Í fyrsta lagi er ég mikill Buddy Holly aðdáandi. Ég ólst upp við að vita hver hann var og ég vissi allt um þessa örlagaríku flugferð sem slökkti þrjá ótrúlega bjarta loga bara svona. En ég hafði aldrei raunverulega hlustað á tónlistina hans. Ég hafði heyrt mikið af því, já, en ekki fyrr en ég settist niður með það í huga að fá eitthvað út úr því kom ég sannarlega til að sjá hinn raunverulega Buddy Holly. Og ég skal segja þér að heimurinn minn er annar núna vegna hans. Vegna þessarar tilbeiðslu á svo ótrúlegum manni keypti ég The Buddy Holly Story án þess að hafa séð hana áður. Ég er rifinn yfir skoðunum mínum á þessari mynd. Kannski er það vegna þess að Buddy finnst mér svo lifandi að ég þoldi bara ekki að sjá Gary Busey í þessu hlutverki. Ég skal viðurkenna að hann stóð sig vel í leiklistinni, en söngur hans hljómaði svo þvingaður. Mér virtist sem hann vissi að hann hljómaði ekkert smá eins og Buddy sjálfur og væri því að nota allt of mikla orku til að gera tilraun til svipaðs hljóðs. Sums staðar í myndinni tókst honum það. En aðrir.. úff.Myndin spannaði nokkur ár, en mér finnst að hægt hefði verið að meðhöndla þetta tímabil miklu betur. Ég átti erfitt með að greina á hvaða tímapunkti í lífi Buddy ákveðnir atburðir voru að gerast. Ég átti líka í alvarlegum vandræðum með suma sögulega ónákvæmni. Ég held að sú versta hafi verið túlkunin á Crickets. Ég skil hvernig ekki var hægt að nota raunveruleg nöfn þeirra og hvernig til einföldunar voru þeir bara tveir í myndinni.. og kannski var þetta gott mál. Vegna þess að bakgrunnssöngur myndarinnar var hrollvekjandi og mér líkaði ekki hvernig þeim var lýst sem hindrun á ferli Buddy. Eitthvað annað sem í raun og veru gerði engan mun á myndinni en pirraði mig voru tennur Gary Busey. Þeir slitu mig! Buddy Holly var með miklu betri tennur. Ég veit ekki af hverju ég tók eftir því.. en ég gerði það. Ég mun enda þessa umfjöllun á því sem mér fannst vera besti hluti myndarinnar: Síðasta frammistöðu Buddy. Síðasta símtalið hans til Maríu, frammistöðu Big Bopper, færði hann og Richie Valens á sviðið, fylgt eftir með kyrrmyndinni. Það kom mér jafnvel á óvart og mér finnst það sýna áhorfendum á áhrifaríkan hátt hvernig Buddy Holly var á einu augnabliki svo lifandi og kraftmikill og að loganum hans var slokknað á örskotsstundu. Það var falleg leið til að lýsa þessum hræðilega harmleik held ég. Góð mynd, þrátt fyrir augljós vandamál.. 7/10. Nokkrir augljósir gallar, gæti þurft smá vinnu... en ekki slæm.