Eftir að hafa lesið skáldsöguna sem er um klukkutíma lesin varð að horfa á þessa mynd sorgleg vonbrigði. Rétt eins og hann gerði í Prince of Egypt tókst simon wells einhvern veginn að leikstýra handriti sem tók alla dramatík og dulúð úr frumefni sínu og breytti því í þessa einsleitu vitleysu. Núna er ég hrifinn af ostum og tjaldbúðum en þessi mynd meikaði nákvæmlega engan sens. Það var engin gleði í neinum sýningum eða húmor. Það var engin spenna og þessi kjánalega bókastoð með persónu Addy sem Filby kastaði hattinum á loft var síðasta hálmstráið. Mér fannst mjög brotið á mér þegar þessari mynd var lokið og ég neita enn að trúa því að það hafi ekki verið nema 90 mínútur sem hún hélt áfram að eilífu. Ég velti því fyrir mér hvernig stúdíóið og leikstjórinn hefðu getað lagað svona ömurlegt handrit en vinur minn setti myndina fyrir mig nákvæmlega eins og hún var og ég sagði vá hvað þetta hljómar vel en hvað varð um myndina.