Ég kom á þessa mynd með miklar væntingar. Ég var meðvitaður um verk Greenaway og „The Tempest“ og hafði áhuga á aðlögun. Ég vildi fyrst slökkva eftir tíu mínútur en fannst það ósanngjarnt. Það var mynd af stormi, en hvar í huga þínum hugsar þú lítinn dreng að pissa yfir leikfangabát? Það er táknrænt fyrir hvað? Ég hélt áfram í tíu mínútur í viðbót þegar ég kippti fingrinum yfir „slökkva“ takkanum, einhvers staðar myndi eitthvað fanga áhuga minn. Þetta er ekki Shakespeare, það er ekki kvikmyndahús. Það er tími og staður fyrir það, en ég mun ekki sóa tíma mínum og það er enginn staður fyrir það í námi mínu á Shakespeare. Eftir tuttugu og fimm mínútur gafst ég upp og þar með var lokið. Ég las síðan öll ummælin á þessari vefsíðu og tilgerðarleysi myndarinnar er aðeins sambærilegt af sakborningum hennar. 'Það er málverk.....setjið það svo í gallerí', 'það er ballett.....hafðu það þá á sviðinu'. Það er hægt að gera Shakespeare á skynsamlegan hátt, og leikritin voru flutt fyrir fjölda áhorfenda, þau voru aðgengileg og þessi útgáfa hjálpar til við að setja fleyg á milli Shakespeare og almennings í heild - og ég held að Bardinn yrði ekki ánægður með það.