Hulk Hogan leikur meistara glímukappa (A real acting stretch...) að nafni Rip, sem neyðist til að verja heiður sinn, titil sinn og kærustu sína frá gráðugu fyrirtæki sem vildi að hann skrifaði undir netið þeirra (vegna þess að glíma selst!) Hins vegar þegar Rip hafnar, þá fær netið hringbardagameistarakeppni sem kallast (og mér er alvara) "Battle of the Tough guys" sem er meistari Zeus (leikinn af Tiny Lister Jr) kannski banvænasti maðurinn á lífi. Rip neitar að berjast þar til ráðist er á bróðir hans og hann settur á sjúkrahús. No Holds Barred er nokkurn veginn það sem ég bjóst við frá framleiðslu Vince McMahon með minnst fjölhæfa leikaranum í hasargreininni (Hogan), hún er í grundvallaratriðum hellingur af óviljandi húmor, tonn af óþægilegum þáttum, nokkrar allt í lagi hasarmyndir og tonn af heimsku. Með öðrum orðum það er ekki ósvipað glímunni sjálfri, svo ég gef henni sanngjarna einkunn aðallega vegna þess að allir sem leigja þetta vita hvað þeir fá. Myndin er ódýr en nógu vel gerð fyrir það sem hún er og virkilega glímuaðdáendur munu líklega hafa gaman af þessu. Mér fannst þetta á endanum fyndið. Þetta eru augnablik af svo fáránleika að maður hlær bara með sjálfum sér. (Eins og hvernig Hogan hoppar 20 fet í loftið eftir að hafa verið fastur í eðalvagni, hvernig hann neyðir gaur til að skíta í sig og auðvitað hvernig Hogan segir frá korti sínu. (Þ.E.:"Ég ætla ekki að vera með þegar þetta ávísun hreinsar!") No Holds Barred er mjög skemmtilegt, satt, þó það sé aðallega vegna þess hve fáránlegt það er.