spoilersÞessi mynd er ekki full af hasar; það er hægt og leiðinlegt. Það er ekki fyndið eða spennandi, það er fyrirsjáanlegt og spilar á ódýra tilfinningasemi og óljósa ættjarðarást. Tæknibrellurnar eru ekki hugmyndaríkar eða áhrifamiklar. Þeir eru háværir og óinnblásnir. Leiklistarhæfileikanum er sóað í vonlaust heimskulegar einstrengingar og klisjur. Þessum er sprautað af persónum sem þær ættu bara að heita „blíður risastór svartur maður“, „sérvitringur sem er við það að klikka“, „ferningalaga hetja að verða fullorðin,“ „af bókað hugleysingja,“ „heppinn fjárhættuspilari sem lifir eftir heiðursreglum, 'hvatvísandi prinsessu' og svo framvegis.Og skrifin! Hversu margar ódramatískar niðurtalningar héldu þeir að þær gætu passað í þetta? Telst atriði þar sem fólk þarf að gera sprengju óvirkt með því að klippa einn eða annan vír jafnvel lengur til skáldskapar? Dramatík síðustu 15 mínútna myndarinnar veltur á því að áhorfendum sé sama hvort einhver skíthæll geti lagt persónulega ágreininginn við Ben Affleck til hliðar og sagt bless við Liv Tyler í tæka tíð til að bjarga JÖRÐinni. Öll vinna er unnin; við verðum bara að bíða í nokkrar sekúndur í viðbót þar til Harry Stamper, skíthællinn, kasti af sér nokkrum nammibómullarlínum. Ég veit að Bruce Willis er almennt karismatískur strákur, en Harry Stamper persónan hans er andstyggileg leiðindi. Ég hélt að hann fengi Golden Razzy sem hann var verðlaunaður fyrir þetta hlutverk. Þar sem myndin er svo löng, söguþráðurinn svo augljós og samræðan svo einnota, getur maður ekki annað en tekið eftir lélegri ónákvæmni, ósamræmi og söguþræði. 800 fet í eitthvað á stærð við TX er minna en næla. Prófaðu að ganga 800 fet inn í TX og sjáðu hversu nálægt miðbænum þú ert. Eftir alla umræðuna um gerviþyngdaraflið á rússnesku stöðinni virðist það vera handahófskennt þegar inn er komið. Reyndar kemur og fer þyngdaraflið í gegnum myndina. Er eitthvað vit í því að einhver fyrir utan Michael Bay myndi gefa þessum vitleysingum nokkra skutlu og senda þá til að sprengja smástirni sem ógnar jörðinni? Sentimental síma-/trygginga-/kóla-auglýsingamyndirnar voru uppreisnargjarnar. Mér líkar við hasarmyndir. Í alvöru. Þessi er leiðinleg, heimskuleg og virkilega föst í sjálfu sér. Það á skilið hatur og fyrirlitningu vegna þess að það er allt sem dýrasta viðleitni Hollywood hefur orðið - fullt af ódýrum klisjum sem hlaupa frá einni dýrri sprengingu í aðra. Ó já, þetta allt saman er gegnsýrt af íhaldssömu sjónarhorni Neanderdalsmanna á kynlíf, stjórnmál og svo framvegis.