Ég sá þennan kalkún í leikhúsinu en skemmti mér vel. Tæknibrellurnar eru ekki verðugar grunnskólaframleiðslu. Leikfangabátur, sem táknar flutningaskip, sem siglir á hraðbátshraða á sléttu vatni á meðan vinddrifin þoka blæs í gagnstæða átt. Rauðu og bláu flóðarljósin bæta þessum auka dramatíska blæ. Hvaða skyndiminni sem Vincent Price átti að koma með sem sögumaður fellur algjörlega í skuggann af hræðilegri framleiðsluvinnu. Að kalla þetta heimildarmynd er eins og að kalla Britney Spears tónlistarmann. Um 20 mínútur eftir þetta fannst mér eitthvað mjög fyndið. Kannski var það of dramatísk inntónun Price á hinni oft notaðu línu "Þeir hurfu inn í djöflaþríhyrninginn! [skera í svart; næsta saga] Þegar ég byrjaði að hlæja tóku vinir mínir þátt. Næst þegar Vinny sagði mikilvægu línuna, var einhver í til baka öskraði: „Gott!“ Eftir það vakti hún næstum jafn mikið hlátur og kvikmynd Marx-bræðra. Enginn varð eftir í hinni hræðilega alvarlegu seinni þátt „Chariots of the Gods“.