Ég verð að viðurkenna að þegar ég heyrði fyrst um Apocalypse myndina þá var það áhyggjuefni. Ég meina, þeir þurfa að standa undir miklu, ekki satt? Fyrst þegar þeir sýndu sviðssýningu unnu þeir Perrier verðlaunin og þegar þeir gerðu útvarp fengu þeir Sony verðlaun. Þegar þeir hættu sér á sjónvörpunum okkar unnu þeir Bafta verðlaun, Royal Television Society Award og Gullna rósina í Montreux. Þegar fyrsta þáttaröðin fór í loftið í janúar 1999 var það heillandi! Algjör ferskur andblær í breskum gamanmyndum, og þegar önnur þáttaröðin fór í loftið ári síðar byggði hún á þeim grunni og innsiglaði sértrúarsöfnuð sýninganna um allan heim, sýnir veftölfræði okkar að við höfum fengið gesti frá hverju einasta landi á jörðinni ! „Local show for Local People“ sýndi herra hæfileikana fyrir lifandi frammistöðu og opnaði dyr fyrir herrana til að gera meira lifandi flutning eins og „Art“ í vesturendanum. Uppáhald aðdáenda hefur alltaf verið jólatilboðið, minna um sketch sýning og fleira sem er virðing fyrir klassískar hryllingsmyndir en samt sem áður umkringdar ljúffengum deildarstíl. Og svo var það auðvitað „erfiða“ þriðja serían, sem enn hitti dygga harðkjarna aðdáendur auðvitað, en kannski aðeins á undan það er kominn tími fyrir almenna sjónvarpsáhorfendur. Eins og ég segi, mikið að lifa upp til. Svo nú höfum við myndina og...Jæja, kvikmynd er öðruvísi er það ekki? Hún mun sjást af miklu meiri fjölda en útvarps- eða sjónvarpsþættirnir og með þriðju þáttaröðina í huga hafði ég áhyggjur. Eins og þú veist var ég svo heppin að fá að sjá myndina í gær á blaðamannasýningu í London og allar mínar efasemdir voru fjúkandi í burtu (bókstaflega) á fyrstu mínútunum! Ég ætla ekki að gefa upp söguþræði eins og sumir gagnrýnendur hafa gert, né ætla ég að segja þér grípandi setningarnar (þó það sé í rauninni bara einn) en ég mun reyna að segja þér hvað þeir hafa náð með þessari mynd! Þegar ég fór úr bíóinu á mánudagskvöld gat ég aðeins ímyndað mér að skrifa „Ó, guð minn góður, það er ljómandi, það er ótrúlegt, það er það besta sem þeir hafa gert, betra en fyrsta, annað og sértilboðin öll saman! Auðvitað skulda ég gestum mínum miklu betri skýringar en það! Svo, hvers vegna er það ljómandi? Þetta er kvikmynd fyrir alla, frjálsa aðdáendur, þráhyggjufulla aðdáanda einstaka aðdáendur og jafnvel fyrir einhvern sem situr í röngum kvikmyndahúsum! Þú þarft ekki að hafa horft á þáttaröðina til að njóta þessarar myndar; hún virkar á svo mörgum stigum. Þessi mynd minnti mig á hvers vegna ég er League of Gentlemen Fan! Þú getur sagt að kvikmyndataka var sannkallað ástarstarf líka; athyglin á smáatriðum er ótrúleg. Leikmyndin fyrir sjónvarpsþáttinn var alltaf ítarleg en ég verð að horfa á myndina aftur bara til að horfa á bakgrunninn! Sagan hreyfist á hröðum hraða, hasarinn ber okkur frá Royston Vasey til raunveruleikans þar sem við hittum „sköpunarsinna“ sem eru auðvitað deildin sjálf! Á leiðinni tekst okkur að rekast á uppáhaldspersónur úr þættinum en alltaf í aðalsögunni ólíkt sjónvarpsskessaþættinum. Ég var ánægður með að myndin var sums staðar dökk, svolítið skelfileg og svolítið skrítin ... passaði bara fyrir The Herramannadeildin. Herramönnum tókst líka að hefna sín á ritskoðun BBC, ekki eins mikið að renna inn orðinu „Mongoloid“ og að öskra það af húsþökum! Sumum kann að finnast herramenn túlka sjálfa sig svolítið eftirlátssama en það er brandarinn og með því fylgja mínar einu áhyggjur, brandararnir sem ég nefni hér að neðan gætu undrað suma áhorfendur og þeir gætu reynst aðeins of snjallar...en ég ætti ekki að gera það. áhyggjur, það er alltaf kúkabrandari sem bíður handan við hornið og talandi um brandara, þeir koma þykkir og hratt, og í blöndu af snjöllum tilvísunum, hárkollubrandara, rassabrandara, sjónrænum brandara og hanabröndurum! Ég hef ekki hlegið upphátt í bíó síðan...jæja, ég man það ekki! Aðdáendurnir sem hafa verið „með“ deildinni frá upphafi eru verðlaunaðir með fullt af „í“ brandara, sumir sem virka á tveimur stigum, almennir áhorfendur gætu hlegið að tilvísun í disk af einni ástæðu á meðan aðdáendur Local. þátturinn mun hlæja af annarri ástæðu með öllu! Myndböndin eru snilld! Peter Kay og Simon Pegg mynda undarlegasta tvöfalda leik sem þú hefur séð, Simon fær einn af myndunum mesta hláturskasti bara með því að gera hávaða! Ég hafði smá áhyggjur af þætti myndarinnar frá 1690 þegar ég heyrði fyrst um hana en sem saga í sögu var ég bara að setja mig inn í hana þegar...en það myndi segja það! Það eina sem ég þarf að segja er að hún passar frábærlega og eykur heildartilfinningu myndarinnar! Ég er ekki faglegur gagnrýnandi kvikmynda, svo ég á erfitt með að koma orðum að því hversu gaman ég hafði þessa mynd en í bili segi ég bara að ef ætlað viðmið breskra gamanmynda undanfarin ár væri hið ágæta 'Shaun of the Dead' þá fyrirgefðu en ný viðmið hefur nýlega verið sett af hinum frumlega, fyndna og stundum svolítið ógnvekjandi...The League of Gentlemen's Apocalypse.Jason Kenny 2005