Rökin mín að baki því að horfa á þessa mynd (þrátt fyrir að hún væri ókeypis) var meira og minna af forvitni ... smá, smá forvitni ... ég var ekki alveg eins kunnugur þessari "ævisögu" beint í myndbandið. Frásögn af Herra Gein og uppgötvaði við upphafsupptökuna að það var með hryllingstákninu Kane Hodder í aðalhlutverkinu. Tilfinningar mínar snerust ekki bara frá forvitni heldur nú smá eftirvæntingu um hvernig túlkun hans á Gein myndi reynast. Michael Berryman og Priscilla Barns voru einnig á myndinni (meðal nokkurra ljótra mynda af glæpum Ed). "Allt í lagi", hugsaði ég með mér... "Þetta gæti verið svolítið skemmtilegt". Þegar myndin byrjaði og þróaðist (hægt) dofnaði smásjárvert sjálfstraust mitt (eða eins og ég kalla það, "örvon") fyrir þessa mynd og ég var fastur með yfirþyrmandi niðurlægingartilfinningu þar sem ég dó svolítið innra með mér af því að horfa á þessa mykjuhaugur. Hodder, sem er víðþekktur og virtur fyrir fyrri störf sín sem óstöðvandi raðmorðingja, setur það á rangan hátt hér - breytir Eddie Gein úr mildum eingetu í gríðarlegan, fullkominn morðvél. Hann leynir sér um nóttina, drepur umsjónarmenn kirkjugarðsins, gröfina sem rænir félaga hans og unglingsstúlkur, og skilur Plainfield eftir í skelfingu þar sem lögreglustjórinn á staðnum virðist ekkert gera til að laga hættulegt ástand að minnsta kosti. Staðgengillinn og mamma hans eru í hlýlegu sambandi sem gaf mér óljósa tilfinningu innra með mér (eða það gæti hafa verið blásýrupillan sem ég innbyrti hálfa leið í gegnum þennan kalkún). Ég er ekki viss um hver tilgangurinn með þessari mynd var og augljóslega vissi leikstjórinn ekkert um efnið sem hann var að vinna með. Það er nú þegar svo mikið af kvikmyndum sem tengjast sögu Geins að nema "Ed Gein Snuff Footage" sé uppgötvað, vil ég ekki sjá fleiri slíkar í hillunum. Ef þú vilt raunverulegri kvikmynd af þessu tagi en skoðaðu "Ed Gein (aka In the Light of the Moon)" frá 2001.