Í fyrsta lagi er myndin sniðugt listaverk(mynd). Söguþráðurinn kom á óvart, lítill krakki þykist vera fullorðinn erfir eina milljón dollara og hvernig hann eyðir þeim. Ég meina hversu út í hött er þetta. Walt Disney fór virkilega fram úr sjálfum sér að þessu sinni. Oftast er búist við gamanleiknum en í hin skiptin óvænt. Ég meina var þessi mynd í lagi eða var þessi mynd í lagi. Það kennir líka margt um vitur unglinga og ég þessi krakki er mjög vitur og svolítið tíma smart buxur. En það er líka ömurlegt. Hvernig í ósköpunum gat gaur eins og þessi krakki fengið heitt lögreglubarn og pabbi hans sleppt honum. Það er eins og að láta morðingja fá lausan tryggingu í tíu ár. Ef ég myndi gera það myndi ég verða fyrir barðinu með „suble jack“ (stór stafur sem stingur þegar hann er notaður til að beygja rassinn þinn mjög fast). Þessi krakki er virkilega heppinn. Aftur að sögunni. Kvikmyndaframleiðendurnir vissu í raun hvað þeir voru að gera þegar þeir gerðu þessa mynd en samt er hún ekki fullkomin. Leikurinn var góður og slæmur. Krakkinn og konan höfðu enga efnafræði heldur faðirinn en bræðurnir voru frábærir. Tæknibrellurnar voru aftur á móti lélegar. Auk þess er þessi mynd ekki byggð á raunveruleikanum. Ég hataði og elskaði það á sama tíma.