Fólk sem þekkir mig segir að ég hafi veikleika fyrir teiknimyndum. Til að vera sanngjarn, þá hefur þetta fólk HÁLF rétt hjá mér. Raunverulegur veikleiki minn er fyrir einstaklega vel gerðar teiknimyndir, eins og þessa vintage fjölskyldumynd frá Max og David Fleischer. Þú gætir verið að hugsa um við sjálfan þig, "jæja ef það er svona frábært, af hverju hef ég ekki heyrt um það?" Sanngjarn spurning. Þessi mynd var frumsýnd í sömu viku og árásirnar á Pearl Harbor. Hin óhjákvæmilega slæma tímasetning varð til þess að myndin sökk í tiltölulega óskýrleika. Hlutirnir eru þó að horfa upp á það, því hún hefur loksins verið gefin út á DVD undir titlinum "BUGVILLE". Það er fyndið að myndin hafi farið í gegnum þetta allt, því hún endurspeglar nokkurn veginn raunverulegan söguþráð. Þó að sumir haldi því fram að myndin sé að reyna að senda umhverfisskilaboð (úff) þá held ég persónulega að meginhugmynd myndarinnar sé þrautseigja í gegnum mótlæti og erfiða tíma (enda var landið varla búið að draga sig upp úr kreppunni á þeim tíma) .Gríshoppuhetjan okkar, Hoppity, vill ólmur hjálpa samfélagi sínu í útrýmingarhættu. Vandamál: í hvert sinn sem hann reynir, hvort sem það er vegna ills vilja annarra eða vegna einfaldrar óheppni, mistekst honum hrapallega...og byrjar hægt og rólega að vinna sér inn fyrirlitningu einmitt fólksins sem hann er að reyna að bjarga. Þó hann geri sitt besta til að viðhalda jákvæðu viðhorfi brotnar hann af og til og það er aðeins með hvatningu og stuðningi vina sinna sem hann kemur undir sig fótunum og berst góðu baráttunni. Bara holl áminning um að þegar öllu er á botninn hvolft er enginn í raun sjálfbjarga.“Allt í lagi,“ segirðu. "Það hefur góð skilaboð (tveir reyndar). Gerir það það virkilega að það er EINSTAKLEGA VEL gert?" Svar mitt: Að hluta til. Það eru ekki bara skilaboðin sem gera þessa mynd sérstaka. Það er persónusköpunin. Þetta er ein af þessum myndum þar sem þú getur bara séð persónuleika hvers leikara í hreyfimyndum sínum. Þú þarft næstum ekki einu sinni töluðu línurnar. Góð leið til að draga þetta allt saman er "orkusamur" eða "líflegur". Margar kvikmyndir hafa notað sölustaðinn, „elskandi leikarahóp“. Alltaf þegar ég heyri þessa línu vekur það mig alltaf til að hugsa um þessa mynd. Til dæmis, vondu kallarnir: Snúðu fluguna og Smack the Mosquito. Margar kvikmyndir eru með „elskandi“ illmenni, en ég held að þér finnist engar eins skemmtilegar eða ljúfar og þessir náungar. Gleymdu þessari 3 Stooges teiknimynd frá sjöunda áratugnum. Swat og Smack eru það sem næst teiknimyndaútgáfa af Moe og Curly (en því miður ekki Larry) sem þú munt nokkurn tíma finna. Nánast öll fyndnustu augnablikin fela einhvern veginn í sér þessa óhugnanlegu tvímenningu. Já, þeir eru fúlir, en þér er samt sama um þá. Það er sá kraftur sem þú sérð aðeins frá virkilega hæfileikaríkum rithöfundi, leikstjóra og áhöfn. Í myndinni eru tveir stuttir brandarar sem snúast um staðalímyndir kynþátta (innfæddra Ameríkubúa og Kínverja). Ég held að þeim hafi ekki verið ætlað að vera illgjarn; en þeir eru þarna, sama. Þeir trufluðu mig ekki, en það væri frekar ósanngjarnt af mér að vara ekki einhvern sem hugsanlega yrði fyrir truflun á þeim. Svo ef þú deilir veikleika mínum (og ég held að þú gerir það), þá skaltu prófa þennan.