Ef þú vilt Scream eða eitthvað álíka stóra stúdíó hryllingsvöru sem við neyðumst upp á okkur þessa dagana skaltu ekki nenna því. Þessi vel skrifuðu mynd fékk mig til að hugsa um allt sem hún hafði að segja. Mikilvægi goðsagna í lífi okkar að gera það skynsamlegt, hvernig börn túlka heiminn (og ofbeldið í honum), ránsferð okkar á umhverfinu og fáfræði um sögu þess og þjóðsögur.. allt hér, en ekki flatt á yfirborðinu. Þú gætir tæknilega kallað hana "skrímslismynd" þó að Wendigo taki ekki líkamlegt form fyrr en í lokin, og þá er það jafnvel undir þér og þínum skoðunum komið hvað er að gerast með goðsagnakennda andann/dýrið. Sumir staðlaðir spennuþættir fyrir þá sem eru bara að leita að grunnatriðum og myndin leiðist aldrei, þó í rauninni því minna sem þú sérð af verunni, því betra. Fessenden heldur með góðum árangri áfram þeirri hefð George Romero að nota tegundina sem dæmisögu og sem umræðuvettvang á sama tíma og halda okkur enn í skefjum.