Abel Davos (Lino Ventura) hefur verið á flótta í meira en 10 ár og falið sig í Mílanó á Ítalíu. Í fjarveru hans hefur hann verið dæmdur til dauða í heimalandi sínu Frakklandi fyrir glæpi sína. Hann er vonsvikinn með líf sitt á Ítalíu og lögreglan þar í návígi við hann, og ákveður að snúa aftur til gamla hamfaranna í París. Með því að senda eiginkonu sína Therese og tvo unga syni á undan til Nice, gera Abel og næstforingi hans Raymond Naldi eitt síðasta ránið til að fjármagna nýtt líf aftur í Frakklandi. Ránið gefur litla hálfa milljón franka, mun minna en heimildir þeirra höfðu gefið til kynna, þrátt fyrir þetta og með lögreglunni í eftirför komast þeir báðir til Nice, þar sem þeir skýla sér stutta stund. Eftir að hafa stolið skemmtibáti frá heimamanni stefna þeir að því að komast til San Remo sem er ferðamannastaður þar sem þeir munu auðveldara að blandast inn, en þeir eru stöðvaðir af vopnuðum tollvörðum á eyðiströnd, skotbardagi kemur og Therese og Naldi eru báðir drepnir. Davos sem nú er særður með tvö börn í eftirdragi mun auðveldlega koma auga á af lögreglu, svo hann kallar á gamla vini sína í París að senda hjálp, en þeir hafa haldið áfram síðan gamli vinur þeirra fór í felur og eru ekki of hneigðir til að taka hættu sjálfir, svo þeir senda lítinn tímaþjóf, Eric Stark (Jean Paul Belmondo) til að bjarga honum. Davos er viðbjóðslegur yfir því að svona lítillátur þjófur sé sendur honum til hjálpar, þrátt fyrir að hann slær það strax með hinum heillandi Stark, fer hann að komast að því hvers vegna honum hefur verið hnekkt, en svik þeirra hætta ekki þar. Class Tous Risques (aka the Big Risk) var skrifað fyrir skjáinn af fyrrverandi dauðadæmdum fanga og glæpasagnahöfundi Jose Giovanni (Le Trou, Le Clan des Siciliens), þar sem Ventura var þegar um borð í verkefninu, Giovanni vildi einhvern einstakan til að leikstýra verkefninu, Ventura stakk upp á aðstoðarleikstjóra sem hafði vakið athygli hans við fyrra verkefni, einn Claude Sautet, þekktastur á þeim tíma fyrir að aðstoða Georges Franju í Les Yeux sans Visage. Sautet samþykkti strax og restin eins og þeir segja er saga. Sautet bjó til fína gangsteramynd sem spilar mikið á persónur og sambönd. Davos, sem er stöðugt í felum, hefur nægan tíma til að velta fyrir sér lífi sínu, fortíð, nútíð og framtíð, vináttuböndum sínum sem virðast ekki lengur vera eins og hann trúði að þau væru, nú látna eiginkonu hans og hvað verður um tvo unga syni hans. Ventura sem karakterleikari hefur alltaf vakið undrun mína, enda bæði þægilegur og sannfærandi bæði í lögreglunni og glæpasamtökunum, hér er heimsþreytt frammistaða hans háleit og kraftmikil þar sem heimur hans molnar allt í kringum hann, eins og einmanaleiki og einsemd manns á hlaupið byrjar. Fyrrum starfsgrein Ventura sem atvinnuglímukappi nýtur mikils notkunar þar sem hann kastar parisian hoodlums um með fullkomlega vellíðan. Belmondo í hlutverki Stark lífgar upp á hinn söguþráðinn í myndinni, tengsl hans við stúlku sem hann hittir á ferðalaginu. Með hreinskilnum þokka sínum, að koma hreint fram við þessa konu í hættu að hann sé aðeins "Voleur" og að "það eina góða við mig er vinstri minn" þegar hann slær út árásarmann hennar, er líka ánægjulegt að sjá, þar sem hún fellur samt fyrir hann. Frammistöðu Belmondo var litið fram hjá á þeim tíma, þar sem A bout de Soufflé eftir Godard var gefin út aðeins þremur vikum áður, Godard öðlaðist heiðurinn af því að uppgötva nýja krakkann á blokkinni, fjölhæfni hans í þessum tveimur myndum, að vera til staðar fyrir alla að sjá og dást að. Kvikmynd Sautet er flottur þáttur, notar fullt af aðlaðandi stöðum, myndin hefur líka mjög fáar samræður, Sautet vill frekar láta leikarana vinna verkið með einstaka útliti eða augnaráði sem nægir til að efla söguna, nálar til að segja að þessi Noir aðdáandi muni vera að skoða meira af verkum Sautet í framtíðinni.