Þó að hún sé ekki eins slæm og hún hefur verið gerð til að vera (ég hef séð MIKLU verri), þá er þetta samt mjög léleg mynd. Í grundvallaratriðum endurgerð á "Coogan's Bluff" eftir Siegel, þar sem helsti munurinn er sá að hattur Clints Eastwood hefur meira karisma en allur Joe Don Baker, óaðlaðandi leikari ef það var einn. Hins vegar er Venantino Venantini frábær (og frábær skemmtun) eins og vondi kallinn, svona lágkúrulegur Vittorio Gassman. Hann er aðalástæðan fyrir því að sitja í gegnum þennan dampi þar sem restin af leikarahópnum skilar að mestu hræðilegum leik, sérstaklega stelpan. Aumingja gamli Rossano Brazzi, erfitt að trúa því að hann hafi einu sinni verið rómantískur aðalhlutverki (horfðu á "Mondo Cane" til að sjá hann hlaupa í burtu frá konum). Þar sem hann lítur út eins og Ben Gazzara í öðru sæti hefur hann nánast ekkert að gera. Þetta er allt þáttur Joe Don, því miður. Og allt var það með almennri "hasarmynd" tónlist frá níunda áratugnum sem gæti ekki verið leiðinlegri. Greydon Clark getur gert góðar B-myndir ("Án viðvörunar"), en hér hrasar hann, dettur, nefbrotnar og missir þrjár tennur . Jæja, að minnsta kosti voru staðirnir á Möltu ágætir, og það er Venantini til að reyna að bjarga deginum. 3/10.