Kevin Spacey velur aftur sigurvegara með K-PAX, hugljúfri kvikmynd sem tjáir djúpstæðar opinberanir um mannlega tilveru með barnalegu, en á sama tíma óumdeilanlega viturlegu sjónarhorni Prot-persónunnar. Það er gaman að reyna að komast að því hvort hann sé eða hann er það ekki eftir því sem söguþráðurinn stækkar og Robert Porter karakterinn fær útfærslu. Hins vegar gæti sumum fundist endirinn svolítið ófullnægjandi en í raun og veru hefði það ekki getað verið öðruvísi. Fáu vandamálin mín við myndina snúast um frekar teiknimyndasögu og of einfaldaða túlkun á geðsjúklingum. Það kom mér á óvart vegna þess að söguþráður kvikmyndanna sýnir mikla greind og mér finnst hún ekki hafa tapað neinu með því að vera heiðarlegri varðandi hvernig fólk með geðræn vandamál hagar sér. Sem sagt, ég geri mér grein fyrir að þetta var kvikmynd en ekki heimildarmynd og myndin sjálf er stórkostlega tekin og sagan lýkur upp á ánægjulegum hraða. Bridges er frábær og Spacey skilar slaka og afslappaðri frammistöðu, meira eins og uppistand en geimveru. Góð mynd sem fær þig til að tala við vini þína.