Mér fannst þessi mynd virkilega frábær vegna þess að í kvikmyndahúsum á Indlandi nú á dögum sérðu bara húð, tónlist og slæman leik...í þessari mynd geturðu séð hefð, þjóðerni og að minnsta kosti velsæmi... sumir hlutar voru svolítið dramatískir, gettu hvað? það er það sem indversk kvikmyndagerð snýst um! eftir að hafa horft á þessa mynd færðu að minnsta kosti ekki höfuðverk af allri háværu ofmetnu tónlistinni, eða ofbeldi, þetta er bara sannleikurinn, hún kennir um ást og auðvitað umhyggju fyrir manneskjunni sem þú elskar alla ævi...i finnst þetta mögnuð mynd...Krakkarnir geta horft á hana án efa, og fullorðnir munu njóta einfaldleikans sem áður var hinn öruggi djúpleiki Indlands...þangað til allir þessir rappsmellir, mínipyls og húðsýning urðu hluti af því.