Charles Bronson er kominn aftur í sitt frægasta hlutverk. Að mínu mati er þetta langbesta mynd seríunnar og uppáhaldsmyndin mín alltaf. Þessi mynd tekur sjálfa sig ekki alvarlega, því kvikmyndagerðarmennirnir vissu að allar þær félagslegu athugasemdir sem nauðsynlegar voru voru settar fram í fyrstu myndinni. Golan og Globus gerðu þessa mynd fyrir Bronson aðdáendur, ekki fyrir gagnrýnendur, og hún virkar. DW3 hefur verið gagnrýnt á ósanngjarnan hátt sem „rusl“ og „þreytandi innkoma í slitinn þáttaröð“. Þessar staðhæfingar væru sannar ef myndin væri gerð til að taka hana alvarlega eða til að dreifa yfirlýsingu, en svo var ekki. Ef þú tekur því eins og það er, þá er DW3 bara skemmtilegt, hasarpökkt kappleikur, þar sem Charlie gerir við götupönkara það sem við viljum öll að við gætum gert. Hasarinn er stanslaus, andrúmsloftið frábært og myndin er bara út og aftur besta Bronson-mynd sem gerð hefur verið. Þú getur sagt að Cannon hópurinn sem eyddi miklum peningum í þetta. Talið er að Bronson hafi haldið að þessi mynd væri of ofbeldisfull og það var ástæðan fyrir því að Winner leikstýrði engum af eftirfarandi færslum. Ég get vel skilið áhyggjur hans, en eins og alltaf er um framhaldsmyndir, þá þarf að ýta enn frekar í umslagið til að standast fyrri færslu. Í öllu falli var þessi mynd ekki ofbeldisfyllri en nokkur önnur mynd sem gerð var á þessum tíma. Það sem gerir DW3 að þeirri bestu í seríunni og uppáhaldsmyndinni minni alltaf (ekki sú besta, bara uppáhaldið mitt), er hasarinn, nærvera Charlie, eftirminnileg illmenni og hæfileikinn til að fá áhorfendur til að hoppa á vagninn. Fyrsta myndin er kannski tæknilega vel gerð en þessi er skemmtilegust. Fyrir einu sinni, Charlie hefur í raun nokkrar snjallar línur (þó hann segi ekki mikið) og hálf áhugaverða sögu, ljósmyndun, hasar og leikstjórn til að styðja hann. Charlie hefur aldrei verið ákafari eða ofursvalari en í þessari. Já, það er arðrænt, kannski ýtir það undir staðalmyndir og kannski er þetta sama sagan og áður, en myndir Bronson hafa alltaf og munu alltaf standa fyrir vörn hins almenna manns og gefa áhorfendum sínum það sem þeir vilja sjá. Margir halda því fram að DW þáttaröðin ráðskast með áhorfendur sína, svar mitt er að kvikmyndirnar stjórni okkur ekki, það eru aðdáendurnir sem ráða. Við krefjumst þess að Bronson blási í burtu verðskuldað skít og aftur á móti afhendir Winner og Co. vörurnar. Og fyrir ykkur sem enn viljið leggja það frá ykkur, munið eftir nokkrum hlutum. DW3 var fyrsta myndin í Ameríku þegar hún kom út og var í uppáhaldi hjá milljónum manna á myndbandi og sjónvarpi vegna þess að þeir gera sér grein fyrir því að ekki þurfa allar kvikmyndir að vera epískar, þær verða bara að vera skemmtilegar. **********/10 Þú getur ekki orðið betri. John Batchelor