TART er versta mynd sem ég hef séð á þessu ári og þar á meðal eru bæði Affleck/J.Lo sprengjan GIGLI og Rob Zombie-hátíðin HOUSE OF 1000 CORPSES. Ég veit ekki hvort það er sanngjarn samanburður þar sem TART var gert tveimur árum áður og er líklega með helmingi minna en jafnvel lágfjárhagsáætlun 1000 LÍK. Engu að síður, allar þrjár myndirnar þjást af sömu göllunum: hræðilegu handriti, hræðilegur leikur, hræðileg leikstjórn.*** SPOILERS *** (þó að mér finnist satt að segja ekkert vera að spilla)TART fjallar um hóp ofurspilltra einkaaðila. skólakrakka. Flest þeirra búa í ofurstórum íbúðum meðfram ofdýru Park Avenue í New York, þökk sé fjárhag vanrækslu foreldra þeirra. Myndin sýnir stefnulaust líf eins nemendanna (Cat) þar sem hún fleygir eina sanna vini sínum (eins léttúðug manneskja og hún var) í leit að „góða lífi“ með mannfjöldanum. Það leiðir auðvitað til kynlífs, eiturlyfja og tónlistar sem er verulega verri en rokk og ról. Allt er of dramatískt á þann hátt sem sannarlega slæmar kvikmyndir eru venjulega. Fyrsta kynferðisleg reynsla Cat leiðir til þess að hún er stimpluð sem landgöngumaður og útskúfuð af nýfengnum vinahópi sínum; Fyrstu kynni hennar af fíkniefnum leiða til þess að henni er næstum hent niður í ruslatunnu eftir að árgangar hennar trúa því að hún sé látin af of stórum skammti. Engin þung skilaboð þarna, sagði hann kaldhæðnislega. Það er aðallega það sem „séð það áður 100 sinnum“ söguþráðurinn felur í sér. Aðrar minniháttar, og jafnvel minna áhugaverðar, söguþræðir eru einn vinur sem stelur skartgripum og gripum frá öllum hinum, villt barn sem lifir lífinu á brúninni (og dettur loksins af því eina nótt í EAST Hamptons), andstæðingur- Semísk bresk skvísa sem bindur enda á nána vináttu sína við Cat um leið og hún kemst að því að Cat á gyðingaföður og stirt samband Cat við einstæða móður sína sem reynir árangurslaust að fá Cat til að meta forréttindalífið sem hún á. Þjófurinn reynist vera óbætanlegur lágkúru. "Villabarnið" er leikið sem niðurstillt útgáfa af einni af Hilton systrum. Breska stúlkan hverfur úr myndinni eftir sambandsslitin. Samband móður og dóttur er talið algjörlega ómarkviss þar til lokaatriði myndarinnar, þar sem hún og bágstadda móðir hennar, eiga nokkurs konar sátt. *geisp**** END SPOILERS ***Um leikarahópinn og mannskapinn.... Dominique Swain kom sterk fram á sjónarsviðið með hlutverki sínu sem tælnarkona undir lögaldri í LOLITA og FACE/OFF frá árinu 1997. Frammistaða hennar var nógu sterk til að koma henni á allmarga "einn til að horfa á" listum á sínum tíma. Hún var þá 17 ára og ég vona að þau verði ekki bestu hlutverkin á ferlinum. Ef hún fer með nokkur hlutverk í viðbót eins og það sem hún fer með í TART, gæti það verið. gaf hér. Ég er ekki viss um hvort hún sé ófær um að sýna fjölbreytta frammistöðu eða hvort það var bara tilviljun að hlutverk hennar í þeim tveimur voru svo mjög lík. Ég giska á að hið fyrra sé satt. Mér finnst þessi kona búa yfir mjög litlum hæfileikum hvað leiklist varðar. Hér er hún leikkonan sem notuð er til að túlka útvatnaða Hilton systur. Að hún skili svona slaka frammistöðu er ótrúlegt í ljósi þess að hún ólst upp með, og er enn vinkona, raunverulegum Hilton systrum. Hún er í rauninni að leika útgáfu af sjálfri sér í þessari mynd og skilar henni illa. Hvað varðar rithöfundinn/leikstjórann Christina Wayne... Ég veit ekkert um hana annað en TART var fyrsta og eina kvikmyndaverkefnið hennar hingað til. Með fyrstu tilraun sem þessari er engin furða að ferill hennar í sýningarbransanum hafi verið skammvinn.