Evrópa eftir Lars von Trier er verðugt enduróm af Þriðja manninum, um Bandaríkjamann sem kemur til Evrópu eftir síðari heimsstyrjöldina og lendir í hættulegri ráðgátu. Jean-Marc Barr leikur Leopold Kessler, þýsk-bandaríkjamann sem neitaði að ganga til liðs Bandaríski herinn í stríðinu, kemur til Frankfurt um leið og stríðinu er lokið til að vinna með frænda sínum sem svefnbílaleiðari á Zentropa járnbrautinni. Það sem hann veit ekki er að stríðið er enn í leyni við neðanjarðar hryðjuverkahóp sem kallast Varúlfarnir sem miða á bandaríska bandamenn. Leopold er eindregið á móti því að taka afstöðu, en er dreginn inn og tældur af Katharinu Hartmann (Barbara Sukowa), femme fatale dóttur eiganda járnbrautarfélagsins. Faðir hennar var samúðarmaður nasista, en er náðaður af bandaríska ofursta Harris (Eddie Considine) vegna þess að hann getur hjálpað til við að koma þýska samgöngukerfinu í gang aftur. Ofurstinn fær fljótlega, eða neyðir, Leopold til að vera njósnari (án þess að gefa honum val eða tækifæri til að hugsa um það) til að sjá hvort Varúlfarnir gætu gert árásir á lestirnar. Brátt er Leopold fastur í ævintýri með því að taka þátt við báðar hliðar átakanna á dularfullan og film noir-legan hátt, þar sem allir og allt er ekki eins og það sýnist. Það er ótrúlegt að horfa á hinn barnalega Leopold takast á við allt (elskhuga hans, hryðjuverkamenn, ofursta, pirrandi farþega, óánægðan frænda hans, jafnvel embættismenn járnbrautarfélagsins sem koma til að skoða vinnusiðferði hans) áður en hann loksins sýður upp úr og tekur með húmor og ofbeldi. stjórna. Myndin er endalaust óútreiknanleg. Myndin er tekin á stílhreinan hátt, hún gerist alltaf á kvöldin á veturna með miklum snjófalli. Myndin er tekin í svarthvítu með litaskotum sem birtast af handahófi í gegn. Einnig eru bakgrunnsskjáir sem sýna myndir sem vinna gegn myndunum að framan. Bættu við dáleiðandi frásögn Max von Sydow og Europa verður draumkenndur staður sem er ekki úr þessum heimi. Þetta er nú persónuleg uppáhaldsmynd mín.