Afraid of the Dark skildi eftir mig á tilfinningunni að nokkur mismunandi handrit hafi verið skrifuð, allt of stutt fyrir kvikmynd í fullri lengd, og síðan splæst saman klaufalega í þetta skrímsli Frankensteins. Þegar best lætur er söguhetjan, Lucas, hrollvekjandi. Eins erfitt og það er að draga perlu á aukapersónurnar, þá eru þær mun samúðarfyllri. Hræddur við myrkrið hefði getað náð meðalmennsku ef hún hefði bara tekið eina nálgun og séð hana í gegn - og hefði það gert Lucas einfaldlega geðveikan og ringlaðan í stað þess að vera grátbroslegt og ógeðslegt. Ég vildi sjá hann pakkað inn á hæli svo restin af persónunum gæti lifað eðlilegu lífi.