Það er hughreystandi að sjá að aðrir IMDb gagnrýnendur hafa haft gott vit á að púsla þessa vonbrigðamynd, á hættu að guðlast gegn hinum frábæra Vadim, Malle og Fellini. Þessir leikstjórar geta verið hæfileikaríkir og listrænir í sjálfu sér; Hins vegar þegar þeir reyndu að afhjúpa þennan fýlupúka tilrauna erótík og 60s flotts sem *á einhvern hátt* tengda sögum Edgar Allen Poe, afhjúpuðu þeir sig sem svik. Annað hvort (A) nenntu þeir ekki að lesa Poe sögurnar, eða (B) þeir lásu þær en voru svo uppteknar af eigin egóistískri dagskrá að þeir létu Poe ekkert í ljós. Ímyndaðu þér ef Metallica tengdi gítarana sína í netið og sleppti því. magnararnir upp í 11 og slógu út 3 hljóma sem segja að þetta sé 9. sinfónía Beethovens. Það er tilfinningin sem þú færð eftir að hafa setið í gegnum þessa mynd. Ef þú ert Vadim/Malle/Fellini aðdáandi (Metallica), muntu grafa það. Ef þú ert Beethoven aðdáandi (Poe), muntu æla.METZERGENSTEIN...Hér byrjum við á furðulegri klámútgáfu af Poe. Allt í lagi, "klám" gæti verið svolítið öfgafullt haha, en að minnsta kosti verður þú að kalla það Barbarella útgáfu (þar á meðal, ég efast ekki um, sumir af flíkunum hennar Jane koma beint úr settinu á þessu scifi-leikriti). Vadim fellur í gamlar klisjur sjálfar: stúlkan sem liggur á rúmi og gleðst af einhverjum manni á meðan við sjáum sinnuleysið í augum hennar úr koddamyndavélinni; almennt þreytu og andstreymi konu sem finnur enga ánægju í hedonisma. Sætur efni, en "Metzergenstein" er ekki staðurinn fyrir það. Og fyrir utan Barbarella klæðnaðinn og óviðkomandi erótísku þemu, hræðilegur amerískur hreimur Jane Fonda og ósannfærandi frammistaða sem evrópsk greifynja gerði þetta að verstu leikarahlutverki síðan Julia Roberts í þessari ömurlegu útgáfu af Dr. Jekyll & Mr. Hyde.WILLIAM Wilson... Hér er frábær Poe saga um brjálæðið sem gerir tilkall til mannsins þegar hann áttar sig á því að hann er ekki lengur einstakur í heiminum. Ef þú vilt virkilega sjá frábæra sjónræna túlkun á þessu þema, farðu að horfa á Star Trek þátt #27 "The Alternative Factor". En hér gljáir Malle yfir þessu aðalþema og einbeitir sér þess í stað að... einhverjar getgátur...? jamm, erótík, sadismi og lauslæti. Hó hum. Hlutverk Brigitte Bardot er algjör tilbúningur til að ná því markmiði, og enn og aftur afbakar leikstjórinn klassíska Poe-sögu í sjálfsfróunaráhrif á eigin óendurgoldnu kynlífsvandamáli. Gerðu það á þínum tíma, Malle. Ég hélt að við værum hér á Poe's dime.TOBY DAMMIT....Algerlega versta af þessum þremur og hugsanlega versta mynd sem ég hef séð síðan "Staying Alive". Fellini sýndi að minnsta kosti takt við að breyta titlinum, en fráhvarf hans frá upprunalega söguþræðinum, þema og húmor sögunnar er svo stórt að ég velti því fyrir mér hvort hann hafi bara valið þessa spólu úr einkasafni sínu heimakvikmynda, stimplað „Edgar Allen Poe story“ á hana og sendi hana í þetta safn. Ég reyndi mjög mikið til að finna einhvern þráð um kunnugleika á verkum Poe, en það var nákvæmlega enginn. Upprunalega Poe sagan ("Aldrei veðja djöfulinn á höfuðið") er stutt og fyndið dökk fabúskapur um mann sem hrópar stöðugt „ég“ Ég ætla að veðja á djöfulinn höfuðið á mér...“ Á þokukenndum morgni tekur djöfullinn honum tilboði sínu. Útkoman er það sjúkasta og kjánalegasta sem þú hefur lesið. Þetta var Poe, grínistinn, upp á sitt besta (já, Poe skrifaði margar gamanmyndir. Skoðaðu líka "A Predicament" og "Devil in the Belfry" ef þú vilt smakka á hnyttnum, háðsádeilum hans). Þessi Fellini útgáfa? Það er bragðdauft, andlaust og alls ekki fyndið (nema þér þyki fyndið að sjá fyllibyttu rölta yfir sjálfum sér í 45 mínútur). Hér snýst eigingirni Fellini um listamann sem glímir við hræsni, tilgerð og meðalmennsku kvikmyndarinnar. Flest af því gerist við verðlaunaafhendingu þar sem Fellini slær okkur yfir höfuðið með kaldhæðni, tortryggni og þessu klassíska „súra vínberi“ viðhorfi sem við finnum í öllum Fellini myndum sem fjalla um kvikmyndir. Taktu eftir kaldhæðnislegu höggi í "gagnrýnendurna", sem er endurtekið þema í kvikmyndum Fellini. Fyrir einhvern sem taldi sig ofar gagnrýnendum eyddi Fellini vissulega miklum tíma í að tala um þá. Allavega finnst mér eins og Fellini hafi bara tekið nokkrar útsendingar úr 8 1/2, splæst þeim saman og selt sem Poe sögu. Versta "aðlögun" ever.Ég held að ég hafi lagt meira upp úr því að skrifa þessa gagnrýni en nokkur af leikstjórunum þremur lagði í að gera Poe-mynd.