Sannarlega hræðileg mynd sem varð til þess að ég var saddur af því að hafa horft á þessar fjörutíu mínútur eða svo sem ég gat staðið. Ekki leikarunum að kenna, en rithöfundurinn/leikstjórinn, framleiðendur, fjármálamenn o.s.frv. Kannski heldur það að það sé djúpt. Það er það ekki. Þessi nauðgun og ofbeldi, ólíkt miðpunktinum í Clockwork Orange, hefur ekkert að segja um eða bæta við heildarskilning mannsins. Það eru heldur engir stráhundar sem ég hef séð það borið saman við. Frekar finnst mér eins og eitthvað sem Pete Walker gæti hafa snúið hendinni að, en jafnvel með því að segja að ég sé sennilega svolítið ósanngjarn gagnvart Pete Walker. Hefnd er kröftug mannleg þrá, en Svefnherbergisglugginn hefur meira að segja um það og karlkyns tæringarleysi en þetta aumkunarverða viðleitni. Ég held að það sé ekkert sérstaklega kvenfyrirlitning, bara of glaðlegt í lýsingu á ákveðnum smáatriðum - blóðið rennur niður fótlegg GA eftir nauðgun, td. Þetta er hvorki krefjandi né árekstrar, þó ég er viss um að kvikmyndagerðarmennirnir telji sig vera mjög „áræðilega“, bara mjög óþægilega. Er þetta eins hátt og við getum stefnt að? Er þetta ástæðan fyrir því að þeir sem hlut eiga að máli vildu gera kvikmyndir? (Ég skrifaði hér inn latnesku setninguna sem þýðir Oh the Times! Oh the customs! En nýja villuskoðunin á IMDb leyfði mér ekki að skrifa fyrr en ég hafði fjarlægt hana. Sömuleiðis þurfti ég að fjarlægja ferkantaðan sviga. Fáðu hana flokkað IMDb.)Hvar er háleit vonin? Hin göfuga hvöt? Þegar þú horfir á breska kvikmynd - gleðilegar gamanmyndir Ealing eða Boulting Brothers; Verk Carol Reed með Graham Greene í Fallen Idol, Our Man in Havana eða hinni háleitu The Third Man (mynd sem hefur miklu meira að segja um illsku en þúsund Straightheads); verk Powell & Pressburger; eða ef þú vilt tala um kynlíf, ofbeldi og karlrembu, skoðaðu "The Offence' Dir. Sidney Lumet, úr frumsömdu leikriti eftir John Hopkins; skoðaðu "Tunes of Glory" fyrir eitthvað sem er þess virði að gera, það hefur eitthvað að segja. Ólíkt því sem að framan greinir, er Straightheads, því miður, algjörlega hatursfull sóun á selluloid.