Ég verð að spyrja sjálfan mig, fá svona kvikmyndir stuðning sinn af því að fólk sem tengist myndinni sjálfri kemur hingað og gagnrýnir hana? Hvernig getur eitthvað svona hræðilegt skorað svona hátt? Foreldrar mínir fóru að sjá mikið af kvikmyndum með meira þema fyrir fullorðna þegar við vorum börn, allt með R þar til við urðum nógu gömul. Ég man bara eftir tveimur myndum sem létu þá segja yech! þegar þeir komu heim. Þessi og „Catch-22“. Kvikmyndin samanstendur af brjáluðu læknum og starfsfólki á skítugu sjúkrahúsi, rösklegum frásögnum og hópi borgarfólks (sem lítur út eins og höfnun úr Norman Lear sitcom frá 1970) sem mótmælir. Það versta er „morðráðgátan“, brjálaður gamall gaur sem vinnur „verk Guðs“ með því að drepa lækna og aðra. Þegar hann játar, sýna Scott og kærasta hans litlar tilfinningar. Þeim er bara sama um að hann komist þaðan þar sem hann verður „óhræddur og hamingjusamur“. Læknir sem deyja úr hjartaáfalli er falsaður sem maðurinn svo hann komist í burtu. Ó, mæ, hvað þetta er skemmtileg mynd. Þessi mynd "fikk mig ekki til umhugsunar", hló eða hafði aðra tilfinningu en "það hlýtur að verða betra", en hún gerir það aldrei. Fólk veltir því fyrir sér hvers vegna það hafi verið bilun, engin furða hér. Ég velti því fyrir mér hvernig IMDb hefur nógu marga meðlimi sem finnst þessi mynd góð. YECH.