Í Hollandi heldur samkynhneigður rithöfundur Gerard (Jeroen Krabbe) fyrirlestur. Hann gistir hjá fallegri konu Christine (Renee Soutendijk) og stundar kynlíf með henni (með því að ímynda sér að hún sé strákur). Hann ætlar að fara daginn eftir, en fær að skoða mynd af krúttlegum kærasta Christine Herman (Thom Hoffman) og ákveður að vera áfram til að reyna við hann. Svo verða hlutirnir undarlegir. Stórt listahús með X-einkunn í Bandaríkjunum árið 1983. Hvers vegna var það X-flokkað? Við skulum sjá...það er kyrking, allsherjar nekt karla og kvenna, gelding, limlesting, hermt kynlíf, atriði í kirkju með krossi sem mun hneyksla flesta, kynlífsatriði samkynhneigðra í dulmáli...og þetta er allt gamanmynd!!!!! Paul Verhoeven gerði þetta eftir "Spetters". Gagnrýnendur réðust á „Spetters“ fyrir öfgafullar kynferðislegar athafnir og fordæmdur sem rusl. Svo, Verhoeven fyllti þessa mynd með mjög augljósum táknfræði og hélt að gagnrýnendur myndu halda að hún væri list og lofa hana. Hann hafði rétt fyrir sér! Gagnrýnendur elskuðu myndina að átta sig ekki á því að Verhoeven væri að gera stóran brandara að þeim. Samt er þetta frábær mynd. Hún er fallega tekin af Jan de Bont (nú sjálfur leikstjóri) og það er svo mikil táknfræði og augljós „falin“ lög í samræðunum að manni leiðist aldrei. Allur leikurinn er frábær - Krabbe leikur algjörlega fyrirlitlega persónu en (einhvern veginn) hefur þú rót á honum; Soutendijk er bara töfrandi á að líta og gegnir hlutverki sínu til fullkomnunar - litla brosið sem hún gefur þegar Gerard samþykkir að vera hjá henni er hrollvekjandi; Hoffman er einstaklega myndarlegur með frábæran líkama - hann á hrós skilið fyrir að gera kirkjuröðina og fara með Krabbe í dulmálinu. Þetta er ekki fyrir fólk sem er auðveldlega móðgað eða hjartaveikt, en ef þér líkar við öfgakenndar kvikmyndir sem ögra þér leikandi. (eins og ég) þetta er fyrir þig! A 10 alla leið.