Margir aðrir gagnrýnendur hér, þar á meðal margir sem ég virði skoðanir þeirra, hafa þessa sneið af evrópskum sleaze hryllingi í hávegum höfð. Persónulega líkaði mér það alls ekki. Það er ósamhengisleg tilraun til andrúmslofts milli kynlífs og ofbeldis. Jess Franco eins og hann gerist bestur gerir þessar tegundir kvikmynda mjög vel. Því miður gerir kvikmyndagerðarmaðurinn frægi, Joe D'Amato, það ekki. Þekktustu myndir D'Amato eru alræmdar fyrir háan brúttóhlutfall. Þessi, snemmbúna mynd eftir hann, hefur ekki þær stöðugu ógeðslegu senur sem alræmdari "Anthropophagous" og "Beyond the Darkness" gerðu. Á endanum er þetta samhengislaus mynd sem nær ekki að blanda áhorfandanum á nokkurn hátt. Án sleaze factorsins verður það líka mjög leiðinlegt. Eins og ég sagði hafa aðrir haft gaman af þessari mynd, en mér fannst hún bara vera fullkomið dæmi um ótrúlega lata skrif. Það eru nokkrir plúsar við myndina. Ewa Aulin (úr "Candy") er í henni og hún lítur frekar heit út og er oft nakin. Samt sem áður er Cult kvikmyndatáknið Klaus Kinski algjörlega sóað í undirspili án tengingar við aðalmyndina. Honum virðist leiðast hlutverkið og hefur ekki þann oflætisstyrk sem hann gerir upp á sitt besta. Tónleikurinn er ágætur og það eru stutt augnablik af óviljandi fyndnum látum. Samt er þetta tilgerðarleg og tilgangslaus mynd sem tekst að vera ótrúlega leiðinleg. (3/10)