2005 útgáfan af Royal Rumble kom beint frá Save Mart Center í Fresno, Kaliforníu. Verið var að verja tvö efstu meistaramót WWE, The Undertaker var að berjast við Heidenreich í Casket leik, Shawn Michaels tók á móti Edge í gremjuleik sem hafði verið að byggjast upp síðan í október síðastliðnum og auðvitað hver fyrir sig yfir toppnum reipi Royal Rumble passa sig. Hver ætlaði að taka verðið í ár? Chris Benoit? Edge? Eddie Guerrero? Edge? John Cena? Batista? Edge? Shawn Michaels? Það var enginn skortur á keppendum. Það var Batista sem vann vinsæla sigurinn í aðalbardaga bardaga en ekki án ágreinings, eða ætti ég að segja, gallaðan árangur. Batista og John Cena voru tveir síðustu mennirnir í hringnum. Batista átti að henda hinum unga Smackdown! stjarna yfir toppreipið en það varð allt vitlaust og báðir féllu þeir í gólfið. Dómararnir brugðu sér á fætur þegar við héldum uppi armaupplyftingarkeppni svipaðri Bret hart og Lex Luger árið 1994. Þetta leiddi stjórnarformanninn út. Vinnie Mac gekk niður að hringnum eins og hann einn getur en meiddist illa þegar hann kom inn í hringinn. Það var óvenjulegt að sjá Vince McMahon sitja, með fæturna út, og segja mönnunum tveimur að hefja leikinn að nýju. Batista gerði það þá var hann átti að fara í fyrsta sinn og henti Cena í gólfið og innsiglaði eigin framtíð sína með Championship leik á WrestleMania 21. Undirspilið fyrir Royal Rumble í ár var með mjög trausta línu, með mörgum af stærstu stjörnum WWE. keppt í leikjum. Hvert vörumerki átti tvo stóra leiki hvor.Raw opnaði kvöldið með leik Shawn Michaels og Edge. Þetta var góð tæknikeppni. Til baka og fjórða alla leið þangað til Edge fékk pinnfallið. Þetta var snjöll bókunarákvörðun og hélt Edge sem keppanda í heimsmeistaramótinu í þungavigt. Seinni leikur kvöldsins var deilur sem endaði Casket-leikur milli The Undertaker og Heidenreich. Leikurinn var ekki klassískur, en hafa þeir aftur verið einhverjir klassískir Casket eldspýtur? Það var skemmtilegt. Sérstaklega þegar Snitsky blandaði sér í málið og þá skaut Kane út úr kistunni við frábært popp. The Undertaker kom engum á óvart þegar hann vann sigurinn, skellti lokinu á Heidenreich og þessa miðlungs deilur. Fyrsti af tveimur Championship leikjum kvöldsins var John Bradshaw Layfields vörn WWE Championship í þrefaldri Threat leik gegn bæði Kurt Angle og stórsýningin. Þessi leikur var mjög góður. Aftur, ekki klassískt en skemmtilegt engu að síður. JBL vann eftir að hafa fest Kurt Angle. Hátíð hans var hins vegar skammvinn þegar bangsi Long baksviðs tilkynnti honum á No Way Out að hann myndi verja WWE meistaramótið í gaddavírsstálsbúrleik gegn Big Show. Ekki mjög góð leið til að eyða sunnudagskvöldi. Og auðvitað er engin sýning án Punch. Punch er auðvitað ríkjandi heimsmeistari í þungavigt, Triple H. Endurleikur hans frá Unforgiven 2004 og Randy Orton var miklu betri en upphaflega viðureignin. Það er leitt því þeir virðast bara ekki smellpassa vel í hringnum og þetta væri frábært deilur ef þeir gerðu það. Orton lék heilahristingshlutverkið mjög vel og tapaði fyrir The Game. Þannig að sá fyrsti stóri 2005 var góður. Það náði markmiðum sínum. Deilur enduðu og nýjar hófust. Við vorum nú formlega á leiðinni til WrestleMania 21.