Ekki tókst að framleiða hina hugsanlegu kvikmyndahátíð, sem gerist á 19. öld. Með stórum leikara eins og Maggie Smith, Albert Finney og mörgum öðrum var engin ástæða fyrir að myndin misheppnaðist. Hins vegar vantaði endi á myndina, hún hafði leiðinlega afsökun fyrir söguþræði og féll í sundur með samfellu sinni. Dæmigert saga af ríkri stúlku og fátækum dreng, sameinuð af ást og eyðilögð af fegurð (eða skorti á henni) og vanþóknun, hefur snerta hlið á snemma dauða móður og fjarverandi föður. Faðirinn, leikinn af Finney, er truflaður maður sem kvelur dóttur sína í lífi sem dauða. Hann telur að skortur dóttur sinnar á góðu útliti myndi eyðileggja örlög hans með því að giftast undir félagslegri stöðu þeirra. Leikararnir reyndu árangurslaust að bjarga því sem eftir var af söguþræðinum. Washington Square er svarthol eyðileggingar og eyðileggingar og sóar dýrmætum tíma þeirra sem sárt horfa á. Ég gef þessari mynd 1 í stað 0, eingöngu fyrir tilraunir leikaranna. Bjargaðu þér, vertu fjarri Washington Square.