Það er ekki auðvelt að búa til kvikmynd með 18 mismunandi sögum. Þótt 18 mismunandi alþjóðlegir leikstjórar hafi tekið áskoruninni eru ekki allir góðir, sumir jafnvel leiðinlegir. En í veru sinni er „Paris, je t'aime“ hrífandi, sem sýnir að eins og „Love Actually“ orðaði það, „ást er allt um kring“, sérstaklega í borg ástarinnar. Hér er ferilskrá (ég mun reyna að gera eins spoiler-frjálst og mögulegt er) af 18 mismunandi sögum. MONTMARTRE - hálf leiðinleg upphafsröð, ekkert sérstakt við það. Maður finnur bílastæði og sér fullt af skrýtnum pörum ganga hjá og velta því fyrir sér hvers vegna hann geti ekki fundið stelpu. Og allt í einu fellur kona í yfirlið við hliðina á bílnum hans...QUAIS DE SEINE - enn ein leiðinleg röð, um þrjá táningsstráka sem eru að leita að einhverju „rassi“, þegar allt í einu rekur múslimsk stúlka beint fyrir framan þá, að fá aðstoð frá einum drengjanna. Virkilega einfalt, en með ljúft hjarta. LES MARAIS - þetta voru mikil vonbrigði! Þó ástarsaga tveggja drengja með listrænan bakgrunn hefði getað verið áhugaverð af hinum frábæra Van Sant. Að lokum er allt gott sem kemur EFTIR einleik eftir Ulliel, allt á undan honum er bara pirrandi.TUILERIES - skemmtileg röð eftir Coen-bræður. Buscemi - án þess þó að segja eitt orð - er dáleiðandi og öll röðin er bara fyndin. Þessi hélt mér fast við allt til loka, og þessi lætur þig líka virkilega hrifinn af myndinni.LOIN DU 16IEME - falleg saga líka, jafnvel þótt framkvæmdin sé léleg, þá er hjartað til staðar. Þetta er saga rómönsku konu sem skilar barni sínu snemma á morgnana til að sjá um annað úthverfabarn. Beautiful.PORTE DE CHOISY - þessi þáttur hlýtur að vera sá undarlegasti og skrýtnasta úr allri myndinni. Einhvers konar sjampósala kemur á stað sem líkist Chinatown í París. Ef ég skildi hana rétt er sagan um innri fegurð, en ég held að ég hafi rangt fyrir mér.BASTILLE - sannarlega dásamleg röð. Maður hittir konu sína á veitingastað, til að hætta með henni, svo að hann geti hlaupið burt með húsmóður sinni. En eiginkonan hefur hrikalegar fréttir. Frekar einfalt, en sannarlega sorglegt og fallegt! PLACE DES VICTOIRES - sorgleg röð líka. Juliette Binoche leikur syrgjandi móður. Eina nóttina vaknar hún við að heyra látið barn sitt. Þegar hún kemur á staðinn segir kúreki henni að hún megi kveðja barnið sitt í síðasta sinn. Einn af bestu þáttunum! TOUR EIFFEL - tveir mimumyndir sem verða ástfangnir hefðu getað verið frábærir, en þó að hún hafi nokkur fín kvikmyndabrögð er sagan ekki heillandi og alls ekki fyndin.PARC MONCEAU - sannarlega frumleg og frábær röð, ein af besta úr myndinni! Ung stúlka og eldri maður ræða framtíð sína og ótta hennar við ákveðinn mann... Cuaron stendur sig frábærlega í leikstjórn og leikararnir eru frábærir! QUARTIER DES ENFANTS ROUGES - Bandarísk leikkona (Gyllenhaal) verður ástfangin af eiturlyfjasala sínum. fallegur þáttur aftur, með mjög sorglegum endi PLACE DES FETES - kona kemur til heimilislauss manns, hann byrjar að tala rómantískt við hana... vegna þess að hún er ástin í lífi hans. Fallegt, sorglegt, átakanlegt, rómantískt,... Place des Fêtes mun láta alla gráta.PIGALLE - leiðinleg röð á milli Ardant og Hoskins, sem eru að leita að nýjum spennu í sambandi sínu... mjög ófyndið og órómantískt, Pigalle er látinn -down.QUARTIER DE LA MADELEINE - koma með smá fjölbreytni í myndinni, QdlM er léttir. Ungur strákur (Wood) finnur vampíru sem drepur fórnarlamb... Ferðamaðurinn og vampíran... verða ástfangin! Dökk, ógnvekjandi og einkennilega rómantísk, Madeleine er frábær.PERE-LACHAISE - enn einn svikinn hluti. Leikstýrt af Wes Craven og með stjörnur sem Mortimer og Sewell hefði hún getað verið frábær, en Père-Lachaise er bara venjuleg, alls ekki frumleg. FAUBOURG SAINT-DENIS - sögusagnirnar eru SANNAR, stuttmynd Twyker er falleg, töfrandi og vel gerð. búið. Blindur maður tekur upp símann og heyrir frá kærustu sinni (Portman - virkilega töfrandi) að hún hætti með honum. Hann veltir fyrir sér sambandi þeirra.QUARTIER Latin - jafnvel þó að Depardieu hafi leikstýrt þessum þætti með stjörnum á borð við Rowlands, Gazzara og Depardieu, þá er þessi þáttur líka svikinn. Ekkert gerist, skortur á efnafræði á milli leikaranna.14. RÖKUR - síðasta þáttaröðin er bráðfyndin og sorgleg í senn. Bandaríkjamaður segir í frönskutímanum frá ferð sinni til Parísar. Franskan hennar er sannarlega hræðileg, en í lok þáttarins áttar hún sig á því að París er svo miklu meira en sýnist. Með Feist í bakgrunni endar „Paris, je t'aime“ í ljúfum tón, leyfir mér ekki yfirhöfuð niðri, jafnvel þó að sumir þættir hafi leiðst mér helvítis, þá er eining myndarinnar frábær! Sannkölluð kvikmyndaupplifun fyrir unga sem aldna. París, það er gott!