Síðdegis í dag fórum við með krakkana í bíó og sáum Neil Gaimans Stardust og það eina sem ég get sagt er Vá. Það er sjaldgæft að ég sé alveg hissa á einhverju en þetta er mögulega besta fantasíumynd sem ég hef séð, kannski jafnvel besta myndin af hvaða tagi sem er og þetta er allt Neil Gaiman að kenna. Jú, ég hefði getað sogast inn af dásamlegu samtalinu sem var snjallt, flæddi vel og gerði persónurnar fullkomlega trúverðugar. Ég gæti haldið áfram í marga daga um stórbrotinn leik, Charlie Cox er fullkominn sem Tristan, Claire Daines er snilld sem Yvaine og Robert Di Nero stelur næstum myndinni sem djúpt í skápnum sjóræningi Captian Shakespeare. Hin hreina gleði sem húmorinn vakti yfir sem tókst að vera Laugh our Loud fyndinn, greindur. nóg til að láta fyrsta Shrek líta út eins og 80's sitcom og blandast fullkomlega saman við restina af myndinni einum saman hefði gert þetta að frábærri mynd. Sérbrellur voru næstum því fullkomnar, að vísu var þetta engin LOTR eða Star Wars SF Extravaganza en þar sem þeir var notkun þeirra var nákvæmlega það sem kallað var eftir, ekki of mikið til að trufla þig frá myndinni sjálfri og blandast fullkomlega inn í söguna. Er það þá sagan? Hvað get ég sagt. Hversu oft rekst þú á sögu sem inniheldur alla hina klassísku ævintýraformúluhluti sem koma ekki bara út fyrir að vera enn ein ódýr prinsessubrúður. Hún tekst að vera kunnugleg og þægileg en samt alveg ný og hressandi á sama tíma. Hvert sem er af þessum hlutum hefði gert þessa mynd að góðri mynd, allt saman gerir hana að frábærri mynd en þær fölna í samanburði við hinn ríka og heillandi heim að þessir þættir sameinast til að lífga vel upp. Enn og aftur hefur Neil Gaiman gert það, hann hefur rekið annan rýting inn í hjarta mitt með því að búa til fantasíuheim sem er svo fallegur og heillandi að ég myndi gera nánast hvað sem er til að lifa í honum og aðeins gefið mér stutta innsýn í hann. Ég vildi ekki að það myndi enda, ég vildi sogast í gegnum hringiðu til landsins Stormhold og fá að hitta Tristan og Yvaine í eigin persónu, ferðast um akra og dali þess, rölta um markaðstorg þess og hitta íbúa þess, bæði hættuleg og hættuleg. vingjarnlegur og vertu þar að eilífu. Það er tilfinning sem ég hef tekið eftir þegar ég hef lesið eitthvað eftir Gaiman, The Sandman, American Gods, Coraline skildu mig eftir með djúpri sorg þegar ég kláraði að lesa þær því það var búið, ég gat ekki séð neitt meira inn í heima sem hann hafði skapað sem virtust vera svo miklu líflegri og lifandi en sá sem ég neyðist til að búa í og ​​að horfa á Stardust var ekkert öðruvísi. Að lokum er ég viss um að skrif Neil og þessi mynd munu ekki hafa sömu áhrif á alla en treystu mér þegar ég segi að þú munt ekki sjá eftir tíma eða peningum sem þú hefur eytt í að horfa á þessa mynd, hún er auðveldlega ein af 5 bestu myndunum sem ég hef nokkurn tíma séð og ég get ábyrgst að allir með sál muni að minnsta kosti líka við hana .