...ef bara Disney hefði haldið sig frá því. Sjáðu, ég held að þessi mynd hafi nokkra möguleika. Ja, staða aðalpersónunnar gerir það að minnsta kosti. Taktu út allt Jordan Cahill málið og þú ert kominn með upphafið að ágætis kvikmynd! Auðvitað taparðu líka meira en helmingi myndarinnar, en jæja. Ekki svo mikið tap. Svo, hér kemur það: þú tekur dæmigerða, preppy, úthverfa unglingsstúlku (Danielle Panabaker, sem er í raun ágætis leikkona) sem bestu vinir hennar öskra mikið, aðallega yfir "popptilfinningu" (I' Ég geri ráð fyrir að þetta sé bein tilvitnun í myndina; svona mynd felur næstum alltaf í sér þessa tilteknu setningu) sem heitir Jordan Cahill. Nema auðvitað að TPSTG vill fá meira út úr lífinu. Sláðu inn persónu Brenda Song, háþróaður einstaklingur sem er nákvæmlega það sem TPSTG þarf (heiðarlega, mér er alveg sama hvað persónan heitir raunverulegt, mér líkar betur við skammstöfunina). Nýju vinirnir tveir fara til Jordan Cahill (annar til að slefa, annar til að gera grín að slefamönnum) og þeir koma út úr því með farsímann hans. Hanninks koma í kjölfarið, og allt kemur í lag á endanum. Ef aðeins Disney, eða einhver stór kvikmyndaver fyrir það efni, hefði ekki svo lítið álit á 8 til 14 ára börnum. Eða kannski ef 8 til 14 ára krakkar bjuggust við aðeins meira út úr kvikmyndunum sem beint var að þeim. Þetta er svona sykurhúðuð vitleysa sem gerir mig meira en lítið óviss um hvern ég á að hafa meiri ógeð á (smá mynd sem heitir 'High School Musical' kemur upp í hugann...)