Það er ekki auðvelt að finna Judas Kiss á VHS (það er ekki fáanlegt á DVD), en mig langaði að bæta þessari frekar óljósu mynd við Alan Rickman kvikmyndasafnið mitt. Ég get ekki skilið hvernig hinn hæfileikaríki herra Rickman kemst inn í þessar miðlungsmyndir? Judas Kiss státar af nokkrum dásamlegum leikurum, áhugaverðum söguþræði og forvitnilegum tilþrifum, en undarlegt sjónrænt flakk og niðurbrotsklipping eyðilagði það sem gæti hafa verið frábært glæpadrama. Mörg atriði virðast vanta mikilvægar upplýsingar til að útskýra gjörðir persónunnar: Hvers vegna var hetjan okkar strax tortryggin í garð yfirmanna sinna? Hvers vegna vantreysti hann einkaspæjaranum sem hann tók við? Það voru tímar þar sem ég gat satt að segja ekki sagt hvort leikstjórinn ætlaði að Judas Kiss væri lögmætt glæpadrama eða skopstæling. Af hverju annars myndi hann henda inn topplausu/geimveru/lesbískum klámsenu á fyrstu tveimur mínútunum (sú litla undrun fékk mig vissulega til að leita að fjarstýringunni þar sem börnin mín voru að leika sér í nágrenninu!)? Sagði hann viljandi tveimur ágætum enskum leikurum sínum (Alan Rickman og Emma Thompson) að nota svona hræðilega hreim New Orlean? Sem Alan Freak, játa ég að mér fannst herra Rickman enn kynþokkafullur: í krumpuðum, þreytulegum, „taktu-hann-heim-og-tappaðu-hann-inn“ eins konar hátt. Judas Kiss er ekki frábær mynd , en það hefur að vísu nokkur forvitnileg augnablik, en ég mæli ekki með því nema þú sért að reyna að sökkva þér niður í Alan Rickman.