Ég verð að viðurkenna að í upphafi var ég frekar hlédrægur með að horfa á þessa mynd. Ég hélt að þetta væri þessi asnalega litla, rómantíska mynd um franska konu sem hittir í lestinni Bandaríkjamann og ákveður að heimsækja Vínarborg með honum. Ég var reyndar ekki heillaður af svona handriti, þar sem það hélt áfram að láta mig trúa því að þetta væri bara kvikmynd. Samt horfði ég á það! Og ég var undrandi..."Before Sunrise" er ein af fáum myndum sem þora að tala á frekar heimspekilegan hátt, velta því fyrir sér að á fæðingarstundinni erum við dæmd til dauða, eða að það sé miðlæg hugmynd sú staðreynd að hjón ættu að hvíla saman um eilífð, eða að við mennirnir höfum stundum efni á að lifa í ævintýrum. Endirinn var frábærlega valinn (við vitum ekki hvort þeir hittist aftur eftir sex mánuði, klukkan sex, á stöðinni í Vínarborg) - í bjartsýni okkar vonum við það innilega. Leikararnir léku mjög vel, svo að ég fór að trúa því að ég gæti sjálfur lifað svona ástarsögu.