Þessi mynd er nálægt því að vera uppáhalds stykkið mitt af selluloid. Það er í rauninni ekki mikið sem ég þarf eða vil segja hér. Nema kannski „Sjáðu þessa mynd“ og „Njóttu hins frábæra verks Daniels og Pascal“, sem flytur þig í gegnum þessa snyrtilegu, fyndnu og hjartnæmu sögu um að „eyða áttunda degi þínum“ - þínum eigin degi! Að sjá þessa mynd fékk mig til að hugsa alvarlega um hvernig ég eyði áttunda degi mínum = lífi mínu! Svo virðist sem sum okkar séu að sóa dýrmætum tíma í að gera hluti sem við teljum okkur þurfa að gera. Annað hvort ef það er ánægjulegt feril eða bara að neyta sjónvarpsþátta og boltaleikja. Það sem við höfum tilhneigingu til að sakna er ánægjan af því að vera eitthvað fyrir aðra manneskju - gera gæfumuninn. Um að gera að taka pláss og tíma til að vera sjálfsprottinn og lifa - NÚNA! (á áttunda degi)... Það var allavega það sem ég fékk úr 'The Eightth Day'.