Allt í lagi, ég veit að margir munu líklega illa við þessa umfjöllun þar sem Watership Down er "klassík" og staðalbúnaður í æsku flestra, en þegar ég sá þessa mynd í fyrsta skipti aðeins 18 ára, verð ég að viðurkenna: Ég hataði hana virkilega. Við horfðum á þessa mynd vegna þess að systir mín hafði lesið bókina og hafði mjög gaman af henni, og margir sem vældu yfir orðunum „Watership Down“ - minningar sínar um að hafa séð myndina sem börn og tilfinningar sínar rifnar við saumar - mælt með því. Satt að segja vildi ég að ég hefði ekki nennt því. Ég gaf það ávinning af vafa; almennt finnst mér ekki gaman að hætta að horfa á kvikmynd hálfa leið. Þetta var undantekning. Það var virkilega, virkilega, hrikalega, sjúklega leiðinlegt. Þessi mynd var mögulega það hægasta sem ég hef horft á (ímyndaðu þér dópaðan snigil í geimnum), og "gerði það" í rauninni ekki fyrir mig. Listin var í lagi; bakgrunnurinn var fallega gerður ef ekki svolítið bragðdaufur og tíst, samt voru kanínurnar sjálfar ekki mjög hjartfólgnar og hreyfimyndin var frekar stökk og illa framleidd. Ég ætla ekki að fara í stórar smáatriði um söguþráðinn; í grundvallaratriðum er það sagan af hópi kanína sem yfirgefa varnargarðinn sinn vegna innrásar manna á svæðið. Yfirleitt siðferðisleg saga um hættur mannlegra samskipta á umhverfið, notar mannkyns kanínur til að koma skilaboðunum á framfæri. Fyrir mig óskaði ég svoleiðis að þeir yrðu gasaðir, ekki vegna þess að ég væri hræðilegur sadisti, heldur vegna þess að persónurnar voru óhugnanlegar, pirrandi, leiðinlegar og almennt frekar dónalegar (ó ég er svo hræðilega enskur). Ég komst að því að ég var stöðugt að horfa á klukkuna á meðan ég horfði á myndina og það liðu heilar 20 mínútur eða svo áður en eitthvað gerðist í raun og veru, og meira að segja það var hræðilegt andskoti. Ef ég ætti að hrósa henni á einhvern hátt myndi ég verð að viðurkenna að hugmyndin um að sýna börnum hættuna við að byggja í sveitinni og vonandi afhjúpa hroka mannsins o.s.frv., er alveg vel meint. Kannski er þetta allt almennt heilagt og prédikandi, en boðskapurinn sem það er að reyna að koma á framfæri er góður í eðli sínu. Söngleikurinn var ekki slæmur líka. Svo að lokum er þessi mynd frekar léleg. Ég gat ekki horft á þetta alla leiðina, annars myndi ég líklega neyðast til að éta mína eigin fætur í hreinum leiðindum. Vissulega er það ekki "Torque" slæmt, en það er samt ekki hátt í mínum augum, svo ég hef gefið því 2/10. Vona að þetta hjálpi.