Asnalega fallegt. Þessi mynd sýnir tegund kvikmynda „svo slæmt að það er gott“. Einu tveir hæfileikarnir í henni eru Richard Boone og Joan van Ark, og aðeins Boone er góður. Það er frekar sorglegt að maðurinn sem varð frægður sem Paladin skyldi lenda í þessari ljótu hrúgu af selluloid. Þó að hann skili frábærri frammistöðu, gat ég ekki annað en fundið fyrir því að hann hafi farið svo fram úr öllum leikfélögum sínum í þessu verki að hann hefði ekki einu sinni átt að vera þarna. Áhrifin í þessari mynd eru hlæjandi en skemmtileg. Hugmyndin um að risaeðla sé grafin í hellisvegg og lifni skyndilega við er B-myndagull. Þegar „triceratops“ er drepið, horfðu á hvernig það fellur. Það er greinilegt að glæfraleikarinn sem er FRAMAN í búningnum þekkir tímasetninguna best. Hann dettur til jarðar, löngu áður en aftari helmingur risaeðlunnar fylgir í kjölfarið. Talandi um „jakkaföt“, þá er ekkert gott að segja um fjólubláa tyrannosaurið, í þessari mynd. Það virðist hafa einhvers konar laumuspil tækni, þar sem Bunta (sem er þekktur fyrir að vera besti rekja spor einhvers í heimi) tekur tvisvar ekki eftir því fyrr en það er innan skamms frá honum. Ég veit ekki hvernig allar prentanir eru, en í útgáfunni sem ég á inniheldur Tyranno's öskrandi vörumerki Godzilla. Þetta er mjög skemmtilegt að horfa á ef þér líkar við slæmar kvikmyndir. Ég elska þær, og sérstaklega slæmar skrímslamyndir, svo ég lít á þetta sem gimsteinn í safninu mínu. Ef slæmar kvikmyndir eru eitthvað fyrir þig skaltu endilega fá þér þessa.