Hvað er hægt að segja um þessa sjálfstæðu viðleitni umfram þá staðreynd að hún var tekin með sjónvarpsmyndavélum, og hvort sem það var af yfirlæti eða fjárhagslegum takmörkunum, gerir það ekki auðveldara að horfa á þetta tilbrigði við þema eftir Romero. Ég var stöðugt minntur á að ég væri að horfa á skólaverkefni einhvers, í besta falli afleitt, í versta falli ódýrt. Rithöfundurinn/leikstjórinn Georg Koszulinski (sem einnig kemur fram í myndinni) gerir nokkra áhugaverða hluti með myndefni, en það segir meira um klippingarstíl hans en leikstjórnarstíllinn hans, sem samanstendur af nærmyndum í andliti þínu með sjónvarpsmyndavélum sem fengu mig til að halda að ég væri að horfa á sjónvarp fyrir almenning í stað raunverulegrar, heiðarlegrar kvikmyndar. Sagan afritar og límir bita og búta frá ýmsar heimildir, þar á meðal áðurnefndan DEAD-þríleik Romero, THE ROAD WARRIOR (grafa þetta myndefni af "framtíð" sem lítur út eins og fortíðin) og THE BLAIR WITCH PROJECT. Hver árangur er klukkutíma og ekkert virði af uppvakningum sem elta uppi og að borða menn. (Allt í lagi, „manneskjurnar“ í þessu tilfelli eru klónar, en það breytir engu. Þetta er sama valmyndin.) Árið er 2031, og fyrsti hópur fólks sem var klónaður nítján árum áður hefur farið að bila, sérstaklega á mataræðissvæðinu. Auðvitað, þegar klónar fara illa, er það fyrsta sem þeir hafa smekk fyrir mannakjöt (eða, í þessu tilfelli, klónað mannakjöt). Það er ekki öruggt að vera innandyra, það er ekki öruggt að vera utandyra. Það er bara tímaspursmál hvenær hold-etandi ghouls éta hetjurnar okkar. Hefurðu séð þetta áður? Ég hef ekkert á móti því að fólk rífi Romero af, ef vel er gert, en ekkert nýtt landsvæði er fjallað um í þessari mynd. Það er NIGHT OF THE LIVING DEAD meets THE BLAIR WITCH PROJECT, tekið með sjónvarpsmyndavélum. Það sem veldur sérstökum vonbrigðum er að DVD kápan lætur líta út fyrir að vera tekin, að minnsta kosti, með 8mm filmu. Þetta hefði ekki verið vandamál hjá mér ef sagan hefði ekki verið jafn ódýr. Myndin býður upp á dökka framtíðarsýn þar sem tæknin hefur þróast að því marki að einræktun manna er möguleg. Verðum við að halda áfram að klóna uppáhaldsmyndirnar okkar?