Það er ótrúlegt að þessi mynd reynist vera á einum af vinsældum mínum þegar allt kemur til alls. Þetta er langversta mynd númer 1 sem ég hef séð. Ekki nóg með að mér hafi leiðst svona áður (sem betur fer ekki í meira en 1,5 tíma), tilraunir unglinganna til húmors sem sýna hana eru ekki einu sinni nálægt fá en eitt munnvikið á mér hallast aðeins. Eftir fyrsta mjög óþægilega hlutann hefurðu tilhneigingu til að vona að hinir hlutarnir verði að minnsta kosti aðeins betri. Þú vonar til einskis, það fer bara niður á við þaðan. Myndin hefur enga sögu þess virði að segja og endurtekur þessa sögu sem ekki er saga þrisvar sinnum. Maður getur bara vona að fyrir eitthvert kraftaverk glatist öll eintök sem eftir eru af þessari mynd að eilífu og Trent Harris leggi aldrei hendur á myndavél aftur...