Þegar þú sérð Boris Karloff og Bela Lugosi sem meðleikara, býst þú við að finna vel gerða hryllingsmynd, en þetta var í rauninni allt öðruvísi og táknaði það sem ég myndi lýsa sem snemma tilraun til vísindaskáldskapar. Karloff og Lugosi leika báðir vísindamenn (Rukh og Benet í sömu röð) - keppendur að vissu leyti, þar til Rukh vinnur Benet með sýnikennslu sem sannar frábæra kenningu hans. Vísindin hér voru - vægast sagt - dálítið gróf (svona vísindaskáldskapur, með áherslu á skáldskapinn) en einhvern veginn beislar Rukh einhvers konar geisla frá Andrómedu sem gerir honum kleift að horfa á jörðina "nokkrir þúsund milljónir fyrir mörgum árum." Á þessum forsögulega tíma rakst risastór loftsteinn inn í Afríku og skildi eftir sig útfellingar af efni sem vísindamennirnir kalla „Radium X“ - sem getur læknað og eytt. Stór hluti myndarinnar gerist frekar leiðinlegur í Afríku, í leit að loftsteinaútfellingum, sem Rukh finnur að lokum og beitir til að búa til frábært vopn, sem því miður smitar sjálfan sig af einhvers konar sjúkdómi sem gerir hann að frábæru vopni líka. Karloff og Lugosi voru báðir nokkuð góðir hér. Lugosi fer nokkuð vel með hlutverk þar sem hann er góði gaurinn, þó að mér hafi í hreinskilni sagt þótt hann dálítið ósannfærandi - sérstaklega í senunum sem gerast í Afríku. Sagan hreifst líka svolítið áfram og á meðan hún hélt athygli minni heillaði hún mig ekki. Í ljósi þess að þetta er í raun og veru sci-fi frekar en hryllingsmynd, og að sci-fi var á mjög fyrstu stigum, býst ég við að það þurfi að slaka aðeins á myndinni. Það var allt í lagi - ekkert meira, en líka ekkert minna en það. 4/10