Ég ætlaði ekki að skrifa þessa umsögn, en eftir að hafa lesið sjálfgefna umsögnina sem birtist á vefslóð þessarar myndar, fann ég mig knúinn til að skrifa andsvör. Kvikmyndin er í einu orði sagt frábær. Það á ekki skilið þann rógburð sem rithöfundurinn hefur skrifað. Ég held að rithöfundurinn hafi algjörlega misst af tilgangi myndarinnar að miklu leyti. Reyndar var líka slökkt á mér vegna óhóflegrar sýningar á guðrækni guðspjallamanna sem tók að miklu leyti miðja myndarinnar. Hins vegar verð ég að biðja um að vera ágreiningur við gagnrýnandann að því leyti að þessi mynd er í lokin ekki áróðursgrein fyrir boðunarstarf. Ég held að það sem leikstjórinn hefur sýnt er að hvernig trúarbrögð duga ekki til að finna öll svörin, hvernig trúarbrögð eru að miklu leyti ófær um að veita svör við einföldum grundvallarspurningum sem maður getur spurt og allt sem trúin hefur upp á að bjóða er stundum bara banal flatneskju af einu eða öðru tagi. Þetta sýnir ekki gildismat á trúarbrögðum þar sem við verðum að muna að trú er umbreytt og tjáð af venjulegu, aðallega vel meinandi, í grundvallaratriðum góðu fólki og þeir hafa yfirleitt enga einokun á sannleikanum og því geta trúarbrögð á endanum ekki veitt endanleg svör við spurningum í lífinu. Að lokum er þetta spurning um trú. Þú verður að taka það á trúna og það er allt og sumt. Og ef þú ert gefinn fyrir trú, þá geturðu metið hvaða trú sem er. Og ef þú ert ekki gefinn fyrir trú þá er einhver trúarsýning þreytandi. Það er því um leið lærdómsríkt að taka eftir viðbrögðum gagnrýnenda við myndinni. Í öllu falli sýnir leikstjórinn okkur að maður getur valið að sætta sig ekki við trúarlega túlkun atburða og svör við spurningum og þrátt fyrir það heldur lífið áfram og það eru „leyndarmál“ í þessum heimi sem bíður allra særðra sála, óháð því. trúarleg stefnumörkun þeirra. Og það er bara kjarnaboðskapur myndarinnar! Vinsamlegast athugaðu síðasta atriði myndarinnar, ef þú nærð þessu ekki! Að lokum er myndin frábær og mjög umhugsunarverð og mætir þér - áhorfandanum með spurningum sem þú verður að svara fyrir sjálfan þig. Þannig er þetta listaverk sem er krefjandi fyrir þig persónulega. Ég er sammála gagnrýnandanum í því, evangelíska dótið var aðeins of mikið. Hins vegar, miðað við ofangreinda túlkun á trúarbrögðum eins og sýnt er í myndinni, held ég að leikstjórinn hafi verið að reyna að koma á jafnvægi í athöfninni þar sem hann gæti ekki verið kallaður guðspjallamaður basher! Leikarinn Kang-ho Song var frábær eins og alltaf. Hann er svo yfirvegaður og bara fullkominn að hann er bara magnaður. Hann er án efa uppáhalds kóreski leikarinn minn. Ég veit að leikkonan Do-yeon Jeon fékk Cannes verðlaunin sem besta leikkona fyrir þessa mynd. Hins vegar fann ég enga sérstöðu í leik hennar. Svo virðist sem til að hljóta verðlaun þarf maður bara að bregðast mjög sannfærandi við í grátandi og hysterískum senum og allt saman Allt í allt frábær mynd. Ef þér líkar það ekki vinsamlegast horfðu á það aftur og sjáðu hvort þú færð það! Ef þú ert óánægður eða óþægilegur eða spyrð spurninga, hugsaðu þá, ef það var ekki það sem leikstjórinn var í raun að stefna að með þessari mynd í fyrsta lagi!