Skullduggery er undarleg, undarleg mynd byggð á skáldsögunni "Ye Shall Know Them" eftir Vercors. Að gefa út gagnrýni á myndina finnst mér virkilega óvinsamlegt, þar sem þetta er kvikmynd sem fjallar um alvöruþemu eins og mannkynið, og biður um hreinskilinn siðferðisstaðla og umburðarlyndi. En þrátt fyrir heiðarlega ásetning og vel meinandi tón er Skullduggery einfaldlega ekki sérlega góð mynd. Fyrir mér er aðalvandamálið hin hræðilega sundurlausa frásögn sem getur ekki gert upp hug sinn um hvernig best sé að koma boðskap sínum á framfæri. Fyrri helmingur myndarinnar er eins og að horfa á hefðbundna frumskógarleiðangursmynd af Tarzan-líki; síðar víkur það í sci-fi sögu; undir lokin rennur það inn í melódramatík í réttarsalnum. Munurinn á tónum milli hvers hluta myndarinnar er of mikill, of ögrandi til að horfa framhjá þeim. Þeir standa út eins og aumur þumalfingur og minna þig stöðugt á að þú sért að horfa á ruglaða, óskipulagða kvikmynd. Fornleifaleiðangur inn í frumskóga Nýju-Gíneu er undir stjórn ævintýramannsins Douglas Temple (Burt Reynolds). Einn af helstu fornleifafræðingunum sem taka þátt í skoðunarferðinni er aðlaðandi vísindakonan Dr Sybil Greame (Susan Clark). Eftir erfiða ferð rekst þeir á ættbálk af undarlegum apalíkum verum. Þetta frumstæða, löngu týnda fólk er þakið hári og hefur lifað af um aldir án þess að vera á nokkurn hátt snert eða undir áhrifum frá þróun nútímamannsins. Það eru nokkrar vísbendingar um að þeir geti verið forfeður snemma mannsins "týndi hlekkurinn" í þróun öpa yfir í menn. Eða kannski kynstofn manna sem einfaldlega lítur út og hegðar sér öðruvísi en venjulega? Eða jafnvel dýrakynslóð sem eru farin að þróa mannleg einkenni? Fornleifafræðingarnir kalla ættbálkinn „Tropi“ og eru upphaflega hrifnir af afleiðingum uppgötvunar þeirra. En hlutirnir taka hrikalega breytingu þegar viðbjóðslegur tækifærissinni Vancruysen (Paul Hubschmid) lýsir því yfir að hann ætli að nýta ættbálkinn og idyll þeirra fyrir hönd þróunaraðila. Hann efast um hvort Tropi séu raunverulega „mannleg“ og fer með rök sín fyrir dómstólum, þar sem hann vonast til að fá lagalegan stuðning svo hægt sé að halda áfram með eigin gráðuga metnað. Þetta var mjög snemma mynd á ferli Reynolds og hann í raun og veru. kemur þessari mynd úr jafnvægi með því að leika eins og hann sé í gamanmynd á meðan restin af leikarahópnum tekur þetta allt mjög alvarlega. Ekki það að það sé hægt að kenna Reynolds um hann hefur ómögulegt hlutverk, beðinn um að leika heillandi ævintýramann sem raunverulega á heima í Tarzan-mynd. Persóna hans og myndin eiga ekki við hvort annað. Clark kemur mun betur út sem alvöru fornleifafræðingur og það eru fín aukahlutverk fyrir bresku leikarana Edward Fox, Alexander Knox og Wilfrid Hyde-White. Stór galli í Skullduggery er haltur og árangurslaus farði sem notaður er til að gefa Tropi sitt undarlega loðna útlit. Frekar en að láta leikarana líta út eins og trúverðugar homínóíða, lætur fast hárið þá bara líta út fyrir að vera óviljandi kómískt. og það er bara ekki rétt hugmynd. Okkur er ætlað að finna til mikillar samúðar með þessum skepnum, en það er afskaplega erfitt þegar þær líta svo ósannfærandi út. Skullduggery er misheppnuð tilraun til að segja sögu sem hefði getað verið hrífandi, heimspekileg og örvandi. Hinar heiðarlegu fyrirætlanir eru til staðar fyrir alla að sjá, en lokaniðurstaðan gerir þeim ekki réttlæti. Verðug bilun gæti það verið en bilun engu að síður.