Ég veit ekki hvort þessi mynd snertir hjarta mitt eins og hún gerir vegna tilfinninga um vináttu, ást, nálægð við aðra eða hlýju þeirrar umbreytingar sem matreiðsla Babette skapar, en þegar veislan hefst og það sem eftir er af myndinni, Ég kafna oft. Já, þetta er góð mynd, en án smá dónaskapar eða auðmjúkrar tilfinningasemi. Athugið að fjallað er um þætti lóðarinnar. Babette's Feast segir sögu sína af hófsemi og umhyggju og hún gerir okkur kleift að uppgötva sjálf gildi náðar og kærleika. Allt sem við þurfum að vita er að Babette Harsant (Stephane Audran) var franskur flóttamaður sem fékk skjól af tveimur öldruðum systrum í pínulitlu samfélagi á Jótlandsströndinni. Systurnar leiða það sem eftir er af hjörð föður síns. Hann var sannfæringarprestur sem kenndi að hjálpræði komi með sjálfsafneitun. Systurnar færðu sínar fórnir til skyldu og trúar. Þeir sem enn eru eftir heiðra kenningar prestsins sem nú er löngu látinn og andlega leiðsögn hans. Samt sem áður, eftir því sem þeir hafa orðið eldri, hefur litla samfélagið orðið deilur og rökræður. Systurnar gera það sem þær geta. Í tilefni 100 ára afmælis prestsins vill Babette elda matinn fyrir litla hópinn sem systurnar munu bjóða. Systurnar eru treglega sammála, en þegar þær sjá vistirnar sem Babette hefur pantað verða þær og gestir þeirra órólegir. Þeir eru vanir venjulegum réttum samfélagsins með þurrkuðum þorski, soðnum og súpu úr brauði, vatni og smá öli. Jafnvel þó að Babette hafi í gegnum tíðina gert umbætur, virðist það sem þeir sjá núna nálægt guðleysi. Í kvöldverðinum verður einnig gestur, Lorens Lowenhielm hershöfðingi, sem á árum áður hafði valið metnað fram yfir ást sína á einni systrunum. Hvað upplifum við? Þar ríkir sparnaðurinn í trú öldrunarsamfélagsins og steinsteyptu, vindmjúku sumarhúsin sem þau búa í. Þar er hlýjan við kertaljós í litlu, troðfullu borðstofu systranna. Og svo er það umbreytandi kraftur listsköpunar Babette þegar við horfum á hana elda, horfum á Erik, ungan dreng hjálpa henni, þjóna og hella, og horfum á gömlu sóknarbörnin, með hjálp góðvíns og stórkostlegrar matreiðslu, enduruppgötva smám saman samfélag sitt og ást og vináttu. Hershöfðinginn þjónar sem óvæntur leiðsögumaður okkar vegna þess að hann er sá eini sem veit hvaða óvenjulega rétti þeir eru að borða. Hershöfðinginn segir óskiljanlegum kvöldverðarfélögum sínum sögu, sögu um fræga konu sem var fyrirmyndarkokkur á hinu fræga Café Anglais í París. "...þessi kona, þessi yfirkokkur, hafði þann hæfileika að breyta kvöldverði í eins konar ástarsamband...ástarsamband sem gerði engan greinarmun á líkamlegri matarlyst og andlegri matarlyst." Hann er líka að breytast í mann sem mun sætta sig við það sem hann er orðinn og mun samt alltaf vita gildi og ást þess sem hann kaus ekki fyrir löngu síðan. Gamalt par kyssir. Tveir gamlir menn muna fyrri vináttu. Og Babette, sem eyddi öllu því sem hún hafði unnið í lottói á þessum kvöldverði, hefur fengið tækifæri til að vera listakonan sem hún var einu sinni í Frakklandi, tækifæri sem hún þáði með ást og vináttu. Babette, nú jafn fátæk og hún var þegar hún kom peningalaus á árum áður, heldur áfram með systrunum. Hershöfðinginn í vagni með frænku sinni snýr aftur til bús síns. Og aldraðir gestirnir yfirgefa heimili systranna til að snúa aftur í eigin sumarhús. Þeir staldra við og horfa á tæran næturhimininn og stjörnurnar fyrir ofan. Þeir halda sjálfkrafa höndum í hring og dansa og syngja þennan sálm... "Klukkan slær og tíminn líður Eilífðin er í nánd. Við skulum nota þennan tíma til að reyna að þjóna Drottni með hjarta og huga. Svo að okkar sanna heimili við skal finna. Svo að okkar sanna heimili munum við finna." Þau brosa hvert til annars. Allt hefur verið samið. Babette's Feast er dásamleg mynd, full af aðhaldssömum tilfinningum, ósögðum skilningi, visku...og auðvitað máltíð sem mun skilja þig eftir með grenjandi maga þegar þú ferð út úr leikhúsinu. Ef þú vinnur í happdrætti svo þú gætir leyft þér það sem Babette skapaði og haft kunnáttu hennar og listfengi, hér er það sem hún bar fram: Potage a la Tortue (rík skjaldbökusúpa), borin fram með amontillado sherry Blinis Demidoff au Caviar (litlar bókhveitipönnukökur með sýrðum rjóma) og kavíar), borið fram með Veuve Clicquot kampavíni Cailles en Sarcophage með sósu Perigourdine (úrbeinað vagál fyllt með foie gras og trufflum í laufabrauði með trufflusósu auðgað með Madeira), borið fram með Clos de Vougeot, fínum vínrauðum salatost og ferskum ávöxtum Baba au Rhum með glacee ávöxtum og ferskum fíkjum Kaffi og fínt brennivín