Þessi mynd hafði góðan ásetning og góða sögu til að vinna með. Leikstjóri og handritshöfundur þessarar myndar mistókst hrapallega og bjó til daufa, leiðinlega kvikmyndaband sem lét mér líða eins og ég væri kominn aftur í 8. bekk félagsfræðináms herra Hartford -- langt aftur í 67. Þvílík sóun, vill einhver taka þessa sögu og búðu til alvöru kvikmynd úr því - sagan á það skilið. Í hvert skipti sem atriði átti möguleika, sátum við bara nokkrar klisjur, ásamt svörtu og hvítu myndefni sem þeir fengu líklega frá The History Channel til að sýna hasarinn. Skammarlegt. Ossie Davis var eina bjarta ljósið á þessari leiðinlegu hátíð. Hinn leikurinn var ótrúlega daufur - hann passaði vel inn í myndina og sá sem lék fyrirliða setti nýjan lágan staðal fyrir línusendingar. Hins vegar, ef þú ert tilbúinn að sætta þig við alla fjölmörgu gallana í þessari mynd og hefur ekki áhyggjur af því að vera hrifinn eða skemmt, en langar að fræðast um USS Mason, það er þess virði að horfa á hann.