"Smokey And The Bandit" var ekki beint Shakespeare, en þá vildi enginn hafa það. Þetta var lágkúra, en það hafði heila. Hún var með mjög snjöllu handriti með skilgreinanlegum karakterum og skemmtilegri uppsetningu. Fólk kom brosandi út úr leikhúsinu. "Hooper" gefur ekkert af þessu. Það er engin ástæða til að brosa. Ef það á að vera virðing fyrir Hollywood áhættuleikarann, lætur það þá líta út fyrir að vera afskaplega latur með því að bjóða upp á ekkert nema illa dansað bardagaatriði og eitt ósannfærandi bílastökk sem ég hef séð. Þetta lítur allt út fyrir að vera svikið, illa kvikmyndað nánast viljandi. Aumingja Sally Field (sem kærastan sem snýr höndunum á hliðarlínunni) fær sitt veikasta hlutverk, með ekki einni fyndinni eða snjöllri línu ("If you do that jump, I will not be here when you come back"). Burt Reynolds heldur áfram að horfa í myndavélina og blikka, en brandarinn er á öllum áhorfendum sem sitja í gegnum "Hooper". *frá ****