Nafnið Uwe Boll er sjálfkrafa tengt við slæma hryllings-/kultbíó og hver ný mynd sem hann gefur út sem er um tvær, þrjár á ári fær strax alltaf neikvæða einkunn og harða gagnrýni. Maður freistast eiginlega næstum til að halda að þetta sé bara samtímahype. Þú veist, eins og það er vinsælt að hata Uwe Boll hvort sem þér líkar við myndirnar hans eða ekki. Leyfðu mér bara að fullvissa þig um að þetta er EKKI raunin. Uwe Boll er hræðilegur rithöfundur/leikstjóri og satt best að segja ógn við allan kvikmyndaiðnaðinn. "Seed" er önnur óheppileg sönnun þess. Hér inni reynir Boll svo í örvæntingu sinni að koma fram sem umdeildur og átakanlegur að hann lítur framhjá fjölmörgum öðrum þáttum sem sérhver kvikmynd þarf að vera til, eins og söguþráður, frásagnarbygging, persónuþróun, spennuuppbygging „Seed“ er hryllileg mynd, fullt af óþarfa óþverra og óhæfum bólstrun myndefni. Ég las einu sinni að "Seed" væri túlkun Uwe Boll á hinni vinsælu hrollvekju nú á dögum með pyntingaklámmyndum, en það er ekki einu sinni nálægt því. Myndin fær óumdeilanlega nokkur áhrif að láni frá "Saw" og "Hostel", en í rauninni er þetta bara enn einn margfaldur daufur slasher með óslítandi morðingja og tölvuleikjaofbeldi. Fyrstu 45 mínúturnar af "Seed" eru meira en leiðinlegar og í raun bara staðfesta allt það augljósa sem þú vissir þegar að myndi gerast. Þú sérð, Boll var nógu heimskur til að byrja myndina sína á (ofur-hraða) fletjandi texta sem útskýrir að það séu alríkislög í Bandaríkjunum sem halda því fram að sleppa þurfi dauðadæmdum fanga ef þrjár tilraunir til að rafstýra þá mistakast. Svo þú veist að þetta mun gerast síðar, en samt sem áður er fyrstu þremur fjórðungunum eytt í að ná raðmorðingja og koma honum í rafmagnsstólinn. Seed er mállaus raðmorðingja sem á að slátra 666 fórnarlömbum (ýkja mikið?) sem ber poka yfir höfuðið. Hann horfir á upptökur af raunveruleikanum af dýraníð (og þannig horfum VIÐ á upptökur af raunveruleikanum um dýraníð; takk fyrir það herra Boll) og tekur fólk upp á myndband þegar það brotnar hægt niður í kjallaranum sínum (þar á meðal grátandi barn sem er virkilega veikt og snúið). Þegar hann er loksins tekinn, á áhugasamustu og ósennilegustu lögregluleit sem tekin hefur verið upp, og settur á dauðadeild, verður myndin jafnvel seinþroska. Eftir að hafa verið grafinn lifandi vegna þess að rafmagnsstóllinn gat ekki steikt hann, skríður Max Seed aftur upp á yfirborðið og fer í glænýtt dráp; að þessu sinni aðallega með áherslu á fólkið sem handtók hann og tók hann af lífi. Hin vitlausu söguþráður og algjör skortur á sögudýpt þessarar myndar fara langt framhjá því að vera bara slæm; þeir eru beinlínis pirrandi og móðga greindarstig hins venjulega hryllingsmyndaofstækismanns. Margar flækjur og undirþráður í "Seed" er einfaldlega ómögulegt að sætta sig við af skynsamlega starfandi mannshuganum vegna þess að þeir eru bara of heimskir! Enginn trúir því að löggan og fangelsisstarfsmenn muni bara grafa fjöldamorðingja lifandi án þess að skjóta nokkrum skotum í gegnum höfuðið á honum fyrst. Enginn mun sætta sig við að ekki sé hægt að finna flóttafanga í sex mánuði í viðbót þó hann hafi farið beint aftur á nákvæmlega sama felustað þar sem þeir náðu honum fyrst! "Seed" er fullt af þroskaheftum smáhlutum eins og þessum og myndin verður heimskari með hverri mínútunni sem líður. Persónulega neita ég að sætta mig við að leikarar og áhafnarmeðlimir hafi ekki tekið eftir þessu líka. Það fær mann til að halda að Uwe Boll vanræki einfaldlega öll ráð og gagnrýni og taki bara þrjósku upp myndirnar sínar eins og hann vill. Ég ímynda mér öskrandi efni hans eins og "haltu kjafti og gerðu eins og þér er sagt" við leikara sína í hvert sinn sem þeir segja að atriðið sem þeir eru að taka sé ekki skynsamleg. Til gamans að koma fólki í uppnám er risa of löng röð þar sem Max Seed slær eldri konu til bana með hamri á meðan hún er bundin við stól í miðri eigin stofu. Í stað þess að sjokkera, eins og Boll ætlaði að vera, sýnir þessi röð á meistaralegan hátt hversu aumkunarverð og eflaust umdeild öll myndin er í raun og veru. „Seed“ er hræðilegt, það er ógeðslegt, það er aumkunarvert, það er Boll.