Ég á í miklum vandræðum með þessa sýningu, reyndar nokkrar. Einfaldur listi nægir í bili, ég ætla að fara nánar út í það síðar: yfirborðskenndar persónur, hláturskífur og leiðinlegur húmor. Ef þú vilt ekki skoða restina af þessari umfjöllun og ert bara að lesa hana svo þú getur verið betri (eins og þú sérð eitthvað í þessum þætti sem ég gerði það ekki) en oft pirraður unglingur frá Kanada. Ég ætla að draga saman: Vinir eru ömurlegir, ekki aðeins vegna þess að það er ófyndið heldur vegna þess að það eyðilagði sjónvarpsáhorfendur fyrir nýja, góða þætti (Arrested Development, Dexter o.s.frv.). Friends er jafnmikið um að kenna raunveruleikasjónvarpinu, "Two And A Half Men" og "The King of Queens" og sjónvarpsstjórarnir. Nú, áfram með endurskoðunina. Þessar persónur hafa enga sál, þær eru nákvæmlega eins á allan hátt (fyrir utan kyn og hárlit). Þeir bregðast eins við í leiðinlegum aðstæðum og eru algjörlega öruggir í eigin líkama. Hvar eru átökin og húmorinn sem þeim fylgir? Af hverju er Rachel ekki að storma út á Monicu eftir að Monica byrjar að hanga með óvini Rachel? Af hverju íhugar Joey ekki sjálfsvíg vegna þess að enginn virðist taka hann alvarlega? Ó rétt, vegna þess að hann er heimskur og hann er sáttur við það. Þetta er bölvun þess að hafa fullkomnar persónur: varanleg átök og (guð forði) persónuleiki verða ómögulegur. Hláturlagið er það eina sem hefði átt að deyja út rétt eftir að það fæddist. Sérhver þáttur sem hefur einn er næstum örugglega andstæðan við fyndinn. Hvernig get ég gert svona víðtæka alhæfingu? Þegar þáttur sem segist vera „gamanleikur“ krefst hláturs frá einhverjum FYRIR Áhorfendum hlýtur það að þýða að áhorfendur myndu ekki hlæja án hans. Hlátrasköll eyðileggja húmor með því að koma í veg fyrir skjót endurkomu. Húmor verður smíði frekar en frjáls flæðandi heild (sjá The Office, Arrested Development). Þetta leiðir að næsta atriði mínu: húmorinn er leiðinlegur. Það er engin leið til að gera fullkomna persónu meira en örlítið gamansama (án hláturslags greinilega) einfaldlega vegna þess að hversdagshúmor okkar kemur frá því að viðurkenna galla okkar. Svo hvað ef Monica deiti 17 ára? Hún viðurkennir strax að það sem hún er að gera er ekki rétt og hættir með honum. Það verða að vera einhvers konar átök frekar en tafarlaus lausn. Kannski kemst móðir hennar að því eða einhver vinkona hennar reynir að losa sig við hann og endar með því að tæla hann. Það væri frábært, þetta væri eins og forræðisbarátta! Svo nú hef ég lagt fram sannanir fyrir afstöðu minni. Margir vina minna elska þennan þátt vegna þess að þeir hafa ekki heyrt um Curb Your Enthusiasm eða Arrested Development, margir vinir mínir hata þennan þátt vegna þess að þeir byrjuðu nýlega að horfa á Curb Your Enthusiasm eða Arrested Development. Ég hef horft mjög lítið á "Friends" um ævina, en ég hef horft nógu mikið til að koma auga á stóra galla sem gera þáttinn að mínu mati algjörlega óáhorfanlegan. Ef þú hefur lesið þetta langt, takk fyrir, og ég vona að þú farir að minnsta kosti að horfa á suma þættina sem ég hef nefnt.