Ég get ekki áttað mig á því hvað Jon Voight gæti HUGSANLEGA verið að hugsa þegar hann blandaði sér í þetta tíunda flokks, samhengislausa, tilgerðarlega, geðdeyfða kjaftæði. Hann hjálpaði sjálfur til við að skrifa meint „handrit“ og ætti að skammast sín fyrir það. Myndin (ég get ekki kallað hana "kvikmynd" vegna þess að hún hreyfist varla) er brjáluð, vandræðalega tilgerðarlegur drifkraftur - svona eins og virkilega slæmur Oprah Winfrey þáttur, en verri. Það hlykkjast tilgangslaust fram og til baka frá miðöldum til nútíma Los Angeles, með Voight sem sjónvarpsframleiðanda sem heldur að hann sé endurholdgun miðaldaprins sem verður að bjarga konungsríkinu frá brögðum hins illa bróður síns, og einhvern veginn er þetta yfirfært. til nútímans þar sem Voight þarf að bjarga landinu frá illu brögðum yfirmanns olíufyrirtækis. Ef furðulega leikarahlutverkið (Wilfrid Brimley, Frankie Valli (!), Kaye Ballard og Armand Assante, m.a.) er ekki nóg til að drepa hana, þá er hin heimskulega óhæfa leikstjórn, útþvegna ljósmyndunin (það lítur út fyrir að hún hafi verið tekin með mjög ódýr 16mm myndavél), nánast algjör skortur á klippingu (senur haldast annað hvort endalaust áfram eða eru klipptar af í miðri setningu), og vandræðaleg, greinilega meðvitundarstraums-"leikun" Voight er nóg til að grafa það , sem er einmitt það sem hefði átt að gera við það. Kjálka-sleppa upplifun. Forðastu þennan hund hvað sem það kostar.