Þetta er mynd sem verður betri í hvert skipti sem ég sé hana. Það er svo mikið af blæbrigðum í þessu. William Tracey, sem Pepi, er unun, sem gefur skarpan grínisti léttir. Joseph Schildkraut í hlutverki Vadas, er eini "villianinn" í myndinni og feitir sjarmar hans nýtast vel hér. Frank Morgan, er yndislegur sem eigandi titilbúðarinnar, herra Matuschek, og kunnuglegur háttur hans er vel notaður hér. Mér líkaði sérstaklega frammistaða Felix Bressart sem Pirovitch. Mjög trúverðugur á öllum sviðum hlutverks hans. Aðalhlutverkin tvö eru jafn vel af hendi leyst, þar sem Margaret Sullivan hefur gert frábært starf við að túlka örlítið örvæntingarfulla, taugaveiklaða, en samt heillandi og aðlaðandi konu. Þessi mynd tilheyrir Jimmy Stewart þó. Myndin er sett fram frá hans sjónarhorni, þar sem hasarinn snýst í kringum hann. Herra Stewart er meira en það verkefni að bera myndina, með ótrúlega frammistöðu sem notar mikið svið tilfinninga. Horfðu bara á Stewart, þegar hann er rekinn úr starfi sínu, vegna misskilnings. Hann er fær um að miðla áfallinu, reiðinni, óttanum og skömminni sem svo áfallandi atburður veldur, svo fullkomlega. Að mínu mati er James Stewart án efa besti kvikmyndaleikari í sögu miðilsins. Það er enginn annar sem hefur nokkru sinni verið tekinn á filmu sem er fær um að koma því fullkomlega á framfæri sem hann upplifir til áhorfenda. Á þeim tíma sem hann gerði þessa mynd átti hann enn mestan hluta ferilsins framundan, en samt er hann algjörlega meistarinn í iðn sinni. Þetta er ein af bestu myndum Jimmy Stewarts og líka ein sætasta og skemmtilegasta rómantíska gamanmyndin sem þú finnur. Ég mæli eindregið með þessari mynd, sérstaklega fyrir þá sem kunna að meta verk Stewarts.