Þessi mynd var áhugaverð mynd af Hollywood á samnefndri skáldsögu eftir Pearl S. Buck. Þó að sumir í dag gætu haldið að það sé fullt af staðalímyndum kynþátta, þá var hugmyndin um kínverska sögupersóna framsækin í sjálfu sér. Ég komst að því að hvítu leikararnir sem leika kínverska voru ekki eins slæmir og ég bjóst við, að það var ekki asískt jafngildi blackface. Þá voru í raun og veru engir asískir leikarar í Ameríku (ekki einu sinni George Takei lék) og Rainer stóð sig vel með hlutverk hennar. Þetta var ekki besta frammistaða sem ég hef nokkurn tíma séð en fyrir gamla skóla leiklist var hún ágæt. Engisprettuatriðið var mjög vel tekið og innihélt sannfærandi tæknibrellur. Ég velti því fyrir mér að tímasetning útgáfunnar í kreppunni miklu breyti þessari mynd í myndlíkingu. Sérstaklega pólitíska umrótið sem ruglaði bændurna og hvernig þeir virðast vera skildir eftir af þessu öllu saman. Myndin átti sér nokkrar hliðstæður við John Ford stílinn, en ég held að austurlensk áhrif hafi líka haft áhrif á hana. Ef þetta hefði verið vestræn fjölskylda, hefðu engisprettur sigrað í lokin og refsað bóndanum fyrir stolt hans, losta og matarlyst. En hér lærir hann sína lexíu og vinnur síðan.