Þetta er ein af þessum myndum sem ég hef séð svo oft að ég get vitnað í flestar. Sumar línurnar í þessari mynd eru bara óviðjafnanlegar. Mér finnst sérstaklega gaman að horfa á hann hrasa og detta á fullu, fara fullur út á fína veitingastaðinn og þáttinn með elgnum. Ég veit ekki hversu oft ég hef séð þessa röð en hún er fyndin í hvert skipti. Frá því augnabliki sem Arthur kemur heim til pabba Susan og þar til hann er með elginn, hlærðu nokkurn veginn allan tímann. Ég man eftir því að hafa horft á úttökurnar varðandi bitann með elgnum. Það fór niður alveg eins og ég hafði ímyndað mér að það væri eins. Þeir hlógu allir svo mikið að það var erfitt fyrir þá að kvikmynda það. Hinn látni Sir John Gielgud var frábær viðbót við þetta. Framkoma hans, einbeitingarnar og hvernig hann tók á Arthur var allt jafn fyndið. Það er alltaf fyndið augnablik þegar hann lemur hann í höfuðið með hattinum sínum eða segir honum að hann sé dekraður lítill ____. Ég hlæ í hvert sinn sem ég hlusta á „Ég ætla að fara í bað“ og línurnar sem fylgja.