Fyrir flest okkar er lífið ástarferli sem þróast. Fyrir aðra eins og Soo-mi einkennist það hins vegar af myrkri og ótta. Byggt á kóresku þjóðsögunni Jangha og Hongryun, snýst hin snilldar gotneska hryllingssaga Kim Ji-woon, A Tale of Two Sisters, um tvær systur, Soo-mi (Lim Su-jeong) og Soo-yeon (Mun Geon-yeong), sem eru hluti af óstarfhæfri fjölskyldu sem býr saman í hrollvekjandi höfðingjasetri í viktorískum stíl. Þar sem þau eru fráskilin við heiminn, loða þau hvort við annað til að lifa af með eldri Soo-mi sem verndar hinn yngri Soo-yeon af þráhyggju gegn hættu. Fyrir Soo-mi hins vegar þýðir það að sætta sig ekki við aðstæður í kringum andlát móður sinnar geðsjúkdóma og hugur sem er á skjön við raunveruleikann. Þó að við kunnum að þekkja staðla eins og draugahús sem sjást á svipinn, hurðir sem opnast og lokast af sjálfu sér. , grimm og yfirþyrmandi stjúpmóðir, og aðrir atburðir sem eru mjög undarlegir, Saga um tvær systur kannar frábærlega dýpri sálfræðilega merkingu, þar á meðal vanhæfni til að sleppa takinu á innri illum öndum og ranglega löngun til hefnd. Soo-mi segir "Veistu hvað er virkilega skelfilegt? Þú vilt gleyma einhverju. Þurrkaðu það algjörlega af huga þínum. En þú getur aldrei. Það getur ekki farið, sérðu. Og... og það fylgir þér eins og draugur." Það er tímalína en það er skilið eftir fyrir áhorfandann að leysast upp. Ekki er hægt að draga saman söguþráðinn, aðeins stinga upp á og myndin fær okkur til að velta því fyrir okkur hvort það sem er að gerast á skjánum sé hlutlægt eða huglægt. Í opnun myndarinnar er Soo-mi, augljóslega trufluð ung kona, yfirheyrð af lækni í umhverfi sem lítur út eins og geðdeild. Þegar læknirinn biður hana um að lýsa því sem gerðist „þennan dag“ blikkar myndin aftur til þess þegar Soo-mi og Soo-Yeon snúa aftur til heimilis föður síns Moo-hyeon (Kim Kap-su) og stjúpmóður Eun-joo (Yum). Jung-ah). Stjúpmóðirin er fjandsamleg og gremjuleg og faðirinn er aðgerðalaus og fjarlægur en það er augljóst að það er Soo-mi sem er virkilega sár. Þegar stelpurnar reyna að laga sig að nýju verða þær stöðugt hræddar við viðveru í húsinu, sem geta verið martraðir eða yfirnáttúrulegar atburðir. Soo-mi sér mynd við rætur rúmsins hennar sem svífur yfir henni og streymir úr svörtu blóði, kvöldverðarsenu. þar sem gesturinn sér greinilega draug fela sig undir vaskinum og fer í krampa, skrímsli kemur upp úr fótum einnar systranna, fólk hverfur á dularfullan hátt af ljósmyndum og mörg önnur geðklofatæki til að halda áhorfandanum hangandi á brúninni. af geðveiki. Þó að við skynjum að stór hluti sögunnar er varpað huga einhvers, vitum við ekki hvers og myndin heldur okkur stöðugt áskorun, að minnsta kosti þar til mikilvæg vísbending kemur fram í seinni hluta myndarinnar. Tekin í glæsilegri kvikmyndatöku í lítilli birtu, Saga um tvær systur býr yfir einstökum glæsileika og annarri veraldlegri fegurð sem fer yfir alla hræðsluna og það er nóg til. Það er draugalegt í fleiri en einum skilningi þess orðs og myndirnar geta starað á þig þegar þú síst býst við eða vilt. Þó að myndin bjóði kannski ekki þreyttum ferðalangi mikið í ljósið, sýnir hún okkur hvar við getum endað ef við veljum myrkrið. Með orðum viturs athuganda, "Sök er aldrei svarið - hvort sem það er að kenna sjálfum sér eða öðrum. Frekar er svarið fólgið í því að stíga algjörlega út úr dómgreindinni - bæði sjálfum þér OG öðrum. Fyrirgefning og skilningur hefur mikinn lækningamátt. "