Í sama anda og Natural Born Killers, önnur mynd sem var ekki svo vinsæl meðal gagnrýnenda vegna óhóflegs ofbeldis en sem ég elskaði líka, Kalifornia er mynd sem greinilega gleður ofbeldi, en mér finnst gaman að halda að hún snýr því við í lokaþáttur. Svolítið eins og The Basketball Diaries gleður eiturlyf í fyrstu, en sýnir slæmu hliðarnar í lok myndarinnar, sem er mun verri en góða hliðin er góð. David Duchovny leikur Brian Kessler, listrænan yuppí með enn listrænni yuppí kærustu, sem er í þessari ofbeldisfullu kynþokkafullu svarthvítu ljósmyndun sem almennt er frátekin fyrir, ég veit ekki hvar, staði þar sem nekt líður fyrir list. Kannski gerir það það í alvörunni og ég bara skil það ekki. Allavega eru Brian og Carrie (Duchovny og Michelle Forbes, sem passar hlutverkið óaðfinnanlega), hið fullkomna par til að fara í heimildarmyndaferð um frægar morðslóðir. Brian, rithöfundurinn, mun skrifa bókina, Carrie getur tekið myndirnar. Þar sem Brian og Carrie eru listrænar týpur eru Brian og Carrie ekki alveg undirbúin fjárhagslega fyrir slíka ferð, svo þau birtu auglýsingu eftir einhverjum til að deila bensíni og ferðakostnaði og eru hafði samband við Early Grace og Adele Corners (Brad Pitt og Juliette Lewis). Early er á skilorði og úthlutað húsvarðarstörfum við háskólann á staðnum af skilorðsfulltrúa sínum, sér auglýsinguna á auglýsingatöflu og ákveður að yfirgefa ríkið um stund, brýtur skilorð sitt en yfirgefur líka vettvanginn þar sem leigusala hans var myrtur svo hann mun ekki þurfa að takast á við leiðinlega morðrannsókn. Tvær flugur í einu höggi, þú veist. Kvikmyndin hefur forvitnilegan hæfileika til að lýsa tveimur staðalímyndum, listrænu yuppíunum og feitu kerruruslinu, án þess að grípa til klisja eða jafnvel enda með skopmyndir af hvorri gerðinni. Brian og Carrie eru listhneigðir frjálshyggjumenn, en á meðan Carrie grípur Early og Adele, er Brian heillaður af stöðu Early sem útlaga, eins og sést í atriðinu þar sem Brian skýtur byssu Early. Hann hefur aldrei hleypt af byssu áður, hann er eins heillaður og lítill krakki. Á meðan Adele og Carrie eru aftur á hóteli og Adele afhjúpar slíka hluti á sinn barnslega hátt eins og þá staðreynd að Early „braut hana“ af reykingum og að hún megi ekki drekka (Early heldur ekki að konur ættu að gera það), Early og Brian eru það. út á barnum á staðnum. Brian bregst taugaspenntur við því að drukkinn maður reynir að slást við hann og Early gefur Brian fyrst ráð um hvað hann eigi að gera og grípur svo inn og býður upp á stutta kennslustund fyrir gaurinn. "Sláðu hann, Bri, það er að koma." Þetta er ein af mínum uppáhaldssenum í myndinni, að hluta til vegna þess að það er svo fyndið hvað Early segir glaðlega þegar vinir gaursins draga hann í burtu, blóðugan og barinn, en líka vegna þess að þar sem það er spjallað við stelpurnar á hótelinu, lærum við svo mikið í einu um pörin tvö, ágreining þeirra og átökin sem eru líkleg til að koma upp vegna þeirra. Og fyrir utan það, vegna þess að Brian naut góðs af gjörðum Early og Carrie er agndofa yfir því sem hún heyrir frá Adele, sýnir það líka mismunandi viðbrögð Carrie og Brian við Early og Adele. Þú getur greinilega sagt að þetta er ekki þitt týpísk spennumynd af undarlegum hjónum, þar sem borgarfólkið lendir í sveitafólkinu og alls kyns staðalímynduð ringulreið í kjölfarið. Annars vegar virðist það aðeins of þægilegt að Brian og Carrie fari í skoðunarferð um morðsvæði og séu bara í fylgd með alvöru morðingja, en hins vegar er þetta frábær leið til að vinna gegn vegsömun morðs sem felst í innan landferðar sem ætlað er að vekja frægð til morðingja og glæpa þeirra. Á meðan þau rannsaka athafnir fyrri morðinga, standa Brian og Carrie að lokum augliti til auglitis við efnið sem þau eru að læra og átta sig á því að morð er ekki eins fallegt eða sjúklega heillandi þegar það er í andliti þínu eins og það er í gegnum ótengdar rannsóknir á morðum. fortíð. Ég er stöðugt undrandi á fjölhæfni Brad Pitt sem leikara. Skoðum til dæmis hlutverk hans í kvikmyndum eins og Kalifornia, 12 Monkeys, Fight Club og Ocean's 11 og 12. Pitt er eins og Tom Hanks að því leyti að hann getur breytt útliti sínu verulega eða bara nógu mikið til að passa tiltekna persónu og er fullkomlega trúverðugur . Tilviljun reyndi ég árangurslaust að vera Early Grace fyrir hrekkjavökuna í ár, en náði bara ekki hárinu og skegginu rétt. Ég náði meira að segja hattinum rétt, sem ég hélt í upphafi að væri erfiðasti hlutinn. Það er auðvelt að skilja hvers vegna mörgum mislíkaði Kaliforníu eða hvers vegna þeir halda að hún vegsami ofbeldi og morð, en ég held að hvað sem vegsömun það gerir sé gert með ætlunin að skýra skilning áhorfenda á efni þess. Kvikmynd sem upphefði ekki ofbeldi, að minnsta kosti í upphafi, gæti aldrei verið eins áhrifarík og Kalifornía, en myndin byggir hana upp fullkomlega. Upphefðin er öll fólgin í hrifningu Brians og Carrie á hugmyndinni um morð og aura staðanna þar sem gerst hefur, en vitneskja þeirra, og okkar, felst í raunveruleikanum sem þau hitta Early og Adele. Tilgangur myndarinnar er að lýsa þeim mun á því að hugsjóna ofbeldi og að sjá hryllinginn af því í návígi og í alvöru.