Ég hataði bókina. Gaur hittir gáfaðan hund, eignast mey kærustu og allt á meðan eru þeir eltir af leigumorðingja og apadýri (sem báðir vilja hafa hundinn). Dean Koontz kann eiginlega ekki að skrifa (ég las bókina að ráðleggingum systur minnar, ég hefði átt að vita betur). Þegar ég sá þetta, (aðallega af sjúklegri forvitni) fann ég mig í raun og veru að gagnrýna hana vegna þess að hún var ósönn við bókina, jafnvel þó að þetta sé bók sem ómögulegt er að gera góða kvikmynd úr. Mér datt í hug að ef þeir ætluðu að gera kvikmyndaaðlögun að verstu bók sem ég hef lesið gætu kvikmyndagerðarmennirnir allt eins verið nákvæmir. Þeir breyttu stráknum og jómfrúar ástaráhuganum hans í strák og móður hans, af einhverjum ástæðum sem truflaði mig mest af öllu (jafnvel þó ég efist stórlega um að halda því sem strák og skvísu hans hefði ekki gert það betra). Einfaldlega; léleg bók, léleg kvikmynd, sé hana ekki.