Ef þú ferð í bíó til að skemmta þér, skemmta þér, til að fylla tíma þinn, skaltu ekki fara úr vegi þínum til að horfa á þessa mynd. alvöru fólk, til að kanna einkenni persónuleika, ef þú ferð í bíó til að gleypa stórkostlega ljósmyndun, vertu viss um að setja þessa mynd mjög ofarlega á listann þinn, helst í fyrsta sæti. Upplifunin er afar gefandi og fær hinn greinda áhorfanda til að velta upp margvíslegum hugleiðingum um tilgang lífsins sjálfs. Með 'Mar Adentro' hefur Alejandro Amenábar farið fram úr því besta sem hann hefur gert hingað til, og jafnvel leyst tiltekin frávik í fyrri myndum sínum sem slógu aðeins út fyrir að vera beint að Hollywood. Þetta er ekki raunin með þetta sjónræna ljóð sem sett er við tónlist: Hollywood gæti aldrei komist nálægt áhrifum þessarar nístandi innblásnu mannlegu - og mannlegu - sögu. Á engan hátt ætti maður að túlka 'Mar Adentro' sem afsökunarbeiðni fyrir líknardráp; þessi saga, byggð á raunverulegu lífi galisíska fiskimannsins Ramóns Sampedro, er ákall frá hjartanu um líf og ást, að ná til mannlegrar samúðar, til að skilja tilfinningar. Sampedro var orðheppinn og greindur maður sem eftir köfunarslys undan klettum Galisíustrandarinnar sem ungur maður var dæmdur til að lifa næstu 27 árin í rúminu. 'Condenado a vivir' (2001) (sjónvarp) var fyrsta útgáfan af lífi þessa manns sem ég hef þegar tjáð mig um. Samt sem áður hefur Amenábar tekist ótrúlega vel að túlka þennan mann, með sínu varanlega dularfulla brosi og fyndna kímnigáfu, á jafn skýran og gáfulegan hátt. Og Javier Bardem tók sig til og stóðst áskorunina beint, algjörlega með galisískum hreim. , framleiðir rafmögnuð, ​​sannfærandi, hrífandi frammistöðu, þannig að leikarinn og sjómaðurinn renna saman í að vera sama manneskjan á skjánum. Hér er svo sannarlega tilefni til að taka af sér hettuna og muldra mjúklega „chapeau“. Bardem er knúinn áfram í verkefni sínu af stórkostlegum leikarahópi, sérstaklega Belén Rueda, Lola Dueñas, Mabel Rivera, Celso Bugallo (Los Lunes al Sol) (kv) og Clara Segura, galisískir og katalónískir hreimar sem taka áberandi þátt. Amenábar framkallar dásamlegar samræður þar sem þessir sex snúast sín á milli einn-á-mann, eða í hópum, með frábærri efnafræði og sýna þannig fram á að þessi ungi Chile-fæddi spænski leikstjóri er listamaður sem veit hvað hann er að og hvernig á að ná árangri; Alheimshugmynd hans um myndina felur í sér hans eigin tónlist í bland við verk eftir Beethoven og Puccini í plötuspilara Sampedros. Þegar ég horfði á 'Mar Adentro' fann ég mig nokkrum sinnum að bera hann og þessa mynd saman við Stephen Daldry og meistaraverk hans. Stundirnar' (kv). Ég vísa til þess hvernig samræðurnar virka af spennu og ástríðu og þessarar nákvæmu tímasetningar í hverri senu. Ljósmynd Javier Aguirresarobe er frábær eins og venjulega. Eins og ég hef nefnt annars staðar á IMDb, þá tekur hann ekki einfaldlega upp atburðina og atriðin - hann fangar jafnvel tilfinningar og andrúmsloft augnabliksins, grípur fimlega augnablikið, ljósið og skuggana, þannig að verk hans á bak við myndavélina eru í einu annar leikmaður í sögunni. Frábær listamaður. „Mar Adentro“ er annað kennileiti í sögu spænskrar kvikmyndagerðar, meðal bestu fimm eða sex listaverka sem framleidd hafa verið hér á síðustu 25 árum. Þessi mynd staðsetur sig við hlið kvikmyndalistarinnar eins og 'El Sur' (qv), 'Los Santos Inocentes' (qv), 'El Abuelo' (qv), 'La Lengua de las Mariposas' (qv), 'Las Ratas' ( qv), 'A Los Que Aman' (qv), og ég held að ég verði að bæta við 'Te Doy Mis Ojos' (qv). Frábærlega skipulögð saga af alvöru manni, og þeim sem elskuðu hann við rúmið hans: ekki má missa af .