Kallastelpa verður vitni að morði og verður næsta skotmark morðingjans. Leikstjórinn Brian De Palma er í raun á tilgerðarlegri rúllu hér: myndavélin hans svífur um horn á safni (eftir að hafa dvalið lengi yfir málverki af apa), skiptir sér upp í klofna skjá í listrænum tilgangi, gefur nánast frá sér söguþráðinn með þáttaröð (aftur á klofnum skjá) þar sem tvær persónur eru báðar að horfa á sjónvarpsþátt um transkynhneigða og setur (fyrsta) lokaþáttinn hans á svið í þrumuveðri. „Dressed To Kill“ er þreytandi, fyrst og fremst vegna þess að það biður okkur um að gleypa svo mikið og gefur ekkert verulegt til baka. Mikið af leiklistinni (að undanskildum unga Keith Gordon) er miðlungs og (annar) lokaþátturinn er uppdráttur af De Palma eigin "Carrie" - svo ekki sé minnst á "Psycho". Skýringin á óhreinu verkunum er eins og skopstæling af Hitchcock, ekki virðing. Stílhrein á stálkaldan hátt, lokaniðurstaðan er greinilega hálfgerð. ** frá ****