Sem kannski einn af fáum Kanadamönnum sem lásu ekki bókina í menntaskóla datt mér í hug að bæta við athugasemdum mínum. Að sjá myndina án þess að þekkja söguna fyrirfram dró á engan hátt úr myndinni. Persónurnar hafa svo margbreytileika að allir geta tengst þeim á sinn hátt. Snilldin við aðlögunina er að öllum er leyft að varpa eigin skynjun inn á líf persónanna, frekar en að fá skoðun með skeið. Þú getur elskað þá eða mislíkað þá og samt fundið fyrir tilfinningalegum áhrifum myndarinnar. Dásamleg frammistaða Ellen Burstyn og Christine Horne vekur persónurnar svo sannarlega lífi. Ég mæli eindregið með því.