Í fyrsta lagi vil ég taka fram að ég hef ekki hugmynd um hver Nora Roberts er. Svo bókin gæti hafa verið frábær, en myndin er það ekki. Ég hef eytt öllu lífi mínu í Peidmont-héraði í NC. Ég hef aldrei heyrt suðurlandshreim eins fáránlega og í þessari mynd. Ég hef búið í tveimur litlum bæjum í NC og Charlotte og Raleigh. Einstaka sinnum munt þú hitta fólk með sterkan suðurlandshreim, en ég hef aldrei kynnst bæ þar sem allir tala eins og vond eftirlíking af Gone with the Wind. Sem svar við Gore_Won frá trúleysingjasamfélaginu. Athugasemdir þínar sýna meira um skekkta sálarlíf þitt en um myndina. Ef við myndum teygja ímyndunaraflið og láta eins og það sé eitthvað raunhæft í þessari mynd - sem er ekki - þá er sannleikurinn sá að vondir menn eins og faðir Tory munu alltaf finna einhverja réttlætingu fyrir gjörðum sínum. Höfundurinn valdi trúarbrögð sem mótvægi við yfirnáttúrulega hæfileika Tory. Tilgáta þín um að "sanna persóna guðspjöllanna" beini manni til að berja dóttur sína er um það bil rangsnúnasta og ranglegasta túlkun sem ég hef heyrt. Áður en þú byrjar að segja frá guðspjöllunum ættirðu kannski að lesa þau fyrst. Aftur í myndina. Samtalið er flatt, óeðlilegt og ótrúverðugt oftast. Sérstaklega er margt af því sem Kade sagði við Tory óviðeigandi og passar ekki við skapið, samhengið eða hvernig það er sagt. „Spennandi snúningurinn“ í lok myndarinnar er lélegur, fyrirsjáanlegur og skortir allan trúverðugleika. Sumir hafa líka haldið því fram að Jacqueline Bisset standi sig frábærlega í þessari mynd, en sannleikurinn er sá að bitur móðurpersónan er líka gömul, fyrirsjáanleg, einvídd persóna. Er það Bisset að kenna? Ég veit það ekki. Ef þú hefur val á milli þess að horfa á þessa mynd og tuttugu ára endursýningu á Muppet Show, þá mæli ég með Muppet Show.