Þessi mynd er enn lifandi í dag þökk sé nærveru Alan Ladd. Þetta er gott á einn hátt vegna þess að myndin hefur ýmislegt áhugavert að segja, en slæmt að öðru leyti vegna þess að allir sem horfa á hana og búast við því að harðjaxlinn Ladd ætli að fara í gegnum venjulega skref sín, verða fyrir miklum vonbrigðum. Án fanfara eða kynningar er Ladd skyndilega kynntur á þriðju hjólinu. Að vísu er hlutverk hans lykilhlutverk en það er lítið og líklegt til að týnast í uppstokkuninni. Það eru mörg lykilhlutverk í tvísýnu handriti fyrrum blaðamannsins Martin Mooney, sem snertir öll pólitísk bandalög og hallmælir umbótaframbjóðendum algjörlega miskunnarlaust. Það er hin yndislega og einstaklega hæfileikaríka Joan Woodbury sem tengir hina ýmsu þræði hinnar víðáttumiklu sögu saman. Ólíkt venjulegri Hollywood framleiðslu, gengur söguþráðurinn í raun áfram í röð af stökkum, líkt og myndirnar síðar sýndu af frönsku "New Wave", þó auðveldara sé að fylgjast með hér, sérstaklega ef þú ert meðvitaður um að upprunalegi titill myndarinnar var Paper Bullets . Engu að síður eru sumar frásagnir og persónuskipti myndarinnar svolítið truflandi, sérstaklega í hlutverki Jack LaRue sem hefur skynsamlega valið að leika hlutverkið á undarlegan óskuldbundinn hátt. Eitt besta leiklistarstarf Jack frá upphafi, en það er líklegt að enginn taki eftir því, því miður!