Ég man að ég sá þessa mynd upphaflega í Radio City Music Hall þegar hún kom út. Ég skildi ekki alveg húmorinn þá, en þessi mynd getur fengið mig til að hlæja upphátt. Með fullri virðingu fyrir George Burns (RIP), átti Walter Matthau virkilega skilið Óskarinn fyrir þessa mynd. Frammistaða hans er ótrúleg - í ljósi þess að hann var 20 árum yngri en persóna hans, Willie Clark. Framkoma hans er fyrsta flokks. ("Veistu hvers konar lög hann samdi? Sh*t!" og þegar hann talaði við spænskumælandi strákinn í afgreiðslunni: "Nei! Nei! Engin enchilada!!") Algjörlega fyndið! Hrós til Richard Benjamin, sem spilaði beint maður til Matthau. Ég vildi bara að þetta væri á DVD, því VHS upptakan mín er að verða svolítið gömul. Ég hafði engan áhuga á að sjá endurgerðina með Woody Allen, því hún getur á engan hátt samsvarað upprunalegu.