Undirflokkur slasher hefur verið nokkurn veginn búinn - meira að segja árið 1979, aðeins einu ári eftir að hinn meinti „fyrsta slasher“, Halloween (sem kom út sjö árum eftir Bay of Blood), kom út; undirgreinin var ekki langt frá því að vera uppurin; en Tourist Trap táknar einn af upprunalegri skemmtiferðum. Myndin fylgir sömu grunnformúlu og flestir slashers - þ.e.a.s. brjálæðingur myrðir fullt af krökkum, en sækir frumleika sinn í þá staðreynd að brjálæðingur er sýndur frá upphafi (öfugt við óséðan árásarmann eða mann í grímu) og við í raun fá smá innsýn í persónu hans. Sú staðreynd að þessi morðingi hefur líka fjarskiptahæfileika, þar á meðal að geta stjórnað vaxdúllunum sem fylla húsið hans, eykur á frumleikann. Við tökum af stað með frábærri opnunarröð, þar sem ungur maður verður fyrir því að vera með sprungið dekk eftir að hafa lent á bensínstöð skelfingar. Atriðið er ótrúlega hrollvekjandi, þar sem vaxdúllurnar hæðast að honum og hlutir fljúga úr hillum – og það gefur áhorfendum mikla innsýn í það sem koma skal; nefnilega mjög hrollvekjandi hryllingsmynd! Trúverðugleiki leiklistarinnar er eins enginn og búast mátti við af slasher á áttunda áratugnum, en satt best að segja; það er ekki allt svo slæmt. Stelpurnar virðast heitar, strákarnir skipta ekki öllu máli; og Chuck Connors er meira en nægilega hrollvekjandi í hlutverki sálfræðingsins. Hann er ekki beint Anthony Perkins; en samt, nógu gott. Það er hins vegar ekki leiklistin sem er stjarna þáttarins og eins og búast mátti við - hrollvekjandi andrúmsloftið hlýtur þessi verðlaun. Vaxlíkön, eins og sannað er af mönnum eins og House of Wax (Vincent Price útgáfa ...) eru mjög hrollvekjandi; og myndin nýtir þá staðreynd best. Það eru mjög fáir hlutir í bíó sem geta verið ógnvekjandi með því einfaldlega að vera þarna - en vaxstyttur eru örugglega eitt af því. Sérstakur hæfileiki morðingjans hefði auðveldlega getað komið í veg fyrir andrúmsloftið, en myndin nýtir þessa staðreynd best, jafnvel með því að láta ýmislegt fljúga úr hillum og fer það vel með restina af myndinni. Á heildina litið er þetta mjög góð mynd. Þó að Tourist Trap sé kannski ekki algjörlega nauðsynlegt að skoða; það er vel þess virði að skoða og ég get mælt með því.