Frekar fyndið. Charlie var enn að vinna að hámarki sínu þegar hann gerði þetta frekar djarft stutt um hermenn í skotgröfum fyrri heimsstyrjaldarinnar. Áræðin vegna þess að þegar allt kemur til alls var stríðið enn í gangi og þetta var gamanmynd um alvarlegt fyrirtæki. Gaggarnir eru skemmtilegir án þess að vera fyndnir eða tárvottar. Eitt vel heppnað atriði kemur á eftir öðru, þegar Chaplin og félagar reyna að sofa í glompu sem er hnédjúpt í vatni. (Það er þaðan sem við fengum hugtakið „skurðarfótur“.) Sennilega er fáránlegasti þátturinn Chaplin dulbúinn sem tré og hindrað hvaða fjölda þýskra hermanna sem þeir reyna að aflífa hermann bandamanna sem var tekinn á bak við línurnar. Edna Purviance, helsta squeeze Chaplin á þeim tíma, er kona sem vinnur með Bandaríkjamönnum og er líka bjargað frá aftöku. Chaplin myndi halda áfram að gera fyndnari og metnaðarfyllri hluti en þetta er betra en flestar stuttbuxur hans á þessu snemma tímabili.