Þetta voru í stuttu máli hræðileg vonbrigði. Klárlega versta aðlögun einni af mínum uppáhalds skáldsögum. Samræðan var hryllilega klaufaleg; Ég fann enga tilfinningu á bak við orðin sem persónurnar tjáðu. Línurnar voru afhentar of fljótt og þóttu frekar út í hött. Það hefði allt eins getað verið vitnað í þær með styttum. Efnafræðin milli George C. Scott og Susannah York var engin og það fannst mér undarlegt að horfa á bandarískan Rochester. Hann hefði að minnsta kosti getað reynt að gera breskan hreim. Mér líkar við George C. Scott sem leikara en þetta virkaði einfaldlega ekki. Mér leið eins og ég væri að horfa á hápunkta frá Jane Eyre, þar sem aðalatriði sögunnar höfðu verið sett saman af handahófi án tillits til flæðis sögunnar. Landslagið og tónlistin voru öll mjög fín, en ég fann ekkert fyrir þeirri ástríðu og ást sem á að vera á milli Jane og Rochester og myndin skildi mig algjörlega óhreyfðan. Ef þú vilt sjá góða útgáfu af Jane Eyre mæli ég með að þú horfðu á 1983 BBC útgáfuna með Timothy Dalton og Zelah Clarke eða 1997 útgáfuna með Ciarán Hinds og Samantha Morton. Nú eru þessar tvær snilldar aðlöganir.