Mig hafði lengi langað til að sjá An American Werewolf í París því ég elskaði forvera hans, en þessi mynd heillaði mig ekki eins mikið og An American Werewolf í London. Reyndar, ef ég á að vera alveg hreinskilinn, þá heillaði það mig alls ekki. Tom Everett-Scott og félagar hans eru að ráfa í París og bjarga úlfabarninu Julie Delpy frá dauða í fráleitu teygjubragði við Eifel turninn. Áður en þú hefur tíma til að átta þig á því hvort sífellt ruðningur og kekkandi samræður eigi að vera efni í gamanleik, þá er fullt tungl komið og krakkar eru eltir af hræðilegum CGI-varúlfum niður fráveitur í París. Handritið er ógeðslega lélegt, leikararnir voru látnir gera þessa mynd, þeir eru hræðilegir frammistöður sem passa við stöðu myndarinnar. Frá upphafi til enda er þessi mynd aldrei skemmtileg, grípandi eða jafnvel lítið áhorfanleg. Ég átti í vandræðum með að horfa á alla þessa mynd án þess að henda upp kvöldmatnum, satt best að segja. Hasarsenurnar eru ekki spennandi, brandararnir eru ekki fyndnir og varúlfarnir eru ekki ógnvekjandi. Í stuttu máli: Misstu af eða vertu reimt að eilífu. Ég gef An American Werewolf in Paris 2 af 10.