Það gerist ekki mjög oft, en einstaka sinnum getur einn maður skipt sköpum -- mikill munur. Bestseller George Crile árið 2003, CHARLIE WILSON'S WAR, er heillandi og augaopnandi frásögn af ólíklegasta "difference maker" sem hægt er að hugsa sér. Tiltölulega óljós þingmaður frá öðru hverfi Texas, "Good Time Charlie" var þekktari fyrir frjálslyndan lífsstíl sinn en frjálshyggjulöggjöf sína. Charlie Wilson, sem var viðkunnanlegur og lauslátur (jafnvel fyrir stjórnmálamann), þjónaði kjördæmi sínu vel þar sem gott fólk í Lufkin vildi aðeins tvennt, byssur sínar og að vera í friði. Það er Easy Street uppfull af skartgripum sínum af beltinu fegurð, þekktur, á viðeigandi hátt, sem Charlie's Angels. Þegar hann var spurður hvers vegna allt skrifstofustarfsfólk hans væri skipað aðlaðandi, ungum aðstoðarmönnum er svar hans klassískt, "Þú getur kennt þeim að skrifa, en þú get ekki kennt þeim að rækta brjóst." Engin rök þar. En meira að segja grófasta rapparinn er með samvisku sem leynist einhvers staðar undir, og fyrir Charlie Wilson urðu hin ólýsanlegu grimmdarverk sem framin voru í Afganistan til að safna öllu sínu pólitíska snjallræði til að fjármagna algjöran, niðurlægjandi ósigur rússneska hersins og mögulega. , til að jafnvel hjálpa til við að flýta fyrir endalokum kalda stríðsins í kjölfarið. Feit tækifæri, ha? Undir hæfileikaríkri leikstjórn Mike Nichols og snjöllu, snjöllu handriti eftir Adam Sorkin, er CHARLIE WILSON'S WAR glitrandi, fáguð háðsádeila sem fjallar um bakvið tjöldin af þremur litríkum persónum sem samanstanda af "Charlie's Team." "Team" á skjánum er skipað þremur stórkostlegum leikurum með fjögur (4) Óskarsverðlaun og níu (9) tilnefningar á milli þeirra. Charlie er fallega lýst af Tom Hanks á traustum, örlítið vanmetnum hætti sem er meðal hans bestu verk í mörg ár. Honum til aðstoðar og aðstoðar er Joanne Herring, auðug félagskona frá Houston sem leikin er af Juliu Roberts, sem er enn slök. Hey, af hverju annað að hafa bikiní-senuna en að láta heiminn vita þetta? Að öllum líkindum lítur frú Roberts vel út og heldur sínu striki, en handritið gefur okkur aldrei vísbendingu um hvers vegna Kabúl og landið er svona mikilvægt fyrir persónu hennar. Kannski vita afgönsku hundarnir tveir venjulega við hlið hennar - en við sem áhorfendur gerum það aldrei. Hvað þriðja meðliminn í "teyminu" varðar, þá stelur Philip Seymour Hoffman hverri senu sem hann kemur fram í sem Gust Aurakotos, snjall, götuvitur (þ.e. ekki Ivy League útskrifaður) óánægður CIA sem veit stöðuna - bæði í stjórnarherbergi stofnunarinnar og í svefnherbergi Wilsons. Til að Mujahideen nái árangri er mikilvægasta aðstoðin sem Bandaríkin geta veitt hæfileikinn til að skjóta niður ógnvekjandi MI-21 þyrlubyssur sem ráða ríkjum. Þetta krefst peninga, fullt af peningum og að lokum þvingar „Teymi Charlies“ þá sem sitja á þingi í leyni til að fjármagna átakið upp á einn milljarð dollara fyrir háþróaða vopnabúnað til að vopna afgönsku uppreisnarmennina. Þetta felur í sér háþróaða, háþróaða loftvarna- og skriðdrekaeldflaugar auk annarra mjög háþróaðra drápstækja. Viðbjóðslegt, viðbjóðslegt dót. Að svona margra milljarða dollara ólögleg starfsemi geti átt sér stað á bak við dyr þingsins og er sannarlega skelfilegt. Sérhver Bandaríkjamaður ætti að sjá þessa kvikmynd eða lesa þessa bók vegna þess að hún sýnir sannarlega ógnvekjandi hlið á viðskiptalífinu eins og venjulega, sem sjaldan sést utan veggja okkar eigin ríkisstjórnar. Ó mamma, ég vildi að það væri ekki svo...Jafnvel þó að upphafsniðurstaðan fyrir "Team Charlie" hafi verið árangurslaus, þá er ólýsanlega, óvænta lokaniðurstaðan sú að þessi háþróuðu vopn eru nú notuð gegn hermönnum okkar af talibönum og öðrum . Þar sem fjármögnunin var algjörlega „leynd“ hefur unga kynslóðin í þessum heimshluta ekki hugmynd um fall kúgunar Sovétríkjanna og endalok rússneskrar villimanns var bein afleiðing af íhlutun Bandaríkjamanna. Já, þegar Rússarnir fóru, gerði aðstoð okkar líka - zip fyrir skóla, zip fyrir innviði, zip á að viðhalda þýðingarmiklum samskiptum við afgönsku þjóðina. Þar af leiðandi eru heildarafleiðingarnar óvægnar hörmungar - það er eins og forveri "Mission Accomplished." Eins og kvikmynd Nichols bendir svo á, "Kúlan sem þú hefur sett í gang getur haldið áfram að skoppa jafnvel eftir að þú hefur misst áhugann. í því." Mike Krzyzewski veit þetta, Eva Longoria Parker veit þetta, litla Lateesha í Lafayette veit þetta, en hinn dæmigerði bandaríski stjórnmálamaður ekki. Svo við förum frá góðum krökkum yfir í vonda krakka vegna þess að við gátum ekki látið heiminn vita að við værum góðir krakkar. Talaðu um Catch-22 (önnur kvikmynd um Mike Nichols). Kannski sagði Charlie Wilson það best: "Við kíktum á lokaleikinn." Aftur.