„The Thing About my Folks“ kom á óvart. Við höfðum ekki hugmynd um hvað við áttum von á. Kvikmyndin sem Raymond DeFelitta leikstýrði og byggð á skjáleik eftir einn af stjörnum hennar, Paul Reiser, reyndist notalegur tími í bíó. Þó að myndin sé fyrirsjáanleg og við vitum hver niðurstaðan verður, þá er þetta uppgötvunarferð þar sem Ben kynnist föður sínum, kannski í fyrsta skipti á ævinni, Ben sér föður sinn fyrir það sem hann er í raun og veru en ekki goðsagnakennda mynd sem hann hefur í huganum. Myndin virðist vera farartæki fyrir stjörnu hennar, Peter Falk, og hann hleypur á brott með myndina eins og búist var við. Herra Falk, einn yndislegasti leikari sem hefur unnið í kvikmyndum á þessum tímum og á undanförnum árum, er leikari af slíkri stærðargráðu að hann verður að teljast til. Sem Sam Kleinman, fjarlægur faðir Bens, er hann maður sem greinilega er misskilinn, ekki aðeins af Ben, heldur birtist það af allri fjölskyldunni og eiginkonu hans til fjörutíu og sjö ára. Þegar Muriel, matriarch af Kleinman ættinni, hleypur í burtu, allir verða læti því þessi kona, sem hefur verið sterk persóna fjölskyldunnar, er lífsnauðsynleg til að halda öllum saman. Þar sem Sam veit ekki hvert hún er farin, birtist Sam í húsi Ben ruglaður þar sem honum finnst hann skyndilega yfirgefinn af konunni sem hann giftist og hefur verið trúr í öll þessi ár. Ben, yngsti sonurinn, fer með föður sínum í ferðalag til að leita að hús sem hann vill kaupa svo hann geti fengið sína eigin fjölskyldu frá Manhattan út í landið. Ferðin veitir Ben afsökun til að tengjast föður sínum á þann hátt sem hann vissi aldrei um vegna þess að gamli maðurinn hafði alltaf varpað fjarlægri mynd til yngri sonar síns. Á leiðinni gera feðgar sér grein fyrir hversu mikið þeir elska hver annan og hversu misskilinn gamli maðurinn hefur verið af börnum sínum. Ást Sam á Muriel spannar mörg ár sem þau hafa þekkst; þeir virðast óaðskiljanlegir.Peter Falk er stórkostlegur í myndinni. Hann er frábær Sam Kleinman, maðurinn sem skyndilega áttar sig á því að líf hans er að fara að breytast til hins versta. Herra Falk ljómar sem eldri maðurinn og það er aldrei röng hreyfing í túlkun hans á manninum sem allur heimurinn er að hrynja undir honum. Þar sem við erum ekki Paul Reiser aðdáandi verðum við að játa að sem Ben Kleinman hefur hann rétt fyrir sér. Ben og faðir hans uppgötva hversu mikið þeir eiga sameiginlegt og ást sína á Muriel, móðurinni sem hefur fórnað lífi sínu til að halda fjölskyldunni saman. Olympia Dukakis sést aðeins í lok myndarinnar. Hún leggur sitt af mörkum sem flóttamóðirin. Elizabeth Perkins leikur Rachel af frábærum stíl. Myndin hefur fallegt útlit þökk sé kvikmyndatöku Dan Gillham og frábæru tónlistaratriði eftir Steven Argila. Á endanum sýnir myndin frábært liðsstarf milli leikstjórans, herra DeFelitta og Paul Reiser, sem skrifaði hana fyrir skjáinn. Þótt þessi mynd sé greinilega miðuð við eldri áhorfendur ætti hún að gleðja hvern sem er.