Það er erfitt að vita í hvaða flokk á að setja þessa mynd, flestar myndir sem gerast á þessu tímabili bandarískrar sögu eru vestri en hér í stað hinna breiðu sléttu vesturs er hasarinn nánast eingöngu bundinn við klaustrófóbískan heimavistarskóla fyrir stelpur í Louisiana. .Myndin hefst á því að Amy, ung stúlka, gengur um skóginn og tínir sveppi, þegar hún gerir það rekst hún á herforingja John 'McBee' McBurney, særðan hermann frá Union, sem hún fer með aftur í skólann. Við vitum að hann er ekkert sérstaklega indæll manneskja þegar hann kyssir hana á varirnar til að afvegaleiða athygli hennar frá því að láta eftirlitsferð frá Samfylkingunni viðvörun þótt hún hafi sagt honum að hún væri tólf. Þegar komið er aftur í skólann eru skiptar skoðanir um hvað ætti að gera við nýi gesturinn þeirra, sumir telja að þeir ættu að sjá á eftir honum þar til sár hans eru gróin á meðan aðrir telja að það sé landráð að afhenda hann ekki bandalagsherjum við fyrsta tækifæri. Fyrrnefndi hópurinn sigrar og hann jafnar sig smám saman. Þegar hann gerir það hefur nærvera hans áhrif á allar stelpurnar sem hafa ekki haft mann á staðnum í langan tíma, þar á meðal ungan kennara og yfirfreyjuna sem fyrra samband virðist hafa verið við eigin bróður hennar. McBee ætlar að tæla þær, tilfinningalega ef ekki líkamlega, þetta leiðir til talsverðrar afbrýðisemi meðal stúlknanna. Þó að þessi mynd sé metin fimmtán, er hún örugglega ekki fyrir yngri áhorfendur, bæði fyrir kynferðislegt efni, sem lítið er sýnt af en margt er gefið í skyn, og fyrir mjög harkalega senu sem fékk mig til að spreyta mig meira en nokkur önnur atriði í nokkurri mynd sem ég hef séð í nokkuð langan tíma. Það er áhugavert að sjá Clint Eastwood spila á móti týpunni, í stað þess að vera hetjulegur er persóna hans bæði óþægileg og að mestu leyti á miskunn kvennanna í kringum hann. Leikurinn er traustur í gegn, ekki bara frá Eastwood heldur líka frá öllum leikkonunum, þar á meðal hinni ungu Pamelyn Ferdin sem lék Amy.