Snyrtilega samloka á milli THE STRANGER, lítillar film noir mynd sem sannaði að Welles getur unnið stórkostlega tegundarvinnu á kostnaðarhámarki og á réttum tíma og sannaði kaldhæðnislega stærsta árangur hans í miðasölu á fjórða áratugnum, og MACBETH, Shakespeare aðlögun án fjárhagsáætlunar sem tekin var upp í gamla vestra. blöð á 23 dögum, kemur THE LADY FROM SHANGAI, dökkur film noir ofinn úr nákvæmlega sama efni Wellesian goðsagna sem nær yfir THE MAGNIFICENT AMBERSONS, MR. ARKADIN og hverja aðra mynd sem leikstjóranum tókst ekki að bjarga úr klóm stúdíóforingja.Sex árum eftir MALTESE FALCON, með eftirstríðsæði film noir í fullum gangi, Welles, alltaf á undan sinni samtíð, a. sannur hugsjónamaður leikstjóri gífurlegrar listrænnar heiðarleika, sá fyrir sér völundarhús skuggaheims sem er nú þegar dekkri, óheillvænlegri, ofsóknaræði og ormgangur en nokkuð sem samtímamenn hans voru að gera á þeim tíma. Það er engin furða að myndin hafi verið svo misskilin á sínum tíma, að því marki að ein heil klukkutími af myndefni var að eilífu eftir á gólfi klippistofunnar, og það var enn og aftur Evrópa sem bar sigur úr býtum sem önnur Welles klassík. Ákveðnar leikmyndir standa upp úr. . Fiskabúrsenan með flöktandi ljósi og ógnvekjandi skugga, og auðvitað Funhouse/Hall of Mirrors lokaatriðið sem er jafn klassískt stykki af Wellesian bravura og hver annar í CITIZEN KANE eða THE TRIAL. Einu gallarnir sem ég finn við myndina er illa ráðinn írski hreimurinn hans Welles og kannski eitthvað af óreglulegri klippingu í fyrsta þætti. Sagan þróast hins vegar á smám saman dáleiðandi, sem niðurskurðurinn er aðeins til þess fallinn að efla. Ég tel að mjög söxuðu útgáfurnar af Shangai og Ambersons nái súrrealískum gæðum hvað það varðar. Welles myndi gera útlegð í Evrópu í tíu ár og snúa aftur árið 1958 til að afhenda enn eina sígilda steinvegg, hina stórkostlegu TOUCH OF EVIL, kannski krúnudjásn hins illa. film noir sem var þegar á þrotum á þeim tíma. Shangai átti ekki að vera árangurinn í miðasölunni sem stjörnubíll fyrir frumsýningarstjörnu Hollywood, Rita Hayworth, átti að vera, og hjónaband Welles og Hayworth lauk áður en myndin var jafnvel frumsýnd. Sextíu árum síðar og einni klukkustund af myndefni minna er Shangai enn ein besta film noir mynd sem líklegt er að uppgötva. Það hlýtur að teljast eitthvað.