Ég sá bara „Behind Bedroom Doors“ og þetta var fyrsta mjúkkjarnamyndin með heilsteypta sögu á bakvið sem ég hef séð í nokkurn tíma. Við byrjum á tveimur nágrannapörum - Vivian og James Fenway (Julia Kruis og Eric Carrington) , og Lillian og Gabe Harris (Nicole Sheridan og Chris Gustafson). Vivian virðist vera húsmóðir, James er lögfræðingur sem sækist eftir héraðssaksóknara, Lillian vinnur við fasteignir og Gabe er farsæll lýtalæknir. Áttu allt það? Nú skulum við komast inn í það. Enter Abby, sem er fallega leikin af klámstjörnunni Chelsea Blue. Hún er að leigja húsið hinum megin við götuna frá Fenways og býr alveg ein. Í upphafi myndarinnar lítur James út um gluggann sinn og sér Abby stunda leik með kærustu sinni, Gigi (leikinn af afkastamiklu klámkonunni Monique Alexander) og fer leynilega að velta því fyrir sér hvernig það væri að vera með henni. Daginn eftir kynnist Abby þeim öllum fjórum og virðist vera ágæt kona sem lifir bara öðrum lífsstíl. Hún sendir framhjá Vivian, sem virðist brugðið og segir við hana: "Ó...ég er...ekki þannig." Allt virðist í lagi...þangað til áætlunin fer af stað.Fyrst birtist Abby á skrifstofu Gabe, nakin, og spyr Gabe hvort hún eigi að fá brjóstvinnu. Þetta er þar sem við fáum tilvitnun okkar í myndina: "Segðu mér frá Gabe." "Hvað viltu vita?" "Er Gabe hamingjusamlega gift?" "Ég er gift." "Það eru vandræði.....leyfðu mér að giska. Konan þín er heima og gerir allt sem þú biður um. En hún er góð stelpa." "Já." "Er hún ekki vond stelpa?" "Nei." "Er læsing á hurðinni?" Þú veist hvað gerist næst....Abby tekur hana á með Gabe, þarna í prófstofunni. Eftir það setur hún upp smá sýningu í glugganum sínum fyrir James, sem kemur og eyðir engum tíma í að stunda kynlíf með henni. Það sem James veit ekki er að bangsinn á píanóinu með blikkandi rauða augað er í raun myndavél sem tekur upp allar hátíðirnar (það er samt svo augljóst). Abby stundar kynlíf með Gabe aftur síðar og í þetta skiptið tekur Gigi þátt til að gera það þríhliða. Nú þegar Abby hefur eitthvað á báðum mönnum, biður hún um 100.000 dollara frá hvorum til að kaupa þögn sína. Hún gæti ekki aðeins eyðilagt framboð James til embættis, heldur gæti hún eyðilagt iðkun Gabe. Á meðan Gabe og James glíma við sektarkennd sína finnur Abby tíma til að tæla Lillian - sem "gerði tilraunir" með konur í háskóla. Það var fyrir löngu síðan, en þú myndir ekki vita að það að sjá hana í leik með Abby - hún leit út eins og gamall atvinnumaður. Á meðan Gigi gengur að áætluninni virðist hún öfundsjúk út í allt kynlífið sem kærastan hennar stundar. „Þetta eru bara viðskipti,“ segir Abby. Játningar og afsökunarbeiðnir munu vafalaust fylgja í kjölfarið, eins og nokkrar óvæntar upplýsingar um raunverulega deili á Abby - það virðist sem hún hafi verið að gera það sama við mismunandi karlmenn á mörgum mismunandi stöðum. Gabe og James nota þessar upplýsingar til að berjast gegn fjárkúgun Abby. Nú, áfram að kynlífinu. Kynlífssenurnar voru nokkuð góðar og miðað við að allar konur sem taka þátt í þessari mynd nema Julia Kruis eru með langan klámbakgrunn þá hefði ég ekki búist við minna. Fjórar senur Nicole Sheridan voru þær bestu í myndinni, þar sem þrískiptingin kom á næstunni. Monique Alexander varð aðeins nakin einu sinni, en hún var tiltölulega minniháttar persóna. Julia Kruis var aðalpersóna og varð nakin jafn oft. Ég geri ráð fyrir að þar sem hún var umkringd reyndum harðkjarna atvinnumönnum, þá þurfti hún ekki að hafa eins margar kynlífssenur. Til að ljúka við, hafði "Behind Bedroom Doors" frábæran söguþráð sem bætti heildareinkunn myndarinnar. Ég tel það merkilegt. Konur: A- (Nicole Sheridan var góð í þessari mynd - betri en síðari tilboð hennar í gamanmyndum Fred Olen Ray. Hún getur að minnsta kosti leikið drama nokkuð. Chelsea Blue var senuþjófnaður - hún var það ekki eins slæmur og andstæðingurinn. Ég myndi gefa henni A alveg ein. Julia Kruis var hennar venjulega sjálf. Ég vildi þó að Monique Alexander hefði meiri andlitstíma í þessari mynd.)Kyn: B (Stöðug, mjög traust kynlífssenur. Frammistaða Nicole Sheridan var nánast harðkjarnagæði. Chelsea Blue leit líka vel út í senum sínum. Stúlkurnar tvær voru ekki steikjandi, en þær hituðu upp skjáinn.) Saga: B+ (Mér líkaði við samræðurnar og aðalsöguþráðinn Frammistaða Chelsea Blue var góð fyrir tegundina og ég var hrifinn af leik Nicole Sheridan í leiklistinni.) Á heildina litið: B (Þetta var fín softcore mynd. Ég er ánægður með að ég hafi getað horft á þessa, því það kom mér skemmtilega á óvart Ef Chelsea Blue hefði einhvern tíma viljað gera meira af þessu væri hún velkomin hvenær sem er. Það á líka við um Nicole Sheridan - jafnvel þó hún sé líklega betri í gamanleik. Ég hef ekkert á móti harðkjarnastúlkum sem geta leikið í mjúkkjarnamyndum.)