Ég hata það þegar fólk í kvikmyndahúsinu talar aftur við skjáinn. Það er ein helsta ástæðan fyrir því að ég held mig við DVD eða myndbönd. Ég sá The Clearing á DVD en ef ég hefði séð hana í bíó hefði ég þurft að standa upp og ÖSKRA "HANN ER EKKI DAUÐUR ENN, ÞÚ FÍBLING!" . Legal Eagles, Havana, Indecent Proposal, Close and Personal, Strigaskór, Last Castle, og Spy Game. Ef Robert Redford segði mér að fjárfesta í einhverju myndi ég fara í hina áttina. En það versta sem þú getur gert við áhorfendur er þetta. Segðu að þér sé rænt og ræninginn þinn sé með byssu. Hann er með það á þér mestan hluta myndarinnar. Þú snýrð borðinu á hann og byrjar að kyrkja hann. Hvað sem þú gerir haltu áfram að kyrkja hann þar til hann er DAUÐUR! Ekki bara kyrkja hann í tíu sekúndur. Vertu með það! Tíu mínútur að minnsta kosti. En Bob hættir of fljótt, gengur í burtu og gleymir herra mannræningja þar til ....... Hann stendur upp, finnur byssuna og heldur henni aftur á hetjunni okkar. Á þessum tímapunkti vildi ég að Mr. Kidnapper myndi skjóta Robert Redford. Meira en nokkrum sinnum. Og ég vildi skjóta hann líka.