Leikstjóri þessarar myndar er frægur franskur sjónvarpsmaður, Patrick Sebastien. Hann hefur gaman af tónlist og húmor fyrir rauðhálsa og ótrúlega kvikmynd hans er algjörlega í hans mynd. Þetta er saga ungs þroskahefts manns, kallaður "Zep" (sic). Um nóttina sér hann kynferðislegt samband systur sinnar og ákveður að gera það sama: hann nauðgar stúlkunni sem hann elskar! Zep er settur á hæli og óheppinn kærasta hans á heilsugæslustöð. Einn maður mun finna þá. Einn maður mun sameina þá aftur. Þessi maður er sálfræðingur. Þessi maður lítur út eins og helvítis engill. Þessi maður er... Patrick Sebastien! Með óhóflegri notkun á klisjum munum við sjá hvernig algera ástin getur brotið niður allan misskilning og hvernig húmanisti læknir getur þvingað fórnarlamb til að verða ástfanginn af nauðgara sínum. Við munum líka læra að nota samlokur til að tæla stelpu. Ekki aðeins Patrick Sebastien heldur að hann geti gert betur en eina öld af geðlækningum, heldur þröngvar hann okkur líka á kjánalega vinstri hugmyndafræði; með persónu kærustu föðurins, yfirmanns, sem vill taka frá veikburða stúlkunni sinni. Sorglegt. En það er mjög notalegt að hlæja að Zep (geðfatlað fólk er ekki fyndið, nema í þessari mynd.)