Ofsóknarbrjálaður vísindamaður býr til úlfamann með því að gefa úlfablóði í hógværan, hljóðlátan en mjög stóran garðyrkjumann, til að sanna tilgátu. Þannig að garðyrkjumaðurinn byrjar á næturþvælingum og vísindamaðurinn reynir að nota hann til að endurheimta skilríki sín, en er hafnað af fyrrverandi samstarfsmönnum sínum fyrir að hafa átt við náttúruna. Island of Dr Moreau, Frankenstein og ýmsar Wolfman-myndir blönduðust allar saman í hræðilega dagsettan, kjánalegan siðferðisleik. Þó að viðfangsefnið sé í besta falli pedanískt og ófrumlegt er þessi mynd ekki of illa gerð og áhugavert að horfa á sem fulltrúi hryllingsmyndagerð síns tíma. Eins og flestar vitlausar vísindamyndir er þetta veik viðvörun gegn því að fíflast með móður náttúru. Það hefur ekki kraft eða vitsmunalega áskoranir Frankensteins, en það nær aldrei útbreiðslu sinni samt. Leikurinn er þokkalegur, sem og kvikmyndatakan, og myndin færist yfir á skemmtilegan bút. Sumt af umræðunni er algjörlega fáránlegt, en hey... þetta er bara kvikmynd - og B mínus einn fyrir það. Það eru líka nokkrar fallegar myndir af úlfi, og smá húmor varpað inn til að koma í veg fyrir að myndin virðist taka sjálfa sig of alvarlega - alltaf plús fyrir þessa tegund.