Alan Curtis á í háværum, ofbeldishljómandi rifrildi við eiginkonu sína, skellir sér út úr íbúð sinni, drekkur kvöldstund með dularfullri konu með stóran hatt á bar (rekinn af Andrew Tombes, í fallegu illmenni til tilbreytingar) , og snýr aftur til að finna konu sína látna og lögregluna, undir forystu Thomas Gomez sem bíður hans. Tilraunir hans til að sanna fjarvist sína - að hann hafi verið með þessari dularfullu konu - falla vegna þess að allir sem honum dettur í hug (Tombes, Elisha Cook) halda því fram að það hafi aldrei verið neinn slíkur maður. Hann endar með ekkert fjarvistarleyfi, þótt ritari hans (sem elskar hann leynilega) Ellen Raines trúi honum. Sakfelldur eftir réttarhöld bíður hann dauðadóms. Raines byrjar að leita að sannleikanum og uppgötvar að Gomez hefur einhverjar efasemdir um sína eigin. Hún finnur líka bandamann í vini Curtis, Franchot Tone, sem greinilega var utanbæjar kvöldið sem glæpurinn átti sér stað. Mun hún hreinsa Curtis í tæka tíð? THE PHANTOM LADY er byggð á skáldsögu eftir William Irish (hinn frábæra noir rithöfund Cornell Woolrich). Eins og kvikmyndaaðdáendur þekkja úr öðrum verkum Woolrich (LEOPARD MAÐUR, NÓTTIN HEFUR ÞÚSUND AUGU, AFTAGLUGGA, ENGINN MAÐUR EIGN) er ekki hægt að gera ráð fyrir því hvað er satt á yfirborðinu hvar sem er. Týnd eiginkona sölumanns er kannski ekki í efri hluta ríkisins og sendir honum skilaboð um að hún hafi komið, ef hann á enn skartgripina hennar. Hugarfarið gæti í raun og veru spáð fyrir um harmleik – eða var hann að leggja á ráðin um morð á gamla félaga sínum, sem nú er olíumilljónamæringur? Drap hlébarði ungu konurnar, eða er auðgi einverjinn í bænum í raun að fela einhverja sektarkennd? Er unga konan, sem segist vera eiginkona bróður sem lést í lestarslysi, í raun svikari? Hér eru það Raines og Gomez (með stoðsendingu frá Tone) að reyna að sanna að Curtis hafi séð konu sem enginn mun viðurkenna að hafa séð - og ef hann sá hana, hvers vegna getur enginn annar munað eftir að hafa séð hana? Vandamálið við söguna er í raun persónuleiki Curtis - hann gefur of auðveldlega eftir þegar hann er fundinn sekur um glæpinn sem hann framdi ekki. Í raun og veru myndu allir sem eru saklausir öskra það til augnabliksins sem þeir eru teknir af lífi. Hins vegar, til varnar falli Curtis, gerist það líka fyrir annað fólk í ýmsum myndum: Gary Cooper, í MR. DEEDS GOES TO BYEN, verður svo ógeðslegur yfir innrömmuninni sem hann fær eins blekkingu og vitlausa af Douglas Dumbrille og þjónum hans að hann ver sig ekki í fyrstu, fyrr en fólkið sem myndi treysta á hjálp hans hrópar ótta sinn í réttarsalnum og vaknar aftur. ábyrgðartilfinningu hans. En Curtis virðist bara gefast upp. Við venjulegar aðstæður væri Raines, Gomez og öllum öðrum sama þótt Curtis gerði það ekki. En myndin lifir þennan veikleika af. Hin hæga afhjúpun lyga sem vitni hafa mútað af hinum raunverulega morðingja gerir ráð fyrir tveimur leikmyndum fyrir Raines með Tombes á mannlausum upphækkuðum palli og Elisha Cook í djasslotu. Gomez reynist skynsamari en illmennið býst við þegar hann tékkaði aftur á fjarvist sinni. Og illmennið nær að halda aðeins á undan Raines og Gomez þar til á lokamínútum myndarinnar. Ef hún er ekki eins frábær mynd og Tvöfalt skaðabótaábyrgð eða PÓSTMAÐURINN RINGUR ALLTAF TWÍFUNDI eða MALTAFÁLKINN, þá heldur hún sér nokkuð vel þangað til Curtis og Raines sameinast aftur í lokin.