Þessi mynd steypist á hausinn á svið hins súrrealíska à la Lynch og Jodorowsky – með andrúmslofti sem er undarlega sannfærandi, sem vaggar áhorfandann með draumkenndum styrk myndanna. á bak við málverk (við hlið rúmsins), sem talar oft fyrir það, kveður langanir þess og rökstuðning. Já, Beardsley myndi hljóma svona. Það eru nokkrir gallar, en styrkleikar hans yfirgnæfa veikleika hans. Atburðarásin þar sem konan kippir sér upp úr rúminu og skríður yfir gólfið, reynir að flýja, mun gera þig andlaus. Myndin býr yfir fin-de-siecle lofti um það; og ætti að lesa hana sem afvopnunaróp úr iðrum 20. aldar.Finndu þessa kvikmynd og baðaðu þig í henni.