Fyrir ári eða svo var ég að horfa á sjónvarpsfréttir þegar útvarpað var frétt um uppvakningamynd sem var tekin upp á mínu svæði. Síðan þá hef ég veitt þessari mynd sem heitir 'Fido' sérstaka athygli þegar hún lauk framleiðslu og byrjaði að spila á hátíðum. Fyrir tveimur vikum byrjaði Fido að leika í heimaleikhúsinu mínu. Og í gær las ég blaðagrein þar sem fram kom að Fido laði ekki til sín áhorfendur í takmörkuðu útgáfunni, að undanskildu leikhúsinu okkar á staðnum. Reyndar er hér verið að draga úr öllum öðrum sýningum í Paramount leikhúsinu, þar á meðal 300. Auðvitað er þetta skynsamlegt þar sem margir heimamenn vilja sjá borgina sína á skjánum eða koma auga á sjálfa sig flakka um í uppvakningaförðun. Og fyrir alla aðra heimamenn sem hafa ekki séð Fido ennþá en eru að íhuga það, þá get ég sagt að það eru margar myndir á skjánum, frá skólanum til borgargarðsins til bannaða svæðisins, sem þú munt þekkja. Reyndar láta þeir Okanagan-dalinn líta fallegan út. Það er rétt fallegt landslag í uppvakningamynd! Hins vegar er Fido sjálf mjög góð mynd. Já, þrátt fyrir galla þess er hún betri en flestar 20 aðrar kvikmyndir sem eru í gangi á mínum staðbundna markaði. Fido er best lýst sem þætti af Lassie þar sem collie hefur verið skipt út fyrir meðlim ódauðra. Þetta er snjöll forsenda. Og myndin gengur jafnvel lengra með því að nýta sér áherslu 1950 á samræmi og leika upp kalda stríðsofsóknaræðið sem leiddi til McCarthyisma. Ennfremur byggir það á þeirri hugmynd að hægt sé að temja uppvakninga eða þjálfa hana sem George Romero kynnti fyrst í Day Of The Dead. K'Sun Ray leikur lítinn bæjarstrák sem móðir hans (Carrie-Ann Moss) þráir uppvakningaþjón svo hún geti vera eins og allar aðrar húskonur á blokkinni hennar. Hins vegar er pabbi hans (Dylan Baker) á móti hugmyndinni þar sem hann þurfti einu sinni að drepa sinn eigin „uppvakningaföður“. Að lokum eignast fjölskyldan uppvakning sem heitir 'Fido' (leikinn af Billy Connolly), og aðlagast lífinu með ódauðum. Billy Connolly var innblásinn leikarahópur. Hann er fær um að miðla rugli, þrá, hatri og hollustu Fido með augum hans, lummandi líkama og nöldri. Connolly sýnir að hann getur leikið vanmetnar persónur betur en hinar svívirðilega kómísku. Þetta er besta hlutverk hans síðan frú Brown.Fido fetar í fótspor annarra nýlegra zomcoms eins og Shawn Of The Dead og Zombie Honeymoon. Þar sem ég er einhver sem metur Bruce Campbell og Misty Mundae myndir meira en Eli Roth og Jigsaw myndir, kýs ég húmor fram yfir gore í hryllingi mínum. Hins vegar skil ég gagnrýni þessara hryllingsaðdáenda sem finnst ekki vera nóg af 'undead carnage' í Fido. Samt er ég viss um að þolinmóðir áhorfendur verða verðlaunaðir af myndinni blíður húmor. Kvikmyndin brotnar niður í þriðja þætti hennar. Það er eins og rithöfundarnir hafi verið svo innpakkaðir í krúttlegum forsendum tamaðra uppvakninga á fimmta áratugnum að þeir gleymdu söguboganum. Hins vegar, miðað við áhuga minn á hryllingsgrínmyndum og þakklæti fyrir að sjá hverfið á skjánum, gef ég Fido 9 af 10.