Þetta var myndin sem hóf kvikmyndaástarsambandið milli Jaundiced Eye áhafnarinnar og Matthew Ferguson. Hæfni hans til að túlka tiltölulega eðlilegar persónur eins og Birkoff í "La Femme Nikita" er mótvægi af jafn snjöllum meðhöndlun hans á skrýtnum eins og "Kane". Maður óskar þess að hann fái aðeins fleiri hlutverk, stærri hlutverk og önnur, jafnvel flóknari hlutverk til að prófa til að ýta takmörkum hæfileika hans. Það voru fjórar eða fimm eftirminnilegar senur í þessari mynd og Matthew Ferguson stal tveimur þeirra frá mun reyndari leikurum. Þessi mynd er í sjálfu sér góð og hún er þess virði að horfa á hana út frá eigin verðleikum, en Ferguson gerir hana svolítið sérstaka. *Uevre* hans gæti á endanum sýnt hvernig ferill Anthony Perkins GÆSTI verið ef hann hefði ekki verið túlkaður sem "Norman Bates" fyrir löngu síðan. „Kane“ er ekki alveg eins úthugsað og Norman, og mun færri sáu „Love and Human Remains en „Psycho“, svo við getum vonað að Ferguson sýni okkur vísbendingu um hvað Perkins MÆTI hafa getað áorkað, hefði hann fengið leyfi til þess.....