Þetta var fyrsta kvikmyndin í fullri lengd fyrir næstum alla sem taka þátt, þar á meðal leikstjórann Teck Tan, svo þeir eiga hrós skilið fyrir að ná henni. En þessi mynd var óþægileg í leikstjórn sinni, prédikandi í stíl, ýkt í leik og of pólitískt rétt. Söguþráðurinn var út um allt og kom í veg fyrir að nokkur þáttur hennar gæti þróast vel. Gangsterar taka þátt í sögunni, þó ég sé ekki viss um hvað tilvist þeirra bætti við myndina annað en að gera myndina enn óraunhæfari. Þeir hefðu alveg getað verið útundan og myndin hefði verið betri fyrir vikið. Söguþráðurinn fjallar um ungan kínverskan Malasíumann sem snýr aftur til heimalands síns eftir að hafa stundað nám á Vesturlöndum. Námið hefur fært hann aftur með þeim hæfileikum sem hann telur sig þurfa til að uppfylla draum sinn um að stjórna rokkhljómsveit og koma þeim á topp malasíska vinsældalistans (frekar ungt forsenda). Upphaf myndarinnar gefur til kynna átök við hefðbundinn föður hans, en þegar glæpamennirnir blanda sér í málið er þessum hluta sögunnar sleppt án athafna. Myndin reynir að nýta sér hina ótrúlega fjölbreyttu þjóðernisblöndu Malasíu, en því miður hvernig þessir þættir voru settur á kvikmynd virtist annað hvort hræðilega tilgerðarlegur eða hreint út sagt prédikandi. Það er falleg vettvangur af malaískum konum sem dansa fallegan hefðbundinn dans á ströndinni, en hvernig sjónin er fléttuð inn í söguþráðinn virðist þvingað og óeðlilegt. Leikurinn kom út fyrir að vera nokkuð áhugasamur og karlkyns aðalhlutverkið var sérstaklega ósannfærandi. Kvenkyns malaíska aðalliðið var áberandi undantekning og skilur eftir sig jákvæðustu markið. Myndin hefur líka opinskátt samkynhneigðan karakter og þó hann sé dálítið skopmynd, þá gefur hann nokkrar af fyndnari augnablikunum í myndinni. En myndin var varla hak fyrir ofan dæmigerð staðbundið sjónvarpssápudrama. Því miður hefur þessi mynd, sem er ekki síst móðgandi, verið bönnuð í Malasíu. 3/10