Við fyrstu sýn gefur þetta til kynna að þetta verði hlægilegt blaxploitation-spil, og það inniheldur augnablik þar sem það sveigir í þá átt. Hins vegar er grundvallarsöguhugmyndin miklu sterkari en búast mátti við og er virðuleg viðleitni til að lýsa kynþáttamálum í hernum á tímum síðari heimsstyrjaldarinnar. Hið auðþekkjanlega leikaralið er slétt og saknað, Glynn Turman, Richard Pryor og hinn vannotaði Billy Dee Williams standa sig best. Stephen Boyd hættir hins vegar aðeins við að snúa kjarnaskegginu sínu í ofboðslegri stjörnubeygju. Augljóslega lágt fjárhagsáætlun leiðir til ósamræmis í framleiðslugildum. Staðsetningarnar eru frábærar, áhrifin og aðgerðin eru veik. Ímyndaðu þér ef "Saving Private Ryan" hefði falist í því að helmingur sveitarinnar yrði drepinn nákvæmlega eins og Caparzo frá Vin Diesel gerði (nema við fáum að sjá skotið vegna þess að áhrifin ráða ekki við það), þá keyrðu Hanks, Damon og Burns um. á jeppa og skaut fimm Þjóðverja fyrir hápunktinn. Samt er upplausnin, þar sem hetjulegir hermenn fá enga virðingu fyrir frammistöðu sína vegna þess að þeir eru svartir, og kynþáttahatari Boyds sem hefur áhrif á þetta, er sannfærandi, sem og röðin af persónu Turman sem skrifar í dagbók um ímyndaða hetjudáð hans ef hermenn fengu að berjast í stað þess að grafa salerni. Í stuttu máli, "Black Brigade/Carter's Army" heppnast ekki alveg. En þetta er virðulegur misbrestur, ekki slæmur brandari. Það væri hægt að endurgera hana sem mjög góða mynd og eins og hún er núna er hún áhugaverð viðleitni.