Titill þessarar myndar er tekinn úr veisluleik sem heitir "Sjö mínútur á himnum." Leikurinn var vinsæll meðal vina mannsins míns þegar hann var í unglingaskóla í Brooklyn, NY, og hann lýsir honum sem eitthvað eins og „Spin-the-Bottle“, „Lifesaver Relay“ og öðrum kossleikjum. Samkvæmt reglunum yrðu dregin út drengsnafn og stúlku og þeim útvöldu skipað að fara saman inn í dimma skáp og dvelja þar í sjö mínútur. Í millitíðinni myndu vera vangaveltur meðal veislugesta um hvort þeir tveir hefðu taug til að haldast í hendur, faðma og/eða kyssa hvort annað í næði í skápnum. Að sjö mínútum loknum sagði leikstjórinn: „Tíminn er liðinn“ eða bankaði á skápahurðina og hjónin komu út úr skápnum. Eftir að hafa verið spurð af hinum gestunum þyrftu hjónin að viðurkenna hvað þau höfðu gert á „Sjö mínútur í himnaríki“. Þá yrðu önnur pör valin inn í skápinn þar til allir gestirnir hefðu tekið þátt. Hjónin sem viðurkenndu að hafa gert mest myndu vera sigurvegarar leiksins. Slíkir leikir hafa verið félagslegir „ísbrjótar“ fyrir börn og unglinga, en þeir geta verið vandræðalegir og ógnvekjandi fyrir feimna einstaklinga. Myndin hefur hlotið þennan titil vegna þess að hún fjallar um fyrstu reynslu unglinganna af hrifningu og rómantískri ást.