Carole Lombard leikur aðalhlutverkið í þessari breytingatímabilsmynd. Þessi mynd er dæmigert dæmi um mjög snemma "talkie" (Fyrsta hagnýta hljóðmyndin var "The Jazz Singer", 1927). Á heildina litið hefur leikurinn í þessari mynd tilhneigingu til að vera mjög breiður og mjög melódramatískur. Áhorfandinn gæti auðveldlega tekið eftir því að leikararnir eru enn að "leika" fyrir þögla mynd, og þetta ásamt of áberandi, of alvarlegum samræðum (það virðist líklegast orðalags-köst-leikritaþjálfari var mikið ráðinn til að kenna "þöglu" leikurunum að tala línur), býr til frekar kómískar senur sem áttu alls ekki að vera kómískar. Hin mikla leikhæfileiki Carole Lombard síðar meir er nánast óþekkjanlegur undir öllu breið látbragð, melódrama og ákafur alvöru. Aðallega áhugavert sem söguleg forvitni tímabilsins, og fyrir það er algjörlega óviljandi gamanleikjabúðagildi.