Ég er 55 ára frekar lúinn samkynhneigður hvítur maður. Þar sem ég horfi ekki á sjónvarp horfi ég á að minnsta kosti 250 myndir á ári, flestar á DVD. Ég geymi athugasemdir við allar kvikmyndir sem ég sé og gef þeim einkunn. Síðan í desember 2003 hef ég aðeins séð fimm jafn frábærar myndir og ÁTJÁN. Þannig að ég hef metið ÁTJÁN betri einkunn en að minnsta kosti 700 aðrar nýlegar myndir. Herra Bell er allt of hógvær í kvikmyndaskýringum sínum. EIGHTEEN er frábær kvikmynd. Og það leiddi líka af sér tvo „fyrstu“ fyrir mig. Ég horfði á myndina, í fyrra skiptið, og ég var hnoð í gegn og grét síðasta hálftímann, eitthvað sem hefur aðeins gerst fyrir mig þrisvar áður. (Ég vissi að fimm mínútur voru liðnar af myndinni að hún yrði mjög góð.) Þegar Jason byrjaði að lesa Whitman missti ég hana og svo... Kossinn. Jæja, þetta er einn af frábæru kossunum frá Film og þessi sena meðal átakanlegustu og ógleymanlegustu kvikmyndanna. Þegar Pip slokknar á kertinu í lokin og inneignin rúllaði, klappaði ég. Ég fagnaði. Ég elska hamingjusama enda. Ég grét. Síðan horfði ég á stikluna og TLA forsýningar og hugsaði: "Allt í lagi, er þetta $800.000 eða svo Indie virkilega svona frábært?" Svo ég horfði strax aftur á EIGHTEEN, eitthvað sem hefur bara gerst þrisvar áður. Og, ÁTJÁN sprengdi af mér sokkana enn og aftur, jafnvel enn meira. Svo horfði ég á "The Making of EIGHTEEN" heimildarmyndina og heillaðist algjörlega af leikarahópnum og Mr. Bell. Svo ég hélt að ég myndi horfa á EIGHTEEN aftur með leikstjóraskýringunni. Ég hef aldrei áður horft á kvikmynd þrisvar sinnum á einu kvöldi. Eftir þriðja skiptið, klukkan 03:00, vissi ég að ég var nýbúinn að upplifa frábæra kvikmynd; ÁTJÁN er nú í 10. sæti yfir tuttugu bestu myndirnar mínar allra tíma. Og í mjög litlum alheimi frábærrar kvikmyndar fyrir homma eða samkynhneigða, er Brokeback Mountain, EIGHTEEN, Mulholland Drive og Maurice. Þakka þér hr. Bell! EIGHTEEN er ljómandi og fullkomlega útfærð, með stórkostlegan leikarahóp, dásamlega áhrifamikið, vanmetið tónverk, frábæra kvikmyndatöku, skemmtilegt, hrífandi, algerlega viðeigandi og auðmjúkt lag. Ég get haldið áfram, en ég mun ekki væla of mikið meira. Þessi mynd hefði átt að hljóta Óskarstilnefningar, vissulega eina sem besta myndin. Sýningarnar voru undantekningarlaust allar frábærar. Yndisleg, þrungin rödd frú Gill kom á óvart. Og Sir Ian McKellen? ' sagði Nuf. Awesome.ÁTJÁN er ástæðan fyrir því að ég sleppi yfir 200 miðlungs til algerlega hræðilegar kvikmyndir (sumar á 150 milljónum dollara plús) á ári, til að finna þennan eina fjársjóð, þennan stórkostlega, töfrandi, einstaka og heillandi, fullkomna „Faberge egg“ sem umlykur ógleymanlegt hjarta. Að lokum (ég lofa), mitt „fyrsta“ - ég hef aldrei áður skrifað athugasemdir við neina kvikmynd sem ég hef séð. Þakka þér aftur, herra Richard Bell! Hrífandi snilld. Gefðu þessum manni 100 milljónir dollara fyrir næstu mynd hans! Hann þénaði 700.000 Bandaríkjadali í eina af 50 bestu kvikmyndum allra tíma. Ef ég ætti peningana myndi ég veita honum 75.000 dali á ári framfærslukostnað og jafna alla fjármuni sem safnast fyrir næstu mynd hans. Herra Bell er þegar frábær leikstjóri 31 árs gamall. Geturðu ímyndað þér hann 45 ára gamall? Vitur og fyndinn, blíður og grimmur, yfirvegaður, grípandi, vanmetinn en samt pirraður, kaldhæðinn og spennandi, dáleiðandi, draugalegur, ógleymanlegur: ÁTJÁN, MEISTARAVERKIN.