80 mínútur, og það fannst mér tvöfalt svo langt! Brief Crossing er ekki nógu stutt. Reyndar, fyrstu 50 mínúturnar eða svo samanstanda nánast eingöngu af samræðum (meira einleik, í raun) um konu sem nálgast miðjan aldur, leiðinlega að væla um „karla“, vonbrigði, kynlíf, öldrun og nýlegt samband hennar við frönsku. unglingur sem hún hitti í mötuneyti skipsins. Leiðinlegi einleikurinn heldur áfram þegar þeir fara í fríhöfnina og á barinn, þar sem sjálfsábyrgð gífuryrði hennar ýtir honum í burtu. "Sagan" getur auðvitað ekki endað þar, svo hún sannfærir hann um að hlusta meira á dróna hennar þegar hún kemur með hann í klefann sinn. Hvaða litla rómantík, kynlíf eða hvað sem er, allt sem þessi mynd hefur fyrir utan bitur gífuryrði er varla nóg til að réttlæta verðið á leigu nema þú sért einn af þeim sem elskar dramatík þar sem ekkert áhugavert gerist. Já, endirinn er mjög fallega gerður, en það eru lítil verðlaun að sætta sig við það sem jafngildir því að breyta stofunni þinni í sýndarmeðferðarlotu með narcissískum vælukjóa. Auðvitað líkar sumum við það. Ég gæti haft rangt fyrir mér.