Mér líkar ekki við að nota orðið „hræðilegt“ til að lýsa kvikmyndaverkum þar sem miklum tíma, fyrirhöfn, hæfileikum og peningum er varið í sköpun þess en tilraun Zefferelli til að aðlaga skáldsögu Charlotte Brontë „Jane Eyre“ er a. algjör tímaeyðsla. Handritið er skortur á fínleika og krafti, allt útskýrt fyrir áhorfandanum á beinum orðum og lítið eftir ímyndunaraflinu. Aðalleikararnir eru grátlega misheppnaðir, greinilega ráðnir fyrir stjörnunöfn sín og söngleikurinn drupandi og daufur. Charlotte Gainsbourg og William Hurt hafa nákvæmlega enga efnafræði innbyrðis. Hún er eins og blaut núðla, verri jafnvel en Joan Fontaine, sem að minnsta kosti var fær um að taka smá tilfinningalega þátt í því sem ætti að vera saga um svekktur ástríðu. Og William Hurt leikur alla myndina á einum tóni og sá tónn er flatur og orkulaus. Hið slappa og ljóta handrit hjálpar auðvitað ekki neinum af þessum annars ágætu leikurum í viðleitni þeirra til að koma einhverju lífi í þessa mynd. Frú Fairfax eftir Joan Plowright er eins og einhver Disney-sköpun sem heldur áfram að skjóta upp kollinum til að sætta senur sem hún hefði getað gert í. best verið sleppt. Það er engin ráðgáta í kringum söguna um fyrstu eiginkonu Rochester. Hlutverk hinnar tilvonandi eiginkonu, leikin eins og Barbie-dúkka af Elle MacPhearson, er tómt dulmál. Fiona Shaw, frábær leikkona, er algjörlega ónýt sem frænka Jane, frú Reed. Hún hefði verið betur leikin sem frú Fairfax. Aðeins Amanda Root, sem elskaður skólakennari Jane, vekur einhverja ósvikna samúð eða trúverðugleika. Ég sá þessa útgáfu af 'Jane Eyre' eftir að hafa horft á Robert Young fyrir breska sjónvarpið, gerð árið 1997, með Ciaran Hinds, Samantha Morgan og Gemma Jones í aðalhlutverkum. Það er enginn samanburður. Hin lífsnauðsynlega, rómantíska og djúpt áhrifamikla útgáfa Young er eins og sprengjandi nova miðað við blautan skít Zefferelli. Ég mun nú hafa áhuga á að sjá útgáfuna frá 1970 með Timothy Dalton, sem ég hef lesið mjög góða hluti um á þessari vefsíðu. Það kemur mér á óvart hversu mörgum líkaði við Yorkshire myndabók Zefferelli. Það eina sem ég get sagt gott um þessa mynd er að húsið er fallegt og kvikmyndatakan líflega lituð, fyrir utan það er þetta algjör dúlla.