8/2008. Þegar ég skrifaði ummæli mín upphaflega, stuttu eftir að ég sá þessa mynd fyrst, tók ég gagnrýna skoðun, fannst mér að Lemmon og Matthau hefðu í rauninni „hringt inn“ frammistöðu sína, sem paraði þá saman á þann hátt sem þeir höfðu gert nokkrum sinnum áður. Þegar ég sá hana aftur virtist hún öðruvísi, sérstaklega í ljósi þess að hvorug stórstjörnunnar tveggja lifði mikið lengur eftir að hún kom út. Að Spiner undanskildum eru allir leikstjórarnir átta flytjendur með töluverða reynslu, og sömuleiðis óhjákvæmilegt. miklu "lengri í tönn" en við höfum séð í mörgum öðrum myndum þeirra og t.v. vinna. En eru það ekki næstum allir? Að sjá hana aftur, þó að hún verði örugglega ekki álitin sem „klassík“ á neinum ferli þeirra, er hún skemmtileg mynd, með mikið af áhugaverðu landslagi líka. Frá mínu sjónarhorni er hún minnir mig að oft er hægt að skoða margar kvikmyndir, leikrit o.s.frv., annaðhvort frá mjög gagnrýnu sjónarhorni, eða horfa í staðinn til léttari hliðar, án þess að búast við að kvikmynd sé önnur "Citizen Kane", "Casablance" eða (í skilmálar tveggja leiða), annað frumlegt „Odd Couple“. Það mun einnig veita áframhaldandi nostalgíu fyrir Lemmon og Matthau, sem og aðra í leikarahópnum.