Hitchcock gerði að minnsta kosti 11 myndir um venjulega manninn, ranglega sakaðan, á flótta (stundum í raun á hlaupum, stundum ekki) til að sanna sakleysi sitt í aðstæðum sem hann hefur ekki stjórn á, sú fyrsta var "The 39 Steps", sem gerði hann í raun og veru. vinsælt í Bretlandi. Það er í raun undirskriftarþema hans. Önnur eru „Ungur og saklaus“, „Saboteur“, „Spellbound“, „Stage Fright“, „Strangers on a Train“, „I Confess“, „To Catch a Thief“, „The Wrong“. Man", "North by Northwest", og loks "Frenzy". „Saboteur“ byrjar Robert Cummings sem Barry Kane, starfsmaður flugvélaverksmiðja á stríðstímum á stríðstímum sakaður um að hafa myrt vinnufélaga sinn og besta vin í skemmdarverki á verksmiðjunni. Hann hittir fyrirsætuna Patriciu Martin, sem leikkonan Priscilla Lane leikur, á meðan hann flúði undan lögreglunni, og síðar auðvitað hina ýmsu nasista/fasista samúðarmenn á leiðinni." Saboteur" er aðallega eins og "The 39 Steps", jafnvel þar á meðal svipuð söguþræði eins og handjárn, ljóskan sem treystir ekki aðalpersónunni í upphafi, kapphlaup um landið (í öðru tilvikinu London til Skotlands og í hinu Kaliforníu til New York), og hitting hinna „litríku “ heimamenn á leiðinni. Svo, rétt eins og "The Man Who Knew Too Much", tel ég að þetta sé amerísk endurgerð á einu af fyrri verkum Hitchcocks. Ég held að Robert Cummings hafi verið valinn vegna þess að hann kemur fyrir sem ósköp venjulegur Bandaríkjamaður, eins konar "hver maður". sem áhorfendur geta samsamað sig við. Mér líkar við Priscilla Lane vegna þess að karakterinn hennar er meira þátttakandi í hasarnum en Madeline Carroll í "The 39 Steps" og Ruth Roman í "Strangers on a Train". Eins og fram hefur komið annars staðar stelur Otto Kruger senunni sem illmennið. Mér líkaði líka frammistaða Vaughan Glaser sem blindi frændi; línurnar hans eru frábærar. Það eru nokkur fyndin snerting alla leiðina fyrir grínisti léttir, eins og vegskilti með persónu Priscilla Lane á þeim, og sirkus hliðarsýningarflytjendur, og vörubílstjórinn, Murray Alper. Öfugt við aðrar skoðanir hér eru ekki of margar persónur sem trúa sakleysi Barry Kane strax. Það eru nokkrir hægir þættir, aðallega þegar hasarinn flytur fyrst til New York, en hann tekur fljótt við sér þegar síðasti fyrirhugaði þáttur fimmta dálkahöfundanna. fer í gang. Þetta er ein af mínum uppáhaldsmyndum frá Hitchcock (ég setti hana á topp 5 mína), sérstaklega á þessum dögum nýja stríðsins gegn hryðjuverkum. Ég held að það komi þér á óvart. Það fær þig til að hugsa: "Gæti vinnufélagi minn tekið þátt í einhverju illu?" Reyndar sagði eitt af plakötum kvikmyndarinnar fyrir "Saboteur": "Varið ykkur á manninum á bak við!" Ímyndaðu þér hvernig þetta lék í huga fullorðinna í seinni heimsstyrjöldinni.