Þetta er dásamleg mynd um baráttu mormóna og lokauppgjör þeirra í Salt Lake, Utah. Upphafið og endirinn eru sérstaklega kröftugur og boðskapurinn er einn sem við verðum öll að minna á - Guð talar ekki, heldur hefur hann samskipti, ef við bara myndum hlusta. Þegar ég er að skrifa þetta mitt í þeim hryllingi sem er í gangi í New Orleans og nágrenni vegna Katrínar, varð ég sérstaklega snortinn af því að mormónar þurftu að skilja allt eftir og halda áfram eftir að Joseph Smith var myrtur. Fólk kom hingað til lands til að komast undan trúarofsóknum og gat það þó ekki. Barátta mormóna við að komast yfir landið, kostnaður við mannslíf, erfiðleikar sem þeir urðu fyrir var sannarlega óttablandinn og sýndi gífurlegan styrk þeirra. Hvað raunverulegar skoðanir mormóna snertir, þá er ekki mikið fjallað um þetta og fjölkvæni er nefnt en er alls ekki miðpunktur myndarinnar. getur talað um hversu sannar myndirnar voru. En sem leikarar, Dean Jagger, Mary Astor, Brian Donlevy, John Carradine, Jane Darwell standa sig allir frábærlega með handritið sem þeim var gefið. Þó myndin hefði auðveldlega getað staðið ein og sér (og gerir það svo sannarlega í dag) voru Tyrone Power og Linda Darnell bætt við leikarahópinn til að fá mannfjöldann inn í kvikmyndahúsin til að sjá kvikmynd um mormóna. Power er stórkostlega myndarlegur sem ungur mormóni og Darnell, sem Zina, er ekki mormóni en heldur áfram með fjölskyldunni eftir að faðir hennar er myrtur. Power hefur ekki mikið að gera fyrr en í lok myndarinnar, þegar hann er með stóra senu, og Darnell (enn unglingur á þeim tíma sem tökur fara fram) hefur enn minna, þó þau séu yndisleg par. Örlög þeirra eru óljós varðandi trúskipti hennar og maður veltir fyrir sér fjölkvæni í tilfelli þeirra. Þú getur hins vegar ekki unnið annað hvort fyrir augnkonfekt.