Fimmtudagur 9. júní, 18:45 Broadway Performance Hall & laugardagur 11. júní, 1:45 Broadway Performance HallBless the independent filmmaker. Án þeirra myndum við ekkert sjá nema Spielberg Farrelly-bræðurna og kvikmyndir byggðar á gömlum grínþáttum. Það eru þeir sem taka áhættuna. Þeir uppskera árangur velgengninnar og verða fyrir mistökunum. Max og Grace eru örugglega misheppnuð. Michael Parness á hrós skilið fyrir að hafa komist þarna út og gert sinn fyrsta þátt sem hann fullyrðir að hafi komið honum í gjaldþrot. Hann gæti verið betur settur á sviðinu ef þessi mynd er einhver vísbending um hvers má búast við í framtíðinni. Jafnvel þó allir hafi varað mig við fór ég samt til Max og Grace í von um að ég gæti uppgötvað eitthvað sem þeir gerðu ekki. Þetta byrjar nógu vel, veisla fyrir Max heima hjá foreldrum hans tekin í hlýju dempuðu ljósi, myndavélin svífur í áhugaverðum sjónarhornum. Um leið og við sjáum að Max hefur hengt sig, augljóst rán á Harold og Maude, fer allt beint í skriðdrekann. Hvernig gat hann gert þetta óséður í miðri afmælisveislu? Fyrir það mál hvernig gátu tveir geðsjúkir og staðráðnir geðsjúklingar ákveðið að gifta sig og gera það með blessun allra hlutaðeigandi aðila? Í spurningum og svörum eftir myndina sagði David Krumholtz að öll sagan væri súrrealíska draumur persónu hans Max. Þessi saga er svo illa skrifuð að athugasemdin hljómaði meira eins og afsökun. Myndin lítur ekki út fyrir að vera unnin á tánum, því meiri ástæða til að verða fyrir miklum vonbrigðum með útkomuna. Það sem er ætlað að vera fyndið er það ekki heldur er það móðgandi slæmt. Samfellan er slök, lýsingin er hræðileg og áhrifin líta ódýr og þvinguð út. BPH sæti undir þrjú hundruð og var furðu fullt en ég sá að minnsta kosti þrjátíu eða fjörutíu gönguleiðir á fyrsta hálftímanum. Á einum tímapunkti harmar Grace, leikin af Natasha Lyonne, vangetu sína til að deyja. Ég fann sjálfan mig að hugsa það sama þar sem ég geng aldrei út fyrir einingarnar. Ef Krumholtz heldur virkilega að þetta sé „eitt besta handrit“ sem hann hefur lesið, þá hljómar það eins og hann þurfi að ná lestrinum. Hræðileg sóun á hæfileikum og fjármagni, þetta er versti sjálfstæðismaður sem ég hef séð síðan Bubba-Ho-tep.