Ég er nýkomin heim frá GLBT kvikmyndahátíðinni á AMC Loews 34th í NY. Vinur minn sagði mér frá þessari mynd. Viðbrögð áhorfenda voru mjög jákvæð! Mikið af góðum og traustum hlátri auk rólegra augnablika. Toppstig á öllum sviðum. Kvikmynd sem vekur mann til umhugsunar og fær mann svo til að átta sig á því hversu heppin við værum öll ef við gætum snúið tímanum til baka og lifað án skömm eða sektarkennd. Ég ímynda mér að þetta muni nálgast, ef ekki vinna, uppáhaldsverðlaun áhorfenda! Það sem kom mest á óvart var sú staðreynd að myndin virðist byrja sem háðsádeila og fléttast svo hægt og rólega inn í alvöru athugasemdir við neikvæð og stundum ofbeldisfull viðbrögð einmitt hópsins sem hún byrjaði að gera háðsádeilu. Það er ekki til neinn ógeðslegur húmor á kostnað eins hóps, bara hægur skilningur á því að við værum öll betur sett ef við færum bara aftur í hið milda sakleysi sem við byrjuðum öll með.