Glæsileg framleiðslugildi sem þú finnur almennt í Merchant/Ivory mynd eru öll hér, en þetta er afar daufleg mynd af því sem hefði getað verið mjög líflegt mál. Ég er sammála fyrri veggspjaldi um að það er ekkert vit í því að sagan sé að þróast með augum afrískrar amerískrar fjölskyldu og samt sem áður hefur eigin forfaðir þeirra, Sally Hemmings, varla hlutverki að gegna í málsmeðferðinni. Það er ekki mikill skýrleiki að finna í því að hjálpa áhorfendum að skilja hvata einhverrar af þessum sögulegu persónum. Og ég var mjög trufluð af áherslum fjölda persóna. Nancy Marchand hljómaði mjög bresk fyrir það sem maður gerir ráð fyrir að sé frönsk nunna. Og bæði Gwyneth Paltrow og Greta Scacchi virtust vera að prófa mismunandi áherslur í ýmsum senum. Reyndar er Gwyneth mjög illa þjónað í þessari ævisögu. Hlutverk hennar sem dóttir Thomas Jefferson, Martha, er skrifað á þann hátt að við fáum aldrei tök á því hver hún er í raun og veru. Eitt augnablikið er hún að lemja þræl, og annað augnablik, harmar hún allt þrælahaldið. Nick Nolte fer nógu vel með hlutverkið en lætur okkur aldrei annt um Jefferson eða eitthvað af hetjudáðum hans. Mjög vonbrigði allt í allt.