Það er sannarlega sorglegt að sjá einu sinni frábæran leikstjóra eins og Deodato flytja svona annars flokks giallo eins og þetta. Þessi mynd var svo hræðileg að hún batt í raun enda á kvikmyndaferil hans. Boxið lýgur, þetta er enginn "erótískur spennumynd", helvíti á meðan myndinni er 97 mínútna sýningartími, Charlotte Lewis sýnir okkur varla eina geirvörtu! Ég hélt að það myndi taka við sér þegar William Burger birtist (í einu af síðustu hlutverkum hans), en persóna hans er drepin frekar snögglega og lamandi. Þessi mynd misheppnast á nokkurn veginn allan hátt. Tónlist Claudio Simonetti er lítið annað en hávaði og söguþráðurinn meikaði mjög lítið. Af einhverjum ástæðum er Lewis skelfdur af draugum sem ráðast á með símum. (?) Í lokin virðast persónurnar allar hafa gleymt fyrri 90 mínútum af helvíti sem þær gengu í gegnum, og hlæja af léttúð þegar þær veikja illu andana á einhvern annan, fyrrverandi kærasta Lewis. Hvað?!? Þessi mynd gerði lítið fyrir mig fyrir utan að reita mig til reiði.... og leið mér hálf til dauða. Fyrir alvöru 80's Deodato skemmtun, horfðu á THE BARBARIANS eða THE ATLANTIS INTERCEPTORS, láttu þennan rotna á hillunni í myndbandsbúðinni. Argento gæti gert betri giallo en þetta!