Mér fannst Mukhsin hafa verið frábærlega skrifað. Þetta snýst ekki bara um skemmtun. Það eru tonn af fíngerðum skilaboðum sem ég held að Yasmin hafi verið að reyna að koma á framfæri. Og já, það gæti verið ruglingslegt fyrir sum ykkar (sérstaklega ef þú horfðir ekki á Sepet og/eða Gubra í 76 sinnum). Ég veðja að þú hafir tekið eftir því hvernig þeir nota persónur úr myndunum tveimur áður ekki satt? Það er virkilega kaldhæðnislegt hvernig persónurnar tengjast. Eins og yfirráða nágranninn er vændiskona frá Gubru. Og skvísan við snókerpúðann reynist vera trúarkona og eiginkona hins guðræka manns í framtíðinni. Og ég elska talsetninguna. Það er gróft en samt vakandi ferskt. Eins og þegar þeir tóku mynd af Rumah Tumpangan Gamin skilti, þá var allt í einu rödd Mukhsin sem sagði „Bismillahhirrahmannirrahim..“ (senan þegar hann klifraði upp í tréð). aumkunarvert það er) lýst í persónunni. Til dæmis, jafnvel krakkarnir geta verið mjög beitt í tungunni (heill með skelfilega pirrandi röddinni) og einfaldlega illt í munni alla myndina. Og hvernig þú getur verið svona upptekinn og talað um fólk, þegar þitt eigið líf er ekki reddað. Það eina sem ég get sagt er að þessi mynd náði algjörlega væntingum mínum ef hún fór ekki fram úr henni. Það hélt mér límdum við skjáinn, ég gat ekki einu sinni tekið augun af honum. Ekki einu sinni til að gera út í bíó. Ha ha.