Þetta er frábærlega skrifað og vel leikið sálfræðidrama. Þetta er í rauninni ekki hryllingsmynd svo þeir sem eru að leita að einhverju eins og The Ring eða The Grudge verða fyrir vonbrigðum. Það sem kom mér virkilega á óvart við þessa mynd var gáfnafarið og fíngerða athyglin á smáatriðum í söguþræðinum og viðleitnin til að vera samkvæmur innbyrðis. Ég kunni líka að meta fjarveru Dr. Phil psychobabble eða New Age endurskoðunarhyggju. Í stað þess að halda áfram dagskrá sögðu kvikmyndagerðarmennirnir bara söguna, sögðu hana vel og létu áhorfandann hugsa um hana. Dreifðar draumamyndir minntu á Wyeth málverk og ótrúlega áhrifaríkar. Frábært dæmi um hvernig hægt er að gera góða mynd á litlu kostnaðarhámarki, án stórra stúdíóa, stjörnuleikara, nafntogaðra leikstjóra (þetta var miklu betra en margar myndir Hitchcock), tæknibrellur eða "snjöll" söguþráður.