Mjög áþreifanlegt, mjög dapurlegt, ekkert alvöru drama. Af hverju ekki bara að gera heimildarmynd? Þetta er ekki beint The Passion of Joan of Arc. Eina ástæðan fyrir því að sjá Chronicles er að heyra sýningarnar. Ég elska tónlist Bachs og jafnvel mér fannst erfitt að sitja í gegnum þessa eymd kvikmyndar. Hinn mikli Gustav Leonhardt leikur (í tvennum skilningi þess orðs) Bach. Við fáum ekki mikla tilfinningu fyrir honum sem leikara, þar sem hann hefur gefið svo lítið að gera á dramatískan hátt. Aðallega fær hann að ganga markvisst eða reiður út úr ýmsum herbergjum. Líf Bachs var auðvitað ekki Errol Flynn mynd. Það var reyndar frekar dapurlegt og meira en lítið erfitt. Þetta þýðir líklega að lífið er ekki frábær kandídat fyrir kvikmynd. Tónlistin er auðvitað önnur saga. Ég mæli með The Stations of Bach. Miklu meiri upplýsingar, fyrst og fremst, og smá innsýn í tónlistina, sem er, þegar allt kemur til alls, hvers vegna Bach vekur áhuga okkar í fyrsta lagi.