Ég býst við að í hvert skipti sem ég sé eina af þessum gömlu kvikmyndum frá níunda áratugnum þá komi það mér aftur á einfaldari tíma, sama hversu hallærislegar þær kunna að virðast í dag. Þessi mynd er góð. Ég man að ég sá hana sem lítill krakki og hélt að hún væri besta mynd allra tíma. Það hefur allar þær hetjulegu persónur sem ungur kúreki vill vera. Nú þegar ég er fullorðin get ég horft til baka og hlegið og enn verið sorgmædd, en í þetta skiptið veit ég í raun hvað er að gerast. Mér fannst eitt skrítið. Hversu margir geta flutt til Houston og farið í samband við Sissy, gifst, flutt í kerru, lent í útúrsnúningi, svindlað, látið frænda deyja, svo komið saman aftur, allt á einum mánuði? Aðeins í Ameríku.