Fyrir kvikmynd sem ég hlakkaði mikið til varð ég fyrir miklum vonbrigðum. Ég hafði engar væntingar um að þetta yrði enn einn Amadeus, en bjóst við mikilvægari túlkun á Beethovens á síðustu árum. Frammistaða Ed Harris var frábær, en söguþráðurinn var svo slakur að myndin færðist einfaldlega frá einni ömurlegu senu til annars með engin samfella. Eini skemmtilegi hluti myndarinnar fyrir mig var frammistaða þeirrar 9. og frá þeim tímapunkti hefði ég alveg getað gengið út án þess að klára. Ég fór mjög óánægður og hef enn á tilfinningunni að eitthvað mikilvægt hafi verið saknað.