Það er sérstakt himnaríki frátekið fyrir fólk sem fær heiminn til að hlæja. Ásamt Chaplin, Stan og Ollie, The Marx Bros og.....(fylltu inn þína eigin sérstöku uppáhalds) verður að búa til pláss fyrir alla sem tengjast "Airport 80 - Concorde, the movie". Sérstaklega er Robert Wagner framar öllum væntingum, enda gamanleikur ævinnar. Ég hefði aldrei haldið að hann ætti það í sér. Eina leiðin sem hann hefði getað verið fyndnari hefði verið með rauðu nefi og snúningsslaufu. Breskir bíógestir munu kannast við þann feita úr Cannon and Ball sem þykist vera rússneskur íþróttamaður, gott bragð ef hann hefði getað náð því en, sorglegt, hann gat það ekki. Ég er með 14 ára labrador íþróttamannlegri og næstum jafn fyndinn . George Kennedy - blessaður hann - á þátt sem krefst þess að hann tali og hreyfi sig á sama tíma, og guð minn góður, hann sigrar! Brún hrukkuð af áreynslu lætur hann frá sér tímalausar samræður, hvert orð er ástúðlega slípað í hugleysislegan ljóma. Aðeins einu sinni á tuttugu árum kemur fram í Hollywood kvikmynd eins og "Airport 80". Öll árin stritsins og baráttunnar, svitinn, tárin, lærdómurinn með Lee Strasberg, sem býr utan ferðatöskur, fæddist í kofforti o.s.frv., allt orðið til. Listaverk er búið til sem endist svo lengi sem kvikmyndir og vélar eru til að sýna þær á. Ég held að ég sé tilbúin fyrir lyfin mín núna.