Það eru mörg sérstök vandamál með myndina "KillShot". Fyrir það fyrsta eru allt of margar tilviljanir. Eiginmaðurinn er veiðimaður og er fyrir tilviljun að veiða daginn sem aðalmorðinginn birtist, með einhverjum sem morðinginn þekkir. Jæja ég skal taka þann. Strákurinn hringir í fasteignasöluna sem eiginkonan vinnur hjá og biður um peninga til að vera tilbúnir þegar hann kemur að sækja þá. Allt í lagi, ég tek þennan líka. Áður en hann fer að sækja peningana ákvað hann að ræna morðingja okkar, sem drepur hann ekki en ákvað að fara með honum í vinnuna. Það er farið að verða mjög veikt. Svo mæta þau, sama dag og eiginmaðurinn á viðtal við yfirmann eiginkonu sinnar. Þar er enginn nema eiginkonan og eiginmaðurinn sem hefur ákveðið að leggja leið sína inn í tóma skrifstofuna. Þeir leggja leið sína inn á skrifstofuna og atvinnumorðinginn gengur bara út frá því að þeir séu að tala við rétta manninn. Það er bara á fyrstu 15 mínútunum. Það eru miklu fleiri göt í þessari mynd en ég vil tala um. Af hverju morðinginn drap ekki bara alla á fasteignasölunni veit ég ekki. Hvers vegna hann skaut ekki konuna á veröndinni hennar veit ég ekki. Af hverju hann hélt áfram að leyfa þessum heimska krakka að gera allar þessar heimskulegu hreyfingar og klúðra fullt af vitleysu, ég veit ekki. Hvers vegna kærastan var meira að segja í myndinni veit ég ekki. Hvers vegna hann ákvað að setja ekki byssuna í vasa og skilja hana bara eftir á borðinu veit ég ekki. Hvers vegna þeir fóru í vitnaverndaráætlunina veit ég ekki. Það sem ég veit er að leikarastjórinn stóð sig frábærlega, ljósmyndastjórinn vann mjög vel, staðsetningarskátinn valdi frábæra staði og framleiðsluhönnuðurinn var hverrar krónu virði. Þannig að mitt ráð til allra sem ætla að velja handrit sem á eftir að verða svo vel unnið af áhöfninni, vertu viss um að allar tilraunir morðingjans til að drepa einhvern verði ekki hindrað af tindi inn um opinn glugga.