Getur kvikmynd verið of trú bókinni sem hún er byggð á? Miðað við 2007 aðlögun hins mikla seljanda Khaled Hosseini frá árinu 2003 er svarið frekar kaldhæðnislegt „já“. Eins og margir, var ég hrifinn af bókinni, glæsilegri fyrstu tilraun afgansk-ameríska rithöfundarins/læknisins. Svo augljóslega voru leikstjórinn Marc Forster ("Stranger Than Fiction") og handritshöfundurinn David Benioff ("Troy"), sem huga nákvæmlega að mikilvægustu smáatriðum sögunnar innan 127 mínútna sýningartíma myndarinnar. Samt kemur hið óaðfinnanlega veggteppi af hjartnæmum atburðum í skáldsögu Hosseinis oft fyrir sem kaflaskipt og stytt vegna þess að Forster og Benioff reyna í einlægni að vera trúir öllu umfangi sögunnar innan tímamarka. Hluti af áskoruninni er hvernig Hosseini notaði táknrænar athafnir vandlega til að skapa bókmenntalega, þá-og-nú-samhverfu til þess sem er í raun þriggja þátta saga, tækni sem getur reynst nokkuð tilgerðarleg á skjánum. Hins vegar gera kvikmyndagerðarmennirnir mest mikilvægum hlutum rétt, sérstaklega að gefa áhorfandanum náið innsýn inn í dulda menningu sem áður var miðlað í gegnum CNN fréttaskýrslur, tryggja áreiðanleika með því að láta persónur tala á dari persneskri mállýsku afgönsku tungumálsins og fanga tilfinningalega flækju flókinnar frásagnar. Fyrri hluti myndarinnar gerist árið 1978 í Afganistan fyrir innrás Sovétríkjanna og endanlega valdatöku talibana. Áherslan er á samband Amirs, sonar auðugs kaupsýslumanns að nafni Baba, og hins dygga Hassan, sonar þjóns föður síns. Tengt af gagnkvæmri ást þeirra á flugdrekahlaupum, eru þeir tveir þykkir sem þjófar þar til hörmulegur atburður skilur þá óbætanlega að. Amir getur ekki fundið hugrekkið sem kemur föður hans svo eðlilega og er lamaður af sektarkennd fyrir að hafa ekki bjargað Hassan frá ósegjanlegu athæfi sem tríó af staðbundnum hrekkjusvín hefur framið. Forster gerir sérstaklega áþreifanlega þjóðernisspennuna milli Hazara og Pastúna í Afganistan. Við innrás sovéskra hermanna árið 1979 flýja Amir og Baba til Bandaríkjanna þar sem sagan tekur upp sögu þeirra níu árum síðar í Fremont, Kaliforníu, úthverfum í úthverfi. Afganskir ​​brottfluttir. Baba er minnkaður við að vinna á bensínstöð og reka flóamarkaðssölu. Amir hittir afganska stúlku á staðnum og giftist. Þetta er síst áhugaverðasti þáttur myndarinnar þar sem meðferð Benioffs veitir aukapersónum eins og Soraya eiginkonu Amir stuttan tíma og það sem er gagnrýnisvert er að Amir er sýndur af nauðsyn sem hlédrægur ungur maður með niðurlægjandi hlutverk í átt að sjálfsáliti sínu. Síðasti kaflinn flakkar fram í tólf ár þar sem Amir, við útgáfu fyrstu bókar sinnar, er kallaður aftur til Afganistan undir stjórn talibana til að bjarga syni Hassans frá talibönum, sem leið til að friðþægja fyrir hugleysi hans árum áður. Það er sönn spenna og ótti sem myndast í þessum hluta sögunnar þegar átakanlegar opinberanir og gömul kynni koma aftur til að ásækja Amir á ferðalagi hans. Breskur leikari af egypskri arfleifð, Khalid Abdalla (aðalræninginn í "United 93") hefur aðalhlutverkið. hlutverk Amir sem fullorðins, krefjandi hlutverk þar sem hann þarf að miðla stöðugri skömm og skert sjálfsvirðingu allt til enda. Hinir atvinnuleikararnir standa sig betur - Shaun Toub (bjargari Tony Stark Yinsen í núverandi "Iron Man") sem viðskiptafélagi Baba, Rahim Khan, sem ber lykilinn að sannleikanum; Atossa Leoni hljóðlega áhrif sem Soraya; og best af öllu, íranski leikarinn Homayoun Ershadi sem færir Baba stolt og reisn. Þrír ungir ófaglærðir voru fengnir úr skólakerfi Kabúl til að gegna lykilhlutverkum barna og allir eru mjög góðir. Zekeria Ebrahimi er að takast á við erfiðustu þáttinn sem Amir ungi, og Ali Danish Bakhtyari er átakanlegur sem næstum skelfilegur sonur Hassans, Sohrab. En það er sorgmæddur auga, tungl-andliti Ahmad Khan Mahmoodzada sem mun brjóta hjarta þitt sem ungi Hassan, sérstaklega í hrikalegu granateplakastinu. Það er rétt að segja að frammistaða hans sé á pari við leik hins unga Enzo Staiola í hinni klassísku "Bicycle Thieves" eftir Vittorio de Sica. Tæknilegu þættirnir eru vel gerðir, sérstaklega hrein kvikmyndataka Roberto Schaefer (Vestur-Kína kemur sannfærandi í stað Afganistan), Alberto Iglesias. hvetjandi stig og jafnvel CGI áhrifin sem sýna flugdrekana í ólgusömu flugi. DVD-diskurinn frá 2008 er með heilsteyptum aukahlutum sem byrja á innsæilegum athugasemdum frá Forster, Hosseini og Benioff, þó að sum samræða þeirra virðist frekar þvinguð. Tveir þættir fylgja með - sú fyrri er 14 mínútna "Orð frá flugdrekahlauparanum", sem fjallar um tengingu Hosseini við söguna og þróun skáldsögunnar, og sú síðari er 25 mínútna "Myndir frá flugdrekahlauparanum". “, staðlaðari bakvið tjöldin á framleiðslunni. Aukahlutirnir eru upprunalega kvikmyndasýningin, nokkrar forsýningar og PSA frá Hosseini um hvernig eigi að hjálpa Afganum á núverandi neyðartíma.