Byrjar þar sem síðasta AVP hætti, geimvera „brjóstkastari“ kemur upp úr dauðu Predator á Predator geimskipi og veldur því að Predator geimskipið hrapar inn í nútíma Gunnison Colorado, þar sem það elur á fleiri geimverum sem byrja að valda usla. Rándýrakapphlaupið sendir niður einmana mjög reyndan og vopnaðan rándýr til að „hreinsa til í sóðaskapnum“. Mannlegu persónurnar okkar eru gripnar í miðju galaktíska bardaga. Stærsta vandamálið við þessa mynd er hraðinn. Þessi mynd gengur allt of hratt áfram. Fyrstu eintökin eru rétt nýbyrjuð og þegar rándýraskipið hrapar í jörðina eftir að geimveran stækkar í fulla hæð, veiðimaður og sonarpersóna eru kynnt en áður en við fáum að vita nöfnin þeirra eru þau bæði drepin, þá sjáum við rándýrið heimaheimur og aðal Predator flýgur til að berjast gegn geimveruárásinni og allt þetta gerist á fyrstu fimm mínútunum. Þetta óeðlilega hraða sleppir ekki fyrir alla myndina; þjóðvarðliðið kemur inn í bæinn en innan tveggja mínútna eru allir drepnir án þess að sjá einu sinni andlitið vel, yfirmaður pítsubúðar fær eina senu af persónuþróun og verður drepinn strax næst þegar við sjáum hann einu sinni aftur án þess að læra nafnið hans, tilviljunarkenndar hobos, kaffihúsþjónn og kokkur eru drepnir aftur án þess að læra nöfnin sín. Eina stundina eru aðalpersónurnar okkar heima, þá næstu að hlaupa um bæinn, þá næstu í byssubúð, þá næstu í APC, og þetta tilviljanakennda sett sem hoppar aftur og aftur lætur bara aldrei líða úr sér og gefur áhorfendum engan tíma til að setjast að í því að láta þá grípa eftir stráum. Annað vandamál er stillingar og tímarammi. Myndin gerist í Gunnison Colorado nútímans. Önnur kvikmynd um Alien and Predator var tekin í hrífandi umhverfi, eins og iðnaðargeimskipum, regnskógum skæruliðastríðssvæða, framandi plánetum og neðanjarðar völundarhúsum. Nú kemur AVP-R, staðsett í litlum nútíma amerískum bæ, með settum „hápunktum“ þar á meðal íþróttavöruverslun, bílastæðum, pizzubúðum og svefnherbergjum fyrir litla stelpu. Ég meina, voru þeir í raun og veru að reyna að láta myndina líta út fyrir að vera eins daufleg, dapurleg og óáhugaverð og hægt er?! Það er erfitt að skynja þessi skrímsli sem ógnvekjandi verur þegar þau standa við hliðina á hillu fullri af Reeboks, eða fela sig í runnanum fyrir utan svefnherbergi lítilla stúlkna. Samfellan er stórt vandamál með þessa mynd. Alien serían átti sér stað í framtíðinni, engin manneskja hafði einu sinni heyrt um geimveru fyrir fyrstu myndina, og geimverurnar höfðu ekki bara aldrei komið til jarðar, heldur ef þær næðu jörðinni einhvern tíma myndi mannkynið verða eytt. Þessi mynd eyðileggur alla hugmyndina með því að gerast í nútímanum, þar sem Average Joes sér geimverurnar út um allt, og í lok myndarinnar er mannkynið ekki eytt, ekki einu sinni orðið fyrir því sem gæti talist minniháttar tap. Það fer í taugarnar á öllu hugmyndinni um hinar myndirnar. Tilraunir til að viðhalda samfellu eru gerðar með stórfelldum Deus Ex Machina. Rándýrið ber bara um sig flösku af ótakmörkuðum töfrabláum vökva sem er bara til að bræða burt hvaða líkama sem er með einum dropa, herinn í lok myndarinnar fer bara í of róttækar ráðstafanir og sleppir kjarnaodd sem bara eyðir öllum vísbendingum um tilvist geimveranna á þægilegan hátt þrátt fyrir að margir lifðu atvikið af sem eru vitni, og margar fleiri slæmar tilraunir eru gerðar til að fylla upp ómögulegt til að hylja söguþráðinn. Einnig, fyrir "Verses" kvikmynd, hefur hún óbilandi hlutdrægni í þágu Predators. Í meirihluta myndarinnar tekst einmana rándýr að drepa tugi ef ekki tugi tuga geimvera, allar á návígi á meðan þær fá varla eina rispu, á meðan geimverurnar eru bara slátraðar til vinstri til hægri og miðju eins og leirdúfur, og bíða bara snúa sér að því að vera drepinn af rándýrinu án þess að leggja sig fram um að verja sjálfan sig. Þessi mynd ætti ekki að heita "Alien vs. Predator", eins mikið og hún ætti að vera "Predator massacres Aliens". Ég meina, hvernig er hægt að láta tvær tegundir berjast við það með spennu og spennu, þegar annarri er lýst sem miklu æðri hinni? Persónurnar í þessari mynd eru meðal stærstu gallanna. Þær fölna ekki aðeins í samanburði við persónurnar úr fyrri Alien og Predator myndunum, heldur eru þær jafnvel sem sjálfstæðar kvikmyndir bragðdaufar, ömurlegar og jafnvel stundum hrollvekjandi. Persónur þessarar myndar samanstanda af I kid you not, kjánalegum pörum sem vilja láta sleppa, pizzusendingar, ljóshærða hrekkjusvín, hrekkjusvín í framhaldsskólum, börnum og ósvífni afrita og líma vinnu sem rífur Ripley og Newt af; verstu og klisjukestu mögulegu hugmyndirnar um persónur. Ekki nóg með það heldur eru allar fyrrnefndu persónurnar leiknar af unglingum. Þó að leikhópur unglinga sé augljós tilraun til að draga til sín yngri áhorfendur, þá er það eina áhrif þess að láta myndina líta út og líða eins og dæmigerða teenybopper slasher-klámmynd, með leikurum sem eru of ungir til að hafa lært hvernig á að sýna sannfærandi frammistöðu. , þar sem þeir eru að mestu með algjörlega auða andlitssvip sem skila eintónum samræðum. Ekki nóg með þetta, heldur gera þessar persónur eitthvað það þroskaheftasta sem til hefur verið í kvikmyndum, eins og að nota Predator byssur, tjá sig um kraftana þegar það hefur verið í marga klukkutíma, fylgja heimskulegum áformum um að komast út úr bænum frekar en að labba aðeins út úr bænum. fljótt, og bara svo margar aðrar fávitar að myndin fékk áhorfendur í leikhúsinu mínu til að andvarpa af gremju. Að lokum er þessi mynd bara hræðileg B mynd, eitthvað sem verðskuldar flokkinn beint á DVD. Sú staðreynd að þessi mynd var frumsýnd í bíó vekur undrun mína, þar sem allir hlutir myndarinnar eru bara í röð áhugamanna.