Það snilldarlega við Withnail & I er að það fangar það sem ekki var langt eftir háskólann og lífið gæti farið á hvorn veginn augnablikið ásamt öllu öðru fínu. Freebird er eitthvað fyrir þá sem hafa líklega aldrei hugleitt háskólanám og fóru bara beint í vinnuna 15/16 ára. Ég veit að sum af breiðu blöðunum stunguðu hnífnum inn í þessa mynd þegar hún kom út í kvikmyndahúsum en ég sá hana í troðfullu húsi í Hailsham og allir virtust hafa mjög gaman af henni. Ég ólst upp í Dean-skógi og þetta tók mig beint aftur til sveppa- og dópdaga mína (átti frábæra félaga - hata að hugsa um hvað þeir eru allir að gera núna - sennilega stjórna sveitarstjórninni). Ég hef horft á hana nokkrum sinnum á DVD og nú þegar sé ég myndina sem gamlan félaga sem mun vera að eilífu sem hluti af safninu mínu (hvernig get ég líkað við þessa mynd og Dambusters - virðist ekki vera rétt einhvern veginn) brún í átt að seinni hluta þessarar myndar og mér finnst félagsleg samskipti við heimamenn frábærlega gerð. Mér líkar vel við blönduna af aðalpersónunum þremur og það eru í raun yndisleg skrif hérna ásamt nokkrum mjög tilvitnanlegum línum og ég þori að segja dálítið af heilindum. Ég hef reynt að ná í hljóðrásina en hún hefur ekki verið gefin út (það er skömm þar sem þetta er korkari). Einhver sagði mér að þetta væri upphaflega sviðsleikrit, ekki alveg viss hvernig það virkaði en ég er viss um að þetta var skemmtilegt. Mér líkaði við litlu Shakespear snertingarnar/tilvísanir sem virðast koma upp í gegnum myndina (kom líka auga á Dylan Thomas dómarann ​​líka) og eins og allir litlir gimsteinar, þá verða alltaf smá hlutir að uppgötva eins og lokasenan sem gefur Easyrider kolli sem þeir byrja þeir eru næsta ferðalag. Allt í allt virkilega tilgerðarlaus stykki af kvikmyndagerð (elska það!)