Ég verð að ég var svolítið efins þegar ég kom í kvikmyndahús til að horfa á OSS117: franskar gamanmyndir hafa tilhneigingu til að vera svo sjálfsánægðar nú á dögum að aðeins þeir heimskustu skora hátt á landsvísu. En ég var hissa á því að þó húmorinn nái ekki alltaf stigi Monthy Pythons, þá eru margar tilvísanir í heimssýn Frakka á árinu 1950, sem OSS117 táknar, fyndnar og leikstjóranum tókst að endurskapa kvikmyndagerðarstíl. þann tíma með undraverðri trúmennsku. Skemmst er frá því að segja að það kom svolítið á óvart, svo ekki sé minnst á frábæra frammistöðu ýmissa aukaleikara. Og að minnsta kosti einu sinni er stíll Jean Dujardin (sem getur farið í taugarnar á mörgum) fullkomlega í samræmi við persónuna sem hann leikur.