Allt í lagi, það er engin leið að sykurhúða þetta. Söguþráðurinn var fáránlegur, forsendurnar voru fáránlegar, leikurinn var samviskulaus, áhrifin voru hlæjandi og allar útisenur virðast hafa verið teknar upp í Central Park í New York. Sem sagt, það var eitthvað við þessa mynd sem ég gat ekki gengið frá. Kannski var það andrúmsloftið, eða kannski var það vonda ofurvíxlinn eða amazon-vinirnir. Allavega er ég ekki einn til að sitja á jaðrinum og gagnrýna án þess að benda á nokkra endurleysandi eiginleika, svo hér eru þeir. Myndataka af kvenlífshreyfingunni er sýnd í óbyggðum (Central Park, auðvitað), og allir masókísku ungu mennirnir þarna úti verða mjög hrifnir. Ennfremur eru sumar atriðin þar sem ákveðnar persónur missa meðvitund skemmtilega dramatískar (þú munt taka fram að ég skrifa dramatískar, frekar en sannfærandi). Allt sem ég get sagt er að sumum líkar við B-myndir og ég er einn af þeim. Ef þú ert líka einn af þeim, þá skaltu prófa það. Skál, herra Kincaid. Þetta er einn fyrir aldirnar.