Jú, hugmyndin hafði þegar verið unnin með Alf og heillandi: þrýstu nútímasamfélagi á eina eða fleiri óviðkomandi persónur. En ég elskaði báða þættina og horfði á þá af trúarbrögðum þar til þeim lauk árið 1990. Þegar ég lærði um Scorch var ég reyndar mjög vongóður um eitthvað nýtt, þar sem nýtt sjónvarp á tíunda áratugnum hafði ekki hrifið mig hingað til (en allavega Star Trek: TNG og Simpsons voru enn í gangi). Það sem ég fékk voru mikil vonbrigði. Leikurinn var hræðilegur, en miðað við fáránlegar samræður og algjörlega ótrúverðug skrif get ég ekki kennt þeim of mikið um það sem þeir þurftu að vinna með. Það voru nokkur gamansöm augnablik, en flestir vísvitandi brandarar virtust þvingaðir í afhendingu þeirra. Allt framleiðsluvinnan á þættinum virtist of lág fjárveiting fyrir það sem var í sjónvarpinu á þeim tíma. Á níunda áratugnum hefði hann passað rétt inn. Samt var þetta fyrsti þátturinn og þurfti að kynna persónurnar og koma á allri forsendu seríunnar, svo ég gaf honum ávinninginn. Seinni þátturinn var ekki eins slæmur og ég fór að fá vonir mínar til baka um að þegar hann væri kominn á skrið myndi þátturinn batna. Því miður endaði myndbandstækið mitt með því að taka ekki upp þriðja þáttinn sem var sýndur, ég fékk aldrei að sjá hann og serían hvarf af sjónvarpsskránum eftir það. Það eina sem ég á núna eru fyrstu tveir þættirnir sem teknir voru upp úr útvarpi á VHS spólu.