Einhverra hluta vegna hefur þessi mynd aldrei komið upp á frummáli sínu í hálsinum á mér (þrátt fyrir að ég eigi TCM UK Cable rásina, sem sendir út fjölda MGM titla viku eftir viku). Meira vonbrigði, það er samt M.I.A. á DVD jafnvel frá nýlega tilkynnt "Western Classics Collection" Box Set (sem inniheldur 3 önnur Robert Taylor tegund tilraunir); kannski eru þeir að geyma það fyrir „Undirskriftasafn“ sem er tileinkað þessum trúverðugleika MGM, sem gæti komið á næsta ári í tæka tíð fyrir 40 ár frá andláti hans Ég segi þetta vegna þess að myndin gerir honum sjaldgæft illmenni í hlutverki eigingjörn Vesturlandabúi með ofstækisfullt hatur á indíána og kýs að nýta sér hæfileika sína í skotfimi með því að græða auðvelda peninga á buffalaveiðar; upphafsyfirlýsing gefur þá skelfilegu tölfræði að stofni þessarar tegundar hafi fækkað úr 60.000.000 í 3.000 á aðeins 30 árum! Sem félagi velur Taylor fyrrum atvinnumann í bransanum Stewart Granger sem mætir alkóhólistanum, keppinautnum Lloyd Nolan (sem er sífellt að hæðast að hinni reiðigjarna og hefndarfulla Taylor) og hálfkynja táningsins Russ Tamblyn í þessu skyni. Eins og við var að búast er samband félagsins óstöðugt sem minnir á það sem var í miðju THE NAKED SPUR eftir Anthony Mann (1953), annars hráslagalegs MGM Western í útilegu. Kvikmyndin nær í raun á hæfileikaríkan hátt bragðið og hörku verk Manns á þessu sviði (þrátt fyrir að vera fyrsta rithöfundurinn/leikstjórinn Brooks af örfáum slíkum skemmtiferðum en sem samanlagt sýndi ótrúlegan fjölbreytileika); líka hér kemur frásögnin fram kvenkyns viðveru (Debra Paget, líka hálfgerð) til að rífast á milli hinna tveggja harðgerðu leiða og Granger, eins og James Stewart úr THE NAKED SPUR, snýr aftur til starfa síns aðeins með óbeit (hans samviskubit yfir því að þurfa að drepa buffala fyrir eina íþrótt og hagnaðar er í raun að veruleika). Sá síðarnefndi þjáist líka af því að sjá Taylor taka Paget fyrir sig hún þolir hugrekki en kuldalega nálgun hans, en þráir leynilega í Granger og lætur gremju sína út á heimamenn á bar á fullu! Taylor sjálfur kemur ekki ómeiddur út úr samningnum: líkt og söguhetjan THE TREASURE OF THE SIERRA MADRE (1948) verður hann vandræðalegur og öfundsjúkur út í félaga sína, sérstaklega með tilliti til sjaldgæfra og þar af leiðandi dýrmæts felur af hvítum buffaló sem þeir hafa veitt; hann verður meira að segja buffalo-brjálaður á einum tímapunkti (eins og Nolan hafði spáð fyrir um) og varð blekktur til að taka þrumuhringinn fyrir klaufunum á nærliggjandi fjölda tegundar! Veiðisenurnar sjálfar eru tilkomumiklir buffar sem troðlast, steypast til jarðar þegar þeir verða fyrir höggi, endalaus uppröðun afla dagsins og hræin sem síðan herja á engi. Óhefðbundin en eftirminnileg uppsögn myndarinnar er því með réttu fræg: með Winter í fullum gangi, liggur nú ofsóknarbrjálaður Taylor, sem er út í blóði Grangers, og bíður fyrir utan helli (þar sem sá síðarnefndi og Paget hafa leitað skjóls í) til að skjóta hann; Þegar Granger kemur fram næsta morgun, uppgötvar hann Taylor í krókaðri stöðu frosinn til dauða! Tilviljun á faðir minn eintak af stórri heimildarskáldsögu þessarar (eftir Milton Lott) frá því að myndin var frumsýnd: í raun hefur hann safnað saman miklum fjölda slíkra útgáfur það er, þegar allt kemur til alls, venja enn í dag. tísku þar sem bók er endurútgefin til að kynna kvikmyndaaðlögun hennar. Sömuleiðis, Taylor og Granger sem vinna mjög vel hvort af öðru hér höfðu þegar verið teymir (sem hvalaveiðisystkini!) í sjóferðaævintýrinu ALL THE BROTHERS WERE VALIANT (1953)sem, furðulega séð, er jafn erfitt. að sjá (reyndar enn frekar, miðað við að það hefur ekki einu sinni verið sýnt í ítölsku sjónvarpi í langan tíma)!!