Jæja, artyfartyrati í Cannes kann að hafa líkað við þessa mynd en ég er ekki hræddur um. Ef þér líkar við þá gerð kvikmyndar þar sem tökur bíða svo lengi að þú veltir því fyrir þér hvort leikarinn hafi sofnað eða myndatökumaðurinn farin í hádegismat þá gæti það verið fyrir þig. Stór hluti af því er svona með stuttum dvalum inn á svið óþæginda. Mér fannst það hvorki átakanlegt né truflandi eins og sumir aðrir gagnrýnendur hafa gert - einfaldlega svolítið ósmekklegt og tilgangslaust. Eina ástæðan fyrir því að ég gaf þessari einu stjörnu ekki er sú að leikurinn er lofsverður og myndin er nokkuð vel tekin. Söguþráðurinn hefur hins vegar lítið að mæla. Stór hluti myndarinnar sýnir bara gremjulega konu sem kennir eða hlustar á píanó, sem gæti höfðað til sumra. En svo að þér finnist þetta ekki nógu skaðlaust vertu viðbúinn einhverju klámi og kynferðisofbeldi bara til að vekja þig með óbragð í munninum. Ekki mælt með.