...að Bette Davis útgáfan af þessari mynd hafi verið betri en Kim Novak útgáfan. Þrátt fyrir allar aðrar athugasemdir sem skrifaðar eru hér, þá vil ég frekar Bette Davis útgáfuna, jafnvel þó að Novak útgáfan sé með heildstæðari söguþræði. Hins vegar: Hráar tilfinningar Mildreds Davis virðast mér vera hæfari til druslulegrar stúlku sem virðist auðveldlega verða vændiskona. Og það eru þessar hráu tilfinningar sem eru *hluti* af því sem greyið læknirinn verður ástfanginn af. Hann hefur tilfinningar örvæntingar, bilunar, „annað“ - sterkar tilfinningar sem hann bælir niður. Mildred frá Davis sýnir aftur á móti tilfinningar sínar strax og án vantrausts. Hún hefur engar tilfinningar um örvæntingu, eða mistök, eða „annað“; heldur lifir hún bara af sem fátæk Cockney-kona á Viktoríutímanum. Lýsing Novaks var viðkvæmari Mildred en Davis, næstum alla myndina. Mildred hjá Davis var **aldrei** viðkvæm fyrr en hún þurfti í raun að fara til læknis og biðja um aðstoð. Og þegar hann smánar hana - fyrir aðferð hennar til að halda líkama og sál saman, og fyrir að nýta sér ást sína í sífellu til hennar - losar hún án efa ástríðufullustu afneitun snobbaðs heilagara en þú sem hefur nokkurn tíma séð á skjánum: „Ég þurrkaði munninn minn. ! ÉG ÞURKAÐI MUNNINN MINN!!" Viðkvæmni Novak var frábær. Raunsæi Davis var stórkostlegt.IMDb atkvæði eru sammála!