Sá þriðji í seríunni finnur Paul Kersey (Bronson) vera á varðbergi til að hefna sín á þrjótunum sem myrtu gamla félaga hans. Ég veit ekki af hverju þessi mynd ýtti mér inn í hana, en einhvern veginn gerði hún það. Ég fann sjálfan mig að róta á Bronson til að þurrka gólfið með þessum pönkara. Í hvert skipti sem hann sprengdi einn þeirra í burtu leið mér vel. Þessi mynd tekur sjálfa sig ekki alvarlega, en hvað ef hún gerði það? Það er góð uppbygging að lokakeppni flugelda þar sem Bronson fer á hausinn. En hvað varðar leiklist og söguþráð, þá stenst það bara ekki. Ef ég byggi í því hverfi myndi ég komast út eins fljótt og ég gæti, en það virðist sem fólkið biðji um vandræði. Ég veit að það er það hugarfar að við þurfum að bjarga götunum okkar, en það eru takmörk hér gott fólk. Ég varð að gefa henni 4. Vissulega eru góðar „blow 'em away“ senur en það er allt. Á þeim tíma var Bronson 64. Ég er viss um að ef þessir þrjótar vildu það í alvöru þá gætu þeir fengið leið á Bronson. Bronson tekur sæti Schwarzanegger eða Stallone í þessari mynd. Þessi mynd gefur þér gleðitilfinningu. Almenningur getur bjargað hverfinu, bjargað deginum. Til að draga það saman, þá er þetta langt frá því að vera upprunalega Death Wish, en það er frekar gott ef þú ert bara að leita að einn og hálfan klukkutíma af shoot 'em up.