Sumir gagnrýnendur þessarar myndar voru einstaklega „örlátir“ með lof. Ég persónulega varð fyrir vonbrigðum, því vegna þessara dóma var ég bjartsýnn þegar upphafsútgáfurnar fóru að rúlla. Allt of kunnuglegur söguþráður er á þessa leið: Vansköpuð drengur og faðir hans búa úti í Louisiana mýri. Strákar á staðnum gera gys að honum og kvelja hann. Strákar á staðnum byrja á Gruesome's, ó fyrirgefðu, ég meina káetur Victor Crowleys kviknaði með hann í honum. Pabbi reynir að bjarga syni sínum, sem áður var þekktur sem Eddie Munster, hittir fílmanninn, en stingur óvart öxu í gegnum höfuð barnsins í staðinn. Victor verður morðóður draugur sem eltir ógæfumenn sem fara inn á lén hans. Oooo... skelfilegt. Eitt sem ég kunni að meta við Hatchet var að það tók sig aldrei alvarlega og sum gaggarnir fengu mig meira að segja til að hlæja. Málið er að ég er orðinn þreyttur á Hollywood-slípuðu, B-hryllingssmellunum. Mér finnst gaman að hlæja og hef gaman af hræðslu, en þessi mynd skilaði ekki föstu skammti af hvoru tveggja. Hvað varðar Crowley sem næsti Michael, Jason eða Freddy... Pumpkinhead á betri möguleika.