Ég veit nú þegar að gagnrýnendur og sumir áhorfendur segja að þetta hafi verið háðsádeila, það voru fjölmörg pólitísk og félagsleg skilaboð, nöfnin vísa til annarra nöfn o.s.frv. Það gæti verið. Ég get ekki áttað mig á slíkum hlutum (ég vil samt ekki gera) vegna þess að ég hef ekki áhuga á, ég hef áhuga á „bíó“. Hvað myndina sjálfa varðar er aftur sagt að myndin sé snjöll og dramatískt kraftmikil. Ég gat ekki séð neitt sem við sjáum ekki í skrímslamyndum nema atriðið sem gerist á skrifstofu í seinni hálfleik. Já, það atriði segir eitthvað um mannkynið, en það gerir myndina ekki ljómandi. Myndin er skemmtileg (mild) og spennandi í sumum augnablikum eða senum, en ekki meira en það. Hvað varðar stærsta galla myndarinnar þá eru það sjónræn áhrif. Þetta var bara átakanlegt, ég gat ekki tekið mig saman í smá stund, því ég hafði búist við raunsæju skrímsli, því þetta er ekki ein af gömlu Gojira myndunum, hún var gerð árið 2006, en svo var ekki. Það er eins og ef þú trúir ekki að það sé til skrímsli, þá er þér ekki sama um það. Ef þú ert sammála mér um þetta, þá mæli ég eindregið með þér Cloverfield sem er einstaklega raunhæft. Hönnun skrímslisins er ekki áhugaverð, en að minnsta kosti skipulögð, það er reynt. Stórkostlega kröftug gagnrýni. Sumir gagnrýnendur tala um hana eins og hún sé Kurosawa mynd. Já, það er frekar drama en spennumynd eða hasar, en það ætti ekki að þýða að það sé dramatískt kraftmikið. Ég vil ekki bera The Host saman við aðrar skrímslamyndir en ég reyni að meina að The Host geri ekki eitthvað sem aðrar skrímslamyndir gera ekki. Við the vegur, gæti verið að sumir kalla myndina meistaraverk vegna samúðar þeirra með asískum kvikmyndum. Já, ég hef líka gaman af asískri kvikmyndagerð, en þetta er staðreyndin.