Frammistaða Om Puri, Smita Patil og Sadashiv Amrapurkar og öll efnafræðin kemur vel út, ásamt naumhyggjulegri nálgun Govind Nihlani í sögusögn og leikstjórn. Samræðurnar eftir Vijay Tendulkar eru líka frábærar. Ég hef ekki séð aðra eins mynd. Það er ein heild, hvert stykki passar svo vel inn í söguþráðinn. Þú getur ekki verið hrifinn af þessari mynd. Amrish Puri kemur út sem yfirmaður eiginmaður og „baap“ um Puri. Om Puri er ungi maðurinn sem er fastur á milli skyldutilfinningar sinnar og vanhæfni til að berjast gegn kerfinu. Sadhashiv sem Rama Shetty gefur myndinni næstum því rétta snertingu við brosandi og mjúkmælandi illmenni. Fyrsti fundur Anand Velankar með Rama Shetty hjá Sadhashiv er afskaplega töfrandi. Smita Patil er ekki í aðalhlutverki en þáttur hennar er heldur ekki að draga athyglina frá aðalsöguþræðinum. Og til að bæta við þetta allt er Kafi Inamdar í hlutverki löggu sem hefur sætt sig við kerfið og virkni þess. Að segja rétta hluti á réttum stöðum og vita hvernig á að halda sér í burtu frá vandræðum. Hann er líka „gúrú“ Om Puri og hjálpar honum hvenær sem hann lendir í vandræðum. Myndin vekur ekki aðeins athygli á erfiðleikum sem lögreglumaður stendur frammi fyrir sem reynir að sinna skyldu sinni heldur einnig hina hliðina á hörku í haldi lögreglu. Om Puri fangar vonleysi og brennandi löngun til að losna í þessari einstöku frammistöðu í Ardh Satya. Skemmtilegt fyrir alla áhugasama aðdáendur indverskrar kvikmyndagerðar.