Þetta er líklega ein frumlegasta ástarsaga sem ég hef séð í aldanna rás, sérstaklega fyrir stríðsmynd sem byggir á (í stuttu máli). Í grunninn er þetta saga byggð á tveimur heimum, annar augljóslega raunverulegur, hinn skáldskapur en kvikmyndagerðarmennirnir segja í upphafi að það sé aðeins tilviljun ef það er raunverulegur staður. Allavega, Peter Carter (hinn frábæri David Niven) ætlaði að hrapa í flugvél, hann talaði við June (Planet of the Apes' Kim Hunter) áður en hann bjargaði og sagðist elska hana. Honum var ætlað að deyja úr fallhlífarstökki, en einhvern veginn lifði hann af og nú sér hann og elskar júní í holdinu. Þessi annar staður, eins og himnaríki, er óánægður vegna þess að hann lifði af og átti að koma í heiminn þeirra, svo þeir senda franska hljómsveitarstjórann 71 (Marius Goring) til að sannfæra hann um að fara, en hann er augljóslega ástfanginn. Pétur leggur til við hann að áfrýja til að halda lífi sínu til hins heimsins dómstóls, honum er veitt það. Augljóslega er ástin ríkjandi þegar elskhugarnir tveir tilkynna að þeir myndu deyja fyrir hvort annað, June býður jafnvel að taka sæti hans! Einnig með Robert Coote í hlutverki Bob Trubshawe, Kathleen Byron sem An Angel, stuttan (þá óþekktur) Lord Sir Richard Attenborough sem An English Pilot og Abraham Sofaer sem The Judge/The Surgeon. David Niven var númer 36 á The 50 Greatest British Actors, myndin var númer 86 á The 100 Greatest Tearjerkers fyrir hamingjusöm endi, hún var númer 47 á The 100 Greatest War Films, hún var númer 46 á The 50 Greatest British Films, og hún var númer 59 á The 100 Greatest Films. Framúrskarandi!