Eins og virðist vera almennur kjarni þessara ummæla, þá er myndin með töfrandi fjör (ég horfði á hana á Blu-ray) en hún nær í raun ekki neinni alvöru dýpt. Í fyrsta lagi eru persónurnar allar frekar daufar. Ég fékk vísbendingu um einskonar Laputa aðstæður milli Agito, Toola og aðalandstæðingsins Shunack. Hins vegar gæti hugur minn reikað og þetta var óskhyggja (Laputa er uppáhalds animéið mitt, upprunalega Engilsh talsetning). Persónurnar eru ekki heldur elskulegar og eins og fram kemur í annarri færslu verða þær ástfangnar einstaklega fljótt, þannig að gamla greyið Minka verður öfundsjúk og hafnað (hún elskar Agito, sem virðist gera sér grein fyrir þessu). Hins vegar virðist hún strax fyrirgefa Toola í lokin án skýringa á sinnaskiptum öðruvísi en að það gerir endirinn aðeins "hamingjusamari". Það vantar líka verulega skýringar. Eins og hverjir eru druidarnir eiginlega? Eru það fólk? og hverjar eru undarlegu konurnar/stelpurnar sem virðast hanga með þeim og reka skóginn? Það er ekkert sem útskýrir hvers vegna þeir eru þarna og hvernig þeir geta gefið venjulegum mönnum ofurkrafta. Plönturnar sem koma frá tunglinu fylla samt ekki í eyðurnar um þetta. Það er næstum eins og skrítin útgáfa af The Day of the Triffids. Og hver kallar Toola? af hverju að vera að nenna þessu ef það verður ekki útskýrt? Mig langaði virkilega að líka við þessa mynd en mér fannst söguþráðurinn ekki nærri eins djúpur og mynd eins og Ghost in the Shell eða með einhvern raunverulegan karakter eins og Miyazaki. Mér leiðist ekki að horfa á hana en ég vildi óska ​​þess að ég hefði ekki keypt hana. Mitt ráð? Prófaðu það ef þú hefur nokkra klukkutíma til vara, en fáðu það lánað eða keyptu það ódýrt! Kannski ef þú ert nýbyrjaður í animé kvikmyndum og hefur ekki mikið að fara eftir muntu njóta þess. Það er vissulega sjónrænt ánægjulegt.