Eins mikið og ég hataði myndina sem þessi sería fylgir get ég að minnsta kosti sagt að Zangief hafi verið skemmtileg. Hreyfimyndaserían er mögulega eitt það versta sem framleitt hefur verið. Fjörið er oft ósamræmi, þó það haldist stöðugt slæmt. Lögun andlits persóna er jafnvel fær um að breytast verulega í sömu mynd. Handritið og raddleikurinn skilur líka eftir sér þar sem flestir leikaranna virðast álíka hæfileikaríkir og leikarar í leikriti í þriðja bekk. Persónur eins og Cammy og DJ eru svo þvingaðar inn í staðalmyndir af þjóðerni sínu að þættir sem innihalda þær eru næstum líkamlega sársaukafullar að horfa á, ekki það að serían sé ekki sársaukafull reglulega samt. Söguþráður þátta virðast leitast við að ná nýjum stigum af haltri við hverja umferð og eru svo fullir af söguþræði að það kemur mér á óvart að þeir höfðu tíma til að sýna auglýsingar. Í sannleika sagt kemur það mér á óvart að einhver vill borga fyrir að auglýsa meðan á sýningunni stendur. Auk þess að vera slæm sería er hún enn verri aðlögun af Street Fighter. Margar persónanna viðhalda misheppnuðum aðlögunum úr myndinni. Dæmi eru um að Ken og Ryu séu hálfvitar svikulir karlmenn (jafnvel þó Ken eigi að vera ríkur), Blanka sé Guiles vinur Charlie og Chun Li sé blaðamaður. Það þarf hæfileika til að taka eitthvað jafn slæmt og myndina og gera það verra.