Vonbrigðismynd. Sagan festi söguhetju okkar í sessi sem Chrissy, „ungur“, frekar kurteislegur einstaklingur á reki, sem gerir ekki mikið. Reyndar gerir hún mjög lítið til að færa frásögnina áfram svo það kom mér ekki á óvart að sjá fókusinn breytast á ættingja hennar. Það er samt leitt, Chrissy virðist vera áhugaverð persóna. Sagan var fyrirsjáanleg og fannst hún stundum frekar mótuð. Svo spurningin er núna, hvenær ætlum við að sjá Campions, Jacksons og Tamahori brjóta brautina með sannfærandi, kvikmyndalega sagðar sögur sem munu hvetja, frekar en að skemmta í tvo tíma? Tæknilega, ógeðsleg skotmynd.