Þetta hlýtur að vera ein hræðilegasta kvikmynd allra tíma. Svona titill sem eyðileggur kvikmynd vegna þess að hann kallar hvorki fram söguþráðinn né persónurnar. Titill eins og þessi gerir kvikmynd að floppa, jafnvel franski titillinn er ekki mikið betri. Verst - Truffaut & Deneuve hljóta að hafa dugað til að selja hana..Þetta er löng mynd, en að mestu þess virði. Við höfum greinilega áhrif frá Hitchcock og við höfum sögu á milli heimsálfa um persónulega auglýsingabrúður, ríkan eiginmann hennar, þjófnað, auðkennisskipti og þráhyggjuást. Söguþráðurinn hér er reyndar mjög góður og fer með okkur í óvænta ferð. Það sem virkar bæði með og á móti myndinni er áherslan á sambandið. Það er áhugaverð rannsókn á því hvernig þessi söguþráður gerist í "raunverulegu sambandi" við þessa tvo menn. Því miður er þetta það sem setur myndina niður og gerir hana að lokum ófullnægjandi. Okkur finnst gaman að kvikmyndir hafi raunverulega tilfinningu fyrir endanleika og það vantar hér. Það var þannig í mörgum myndum hennar að Deneuve varð striga fyrir leikstjóra til að leika fantasíur sínar á, og í þetta skiptið virkar það ekki eins og jæja. Sóðalegt hérna, er sú staðreynd að leikstjórinn vildi greinilega bara láta Deneuve taka af henni toppinn nokkrum sinnum. Deneuve er leikkona sem virðist alltaf mjög yfirveguð og hugsi, svo þessar tilraunir til að láta hana virðast sjálfsprottnar falla flatt. Í grundvallaratriðum þurfti að vinna handritið betur áður en tökur hófust, til að gera þessa mynd þéttari og styttri og smella. En Truffaut klikkaði ekki, er það? Svo - það reikar svolítið, en er áfram áhugavert.