Að týnast í geimnum frosið í 15 ár, það er ólíklegt. Að detta í stjörnu... ósennilegt. Að detta í það daginn sem hún fer í sprengistjarna og springur... fáránlegt. Að vera bjargað af skipi rétt í þessu... ómetanlegt. Nei, það er ekki Zaphod Beeblebrox's Heart of Gold til bjargar. Það eru heldur ekki verðlaunahafar foreldra ársins. Eftir að hafa dæmt dóttur sína í tveggja ára einangrun á yfirgefnu geimskipi hvetur móðirin hana til að verða drukkin og ráfa ein af stað með undarlega manninum sem þau hafa tekið upp. Þetta gefur til kynna hæfileika þeirra í hand-to-hand bardaga, sem gerir mestan hluta af hasar myndarinnar. Hápunktar bardaga eru til dæmis sálfræðingurinn sem talar í návígi augliti til auglitis við eina konu á meðan hann beinir byssunni í blindni fyrir aftan sig að hinni í um sex tommu fjarlægð, sem snýr sér kurteislega í skotlínunni. Að lokum yfirgefur þriggja manna fjölskyldan stórborgarskip sem þeir ætluðu að nota til að fylgjast með sprengistjörnunni fram á síðasta augnablik vegna þess að það er of hægt að sleppa úr sprengibylgjunni, í staðinn með því að nota orrustuskip sálfræðingsins sem þeir hafa fyllt eldsneyti á einni mínútu með 1600 pundum af gasdrifefni frá 0,7 kílótonna eldflaug. Þú verður að elska þessa hörðu Sci-Fi tölfræði! Svo lengi sem Hollywood lítur á skrif sem óviðeigandi fínerí, munu þeir halda áfram að búa til kvikmyndir sem ekki eru hæfar til að birtast klukkan 03:00 á Sci fi rásinni.