Það er gaman að sjá Suraj Barjatya aftur í því sem hann er bestur í. Saga fléttuð í kringum hjónaband. Það er gaman að hafa kvikmynd þar sem það er engin ein sena sem þú myndir forðast að horfa á með fjölskyldunni þinni. Þó að sagan sé einföld og innihaldi enga nýja þætti, líkar þér samt við myndina, vegna kynningarinnar, frammistöðunnar og í raun heildarmeðferðarinnar. Hats Off to Suraj.. Myndin fjallar um þá staðreynd að trúlofun leiðir til ástar. Lýsingin á breytingum á hugsunarhætti, hegðun þegar þú trúlofast er frábær. Leikstjórinn hefur örugglega hugsað mikið um þetta og leikarar hafa gert það til fullkomnunar. Þó að myndin sé hæg, þá er þér sama um það, vegna þess að þú tekur svo mikið þátt í sögunni að þú vilt bara halda áfram að horfa á gleðina yfir þessu nýlega. trúlofuð hjón. Sem dæmigert RajShree efni hefur það margar sentimental atriði sem eru mjög líkleg til að fá áhorfandann til að gráta (sérstaklega dömur). En þegar maður kemur út úr bíósalnum er maður mjög sáttur og finnst að miðinn hafi verið þess virði :-).