Sérhver nýr haustþáttur verðskuldar, að minnsta kosti, stefnu mína „3 strikes and you're out“. Ég gef gamanmynd 3 tækifæri til að fá mig til að hlæja, það er 3 heilir þættir. Eftir þátt 1 sagði ég í raun og veru við sjónvarpið "Aflýst á morgun". Það var svo slæmt. Ég hef nú horft á fyrstu 4 þættina af "Cavemen" og hef ekki enn náð að brosa. Ekki hláturskast, kjaft, kjaft, reyndar engin andlitshreyfing. Ég mun halda áfram að refsa sjálfum mér með því að horfa á alla framtíðarþætti því ég er sannfærður um að ég sé greinilega að missa af einhverju í þessum þætti. Ég er einfaldlega ekki að „ná“ því, en ég trúi því að gamanmynd á stóru sjónvarpskerfi á besta tíma, HURTI bara að vera fyndin; en það er ekkert hlegið frá mér ENN. Það er bara engin leið að ABC myndi setja upp minnstu fyndnustu gamanmynd allra tíma klukkan 20:00. Ég VEIT að það þarf að vera innri brandari sem er bara ekki að kippa mér upp við heilann. Ég hef lesið hverja fyrri athugasemdina, ég "skil" félagslega hliðina á því, en, HVAR ERU BRANDARAR ???? Ég mun halda áfram að þjást í að minnsta kosti 30 mínútur á viku, þar til ég fæ mér ljósaperu augnablik og berja sjálfan mig í höfuðið og hrópa "Eureka".