Í gagnrýnu atriði, þar sem Katharine Clifton (Kristin Scott Thomas) liggur í sundmannahellinum, skrifar hún eitthvað sem Hana (Juliette Binoche) les upphátt þar sem hún segir að „ljósið hafi slokknað núna, og ég er að skrifa í myrkrið...“ Setning af slíkri ljóðrænni fegurð gæti ekki verið fullkomnari fyrir kvikmyndaljómann hins langt frá því þreytandi The English Patient. Með svo dramatískum getraun sem heldur manni á fæturna og styrk í myndinni sem lætur ekki bugast, fagnar þessi mynd með stolti leyndardómum og rómantík síðari heimsstyrjaldarinnar og tekur þátt í Casablanca og Lawrence Of Arabia ásamt nokkrum sjálfstæði í formi Toskana. Enski sjúklingurinn dregur óspart í hjartastrenginn og fer með okkur í gegnum dularfullan fyrsta þátt, rómantískan annan þátt og fallegan... fallegan lokaþátt, og það er ekki bara dásamlegt hraða og umgjörð, það er frammistaða Ralphs Fiennes, sem heldur okkur með samúð, jafnvel þegar Almásy greifi, strax í upphafi, reynist afar óviðkunnanleg persóna. Venjulega túlkað sem illmenni, sýnir hann litaða, en að lokum mannlega liti sem maður tekinn af örvæntingarfullri ást sem hann verður að uppfylla. Margir munu gagnrýna þessa mynd á grundvelli svokallaðrar „dýrðar hórkarla“, en þeir sem vita ekki neitt . Andstæðurnar á milli tímabilanna tveggja (fyrir og eftir flugslysið sem sést í upphafi) eru stórbrotnar, þar sem sjúklingurinn er sá eftirsjáandi maður sem þjáist vegna þess sem hann gerði, illskunnar sem var einu sinni í honum nú fjarverandi, en maðurinn fyrir hrun er einstaklingur eins og hver annar. Hann vill þessa konu en hann getur ekki fengið hana, Fiennes færir mannlega eiginleika út úr Almásy á þann hátt sem nákvæmlega ENGINN ANNAR leikari gæti. Það hefði ekki getað verið betri leikari í starfið. Svo vinsamlegast takið þessi ummæli nærri ykkur, sjáið myndina, þeir sem kalla hana „leiðinlega“ eða „fyrirlitlega“ vita ekkert og ættu að skammast sín fyrir svona einvídd sýn á myndina, skoðun sem þeir hafa hvorki kynnt sér né leiðrétt og ætla sennilega ekki að leiðrétta. The English Patient er sú besta af hverri mynd sem hefur nokkurn tíma unnið Óskarsverðlaunin fyrir bestu mynd, og af svo mörgum ástæðum, falin í ljóðrænum sigrum þeirra.