"The Matador" er dökk gamanmynd með Pierce Brosnan í aðalhlutverki sem aldrað leigumorðingi sem vingast við beinan örvar, hamingjusamlega giftan bandarískan kaupsýslumann (Greg Kinnear) í Mexíkó. Þrátt fyrir að hinn kaldhæðni Julian (kaldhæðnislega kallaður „Noble“) virðist vera „harðsnúinn“ á yfirborðinu, er undir honum í raun bara fjöldi taugakvilla og óöryggis, maður sem gerir sér grein fyrir því að valið starf hans hefur skilið hann eftir nánast einn í heimur og vinalaus. Þannig nær hann á afmælisdaginn sinn til Danny, manns sem hefur lifað lífi sínu eftir reglunum og verður undarlega forvitinn af „óhefðbundnum“ lífsstíl Julians. Reyndar finna báðir mennirnir í hvor öðrum manneskjuna sem þeir gætu aldrei verið en óska ​​þess að þeir gætu orðið á rólegri, hreinskilnari augnablikum sjálfsmats. Þó myndin minni aðeins of á "Analyze This" og "Midnight Run" til að finnst hann algjörlega ferskur og frumlegur, "The Matador" fær engu að síður stig fyrir margbreytileika persónanna og gæði leiksins. Brosnan, sem lítur út fyrir að vera gamall og næstum uppgefinn, setur tennurnar í hlutverk Julians á þann hátt sem hann hefur aldrei gert áður. Brosnan, sem leikur mann sem virðist stjórnskipulega ófær um að ná alvarlegum tengslum við aðra manneskju, er ósvífni og hrokafullur eina stundina, svo ósvikinn og samúðarfullur þá næstu. Hann heldur okkur alltaf úr jafnvægi þannig að húmorinn verður aldrei krúttlegur eða lúinn. Kinnear er líka frábær sem hinn venjulegi Joe kaupsýslumaður sem finnur að hann dregur sífellt meira að Dark Side eftir því sem samband hans við Julian dýpkar. Hope Davis stendur sig vel sem „Bean“, trygg og ástrík eiginkona Dannys, sem líkt og eiginmaður hennar finnur að hún er forvitin af þessari dularfullu og „hættulegu“ persónu úr heimi sem er allt öðruvísi en hún þekkir. Stundum finnum við okkur sjálf. finnst að "The Matador" sé að halda eitthvað aftur af okkur, ekki alveg pípa í dýpt ástand þess og forsendur. Í lokin finnst það aðeins of létt, aðeins of óverulegt til að skrá höggið sem það ætti að gera. Þetta gæti verið vegna þess að þetta er frumraun kvikmynda handritshöfundarins/leikstjórans Richard Shephard, og hann hefur ekki enn náð tökum á myndinni. Samt metur maður þá staðreynd að hann fer ekki alltaf í hið augljósa og að hann einbeitir sér þétt að aðalpersónunum tveimur í verkinu, sættir sig sjaldan við sléttu uppsetninguna eða léttláta hláturinn. 'The Matador' er gallað en almennt skemmtileg lítil gamanmynd sem mun vonandi gefa merki um nýjan áfanga á leikferli Brosnans.