Fyrirgefðu, en þetta var kannski skelfilegt árið 1978 þegar það kom út, en í nútímanum stenst það bara ekki. Eina áhugaverða atriðið í allri myndinni er upphafssenan þar sem Michael drepur systur sína, Judith, með hrekkjavökugrímuna sína. Skemmtilegasta augnablikið í allri myndinni er þegar foreldrar hans rífa af sér grímuna til að sjá son sinn myrða dóttur sína. Myndin fer niður á við þaðan og tekur ekki við sér fyrr en á síðustu fimmtán mínútunum, en þá er það of seint, við áhorfendur höfum misst allan áhuga á sögunni. Það er varla persónaþróun og fólk er alltaf að rífast yfir því að Laurie sé svona einstök kvenhetja, þegar það er í rauninni ekki mikið fyrir henni. Mér þykir leitt að vera ósammála öllum sem eru hræddir við þessa mynd, en ef þú vilt frábæra hryllingsmynd skaltu horfa á The Shining eða Rosemary's Baby. Þetta eru tvær bestu hryllingsmyndir sem gerðar hafa verið. Hrekkjavaka er svo sannarlega ekki í þeirra röðum. Ég trúi því varla að Roger Ebert hafi gefið henni fjórar stjörnur, því það er engin leið að þessi mynd ætti nokkurn tíma skilið svona háa einkunn.