Í grundvallaratriðum nákvæmlega sama mynd og "House of Wax" - fyrsti ósvikni hryllingssmellur Vincent Price sem kom út árið áður - en í alvörunni hverjum er ekki sama, því "The Mad Magician" býður upp á jafn mikinn spennu, yndislegar tímabilsmyndir, gleðilegar 3- D-brellur, háleit leikaraframkoma og makaber hryllingsbrellur sem forveri hans! "Never change a winning team" er nákvæmlega það sem rithöfundurinn Crane Wilbur hlýtur að hafa hugsað þegar hann skrifaði niður persónu Price, Don Gallico, aðra þjakaða sál sem er umsátur af örlögum og ætlað að hefna sín gegn þeim sem misþyrmdu honum. Don Gallico er að fara að flytja sína fyrstu eigin sjónhverfingasýningu sem Gallico hinn mikli og ætlar að sýna mesta töfrabragð sögunnar; sem ber yfirskriftina „Stúlkan og suð sá“. Efnilegur sólóferill Gallico er skyndilega eyðilagður áður en hann byrjar þegar fyrri vinnuveitandi hans Ross Ormond birtist á sviðinu og stingur samningi fyrir nefið á honum þar sem fram kemur að allar uppfinningar Gallico séu réttmæt eign fyrirtækisins. Hinn dónalegi og miskunnarlausi Ormond, sem rændi líka einu sinni ástkæra eiginkonu Gallico, fer af stað með suðsagnarbragðið og forritar það í þætti Gallico keppinautarins The Great Rinaldi. Gallico tekur óhjákvæmilega upp og slátra Ormond með sadískum hætti, en að vera meistari í að búa til dulargervi endurskapar ímynd fórnarlambs síns og byrjar jafnvel að lifa tvöföldu lífi. "The Mad Magician" er skemmtileg og rækilega tilgerðarlaus 50's hryllingsmynd í Grand Guignol stíl, með fullt af ósennilegum flækjum í söguþræðinum (leigjandinn reynist frábær glæpasagnahöfundur?) og handfylli af stórkostlega gróteskum grófum augnablikum (þó. þær eru augljóslega áfram vísbendingar að mestu leyti). Þrívíddargleðina í upphafi myndarinnar, eins og jójó-spilari og fífl með vatnslindum, þjóna bara sem tímauppfylling og nútíma 50's hype, en það er samt gaman að horfa á hana núna og án þess að sjá þær almennilega. "The Mad Magician" er líka áhugavert frá sjónarhóli tímarita, þar sem atburðir gerast um það leyti sem fingraför voru farin að venjast sem sönnunargögn og persóna Alice Prentiss er augljós vísun í fræga glæpahöfunda þess tíma. . Það er óþarfi að taka fram að Vincent Price er enn ómissandi þáttur sigurs í þessari mynd, sem og næstum hverri annarri hryllingsmynd sem þessi goðsagnakenndi maður hefur nokkru sinni leikið í. Eins og enginn annar leikari gæti nokkurn tíman afrekað, sýnir Price þjakuðu söguhetjuna sem smám saman sígur niður. lengra og lengra inn í andlegt brjálæði á svo ólýsanlega dáleiðandi hátt. Þú vorkennir Don Gallico, en á sama tíma óttast þú hann gríðarlega. Þú styður viðurstyggilegar hefndaraðgerðir hans og gerir þér samt sem áður grein fyrir því að morðæði hans hlýtur að enda með dauða. Vincent Price var einfaldlega snillingur leikari og að mínu hógværa mati holdgervingur hryllingstegundarinnar.