Amando DeOssorio var aldrei sá sem lét skort á fjárhagsáætlun koma í veg fyrir að segja eina af sögum sínum. "Blind Dead" þáttaröðin hans byrjaði frábærlega en áttu nokkur sannarlega hláturmild augnablik, eins og myndir af litlum módelbát í vatnsgeymi fyrir "The Ghost Galleon". Í "The Sea Serpent" nær hann botninum og tekur nokkra athyglisverða leikara með sér og segir söguna af kjánalegu sokkaskrímsli sem vekur skelfingu með Google augum í nokkra vatnstanka og smáfiskabúr. Óljós opnunarröð setur sviðið og sýnir aflýst hernaðarleiðangur þar sem bandarískir flugmenn, af einhverjum óþekktum ástæðum, varpa kjarnorkusprengju (brjálæðislega teiknuð inn í ramma myndarinnar) einhvers staðar í hafinu undan strönd Spánar. Herforinginn gefur þessa skipun frá skrifstofu sem er með áberandi amerískum fána og andlitsmynd af brjálaðan Ronald Reagan, eitt af fáum hlutum sem lætur þessa mynd líta út eins og níunda áratuginn. Hinir tveir eru bráðfyndni óhæfir undirtitillinn sem lýsir því yfir að árið sé „1.985“ og hin dagsetta Sheena Easton hárgreiðsla Tyria Power, sem hefði litið mjög flott út við hliðina á rifnum neonsvitum. Eitt skrítnasta skrímslið sem þú munt nokkurn tíma sjá rísa upp úr dýpi, truflað af sprengingunni af völdum sprengjunnar. Við komumst að því að villandi atómsprengja hefur drepið mikið af staðbundnum fiskum. Því miður fyrir leikarahópinn okkar hefur það engin áhrif á sjóorminn, sem hratt niður á strönd Spánar vegna einhverrar smámyndagerðar óreiðu. Nú þegar ég segi að skrímslið sé óraunhæft er ég ekki að ýkja. Það er ekki bara "eins konar" falsað útlit. Ég er viss um að kvikmyndagerðarmennirnir stóðu sig best með tíu dollarana sem þeir virðast hafa fengið úthlutað, en oftast lítur út fyrir að það hafi verið gert úr Crayola merkjum, borðtennisbolta og gömlum sokk. Ekki nóg með það, það hefur þessa ógnvekjandi tónlist sem fylgir því hvert sem það fer, tónlist sem hljómar svo mikið eins og "Jaws" þemað að það er furða að enginn hafi verið kærður. Ásamt Tyria Power eru Timothy Bottoms og Ray Milland gripnir í lægð, og samræðan hefði ekki getað verið dapurlegri. Í gegnum röð af söguþræði er aðalleikurunum okkar hent saman í leit að...jæja, ég er ekki viss um hver tilgangurinn er. Bottoms og Power verða að sanna að höggormurinn sé raunverulegur til að bjarga rassinum á þeim (hann er kennt um skipsflak af ormum, hún er læst inni í tunnunni eftir að hafa séð hann). Ekkert af þessu skiptir máli, því í lok myndarinnar hefur ekkert verið leyst. Enginn viðurkennir að höggormurinn sé raunverulegur og hann er ekki einu sinni dauður. Ennfremur eru Power og Bottoms enn á lambinu frá lögum. Eins órökrétt og það virðist, þá vita engir nema hetjurnar okkar að höggormurinn er til (þrátt fyrir fjölda mannshvarfa, vita sem er rústað og járnbrautarbrú í rúst) og þeir leggja af stað í langvarandi ævintýri til að elta uppi og elta skrímslið í burtu. .ekki drepa það, þar sem þeir vita að þeir eru ekki sambærilegir við það. Stóra áætlun þeirra er að nota blys til að fæla það burt. Þó áætlun þeirra sé biluð, veldur höggormurinn mikilli sprengingu í vatninu eftir að hann ræðst á brúarstoð (ekki spyrja), og risastór sjósnákur er svo hræddur að hann syndir í burtu. Gagnrýni áhorfandinn myndi velta því fyrir sér hvers vegna höggormurinn hafi ekki verið hræddur fyrr í myndinni þegar hann olli nokkrum stórum sprengingum eftir að hafa lent á bryggju. En sama. Það syndir í burtu og hetjurnar okkar eru vissar um að það sé horfið að eilífu. Endirinn. Ég get aðeins ímyndað mér hryllinginn sem stjörnurnar fundu fyrir þegar þær sáu fullgerðu myndina sem þær unnu að. Lélegt handrit og nokkur dauf viðbragðsskot hefðu aldrei getað undirbúið þá fyrir vandræðin við að deila skjátíma með innskotinni sokkabrúðu/stop motion beastie. Að minnsta kosti fengu aukapersónurnar að skemmta sér við að öskra og þykjast vera gleyptar af risastórum höggormshöfuði. Ég er ekki viss um hvað var í gangi þegar þeir gerðu þessa mynd; skrímslið er ódýrt, en það eru til frekar vandað smámyndasett, svo einhver eyddi tíma í að búa til þau, svo ekki sé minnst á stop-motion hreyfimyndina. Það virðist vera beint leikið, þó kannski hafi húmor þessarar myndar farið yfir höfuðið á mér. Í lokin er myndin ekkert annað en auðvelt skotmark fyrir drukkinn komment. Horfðu á það í partýi til að ná sem bestum árangri.