Recap: Eitthvað dularfulla þétt sem sendir útvarpsmerki er uppgötvað í ísnum á Suðurskautslandinu. Dularfulla blokkin er grafin upp og færð á rannsóknarstöð á Suðurskautslandinu. Julian Rome, fyrrverandi starfsmaður SETI, er fenginn til að ráða boðskapinn. Vandamálið er að einn vísindamannanna er gömul kærasta hans og ástandið verður fljótt óþægilegt, sérstaklega þar sem hinir kvenfræðingarnir kasta sér nánast yfir hann. Og ísblokkin með hlutnum inni bráðnar óeðlilega hratt. Brátt er hluturinn á opnum vegi. Leyndardómurinn heldur þó áfram þar sem hluturinn framleiðir mikið magn af rafmagni. Ákveðið er að opna hlutinn en rétt áður en það er gert afkóðar Julian merkið. "Ekki opna". En of seint og hluturinn springur þegar hann er loksins brotinn og tvennt sleppt úr læðingi á jörðinni. Sú fyrri er geimvera sem hafði verið í dvala í hlutnum og hin er vírus sem drepur rannsóknarstarfsfólkið samstundis. Og Washington, sem er grunsamlega uppfærð um þennan sögulega atburð, ákveður að ekki sé hægt að sleppa þessum hlutum á jörðina. Þannig að rússneskur kjarnorkukafbátur, sem ber kjarnorkuvopn, er sendur til Suðurskautslandsins. Athugasemdir: Kvikmyndin kemur nokkrum á óvart. Annar er Carl Lewis sem skilar furðu vel leikaraframmistöðu og hinn er að tæknibrellurnar eru fallegar, vel unnar og miklu betri en búist var við. Því miður kemur sagan mikið á óvart og í þetta skiptið ekki á góðan hátt. Hún er í raun svo full af söguþræðinum að stundum virðast kvikmyndirnar samanstanda af næstum tilviljunartengdum atriðum. Það er aldrei í raun útskýrt hvers vegna Washington veit svo mikið, hvers vegna Washington getur stjórnað rússneskum kafbátum, hvers vegna hluturinn er á Suðurskautinu og hefur vaknað núna. Það er virkilega furðulegt að geimverubelgurinn sendir á skiljanlega ensku. Sumir gætu viljað útskýra þetta með því að geimveran hefði verið á jörðinni áður og þekkt tungumálið (og greinilega valið ensku, hvers vegna?). En svo er það mjög ruglingslegt hvers vegna flottu geimverurnar sem greinilega vilja bjarga jörðinni frá vírusnum, senda „Ekki opna“ skilaboðin sín kóðuð! Og að lokum er endirinn eins opinn og endir getur orðið. Myndin er svolítið skemmtileg en of mikilli orku (frá mér) verður að beina til að fylla upp í tómarúmið í söguþræðinum. Þess vegna er heildarhrifin af myndinni ekki of góð.3/10