Farðu í myndbandsbúðina og fáðu frumritið. Ég skil ekki hvers vegna Hollywood þarf að taka fullkomna erlenda mynd og endurgera hana. „Mostly Martha“ eða „Bella Martha“ er með miklu betri leikarahóp. Byrjað á kvenhetjunni Martinu Gedeck, sem sannfærði mig miklu meira í hlutverki hins vinnuþrákna fullkomnunaráráttu en frægari Catherine Zeta Jones, til ítalska matreiðslumannsins og frænku sem skyndilega var svipt móður sinni og neydd til að búa hjá frænku, ekki hentugur fyrir barnauppeldi. Að mörgu leyti er bandaríska útgáfan af myndinni afrit af þýska frumritinu. Þeir skiptust bara á leikurunum. Hins vegar breyttu þeir sögunni líka vegna þess að það hefði verið erfitt og ekki mjög trúverðugt að veruleika föður fyrir litlu stúlkuna í bandarísku samhengi. Ég var að hugsa um það. Kannski hefði faðirinn getað verið Puerto Rico, eða Kúbu eða Mexíkóskur. Jæja, það eru svo margir "gestastarfsmenn" í Bandaríkjunum. Veldu þitt. En ég efast um að einhver þeirra hefði mætt til að axla ábyrgðina eins og ítalski faðirinn gerði í frumritinu. Því sleppir bandaríska myndin þann þátt en heldur ítalska kokknum. Og með því að gera þetta breytist öll sagan. Í frumritinu er „Martha“ svo fjarlægt raunveruleikanum að henni finnst í lagi að senda frænku sína burt með algjörlega ókunnugum manni í framandi landi. Hin bandaríska "Martha" er mýkri og því er myndin sætari og hefur ekki þann kant sem þýska myndin hefur. Í frumritinu er "ítalski" kokkurinn ekki eins vel útlítandi en miklu meira heillandi, litla stúlkan er meira brjálæðingur en miklu trúverðugri og "Martha" er meira fulltrúi ferilkonu í heiminum í dag en útvatnaða útgáfan sem við eru kynntar í amerískri útgáfu. Og öll óperutónlistin í amerískri útgáfu var mjög pirrandi. Ég elskaði ítölsku lögin í upprunalegu og keypti geisladiskinn. Hollywood viðurkenndi að "Mostly Martha" væri frábær mynd. Kannski hefðu dreifingarfyrirtækin átt að setja hana í fleiri kvikmyndahús eða hún hefði átt að vera sýnd á ensku án texta. Allavega er frumlagið svo miklu betra. Við the vegur minnir þetta mig á aðra endurgerð. "Shall we dance" er eitt af mínum uppáhalds í upprunalegu japönsku útgáfunni og algjörlega gleymanleg í amerísku útgáfunni.