"Empire Strikes Back" leikstjórinn Irvin Kershner, "Never Say Never Again", endurgerð á James Bond myndinni "Thunderball" frá 1965, fer ekki fram úr Terence Young frumsamið, en þessi mynd sem ekki er Harry Saltzman & Albert R. Broccoli er góð. þess virði að horfa á ef þú kallar þig 007 aficionado. Engu að síður, þrátt fyrir skort á snjöllum tækjum og skort á lifandi tónlistaratriði, er „Never Say Never Again“ yfir meðallagi, spennuþrunginn dómsdagstryllir með frábærum leik af vanaðri leikara þar á meðal Sean Connery, Kim Basinger, Klaus. Maria Brandauer, Max Von Sydow, Barbara Carrera, Edward Fox, Bernie Casey, Alec McCowen og Rowan Atkinson. Myndin rís af óvæntum uppákomum frá hinni hressandi titilsröð í gegnum almennt spennandi en langar 134 mínútur. Ólíkt James Bond-sögunum með hrífandi augnablikum af sjónarspili, þá gefur "Never Say Never Again" fáar af þessum atriðum vegna ofboðslegs fjárhags. Reyndar eru í myndinni aðeins þrjár græjur: sprengiefni kúlupenna, armbandsúr með leysi og súpuðu mótorhjóli. Fyrir utan hið bragðmikla upphafsþemalag Lani Hall, skilur hljómsveitartónlist Michel Legrand tónskáldsins „Ice Station Zebra“ mikið eftir. Legrand endurtekur ekkert af þessum snjöllu djassmerkjum sem gerðu tónlist John Barry fyrir venjulegu Bond-framboðið svo eftirminnilegt. Þegar allt kemur til alls virðist "Aldrei segja aldrei aftur" passa betur inn í fyrstu tvær Bond-myndirnar"Dr. No" og "From Russia With Love"og "On Her Majesty's Secret Service" hvað varðar jarðbundnari nálgun á viðfangsefnið."Never Say Never Again" sýnir James Bond eftir Sean Connery sem eldri 007 sem hefur séð daginn sinn og hefur verið tekinn af virkri þjónustu til að kenna. Það er kaldhæðnislegt að Roger Moore var ári eldri en Connery og í Bond-myndum Moore var farið með 007 sem virkan, ungan strák. Sean Connery virðist vera ábyrgur fyrir því að gera 007 að þroskaðri leyniþjónustumanni og ýmsar breytingar eiga sér stað á handriti Lorenzo Semple sem leggja áherslu á aldur Bonds. Upphaflega hafði Connery beitt sér fyrir því að leika Bond án hársnyrtingar, en miskunnsamlega var vitrari hugur ríkjandi og Connery skartaði hárkollu. Hann lítur út fyrir að vera sólbrúnn og vel á sig kominn og lítur út fyrir að vera í betra ástandi en hann gerði tólf árum áður þegar honum var skutlað inn í "Diamonds Are Forever" á síðustu stundu í stað John Gavin. Connery hafði verið að vinna að annarri mynd og þyngdist fyrir hlutverkið sem honum tókst ekki að fjarlægja í tæka tíð fyrir "Diamonds Are Forever". Connery er 52 ára og er enn unglegur kraftur hér þrátt fyrir tilgerðarlegar kröfur handritsins. Aðgerðin þróast með því að 007 reynir á eigin vegum að bjarga rændri konu á afskekktri eyðieyju. Hann sendir nokkra varða vopnaða vélbyssum og leysir konuna, aðeins til að láta hana stinga hann með hníf í síðuna þegar hann horfir ekki. Svo virðist sem þessi röð hafi verið æfing sem M (Edward Fox úr „Day of the Jackal“) hannaði til að prófa hæfni Bond. Hinn nýi M deilir ekki notkun forvera síns á umboðsmönnum á vettvangi. M ákveður að Bond þurfi að hreinsa út kerfið sitt af öllum „sindurefnum“ og hefur 007 farið til Shrublands. Á meðan hann er á heilsugæslustöðinni tekur Bond eftir grunsamlegu athæfi milli hjúkrunarfræðings og sjúklings og verður vart við að fylgjast með þeim. Hjúkrunarkonan er engin önnur en SPECTRE morðingja Fatima Blush (Barbara Carrera úr "The Island of Dr. Moreau") og hún sér um að sjá til þess að enginn sjái USAF liðsforingjann Jack Petachi (Gavan O'Herlihy úr "Superman 3"). Petachi er hluti af SPECTRE áætlun milljónamæringsins Maximilian Largo (Klaus Maria Brandauer úr „Out of Africa“) um að sverta heimsveldin með því að stela tveimur kjarnaoddum. Illmennin græða afrit auga í Petachi Captain sem hefur aðgang að mjög háþróuðum tölvum og getur pantað vopnabúnað. Eftir að hann hefur stolið vopnunum fyrir SPECTRE, rekur Fatima Blush hann út af veginum með því að henda gælusnáknum sínum í fangið á honum og festir síðan sprengiefni á bílinn sinn sem hefur flakað og sprengir hann í loft upp. Reyndar tilheyrir fyrsti hluti "Never Say Never Again", fyrir utan SPECTRE skipulagsráðstefnuna, Fatimu þar sem hún hefur umsjón með dvöl Petachi á heilsugæslustöðinni og reynir síðan ítrekað að drepa Bond, einn á sjó með hákörlum og síðar í mótelsvítu. Að lokum hittir Bond hina fallegu ljóshærðu Domino (Kim Basinger úr „Mother Lode“) og laumast í góðgerðarveislu Largo í spilavíti í Monte Carlo þar sem þeir mætast í vandaðum tölvuleik sem kallast „Domination“ til að sjá hver mun stjórna heiminum. Bond er honum bestur og Largo hatar hann tvöfalt núna því 007 er eini keppinautur hans við Domino og þyrnir í augum hans sem ekki einu sinni Fatima virðist geta eytt. Bond og Fatima hafa það út eftir mótorhjólaeltingu þegar hann skilar greiðanum og sprengir hana í loft upp. Fyrri kynni þeirra á Bahamaeyjum þegar hún tengdi tæki til að lokka hákarl á eftir honum er frekar lélegt. Eins og í upprunalega „Thunderball“, endurheimta illmennin kjarnorkuoddana sem rænt var á sjó, en bara oddana sjálfa. Bond flýgur til Bahamaeyja þar sem hann hittir diplómatískan tengilið sinn, Nigel Small-Fawcett (ekki síðri en Rowan Atkinson úr „Mr. Bean" frægð, sem hefur áhyggjur af því að Bond geti drepið einhvern og eyðilagt paradís eyjunnar. Auðvitað þjónar Nigel Small-Fawcett sem uppspretta grínista léttir myndarinnar. C.I.A. sendir Felix Leiter (Bernie Casey úr "Guns of the Magnificent Seven" ) til að styðja Bond. Þetta er í fyrsta skipti sem Afríku-Ameríkumaður túlkar Leiter. Bond lendir í vandræðum sínum, sem felur í sér að bjarga Domino frá arabískum þrælum, en Leiter og hann bjarga heiminum. „Aldrei segja aldrei aftur“ er ríkulega virðulegur James Bond spennumynd með mörgum snyrtilegum tilþrifum, en hún skapar aldrei hættuna sem Bond-kvikmyndirnar búa yfir. Reyndar lítur "Never Say Never Again" út eins og virðulegt Masterpiece Theatre sýning á 007.