Þetta var ekki skemmtilegt að horfa á. Frank setur alla drauma sína á hakann og fær venjulega (leiðinlega!) vinnu bara svo stjúpsonur hans geti farið í kvikmyndaskóla, en stjúpsonur hans ákveður að gera niðurlægjandi heimildarmynd um manninn í staðinn. Heimildarmyndagerðarmaður ætti að beina myndavélinni og einfaldlega skjóta, ekki hagræða og tjá sig með ljótum texta. Biturleiki og gremja kvikmyndagerðarmannsins í garð stjúpföður síns er augljós. Og sorglegt. Markmiðið virðist vera að láta Frank líta út fyrir að vera heimskur og aumkunarverður, í staðinn kemur hann fyrir að vera sá mannlegasti af þeim 3 sem koma fram. Í meginatriðum er ófrægingarherferð sem öll er klædd sem eitthvað miklu snjallara og oddvita en það er í raun og veru. Það skildi eftir mig mikilli óbeit á kvikmyndagerðarmanninum.