Tómt og ófrumlegt. Það er eins og einhver hafi horft á Immortal Beloved og Amadeus og ákveðið að blanda þeim saman og, í leiðinni, stela öðrum formúluþáttum úr öðrum myndum til að búa til aðra. Eins og með flestar sögulegar kvikmyndir nú á dögum, þá er einhver ónákvæmni þar sem sögunni er hagrætt til að henta sögunni betur, sem er skiljanlegt að mestu leyti. Sem dæmi má nefna að á þeim dögum sem eftir voru af lífi Beethovens var nauðsynlegt fyrir annað fólk að skrifa niður það sem það þurfti að segja til að hann skildi það. Það hefði auðvitað verið óþægilegt að þurfa að sýna á skjánum. Handritið, þó að það sé fyllt með nokkrum tilvitnunarlínum, fangar ekki alveg tilfinningu þess tíma og, ásamt slæmum leik, virðist frekar nútímalegt. Diane Kruger er nógu fín til að horfa á en hún á enn eftir að bæta við iðn sína. Ed Harris virkar ekki fyrir mig sem Beethoven og ég kenni Gary Oldman aðallega um það. Á heildina litið ekki mjög góð túlkun á lífi tónlistarmeistarans. Betra bara að finna þér eintak af Immortal Beloved.http://iwascalledclementine.multiply.com/reviews