Ég hef elskað þessa mynd síðan ég var lítill krakki. Ég man kvöldið sem mamma kom með þessa kvikmynd heim fyrir mig. Ég elskaði það og geri það enn. Mér finnst það mjög fyndið og frumlegt. Það eru líka mjög grípandi lag í þessari mynd. Lou er líka furðu góður söngvari. Leikararnir sem túlka Arthur prins og Eloise prinsessu eru líka í lagi, en Abbott og Costello eru bestir. Fyrrum þungavigtarhnefaleikatilfinningin Buddy Baer, ​​einnig bróðir fyrrverandi þungavigtarmeistarans Max Baer, ​​er góður í þessari mynd sem löggan og risinn. Hann er betri leikari en boxari. Hann hafði náttúrulega hæfileika. Upphaf þessarar myndar er bráðfyndið hvernig Lou Costello heldur áfram að keyra bílinn og hvernig hann lendir í vandræðum með Buddy Baer. Slagurinn á heimilinu er líka góður. Ég er sérstaklega hrifin af gamanmyndinni í kastala risans. Uppáhaldshlutarnir mínir eru; þátturinn þar sem Lou er að klifra upp í baunastöngulinn og þeir syngja allir sem kveðjuorð. Jack er að syngja aftur fyrir þá að hann komi aftur. Lou Costello er mjög góður í að syngja. Annar uppáhaldshlutinn minn er hluturinn þegar Jack er að berjast við risann. Mér finnst gaman þegar Jack býr til egg sem springa og þegar hann reynir að búa til risann að eggjaköku springa þau áfram. Abbott og Costello eru fyndnir og bestu grínistar allra tíma. Þetta er aðeins ein af frábærum myndum þeirra sem ég mun elska og þykja vænt um. Umsagnirnar um þessa mynd eru ekki mjög góðar og ég skil ekki hvers vegna. Þetta er mjög góð Abbott og Costello mynd. Ég elska líka hvernig Lou Costello kemur aftur til raunveruleikans á endanum og heldur að hann sé kominn aftur í drauminn þegar Bud slær hann. Hann byrjar að syngja lagið sitt og fer með viðhorf eins og enginn ætli að ýta mér í kring. Mjög góð mynd.