Þó ég hafi lengi verið aðdáandi Peter Weir, hafði ég ekki horft á neina af áströlsku myndunum hans fyrr en ég horfði á The Last Wave. Og það kom skemmtilega og ófyrirsjáanlegt á óvart. Richard Chamberlain leikur David, lögfræðing sem boðið var að verja fimm frumbyggja sem eru ákærðir fyrir að myrða annan frumbyggja. Fyrir jafnaldra Davíðs er þetta augljóst mál um ölvunarröskun og þeir telja að þeir ættu að játa sekt sína og afplána skjótan dóm. En David telur að það sé leyndardómur undir morðinu sem tengist helgisiðum ættbálka. Eftir því sem rannsókn hans heldur áfram lærir hann ekki aðeins um skjólstæðinga sína heldur um sjálfan sig líka. Að upplýsa meira væri að spilla einni undarlegustu mynd sem ég hef séð. Ég get bara sagt að þessi mynd fer í áttir sem enginn mun búast við. Það eru margir þættir sem gera þetta að heillandi mynd: Leikur Chamberlain, til dæmis; en einnig sýningar David Gulpilil, sem leikur ungan frumbyggja sem kynnir Davíð inn í ættbálkaleyndardóma; og Nandjiwarra Amagula, sem leikur gamlan frumbyggja sem er andlegur leiðsögumaður. Samband þessara þriggja persóna er hjarta myndarinnar. En það er líka hvernig Weir bendir á hið yfirnáttúrulega í myndinni. Davíð á sér drauma sem vara hann við framtíðinni. Ástralía gengur í hræðilegu veðri, stormar, hagl falla og jafnvel dularfulla svarta rigningu sem gæti verið ekkert annað en mengun. En það tengist líka málinu sem Davíð er að verja. Hvernig það tengist er ein af stóru opinberunum myndarinnar. Út frá litlum atburðum tekst Weir að skapa andrúmsloft skelfingar og kúgunar, sem bendir til framtíðar hryllings án þess að sýna í raun neitt. Skor Charles Wain er frábær, sérstaklega notkun didgeridoo. Myndatakan er líka nokkuð góð. Russell Boyd, langvarandi DP Weir, sem vann til Óskarsverðlauna árið 2004 fyrir meistara og herforingja, sýnir myrkan, hrollvekjandi heim fullan af leyndardómi. Mér finnst líka merkilegt að fyrir kvikmynd sem fjallar um frumbyggja breytist hún ekki í ákæru gegn hvítum. menningu eða í sappy hátíð af hefðum þeirra, eins og Dances With Wolves eða The Last Samurai. Þessi mynd er of snjöll til að vera svona einfölduð. Stundum getur hún verið pirrandi og hún getur komið áhorfendum í uppnám sem búast við að klára myndina með allt skynsamlegt; en fyrir þá sem hafa ekkert á móti einhverjum undarlegum eða tvískinnungum þá er The Last Wave frábær mynd til að horfa á.