Ég verð að segja að það versta í myndinni var fyrsti hálftíminn. Ég var virkilega ruglaður um hver væri hver. Til dæmis var persóna Bill Paxson með sítt hár og í jakka. Síðan, þegar allir karlarnir komu í búðirnar, kom í ljós að þarna var persóna sem líktist Bill Paxson, en var það ekki. Ég sagði hvar er Bill Paxson? Svo var strákur með kærustu sinni. Hann sagði að hún væri 21 árs. Þetta áttu að vera 20 ára endurfundir eftirminnilegasta tjaldstjórans (Alan Arkin). Seinna var þessi sama stúlka í samskiptum og talaði um reynslu sína í búðunum. Það meikaði ekkert sens. Hún hefði verið eins árs. Sem sagt, myndin reyndist nokkuð góð. Kevin Pollak var ágæti gaurinn sem alltaf var strítt. Einn strákur var algjör narcissisti og endaði með því að missa fallegu kærustuna sína. Alan Arkin var áhugaverður sem tjaldbúðastjóri í gamaldags stíl, sem viðurkennir að hann sé orðinn úr sambandi við nútíma æsku. Það besta var að enginn hinna fullorðnu tjaldferðamanna náði árangri í lífinu. Enginn þeirra átti sérlega frábæran feril. Þetta virtist mjög raunverulegt líf. Myndinni var líkt við The Big Chill. Að sumu leyti var það ekki eins spennandi og Big Chill, en það var miklu raunhæfara. Þannig að þrátt fyrir að byrjunin sé ekki vænleg endaði myndin með því að verða nokkuð góð.