Eftir að hafa misst af þessum óteljandi sinnum á TCM UK ákvað ég að kíkja á það með hliðsjón af sci-fi/ævintýri/camp ættbókinni: Ég vissi að ég myndi fara í rækilega kjánalega ferð - en það var líka ótrúlega slæmt! Engu að síður, kannski rétt miðað við persónurnar sem taka þátt, rífur handritið af sér marga vísindatitla þá af nýlegum árgangi – SOYLENT GREEN (1973), ZARDOZ (1974), LOGAN'S RUN (1976; að því marki sem það var tekið upp á sumum af sama sett!), STAR WARS (1977), ALIEN (1979) og MAD MAX 2: THE ROAD WARRIOR (1981)! Söguþráðurinn er einfaldur en ekki beinlínis grípandi: af titlinum má draga þá ályktun að vatn sé orðið af skornum skammti á plánetunni þar sem allt þetta gerist – svo töfrandi hetjurnar okkar taka að sér að stela ískubbum frá harðstjórnartemplaranum(!) ráðamenn. Einnig tekur þátt í fallegri prinsessu (Mary Crosby, dóttir Bing!) í leit að föður sínum, hinum steypta konungi; við the vegur, í leikarahópnum er annað frægt afkvæmi: Anjelica Huston (dóttir John) sem ein af sjóræningjahljómsveitinni – sem betur fer myndu mistök leikkonunnar við að þiggja slíkt hlutverk fljótt gleymast í kjölfar þess að hún hlaut Óskarsverðlaun (undir. leiðsögn föður hennar, hvorki meira né minna) fyrir PRIZZI'S HONOR (1985). Þar sem STAR WARS hafði Peter Cushing sem „æðsta yfirmann“, völdu kvikmyndaframleiðendur að hafa eigin skjágoðsögn – 78 ára John Carradine (sem sést festur við eins konar skurðarborð í einu stuttu atriðinu sínu!) .Athyglisverðustu bitarnir (af öllum röngum ástæðum) eru: geimveran sem notar klósettið; geldingarvélin; klaufaleg uppátæki (þar á meðal bardagar í karate-stíl!) hinna óumflýjanlegu vélmennafélaga; fífl þræll/eunuch förðun sem hetjurnar klæddust á einum tímapunkti; endurteknar árásir „geimherpíanna“ (hvað sem það er); hápunkturinn þar sem persónurnar eru gerðar til að eldast þegar þær ganga í gegnum tímaskekkju (Crosby verður ólétt, fæðir og sér son sinn vaxa úr grasi á 30 sekúndum á meðan aðalmaðurinn Robert Urich er skipt út fyrir John Ford þrautseigju. Hank Worden fyrir þessa senu!) – tilviljun, þá eru stökkklippurnar sem notaðar eru hér (sem ætla að tákna hraðan tíma) ekki aðeins misheppnaðar heldur beinlínis pirrandi.