Jörg Buttgereit gengur aðeins of langt með kvikmyndir sínar og þemu stundum, jafnvel fyrir minn smekk en myndirnar hans eru alltaf eitthvað sérstakt og erfitt að flokka þær. Þeir eru listrænir gerðir, með oft dýpri merkingu í þemum þess. Þessi mynd er fullkomið dæmi um verk hans. Það er líka mjög erfitt að merkja þessa mynd. Þetta er í raun ekki kvikmynd með sögu við það, í þeim skilningi að hafa upphaf, miðju og endi í henni. Það hefur heldur enga aðalpersónu heldur einbeitir sér að 7 mismunandi sjálfsvígum og morðum, á 7 mismunandi dögum. Allar mismunandi sögur eru sagðar með miklum klassa, þó sumar þeirra séu auðvitað „áhugaverðari“ og raunsærri en þær. öðrum. Þau eru ekki endilega tengd en samt segja þau samt sögu. Myndin finnst alls ekki sundurlaus. Allar ólíkar sögur hafa mismunandi tilfinningu og Buttgereit segir söguna án þess að nota orð (líka dæmigert fyrir stíl hans) en lætur í staðinn myndir og augljósar skynsamlegar tilfinningar persónanna segja alla söguna. Það hjálpar til við að gera þessa mynd áhrifaríka til að horfa á. Aftur, framleiðslugildin eru ekki öll of há og þetta gæti verið eitthvað sem gæti fæla sumt fólk frá. Það hjálpar hins vegar fyrir þessa tilteknu mynd að setja rétta tóninn og andrúmsloftið fyrir alla myndina og dimmu, truflandi og niðurdrepandi þemu hennar. Buttgereit mynd sem ég 'hafði gaman af' að horfa á.7/10