Þessi vel ígrundaða og vandlega rannsökuð heimildarmynd útlistar hræðilegt mál Chagos-eyjabúa, sem sýnir, á árunum 1969 til 1971, voru fluttir með valdi í fjöldamörg frá heimalandi sínu með samráði breskra og bandarískra stjórnvalda. Ensk-amerískir stefnumótendur völdu að bregðast við vegna þeirrar skoðunar að eyjarnar yrðu hernaðarlega mikilvægar bækistöðvar til að stjórna Indlandshafi með vörpun loft- og flotavalds. Á tímum kalda stríðsins þegar flest ný sjálfstæð ríki eftir nýlendutímann voru að fjarlægjast vestræna sporbrautina, virðist sem breskir og bandarískir embættismenn hafi frekar talið að það væri ekki raunhæfur kostur að leyfa eyjarskeggja að ákveða örlög eyjanna. Þess í stað völdu þeir að koma í veg fyrir að innfæddir íbúar yrðu fluttir með valdi í heildsölu. Myndin sýnir að engin ráðstöfun var gerð fyrir eyjarskeggja þegar þeir hröktu brott og að frá bryggju í Máritíus þar sem þeir voru skildir eftir lenti Chagossian samfélag á flótta í þriggja áratuga skort og við þessar nýju aðstæður, þjáð af heimþrá. , þjáðust þeir umtalsvert hraðari dánartíðni. Eftir meira en þrjá áratugi, hins vegar á undanförnum mánuðum (og árum), í kjölfar útgáfu margra algerlega vítaverða pappíra frá bresku skjalaskránni (manneskjan grunar frekar að um einhver mistök hafi verið að ræða , og þessi blöð áttu ekki að hafa nokkurn tíma verið birt opinberlega), vegna lagaáfrýjunar frá Chagossian samfélaginu í útlegð hafa breskir dómstólar stöðugt fundið eyjabúa í hag og gegn breska ríkinu. Sem slíkar er ekki hægt að líta svo á að þær undraverðu og vandræðalegu ályktanir sem dregnar eru í myndinni séu sannaðar. Engu að síður hafa ríkisstjórnir Stóra-Bretlands og Bandaríkjanna hingað til ekki skuldbundið sig til að skila eyjunum aftur til þess sem dómstólar hafa endanlega komist að þeirri niðurstöðu að séu réttir íbúar. Þetta er mjög verðmæt mynd fyrir alla að sjá, en hún er mikilvæg fyrir Breta og Bandaríkjamenn að horfa á. Að þegja frammi fyrir þessum staðreyndum er að vera samsekur í algjörlega ljótum glæp.