Besta atriðið í "The People Across The Lake" er virkilega hrollvekjandi, næturleg opnunaratriði sem sýnir hús, morð og stöðuvatn. Eftir það er ansi mikið niður á við þaðan hvað hryllinginn snertir. Fjölskylda (mamma, pabbi, systir og yngri bróðir) er leið á hinu (væglega) hættulega umhverfi úthverfa og ákveður að fara og búa nálægt titular vatninu. Þaðan í frá sýnir myndin of mikið af lame, hamingjusömum fjölskyldutengdum doo-doo nálægt vatninu, með einstaka líkum sem skjóta upp kollinum hér og þar. Atriðin þar sem þau uppgötva líkin eru nokkuð sannfærandi (hvað varðar hrollvekju), en þær eru í skelfilegri andstæðu við restina af því sem gerist (með bara hversdagslegu dóti fjölskyldunnar sem kemur sér fyrir). Sannleikurinn í málum (leyndardómurinn um hver er að drepa) kemur í ljós of fljótt, og skilur aðeins fjölskylduna eftir óvitandi og áhorfandann geispandi í óspennandi lokakaflanum (sem sýnir uppgötvun í kjallara og hlaupandi um húsið), eins og ef þetta sjónvarpssmíð mundi allt í einu að það átti að vera hryllingsmynd. Hún er reyndar ekki illa gerð; innihaldið og sagan er bara ekki nógu áhugaverð. Eini hápunkturinn í leikarahópnum er Barry Corbin, þó að frammistaða hans/persóna sé aðeins of fúl til að vera tekin alvarlega. Ljóshærða sætan Tammy Lauren (dóttirin) gæti verið auðþekkjanlegt andlit fyrir ástríðufulla hryllingsfíklara, þar sem hún lék einnig í "Wishmaster" (1997), og gerðum fyrir sjónvarpsferðir eins og "I Saw What You Did" (1988) & "Stepford-börnin" (1987). Hún hefur þó ekki mikið að gera í þessari mynd. Sleppanlegt, en áhorfanlegt, ef eitthvað er.