FJÓRÐI MAÐURINN (Paul Verhoeven - Holland 1983).Kvikmynd byggð á skáldsögu eftir Gerard Reve, sem virkar best sem spennumynd. Það kemur nokkuð á óvart, í ljósi þess að Reve þarf um það bil hundrað blaðsíður fyrir aðeins minniháttar söguþráð og spenna er það síðasta sem mér dettur í hug þegar ég les verk hans."Fjórði maðurinn" er mjög þungur í táknfræði. Paul Verhoeven er almennt ákaflega upptekinn af því að sanna eitthvað fyrir aðallega fjandsamlegum gagnrýnendum og ég er aldrei viss um hvað það er nákvæmlega sem hann er að reyna að sanna. Hann vanmetur áhorfendur sína yfirleitt og segir sögu sína á svo ólúmskan hátt, hann víkur fljótt frá upprunalegu hugmyndinni eða söguþráðinum og virðist næstum gleyma því sem þarf að sjá á skjánum og hvað þarf að sleppa. Í "The Fourth Man" er hann ekki eins skýr í að útlista söguþráðinn eins og hann er með kynlíf og nekt (sem það er nóg af) en eins og í flestum myndum hans virðist hann hræddur um að áhorfendur myndu ekki fatta það og hamrar sagan með augljósri táknmynd í bland við nokkra átakanlega nekt og grafískar kynlífssenur. Það er varla til sena án kynlífs eða nektar í fullri framhlið, flest svo brjálæðislega tilefnislaus og í andlitinu á þér, það grefur undan annars góðri sögu. Engu að síður, þegar þú getur tekist á við nokkuð augljósa satíríska nálgun Verhoevens, þá er þetta nokkuð skemmtileg spennumynd á stundum með forvitnilegum fléttum í söguþræði og góðri frammistöðu, sérstaklega Thom Hoffman og Jeroen Krabbé. Camera Obscura --- 7/10