Ég hef lesið nokkra góða dóma sem hafa varið og gagnrýnt hina ýmsu þætti þessarar myndar. Eitt sem ég sé, aftur og aftur, er gremja út í Megan, hinn hugsjónalega stjórnmálafræðing, sem reynir að breyta heiminum. Ég elskaði karakterinn hennar. Kannski vegna þess að ég er 23 ára stjórnmálafræðinemi og ég held að ég eigi eftir að breyta heiminum líka, svo ég tengi við Megan. Að auki er hún sæt. Hún er engin súpermódel, heldur frekar sæt stelpa í næsta húsi. Allt í lagi, svo hún grét og öskraði mikið. Það er mjög dramatískt og virðist ofgert, en passar það ekki við karakter hennar? Hún fer í þá sýningu með það fyrir augum að fórna lífi sínu til að sanna eitthvað. Henni finnst fólk sem hefur gaman af svona sýningu vera sjúkt. Ég held að hún hafi komið rökum sínum mjög vel fram. Þar sem hún er ung barnaleg stúlka er hún auðvitað dauðhrædd við það sem hún er að fara að horfast í augu við. Ég held að leikur hennar lýsi nákvæmlega ungri stúlku sem sýnir siðferðilega hugrekki þrátt fyrir yfirþyrmandi ótta. Ennfremur held ég að hún hafi haldið ákveðinni reisn alla myndina þrátt fyrir örvæntingarfullar aðstæður sem hún var í. Hvað myndina almennt varðar, fyrir utan Megan, þá var hún nokkurn veginn það sem ég bjóst við. Það var með frábærum gore-senum, miðað við örfjárhagsaðstæður. Söguþráðurinn tók kannski fljóta hugsun, varla íhugun. Þetta er í rauninni bara dökk húmorista tilgangslaus niðurskurðarmynd, sem nafnið gefur til kynna. Ég elska sadisma læknisins. Hann reif alltaf skyrtuna af Megan, ekki bara vegna svindlsins (þó að mestu leyti), heldur líka til að kvelja hana, áður en hann drepur hana. The Chainsaw hick var fyndið. Fyrir unnendur slasher-kvikmynda var hann líklega besti karakterinn. Ég gef þessari mynd 4 af 10. Hún hafði gott umgjörð, nánast engin söguþráður og blanda af góðum og hræðilegum leik. Ég myndi mæla með honum fyrir ódýran spennu, en varla demant í grófu sem er ör-fjárhagshryllingur.