Svart og hvít ádeila á auglýsingastofu á Madison Avenue sem er tekin yfir af svertingjum. Þeir eru undir stjórn Putney Swope (Arnold Johnson) sem er staðráðinn í að breyta hlutunum. Hins vegar reynist hann vera jafnvel VERRI en hvítir forverar hans. Þetta er um það bil eins frumlegt og þetta verður. Ég er viss um að þetta þótti djarft og átakanlegt árið 1969 en það virðist bara kjánalegt í dag. Brandararnir eru ýmist ófyndnir (forsetinn er dvergur. HVERNIG er þetta fyndið?), grimmir eða augljósir og myndin full af óviðkunnanlegum karakterum. Það er gert á mjög tilraunakenndan hátt sem gerir það enn erfiðara að taka...eða skilja. Myndin verður bara furðulegri og súrrealískari eftir því sem á líður. Endirinn kemur upp úr engu. Til að gera það verra, að Johnson undanskildum, þá er ÖLL leikaraskapur slæmur. Antonio Fargas (fastamaður í svona myndum) er sérstaklega pirrandi sem Arabinn. Þetta fær þrjár stjörnur vegna þess að auglýsingaskopstælingar (gerðar í skærum litum) ERU skemmtilegar og það er sjaldgæf góð lína hér og þar. Ég heyrði að þetta væri klassískt cult en þetta er meira áhugavert en gott. Slepptu því...nema þú sért í tilraunamyndum frá 1960.