Þetta er ein af hugljúfustu myndum sem ég hef séð. Handritsmálið, búningar, landslag, söguþráður, persónur o.s.frv. Þér mun ekki leiðast. Ég hef horft ákaflega eða jafnvel bara hlustað á þessa mynd á meðan ég var að vinna svo oft að ég hef misst töluna. Scarlett eldist með þokkabót og öðlast visku lengra en árin sín á endanum. Þessi mynd tekur þig frá Tara til Írlands þar sem fjölskyldan hennar er upprunalega frá og þú sérð afleiðingar annars borgarastríðs þar, að þessu sinni milli Íra og Englendinga. Þessi mynd sýnir tvöfalt siðgæði karla á þeim tíma - karlmanni er samt virtur ef hann á kærustur og hórur en ekki konu. Ef hún sést aðeins á einkastað með karlmanni sakar félagið hana um óviðeigandi. Og auðvitað var Scarlett alltaf að hugsa út fyrir rammann, braut reglur þegar nauðsyn krefur til að skapa nauðsynlegar breytingar, hjálpa fólki og/eða lifa af. Fegurð Scarlett er sannarlega inn að beini. Styrkur hennar, sjálfsálit og viska vex eftir því sem hún eldist. Ég man eftir orðum hennar þegar ég stend frammi fyrir of miklu á disknum mínum, eins og „á morgun er annar dagur,“ og hvernig hún bar sig, ákveðni hennar og hugrekki og hefur lært af reynslu sinni. Þetta er góð mynd til að sýna dætrum þínum þar sem hún kennir konu hversu mikilvægt það er að bera virðingu fyrir sjálfum sér og að karlar, sérstaklega mjög myndarlegir, geta haft tvær hliðar og komið fram við konu öðruvísi, allt eftir því hvernig hún hegðar sér og ber virðingu fyrir sjálfri sér. Aðlaðandi kona þarf að læra hvað þessi mynd kennir. Þessi mynd er mér eins og meðferð og hún er betri en Gone with the Wind. Seinni hlutinn gerist á Írlandi og allir sem eru af írskum ættum munu þykja vænt um landslagið, fólkið og karakter Scarlett í því.