Werner Herzog kannar aftur sálarlíf manns. Í „Little Dieter...“ hittum við sprækan, ljómandi mann sem lifði af stríðið í Bæjaralandi þar sem hann sá hungursneyð og undarlegar sjónir, flutti til Bandaríkjanna og uppfyllti draum sinn um að vera flugmaður. Stríð, matur, dauði, lifun, hamstring, flugvélar, hausar sem losna... hvernig einn Bandaríkjamaður fæðist. Herzog lítur aftur á brjálæði sem tilverusvið og hið súrrealíska blandast því hrífandi þegar Herzog sjálfur segir frá þessari sálrænu ferðasögu um Þjóðverja sem er að verða Bandaríkjamaður sem flýgur stuðningsflugvélar í stríði seint á 20. öld þar sem hápunktur tækninnar, pílagrímsferð og að borða úr sorpi. dósir með skeiðum er blandað saman af stöðugri bjartsýni í mann endurskilgreindan í amerískan. Eins og alltaf með Herzog stöndum við frammi fyrir blómstrandi brjálæði, ljóma og hvað er maðurinn andspænis eigin óhófi, samfélagslegu og persónulegu. Við hlæjum og hryggjumst og erum undrandi á þessum manni. Hvar annars fyrir þennan mann en Ameríku?