Glæfralega skammlífur þáttur sem varð til þess að þrír bíómyndir urðu til (Naked Gun 1, 2 og 3), þetta er hraðskreiður, í andliti þínu, hröð gamanmynd sem hefur fleiri smelli en missir. Leslie Nielsen leikur rannsóknarlögreglustjórann Frank Drebin, óhæfan einkaspæjara sem tuðar og ratar í gegnum mál, með hæfum aðstoðarmanni yfirmanns síns, Capt. Ed Hocken. Söguþráðurinn er í besta falli svikinn, en það er vísvitandi, eins og góðærið. hér er ekki fólgið í frásögninni, heldur í því að flétta saman stöðugum bröndurum ásamt nokkrum virkilega undarlegum og dásamlegum persónum. Brandararnir sjálfir koma í mörgum myndum, hvort sem það er orðaleikur, kjaftshögg, orðaleikir eða bakgrunnsglögg, flestir slá punktinn, þó sumir falli svolítið flatt. Það er óhjákvæmilegt með þessari „gag á nokkurra sekúndna fresti“ nálgun að sumir muni mistakast, en hlutfallið er gott. Persónurnar eru unun. Frá gestastjarna vikunnar sem deyr á upphafssekúndum hvers þáttar, rannsóknarstofufræðingnum sem virðist gera grimmar og óvenjulegar tilraunir á börnum til skóglanssins sem er einhvers konar véfrétt, skrifin eru hnyttin og skörp eins og cutlass. Þó það hafi ekki verið sérstaklega vel heppnað á þeim tíma, þróaðist það fljótt sértrúarsöfnuður, margir kenna hlutfallslegum skorti á velgengni þáttanna um að vera langt á undan sinni samtíð og of háþróuð fyrir markhópinn, þar á meðal enginn annar en Matt 'The Simpsons'. Groening: og hann ætti að vita það. Dagsett samkvæmt stöðlum nútímans, ef þú getur séð í gegnum þann þátt, þá ertu með skemmtun.