„Trúnaðarmálið“ var ætlað að draga til baka hina vinsælu aðdráttarafl hins ógurlega tímarits með sama nafni, á meðan vinnuaflsþemað tengdist fyrirsögnum þingrannsókna samtímans. Hins vegar, þrátt fyrir A-bekk B-mynda leikarahópinn og nokkrar góðar handritshugmyndir, slær myndin áfram í um 73 mínútur. Það er ódýr-jack framleiðsla alla leið. Það sem þarf til að vega upp á móti lélegum framleiðslugildum er smá hugmyndaflug, sérstaklega frá óinnblásnum leikstjóranum Sidney Salkow. Nokkrar myndatökur í dagsbirtu hefðu til dæmis hjálpað til við að létta á röð ömurlegra stúdíósetta. Stílhreinn stýrimaður eins og Anthony Mann gæti hafa gert eitthvað með þykkt eyrnaefnið, en Salkow lítur á það sem bara aðra launadagsæfingu. Verst að týpískur lágstemmdur stíll Brian Keiths virkar ekki hér, kemur fram sem tré og sljór, á sama tíma er sértrúarsöfnuðurinn Elisha Cook Jr. Ljóst er að Salkow er enginn leikstjóri. En þú verður að afhenda það snjöllu litla númerinu Beverly Garland sem meðhöndlar hlutverk sitt af einkennandi ákafa og alúð. Verst að hún var ekki við stjórnvölinn. Mitt ráð - slepptu því, nema þú hafir gaman af fáránlegum barstelpum sem gera ekkert annað en að slá til baka viskí í dæmigerðum spennitreyju 50's tísku.