Samræmi er kannski stærsta vandamálið í þessari mynd. Myndin byrjar sem hröð, stílhrein og einfaldlega skemmtileg pólitísk háðsádeila en í seinni hluta hennar verður myndin alvarlegri tónn, á næstum Oliver Stone hátt. Þetta er auðvitað líka mjög alvarlegt viðfangsefni en ég myndi segja að myndin hefði verið miklu betri og líka áhrifaríkari ef hún hefði verið algjörlega unnin í sama stíl og fyrri helmingur myndarinnar var tekinn inn. Fyrir ævisögu og kvikmynd sem varðar efni þessarar myndar, myndin er líka frekar stutt með aðeins 102 mínútna sýningartíma. Kvikmyndin vegna þessa finnst eins og hún sé ekki að segja alla söguna. Auðvitað er bent á eftirfylgni atburðanna eftir hernám Sovétríkjanna í Afganistan í myndinni en myndin fer ekki dýpra í það og hún útskýrir ekki mikið um það, sem finnst eins og ódýr leið til að vegsama Charlie Wilson, án þess að sýna hina hliðina á verðlaununum. Raunverulegir atburðir í myndinni sjálfri verða líka frekar einfaldaðir, jafnvel þó að sagan sé enn sögð (óþarflega) flókin stundum. Já, myndin hefði bara verið miklu betri ef hún væri ekki að reyna að vera svona alvarleg stundum og almennt meira ljós með sínum stíl og andrúmslofti. Myndin hefði til dæmis átt að vera líkari "Wag the Dog", sem náði að finna rétta blöndu af háðsádeilu og viðkvæmum pólitískum málum. Vegna þessa ósamstæðu stíls og frásagnaraðferðar eru leikaraframmistöðurnar líka blendnar. Þegar Tom Hanks er að leika persónu sína meira leikandi og á kómískari hátt er hann bara frábær. En þetta gerir það bara erfitt að taka persónu hans alvarlega á alvarlegri og viðkvæmari/sjokkerandi augnablikum myndarinnar. Philip Seymour Hoffman er samt alltaf frábær, eins og hann er í hvaða mynd sem hann leikur í. Hann fékk líka Óskarstilnefningu fyrir hlutverk sitt í þessari mynd. Flestir aðrir leikarar virðast bara ganga um í þessari mynd, bara til að vera í myndinni. Þetta á aðallega við um Juliu Roberts, en persóna hennar fannst mér bara of dularfull til að virðast hafa nógu skýran tilgang með myndinni. Hún setti óþarfa áhrif á mig og er því líka alveg gleymin í þessari mynd. Það er ekki það að myndin sé slæmt áhorf, hún er í rauninni nokkuð góð og líka skemmtileg en ef myndin hefði þorað að vera aðeins edger myndin hefði verið betri og fyrst og fremst einnig áhrifaríkari í því sem hún reyndi að ná augljóslega.7/10