Þegar orðið „kynnir“ ratar inn í titil, á undan frægu nafni, er verkið venjulega samstundis vísað frá. Einhverra hluta vegna virðist fólk sem er fært um að skapa góða list ekki geta séð það hjá öðrum. Hins vegar hef ég alltaf verið til í að prófa seinni þáttinn af Demon-þríleiknum. Fyrir það fyrsta eru hljóðrásirnar algjörlega til að deyja fyrir. Flestir bandarískir leikstjórar hefðu fórnað litlum dýrum til að stilla hæfileikum upp á hljóðrás Demons 2. Fyrir annað, ja, tvö orð: Asia Argento. (Auðvitað var hún ellefu þegar þessi mynd var gerð og nokkur ár frá því að hún virtist ákveða að hún myndi stíla leik sinn eftir snemma Helen Mirren: rjúkandi útlit og lítil föt.) Lamberto Bava kemur líka frá einum af Fínustu ættir Ítalíu í þessari skrýtnu hryllingsundirtegund sem kallast Giallo (hann er sonur Mario Bava, sem gæti hafa fundið upp tegundina á sjöunda áratugnum). Og upprunalega Demons er algjört must-see fyrir aðdáendur B-hryllingsmynda á níunda áratugnum. Svo hversu slæmt getur þetta verið, ekki satt? Jæja, slæmt. Púkarnir halda áfram árás sinni á ítalska fjölmiðla, þar sem myndin opnar í nútímalegu ítölsku háhýsi þar sem margir fara um líf sitt með kveikt á sjónvarpinu í bakgrunni. Þeir eru allir að horfa á eins konar samsett fréttaskýrslu/mater myndband af nokkrum rannsóknarblaðamönnum sem reyna að fá sönnun fyrir atburðum fyrstu myndarinnar (sem virðist setja tímarammann þessarar ekki meira en nokkrum dögum eftir að fyrsta myndin). Með venjulegu hryllingsmyndinni auka einbeitingarleysi tekst blaðamönnum að vekja púkann aftur til lífsins og hann kemur í gegnum sjónvarpsskjáinn til að hefja pláguna að nýju. Já. Það er svo slæmt. Um það eina góða sem hægt er að segja um myndina er að hljóðrásin (þegar þú ert ekki hrifin af fólki eins og The Smiths, The Cult, Gene Loves Jezebel o.s.frv.) er töfrandi. Það kemur frá hljómborði Simon Boswell, sem byrjaði sem hluti af Argento-ættinni og hefur síðan farið að skora myndir eins og Lord of Illusions og Hackers. Gerir hálfsæmilega ókeypis leigu ef þú ætlar að drekka þungt, en það er vissulega hvergi nærri því skemmtilega sem upprunalega var. Hið dásamlega fyndna háhýsa-viðbjóðslega-skepna skrímsli Cronenbergs, Shivers (aka They Came From Within), er miklu betra.