Þótt það sé ekki alveg eins hrikalega fráleitt og síðari verkin, þá býður þetta hægfara, endurtekna giallo upp á fín tilþrif í fyrri hálfleik, en verður sífellt sljórari og kjánalegri eftir því sem hann lendir í haltri uppsögn sinni. Vissulega eru leikararnir fyrir ofan meðaltal - miðað við að þetta er Argento mynd - og sum augnablik sýna sjónræna hæfileika leikstjórans, en heilar seríur hefðu átt að vera klipptar og í rauninni er þetta bara sama arðræna ruslið og alltaf, velta sér í fölsuðum vísindum og óeðlilegum kynlífsskemmdum.3 út af 10 erfðasjúkdómum