og algjörlega óógnvekjandi mynd. Persónurnar hafa engan áhuga og mestur tíminn er eytt í bíl. Hundurinn er í besta falli ljótur, aldrei virkilega ógnvekjandi. Til að vekja áhuga hefði þurft meiri ógnun, að minnsta kosti nokkra sem þér þykir vænt um og vekur tilfinningar í þér. Og ekki síst, eitthvað áhugavert hlýtur að gerast. Eitthvað óvænt. Eins og hún er, þá dregst þessi mynd bara áfram og áfram, í því sem virðist vera að eilífu. Kannski var heilagur Bernhard ekki svo klár að velja sem hræðilegu ógnina við lífið og samfélagið? Í flestum ógnvekjandi kvikmyndum/spennumyndum/ráðgátum, bara hvaða tegund sem er, hljóta að vera persónur sem vekja áhuga og fá þig til að vilja vita hvað gerist. Hér er manni eiginlega alveg sama, maður bíður bara eftir að allt hætti og veltir því fyrir sér hvort það væri ekki betra að sjá eitthvað annað. Ein veikasta King aðlögun.