Ég sá þessa mynd á myndbandi með nokkrum vinum sem hluta af þríþættri unglingagamanmynd, ásamt Dorm Daze og Going Greek. Vitanlega ætluðum við ekki að gæða, heldur afþreyingu og grófu gaggi. Yfirleitt fengum við það sem við komum til, en Wild Roomies stóðu sig virkilega: Fyrir að vera hræðileg. Fyrsta sýn fyrst, forsíðan: Norska útgáfuforsíðan sýndi brjóst hulin og fullt af að því er virðist "brjálaður" roomies í bakgrunni; Tekur upp myndir af drukknum hálfnöktum unglingum að gera fullt af fyndnu dóti er það ekki? - „Geggjaðu“ herbergin á forsíðunni komu ekki einu sinni fram á myndinni. Og fyndna hlutina sem þú gerir ráð fyrir að þeir muni gera? - Fjarverandi líka. Þessi mynd var merkt gamanmynd, sem er svolítið skrítið þar sem hún er ekki einu sinni smá fyndin. Sambandsdrama væri nákvæmara.Svo stuttlega er sagt fjallar myndin um ungt par sem erfir glæsilegt hús í LA og neyðist til að fá herbergi til að ná endum saman. Þessir herbergisfélagar reyndu að lokum bæði þolinmæði og samband unga parsins vegna þess að þau eru svo „villt“. Vandamálið er að þeir eru það ekki. Og hér liggur vandamál þessarar myndar: Söguhetjuhjónin eru svo þögul og taugaveikluð að þeim tekst að skapa enga samúð. Þú munt finna sjálfan þig að róta á andstæðingunum roomies hálfa leið í gegnum myndina. Bættu við miðlungsleik, lélegum samræðum og leiðinlegri leikstjórn og þú færð þér kvikmynd sem er best að láta óséð. Sjáðu eitthvað annað.