Xizao er sjaldgæf lítil kvikmynd. Það er einfalt og krefjandi og á sama tíma svo gefandi í tilfinningum og gleði. Sagan er einföld og þemað um gamalt og nýtt árekstra er frábærlega kynnt í fyrstu atriðunum. Þetta þema er kjarninn í myndinni, en hún hefði fallið niður ef ekki hefði verið fyrir stórkostlegar persónur og leikarana sem túlka þær. Hinn aldraði ættfaðir, meistari Liu, er minjar frá dögum Kína fyrir útþenslu. Hann rekur baðhús í gömlu hverfi. Hver einasta sena sem gerist í baðstofunni er uppspretta afbrýðisemi fyrir okkur stressaða, óhamingjusama fólkið. Ekki einu sinni harðir tortryggnir geta fundið neina galla í þessu frábæra umhverfi. Geðfatlaður sonur meistara Liu, Er Ming, er önnur raunverulega öflug persóna í myndinni, ásamt bróður sínum í nútímanum. Samskipti þessara þriggja manna, og hinna ýmsu gesta í baðhúsinu, eru ótrúlega ítarleg og hugljúf, með sumum atriðum sem innihalda svo miklar tilfinningar að það er meira en allt sem sést í kvikmyndum. Með stjórnvaldsgagnrýnum boðskap sínum var þessi mynd ekki aðeins ritskoðað, en einnig fengið óeðlilega litla umfjöllun. Það gæti verið tilviljun, en þegar nánast ómögulegt er að finna kvikmynd af þessu tagi, jafnvel á netinu(!), geturðu ekki hjálpað þér að verða grunsamlegur. Svo hjálpaðu málfrelsinu og kvikmyndaheiminum, keyptu, leigðu, afritaðu þetta dásamleg mynd, og ef þú átt DVD-diskinn, ef það er jafnvel til einn, þá skaltu deila hlutdeild!