Eftir að hafa séð kvikmyndaútgáfuna af Heart Of Darkness líður mér eins og ég hafi sóað 100 mínútum af lífi mínu. Þó að bókin hafi ekki verið í uppáhaldi hjá mér varð ég fyrir miklum vonbrigðum að sjá hversu illa Nicolas Roeg lýsti sögunni. Þrátt fyrir þá staðreynd að hann sleppti mörgum mikilvægum upplýsingum, virtist leikarahópurinn bara ekki passa við hlutverk sín og öll myndin virtist afar tilfinningalaus. Bókin sýnir lifandi landslag og smáatriði sem eru algjörlega hunsuð í myndinni. Þú gætir haldið að leikstjóri gæti passað 76 blaðsíður af bók í kvikmynd sem er að minnsta kosti einn og hálfur klukkutími. Munurinn gjörbreytti sögunni fyrir mig. Til dæmis, þegar persóna unnustu Kurtz er ósátt við þá staðreynd að Kurtz sé látinn, breytir það algjörlega endinum sem bókin hafði gefið. Svo ekki sé minnst á leikmyndirnar og landslagið sem notað var í myndinni var ekki nærri því eins fallegt og þeim var lýst. Það líður í einlægni eins og Roeg hafi verið að kvikmynda aðra sögu með tilvísunum úr Heart Of Darkness innbyggðar í hana. Ef þú horfir á myndina án þess að vita titilinn eða búast við því að hún sé eitthvað í líkingu við sögu Joseph Conrad, gætir þú fundið hana góð. Þó mér hafi fundist myndavélavinnan léleg og leikarahópurinn óviðeigandi, þá er þetta grípandi saga. Hins vegar, ef þú ert að leita að góðri kvikmyndaútgáfu af hinni frægu klassísku sögu skaltu ekki leita að henni í kvikmynd Roegs.