Ungi herra Lincoln markar fyrstu kvikmynd leikstjóra/stjörnusamstarfs John Ford og Henry Fonda. Ég minnist þess fyrir mörgum árum að Fonda sagði frá því að sem ungur leikari hafi hann verið skiljanlega stressaður yfir því að leika Abraham Lincoln og hræddur um að hann myndi ekki standast áskorunina. að leika The Great Emancipator, en bara jack-leg prairie lögfræðingur. Fonda stýrði leikarahópi sem John Ford leikstýrði í klassíska kvikmynd. Þetta er ekki ævisöguleg kvikmynd um Lincoln. Það hafði komið áður á hljóðtímabilinu með Walter Huston og ári eftir Young Mr. Lincoln lék Raymond Massey Pulitzer-verðlaunaleikinn eftir Robert Sherwood Abe Lincoln í Illinois. Massey er enn hinn endanlegi Lincoln. En eins og Ford sagði þá var Fonda ekki að leika The Great Emancipator bara smábæjarlögfræðing í Illinois. Myndin nær yfir um 10 ár af fyrstu ævi Lincoln. Við sjáum hann afgreiða í almennri verslun, fá lögfræðibækur frá innflytjendabrautryðjendafjölskyldu sem hann átti eftir að ganga á aftur síðar í sögunni. Og rómantík hans við Ann Rutledge með snemma dauða hennar sem gerir Lincoln mjög depurð. Hratt áfram um 10 ár og Lincoln er nú starfandi lögfræðingur að byrja að fá smá fyrirvara. Hann hefur setið í nokkur kjörtímabil á löggjafarþingi, en hann er kominn aftur í einkarekstur, ekki viss um hvort pólitík sé fyrir hann. Þetta er þar sem meginhluti aðgerðanna á sér stað. Tveir synir þeirrar fjölskyldu, sem hann hafði fengið lögreglubækurnar frá því aftur, eru sakaðir um morð. Hann býðst til að verja þá. Og ekki venjulegt morð heldur á aðstoðarsýslumanni. Réttarhöldin sjálf eru uppspuni, en gambitinn sem notaður var í vörn Richard Cromwell og Eddie Quillan sem léku synina tvo byggist á raunverulegu máli sem Lincoln varði. Ég segi ekki meira.Að öðru leyti en sýningunum er stóri styrkur ungra herra Lincoln hvernig John Ford fangar stemninguna og andrúmsloftið og umhverfi lítillar sléttubæjar í Illinois í hátíðarhöldum í fjórða júlí. Það er næstum eins og þú sért að horfa á fréttamynd. Og það var stemning landsins sjálfs, ung, lifandi og vaxandi. Aðdáendur John Ford kvikmynda munu kannast við tvö tónlistarþemu hér sem voru endurtekin í síðari myndum. Í rómantíska millispilinu í upphafi með Fonda og Pauline Moore sem léku Ann Rutledge er tónlistin í bakgrunni sama þema og notað í The Man Who Shot Liberty Valance fyrir Vera Miles. Og á dansleik, lagið Lovely Susan Brown sem Fonda og Marjorie Weaver, sem leikur Mary Todd, er það sama og Fonda dansaði við Cathy Downs við, í My Darling Clementine á dansleiknum fyrir uppreisn kirkju í Tombstone. Lincoln verður að eilífu uppáhalds viðfangsefni ævisagna- og leiklistarfræðinga af tveimur ástæðum, tel ég. Í fyrsta lagi er hann lifandi útfærsla á okkar eigin bandarísku goðafræði um fólk sem rís frá botni til hámarks valds með eigin viðleitni. Í raun sýnir Young Mr. Lincoln mjög myndrænt bakgrunninn sem Lincoln kom frá. Og í öðru lagi sú staðreynd að hann var forseti okkar í mestu kreppu í sögu Bandaríkjanna og að hann tók einstaklega góða og siðferðilega ákvörðun um að frelsa þræla í borgarastyrjöldinni, þó af einhverjum nauðsynlegum pólitískum ástæðum. Morðið hans tryggði sér sess í sögunni. Auk Fonda og annarra sem ég hef nefnt ætti sérstakt lof einnig að fá Fred Kohler, Jr. og Ward Bond, bæjarfórnanna tveggja, Kohler sem fórnarlamb morðsins og Bond aðalákærandinn. Einnig Donald Meek sem saksóknari og Alice Brady í því sem reyndist vera síðasta mynd hennar sem brautryðjandi móðir Cromwell og Quillan. Og mjög flott frammistaða hjá Spencer Charters sem sérhæfði sig í sveitapersónum sem dómari. Fyrir kvikmynd sem fangar dramatík og rómantík þess tíma sem hún gerist, geturðu ekki gert betur en Young Mr. Lincoln.