Ég efast um mikilvægi þess fyrir hinsegin kvikmyndahús þar sem það virðist snúast meira um að hitta samkynhneigð með ofbeldisfullri hegðun en að gefa skýrar staðhæfingar varðandi samkynhneigð og ofbeldi. Ég fann sjálfan mig að reyna að leysa sóðalega frásögnina á fyrstu 15 mínútunum, það eitt og sér fór ekki vel í mig. Veikir söguþræðir voru endalaust endurteknir eins og við hefðum kannski ekki náð því í fyrstu 10 skiptin. Það var tilfinning um bólstraða umræðu í gegnum myndina. Meira eins og 45 mínútna Boy's Brief stuttmynd frekar en útfærð mynd í fullri lengd. Það hafði ákveðna erótískan blæ, karlkyns nekt og kynþokka en á heildina litið var summan ekki jöfn hlutum þess. Fyrsti hluti: Boxer/Stalker söguþráðurinn var sterkastur og samt fannst honum líka eins og það hefði verið þunnt. Bob hefur fylgst með Tim í fjögur ár og fyrst núna er hann að horfast í augu við hann? Mér fannst eins og kattar-mús leikur þeirra væri ekki nógu þróaður til að verðskulda niðurstöðu hans. Okkur vantaði meiri upplýsingar um þau og færri atriði í bílastæðum/skápum þar sem Tim sagði miskunnarlaust "Hvað viltu?" Annar hluti: Danny vill að félagi hans, Tony, berji hann á meðan hann slær af. Tony virðist ekki hafa áhyggjur af því, en hann virðist ekki einu sinni hafa áhuga á að kanna afleiðingar hómó erótísks áhugamáls síns - ekki einu sinni eftir að þeir gera það naktir. Þessi saga skortir mikilvægu umskiptin frá „ég er hreinskilinn strákur sem lemur vin minn í gamni“ yfir í „Ég held að ég gæti verið samkynhneigður og lemja hann vegna þess að ég vil dreifa rassinum á honum og gera hann S/M stíll." Mjög mikilvægt að sleppa því. Ljóst er að þessar sögur hefðu hver um sig getað komið sínum sjónarmiðum á framfæri á hálfum tímanum. Þriðji hlutinn með því að karlinn og konan lemja hvort annað eykur þá hugsun. Ennfremur var það óþarfi og bætti engu við myndina. Já, leikararnir stóðu sig vel miðað við aðstæður og karlkyns aðalhlutverkin fjögur voru mjög kynþokkafull. Förðunin (mar og skurðir) var hins vegar á pari við hæfileikaþátt í grunnskóla. Það var ekki nóg kjöt í þessari sögu til að hafa áhrif á samkynhneigða pólitíkina. Myndin gaf enga yfirlýsingu, sóaði tíma og er ekki nógu aðlaðandi eða verðug fyrir ígrundaða fjárfestingu. Banvæn galli þess er áhugamannaleg nálgun, sem gerir það að lokum ómögulegt að taka alvarlega.