Árið 1987 hafði Hong Kong gefið heiminum myndir eins og Sammo Hungs „Encounters of the Spooky Kind“ Chow Yun Fat í hinni helgimynda „A Better Tomorrow“ eftir John Woo, „Zu Warriors“ og hinn klassíska „Mr Vampire“. Jackie Chan náði alþjóðlegri velgengni á myndbandi, en það var með "A Chinese Ghost Story" sem HK-kvikmyndahús átti sinn fyrsta alvöru crossover-leikhússmell á Vesturlöndum í mörg ár. Vestrænir kvikmyndagestir höfðu aldrei séð annað eins. Þetta var kvikmynd sem tók ýmislegt hráefni sem kvikmyndahús HK hafði notað í mörg ár (fljúgandi sverði, villt dansað bardagalistir og yfirnáttúrulegt) og blandaði saman til að búa til kvikmynd sem var einstök í útliti, tilfinningu og útfærslu. Gleymdu lélegu og óþarfa framhaldsmyndum sem það ól af sér, þetta er upprunalega og besta. Leikstjórinn Siu-Tung Ching (enn þekktastur sem hasardanshöfundur í myndum eins og Woo's 'A Better Tomorrow 2'/'The Killer') hefur undir stjórn. vakandi auga hins goðsagnakennda framleiðanda Tsui Hark, skapaði meistaraverk í fantasíu/hryllingsmyndum. Og með svona sérfræðiáhöfn til ráðstöfunar (ekki færri en 6 bardagalistastjórar) væru líkurnar á því að myndin yrði allt annað en dásamleg óhugsandi. Klippingu eftir hinn ótrúlega afkastamikla David Wu (sem skrifaði/leikstýrði 'The Bride With White Hair' 2' og ritstýrði svo klassískum titlum eins og 'A Better Tomorrow 1/2/3', 'Hardboiled' og sértrúarsmellnum 'The Club') er einfaldlega snilldarverk. Sköpun hans á fullkomlega dansað háfleygandi, tréklifursverðsbardaga gerir þá að einhverju besta HK kvikmyndahúsi sem hefur skapað. Hratt á hreyfingu, fráleit en aldrei ruglingsleg, jafnvel í dag, eru þeir hápunktur listar þeirra. Áhöfn kvikmyndatökumanna hefur líka gert kraftaverk. Þetta er kvikmynd þar sem hvert einasta skot er fagmenntað málverk. Þar sem dásamlegar blálitaðar næturmyndir, huldar sífelldri draugaþoku, eru hrífandi vettvangur sögu okkar til að þróast. Þetta er kvikmynd þar sem allt er notað til að vefa draumkennda fegurð. Jafnvel silkislopparnir og kjólarnir sem Hsiao Tsing klæðist verða lifandi hluti af myndinni, hvort sem það er í rómantískum þáttum eða bardagaatriðum sem sífellt er til staðar flæðir yfir skjáinn. Jafnvel einföldu atriði þar sem Hsiao Tsing skiptir um skikkju er breytt í flöktandi fegurð þar sem öll færni á settinu sameinast og skapa eftirminnilegt atriði úr svo einföldum athöfn. Leikmyndin eru líka mögnuð og gefa skógunum annað veraldlegt tilfinningu og musterið og hörkuna sviðna, fánafyllta auðn helvítis fyrir hið magnaða lokaatriði. Framleiðsluhönnun Zhongwen Xi á mesta lof skilið. Annar stór þáttur í velgengni myndanna er tónlist Romeo Diaz og James Wong. Kvikmyndir frá Hong Kong hafa gefið okkur frábæra tónlist og lög sem hafa bætt svo miklu við velgengni þáttaröðarinnar, en í `A Chinese Ghost Story' er tónlistin einfaldlega lífsnauðsynleg. Frá upphafi lagsins og áfram verður tónlistin jafn mikilvæg og persónurnar. Tónleikurinn er fullkomin blanda af nútíma og hefðbundnum hljóðfærum. Trommur, bjöllur og gítar dunda í burtu yfir hasaratröðunum með miklum árangri, en það er í hægari, sársaukafullu rómantísku verkunum sem það kemur til sín. Hérna; flautur, strengir og kvenkyns kórbrellur skapa það sem er mögulega fínasta tónverk sem heyrst hefur í HK kvikmynd. Bættu við þetta kvenkyns söng, töfrandi fallega laginu sem spilar yfir ástargerð Tsau-shen og Hsiao Tsing, (ekkert sést, en áhrifin eru dásamleg. Þetta er kærleiksríkt saklaus kvikmyndarómantík) og þú hefur skínandi dæmi um kraftinn. tónlist í kvikmynd getur haft.Og við höfum auðvitað leiklistarhæfileikana. Leslie Cheung (`A Better Tomorrow 1 & 2' og mjög vinsæl söngkona) er framúrskarandi sem saklausi tollheimtumaðurinn. Verk hans í (sem betur fer mildum) teiknimyndasögum er aldrei yfir höfuð og senur hans með Joey Wang eru leiknar af réttri ástríðu og sakleysi. Yun Fat/Andy Lau klassískt "God of Gamblers") hefur aldrei litið meira út eins og hún gerir hér. Hún er ímynd himneskrar fegurðar. Lýsing hennar á hinum hörmulega Hsiao Tsing er töfrandi. Hún sýnir persónum sínum sorg yfir því sem hún er orðin og hvað hún er látin gera, en gefur líka frá sér lúmskan erótík í senum þar sem hún er að lokka karlmennina til síns ógnvekjandi dauða. Gamli leikarinn Wu Ma („Mr. Vampire“, „Swordsman“) er stórskemmtilegur sem hinn viti, hugrökki, en alltaf svo hrekkjóttur, Yen. Hann treður fína línu á milli sérvitringa og pirrandi af æfingum léttleika. Og það sem svo auðveldlega hefði getað verið persóna sem hefði getað skaðað myndina er í raun frábærlega skemmtileg og eftirminnileg. En hvað með skrímslin og dýrin?, ég heyri þig gráta. Jæja, þeir eru allt frá frekar grófum en skemmtilegum stop motion/animatronic uppvakningum sem búa í musterinu (sem leiðir af sér frábært hlaupakapphlaup með stöðugum þrotum tilraunum til að maula á hinn skemmtilega grunlausa Tsau-shen), til frekar cheesy en furðu áhrifaríka Lord Black. Fullbúið með vopnabúr af grimmum fljúgandi hausum og alveg framúrskarandi vírvinnu. Flest þeirra hefur, til þessa dags, aldrei verið toppað. En mest framúrskarandi áhrifin og sköpunin er drápstunga trjáandans. Við kynnumst þessu fyrst með „Evil Dead“-myndavélaráhrifum í skyndi þar sem það dregur úr hálsi fórnarlamba sinna til að gefa banvænan franskan koss sem breytir fórnarlömbunum í uppvakningahýði. En síðar er það sýnt í allri sinni brjáluðu dýrð. Hann getur orðið svo stór og langur að hann skýst í gegnum skóginn á eftir bráð, rífur í sundur tré, vefur sig utan um byggingar og spólar sig slímuglega utan um fólk áður en hann tekur þá upp og kastar þeim á trjástofna!! Það getur jafnvel klofnað til að birta munnfylltan munn! Það er svívirðileg hugmynd að miðað við djúprómantískan aðalsöguþráðinn ætti ekki að virka. En það gerir það, með frábærum og ógleymanlegum áhrifum. Svo það sem allt þetta bætir við er klassískt dæmi um kvikmyndagerð í Hong Kong. Sannkölluð hópefli sem hefur skilað okkur sannarlega tímamótamynd. Þetta er kvikmynd stútfull af vitsmunum, uppfinningum, hasar, skrímslum, bardagalistum, draugum, frábærum hugmyndum, gróskumiklu myndefni, fallegri tónlist, og það sem skiptir mestu máli er varanlegur þokki, ein áhrifamestu rómantík kvikmyndahúsanna.