Jú, ég fíla sumar indie myndir. Mikið, reyndar. Ég skil þau ekki alltaf og það er allt í lagi. Ekki var þeim öllum ætlað að skilja, sérstaklega af almennu fólki eins og mér. Ég er líklega að sýna fáfræði mína, en ég er samt undrandi á því hvers vegna 'Opinberunarbókin' er kölluð það. Ég elska þessar endalokasögur og það eina sem ég gat séð svipað og heimsendi og þessi mynd var pyntingin sem þurfti til að komast í gegnum þetta. Ég er ekki að tala um efnið; kannski hef ég verið yfirbugaður af öllum hinum pyntingunum/klámunum sem ég hef séð. Þetta var bara ótrúlega hæg sagan, eina klukkustund og 15 mínútna efni teygðist í næstum tvær klukkustundir. (Stórspillingar eru framundan) Hetero-man dansari er rænt, tældur og nauðgað sex vegu frá og með sunnudeginum, eða í þessu tilviki 12 daga, af þremur hettuklæddum konum. Þegar hann er látinn laus, eftir að dálítið pirruð dansari/kærasta hans hrökklast varla við (annað en að sleppa glasi) eftir að hafa velt því fyrir sér hvers hún saknaði meira: hans eða sígarettanna sem hún upphaflega sendi hann eftir við brottnám. Hann er enn í hæfilegu áfalli, hann neitar að tala og hún heldur áfram að vinna án þess að fá svo mikið faðmlag eins og ekkert hafi í skorist og hann fer í nauðsynlega sturtu. Vandamál. Eins mikið og hann hefur kvelst í gegnum endurlitin að, eh, "árásum" hans, þá er hann jafn æstur. Að vísu hef ég ekki verið bundinn og notaður sem leiktæki, en ég efast um að ég væri í alvörunni „í skapi“. Ó, ég gleymdi, og hvernig reynir hann að leysa þennan glæp? Sofðu hjá eins mörgum konum og hann getur til að reyna að koma auga á fæðingarbletti eða tappa sem glæpamennirnir höfðu. Ég sé hvert þeir eru að fara með það sýna hópnauðgun frá karlkyns POV. Fínt, þrátt fyrir útúrsnúning, þú gætir aldrei fundið fyrir þessum gaur. Eina til bjargar var góður leikur LifetimeTV dansarans/krabbameinskennarans. En jafnvel hún gat ekki bjargað myndinni.