Tríó lágkúrulegra glæpamanna, undir forystu Matt Dillon, týnir innbrot seint á kvöldin. Þeir leggja á flótta en ganga fljótt á milli þeirra við lögregluna sem er bara í mikilli eftirför að hryðjuverkamanni. Auðvitað misskilur lögreglan innbrotsgenginu fyrir hryðjuverkamanninn, hinn raunverulegi hryðjuverkamaður kemst í burtu og innbrotsþjófarnir neyðast til að leita skjóls í lítilli dýfu á bar, taka gísla, án þess að vita hvers vegna lögreglan er svona ásetning um að ná þeim. Og gettu hver annar hefur valið barinn sem griðastað fyrir nóttina? Ótrúlegt? Algjörlega. Og þaðan fer niður brekkuna. Spacey eignaðist dágóðan leikhæfileika; Matt Dillon, Faye Dunaway, Gary Sinise, Viggo Mortensen og M. Emmett Walsh, en þeir eru allir ónýtir. Aðallega vegna þess að eftir að allar persónurnar festast á barnum er það eina sem þær gera það sem eftir er af myndinni að rífast. Endalaust og stefnulaust. Löngu áður en myndinni lýkur ertu hætt að gefast upp á því hvað verður um þá.