Þessi mynd virðist svolítið klunnaleg í kringum brúnirnar, eins og henni hafi ekki verið hent nógu mikið brjálæði þegar það hefði átt að vera. En ég hafði aðallega gaman af því. Söguþráðurinn er meira en svolítið fráleitur, þannig að engin vænting um "eitthvað raunverulegt" ætti að vera með í áhorfsupplifun þinni. Skoðaðu heilann inn við dyrnar. Það mun ekki vera þörf og gæti verið hindrun annars. Ég hafði mjög gaman af frammistöðu Clennons sem hinn raunverulegi Dr. Baird. Hlutverk hans var áberandi fyrir að gefa persónu Aykroyds söguhetju. Þvílíkur pútt sem hinn raunverulegi Dr. Baird var. Og Matthau var alveg góður sem hliðarmaður aðalpersónunnar. Pirrandi í fyrstu, en á endanum elskulegt. Eiginlega. Eiginlega. Eða að minnsta kosti eitthvað að nota sápustykki og mikið vatn hefði verið meira en gagnlegt. Reyndar þess virði að horfa á? Ef þú ert í skapi fyrir skopstæling um geðlæknastéttina, auðvitað, hvers vegna ekki.