Rússneska geimstöðin 'Avna' með áhöfn fjögurra Rússa og tveggja Bandaríkjamanna hótar að komast aftur inn í lofthjúp jarðar á nokkrum dögum. Rússar biðja um hjálp NASA við að bjarga strandaða áhöfninni og NASA klúðrar geimferjunni Atlantis. NSA hefur einnig hagsmuni af 'Prometheus', frumgerð örbylgjuafls sem verið er að prófa um borð í 'Avna' og skipuleggja að einn af mönnum þeirra verði settur í verkefnið. Það er söguþráðurinn. Yfir í minna mikilvæga hluti. Geimstöðin og skutlan eru sömu, augljóslega fyrirmyndirnar sem notaðar eru í 'Fallout', 'Memorial Day' og 'Dark Breed' (og handfylli af öðrum myndum, grunar mig). Fyrirmyndarbrellurnar eru svo augljósar í gegnum alla myndina og láta myndina líta mjög sjöunda áratuginn út. Settin eru aðeins betri en eru allt of '80s fyrir það sem er talið vera glæný stöð byggð af bandarísku fyrirtæki (sem síðar kemur inn sem hluti af samsæri um að eyðileggja 'Avna' og 'Prometheus' og krefjast tryggingarinnar. Handritið hefur nokkur góð augnablik (þar á meðal kveðjustund Yuri og litla spölinn í lokin) en er að öðru leyti frekar bragðdauft og óviðjafnanlegt. Leikurinn er í lagi; eina alvöru frammistaðan kemur frá Alex Veadov sem býður upp á eitthvað af myndinni. betri samræða. Michael Dudikoff er, furðu, einn besti hlutinn við þessa mynd. Ice-T er Ice-T. 'Nuff said. Myndin býður þó upp á nokkra óvart sem ég vil ekki spilla fyrir. Vissulega eitt af betri lággæða, samtíma-sci-fi kvikmyndum síðustu sex ára, en ekki sú besta. Myndin er áhorfanleg en tæknibrellurnar og söguþráðurinn mun líklega setja marga áhorfendur frá sér. Leigðu hina 'Stranded' Sci-fi kvikmynd í staðinn.