Þó það sé vissulega pólitískt rangt að vera skemmt af fyllibyttu, þá er svo sjarmi yfir túlkun Dudley Moore á elskulega gróskumiklu Arthuri Bach að maður getur ekki annað en fundið fyrir þessari einstöku og frábæru persónu. Hvernig geturðu ekki skemmt þér af þessum smitandi hlátri og hlátri og algjörri kjánaskap. Þó ég sé ekki í raun Liza Minnelli aðdáandi var hún alveg frábær sem Linda Marollu og ég gat ekki séð fyrir mér neinn annan í því hlutverki. Sir John Gielgud var hjarta myndarinnar og átti skilið Óskarinn. Restin af leikarahópnum líka frábært og þetta frábæra lag "Arthur's Theme", vá. Sannarlega var þetta ein af bestu gamanmyndum níunda áratugarins. Frábærar myndir verða betri með hverju áhorfi og það er raunin með "Arthur."