Ég vissi ekki einu sinni að þetta væri upphaflega gerð fyrir sjónvarpsmynd þegar ég sá hana, en ég giskaði á það í gegnum sýningartímann. Það hefur sömu þvegnu litina, bragðlausa karaktera og hræðilega samsetta tónlist og ég man eftir frá níunda áratug síðustu aldar, auk „félagslegs vettvangs“ sem öskrar nánast „Afterschool special“. Anyhoo.Rona Jaffe (takk fyrir) Mazes and Monsters var smíðað á blómaskeiði Dungeons & Dragons, RPG-leikrit með penna og pappír sem tók hjörtu milljóna nörda um Ameríku. Ég tel mig einn af þessum nördum, þó ég hef aldrei spilað D&D sérstaklega, ég hef pælt í einum af bræðrum þess. M&M var líka gert á blómaskeiði stóru deilunnar D&D - að það var svo hrífandi að fólk gæti misst samband við raunveruleikann, verið að tilbiðja Satan án þess að vita, bla bla. Ég býst við að þetta hafi verið réttmæt áhyggjuefni á einum tímapunkti, ef það er afar sjaldgæft - en það er hryllilega dagsett með þessari mynd. Við hittum 4 unga háskólanemendur, sem leika völundarhús og skrímsli, sem rétta nafnið, til að umgangast og eiga smá tíma í burtu frá hversdagslegu lífi. Nema hvað M&M eins og það er sett fram er leiðinlegra en hversdagslegt líf þeirra. Ekkert af töfrum leikja er kynnt hér - og beiðni Jay Jay um að taka M&M inn í „raunverulega heiminn“ kemur upp úr engu. Það er bara afsökun til að láta eina persónuna verða brjálaða út af engu líka - þó á þeim tímapunkti sé okkur alveg sama. Jay Jay, Robbie, Kate og Daniel eiga að vera ólíkir - en þeir eru allir ríkir WASPy-grísir sem eiga í vandræðum sem enginn hefur í raun og veru. En hlutirnir halda bara áfram og versna á fleiri en einn hátt. Lága fjárhagsáætlunin kemur hræðilega skýrt fram, (ég elska 'Entrance' skiltið og pappaútskorið að forboðnu hellunum) Robbie/Pardu sýnir hvers vegna hann er ekki stríðsmaður í furðulegustu hnífstungu senu alltaf, og vinningurinn ofan á 'Two Towers' er óviljandi fyndið. kjaftæði Tom Hanks "Jay Jay, hvað er ég að gera hér?" fékk mig til að hlæja í nokkrar mínútur í enda. Klárlega lágpunkturinn á ferlinum hans. Ekki líta á það sem ádeila ádeilu, bara hláturslegt stykki af 80's sjónvarpsrusli, og þú munt samt skemmta þér vel. Það er að segja ef þú getur haldið þér vakandi. Meirihlutinn er að mestu leiðinlegur, en það er allt þess virði fyrir niðurbrot Pardu í lokin. Að minnsta kosti hefur Tom Hanks orðið betri. Ekki það að hann gæti farið mikið verr héðan.