Kate Beckinsale er frábær sem hin handónýta en samt ómótstæðilega heillandi Emma í þessari sjónvarpsaðlögun á skáldsögu Jane Austen. Þegar ég las þá skáldsögu var ég stundum alveg í vafa um hvort aðalpersónan ætti í raun og veru skilið að vera álitin kvenhetja sögunnar, því satt að segja er hún svo hræðilega sjálfsréttlát og ráðvillt að maður freistast til að mislíka hana alvarlega. Túlkun Kate Beckinsale bjargar Emmu frá sjálfri sér ef svo má að orði komast: hún er sýnd með öllu sakleysi og gjafmildi persónu sinnar fyrir augum, og það er ekki hægt annað en að gefa eftir og líka (að ekki segja elska) hana þrátt fyrir óvinsælli eiginleika hennar. Kate Beckinsale er helsta, en ekki eina, ástæðan fyrir því að þessi sjónvarpsþáttaröð er svona yndisleg; Raymond Coulthard er fullkominn sem herra Frank Churchill, sem tjáir persónulega segulmagn þessarar persónu til fulls (sem er þeim mun meira áberandi vegna þess að Ewan McGregor leysti þetta hlutverk ekki vel í 1996 aðlögun Emmu), og Mark Strong, Samantha Morton, Bernard Hepton og Olivia Williams eru öll eins og þau eiga að vera í sínu hlutverki. Þessi framleiðsla er í stuttu máli frábær árangur og margsinnis að skoða með vaxandi ánægju.