Ólíkt útgáfu Tinseltown af HELLO, DOLLY!, gat skjáaðlögun Jay Presson Allen á vinsælum Broadway-trylli Ira Levin ekki beðið eftir því að sviðsmyndin myndi lokast áður en hún setti hana upp á silfurtjaldið, svo framleiðendur ákváðu skynsamlega að nýta það sem langan tíma. White Way hlaup! Upphafs- og lokasenur myndarinnar eru teknar inni í hinu nána Music Box Theatre í New York þar sem DEATHTRAP lék í næstum fimm ár. Jafnvel lokahvarf myndarinnar á leikhústjaldinu er útgáfa af hinu fræga merki leikritsins. (Þó markaðsfólk hafi ákveðið að fara með skemmtilegri Rubik's Cube táknmynd fyrir myndina.) Nú á lággjalda DVD útgáfu virðist DEATHTRAP alveg eins ferskt og uppfinningaríkt og alltaf. Leikarahópurinn er bara réttur (betri en sviðsbræður þeirra) og það ætti að fagna skátum fyrir að finna hæfilega spaugilegt hús fyrir "eitt herbergi, tveggja þátta spennumyndina" okkar til að gerast í. Leikstjórinn Sidney opnaði sig á ótrúlega einfaldan og nýstárlegan hátt. Lumet merkir skynsamlega allt „nýtt“ efni við upphaf og lok myndarinnar og lætur illvíga miðju Levins í friði. Síðasta atriði myndarinnar er mikil Hollywood-fráhvarf frá borðum og grefur örlítið undan einum af söguþræði Levins frá því fyrr í myndinni. [Helga (um rýting): "Verður notuð af annarri konu VEGNA leiks."]. Eins og THE PLAYER eftir Robert Altman, hjálpar nýi lokaþátturinn okkar myndinni að brjótast inn í sjálfa sig enn og aftur og þoka línurnar milli leiksviðs, tjalds og (gæti það verið?) raunveruleikanum!