Hver hefði mögulega getað óskað sér framhalds af hinni goðsagnakenndu slæmu ruslamynd "Food of the Gods" eftir Bert I. Gordon? Engum, auðvitað, en leikstjóranum Damien Lee fannst þetta góð hugmynd, engu að síður, og hann setti saman síðbúna framhaldsmynd sem stendur sem ein óþarfasta mynd hryllingssögunnar. "Gnaw" er bara framhald að nafninu til, þar sem umgjörðin var flutt á dæmigerðan stað seint á níunda áratugnum (háskólasvæði) og einnig eru ódýru og cheesy gore-brellurnar fullkomlega myndrænar fyrir níunda áratuginn. Þetta handrit hangir saman af klisjum, hræðilega skrifuðum samræðum og söguþræði sem er ekki svo lúmskt stolið úr öðrum (og farsælli) hryllingsklassíkum. Neil Hamilton er góður tveggja skó vísindamaður sem gerir ræktunartilraunir á venjulegum nagdýrum til að gera öðrum vísindamanni greiða. Vegna ótrúlega heimskulegra dýraverndunarsinna flýja risastóru og rándýru rotturnar og éta nánast alla á háskólasvæðinu. Eftir gömlu góðu hefðina sem „Jaws“ eftir Spielberg byrjaði, er andstyggilegur Dean sem neitar að viðurkenna vandamálið þó að alvarlega lemstruð lík berist alls staðar. Á hysterískum gróteskum hápunkti ráðast rotturnar inn í opnunarathöfn nýja íþróttasamstæðu háskólasvæðisins! „Gnaw: Food of the Gods 2“ er hræðilega slæmt og því mjög skemmtilegt að horfa á! Persónurnar gera og segja ólýsanlega heimskulega hluti (eins og að fara niður í holræsin óvopnuð á meðan þær VEIT að það er fullt af rottum), leiklistin er hræðileg og það er virkilega furðuleg röð sem felur í sér að hetjan stundar kynlíf undir áhrifum vaxtarsermis! Ég velti því fyrir mér hver kenning Freuds væri um það! Það er fullnægjandi magn af gormi og slæ og það verður að segjast tónlistin er furðu andrúmsloft. Ef þú getur bara ekki fengið nóg af þessu drasli, þá eru ansi margar verur-eiginleikar sem snúast um stökkbreyttar rottur, eins og ítalska schlock-myndin "Rats: Night of Terror", hina hógværu 70's sértrúarmynd "Willard" og hennar ömurleg framhald "Ben", endurgerð "Willard" árið 2003 með Crispin Glover í aðalhlutverki og furðu góðar nýlegar rottumyndir eftir hina frægu leikstjóra Tibor Ticaks ("Rats") og John Lafia ("The Rats"). Vertu brjálaður!