Þó Cher og Cage séu þungamiðja þessarar sögu, eru Gardenia og Dukakis góðir hliðstæðar þeirra - það er þar sem Loretta og Ronny verða eftir 50 ár - enn ástfangin. Allur leikhópurinn stendur sig vel frá Aiello til John Mahoney - það sýnir alvöru sneið af lífinu. Þó ég hafi séð þetta fyrir löngu síðan - þá er ég ánægður með að það hafi loksins kastað Cage á staðinn þar sem hann var viðurkenndur í Hollywood fyrir hæfileika sína. Allt frá tónlist til atriða í óperunni til rifrilda við eldhúsborðið - þetta er mjög skemmtileg mynd.