Tyrknesk kvikmyndagerð á við stórt vandamál að etja. Leikstjórar hafa engan áhuga á alþjóðlegri kvikmyndagerð. Þeir eru staðbundnir og þjóðsagnakenndir en vilja vera alþjóðlegir. Þetta skilar kitsch árangri eins og þessari mynd. Í kvikmyndinni eru brandarar þýddir á spænsku úr tyrknesku og þeir hafa enga þýðingu fyrir áhorfendur sem ekki eru tyrkneskir. Jafnvel fyrir tyrkneska áhorfendur eftir 10 ár. Leikmenn, jafnvel Ferhan SENSOY eru með verri leikaraskap en meðaltalið. Þeir haga sér eins og leikbrúður. Kvikmyndin var tekin á Kúbu, en ekkert inniheldur um Kúbu. Svo er Kúba hugsað eins og bananalýðveldi. Sóun á peningum, tímasóun.