Það virðast allir bera þetta saman við The Matrix og The 13th Floor, og þegar ég sá hana fyrst hefði ég verið sammála -- ég átti von á The Matrix og varð fyrir smá vonbrigðum. En eftir endurtekið áhorf hefur virðing mín fyrir þessari mynd vaxið gríðarlega. Það sem þarf að hafa í huga er að The Matrix er frábær hasarmynd með heimspekilegu kjaftæði. The 13th Floor er viðráðanleg hasarmynd með nokkrum aðeins áhugaverðari heimspekilegu kjaftæði hent inn. Existenz er alls ekki hasarmynd og snýst ekki (eins og margir virðast trúa) um "raunveruleikann" eða eitthvað slíkt "djúpt" hugtak. Hún snýst um mannlega tilhneigingu til að skipta um raunveruleika viljandi út fyrir gervi (bæði í uppruna hans og hegðun) heim tilbúna. Hrollvekjandi augnablikið í myndinni er þegar Allegra Geller endurtekur "handritsbundna" línu sína. Það er á þeim tímapunkti sem þú áttar þig á því að fólkið í leiknum hefur af fúsum og frjálsum vilja gefið upp frjálsan vilja sinn til að taka þátt í sögu. Þetta er gert enn ógnvekjandi í lokin þegar D'Arcy Nader (eða öllu heldur leikmaður hans) tjáir sig um möguleikann á að eyða lífi sínu í leiknum. Ég hef fulla samúð með "raunsæi" heimspeki, að það að bjóða upp á áhugaverða heima þar sem fólk einfaldlega finnur rétta fyrirfram skilgreinda leið að lokamarkmiðinu er á endanum uppskrift að sálarlausri tilveru. Að lifa „í leiknum“ er alls ekki að lifa, heldur er freistandi leið til að eyða tíma sínum á jörðinni. Eins og Allegra tjáir sig um hinn raunverulega heim, "það er ekkert að gerast hér." Gæti alveg eins farið inn í ímyndunarafl einhvers annars og þykjast vera að gera eitthvað áhugavert. (Þó ég verði að spyrja hvort Cronenberg telji þetta vera sjálfsákæru, með tilliti til þess að hann sjálfur býður upp á heima til að upplifa í 90 mínútna brotum.) Þegar ég fór úr leikhúsinu eftir að hafa fyrst horft á þessa mynd, hélt ég að þetta væri ein af þessum myndum sem var aðeins hægt að horfa á það til að sjá hvernig það endaði. En eftir að hafa séð hana nokkrum sinnum í viðbót (takk fyrir SciFi Channel) hef ég áttað mig á því hversu mikið dýpra það nær. Í alvöru, ef þú hefur aðeins séð það einu sinni, þá á það skilið aðra skoðun.