Nýleg uppsveifla stefnumótaþátta á bandarískum sjónvarpsskjám hefur náð hitastigi frá fyrsta þættinum af "The Bachelor". Grunlausir áhorfendur hafa síðan orðið fyrir óteljandi klónum og afbrigðum, þar á meðal „The Bachelorette“, „Joe Millionaire“, „For Love Or Money“ og hið ömurlega „Married By America“. Í von um að geta tekist á við þessa þróun, og samtímis hagnýtt sér nýja lýðfræði, hefur Bravo sleppt hinu hörmulega „Boy Meets Boy“ yfir heiminum. Og megi þeir miskunna okkur öllum. Forsendan er einföld og er hönnuð til að vera létt í lund: gjaldgengur samkynhneigður karlmaður er kurteis af fjölda sækjenda, útrýmt sýningu fyrir sýningu þar til einn er eftir, en það er útúrsnúningur. Helmingur karlanna er í raun beint. Þetta er ekki mikið mál, en eðlislæg grimmd atburðarásarinnar byrjar eftir að hafa heyrt launin: ef samkynhneigður velur beinan mann í dulargervi í lok þáttarins, vinnur hinn beini maður peninga. Verð. Samkynhneigði maðurinn fær ekkert, eða að minnsta kosti ekkert annað en nokkrar skilnaðargjafir, klapp á bakið og ljúfan hring af "Ertu ekki vandræðalegur? Jæja, takk fyrir að spila!" Rétt eins og hið jafn sársaukafulla "Queer" Eye For The Straight Guy" (annað Bravo forrit), þessi þáttur er enn eitt dæmið um staðalmyndir sem hlaupa undir bagga. Það sem gerir það þó enn verra er sú staðreynd að beinir karlmenn eru að spila þessar staðalímyndir fyrir peninga. Framleiðendur þessa þáttar trúa því að það eina sem þú þarft að gera sé að setja nóg hárgel í hárið á karlmanni, klæða sig upp í Abercrombie & Fitch með par af hönnuðum sandölum, svipta hann öllu líkamshári og fitu og voila! Það jafngildir samkynhneigð því að setja hvítan flytjanda í blackface, og jafn móðgandi fyrir okkur - eins og ég - sem erum raunverulega samkynhneigð og klæðumst/hegðum okkur ekki svona. Það gefur til kynna að hommar hafi enga afbrigðileika eða möguleika á einstaklingshyggju, að þeir geti ekki hagað sér eins og alvöru fólk, aðeins eins og staðalmyndir. Skiptir engu um þá staðreynd að það vantar sárlega hvers kyns fjölbreytileika í banka sækjenda. Allir eru í líkamsræktartónum, flestir eru hvítir og allir líta allt of skrúbbaðir og hreinsaðir út. Þetta er enn eitt dæmið um hvernig í stað þess að efla viðurkenningu á hommum sem kraftmiklum einstaklingum sem eru færir um að breyta og breyta, hefur Hollywood aftur tekið staðalímynd og hlaupið með það alla leið í bankann. Mér finnst virkilega óhreint að horfa á þennan þátt, eins og að sýna hverjum homma sem sér þessa ósvífnu skrúðgöngu af mjúku klámi í líkingu við löglegt sjónvarp. 1 af 10.