The Hamiltons segir sögu Hamilton systkinanna fjögurra, táningsins Francis (Cory Knauf), tvíburanna Wendell (Joseph McKelheer) & Darlene (Mackenzie Firgens) og elsta David (Samuel) sem nú er staðgönguforeldri sem stjórnar. Hamilton flytur mikið, Franics er ekki viss um hvers vegna og er óánægður með hvernig hlutirnir eru. Sú staðreynd að bróður hans og systir ræna, fangelsa og myrða fólk í kjallaranum hjálpar ekki heldur til að slaka á eða róa taugar Francis. Francis veit að eitthvað er bara ekki í lagi og þegar hann kemst að lokum að sannleikanum verða hlutirnir aldrei þeir sömu aftur... Samskrifuð, meðframleiðandi og leikstýrð af Mitchell Altieri og Phil Flores sem The Butcher Brothers (sem er eina önnur myndin) Ástæða leikstjórans hingað til er endurgerð aprílgabbsins (2008), nóg sagt) þetta var ein af kvikmyndunum til að deyja fyrir á After Dark Horrorfest 2006 (eða hvað sem hún heitir) og í samræmi við nokkurn veginn allar hinar I. Hef séð að ég hélt að Hamiltons væri algjört og algjört vitleysa. Mér fannst persónan mjög léleg, mjög óviðkunnanleg og hægvirka sagan náði ekki ímyndunaraflinu eða viðhalda áhuga mínum á 85 og hálfri mínútu of langri 86 mínútna lengd. Það er hræðilegur snúningur í lokin sem fékk mig til að hlæja upphátt, það er þessi mjög stóri viðvarandi uppbygging upp í það sem er inni í skápahlut í Hamiltons kjallaranum og það kemur að lokum í ljós að það er lítill strákur með bangsa. Á það virkilega að hræða okkur? Á það virkilega að hneykslast á okkur? Er það virkilega eitthvað sem á að fá okkur til að tala um það þegar lokaútgáfurnar rúlla? Er skaðlaus ungur drengur besti „twist“ endirinn sem framleiðendur gætu fundið upp? Leiðinlega söguþráðurinn slær saman, það er aldrei skýrt hvaðan Hamilton-hjónin fá alla peningana sína til að kaupa ný hús þar sem ekkert þeirra virðist virka (nema Davíð í sláturhúsi og ég efast um að það borgi mikið) eða hvers vegna þeir hafa ekki náðst fyrr en nú. Handritið reynir að blanda inn daglegu drama með öflugum hryllingi og það gerir bara hræðilega starf við að sameina þetta tvennt að því marki að hvorugur þátturinn er eftirminnilegur eða áhrifaríkur. Virkilega léleg mynd sem ég á erfitt með að segja eitthvað gott um. Þrátt fyrir að vera skrifuð og leikstýrð af hinum öfgakenndu Butcher Brothers þá er engin glóð hér, það er smá blóðslettur og nokkrar senur af stelpum sem eru hlekkjaðar í kjallara en ekkert þú gæti ekki gert heima sjálfur með flösku af tómat tómatsósu & upptökuvél. Myndin er hvorki ógnvekjandi og þar sem hún er í mjög millistéttarumhverfi er engin stemning eða stemmning. Það er lesbía og stingur upp á sifjaspellskossi en Hamiltons er lágt á hagnýtingarskalanum og hér er ekki mikið fyrir hryllingshópinn. Myndin er tekin upp í Petaluma í Kaliforníu, þetta hefur þetta nútímalega lága útlit, það er ekki illa gert en frekar gleymanlegt. Leikur óþekkts (fyrir mér) leikara er ekkert til að skrifa um og ég get ekki sagt að ég hafi nokkurn tíma fundið fyrir neinu. Hamilton-hjónin fremja þá höfuðsynd að vera bæði sljór og leiðinlegur sem þeir jafna sig aldrei á. Bættu við það ofurþunnri sögu, ekkert vesen, rusl endir og persónur sem þú gefur ekkert upp um og þú ert með kvikmynd sem heillaði mig alls ekki.