Þessi mynd er ein fyrir aldirnar. Fyrst verð ég að segja að eftir að hafa séð þessa einu sinni varð hún ein af mínum uppáhaldsmyndum allra tíma. Hvers vegna? Einfalt; Ben Coccio (rithöfundur, leikstjóri) hefur sett saman sannkallað listaverk. Þar sem 99,9% kvikmynda þessa dagana eru eingöngu afþreying, gefur leikstjórinn Ben Coccio okkur sannleika, gefur okkur raunveruleika, gefur okkur lærdómstæki til að vita hvers vegna þetta gerðist. Almennir fjölmiðlar snúast og snúast en Ben Coccio lítur skotárásir í skólann beint í andlitið, fær að fara þangað sem engin önnur fjölmiðlaform hefur nokkurn tímann farið áður, inn í huga og hjörtu tveggja ungra manna sem ætla að drepa bekkjarfélaga sína. Þó að það sé vissulega myndrænt og hræðilegt, hvernig gat það ekki verið? Hanskarnir losna, lygar og sykurhúð fjölmiðlameistara okkar eru penslað til hliðar og við erum flutt á stað þar sem við getum fundið sannleikann í því sem gerðist. Stundum er það ekki bara skrúfa laus eins og allir vilja halda, nei, stundum er hatur og einangrun dýpri, eru mannlegri, okkur er sýnt að þessir strákar erum við og við þau. Samfélagið skildi þá eftir og afleiðingarnar eru skelfilegar og raunverulegar. Berðu virðingu fyrir og elskaðu náungann þinn. Lexía sem við ættum öll að læra, takk kærlega fyrir að gera þessa mynd Mr. Coccio, ég vona með mikilli eftirvæntingu að þú haldir áfram kvikmyndagerðarferli þínum.