John Pressman (Micheal 'I shoulda called Ditech' Lerner) vinnur á læknastofu sem reglumaður. Móðir hans (Zelda 'Poltergeist' Rubenstein) dáleiðir hann til að koma í veg fyrir fólkið sem sér telur að hann hafi rangt fyrir sér. En þetta reynist vera kvikmynd innan kvikmyndar, en línur verða fljótlega óljósar þegar John fer í kvikmyndahús til að drepa. Að hvetja strák sem er að horfa á myndina að gera slíkt hið sama. Lerner er hæfilega ofurliði í þessu, en Zelda endurtekur línur af samræðum aftur og aftur. Það verður fljótt pirrandi. En ekki eins pirrandi og stelpurnar tvær sem eru að horfa á myndina í kvikmynd. Þar sem hryllingsmynd sem þessi misheppnast er hún of upptekin við að reyna að vera snjöll, reyna að koma skilaboðum á framfæri og virðist gleyma að niðurskurðarmynd hlýtur að vekja tilfinningu fyrir spennu, eða að minnsta kosti eitt eða tvö stökk. Nei, það sem við höfum hér er versta tegund af slægju: Listahús. Einkunn mín: D+