Eitt sem ég hef tekið eftir við breskar hryllingsmyndir frá 1970 er að þær standast ekki endurtekna áhorf á THEATER OF BLOOD er ​​dæmi um það eins og allar þessar Amicus safnmyndir. Bættu DÝRINU Í KJALLARanum við listann Mikið af drama þessarar myndar snýst um uppbyggingu söguþráðar í lokin. Þegar þú veist hver opinberunin er verður þetta frekar flöt mynd. Það opnast með nokkuð góðum krók en eftir það erum við meðhöndluð með löngum leiðinlegum röðum af tveimur gömlum dömum að tala saman. Leiðréttu mig ef ég hef rangt fyrir mér en hversu margir horfa á hryllingsmynd og búast við því að nokkrar gamlar dömur séu að tala saman? Eina áhugamálið sem er að finna í DÝRIÐ Í KJALLARanum er andstæðingur reykinga. Sumir hafa nefnt að þetta sé mynd gegn stríðs- eða hernaðarandstæðingum en horfðu vel á það og þú munt sjá að í hvert sinn sem liðsmaður kviknar í fluguþúfu verður hann drepinn. Frekar skrítið í ljósi þess að viðhorf til reykinga voru ekki nærri því eins hysterísk og þau eru nú á dögum