Breska framleiðslufyrirtækið Amicus er almennt þekkt fyrir að vera sérfræðingur í hryllingssöfnum og þessi frábæri albúm sem heitir "The House That Dipped Blood" er án efa besta Amicus framleiðsla sem ég hef séð hingað til (að vísu eru þær töluvert margar sem ég hef á þó eftir að sjá). "The House That Dipped Blood" samanstendur af fjórum yndislega makabre sögum, sem allar gerast í sama hræðilega höfðingjasetrinu. Þessar fjórar sögur eru færðar til þín í dásamlega gotnesku andrúmslofti og með einum flottasta leikarahópi sem hægt er að hugsa sér. Peter Cushing, Christopher Lee (Cushing og Lee eru tveir af mínum uppáhaldsleikurum), sem og Denholm Elliott og hin hrífandi Ingrid Pitt leika í þessari mynd - svo hvaða sannur hryllingsaðdáandi gæti hugsanlega leyft sér að missa af henni? Enginn, auðvitað, og myndin hefur upp á miklu meira að bjóða en bara frábæran leikarahóp. "The House That Dipped Blood" snýst um skelfilegt sveitasetur þar sem undarlegir hlutir gerast. Í fjórum hlutum segir myndin sögur fjögurra mismunandi erfingja. Fyrsta sagan, "Method For Murder", segir frá hryllingsskáldsagnahöfundinum Charles Hyller (Denholm Elliott), sem flytur inn í húsið með konu sinni. Eftir að hafa flutt inn finnst rithöfundurinn skyndilega vera reimdur af brjálæðingi af eigin sköpun... Fyrsti þátturinn er frábært upphaf myndarinnar. Sagan er hrollvekjandi og makaber í gegn og flutningurinn er að öllu leyti mjög góður. Í annarri sögunni, "Waxworks", flytur kaupsýslumaðurinn Phillip Grayson (Peter Cushing) á eftirlaunum inn í húsið og finnst hann skyndilega laðast að dularfullu vaxsafni í nálægum bæ. ... Hinn frábæri Peter Cushing skilar enn og aftur frábærri frammistöðu í þessu, og restin af frammistöðunni er líka mjög góð. Sagan er afskaplega undarleg og sú næstbesta myndarinnar á eftir þeirri þriðju. Þriðja sagan, "Sweets To The Sweet" er lang hrollvekjandi og snilldarlegasta af þessum fjórum. John Reed (Christopher Lee) flytur inn með litlu dóttur sína. Einkakennarinn og barnfóstran frú Norton, sem herra Reed hefur ráðið til að leiðbeina dóttur sinni, er agndofa yfir harðræði vinnuveitanda hennar í garð dóttur sinnar, og er fús til að komast að því hvers vegna skoðanir ofverndandi föðurins á uppeldi geta haft... Þetta besti hluti heldur mjög hrollvekjandi andrúmslofti og virkilega skelfilegum söguþræði. Christopher Lee er eins og alltaf frábær í hlutverki sínu. Nyree Dawn Porter er líka mjög góð sem barnfóstra og ég hrósi sérstaklega þá 11 ára Chloe Franks. Þessi snilldar þáttur einn gerir myndina að skyldu að sjá fyrir alla sanna hryllingsaðdáendur. Í fjórða þættinum flytur hryllingsleikarinn Paul Henderson (Jon Pertwee) inn í húsið ásamt kynþokkafullri ástkonu sinni/meðleikari Carla (Ingrid Pitt). Þessi fjórða saga er ádeila, meira en hún er í raun og veru hryllingur. Þetta er hins vegar mjög skemmtileg ádeila og það eru margar skírskotanir til annarra hryllingsmynda. Á einum tímapunkti vísar Henderson óbeint til Christopher Lee, sem leikur í fyrri, þriðja þættinum...Allir fjórir þættirnir hafa yndislega makaberan húmor og frábært andrúmsloft. Eins og fram hefur komið hér að ofan er þriðji þátturinn lang hrollvekjandi og flottastur, en hinir þrír eru líka stemningsfullar og oft makaberlega gamansamar hryllingssögur sem allir hryllingsunnendur ættu að meta. Geggjað andrúmsloft, makaber húmor, ósvikinn hrollvekja og frábær leikarahópur gera þetta að skyldu að sjá. Í stuttu máli: "The House That Dipped Blood" er frábært hryllings-omnibus sem enginn unnandi breskrar hryllings gæti mögulega leyft sér að missa af. Mjög mælt með!