Misty Ayers var með reykandi líkama og það var allt sem þessi mynd snerist um. Hrein arðránsmynd. Ég byrjaði að spila leik með sjálfum mér, taldi fjölda skipta sem þeir slógu í gegnum venjulega hljómsveitartónlist. Og auðvitað er tónlistin algjörlega ótengd senum. Dæmi um málið: að ganga frjálslega inn í herbergi og segja „Halló“ var skorað með eltingartónlist úr rómverskri epík. Mig langar að vita hvers vegna þessi mynd lá á hillunni í 11 ár áður en hún var frumsýnd. Það sem ég lærði af þessari mynd: að lágvaxnar nærbuxur fyrir konur voru til árið 1954. Ég er að tala um Sigourney Weaver í upprunalegu Alien kvikmyndabuxunum. Að minnsta kosti 20 af fyrstu 30 mínútunum fer Misty rólega úr og í fötin (fyrir utan brjóstahaldara og nærbuxur, því miður). Inniheldur einnig hræðilega talsetningu, sem leiðir til "Look out! Godzirra!" áhrif.