Þessi mynd er útsláttur, Eldur á sléttunni sem vísað er til er, (brennur í lok uppskerutímans) Gleðileg minning fyrir Tamura, hann endurlifir þetta í huga sínum margoft, og í lok þessarar dapurlegu myndar, Eins og maður að deyja úr þorsta, hann trúir því að hann sé heima og þessi síðasta blekking er það eina sem hann á eftir. The Big Carnival eftir Billy Wilder (Ace in the hole) er eina myndin (sem kemur upp í hugann) sem er jafn dökk og þetta litla meistaraverk eftir Kon Ichikawa. Þó að mér finnist öll myndin ljómandi góð. Tvær atriði sem koma upp í hugann eru þegar flokkur japanskra hermanna sem reynir að flýja (skríður á kviðnum) er fyrirsát af Bandaríkjamönnum og fjöldamorð, Sannur hryllingur, og sem bandarískur hermaður og falleg filippseysk stúlka. hermaðurinn er að fá sér sígarettu á hliðinni á veginum, hún brosir um leið og hún svíður með togið, þá breytist andlitið í reiði þegar hún sér tvo japanska hermenn reyna að gefast upp, hún grípur byssu og drepur þá af gleði, Bandaríski hermaðurinn reynir að stöðva hana en á enga möguleika, fyrir mér segir þetta sitt um voðaverkið sem Japanir frömdu á Filippseyjum, allt í allt frábær mynd ef þú hefur magann til þess.