Ég trúi því ekki að ég hafi í raun og veru eytt næstum þremur klukkustundum af lífi mínu í að horfa á þetta. Þetta hlýtur að vera ein ótrúverðugasta, fyrirsjáanlegasta og kjánalegasta sjónvarpsmynd sem ég hef séð í langan tíma. Ég var að vonast eftir góðum tæknibrellum og hasar, í staðinn eyddi ég öllum tímanum í að renna upp augunum og öskra "Ó, KOMIÐ!!!", á skjáinn. Samtalið er grunnt og augljóst, leikurinn stífur á stundum og þegar líður á söguna, er það ekki bara fyndið hvernig ALLT gerist á sama tíma... Svo ekki sé minnst á augljósan og ógeðslegan endi... Nú hef ég séð meira en minn hlut af hamfaramyndum, ég er mikill aðdáandi í raun og veru og held að oft geti þær dregið fram algjörlega óraunhæft efni svo framarlega sem það er gert á skemmtilegan hátt, en þetta er svo sannarlega ekki það. Þetta er bara móðgun við gáfaða áhorfendur alls staðar. Hvað voru þeir að hugsa þegar þeir gerðu þessa mynd?????