Ef þér líkar að íþróttamyndirnar þínar snúist um reisn og bestu gildin þá mun þetta virka fyrir þig. Ofsentimental á stöðum? Jú, auðvitað er það - og stolt af því. Þetta er stærsti og besti ferðin á karnivalinu og ætti að njóta sín sem slíkur. Stór framleiðslugildi, einföld frásögn, með skapandi skotum: hún er ekki flókin, er mjög fín og ótrúlega sæt mynd. Það líður í raun eins og ástarvinnu frá Bill Paxton; og ég þori að veðja að sonur hans fái það. Uppbyggingin er nógu hæg til að hægt sé að njóta þess, átökin hörð og Bretar á móti Bandaríkjamönnum meðhöndlaðir með vissu illmenni, en reisnin milli tveggja aðalhetju Atlantshafsins er alltaf til framan. Ég hef minniháttar hnökra: tónlistin vill vera James Horner en er of mikil og það eru of margar nærmyndir og myndatökur fyrir árið 2005, en ef þú vilt beinskeytta, almennilega og fallega íþróttamynd þá er þetta það. Svo þetta er málið, og mér finnst ég þekkja myndina mína, en mér líkaði hún reyndar betur en Seabiscuit: sem er betri mynd, en Greatest Story er einfaldlega Disney í grunninn og ótrúlega skemmtileg! Takk, Bill.