Veik handrit stundum? Jájá! Ostandi tæknibrellur stundum? Jájá! Ljúffeng guilty pleasure oftast? Jájá! Meira um Carl Kolchak og Darren McGavin? Jájá! Ég hafði alltaf gaman af vísindaskáldskap sem krakki, en fann svo mikið af Dracula/Frankenstein/Múmíu/hryllingsdótinu sem bara svo mikið drasl. Það tók Abbott og Costello að gefa mér nýja sýn á hin sígildu Universal-skrímsli og það tók Carl Kolchak að vinna mig yfir á „myrku hliðina“ skemmtunar. Hertoginn átti Rooster Cogburn, Eastwood átti Dirty Harry, Garner átti Maverick og Rockford, Selleck átti Magnum og Darren McGavin átti Carl Kolchak. Í bland við öll þessi veiku handrit, töff tæknibrellur, barokkhópnum aukapersónum og leikurum og gestastjörnum, var Darren McGavin sem Carl Kolchak. Hann hafði röng kímnigáfu þrátt fyrir hættuna, var hugsjónamaður í leit sinni að sannleikanum og raunsæismaður þegar kom að því að sætta sig við hina skyldu vanhæfni og að lokum dylgjur embættismanna. Að auki, ólíkt 98% okkar, var Kolchak tilbúinn að reka hálsinn út og gera það sem þurfti að gera, jafnvel þótt það þýddi fráfall hans, endalok blaðamannaferils hans eða fangelsisvist. Þrátt fyrir alla sína galla, þar á meðal engan fatasmekk, var Carl Kolchak maður með þokka og gáska sem ók fallegum, klassískum gulum Mustang (sem var gamall notaður bíll á þeim tíma) á leið sinni til að bjarga deginum fyrir mannkynið. Eins góð og hver önnur skálduð hetja Carl Kolchak var hversdagshetjan sem vakti líf í hverri viku í eina leiktíð þökk sé Darren McGavin. Nú þegar hann er farinn og þátturinn hans kominn á DVD, vona ég að hann hafi jafn gaman af því að horfa á mig horfa á hann skemmta sér við að spila Kolchak The Night Stalker aftur og aftur!