BONJOUR, MONSIEUR SHLOMI er einfaldlega dásamleg mynd! Rithöfundurinn/leikstjórinn Shemi Zarhin hefur búið til sögu sem er ólík öllum öðrum og leikið hana með svo stöðugt fínum leikurum að það er mér enn ráðgáta að þessi mynd hafi ekki orðið í uppáhaldi áhorfenda um allan heim. Það er gáfulegt, tilfinningaþrungið, uppbyggilegt og hlýtt, skemmtilegt og í öllum flokkum er það sigurvegari.Shlomi (Oshri Cohen, í ljómandi vanmetinni frammistöðu) er 16 ára strákur sem sér um mjög vanvirka fjölskyldu sína: móðir hans (Esti Zakheim) er álíka ósmekkleg snáða og alltaf hefur verið unnin og í stöðugu skapi vegna þess að eiginmaður hennar hefur haldið framhjá henni og vegna þess að hún er föst á tvískiptum vöktum til að framfleyta veika tengdaföður sínum (Ariek). Elias, sem sem afi Shlomi er bjartur, fyndinn, vitur, ástríkur gamall maður sem þykir mjög vænt um Shlomi); gift systir Ziva (Rotem Abuhab) sem flytur reglulega aftur inn í húsið vegna stanslausra hræktar við eiginmann sinn sem hjálpar henni ekki að sjá um ungbörn tvíburasona þeirra; bróðir hans Sasi (Assi Cohen) en líf hans er hávær rafmagnsgítar, braggað um kvenkyns landvinninga og uppáhaldssonur móður sinnar. Hrærið í þessari blöndu og niðurstaðan er næstsíðasta vanvirka fjölskyldueiningin. Shlomi eldar sælkeramáltíðir handa þeim, verslar, þrífur hús, sinnir erindum, baðar og hugsar um þennan afa og lifir almennt lífi í undirgefni við fjölskyldu sem lítur á hann sem „breiðþroska“. Shlomi þráir kærustu og bregst nánast skóla vegna skorts á tíma sem varið var í að sjá um fjölskyldu sína og skorts á einbeitingu. Stærðfræðikennarinn hans Begin (Nisso Keavia) bendir á að stærðfræðikennari hans, Begin (Nisso Keavia), sé náttúrulega stærðfræðisnillingur hans á prófi sem er fargað, og með aðstoð skólastjórans (Yigal Nair) hvetja þeir tveir hann til að láta prófa sig og komast að því að hann er snillingur (?með lesblindu?) og útvega hann að prófa fyrir sérskóla í Haifa. Móðir Shlomi mun ekkert heyra af því en á milli slagsmála við fjarverandi föður Shlomi (Albert Iluz) og árekstra við kennarann ​​og skólastjórann samþykkja þau loksins prófun hans fyrir skólann. Á meðan uppgötvar Shlomi stúlku á hans aldri Rona (Aya Koren) sem hefur flutt í næsta húsi og smám saman fléttast þetta tvennt saman í líkamlegu og vitsmunalegu sambandi. Alltaf í bakgrunni er stuðningur afa Shlomi og þegar afinn deyr leggur Shlomi af stað í ferðina til að lifa lífi sínu fyrir sjálfan sig, átta sig á gjöfum sínum, finna hamingju sína. Hvernig fjölskyldan kemst að þessu er hápunktur myndarinnar og þarf ekki að gefa upp til að missa kraft boðskaparins. Myndin er fallega ljósmynduð, söngleikurinn er skapandi yndislegur og lokaútkoman er ein af upphafningu mannsandans. Mjög mælt með á öllum stigum. Á hebresku með enskum texta.