Ég horfi hikandi á rómantískar gamanmyndir, því rómantískar gamanmyndir eru með aldagamlar klisjur sem gera kvikmynd óáhugaverða. Venjulega í rómantískri gamanmynd, það er stelpa og það er strákur, bæði verða ástfanginn, lenda í vandræðum og vinna svo yfir vandræðin við að giftast eða hvað sem er. En þessi mynd er önnur saga, hún er í raun mjög ólík rómantísku gamanmyndunum sem ég hef séð undanfarið. Það er ekkja (Dan), það er stelpa (Marie). Dan hittir Marie í bókabúð og talar í einhvern tíma, eftir einhvern tíma þarf Marie að fara. Dan þróar eitthvað fyrir hana og þegar þetta eitthvað fer að verða þroskandi fáum við snúning. Marie er kærasta bróður síns. Án tillits til aðstæðna daðrar Dan við Marie og áttar sig á því að hann elskar hana og jafnvel Marie elskar hann, en ást þeirra væri ekki bara möguleg. Hvernig það er gert mögulegt myndar restina af sögunni. Steve Carell stendur sig vel, Juliette Binoche er góð sem Marie. Og allt annað er vel gert. Þetta er góð mynd, horfðu á hana.