Þessi vinsæla mynd frá 1970 hefur ekki elst vel, en satt að segja var hún ekki svo góð þegar hún kom út. Samt var það gríðarlega vinsæll árangur ef til vill vegna þess að hugmyndin um banvæna unga ást hlýtur að hafa höfðað til áhorfenda sem voru mettaðir af stöðugum sjónvarpsumfjöllun um Víetnamstríðið. Söguþráðurinn er hreinn drasl þar sem hann snýst um Oliver Barrett IV, forréttinda íshokkíleikara frá Harvard, sem hittir og verður ástfanginn af Jenny Cavelleri, andstæðingi Vassar tónlistarnema sem er stoltur af verkamannastétt sinni. Faðir hans í gamla skólanum er náttúrulega ekki sammála Jenny, og í dæmigerðri uppreisnarathöfn þýðir það að unga parið giftist í einni af þessum hippa-tímum, ótímabundnum athöfnum. Hann landar draumastarfinu sínu í New York en hún veikist óvænt og deyr úr banvænum sjúkdómi. Það er spónn af þáverandi kvikmyndagerðartækni sem leikstjórinn Arthur Hiller sýnir, en ekkert af því getur falið gamaldags, klisjufyllta sögu í kjarna sínum. Óumflýjanlegi endirinn skildi mig sérstaklega óhreyfðan. Bæði Ryan O'Neal og Ali MacGraw urðu stjörnur með þessari mynd sem Oliver og Jenny en á óskiljanlegan hátt þar sem hvorugur virðist geta tjáð þá dýpt eða flókið sem þarf til að gera persónur þeirra sannfærandi. Hinn drengilegi O'Neal er að minnsta kosti einlægur í veikum ögrandi nálgun sinni, en MacGraw er svo viðurkenndur og brosandi í hegðun að það er erfitt að sjá hvað Oliver sér í Jenny handan kaldhæðnislegrar framhliðar hennar. John Marley (tveimur árum áður en hann fann hálshöggvaða kappreiðahestinn í rúminu sínu í „The Godfather“) gerir betur sem bakarafaðir Jenny, sem er látlaus, Phil, eins og Ray Milland sem virðist óviðkvæmur Barrett föðurfjölskylda. Of kunnugleg tónlist Frances Lai hefur næstum orðið skopstæling í sjálfu sér með árunum. Prentgæðin á DVD-disknum eru góð, þó að eina aukaatriðið sé frekar efins umsagnarlag eftir Hiller. Athyglisverðasta smáatriðin er að rithöfundurinn Erich Segal (sem þessi mynd er byggð á bók hans) hugsaði Oliver sem blöndu af tveimur Harvard herbergisfélögum sem hann þekkti varaforseta Al Gore og leikarans Tommy Lee Jones, sem gerist á dálítinn þátt í myndina sem einn af herbergisfélögum Olivers.