Ég fékk þessa hræðilegu afsökun fyrir gerð fyrir sjónvarpsmynd. Ég horfði aðeins á hana vegna þess að ég er ekki með kapal og eina valið mitt var golf, háskólakörfubolti eða staðbundnar fréttir. Söguþráðurinn er mjög almennur og hefur ekkert efni sem ég gat séð, svo ekki sé minnst á að það var stór galli í mínum augum. Aðalpersónan, Dr. Sorensen, er uppþveginn stjörnufræðingur sem trúir því að smástirni að nafni "Nemesis" muni reka á jörðina og valda því að allt líf hætti. Hann byggir trú sína á uppgötvun sinni á hellamálverkum eftir frumbyggja (ég er viss um að ég stafsetti þetta vitlaust). Málverkin sýna augljósa tímalínu sem sýnir mikilvæga atburði í gegnum söguna, eins og byggingu Kínamúrsins. Allir atburðir eru sýndir í fullkominni tímaröð og síðasta myndin á tímalínunni er jörðin í eyði. Nú fyrir mér, ef málverkið sýndi hluti sem hafði gerst, hvers vegna myndi hinn mikli læknir trúa því að hann gæti einhvern veginn breytt því sem var að fara að gerast? Að öllu þessu til hliðar hreyfðist myndin af mikilli formúlulegri nákvæmni. Það var ekkert í myndinni sem kom mér á óvart. Leikararnir voru ekki sérlega góðir og einstaka sinnum fannst mér þeir ekki einu sinni taka myndina alvarlega til að leggja nógu mikið á sig til að reyna að sannfæra mig um að persónurnar væru þess virði að hugsa um. Öll myndin var klisjukennd og beinlínis sóun á tíma og peningum. Ég myndi mæla með Armageddon yfir þessu kjaftæði á hverjum degi. Armageddon hefur allavega góðan leik (miðað við þetta), svo ekki sé minnst á augnkonfektið sem er Liv Tyler. Nú þegar ég hugsa um það þá er golf ekki svo slæmt.......