Lögregla, rannsóknir, morð, grunur: við þekkjum þau öll svo mikið í bíómyndum. Flestar myndirnar nú á dögum fjalla um glæpi sem talið er að taki þátt í áhorfendum, til að veita þeim spennandi andrúmsloft. Hins vegar munu flestir spennuunnendur frekar einbeita sér að nýjustu kvikmyndum af því tagi og gleyma þeim eldri. Samt kemur fyrir að þetta fólk gæti auðveldlega verið afvegakennt. Kvikmynd sem byggist algjörlega á grunsemdum gæti verið mjög áhugaverð núna þrátt fyrir að vera meira en 20 ára...þetta er GARDE A VUE, einstök mynd eftir Claude Miller. Er mikið af hasarnum? Reyndar ekki þar sem atburðir sem sýndir eru í myndinni gerast á töluvert skömmum tíma. En hvernig þær eru framkvæmdar er mikill plús myndarinnar. Jerome Charles Martinaud (Michel Serrault) er til rannsóknar af Gallien (Lino Ventura) og Inspector Belmont (Guy Marchand). Það er gamlárskvöld, rigningarkvöld og ekki mjög nákvæmt fyrir slíkan fund. Samt, eftir nauðgun og morð á tveimur börnum, í dögun gamla árið, verða dyr grunsemda loksins að opnast. Með öðrum orðum, (nánar vitnað í myndina), verður að koma í ljós hver illur úlfur er í raun og veru. Til að ná þessu þarf maður mikla fyrirhöfn og líka miklar tilfinningar frá báðum aðilum...Sumir gagnrýna handritið fyrir að vera of orðgott. Samt myndi ég spyrja þá: hvernig ætti rannsókn að vera ef ekki margar spurningar og í rauninni mikið tal. Þessi orðaleiki snertir rætur tegundarinnar. Á engan hátt er þetta leiðinlegt en í gegnum alla myndina gerir þetta þig, sem áhorfanda, sem áhorfanda, þátttakandi. Þar að auki inniheldur myndin vel gerð endurlit þegar sögurnar eru sagðar. Ekki of mikið og ekki of lítið af þeim - bara nóg til að gera alla söguna skýrari og áhugaverðari. Eftirminnilegustu endurlitin, fyrir mig, eru þegar Chantal (Romy Schneider), eiginkona Martinaud, talar um ein yndisleg jól... En þessi endurlit innihalda líka útsýni yfir staðina, þar á meðal hinni alræmdu strönd. Þetta hjálpaði mér allt frábærlega að halda réttum hraða. Og þar sem ég sá GARDE A VUE, þá nefni ég þessa mynd alltaf sem einn af "varnarmönnum" franskrar kvikmyndagerðar gegn ásökunum um klúður og ringulreið. En þessir þættir sem þegar hafa verið nefndir höfða kannski ekki endilega til margra áhorfenda þar sem þeim líkar kannski ekki við slíkar kvikmyndir og mun samt ekki finna innihaldið og framkvæmd þess fullnægjandi. Samt er GARDE A VUE þess virði að skoða líka fyrir slíkt fólk. Hvers vegna? Í þágu sýninga. En hér skaltu ekki búast við því að ég hrósa fyrst og fremst Romy Schneider. GARDE A VUE er ekki Romy Schneider farartæki. Hún vinnur frábært starf sem móðir sem er mjög í örvæntingu vegna glataðs barns. Hún sýnir á trúverðugan hátt manneskju sem er róleg, ákveðin, sem afþakkar ekki boðinn tebolla en vill ekki leika sér að orðum. Hlutur hennar, sem felur í sér djúpt spjall um líf og skyldu, er ljómandi, trúverðugri en ofur melankólískt hlutverk Elsu í LA PASSANTE DE SANS SOUCI. Það er enn leikið. Romy Schneider hefur hins vegar ekki mikinn tíma á skjánum. Hún birtist í raun í fyrsta skipti eftir 45 mínútur frá einingar; hún, sem eiginkona og annað sjónarhorn, kemur táknrænt með nýju ári, á miðnætti. Hlutverk hennar er eingöngu aukahlutverk. Sá sem virkilega rokkar er Lino Ventura. Hann ER miðaldra eftirlitsmaðurinn Antoine Gallien sem vill komast að hinu sanna, sem er meðvitaður um að spurningar hans eru „flaugar“ gagnvart hinum viðmælandanum en hikar ekki. Hann er eftirlitsmaður sem hefur verið kvæntur þrisvar sinnum og er fullkomlega viðurkenndur af sálarlífi kvenna. Hann er sá sem lítur ekki á starf sitt sem leik til að spila heldur alvöru þjónustu. Loksins er hann maður sem finnst ekkert óeðlilegt að sitja þarna á gamlárskvöld. Michel Serrault stendur sig líka vel í að tjá ótta, sérstaklega í lokasenum myndarinnar. En þumall upp fyrir herra Ventura. Snilldarlegt! Hvað eftirminnileg augnablik snertir, þá er þetta ekki sú kvikmynd þar sem auðvelt er að greina þennan þátt. Öll myndin er eftirminnileg, þarf að sjást oftar en einu sinni og þarf að finna fyrir andrúmslofti hennar og, sem ég hef ekki nefnt áður, glæsilegri tónlist. Fyrir mér er tal Chantal og Gallien eftirlitsmaður hið ljómandi gallalausasta augnablik. Þú ert þarna með persónunum tveimur, þú upplifir hugarástand þeirra ef þú ferð dýpra í það sem þú sérð.GARDE A VUE er mjög áhugaverð mynd, sem verður að sjá fyrir spennuunnendur og kunnáttumenn á listrænum gjörningum. Nýárið er snúið við og...er nú auðveldara að opna hurðina? Þú munt komast að því þegar þú ákveður að sjá eftirminnilega kvikmynd eftir Claude Miller. 8/10