Söguþráðurinn er trúverðugur en banal, þ.e. falleg og vanrækt eiginkona auðugs og valdamikils manns er með geðrofshnút og reynir síðan að hylma yfir það á meðan sálarinn eltir hana og kúgar hana. En það sem þróast þaðan er heimskulega órökrétt. Þrátt fyrir úrræðin sem eru í boði fyrir venjulega hjón sem hafa peninga og áhrif, virðast forréttindahetjan okkar og kvenhetja aðeins hafa einn heimilismann, lögmann sinn og lögreglu (sem segjast ekki geta gert neitt) til umráða á meðan þau glíma við spennu og skelfingu. Þeir hafa ekkert einkaöryggisstarfsfólk (aðeins glæsilegt öryggiskerfi sem þeir fara illa með), starfsfólk heimilis eða lóða, bílstjóra o.s.frv. Ekki einu sinni, greinilega, fjármagn til að ráða einkarekna sólarhringshjúkrunarfræðinga til að sjá um kappann þegar hann þjáist lífshættuleg meiðsli, sem skilur karl og eiginkonu eftir ein og berskjölduð í höfðingjasetri sínu. Kvenhetju okkar er lýst þannig að hún hafi heila hurðarhúns og hetjan okkar, auðkýfing, hegðar sér á ólíklegasta og óskynsamlegasta hátt. Framleiðslan er móðgun við áhorfendur sem eyddu tíma sínum í þetta djók og glæpur fyrir að hafa sóað hæfileikum gamalreyndu leikaranna Oliva Hussey og Don Murray (hvað voru þeir að hugsa?). Og skömm á Lifetime TV fyrir að móðga gáfur áhorfenda fyrir þetta fáránlega tilboð.