Þetta er undarleg, en samt einhvern veginn áhrifamikil saga, um ást. Persónulega rekst ég aldrei á svona útúrsnúningasögu í raunveruleikanum. En ég get ímyndað mér að það sé til. Þetta er saga sem lofar að vera "veik" af titlinum. En, eftir að ég horfði á það, fékk ég ekki þessa "veikindatilfinningu" sem ég myndi örugglega hafa varðandi reglur samfélagsins. Það er eitthvað fallegt í þessari mynd... eitthvað áhrifamikið...sem ég get ekki andmælt með því að nota neinar siðferðis- eða samfélagsreglur. Myndin einblínir að mestu á samband Kiki og Alex. Þú getur séð hvernig þetta samband byrjar, þróast og endar að lokum. Þú finnur augnablikið þegar þessi ást blómstrar, fyrstu hvísl, snerting. Þú finnur fyrir tengingunni. Og ekkert augnablik hélt ég að þetta væri siðlaust. Þú vonar jafnvel að það brotni ekki á endanum....það getur ekki brotnað...það er ekki rétt. Maður finnur sársaukann yfir því að vera hjartabrotinn á endanum...En ég þarf líka að bæta neikvæðum snúningi við þessa athugasemd...ég veit ekki hvort sagan er ekki einhvern veginn *sýnd* til að gefa þá tilfinningu að þessar samskipti eru aðeins sjúk í formi, en ekki að innihaldi. Þú hefur ekki heildarsöguna, heldur aðeins brot. Þegar myndin hófst var sambandið milli Kiki og Sandu þegar komið á sinn stað. Svo, engin hugmynd um eðli sambandsins. Þú finnur aðeins fyrir spennu á milli þeirra...bardaga milli þörf fyrir ást og löngun til að rjúfa þetta samband. Ég held að þessi lína af Kiki til Sandu segi allt sem segja þarf: "Ég vil hætta...og ef þú elskar mig, muntu gera eins og ég bið þig". Þessi mynd mun líklega vekja spurningar um hvað er ást og hvað á að vera. siðferðilegt...og hvar eru mörkin þar á milli. Ég veit ekki hvort hugmyndin að þessari mynd er "ást sigrar allt...jafnvel félagsleg og siðferðileg viðmið" eða "ást er falleg...sama hvernig eða hvar". En að mínu mati er þessi mynd þegar farsæl af þeirri einföldu ástæðu að hún fær mann til að hugsa...