Ég á ekki orð til að lýsa því hversu góð þessi mynd er. Aðeins snillingur eins og Amrita Pritam hefði getað skrifað svo raunverulega lýsingu á dögum skiptingarinnar. Myndin hélt áfram að ásækja mig í marga daga. Urmila fór með hlutverk lífs síns í þessari mynd. Hún setti líf í hlutverk Puroo og Manoj Vajpai gerði ekki síður í hlutverki sínu sem Rashid. Það er erfitt að ímynda sér að nokkur annar en þessir tveir gegni hlutverki Puroo og Rashid. Punjabi búningarnir litu svo náttúrulega út á Urmila og Manoj leit út eins og náttúrulegur Punjabi Mussalmaan. Sandhali Sinha sem Lajjo og Suri sem Ramchand stóðu sig frábærlega. Priyanshu Chattarjee stóð sig vel sem Triloki. Sum atriðin er bara ekki hægt að losna við. Þegar Puroo hittir Lajjo í fyrsta skipti koma tár í augun. Hápunkturinn er bara morðingi. Ég bjóst við hörmulegum endi en sem betur fer var endirinn dásamlegur. Þessi mynd er í sama flokki og Pakeezah, Mughal-e-Azam, Banaras o.fl. Ekki má missa af henni.