Önnur stórkostleg mynd frá Catherine Breillat, að þessu sinni um erfiðleikana við að taka upp kynlífssenu í kvikmynd. Með því að nota gamanmynd nýja tegund fyrir Breillat fáum við baksviðsmynd af kvikmyndagerð en í heimildarmyndastíl. Persónan sem leikur leikstjórann í myndinni er byggð á Breillat, kynlífssenan sem um ræðir er tekin úr fyrri mynd hennar A Ma Soeur' sem er aðal unglingsleikkonan. En myndin, eins og öll verk Breillat, er ekki skemmtun ein og sér. Hún er full af heimspekilegum athugunum á eðli kynhneigðar ásamt því að sýna hollustu við „hreinleika“ (öfugt við klám) sem er hornsteinn í verkum Breillat og hollustu við raunverulegar tilfinningar. Við sjáum leikstjórapersónuna ávarpa ungu aðalleikkonuna og leikarann ​​til að koma því besta fram í þeim, dáleiða þá inn í þá þætti sem þeir þurfa að leika, draga fram hluta af sjálfri sér sem leikstjórinn getur séð í þeim en þeir geta ekki séð í sjálfum sér fyrr en þeir þurfa að leika. ná þeim hæðum leiklistarinnar sem hún krefst af þeim. Hún gerir innihaldsríkar kvikmyndir, ekki titring, en hún sýnir vinnuna sem þarf til að framleiða þetta og gefur okkur því innsýn bæði í (ákveðið franskt) kvikmyndagerðarferli og sálfræði karlkyns kvenkyns kynhneigðar.