Þessar kvikmyndir gera engar tilgerðarlegar tilraunir til að fela hina raunverulegu tegund sína - campy B-mynd. Það mun flatt út segja þér í upphafi skilgreiningu á campy. Það hefði líka átt að gefa lýsingarorðinu merkingu osts. En þetta tvennt kemur saman í þessari mynd á þann hátt sem fær þig til að fara, "Hmmmmm... þetta er svo heimskulegt!" og láttu þig svo hlæja. Til dæmis er atriði aftur í "16th Century Japan", sem sýnir nokkra samúræja ganga í forgrunni musterisins. Í bakgrunni musterisins eru nokkrir ferðamenn sem horfa út í fjarska á inniskóm og stuttbuxum. Hmmmm... hahahah! Ég gat ekki hætt að hlæja. Og leiklistin fer frá þokkalegu, yfir í bærilegt, yfir í ó Drottinn, en það er það sem gerir það fyndið. Þú munt sjá nokkra almennilega leikara og þá finnast aðrir virkilega hræðilegir. Ég verð þó að víkja aðeins frá því ég hef séð Stephanie Sanchez í nokkrum leikritum og hún er frábær. Útsendingartími hennar í myndinni var þó frekar stuttur. Ég hef líka séð Bryan Yamasaki í nokkrum leikritum á eyjunum í heimsóknum mínum og hann er líka betri í leikhúsi en í þessari mynd. Allavega er þetta skemmtileg mynd, ef þú hefur ekkert að gera á virku kvöldi.