Ekki einu sinni Bob Hope, í fylgd með aragrúa af fínum karakterleikurum, getur bjargað þessari illa skrifuðu tilraun til gamanleiks á stríðstímum, þar sem einkaleyfisbundin tímasetning hans hefur lítið til að virka. Söguþráðurinn felur í sér Hollywood kvikmyndastjarna að nafni Don Bolton (Hope), og tilraun hans til að komast hjá herþjónustu í upphafi síðari heimsstyrjaldar, í kjölfarið var hann skráður fyrir mistök í ruglaðri tilraun til að höfða eftir dóttur ofursta (Dorothy Lamour). Umboðsmaður Bolton, leikinn af Lynne Overman, og aðstoðarmaður hans, sem Eddie Bracken túlkar, skrá sig með honum og þeir þrír taka þátt í ýmsum flóttaleiðum varðandi æfingar, teknar í Malibu, Kaliforníu, hæðunum. Paramount lagði ríkulega út fyrir þetta átak og réð nokkra af helstu sérfræðingum sínum til starfa, en leikstjórn hins venjulega áreiðanlega David Butler var slakur og það verður að rekja til þess að kómískt atriði vantaði í atburðarásina. Breyting í átt að lok myndarinnar til að skapa tækifæri fyrir hetjuskap Bolton er andvana fæddur með lélega glæfrabragðavinnu og myndavélaraðgerðir til sönnunar. Furðulegt er að Lynne Overman fær bestu línurnar og þessi gamalgróni meistari í hæðni stendur sig mjög vel í þeim. Dorothy Lamour lítur yndislega út og lætur líka vel, og það er alltaf unun að sjá og heyra Clarence Kolb, sem föður hennar, sem er einstök rödd á skjánum eða útvarpinu, en það er lítið sem þeir geta gert til að bjarga þessari mynd, bölvað. eins og það er með villu í handritsúthlutun.