Eins og hræðilegu krabbameini sem rigndi af himni, ráfaði ég inn í þessa kríli á einhverri kvikmyndarás um kvöldið. Þar sem ég var aðdáandi slæmra kvikmynda og tók virkan þátt í kaupum og skoðunum á umræddri slæmri mynd, hreifst ég af hugmyndinni um virkilega hræðilega hasarmynd sem kemur frá nútímanum. Eftir að þetta fór þó af stað fann ég að hendurnar mínar snerust á óskiljanlegan hátt á móti mér, gripu í allt sem var innan seilingar og stungið um höfuð og háls. Eitthvað óheiðarlegt var í þeirri spólu ... vá ... hvar var ég ... samt sem áður er þetta meðal vandræðalegra lélegra kvikmynda sem ég hef rekist á. William Forsythe getur ekki leikið fleiri en eina persónu og þessi persóna er alltaf gangandi brandari. Jafnvel þegar hann er settur í kómískan bakgrunn og fengið hluti að gera og segja sem eiga að vera fyndnir (ala Deuce Bigalo) er hann hlæjandi á rangan hátt. Erika Eleniak er mjög söm, eftir að hafa leikið í sínum hlut af hræðilegum kvikmyndum og unnið hræðileg störf í þeim öllum, hún bregst ekki við að hjálpa til við að skúra þessari. Klassíski b-mynda illmenni gaurinn Andrew Divoff vinnur virðulegt starf en hefur varla neitt landslag til að tyggja á. Jafnvel áreiðanlegur biðtími fyrir b-kvikmyndahasar Daniel Bernhardt skilar ekki neinu sem jaðrar við skemmtun. Hvað varðar kosti myndarinnar sjálfrar, þá er söguþráðurinn lélegur, handritið, rétt eins og hasarinn og söguþráðurinn, er bæði dauft og...jæja, heimskulegt, vegna skorts á betra lýsingarorði(Drottinn veit að þeir settu ekki neitt átak í það, hvers vegna ætti ég að gera það?). Allir sem hafa séð nógu margar kvikmyndir hafa séð nokkrar slæmar, og allir sem hafa séð nógu slæma geta lært að meta þær, en það er einfaldlega ekkert hér til að njóta nema þú sért meðal þeirra. þolir illa bíómyndir og finnst einfaldlega svo tilhneigingu til að prófa þolgæði þína. Áður en þú gerir það, taktu það frá mér, þessi er ekki einu sinni nógu hræðileg til að hægt sé að njóta þess (ólíkt því að segja...sumar af fáránlegri ítölsku uppvakningamyndunum). Aðdáandi b-mynda hasar væri miklu betra að kíkja á flestar aðrar myndir Bernhardts, eða nokkurn veginn allt annað sem hefur nokkurn tíma verið sett í kvikmynd fyrir það efni. Ameríka er einfaldlega ekki staðurinn til að fara til fyrir aðgerð að því er virðist, sérstaklega ekki núna. Ef þú hefur löngun, skoðaðu allt frá hafinu, kvikmyndir eins og Heroic Duo eða aðeins óvenjulega Hakaider (ásamt einhverju öðru í æðislegu fallbyssu Keita Amemiya) munu veita miklu skemmtilegri og miklu betri hasar en þú getur finna annars staðar, sérstaklega hér.