Ég er mikill Hitchcock aðdáandi, síðan ég sá "Rear Window" í sjónvarpinu. "Saboteur" er ekki það besta hjá Hitchcock fyrir mér, það er mjög gott en ekki meistaraverk. Það hefur sína galla, sumir hlutar eru frekar hægvirkir og vegna þess að það var afskrifað í flýti fannst mér handritið frekar ófullkomið. En leikstjórn Hitchcock er frábær og frammistaðan var ekki svo slæm. Á meðan Robert Cummings og Priscilla Lane standa sig báðar nógu vel eru Otto Kruger og Norman Lloyd mjög nálægt því að stela senunni. Sagan er góð, um misgjörðan mann á flótta, mjög svipuð þemu sem notuð eru í „39 Steps“ og „North By Northwest“, og veitir snjalllega þörf fyrir flótta. Tónlistin var algjörlega framúrskarandi; tónlistin í upphafstitilröðinni var stórkostleg, næstum eins og brenglaður mars, og mér líkaði vel við uppgröftinn í 1. píanókonsert Tchaikovskys og 5. sinfóníu Beethovens. Kvikmyndatakan er líka skörp og slétt, landslag og landslag nánast töfrandi og einnig er fjöldi mjög áhrifaríkra atriða. Nefnilega hápunktur frelsisstyttunnar, en viðureign sirkussveitanna og skotbardagi Radio Music City Hall er líka á peningunum. Á heildina litið, ekki besti Hitchcock, en örugglega þess virði að skoða. 8/10 Bethany Cox