Það er ekki hræðilegt en þvílík sóun... Ömurleg gagg, léleg tónlist, lélegar teikningar og hreyfimyndir...Varðandi tilkomumikla fjölda teiknimyndataka og millibila á þessari mynd (frá, hum... hundrað mismunandi vinnustofur um allan heim? Komdu á, hvernig er hægt að búast við einhverju samhangandi þegar þú gerir teiknimynd með þessum hætti!) Ég velti því fyrir mér hvort einn strákur á einingar = ein teikning! Línurnar eru grófar, þrívíddarverkið ófullnægjandi (ég er ekki á móti því, en ekki í þessari mynd) En bakgrunnurinn er réttur. Söguþráðurinn er frekar asnalegur, langt frá því að vera nákvæm snjöll BD, og ​​augljóslega beint að alþjóðlegum áhorfendum. Að dreifa kvikmynd um allan heim þýðir ekki að taka alla í heiminum fyrir einfaldan gaur... Menningarhlutur er miklu áhugaverðari þegar hann er krefjandi, jafnvel þegar um erlenda kvikmynd er að ræða (það er frönsk í þessu tilfelli) það er enn verra!). Sumt nýtt gengur vel (Olaf karakterinn, stundum, eins og með steinskýringuna, en hún er ekki frábær) en nútímavísanir eru pirrandi (tónlist, SMS -ekki einu sinni munnlegur brandari, bara heimskulegur fugl sem heitir smáskilaboðaþjónusta: veit einhver hugmyndaflugið?). En, hey, þetta er M6 / TPS framleiðsla með Celine Dion í henni... aumkunarvert. Ástríkur er undir atvinnu og Obelix talar of mikið. Goudurix gæti verið frábær (eins og í bókinni) en hann er of greinilega "svalur gaur" sem á í ástarsambandi (með óáhugaverða uppgerða kvenpersónu). Reyndar eru bara víkingarnir (að undanskildum galdramönnum) fyndnir. Of mikið hasar, ekki nóg hlegið. Besti hluti myndarinnar eru lokaeintökin. Ekki tónlistin heldur þær fáu kyrrmyndir sem hún inniheldur. BD stíll. Jæja, örugglega, Ástríkur er ekki gerður til að hreyfa sig!