Sá þessa mynd þegar hún var þáttur í Santa Fe kvikmyndahátíðinni. Þung kvikmynd! Lýsing á gjörsamlega vanvirkri fjölskyldu sem er tekin á annað stig af öfgunum, hefði kannski gert mig þunglyndan til hins ýtrasta, ef ekki hefði verið fyrir mjög fyndnar sjónarspil og samræður á leiðinni sem léttu heildartón myndarinnar. Tiltölulega „upplífgandi“ endirinn gaf von fyrir þá sem urðu fyrir áhrifum af upphafsharmleiknum. Samt gekk ég ekki út úr leikhúsinu tilbúinn til að fara í skemmtilega veislu. Myndin var hjá mér í nokkra daga. Vakti upp minningar um „venjulegt fólk“ en með húmor í bland við harmleikinn. Mér fannst leikurinn frábær, sérstaklega eftir Sigourney Weaver og Emile Hirsh. Hvernig hver persóna tókst á við harmleikinn var stundum dapurlegt, sjálfstætt, en stundum líka fyndið. Snjöll samræða og aðstæður.