B. Kennedy reyndi að búa til framhald með því að ýkja og magna upp stóran vinstrisinnaðan vestra (ekki eins vinstrisinnaður og framhaldið af G. Kennedy, sem kom á eftir þessari). Þetta er ljótasta myndin af framhaldsmyndunum tveimur - mjög ljót. Það er kjaftæði. B. Kennedy gerði það magnaðen án þess að hafa snilligáfuna til þess. Hundruð peons, hundruð mexíkóskra _compadres, hundruð kvenna, eyðimörk, hrjóstrugt landslag, stormurstærsti mælikvarðinn. Allt í þessari klaufalegu framhaldsmynd, viðkunnanlegt aðeins á undarlegan hátt, er falsað. Myndin sjálf er mjög ljót útlit. Brynner, sem lék best í fyrstu myndinni, lítur alls ekki vel út í þessari.Rey leikur prest; hann verður pólitískur leiðtogi, Quintero, í næsta framhaldi kosningaréttarins. Það er satt að þegar þú ert með svona margar persónur þarftu kannski ekki mjög áhugaverðan söguþráð; stundum. T.d. Brynner hittir McQueen; þá velja þeir aðra 'compadres'; eða, B. Spencer hittir Coburn; o.s.frv.. Það er gaman að sjá hvar og hvernig þeir munu hitta restina af mannskapnum o.s.frv.. En þú þarft að minnsta kosti þessa nokkra karaktera. Því miður er afborgun Burt Kennedy ekki mjög góð í því. Return of the Seven (1966) hefst með nautaati. Vin og Chris hittast þar; þeir ákveða að bjarga þriðja eftirlifandi af upprunalegu MagnificentsChico, sem tilheyrir risastórum hópi 300 peons sem mexíkósku ræningjarnir rændu. Við komumst að nafni aðlaðandi eiginkonu Chico - það er Petra. Chris verður aftur að mynda lítinn herog hér höfum við Dirty Dozen skemmtunChris velur menn sína af dæmdum. Annar liðsmaður herforingjans er kvengjafi, sem mun sjá vel um þær eiginkonur sem eftir eru án eiginmanna. Kynlífshúmorinn er sérstaklega óþægilegur og ósmekklegur í þessari mynd. Það leitast við að virðast klár og kryddaður; það er einfaldlega ömurlegt og heimskulegt og gróft. Valið á meðlimum litla hersins var ein mesta gleðin í McQueen myndinni. Því miður, í fyrstu framhaldinu er sú eftirminnilegasta af þremur áhöfnum sem eru samankomnar undir nafni Magnificent Seven. Robert Fuller gerir ömurlega „Vin“; Oates er brosmildur kvenkyns. Í þessari grínlausu tilraun hefur mexíkóskur byltingarleiðtogi a Glæsileg áætlunhann rænir 300 peonum og notar þá til að byggja þorp og kirkju í minningu týndra sona sinna. (Óþarfi að segja að þessi geðveiki mexíkóski byltingarsinni jafnast ekki á við hlutverk Wallachs í fyrstu myndinni.) B. Kennedy veðjar eingöngu á tjaldbúðir og ofurþætt efni: ljótt landslag, þrumuveður, risastórar eldingar, eyðimörk. Mikil barátta milli frelsuðu peons og byltingarkenndu vaqueros. Auðvitað yfirgaf Return of the Seven (1966) algjörlega góða tilfinningu McQueen myndarinnar. Það sem er sérstaklega átakanlegt er að þessi framhald kom nokkuð fljótt á eftir upprunalegu myndinnien samt breyttist allt í millitíðinni hvað varðar gerð vestra. Báðar framhaldsmyndirnar líta undarlega út.