EDMUND LOWE (sem minnir mig dálítið á Warren William), er í forsvari fyrir skemmtilega litla leyndardóm sem hreyfist á hröðum hraða og stendur yfir í rúma klukkutíma. Douglas Walton leikur óheppna djókinn sem virðist vera ásetningur á eigin spýtur. andlát (dáleiðsla, einhver?), og á meðal hinna grunuðu eru talsvert af aukahlutverkum - allir frá Virginia Bruce, Kent Smith, Frieda Inescourt, Gene Lockhart, Jessie Ralph, Benita Hume, Rosalind Ivan og H.B. Warner. Sem aukabónus er Nat Pendleton sem dónalegur einkaspæjari - og ennfremur, fáðu fullt af þessu skreytingarskreytingum í skraut fyrir flottar innréttingar á auðugu heimili. Hlýtur að hafa verið leikmynd sem var notuð í mörgum síðari kvikmyndum. Ávinningurinn er að leyndardómurinn er ekki svo flókinn að hver sem er getur fylgst með söguþræðinum með sanngjörnu vissu um að vera ekki of ruglaður. Það er skyndilega ljóst fyrir rannsóknarlögreglumanninn Philo Vance - og þá lendir hann í lokaátökum við morðingja sem gefur myndinni snjalla fimm mínútur af óvæginni spennu. Vel gert og líður tímanum á skemmtilegan hátt.