uppfært 1. janúar, 2006Parsifal er ein af tveimur uppáhalds Wagner-óperunum mínum eða tónlistarleikritum, til að vera nákvæmari, (Meistersinger er hinn.) þó að það sé erfitt að ímynda sér að það sé „toppur allra poppa“. Librettóið, eftir tónskáldið eins og venjulega, er rugl trúarbragða, heiðni, erótík og hugsanlega jafnvel hómó-erótík, og lengd þess gæti látið áhorfendur virðast eins og að heyra málningu þorna. Wagner, sem er frægur gyðingahatur, (Klingsor er kannski einn af staðgöngu-gyðingum sínum.) fól frumsýninguna náttúrulega óbreyttum (ekki af því að RW reynir það!) Hermann Levi, sem var uppáhaldshljómsveitarstjórinn hans! (Sjáðu þig!) Kundry, sem er mjög ruglaður stúlka og annar líklegur staðgöngumóðir gyðinga, er bæði illmenni eða góðviljaður, allt eftir vettvangi. Í ljósi þess að margar myndbandsútgáfur af Parsifal virðast vera í bágustu kantinum, þá er þessi kvikmynd óperunnar , til samanburðar, ferskt loft. Hans-Jürgen Syberberg, leikstjórinn, hefur komið með talsvert ímyndunarafl en það er erfitt að vita hvers vegna hann valdi sumt af vali sínu. Til dæmis: hinir alræmdu tvöfaldu Parsifals (af hvoru kyni!), brúðurnar, dauðagrímu-Wagner settið og ýmsar dúkkur og tákn eins og hakakross nasista í einni af ferðasenunum. (Ef ég man, þá samdi hinn „raunverulegi“ Engelbert Humperdinck raunverulega tónlistina til að koma í veg fyrir senubreytingarnar.) Þrátt fyrir að Wagner hafi sjálfur dáið allt of snemma til að vera raunverulegur nasisti, voru margir afkomendur hans (sem og seinni eiginkona hans Cosima.) voru að minnsta kosti samferðamenn, þar á meðal barnabarn þeirra Wolfgang Wagner sem heldur enn Bayreuth-hátíðinni á háum aldri. Reyndar hefur sonur Wolfgangs, Gottfried Wagner, í algjörri andstöðu við föður sinn, reynt að sætta sig heiðarlega við langafa sinn. Syberberg virðist líka pólitískt óljós af því sem ég hef lesið. Árið 1977 gerði hann þekkta kvikmynd um Hitler, "Hitler: ein Film aus Deutschland" (stundum kölluð "Our Hitler" á ensku.). Þar sem hún tekur allar 8 klukkustundirnar og hefur ekki verið dreift almennt hafa flestir ekki séð hana (þar á meðal ég sjálfur). Armin Jordan, stjórnandi hljóðdisksins sem þessi mynd er byggð á, leikur Amfortas (sungið af Wolfgang Schöne). ) Edith Clever (Yvonne Minton) leikur Kundry, Michael Kutter og Karin Krick leika tvöfalda Parsifals (Bæði sungið af Reiner Goldberg.!) og Robert Lloyd og Aage Haugland bæði leika og syngja Gurnemanz og Klingsor.Þó óperan gerist í langan tíma. tímabil og öllum (nema Kundry?) hefur verið lýst þannig að þau hafi elst töluvert á milli 2. og 3. Postulasögunnar, enginn lítur út fyrir að vera degi eldri í lok óperunnar. (Töfrar graalsins? Í þessari óperu er gralinn bikarinn sem Jesús drakk úr við síðustu kvöldmáltíðina en ekki María Magdalena eins og á síðari tímum, hugmynd sem mér finnst fráleit!). Hljómsveitin og söngurinn er allt mjög notalegt og DVD-diskurinn virðist hafa bætt hljóðið, ef ekki myndina, að miklu leyti. (Já, ég er sammála því að nálgun "Kna" er betri, jafnvel á annarri, hljómtæki, útgáfunni en hann er líklega betri en allar hljóðritaðar útgáfur á heildina litið.)Ekki Parsifal fyrir alla Wagneríta en ég held að það virki nokkuð vel sem a kvikmynduð ópera.