"Körkarlen" eftir Victor Sjöström steypir áhorfandanum niður í neðra djúp lífsins stóran hluta af sýningartíma sínum, með grátbroslegum atriðum af niðurbroti áfengis, fjölskylduofbeldis og sjálfsvígsörvæntingar, en eftirminnilegustu kaflarnir fela í sér goðsagnakennda mynd dauðans sjálfs. Hér er Dauðinn útfærður sem draugalegur hestvagni, ekið af ömurlegum syndara sem var síðasti maðurinn til að deyja á fyrra gamlárskvöld. Í eitt ár verður vesalingurinn að safna sálum hins nýlátna, og eftir tólf mánuði af þessari hræðilegu ánauð losnar sál bílstjórans sjálfs loksins þegar síðasti maðurinn sem lést 31. desember verður nýr bílstjóri. Kvikmyndin var þekkt sem „The Phantom Carriage“ eða „The Phantom Chariot“ í enskumælandi löndum) eru hrollvekjandi og dáleiðandi, með því að nota tvöfalda lýsingu kvikmyndatöku sem var frekar háþróuð fyrir sinn tíma og enn áhrifarík þegar hún sést í dag. Merkilegast er að vagninn fer á hafsbotninn til að safna sál manns sem drukknaði. Eins heillandi og þessar senur eru, þá snýst meginhluti myndarinnar um niðursveiflu David Holm, sem leikstjórinn sjálfur leikur í vanmetinni túlkun á manni sem hefur gefist upp á möguleikanum á að lifa mannsæmandi lífi. Í endurlitum sjáum við Holm njóta notalega dags á ströndinni með konu sinni, börnum og bróður, og hann virðist vera fullkomlega venjulegur strákur. Skyndilega, án orða eða skýringa, sjáum við Holm sem alkóhólista, í vandræðum með lögin og fjarlægur fjölskyldu sinni. Venjulega gæti þetta stökk frá Áður til Eftir verið eins og sögubrestur, en í þessu tilfelli treysta kvikmyndagerðarmennirnir okkur til að fylla út kunnugleg, ógeðsleg smáatriði á eigin spýtur. Því er haldið fram að Holm hafi verið leiddur afvega af hugljúfum vini sínum Georges, drykkjufélaganum sem fyrst segir frá sögunni um Phantom Carriage, en hver svo sem orsök falls hans virðist Holm vera týndur málstaður, illgjarn drykkjumaður sem tekur ranglæti. Ánægja af því að valda fjölskyldu sinni sársauka og að neita að endurbæta. Þó að David Holm sé aðalpersónan okkar er hinn sanni hvati sögunnar ung hjúkrunarfræðingur í Hjálpræðishernum sem sýnir máli hans samúðarfullan áhuga og trúir einlæglega á hann þrátt fyrir hatursfulla hegðun hans. Þegar hjúkrunarkonan sjálf er að deyja - óbeint vegna þjónustu hennar fyrir hönd Holm - krefst hún þess að fá að hitta hann og setur því óvart af stað atburðarás sem mun leiða til bata hans. Stundum líkist þessi mynd sögu Dickens um Scrooge í notkun sinni á draugalegum gestum sem hvetja djúpt gallaðan mann til að gera úttekt á lífi sínu, þjást af illri hegðun sinni og umbætur. Mér var líka minnt á leikrit Sjöströms „Terje Vigen“ frá 1917, þar sem maður snýr aftur úr fangelsi til að finna húsið sitt autt og fjölskyldan hans farin (röð endurómaði hér). Leikstjórinn ítrekar einnig staðlað þema skandinavískra þjóðsagna, sem áður var að finna í "Berg-Ejvind och hans hustru" hans (a.k.a. "Útlagamaðurinn og eiginkonan hans," 1918) að enginn maður geti farið fram úr örlögum sínum. Í þetta skiptið mætti ​​þó færa rök fyrir því að David Holm takist í raun að komast hjá örlögum sínum sem virðast óumflýjanleg, því hann hefur fengið óvænt annað tækifæri til að bæta fyrir sig. Áhorfendur sem búast við að sökkva sér út í hið yfirnáttúrulega munu kunna að meta myndirnar sem sýna Phantom Carriage titilinn. , en er kannski ekki tilbúinn fyrir sársaukafulla athugun þessarar myndar á alkóhólískum manni í vandræðum. En þeir sem hafa smekk fyrir ákaft og kröftugt þögult drama kunna að meta "Körkarlen" í heild sinni. Hún stendur uppi með bestu alvöru kvikmyndahús síns tíma og er vissulega eitt af afreksverkum Sjöströms.