Kannski höfum við Ástralar bara allt annan húmor og þar er lygi mín eina vandamálið hér. Ég er með gagnagrunn yfir alla DVD diska sem ég á (þar á meðal þá sem fengust að gjöf - sem þetta var) og svo þegar ég slær inn nýjan vísa ég alltaf á IMDb fyrir upplýsingar eins og tegund, keyrslutíma, leikstjóra, kynningar o.s.frv. þetta tók ég fram að þetta væri gamanmynd og ákvað því að horfa á hana á þeim tíma sem mig langaði í eitthvað létt og hlæjandi. Jæja, það var hvorugt! Það var nákvæmlega ENGINN hlegið og óhóflega mikið af tilefnislausum blótsyrðum (eru í alvöru útvarpsfréttamönnum leyfilegt að senda út svona óþverra sem Steve Jones diskar upp? Hvað ef almennilegt barn færi að stilla á stöðina sína?). Frekar en að njóta þess. gott hlátur (eða jafnvel smá fliss) Mér fannst þetta allt saman rækilega niðurdrepandi. Ég hef gefið henni 3 af 10 en satt að segja veit ég ekki til hvers þessir 3 eru! Ég býst við að grunnatriði ljóss og hljóðs hafi ekki verið slæm! Við erum með að því er virðist steinbrotinn tapara (Giovanni Ribisi) sem virðist enn geta keyrt sanngjarnan bíl (hver borgar eldsneytið?) og búið í því sem gæti verið fín íbúð (hver borgar leiguna sína?) Gefið tækifærið að mynda eitthvað sem gæti hafa verið einhvers konar þýðingarmikið samband við það sem reyndist vera fín stelpa, hann sló það meira að segja! Kannski var það hún (Lynn Collins) sem vann þessa mynd 3 stigin! Sú staðreynd að hún vinnur sem nektardansari frekar en hárgreiðslukona er einn af fáum þáttum þessarar myndar sem er skynsamlegt ("ég græði jafn mikið á einni nóttu að gera þetta eins og ég geri á tveggja vikna hárgreiðslu"). Nema þú viljir það verða þunglynd og leiðinleg til tennanna, gleymdu því!