Mér fannst þetta frábær hugmynd en, drengur, var þetta illa útfært. Við fáum víðtæka tilfinningu fyrir því hversu flókin og krefjandi starfsemi baksviðs sýningar er, en nánast engar upplýsingar um neitt af því virka. Framleiðendurnir virðast ekki hafa fundið neina leið til að segja sögu eða gefa áhorfandanum „í gegnum línu“. (Sem er ekki þar með sagt að þeir hafi ekki reynt það, en að láta sviðsmenn segja samantekt á hringrásinni þar sem frásögn dagskrárinnar segir okkur ekkert um starfið við að setja upp óperu líkamlega.)Við sjáum ýmislegt gerast, en er lítið sagt um hvað það er sem fólkið er að gera og hvers vegna. Það er lítið vit á því hver er hver, eða hvernig hinar ýmsu framleiðsludeildir passa saman og vinna saman. Til dæmis heyrum við nokkrum sinnum um vandamál af einhverju tagi - maður býst við að sjá vandamálið og afleiðingar þess og/eða hvernig það verður leyst. En í staðinn klipptu kvikmyndagerðarmennirnir yfirleitt bara í eitthvað annað (almennt frekar almennt myndefni af fólki að ýta hlutum eða tala í heyrnartól.) Á heildina litið endar myndin meira eins og pastiche af myndum sem þú myndir sjá birtar undir lokaeiningum sýning, frekar en eitthvað sem er þess virði að horfa á vegna eigin verðleika.