HVER FERÐUM VIÐ HÉÐAN á Kurt Weill hátíð í Brooklyn? var loksins grafið upp fyrir sýningu. Það er ótrúlegt að kvikmynd, frá hvaða tímum sem er, sem hefur samstarf Weill-Gershwin getur hugsanlega vantað á skjáinn. Tónleikarnir standa sig vel og geisladiskur með efninu, með Gershwin og Weill, undirstrikar aðeins kosti þess, sem eru töluverðir. Já, myndin hefur sín vandamál, en skorið er ekki eitt af þeim. Ratoff er ekki í essinu sínu sem leikstjóri þessarar tónlistarfantasíu og Fred MacMurray getur ekki alveg skilið efnið. Svo er líka „nútíma“ hluti illa skrifaður. EN fantasíuþættirnir bera myndina háa einkunn, eins og verk hinna yndislegu aðalkvenna tveggja - Joan Leslie og June Haver. Báðir hafa þann sjarma að svona vinna þarf sárlega að virka. Sem kveðja frá seinni heimsstyrjöldinni til sögu lands okkar - að vísu í „aldrei var“ ramma, á myndin sinn sess í Hollywood tónlistarsögunni og ætti að vera aðgengileg fyrir alla að sjá og finna umtalsverða kosti hennar.