Árið 1969 var árið. New York borg var staðurinn. Putney Swoope var önnur Robert Downey myndin til að ná einhverri viðurkenningu. Sá fyrsti var Chaffed Elbows (1966). Putney Swoope náði mun breiðari útgáfu. Pound (1970) og Greasers Palace (1972) voru enn svívirðilegri og viðbjóðslegri. Þessar 2 myndir voru vondar að því marki að þær stöðvuðu í raun kvikmyndaferil prinsins í nokkur ár. Viðfangsefnið er Putney Swoope. Og það er brjálaður farsi/ádeila sem verður að sjást til að trúa. Ég ætla ekki að fara í gegnum söguþráðinn hér. Hvaða söguþræði?? Fólk sem er að leita að söguþræði mun klóra sér í hausnum. Haltu áfram að klóra!! Þessi mynd er ekki um PLOT! Það mætti ​​líkja þessu við Mel Brooks mynd; bara án Hollywood paródíuveislunnar sem Mel hélt alltaf. Ég sé líka smá Monty Python í þessu. Við the vegur: Þessi mynd var tekin áður en Monty hafði frumraun á BBC!!! Ég tek eftir því að Gags og Lines sem eru drepfyndnir flytja EKKI vel með munnmælum. Þú verður að sjá þau í samhengi myndarinnar. Það eru nokkrir gallar á myndinni; en jafnvel gallarnir eru einstakir. Til dæmis: Leikarar endurtaka oft SÖMU LÍNUNA aftur og aftur; og einhvern veginn virkar það. Hversu mörg atkvæði Mario? Putney segir að Borman Six stelpan hafi fengið sál! osfrv...S/H ljósmyndunin er framúrskarandi. Hljóðið/skorið er enn betra! Klippingin er bara svo sem svo. Leiklistin er yfir meðallagi. Handritið er ómetanlegt. Brandararnir eru eins ó-PC og þú getur orðið: MR. Bad News segir „Sonny Williams lenti nýlega á móteli með 13 ára stúlku“ Putney segir „Jæja, hann er allavega ekki hjátrúarfullur“. And-etablishment hugarfar þessarar myndar mun reka þig beint út úr herberginu. Ekkert er heilagt. Það er margt í þessari mynd sem snýr að deginum í dag: Reykingar bannaðar!!! Öfugur rasismi; með Afríku-Ameríkumönnum sem meðhöndla Caucasions eins og rusl. Meðferð fjölmiðla yfir fjöldann; Madison Avenue, Deroit, Hollywood að stíga viljandi á eitthvað sem allir 8 ára geta sagt að sé hreint sorp; Netið, ég er að tala um "tromman"; Stefnumót milli kynþátta; Ég gæti haldið áfram og áfram....Ég skal líka nefna að það eru um 8 mín af þessari mynd sem var tekin í 16 mm lit. Þetta eru auglýsingarnar sem umboðsskrifstofa Putneys tók. Blettirnir virka nokkuð vel í fyrsta skiptið. Þeir verða þó þreytandi við endurtekið áhorf. Raunverulegi galdurinn hér er innan S/H hluta myndarinnar. Það eru línurnar sem ekki eru fallegar sem þær sitja hjá þér: "Rent Yourself A CHORT Schmuck". "Ég elska þig, ég elska þig, ég elska þig... tókstu pilluna þína?". „allt sem ég hef að segja væri bara óþarfi“. Og fjöldann allan af öðrum. Ég er líka mjög hrifin af bitanum með upphengda minnið uppi á vegg: "Veiðdýravörðurinn vildi að ég henti honum til baka... Ég lagði upp í svoleiðis baráttu, ég ákvað að láta festa hann!" Áberandi í leikarahópnum eru Buddy Buttler sem lífvörður Putneys #1. Hann hefði átt að vera miklu stærri stjarna. Antonio Fargas sem Arabinn. Hann komst á stjörnuhimininn í sjónvarpi og í kvikmyndum. Arnold Johnson er með rétta útlitið sem Putney Swoope. Robert Downey notaði sína eigin rödd í staðinn vegna þess að Arnold gat ekki munað sumar línur hans. Downey áttaði sig líka á því að hann gæti fyllt út hvaða aukaglugga/brandara sem er síðar ef hann kallaði aðalleikarann ​​sinn. Myndin hefur þó nokkra annmarka. Stuttur tími er einn. Ég vildi óska ​​að upphafið með White stjórnarmönnum hefði verið framlengt. Stan Gotlieb og Allen Garfield eru framúrskarandi. Endasaumarnir hafa verið hent saman eins og hann gæti bara ekki hugsað um fleiri gagg. Allt í allt er þetta ein af bestu lágfjárhagslegu sjálfstæðu kvikmyndum þess tíma. Tími þar sem mjög fáir indys léku utan New York, Chicago, San Francisco og L.A. Allir sem elska háðsádeilu og gamanmál ættu að sjá þetta að minnsta kosti tvisvar. Putney Swoope frá Downey er á undan og kominn tími til.