Heimildarmynd án orðamissis... alltaf... Gefum okkur að frásögnin sé meira en skopstæling, gefum okkur að hún sé athugasemd við japanskt samfélag. Og þar sem þessi mynd er eins hröð fáránleg heimildarmynd og þær koma, er sífelldur orðaleikur, eins hratt og hún er, og eins illa þýdd og hún er - í núverandi hátíðarútgáfu sinni eins og sést í kvöld í Copenhagen Cinematek-- Það er samt frekar skemmtilegt. En fyrir sjúklinginn, og AÐEINS þá sem eru sannarlega þolinmóðir og víðsýnir, þá er ég að tala við ykkur Jim Jarmusch aðdáendur með ADD köst, ég trúi því að þetta sé kvikmynd fyrir ykkur. Þetta er gáfuð mynd ef þú leyfir henni að vinna þig. Alveg falleg og frekar kitsch og alveg japönsk undirmenning. Og frekar tilraunakennd. Static 2D í 3D heimi. Allt í allt, gaman fyrir þá sem vilja sjá japanska kvikmynd sem svindlar á japanskri matarmenningu. Þumalfingur upp ef þú ert í skapi fyrir eitthvað allt annað.