DRÍFDRÆÐURINN er ein af þessum nútímasögusögum sem maður er af og til prúður. Þessi mynd spannar tvær heimsálfur, margar fjölskyldukynslóðir og marga áratugi og snertir ógrynni af hlutum, þar á meðal vináttu, ást, missi og að lokum endurlausn. Frumkvöðull hennar er ungi Amir (Zekeria Ebrahimi), innfæddur afganskur drengur sem oft leikur með ráðnu aðstoðinni; aðallega ungi Hassan (Ahmad Khan Mahmoodzada), Hazara drengur sem er talin vera síðri en ríkjandi Afganir. En þau tvö mynda vináttubönd sem byggja á menntun (Amir kennir Hassan að lesa), nálægð í húsi Amirs og að sjálfsögðu flugdrekaflugi. En slæmir tímar eru á leiðinni fyrir borgina Kabúl. Kommúnistar ráðast inn og Amir og Hassan hafa slitið samvistum vegna hrottalegra fordóma afganskan drengs gegn Hassan. Þeir tveir munu kannski aldrei hittast aftur. Faðir Amirs keppir við að koma sjálfum sér og syni sínum út úr Afganistan og finnur að lokum leiðina til Ameríku. Hér setja þau tvö upp bensínstöð og lifa hönd í munn með því að selja á sessmörkuðum. Og þegar faðir Amirs verður smám saman veikur, mun ný opinberun koma inn í hjarta Amirs; einn sem hann getur ekki hunsað og krefst þess að hann snúi aftur til ástkæru Kabúl. Rannsókn á vináttu, stríði og sáttum, Flugdrekahlauparinn er sannarlega frábært kvikmyndaverk. Sagan er aldrei óviðeigandi sögð á ensku hvenær sem við erum í erlendu landi, og aðeins brotna ensku þegar við erum í Ameríku. Þetta var hressandi og veitti raunsæi. Leiklistin var á pari við það besta sem þú munt sjá líka. Sérstaklega verður að taka eftir Homayoun Ershadi sem leikur Baba, veikan föður Amirs og sterka ættföður. Einnig leiða Khalid Abdalla þar sem eldri Amir er vel leikinn, sérstaklega þegar hann kemur aftur til Kabúl til að finna það í rúst; alveg andstæðan frá því þegar hann fór. Kvikmyndatakan af Afganistan á meðan Amir flúði og endanlega heimkomu er ekkert minna en hrífandi, með snæviþöktum tindum sem verða til þess að slaka í munninum (ég er ekki viss nákvæmlega hvaða fjallgarð þeir notuðu í myndinni, en hvar sem það var vil ég fara þangað og taka hana upp sjálfur!) En það er ekki kvikmyndatakan né leikur eins eða tveggja manna sem gerir þessa mynd að velgengni. Þetta er einföld saga sem er mjög vel sögð sem gerir hana þess virði hvers kyns kvikmyndaáhorfenda. Mjög mælt með.