Eða það er það sem kvikmyndagerðarmennirnir vilja að þú trúir, alla vega. Þessi mynd reynir svo mikið að vera flott að hún er fáránleg. Allt, allt frá útliti myndarinnar, kvikmyndatöku, klippingu, samræðu og leik, er sett í ofursvala stillingu frá upphafi. Bara til að vera viss um að enginn missi af því hversu flott þessi mynd er, þá er hljóðrás af virkilega flottum rokk n ról lögum og töfrandi western-surf-tex mex gítar sem spilar stöðugt alla myndina. Sem síðasta áminning um hversu ógeðslega flott þessi mynd er, þá hefur öllum leikurum verið boðið að tala hás rödd, því eins og við vitum öll er þetta ömurlegt. Söguþráðurinn (ef hann er til) virðist frekar einfaldur. En eins og einhver annar hefur þegar bent á, virðist leikstjóri og stjarna myndarinnar harkalega staðráðinn í að segja ekki þessa sögu, heldur einbeita sér að ofgnótt af nöktum stúlkum og samræðum sem eiga að vera ömurlegar, en þreytast furðu fljótt (gerðu þær keppni til að sjá hversu oft þeir gætu troðið orðunum „kisa“ og „f*ck“ og afleiður þeirra í 80 mínútna kvikmynd?).Þessi mynd var alveg hræðileg.