Lítill bær verður fyrir árás hjörð af blóðþyrstum vampírum. Eina vonin er einmana hefndarmaður og hópur eftirlifenda. „Darkness“ kom út árið 1993 og vakti einhverja sértrúarsöfnuð í kjölfar útgáfunnar. Það er auðvelt að sjá hvers vegna-það er hlaðið (og ég meina ógnvekjandi) af gormi, og það er orka og eldmóður, eins og það sem er að finna í öðrum kostnaðarlausum sértrúarsöfnuði hryllingsmyndum eins og "The Dead Next Door" og "The Children of Ravensback", er í raun frekar smitandi. Þó að það gæti verið satt, er það því miður ekki nóg til að bjarga því. Myndin var tekin á Super 8, þannig að myndin er kornótt og dökk, sem gerir hlutina mjög erfiða að sjá (það hefði verið frábært ef það hefði hylja sögupersónurnar hræðilega mullet.) Einnig er hljóðrásin, sem samanstendur af pirrandi Casio, áberandi. Hljómborð og jafnvel meira pirrandi Death Metal (í alvöru, hvað er það með þessar engar fjárhagslegu hryllingsmyndir og slæma Death Metal?) Þó að maður eigi ekki von á Óskarsverðugum frammistöðu, er leikurinn samt algjörlega áhugamaður, þar sem leikararnir virðast stundum nánast ruglaðir í stað þess að vera hræddur eða hótaður. Að lokum er ég viss um að aðdáendur hátíðahalda án fjárhagsáætlunar munu elska þetta. Allir aðrir vilja þó að það væri aðeins meira kjöt á rifnum.