(ýmsir spoilerar fylgja)Gene Kelly. Ekki Georges Guetary, sem stundum er gagnrýndur fyrir að vera of ungur og ófransk. Ekki Leslie Caron sem er stundum gagnrýnd fyrir mjög græna frammistöðu sína. Ekki einu sinni Oscar Levant, sem oftar en ekki fer í taugarnar á mér. Nei, það væri örugglega Gene Kelly. Það er eitthvað við skjápersónu hans sem er of metnaðarfullt og einbeitt til að hann geti verið sannfærandi sem peningalaus listamaður í París, sáttur við að fresta því að horfast í augu við gagnrýnendur endalaust, leika sér með litlum krökkum og gömlum dömum og mála á götum úti. Það var það sem gerði hann svo áhrifaríkan í SINGIN' IN THE RAIN og öðrum myndum þar sem hann lék metnaðarfullar, einbeittar persónur. Jerry Mulligan er á vissan hátt frændi Tommy Albright í BRIGADOON, önnur Lerner saga þar sem Kelly er misheppnaður sem Bandaríkjamaður á lausum endum sem verður ástfanginn af fagurri evrópskum stað og saklausri konu sem sýnir dyggðir sínar. Nema að Jerry er ekki eins viðkunnanlegur og jafnvel aumingja dazaði Tommy. Það er annað ömurlegt við þessa mynd. Jerry er stundum kylfingur fyrir Milo og enn verri fyrir Lise. Þegar hann sér þá síðarnefndu fyrst á skemmtistað, grípur hann til óhreininda til að fá hana til að dansa við sig. Þegar hún sest niður aftur gerir hann enn óhreinari bragð til að fá símanúmerið hennar. Þegar hann hringir í hana daginn eftir leggur hún á hann, sem hann tekur sem vísbendingu um að koma inn á vinnustaðinn hennar. Og í gegnum allt þetta er augljóst að hún vill EKKERT hafa með hann að gera. Þegar hún fer að hlæja að bröndurum hans í ilmvatnsbúðinni er það álíka trúverðugt og áhugi Milo á málverkum hans. Vissulega er hann fallegur og fjörugur, en hvers vegna ætti það að hafa áhrif á hana þegar hún er með Henri, sem virðist eins og herramaður að ræsa? Ef hlutverk eins og Lise væri leikið af, segjum, Judy Garland, myndi hún sturta Jerry með móðgunum og augnaráði. Ef hún væri leikin af Cyd Charisse myndi maður dást að skapi hans. En þegar hún er leikin af Leslie Caron, sem er nýbyrjaður, lítur hún út og hagar sér eins og feiminn, viðkvæmur unglingur, og þar af leiðandi virðist Jerry bara vera skrípaleikur. Og hvers vegna völdu þeir þessa aðra leikara (þó persónulega myndi ég frekar vilja að þeir hefðu leyst hlutina með því að skipta um aðalhlutverk) þegar öll sagan snýst um rómantík þessara tveggja ungu fátæku elskurnar sem losa sig við ástlausar skuldbindingar sínar við eldra ríkt fólk? Gene Kelly er ekki aðeins nokkrum árum fyrir ofan Guetary og Foch, hann er nógu gamall til að vera faðir Caron. Í stuttu máli held ég að þetta hefði allt verið bætt með því að leika einhvern ungan dansara af grínisti sem Jerry, af þeim toga sem venjulega kom fram í tónlistar aukahlutverk...t.d. Ray MacDonald í GOOD NEWS eða Bobby Van í SMALL TOWN GIRL. Kannski ekki endilega þá en einhverjum LÍKAR við þá. Einhver sem hefði getað elt Lise og látið það virka meinlaust fjörugt; einhver sem hefði virst virkilega hamingjusamur að búa í þeirri Chaplinesque holu-í-vegg; einhver sem húmor og barnalegheit hefði stangast betur á við kaldhæðnislega gremju Oscars Levant. Það hefði sennilega líka látið ballettinn virka minna íþyngjandi. Og það gæti hafa veitt rödd sem gæti sungið Gershwin betur. Allt þetta gæti gefið til kynna að mér líki ekki við Gene Kelly. Mér líkar við hann. Hann var frábær í flestum myndum sínum, bara ekki þessari (jæja, og nokkrum öðrum). Ég fyrirlít ekki AAIP sjálft, heldur; það hefur góða punkta, eins og liststefnuna. Og Leslie Caron, sem þrátt fyrir óreynslu sína er frekar heillandi og lítur í raun út eins og hún hafi bara stigið út úr málverki. Georges Guetary stendur sig vel og "Stairway to Paradise" hans er uppáhaldsnúmerið mitt í myndinni. Nina Foch er falleg og hrífandi og hefði átt að enda með SOMEBODY. En ekki Jerry Mulligan. Ég myndi ekki óska ​​henni þess.