Vinna Ed Harris í þessari mynd er í samræmi við venjulegan afburðastaðal hans, það er að segja að hann stelur skjánum frá öllum sem hann deilir honum með, og þar á meðal hinn ægilegi Sean Connery. Myndin, sem er meira en dálítið heilög, lifnar aðeins við þegar Harris er yfirheyrður af lögfræðingi annars sakfellda. Hún er hrífandi, meistaraflokkur í listrænni stjórn. Aðrir leikarar eru allir hæfileikaríkir og Connery er áreiðanlegur, eins og Fishbourne, en sagan sjálf er ekkert vesen. Söguþráðurinn byggist að miklu leyti á þeirri forsendu að svartur fangi verði alltaf misþyrmt og þvingaður af hvítum lögreglumönnum. Þetta er vélin sem knýr söguna, rétt eða rangt, og lætur mann líða svolítið svikinn í lokin. Samt þess virði að horfa á til að sjá Harris í leik.