Ég tel Stuart Bliss versta mynd sem ég hef séð. Leikurinn var hræðilegur og söguþráðurinn fáránlegur. Ég skil þá staðreynd að eiginkona aðalpersónunnar sem fór frá honum hafi komið af stað andlegu áfalli, en það varð svo kjánalegt og leiðinlegt að eftir smá stund hefði mér getað verið meira sama um hvaða persónu sem er. Myndin hélt áfram og aftur og aftur sömu hugmyndir án nokkurs ferskt eða óvænt að bæta við söguþráðinn. Allt málið með Geigerteljarann ​​varð of mikið eftir smá stund eftir að Stuart byrjaði að opna vegginn sinn til að sjá hvað væri á bakvið hann eftir að teljarinn gaf til kynna að eitthvað væri þar. Svo voru endurteknar atriðin með flugmiðanum og ruglingslegu þar sem hann hittir sjálfan sig. Ég hefði átt að giska á að þessi mynd væri flopp þegar ég þekkti engan leikara. Gerðu sjálfum þér greiða þegar þessi mynd kemur upp, lestu bók! Þú munt hafa það betra.