Þegar ég heyrði fyrst um þessa mynd hafði ég lítinn áhuga. Söguþráðurinn virtist vera tækifæri til gamans og Bam Margera sem leikari og leikstjóri virtist eitthvað sem gæti verið gott. Þegar ég komst að því að myndin var með Ryan Dunn í aðalhlutverki, hafði ég enn meiri áhuga (ég var aðdáandi Homewrecker þegar hún var sýnd... Já, ég er svo slappur). Hins vegar hafði ég ekki mikla trú á því að það væri til góðs. Þegar ég settist niður til að horfa á hana var ég hræddur um að ég væri að sóa tíma mínum. En jafnvel eftir fimm mínútur kom í ljós að ég hafði rangt fyrir mér. Mér fannst gamanleikur þessarar myndar afskaplega fáránlegur og hentaði örugglega ekki fyrir alls konar fólk. Leikurinn var frekar góður, miklu betri en ég bjóst við. Ég hélt að það væri frekar auðvelt að tengjast persónu Ryans, sem gaf myndinni trúverðuga miðju. Þetta er lykilatriði í jafn svívirðilegri kvikmynd og þessari (og það er líklega ástæðan fyrir því að ég var ekki aðdáandi Borat). Myndin hentar alls ekki yngra fólki, DUH, og mun örugglega skapa meira en sanngjarnan hlut af óþægilegum skjaldbökum ef horfði með foreldrum. En það er gott fyrir þig og vini þína á kvikmyndakvöldi.