Það er meira að bjóða í opnun The Odd Couple en í heild flestra mynda. Felix Unger (einrit greyið mannsins bölvar honum meira að segja) innritar sig á hótel í New York. Hreinsunarkona segir „Góða nótt“. „Bless,“ svarar hann til baka. Í herberginu sínu tæmir hann vasa sína, á í erfiðleikum með að taka af giftingarhringnum sínum aðeins til að setja hlutina snyrtilega í umslag, stílað á konu sína og ástkær börn. Þegar áhorfandinn loksins setur þetta saman aha, hann ætlar að fara af sér við horfum á hann berjast við að opna gluggann ó nei, hann ætlar að hoppa Greyið slasast í mjóbakinu. Þetta er allt sem þú þarft að vita um Felix Unger eiginkona hans hefur yfirgefið hann, hann er áráttuþrifamaður og hann er ofsakláði. Og allt í einni senu. Þetta er sérstaka snilldin í gamanmynd Neil Simon hún fjallar um aðstæður og karakter. Það eru fáir augljósir líkamlegir brandarar engin spörk í nára, engin ódýr gagg bara fyndnar persónur í óþægilegum aðstæðum. Og auðvitað er hann snillingur í að hagræða væntingum áhorfenda. Komandi frá tímum Swingers, ímyndaðu þér hvað ég hugsaði í stefnumótaatriðinu þegar Felix byrjar að harma yfir því að hjónaband hans slitnaði með stelpunum sem herbergisfélagi hans Oscar hefur lagt svo hart að sér til að komast inn í íbúðina sína. Hann er að sprengja það, ekki satt? Hugsaðu aftur. Stelpurnar elska næmni hans, hæfileika hans til að gráta fyrir framan þær. Þeir bjóða honum aftur heim til sín þar sem kjöthleif hans hefur brunnið vegna þess að Oscar fylgdist ekki nógu vel með. Hann er eins og Flynn, ekki satt? Uh, já, en hann vill ekki fara með stelpunum vegna þess að honum finnst hann viðkvæmur. Góðir hlutir. Og það er gert enn betra með stíl sem lágmarkar klippingu og hámarkar frábæra átta herbergja íbúðasettið. Þú ert með Jack Lemmon og hinn lúmska Walter Matthau fyrir Chrissakes, af hverju að klúðra því? Sjónræni stíllinn minnti mig á Breakfast at Tiffany's, þar sem mikil áhrif eru unnin úr mikilli dýpt og samspili hinna ýmsu aðgerða. Sérstaklega eftirminnilegt er atriðið þar sem Felix, á flótta undan Óskari, lokar skilrúmi aðeins til að átta sig á því að skilrúmið hylur ekki hliðina sem Óskar kemur frá. Þú færð raunverulega tilfinningu fyrir skipulagi íbúðarinnar og þar með nálægðinni sem fráskildu hjónin búa í. Snúningurinn hér er sá að þessir tveir eru raunverulega giftir hvort öðru. Þannig að athuganir um hjónalífið sem gætu verið hunsaðar í venjulegri rómantískri gamanmynd eru gerðar þeim mun átakanlegri þar sem þeir eru tveir krakkar.