Jæja, það er Robin Hood sem „geezer“ allt í lagi... alveg eins og auglýst var! Það hljómaði ekki mjög vongóður og því miður, það var verra en mig hafði grunað. Robin sem flækist við dóttur pert dyer's get ég lofað; en Robin sem skiptist á ekki mjög fyndnum kjaftæði við einn handlangara sinn er erfiðara að kyngja, og Robin og *allur leikhópurinn* sem virðast eiga í erfiðleikum með að stjórna línum sínum er dauðans koss. Hvernig gat einhver látið svona erfiða afhendingu líða án þess að endurtaka atriðin? Aftur og aftur hljómar Mikið eins og hann sé að glíma við hálfskilinn Shakespeare frekar en að sleppa lausu lausu með söltu kvæði; Ég vonaði í upphafi að þetta væri bara misheppnaður gríneiginleiki í persónu sem greinilega var ætlað að gegna hlutverki grínleikarans, en svo fór það að breiðast út um restina af leikarahópnum. Hvað sem þú segir annað um Errol Flynn í hlutverkinu, hann hafði hæfileikinn að koma háleitum samræðum á framfæri eins eðlilega og hann hefði bara hugsað þetta upp í augnablikinu... og eins og þessi framleiðsla sýnir, þá er það alls ekki eins auðvelt og það hljómar! Ef þeir ætluðu að leika persónurnar sem ósvífnar kellingar, hefðu viðkomandi leikarar átt að fá viðeigandi línur: þeir hljóma eins og þeir hafi ekki hugmynd um hvernig eigi að höndla þær. Ég er hræddur um að mér líkaði ekki einu sinni pantomime Sýslumaður, af svipaðri ástæðu; línurnar eiga greinilega ekki að vera teknar alvarlega heldur sendar (og í þessu tilfelli skrifaðar) með hnífi og blikki til áhorfenda. Þær eru ekki á sínum stað - allt í lagi með brjóstmynd af fjórða vegg - en í rauninni ekki svo fyndið. Þessi marglofaða uppsetning minnti mig á haltrandi skólaleikrit. Eini leikarinn og persónan sem ég kunni að meta var sá sem lék Guy of Gisbourne, sem var sá eini sem virtist hafa einhver tök á (a) trúverðugri illmenni og (b) trúverðugum persónusköpun - en satt að segja myndi ég Ég hef ekki sagt að þetta væri mjög góð vísbending um framtíð seríunnar! Þegar þetta er skrifað mun ég gefa það annað tækifæri í von um að hlutirnir geti batnað og lagst aðeins niður í næstu viku, þar sem minna þarf um stælta senuuppsetningu og kannski leikararnir sáttari við samræðurnar: þegar allt kemur til alls , Opnunarþáttur "Doctor Who" var ekki beinlínis stöðvunarþáttur, þó hann væri hvergi nærri eins slæmur og þessi. En ef ég sé engar framfarir eftir þátt 2, þá er ég hræddur um að þáttaröðin hafi nánast örugglega misst einn áhorfanda. Sem væri leitt, því ég er með vægan blett fyrir "Robin Hood" goðsögnina á skjánum, frá ævintýrunum af Douglas Fairbanks að traustu trausti Richard Greene. En þessi Robin nær ekki að hræra í mér blóðið hið minnsta.