Ég er ágætur strákur og finnst gaman að líta á mig sem tegund-umburðarlyndan. Og ég býst við að með því meina ég að ég reyni að íhuga kvikmynd í samhengi við þá tegund sem hún býr í. Ef ekkert annað bjargar það mér frá því að líða eins og ég ætti að segja mjög viðbjóðslega hluti um fólk eða kvikmyndir, sem ég líkar ekki að gera. Söguþráðurinn í þessu var augljóslega augljós, framleiðslugildin mjög lág og stillt, uhm, einfalt. Leiklistin komst af og til á yfirráðasvæði „gott fyrir framhaldsskólaleik“. Mín tilfinning var að þetta væri tekið upp á einum degi -- vinsamlegast segðu mér að það væri það. Það versta af öllu var að kynlífið, þótt það væri tiltölulega mikið, var frekar hversdagslegt, hamlað af, að minnsta kosti í eintakinu mínu, "sound-over" sem var ósamræmi með aðgerðinni (loftslagsstynur og öskur þegar þú liggur á rúmi og losar um brjóstahaldara???). Það var örugglega enginn "brún" á því - ekkert aðgreinandi eða áhugavert, og með furðu fljótum niðurskurði. Atkvæði mitt er "1" þá, með eftirfarandi yfirlitsyfirlýsingu: hefði verið betra ef fylliefnisstrimlarefnið á klúbburinn var stækkaður og restin af myndinni þéttist.