Þessi mynd virkar vegna þess að hún er svo ósvikin. Sagan er einföld og raunsæ og fangar fullkomlega gleði og kvíða ástar og kynhneigðar unglinga sem flest/öll okkar upplifðum á unglingsárunum. Leikararnir eru jafn náttúrulegir og persónur í heimildarmynd en eru jafn sannfærandi og eins karismatískir og vanir flytjendur . Samræðurnar eru ferskar og heiðarlegar... og sem betur fer ekki uppfullar af krúttlegum poppmenningarvísunum. Kvikmyndatakan er í senn gróf og falleg og vekur umhverfi Lower East Side lífi á mjög áþreifanlegan hátt. Á listrænu stigi elska ég þessa mynd vegna þess að hún minnir mig á frábærar ítalskar nýraunsæismyndir eins og The Bicycle Thief og La Strada. Kvikmyndir líða sjaldan eins "raunverulegar" og þetta gerir ... eða eins og Bicycle Thief gerði. Og eina myndin sem ég hef séð sem fjallar um kynhneigð unglinga af sömu alvöru er Splendor in the Grass eftir Elia Kazan. Rithöfundurinn/leikstjórinn Peter Sollett á gríðarlegt hrós skilið. Þessi mynd er töluvert afrek. Á persónulegu stigi er ég alltaf ánægður með að sjá kvikmynd sem kemur fram við meðlimi þjóðernis Ameríku af ást og virðingu. Sem ítalskur-bandaríkjamaður hata ég hvernig mitt eigið fólk kemur fram í kvikmyndahúsum (sem rasistar, kvenkyns, glæpasnillingar í pirrandi vinsælum stórsögum), og versnun mín á þessum tölum gerir mig mjög viðkvæma fyrir öðrum hópum og hræðilega silfurtjaldinu þeirra. framsetningar. Sérstaklega virðast Rómönsku- og Asíubúar bölvaðir yfir því að leika illmenni í vestrænum og hasarmyndum. (Gott að Gong Li reyndi ekki að verða frægur í Ameríku!) Auðvitað, að miklu leyti þökk sé uppgangi indie-mynda og áhrifum Miramax, erum við að sjá nokkrar fleiri myndir um þjóðernispersónur hér og þar ... en Raising Victor Vargas er auðveldlega einn af þeim bestu. Þó að ég sé mjög hrifinn af My Big Fat Greek Wedding, þá er það hressandi breyting að Raising Victor Vargas er leikið beint (með minna ýktum og víðteiknuðum persónum) en er samt mjög fyndið í sjálfu sér. Loksins! Latino stafir sem vert er að taka eftir. Ég hef á tilfinningunni að þetta sé mynd sem verður í minnum höfð. Nú þegar hann hefur gert þessa frábæru mynd um fjölskyldu frá Dóminíska lýðveldinu, vona ég að Peter Sollett komist fljótt að því að gera kvikmynd um Ítala! :) - Marc DiPaolo