Sumir segja að hraði þessarar myndar sé svolítið hægur, en hvernig er þetta frábrugðið hverri annarri Hitchcock mynd? Þeir hreyfa sig allir mjög af ásettu ráði og, eins og staðan er í, hafa spennusprengjur og ljómandi klippingar sprautað í gegnum það. Þessi mynd gefur okkur hæfilega mikið af grínisti sem gerir það að verkum að spennuatriðin virðast enn spennuþrungnari. Albert Hall atriðið er eitt besta dæmið um Pure Cinema sem er til í safni Hitchcocks (það besta er líklega nánast allt "Rear Window"). Pure Cinema for Hitchcock þýddi að röð af venjulega litlum kvikmyndum passaði saman án samræðna til að segja söguna sjónrænt. Þetta er auðvitað grunnskilgreiningin á Albert Hall röðinni, sem og styttri stigaröðina í lok myndarinnar. Hitchcock er ekki mikið að sleppa hér og leikurinn er frábær sérstaklega hjá Doris Day í frekar óvæntu alvarlegu hlutverki.