Það eru rammar í þessari mynd sem gætu verið Renoir málverk með skærum litum á móti þöglum bakgrunni. Gamansamleg samsetning kynferðislegs heiðarleika og sakleysis er hressandi í þessari fimmtugasta mynd og gerir gamla söguþráðinn af hugvitinu sem verður að stjörnu smekklegur. Can-can númerið í lokin virðist raunsætt og spennandi en ekki yfir höfuð eins og í amerískri dansröð.