Ég hef verið aðdáandi verks Edwards Burtynskys í mörg ár og það var svo ánægjulegt að geta séð manninn að störfum, þökk sé heimildarmynd Jennifer Baichwal. Alvarleg fegurð skipabrjótagarðsins í Bangladess, grjótnámunnar í Vermont, risastóru samsetningarverksmiðjunnar í Kína, hin umdeildu gömlu hverfin í Shanghai sem bíða bara eftir að verða rifin: þetta landslag er svo vel fangað af ljósmyndaranum og kvikmyndagerðarmaðurinn. Stundum datt mér í hug gamlar sjónvarpsheimildarmyndir um yfirgefnar kolanámur og plastmyglaverksmiðjur; svona efni sem ég ólst upp við að horfa á. Verk Burtynskys hafa það mikla gildi að benda á hvernig iðnaðarstarfsemin hefur aðeins færst til Asíu, hún hefur ekki hætt. Furðulegasta atriðið fyrir mig var tölvu ruslagarðurinn einhvers staðar í Kína - úrgangurinn var með ógnandi lofti á meðan verkamennirnir voru mjög glaðir.