Þrátt fyrir að þessi mynd hafi komið Davis á kortið vegna frábærrar frammistöðu hennar sem ólæs þjónn/vændiskonu Mildred Rogers, þá er þessi mynd mér í heild undarlega ófullnægjandi. Leiklistin er svo sannarlega fín í alla staði. Það sem ég get ekki skilið fyrir mitt líf er bara hvernig eða hvers vegna Phillip, viðkvæmur, vel uppalinn ungur maður myndi grípa til sífelldrar misnotkunar sem þessi flakkari dregur stanslaust upp í garð hans: Mér finnst barnalegt umburðarlyndi hans alveg fáránlega ótrúverðugt að vissu leyti. Já, ég veit að hann er viðkvæmur kylfufótur, innhverfur menntamaður. En Davis er svo eitruð norn að enginn í menningu myndi umbera viðhorf hennar eða gjörðir og gera það trúverðugt. Davis er stórfurðuleg í hlutverki sínu: já, hún gæti farið of langt í sögufræði sinni af og til, en það er lifandi skapandi lýsing hvernig sem á það er litið. Verst að hún var ekki að leika glæpamaður. Karakterinn hennar hefði verið fullkomlega trúverðugur sem flakkari meðal lágreista!