Ég held að þetta sé svona kvikmynd sem þú annað hvort elskar eða hatar og ég er í raun ekki týpan til að fara í listrænar kvikmyndir. Mamma leigði "mullhuland DR" um kvöldið og ég hljóp næstum því út úr herberginu, ha. En ég elska þessa mynd. Við tókum upp "The Beat" eitt kvöldið þegar við vorum nýbúnir að láta spóluna ganga og fengum frábæra mynd fyrir slysni. Vistaði þá spólu og horfði mikið á hana. Ég fékk að lokum VHS til að bæta við safnið mitt. Ég hef oft horft á hana og á einum tímapunkti afritað niður ljóðin. Ég reyndi meira að segja að setja upp eitt atriði fyrir leiklistartímann minn í menntaskóla. Hún hafði sagt að við gætum gert hvaða atriði sem við vildum og bara klippt út slæmu orðin. Hún neitaði að leyfa mér að gera það. Ef það gæti komið leiklistarkennaranum mínum svona í taugarnar á mér þá verður það að vera gott :) Heiðarleg hún kom aldrei eins fram við mig eftir það. Mér líkaði leiklistin, hann kom mjög sannur og heiðarlegur. Það var ekki hreint og fágað en það var betra en það. Það var sannleikanum samkvæmt, hvernig hver sem er myndi sannarlega haga sér og sýna tilfinningar ekki eins og Hollywood gerir. Þetta var frábær leikur sérstaklega af þeim sem lék Rex. Sagan var frumleg. Persónurnar dragast ekki aðeins inn í heiminn hans heldur þú líka. Ekki dæmigerð manneskja þín hittir krakka í miðborginni og bjargar þeim í gegnum þekkingarmynd yfirleitt. Einfaldlega umhyggja og vinátta gera hlutina aðeins betri. Eina málið er að jafnvel á níunda áratugnum var meira byssuofbeldi og minna einfalt efni eins og grjótkast en þetta smá sakleysi skaðaði ekki þessa mynd. Ég held að hún verði að sjá . þú munt annað hvort elska hana eða hata hana en hvort sem er hefur hún áhrif og það gerir góða mynd sem þú munt muna og tala um síðar.