Þetta var klikkuð mynd, með fullt af bulli og of mörgum lausum endum til að telja upp. Ég horfði aðeins á þessa mynd vegna þess að einn af uppáhalds leikarunum mínum (Ron Livingston) gerði mynd í henni, og ég hélt áfram að horfa á hana vegna þess að sem stelpa elska ég allar kvikmyndir sem innihalda nekt karla til tilbreytingar. Seinna fór ég að velta því fyrir mér hversu miklu fáránlegri söguþráðurinn gæti orðið, og í hvert skipti sem hann varð...meira... fáránlegur. Sean Crawley (fáránlegur Chris L. McKenna, sem ég hef aldrei séð áður - en ELSKAÐI litla nektarsenuna hans) er að ná endum saman sem málari þegar hann hittir rafvirkjann Duke Wayne (George Wendt úr "Cheers"). Sean heldur að hann fái meiri vinnu frá Duke og samþykkir að hitta verktakafyrirtækið Ray Matthews (Daniel Baldwin, sem leikur staðalmyndalega vondan gaur). Ray er rannsakaður af endurskoðanda ráðhússins (Ron Livingston í mynd, sem ég hef verið ástfanginn af frá "Office Space" upp í "Sex & the City"). Ray endar með því að bjóða Sean, sem virðist örvæntingarfullur fyrir peninga, 13 þúsund dollara til að drepa endurskoðandann og Sean samþykkir starfið. Sean eltir endurskoðandann, en eiginkonu hans (Kari Wuhrer) hann laðast að, klárar höggið og fer - tekur upplýsingaskrána gegn Ray með sér. Sean kemst fljótt að því að hann var notaður, að Ray ætlaði aldrei að borga honum, og Sean notar skrána sem skiptimynt til að fá peningana sína. Allt að þessum tímapunkti er þetta niðursveifla ... almennt þess virði að horfa á. En um leið og Ray, Duke og áhöfn þeirra rændu Sean til að losa sig við upplýsingarnar um skrána, varð það bara heimskara og heimskara (og enn DUMMER...), þar til loksins virtist eins og rithöfundur myndarinnar, Charlie Higson, hafði sloppið úr 10 daga skriflegu timburmenni og áttaði sig á því að hann þyrfti í örvæntingu að finna út hvernig ætti að klára röð ósennilegs klúðurs sem hann skapaði fyrir frest eða eitthvað. Án þess að útskýra myndina í smáatriðum, segjum bara að í hverri einustu senu sem þú horfir á eftir mannránið, finnurðu sjálfan þig gaspandi "what the f**K!", undrandi yfir áframhaldandi vitleysu þar sem Sean fetar frekar myndræna og grófa leið í átt að endurlausn. Að lokum eru svo margir lausir endar eftir í myndinni að þú byrjar að sjá eftir því að hafa horft á hana. Þetta er mynd sem þú ættir aðeins að horfa á eftir að hún kemst á kapalinn og þú ættir að hafa nóg af bjór og vini til að spotta myndina að fullu gildi hennar. Þetta á að vera sálfræðileg spennumynd og McKenna er ágætis leikari, en það er erfitt að gefa sig í myndina þegar þú ert með "Norm" úr "Cheers" og Baldwin bróður sem vinnur óhreina vinnuna, og mannránsstefnu sem raunverulega gerir ekkert bölvað vit. Krakkar munu elska ofbeldis-, blóð- og magaatriðin og algerlega óþarfa kynlífssenur og brjóstmyndir. Stúlkur munu njóta óþarfa skotmyndar Sean í almennri kvikmynd, þegar það er næstum alltaf stelpurnar sem verða afklæddar í kvikmynd. Persónulega hata ég að eini leikarinn sem er þess virði að horfa á fyrir meira en útlit hans (Ron Livingston) sé aðeins í fyrsta þriðjungi myndarinnar.