Ef það er eitthvað sem má mæla með við þessa mynd er að hún er forvitnileg. Forsendan dregur svo sannarlega áhorfendur að sér því hún er ráðgáta og í gegnum myndina eru vísbendingar um að eitthvað dimmt leynist. Hins vegar er ekki mikil spenna og mild framkoma Williams gerir ekki mikið til þess að við tengist þráhyggju hans fyrir drengnum. Collete líður miklu betur sem konan sem er ekki mjög skýr í eðli sínu og fyrirætlunum. Framleiðslan fannst hröð og göt sjást. Það líður vissulega eins og sýnishorn fyrir miklu fullkomnari og betri viðleitni. Bókin er líklega betri. Eitt er víst: Taupin hlýtur að hafa skrifað eitthvað virkilega gott til að hafa innblásið að minnsta kosti eina lofsverða viðleitni.