á Nancy og 2) njóta barsmíðanna sem hann fær. Það tekur nokkurn tíma áður en Louis mun opinbera örlög Nancy fyrst, hann neyðir Albert til að gera honum þann greiða að fara með hundinn sinn til ættingja svo einhver sjái um hann í framtíðinni. Örlög Nancy eru auðvitað þau að Louis endaði að lokum með því að kæfa hana til bana (en sýndi smá hik fyrst þar sem hann gerði það ljóst að hann hefði einhverjar „tilfinningar“ til hennar). Við komumst fljótlega að því að Louis er í lífstíðarfangelsi fyrir morðið á Nancy. Hvað nákvæmlega eigum við að taka frá kvikmynd eins og Downloading Nancy? Eigum við að vorkenna fórnarlömbum kynferðisofbeldis og heimilisofbeldis? Er það aðalatriði myndarinnar? Er samúð með Nancy í raun réttlætanleg? Ég held ekki. Höfundar myndarinnar búa til strákarl í persónu Alberteinhvers sem er svo afskekktur frá tilfinningum sínum að það er hann sem ber ábyrgð á hnignun Nancy. En er fólk svona einvídd í raunveruleikanum? Ég held ekki. Þeir láta fráhrindandi Louis, manni sem lifir af því að valda sársauka, koma til og skamma Albert fyrir að vanrækja Nancy. Ennfremur eiga ástartilkynningar hans til Nancy (áður en hann drepur hana) að sýna „viðkvæmu hliðina“ hans. Að lokum skiptir litlu hvort kvikmyndagerðarmennirnir hafi skilgreint hvar samúð þeirra liggur með hinum ýmsu persónum myndarinnar. Þeir eru svo búnir að æsa áhorfendur sína með atriðum af tilefnislausu ofbeldi, að niðurhal Nancy verður ekkert annað en æfing í bragðlítilli og mjúku klámi.