Ég sá þessa mynd þegar ég var mjög lítill. Þetta er klárlega ein undarlegasta mynd sem ég hef séð. Núna hef ég venjulega gaman af skrítnum kvikmyndum, en þetta var aðeins of mikið. Það er ekki mikill söguþráður í myndinni. Ef eitthvað er, þá byrjar þetta eins og Toy Story, þar sem leikföng lifna við, og Raggedy Ann og Andy fara í ævintýri til að bjarga nýju vinkonu sinni, Babette. Þaðan kemur brjálæði. Það eru hinir gráðugu, Looneys, sjóskrímsli að nafni Gazooks og fullt af sjóræningjum sem syngja sýningarlög, sem allt gerði myndina skrítnari. Einnig get ég ekki annað en fundið að Babette sé pirrandi og aðeins of vælandi. Hún hjálpaði örugglega ekki myndinni. Nú, þó að mér líkaði ekki þessi mynd, þá voru nokkrir sætir þættir. Mér líkaði úlfaldalagið. Jafnvel þó að það væri lag um að vera einmana, þá var það vinalegt yfirbragð. Svo var það Sir Leonard. Þó að flestir Looney-hjónanna hafi bara verið nöturlegir, var Sir Leonard áhugaverðastur og líklega sá fyndnasti. Koo Koo konungur var bara lítill óhreinindapoki sem lét Dr. Evil líta út eins og alvarlegan illmenni. Einnig var lag Raggedy Andy, No Girl's Toy. Þetta var örugglega gott lag fyrir litla stráka sem vildu bregðast við. En satt að segja, jafnvel þessir hlutir gerðu myndina ekki betri. (En mundu að þetta er bara mitt sjónarhorn.) Þó að ég myndi persónulega ekki mæla með þessari mynd, jafnvel ég verð að viðurkenna að hún hefur sín heillandi augnablik. Sjáðu það ef þú hefur áhuga, en aðeins ef þú ert í skapi fyrir eitthvað "alvöru" óvenjulegt.