Í fyrsta lagi sé ég ekki hvernig myndin er á einhverjum "bestu" lista eða hvernig hún vann til verðlauna. Miðað við La Pianiste sem er líka á „bestu“ listanum er La Pianiste gullið. Það vantaði svo margt í þessa mynd, á svo mörgum mismunandi stigum, en ég get ekki alveg útskýrt hvers vegna mér mislíkaði hana svona mikið. Aðalleikarinn var pirrandi, mér leið eins og ég vissi aldrei hvað væri í gangi og mér leiddist!! Jafnvel þó að þetta hafi átt að vera einhver verðmæt lífsbreyting sem Pierre var að hefja, vildi ég að henni lyki.... sem fyrst. Af hverju þurfti það að vera systir hans og frænka? Úff. Og hvers vegna varð Thibault vondur? Hann varð bara geðveikur. Og líka, var það ég eða missti ég af öllu tilgangi þess sem svartklæddi strákurinn var um? Hverjir voru allir sem voru að spila tónlist í stóra kjallaranum í stóra vöruhúsinu? Af hverju áttu þeir allan þennan undarlega búnað og byssurnar og öll þessi aukaherbergi fyrir fólk til að búa í? Ég meina þetta í fullri alvöru, en gerist sifjaspell mikið í franskri menningu? Evrópsk menning? Ég tók 5 ár að læra um menninguna og ég heyrði aldrei neitt um það!