Frammistaða Forest Whitaker er þeim mun áhrifameiri fyrir að gera það næstum þess virði að sitja í gegnum þennan stall. "Söguleg skáldskapur" réttlætir ekki að breyta sögunni. Fáránleikinn byrjar frá grunni með hinni ímynduðu aðalpersónu sem James McAvoy leikur. Að búa til skáldaðan áhorfanda í þeim tilgangi að gefa lesandanum tengipunkt í bókinni er grátlegt, grátlegt að hvítt fólk geti ekki bara lesið bók án þess að hafa hvíta söguhetju til að tengjast, en hann var allavega settur í eitthvað óvirkt hlutverk. Það er ábyrgðarlaust, letilegt og heimskulegt að búa til falsaðan sögulegan leikara og segja þessum skáldskap að hafa afhjúpað Amin fyrir heiminum. Að gera gjörðir þessarar sköpunar ekki trúverðugar eða jafnvel skynsamlegar er bara glæpsamlegt og hefur opnað dyrnar fyrir kvikmyndir eins og þá sem þeir ætla að gera með Leonardo DiCaprio sem hetjulegum Enron-uppljóstrara sem VAR ALDREI TIL. Rökfræði heimsins á ekki við í þessari mynd þar sem skoskur krakki finnst allt í lagi að sofa hjá eiginkonu morðóðs einræðisherra. Það á ekki við þar sem eiginkona einræðisherrans þráir að sofa hjá einhverjum heimskanum, skrítnum óábyrgum hvítum dreng. Hvað það varðar eru ALLIR í röðum til að sofa með þessum skrítna, óábyrga, hrokafulla hvíta strák, hann lætur meira að segja Gillian Anderson sleikja fallegu kótilettu hennar. Leyfðu mér að lýsa því yfir, mér líkar ekki við James McAvoy. Ég er ekki viss um hvað það er um hann, en mér fannst herra Tumnus hans í Narníu vera hrollvekjandi og pervy. Ég held að Kerry Washington myndi aldrei líta tvisvar á hann svo ég trúi því ekki að eiginkona öflugs hættulegs manns eins og Amin myndi hætta og missa líf sitt fyrir hann. Ég trúi honum ekki sem lækni og ég sé bara ekki áfrýjunina. Persóna hans virðist hafa miklu meiri hroka en skynsamlegt væri, og að reyna að láta hann líta út eins og illmenni í að skjóta kúna var bara...það er þetta orð aftur...fáránlegt. Hugsaðu um það, þú ert að horfa á allar þessar persónur beygja sig í hnúta til að koma til móts við þessa ótrúlegu aðalpersónu og það var aldrei til slíkur gaur. Gillian Anderson lítur ótrúlega út og hljómar breska en flestir Bretar. Whitaker skilar frábærum segulmagnaðir frammistöðu og undirstrikaði, með óskiljanlegum ræðum sínum fyrir Óskar, hversu mikið hann lék. Það er synd að myndin í kringum hann hafi enga ástæðu til að vera til.