Það ætti að gera fleiri sjónvarpsmyndir eins og þessa. Ég sá það langt aftur árið '93 þegar það var fyrst í sjónvarpinu. Helen Hunt og Steven Weber voru báðir frábærir, gáfu mjög grófa og raunsæja frammistöðu. Weber var sérstaklega góður og skilaði einstaklega hrollvekjandi og vanmetinni frammistöðu sem barnaníðingurinn/morðinginn. Þessi mynd jók virkilega virðingu mína fyrir Hunt sem leikkonu. Leikstjórinn leikstýrði líka "Hoosiers" sem var einhvern veginn bæði formúlukennt og spennandi. En leikstjórnin í báðum þessum verkum hefur sama áberandi, einfalda raunsæi sem er svo aðlaðandi. Ef þér líkar við sjónvarpsmyndir sem eru ekki fyrirsjáanlegar og fullar af ofvirkni, skoðaðu þær ef þú getur. Hliðarsagan um framhjáhald Hunt og Fahey er líka aðlaðandi án þess að draga úr aðalsögunni.