Leiðandi eins og aðeins Frakkar geta það. Ég kíkti á úrið mitt í fyrsta skipti eftir 7 mínútur og þegar 143 mínútur voru eftir íhugaði ég líka að ganga út. Ég ætla ekki einu sinni að reyna að ræða samhengisleysi "plottsins" eða vanhæfni persónanna til að vera persónubundin því eftir um það bil 1 klukkustund áttaði ég mig á að ekkert af þessu skipti máli. Þetta var ekki bara sjálfslátt eða tilgerðarlegt, það var tómarúm. Sogandi tómarúm. Þessi mynd hefur enga hjálpsemi, enga skemmtilega karakter, ekkert fyndið og ekkert sorglegt. Það er ekki nógu gáfulegt til að vera drama og það er ekkert augnablik sem er í minnsta farsi. Það sem er mest forvitnilegt við þessa mynd er hvernig henni hefur tekist að fá að mestu leyti glóandi og jákvæða dóma. Ég var svikinn af þessum umsögnum, en þú þarft ekki að vera það, ljúfur lesandi. Það eina sem ég vil fyrir jólin eru þrjár klukkustundir til baka.