Það er ekkert annað en undarleg tilviljun að ég ákvað að horfa á STARLIFT á 59 ára afmæli dagsins í júní 1950 þegar Truman forseti skipaði bandarískum hermönnum inn í Kóreustríðið. STARLIFT, þú sérð, er að mestu leyti staðsett á Travis flugherstöðinni í Kaliforníu á árunum þegar það var notað sem sviðsstaða fyrir hermenn sem voru fluttir út til að berjast í Kóreu. En þú þarft að gera þína eigin rannsókn til að vita þetta því ekki einu sinni á meðan á myndinni stendur er nafnið „Kórea“ nefnt. Við sjáum flutningaflugvélar fljúga út ferskum hermönnum og snúa aftur með særða hermenn en það er ekkert minnst á hvar þessir menn munu berjast eða slasast. Sem er svolítið skrítið fyrir kvikmynd sem er hönnuð til að veifa fánanum og heilsa bandarískum mönnum í einkennisbúningi. STARLIFT, sem kom út í desember 1951 af Warner Brothers, er mjög augljós viðleitni til að endurtaka velgengni stúdíósins stjörnu prýddu siðferðisins í heimstyrjöldinni í síðari heimsstyrjöldinni "Hollywood Canteen". Þessi 1944 mannfjöldaánægjumaður sagði söguna af tveimur hermönnum sem eyddu síðustu þremur næturnar í leyfinu í að hanga á hinum fræga næturklúbbi hersins í LA í von um að komast á stefnumót með Joan Leslie. En í raun var þetta bara afsökun fyrir Warners að troða upp hverri stjörnu sem samningsbundinn er, frá Joan Crawford, John Garfield og Barbara Stanwyck til Peter Lorre, Bette Davis, Sydney Greenstreet og fleiri. Í STARLIFT eru tveir hermenn frá flughernum sem vonast til að hitta skáldskaparstjörnuna Nell Wayne (grímulík Janice Rule) og sannfæra fullt af Warner Bros stjörnum til að setja upp sýningu fyrir brottfararsveitina. En í stað Crawford, Garfield o.fl., voru þeir bestu sem bræður Warner gátu skafað upp árið 1951 Doris Day, Ruth Roman, Gordon MacRae, Virginia Mayo, Gene Nelson og Phil Harris með hverfulum framkomu James Cagney, Randolph Scott og greinilega vandræðalegur útlit Gary Cooper. Þessi þráðlausa leikarahópur, þar sem samanlagður stjörnukraftur myndi eiga erfitt með að lýsa upp venjulegan lampa, er fullkomlega í samræmi við krumma framleiðslugildin. Væntanlega í viðleitni til að spara peninga voru nokkrar langar senur teknar með mjög slæmri bakvörpun. Hversu slæmt er það? Þú getur séð samskeytin þar sem skjárinn mætir gólfinu á hljóðsviðinu! Að lýsa STARLIFT sem slenskri, letilegri og þriðja flokks mynd er að gera kvikmyndum sem eru slappar, latur og þriðja flokks óþjónusta. Það er bara hræðilegt. Forðastu það.