The Sopranos er ef til vill mest hugvekjandi þáttaröð sem þú gætir nokkurn tíma viljað horfa á. Það er snjallt, það er einkennilegt, það er fyndið - og það ber mafíutegundina svo vel að flestir geta ekki staðist að horfa. Besti þátturinn í þessari sýningu er yfirgnæfandi raunsæi persónanna, sem gerist í neðanjarðarheimi glæpafjölskyldna í New York. Oftast veit maður í raun ekki hvort vitringarnir munu stinga einhvern í bakið eða kaupa honum hádegismat. Það sem eykur enn frekar á raunsæja nálgun persónanna í þessari sýningu er dýpt persónuleika þeirra - Þetta eru hættulegir menn, flestir morðingjar, en við Guð ef þú elskar þá ekki líka. Ég hef hlegið að vitringunum þeirra, verið rifinn þegar þeir hafa gert mistök í dómgreind og verið hræddur við hreint miskunnarleysi alvarlegs glæpamanns. Úthverfaumgjörð New Jersey er algjörlega fullkomin fyrir undirtexta þessa þáttar - fólk er ekki alltaf eins og það lítur út og hin mikla andstæða á milli hógværðar og aðgerða þessara smáglæpamanna, sem virðast smáglæpamenn, vega upp að jafnvel líkurnar. Ef þú hefur ekki gert það nú þegar, ættirðu örugglega að gera það.