Dick Tracy var upphaflega teiknimyndabók búin til árið 1931 af Chester Gould. Hann er óeinkennisklæddur einkaspæjari sem hefur uppi á hópi illmenna, allt frá alls kyns upprunalegum persónum eins og Flattop til The Blank til Big Boy Caprice. (Þessi illmenni urðu svo vinsæl á fjórða áratugnum að Warner Bros. bjó til sína eigin mynd af illmennum í Tracy-stíl í teiknimyndum eins og Daffy Duck) Teiknimyndasögur Tracy voru þekktar fyrir frjálslega notkun þeirra á byssuleik og nýjustu tækniframförum ( einkum armbandsúrsmiðlarinn), sem fékk sinn skerf af skjátímanum á þessari frábæru mynd. Tónlistin var frábærlega unnin af Danny Elfman og frumsömdu lögin eftir Madonnu voru áhugaverð en þau voru ekki hápunkturinn á ferli hennar. Það er skrítið vegna þess að þegar þú horfir á myndina og sérð spennu augnablikin, líður myndin svo mikið eins og Batman vegna eftirminnilegs hljóðs Elfmans í verkum hans. Ég elska harðorða krakkann, Pacino sem leikur Big Boy Caprice (og þessi höku!) , tökum Madonnu á illmenni, og kvikmyndatakan og leikstjórnin voru óaðfinnanleg. Þessi mynd var mjög fagmannlega gerð og inniheldur fjöldann allan af frábærum leikurum sem voru þekktir sem frábærir leikarar í nokkurn tíma áður en þessi mynd var gerð (Warren Beatty, Al Pacino, William Forsythe, Dustin Hoffman, Kathy Bates, Mandy Patinkin, Catherine O'Hara, Dick Van Dyke). Myndinni var leikstýrt af Beatty sjálfum sem var áhugavert. Það er næstum eins og Beatty hafi litið á sjálfan sig sem Tracy í fyrra lífi eða eitthvað vegna þess að hann passaði virkilega við hlutverkið. Ég varð að gefa þessari mynd 8/10 fyrir allt sem hún kom með í kvikmyndahús sem gleymdist (af hvaða ástæðu sem er). Það hefur verið fullt af misskilningi varðandi einkunn þessarar myndar á IMDb og ég skil enn ekki hvers vegna. Persónurnar voru algjörlega frumlegar og líflegar, eins og stíllinn á leikmyndum, fataskápnum, lýsingunni og öllu í þessari mynd. Farðu að kaupa það í dag. Þú munt ekki sjá eftir því.