Ég hlakkaði til The Guardian, en þegar ég gekk inn í leikhúsið var ég ekki í skapi fyrir það á þessum tiltekna tíma. Þetta er eins og Ólífugarðurinn - mér líkar við hann, en ég verð að vera í réttu hugarfari til að njóta hans til hlítar. Ég er ekki alveg viss um hvað var að draga úr anda mínum. Trailerarnir litu vel út, en vatnsþemað var að gefa mér slæmar flashbacks að síðustu Kevin Costner myndinni sem fjallaði um efnið - Waterworld. Auk þess, þrátt fyrir loforðið sem Ashton Kutcher sýndi í The Butterfly Effect, er ég samt ekki alveg uppseldur í honum. Eitthvað við gaurinn pirrar mig bara. Sennilega hefur það að gera með líkum einkenni hans. Það tók um það bil tvær mínútur fyrir ótta minn að minnka og hik mitt að renna út. Myndin kastar okkur strax í miðja spennuþrungna björgunarleiðangur og ég var gripin þéttari en appelsínugult andlitslyfting Kenny Rogers. Áhyggjur mínar urðu í stuttu máli upp á hár við upphaflega útlit Kutchers vegna þess að of mikið var lagt upp úr því að mála hann sem fáránlega flottan og uppreisnargjarnan. Sólgleraugu, harður tannstöngull í munninum og brosandi bros sem myndi gera George Clooney stoltan? Já, við skiljum það. Ég var algerlega tilbúinn að hata hann. En svo þurfti hann að fara og skila nokkuð sterkri frammistöðu og neyða mig til að mýkja stuð. Fjandinn, api maður! Með því að blanda saman spennuþrungnum, spennandi björgunarsenum, drama, húmor og traustum leik, er The Guardian auðveldlega mynd sem ég leyfi mér að segja að meirihluti áhorfenda muni njóta. Það er hægt að þræta um klisjur þess, fyrirsjáanleika og sjaldgæfar augnablik af ofsoðinni sælu, en ekkert af því tekur afþreyingargildinu af. Ég hafði slæma tilfinningu fyrir því að hraðinn myndi minnka of mikið þegar Costner byrjaði að þjálfa ungu strákana, en á þvert á móti gætu æfingarnar bara verið áhugaverðasti þátturinn í myndinni. Björgunarsundmenn Landhelgisgæslunnar eru hetjur sem sögur þeirra hafa í raun aldrei verið sýndar á hvíta tjaldinu, svo mér finnst innri innsýn í það sem þeir ganga í gegnum og hversu erfitt það er að gera það er mjög fræðandi og frábær leið til að kynna áhorfendum þetta undir -þakklátur hópur. Hefur þú það sem þarf til að vera björgunarsundmaður? Hugsaðu aðeins um það - þú færð að fara í hættulegar verkefni í köldu, dimmu, grófu vatni, og þá verður þú að berjast gegn stefnuleysi, þreytu, ofkælingu og súrefnisskorti á meðan þú reynir að hjálpa strandað, panikkað fólk sem er háð þér til að lifa af. Og ef allt þetta er ekki nógu slæmt, stundum geturðu ekki bjargað öllum svo þú verður að taka erfiða ákvörðun um hver lifir og hver deyr. Maður, hver vill alla þessa ábyrgð? Ekki mig! Ég hafði ekki hugmynd um hvernig þetta var í raun og veru fyrir þessa stráka, og hverjum hefði dottið í hug að ég ætti Ashton Kutcher/Kevin Costner mynd að þakka fyrir menntunina? The Guardian gerir ekki aðeins frábært starf við að heiðra þessa sjaldgæfu hetjutegund, heldur sem betur fer gerir það líka gott starf við að skemmta borgandi viðskiptavinum sínum. GIST Kvikmyndagestir sem vilja fá innsýn í hvernig það er að fara í áræði björgunarleiðangur í miðju hafinu gæti viljað gefa The Guardian tækifæri. Ég sá það ókeypis, en hefði ég borgað hefði mér fundist ég hafa fengið peningana mína.