Þessi mynd fjallar um mjög kynþokkafulla ólympíustjörnu sem er ráðin til að þjálfa körfuboltalið í framhaldsskóla. Líkt og WILDCATS eftir Goldie Hawn, leikur Cathy Lee Crosby í titilhlutverkinu og hún gerir eins vel og handritið leyfir. Ég held að Racquel Welch hefði verið betri kostur, en miðað við augljóst fjárhagsáætlun sjónvarpsmynda myndarinnar, höfðu þeir líklega ekki efni á henni. Cathy Lee lítur vel út í hverri mynd, en við fáum aldrei að sjá hana alveg nakin. Sagan er vægast sagt frekar fyrirsjáanleg, kemur ekki á óvart. Ungur og heppinn Michael Biehn fer með karlkyns aðalhlutverkið. Hann er stjarnan í liðinu og einnig ástarhuginn fyrir Cathy Lee. Keenan Wynn hefur nokkrar skemmtilegar senur sem ríki gamli maðurinn sem rekur íþróttaáætlunina og finnst ekki að kona ætti að þjálfa íþróttir. Þetta atriði er tekið upp í gegnum myndina, og óþarfi að segja, er dagsett. Það er kaldhæðnislegt að Cathy Lee lætur liðið sitt ekki í gegnum neinar óhefðbundnar æfingar; hún gerir ekkert sem karlkyns þjálfari myndi ekki gera. Það er fyndinn undirþráður sem felur í sér hávaxinn og ekki svo bjartan leikmann sem fer í dáleiðslu til að standast kennslustundir og spila eins og atvinnumaður í körfuboltaleikmanninum Sydney Wicks. Það lítur út fyrir að allir hafi skemmt sér vel við gerð þessarar myndar, en eina raunverulega ástæðan til að sjá hana er fyrir Cathy Lee Crosby. Hún er ekki svo mikil leikkona, en hún er með töfrandi bros, fallegt hár og mjög sólbrúnan líkama.