Þetta er klárlega mesta óvart hátíðarinnar hingað til og án efa það besta sem hátíðin hefur upp á að bjóða. Ég fór inn í þessa mynd með litlar sem engar væntingar eftir að ég frétti að leikstjórinn væri ábyrgur fyrir hræðilegu vampírumyndinni The Forsaken. og ég fór skemmtilega hissa. Í myndinni fer Lori að heyra af In Crowd frægðinni sem ung móðir en eiginmaður hennar er nýlátinn. Hún flytur inn í gamalt fjölskylduheimili í fjöllunum með dætur sínar tvær við námu sem er grafhýsi yfirvinnuðra barna á sínum tíma. Óheppin fyrir þá koma börnin aftur með hefndarhug og drepa og éta alla á vegi þeirra. Myndin virkar á mörgum sviðum. Það er vel gert, spennuþrungið, það hefur bletti af góðri kvikmyndatöku og hæfileikaríkum flutningi af Compton sérstaklega. Andrúmsloftið er óhugnanlegt en samt örlítið yfirþyrmandi, skorið er þokkalegt og förðunaráhrifin eru hræðileg og einföld. Myndin heldur uppi hrollvekjandi og órólegur tón og krakkarnir sjálfir með ljósa húð, rifnar varir og hol augu eru frekar skelfileg og óvægin. Myndin er frumleg og frumleg án þess að vera of listræn eða flókin. Ég get ekki séð þessa mynd gera hana í breiðútgáfu án smá klippingar og smá fínstillingar. En þeir eru örugglega með góða vöru í höndunum og ættu að stunda einhvers konar leikræna dreifingu. Hins vegar var leikhúsið sem ég sá það í hræðilegt. Hljóðið var hrikalega ruglað sem mér fannst taka af myndinni að miklu leyti og það hætti í miðjunni vegna þess að þeir gátu ekki sent það á skjáinn sem drap stemninguna aðeins. Allt í allt þó það hafi verið ánægjulegasta af hryllingshátíðum, kannski vegna þess að það hafði minnstar væntingar en var engu að síður kærkomin viðbót við tegundarmyndir.