Hér höfum við hinn óviðjafnanlega Charlie Chaplin sem yfirgefur fortíð sína til að takast á við hið alvarlega viðfangsefni gyðingahaturs og óþols almennt. Hann túlkar tvær persónur - ljúfa, saklausa gyðingarakarann ​​- vopnahlésdagurinn í stríðinu og hinn hrífandi og miskunnarlausa einræðisherra, Adenoid Hynkel. Gyðingagettóið í þessu landi er ekki öruggt til lengdar, vegna duttlunga Hynkels og vopnaðra þrjóta hans, sem rukka íbúa þess reglulega, eða láta þá í friði, háðir skapi hans þann dag eða viku. Rakarinn er á meðal þeirra, en hann er vinur fyrrverandi yfirmanns síns, Schultz (Reginald Gardner), sem virðist þegja um stund, þar til Hynkel dæmir hann í fangabúðir. Hann leitar skjóls hjá gyðingum í gettóinu, sérstaklega rakaranum, og hinni hressu ungu konu, Hönnu (Paulette Goddard). Forsendan verður - hver mun vera sá meðal þessara gyðinga sem leggi líf sitt í höfn til að losna við Hynkel og vini hans? Við þurfum ekki að giska of erfitt til að vita svarið; rakarinn er dauður hringjari fyrir einræðisherrann og hann er búinn í mynd sinni, í fylgd Schultz, einnig í fullum herbúnaði. Hannah flýr með nokkrum af gettóvinum sínum til landsins Osterlich, þar sem frændi herra Jaeckel (Maurice Moscovich) á sveitabæ og þeir geta lifað friðsamlega um stund. Á þessum tímapunkti hefur Hynkel sjálfur verið handtekinn af vopnuðum sveitum sínum og hélt að hann væri hinn alræmdi rakari. Sá síðarnefndi hefur á meðan verið fylgt með Schultz upp á pall, til að halda ræðu þar sem hann tilkynnti um landvinninga Osterlich. Tíu mínúturnar í kjölfarið eru hreinn Chaplin sjálfur, hann talar frá hjarta sínu um umburðarlyndi, ást og frelsi og niðurlægir græðgi og hatur. Þrátt fyrir að Chaplin hafi byrjað að framleiða myndina árið 1937, má fyrirgefa henni smá barnaskap. Hann var að sögn ómeðvitaður um alvarleika þessara ofsókna og haturs og sagði að hefði hann vitað að öllu leyti hefði hann aldrei gert myndina, því hann hefði líklegast talið að hún hefði gert ástandið léttvæg. Hann er með stórkostlega aukaleikara: Reginald Gardner, Henry Daniell sem Garbitsch, aðstoðarmaður hans, hinn alltaf dásamlegi Billy Gilbert í hlutverki síldarinnar, Paulette Goddard, Jack Oakie sem einræðisherrann Napaloni, keppinautur hans um landvinninga, gamalreyndir evrópskar leikarar. David Gorcey (faðir Leo), Maurice Moscovich, meðal annarra. Atriðið sem hann dansaði með globe, með aðeins tónlistarundirleik, er hreinn, lýsandi innblástur, og líka lýsandi, er Paulette Goddard í lok myndarinnar, brosandi í gegnum tárin. Ég hef séð þessa mynd áður en það er alltaf eitthvað nýtt í henni fyrir mig. Í gærkvöldi, þegar því var lokið, sat ég þar með tár. Ég ögra neinum að láta það ekki hrífast.