Áður en ég gleymi, leyfðu mér að segja að listaverkin hér eru framúrskarandi. Allt frá sorptunnum til risastóra skemmtiferðaskipsins, teikningarnar eru fallega unnar. Ef þetta væri ekki fjör myndu gagnrýnendur hrósa "stefnunni" hérna, því hún er mjög góð. Til sögunnar: Sylvester er að tína í gegnum sorpið í skipasmíðastöðvunum en pickinarnir eru grannir. Á meðan hann grúfir við bryggjuna við hlið stórs skips kemur auga á Tweety í búrinu sínu í portholu. Tweety kemur auga á hann líka og þú veist fyrstu athugasemdina hans - þau sömu og hann gerir alltaf þegar hann kemur auga á köttinn. Engu að síður, Sylvester hleypur yfir, opnar kofann og segir: "Halló, morgunmatur!" Tweety skellir glugganum í andlitið á sér og segir: "Þú vondi gamli kíki kátur!" Kötturinn dettur í vatnið. Hinn óbilandi Sylvester laumast fljótt aftur um borð í skip, tiplar á tánum inn í káetu Tweety, grípur hann og er tilbúinn að fara þegar - vá! - það er "amma" við dyrnar með regnhlífina sína. Sylvester verður fyrir barðinu þegar gamla konan verndar gælufuglinn sinn enn og aftur. En, "flippað kjaftæði," segir amma, "ég er búin að missa gleraugun mín. Ég get ekki séð neitt án þeirra. Himinn til Betsey, hvar eru þessir svindlarar." Nú hefur Sylvester yfirhöndina....og venjulegu kettlingarnir sem reyna að veiða fugla eru á ný, eins og gleraugu ömmu. Snjallasta athöfn Sylvester var að taka gleraugun sín og mála mynd af Tweety á þau, svo þegar hún vaknaði og setti þau á sig, sá hún fuglinn og hélt að hann væri í lagi. Á heildina litið var mjög skemmtileg teiknimynd sem var mjög gaman að fylgjast með. Eins og þú getur séð af tilvitnunum þá elska ég umræðuna í sumum af þessum gömlu teiknimyndum.