Nýlega sýnd í kapalsjónvarpi opnar myndin með fyrirvara sem fjarlægir sig frá hvers kyns samvinnu raunverulegra einstaklinga; það er í sjálfu sér athyglisvert. Samt er handritið og leikur aðalpersónanna frábært og ég fann sjálfan mig upptekinn í gegn. Ekki síst vegna skörpra, ígrundaðra og áhugaverðra samræðna. Myndin fjallar um fund á einum degi milli tveggja „goðsagna“ í söngleik sem eru í raunveruleikanum. áður samin saman og síðan aðskilin. Kvikmyndin fangar kjarna lífs þeirra og heimspeki í sögu sem gefur skýringu á upphaflegu „skilnaði“ þeirra. Það sem er svo áhrifamikið er að leikararnir sýna svo raunsæjar lýsingar á persónunum sem þeir leika, galla og allt, að þessi áhorfandi var að minnsta kosti skilinn eftir í þeirri trú að ég væri vitni að sönnum atburði í næstum hverju smáatriði. Stóra kunnáttan í þessu leikriti er að með glöggum skrifum og fínum leik getur kvikmynd sem fjallar í grundvallaratriðum um „við tveir“ að tala saman gert frábæra mynd. Verður að minnsta kosti 8 af 10.