"Bíó er dautt, lengi lifi kvikmyndahúsið!" sagði Peter Greenaway, einn nýstárlegasti og afkastamesti leikstjóri samtímans, á rúmensku kvikmyndahátíðinni Anonimul á síðasta ári, sem komst í þriðju útgáfuna og fer fram í Dóná Delta. Í ár hlaut leikstjórnarverðlaunin „Offside“ eftir Jafar Panahi. Ég fékk að sjá það í kvöld í Búkarest á yfirlitssýningu hátíðarinnar. Kvikmyndin er dauð en samt mjög lífleg. Kvikmynd Panahi segir á sannfærandi hátt hvernig íranskt samfélag lítur út. "Offside" er tekin upp á stafrænan hátt og er saga innblásin af raunverulegum atburði sem gerðist fyrir dóttur Panahi: vandræðin og áhættan tók þegar ákveðið var að mæta á fótboltaleik. Þetta er bannað í Íran eins og okkur er tilkynnt. Það sem Panahi tekst að gera er að gera með fáum ráðum, en líklega með mikilli vinnu, greind og húmor, menningarmynstrið í samfélagi sem setur konur á sérstakt stig. Fáránleiki laganna verður kómískur. Myndin á ánægjulegan endi, þegar allt kemur til alls vegna þess að lið Írans fer á HM. Það sem ég kunni mest að meta var hugmyndin, hugmyndin á bak við þessa mynd. Ég hefði mikinn áhuga á að sjá aðrar myndir Panahi sem voru bannaðar í Íran líka. Ég býst við að hægt sé að líta á hann sem aðgerðasinna leikstjóra.