Aftur, við erum að fá blanda af þemum vel fjallað af svo mörgum fyrri myndum. Sagan um góða og vonda soninn, með leyfi East of Eden. Bandaríska sjóhetjusagan, sem telur sig ekki vera einn af því sem hann veit. Og syrgjandi eiginkonan gæti hugsanlega orðið ástfangin af annarri karlmannssögu. Eina staðreyndin að þessar sögur séu svona alls staðar nálægar er þó ekki svo mikið vandamál. Vegna þess að fræðilega væri samt hægt að kynna þær betur og takast á við þær hverju sinni. Enginn heppni í þetta skiptið þó, þar sem allir þrír þræðir falla á endanum jafnt og þétt. Þar sem vondi sonurinn fær í raun aldrei að tala við föður sinn, þannig að þessi ágreiningur leysist aldrei almennilega. Burtséð frá því að faðirinn byrjaði að meta vonda soninn, þökk sé þeim síðarnefnda sem endurnýjaði eldhús syrgjandi eiginkonunnar. Nú, hversu ánægjulegt er það. Næst, furðu heimkominn sjófari grunar eiginkonu sína um ótrúmennsku átök leysist aldrei. Vegna þess að hann talar í raun aldrei við manninn sem liggur undir grun, nefnilega sinn eigin bróður. Svo enn og aftur fáum við lausan enda hér. Og að lokum, hræsniþema ameríska hersins, þar sem sjóherinn er opinberlega álitinn hetja þegar hann ætti í raun ekki að heita það, vegna óhreininda stríðsins sem hann gekk í gegnum. hvað varðar hans eigin staðla, þá fellur þetta þriðja þema alveg eins út. Vegna þess að myndin endar rétt þegar hann, í fyrsta skipti, getur bara talað við konuna sína um það sem hann gekk í gegnum. Hvar raunverulega sagan myndi byrja á þeim tímapunkti, nefnilega bataferli hans, hvernig það myndi líta út og hvernig hann myndi að lokum horfast í augu við fjölskylduna sem hann hefði mikla sektarkennd til að viðurkenna. Allt þetta, allir mjög áhugaverðir hlutir eru látnir fara framhjá og verða hunsaðir. Svo þótt sögulega séð sé þessi mynd alvarleg, og ég meina alvarleg, vonbrigði, þá myndi ég samt gefa henni stig fyrir áhrifamikill leikarahópinn. Þó að engin mynd ætti að nota Maguire fyrir raddsetningu, því það tilheyrir Spiderman. Sérstaklega fullorðinn Gyllenhaal virðist uppfylla allar þær væntingar sem hann vakti sem ungur og upprennandi leikari. Svo mikið að mér þætti í raun og veru vænt um að sjá honum falið virkilega djúpt og krefjandi aðalhlutverk með almennilegum sniðum. Þannig að þó leikarahópurinn virðist í raun gera það sem þeir geta, þá tel ég þessa mynd algjörlega gleymanlega að öðru leyti. Grunn og á endanum tilgerðarleg, algjörlega ófullnægjandi tárapressa. Message du jour til rithöfundanna: við þekkjum sárin nú þegar, sjáðu fjölda Víetnamkvikmynda. Þú vilt vinna þér inn kredit, sýndu okkur trúverðuga lækningu.