Eftir að hafa séð DVD útgáfu Blues Brothers og minnst á „Wired“ á ævisögu Belushi, vorum við kærastinn minn svangur í frekari upplýsingar um John Belushi. Ég hafði heyrt um "Wired" en vissi ekki of mikið um það og fann það aftan í leiguversluninni á staðnum. Mér skilst að Dan Akroyd hafi verið mjög pirraður yfir þessari mynd og ég hélt að það væri vegna þess að hún sýndi þá ekki í góðu ljósi. En það hafði ekkert með það að gera. Myndin byrjar í lagi, þar til þeir hjóla lík Johns í líkhúsið. Þegar hann vaknar á krufningarborðinu og ákveður að hlaupa eftir því, þá byrjar algjört smekkleysi þessarar myndar. John verður fyrir því að skoða líf sitt og allt umrótið sem hann skapaði með „Angel“, leigubílstjóra frá Púertó Ríkó með vondan húmor - að sæta gagnrýni og reyna að fá hann til að fara yfir. Leikararnir tveir sem túlka John og Dan líta ekkert sérstaklega nálægt raunverulegum leikurum, (hvað þá neinum öðrum tengdum því efni, þ.e. Lorne Michaels), sem gerir það erfitt að reyna að einbeita sér að þeim og hvernig þeir voru í raunveruleikanum. En það er toppurinn á ísjakanum. Ég tel að þetta hafi átt að vera "listræn" kvikmynd -- John var stöðugt þjakaður af eiturlyfjum (þ. erfitt að fylgja eftir. Endurlitin eru ögrandi, sem gerir það líka erfitt að skilja. Líklega ósmekklegasta atriðið var þegar John neyðist (bókstaflega) til að gangast undir krufningu og er sárþjáður á meðan þeir fjarlægja hjarta hans til að vigta það, og sagði að það væri óeðlilega stórt vegna til eiturlyfjaneyslu, offitu, já, við skiljum tilganginn án grótesku myndarinnar. Það eru mjög fáir aðrir leikarar sem við vitum um í myndinni, (hvar er Carrie Fisher til dæmis? Þeir voru ótrúlega nánir. Og Jim Belushi hefði verið frábær mann til að sýna,) það lítur MJÖG ódýrt út, (okkur fannst það líta út eins og grafíkin væri frá upphafi níunda áratugarins eða seint á áttunda áratugnum,) fannst eins og það væri tekið upp á um viku og allt í allt, sýndist ekki hliðin á John yfirleitt. Mér fannst ég vita aðeins meira um hann eftir að hafa horft á þættina af Saturday Night Live. Á síðasta nótunum kemur Bob Woodward yfir narcissistic með því að setja sjálfan sig inn í myndina, rífast við John um að skrifa lífssögu sína. Fyrir einhvern sem átti að vera mjög hávaxinn, varðandi brjóstmyndina á Nixon, gæti persónuleiki hans passað við hvaða rithöfund sem er í National Enquirer, og missti því áhuga minn á verkum hans frá þessum tímapunkti og áfram. SLIPPA ÞESSARI KVIKMYND. Ef þú vilt sjá meira um John, horfa á kvikmyndir hans, sjá klippur af Dan Akroyd tala um hann eða vona að einhver hafi smekk til að gera aðra mynd um John sem gengur í takt við "Man on the Moon", sem er að lokum það sem við áttum von á. Ég býst við að þetta hafi verið "siðferðisleg" mynd -- þú veist, ekki nota eiturlyf, en ég held að höfundar þessarar myndar hafi ekki skilið að dauði hans varð til þess að fjöldi fólks (eins og Carrie Fisher) hætti að gera lyf að öllu leyti af þeim sökum.