"Ástarlífið" kannar mjög menningarlega viðeigandi atburðarás um hentuga hjónaband lesbía og homma. Mér fannst viðfangsefnið sannfærandi, jafnvel þótt átökin hafi verið svolítið þvinguð og of auðveldlega leyst. Til dæmis fellur Thomas aðeins of fljótt og þægilega fyrir Joe fyrir söguþráðinn. Það eru margar samfelluvillur: Einn annar notandi tjáði sig um mismunandi bíla í bílskúrnum, gleraugu Joe...sú sem kom mér hvað mest var sú staðreynd að uppsetning andlitshárs Joe virtist breytast frá vettvangi til vettvangs. Á endanum fann ég mig meira upptekinn af þessari mynd en hrærður. Stephan D. Gill er með ansi fallegan líkama og sýnir þetta allt saman nokkrum sinnum með klámstjörnukunnáttu og yfirlæti, og alltof oft leikarakot sem passa við. Mörgum sinnum virðist sem myndin ætli að verða klámmynd. Stephanie Kirchen stendur sig vel, en uppljómunarstund hennar í lokin var dálítið niðurdregin fyrir mig, þar sem ég var í skapi fyrir góða sturtu í lok þessarar myndar.