Jæja, þvílík mynd!... Ég sagðist vilja verða sérfræðingur í slæmum kvikmyndum frá öllum áratugum, svo ég ákvað að byrja á þessari. Það var nokkuð viðunandi val. Ég fór inn í þetta ævintýri til að finna týnda gimsteina og óskiljanleg meistaraverk, en ég sá ekkert slíkt í þessu pastellita rugli. Ég hef reyndar ekki horft á margar slæmar myndir áður, en ég hef á tilfinningunni að þetta sé það sem er kallað "svo slæmt að það er gott", líklega vegna þess að það er svo óviljandi fjandans fyndið! Í fyrsta lagi eru það ónákvæmni. Það er ónákvæmni sem tengist söguþræði, líkamleg ónákvæmni og einnig sálfræðileg ónákvæmni. Sérstaklega þeir síðarnefndu eru jafn geðveikir og rasskinnar Van Damme inni í þessum bláa spandex. Einstaklega klístraðar línur eru líka til og ég ætla ekki einu sinni að byrja að tala um sum af fyndnu hasarhreyfingunum. Það er ekki beint slæmur leikur frá öllum sem taka þátt í þessu heita rugli kvikmyndar, nema í einu tilviki. Geoffrey Lewis lítur út fyrir að vera algjörlega aumkunarverður sem Frank, sem er algjörlega heimskuleg persóna. Og satt að segja var ég í raun mjög hissa að sjá að Van Damme stóð sig ágætlega að leika tvíburana. Honum tókst að ná öðrum tóni og stemmningu í hlutverkunum tveimur sem var sannfærandi fyrir mig. En myndin var að mestu leyti mjög slæm og það sorglega er að hún var framleidd af stóru kvikmyndaveri... sem er nú gjaldþrota.