Lögfræðingur í New York ætlar að losa sig við öldrunarmóður sína eftir að hafa hitt aðlaðandi, tiltæka konu. Handritshöfundurinn Robert Klane, sem aðlagar sína eigin skáldsögu (svona kilju sem krakkar myndu kaupa fyrir óhreina hlutina), virðist ekki hafa neina þekkingu á geðsjúkdómum: fyrir honum er þetta bara afsökun fyrir prúðum gamanleik og svívirðilegum brandara. George Segal - sem á sjöunda áratugnum lék að mestu í stríðs- og njósnamyndum - var á þessum tíma orðinn einn besti grínisti Bandaríkjanna; Hörkuleg viðbrögð hans og krúttleg viðbrögð keppa aðeins við órannsakanleika móður hans. Segal er parað vel við Trish Van Devere, og augnablik þeirra tengsla (þó líka leikið fyrir hlátur) eru í raun eina raðirnar sem hægt er að draga að. Ruth Gordon, elskuleg eins og hún er, er einfaldlega of mikið í kringum sig - og meira af henni jafngildir minna. Þetta er ein versta leikstýrða og klippta mynd sem ég hef séð frá svokölluðum atvinnumönnum. Efni sem lofa góðu sem á endanum skilar sér ekki til fulls eru af tilviljun ótengd öðrum augnablikum sem svífa um endalaust, sem veldur því að hin krúttlega, ömurlegu kvikmynd eyðileggst sjálfri sér löngu áður en hún er í raun búin. *1/2 frá ****