John Ford er einn áhrifamesti og eftirminnilegasti bandaríski kvikmyndagerðarmaðurinn í kvikmyndasögunni, nafn hans er venjulega tengt vestræna kvikmyndagreininni. Hins vegar er álitlega besta mynd John Ford alls ekki vestri heldur grátbroslegt drama sem gerist í baráttu Íra fyrir sjálfstæði snemma á 2. áratugnum: The Informer frá 1935. Tímarnir eru erfiðir fyrir marga á Írlandi og útbrunninn Gypo Nolan er lentur í vefur fátæktar og örvæntingar - og veggirnir eru að lokast. Gypo er stór en hann er ekki bjartasta peran á trénu, hefur hlýtt hjarta en stutt kveiki og virðist aldrei í raun hugsa hlutina til enda en hann er ekki glæpamaður eða sjálfhverf svín. Gypo Nolan gengur um göturnar svangur án hvar hann á að búa og finnur æðstu konuna í lífi sínu, Katie Madden, á götum úti og leitar sjálfs sín vegna eigin örvæntingarfullra aðstæðna og fer að dreyma um að fara með hana til Bandaríkjanna ef hann bara átti 20 pund til að borga fyrir það. Eins og heppnin vill hafa það, er vinur hans Frankie kominn aftur í bæinn með 20 punda verð yfir höfuðið og Gypo er nógu örvæntingarfullur til að láta lögregluna vita hvar Frankie er niðurkominn. Gypo, með nýju 20 pundin af blóðpeningum sem aflað er, finnst þetta þokukennda kvöld sérstaklega þokukenndari þar sem sektarkennd stækkar um allan hann og IRA fjárfestir allt sitt til að finna uppljóstrara Frankie. Victor McLaglen túlkar hinn fallna Gypo Nolan og átti svo sannarlega skilið Óskarinn sem besti leikari hann var verðlaunaður fyrir þessa mynd. Hrottalegar, heimskulegar og blíðlegar beygjur hans gefa persónunni vídd og McLaglen er aðeins annar á eftir persónu Dudley Moore, Arthur Bach úr kvikmyndinni Arthur frá 1981, sem skemmtilegasti drykkjumaðurinn í kvikmyndum. Frammistaða Margot Grahame sem Katie Madden er líka frábær en hún og McLaglen eru einu meðlimir leikarahópsins sem virkilega heilla. Preston Foster er sérstaklega misheppnaður sem IRA-höfðingi, aðallega vegna þess að hann er augljóslega ekki írskur, og J. M. Kerrigan jaðrar við að pirra sig í gegnum hlutverk sitt í myndinni, en þessi svekkjandi aukahlutverk er eini lélegi punkturinn í myndinni. Oft í skuggann af sumum betri Ford- þekktir vestrar eins og The Searchers eða The Man Who Shot Liberty Valance, The Informer er auðveldlega ein af bestu myndum John Ford - ef ekki hans allra besta. Uppljóstrarinn byrjaði langan feril af Óskarstilnefningum og vinningum fyrir John Ford og vann til fjögurra Óskarsverðlauna, þar á meðal einn fyrir hann sem besti leikstjóri árið 1936. Notkun Ford og félaga á skugga og ljósi í myndinni er sérstaklega aðlaðandi og mikilvægt að segja frá sögu. Ganga Gypo um göturnar er sögð af drungalegu ástandi bæjarins og áberandi ásakanir götuljósanna, hver skuggi minnir hann stöðugt á myrkra verk hans. Það var ótrúlegt að fylgjast með vald Ford á þessari tækni; ef The Informer væri gerð 10 árum seinna (þannig að gera kröfur um tegund) myndi hún líklega teljast ein besta noir kvikmynd allra tíma en það kemur ekki í veg fyrir að hennar sé minnst sem frábærrar klassískrar myndar.