'The Luzhin Defence' er góð mynd með fínum miðlægum flutningi, en of mikið af skáldsögunni og ekki nóg af handverki kvikmyndagerðarmannsins skín í gegn. Það fannst í gegnum megnið af myndinni að persónurnar hjálpuðu bara til við að ýta frásögninni áfram. Marlene Gorris hefði ef til vill getað skoðað sálarlíf Luzhins, frekar en að sýna hann sem pyntað saklaust fórnarlamb sem er rifið í sundur af grimmilegum hvötum annarra. Það er greinilega erfitt verkefni að laga bókmenntir að skjánum, sérstaklega skáldsaga sem var skrifuð í byrjun 20. aldar. Þessi mynd fer ekki nógu djúpt í samband Luzhin og Natalíu. Deilur Natalíu og móður sinnar koma fram af kröftugum ágreiningi móðurinnar fremur en dramatískum blikkpunkti í myndinni. Mér fannst ég vera settur í gegnum kvöl Luzhins og að lokum hörmulega endalok, án þess að hafa fengið þá ánægju að fá óvenjulega og flókna persónuleika hans afhjúpað. Hins vegar var þetta áhrifamikil og skemmtileg mynd en svo sannarlega ekki frábær.