Fyrsta umsögnin sem ég sá um síðu 3 sagði "hvað vill madhur bhandarkar loksins segja?". Ætti hann að segja eitthvað svo ákveðið. Það fallegasta við síðu 3 er að hún tekur engar hliðar. Enginn áróður. Þetta er myndin sem fangar svo mörg sjónarhorn á máli (ég veit ekki hvað ég kalla "vandamál" hér) og kemur samt ekki með neina lausn eins og hverja miðlungsmynd. Ég var svo forvitinn þegar ég áttaði mig á því að myndin endaði næstum í sömu atburðarás alveg eins og hún byrjaði. Myndin skilgreinir svo margar persónur sem eru með algjörlega mismunandi forgangsröðun og mismunandi hugmyndafræði en samt eru þær allar hluti af kerfinu sem er allt því sinnulausari. Ég vildi að ég gæti sagt meira en það væru fleiri spoilerar framundan. Svo horfðu á síðu 3 ef þú vilt sjá eina af þroskaðustu kvikmyndum síðari tíma.