Virkilega dásamlegt leikaralið og mjög hæfileikaríkt tæknilið eyddi dýrmætum starfstíma sínum, og jafn dýrmætum frítíma okkar, með því að nenna að styðja þetta algerlega fyrirsjáanlega og greinilega formúlu af auglýsingarusli. Myndin er byggð á mjög góðri og mjög málefnalegri hugmynd en bæði framleiðendur og leikstjóri beittu einfaldlega stöðluðu Hollywood „hamfaramynd“ formúlunni og eyðilögðu þar með hugsanlegt verðmæti framleiðslunnar. framleiðir metháan stormbyl sem gengur yfir London og flæðir yfir mestan hluta Thames-dalsins. Söguþráðurinn snýst um hetjulegan vísindamann (Tom Courtenay) sem gerir yfirvöldum viðvart um hættuna og bjargar deginum á endanum, töfrandi kvenkyns lögreglustjóri sem stýrir öllum þáttunum og þreyttan aðstoðarforsætisráðherra (David Suchet) sem reynir að líta mikilvægur út. En þetta er allt svo óraunverulegt að manni líður eins og lengri tepása eftir aðeins 30 mínútur. Unga töfrandi kvenkyns lögreglustjórinn krefst algjörs valds yfir hernum á yfirlýstu neyðarástandi og fær það (eins og ef!). Reynda hershöfðingjanum er bara ýtt til hliðar eins og algjörum vitleysingi sem þarf að sleikja stígvélin sín vegna augljóslega yfirburða getu sinnar. Vandamálið er að kvenkyns yfirmaður okkar, sem er nú ábyrg fyrir milljónum mannslífa, eyðir mestum tíma sínum í að hafa áhyggjur af örlögum tveggja dætra sinna sem hafa farið í ferð til Suðvestur London og hafa ekki hringt til að segja að þær hafi verið í lagi. Þannig að hin volduga kona okkar setur starfsfólkið sitt til að leita að þeim og ákveður að eini forgangur alls hersins og björgunarsveitanna verði að vera Suðvestur-London en ekki einhver annar borgarhluti. Að sjálfsögðu samþykkja ráðherrann, herinn og allt föruneytið forgangsröðun hennar án efa. Ekki er hægt að gera ráð fyrir að þeir hafi allir átt eignir þar. Þegar börnin hennar finnast að lokum eftir endalausar skýrslur og viðleitni starfsfólks hennar er hún sagt af karlkyns hetjunni okkar: „Guði sé lof að þau eru örugg, það er aðalatriðið“. Skiptir engu um milljónir annarra eða allar aðrar skyldur sem hún átti að stjórna; svo lengi sem hennar eigin börn voru örugg var allt í lagi. Þessi mynd er bara enn ein afsökunin fyrir því að ýta undir sömu gömlu kvenkyns chauvinista kynþokkafullu klappgildrunni að konur séu snjöllir, minnugir, umhyggjusamir og greinilega hæfileikaríkir leiðtogar á meðan karlmenn duga ekki fyrir neitt nema líkamlegt hugrekki, huglausan styrk og mjög sérfræðiþekkingu. Og þó hin eina einföldu fyrirmæli sem hún hefði getað gefið almenningi; nefnilega að fara að næstu háu byggingu og fara rólega upp á 4. hæð eða ofar og bíða eftir leiðbeiningum þegar vatnið lækkar var aldrei gefið af þessari kvenkyns ofurhetju - eða reyndar nokkrum öðrum. Allt vandamálið var svo einfalt að leysa og samt datt milljónum manna greinilega ekki í hug að fara einfaldlega upp! Aumkunarvert drasl.