Mér líkaði það samt. Warren Beatty er bara sanngjarn sem teiknimyndasöguhetjan. Það sem bjargar þessari mynd er leikmyndin, ótrúlegur leikarahópur og hún sprettur af miðlungs handriti. Ég bjóst virkilega við einhverju umfangsmeira í aðgerðaskilmálum eða söguþræði en ég fékk mjög lítið. Aðalástæðan fyrir því að horfa á þessa mynd er að horfa á nokkrar af stærstu stjörnunum í Hollywood á þeim tíma í svona óvenjulegri mynd. Sú eina sem stóð sig hræðilega og átti ekki einu sinni heima í þessari mynd var Madonna. Hún átti ekki heima í þessari mynd og leikarastarfið hennar var frekar slæmt. Myndin stóð stundum í stað. Þú bjóst við einhverju meiru og fékkst ekkert. Al Pacino leikur mjög slæman náunga og hann stendur sig nokkuð vel. Hann og Beatty eru mjög góður og vondur. Það er líka áhugavert að sjá Dustin Hoffman og Warren Beatty í annarri mynd en Isthar. Ég sá ekki Ishtar en ég heyrði slæma hluti. Málið við þessa mynd er að hún er góð, en hún hefði getað verið miklu betri. Mér líkaði við hana sem barn því mér fannst hún flott og sjónrænt séð er myndin mögnuð, ​​leikmyndirnar ótrúlegar, skrifin eru bara sanngjörn og með svona leikara í myndinni myndi ég samt búast við aðeins betri. SPOILERI fannst lokaatriðið sérstaklega ekki nógu stórt. Þetta var áhugavert en fyrir svona stóra mynd hélt ég bara að hún hefði getað endað með aðeins meiri hvelli. Ástæðan fyrir því að horfa á þessa mynd er andrúmsloftið. Kvikmyndin notar aðeins 7 teiknimyndasögulitina sem gerir hana alla vega enn betri sjónrænt. Búningarnir og förðunin voru líka gallalaus. Andlitsförðun illmennanna var frábær. Beatty er bara ekki upp til hópa svona stærri en lífið karakter. Samt er þetta góð mynd sem hefði getað verið miklu miklu meira. Hún er fyrir mér betri en Batman, hin teiknimyndasöguaðlögunin sem kom út nálægt sama tíma. Auðvitað var þessi mynd miklu stærri miðað við brúttó.