Invasion of the Star Creatures væri örugglega í flokknum „svo slæmt að það er gott“ ef myndin væri ekki alveg svona kynferðisleg eða rasísk. Að það sé svona gerir það einfaldlega slæmt. Það hefur sömu tegund af harðlínu steríótýpískum kynjamismun og þú sást í Queen of Outer Space, og hvers konar kynþáttafordómum (í þessu tilviki, frumbyggjar Ameríku) sem þú myndir venjulega finna á þrítugsaldri og fertugs b-vestur. Hvað varðar það að vera ekki fyndinn, þá er sama gangandi í gegnum hellinn endurtekið vel yfir tíu sinnum á meðan á þessari frekar stuttu mynd stendur. Ray gerir eina góða mynd af Jimmy Cagney (en getur ekki látið það virka fyrir tvær birtingar af Cagney í röð, né höndla Peter Lorre þegar hann reynir það). Það er í raun engin framleiðslugildi að tala um, þar sem "Stjörnuverurnar" láta Ro-Man úr Robot Monster eða Tor Johnson í Plan 9 frá Outer Space líta út eins og sköpun iðnaðarljóss og galdra. Þessi mynd var örugglega ein af fremstur í flokki þess sem þú þyrftir að kalla snemma sjálfstæða kvikmyndagerð...ekki nógu listrænt fyrir þessi leikhús og ekki nógu gott fyrir neitt nema síðasta þáttinn í innkeyrslu alla nóttina.