Svakalegt úr en ein af bestu myndum Bergmans. Áhugavert að bera þetta saman við The Hour of the Wolf, þar sem báðir eru með sömu aðalleikara og listamenn (eða listamaður og eiginkona hans) sem hafa tekið sér helgidóm á eyju. Í fyrri myndinni eru það að mestu leyti innri djöflar sem leiða til þess að von Sydows sundrast persónuleika (að minnsta kosti er það hvernig ég las það) en hér eru aðstæður honum óviðráðanlegar. Mikið hefur verið skrifað um ósamúðarfullar aðalpersónur, sérstaklega von Sydow. Fyrir mér eru leiftur af góðum (ef gölluðum) manni snemma í myndinni, en þeim sem tekst illa við mótlæti. Gallarnir verða allt sem eftir er þar sem mannkyn hans er smám saman veðrað af einum hryllingi á eftir öðrum. Ég horfði á A Passion (Ullmann og von Sydow á eyjunni sinni aftur) fljótlega eftir þetta, og var undrandi að þekkja marga af sömu stöðum. Og svo er draumaröð...