Kvikmyndaútgáfa af Söndru Bernhard einkonu off-Broadway sýningu er andspænis tilgerð. Sandra skoppar setustofuleikara og ofurstjörnur, en tilfinning hennar fyrir kaldhæðni er aðeins hæfilega áhugaverð og skondin. Aðdáendur hennar munu segja að hún sé hrikalega heiðarleg og það gæti verið satt. En hún er líka skelfileg, með óafsakanlegt bravæði í andlitinu sem á ekki vel við kvikmynd í þessari tegund. Hún vill ekki gera gott - og hún er svo sannarlega ekki til í að eignast vini - og það mun alltaf nudda fullt af fólki á rangan hátt. En jafnvel þótt þú hittir hana á miðri leið, þá er efni hennar hér verulega ábótavant. Kvikmyndagerðarmaðurinn Nicolas Roeg starfaði sem aðalframleiðandi og þó hann sé ekki leikstýrður af honum, þá hefur myndin hans kaldur, aðskilinn einkennisstíl út um allt. Bernhard skrifaði þáttinn ásamt leikstjóranum John Boskovich; Skrýtnasta snertingin þeirra var að láta alla áhorfendur Söndru innanhúss líta út fyrir að leiðast - tilfinning sem margir raunverulegir áhorfendur munu líklegast deila. *1/2 frá ****