Ég hafði horft á þetta sem krakki en þar sem ég var ekki mikill Jerry Lewis aðdáandi hafði ég alveg gleymt því (ekki að það sé á nokkurn hátt eftirminnilegt). Myndin snýst um eftirlíkingu (sem virðist vera í námskrá hverrar myndasögustjörnu!) - í þessu tilviki þýskur liðsforingi - og þó að hún sé ekki eins slæm og Leonard Maltin heldur fram (veitir henni einkunnina BOMB), þá er þetta ekki beint klassískt efni annaðhvort - vissulega deildir á eftir Chaplin'S THE GREAT DICTATOR (1940), jafnvel þótt sambærilegt narcissistic! Það er kaldhæðnislegt að atriðin fyrir birtingu hins tilvonandi hershöfðingja bjóða upp á meiri gleði en frekar þvingaðan húmor á kostnað nasista! Myndin var í raun síðasta andköf Lewis á blómaskeiði hans; Reyndar reyndist þetta vera síðasta farartæki hans sem var gefið út í 10 ár (það er sársaukafullt augljóst hér að tiltekin tegund af heimsku hans myndi ekki standast vígslu á tímum Mel Brooks og Woody Allen)!