Núna elska ég slæmar, gamlar skifee-myndir eins mikið og flestir. Og mér skilst að fjárlög séu fjárlög. Sem sagt, Planet of the Dinosaurs er eins slæm og slæm mynd getur orðið. Hluturinn hefur enga leikara og aðeins eina aðlaðandi konu sem þeir drepa tveimur mínútum eftir að hafa synt í land. Það eru bókstaflega engir endurleysandi eiginleikar að finna í þessum hrúgu af sóun á selluloid. Það eina sem ekki var sóað var pappír...handritið hlýtur að hafa verið ekki meira en fjórar blaðsíður. Örugglega enginn SKRIFAR umræður þetta tilgangslaust. Ég er stöðugt undrandi á því að slíkar myndir hafi nokkurn tíma verið gerðar, og því síður gefnar út. Ég er bara feginn að ég borgaði ekki fyrir að sjá þessa tímasóun. Það eru 75 mínútur af lífi mínu sem ég fæ aldrei aftur.