Ég fékk nýlega breska 4 diska sérútgáfuna af Superman 1 fyrir um $5. Viðbótarefnið inniheldur 1951 þáttinn Superman and the Mole-Men. Svo ég skellti því í DVD spilarann ​​í gærkvöldi, og hér eru niðurstöður mínar. Nokkur fyrstu vonbrigði - ég hafði ekki athugað, og ég held að ég hafi haft það andlega merkt sem ein af Kirk Alyn seríunum. Ég er ekki mikill aðdáandi George Reeves sem Superman, og ég hafði ekki séð neitt annað en skrýtna klippuna af Kirk Alyn - en hey ho, aldrei sama. Þessi svarthvíta framleiðsla stendur yfir í innan við klukkutíma. Það hefur tilfinningu fyrir nokkrum þáttum af einni af fyrstu sjónvarpsþáttum Reeves, tvíþættri, sem settir voru saman fyrir kvikmyndaútgáfu, þó að IMDb segi að þeir hafi verið teknir sem kvikmyndaútgáfur fyrir fyrstu sjónvarpsþáttaröðina. Í öllum tilvikum er það skrýtið val af ástæðum sem ég kem að síðar. Ég er á þeim aldri að ég man eftir sjónvarps- og kvikmyndaframleiðslu sem takmarkast við einn eða tvo staði og leikmyndir, svo það kom ekkert verulega á óvart hér. Samt sem áður, fyrir lággjaldamynd, þá er þessi MJÖG lágt fjárhagsáætlun. Sagan snertir smábæinn Silsby - íbúa 1.430 - sem, ótrúlegt, er líka heimkynni dýpstu olíulindar heims (6 mílur). Sagan hefst á því að verkstjóri brunnsins gerir í skyndi ráðstafanir til að loka brunninum. Þetta stangast á við komu Metropolis blaðamanna Kent og Lane til að segja frá brunninum, að skipun olíufélagsins. Þegar Clark er að þefa uppi þá staðreynd að borvélin er komin inn í geislavirkan hella 6 mílur neðar, koma nokkrir skrýtnir litlir krakkar (litlir í vexti, stórir á höfði, svartir í samfestingum og kjarrvaxnir í augabrúninni) upp úr aftöppuðu. borskaft, og byrjaðu að tuða um bæinn með undrandi svip á andlitinu. Andaðu djúpt núna, hér er söguþráðurinn sem eftir er af myndinni. Litlu strákarnir hræða suma krakka, svo Jeff Corey (leikur útlendingahatur bæjarins) hvetur nokkra vini til að drepa þessar „verur“. Superman grípur inn (í meðallagi áhrifalaust) og grípur einn af litlu strákunum sem hefur verið skotinn og fer með hann á sjúkrahúsið á staðnum. Vinir Corey brenna niður kofann sem hinn litli náunginn hefur falið sig í og ​​gera ráð fyrir að hann sé drepinn, en hann sleppur og leggur hann niður í skaftið. Corey hvetur múg (þrátt fyrir að sýslumaðurinn hafi handtekið hann) til að hengja Mole-manninn á sjúkrahúsi. Superman stoppar þá inn á sjúkrahúsið og fer með slasaðan kappa að skaftinu til að skila honum til félaga sinna. Alls koma 4 Mole-Men upp með einhverskonar vopn sem þeir skjóta á Jeff Corey (ég kalla þetta Aargh! byssu vegna þess að eina áhrif hennar virðist vera að Corey fari í "Aargh!") og Superman bjargar honum. Hann breytir þegar í stað vegna undrunar á því að Superman hafi bjargað honum eftir hvernig hann hefur hagað sér, Mole-mennirnir fara aftur niður skaftið. Endirinn. Þrátt fyrir að myndin sé aðeins klukkutíma löng er óhóflega mikið af því að læðast um, varast og elta - ég hef sleppt öllum „Mole-Man 1 læðist frá A til B, og horfir út til að tryggja að enginn er að fylgja honum“ efni. Mole-menn eru aldrei trúlofaðir á nokkurn hátt - þeir eiga enga samræður - þeir mæta bara, verða ofsóttir og fara til baka. Þeir líta svolítið hrollvekjandi út, en þeir eru varla villueygðu skrímslin sem viðbrögð bæjarins gefa til kynna. Reeves er nokkuð góður Clark Kent - mjög harðsnúinn fréttamaður, miklu frekar en frekar áhugalausa Lois Lane hjá Phyllis Coates. En hann er hræðilegur, hræðilegur Superman. Ekki nóg með að hann lítur ekki út (allavega er hárið á honum litað svart í þessu, sem er framför frá frekar ljósu hárinu sem hann var með í sumum sjónvarpsþáttunum), hvernig hann leikur það er allt rangt í bókinni minni. Ég er viss um að honum hafi verið sagt að "strike the pose" (sem Superman gerir stöðugt), en einhver hefði átt að segja honum að það ætti að vera hnefar á mjöðmum, ekki hnefa á rifbein. Og hann leikur Ofurmennið sem frekar strangan og viðkvæman skólakennara - hann svífur reyndar ekki fingrinum í mótmælum, en hann gæti eins hafa gert það. Og Ofurmennið gengur mjög mikið um (ég segi gríðarlega mikið - hann er það ekki). t reyndar í þessu allt svo mikið), og smá hlaup. Hann tekur á loft og lendir nokkrum sinnum, en sést hvergi á flugi. Ó, nokkrar byssukúlur hrökkva af honum og hann notar sjónauka sem Clark, en með engin tilheyrandi sjónræn áhrif. Reyndar eru sjónræn áhrif áberandi vegna fjarveru þeirra, og þau fáu sem eru til staðar eru ekki mjög góð. Ég hef reynt að íhuga þessa viðleitni með vísan til staðla þess tíma: en jafnvel miðað við þá staðla finnst mér þetta fallegt. þrotlaus viðleitni. Sem betur fer voru framleiðslustaðlar á sjónvarpsþáttunum hærri og þeir lögðu sig að minnsta kosti í vandræði með að koma með sögur sem höfðu aðeins meira við þá. Einhver vonbrigði - ég mun ekki horfa á hana aftur.