Margir hryllingsaðdáendur kvarta yfir því að hryllingurinn hafi varla farið fram á síðustu tuttugu árum. Ég hneigðist til að vera sammála þessu þar til asískar hryllingsmyndir komu til sögunnar, stefna sem er óneitanlega orðin dauf. Hins vegar hefur hún framleitt sannkallaða klassík og A Tale Of Two Sisters, að minnsta kosti fyrir mér, stendur upp úr sem einstakt kvikmyndaverk, og kannski besta hryllingsmynd í mjög langan tíma. Byggt óljóst á kóreskri þjóðsögu, segir sorgarsögu af tveimur systrum í geðrænum erfiðleikum sem búa hjá föður sínum og stjúpmóður. Eftir að hafa lent í nokkrum vandræðum fyrsta kvöldið heima, ákveða þau að halda saman og neita stjúpmóður sinni aðgang að nánu sambandi þeirra. Spennan eykst og það er óumflýjanlegt smell. En það sem gerist eftir þetta krefst meira en augnaráðs, þar sem sagan tekur nokkra snúninga og hræðsluárin verða tilfinningaríkari og frekar raunveruleg. Í lokin gætir þú þurft nokkur augnablik til að gleypa þetta allt og púsla því saman í þínum eigin huga, en það er einmitt þessi pörun hryllings og leyndardóms sem ýtir því út fyrir skilgreiningar þessara tegunda og gerir það strax að klassík. Einn til að horfa á aftur og aftur, þó ekki væri nema til að vinna þetta allt saman.