Ég gekk inn í kvikmyndahúsið, með engar væntingar um myndina sem ég ætlaði að verða vitni að, "Allt er upplýst". Ég gekk út með gleði sem ég hef varla fundið fyrir með bandarískum kvikmyndum. Í frumraun leikstjórans, Leiv Schreiber, er myndin fylgst með manni á ferð sinni í gegnum fortíðina, í fylgd sérviturs hóps, þar á meðal bremsudansandi varla enskumælandi pönkara frá Eukraine, afa hans sem trúir því að hann sé blindur og þeirra. brjálaður hundur. Fyrri helmingur myndarinnar er fyndinn og snjall með einstaklega evrópskum keim í notkun á litlum en dásamlegum persónum, en seinni hluti myndarinnar fer niður í dapurlega sögu um uppgötvun og helförina. Þessi litla kvikmynd dregur fram svo margar tilfinningar, og svo marga liti, með svo frábærri niðurstöðu og er meira en bara saga um lýsingu, heldur líka um sambönd og tengsl. Leikurinn er ótrúlega kraftmikill, sagan dularfull og áhugaverð og listræn skírskotun kvikmyndatökunnar, til að deyja fyrir. Með nokkrum snilldarlegum og algerlega snertandi senum tókst "Allt er upplýst" að fanga hjarta mitt.