_Waterdance_ kannar margvíslega þætti í lífi mænuskaddaðra listilega. Frá smávægilegum kvölum gallaðra flúrljósa sem blikka yfir höfuð til kynhneigðar, karlmennsku og þunglyndis er upplifunin af fötlun opnuð. Fjölbreytileiki aðalpersónanna sjálfrar undirstrikar margbreytileika efnisins sem skoðað er - Jóel, rithöfundurinn, Raymond, svarti maðurinn með grugguga fortíð og Bloss, rasistamótorhjólamanninn. Í fyrstu sameinast þessir menn um ekkert annað en eðli meiðsla sinna, en halda keppnisskapi sínu. Með tímanum færir sameiginleg reynsla, bæði góð og slæm, þau saman sem vini til að styðja hvert annað. Augljósasta umbreytingin er sú sem Joel upplifði, sem í upphafi fjarlægir sig frá samsjúklingum sínum með sólgleraugu, heyrnartólum og gluggatjöldum. Þegar hann er farinn að sætta sig við breytingarnar sem fötlun hefur gert á lífi sínu, fargar Joel þessum leikmuni og byrjar að blanda sér í baráttu karlanna sem hann deilir deildinni með. Dansinn sem vísað er til í titlinum er tilvísun í þetta daglega dagblað. baráttu við að halda höfðinu yfir vatni; að gefa upp dansinn er að hafna lífinu. _Waterdance_ er áhrifamikil og kraftmikil mynd á mörgum sviðum og ég hika ekki við að mæla með henni.