Kvikmyndir Cedric Kahn hafa verið byggðar á persónum, frekar en hasar (ég er að hugsa um L'Ennui og Feux rouges) svo það er hryllilegt að sjá þessa röð af virkilega sérhæfðum bílaeltingum í bland við nokkrar áleitnar tilraunir til að gefa Succo karakter. . Mér finnst Stefano Cassetti ekki vera áhugaverður leikari; hann minnir mig á atvinnuíþróttamenn sem eru lokkaðir inn í kvikmyndir eins og Bret Favre. Þetta tóma augnaráð lítur út eins og grimmur dádýr sem er gripinn í framljósunum. Raunverulegur leikari hefði neytt okkur til að hugsa meira um persónuleika Succo, frekar en að dást að færni hans í bílatökum. Litla leiklistin sem þarna er kemur aðallega frá Isild le Besco þar sem þurfandi skólastúlkan Succo tekur með storminum. Viðtalið á lögregluskrifstofunni er dásamlegt þrjóskuleysi þar sem smá ótti við framtíðina blandast inn í. Le Besco í sundur, það er fátt sem mælir með þessari mynd.