Skáldsagan er auðveldlega betri og bestu hlutar myndarinnar eru beinar þýðingar úr því sem Greene skrifaði; til dæmis rólega en ljóta húmorinn sem brýst inn í atriðin með Boyer og Lorre, eða morðbarnaáráttan sem tekur yfir sumt af söguþræðinum. Þar sem myndin víkur frá skáldsögunni hefur hún tilhneigingu til að vera fáránleg. Hins vegar vil ég ekki meina að myndin sé slæm á nokkurn hátt. Það lítur alltaf út fyrir hlutinn og sagan situr eftir í huganum eins og gott 'un. Sumar minniháttar persónurnar voru almennir leikarar sem gátu snúið sér að hverju sem er. Það er hræðileg synd að myndin er ekki fáanleg á DVD.