Raoul Walsh klassíkin frá 1933, The Bowery setur salerniseigandann og rekstraraðilann Wallace Beery á móti biturri keppinautnum og töffaranum, George Raft, með ættleidda götubarninu Jackie Cooper og fallega Faye Wray í hlutverkum sem leika á milli mikillar samkeppni þeirra. Það er ekki ljóst nákvæmlega hvað samkeppnin snýst um, en allir fylgjast með henni í daglegum blöðum. Nóg af viti í upphafi en persónurnar mýkjast eftir því sem líður á myndina. Þar fyrir utan er hreinn gleðskapur atburðanna í Salon Beery. Hinar ýmsu persónur, kynþokkafullur kórlína, mikil drykkja, fullkomin sköpun misgjörðabæli sem ekki er of haldið af svokölluðum forkóðatakmörkunum, og síðar koma Carrie Nations undir forystu Carrie Nation sjálfrar. Þetta skapar allt mjög lifandi mynd af lífi sem er löngu liðið. Mér líkar ekki að bera saman tímabil, en þessi mynd er algjörlega og gjörólík öllu sem maður myndi sjá í dag. Myndin hefur nóg af hjarta og löngu týndu sakleysi og er algjörlega ómissandi að sjá.