Ég missti af byrjun þessarar myndar, sem gæti skýrt hvers vegna mér líkaði svona illa við hana. Aftur á móti hef ég rannsakað fall rómverska lýðveldisins í mörg ár svo ég þekki söguna. Þá gæti það líka verið ástæðan fyrir því að mér líkaði ekki við þessa mynd. Myndin hefur meiri sögulega ónákvæmni en aukaefni. Þó það sé svo ónákvæmt að ég held að þeir hafi ekki gert tilraun til að það sé rétt, þá má það fyrirgefa. Það skrítna er að þeir ganga stundum langt til að vera sögulega nákvæmir að það endi með því að ruglast. Eins og að henda inn hjónabandi Antoníusar og Octavíu og ýta því svo til hliðar tveimur senum síðar. Hvers vegna jafnvel að taka það upp ef það þjónar engum tilgangi fyrir söguþráðinn og Octavia sést aldrei einu sinni? Og eins og að kalla Antoníus raunverulegu nafni hans (Marcus Antonius) í sumum atriðum, og með undarlega enska nafni hans Mark Antony í öðrum atriðum. Þrátt fyrir sögulega ónákvæmni til hliðar hefði myndin samt getað verið skemmtileg áhorf ef hún hefði ekki verið fyrir aðalhlutverkið. kona. Það er ekki eyri af reisn í henni. Hún er hysterísk, dramatísk og skortir algjörlega stjórn á sjálfri sér. Í stað þess að vera snjöll og samsett drottning breytist Cleopatra í hysterískan ungling með slæmt tilfelli af PMS. 95% af því koma frá lélegum leiklist, en 5% eru líka frá lélegri handritsskrifum. Allt of mikið af heimskulegum dramatískum senum er skrifað inn í handritið. Stundum varstu ekki að horfa á Antoníus og Kleópötru, þú varst að horfa á óþroskaðar útgáfur af Dawson og Joey úr "Dawson's Creek". Ef þú vilt horfa á eitthvað um þetta tímabil, horfðu á... allt annað en þetta.