Ekki yfirvegað sjónarhorn. Leikstjórinn ætti ekki að segja skoðun sína sem sannleika. Myndin hefur nokkra gagnrýni á Fujimori en hún gefur honum og fjölskyldu hans alltaf síðustu orðin. Svo fáir gagnrýnendur Fujimori voru veittir að það virðist eina ástæðan fyrir því að þeir voru teknir með var að geta sagt að myndin gefi báðar skoðanir. En það er ekki raunin. Myndin sýnir varla eitt af fjöldamorðunum sem Fujimori er sakaður um. Og það gefur honum heiðurinn fyrir að hafa skipulagt morðið á MRTA-uppreisnarmönnum sem tóku japanska sendiráðið. Það er vel skjalfest að CIA hafi skipulagt. Það eru meira að segja myndir af þekktum CIA hernaðarfræðingi á síðunni sem gefin er út af tímaritinu Caretas og öðrum dagblöðum. Sú staðreynd að slíkar vel þekktar upplýsingar voru ekki notaðar af forstjóranum gefur okkur nokkrar mögulegar ályktanir: forstjórinn er fylgjandi Fujimori og viljandi og kýs ranglega að gefa honum heiðurinn; leikstjórinn vill ekki að áhorfendur taki eftir því að CIA og Fujimori hafi unnið saman; eða það var bara af fáfræði þar sem leikstjórinn er ekki Perúbúi og var ekki staddur í Perú á þeim tíma sem atburðirnir áttu sér stað. Skýringin sem aðrir fréttaskýrendur gefa, að Fujimori sé enn nokkuð vinsæll í Perú, afsakar ekki skort á nákvæmni og jafnvægisskýringar. Einnig var tölfræðin sem veitt var í myndinni fyrir raunverulegan stuðning við Fujimori sú hæsta sem ég hef heyrt um. Flestar tölfræði helstu skoðanakannanastofnana eru mun lægri. Annar punktur sem þarf að nefna er að leyniþjónustan sem var lykillinn að því að handtaka leiðtoga Sendero og uppgötva leynilega netið var gert af lögregluliði undir forystu Ketin Vidal og hann hafði algjört sjálfræði frá Fujimori og Montesinos. Fyrsta ríkisstjórn Fujimori upplifði bata í heildarhagþróun (VLF) en þessi framför var fjármögnuð með einkavæðingu nokkurra innlendra atvinnugreina með samningum sem voru ekki hagkvæmir fyrir landið til lengri tíma litið. Einnig hélt bilið á milli ríkra og fátækra áfram að aukast í stjórnartíð Fujimori. Á öðru kjörtímabili hans þjáðist hagkerfið og það var ekkert annað til að einkavæða og í lok annars kjörtímabils Fujimori var hagkerfið við það að hrynja. Hvað varðar fjárfestingar í innviðum stjórnar Fujimori, falla þær frá föðurlega mynstri. Þeir voru stofnaðir til að afla stuðnings við Fujimori en áttu ekki að endast lengi. Þessi mannvirki þurftu áframhaldandi viðhald en Fujimori veitti ekki pólitísku vald fyrir almenna borgara til að krefjast frekari fjárfestinga. Reyndar tókst stjórn Fujimori að eyðileggja flestar gerðir af pólitískri skipulagningu eins og verkalýðsfélögum og grasrótarhópum og aukningin á óformlegu óskipulögðu vinnuafli var gríðarleg. Að lokum kaus leikstjórinn að eyða megninu af myndinni í að tala við Fujimori í stað þess að vitna í tilfelli um stórfellda spillingu í þágu Fujimori (fjölmiðla, fyrirtækjaeigenda, hersins osfrv.) sem voru svo útbreidd að það var ómögulegt að Fujimori vissi ekki af því.