SPOILERS Í GEGNUM: Ég er í raun í minnihluta í þessari mynd en mér líkaði við þessa mynd. Það er ekki klassískt en það er örugglega að taka þátt og alveg adrenalínknúið ferð. Mér fannst hún örugglega að minnsta kosti 7 í einkunn. Kannski er ástæðan fyrir því að mér líkaði við hana sú að ég hef ekki séð frumritið. Eitthvað segir mér að með svona mynd eru sterkustu aðdáendurnir þeir sem hafa ekki séð frumritið. útgáfa og hefur því lítið að bera hana saman við. Þetta var ekki meistaraverk en ég fór töluvert inn í það og það fékk mig í raun til að vilja sjá frumritið. Það voru nokkrir hlutir sem mér líkaði við það. Eitt var leikarahlutverk Kowalkski. Viggo Mortenson var frábær og færði virkilega mikinn karisma í hlutverkið. Þar sem megnið af myndinni féll á herðar hans þurfti hann virkilega að vera frábær og það var hann. Þetta var frábært hlutverk fyrir hann. Annað áhugavert við Vansishing Point var sú staðreynd að það er gert fyrir sjónvarp. Ég hafði ekki hugmynd um að þetta væri svona þegar ég horfði á þetta. Það virtist vissulega vera mikil kvikmynd og ég hefði aldrei giskað á að þetta væri ekki stór skjáútgáfa. Mér fannst sagan líka vera mjög hrífandi. Ég er ekki einn fyrir hasarmyndir en ég sogaðist inn í þetta. Auk þess var hún miklu meira en hasarmynd þar sem það var drama, dulspeki, ástarsaga, sérkennilegt fólk hvert sem þú snýrð þér. (Ég þekkti ekki einu sinni Priestly.) Og það var snertandi. Þetta var ekki frábær mynd en það er hægt að horfa á hana. Og svo er það endirinn. Það setur sterkan slag og ef maður hefur tekið þátt í sögunni fram að þeim tímapunkti, þá er mjög erfitt að vera ekki þröngsýnn alveg í lokin. Ég er ekki viss um hvað mér finnst um endirinn. Merkingin var sú að Kowalkski lifði af og þó ég sé mjög efins um HVERNIG það væri mögulegt, þá er þetta kvikmynd og raunsæi er ekki innihaldsefni sem er alltaf í bland við gerð kvikmyndar. Svo ég verð að segja að ég fann endirinn ótrúlega óraunhæfur en mjög áhrifamikill á manipulativan hátt, sem mér líkar venjulega ekki en af ​​einhverjum ástæðum, er næstum fyrirgefanlegur í þessari mynd. Að vísu voru margir hlutir bara leikmunir fyrir söguþráðinn (gátu illmennin verið lengur staðalímynd?) En framleiðendurnir höfðu mikið rétt fyrir sér þó þeir hafi líka farið rangt með. Hins vegar, eftir að hafa sagt það, þá viðurkenni ég að ég get skilið hvers vegna einhver sem er mikill aðdáandi upprunalegu myndi hata þessa útgáfu vegna þess að þó ég hafi ekki séð upprunalega, hef ég séð margar frumlegar kvikmyndir sem ég elskaði að vera endurgerðar með hræðilegum árangri. (Mín stóra mislíkun er í raun og veru framhaldsmyndir.) En ég get skilið lágar einkunnir ef frumritið er í svona háum gæðum. Fólk hefur borið þetta saman við Smoky and the Bandit. Hvernig væri að vegaútgáfa af „Legends Of The Fall“ hittir „Thelma og Louese“ líka? Ég fann vissulega fyrir snertingu af báðum myndunum (sem ég er aðdáandi af báðum.) Ég held hins vegar ekki að þetta hafi verið frábær mynd. Það var betra en meðaltalið fyrir mig en langt frá því að vera frábært. En þetta var hrífandi, adrenalínknúin, snertandi mynd með frábærum leikarahlutverki aðalpersónunnar. Atkvæði mitt er 7 af 10.