Stór eins og slétta í Texas og jafn leiðinleg. Jafnvel Liz Taylor, James Dean, Chill Wills og Dennis Hopper geta ekki látið þennan ofblásna bát fljóta. Taylor LIT reyndar illa út - rangur fataskápur, rangt hár og rangt förðun - einstakt afrek á ótrúlegum ferli hennar. Hopper sýnir eina trúverðuga frammistöðuna og Dean sýnir ótrúlega hæfileika í hátískusenunni sem eitthvað sem við venjulega minnumst hans ekki fyrir - grínisti. Rock Hudson er venjulega frumgerð hans af Barbie Doll Ken og fær mann til að velta fyrir sér hvað td Redford hefði getað gert við karlkyns aðalhlutverkið. Það er enginn greinilegur söguþráður sem veitir neina spennu fyrr en á síðustu tuttugu mínútunum, bara pastiche af tímamótum sem hafa lítið samband hvert við annað. Fyrir utan Hopper er engin persónaþróun, aðeins safn af pappaútklippum sem skjóta upp kollinum reglulega af ástæðulausu eins og tilviljunarkennd skotmörk í skotgalleríi. Það er til heiðurs að myndin tæklar kynþáttafordóma og kynjamismun á þeim tíma þegar þau voru tabú, og hún hefur STÆRÐ, sem gerir hana að frábærum valkostum til að losa þig við óvelkomna húsgesti. Þeir sem eru með DVD útgáfuna geta hlíft sér við smá þreytu með því að byrja á seinni disknum. Þú munt ekki missa af neinu áhugaverðu.