Þetta er löngu týnd hryllingsperla með Sydney Lassick ("Carrie" og fleiri) og Barböru Bach í aðalhlutverkum. Það er stundum erfitt að finna eintak af þessari mynd en hún er þess virði. Þessi mynd er hrollvekjandi en samt cheesy á sama tíma. Svo virðist sem 3 ungar fréttakonur (Karen, Vicky og Jennifer) ferðast til smáborgarinnar Solvang í Kaliforníu til að fjalla um hátíð þegar rugl kemur upp á hótelherberginu þeirra og þær leita skjóls á heimili Earnest Keller (Lassick) og undarlega konan hans Virginíu. Vickie situr eftir og líður illa þar sem hinar 2 eru að fara að kvikmynda sögu sína. Hún er fljótlega myrt í húsinu, á MJÖG óþægilegan hátt af einhverju óþekktu afli sem felur sig í loftræstikerfinu (hún er afhausuð af lokunarlokinu á loftopinu þegar það hrynur niður á hana meðan verið er að draga hana í gegnum og inn í kjallarann ). Fljótlega snýr Karen aftur og hún er myrt á enn grimmari hátt með því að láta reka andlitið í gegnum loftopið. Jennifer er að berjast við (fyrrverandi?) elskhuga sinn í frekar leiðinlegu undirmáli og þegar hún snýr heim, hugsa gestgjafar hennar (sem við höfum nú komist að því að eru bræður og systur og hvað sem það er sem er í kjallaranum er sonur þeirra) samsæri um að reyna að myrða hana líka. Virgina er ekki alveg sammála áætlun Earnest um að myrða Jennifer en hún er svikin til að fara inn í kjallarann ​​þar sem hún hittir Junior. Hér verður myndin næstum kómísk þar sem Junior (myndaður af hysterískri mynd af Stephen Furst) er vanskapað, andlega snautt, manneskju sem aðgerðir og hreyfingar munu valda nokkrum hlátri þó að það eigi að vera skelfilegt. Þarna eykst hraðinn í myndinni og endirinn er vel gerður. Leikararnir/leikkonurnar standa sig frábærlega með efnið, sérstaklega Lassick, Furst og Bach og þó að þetta sé ekki hryllilegasta mynd sem gerð hefur verið er hún mjög skemmtileg!