Dana Andrews hringrás Otto Preminger af kvikmyndum noirs er meðal (að mestu) ósungna gimsteina tegundarinnar. Vegna þess að þá skortir ofsóknarbrjálæði, kvenfyrirlitningu eða móðursýki, virtust þeir ekki eiga heima á þeim tíma, en glöggt myndmálið, flókinn leikur með sjálfsmynd, karlmennsku og framsetningu, niðurrif hefðbundinna sálfræðilegra kenninga, strangur, rúmfræðilegur stíll allt. virðast óvænt nútímaleg í dag og mjög lík Melville. Hinar skýru kaldhæðni þessarar myndar eru svo hlaðnar, hrottalegar og kaldhæðnislegar að „hamingjusamur“ endirinn er einn sá grimmasti í sögu Hollywood. Ljómandi á stigi skemmtilegs spennumyndar líka, spennuþrungin og stútfull af tvíhliða samræðum.