Þetta er kannski ekki versta mynd sem Peter Sellers hefur gert (ég held að laurel fari í "The Prisoner of Zenda") en hún er örugglega sú niðurdrepandi. Seljendur, sérstaklega án förðun eins og Nayland Smith, lítur út fyrir að hafa farið í krabbameinslyfjameðferð. Sem Fu Manchu lítur hann varla betur út og eyðir megninu af myndinni (að undanskildum þessum undarlega truflandi atriðunum þar sem hann fær að hrynja af rafstraumum) á barmi þess að hrynja undir þyngd alls þessa förðun. Stuðningsleikmennirnir líta líka út fyrir að vera þreyttir og niðurlútir og nærvera Sid Caeser er móðgandi jafnvel án stöðugra tilvísana hans í "Chinks!" (Einn ljós punktur: þetta væri eitt af síðustu skiptunum sem meiriháttar kvikmynd myndi sýna Asíubúa svo móðgandi ... eða, fyrir það mál, leika ekki-Asíumann sem einn!). Kvikmyndin virðist furðu ódýr, með súpandi ljósmyndun og grátbroslegum settum - jafnvel töfrandi Elvis númerið í lokin lítur út fyrir að vera lágt. Aðeins hin töfrandi Helen Mirren og hávaxni, grannur og taugaveiklaður gaurinn sem blotnar buxurnar sínar bæta lífsneista við þetta sorglega mál. Allt í allt gefur þessi mynd skelfilega fyrirvara um dauða frábærrar myndasögu og enn skelfilegri heimildarmynd um andlát hans.