Á dýrðardögum tíunda áratugarins (guð hvíli sál sína) gætirðu kveikt á hinni frábæru Comedy Central hvenær sem er sólarhringsins og séð mesta sketsa gamanþátt allra tíma Saturday Night Live. Þetta var glæsileg sýning sem var, hvort sem það voru upprunalegu Not-Ready-for-Primetime Players eða önnur gullöld SNL með frábærum leikmönnum - Chris Farley, Adam Sandler, David Spade... og svo fór allt til fjandans . Ég varð fyrst fyrir snertingu við MadTV fyrir um einu og hálfu ári síðan og ég held að ég hljóti að hafa liðið út af áfalli. Hvernig gat svona hræðileg sýning sigrað svona lengi? Það eru svo margir hræðilegir gallar. Ég býst við að ég byrji á skrifunum. Skriftin er að mestu hræðileg. Það er ekkert annað en leikskólabaðherbergishúmor. Leikarahópurinn er að mestu leyti hæfileikalaus. Það eru nokkrir sketsar sem ég hef haft gaman af, eins og sumir af fröken Swan og Stuart, og það eru nokkrir hæfileikamenn í þættinum eins og hinn stórkostlegi Alex Borstein. Phil LaMarr er hæfileikaríkur leikari, bara ekki sem grínisti. Þótt það séu fáein ha ha augnablik, þá duga þau ekki til að leysa þessa endalausu línu af hræðilegu drasli sem er byggð af bullandi fávitum. Sakna þessa.