Að vísu eru nokkur atriði í þessari mynd sem virðast svolítið óraunhæf. Hin hrífandi kona skelfur fyrst og svo, aðeins nokkrum mínútum síðar, byrjar hún að kyssa unga strákinn á meðan gamli gaurinn er rétt hjá henni. En þegar líður á myndina komumst við að því að hún er lítil óstöðug stelpa (eða drusla) og það skýrir að hluta til hegðun hennar. Kvikmyndataka þessarar myndar er vel unnin. Við fáum að sjá lyftuna frá næstum öllum sjónarhornum og sjónarhornum og sumar af þessum myndum og atriðum vekja virkilega upp spennuna. Götz George leikur persónu sína vel, þegar hann er heitur skotinn sem eldist og er yfirbugaður af ungum mönnum eins og Jaennicke persónunni. Wolfgang Kieling sem ég dáðist að í THE TORN CRUTAIN eftir Hitchcock skilar frábærri frammistöðu sem þó hann segi ekki mikið er hann langbesti leikarinn í þessu leikriti. Einn gagnrýnandi kvartaði yfir því hversu óraunhæf myndin væri og að í raunverulegu neyðartilviki myndi í raun ekkert gerast. En aftur á móti, hversu raunhæfar eru myndir eins og Mission impossible eða Phone Booth. Í ljósi þess að hér er verið að tala um kvikmynd og að í kvikmynd þarftu alltaf að takast á við sum atriði sem eru ekki mjög líkleg til að gerast í raunveruleikanum, þá geturðu samt notið þessarar myndar. Hún er miklu betri en margt sem ég sé í þýsku sjónvarpi þessa dagana og ég held að vintage 80's stíllinn hafi bætt einhverju við þessa mynd.