"Pet Sematary" er aðlögun úr Stephen King skáldsögunni með sama titli. Sagan fjallar um Creeds - al-amerísk millistéttarfjölskyldu sem flytur í hús úti á landi. Fjölskyldan samanstendur af Louis og Rachel, og tveimur ungum börnum þeirra, Ellie og smábarni þeirra, Gage. Húsið gæti ekki verið betra og fjölskyldan hittir undarlegan en vingjarnlegan gamlan mann, Jud, sem býr hinum megin við veginn. Hann leiðir þá niður gamlan stíg inn í skóginn einn daginn þar sem gæludýragrafreitur liggur - fullur af gríðarlegu magni af dýragröfum. Og rétt handan þar liggur heilagur indverskur grafreitur sem virðist búa yfir undarlegum krafti. Þegar fjölskyldukötturinn, Church, er drepinn, telur Louis vel við hæfi að jarða hann í gæludýrakirkjugarðinum - og furðulegt nokk, skömmu síðar, vaknar Church aftur til lífsins. En það er eitthvað illt við hann núna, hann er ekki sami kötturinn og hann var. Og þegar hörmulegt slys tekur líf hins unga Gage ákveður Louis að beita sömu hugmynd í von um að endurlífga látinn son sinn... því miður fær hann meira en hann hafði ætlað sér. Eftir að hafa lesið skáldsögu Stephen King get ég sagt að bókin er miklu betri en myndin. Ekki að segja að myndin sé slæm, því hún er það ekki - bókin er bara aðeins betri. Raunverulegi styrkurinn í þessari mynd liggur í sögu hennar, sem er bæði furðuleg en ákaflega frumleg, eitthvað sem sögur King eru venjulega þekktar fyrir. Handritið er mjög vel aðlagað frá sögunni og þó að það sé lítilsháttar frábrugðið í sumum þáttum, þá er það nokkuð góð umbreyting frá síðu til skjás. Það eru nokkrar lóðargötur hér og þar, ekkert stórt samt. Fyrir utan það er þessi mynd í raun frekar skelfileg og henni tekst ætlunin að gera það. Það eru nokkrar virkilega truflandi senur í gegnum myndina og ég verð að segja að flashback röð Zeldu systur Rachel er númer eitt. Satt að segja er þetta eitt það ógeðslegasta, truflandi sem ég hef séð í hryllingsmynd - það er ekki blóðugt og blóðugt, það er bara hreint út sagt sjúklegt. Eitt er víst, þessi mynd mun ekki fara úr hausnum á þér í bráð. Frammistaðan í þessari mynd var öll mjög á pari og ég átti í raun engin vandamál þar. Þessi mynd er í rauninni í hörku hliðinni, það eru fullt af viðbjóðslegum litlum seríum til að þóknast öllum dýrahundunum þarna úti, þar á meðal sjokkerandi endirinn. Mér líkaði mjög hvernig þeir enduðu myndina, hún var snögg og nokkuð ófullnægjandi, en hún virkaði betur þannig að öllu leyti. Á heildina litið er "Pet Sematary" góð hryllingsmynd sem ég mæli með fyrir þá sem eru aðdáendur annað hvort Stephen King eða bara aðdáendur tegundarinnar almennt. Sagan er mesti kostur myndarinnar og hún er líka hrollvekjandi. Ein af betri Stephen King aðlögunum myndi ég segja. 7/10.