Þessi mynd virkaði fyrir mig vegna þess að ég lít á þessa mynd sem nákvæmlega andstæðu 'Gone With The Wind'. Bændaeigendur í stað plantekrueigenda. Scarlett berst og gerir ráð fyrir því sem hún vill; Ada verður þunglynd og snýr sér inn í sjálfa sig þar til Ruby, (Renee Zellweger,) kemur til að bjarga málunum. Svona, í kring um leið. Liðleysingjar í stað þess að yfirmenn reyna að komast aftur til fjölskyldna sinna, listarnir halda áfram og enda. Jafnvel ástarsagan var öfug. Ef þetta er það sem framleiðandinn og rithöfundarnir voru að reyna að komast yfir þá tókst það með mér. Það er bara tvennt sem mér líkaði ekki við myndina, hitt fannst mér vel gert og mér fannst það nóg til að mæla með henni við vini. Í fyrsta lagi gat ég ekki séð að aðdráttaraflið milli Inman, (Jude Law), og Ada, (Nicole Kidman,) væri nógu sterkt til að Inman færi í eyði til að komast aftur til hennar. Inman sagðist aðeins hafa skrifað henni nokkrum sinnum þar sem Ada skrifaði honum nánast stöðugt. Í öðru lagi var eitthvað eða einhver að drepast eða deyja í næstum öllum senum svolítið mikið. Ég verð að segja að það var fullt af hasar vegna þess, en eftir um það bil seinni senu vissi ég að eitthvað eða einhver myndi deyja í næstu senu. Mér finnst gaman að koma næsta atriði á óvart, ég veit ekki hvað er að fara að gerast áður en það gerist. Mér fannst allur leikurinn mjög vel unninn, með Zellweger best. Hún átti skilið heiðurinn sem hún fékk fyrir það. Mér fannst hún leika hlutverk brekkustelpunnar mjög vel. Hún hlýtur að hafa unnið heimavinnuna sína. Zellweger sagði meira að segja í myndinni að hún væri klárari en fólk hélt að hún væri. Ég held að það hafi verið satt. Law stóð sig vel með allt sem hann þurfti að ganga í gegnum til að komast aftur til Kidman. Það hlýtur að hafa verið miklu sterkari ást að ganga í gegnum allt þetta en ég hélt að það væri. Nú sýndi hann miklar tilfinningar í andliti sínu í raunum sínum. Hlutur Kidman gæti hafa haft eitthvað með það að gera að ég valdi frammistöðu hennar á eftir hinum tveimur. Nema þegar hún var þunglynd sýndi hún ekki miklar tilfinningar, ég veit ekki hvort það er hvernig hluturinn var skrifaður eða hvort það var hvernig hún skynjaði hlutinn. Hún stóð sig samt vel, mér fannst hinar tvær bara betri. Mér líkaði atriðið með Zellweger, Kidman og hananum, jafnvel þó að það hafi verið ein af þessum senum sem ég nefndi hér að ofan. Ég hélt að 'heimavörðurinn' væri nákvæmlega eins og þeir voru líklega þá. Þrátt fyrir að við heyrum ekki mikið um þá voru þeir hluti af þeim tíma. Mér fannst landslagið fallegt. Myndin hafði allt sem þurfti til að vera góð söguleg rómantík.