Ég hélt ranglega að þetta væri 70's listmyndin um rúmið sem étur fólk, sem hljómaði áhugavert. Það er það ekki. Áhugavert, ég meina, hvað þá um mannæta rúm. Ég geri ráð fyrir að Stuart Gordon hafi sett nafn sitt á þetta í sama anda og Lloyd Kaufman setur "Troma" á nánast allt sem hefur verið tekið með myndbandsupptökuvél, í þágu að byggja upp sérleyfisbókasafn. Lítið meira er hægt að segja um þennan ópus annað en sýningartíminn er innan við 90 mínútur. Hún fjallar auðvitað um rúm sem er ásótt af anda karlmanns, eða eitthvað sem drap konu einu sinni með hárkollu og löngum gerviaugnhárum. Á leiðinni fáum við ** fimm mínútna opnunarröð (er þessi fyrir "Lawrence Of Arabia" jafnvel jafn löng?) **morðingja með Marylin Manson tengiliði sem drepur með sömu tækni og tröllið í "Cat's Eye" **sýningar á kynferðislegri iðkun Michael Hutchence gæti hafa notað **sýnishorn af því hvernig Emilio Estevez mun brátt líta út og virka eins og **mjúkt kjarnaklám, jafnvel Cinemax myndi gefa **högg og eina topplausa senu **brjálaða (eða er það "whack"-ee?) endir sem felur í sér óviljandi fyndna hamarsmelli og afgangs jarðaberjaböku (jæja, það leit þannig út fyrir mér) **og frumlegur óvæntur endir apros pos af ekkert mikið. Það er eins og handritshöfundurinn hafi jafnvel sofnað á „dauðabeðinu“ áður en hann kláraði síðasta uppkastið. Þetta er ekki skelfilegt, það er ekki kynþokkafullt, það er tekið á háskerpu myndbandi og lítur ekki illa út en lítur ekki vel út heldur, leiklistin er bara nógu gott til að vera ekki nógu slæmt til að vera skemmtilegt og svo er allt annað. Sennilega hefði enginn einu sinni séð eða heyrt um hana nema hún væri á diski með annarri mynd, nútímanum „tvöfalda þætti“. Ég var ekki að fylgjast með hluta af því svo ég gæti hafa misst af einhverju. En af einhverjum ástæðum efast ég um það. Einkunn: PASS