Þessi mynd myndi vilja vera átakanleg, heila- og ákafur kvikmynd sem margir aðrir í sinni tegund hafa verið með góðum árangri, en svo er ekki. Það er í besta falli ruglingslegt og fáránlegt. Þegar útúrsnúningarnir loksins komu í ljós, frekar en að segja "Ahh, ég skil það!" Ég muldraði eitthvað í áttina að "Allt í lagi...hvað sem er." Að mínu mati, þegar kvikmynd afhjúpar meiriháttar söguþráð ætti hún ekki að þurfa að nota flashback röð til að sanna að hún gaf nokkrar vísbendingar sem myndu gera áhorfandanum kleift að greina sannleikann sjálfur. En þessi mynd hefur afturköllun; og hér er kicker: það blikkar aftur á atriði sem voru ekki einu sinni í myndinni! Persónurnar voru staðalímyndir, ósamúðarlausar og algjörlega fáránlegar. Mér finnst að "rjúkandi" ástarsenurnar á milli rómantísku aðalhlutverkanna hafi verið þær mest óspennandi og ókynþokkafyllstu sem ég hef nokkurn tíma séð í kvikmynd sem var ekki klám. Svo virðist sem leikstjórinn hafi verið að fara í átakanlega og kinky með ástarsenurnar, en þær voru í rauninni bara kjánar. Ég býst við að myndin hafi gerst í New Orleans, en fyrir utan áðurnefnda hreim og nokkrar bragðdaufar borgarmyndir hefði myndin getað verið í Anytown, Bandaríkjunum. Mín tilmæli: ekki nenna!