"The Triumph of Love" sigrar ekki neitt. Þetta er ærandi, þungbært, 4 klukkustundir af pyntingum. Reyndar er það aðeins minna en 2 tímar langt, það virtist bara miklu lengur. Það er sárt fyrir mig að hugsa um áhugamannlega frammistöðu svo fínra leikara eins og Ben Kingsley og Fiona Shaw. Stuðningsleikmennirnir eru ekki alveg eins hræðilegir. Kannski voru þeir að reyna að vera svo yfir höfuð, til að vera trúðslegir, en ef svo er, þá sá ég það ekki þannig. Mira Sorvino hefur ekki áhrif á einn eða neinn. Hún (hann) er bara þarna. Ég giska á að samnefnt leikrit, skrifað af Marivaux fyrir um 270 árum eða svo, sé miklu betra. Það gæti ekki verið verra. Clare Peploe, rithöfundur og leikstjóri þessarar myndar, var innblásin af nýlegri framleiðslu á leikritinu. Ég veit ekki hvað hún var að hugsa þegar hún bjó til þessa sprengju. Kannski týndist þetta allt í þýðingunni.