Ég leigði þessa tegund af „mjúkum kjarna“ áður, en ég get með sanni sagt, ég bjóst ekki við að þetta væri í sömu tegund og „Rod Steele: You Only Live Until You Die“ – sem var bæði kynþokkafullt OG fyndið. Það hafði gott handrit, einlægan leiðtogamann og tilgangshyggju. Það er líka með Gabriella Hall sem er heit. Ástæðan fyrir því að ég bjóst ekki við þessari mynd var sú að í kassann vantaði "Must be 18 to Rent" límmiðann. Ég var að leita að meiri „osti“ og minni „ostaköku“. Í fyrsta lagi finnst mér að kvikmyndir ættu ekki að vera leyfðar að byrja á því að „leikarar“ æfi sig fyrir hlutverk á hæfileikaskrifstofu (eða hvar sem „leikarar“ æfa). Í þessum myndum að sjá "leikarana" æfa undirstrikar skort á undirbúningi sem fór í að leika raunverulegu persónurnar í myndinni. Allt í lagi, eftir að hafa komist að því að þetta VAR mjúk kjarnamynd, slökkti ég ekki endilega á henni og krafðist þess peninga til baka. En sú hvimleiða leið sem „erótísku“ vídeósenunum er bætt við það sem var sennilega útgáfa seint á kvöldin er mjög pirrandi og auðvelt að spóla áfram án viðvarandi gæða til dæmis Rod Steele. Þú veist að þeir hljóta að hafa átt peninga, því ég held að sumt af því sé tekið upp erlendis. Ég verð að segja að aðalleikarinn sem reynir EKKI að hella ósýnileikadrykknum yfir sjálfan sig er eitt óhugnanlegasta leikarastarf sem ég hef séð . Og ég hef séð Torgo frá Manos! Það kann að hafa verið dollaraleigugjaldið virði (það og Gabriella Hall). Samt sem áður, það eru til betri bíómyndir til að leigja með vinum þínum.