Í fyrsta lagi verð ég að segja að ég er almennt ekki mikill aðdáandi varúlfamynda almennt. Það er ekki það að ég sé ekki hrifin af þeim, bara að mér líkar ekki mikið við þá. Það eru nokkrir sem ég hef haft gaman af...Werewolf of London (1935, Stuart Walker), An American Werewolf in London (1981, John Landis)...og sumir sem mér hefur þótt allt í lagi en ekkert sérstakt...Úlfurinn Man (1941, George Waggner), The Howling (1981, Joe Dante), Dog Soldiers (2002, Neil Marshall) eru nokkur dæmi...en á heildina litið er varúlfa undirtegundin ekki í uppáhaldi hjá mér. En ég var með þessa í einu af þessum 50 kvikmyndasettum svo ég hugsaði með mér að horfa á hana og sjá hvernig hún var. Spoilerar fylgja...The Mad Monster er varúlfasaga, en varúlfurinn er fyrst og fremst notaður sem farartæki fyrir hefnd brjálaðs vísindamanns, Dr. Lorenzo Cameron (George Zucco). Dr. Cameron hefur uppgötvað leið til að umbreyta mönnum í dýr, sérstaklega úlfa, en var gert að athlægi og útskúfað af stærri vísindasamfélaginu. Þvingaður úr virtu stöðu, verður brjálaður og ætlar að hefna sín á þeim sem hæddust að honum í gömlu sveitasetri, þar sem hann býr með dóttur sinni Lenoru (hinn yndislegu Anne Nagel) og aðstoðarmanni hans Petro (Glenn Strange) með takmarkaða andlega hæfileika. Með því að nota sermi sitt breytir Dr. Cameron Petro í varúlf og sendir hann af stað til að drepa gamla keppinauta sína. Að lokum fer varúlfurinn Petro úr böndunum og bæði brjálaði læknirinn og sköpunarverk hans eru drepin. Myndin spilar líka að nokkru leyti upp sem morð/glæpadrama, þar sem blaðamaður Lenóru (Johnny Downs) rannsakar undarlega hegðun læknisins og útbrot af morðum. Sagan virðist fá marga þætti að láni frá öðrum stórmyndum sem komu á undan henni. Það eru áminningar um Frankenstein (1931, James Whale) í sköpun skrímsli sem hlaupa í amok og veran sem drepur saklaust barn. Sýnir Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1931, Rouben Mamoulian eða 1941, Victor Fleming útgáfan) og The Wolf Man (1941, George Waggner) koma líka upp í hugann. Og það er eitt af vandamálunum við þessa mynd að mínu mati - hún kemur fram sem miðlungs sambland af frábærum kvikmyndum. Það bætir ekki miklu við tegundina. Að vísu eru nokkrir endurleysandi eiginleikar. Frammistaða George Zucco var sannfærandi og atriðið sem sýnir Dr. Lorenzo tala við sýn hans/ofskynjanir á kvalara sínum virkar vel fyrir mig til að sýna geðveiki hans. Það er einhver hæfileg persónuuppbygging, að minnsta kosti þegar um persónu hans er að ræða. En persóna Glenn Strange er alls ekki sannfærandi og virðist hafa þessa kómíska eiginleika - hvort sem það er viljandi eða ekki, ég er ekki viss - það passar bara ekki inn í myndina í heild sinni. Mér virtist líka við hana meira en flestir aðrir IMDb notendur miðað við einkunnina mína 4/10, en það var samt undir meðallagi mynd. Kannski þess virði að skoða ef þú ert aðdáandi snemma varúlfamynda eða mikill aðdáandi hryllingsmynda frá 1930 og 1940, en ólíklegt að þú höfðar til þín ef þú ert það ekki.