Næstsíðasti þátturinn sem sýndur var af upprunalegu Star Trek seríunni er áhugaverð, stundum depurð, sem sannar að þátturinn hafi enn verið að kanna persónur sínar jafnvel á þessum tímapunkti í þriðju þáttaröðinni; Þó það sé gallað, hefur 'All Our Yesterdays' sín augnablik og í heildina skapmikla, sannfærandi tilfinningu. Kirk, Spock og McCoy geisla niður á plánetu, að því gefnu að þeir séu að koma á skömmum tíma til að bjarga eða að minnsta kosti gefa einhverja viðvörun til hvers íbúa sem er þar, þar sem sól plánetunnar á að springa innan nokkurra klukkustunda. En eins og það kemur í ljós er fólkið þar allt of meðvitað um örlög plánetunnar og hefur með því að nota eins konar tímaflakkstæki flúið inn í fortíðina. Hver einstaklingur hefur áður getað valið tíma og stað þar sem hann eða hún vildi búa á „bókasafni“, rekið af öldruðum manni að nafni Herra Atoz. Atoz gerir ráð fyrir að mennirnir þrír séu að leita að fortíð til að lifa í líka og sýnir þeim ýmis tímabil sem þeir geta valið áhorfendur úr. Það er frekar þvingað rugl í upphafi þáttarins, með línum eins og:McCoy- Hvert fóru þeir? Atoz- Hvar sem þeir vildu. Misskilningurinn gæti verið úthreinsaður frekar auðveldlega, en í söguþræði er hann það ekki, og fljótlega finnur Kirk sig fluttur aftur til tímabils sem líkist Englandi á 18. öld, á meðan Spock og McCoy eru sendir á ís. aldur, 5000 ár í fortíð plánetunnar. Héðan er aðaláherslan lögð á Spock og samband hans við konu sem hefur verið útlæg til þessa tíma af harðstjóra sem refsingu. Spock byrjar að leika æ tilfinningaríkari, sýnir reiði í garð McCoy og djúpa væntumþykju til Zarabeth, konunnar. Að lokum áttar hann sig á því að hann er að snúa aftur til frumstæðs tilfinningaástands forfeðra sinna á Vulcan fyrir 5000 árum. Kirk leggur leið sína aftur á bókasafnið fyrst og sannfærir herra Atoz að lokum um að þeir eigi ekki heima í sögu plánetunnar hans. Spock og McCoy snúa aftur rétt áður en það er of seint og skilja Zarabeth eftir; Enterprise geislar þeim þremur upp og flýtir sér í burtu þegar sólin springur og eyðileggur plánetuna. Samspil Spock og Zarabeth veitir eftirminnilegustu augnablik þessa þáttar, þó að ævintýri Kirks inn í "ensku" fortíðina sé skemmtilegt. Allt í allt mjög almennilegt Star Trek skemmtiferð síðari daga.