Derek Jarman hefur sýnt okkur aftur og aftur að samræða er ekki hans sterka hlið. Hann er málari og málar það. Kvikmyndir hans eru næstum alltaf glæsilegar, en álíka spennandi að horfa á og málning sem er þegar orðin þurr. Horfðu á kvikmyndir hans í spólu áfram, mjög hröðu stillingunni sem þú getur aðeins fengið á DVD. Í The Tempest gerir Jarman mjög lítið með handritið eða persónurnar, hann notar þær einfaldlega sem grindur til að hengja upp mjög langan og vel smíðaðan kvikmyndaramma. Hann gengur meira að segja svo langt að stangast á við upphaflegt handrit Shakespeares til að ná þessum hrikalega hægu og líflausu senum. Það er ekkert af þeirri rómantík, töfrum, brögðum eða brýnt sem handritið kallar á, lítið sjálfsprottið, og persóna Caliban er sérstaklega gerð að titrandi og geðveikur hálfviti, svipað og Gaveston í Edward II eftir Jarman. Það er verst að þetta er nánast eina kvikmyndaútgáfan af The Tempest sem til er.