Myndin sjálf er aðeins samansafn af senum sem hafa enga eðlislæga þýðingu fyrir einhvern sem býr utan Rússlands. Ég ætla ekki að neita því að sumar myndirnar og tæknin voru nokkuð byltingarkennd á þeim tíma (mynduð 1928) en vandamálið við myndina er að hún hefur engan áhuga á vitsmunalegum eða almennum manni. Við erum bara að horfa á uppsett mynd af myndum, allt frá einum handleggsmanni að berja hest, til tannlauss hermanns í stríðinu. Allt þar á milli er óþægilegt, tilviljunarkennt og alveg óþarfi. Það hefði verið hægt að finna upp vettvang sem hélt áhorfandanum áhuga en þetta væri ekki það þó aðferð leikstjórans sé alveg snilld. Í heildina ætti maður að skoða þetta ef þeir eru listnemi, á ofskynjunarlyfjum eða a. nemandi í pre-Tarkovskian kvikmyndagerð.