Clint Howard, bróðir hæfileikaríkari Ron, fer með aðalhlutverkið í þessari ógeðslega hræðilegu hrollvekju um geðveiki sem þjónar börnum ís og drepur fólk. Með því að leitast við að vera kvikmynd sem er af „svo slæmri að hún er góð“ fjölbreytni, missir þessi mynd af því marki um góðan kílómetra og verður þess í stað að líta á hana sem „svo slæma að hún er...jæja... BAD“. Hvort sem það er sífellda „skóauglýsinga“ kvikmyndahúsið, púðafyllti „feitur krakki“ eða „hryllingurinn“ sem veldur svefni sem sýrði mig á myndinni, ég veit það ekki, allt sem ég veit er að ég hataði myndina (og þetta frá gaur sem hefur vægan blett fyrir B-hryllingsmyndum). Paul Norman valdi að halda áfram að gera kvikmyndir í klámbransanum bæði fyrir og eftir þessa, eina „mainstream“ mynd sína. Vissulega skynsamlegt val þar sem hræðilegur leikur, bull söguþráður og fáránlegur samræða er miklu MIKLU girnilegri á meðan að sjá klámstjörnu gera sitt. Fyndið nóg að þessi kalkúnn er nákvæmlega ENGIN nekt (önnur ástæða til að forðast) Einkunn mín: D-