Forðastu þessa mynd. Ef þú átt von á "The Poseidon Adventure" (1972) gætirðu upplifað ekkert annað en tilfelli af "beygjunum". Þessi mynd býður upp á ekkert annað en tvær ákaflega langar og langdregna klukkustundir af algjörum leiðindum. Leikararnir haga sér eins og þeir séu reiðir vegna pirrings í baðkari af vatni sem flæðir yfir rúmi ómerkilegra petunia. Handritið er algjörlega óraunhæft og myndin hefur ekki einu sinni tilfinningu fyrir hamfaramynd. Reyndar er allt slæmt við þessa mynd, að Tom Courtenay undanskildum. Það er óheppilegt að svona fínn leikari hafi hrifist burt, af rangfærsluflóði, til að koma fram í svona þvotti. Þegar þessi mynd var gerð hlýtur Poseidon að hafa snúist við, í gröf sinni í vatninu, í hafsjó af skömm. Og Shelley Winters mun rísa upp aftur, frá dauðum (beint frá Poseidon), til að ásækja alla sem þora að sjá þessa sorglegu mynd. Ég gef þessari mynd 1 af 10, en hún á virkilega skilið núll. Þessi mynd fær þig til að vilja forðast, eða snúast algjörlega gegn, vatni. Og það mun skilja eftir óbragð í munninum. Það gæti jafnvel fengið þig til að vilja sjá "Jaws" (1975) og vingast við frábæran hvítan.