Þetta er fyrsta Almodavar myndin mín. Ég skal viðurkenna að við völdum hana aðallega vegna þess að við vissum að þetta hafði tælandi möguleika á að Antonio Banderas væri í kynlífssenum fyrir homma. Því miður, það er um það bil allt sem þessi mynd hefur til að mæla með henni. Ég lít á sjálfan mig sem frekar háþróaðan áhorfanda, ég hef gaman af evrópskum kvikmyndum, „list“-myndum, og ég er almennt fær um að þekkja gæðamynd, jafnvel þótt hún sé ekki fyrir minn sérstakan smekk. En þessi mynd var algjörlega tóm fyrir mig. Söguþráðurinn var fáránlegur, persónurnar líflausar, boxið kallaði þetta "fyndið gamanmynd" en ég hló ekki einu sinni. Lauslega og óþægilega smíðað, með miklum tilgangslausum samræðum. Ég skil þetta alls ekki - þetta virðist vera áhugamannalegt viðleitni. Getur einhver frætt mig?