Raunveruleg góðgerðartilburður leikkonunnar Ruth Roman til að hjálpa til við að skemmta hermönnum sem koma frá og fara í Kóreustríðið á flugstöð nálægt San Francisco hrökkvi þessa stjörnu Warner Bros. kveðjuna til föðurlandsásts og söngs. Margir frægir koma fram í gestamótum á meðan ástar-hatursrómantík myndast á milli verðandi stjörnu og sársaukafullt græns og horaðs flugherforingja (Ron Hagerthy, sem lítur út fyrir að vera að koma dagblöðum af hjólinu sínu). Svo virðist sem herforinginn hafi blekkt leikkonuna til að halda að hann sé á leið í bardaga þegar hann er í raun hluti af áhöfn flugmóðurskipa, sem fljúga til og frá Honolulu (þú gætir haldið að hún væri ánægð með að hann væri ekki í hættu, en í staðinn bregst hún við. alveg eins og flestar barnalegar konur í kvikmyndum frá 1950). Doris Day er í gangi fyrstu þrjátíu mínúturnar eða svo, og einstakur hlátur hennar og hógvær söngnúmer eru skemmtilegust. Roman er líka hér og lítur glæsilega út á meðan James Cagney grín að skjápersónu sinni og Gordon MacRae syngur í myndarlegum barítóni sínu. Jane Wyman syngur líka í endurtekningu á rúmstokki á sjúkrahúsi eftir forystu Doris Day, sem fær mann til að velta fyrir sér: "Voru þau uppiskroppa með sett?" Fyrir kröfulausa áhorfendur, áhugavert afturhvarf til annars tíma og annars staðar. Samt sem áður, framleiðslan með lága leigu og bara fullnægjandi tæknileg atriði gera "Starlift" stranglega að öðrum reikningi. *1/2 frá ****