Þegar kemur að hryllingsmyndum er ég meira en til í að hætta við vantrú, hunsa undir-par framleiðslugildi og horfa framhjá söguþræðinum í þágu góðrar hræðslu. Þessar kvikmyndir hafa einfaldlega engar góðar hræður að bjóða. Það er ekki einu sinni hægt að njóta þess sem tjaldsvæði. Slæm samræða, slæmur leikur, léleg leikstjórn, drápin voru fyrirsjáanleg og illa sviðsett, tónlistin var pirrandi, myndavélavinnan ömurleg, meira að segja búningarnir lélegir. Mér leið mjög illa með leikarana, sem voru greinilega að reyna, en þurftu að takast á við hræðilegar, tilgerðarlegar samræður og augljóst leikstjórnarleysi. Ég efast um að þeir hafi fengið einhverja æfingu heldur. Það er vandræðalegt á að horfa og svo leiðinlegt en að komast í gegnum tilgerðarlega „óvart“ endi krefst gífurlegs úthalds. Hún er auðveldlega ein versta mynd sem ég hef séð. Ég skrifa venjulega ekki dóma, en þessi var svo slæm að ég fann mig knúinn til að vara aðra við. Þessi mynd er algjör tímasóun. Ef þú verður að horfa á þessa mynd skaltu ekki missa af "Making of"-myndinni. Rithöfundurinn/leikstjórinn virðist hafa á tilfinningunni að það að gera morðingjann að konu hafi verið djörf og djörf ráðstöfun. (Séð hana.) Hann og leikararnir eyða hálftíma í að afbyggja þessa mynd eins og hún sé nýaldar "Citizen Kane." Það er eins og að hlusta á hóp þriðjubekkinga taka þig á bak við tjöldin í jólakeppninni sinni. Þeir halda sannarlega að þeir hafi búið til eitthvað efni. Það er sorglegt, í raun Eina ástæðan fyrir því að ég gaf þessari mynd „2“ er sú að mér finnst að „1“ ætti að vera frátekið fyrir sanna voðaverk, eins og „Manos: Hands of Fate“ og „Space Mutiny“. Þannig að "American Nightmare" er ekki VERSTA mynd sem ég hef séð, en ég verð að segja að hún er einhvers staðar í neðstu fimmtíu.