„Nat“ (raddaður af Trevor Gagnon), ásamt gáfulegum vini sínum „IQ“ (raddaður af Philip Bolden) og alltaf svangur „Scooter“ (David Gore) eru börn með stóra drauma. Þeir vilja vera fyrstu flugurnar í geimnum. Og það sem hvetur drauma þeirra er fyrsta geimfarið sem lendir á tunglinu, Apollo 11, sem bíður eftir sögulegri ferð sinni á skotpallinum nálægt þar sem þau þrjú hanga. Það fyrsta sem þú tekur eftir er hreyfimyndin af myndinni. Mér fannst þetta mjög vel gert. Landslagið hafði dýpt yfir það, þar sem hlutir í fjarska virtust í raun vera á bak við fókus tjöldanna. Ég sá myndina ekki í þrívídd þar sem hún var sýnd á HBO. Hins vegar gat ég séð að það voru í raun engin atriði sem nýttu sér þrívíddarbrellurnar nema slagsmál á milli persóna undir lokin. Ég var heldur ekki mjög hrifinn af hönnun persónanna. Fyrir mér litu þær ekki út eins og neitt sem líktist flugu, sérstaklega í litunum. Flugurnar voru óvenjulegar blágráar sem truflaði mig dálítið. Frammistaða leikarahópsins var ekki slæm, en hún var heldur ekki góð. Það voru oft skipti sem ég einbeitti mér meira að tölvunni minni en sögunni. Skrifin voru vissulega skrifuð fyrir yngri áhorfendur, með kómískum augnablikum sem munu fá yngri krakka til að hlæja. Ég sá ekkert fyrir fullorðna, eins og brandara um að þeir fái punchline fyrir fullorðna til að skilja merkinguna. Ekki var farið eftir sögunni í þessari mynd. Reyndar held ég að það hafi verið algjörlega hunsað þar sem aðaláherslan var á flugurnar. Ég hataði líka þegar þekktur geimfari skaut upp á skjáinn og útskýrði að sögurnar um flugurnar í myndinni væru skáldskapur og engar flugur væru á Apollo 11. Mér líkaði vel hvernig hann þakkaði mönnum og konum sem fórnuðust líf þeirra fyrir geimkönnun þó.Ef þú ert fullorðinn er þetta ekki fyrir þig. Það var ekki gert fyrir alla fjölskylduna. Þetta er vissulega bara fyrir börn. En geymdu þennan fyrir rigningardag.