Ég mun ekki eyða tíma þínum í að lýsa söguþræðinum fyrir þetta, hinn gagnrýnandinn gerði þetta nú þegar nokkuð vel. Ég mun hins vegar segja þér álit mitt á þessari mynd. Þessi mynd er í grundvallaratriðum and-japanskur áróður. Japönum er lýst sem ótrúlega vondum b**tards sem bera virðingu fyrir engu, auk þess sem þeir hafa mjög lélega kunnáttu í bardagalistum (hópar japanskra karlmanna fá oftar en einu sinni sparkað af einstæðum konum.) Sú staðreynd að japanir Bardagamenn tapa næstum öllum (ef ekki öllum) bardaga í myndinni sem tekur spennuna í burtu. Söguþráðurinn er reyndar nokkuð traustur og fullkominn fyrir kung fu mynd þó. Vandamálið liggur í því að það er ekki mikið barist. Þegar það eru slagsmál eru sum slagsmálin nokkuð góð, en aðrar senur eru illa samdar. Eitt atriði angela mao tekur á móti sex japönum í kirkju og sparkar í rassinn á þeim. Vandamálið er að þeir sýna henni berjast við þá einn af öðrum þegar þeir eiga allir að ráðast á sama tíma. Mér skilst að þessi mynd hafi verið ótrúlega ódýr miðað við hversu ódýr sum settin eru. Þeir nota sama þorpssett fyrir þegar þeir eru í Kóreu og þegar þeir eru í Kína án þess að breyta því yfirleitt. Sum atriði eru þó tekin á raunverulegum stöðum og líta vel út. Á heildina litið er eina raunverulega vandamálið við myndina að hún er hægvirk og óáhugaverð söguþráður. Þar sem það eru fáar bardagaatriði verðum við að treysta á söguþráðinn fyrir skemmtun og, jæja, mér var ekki skemmt. ein og hálf stjarna af fjórum