Kveðja aftur úr myrkrinu. Þvílíkur léttir ... spennumynd sem er í raun og veru spennandi! Nýja „IT“ stúlkan Rachel McAdams („Wedding Crashers“ og „The Notebook“) drottnar yfir skjátímanum í þessum fína, klassíska spennutrylli frá fræga hryllingsmyndaleikstjóranum Wes Craven („Scream“-myndum og „A Nightmare on Elm Street“). Craven er meira að segja með mynd sem einn af farþegunum í flugvélinni. Það sem gerir þetta að verkum er raunsæi fyrstu 15-20 mínúturnar þar sem við sjáum McAdams hafa samskipti við 4 eða 5 manns annað hvort í eigin persónu eða í síma. Hún er náttúruleg. Þegar hún hittir Cillian Murphy (fuglahræðuna í "Batman Begins") í því sem virðist vera tilviljun, fer myndin virkilega á flug. Að horfa á yuppie-týpurnar tvær daðra á meðan áhorfendur vita að eitthvað illt er í uppsiglingu, er töfrandi kvikmyndagerð! Ferðin um borð í flugvélinni er dáleiðandi og 30 plús mínúturnar um borð eru afskaplega klaustrófóbískar. Craven heldur okkur áfram að giska á þátttöku annarra og hvort einhver muni koma henni til bjargar. Eins og með margar spennumyndir, þá verður eina niðursveiflan á hápunktinum þegar lambið breytist í ofurhetju. Áhugavert söguþráður fær okkur til að trúa því að Rachel litla sé með nauðsynlega innilokaða gremju til að sjá þetta í gegn, en við getum ekki annað en hrollið aðeins. Ofdrepnustu atriðin fela í sér reiða hótelgesti, pirrandi flugfarþega, meiðsli Cillian og FX á hótelinu. Styrkur myndarinnar er í persónuþróun og sálfræðilegum leikjum á milli aðalhlutverkanna. Því miður er hinn ágæti öldungur Brian Cox vannýttur, en á heildina litið er þetta spennutryllir yfir meðallagi sem vert er að sjá fyrir alla nema lokaþáttinn.