*Getur innihaldið spillingar* Nokkrum vikum eftir að ég skrifaði upphaflega umsögn mína um Hood of the Living Dead áttaði ég mig á því að ég gæti hafa verið aðeins of hörð við þessa mynd. Þess vegna ákvað ég að gera eitthvað sem ég hafði aldrei gert áður. Skoðaðu sömu myndina aftur. Ekki misskilja mig, mér líkar enn ekki við myndina, mér finnst hún enn ömurleg, og mér finnst enn að uppvakningarnir líti ekki svona út fyrir að vera uppvakningalegir. Sagan í myndinni er enn að mínu mati, veik og frekar léleg. Sagan fjallar um gaur að nafni Rick, sem vinnur sem vísindamaður (sem er bara að vinna að sermi sem læknar sjúkar frumur, í dýrum) og bróður hans Germaine, þeir tveir eru ekki beint á bestu kjörum ( minn minn, frumlegur söguþráður punktur) og rífast mikið. Einn daginn er Germaine skotinn í skotárás og Rick kallar á vísindamann sinn til að koma með serumið til að reyna að endurlífga Germaine (þar sem flestir hefðu hringt í 911, en hvað sem það er), náttúrulega bilar serumið og Germaine „deyr“ „(ef það hefði ekki gerst þá hefði engin bíómynd verið) eftir að lögreglan og dánardómstjórinn (þar til í lok tímans mun ég samt halda að sjúkraliðarnir hefðu kannski átt að mæta) fara af vettvangi sýnir líknarbíllinn (sem ég trúi enn að hafi bara verið sendiferðabíll einhvers með „dánardómsmerki“ sem var kastað á hliðina), og Germaine að snúa aftur til lífsins til að ráðast á og drepa sjúkraliða. Ég myndi tala meira um söguþráðinn, en mér finnst að ef ég upplýsi meira um söguna þá myndirðu ekki vilja horfa á hana (og við myndum ekki vilja það núna?), en nægir að segja að sagan (í mitt álit allavega) hlykkjast og er frekar hægfara (orðaleikur ekki ætlaður). Eins og ég hef áður sagt í umfjöllun minni þá líkjast uppvakningunum ekki mikið uppvakningum, mér finnst þeir samt líta út eins og þeir hafi verið í bardaga. Það er ekki þar með sagt að þeir ættu allir að vera að grotna niður og hvað ekki, en samt ættu að minnsta kosti að vera bitmerki á fórnarlömbin. Mér líkar enn ekki við þá staðreynd að leikstjórarnir breyti stöðugt hraðanum sem uppvakningarnir hreyfast á. Þeir gátu í rauninni ekki ákveðið hvort þeir ættu að láta uppvakninga hlaupa eða ekki (eins og flestar uppvakningamyndir gera), ekki misskilja mig, ég er alveg til í að keyra uppvakninga en gerðu upp hugarfar ykkar. Í einni senu hleypur uppvakningurinn í átt að þeim sem lifa og í hinni snýr hann bara að þeim. Og stundum virðast þeir bara ekki trúverðugir (já ég þekki tilbúna verurnar þeirra en samt), ég er auðvitað að vísa til uppvakningsins sem rekur hendina á vegginn eins og hann væri að ganga í gegnum dimma stofu, og ég geri það enn Mér líkar ekki við uppvakninginn sem liggur á jörðinni, verður skotinn og kippist svo við eins og hann hafi verið skotinn. Hljóðið í myndinni truflaði mig líka, aðallega tónlistin, sem þótti kannski bara vera eintakið mitt af myndinni nánast ekkert. Tónlist í kvikmynd er mikilvægt gott fólk. Sérstaklega þegar hljóðvinnsla hljómar eins og leikstjórinn hafi bara tekið upptökuvél frá vinum sínum og skotið smá uppvakningamynd. Leikurinn er enn voðalegur (að mínu mati) og er á pari við bandarísku "leikararnir" úr japönsku uppvakningamyndinni Junk. Myndin er samt léleg, næstum House of the Dead slæm, hún er betri, eflaust um það, en aftur á móti segir það ekki mikið. Þetta er ekki versta myndin sem til er og hún er betri en mikið af beinum myndböndum sem eru þarna úti en í lok dagsins voru þær ekki góðar. Mér finnst myndin líka fara mjög hægt, þrátt fyrir að hún sé ekki nema klukkutími og tuttugu mínútur (og já, mér líkar samt ekki upphafslagið). Þetta er tegund kvikmynda sem mér finnst henta vel til að vera frumsýnd á Sci-Fi netinu. Þess vegna ber mér skylda til að gefa þessu galli kvikmyndar einn af hverjum tíu. En hugsaðu um þetta svona, það er allavega ekki neikvætt.