Í endalausri leit minni að sjá eins margar gæðamyndir og hægt er á ævi minni rakst ég á þessa mynd á kapal. Ég prófaði Hitchcock þrisvar áður en þetta og aldrei hef ég fundið fyrir því að verk mannsins hafi staðið undir hrósinu sem hann hafði fengið. Mér fannst hann alltaf góður, ekki frábær (eftir því sem ég hef séð) Þetta var besta mynd hans sem ég hef séð hingað til. Robert Walker er algjörlega slappur, frammistaða hans tekur myndina þangað sem Hitchcock vildi að hún færi. Jafnvel meðalframmistaða hér skaðar heildarvöruna. Uppáhalds atriðið mitt var þráhyggja hans um að ná kveikjaranum úr holræsi (hvernig kemur hann handleggnum nákvæmlega niður þar?) Bruno er alveg sannfærandi karakter, en ég elskaði líka frammistöðu Patricia Hitchcock sem Barbara. Restin af Morton-fjölskyldunni auk Guy voru svolítið þurrir og leiðinlegir, en hún bætti við myndinni, auk þess að vera með nokkrar af betri línunum í handritinu. Að lokum, í hvaða spennumynd sem er, ertu að fara að lifa og deyja með endalokum þínum. Þessi heldur vatni, ólíkt nokkrum öðrum Hitchcock myndum sem ég hef séð. Ég var sannarlega ekki viss um hvernig þetta myndi enda, sem hélt mér á brúninni á meðan ég horfði og beið.