Ég sá þessa mynd á Showtime á dögunum. Ég var að horfa á byrjunina með annað augað opið, en í stað þess að sofna, varð ég fjárfest í þessari snjalla, naglabitna kvikmynd. Það var mjög trúverðugt og aðlaðandi. Ég hefði getað verið án svona mikilla blótsyrða (eins og með allar David Mamet myndir sem ég sé), en naut upplifunarinnar í botn. Ég veit að unglingar blóta, en ég þarf ekki að hlusta á það. Engu að síður, sagan kom nokkrum áhugaverðum á óvart sem ég mun ekki gefa upp en ef þú átt möguleika á að ná þessari mynd á Showtime, held ég að þú munt njóta hennar eins mikið og ég.