Hin ýmsu Law & Order og CSI sérleyfi hefðu betur verið fegin að Dolomite fari ekki í gegn. Lögreglukonurnar, ADA og dánardómararnir myndu allir verða heillaðir og karldýrin verða fyrir slíkum sálarskjálfta, merki bráðnandi undið hraðaspörkum (Myndirðu ekki bara elska að sjá Horatio eftir David Caruso og sem vita allt á CSI fá Dolomite's Hush Puppies dreginn úr rassinum á sér) Ice T gæti farið að gráta og farið aftur á Playa Trail. Lítið kostnaðarhámark, slæmur en áhugasamur leiklist og sýn á það sem næturklúbbar buðu fastagestur sínum upp á; stíll Chitlin Circuit skemmtikraftar (þessi undarlegi dansflokkur) James Brown, Wilson Pickett, Otis Redding og fjöldi annarra komu frá þessum klúbbum til dýrðar á meðan jafnaldrar þeirra unnu á staðbundnum eða svæðisbundnum stjörnum. Rudy Ray Moore kom frá þeim bakgrunni og persóna Dolomite er blanda af djörfðu svörtu brjálæðingunum sem þeyttust í gegn. Hann hefði ekki átt að fara í samveruna, svínið hafði enga heimild, hvernig miðaldra, blákalda sjálfið hans hélt uppi tryggu hesthúsi kung fu gæja er ráðgáta sem aðeins sértrúarnemi getur útskýrt, en allt sem er fyrir utan punkturinn. Þetta er glæsileg heimamynd um goðsagnakennda flytjanda sem í samanburði við spegla leikara, allt frá rótgrónu Hollywood til indie-kvikmynda, hittir mark sitt. Skemmtileg asnaleg mynd!