Það var magnað. Sem bókavörður og þátttakandi á Vitality Fund Event hjá New York Library Association fimmtudagskvöldið 18. október naut ég þeirra forréttinda að sjá forsýningu á nýju myndinni, The Kite Runner. Frumsýningu myndarinnar hefur verið frestað vegna áhyggna um velferð barnaleikara sem taka þátt. Ég er þakklátur fyrir að NYLA viðburðurinn fékk að halda áfram eins og til stóð. Varðandi myndina finnst mér hún hafa verið meistaralega gerð. Hún hafði jafn mikil áhrif á mig, held ég, og A Clockwork Orange eftir Stanley Kubrik, jafnvel þó hún sé miklu minna myndræn - MUN minna. Það er enginn samanburður á hinu hræðilega, átakanlegu ofbeldi og nauðgun sem sýnd er í A Clockwork Orange og því litla ofbeldi sem sýnd er í Kite Runner; aðeins efni og afleiðingar fyrir sálarlíf mannsins eru sambærileg. (Ég hef skrifað frekari upplýsingar um ofbeldi og barnanauðgun og hvernig það var meðhöndlað á MySpace blogginu mínu.) Heildarhugsun mín var sú að þessi mynd væri frábær; ein best gerða mynd sem ég hef séð. Myndin af afgönskum drengjum sem fljúga flugdrekum sínum fangaði nokkuð af fegurð og þokka listgreinar sem flestir um heiminn þekkja ekki. Myndefnið er ákaflega alvarlegt og myndin flytur tilfinningar áhorfenda inn í það efni án margra ögrandi „Hollywood-snertinga“ sem hafa eyðilagt aðrar myndir. Þó svo að granateplavagninn sem hvolfdi væri augljós smá táknmynd (fyrir mér). Að lokum verð ég að nefna ágæti hljóðrásarinnar. Upplestur ljóðadrengsins eftir Rumi sem tvær aðalpersónur eru að flýja land í rússnesku innrásinni - við skelfilegar aðstæður - sýndi sannarlega kraft þessara ljóða. Ég hvet alla sem horfa á að hunsa textana í þeirri senu að því marki sem hægt er og hlusta bara á fegurð tungumálsins. Ég veit ekki einu sinni hvaða tungumál Amir er að vitna í, hvort venjuleg dari persneska mállýska hans sé sú sama og upprunalega persneska mállýska Rumi. Vinsamlegast athugaðu líka hljóðið sem heyrist í hvert skipti sem flugdrekalína er skorin. Mér fannst það djúpt og sérstakt hljóð, þó að bókaverðirnir sem voru með mér hafi alls ekki tekið eftir því. Ég get ekki annað en velt því fyrir mér hvort flugdrekar gefi í raun frá sér svona hljóð þegar þeir eru „klipptir“ eða hvort það gefi tilfinningu fyrir titringnum/hljóðinu sem flugdrekaflugmaðurinn upplifir í keppni.