"Í heimi kung fu-mynda af gamla skólanum, þar sem hefndarmyndir komu á annan tug, þurfti mikið til að kvikmynd yrði áberandi - og jafnvel meira til að gera hana í uppáhaldi hjá aðdáendum eftir öll þessi ár. Hvað er óumdeilanlega Besta kvikmynd Chang Cheh heldur áfram að hafa áhrif á kvikmyndaiðnaðinn í Hong Kong, frá þemunum tryggð, bræðralag og hefnd eins og John Woo (sem byrjaði í HK kvikmyndaiðnaðinum sem starfaði fyrir Chang) kannaði á blómaskeiði hetjulegra blóðsúthellinga. seint á níunda áratugnum, til nútímalegra kvikmynda eins og A Man Called Hero, sem skartar persónu í búningi innblásinn af þessari mynd. Áhrifin hafa einnig borist inn á önnur svið, allt frá tónlist eins og Wu-Tang Clan, sjónvarpsauglýsingum fyrir Sprite og tölvuleikir eins og "Mortal Kombat." Svo hvað gerir þessa mynd svona sérstaka? Söguþráðurinn - á yfirborðinu - er frekar einfaldur. Hún fjallar um meðlimi fantur hóps þekktur sem "Eiturættin" sem eru að leita að fyrir fjársjóð falinn af sifu þeirra. Allir meðlimir ættarinnar hafa óvenjulega kung fu hæfileika, táknað með dýrastílum sínum, eða "eitur" (eðlan getur klifrað veggi, sporðdrekan hefur banvænt högg o.s.frv.). Snúningurinn er sá að þar sem ættin er alltaf með grímur, þá vissu ekki allir hverjir hinir eru. Þannig verður einfaldur söguþráður nánast að spennutrylli. Við erum ekki að tala um The Usual Suspects hér, en hún er langt umfram margar aðrar kung fu myndir þess tíma. Talið er að Golden Harvest hafi ekki verið of ánægður með handrit Changs -- eins og flestar kvikmyndir hans, fannst þeim það of dimmt og ofbeldisfullt -- og þeir vildu í raun að hann bæti gríðarlegri grínisti við það. Sem betur fer stóð Chang við byssurnar og hélt sig við upprunalega handritið sitt, sem hefur síðan verið virt sem eitt það besta fyrir kvikmyndir síns tíma, ef ekki nokkurn tíma, fullkomna næstum fullkomna dramatískan boga og útvega hinn fullkomna burðarás fyrir hið óvenjulega. hasarmyndir. En það sem raunverulega styrkir myndina eru eitrið sjálft. Chang Cheh sló á töfrandi formúlu með leikarahópnum -- ekki aðeins eignaðist hann hæfileikaríka bardagalistamenn (sem hreyfingar þeirra, kepptu án þess að nota vír eða aðrar tæknibrellur, kom flestum nútíma bardagalistamönnum til skammar) heldur frábæra leikara líka. Formúlan reyndist svo vinsæl að Chang var venjulega með eitt eða fleiri eitur í síðari kvikmyndum sínum. Svo ég snúum okkur aftur að málunum, í flestum myndum af gamla skólanum, virðast leikararnir leika út úr pappaútklippum, en hér búa leikararnir í raun til persónur. Svo virðist sem allir eigi sér uppáhalds eitur (minn er Philip Kwok -- þekktastur af mörgum sem Mad Dog úr Hard-Boiled -- sem Lizard) og það er þessi persónulega tenging við persónurnar sem The Five Deadly Venoms myndar sem gerir hana að sannkölluð klassík tegundarinnar. Jafnvel þótt þú sért venjulega ekki aðdáandi gamalla skólamynda, þá þarftu að kíkja á The Five Deadly Venoms, þó ekki væri fyrir neitt annað til að sjá hvaðan nútímamyndir fengu innblástur."