Tannlæknirinn byrjar að morgni brúðkaupsafmælis Dr. Alan Feinstone (Corbin Bernsen) og eiginkonu hans Brooke (Linda Hoffman). Á yfirborðinu virðast herra og frú Feinstone eiga gott líf, fallegt heimili í Los Angeles og hann á farsælan feril með ábyrgð en undir niðri eru hlutirnir mjög rangir. Alan kemst að því að Brooke á í ástarsambandi við Matt (Michael Stadvec) sundlaugarþrifamanninn, til að bæta við niðurlægingu sína kemst Alan þá að því að Matt er líka í kynlífi með Paulu Roberts (Lise Simms) einum af nágranna hans í næsta húsi og til að toppa það allt af honum skuldar hann IRS, sem andar ofan í hálsinn á honum, fullt af peningum. Alan byrjar að missa vitið, hann sannfærir sjálfan sig um að allt sé rotið og rotið, rétt eins og tennur sjúklings síns, og það er hans að laga það. Þann morgun í vinnunni byrjar hann að taka gremju sína og reiði út á sjúklinga sína, fyrst særir hann ungan dreng að nafni Jody (Brian McLaughlin), hann kynferðisofbeldi er sjúklingur að nafni April Reign (Christa Sauls) eftir að hann ofskynjaði að hún sé konan hans. & framkvæmir vísvitandi óþarfa og sársaukafulla aðgerð á öðrum. Alan byrjar líka að neyta eiturlyfja þar sem hann missir það algjörlega og fer í manndráp og byrjar á framhjáhaldskonu sinni og sundlaugarhreinsi...Leikstýrt af Brian Yuzna Mér fannst The Dentist góð mynd og reyndi eitthvað öðruvísi. Handritið eftir Dennis Paoli, Stuart Gordon & Charles Finch er meira sálræn spennumynd en bein slasher sem kom mér á óvart þar sem ég bjóst við því síðarnefnda, það hefði verið auðvelt að gera unglingaslasher mynd eins og föstudaginn 13. 1980) með mikla líkamsfjölda og viturlega sprungna tannlækna illmenni en hvað The Dentist reyndist vera er mjög mismunandi. Tannlæknirinn er innst inni persónurannsókn á því að manns stíga niður í brjálæði og hún skilar góðu verki þó að ég sé ekki viss um hvað hann gengur í gegnum sé næg réttlæting fyrir morðaðgerðum hans í kjölfarið. Það hreyfist áfram á fallegum hraða, hefur fallega frásögn þar sem mér líkaði við stöðugt samband sem Alan gerir á milli hrörnunar sem hann sér hjá sjúklingum sínum og hrörnunar sem hann sér í heiminum í kringum sig og er skemmtileg leið til að líða 90 stakar mínútur. Það segir sig sjálft að allir sem eru með fælni fyrir tannlækni ættu líklega að missa af þessum eða þú ferð aldrei aftur! Mér líkaði líka endirinn þar sem taflinu er snúið við, ég segi ekki meira...Leikstjórinn Yuzna vinnur sitt venjulega fína starf hérna, reyndar held ég að ég hafi ekki séð Yuzna mynd sem ég hafði ekki gaman af að að einhverju leyti, hann notar augljóslega og fyrirsjáanlega tækifærið til að spila á ótta okkar við tannlækninn með fallegum tannpyntingarsettum þar á meðal að draga tennur úr fólki, misnota það kynferðislega, framkvæma aðgerðir á fíkniefnum og pynta fólk með hræðilegu tannlæknaborinu. Það eru líka nokkrar aðrar gores-senur, dauður hundur, einhver skorinn hryllilega með hníf og klippt út tungur. Yuzna gefur myndinni ákveðinn stíl á það sem var líklega lágt fjárhagsáætlun, honum finnst gaman að halla myndavélinni sinni sem gerir það að verkum að það eru góð sjónarhorn og mér líkaði myndin þar sem myndavélin er fyrir ofan einhvern sem verið er að hnífa og risastór blóðsúða á gólfið í gott vítt horn yfir höfuðið. Tæknilega séð er Tannlæknirinn fínn, ágætis kvikmyndataka, tónlist og framleiðslugildi þó að sumir af sérstöku förðunarbrellunum líti svolítið ósannfærandi út. Leikurinn er frekar sterkur af öllum sem taka þátt í því að Corbin skilaði frábærri frammistöðu. Hinn alltaf svalur og uppáhaldstegund Ken Foree kemur fram sem rannsóknarlögreglumaður Gibbs einn af bestu Los Angeles. Tannlæknirinn varð ekki eins og ég hafði búist við og því betra fyrir það, ef þú ert hryllingsaðdáandi og vill kannski eitthvað öðruvísi þá þetta er vel þess virði að skoða. Mér líkaði það og finnst það alveg þess virði að horfa á hana.