Frekar þá langar dansmyndir og nærmyndir af persónunum sem lét myndina dragast á langinn - myndin hefði verið betur sett til að útskýra söguna og hvata persónanna. Jaðarsetning Nubo, ráðherra, frænku, móður - og dónaskapurinn af kraftmikilli og MIKILVÆGA samkeppni milli hatsumo og mameha og hatsumo og sayuri gerði það að verkum að myndin vantaði raunverulega dýpt. Ef þú hefðir ekki lesið bókina myndirðu í rauninni ekki skilja hvers vegna Sayuri elskaði stjórnarformanninn og hvers vegna Mameha varð leiðbeinandi hennar yfirhöfuð. Sjónrænt var myndin töfrandi - og leikararnir stóðu sig allir best með C-handritinu sem þeir fengu, en það var allt sem var gott við þessa mynd.