KAUPMANN FJÓRRA ÁRSTÍÐARNAR var fyrsta skot Rainer Werner Fassbinder á almennum samþykki. Á ólgusömum ferli, sem var aðeins fimmtán ára, tókst honum að skapa stórkostlegt verk í kvikmyndum og leikhúsi, bæði sem flytjandi og skapandi framleiðandi, leikari og leikstjóri. Þó að þessi mynd höfði kannski ekki til margra áhorfenda hefur myndin upp á margt að bjóða. Söguþráðurinn er frekar einfaldur. Karlmaður er útskúfaður frá efri millistéttarfjölskyldu sinni vegna tilfinningalegra og efnahagslegra vandamála og reynist ófær um að stjórna spíral sínum niður á við. THE MERCHANT OF FOUR SEASONS er tekin af þrælslundri hollustu við glæsileg smáatriði og hvert sett er mjög vandlega hannað og smíðað. Sérhver hlutur á settinu virðist vandlega raðað þannig að hann vekur upp tilfinningalega áferð. Mörg trúarmálverk og helgimyndir skreyta veggi hinna ýmsu herbergja og virðast tala um örvæntingarfulla leit Hans að andlegri merkingu eða stefnu í lífi sínu. Mikið var hugsað um hvernig lýsing og litir voru notaðir til að andstæða og auka dramatíkina. Nokkrum sinnum á meðan á myndinni stóð frysti ég rammann til að dásama fegurð samsetningar myndarinnar. Ég streymdi þessari mynd og prentunin var næstum gallalaus og óviðjafnanleg. Fassbinder vinnur leikara sína í nánast ákafa „anti-náttúrulega“ stíl. Hann gerir allt sem í hans valdi stendur til að koma í veg fyrir að leikararnir bregðist við á eðlilegan hátt eða orðalag, og það skapar frekar stælt áhrif. Hins vegar, með því að gera það, sprautar hann næstum „ofveruleiki“ við frásögnina. Frekar en framsetning hversdagslegs melódrama, neyðir leikararnir nánast herskár skortur á ástúð áhorfandanum til að horfast í augu við myndina á annan hátt. Kvikmynd Fassbinders kemur viljandi í veg fyrir að áhorfandinn tengist persónunum auðveldlega. prófraunir og þrengingar.Þú ert stöðugt utan á þér og horfir inn. Þetta verður óhugnanleg reynsla fyrir marga, en mér fannst þetta einstakt og ánægjulegt listævintýri.