Engin tónlist. Enginn heimskulegur masala. Þokkalega raunsæ lýsing á lögreglukerfinu á Indlandi og byggð á alvöru „fundar“ sérfræðingi á Indlandi, Daya Nayak. Það er Ab Tak 56 (56 táknar hversu marga glæpamenn aðalhlutverkið "Sadhu Agashe" hefur drepið" - jæja þú veist það nú þegar) Brilliance útstreymir Nan Patekar í hlutverki afslappaðrar og úthugsandi indverskrar löggu. ÞEIR eru bara fyndnir. Söguþráðurinn er þó örlítið fyrirsjáanlegur við endurskoðun, en hann er samt heillandi. Önnur mynd frá Ram Gopal Vermas The Factory. Kvikmyndir sem eru annað hvort þokkalegar eða mjög góðar, Ab Tak CHappan hlykkjast nálægt því að vera mjög góð. En er samt ein af þeim. Topp 70 kvikmyndir gefnar út frá Indlandi, auglýsingar og listrænar innifalinn. Það sem er frábært er að sagan er slakuð og sýnir loksins (í indverskri mynd) hvernig lögreglunetið virkar. Leikarahópurinn er virkilega helvíti góður en í alvörunni eru einlínurnar fyndnar eins og helvíti (þó ég viti ekki hvort textaða útgáfan komi út eins fyndin) Framleiðendurnir eru að reyna að fá Cannes útgáfu, sem er áhugavert. Gert af frumraun leikstjórans Shamit Aman (ég held að það heiti hann). Aftur 55 ára Nana Patekar er frábær í burtu frá kjánalegum hróphlutverkum fortíðar sýnir bara hvað góður leikstjóri getur gert með góðum leikara. Virkilega gott efni. Ef þú hefur áhuga á indverskum kvikmyndum og hefur ógeð á vitleysunni sem sumir af strákunum okkar bjóða upp á þá er þetta örugglega léttir. Aftur er Patekar gaurinn sem ber myndina glaður á herðum sér og sýnir stíl myndarinnar - afslappaður, fyndinn , greindur og reiknandi. Góðar samræður, góður leikur, fín leikstjórn allt í allt Frábært efni. Ráðleggingar: Gangaajal, Ram Gopal Verma's Company (báðar indverskar myndir)