Ég ólst upp í Houston og var níu ára þegar þessi mynd kom út. Þar af leiðandi man ég ekkert eftir myndinni. En ég man eftir tilfinningunni sem það olli frá Gilley og vélrænu nautinu til vinsældalags Johnny Lee "Lookin' for Love" sem vekur enn upp minningar um æsku hvenær sem ég heyri það. Hins vegar, fyrir nokkrum árum síðan, sá ég þessa mynd í fyrsta sinn tími sem fullorðinn og það eina sem ég get sagt er, ég var hrifinn burt. Fáar kvikmyndir hafa slegið meira á mér. Þessi mynd er eins hrá og raunveruleg og þú getur orðið. Frá búgarði Bob frænda, efnaverksmiðjunni í Texas City, danssal Gilley og Bud og Sissy. Og kannski af þeirri ástæðu hefur það ekki víðtækari skírskotun. En sama hvað þér finnst um kántrítónlist (ég þoli hana ekki þrátt fyrir Houston rætur mínar) Urban Cowboy er einstök sneið af amerískri köku. Af þeirri ástæðu elska ég það!