Ég elskaði fyrsta „American Graffiti“ af öllu hjarta og ég taldi hana vera bestu kvikmyndina um rokk n'ról ásamt því að vera besta unglingamynd sem ég hef séð. Fyrsta myndin varð til þess að George Lucas átti eftir að gera stórmyndina "Star Wars" áður en hann gerði forsöguna tveimur áratugum síðar á meðan Richard Dreyfuss gerði Richard Dreyfuss að stjörnu í Jaws, Close Encounters of the Third Kind og öðrum myndum líka. Einhvern veginn án þessir tveir, galdurinn dó út."Meira amerískt graffiti" sýnir áhorfendum hvað varð um restina af persónunum síðar á sjöunda áratugnum þar sem Steve (Ron Howard) og Laurie (Cindy Williams) mótmæla Víetnamstríðinu á meðan vinur þeirra Terry "The Toad" Fields (Charles Martin Smith) er sjálfur í stríðinu og reynir að komast út. John Milner (Paul Le Mat) er enn hinn heiti dragkappi í Kaliforníu þar sem hann fór aldrei alveg að heiman. Restin af aukaleikarunum í myndinni frá Candy Clark's Debbie (Terry's Girlfriend), til gengismeðlima faraósins, ásamt Harrison Ford og fleiri gera í raun ekki mikið. Upprunalega myndin sýndi unglinga sigla um göturnar án blóðsúthellinga með frumtónlist rokksins frá Buddy Holly, The Fleetwoods, Chuck Berry, Fats Domino, Bill Haley and the Comets, Buddy Knox og fleirum sem komu aftur með nostalgíugallana í klassísk tónlist. Hljóðrásin fyrir "More American Graffiti" er blanda af rokki, sál, kántrí, hippatónlist og hvaðeina sem passaði stemmninguna seint á sjöunda áratug síðustu aldar mótmæla, eiturlyfja, fórna og fleira. Eftir að hafa horft á "More American Graffiti" leit það út eins og það langaði til að sýna áhorfendum hvað gerðist eftir titil eftirmáls aðalpersónanna fjögurra í fyrstu myndinni (að undanskildum persónu Dreyfuss) þar sem þess var ekki þörf. Þessi mynd var heldur ekki nauðsynleg þar sem ég var ánægður að sjá að hvorki Lucas né Dreyfuss fóru í stærri og betri verkefni.