Endalaus mörk ómennskunnar okkar gagnvart okkar eigin tegund bregðast aldrei við að rota mig. Þessi sannarlega undraverða saga af hræðilega misnotuðum og að mestu fáheyrðum íbúa er sannfærandi, vel skjalfest og tryllt. Sem Bandaríkjamaður er ég stöðugt niðurlægður vegna hegðunar lands míns og þetta er bara annað í langri skrá okkar um alþjóðlega niðurlægingu. Við sjúgum. Þetta er líklega fyrsta John Pilger heimildarmyndin sem ég hef séð, en það fékk mig strax til að sjá hvað annað hann hefur gert. Eina kvörtun mín, og ástæðan fyrir því að ég gaf þessari mynd aðeins 8 af 10, er sú að Pilger sýnir okkur þessa svívirðingu og skelfilega samvinnu bandarískra og breskra stjórnvalda, krefst þess að við áhorfendur/borgarar séum samsekir í okkar eigin aðgerðarleysi... en gefur enga tillögu um hvernig á að hjálpa. Ég veit ekki með Bretland, en Ameríka gerði það næstum ómögulegt fyrir borgarana að taka þátt í gjörðum ríkisstjórnarinnar. Bending í rétta átt gæti hjálpað málstað þessara eyjaskeggja.