Ég er ekki viss um hvað heillar mig við þessa mynd svo. Hún er kornótt, illa skrifuð, útlituð, oft fáránleg, og á mörgum stöðum er hún dauflega dauf (sá sem ég var að horfa á hana sofnaði tvisvar.) Og samt er eitthvað í þessari mynd sem heillar mig, þó ég sé ekki viss hvað; kannski persóna Sam, gríðarstórs fyrrverandi sjúklings sem var lóbótímaður af fyrrverandi yfirlækni og sem er endalaust að sjúga á sig íspopp), eða hinn stórkostlega leikna yfirlækni (ég gleymi nafninu hennar). Allavega, horfðu á það og myndaðu þig' aftur eigin skoðun; það hefur einn besti endir sem ég hef séð í kvikmyndum.