Ég var 5 ára þegar ég sá þessa tónlistarmynd í fríi með fjölskyldu minni í St. Thomas árið 1977 og varð strax ástfanginn af henni. 27 árum síðar er það enn frumlegur innblástur til að ná markmiðum mínum sem ég hef sett mér að ná frá þeim tíma! Þessi hörmulega saga um harðkjarna „bak við tjöldin“ í skemmtanaiðnaðinum á seint á sjötta áratugnum, „Sparkle“ tókst með góðum árangri lýsir baráttu þriggja ungra systra að leita að sínum stað í sólinni. Þessi saga gæti einfaldlega orðið ævisaga margra ungra upprennandi listamanna um hvað gæti orðið að veruleika þegar hlutirnir virðast gerast of hratt og fyrirmyndir eru ekki tiltækar til að rétta hjálparhönd. Stórkostleg tónlist skrifuð og samin af Aretha Franklin og Curtis Mayfield, hljóðrás ber söguþráðinn með hverju lagi. Allt frá því að verða fyrir aðstæðum sem gefa nánast ekkert val um sterka langtímaákvarðanatöku, til að færa hina fullkomnu fórn til að komast áfram, allar þrjár ungu stúlkurnar, Sparkle, Sister og Delores, tákna mismunandi leiðir sem maður gæti farið þegar þú ætlaðir þér að ná kjöri þínu sem framlagi til samfélagsins. Þessi mynd hefði mögulega getað skapað hugmyndir um að búa til "Dreamgirls" á Broadway og "Glitter" eftir Mariah Carey 25 árum síðar. Sem frumlegur áhorfendameðlimur beggja framleiðslunnar hef ég séð margt líkt í báðum sögunum við "Sparkle", sem og í "Saturday Night Fever", "Fame", "Flashdance" og off-Broadway snilldarsmellinum " Mamma, ég vil syngja."