Það er dásamlegt að sjá að Shane Meadows er nú þegar að hafa alþjóðleg áhrif - LES CONVOYEURS ATTENDANT deilir mörgum þemum með A ROOM FOR ROMEO BRASS: óljós stéttarkennd fyrir ofan vinnu en vel fyrir neðan miðju, hinn óhömruðu faðir, yfirgefin borgarumhverfi, tilfinningin fyrir fullorðnum bilun, hinn varla duli fasismi sem liggur til grundvallar nútíma borgarlífi. En ef Meadows er sérfróður formalisti, verslar Mariage með myndir og flott samsetta, stórkostlega súrrealíska, einlita ramma hans, þjóna til að fjarlægja hið ljóta og frekar dapurlega myndefni, sem, eins og Meadows, breytist úr háum farsa í harmleik á nokkrum sekúndum. Það eru langvarandi og klisjur, en Poelvoorde er sannfærandi vitlaus, venjulegur maður með venjulegan metnað, en tilraunir til að átta sig á þeim eru hættulegar; á meðan einstök föst leikatriði - poppkornið/pígurnar sprengingar; besta hjónabandsröð síðan THE DEAD AND THE DEADLY - tekst að hrifsa skýringarmyndir frá örvæntingu.