Myndin tekur við eftir endurgerð síðustu ára þar sem herinn setti upp rafrænan eftirlitsbúnað í eyðimörkinni þar sem árásirnar í fyrstu myndinni gerðust. Áhöfnin er drepin ekki löngu áður en hópur hermanna á æfingu birtist til að finna engan nálægt. Þú getur fyllt út restina. Þetta er launaseðilmynd út um allt. Það virðist engin ástríðu vera í frammistöðu neins, né í neinum á bak við myndavélina. Þetta er mynd sem var gerð fyrir peningana og ekkert annað. Að einhverju leyti hefði þetta átt að virka, þetta hefði getað verið hræðilegri Southern Comfort (þar sem þjóðvarðliðar lenda í baráttu við sumt fólk í mýrunum), en í staðinn er það ekki mikið af neinu. Að miklu leyti má kenna handritinu um, sem að hluta til var skrifað ótrúlega af Wes Craven, sem hittir aftur og aftur sömu gömlu skotin. Bættu því við ruglið að leikstjórnin er dauf og uppsetning raðanna er svo ljómandi að hún fjarlægir alla innbyggða spennu í hvaða senu sem er. Hún er ekki slæm sem slík, en illa gerð og dauf. Leyfðu mér að setja tilfinningar mínar í samhengi: Ástæðan fyrir því að ég sá þessa mynd var sú að staðbundið multiplex ruglaði og keyrði þessa mynd í stað þess að krakkarnir flikkuðu á Last Mimzy og ég vildi sjá hvað olli upphrópunum (ég meina myndirnar hafa svo margt sameiginlegt - segir hann kaldhæðnislega). Ég er sannfærður um að þessi mynd mun aðeins hræða þá sem fíla síðasta Mimzy.