Og þú hefðir rétt fyrir þér. Black Mama, White Mama, einnig þekkt sem 'Women in Chains', er einmitt svona drasl og vitlaus b-mynd sem forsendan gefur til kynna. Pam Grier hefur verið hent í fangelsi á lítilli eyju með fullt af öðrum konum og þessi staður lætur sumarbúðirnar þar sem Martha Stewart er læst inni í alvörunni líta út eins og hámarksöryggisfangelsi. Það eru ekki fimm mínútur í myndina sem einn af heittelskuðu vörðunum segir línuna „Strip 'em and get 'em blaut' og svo kynnumst við fangelsislífi sem líkist fantasíu einhvers nýnema í háskóla um hvað inni í félagsheimili. er eins og. Fangarnir sápu og nudda og glíma við hvern annan í sturtunni eins og það sé Girls Gone Wild myndataka, síðan hanga þeir allir saman á heimavistinni, reykja opinskátt pottinn og ræða í stórum hópi um hvað væri besta leiðin til að flýja. Ég hef aldrei setið í fangelsi sjálfur, en ég hef það á tilfinningunni að flóttaáætlanir séu þess konar hlutir sem maður vill að sem fæstir viti um, fanga eða verðir eða annað. Stærsti munurinn á þessu fangelsislífi og einhverju ímyndunarafls kvenfélagslífi er að konurnar í þessari mynd eru allar í appelsínugulum peysum (og engum buxum. Farðu ímynd) sem á stendur FINNSLA á bakinu. Hlýtur að vera þessi almennu fangaklæðnaður fyrir fangelsi sem hafa ekki efni á dýrum fylgihlutum eins og fangelsisnafninu eða fanganúmerum fyrir einkennisbúningana. Og eins og búast má við, fangelsi sem hefur ekki efni á að setja fangaskilríki aftan á einkennisbúningana. getur augljóslega ekki búist við því að geta fundið verðir sem hafa áhuga á að gæta fanga eins mikið og þeir eru að stunda kynlíf með föngunum og hver öðrum. Átökin um titil myndarinnar vísa til þess að Lee Daniels (Pam Grier) eyðir stóran hluta tímans í handjárnum við ljóshærða fanga að nafni Karen þar sem þeir eru á flótta undan löggunni eftir að hafa flúið úr fangelsinu. Ég mun ekki fara í smáatriði um hvernig þeir flýja nema að segja að þú gætir hafa séð eitthvað slíkt í The Fugitive hefðu þeir ekki haft efni á að sviðsetja lestarflak, og það leiðir inn í ruglaða söguna um andstæða hagsmuni sem elta líka þessar tvær konur af mismunandi ástæðum. Karen og Lee eru báðar með sínar eigin klíkur af fólki sem vonast til að bjarga hvorum sínum fanga sem sloppið var og löggan er á eftir þeim báðum á meðan.(spilarar) Svo Karen er í sambandi við fullt af hippum sem vilja gjörbylta lífinu eins og þeir Vita það. Á meðan vill Karen bara komast burt frá eyjunni, eitthvað sem hún hefur reynt að gera í mörg ár, og er það ekki bara fullkomið að þau þurfi hvort um sig að fara á gagnstæðar hliðar eyjunnar til að ná markmiðum sínum. Þannig að við fáum þetta skrítna par saman og þar sem þau eru skrýtin par er ekki erfitt að spá fyrir um að þau muni hata hvort annað í langan meirihluta myndarinnar en verða hrifin af hvort öðru í lokin.Í kvikmynd með svo mörgum andstæðar hagsmunir, sérstaklega þegar þessir andstæðu hagsmunir knýja aðalpersónurnar tvær í gagnstæðar áttir þegar þær sækjast eftir markmiðum sínum, þá er ekki óraunhæft að búast við því að það verði hápunktur þar sem keppinautarnir koma við sögu einhvern tíma í myndinni. Ekki á því að skilja neinn eftir óánægðan, þeir henda í heimskulegu klíkuástandi í lok myndarinnar, þar sem allir skjóta vélbyssum á hvern annan og drepa hvor aðra í fjöldamörgum á meðan konurnar tvær róa öruggar og rólegar yfir ána á litlum báti . Fínt. Jafnvel betra, í lok myndarinnar, eftir risastórt fjöldamorð þar sem fullt af fólki verður skotið og sprautað skærrauðri málningu út um allt, lítur lögreglustjórinn yfir fjölda látinna glæpamanna sem eru þaktir hræðilegum, hræðilegum tæknibrellum , og við fáum að vita að hann verður majór fyrir kvöldmat. Ekki slæm leið til að enda myndina, glæpamennirnir drepa hver annan og löggan fá allan heiðurinn, en hér er síðasta línan í myndinni 'Það er betra að vinna, er það ekki?' Er ÞESS vegna þess að skipstjórinn ætlar að verða gerður að majór? Af því að hann fattaði það???