Þetta er svona kvikmynd sem er elskuð af 50 ára skólakennurum og fólki sem telur sig vera meðvitað um félagsleg málefni - en hefur í raun ekki hugmynd um. Leikararnir - ég held að þeir séu allir áhugamenn - gera sitt besta, en handritið er svo fullt af klisjum og heimsku að þeir geta ekki bjargað því. Verst af öllu er þó kabarettinn sem krakkarnir eru að vinna að - kemur aftur með allar þínar verstu minningar frá leiklistartímum í skólanum. Textinn við eitt laganna hljómar eitthvað á þessa leið í hraðþýðingu klukkan 2.30 á morgnana: "I´m the dwarf of society, an emotionally crippled individual."Please!