Hvað er að þessari mynd? Margt, margt. Klippingin reynir of mikið að líta vel út og gerir ekkert annað en að rugla áhorfandann á sama tíma og hann gefur honum/henni kröftugan höfuðverk. Söguþráðurinn er ruglaður og augljóslega langdreginn frá því sem byrjaði sem stutt (saga eða kvikmynd). Söguþráðurinn gerir aðeins undir tíu mínútur af góðri sögu og þetta er bara teygt úr sársaukafullu þar til það náði lágmarkslengd fyrir kvikmynd í fullri lengd. Við vitum öll hvað verður um hlutina þegar við teygjum þá, ekki satt? Einmitt. Þeir verða þynnri. Í lokin er söguþráðurinn bara svo pappírsþunnur að þú gætir jafnvel misst af því, ef þú ert ekki að fylgjast með, sem er erfitt að gera þegar þú horfir á þessa mynd. Leikurinn er ekki einu sinni örlítið áhrifamikill. Persónurnar eru illa skrifaðar og dauflegar, óáhugaverðar. Eitt af því versta sem er rangt við þessa mynd er að greinilega sá sem sá um tónlistina/hljóðrásina hafði ekki hugmynd um hvað myndin var eða um hvað hún átti að fjalla (ekki það að ég kenni honum um, ég gæti ekki fatta það ekki heldur). Þar af leiðandi passar helmingur tónlistarinnar í myndinni alls ekki við atriðin. Einnig, hvað var með allan kynferðislegan undirtón milli Elizu Dushku og aðalpersónunnar? Þetta var náttúrulega til að laða að unga karlmenn, en þetta var bara svo ódýrt gert. Og hafði fyrsta atriðið eitthvað með restina af myndinni að gera? Á hvaða stigi sem hægt er að hugsa sér? Yfirhöfuð? Hrollvekju strákarnir tveir virtust alls ekki hafa neitt með myndina að gera, þeir voru bara þarna til að hafa einhverjar eltingarsenur. Ég efast um að einhver myndi virkilega hafa gaman af mynd sem er svona illa sett saman og svo blygðunarlaus og hræðileg Hollywood-kennd tilraun að dálítið áhugaverðri hugmynd. En ég vík. Ég mæli með þessu fyrir unglinga með lítinn athyglisbrest sem hefur ekkert á móti mjög slæmri hryllingstrylli svo framarlega sem það er eitthvað kynlíf og drasl í henni (þó það eigi kannski bara við um Killer Cut, sem ég sá). 1/10