Þetta er stuttmynd frá David Lynch sem tekur aðeins 8 mínútur, en hún fékk allt "Lynchian hráefnið"! Það er dularfullt, dimmt, ófullnægjandi, skelfilegt og undarlegt; og áður en ljóshærða stelpan byrjar að tala er það meira að segja svolítið skelfilegt! Hljóðrásin er einstök til að skapa þetta skrítna andrúmsloft því það er líka óheiðarlegt og dularfullt Varðandi umhverfið sjálft, það er ekki með "hefðbundnu" rauðu gluggatjöldunum, en það hefur sokka fjólubláa málaða veggi, sem gefa það jafn óhugnanlegt áhrif. Söguþráðurinn fjallar um stúlku sem er lokuð inni í myrku herbergi og hrópar á hjálp; svo kemur önnur stelpa sem byrjar að tala við hana á dularfullan hátt og segir að hún sé þarna bara sökum hennar Við vitum ekki hvað gerðist eða hvað gerist næst það endaði óleyst og ráðgáta, þar sem góð Lynch-mynd verður að enda! Þetta er frábær stuttmynd þrátt fyrir áhugamannlegan leik. Stelpurnar eru atvinnuleikkonur en ég held að leikur þeirra hefði mátt vera betri í þessu stutta lagi.