Leyfðu mér að brjóta niður þessa mynd fyrir þig...Fyrstu fimmtán mínúturnar eru sýningarskápur fyrir hræðilegar tæknibrellur. Ég er ekki einn til að nenna tæknibrellum, en það sem þú verður að skilja er að ef þú hefur ekki efni á góðum tæknibrellum ættirðu ekki að festa myndina þína í kringum tæknibrellur. Stjörnuskip skjóta litaklumpum hver á annan, blossa upp í stofnsprengingar og fara framhjá tunglum með nógu lága marghyrningafjölda til að telja með fingrum þínum. Þú munt ekki hafa hugmynd um hvað er að gerast. Það mun ekki meika sens. Seinni þátturinn felur í sér konu sem gengur í eyðimörkinni. Á þessum tímapunkti verður þú meðhöndluð með dapurlegu landslagi og órökréttum, leiðinlegum bardagaatriðum. Enginn talar. Ekkert áhugavert gerist. Markmið sögupersónunnar eru óljós og ekki mjög sannfærandi. Þetta heldur áfram í um það bil 45 mínútur. Síðan í fimm mínútna klippingu laumast hún inn í herstöð óvina, festir sig við eldflaug, reynir að eyðileggja dómsdagsvopn, mistekst og deyr. Ekkert af þessu hefur nein áhrif á endanlegan tíma. leikstjórn myndarinnar. Á síðustu tuttugu mínútum færast í rauninni minningar skvísunnar yfir á dóttur hennar, sem fer í stöðnun í mjög mörg ár og lærir leyndarmál mannkynsins. Eftir þetta sjáum við fyrsta og síðasta fimm mínútna kafla mannlegra samskipta í myndinni, þá neyðist nýja kvenhetjan til að velja hvort hún vilji verða hluti af efninu sem veldur miklahvelli eða ekki. Þú veist. Vegna þess að þegar alheimurinn er að hrynja, þá færðu að ákveða hvort þú vilt vera hluti af honum. Hún velur já. EN MINNINGAR MANNSINS LIFAST Í hylki. Kannski gerum við ekki sömu mistökin aftur, ha? Ef þér líkar við kvikmyndir með persónum, þá er þetta ekki góð mynd fyrir þig. Aðalhlutverkin hefðu vel getað verið uppfyllt með hvaða gömlu uppblásnu leikfangi sem er sem getur haldið sér á hægri hlið á meðan gengið er í gegnum sandinn. Öll sagan er sögð í gegnum sársaukafulla daufa frásögn. Myndin reynir að virðast djúp með því að henda saman fullt af óþróuðum hugmyndum um vísindaskáldskap. Hér er nóg af hugmyndum til að kynda undir fjölda mynda, en eins og staðan er er hún uppblásin af algjörlega óviðkomandi smáatriðum. Hefði mátt minnka tvo þriðju hluta þessarar myndar í 45 sekúndna klippingu. Þess í stað fyllir sögumaðurinn inn baksögu skáldsögunnar án þess að gefa okkur nokkurn tíma ástæðu til að vera sama um hvað verður um persónurnar. Það eru góðar hugmyndir hér inni, en enginn horfir á kvikmyndir til að sjá hugmyndir útskýrðar á rangan hátt. Fólk horfði á kvikmyndir til að skemmta sér. Þessi mynd skemmtir ekki.