Á meðan Róm verður brjáluð og fagnar heimsókn Hitlers - einkennisbúninga, hljómsveitir, skrúðgöngur - halda tveir utanaðkomandi heima, í stórri byggingu, og hittast. Hún er Sofia Loren, sem er eiginkona grimmur opinbers starfsmanns og sex barna móðir. Hann er Mastroianni, útvarpshátalari sem hefur verið rekinn vegna samkynhneigðar sinnar. Báðir þurfa þeir félagsskap og skilning, bæði f þeir finna það í hvort öðru. Myndin spannar nokkrar klukkustundir. Liturinn er dofnaður og allt fer fram með hljóðrás af hergöngum og hysterískum útvarpsboðurum. Það undarlega er að þjóðsöngur nasista - Horst-Wessel-Lied - endar með því að verða rómantískt tónlistarþema. Falleg kvikmynd, frábær endurgerð á sérstöku tímabili í ítalskri sögu og áhrifamikil, sorgarsaga. Mastroianni er eins góður og við höfum búist við og Sofia Loren stendur sig frábærlega, mjög langt frá venjulegu vörubílstjóranum sínum, napólískri fiskmóðurpersónu. Ekki missa af því.