Sem barn valdi ég fyrstu Care Bear myndina þar sem þessi virtist svo dökk. Ég settist alltaf niður og horfði á þann fyrsta. Þegar ég varð eldri lærði ég að kjósa þennan. Það sem ég held er að þessi mynd sé of dökk fyrir ungabörn, en þegar þú eldist lærirðu að meta hana þar sem þú skilur hana betur, hún virðist ekki eins dökk og hún var þegar þú varst barn. Þessi mynd, að mínu mati er betri en sá fyrsti, allt er svo miklu dýpra. Það gæti stangast á við fyrstu myndina en þú verður að hunsa fyrstu myndina til að horfa á þessa. Hvolparnir eru bara of yndislegir, ég spóla þessu „Flying My Colors“ atriði til baka. Ég hef tilhneigingu til að ónáða alla með því að syngja það. Hljóðlagið er frábært! Stór hönd til Carol og Dean Parks. Ég elska hvert einasta lag í þessari mynd, ég hef hlaðið þeim niður og er það eina sem ég er að hlusta á, ég er að hlusta á 'Our beginning' einnig þekkt sem 'Recalling' í augnablikinu. Ég hef alltaf kosið þetta hljóðlag frekar en það fyrsta, þó ég elska bara Carol Kings lag í fyrstu myndinni 'Care-A-Lot'. Mér finnst hreyfimyndin frábær, hreyfimyndin í báðum myndunum er frábær. Það kom mér á óvart þegar ég settist niður og horfði á það um 10 árum seinna og sá að hreyfimyndin fyrir þann tíma var frábær. Það kom virkilega á óvart. Það er ekki mikið um stuðning frá öðru fólki sem segir að þessi mynd sé frábær, en hún er það. Mér finnst það ekkert skrítið/skrýtið. Mér finnst þetta dásamleg mynd. Í grundvallaratriðum fjallar þessi mynd um hvernig Care Bears urðu til og að sigra Púkann, Dark Heart. Endirinn kemur á óvart og slær aftur hvaða 'Pokemon Movie' sem er með Care Bears Moral vandamálunum. Það skilur eftir áhrif á þig. Aftur þessi mynd getur kennt öllum á öllum aldri um siðferði.