Sérsveit fjögurra lögregluspæjara er að afgreiða réttlæti á sinn einstaka hátt í Los Angeles á fimmta áratugnum. Nick Nolte leikur Max Hoover, aðalforingja sveitarinnar og félagar hans eru leiknir af Michael Madsen, Chazz Palminteri og Chris Penn. Í aðalhlutverkum eru meðal annars Melanie Griffith, Jennifer Connelly og John Malkovich. Alveg glæsilegur listi yfir nöfn. Því miður er það það eina sem er jafnvel lítið áhrifamikið við þessa mynd. Sagan okkar hefst þegar unga Allison Pond, leikinn af Connelly, mætir látinn á afskekktu svæði í bænum sem nú er í þróun. Hljómsveit okkar fjögurra rannsóknarlögreglumanna er kölluð til og það er strax augljóst að Max Hoover hjá Nolte ætlar að taka mjög persónulegan áhuga á þessu máli. Við munum fljótlega komast að því að Allison, auk þess að þekkja Hoover nokkuð vel, átti einnig þátt í nokkrum frekar mikilvægum her- og ríkisstjórnartegundum sem gætu hafa haft ástæðu til að vilja láta hana deyja. En hver átti í hlut og hvers vegna nákvæmlega myndu þeir vilja þessa að því er virðist meinlausu konu dauða? Hoover og áhöfn lögðu af stað til að komast að því. Hljómar eins og áhugaverð forsenda en því miður fer hún hvergi. Þrátt fyrir tilkomumikið úrval nafna, skilur leiklistin hér mikið eftir. Nolte ofspilar, Madsen virðist leiðast ótrúlega, Palminteri og Malkovich koma út sem skopmyndir, Penn hefur varla neitt að gera og Griffith er daufur eins og hægt er. Langbesta frammistaðan er Connelly í allt of hverfulum flashback röð. Samræðurnar í gegnum myndina eru þvingaðar og viðarkenndar. Tilfinninguna um drama sem þú gætir búist við af leyndardómi af þessu tagi vantar alveg. Ekkert dramatískt gerist í raun. Í raun virðist ekkert gerast fyrir meginhluta myndarinnar. Í staðinn höldum við bara áfram í átt að frekar fáránlegu og ótrúlega vonbrigðum hápunkti. Þegar "ráðgátan" er leyst gætirðu fundið sjálfan þig að segja: "Ó komdu nú, er það allt sem er til?" En það versnar því eftir að ráðgátan er leyst fáum við algjörlega fáránlega og gjörsamlega ótrúverðuga atburðarrás. Og jafnvel þá erum við látin þjást enn frekar þar sem önnur hræðileg, illa leikin, algjörlega óþörf sena er tekin upp í lokin. Og þá er því miskunnarlaust lokið. Og ekki augnablik of fljótt.