Ein af bestu myndum Fred Astaire og Giner Rogers. Frábær tónlist eftir Irving Berlin. Sterkur stuðningur frá Randolph Scott, Harriet Nelson, Lucille Ball, Betty Grable, Frank Jenks og Astrid Allwyn. Frábær lög eru "Let Yourself Go", "Let's Face the Music" og "Putting All My Eggs in One Basket." Síðasta lagið er kynnt af Astaire sem spilar á djassandi píanó og svo krúttlegur dans við Rogers. Rogers syngur líka "Let Yourself Go" með Grable meðal varasöngvaranna. Harriet Nelson (þá Hilliard) syngur tvö fín lög og leikur mjúka systur Rogers. „Get Thee Behind Me“ er lag sem festist við þig í marga daga. Hún syngur líka "But Where Are You?" Snögg og hröð, þessi færsla í Astaire-Rogers seríunni er ein af þeim betri. Hinn klassíski og ótrúlega fallegi lokaþáttur, "Let's Face the Music and Dance" er meðal þeirra þekktustu númera þeirra. Rogers klæðist einum af frábærum kjólum kvikmyndasögunnar.... glitrandi pallíettunúmer sem snýst um fæturna á henni þegar hún dansar (vegaður faldur) og er líka aðeins í gegn. Bara glæsilegt. Þetta er númerið sem Steve Martin og Bernadette Peters endursköpuðu í Pennies from Heaven. Randolph Scott virðist skrýtið val sem vinur Astaire en hann kom einnig fram í Roberta þeirra með Irene Dunne. Sem betur fer reynir hann ekki að syngja eða dansa. Það virðist sem Grable og Ball hefðu haft stærri hluta árið 1936 en þeir hafa nokkrar senur og hafa lítil áhrif. Allwyn fer með stærra hlutverkið en er bara í lagi.Rogers á eitt besta sólónúmerið hennar í seríunni með "Let Yourself Go".... Djassandi og dúndrandi, þetta er frábært lag. Skemmtilegt alla leiðina, þó ég hafi orðið þreytt á „Við gengum í sjóherinn“ eftir þriðja skiptið....