Hugmyndin um að koma Drakúla til samtímans er ekki slæm - þegar allt kemur til alls gæti hún endurlífgað seríuna aðeins með því að sprauta nýjum söguþætti inn í þáttaröð sem Hammer hefur nánast klárað í langri röð af almennt frábærum kvikmyndum. Hins vegar, vegna þess að dagurinn í dag reyndist vera vitleysa snemma á áttunda áratugnum, voru niðurstöðurnar frekar kjánalegar og líktust meira ást við fyrsta bit (vísvitandi gamanmynd). Að sjá Christopher Lee í kvikmynd fullri af 70s hippamáli og rafmagnsgítarhljómum og hlæjandi rokktónlist virtist bara heimskulegt. Til að gera illt verra, þá er leiklistin miklu yfirgengilegri hér - með ákafa og kjánalega frammistöðu "Johnny Alucard". Mér fannst líka mjög fyndið að það tók barnabarn Van Helsing að taka eftir því að "Alucard" er "Dracula" skrifað aftur á bak - enginn annar fann þetta út sjálfur! Vá, þvílík snilld!! Svo vegna þess að svo mikið af myndinni var slæmt, hvers vegna fékk hún samt næstum virðulegu einkunnina 4? Jæja, þegar sagan kom að væntanlegu uppgjöri milli Van Helsing (Peter Cushing) og Drac (Christopher Lee), var það spennandi og endaði mjög vel. Þar að auki, og ég veit að þetta mun hljóma mjög kynferðislegt, en ef ég þyrfti að horfa á slæma mynd, þá klæddist persóna Stephanie Beacham að minnsta kosti mjög fallegum búningum sem sýndu mikla..."hæfileika", ef svo má segja. Þannig að þetta var að minnsta kosti falleg mynd að horfa á. Við the vegur endar myndin á setningunni "megi hann hvíla í FINAL friði" í lokin, þó þetta hafi ekki verið síðasta Hammer Dracula myndin með Lee. Hann sneri aftur fyrir "The Satanic Rites of Dracula" aðeins stuttu síðar og hún var að mörgu leyti jafnvel verri en þessi skrímslamynd.