Fyrir þá sem ekki þekkja Jimmy Stewart, þá er þetta ein af „minni“ myndum hans síðar á ferlinum. Og þó að þetta sé ekki frábær kvikmynd miðað við margar aðrar myndir hans, þá er hún ekki slæm og er ágætis tímahögg - en ekki mikið meira. Kim Novak er norn í New York borg og fyrir suma óútskýranleg Ástæðan er sú að hún ákveður að galdra aumingja Jimmy til að láta hann verða ástfanginn af henni. Með tímanum byrjar hin kalda og aðskilda frú Novak líka að verða ástfangin af Stewart - og greinilega í reglubók nornarinnar er þetta ákveðið NEI, NEI!! Myndin er undarleg hvað varðar næmni sína um nornir. Þeir eru hvorki barnfórnandi né alvalda fjölbreytnin. Flestir töfrar þeirra eru frekar takmarkaðir og tilgangslausir (svo sem að Jack Lemmon notar krafta sína til að slökkva á götuljósum). Og, mjög skrítið, virðast nornirnar allar vera bóhemar sem hanga á hippabörum þar sem þú gætir fundið fólk sem klæðist berets og hlustar á vitlausan djass. Miðað við hvað mér finnst um djass þá hlýtur það að vera mjög óþefur að vera norn í heimi þessarar myndar! Allavega er myndin frekar rómantísk og vægast sagt kómísk, en ekki eitthvað sem ég myndi flýta mér að horfa á. Leikurinn er nokkuð góður, en handritið býður ekki upp á nægilega mikið af launum til að gera þetta að óvenjulegri mynd – reyndar fékk ég næstum því 6 í einkunn fyrir myndina – það var mjög nálægt því.