Leyfðu mér að byrja á því að segja að ég tel mig vera einn af (mest!) opnari kvikmyndaáhorfendum...Kvikmyndir eru ástríða mín, og ég er mikill fastagestur á staðbundnum cult-kvikmyndaleigustað mínum. ..Mér finnst líka nauðsynlegt að bæta því við að þeir biðja MIG oft um ráð varðandi kvikmyndir hvenær sem ég kem þangað og ég virðist aldrei geta yfirgefið staðinn án þess að hafa átt ítarlegar umræður eða skiptast á hugmyndum um hvað er að gerast í sértrúarmyndasvæðið...ég elska að leigja skrítið dót, og það er einmitt þess vegna sem einn af strákunum á sértrúarmyndbandastaðnum mælti með þessari mynd. Hann sagði mér að hann héldi að ég yrði að sjá þetta , og þar sem forsíðan sagði eitthvað um að þetta væri kvikmynd með Jodorowsky (ein af mínum uppáhalds!) andrúmslofti leigði ég hana. Atkvæðagreiðslan sem ég gaf hér er ekki sanngjörn, því mér fannst hún ekki hræðileg, ég gerði það bara veit ekki hvernig ég á að meta það annars. Spurningamerki hefði verið meira viðeigandi...Þetta er fyrsta og eina myndin sem bókstaflega gerði mig illt í maganum: Mér leið í raun líkamlega illa! Er ég sá eini sem bókstaflega snérist í maganum? Samt vildi ég ekki slökkva á henni, eða kannski gat ég það bara ekki vegna þess að ég var heillaður á ógeðslegan hátt...ég vil aldrei sjá þessa mynd aftur.Ekki hræðileg, 1 eins og ég sagði.Bara ekki mín bolli af te (eða wodka fyrir það mál)...