Þessi saga var aldrei í uppáhaldi hjá mér í verkum Christie svo það kom mér skemmtilega á óvart að hafa gaman af þessari aðlögun. Músamótífið var áhrifaríkt ef það var aðeins ofgert, bein sögunnar eru til staðar þó meiri áhersla sé lögð á „glæp í fortíðinni“ undirspilið. Nemendurnir voru allir nokkurn veginn eins og ég ímyndaði mér þá þó að það væri synd að þeir væru ekki heimsborgari hópur - kannski leyfði endurskoðuð þriðja áratugar umgjörð það ekki! Mér fannst mjög djörf áhætta tekin með tökunum; kannski vegna þess að ég hef ekki lesið bókina lengi aftur en mér fannst það nokkuð augljóst hver morðinginn var miðað við útlit þeirra í sumum afhjúpunarmyndum nokkuð snemma. Kímni var mun algengari í þessum fyrstu Poirots. Stundum virkar það en mér fannst margt af því frekar þungt í þessum þætti (þó ég brosti þó að „Lemon sole“ kastlínunni). Á heildina litið þó traust innkoma í seríunni þó ekki ein af þeim bestu.