Einu sinni, langt aftur í 1940, bjó leikkona að nafni Veronica Lake. Falleg, hæfileikarík ung kona sem eitt sinn var mikil eftirspurn eftir mörgum stórkostlegum Hollywoodmyndum. Spóla áfram til seinni hluta sjöunda áratugarins, aldur, alkóhólismi og allsherjar óheppni hefur snert uppáhalds leikkonu allra. Nú hefur ungfrú Lake ákveðið að tími sé kominn til að feta í fótspor jafnaldra sinna(?), Joan Crawford og Bette Davis, og falla aftur á gamla og áreiðanlega hryllinginn. En holdveisla? Í alvöru? Hún gæti ekki hafa verið svona uppvask. Til að orða það vel, þá er Flesh Feast líflaust haugsorp, mögulega ein af topp 5 verstu myndum sem ég hef séð, og ég hef séð þær allar. Lake leikur vísindamann, sem ætlar, með nasistum, að koma Hitler aftur til lífsins, með endurreisnartilraunum ungmenna þar sem maðk er með, það er rétt, maðkur. Nema þú sért mikill aðdáandi Heather Hughes, hlauptu í burtu og líttu aldrei til baka!! Ég veit mjög lítið um þessa Veronica Lake manneskju, sem og 40's kvikmyndir, en að halda að svo farsæll ferill hafi í raun orðið svona dapur, er í raun frekar sorglegt. Flesh Feast er næstum ómögulegt að komast í gegnum, og með næstum, ég meina algjörlega. Leikstjóri er Brad Grinter, leikstjóri Nudist Camp-mynda, og manninum sem fyrir tilviljun færði okkur bestu B-mynd sem gerð hefur verið, Blood Freak, aðeins nokkrum árum síðar. Maður verður að velta því fyrir sér, er þetta hvernig Blood Freak hefði verið ef Grinter hefði ekki leikstýrt með Steve Hawkes? Ef svo er, þá blessi Guð Steve Hawkes. Þú myndir ekki halda að trúarlegt tyrkneskt skrímsli gæti verið ÞAÐ miklu betra en tilraunir með maðka og Hitler, en það er það í raun og veru. Svo gleymdu að þú hafir nokkurn tíma heyrt um þennan og farðu að finna Blood Freak, hann bíður bara eftir að skemmta þér. Fast Forward nokkrum árum síðar deyr Veronica Lake af Hepititas, brotnaði og gleymdist. Endirinn. Ég hata þig, holdveisla. 1/10