Þetta var sárt! Þessi bresk-belgska samframleiðsla frá 1977 sem nýlega var gefin sem ókeypis DVD-diskur með bresku dagblaði (hefði getað blekkt mig, lítur út fyrir að vera tíu árum eldri en það að minnsta kosti) er alveg verðskuldað óljós og ef þú kemst yfir helminginn -klukkutímamark, líttu á þig sem tropper. Sambland af hreyfimyndum og lifandi hasar er í besta falli töff og í versta falli beinlínis hræðilegt, sem fær mann til að velta fyrir sér hvers vegna ákveðið var að reyna að gera myndina á þennan hátt þegar tæknin var greinilega ekki til staðar. Harris er ekkert annað en mannlegur leikmunur og hreyfimyndin er einhver sú flatasta og líflausasta sem ég hef séð, með skyldubundnum „trippy“ augnablikum (sérstaklega þar sem hreyfimyndin af Brainiac-gerðinni Subtracto karakternum kemur við sögu) sem skilaði ótal teiknimyndum. þættir frá því seint á sjöunda áratugnum eru samstundis dagsettir. Handrit Don Black gefur sannfærandi rök fyrir textahöfundinum sem venjulega er seigur til að halda sig við það sem hann gerir best, og hraðinn er svo hægur að jafnvel mjög ungum mun leiðast. Hvað fullorðna varðar, haltu þig við upprunalegu skáldsögu Jonathan Swift.