Nú hef ég séð margar slæmar kvikmyndir. Mér líkar við slæmar kvikmyndir. Sérstaklega slæmar hasarmyndir. Ég hef séð (og haft gaman af) öllum myndunum hans Jean-Claude Van Damme, þar á meðal myndina þar sem hann er eigin klón, bæði þær þar sem hann leikur tvíbura, og allar þrjár þar sem hann er netborgari. Ég á reyndar þennan þar sem hann leikur fatahönnuð og berst í vörubíl fullum af durians. (Hey, ef ekkert annað, þá er hann með frábæran rass og þú færð næstum alltaf að sjá hann. Með DVD geturðu jafnvel gert hlé og þysjað inn!) Þess vegna geturðu treyst mér þegar ég segi að þessi mynd sé svo slæm, hún lætur Plan 9 líta út eins og Citizen Kane. Allt við Snake Eater er slæmt. Söguþráðurinn er slæmur. Handritið er lélegt. Leikmyndirnar eru lélegar. Bardagarnir eru slæmir. Glæfrabragðið er slæmt. FX er slæmt. Leikurinn er stórkostlegur, jarðtíma-beygjanlegur slæmur, sýnir mjög líklega verstu frammistöðu allra svokallaðra leikara í leikarahópnum, þar á meðal Lorenzo Lamas, og það er í raun að segja eitthvað. Og ég væri til í að veðja á að allir sem taka þátt í þessari mynd séu ömurlegir í rúminu. Sérstaklega Lorenzo Lamas. Það tekst að vera óviljandi fyndið, svo það er ekki algjört tap. Hins vegar mæli ég með því að þú horfir aðeins á þessa mynd ef þú ert annað hvort meðfæddur hálfviti eða mjög, mjög grýttur. Ég gat setið í gegnum það sjálfur vegna þess að ég þurfti að horfa á eitthvað til að afvegaleiða mig frá því að skola kattaþvag úr þvottinum mínum. Það hjálpaði ekki mikið, en það var betra en ekkert. Eitt stig fyrir hlutverk Ron Palillo sem brennuvargur samkynhneigðra.