Ég var svo „impressed“ af MUTANT HUNT eftir Tim Kincaid að ég prófaði þennan. Það er í náinni framtíð, post apocalypse auðvitað. Ráfandi bardagamaður að nafni Neo (nei, ekki þessi Neo!) bætist í hóp svipaðra bardagamanna til að skora á The Dark One og undirmann hans Valaria. Á leiðinni hitta þeir stökkbrigði, brjálaða kvendýr, skólporma, stóran köngulóarfót og nokkur klunnaleg vélmenni. Ja hérna! Því miður er ROBOT HOLOCAUST varla upp (eða niður) á stigi HUNT. Þegar þú klukkar inn á sársaukafullar 79 mínútur (boxið segir 90), þetta er ein ódýr mynd. Leikmyndirnar eru með allri vandaðri hönnun karnivaldraugahúss og búningarnir sanna að í náinni framtíð munu allir klæða sig eins og John Travolta í lokadansnúmerinu STAYING ALIVE. Atómauðnin er sambland af rústfylltum gömlum byggingum og Central Park. Höfuðstöðvar The Dark One heita ógnvekjandi The Power Station og lítur út eins og, ja, rafstöð. Leikurinn er almennt slæmur fyrir utan Angelika Jager sem hina illu Valaríu. Jager er allt annað lélegt stig. Með veikindum Cherman skilar hún svo ótrúlega slæmri frammistöðu að það verður eina ástæðan til að mæla með þessari mynd. Hún sýnir líka eina nekt myndarinnar í "ánægjuklefanum" hluta myndarinnar. Ed French útvegar aftur vélmennabrellurnar en þær eru ekki nærri eins slímugar og verk hans í MUTANT HUNT.