Þessi mynd olli vonbrigðum. Eftir 15 ár, þegar það var rifjað upp í huganum eftir að hafa farið yfir upplýsingar um Mariel Hemingway, fór öll eftirsjáin sem ég fann til vegna myndarinnar aftur á bak. Á meðan ég man eftir Peter O'Toole, þá var ég algjörlega ómeðvituð um þá staðreynd að kvenkyns „aðalan“ (allt í lagi, - hún var lítið annað en umræðuefni í söguþræðinum) var fröken Hemingway. Ég sá þessa mynd á sínum tíma þegar ég skrifaði kvikmyndagagnrýni og varaði fólk við henni, þar sem sögurnar virkuðu bara ekki, og fimmtán ár af undirmeðvitund minni að reyna að redda hlutunum hefur enn ekki skilið flæðið í hugmyndirnar.Hluti af þessu gæti tengst því að það leit út eins og eftir að upprunalega myndin (hvað sem hún var um) var tekin upp kom klippari inn og reyndi að púsla saman einhverju úr henni. Ég veit ekki hvort þetta hafi verið verkefni fyrri yfirmanns stúdíós og þess vegna var skemmdarverkið gert til að gera hann eða hana ófrægur af arftakanum, eða þetta var hörmung frá upprunalega handritinu sem tilraunir til að bjarga báru ekki árangur. Leikhúsútgáfan virkaði bara ekki.