Frábærlega drasl og dásamlega tilgerðarlaus 80's nýting, húrra! Upphafsseríurnar fyrir upphafsupptökur gefa að einhverju leyti ranga mynd af því að við séum að fást við alvarlegt og átakanlegt drama, en þú þarft ekki að óttast því varla tíu mínútum síðar erum við komin upp í hálsinn í vitlausum vélsagarbardögum, grófum hnefabardögum, ógnvekjandi samræður og tilefnislaus nekt! Bo og Ingrid eru tvö munaðarlaus systkini með óvenju náið og jafnvel svolítið öfugsnúið samband. Geturðu ímyndað þér að rífa af leikandi handklæðinu sem hylur nakinn líkama systur þinnar og stara svo á órakaða kynfæri hennar í nokkrar heilar mínútur? Jæja, Bo gerir það við systur sína og miðað við nafngreindan hlátur hennar er henni alveg sama. Veikur, kallinn! Allavega, sem börn flúðu þau frá Rússlandi með foreldrum sínum, en viðbjóðslegir hermenn slátruðu mömmu og pabba hrottalega. Vingjarnlegur smyglari tók hins vegar forræði yfir þeim og ól upp og þjálfaði Bo og Ingrid í sérfróða smyglara. Þegar raunverulegur söguþráður fer af stað, 20 árum síðar, standa þeir frammi fyrir endanlega leit sinni þar sem goðsagnakenndi og ótrúlega verðmæti White Fire demanturinn finnst fyrir tilviljun í námu. Örfáir hlutir í lífinu hafa nokkru sinni verið jafn lítið vit í söguþræði og frásagnaruppbyggingu "White Fire", en það er vissulega mjög skemmtilegt að horfa á það. Oftast hefur maður ekki hugmynd um hver er að berja hvern eða af hvaða ástæðum (og ég veðja að leikararnir skildu enn minna) en hvað sem er! Ofbeldið er stórkostlega gróteskt og hver einasti söguþráður er ánægjulega seinþroska. Handritið fer algjörlega í taugarnar á sér þegar allt í einu og ég mun ekki gefa upp af hvaða ástæðu Bo þarf að skipta um Ingrid og Fred Williamson kemur inn á svið með stóran vindil í munninum og svarta fingrum sínum út um allt vændiskonurnar á staðnum. Helsti andstæðingur Bo er ítalsk skvísa með stór brjóst en hryllilegan hreim, ógeðfellda en grípandi þemalagið spilar að minnsta kosti tugi sinnum í gegnum myndina, það er skyldubundið „við erum að verða ástfangin“ og fullt af öðru aðdráttarafl! Guð minn góður, þvílík upplifun. Frönski upprunalega titillinn þýðir sjálfan sig sem „Líf til að lifa af“, sem er einstaklega viðeigandi vegna þess að það er alveg jafn skynsamlegt og restin af myndinni: Enginn!