Svo á Chills Network á kapal eru þeir með "Vampire Month", ég er svo mikill dúll, en ég elska vampírur. Svo eftir nokkra duds sem þeir sýndu að ég var frekar vonsvikinn, en þá tók ég eftir Sleepwalkers var skrifað af Stephen King. Svo ég ákvað að fara á undan og kíkja á hana, mér til mikillar undrunar, þessi mynd var mjög slæm. Flestar Stephen King myndir eru skemmtilegar og sumar mjög skelfilegar. Þó Sleepwalkers væri slæmt, var það fallegt tegund af slæmt. Ég skemmti mér konunglega að þessari mynd og tók henni bara eins og hún var. Ég hef aldrei lesið Sleepwalkers, eftir því sem mér skilst er þetta eina alvöru vampírusaga King, svo ég get eiginlega ekki borið saman bók við kvikmynd. Ég veit ekki hvort þetta var bara sjónvarpið mitt, en Sleepwalkers leit út eins og það væri gert fyrir sjónvarp. Tæknibrellurnar voru sniðugar og sagan dálítið fjarstæðukennd, jafnvel þótt hún sé fantasía, þá átti hún í miklum vandræðum. Charles Brady og móðir hans Mary eru vampírur sem nærast á lífskrafti meykvenna. Þeir eru talsvert seiglugri en menn og hafa bæði hæfileika til fjarskipta og blekkingar. Eini veikleiki þeirra er kettir, sem geta ekki aðeins séð í gegnum blekkingar sínar heldur geta klærnar þeirra veitt þeim alvarleg og banvæn sár. Þeir viðhalda líka sifjaspellssambandi. Charles og Mary hafa tekið sér búsetu í litlum bæ í Indiana. Charles gengur í menntaskóla á staðnum og þar hittir hann Tanya Robertson í skapandi skrifum sínum. Tanya grunar ekki hina raunverulegu ástæðu fyrir því að Charles vill hana svo mikið; að taka lífskraft hennar fyrir móður sína, sem er sveltandi. Í fyrstu virðist sem Charles hafi orðið ástfanginn af Tanya. Á fyrsta stefnumóti þeirra, hins vegar í lautarferð í nærliggjandi kirkjugarði, reynir Charles að tæma lífskraftinn frá Tanya á meðan hann kyssir hana. Eins og það gerist, þá keyrir aðstoðarsýslumaðurinn Andy Simpson, sem áður hafði reynt að draga Charles fyrir hraðakstur, framhjá kirkjugarðinum og tekur eftir bíl Charles. Þegar Tanya hleypur til hans eftir hjálp, finnur Charles Andy og drepur hann. Þegar Charles snýr sér svo aftur að því að halda aftur af lífi sínu með Tanya, rís varakötturinn, Clovis, við tækifærið og drepur næstum Charles með því að klóra hann í andlitið og brjóstið. Dauðasárur af Clovis, Charles staulast aftur heim til Maríu. Mary leitar síðan hefndar á fjölskyldu Tanya. Svo til að draga þessa mynd saman í grundvallaratriðum ættir þú að búast við að osturinn flæði yfir. Atriðið þar sem Charles ræðst á Tanya í fyrsta skipti er mjög klisjukennt og maður kýs næstum því að Charles vinni bara vegna þess að Tanya er ein heimskulegasta kvenkyns aðalhlutverkið í hryllingsmyndum. Þá verður þú að elska atriðið þar sem Mary er með byssu og skýtur henni á lögreglubíl og einhvern veginn springur allt, Guð blessi Hollywood sprengingar og ýkjur. Ég tek myndinni eins og hún er, hún er bara svo ljúffeng að hún breytist í dökka gamanmynd fyrir mig sem ég gæti bara notið þess að gera grín að. Ég er ekki viss um hvort þetta væri það sem Stephen King vildi sjá fyrir sögu sína, en hann er með sína dæmigerðu mynd í myndinni. Svo mín uppástunga ef þú horfir á þessa mynd, taktu henni bara eins og hún er og ekki ofhugsa hana, þetta er huglaus afþreying með krúttlegum áhrifum, lélegri leikaraupptöku, kjánalegri sögu og nóg af köttum til að láta brjálaða kattakonuna úr The Simpson's segja "Vá, þetta eru margir kettir".4/10