Ég verð að viðurkenna að ég nálgast þessa mynd með eftirvæntingu og ótta. Metsöluskáldsaga Louis de Berniere er ein af mínum uppáhalds og allir sem hafa lesið hana munu átta sig á því að það er engin leið í helvíti að einhver skjáaðlögun geti verið 100% trú. Alla leiðina fann ég sjálfan mig að sannfæra sjálfan mig um að myndin væri misheppnuð og hafði svipt söguþræði bókarinnar svo langt að hún var óþörf. Endirinn er hins vegar miklu betri en í skáldsögunni og ég gat ekki hætt að hugsa um myndina á eftir. Samt sem áður fannst mér kostirnir (glæsileg kvikmyndataka John Toll, frábært tónverk Stephen Warbeck, osfrv.) ekki vega þyngra en upphaflega neikvæðni mína (villa Cage, mjög útþynnt handrit). En tveimur dögum síðar stóð ég aftur í biðröð til að sjá Corelli, og þó hún sé ekki fullkomin verð ég nú að viðurkenna að myndin er sú besta sem nokkur hefði getað búist við. Cage er í raun frábær í hlutverki sem jafnvel de Berniere hafði áhyggjur af að væri ekki fullkomlega ávöl persóna: Áhyggjulaus andi hans, sem víkur fyrir sundurlausri iðrun, er á staðnum, og bætir fullkomlega við hinn frábæra tvöfalda leik Penelope Cruz og John Hurt. David Morrissey er áhrifaríkur í hljóði sem Weber, nasistaforingi sem reynir að sætta tilfinningar sínar til nýfundna ítalskra vina sinna og innfæddra yfirburðaþátta hans gagnvart þeim sem eru í kringum hann. Og fíni grísk-ítalski aukaleikarinn vekur töfrandi líf í sólblandnum heimi de Berniere, Cepholonia. Þegar ég yfirgaf kvikmyndahúsið í annað sinn, sleppti ég loksins ástríðu minni fyrir skáldsögunni sem kom í veg fyrir að ég kunni að fullu að meta sögu WW2 Cepholonia í kvikmyndalegu tilliti. Hatturinn minn fer af John Madden sem, þrátt fyrir næstum búist við gagnrýni sem hann er að fá frá bresku gagnrýnendum (allir leikstjórar sem hafa náð miklum árangri eins og Shakespeare in Love á bak við þá er alltaf skotmark þessara stynjandi ninníanna!) að flytja ofboðslega erfiða bók yfir á hvíta tjaldið af slíku hjarta, æðruleysi og mannúð (kjarnadyggðir skáldsögunnar reyndar) að hann hefur búið til aðra klassíska ástarsögu sem verður líklega fyrst fullþakkað þegar rykið hefur sest að nokkrum ár héðan í frá. Ef þú ert aðdáandi bókarinnar, eins og ég, þá er það erfitt, en reyndu að gera ekki sömu mistökin við fyrstu skoðun þína. Reyndu að þurrka bókina út úr huga þínum í tvær klukkustundir, baðaðu þig í dýrðlegu Miðjarðarhafsstemningunni og uppgötvaðu Corelli, Pelagia, Mandras, Dr Iannis, eins og í fyrsta skipti (þykjumst að þú sért að horfa á eitthvað sem er búið til eftir upprunalegu handriti) , og ég ábyrgist að þú verður ekki fyrir vonbrigðum. Reyndar munt þú bíða spenntur eftir því að eiga þitt eigið eintak af þessari yndislegu kvikmynd á myndbandi eða DVD.8/10