Það er dásamlegt að fylgjast með Roshan Seth (hinn stranga föður árið 1992 „Mississippi Masala“), sem enn og aftur tekur að sér hlutverk föður og höfuð fjölskyldunnar, og fleira, í SVO LÖNG FERÐ, sem gerist árið 1971 í Bombay á Indlandi. . Fyrir utan náið fjölskylduaðstæður, innihalda umfjöllunarefni vináttu sem glatast og fannst; óvænt dauða vinar (einhvern veginn var rólegt brosandi andlit vinar í dauðanum í návist bæna friðsamlegt - svo Gustad Noble, persóna Roshan, sagði á sama hátt); atburðarás gangstéttarlistamanns - "veggurinn sem salerni breyttist í helgidómhelgidóm í gnýr og ösku" var í senn spámannleg og heimspekileg. Það er stútfullt af lífskennslu í mismunandi þáttum mismunandi samskipta: milli föður og sonar; móðir og sonur; faðir og litla dóttir; litla dóttir og faðir og móðir; langvarandi samstarfsmenn; löngu týndir kæru vinir; meira að segja maður til manns, sem er saklaus hæglátur „fífl“. Þrátt fyrir tóninn á tímum myndarinnar er þetta litrík mynd efnismikil og styrkur sögunnar í áferðarlögum með húmor og spennu. . Fyrir leikstjóra sem er ekki indverskur (Sturla Gunnarsson íslenskur) hefur hann gert pólitíska indverska/pakistanska kvikmynd. Hann kemst inn í beinmerg lífs þessa Parsi sem Roshan Seth lýsti, en frammistaða hans hefur svo blæbrigði, fíngerð og gleði. (Það er líka sungið.) Restin af leikhópnum er jafn sterkur: frá Om Puri, dularfullum vini vinar; Soni Razdan hin langlífa eiginkona; Vrajesh Hirjee, hinn rökfasti elsti sonur; Sam Dastor, fyrrverandi skrifstofufélagi; Ranjit Chowdhry gangstéttarlistamaðurinn; til hjátrúarfullrar "norn"konu nágrannakonu; ótvírætt „fífl“ manns; og löngu týndur barmvinur - þetta er heimur margra andlita og sjónarhorna. Gunnarsson leikstjóri hefur sýnt næmni í meðhöndlun þess tímabils og viðfangsefnið var vel rannsakað með athygli á smáatriðum. Hann á því láni að fagna að Sooni Taraporevala (1992 "Mississippi Masala", 1988 "Salaam Bombay!") skrifaði handritið. Þetta er sannarlega verðugt ferðalag kvikmyndar til að taka þátt í. Á sama hátt og menningarleg könnun (road movie style), Friðrik Þór Friðriksson 1994 "Cold Fever" er íslensk dvöl um japanskan ungan mann sem fór um allan heim í leit að ákveðnum stað til að votta foreldrum sínum hinstu virðingu og fylgja samviskusamlega minningarathöfnum um hina látnu. Slík sýnd lotning og þvermenningarleg athygli á fjölskylduböndum yljar um hjartarætur á þessum tímum og netöld.