Umfjöllun um þessa mynd gefur til kynna að hún sé átakanleg og tilkomumikil. Jæja, við óperuunnendur sjáum skrýtnar sjónir í óperuhúsum svo við erum ekki hneyksluð á því að hertoginn af Mantúa pissar í endursýningu sinni á La Donna è Mobile, og það er heldur ekki tilkomumikið að sjá Gildu syngja Caro Nome í baðinu. Það er bara krúttlegt og leiðinlegt. Það sem stendur upp úr við þessa mynd er skortur á hugmyndaflugi. Leikstjórinn Corina Van Eijk setur höll hertogans í draugalega sundlaug. Reyndar er hann ekki hertoginn, hann er bara persóna sem heitir Duka, svo það er erfitt að sjá hvers vegna hann er með fullt af snauðum og sinn eigin spaugi, Rigoletto. Rigoletto býr í ráðsíbúð sem er búin appelsínugula sófanum og skreytt í blettaða veggfóðrinu sem er de rigeur meðal framúrstefnuleikstjóra. Hertoginn, afsakið þungar Duka hjóla um á vélhjólum (Gjapapa). Hugmyndir sem lagðar eru á óperu sem þessa geta valdið óvæntum og óviljandi húmor. Hvað getum við gert úr því að Gilda sé með vinnukonu, þó hún búi í bæjaríbúð.? Þegar símtalið fer út um að verið sé að flytja Monterone í fangelsi sjáum við hann ganga út úr sundlauginni af tveimur þjónum í bleikum stuttbuxum. Maður ímyndar sér að hann verði ákærður fyrir að pissa í almenningssundlaug. Það var algengt að óperumyndir voru samstilltar fyrir 20 árum en það er bara engin afsökun fyrir því í dag. Talsett ópera er eins og mjúkt klám. Þú trúir ekki á það sem er að gerast vegna þess að flytjendurnir leggja sig ekki nógu mikið fram. Leikkonan í hlutverki Gildu virðist ekki hafa lært línur sínar almennilega. Hún hreyfir varla varirnar þegar hún á að syngja. Þegar hún syngur Caro Nome í baðinu liggur hún aftur með fæturna aðeins sundraðar. Það er erfitt að segja frá hvaða opi hljóðið á að berast. Hertoginn lýsir þessu síðar með því að syngja á meðan hann stundar fræði með Maddalenu og gefur orðasambandinu að jódda í gljúfrinu nýja merkingu. Andrúmsloft hljóðsins virðist aldrei vera í lagi þar sem hljómsveitin hljómar stundum eins og verið sé að spila hana í gegnum smáraútvarp . Nokkuð hægur, ruðningur og kýli er ákjósanlegur þannig að heildaráhrifin séu af karókí á kránni þinni. Þetta er kvikmynd um framleiðslu Opera Spanga. Spanga er þorp í Fríslandi í Hollandi. Þeir koma venjulega fram í tjaldi á akri. Ef ég hefði verið að horfa á þennan gjörning í tjaldi á akri í Fríslandi hefði ég verið frekar eftirlátssamur. Með því að kvikmynda þessa framleiðslu og gefa henni áhorfendur um allan heim, halda þorpsbúar sig einnig opnum fyrir háði um allan heim.