Titillinn kemur frá breytingu sem unglingsfangi gerir á forsíðu skólabókar sinnar um stjórnvöld, sem ber titilinn „Bandaríkin“; hann bætir við "af (nafninu hans)." Margar persónulýsingar í þessari mynd virka vel -- senurnar milli Leland (Ryan Gosling) og Becky (Jena Malone), Pearl (Don Cheadle) og föður Fitzgerald (Spacey) sem og með Leland, Becky og systur Julie (Michelle Williams), meðal margra annarra. En meginþráður þessarar myndar -- kjarninn sem allt hangir á -- er persóna og hvatir Leland. Hann er dálítið feiminn, aðgerðalaus, ágætur menntaskólanemi sem kynnir sig djarflega fyrir Becky sem (við finnum) er að fara í annan skóla vegna fyrri sögu um eiturlyfjavandamál. Í fjölskyldu Becky á hún systur, Julie, sem er að útskrifast úr menntaskóla og undirbýr sig fyrir að fara í háskóla; Strákavinur Julie, á aldrinum Julie (og foreldrar hennar höfðu nýlega látist) býr líka hjá þeim. Leland býr með móður sinni; Faðir hans (Kevin Spacey) og móðir hafa lengi verið skilin og faðir hans er frægur skáldsagnahöfundur. Leland er mjög skynsöm. Ungi drengurinn í "Sjötta skilningarvitinu" sá dautt fólk; Leland sér unglingselskendur og viðurkennir að árum síðar munu þeir skilja, sá sársauki mun fylgja núverandi reynslu margra af hamingju. EN, af ástæðum sem eru aldrei skýrar, virðist fordómafull gjöf hans stundum virka, fyrir sumt fólk, sumt samband, en ekki fyrir aðra. ???Hlutar myndarinnar líða svolítið eins og afleitt teppi -- með láni frá "American Beauty", "The Sixth Sense", "The Graduate" og hugsanlega einhverjum öðrum sem ég þekkti ekki. Það væri ekki slæmt ef aðeins persóna Leland virkaði. Ég held að Gosling hafi staðið sig frábærlega við að leika Leland en handritið og sagan settu takmarkanir. Myndi svona athugull, hugleiðandi ungur maður nokkurn tíma verða fyrir manndrápi? Jafnvel af altruískum ástæðum? Ekkert í myndinni gefur tilefni til þess. Ég er meðferðaraðili á eftirlaunum með mikla reynslu af því að vinna með fjölskyldum og unglingum; á meðan mörg viðbrögðin sem sýnd eru í myndinni virka -- þessi þáttur, þá gerir þessi mikilvægasti þáttur það svo sannarlega ekki. Og það er að minnsta kosti einn þáttur sem, samkvæmt minni reynslu, myndi ekki passa við raunveruleikann þó hann sé ekki eins mikilvægur. Ástæðuna fyrir ágreiningi systranna, Becky og Julie, er aldrei gefið í skyn en það er allt í lagi. Þegar tvö systkini byrja að gegna mismunandi hlutverkum (annar góð stúlka, hin í vandræðum), geta hlutverkin sjálf byrjað að keyra hvort annað í öfgakenndari stöður. Fyrir þá sem er í vandræðum, Becky, er það svona, "hvað þarf ég að gera til að vera elskaður hér í kring - hætta að vera ég og verða Julie?" Og pressan á að standa undir því að vera allt gott, foreldrið þóknanlegt barn, er ekki síður mikil á Julie. Svo, hvers vegna skyldi hún slíta sambandinu við langvarandi vin sinn og sem foreldrar hennar eru svo augljóslega sammála um? Don Cheadle var góður sem kennari Leland; allir aðrir voru góðir í sínum hlutum. 98% atriða voru góð. Það sem vantaði var þessi afgerandi halli til að skilja mannlegt eðli. Góður leikur; gölluð saga og sálfræði; þess virði að sjá; ekki algjört tap.