Ég er þýskur nemandi svo miður mín fyrir mistökin á endanum (ég er að vinna í því ;) )Stílfræðilega mjög áhugaverða umbreytta og með áhrifaríkum hljóðbrellum lagði áherslu á platitudinous hasar leikritsins sveigjast á engan hátt frá hræðilegu slæmu leikurunum (óeinlægar og óeðlilegar hreyfingar) og tjáning tilfinninga) og gerir svo tiltölulega undarlega og tilgangslausu söguna minna betri. Bara týpísk slasher-tegund með í þessu tilfelli mjög skrítinn hasar. Mörg aukaleikrit eyðileggja að hluta til aðalsöguna og hleypa áhorfendum út í myrkrið allt til enda, skapa skrýtni og gera ráð fyrir skynjun athafna og atriðisins í óljósum skilningi. Vissulega er það högg fyrir slasher-aðdáendur en ekki fyrir mig. En þó að áhugaverður kvikmyndastíll og vandað notkun ljóss hafi reynst vel. Þannig að ekki sá besti...