Völundarhús Chris Nolan eins og noir um voyeurism og sjálfsmynd er ótrúlegt frá upphafi til enda. Fyrsta mynd er jafn flókin og „Memento“ eða „The Prestige“, þó kannski aðeins erfiðara að ná tökum á henni. Samt bragðast hún af frumleika og skapandi drifkrafti, og hefur "twist" jafn vitsmunalega krefjandi og raunhæft efni. Fáir kvikmyndagerðarmenn hafa nýtt sér klippara sína og athygli á frásögn eins vel og Nolan hefur. Sagan fjallar um leiðinda rithöfund sem finnst gaman að elta ókunnuga af handahófi niður götuna, þar til hann eltir einhvern sem tók eftir því að hann fylgdist með öðrum og hefur fylgst með honum á tímum, þaðan eykst margbreytileikinn og sjálfsmyndir fara að endurraðast. Náttúrulegri og raunsærri en síðari verk Nolans en jafn skörp.