Það er ekki hægt að neita því að Hak Se Wui (Election á ensku) er vel gerð og vel ígrunduð mynd. Myndin notar fjölmörg snjöll samsömun í sífellu að leika sér við nútímann en samt halda sig við hefðina þema sem spilað er með alla myndina Þar sem Hong Kong myndir John Woo eru fullar af hasar og yfir höfuð í sprengiefni sínu eins og sést í Hard Boiled (1992). ) og þegar kvikmyndir frá Hong Kong koma sér fyrir í takti við að segja söguna frá „slæmu“ sjónarhorni, geta þær stundum stamað og bara orðið óminnilegar, gott dæmi er City on Fire (1987). Election er mynd sem er eftirminnilegt fyrir hreina staðreyndina um óútreiknanlegar senur, sjálfsprottinn hasar og ofbeldi sem eru unnin á raunsæjan og smekklegan hátt (ef það er rétta orðið) sem og hina snjöllu "í mola" kvikmyndagerðar. Það er erfitt að koma auga á það á meðan á áhorfinu stendur en Kosning er í raun byggt upp í eins konar þriggja athafnaskipulagi: það er fyrsti áhyggjuefnið sem tengist raunverulegum kosningum og sá sem kosið er inn er kosinn ekki líkar öllum ákvörðuninni heldur það sem frændurnir segja , fer. Annar þátturinn er endurheimt forna kylfunnar frá Kína sem hefðin krefst verður að vera til staðar við vígsluna, en síðasti þriðjungurinn eftir vígsluna og ákveðnar persónur koma með sínar eigin hugmyndir um hvernig þríhyrningarnir ættu og gætu verið reknir. Það þarf ekki að taka það fram; ákveðnir atburðir og útúrsnúningar eiga sér stað á hverjum þriggja þriðju hluta, sumir eru smáir og óverulegir á meðan sumir eru miklu stærri og stórkostlegir. Kosningar hafa þó nokkra galla þar sem meirihlutinn kemur í fyrsta þriðja sæti. Að reyna að eyða tíma í kringum kosningar sem tekur aðeins nokkrar mínútur að ljúka var greinilega erfitt verkefni fyrir rithöfunda og kvikmyndagerðarmenn og það sýnir sig á mörgum stöðum. Ég fékk á tilfinninguna að ákveðið atriði væri rétt að byrja að fara eitthvað áður en það var truflað af lögreglunni og svo eru allir handteknir. Þetta gerist nokkrum sinnum: slagsmál brjótast út á veitingastað en lögreglan er á staðnum og allir handteknir; það er leynifundur um kylfuna á milli Triads en lögreglan kemur og allir eru handteknir; einhverjir aðrir þrír eru í umræðu fyrir kosningar en lögreglan mætir og getiði hvað? Þú veist.Þegar myndin er komin út úr því hjólfari sem ég hélt að hún myndi gera, notar hún heilaga kylfu sem söguþráð til að koma öllum á hreyfingu. Kylfan hleypir af sér góðar bardagaatriði eins og að elta vörubíl eftir að hann hefur verið tengdur, annar eltingarleikur sem tekur þátt í mótorhjóli og kung-fu bardaga með fullt af návígisvopnum í götu atriðin eru ófyrirsjáanleg, raunsæ og ofbeldisfull en eins og Ég sagði, þeir eru á „smekklegan“ hátt. Þar sem kosningar svífa í raun er athygli þeirra á þessum fínu smáatriðum. Þegar þremenningarnir eru í fangelsi eru rimlana þakin vír sem gefur til kynna að þau séu öll dýr í búrum því þannig haga þau sér að utan þegar í átökum. Annað ágætt atriði sem vekur athygli á smáatriðum er hvernig frændurnir skáluðu með tei en ekki áfengi, lyftu sjálfum sér yfir aðra glæpamenn sem myndu nota kampavín (Föstudagurinn langi) og vísar einnig í kínverska hefð að drekka te til að fagna eða minnast. er góð mynd sem er nógu vel uppbyggð til að geta notið þess og mynd sem hefur frábæra mise-en-senu þegar þú horfir á það sem er að gerast. Sumar innandyrastillingar og klæðnaður sem og fötu af stíl sem hellt er yfir þegar leitin og eltingin að kylfunni magnast. Vígsla er eins og önnur stuttmynd algjörlega og mjög vel samofin myndinni; vísbending um kínverska hefð í ferlinu. Mér finnst besta atriðið vera lokasenan þar sem hún dregur það fullkomlega saman: tvær misjafnar persónur að veiða og rökræða um úrskurð þríeykanna á meðan þær eru raunsæjar, óútreiknanlegar og ofbeldisfullar: á smekklegan hátt, auðvitað.