Radiofreccia er kvikmynd um okkur öll, um drauma okkar, vini okkar, þráhyggju okkar, fíkn okkar, ótta okkar. Þetta er snilldarmynd þar sem vinahópur eins og við öll lifir í gegnum erfiðleika þess að alast upp í litlum bæ á einum merkasta áratug síðustu aldar. Myndin tekur hvorki gleðilega né sorglega nálgun á hlutina, hún segir okkur bara sögu sem við öll hefðum getað upplifað. Ein af hamingju og spennu, sorg og sorg. Kraftur þessarar sögu felst í því að við elskum persónurnar, hún er ein af þessum kvikmyndum sem þú munt horfa á aftur og aftur og líður nær litla bænum í Emilia Romagna þar sem hún gerist. Í von um að geta loksins gengið um götur þess við hlið Freccia og vina hans, hlustað á tónlistina sem breytti heiminum með brakandi hljóði gamals útvarps sem spilar Radio Raptus International, spila drauma þeirra, drauma okkar. Radiofreccia mun fá þig til að hlæja, það mun fá þig til að gráta stundum, það mun sjokkera þig og hugga þig, það mun gefa þér og taka frá þér. Persónulega tel ég að það hafi gegnt mikilvægu hlutverki í lífi mínu, og vina minna, og ég legg til að þið öll horfið á það og látið það verða hluti af ykkar.