Fyrstu tíu mínúturnar í þessari mynd um gerð alþjóðlegrar kvikmyndar í Belgíu eru fínar: þú sérð algjör ringulreið á tökustað, framleiðanda á barmi taugaáfalls, svalur hefur verið leikstjóri (Mickey Rourke), illa skapaður stjarna o.s.frv. Þú hefur séð allt áður, en það er vel gert. EN ÞÁ! Það sem eftir er af tímanum endurtekur myndin sig bara: sömu tíu mínúturnar aftur og aftur. Enginn hápunktur, engin dramatísk þróun, enginn góður leikur, ekki einu sinni slæmur leikur, þetta heldur bara áfram og áfram og áfram. Mickey Rourke á tvær góðar mínútur þegar persóna hans talar um helvítis feril sinn í atriði þar sem raunveruleiki og skáldskapur mætast. Alls gera það 12 góðar mínútur.