Orrustan við Elderbrush Gulch var lengsta og dýrasta stuttmynd Griffiths sem hann hafði gert fram að þeim tímapunkti. Í henni sjáum við hann reyna að fullkomna stórfellda hasarsenuna sem væri nauðsynleg í fullri lengd, og pakka inn öllum þeim þáttum sem höfðu gert fyrri hasarstuttbuxur hans farsælar. Griffith notar vestræna sniðið þegar tilvalið bakgrunn fyrir hrein og bein hasarföt sem umgjörð fyrir fyrsta epíska bardaga hans. Eins og margir vestra 1910 er útgangspunkturinn persóna úr austri á leið út í vestur tæki sem ef til vill hjálpaði áhorfendum út í óbyggðirnar, og hér eru þeir austfirðingar börn, sem var mikilvægt fyrir gerð myndarinnar þetta þróast í. Fyrir Griffith gætirðu ekki haft hasar án tilfinninga fyrir varnarleysi og hér troðir hann því inn, með krökkunum að austan, Lillian Gish sem órólega móðir "eina barnsins í bænum" og jafnvel nokkrum hvolpum sem eru í hættu að lenda á matseðli indíána. Allt þetta ryður brautina fyrir afar flókna og lagskiptu atburðarrás, sem blandar saman föstu kvenhetjuatburðarásinni og ferðinni til bjargar við bardagana sem Griffith hafði verið að lýsa frá fyrstu borgarastyrjöldinni sinni myndir árið 1909. Hér er stórkostlega mikið að gerast og Griffith stendur sig mjög vel í að halda uppi hrífandi hraða út í gegn og halda öllu samfelldu og rökréttu. Samt sem áður, það að tjúlla saman x magn af þáttum í hasarröð gerir það ekki endilega margfalt meira spennandi, sama hversu kunnátta þeir eru í jafnvægi, og Griffith bjó til betri spennuvættu lokaatriði fyrir og eftir þessa. En jafnvel Griffith mynd svo mikil áhersla á hasar væri ekki án leiklistar, persónusköpunar og andrúmslofts. Í The Battle at Elderbrush Gulch er fjallað um tilfinningalega uppsetninguna í stuttu máli en hagkvæmt. Í fyrsta lagi höfum við atriðið þar sem waifs yfirgefa heimili sitt. Kerran sem þeir ferðast á stefnir í burtu frá myndavélinni og notar dýpt og fjarlægð til að tjá sig frá öryggi og siðmenningu. Jafn áhrifarík vettvangur er sá þar sem við erum kynnt fyrir ungu fjölskyldunni Gish, Bobby Harron og barnið þeirra. Íbúar bæjarins kúra yfir dýrmætu túttunni, ganga síðan út fyrir skjáinn og sýna að tveir Indverjar horfðu á þá úr bakgrunninum, og bætir við ógnvekjandi hættumerki. Auðvitað hafa margir áhorfendur í dag bent á sóknina í orrustunni við Elderbrush Gulch. lýsing á frumbyggjum (öfugt við hina samúðarfyllstu Red Man's View), en kannski er ekki allt sem sýnist. Fyrst af öllu skaltu kíkja á vesti indverska höfðingjans sonar hún er svört og þakin skínandi hvítum doppum. Hann lítur út fyrir mig eins og perlulaga konungsjakka, kannski aðeins breytt fyrir hlýrra loftslag. Líttu nú á "stríðsdansinn" sem þeir sýna síðar það er ákveðið "hné-upp Mother Brown" loft í honum. Þetta eru ekki Indverjar, þeir eru cockneys! Þannig að það ætti ekki að vera móðgandi fyrir indíána. Bara cockneys.