Það virðist synd að Greta Garbo hafi endað glæsilegan feril sinn 36 ára gömul með þessu fáránlega ranghugmynda hjónabandshlaupi. Eftir velgengni fyrstu rómantísku gamanmyndar sinnar, hinnar meistaralegu "Ninotchka" eftir Ernst Lubitsch (1939), þar sem hún var fullkomlega ráðin sem strangtrúaður sendimaður Rússa, er Garbo sameinuð aðalmanni sínum Melvyn Douglas fyrir söguþætti á sviðsþætti sem hefur hana að leika. Karin Borg, venjulegur Jane skíðakennari sem giftist í hvatvísi útgáfustjóranum Larry Blake þegar hann verður hrifinn af henni. Þegar hann gerir það ljóst að vinnan er forgangsverkefni hans ákveður Karin óvart að líkjast hálífri tvíburasystur sinni Katherine til að reyna á trúmennsku eiginmanns síns þegar hann er kominn aftur til Manhattan. Það kemur á óvart að þessu alræmda eldhlaupi frá 1941 var leikstýrt af George Cukor, sem leiddi. Garbo sýndi mesta dramatíska frammistöðu sína í „Camille“ árið 1937, því þetta er eins ósvæða farartæki og hægt er að ímynda sér fyrir skjágoðsögnina. Aðeins einhver með eðlilega tilfinningu Carole Lombard fyrir vellíðan og illsku hefði getað komist upp með skítkastið sem fram kemur í handriti S.N. Behrman, Salka Viertel og George Oppenheimer. Tilgangur MGM á bak við þessa gamanmynd var að nútímavæða og ameríska ímynd Garbos fyrir áhorfendur á stríðstímum sem yfirmenn stúdíósins töldu ekki hafa áhuga á þeim hörmulegu tímabilspersónum sem hún var hrifin af á þriðja áratugnum. Hins vegar virðist Garbo að mestu illa við sig sem svika djammstelpan Katherine og sérstaklega miðað við sérfróða farsa eins og Douglas og Constance Bennett sem rómantískan keppinaut Griseldu. Joseph Ruttenberg tók ósmekklega mynd af Garbo og lítur út fyrir að vera þreyttur í mörgum senum og hreint út sagt hræðilegur í stríðninni hárgreiðslu fyrir "chica-choca" dansröðina. Sagan endar með hefðbundnum hætti en með því að bæta við langri líkamlegri röð þar sem Larry reynir að stýra skíðunum sínum á röð af fjallaklettum sem minnir mig því miður á dauða Sonny Bono. Roland Young og Ruth Gordon (í sjaldgæfum útliti á þessum tímapunkti ferils síns) mæta í grínískum aukahlutverkum sem félagar Douglas. Þessi mynd er ekki enn komin á DVD og ég myndi ekki líta á hana sem forgangsatriði fyrir flutning þar sem hún táknar forvitni á annars goðsagnakennda ferli Garbos. Að sögn var hún frekar óánægð meðan á tökunum stóð. Ég sé hvers vegna.