Því miður er þetta ekki „besta breska gore-myndin síðan hellraiser“, þó að DVD-kápan segi þetta, sem var það sem blekkti mig til að kaupa hana. Hins vegar er hún til virðingar við marga af hinum miklu hryllingsverkum forðum daga, kvikmyndir frá Amicus hesthúsinu, einkum Amicus. Cradle... er tekin á mini-dv, sem þó við vitum öll að hefur meira sjónvarpsbrag en kvikmynd, getur gert svo miklu betur. Sérhver atriði, sett og myndataka lítur út fyrir að hafa verið upplýst á nákvæmlega sama hátt (venjulegur lykill, fylling, uppsetning að aftan), sem eykur aðeins ódýrt útlit fullbúna verksins. Innihaldið er satt að segja hlæjandi. Allt frá upphafsskotunum þar sem við sjáum augljóslega froðugúmmíhaus mannsins rifinn í sundur, upp í klístraða ódýra stuðhamra, veruáhrifin og hræðilega cg, það var ekkert þarna inni sem heillaði mig. -dásjúkur einkaspæjari til brummie dvergsins, í gegnum Dani Filth, minnst sannfærandi hryllingsmynd slæma strákur sem ég hef nokkurn tíma orðið vitni að. Hver undirsögunnar er formúluríkari en sú síðasta og leikmyndirnar verða verri og verri eftir því sem myndin er í gangi. Horfðu út fyrir 'Mental Asylum' - georgískt parhús með slæmu cg skilti fyrir utan, og furðulegasta (og ekki á góðan hátt) bólstraða klefa sem ég hef séð. Það tók mig fjórar tilraunir að komast til enda myndina án þess að athygli mín reikaði (nei, hlaupandi) í burtu við nokkurt laust tækifæri. Ég fann mig reyndar að rykfalla á einum tímapunkti á meðan myndin var í gangi. Það markar hins vegar eitt af síðustu þekktu brjóstunum á Emily Booth, sem ég býst við að sé eitt (um, tvennt) sem hún hefur fyrir það. Þegar það er komið úr vegi, þá er þetta allt niður á við. Ég hef heyrt fólk segja góða hluti um Alex Chandon, og ég myndi elska að trúa því, en á þessum sönnunargögnum er ekki líklegt að ég geri það. Ef þú vilt sæmilega virðingu fyrir Amicus skaltu forðast þetta og fara í League of Gentlemen jólatilboðið í staðinn. Er að berjast við Blair Witch 2: Book of Shadows um titilinn versta mynd sem ég hef séð.