Daniel Day-Lewis er Christy Brown, fórnarlamb heilalömunar sem notar "My Left Foot" til að skrifa og mála í þessari ótrúlegu mynd frá 1989. Í myndinni fer Brenda Fricker einnig með hlutverk móður Christy, Ray McAnally, Fiona Shaw og Hugh O'Conor. Frábær frammistaða þeirra, frábært handrit og frábær leikstjórn eftir Jim Sheridan hjálpa til við að mála lifandi mynd af Christy Brown, listamanni og rithöfundi sem lést árið 1981, 49 ára að aldri. var stöðugt þunguð (alls 22 börn, 13 þeirra lifðu af). Faðir hans taldi Christy þroskaheftan og líkamlega fatlaðan, en hann vildi ekki leyfa syni sínum að fara inn á heimili. Börnin í fjölskyldunni kvöddu hann á hverjum degi þegar þau fóru í skólann, og síðan gaf móðir hans honum að borða og talaði við hann. Í myndinni tjáir Fricker tilfinningu fyrir konu sem þrátt fyrir að vera umkringd risastóru fjölskylda, þarf einhvern til að tala við. Christy talar ekki aftur. Að lokum finnst hann kerra til að hjóla í og ​​krakkarnir í hverfinu, sem allir hafa þekkt hann frá því hann var barn, hafa hann með í öllum athöfnum sínum. Eini líkamshlutinn sem virkar mjög vel er vinstri fótur hans og þegar krakkarnir komast að því hversu vel hann sparkar setja þau hann í fótboltaleiki í þeim tilgangi. Einn af fallegustu hlutum myndarinnar er afslappað hvernig hin börnin koma fram við hann. Það eru margar kröftugar senur, en engin eins kraftmikil og Christy skrifar "móðir" á gólfið með krítarstykki á milli tánna. „Hann er sannur Brown,“ segir faðir hans, hífir hann á herðar sér og ber hann á krá. Þegar hann gengur inn á krána tilkynnir hann: "Sonur minn er snillingur." Hlutirnir breytast þegar Christy eldist vegna þess að hann hefur langanir og tilfinningar ungs drengs. Hann verður hrifinn, er hafnað og fer meira í sjálfan sig og snýr sér að málverkinu. Að lokum fer hann í meðferð á nærliggjandi heilsugæslustöð og vinnur með meðferðaraðila, Eileen (Fiona Shaw) heima. Hann verður ástfanginn af henni. Þegar hann kemst að því að hún er trúlofuð verður hann næstum brjálaður. En hann lifir til að lifa, mála, skrifa (samtals þrjár bækur) og elska aftur. Vegna þess að þetta er kvikmynd varð að sleppa vissum hlutum og sameina persónur. Brown var reyndar ekki greindur með heilalömun í nokkurn tíma, sem var sleppt úr myndinni. Sjúkraþjálfarinn Eileen er í raun blanda af þremur mikilvægum lækningapersónum í lífi Christy og þó við vitum að móðir hans trúði því að hann hefði góðan huga, í sannleika sagt vann hún mjög mikið með Christy þegar hann var barn að kenna honum stafrófið o.s.frv. Áður en Mary átti einnig Christy í 12 ára sambandi við konuna sem hann tileinkaði „My Left Foot“. Og hinn dæmigerði Hollywood endir, 9 árum fyrir andlát hans þar sem vanræksla eiginkonu hans gæti hafa verið þáttur, lýkur ekki sögunni. Þrátt fyrir allt þetta er ævisaga Christy Brown ótrúlega kraftmikil, þeim mun meira vegna tveggja sýninga: Hugh O'Conor sem ungur Christy og Daniel Day-Lewis sem fullorðinn Christy. Andlitssvipur O'Conor og hvernig hann dregur skrúfaðan líkama sinn er ógnvekjandi. Maður er uppgefinn fyrir hann og sár í senn. Og hvað er hægt að segja um Daniel Day-Lewis, einn merkasta leikara í heimi - hann vekur Christy algerlega til lífsins, fullkomlega holdugum, greindri manneskju sem er fær um að blóta , verða reiður, bitur, drukkinn, ýtinn, lúinn, fyndinn og elskandi. Verðskuldaður Óskarsverðlaun hlaut sama ár og Tom Cruise var tilnefndur fyrir "Born on the Fourth of July." Ég man eftir því að einhver skrifaði ritstjóranum bréf einhvers staðar um að Cruise væri svo tilkomumikill, hvað var að Akademíunni? Æ, ekkert til tilbreytingar. Alls ekkert.Brenda Fricker er mögnuð sem móðir Christy, sem hættir aldrei að trúa á hann og hvað hann getur og heldur fjölskyldu sinni og eiginmanni saman á erfiðum tímum. Það dásamlega við frammistöðu Fricker er að stuðningurinn, ástin og vinnugleðin virðist koma af sjálfu sér hjá móðurinni. Persónan myndi aldrei líta á sig sem kvenhetju eða sem einhverja sem gerir eitthvað óvenjulegt. Fricker sýnir okkur trúarlega en ekki ofstækisfulla konu sem trúir því að skyldur hennar á jörðinni séu að vera góð eiginkona og móðir. Og sama hvað, jafnvel þegar eiginmaður hennar er atvinnulaus, hendir dóttur þeirra út úr húsi fyrir að vera ólétt, hvað sem er, hún tekst. Hún sparar pening fyrir Christy's hjólastól, hún fær myndir af dóttur sinni og barninu, hún byrjar að byggja herbergi fyrir Christy aftan í húsinu. Allt hluti af dagsvinnu. Frammistaða sem er verðug Óskarsverðlaunin sem hún hlaut. Líf Brown var flóknara en þessi hvetjandi mynd, en þetta er magnað afrek allra hlutaðeigandi og verður að sjá.