Þetta er epísk kvikmynd um sameiningu hinna fornu konungsríkis Kína á þriðju öld f.Kr. Það sem gerir það áhugavert er hörmulegt fall konungsins og allt hallærisið í kringum hann. Það minnti mig svolítið á "King Lear" og sum önnur Shakespeare leikrit. Konungurinn byrjar með göfugum metnaði, að sameina konungsríkin undir einum höfðingja og stöðva alla deiluna svo fólkið geti dafnað og lifað betra lífi. Hann og æskuástin hans, fallega leikin af Li Gong, búa til áætlun þar sem hún þykist fara í útlegð í samkeppnisríki til að ráða morðingja til að drepa konunginn og gefa honum þannig ástæðu til að fara í stríð. En á meðan hún er í burtu, verður konungurinn sadisískur í valdaþrá sinni og fer í drápsferð. Það eru fjölmargar hliðarfléttur sem halda aðgerðunum gangandi. Það er markísinn, sem þykist vera heimskur og fífl, en er í raun mjög snjall og vill sjálfur verða konungur. Hann eignast tvö börn með konungsmóður og tekst að halda því leyndu í mörg ár. Svo er það forsætisráðherrann, pólitískur keppinautur konungs, sem reynist í raun vera faðir hans. Morðinginn er sjálfur flókin persóna. Hann er duglegur sverðsmaður og morðingi, hann gengur í gegnum umbætur þegar elskhugi konungs kemur til að ráða hann. Hann vill ekkert meira með dráp, en Li Gong vinnur að lokum (hver væri ekki það?) þegar hann sér hversu grimmur og grimmur konungurinn er orðinn. Stórbrotin kvikmyndataka, sérstaklega bardagaatriðin sem eru gerðar á stórri mynd. mælikvarði - eins og þeir voru vanir að segja, þúsundir manna, bókstaflega. Leiklistin er í lagi, ekkert sérstakt. Það er sagan sem er áhugaverð, þó að hún sé meira en tvær og hálfan tíma, hún þrýstir takmörkunum. Örugglega þess virði að skoða.