Það eru nokkrar myndir sem allir hryllingsaðdáendur skulda sjálfum sér (eða sjálfum sér) að sjá, og Emilio Miraglia "La Dama Rossa Uccide Sette Volte" aka. "Rauða drottningin drepur sjö sinnum" (1972) er örugglega ein þeirra. Þar sem Gialli og Gothic Tales voru tvær uppáhalds undirtegundirnar mínar í hryllingi, hlakkaði ég til að sjá þessa mynd í talsverðan tíma og þó væntingar mínar hafi verið miklar fór þetta meistaraverk fram úr mínum stærstu vonum. Fyrri Giallo eftir Miraglia, "Nóttin sem Evelyn kom út úr gröfinni" (1971) var þegar hrollvekjandi og mjög andrúmsloftsmynd sem blandaði Giallo saman við gotneskan hrylling með góðum árangri, en hún gat ekki borið sig saman við þetta augnablik persónulega uppáhald. „Rauða drottningin drepur sjö sinnum“ er í raun ein sérstæðasta og yfirgengilegasta ítalska hryllingsmynd sem gerð hefur verið og enginn unnandi tegundarinnar gæti hugsað sér að missa af henni. Ótrúlega dáleiðandi Giallo með sterkum gotneskum þáttum, „Rauða drottningin“ skilar öllu sem maður gæti vonast eftir í hvorri undirgrein sem er: Uppfinningalegur og ótrúlega sannfærandi söguþráður, spennuþrungin spenna, háleitt óhugnanlegt umhverfi og virkilega hrollvekjandi andrúmsloft, hræðilega gróskumikið. litir, stílhrein morð, ljómandi söngleikur og ekki síst hrífandi kvenkyns leikarahópur undir stjórn hinnar töfrandi fallegu Barböru Bouchet - þessi mynd er einfaldlega ein helsta samsetning glæsilegrar fegurðar og hreinnar skelfingar. Myndin byrjar ótrúlega í a. fallegur gotneskur kastali í Þýskalandi. Sem litlar stúlkur hafa Kitty Wildenbrück og systir hennar Evelyn verið að berjast þegar afi þeirra segir þeim söguna á bak við ótrúlega óhugnanlegt málverk: Sagan segir að djöfulleg rauð kona eigi að snúa aftur til kastalans á hundrað ára fresti og drepa sjö manns. Fjórtán árum síðar er Kitty (Barbara Bouchet) orðinn farsæll tískuljósmyndari. Allt í einu byrjar fólk að verða myrt... Leikstjórinn Miraglia hafði þegar sannað ótrúlega hæfileika sína fyrir stíl, andrúmsloft og litríka hrollvekju með "The Night Evelyn Came Out of the Grave" og hann nýtir sér þessa þætti enn betur í þessum gimsteini . „Rauða drottningin drepur sjö sinnum“ er sannarlega veisla fyrir augað og ein yfirgengilegasta ítalska hryllingsmyndin, bæði sjónrænt og sögulegt. Draumandi málverkið í kastalanum hans afa eitt og sér er til þess fallið að gefa áhorfandanum gæsahúð. Rauða konan (eða rauða drottningin, eins og hún er kölluð á enska titlinum) er án efa djöfullegasta persóna sem til hefur verið í Giallo, hryggkaldi hláturinn sem morðunum fylgja myndi jafnvel vera ógnvekjandi ein og sér. Kynþokkafullur kvenleikari er alltaf vel þeginn, sérstaklega í Giallo, og þessi er gott dæmi um það. Hin hrífandi Barbara Bouchet (ein af uppáhalds leikkonunum mínum) hlýtur að vera ein töfrandi fallegasta konan sem hefur komið fram á skjánum og hún er líka frábær leikkona. Nærvera Bouchet hefur styrkt marga ítalska kvikmyndir, meðal annars lék hún í þremur af stærstu Cult-meistaraverkum ítalskrar 70s kvikmynda innan eins árs (1972): Fernando Di Leo "Milano Calibro 9", Giallo-hápunkturinn "Don'" eftir Lucio Fulci. t Torture a Duckling“ og þennan ógleymanlega gimstein. Fyrir utan hina dásamlegu ungfrú Bouchet eru í glæsilegu kvenkyns leikarahópi myndarinnar kynþokkafulla unga Sybil Danning, Marina Malfatti ("The Night Evelyn Came Out of the Grave") og aðrar snyrtimenni sem eru óhræddar við að bera hana fyrir myndavélinni. Eins og öll myndin eru morðin stílhrein og einstaklega glæsileg, en samt ógnvekjandi og makaber, og sum þeirra eru alveg grátleg. Dáleiðandi tónverk Bruno Nicolai er eins eftirminnilegt og það gerist og gerir hið ákaflega hryllilega andrúmsloft myndarinnar enn áleitnari. Söguþráðurinn er hugvitssamlega snúinn og fullur af rauðum síld, spennustigið eykst með hverri mínútu sem líður. "Rauða drottningin..." byrjar hrollvekjandi og það helst töfrandi fram á síðustu sekúndu. Á heildina litið er þetta ein af þeim myndum sem ég get ekki fundið nógu mörg loforð um. „Rauða drottningin drepur sjö sinnum“ er algjört meistaraverk sem er auðveldlega í hópi bestu Gialli sem gert hefur verið og er í forgangi fyrir alla aðdáendur hryllings og/eða ítalskra kvikmynda. 10/10