Frábært framtak Warner Bros með Errol Flynn í aðalhlutverki í einni af hans bestu sýningum á skjánum. Það er oft nefnt sem hans besta og ég get í raun ekki dæmt að fullu fyrr en ég hef séð "Dawn Patrol" hans. Hins vegar tekur verk hans í "They Died With Their Boots On" á sér nokkur högg. Ég er mikill Flynn aðdáandi (hann er uppáhalds leikarinn minn eftir James Mason - það hjálpar líka að hann er Ástralía) og mér finnst hann bara stórkostlegur, frábær viðvera á skjánum og líka frábær leikari. Hann er miðpunktur „Gentleman Jim“ sem hinn goðsagnakenndi hnefaleikakappi með fína fótaburðinn, en hann er líka studdur af læsu, hlýlegu og fyndnu handriti og leikstjórn Raoul Walsh. Sérhver Walsh kvikmynd sem ég hef séð missir aldrei taktinn, hann var sannarlega fæddur kvikmyndagerðarmaður. Walsh leikstýrir hringsenunum á fallegan hátt, eins og hann gerir með léttari augnablikunum og þessari hrífandi, frábæru lokasenu á milli Ward Bord og Flynn. Bættu við því frábærum framleiðslugildum („Gay Nineties“ leit aldrei betur út!) og yndislegu aukahlutverki og það er nokkurn veginn fullkomin skemmtun. Alan Hale lék venjulega hliðarmann Flynn, en hér er faðir hans, og það virkar enn allt. Alexis Smith er ástvinur Flynn. Parið er yfir höfuð ástfangið af því að berjast við hvort annað.