Það var ekki gott. Persónurnar voru vanþróaðar og eini persónuleikinn var frá minningunum sem ég átti um fyrri myndina sem var í mótsögn við „nýju“ persónuleikana (eða skort á þeim). Ég hélt alvarlega að upphafssenan væri martröð eftir Ariel vegna þess hversu fáránleg hún var. Það var alvarlegt. Það minnti mig bara á allar pirrandi persónurnar á Disney rásinni - allir eru ofvirkir og sagan hoppar úr hasar yfir í vandræðalegar senur án nokkurra raunverulegra tengsla. Það sem olli mestu vonbrigðum voru hræðilegu lögin - ekki grípandi, ekki ótrúleg. Í frumgerðinni var Ariel með magnaða og kraftmikla rödd og allt lagið er grípandi og skemmtilegt. Þú manst eftir þeim og vilt syngja þau. En lögin í þessari mynd voru ekki að minnsta kosti skapandi; það er eins og þeir séu að tala með pirrandi söngrödd - frekar veikt, vonbrigði. Ég hef ekki þessa tilfinningu fyrir að vilja syngja-þeim sem þú færð venjulega úr Disney-mynd. Það er eins og enginn hafi viljað gera þessa mynd, svo þeir gerðu varla tilraun. . . þessi mynd þyrfti nýjan söguþráð, ný grípandi lög og meiri hlýju og eldmóði án pirrandi "sjáðu mig! horfðu á mig! Ég er svo pirrandi!" hugarfar þessarar kynslóðar Disney. :'(