Stanley Kramer leikstýrir hasarspennu og skilur tvö lykilatriði eftir: hasar og spennu. Í DOMINO-REGLINUM er Gene Hackman sem sakfelldur sprottinn úr fangelsi til að sinna einhverju dularfullu verkefni. Richard Widmark, Edward Albert og Eli Wallach eru aðgerðarmenn hans --- þeir starfa væntanlega fyrir ríkisstjórnina, en það er aldrei skýrt, eins og flest af söguþræði myndarinnar. Hackman spyr margra spurninga sem ALDREI fá svör við svo myndin nær nákvæmlega hvergi. Þó að það reyni að vera eins og NIGHT MOVES og THE PARALLAX VIEW, blandar DOMINO MEGINREGLAN saman tvíræðni og dulúð við rugl og leiðindi. Myndin er einstaklega vel mynduð en jafnvel það vinnur gegn henni. Leikstjórn Kramers er laus við hvaða stíl sem er. Þetta er mjög sólrík mynd! Leiklistin er fín með Hackman sem sannar að hann er frekar ófær um að vera slæmur. Widmark og Wallach eru hæfilega viðbjóðslegir og Albert er vel leikin sem grimmur lakei Widmarks. Jafnvel hinn venjulega andstyggilegi Mickey Rooney er nokkuð góður sem hliðhollur Hackmans. Eitt skrítið er hins vegar þegar Candice Bergen leikur eiginkonu Hackmans. Okkur er sagt að hún sé búin að vera í fangelsi og hún virðist vera að reyna að setja á sig einhvers konar suðræna töng. Hugmynd Kramers um að láta hana líta út fyrir að vera kerrurusl er að láta hana bera ljóta brúna hárkollu. Það er hlutverk sem hentar betur mönnum eins og Valerie Perrine eða Susan Tyrell.