Úffff!!! Þetta er einmitt svona Pre-Code kvikmynd sem gæti ranglega sannfært áhorfandann um að myndir frá þessu tímabili séu ömurlegar – og þær eru það EKKI – það er bara að þessi tiltekna mynd er hræðileg. Hryllilegt vegna þess að á meðan myndin reynir mjög mikið að vera „hip“ og „fullorðin“, þá er hún líka svo vonlaust gamaldags, leiðinleg og lúin að ég rifnaði á milli þess að hlæja að myndinni eða bara sofna!! Þetta er vægast sagt einstök samsetning. Svo hvers vegna hataði ég hana svona mikið? Jæja, myndin er ótrúlega lúmsk en hefur engan stíl og myndin er ætluð til að sjokkera en skortir fínleika og tekur of margar fáránlegar beygjur til að hún sé trúverðug. Myndin byrjar á klisju - krókari með hjarta úr gulli. Dorothy Mackaill er vændiskona og hún virðist drepa mann fyrir slysni! Stuttu eftir að hún flýði hittir hún gamlan kærasta sem krefst þess að giftast henni (hann gerir sér ekki grein fyrir faginu hennar). Þegar hún sér meðfædda gæsku þessa manns ákveður hún að breyta lífi sínu og hætta að lifa hinu villta lífi. Þetta er erfitt þegar hún felur sig á uppdiktinni eyju í Karíbahafi. Hér, ein og bíður eftir að maðurinn hennar snúi aftur, er ekkert að gera og staðurinn er fullur af ofurkátum og algjörlega óaðlaðandi karlmönnum. Reyndar er þessi hluti myndarinnar svo daufur að áhorfendur gætu átt erfitt með að halda einbeitingu. Mennirnir á eyjunni eru svo pirraðir yfir nærveru Mackaill að þeir virðast sífellt á barmi þess að nauðga henni - aðeins til að vera hafnað vegna þess að hún er ekki svona stelpa lengur. Í hreinskilni sagt, ég varð mjög þreytt á öllum þessum brjálæðislegu senum - það er einfaldlega of mikið augnhár og tunguhögg til að láta þetta líta út fyrir að vera eitthvað annað en mjög slæm mynd. Og að horfa á alla þessa ljótu hornhunda var bara pirrandi og heimskulegt. En bíddu,...það versnar mikið. Maðurinn sem hún HÆTTI að hún hefði drepið birtist á þessari pínulitlu eyju (hverjar eru líkurnar?!) og hann reynir að nauðga henni líka. Hins vegar er ekki hægt að draga hann úr því og hún endar með því að skjóta til að bjarga nýfundinni dyggð sinni. Á meðan kviðdómurinn á eyjunni er að fara að sýkna hana, hleypur hún aftur inn í réttinn og lýgur - segir þeim að hún hafi ætlað að drepa manninn og það hafi verið af yfirlögðu ráði (?) vegna þess að jafnvel þótt hún verði sýknuð, þá veit hún að vondi fangavörðurinn mun fá sitt. leið með henni þegar hún er send í fangelsi vegna ákæru um byssueign. Í ljósi þess að fangavörðurinn sjálfur gaf henni byssuna til að stilla henni upp, virtist hún í raun og veru kjánalegt að þjóta inn í réttinn og segja að hún væri sek. Af hverju sagði hún þeim ekki bara snúin áætlun fangavarðarins?! Talið er að hún hafi gert þetta til að varðveita dyggð sína en til að viðurkenna að hafa drepið einhvern svo fólk haldi að þú sért mey?! Svo, til að forðast stuttan fangelsisdóm (og enn og aftur, hótun um nauðgun), íhugar hún ekki að segja dómstólnum að hann sé að reyna að þvinga hana í kynferðislega málamiðlun (fangavörðurinn hefur lofað að nauðga henni þegar hún er læst). Og rétt áður en hún er tekin í gálgann (til að forðast nauðgunina), kemur kærastinn í tæka tíð til að hún geti rekið hann af stað og tökurnar rúlla. Ómögulegar aðstæður og tilviljanir eru til staðar - kemur svo oft að myndin er bara heimskur. Með því að sameina þetta með öllum kynferðislegum ábendingum, skapar þetta slæmt OG skondið klúður myndar sem mun aðeins höfða til hörðustu aðdáenda Pre-Code kvikmynda. Allir aðrir, varið ykkur, þetta er mjög klístrað og kjánalegt frá upphafi til enda!