Ég var „kveikt“ á þessari mynd af flugkennaranum mínum og nú velti ég því fyrir mér hvernig í ósköpunum hún var þarna úti í næstum fimm ár áður en ég uppgötvaði hana loksins. Ef þú hefur einhvern áhuga á flugi, sérstaklega viðhengi við flugvélar seinni heimstyrjaldarinnar, þá er þetta algjört must að sjá, miklu betri en hin aumkunarverða "Pearl Harbor" og þarna uppi í samkeppni við hina frægu "Battle of Britain" sem var tekin meira en fyrir þrjátíu árum. Það eru augnablik þar sem þér líður eins og þú sért fljúgandi wingman, bókstaflega forðast skeljuhlíf leiðtogans þíns þegar þú rúllar inn á Me 109 eða He 111. Sem sagnfræðingur snerti þessi mynd mig líka djúpt því hún fjallar um þá neyð sem þú mátt þola. af tugþúsundum hraustlegra Pólverja, Ungverja, Slóvaka og Tékka, sem á árunum 1939-1940 flúðu heimalönd sín, komust til Englands, börðust af mikilli hugrekki fyrir afkomu vestrænnar siðmenningar og voru síðan yfirgefin af „okkur“ eftir að stríð þegar þeir voru handteknir af kommúnistum við heimkomuna til heimalanda sinna. Ég hef staðið ofan á Monte Cassino á Ítalíu og var hrærður í tárum við kirkjugarðinn fyrir pólsku hermennina sem réðust inn á fjallið sem Bretar og Bandaríkjamenn gátu ekki tekið. Ég hef líka ferðast til Prag (fegurstu borganna) og kynnt mér sögu þeirra. Saga þeirra um brotthvarf, tel ég, ætti að vera okkur lexía enn þann dag í dag um skyldur við galdra bandamenn. En aftur að myndinni. Ef þú elskar að fljúga, sjáðu þetta. Ef þú hefur áhuga á flugvélum seinni heimsstyrjaldarinnar skaltu endilega sjá hana. Án efa grimmdarlegustu, beinustu og skelfilega snöggustu loftbardagaatriði sem hafa verið endurtekin fyrir kvikmynd. Og já, ef þú ert jafnvel að leita að snertandi rómantík, þá er það líka í hjartnæmum smáatriðum.Bill Forstchen prófessor í sagnfræði Meðeigandi að eftirlíkingu af „warbird“ P-51 Mustang „Gloria Ann“ frá seinni heimsstyrjöldinni.