Níundi áratugurinn framleiddi mikið af svakalegum hryllingsmyndum, flestar innan slasher undirtegundarinnar - þannig að þessi mynd setti þessa mynd framar flestum öðrum líkum. Night of the Demons er eitthvað af krossi á milli hinnar fullkomnu gore myndar, The Evil Dead; og reimt hús-ásamt slash flick Hell Night. Kvikmyndir eins og þessi sýna venjulega brjálaðan/vanskapaðan brjálæðismann sem aðal vonda kallinn; en hér erum við með blóðþyrsta djöfla, sem er alltaf áhugaverðara en brjálæðingur ef þú spyrð mig. Það er líka mikið af grínmyndum í þessari mynd og fyrsti þriðjungur myndarinnar gæti auðveldlega verið settur upp fyrir beinskeytta gamanmynd. En þegar persónurnar koma inn á miðlægan stað; óheiðarlegt útfararheimili þekkt sem 'Hull House' - myndin breytist í hryllingsmyndina sem þú mátt búast við miðað við titilinn. Söguþráðurinn er eins einföld og þú mátt búast við og við fylgjumst með hópi krakka sem ákveða að halda hrekkjavökuveislu inni í nefndu útfararheimili. Þetta reynist hins vegar slæm hugmynd, þegar í ljós kemur að húsið er eignarhald; og púkarnir byrja að búa í líkama krakkanna! Eina hjálpræði þeirra liggur hinum megin við neðanjarðarstrauminn...en að finna hliðið að lóðinni er ekki eins auðvelt og það hljómar. Miðpunktur myndarinnar er gotneska stórhýsið þar sem atburðurinn á sér stað. Þetta brjálaða gamla hús skapar frábæran hryllingsmyndastað; það að þetta hafi áður verið útfararstofa bætir bara við þetta. Leikstjórinn Kevin Tenney skýtur húsinu vel og sérstaklega vel er unnið að því að koma því á framfæri að húsið er í miðju hvergi og flótti erfiður. Gamanmyndin í upphafi myndarinnar er almennt mjög fyndin og ég var að vona að hún myndi halda áfram að hlæja þegar hryllingurinn byrjar. Myndin á sér að sönnu gamanstundir þegar krakkarnir koma inn í Hull House en hún er aldrei of fyndin og augljóst að hryllingurinn er aðalmarkmið myndarinnar. Ekki það að þetta sé vandamál; en Night of the Demons hefði getað verið miklu betri hefði hún blandað þessum þáttum almennilega saman. Persónurnar eru nokkurn veginn það sem maður gæti búist við af svona myndum; en leiklistin hentar myndinni vel og greinilegt að unga leikarahópurinn skemmti sér vel við gerð þessarar myndar og skilar sér vel á skjáinn. Brellurnar eru góðar að því leyti að þær henta myndinni vel og þar sem flestar dauðaseríurnar eru vel útfærðar; það er gott veðmál að flestum leiðist ekki að horfa á þetta. Þetta er ekki klassísk eða verður að sjá kvikmynd; en ég get alveg mælt með henni þar sem hún býður upp á góðan tíma og mun höfða til aðdáenda kjánalegs hryllingsfóðurs.