Hver segir að ekki sé hægt að breyta uppvakningum í gagnlega meðlimi samfélagsins? Vissulega ekki framleiðendur "Fido", sem fara með okkur í aldrei-aldrei-landsútgáfu fimmta áratugarins þar sem ódauðir hafa verið gerðir að þjónum og þjónum hinnar vaxandi millistéttar. Timmy Robinson er al-ameríski strákurinn sem festist tilfinningalega við nýtt heimili fjölskyldunnar í fullu starfi - nýlega upprisinn uppvakning sem Timmy hefur ástúðlega kallaður Fido. Allt þetta hefur verið gert mögulegt af Zomcom, stofnun stóra bróður sem hefur fundið leið til að gera uppvakningana (sem upphaflega voru lífgaðir til lífsins vegna geislunar utan úr geimnum) viðráðanlegar og þægar - að minnsta kosti flestar tími. Þessi snúna, nútímalega snúningur á sjónvarpsþáttaröðinni "Lassie" - hún hefði auðveldlega getað fengið titilinn "A Boy and His Zombie" - tekur slæglega háðsádeilu á áhyggjur fyrir sjöunda áratuginn eins og þráhyggju félagslegrar samræmingar (hér heldur- up-with-the-Joneses þýðir að hafa fleiri uppvakningaþjóna en fólkið í næsta húsi), ófrjósemi úthverfalífsins, stjórn fyrirtækja á borgaralegum málum, spillingu í smábæjum og gildi kjarnafjölskyldunnar - allt spilað í fallega hönnuðu umhverfi. -lituð hús og óaðfinnanlega vel hirt grasflöt. Kvikmyndin slær áhorfendur ekki yfir höfuð með boðskap sínum né tekur þátt í endalausum ofsögum til að búa til hlátur. Þess í stað er þetta lágstemmd, lúmsk lítil háðsádeila sem kallar fram þakklátar hlátur frekar en kjaftstopp. Mikið af húmornum er sprottið af ósamræminu á milli friðsældar umgjörðarinnar og hinnar hógværu viðhorfs til dauða sem hinir ágætu þegnar samfélagsins sýna (Lífstímaritinu hefur verið skipt út fyrir tímarit sem ber heitið Death Magazine). Þrátt fyrir leikandi grafískt ofbeldi er myndin trú sakleysisandanum sem við tengjum almennt við bæði fimmta áratuginn sjálfan og hinar ósvífnu, lággjalda hryllingsmyndir sem voru svo mikið hluti af poppmenningarsenu þess áratugar.K'Sun Ray, Carrie-Ann Moss og Dylan Baker eru viðkunnanleg og aðlaðandi sem hinn stóreygði Timmy og foreldrar hans Cleaver-esquire (með örlítið óheillvænlegum undirtónum), á meðan Billy Connolly tekst því nánast ómögulega verkefni að koma með mikla mannúð og dýpt. í hlutverki upprisins líks. Þetta er það sem "Lassie" gæti hafa verið ef besti vinur Timmy hefði verið þjáður af hundaæði.