Þessi mynd er gamansöm, heillandi og verður auðveldlega í uppáhaldi hjá þeim sem hafa gaman af léttri skemmtun. Hollywood er varla staðurinn fyrir alvarlega sögukennslu svo ég sætti mig einfaldlega við það eins og það er. Bing, í sínum vanalega óviðjafnanlega stíl, stendur sig nokkuð vel sem járnsmiðurinn, Hank Martin, sem fyrir slysni er fluttur aftur til annarrar aldar, tíma Arthurs konungs. Hin fallega Rhonda Fleming er hrífandi sem Alisande, eða Sandy, viðfangsefni Hanks þótt hún sé trúlofuð hinum hugrakka og ógurlega Sir Lancelot, leikinn af Henry Wilcoxon. Ég elska bara þann þátt þegar King Arthur (Cedric Hardwicke), Sir Sagramore ( Wm. Bendix), og Hank (Bing Crosby) klæða sig upp í slitin föt og fara út á þjóðveginn með bakpokana sína til að upplifa ríkið af eigin raun. Athugasemd Arthur konungs, „Ég segi, við erum ekki ein“ á sama tíma og hann gefur skrautlegum flíkum hans góða rispu, er eitt af þessum fyndnu augnablikum í myndinni. Lýsing William Bendix er afskaplega fáránleg, svo ekki sé minnst á tilraunir hans til að furðulega „you Olde English“. Sagan er ekki djúp en hún er vel gerð að mínu mati og ég nýt hennar meira í hvert sinn sem ég sé hana. Það er frábær fjölskylduskemmtun líka.