Ég er svo ánægður að ég tók þetta upp á VHS spólu þegar það var sýnt í Master Piece Theatre. Þetta er mynd sem ég get horft á aftur og aftur. Eins og það sé ekki nógu erfitt að búa á Englandi snemma á 18. Fólkið í þorpinu hennar tekur henni nokkuð vel en óttast alltaf að hún sé „úr djöfulsins smiðju“ og er fljót að snúa sér að henni. Sérstaklega þegar mikil óheppni gengur yfir fjölskyldu hennar. Hún er sterk og hugrökk en forðast Kester Woodseaves, farand vefara sem grípur auga hennar. Að hluta til vegna þess að hún óttast höfnun og líka vegna þess að henni finnst hann svo illur að hann ætti að eiga konu sem er yndisleg eins og lilja. Kester er nútímamaður sem trúir ekki á hjátrú þess tíma og hann segir hug sinn og fylgir hjarta sínu. Myndin er trú upprunalegu sögu Mary Webb og er hrífandi frá upphafi til enda.