Ég er ekki viss um hvers vegna Spike Lee gerði þetta lestarflak af kvikmynd og tældi aumingja Stevie Wonder til að para eilíflega fallega tónlist sína við þetta leikræna rugl. Mér er líka illa við hvernig hann notar blótsyrði sem hluta af venjulegum prósa svartra atvinnumanna. Það er synd að misnota tök hans á þjóðernislegum kvikmyndagestum. Atriði sem virðast vera tilgerðar út í bláinn og hafa ekkert með þemað eða undirþemu að gera, leika eins og einhver háskólakrakki hafi skrifað þetta. Sérstaklega hef ég andstyggð á fáránlegu atriðinu þar sem aðalhlutverkin eru leikandi að spóla án nokkurrar ástæðu og löggan kemur og grófir Snipes. Ofspil aðalhlutverkanna lætur manni líða eins og Spike beri enga virðingu fyrir áhorfendum sínum eða hafi ekki hugmynd um hvað kvikmynd snýst um. Lokaatriðið virðist vera kastað inn til að réttlæta notkun sleggju til að slá punkt inn í. Þessi mynd styður einnig goðsögnina um að allt menningarfólk noti F-orðið í frjálslegum samræðum. Ég er að vona að hann geri sér grein fyrir því að restin af kvikmyndum hans eru í sömu laug og þessi þar sem hann er ekki að vaxa sem kvikmyndagerðarmaður. Ég held að samband hans við Scorcesee í Clockers hafi verið skynsamlegt ráð. Hann ætti að halda sig við gerð heimildarmynda eins og Litlu lituðu stelpurnar fjórar. Áfallamyndir eru ekki til Óskarsverðlauna.