Ég var sérstaklega ánægður með að í þessari mynd var Othello sjálfur dökkur á hörund og Desdemona var ekki með ljóst hár eins og næstum alltaf. Leikarahópurinn lék líka mjög vel og mér fannst handritið fylgja frumtexta Shakespeares svo dyggilega. En ég verð að segja að sumar senur voru of erótískar leiknar fyrir svona persónu eins og Desdemona. Mér hefur alltaf þótt hún mjög hógvær og þess vegna er alls ekki við hæfi að sýna hana í rúminu með Cassio - þó það hafi aðeins gerst í hugmyndaflugi Othello. Í fyrstu var ég meira að segja svolítið hissa á því að ástarsena milli Othello og Desdemona væri sýnd svo opinskátt. En í heild sinni líkaði ég við myndina og sérstaklega Desdemonu grátandi í deyjandi senu.