Þetta var ein tilfinningaríkasta mynd sem ég hef séð. Ástríða, ánægja, sársauki, örvænting, sorg, lækning, hreinsun og ást. Öll myndin var töfrandi. Allt var gert svo vel; aðlögunin úr bókinni, leikararnir, leikmyndirnar, myndavélatökurnar. Þessi mynd snerti mig djúpt á svo margan hátt. Það minnti mig á örvæntingu sem það getur haft að missa ástina og tímann sem það tekur að lækna það sár. Þú gætir elskað aftur, en munt alltaf hætta á sársauka sem fylgir aðskilnaði. Er þetta ekki ein mikilvægasta aldagamla spurningin?"Er betra að eiga ást og glata? En að hafa aldrei elskað áður?" -Uppstigning