Valentine, fyrirsæta í Frakklandi er aðskilin frá elskhuga sínum sem er erlendis, þau hyggjast hittast í Englandi, en virðast ætla að fjarlægast sífellt eftir því sem líður á myndina. Kvöld eina eftir að hafa afþakkað passa sem vinnufélagi hennar gaf, lemur hún hund sem heitir Rita. Hundurinn lifir af og hún skilar honum til eiganda síns, fjandsamlegs eftirlaunadómara sem lifir sem einsetumaður og hlera, og hlustar á samtöl allra nágranna sinna. Hún verður forvitin af eðli þessa manns og heimsækir hann oft og verður oft hluti af hlerunarleikjum hans. Eitt samtal sem þeir tveir hlusta á er þó mjög mikilvægt, samtalið milli ungs sem bráðum verður dómari og konu hans, sem við komumst að því að líkjast lífi mannsins sem er að hlera þá. Þegar við komumst að meira um parið opinberar maðurinn meira af sögu sinni, heldur síðan áfram sögu sinni og við komumst að því hvort mennirnir tveir haldi áfram í átt að sömu örlögum. Lítið veit Valentine hvernig líf hennar, þessi kynni og örlög unga dómarans munu flækjast saman. Að slá hundinn þennan dag virtust vera örlög, guðleg fórn hundsins fyrir eiganda hennar, sem gerði Valentine kleift að vera frelsari unga dómarans, sem er á sömu leið og kæri vinur hennar, til að koma í veg fyrir að hann hafi slíkt. grátbrosleg framtíð, full af einmanaleika og einveru. Það virðist sem draumur gamla mannsins muni rætast eftir allt saman og hann getur sofið með bros á vör það sem eftir er af dögum sínum. ÓTRÚLEGUR lokaþáttur á mögulega BESTA þríleik allra tíma! Kieslowski hættir aldrei að koma mér á óvart. Hann er einn af mínum uppáhalds leikstjórum og einn hæfileikaríkasti leikstjóri kvikmyndasögunnar. Notkun hans á litum franska fánans í myndunum þremur var ekkert minna en ótrúleg, hvert skot, hvert atriði var eins og listaverk. Þrjár af myndrænustu myndum sem ég hef séð. Og fíngerð tengsl hans á milli þessara þriggja mynda eru frábær. Venjulega táknað með lúmskri pásu, eða seint fókus í atriði, athugaðu hvort þú getur séð eitthvað. Ég verð að nefna þetta og þetta er mikill SPOILER, ég elskaði endirinn, hvernig allar persónur myndanna þriggja voru eftirlifendur ferjuslyssins, með Valentine og unga dómaranum saman, og gamli maðurinn horfði á það á henni Sjónvarpið, sem styrkti hamingju sína yfir þjáningunum sem hann tókst á við í þessi mörgu ár. Ég gæti ekki hugsað mér betri leið til að enda myndina, en bros á vör, frábær leið til að klára ótrúlega kvikmynd og þríleik! Ég mæli með þessu fyrir ALLA sem elska kvikmyndir, kvikmyndir, hvað sem er...A Work of Art! 10 af 10 fyrir bæði myndina og þríleikinn.