Vel gerð og stílhrein en á endanum enn skynsamleg þessi spennumynd myndi virka betur fyrir aðdáendur sem ekki giallo að fá áhuga á tegundinni en síðari Argento færslurnar sem fara út í allar áttir. Fyrir aðdáendur þessara brjáluðu ítölsku spennumynda munu þeir þakka George Hilton og beygjurnar sem persónan hans tekur og hvað hann hefur gengið í gegnum. Myndavélavinnan er fersk með skítugum af grafísku ofbeldi og skrýtnu, en viðeigandi vali og góðri, ekki yfirþyrmandi tónlist. Því minna sem þú veist um söguna því betra til að láta hana virka. Það eina sem vantar til að koma í veg fyrir að þetta sé frábært sem Sergio Martino leikstýrði giallo er að sagan hefur ekki það auka kynferðislega eða sálræna, eða báða þættina til að setja hana yfir. toppurinn. Þetta er meira venjubundið ráðgáta, persónurnar eru vel skilgreindar en lifa eða deyja í samræmi við söguþráðinn ekki í samræmi við þeirra eigin dyggðir og galla. Nýleg DVD-útgáfa (2005) er falleg útlit og örugglega leiðin til að sjá myndina, nema þessir nokkurn tíma fá listahúsasýningar sem virðist ólíklegt.