Það sem þú þarft Í aðdraganda „What You Need“ höfðu allir þættir síðan „The Lonely“ verið sigurvegarar að einhverju leyti. Þessi þáttur er fyrsta stóra bilunin síðan „Escape Clause“. Serling-handritið er aftur byggt á efni einhvers annars, smásögu eftir Lewis Padgett. Eins og með 'And When the Sky Was Opened', breytti Serling innihaldinu verulega, fjarlægði vísindamann og vél hans og setti inn aldraðan söluaðila. 'What You Need' virkar best þegar það er ljúft. Opnunarhelmingurinn, þar sem sölumaðurinn útvegar viðskiptavinum á bar hlutum sem þeir munu þurfa á næstunni, hefur ljúfan sjarma sem gæti hafa verið þunnur í gegnum heilan þátt en virkar vel á þeim tíma sem honum er úthlutað. Því miður er aðalþráðurinn sem hann setur upp fullur af gapandi holum. Um leið og frammistaða Steve Cochran sem tveggja bita þjófur verður aðaláherslan sem þátturinn fellur í sundur. Hluti Cochran er undirskrifuð staðalímynd og flatur frammistaða hans undirstrikar þennan galla. Hagnýting hans á gamla sölumanninum er sljó og fyrirsjáanleg og opinberunin um að hann muni myrða gamla manninn er algjörlega ósannfærandi, sem gerir allt sleipur skósviðið virðist algjörlega rangt. Ernest Truex er góður sem sölumaður, færir persónunni töfrandi, dularfullan en hlýlegan brún, en hann er ekki nógu góður til að hjálpa til við hinu flökta handriti. Til að gera illt verra er veika handritið líka fullt af ósamræmi. Til dæmis komumst við að því að vald seljenda til að útvega fólki það sem það þarf stafar af hæfileika til að sjá inn í framtíðina. Svo hvernig nákvæmlega gerir þetta honum kleift að framleiða penna sem velur vinningshest með töfrum. Það virðist sem það ætti að vera svolítið utan hans valdasviðs. Sömuleiðis, fyrir mann sem getur séð framtíðina fyrir sér, kemur sölumaðurinn vissulega á óvart að finna þrjótinn sem bíður hans í íbúð sinni. Það eru miklu fleiri göt sem hægt er að tína til í 'What You Need' en það er varla þess virði þegar þátturinn er svo þunnur að þú sérð samt í gegnum hann.