Þessi mynd olli vonbrigðum af að minnsta kosti einni af tveimur ástæðum. Spennan sem skapaðist hvarf vegna hræðilegs leikara eða leikstjórnarleysis.. ég veit ekki.. þetta var eins og bragðgott tyggjó sem virtist klárast af bragði en samt heldur maður áfram að tyggja á því því það bragðaðist einu sinni vel. . Eins og flestar spennumyndir hafði The Hitchhiker lofað enn ekki staðið við þegar ég var með bjarta auga og var tilbúinn að minnka hljóðstyrkinn (ég var að horfa á myndina einn.. í myrkrinu) Þessi svokallaði spennumynd fór einfaldlega í sundur eins og hann væri úr Lego að breytast í eitthvað annað. Hún varð einfaldlega bensínlaus og varð til þess að ég starði á kvikmynd í sjónvarpsstíl sem gerð var fyrir sjónvarp með einni undantekningu.. hún var líklega metin-R.