Þessi mynd er svo leiðinleg að ég eyddi helmingnum af henni á IMDb á meðan hún var opin í öðrum flipa á Netflix í að reyna að komast að því hvort einhverjum fyndist þetta vera ein af leiðinlegri, vandræðalegri, brellumyndum sem þeir hafa séð. Viðvörun: Ég gat reyndar ekki klárað það, svo þetta eru birtingar mínar upp að mínútu 54. Keira Knightly fær fullt af skjátíma. Eins og aðrir hafa nefnt skrifaði móðir hennar handritið (kannski á meðan á einhvers konar fíkniefnavanda stóð þar sem algjört geðveiki og tilfinningalausar yfirlýsingar um tilfinningar hljómuðu eins og áhugaverðar samræður) og svo virðist sem myndin sé sýningargluggi fyrir Knightly. Úps! Þrátt fyrir að ég sé sammála því að hún sé yndisleg (með tennurnar óbirtar ... sperrt tennurnar valda mér kvíða og ótta) fannst mér viðbrögð hennar þvinguð og illa tímasett. Eins og í, William eða Dylan gerir eitthvað krúttlegt ... pása ... HAHAHA frá K með dimplum og fjörugum handleggjum. Eins og mínútu of seint. Hvað? Og hún getur ekki jafnast á við styrkleika Cillian Murphy. Honum tekst einhvern veginn að horfa virkilega á hana og líta út fyrir að vera heillaður af henni og verða ástfanginn af henni á meðan hún virðist algjörlega ótengd, næstum eins og hún sé í samskiptum við spegil. Það hlýtur að vera pyntingar, að bregðast við einhverjum sem er ekki að skila sömu orku og þú. Veistu hvað annað er pyntingar? Þessi mynd.Knightly lítur töfrandi út á meðan á hringrás hennar „Ég er með krullur frá 1940 og heitan kjól. Horfðu á mig syngja!“ skot, en hvað er málið? Er hún altari eða leikkona? Þegar hún talar er það furðulegt, "Ooow, Mehster Deelan. Hvað ertu að fara?" Þetta gerir mig ruglaður vegna þess að hreimurinn er svo blandaður og óeðlilegur, en samt svo þykkur stundum að ég hef ekki hugmynd um hvað hún er að segja (eða sofnaði kannski). Ef enginn veit hver Vera var eða er sama, eða fáir gera það, var þá svo mikilvægt að gefa henni þennan meinta velska hreim? Það dregur athyglina frá öllu sem eftir er af hasarnum (bara að grínast þarna). Þessi mynd virðist eins og einhvern hafi dreymt kvikmynd, kannski eftir að hafa lesið smá Dylan Thomas fyrir svefninn. En í stað þess að aðlagast vökuheiminum var eins og "Maður, þessi draumur var svo áhugaverður" og reyndi að endurtaka hann. Þá varaði einhver annar við: "Handritið þitt þarfnast vinnu. Ekkert sem gerist ýtir undir sögu eða skapar nauðsyn" og rithöfundurinn er allur, "En svona dreymdi mig það!" Þetta er eins og brjáluð fantasía um barn, eitt af þessum villtu og hlykkjóttu garni sem þeir spinna til að vekja athygli þína. Og SÍÐAN fór William í stríð og svo eignaðist Vera barn og svo drakk einhver ljóshærð skvísa of mikið og það voru svo margar flugvélar og krullur og allir voru með rúbínrauðar varir og...Varðandi Dylan Thomas karakterinn (svo blíður að það er allt sem ég get kallað hann), af hverju var hann ekki með neinar línur í þessari bjánalegu ævisögu? Það eina sem hann gerir er að drekka bjór og reykja sígarettur og rúlla um með Siennu Miller, sem er svo villt og listræn að hún mun gera kerruhjól á almannafæri! Farðu héðan, klikkuðu skáldin! (Ég geri mér grein fyrir því að hún er ekki skáld, en hún og Thomas eru eins og þessi ógleði eining af brjáluðum gaurum sem eiga brjálaða tíma, eins og volgur Sailor og Lula úr Wild at Heart.) Einhver spyr á skilaboðaborðinu hvort þeir eigi að kaupa þessa mynd . Ég segi gerðu það. Skildu það eftir á hillunni þinni og notaðu það aðeins sem vopn til að deyfa börn, gamalmenni eða langvarandi húsgesti. P.S. við karakter Murphys...þegar einhver spyr hvort þú hafir verið "in the sh**" geturðu sagt já, því stríðsatriðin þín virðast hafa verið tekin á urðunarstað.