Jafnvel þó að þessi mynd hafi ekki verið neitt sérstök sem slík, þá er ég hrifinn af því að tjá mig um að minnsta kosti einn þátt sem réði henni í hag - aðalkvenkyns flytjandann í myndinni, Dyan Cannon. Þrátt fyrir fáránlegan söguþráð myndarinnar og það sem hún gengur í gegnum hér, var hennar besta leikarastarfið í myndinni, sem lét hið ótrúlega virðast trúverðugra. Hörmulegt atriði hennar með samkynhneigða ljósmyndaranum David Hemmings verður að sjást til að trúa. Vel gert, Dyan.