Ég hata svo sannarlega söngleiki vegna þess að tónlistarnúmer byrja bara skyndilega og skemma venjulega atriði, en þessi er allt öðruvísi - hann er einfaldlega ljómandi. Söguþráður er kannski ekki áskorun fyrir áhorfendur, en einfaldleiki lífssagna fólks gerir þessa mynd frábæra. Ég hef séð hana að minnsta kosti tugi sinnum og samt er ég ekki þreytt á söguþræði, persónum eða tónlist (ég elska bara hljóðrásin - þetta er eina hljóðrásin sem mig hefur virkilega langað til að eiga og verður líklega áfram sú eina sem ég skulda). Fyrir mér er þetta kvikmynd sem verður að sjá, frábærar persónur samsettar með skemmtilegum lögum og fullt af hlutum að hugsa um eftir að myndinni lýkur.