Kynningarnar fyrir "Clubbed" sýna flotta mynd byggða á klúbbsenu níunda áratugarins. Það sem við endum með er kvikmynd með sjálfsmyndarvandamálum. Undirþráðurinn tekur á endanum við af því sem áhorfendur myndu gera ráð fyrir að væri aðal söguþráðurinn, þannig að áherslan á að þessi mynd snýst aðallega um „klúbba“ endar með því að vera skilin eftir í ræsinu. og eiturlyfjasamningum, er allt troðið í skyndi í 90 stakar mínútur. Í hvorki meira né minna en 4 skipti þurfti ég að athuga sýningartíma myndarinnar, þar sem áhyggjurnar jukust um að þessi mynd ætti eftir að verða fyrir vonbrigðum. Það sem við sjáum klúbbsenur eru bragðdaufar og endurteknar, með um það bil 3 aukaleikurum sem dansa í því sem er varla auðþekkjanlegur sem "klúbbur", sem fangar varla andrúmsloft dagsins. Ef þú ert að leita að kvikmynd um klúbbalífið á níunda áratugnum, eitthvað í líkingu við það sem "Human Traffic" gerði seint á tíunda áratugnum, gleymdu "Clubbed".