Ég sá þessa mynd án þess að vita mikið um hana. Tækið með skiptan skjá var strax pirrandi og það lagaðist ekki hjá mér eftir að titillaröðinni lauk. Söguþráðurinn, persónurnar og samræðurnar voru allt einstaklega klisjukenndar - greyið úr ofbeldisfullri fjölskyldu er hent að heiman, vill komast út úr „lotunni“, finnur sjálfan sig upp aftur, skiptir um rödd, klæðir sig í föt annarra, er ættleiddur af homma. mann sem hann heldur áfram að gera lítið úr á leið sinni upp í að verða hluti af alþjóðlegu setti breskra aðalsmanna sem taka eiturlyf. Dánarbú Patriciu Highsmith (hæfileikaríkur herra ripley) ætti að fara í mál við framleiðendur þessarar myndar. Þrífaldi skjárinn fyrir mér, ásamt rúmlega 120 mínútna lengd, leggur áherslu á nánast enga klippingu. Get ekki ákveðið hvaða mynd virkar og er öflugust, af hverju ekki að sýna þrjár og vona að þú náir réttu með einni þeirra. Þessi brella fjarlægði öll tengsl eða áhuga sem ég hafði við einhverja af karakterunum. Mikilvæg samræða var endurtekin þrisvar sinnum yfir hvern skjá, eins og til að segja „þetta er mikilvægt / áhrifamikið / djúpt augnablik, allt í lagi!“. Ekki eyða tíma þínum.