Þetta hafði fyrirheit um að vera áhugaverð mynd. Efnið var vissulega efnilegt - óhóf kaþólsku kirkjunnar í gagnsiðbótinni. Hins vegar var þetta ekki aðeins þróað (annað en tveggja málsgreina inngangur), margt var ekki útskýrt - þ.e.a.s. sígaunarnir, anabaptistarnir, rannsakandarnir og tengsl þeirra við hina einu sönnu kirkju. Ekki var heldur útskýrt stjórnmál þess tíma, þ.e. samband kaþólsku kirkjunnar og stuðningsmanna hennar eins og hins heilaga rómverska keisara. Þó að þetta hafi verið augljóst fyrir austurríska áhorfendur, gerir skortur á skýringum það ruglingslegt fyrir Bandaríkjamenn. En kannski er það gott að þeir lögðu ekki áherslu á söguna þar sem það sem þeir sýndu var frekar ónákvæmt samt. Pyntingartæki, blóðugar aftökur, nornabrennur og villutrúarbrennur, stór glansandi sverð og fallegar gylltar minjar eru stjörnur myndarinnar. Þetta hefði alveg eins getað verið ein af þessum sverð- og galdramyndum af Conan-gerð, bara með tímabilsbúningum...