Spoilers? Kannski smá smáatriði, en ekkert of söguþráð tengt. Ekki eins og það myndi skipta máli með þessa mynd. Air Rage rífur augljóslega burt forsendur framkvæmdaákvörðunar í gegnum loftið. Ice-T stýrir teymi fjögurra „elítu“ herforingja sem klæðast loðnum svörtum skyrtum sem við getum aðeins ímyndað okkur að þurfi að leyna ósýnilegum herklæðum þar sem fávitaaðferðir þeirra (svipað og 3. bekkingar nota þegar þeir spila Star Wars á leikvellinum) leiða þá til að gleypa skothríð. Það sem skemmti mér mest við þessa mynd var notkun á svipuðum leikara. Þú munt strax kannast við Cyril O'Reily sem einhvern sem lék einu sinni í kvikmynd sem þér líkaði mjög við, þó það væri svo langt síðan að þú munt líklega ekki geta komið henni fyrir (það var Porky's). Hér leikur Cyril ágætis rothögg af Bill Paxton persónu. Skemmtilegastur er svínakjöturinn Gil Gerard, sem er svo feitur að þú munt aldrei kannast við hann sem Buck Rogers í sjónvarpinu. Í stað þess að kalla fram vægast sagt hetjulega persónufortíð sína, gefur Gerard okkur þokkalega frammistöðu hinnar skorpuðu feitu harðjaxlpersónu, sem var greinilega ímyndaður fyrir John Goodman. Að lokum, Alex Cord gefur okkur fallega blendinga-líka frammistöðu sem Chuck Connors/Kirk Douglas týpa. Á þeim 10 árum sem liðin eru frá New Jack City hefur leikur Ice-T hrakað ótrúlega. Það er ekki að virka svo mikið sem uppblástur línur sem hann gæti hafa í raun lagt á minnið. Eitt af því sem spilar inn í þessa mynd er geisladiskur með trúnaðarupplýsingum. Það er verið að bera það í höndunum og það er greinilega og ótrúlega ekki dulkóðað, þrátt fyrir öryggisfróða útbreiðslu NSA persónu Gerards. Þvílíkur brandari. Ég er stórlega í vafa um að upplýsingarnar sem sagt er að séu á geisladisknum myndu nokkurn tíma allar vera settar saman í færanlegt snið. Þrátt fyrir að vera í lokaðri flugvél án hljóðdeyða er skothríðin um það bil eins hávær og loft í dós og veldur því að enginn maður hrökklast við, þannig að það er greinilega ekkert vesen. Úrval vopna sem valið er er frekar fyndið. Notkun flugfreyjunnar á kaffikönnu er um raunsæustu lýsingu á ofbeldi í myndinni. Þegar hún tekur innsæi í smá-Uzi skammbyssuna, sem hlýtur að vera ein versta skammbyssuhönnun nokkru sinni, þá er það bara of heimskulegt. Sannkallað úrvals teymi myndi bera MP-5 fyrir þessa tegund eða kannski SOCOMM .45s, eða jafnvel sérsniðna Hi- Powers ef þeir væru virkilega af gamla skólanum, eða kannski eitthvað FN 5.7 ef nýr skóli ... Lame-o staðalútgáfan 92Fs eru algjörlega ótrúverðugir, hafa misst mest af köldu eftir Lethal Weapon I. Vondu gæjarnir, að því er talið er reyndur hermaður af gæfutegundum, eru með margvíslega blöndu af fáránleika, eins og áðurnefndu mini-Uzi skammbyssu og Tec-9 með hinni alræmdu non- hagnýtur tunnuútvíkkari sem er ekki hljóðdeyfi. Það var eitt raunsæi sem ég vildi leiðrétta hina gagnrýnendurna: Flugfreyjan og Ice-T lækkuðu farþegaskipið niður í 10.000 fet fyrir „öndunarloft“ áður en þau opnuðu hurðina. Og ég fékk líka á tilfinninguna að flugfreyjan hafi EKKI getað lokað hurðinni, að hún hafi í rauninni bara gefist upp á þeim tímapunkti. Hvað lendinguna varðar var ekki minnst á flaps fyrr en um 2 sekúndum fyrir snertingu. Andvarpa. Aðeins Dukes of Hazard, sem forðast Roscoe P. Coltrane í „passanum“, gæti skammað þessa mynd fyrir notkun á myndefni. Þeir völdu augljóslega hina ótrúlegu (og eftirlauna) SR-71 vegna þess að þeir gátu ekki fengið lager af F-117. Fyrir utan þá staðreynd að þeir voru mýflugnir þegar árið 2001, þá skulum við líka gleyma í smá stund að SR-71 er ekki hrein laumuflugvél í skilningi B-2, og það á lausu færi... Jæja, ég Ég er enginn sérfræðingur, en ég efast um hvort það væri ósýnilegt á Radar. Eins og aðrir hafa bent á voru endurteknar tilvísanir í „F-15“ þegar þær sýndu F-16 vélar hláturlegar. Upplýsingar um 747 voru frekar heimskulegar. Ekkert flugfélag myndi setja svo fáa farþega á 747 til að byrja með, svo ekki sé minnst á allt annað sem var fáránlegt við það. Gefðu gaum að notkun óvarinna raflagna. Vá. Þvílík sýning. Taktu það á Stars eða eitthvað. Ekki borga fyrir að leigja það, en horfðu á það til að hlæja. Í baráttunni um verstu mynd nokkru sinni, alveg uppi með No Holds Barred, sem hafði að minnsta kosti einhvern frumleika.