Reyndar var útfærsla Marc Blitzstein á „Threepenny“ utan Broadway ekki svo „bowdlerised“ og almennt er talið.(Ég hef sérstakan áhuga á „Threepenny“; pabbi minn var hluti af fyrstu heildarframleiðslunni í Bandaríkjunum; U of Leikhópurinn í Illinois gerði það í kringum lok seinni heimstyrjaldarinnar. HJitler hafði náð svo góðum árangri í að bæla niður leikritið að þeir urðu að endurgera handritið og skorið úr upptökum á tveimur mismunandi tungumálum {hvorki ensku}, handriti þýskrar boðbera og svipaðar heimildir.) Aðlögun Blitzsteins -- ekki "þýðing" -- sem fékk fullt samþykki Lotte Lenya -- var mun nær upprunalegu en almennt er talið. Vandamálið er að útgáfan af því sem flestir þekkja er upptaka MGM leikara (nýlega). fáanlegt á Polygram á geisladisk)(sem inniheldur Beatrice Arthur {sem Lucy, "stóra algjöra stúlkan", og get ég ekki séð hendur hennar á mjöðmum og öxlum kastað aftur á bak á þeirri línu -- Bea var mikil elskan á fimmta áratugnum} , Paul Dooley og John Astin) var mikið ritskoðað af Mike Curb, yfirmanni MGM Records -- ég meina, 17 (ég held að það hafi verið) "Goddamn" var skorið niður í bara "fjandinn".(Á sínum tíma bauð MGM líka upp á 2-LP sett af *heilsu* leikritinu, eflaust jafn mikið ritskoðað.)