Við skulum sjá: það er borgarastyrjöld, týnd borg, talandi górillur, nokkrar venjulegar górillur, áður óþekkt tegund albínógórillu drápsins, öflugasti leysirinn sem nokkurn tíma hefur vitað um manninn, *mikið* af demöntum sem liggja unnar og lausir í sandur, árásarflóðhesta, virkt eldfjall og loftbelg pakkað í ferðatösku í niðurfelldri flugvél. Það er ekki of mikið, er það? Ég hef dreymt meira samfellda hitadrauma ("... og svo tók rúmenski gaurinn upp fullt af demöntum, því þetta var týnd borg sem hann hafði verið að leita að eða eitthvað, en svo vondu górillurnar sem við höfðum séð áður kom upp úr engu og borðaði hann. Nú var talandi górillan einhvern veginn komin aftur eftir að hafa heimsótt venjulega górillurnar, og þegar nokkurs konar jarðskjálfti eða eldfjall hófst, smíðaði iðnrekandinn/læknirinn byssu með því að nota leysir og þennan stóra demant sem hún átti nýlega. fannst í hendi látins unnusta hennar..."). Það er sprenghlægilegt ef þú ert að leita að meiri skotfærum gegn skaðlegum áhrifum Michael Crichton í bandarískri skemmtun (og þar af leiðandi heimsskemmtun), og ef þú hefur ákveðið í huga að hve miklu leyti þessi tortryggni og hálfgerða tilraun féll á andlitið. við kassann. En, því miður, týndu mennirnir sem bera ábyrgð - Crichton, handritshöfundurinn John Patrick Shanley, leikstjórinn Frank Marshall - líklega aldrei krónu. Skammastu þín og ég meina það. 1/10