Boðskapur þessarar myndar er „persónuleiki er mikilvægari en fegurð“. Jeanine Garofalo á að vera "ljóti andarunginn", en það fyndna er að hún er alls ekki ljót (reyndar er hún miklu meira aðlaðandi en Uma Thurman, vinkonan sem lítur út eins og fyrirsæta). Nú, myndi þessi mynd virka ef „ljóti andarunginn“ var virkilega óaðlaðandi? Hvenær mun Hollywood hætta með þessa hræsni? Að mínu mati, þrátt fyrir skilaboðin sem hún vill koma á framfæri, er þessi mynd einfaldlega fáránleg.