var eins og að njóta þessarar myndar þar til andlitshár Ed Norton kom út. Án þess að upplýsa um söguþráðinn - síðdegis einn var hann með ljós skegg en sama kvöld var skeggið horfið og mjög íburðarmikið yfirvaraskegg komið á sinn stað. Það var miklu fyllra en yfirvaraskeggið sem fylgdi skegginu. Seinna, á myrkri nótt undir berum himni, var yfirvaraskeggið horfið og hann virtist hreinn athvarf. Þetta var við tækifæri þar sem það var ekki valkostur að hætta að raka sig. Þessi samfellu misræmi drógu mig algerlega frá restinni af myndinni og eyðilagði allan trúverðugleika sem hún hafði áður haft. Einnig fannst mér langur vettvangur kúrekans einn í svefnherberginu sínu minna allt of á De Niro í Taxi Driver. Jafnvel þótt það væri ætlað að vera virðing var það of þykkt lagt á þennan áhorfanda.