Revolt of the Zombies hefur enga innleysandi eiginleika. Ég er orðinn þreyttur á því að fólk haldi því fram að þetta sé ekki svo slæmt og að áhrifin hljóti að hafa verið meiri árið 1936. Mig grunar að þetta sé ekki satt: það er ekki eins og greindarvísitalan hafi hækkað mikið á síðustu 7 áratugum. Venjulegur áhorfandi árið 1936 leiddist líklega jafn mikið af þessu drasli og venjulegum áhorfanda í dag. Hvers vegna? Prófaðu bara að horfa á fyrstu atriðin og teldu pásurnar á milli hlutanna sem gerast, hræðilega valið á því hvenær á að klippa í nærmynd, sléttu klippinguna sem virðist fela í sér tvær sekúndur í viðbót í hverri mynd til að auka sýningartímann. Gefðu gaum að algerlega óþarfa samræðum: "Ég ætla að búa til te/fara út/lesa bókina mína núna." "Ert þú?" "Já ég er." Svona skipti eiga sér stað nokkrum sinnum. Venjulega myndi ég elska það, enda MIKILL aðdáandi slæmra kvikmynda, en horfa á listlausu leikarana muldra sléttu og leiðinlegu línurnar sínar og öll löngun til að hlæja að myndinni hverfur hægt og rólega. Svona áhugalaus, pottsjóðandi tímasóun er miklu verri en kraftmiklir, hugmyndaríkir hugvekjur eins og Plan Nine From Outer Space eða Santa Claus Conquers The Martians. Þeir sem halda því fram að þetta sé "betra" en þessar áhugaverðari myndir hafa afturábak hugmynd um afþreyingu. Þessi mynd er ekki slæm í þeim skilningi að kjálkinn hangir opinn af undrun: hún er slæm í þeim skilningi að augun lokast hægt af leiðindum. Sem er miklu verra.