Ef þú ert kunnáttumaður á sértrúarsöfnuði og/eða slæmri kvikmyndagerð, þá kemur ákveðinn punktur í lífinu helst fyrr en síðar að þú verður að horfa á "Attack of the Killer Tomatoes". Það er óumflýjanleg viss, þar sem þetta er ein alræmdasta cult-mynd sem gerð hefur verið. Eitt pínulítið en ómissandi smáatriði er hins vegar að "Attack of the Killer Tomatoes" er vísvitandi hræðilegt. Strax í upphafsskilaboðunum, þegar verið er að hæðast að "The Birds" eftir Alfred Hitchcock, er þetta greinilega hugsað sem skopstæling með núllkostnaði og ég get ekki varist þeirri tilfinningu að rithöfundurinn/leikstjórinn John De Bello hafi aldrei búist við því að myndin hans yrði svona vinsæll. . Kvikmyndin skoppar hina vinsælu strauma samtímans svokallaðra „eco-hryllings“ kvikmynda (plöntur, dýr og náttúra almennt í uppreisn gegn mannkyninu) og kynnir minnstu ógnvekjandi grænmetistegund sem hægt er að hugsa sér sem ósigrandi drápsvélar. Leynilegt landbúnaðarverkefni stjórnvalda til að framleiða stærri og bragðmeiri tómata fer hræðilega úrskeiðis og brátt berast fréttir um tómataárásir alls staðar að af landinu. Forsetinn setur saman sérsveitarteymi til að berjast við safaríkan óvininn, sem inniheldur leyniþjónustumenn með mjög ákveðin sérsvið og vísindamenn með hryllilega kallaðar raddir. Fyrsti hálftíminn af "Attack of the Killer Tomatoes" er mjög skemmtilegur. Eins kjánalegt og það er, þá er það alveg frumlegt og fyndið að sjá venjulega lagað grænmeti hoppa upp úr vaskinum og ráðast á hysterískar húsmæður. Fyrsti hálftíminn inniheldur einnig fjölmörg eftirminnileg augnablik eins og grípandi þemalagið, „Jaws“ virðinguna og hið alræmda ófyrirséða þyrluslys (sjá nánari upplýsingar í fróðleikshlutanum) sem komust á lokakaflanum. Eftir það breytist þó allt í leiðinlegt, óskipulagt og óþolandi áhugamannslegt klúður. Gæðastig brandaranna fer frá því að vera ferskt og frumlegt yfir í vandræðalegt og hreint út sagt ekki fyndið og það eru of margar persónur og undirfléttur. Persónulega kýs ég framhaldsmyndir seint á níunda áratugnum og snemma á níunda áratugnum (sem ég sá áður en ég sá frumritið) vegna þess að þær njóta góðs af aðeins betri framleiðslugildum, ótrúlega yfirdrifnum tómatbrellum og nærveru gamalreynda leikarans John Astin ("The Addams". Family") sem vitlausi vísindamaðurinn Dr. Gangreen. En, eins og áður hefur verið sagt, þá er frumritið óútskýranlegt áfram skylduáhorfsefni á einhverjum tímapunkti í lífi þínu.