Leiðbeiningar mínar um gæði kvikmyndarinnar eru ef ég er enn að hugsa um hana eftir að ég fór úr leikhúsinu. Ég er enn að hugsa um þennan daginn eftir, sem gerist ekki oft. Landslagið (sanngjarn ágiskun fyrir 16. aldar Ítalíu), búningar, lýsing, kvikmyndataka er allt frábært. Þetta er falleg mynd sjónrænt séð. Persónur geta aldrei farið yfir handritið sem þær verða að segja, en þessir leikarar nýttu sér efni sitt sem er frábært. Þetta er eitt besta leikrit Shakespeares, sem fólk mun enn njóta í 400 ár eftir. Allir skólastjórarnir voru áhugaverðir og skemmtilegir. Þeir sem segja að þetta sé gyðingahatur hljóta að vera heyrnarlausir og blindir. Ef eitthvað er, þá er það andstæðingur-Fenítíu-16. aldar-kaþólsku. Á meðan Shylock leikur mann sem er stjórnaður og pyntaður af sárindum sem hann hefur orðið fyrir, þá er ljóst að samfélaginu sem hann býr í er að mestu um að kenna. Handritið setur greinilega persónulega ábyrgð hans þar sem hún á líka heima. Frábær mynd.