hvert förum við héðan? það er yfirgnæfandi spurning þessarar myndar. Og ekki misskilja, „aðallega ETC.“, tilraun frá leikstjóranum John Jansen frá 2003, spyr miklu fleiri spurninga en hún svarar, en engar eins hrífandi eða svo kröftugar og þessi. Stór hluti myndarinnar er eins og hlaupandi samtal ykkar á milli. og háskóladrykkjufélagar þínir, og ég er viss um að margar af þeim spurningum sem aðalpersónurnar vekja upp sem þú munt kannast við frá eigin kvöldum af fylleríi. Hins vegar er eitt af mörgum fegurðum þessarar myndar að okkur er sjaldan gefið svar. Spurningar vakna allt frá hversdagsleika til djúpstæðs en jansen neyðir áheyrendur sína af kunnáttu til að skoða og svara þessum spurningum sjálfir, með lítilli sem engri aðstoð frá persónunum. Hlið 1 opnast með sífellt flóknari og fallega skipulagðri útsetningu á ólínulegu hluti til að kynna okkur fyrir aðalpersónunum. Við hittum þá að morgni 8. apríl 1994, daginn sem Kurt Cobain framdi sjálfsmorð. Og það er dauði Cobains, og ferðin til vöku hans tveimur dögum síðar í Seattle, sem þjóna sem bakgrunnur myndarinnar. Með því að kanna líf, tónlist og dauða Cobains reyna persónurnar - með misjöfnum árangri - að skilja og sætta sig við sitt eigið líf. Það eru nokkrir þættir myndarinnar sem þú gætir búist við af lággjalda indí. kvikmynd: frammistöðurnar eru allt frá afgerandi miðlungs til framúrskarandi, með sterkustu frammistöðuna frá jessica scott (holly) og noel wood (daniel); sumt af samræðunum er að vísu dálítið stíft, en villist aldrei alveg út í hið óraunverulega; og það eru nokkur minniháttar hljóðvandamál, sérstaklega þegar við komumst á götuna, sem gera það stundum erfitt að fylgjast með aðgerðunum á skjánum.en þrátt fyrir galla þess, 'aðallega ETC.' er heilsteypt kvikmyndaverk sem hefur djúp áhrif. Mitt í augnablikum draugalegs átaka, hláturgra húmors og innilegrar ringulreiðs, vefur Jansen alla persónuþræðina fimlega saman og lýsir upp eigin baráttu á sama tíma og gerir þær aðgengilegar og grípandi fyrir okkur. og vegna þess að við getum séð spegilmyndir af okkur sjálfum í einni eða fleiri af þessum persónum, getum við samsamað okkur spurningunum og vandamálunum sem þær eru að glíma við, og við getum litið til baka og munað hvar við vorum þann dag árið 1994 þegar fyrir margir sem heimurinn breyttist. Á meðan jansen á heiðurinn af skrifum, klippingum og leikstjórn myndarinnar, verður að þakka ljósmyndun hans líka. Með óhugnanlegt auga og ótrúlega hæfileika til að fanga og draga okkur inn í heim hvers og eins persónanna, tókst Jansen að framleiða skot eftir skot eftir skot sem festist við mig löngu eftir að tökunum var rúllað. Og engin umfjöllun um þessa mynd væri fullkomin án kinka kolli til ótrúlega hljóðrásarinnar. tónlistin í þessari mynd er notuð ótrúlega vel; Stundum undirstrikar hasarinn lúmskur, á öðrum tímum í aðalhlutverki, en lendir aldrei í vegi eða versnar í kitschið tónlistarmyndband. Hljóðrásin spilar eins og hinir bestu smellir, þó mig grunar að útgáfan myndi sennilega ekki passa vel við leikstjórann. Hin nýja tvöfalda DVD skjalasafnsútgáfa býður upp á nokkrar eyddar senur, stiklur, tónlistarmyndbönd og Cobain heimildarmynd. eyddar senurnar veita nokkra innsýn í gerð myndarinnar í gegnum opnunar- og lokunarröð til skiptis og það er vissulega ljúffengt að fá hið sjaldgæfa og fallega Raining Kind myndband. Cobain heimildarmyndin er fín, ef hún er aðeins verri til að klæðast, og vissulega eru viðameiri heimildarmyndir í boði fyrir harðkjarna aðdáendur. áberandi fjarverandi er leikstjóraskýring og ég get ekki annað en velt því fyrir mér hvort jansen hafi áform um að endurútgefa þetta einhvern tíma með þessum bragðgóða smárétti viðhengi. frá hæfileikaríkum kvikmyndagerðarmanni mæli ég með að þú komir um borð.