Ég sá megnið af "My Bollywood Bride" í dag á IAAC kvikmyndahátíðinni í New York og varð að yfirgefa leikhúsið vegna ógleðistilfinningar innra með mér. Ég hef séð Bollywood myndir og ég hef séð háðsádeilur af Bollywood kvikmyndum. Þessi mynd gat ekki ákveðið hver myndin hún vildi vera, svo hún endaði með því að vera brandari út af fyrir sig. Hún virðist hafa verið afrituð af ríkulegum hætti úr myndum eins og Bride and Prejudice og Bollywood Calling, og hvað þetta var slepjulegt, letilegt starf. Hvernig er hægt að venja Bollywood af ákvörðun sinni um að halda sig við ofnotuð, vel troðin handrit? Er enginn sem getur fært á skjáinn þær milljónir raunverulegra, heillandi sagna sem vissulega eru til og gerast í landi milljarðs manna? Ofsnjall bílstjórinn, kýrin á götunni, óþarfa atriði af erlendum stöðum, tilgangslaus atriði af götum Mumbai, þeir eru allir þarna inni. Allar mögulegar klisjur um Indland hafa verið með dyggilega. Svo sjúklega fyrirsjáanlegt. úff!!! Leikaraframmistaða er veik yfir alla línuna nema Neha Dubey, sem er hæfileikarík og falleg. Maður spyr sig hvers vegna hún myndi velja verkefni eins og þetta.