Flott og gáfulega leiknar af ungu stelpunum tveimur, Mischa Barton sem Frankie, og Ingrid Uribe sem Hazel, þó að söguþráðurinn sé frekar ímyndunarafl. Young Hazel, sem býður sig fram til borgarstjóra, virðist ekki vera á sínum stað, satt best að segja. Þótt leiklistin sé vel unnin af öllum hlutaðeigandi hefur myndin tilhneigingu til að skorta ósvikið andrúmsloft drama. Kannski höfum við vaxið að búast við ljótum veruleika í kvikmyndum, frekar eins og að bera Pollyönnu saman við How Green Was My Valley! Skiptir ekki máli, hver þeirra er góð á sinn hátt. Ég dáist að Joan Plowright, jafnvel þótt hlutverk hennar sé nokkuð lágt hér. Afþreying á miðri leið sem hentar vel yngri áhorfendum og hversu gaman stundum að fá að kynnast fínni klassískri tónlist sem er nánast sjaldgæfur! Mér finnst þessi mynd vera kærkomin tilbreyting þar sem hún endurspeglar rólegri, ígrunduð gildi fyrir uppvaxtarárin , og ekkert ofbeldi guði sé lof. Hlý fjölskyldumynd til að njóta.