Núna ELSKA ég ítalskar hryllingsmyndir. Því cheeser sem þeir eru, því betra. Hins vegar er þetta ekki cheesy ítalska. Þetta er vikugömul spaghettísósa með rotnandi kjötbollum. Það er áhugamannastund á öllum stigum. Það er engin spenna, enginn hryllingur, með örfáum dropum af blóði á víð og dreif til að minna þig á að þú ert í raun að horfa á hryllingsmynd. "Sérbrellurnar" samanstanda af því að ljósin breytast í rautt hvenær sem draugurinn (eða hvað sem það átti að vera) er í kring, og band sem dregur rúmföt upp og niður. Úff, finnurðu kuldahrollinn? DVD gæðin eru eins og VHS flutningur (sem reyndar hjálpar myndinni meira en skaðar hana). Talsetningin er jafnvel undir lægstu "slæmri ítölsku kvikmynd" stöðlum og ég gaf henni eina stjörnu bara vegna þess að samræðan er svo fyndin! Og hvað uppgötvum við þegar hún loksins lítur upp á háaloftið (í atriði sem er á daginn eina mínútuna og nóttina þá næstu)...jæja, ég mun ekki spilla því fyrir neinn sem virkilega vill sjá, en við skulum bara segja að það er ekki mjög "skáldsaga"!