Eftir að hafa aðeins séð einu sinni og í dögunarstundum virðist ég ekki geta gleymt þessari áleitnu mynd. Blanda af leyndardómi, spennu og hjartnæmri rómantík minnir það mig á Vertigo. Leikararnir, þó þeir séu ekki svo þekktir, eru góðir, sérstaklega Joan Hackett í einni af bestu frammistöðu hennar. Þú trúir á hana, á ást hennar, í nýfundinni leit hennar að frelsi sem ást hennar færir, og að lokum í yfirþyrmandi sársauka hennar. Söguþráðurinn er sniðugur og sannfærandi og teygir ekki trúverðugleika. Leikstjórnin og tæknileg atriði gætu vissulega verið betri en þau skerða ekki heildaráhrifin. Og það hefur einn boðskap: ekki láta hefnd blinda þig, þú getur orðið síðasta fórnarlamb þess. Virkilega leitt að það hefur ekki verið endurgert, en kannski er þetta tímabil sem betur er látið í friði.