Með einum eða öðrum hætti er ekki hægt að komast burt frá grunnboðskapnum. Hinir sterku lifa af. Þeir sem eru andlega eða tilfinningalega viðkvæmir, fara. Þeir skilja eftir sig gat í lífi þeirra sem elska þá. Gat sem er litið á endanlegan sem eigingjarnan. Það er það sem Phoebe áttar sig á að lokum. Rétt áður en hann hjálpaði Wolf að lækna sig af sjálfsásökun sinni. Hún getur sætt sig við lokun fyrir týndu ... systur sinnar. Fallegt evrópskt landslag. Mikill sannleikur í henni um hugsjónahyggju og fíkn til næstu stóru stundar. Eitt augnablik hugsaði ég um Baader-Meinhoff-gengið sem var til í byrjun áttunda áratugarins. Mér líkaði við þessa mynd þar sem hún endurspeglaði tíma þegar ég varð fullorðinn sjálfur.