Hugsaði einhver sem var að gera þessa mynd, sérstaklega leikstjórinn, um rökfræði sögulínunnar? Þetta eru ekki bara söguþráður, heldur söguþráður grafir, sem verða sífellt dýpri eftir því sem við missum alla samúð með aðalpersónunni og stöðu hans. Það er að segja, ef þú ert nógu góður áhorfandi til að hunsa þá staðreynd af kappi í megninu af myndinni að persónurnar eru annað hvort þjónar grafalvarlegs söguþráðar, eða leiðinlegar og óviðjafnanlegar. Eða, ef um er að ræða persónur Downeys og Hönnu, að því er virðist, óþarfi. Þegar ég velti fyrir mér ástæðunni fyrir því að persóna Downeys var umtalsverðan skjátíma í myndinni ákvað ég að annað hvort hefði leikstjórinn líkað við persónuna hans og jók skjátímann að óþörfu (ólíklegt, þar sem leikstjórinn breytti engu öðru um handritið sem hann þurfti reyndar á því) eða að persónu hans yrði fórnað á altari slæmrar samsæri. Ég leyfi þér að giska á hver það átti að vera. Ég varð að halda áfram að skoða forsíðu DVD-disksins til að staðfesta að þetta væri í raun og veru gert af trúverðugum hæfileikum. Ég skil ekki hvers vegna Robert Altman myndi taka við þessu starfi. Hann hefur vissulega vald til að velja. Reyndar get ég ekki skilið hvers vegna einhver myndi taka þetta handrit að sér, nema leikstjóri í fyrsta skipti sem er að leita að reynslunni. Ég býst við að Robert Downey Jr. hafi þurft peningana fyrir vana sinn. Ég býst við að Kenneth Branagh hafi viljað prófa suðurríkjahreim. Ég býst við að Robert Duvall hafi aðeins fengið nokkrar blaðsíður af handritinu og fannst hlutverkið í einangrun hljóma forvitnilegt. Þetta eru einu hvatarnir sem ég get séð sem myndu þvinga góða leikara til að taka að sér hlutverk í þessari mynd. Hvað Robert Altman varðar, þá hefur hann lagt mikið upp úr því að láta myndina líta frábærlega út. Mér fannst ég taka eftir því hvernig hann hafði rammað inn svona og slíka senu eða notað skærappelsínugulu flotvestin í annarri senu til að draga upp hreyfingar augans eða sett á fallega síu til að skapa sérstaka stemmningu. Ég tek venjulega ekki eftir slíkum hlutum í kvikmyndum, þar sem flestar kvikmyndir sem ég nenni að horfa á til enda grípa mig í raun til góðrar frásagnar og áhugaverðra persóna með skiljanlegar hvatir. Ég horfði á þetta til enda eingöngu vegna þess að einhver fáránlegur bjartsýnisþáttur í sjálfum mér hélt áfram að horfa á þessa DVD kápu og sannfærður um að vegna hæfileikanna sem í þessu fólst þyrfti að vera einhver endurlausnandi þáttur í þessari mynd.Fín leikstjórn. En það er ekki ástæðan fyrir því að ég horfi á kvikmyndir.