Ég fór inn í þessa mynd staðráðinn í að líka við hana. Ég hef venjulega gaman af leikritum eins og Wall Street, Glen Gary Glen Ross, Boiler Room, o.s.frv.. Ég fór inn í þessa mynd og hugsaði um að ég væri á brúninni. Auk þess er ég mikill Pacino aðdáandi. Þvílíkt sorp. Mögulega versta mynd sem ég hef séð í fimm ár. Þetta gerir það að verkum að vandræði Pacino í Any Given Sunday lítur vel út. Í fyrsta lagi er hálf myndin að horfa á Matthew McConaughey lyfta lóðum. Allt í lagi, við skiljum það. Þú ert í formi Matt. Við þurfum ekki að sjá aðra hverja senu þar sem þú dælir járni, skyrtulaus. Í öðru lagi, hversu margar söguþræðir eru í þessari mynd? Af hverju að kynna símtalið frá löngu týndum pabba Brandons og aldrei ávarpa það aftur? Hver var tilgangurinn með því að mamma hans lagði á hann - hvers vegna jafnvel hringja í hana til að segja að hann sé að senda henni of mikinn pening - hvað var tilgangurinn með því? Gaurinn frá Puerto Rico sem tapaði 30 milljónum? Einnig, þar sem íþróttaveðmál eru ólögleg í NY, og þau viðurkennd að þau eru ólögleg, hvernig geta þeir hugsanlega tryggt veðmál allra í lokin? Þetta var einfaldlega mjög illa skrifað handrit. Það hafði möguleika, en það var laust við heildstæðan söguþráð. Ég hélt að Pacino hefði lært sína lexíu um handritsval eftir Any Given Sunday, en greinilega ekki. Guð minn góður, þetta er sami leikarinn og lék í Guðföðurnum! Ekki eyða peningunum þínum.