(Þetta er umfjöllun um síðari útgáfu Disney á ensku, með Alison Lohman, Patrick Stewart og co.) Ég vildi endilega að þessi mynd yrði góð. Í alvöru. Ég er mikill aðdáandi Princess Mononoke og Spirited Away, og eftir að hafa séð alla frábæru dómana um þessa fyrri Miyazaki mynd, var ég spenntur að sjá hana. En ég var hneykslaður, hneykslaður segi ég, yfir gæðum þessarar myndar. Þessar síðari myndir státa af vel útfærðum söguþræði, þrívíddar persónum og bestu kvikmyndatónlist síðan ... jæja ... nokkru sinni. Þessi mynd kemur bara ekki nálægt. Gæti samt byrjað með jákvæðu hliðunum. Eins og allar Miyazaki myndirnar er þessi enn mjög hugmyndarík, með undarlega fantasíu/sci-fi umgjörð, í post-apocalyptic heimi þar sem skordýr eru ríkjandi tegund. Nausicaa getur líka státað af miklu betri hreyfimyndum en aðrar myndir frá sínum tíma. (þó ekki eins falleg og fljótandi og síðari myndir Miyazaki) Og enska raddleikurinn er nokkuð vel unninn. En þessi mynd...bara...er ekki...góð... Persónurnar eru allar úr pappa - úr sakkaríni sæta litla Nausicaa, til miskunnarlaust vondu Tolmekiana, til allra þar á milli. Þegar þú hefur séð hvert þeirra í 30 sekúndur hefurðu séð allt sem er. Og sú staðreynd að söguþráðurinn fer bara saman hjálpar ekki. Svo er það tónlistin... Núna er Hisaichi uppáhalds kvikmyndatónskáldið mitt, en Nausicaa gerir honum ekki réttlæti. Helmingur tónlistarinnar er 80's hljómborð á overdrive, og hún kemur venjulega inn og fer svo snögglega að það truflar sjónrænan athygli frekar en að hjálpa þeim. Mig grunar mjög að Hisaichi hafi verið sagt að semja mikið af tónlistinni áður en hann sá myndina. En bíddu! Það eru frábær skilaboð með þessari mynd, ekki satt?! Við skulum öll bjarga umhverfinu! Verst að þessi mynd slær mann yfir höfuð með henni eins og sleggju. Það er atriði þar sem Nausicaa knúsar tré. Nei í alvöru. Ég er ekki að grínast. Það gerir mig svolítið sorglegt að tala um hversu léleg þessi mynd er. En af einhverjum ástæðum virðast allar aðrar umsagnir á IMDb dýrka það. Og þegar persónurnar þurfa að tala við sjálfar sig í lengri setningum til að segja þér hvað er að gerast, þá er það ömurlegt. Ef þú ert svona manneskja sem dýrkar anime, hefur gaman af 80's tónlist og plantar tré á hverjum Arbor-degi, muntu líklega líka við þessa mynd. Annars skaltu spara peningana þína fyrir síðari myndirnar hans, því þær rokka mikið.