Það er ekki snilldarhugmynd að horfa á Hundstage ef þú ert ekki 100% viss um andlegan stöðugleika, því það mun reyna verulega á með þessari mynd, sama hversu heilvita þú ert. Ég verð að segja að Hundstage er listmynd frekar en afþreyingarmynd, þannig að meirihluti áhorfenda hefði ekki „þroskastig“ til að ná inn í hina yndislegu hlið hennar. Svolítið eins og Tarkovsky myndir, en öðruvísi á vissan hátt. Sjálfur get ég ekki sagt að ég hafi haft mjög gaman af því að horfa á hana. En þetta er framúrskarandi og mjög áhugaverð upplifun fyrir þá sem eru aðeins þjakaðir af klisjunni sem Hollywood býður upp á. Hundstage stingur fingri beint inn í heilann á þér og klórar þér um allt. Þú getur ekki einfaldlega hallað þér aftur og horft á hana, þú munt nota upphrópanir eða horfa með opin augu í gegnum myndina. Kvikmynd sem er svipuð þessari í stíl er Nachtgestalten, en hún var töluvert betri og miklu minna ofbeldisfull. Þessi er til dæmis ekki fyrir börn eða þá sem eru andlega viðkvæm eða illa í skapi. Flestir áhorfendur myndu líklegast gefa annað hvort 10 eða 1 fyrir þessa mynd. Ég gef henni 9 vegna þess að ég hef séð margar-sögur-í-einni-mynd fyrirbæri í annarri mynd og hún var betri. En þetta er frábært verk eitt og sér. Þess virði að horfa á, en vertu tilbúinn til að sjá eitthvað truflandi.