Mér var boðið að skoða þessa mynd á lítilli listasafnssýningu. Ég hafði ekki hugmynd um hverju ég átti að búast við. Ég var upphaflega bjartsýnn á upphafsupptökunum að sjá Judd Nelson, Bill Paxton, Wayne Newton, James Cann, Rob Lowe og Lara-Flynn-Boyle á listanum. Hins vegar eftir nokkrar mjög truflandi grófar senur (sem bætti ekki miklu við söguframvinduna) varð þessi mynd fljótt pyntingarvopn. Brellan á söguþræðinum sem stækkar örmum er í raun aldrei þróaður. Ég hélt þolinmóður áfram að bíða eftir að þessi mynd næði inn peninga. Það var smá endurgreiðsla á endanum, en að þurfa að fjárfesta og sitja í gegnum hina endalausu grófu, grófu, kynferðislega öfugsnúnu, öskrandi í andlitið á þér, ófyndna gosið kostaði mig of mikið (jafnvel fyrir ókeypis áhorf). Hvað voru þessir rótgrónu leikarar að gera í þessari hræðilegu mynd? Listastefnan var mjög sannfærandi og hrollvekjandi. Að minnsta kosti ætti þetta aðeins að vera 75 mínútna kvikmynd. Þetta er mynd sem Dick Cheney og Donald Rumsfeld myndu faðma.