Eftir að hafa lesið mjög góða dóma um þessa mynd hélt ég að ég myndi gefa henni úr og eftir að hafa orðið fyrir miklum vonbrigðum með myndina hélt ég að ég myndi gefa hana mína eigin umsögn. Þetta er fyrsta sem ég er svona laus við mig. Í fyrsta lagi myndi ég klóra mér í hrollvekjuna þar sem hún er á engan hátt hræðileg eða skelfileg (að undanskildum nokkrum veikum tilraunum til að fá þig til að hoppa, því miður virkaði ein þeirra á mig.) Ég myndi segja að það að kalla þessa mynd spennumynd sé að ýta undir hana þar sem ég var ekkert sérstaklega spenntur heldur! Myndin fjallar um dekraða uppátækjasama stúlku sem dofnar nokkrum sinnum. Á þessum tímum heimsækir hún hús sem hún hefur verið að teikna, eftir hverja heimsókn ákveður hún að bæta einhverju öðru við húsið til að gera það aðeins líflegra eitt af því sem er sorglegur lítill drengur sem er líka veikur í raun og veru. Þegar hún vingast við drenginn áttar hún sig á því að ímyndarheimurinn hennar sem hún skapaði er í raun betri en raunheimurinn sem hún er í. Þar til hún bætir föður sínum sem er stöðugt í burtu við húsið, vegna misskilnings reynist pabbi hennar vera vondur og hennar og drengurinn verður að sleppa úr klóm sínum. Held að það sé tilraun til að vera aðeins mildari útgáfa af A Nightmare On Elm Street en er meira eins og ferð á ströndina. Að lokum mun örlátur 3/10 mín vonandi stoppa að minnsta kosti einn af þú frá því að horfa á þetta drasl!