Þegar ég hafði fyrst heyrt um "Solar Crisis" þá fékk ég fullt af leikarahópnum, velti ég því fyrir mér hvers vegna ég hefði aldrei heyrt um kvikmynd með svona stórum leikarahópi áður. Svo sá ég hana. Nú veit ég það. Fyrir kvikmynd sem nær yfir geiminn, sólina, miklar eyðimörk og víðfeðmar stórborgir, er þetta afskaplega þröngt og klaustrófóbískt atriði; það líður eins og allir séu þéttir saman þannig að myndavélin þurfi ekki að draga of langt aftur á bak.Og áhrifin, þó þau séu góð, eru frekar óviðjafnanleg; við erum að tala um yfirvofandi eyðileggingu plánetunnar Jörð ef hópur vísindamanna og hermanna getur ekki hafnað banvænum sólblossa. En fyrir utan að hrópa, svitna og rauðan ljóma um allt, þá er engin raunveruleg tilfinning fyrir neyðartilvikum. Ekki koma mér í gang varðandi gifsið. Það sem Heston, Palance, Matheson, Boyle, o.fl. eru að gera í þessari mynd án þess að nenna einu sinni að leika með einhverja tilfinningu fyrir efninu er einhver ágiskun. Fær mann til að velta því fyrir sér hvers annars er ekki greitt fyrir í Hollywood....Og hvað endinn nær.... Jæja, við skulum bara segja að þetta sé spennuþrungið og forvitnilegt en það er of lítið og seint í átaki sem þessu. Ef það hefði haldið svona hraða alla myndina hefði ég kannski heyrt um "Solar Crisis" fyrr.Tvær stjörnur. Aðallega fyrir töpuð tækifæri og slæmar hreyfingar á ferlinum. Ég velti því fyrir mér hvernig Alan Smithee heldur vinnu sinni við að gera svona rusl?