Ég er virkilega hissa á því að þetta hafi fengið 88% á Rotten Tomatoes og tilnefningu sem besta erlenda myndin á Óskarsverðlaununum. Einkunnin 7,3 á IMDb... það kemur ekki svo mikið á óvart, þar sem notendur IMDb hafa verið að kjósa undanfarið. Ég kemst bara ekki inn í kvikmynd þar sem raunverulegar staðreyndir um aðalpersónuna hafa greinilega verið afbakaðar, og alls ekki til að gera myndina listræna, heldur frekar til að gera hana melódramatíska og minna leiðinlega. Sem, það kemur í ljós, gerir það í raun mjög leiðinlegt fyrir alla sem bjuggust við að sjá alvarlega og trúverðuga túlkun á lífi Genghis Khan. Hinn langsótti og ofdramatískaði mongólski bergmálar oft á borð við 300, mynd sem gæti ekki verið ánægðari með að vera fáránlega ónákvæm; en ólíkt 300 tekur Mongol sjálfan sig alvarlega. Það er stóísk alvara, í bland við augljósa ónákvæmni, er það sem gerir hana sannarlega að leiðinlegustu mynd sem ég hef séð á þessu ári; mögulega mest hasar- eða ævisögumynd sem ég hef nokkurn tíma séð. Persónurnar voru ömurlega skrifaðar. Satt að segja efast ég um að Genghis Khan hafi verið jafn leiðinlegur og aðgerðalaus og sýndur er í þessari mynd. Sem er fyndið fyrir mig, því ef það er eitthvað sem ég myndi halda að ætti að breyta vegna leiklistarinnar þá er það að gera leiðinlega manneskju að áhugaverðri manneskju. Rómantíkin milli Khan og Borte er álíka leiðinleg, einföld og heimskuleg. Auk þess, án þess að gefa neitt upp, inniheldur Mongol eina heimskulegasta atriðið sem ég hef séð í LANGAN tíma - þar sem það ætti að vera góðar 20 mínútur af söguþræði, myndin hoppar bara áfram án nokkurra skýringa. Það leit út eins og eitthvað úr Saturday Night Live-skemmti sem skoppar epískar hasarmyndir með hræðilegum hraða. (Var ég að nefna hversu alvarlega Mongol tekur sjálfan sig?) Á meðan dregur hún eins og engin kvikmynd sem ég hef séð áður. Jafnvel núna gæti ég sver að það væri þrjár klukkustundir að lengd. Eftir um 45 mínútur athugaði ég tímann og var nokkuð viss um að hann væri næstum búinn. Fyrir utan fallegt landslag og vönduð leiklist frá Asano (náttúrulega), er Mongol satt að segja bara hörmung. Það tókst alls ekki að skemmta mér eða upplýsa mig hvort eð er. Ég myndi aldrei gefa þessari mynd annað tækifæri. Og ekki til að hljóma rasisti eða þjóðrækinn eða hvað sem er, heldur gefa mér drasl og hugalaus amerísk epic yfir mongólska á hverjum degi. Að minnsta kosti þá veit ég hvað ég er að fá, ólíkt Mongol, þar sem umsagnir og einkunnir leiddu mig til að trúa því að þetta væri í raun og veru þess virði að sjá. Það sorglegasta við hversu mikið ég hataði Mongol er að ég á vini sem ég þekki, án efast, myndi einfaldlega elska það.