Mér líkar við myndirnar hans Breillat, en þessi er sú besta sem ég hef séð til að jafna dýrahlýju og kyngreind. Anne Parillaud er rafmagnað og handritið er magnað - sérstaklega í ljósi þess að það á að gerast á tökustað annarrar myndar Breillat. Þú þarft ekki að vera sammála henni um allt til að fá mikið út úr þessu. Það fékk mig til að hugsa mikið um varnarleysi og völd. Reyndu að ímynda þér karlkyns leikstjóra með hreinskilni Jeanne - ekki ómögulegt, en smá hugvekjandi. Hinar fyrirvaralausu kynferðislegu undirstraumar sem eru alltaf til staðar þegar menn koma saman til að búa til eitthvað er haldið uppi björtu ljósi hér, en ekki köldu ljósi.