Tíundi áratugurinn var frábær áratugur fyrir breska kvikmyndaþætti með mörgum vinsælum sköpunarverkum eins og ONE FOOT IN THE GRAVE, ALGJÖR FABOULOUS THE TIN BLUE LINE, THE BRITTAS empire og MEN THE BEHAVING BAD BAD KOMA á sjónvarpsskjái í fyrsta sinn.Hins vegar, MR. BEAN er, án efa, besti þáttaþáttur tíunda áratugarins. MR. BEAN táknar fyrstu stóru tilraunina til að snúa aftur til tímabils þögla stórmenna eins og Charlie Chaplin og Buster Keaton í nokkra áratugi. Það færir áhorfendum eina persónu - Mr. Bean - sem Rowan Atkinson leikur til fullkomnunar. Margir sem hafa tjáð sig á þessari síðu sem og á skilaboðatöflum á þessari og öðrum vefsíðum hafa tekið þátt í rökræðum um hvort Mr. Bean er með andlega fötlun eða á verulega námsörðugleika sem stafa af slíkri fötlun. Hins vegar tel ég að þessi umræða sé óþörf vegna þess að ég efast stórlega um að höfundar þessa þáttar hafi búist við því að einhver úr áhorfendum í eitt augnablik myndi jafnvel íhuga Mr. Bean í slíku samhengi. Sýnt er að Bean sé persóna sem virðist eiga mjög fáa vini, talar sjaldan og kýs að leysa vandamál sjálfur án leiðbeiningar frá öðrum. Sumar aðferðir hans til að nálgast dagleg verkefni eins og að undirbúa hádegismat eða fara til tannlæknis eru nálgast á undarlegan hátt fyrir alla sem horfa á þáttinn. Þaðan kemur húmorinn. Herra Bean er ekki endilega einhver með andlega fötlun, hann er kannski bara sérvitur maður sem er vanur að takast á við hlutina á sinn hátt. Og náttúrulega leiða sumar aðferðir hans til að klára eitt verkefni oft hamförum, sem við sjáum síðan Mr. Bean reyna að leysa. Stundum sjáum við Mr. gera grín að þeim sem minnst eiga von á því. En enginn raunverulegur skaði kemur fyrir neinn í lok dags og niðurstöður eru alltaf traustvekjandi. Ólíkt flestum dæmum um breska gamanmynd undanfarin 30 ár, MR. BEAN er einföld, móðgandi, skaðlaus U-flokkuð skemmtun sem hentar öllum í fjölskyldunni að njóta. Það er af þessum sökum hvers vegna sjónvarpsþættirnir slógu í gegn í tugum landa um allan heim. Það er líka ástæða þess að það verður enn í minnum haft eftir nokkra áratugi þegar margir aðrir sjónvarpsþættir munu hafa komið, horfnir og gleymst. Sumir gagnrýnendur halda því fram að þátturinn höfði aðeins til barna en ég hlæ jafn mikið að uppátækjum Mr. Bean núna eins og ég gerði þegar ég sá þættina fyrst sem krakki á tíunda áratugnum. Rowan Atkinson hefur notað náttúrulega hæfileika sína til að búa til áhrifaríkar sjónrænar myndir sem virðast jafn fyndnar við endurtekið áhorf og í fyrra skiptið. Sjónvarpsþáttaröðin hefur hingað til getið af sér tvær aukamyndir, BEAN og MR. BAUNAFRÍ. Eins og maður sem kannast við þá tegund húmors sem sýndur er í sjónvarpsþáttunum gæti búist við, þýðir það ekki árangur á hvíta tjaldinu. Kvikmyndirnar tvær gera lítið réttlæti við sjónvarpsþættina og ná ekki raunverulega töfrum þáttanna. Stærsti gallinn í báðum myndunum er ef til vill fólginn í breytingunni á umgjörðinni. Í báðum myndunum fara framleiðendurnir með Mr. Bean úr sínu eðlilega breska umhverfi til Ameríku (fyrra myndin) og Frakklands (seinni myndin). Þess vegna bregðast kvikmyndapersónurnar í kringum Mr. Bean öðruvísi við hegðun hans en hliðstæða þeirra í sjónvarpsþáttum. Báðar myndirnar endurnota gagg úr sjónvarpsþáttunum og sönnunargögnin sýna að gaggarnir voru gerðir rétt í fyrsta skiptið. Í annarri myndinni er sýnt fram á að Mr. Bean hegðar sér út af karakter með sumum þáttum persónuleika hans ýktum að því marki að sum gaggs virðast heimskuleg frekar en fyndin. Á ýmsum tímum hélt ég að persónan sem ég var að horfa á væri ekki Mr. Bean heldur föl skopmynd. Það er greinilegt að Rowan Atkinson naut sín ekki eins vel og í sjónvarpsþáttunum. Hjarta hans var bara ekki í frammistöðunni. Eftir að önnur myndin kom út sagði hann opinberlega að hann myndi ekki leika Mr. Bean aftur. Ég geri mér grein fyrir hvernig honum leið. Þegar ég snýr aftur að sjónvarpsþáttunum sýnir hver þáttur vísbendingar um nákvæma skipulagningu hvað varðar skrif og framkvæmd í hverri einustu senu. Jafnvel veikasti þátturinn er enn mjög skemmtilegur og langt á undan kvikmyndunum tveimur. Uppáhaldsþættirnir mínir eru fyrstu þrír - þeir settu háan staðal sem átti að halda áfram. Mér finnst lokaþátturinn vera sá slakasti en samt bráðfyndin. Til að draga saman, MR. BEAN er sannarlega frábær sitcom sem hentar allri fjölskyldunni. Rowan Atkinson er sannur grínisti snillingur og sönnunargögnin eru í 14 þáttum þessarar sjónvarpsþáttar. Mín tilmæli - horfðu og njóttu. En sjáðu bara myndirnar ef þú telur þig harðan aðdáanda eftir að hafa séð sjónvarpsþættina.