***SPOILERS*** ***SPOILERS*** Gefið út árið 1956 og þótti frekar hrífandi á þeim tíma, yfir-top nammi litað melódrama frá Douglas Sirk er enn dásamlegt. Söguþráðurinn snýst um gang mála í olíuríkri óstarfhæfri fjölskyldu í Texas sem inniheldur stóra bróður Kyle, sem er óöruggur, veikburða, særður og mjög áfengissjúkur, leikinn af Robert Stack í mjög snertandi og viðkvæmri frammistöðu og druslusystir hans Marylee lék í öfgakennd háttur eftir Dorothy Malone. Frammistaða fröken Malone er send til okkar í gegnum augu hennar, sem hún notar til að sýna okkur tilfinningar sínar, sem að mestu samanstanda af losta (fyrir Rock Hudson) og afbrýðisemi (fyrir Lauren Bacall). Malone er eina leikkonan sem ég hef séð í kvikmyndum sem kemur fyrst inn í herbergi. Ekki misskilja mig, frammistaða hennar er vægast sagt algjört æði og er eitt af æðstu leiklistarstörfum fimmta áratugarins. En það er líka hræðilegt, því eins viðkunnanleg og aðlaðandi og Malone er, þá er hún ekki mjög góð leikkona, og hún er ekki fær um að vera lúmskur eða skyggja. Flutningur hennar er á einum nótum. Hún fær að gera vonda Mambo, og í frábæru klippingu, þegar ástlaus pabbi, leikinn af hinum alltaf góða Robert Keith, fellur til dauða hans upp stiga, blandar Sirk því saman við næstum brjálaða Malone sem dansar fullnægingardans þegar hún afklæðir sig. Stack,(sem hefði átt að vinna Óskarsverðlaunin) og Malone, (sem vann verðlaunin, en átti ekki að hafa það) eru raunverulegar stjörnur myndarinnar, þær sem settu alla hysteríuna, bæði kynferðislega og annars af stað, á meðan "raunverulegar stjörnur" myndarinnar, Hudson & Bacall hverfa í grátt og brúnt, sem eru litirnir sem þeir eru aðallega búnir í. Hudson, sem var betri leikari, fékk þá viðurkenningu fyrir leikrit bernsku og besta vinar Stacks, og stalkað ástaráhugamál Malone sem stynur og stynur yfir rokki í gegnum megnið af myndinni. En Hudson vill engan hluta af henni og er þess í stað ástfanginn af Bacall sem er giftur Stack. Enginn er mjög ánægður og enginn er ánægður lengi. Stack-Bacall hjónabandið hrynur í sundur eftir eitt ár og Stack drekkur sig nokkurn veginn í gleymsku vegna þess að hann heldur að hann sé dauðhreinsaður og getur ekki gefið Bacall barn til að sanna að hann sé karlmaður. Sirk, sem var mjög greindur maður, og átti langan og heillandi feril bæði í kvikmyndum og leikhúsi í Þýskalandi, endaði Hollywood feril sinn hjá Universal um miðjan 1950 með röð af ákafur litríkum „kvennamyndum“ eða melódramum. Þrátt fyrir að þeir hafi aðallega verið aðlagaðir úr Medicore eða rusli upprunaefni, urðu þeir í höndum Sirks að meistaraverkum tegundarinnar. Sirk hafði dásamlega tilfinningu fyrir litum og hönnun sem hann kom með til að leika í þessum kvikmyndum og fyllti breiðtjaldið sitt af persónum sem léku tilfinningalíf sitt meðal undarlegra litasamsetninga og lýsingar, trúðu skugga og fullt af spegluðum speglum. Í "Written" eru persónurnar alltaf að gægjast út um glugga, hlusta á hurðir eða laumast um. Svo á endanum, eftir mikið ofbeldi, morð fyrir slysni, fósturlát og fleira, endar Sirk myndina með loka og furðulegri senu af „endurfæddri“ og endurfæddri Malone í manssniðnum jakkafötum, sitjandi við skrifborð og stofnar litla olíubrunn. .