„Tales from the Crapper“ er grátbroslegt, ógeðslegt, bragðlaust, móðgandi, lágvaxið og hrottalegt. En það er allt í lagi, ég var tilbúinn fyrir allt það frá fyrri Troma reynslu minni. Það sem ég VAR EKKI tilbúinn fyrir er að það er líka vitlaust, ófyndið og leiðinlegt. Mjög lítið af ósviknum anarkískum anda kvikmynda eins og "Class of Nuke'em High" hefur haldist ósnortinn; í staðinn fáum við ENDLAUSA prumpabrandara (að því marki að maður fer að velta því fyrir sér hvort Lloyd Kaufman sé að verða elliær, halda að fullorðnu fólki finnist hávær prump svo fjári fyndin!) og tortryggilega, blygðunarlausa arðrán á áhorfandanum, sem er í rauninni að fjárfesta tíma. og peninga til að sjá "kvikmynd" sem meira að segja Kaufman sjálfur virðist vita að hefði aldrei átt að gefa út til að byrja með. Ó já, það er nóg af nekt kvenna til sýnis, en við skulum horfast í augu við það: meðalklámmyndin býður líklega upp á betri söguþráð, hærra framleiðslugildi, fyndnari húmor og umfram allt meiri VIRÐING fyrir ætlaðan áhorfanda en þetta voðaverk. P.S: Kelly Powers AKA Suzi Lorraine (ljóshærði lesbíanemandinn í þættinum „Hvernig á að búa til þína eigin kvikmynd“) er ein fallegasta kona sem ég hef séð.