Þetta er ein af þessum ógeðfelldu og vægast sagt skemmtilegu litlu myndum sem leitast við að láta þig líka við þær meira. En eins og svo margir aðrir, er efnið ekki nógu sterkt til að fylla nokkrar klukkustundir með góðum árangri. Völlurinn lofar góðu: þrjár dragdrottningar keyra rútu í gegnum Outback frá Sydney til Alice Springs. Þeir lenda í miklum vandræðum - við samkynhneigða heimamenn, með vélina, með fortíð sína. Raunverulega vandamálið er með samræðunum. Leiðarljósin eru í lagi (þó að sífelld tjöldun Pearce verði þreytandi), en einstrengingunum og nafngiftunum finnst þeir þvingaðir þar sem þeim ætti að henda af tilviljun. Persónur ættu ekki að hlæja að sínum eigin gaggum. Rithöfundinum/leikstjóranum Elliott finnst líka þörf á að hrúga upp ánægjulega ósamræmilegum myndum af glæsilegum dragbúningum gegn sterkum eyðimerkurbakgrunni eins og svo mikið af ódýrum förðun. Fyrir kvikmynd um sjálfstraust og bara það að vera þú sjálfur virðist þetta allt mjög óöruggt með sjálft sig.