Þetta er dæmi um það sem kvikmyndaskólakennarar myndu kalla góða frumraun kvikmynd. Það fer eftir öllum reglum. Stuttar senur, til marks, ódýrar í tökur, skæruliðamyndagerð, engin leikmynd (bara ónotaðar byggingar) og hugsanlega tóm sjúkrahúsálmur. Jafnvel svart-hvíta kvikmyndastofninn var algjör snilld, sennilega valinn meira vegna lágs kostnaðar frekar en kvikmyndaáhrifa, en það virkaði. Reno var ótrúlegur sem grimmur. Leikur allra var frábær. Söguþráðurinn var einfaldur og áhrifaríkur og engir slakir bitar eftir til að trufla þig. Þétt, vel unnin, hagkvæm lággjaldamynd. Gefin út árið 1983, myndi þessi hafa verið gerð rétt áður en listin að stórkostlegum hasarmyndum varð betrumbætt af kvikmyndagerðarvélinni í Hollywood og kvikmyndagerðin var einkaréttarlegri. og þar af leiðandi erfiðara og vantar meira rétta fólkið á réttum stöðum en heimurinn sem er tengdur internetinu í dag, þannig að Luc Besson hefði þurft að semja töluvert og standa við loforð til að ná þessari niðurstöðu, sem gerir endalok -vara öllu merkilegri. En aftur á móti, franski kvikmyndaiðnaðurinn hefur alltaf haldið góðu orðspori (já, ég veit að Luc Besson er belgískur, en myndin er frönsk framleiðsla) og hefur verið uppspretta margra Hollywood endurgerða .Ef ég hef eina gagnrýni þá er það að forsíðumyndin á DVD-disknum (og hugsanlega upprunalega söluplakatið) líkist engu myndinni og virðist vera frekar furðuleg mynd frekar en fulltrúi einhvers þema myndarinnar - kl. fyrstu sýn virðist þetta vera maður í post-apocalyptic brynju á rólu, en við aðra skoðun kemur í ljós maður í brynju með lansu á skrifstofustól með fæturna á skrifborði í hallandi, sjálfsöruggri stellingu. Þetta gerist aldrei í myndinni einu sinni. Þetta er svart-hvítt kvikmyndastofn, engar samræður, líkamlegur leikur, þéttar senur og frábærir leikarar sem gera þessa mynd þess virði að bæta við einkakvikmyndasafnið þitt. Frábær kvikmynd.