Lágmarki í mannlegum samskiptum náðu Maysles-bræður með þessari mynd. Mundu, þú sem notaðir orð eins og "meistaraverk" þegar þú rifjaðir upp þessa mynd, að þessi Maysles-skrípa keyrði ekki bara til Hamptons og tók kvikmyndir á sérvitringum. Nei, þegar þeir fundu þessa tvo greyið aumkunarverða menn þurftu þeir að fjármagna verkefnið sitt (og ímyndaðu þér hvað þeir sögðu peningafólkinu að selja verkefnið). Síðan vinguðust þau við þessar tvær afar viðkvæmu konur. Enginn hugarfundur hér eða raunveruleg samþykki þátttaka. Þessir ömurlegu Maysles brostu, kysstu rassinn, gerðu allt sem þeir þurftu til að fá Beales til að vinna saman og misnotuðu þá síðan eins grimmt og áður hefur verið gert. Maður skyldi halda að þessir hræsnarar hafi stundum hugsað um iðrun og sektarkennd. En kvikmyndagerðarferlið, miðað við fyrirframáætlanagerðina, raunveruleg tökur og síðan klipping tók mikinn tíma og markmið þeirra hafði engin ákvæði um að tengjast Beales sem manneskjum. Nýtingarmynd framin af svívirðilegasta fólki. Eftir því sem tíminn leið hefur orðspor þeirra kvikmyndagerðar verið alvarlega blettað af því sem þeir gerðu hér. Orðspor þeirra sem manneskjur er ömurlegt. Það er það sem fólk mun muna eftir þeim. Groteskir hræsnarar.