Þetta er mynd sem tekur smá meltingu. Annars vegar býðst okkur hörð ytri skel, saga sem er ekki aðeins ættleidd af kaþólsku kirkjunni, heldur gerir það heimskulega og óupplýst. Á innra lagi býðst okkur saga um rétttrúnað yfir rétttrúnaði og hvað gerist þegar fólk fylgir í blindni trú sem það má ekki skilja. Við fyrstu sýn leit út fyrir að þetta ætti að vera gamanmynd. Ef svo er, þá þarf herra Durang að opna orðabók, því hann veit greinilega ekki merkingu orðsins. Brandararnir eru fölir; húmorinn er óþægilegur og illa skilað. Sérstaklega er frammistaða fröken Keaton flug og yfir höfuð, langt undir gæðum Annie Hall og Sleeper daga hennar. Jennifer Tilly er aftur fyrirmynd stríðninnar, með sína hástemmdu rödd og vælandi stíl. Allt þetta væri hægt að fyrirgefa ef ekki væri fyrir síðustu 20 mínútur þessarar myndar, sem augljóslega var umdeilt leikrit gert árið 1981.***Varlega, spoilerar framundan***Þetta byrjar allt með útliti fjögurra fyrrverandi nemenda af systur Mary Ignatius (Ignatius, við the vegur, er karlmannsnafn, og nunna myndi ekki taka það upp eftir heit sín undir neinum kringumstæðum einfaldlega vegna þeirrar staðreyndar, bara til að sýna þér hversu miklar þrotlausar rannsóknir fóru í verkefnið til að byrja með .) Þegar þær viðurkenna allar að þær standist ekki kenningar kirkjunnar, heldur systirin áfram að verða rökþrota og misnota þær á þann hátt sem áhorfendur eiga að trúa að hún hafi gert langt aftur í tímann þegar hún var í krúttlegri, alltof klisjulegri sepia. -tónaflit. Þegar önnur þeirra viðurkennir að hafa farið í tvær fóstureyðingar, verður nunnan enn meira ofbeldi, þar til nemandinn dregur upp byssu. Eftir að hafa glímt það frá sér drepur nunnan nemanda, væntanlega í sjálfsvörn. Hún fer síðan í öskrandi læti og drepur samkynhneigðan fyrrverandi nemanda vegna synda hans. Síðasta skotið er af látnum kvenkyns nemandanum sem liggur í Kristslíkri stellingu þar sem skuggi af krossi hangir yfir henni. Geturðu sagt "þungur hönd?" Ég vissi að þú gætir það! Ég veit að það hafa verið ofbeldisfullar nunnur í fortíðinni og ég veit að margir hafa orðið fyrir tilfinningalegum skaða vegna þessa, en þetta myndmál berst niður í kokið á okkur í næstum öðru hverju skoti í þessu lestarflaki kvikmyndar. Ég hef heyrt frá rithöfundinum og leikstjóranum að þetta sé mynd um móðursýki og hvers vegna maður ætti ekki að fylgja rétttrúnaðinum svona trúarlega, án orðaleiks. Þessa skýringu er þó erfitt að kyngja, einfaldlega vegna þess að okkur er aldrei gefið opinbert sjónarmið sem er ekki hlutdrægt gegn kaþólskri trú á einn eða annan hátt. Þessi mynd er einfaldlega and-kaþólsk þversögn, sem í nafni sanngirni og jafnréttis er vond og hatursfull. Þetta er mynd sem ég myndi mæla með fyrir kaþólikka, nefnilega til að vekja hann eða hana upp við raunveruleikann um hvaða tortryggni og fáfræði þeir hafa. andlit í dag. Ef það væri „Rabbi Ray útskýrir allt“ eða „Imam Muhammad útskýrir þetta allt“, myndu verða óeirðir á götum úti og Showtime myndi missa alla áskrift sína. En því miður, vegna þess að þetta er mynd sem stangast á við það sem er talið vera meirihlutinn, er hún samþykkt og jafnvel klappað af þeim sem deila sama grimmdarlega sjónarmiði. Ég vona svo sannarlega að allir meðlimir þeirrar leikara hafi verið iðkandi kaþólskur , þannig að það var ekki bara fáfræði sem kom þeim til að gera þessa mynd. Ég gef henni 1,5 stjörnur af 5, ekki vegna móðgandi eðlis hennar, heldur vegna þess að hún var illa skrifuð, illa leikstýrð og bara slæm mynd almennt. Ekki einu sinni eyða tíma þínum.