Nýlokið með Zombie Bloodbath hluta fyrsta á hinum magnaða Zombie Bloodbath Trilogy DVD frá CAMP Motion Pictures. Zombie Bloodbath 2: Rage of the Undead er næst. Núna varð þessi mér dálítið undrandi vegna nokkurra sögugata og ruglings hér og þar, en þetta er betri mynd á mörgum sviðum. Leikstjórinn Todd Sheets sýnir sannarlega stórt stökk í stíl og hæfileikum á milli myndanna tveggja. Aftur, þetta er ekki fyrir fólk sem vill gljáa og Hollywood-stíl hryllingsmyndir, þetta er fyrir fólk sem finnst uppvakningarnir þeirra blóðugir, hráir og kornóttir. Sagan eftir því sem ég gat sagt var í grundvallaratriðum um tvo ræningja sem árið 1945 reyndu að stela frá öldruðum hjónum til að komast að því að hjónin eru meðlimir sértrúarsafnaðar. Einn gaurinn er einfaldlega drepinn og hinn, sá sem stjórnar, er í rauninni breytt í fuglahræða og krossfestur og þeir standa hann á næsta sviði, enn á lífi en deyjandi. Til dagsins í dag og sendibíll fullur af háskólakrökkum bilar nálægt sveitabæ. Á sama tíma sleppur hópur dæmdra úr nálægu fangelsi. Báðir hóparnir enda í sama húsi. Húsið var húsið sem öldruðu hjónin bjuggu í og ​​þegar einn dæmdanna slær niður fuglahræðuna og tekur jakkann hans veldur það því að fuglahræðan vaknar og hann kemur aftur á móti sértrúarmeðlimunum frá dauðum. Vá. Og þetta er allt á fyrsta hálftímanum. Annað plott er líka í gangi í bænum þar sem nokkrar raðmorðingja hafa tekið nokkra starfsmenn í sælkeraverslun í gíslingu. Þetta virkar samt, þar sem fólkið sem er fast í húsinu sleppur loksins og endar í sömu Deli. Flest útúrsnúningur gengur nokkuð vel, en það er augljóst að myndin var á sumum stöðum of flókin til þess að hún væri góð. Þetta endar allt í risastóru uppgjöri þar sem hetjurnar sem eftir eru finna sendiferðabíl eða eitthvað fullt af holdi sem étur bakteríuglas. Auðvitað kasta þeir því í ódauða og valda mikilli bráðnun og nokkrum hausum til að springa og þá fáum við skrítinn, umhugsunarverðan endi. Í fyrsta lagi leyfi ég mér að segja að þó að það hafi ekki alltaf verið auðvelt að fylgjast með, þá skemmti ég mér samt mjög vel við þessa mynd. Þetta var skemmtilegt og leikurinn var ansi góður fyrir lágt fjárhagsáætlun. Það var augljóst að Todd Sheets var sannarlega að reyna að koma meira á borðið en dæmigerð uppvakningamynd og í þeim efnum hefur honum tekist það. Hún var með betri tæknibrellum en fyrsta myndin, frábært hraðaupphlaup og flott tónlist og myndefni, auk þess sem það er sannkallaður sýningarstoppari af skoti frá INNAN í munni þar sem hnífur er stunginn í gegnum hana. Hér var gætt vel og það sýnir sig. Veikleikinn er fólginn í handritsgerðinni og í nokkrum af slappari flutningi. Aftur mæli ég með því að hlusta á athugasemdalagið. Það var jafnvel betra en það fyrsta og ég lærði mikið. Eins og að komast að því að sum atriðin voru tekin á Super 8 kvikmynd fyrir áhrif og að myndin kom aftur eyðilögð frá rannsóknarstofunni og þeir gætu ekki notað hana. Og þeir voru búnir að klippa myndina þegar þeir fengu myndina til baka, þannig að eitthvað af ruglinu stafar af nokkrum senum sem eru ekki í myndinni. Einnig lærði ég að Todd Sheets hefur sannarlega ástríðu og ást fyrir gerð hryllingsmynda. Það sýnir sig. Myndin er gott dæmi um ekkert budget kvikmyndahús sem hefði getað notað eina umritun í viðbót, en skín samt af meiri stíl en flestar DV myndir sem ég sé. Ekki alveg eins skemmtileg og fyrsta myndin, þó betri mynd tæknilega séð. Ég dáist mjög að Sheets sem einum af sönnum frumkvöðlum og brautryðjendum á sviði DV kvikmynda... og þessi er frábær viðbót við ódýra zombie tegundina!