Þessi mynd reyndi að fanga þá barnalegu hugsjónahyggju sem margar ungar unglingsstúlkur hafa sér til skemmtunar, vináttu, flótta, hættu, kynlífs, þroska osfrv. Vandamálið var að það tókst ekki að koma þessum hlutum á hvert einasta stig; þess vegna tókst ekki að byggja almennilega sögu í kringum þá. Ég gat ekki fylgst með tilgangi neins hluta þessarar sögu, né ástæðu fyrir því að mér ætti að vera sama. Þessi mynd er alls ekki könnun á barnaníðingum. Það snýst í grundvallaratriðum um að stelpa sé ástfangin af systur sinni og systir hennar sé ástfangin af hugmyndinni um "karla". Á meðan sú síðarnefnda reynir ást sína á karlmönnum reynir sú fyrrnefnda að vinna systur sína til baka með því að „jafna“. Söguþráðurinn er veikburða, persónurnar veikburða og raunveruleikinn var svipaður og klámkvikmyndaframleiðandi áhugamanna (án þess kynferðislegt efni).