Ég hef séð margar myndir Dustin Hoffman eins og Straw Dogs eða Rain Man og mér líkaði við þær, en persónurnar hans eru oft rólegar eða jafnvel feimnar. Ég bjóst við að hann væri í þessari mynd eins og hann var í Straw Dogs, en ég sá allt aðra manneskju. Hann var miklu orkumeiri í þessari mynd og minnti mig soldið á Al Pacino í Serpico. Myndin var mjög áhugaverð frá upphafi til enda. Mér líkaði hvernig persóna Dustin Hoffman var tilbúin að gera nánast allt til að vera hjá syni sínum. Þessi mynd er líka afhjúpandi. Persónulega finnst mér það sýna að fólk ætti að læra að finna málamiðlun sjálft án þess að blanda öðru fólki inn í málið.