The Vindicator opnar með eftirminnilegu atriði um apa í búri sem ræðst á að rífa í sundur lítið leikfangavélmenni sem hluti af vísindalegri tilraun. Þetta tilviljanakennda ofbeldi seldi það fyrir mig og ég er ánægður með að segja að restin af Vindicator hafi boðið upp á sannkallaða ostaveislu. The Vindicator fjallar um vísindamann (David McIlwraith) sem er næstum því drepinn í sprengingu í rannsóknarstofu hans þar sem rifnar leifar hans eru settar. inni í tilraunabúningi/brynju. Af einhverjum óskiljanlegum ástæðum er hann búinn Rage Response Activator, tæki sem er tengt inn í heila hans sem mun gera hann manndrápsmann ef hann kemst í líkamlega snertingu við aðra manneskju. Þeir gefa nokkrar fáránlegar útskýringar á því hvernig það er nauðsynlegur varnarbúnaður en ég get ekki séð rökfræðina í því að setja upp slíkt tæki nema þú vildir geðveika netdrápsvél. Það er sérstaklega fáránlegt þegar gefið er til kynna að jakkafötin sem Carl er í sé í raun tilrauna geimbúningur. Hvaða mögulega þörf væri fyrir geimfari að breytast í hinn ótrúlega skrokk á meðan hann er í leiðangri? Hann brýtur fyrirsjáanlega út úr rannsóknarstofunni og heldur áfram að berjast við hina ósvífnu vísindamenn sem settu hann í jakkafötin, ásamt ninjumorðingjanum Hunter sem Pam Grier lék (Nei, í alvöru). Það er í rauninni náungi í mölbrotnum gylltum álpappír. Hann er líka með ævarandi ráðvillt augnaráð, sem vekur ekki ótta eða jafnvel samúð. Ég býst við að þú getir ekki kennt honum um það, flestir sem horfa á myndina munu hafa sama svip á andlitinu. benda þannig að ég taki kipp og slæ út samræðurnar mínar í handahófskenndum raddblæ á meðan ég reyni ekki að horfa á leiklistarskóla myndavélarinnar. Leikarinn sem leikur hinn angurværa svarta vísindamann á jafnvel í erfiðleikum með þennan síðasta þátt. Það er eftir þennan fyrsta slysadauða sem Vindicator fer á eftir vísindamönnunum. Merkilegt nokk spilar allt Rage Response Activator 'snertu mig og ég drep þig' hluturinn ekki eins stórt hlutverk og þú gætir búist við þar sem Carl er að sækjast eftir fyrrum framhaldsskólum sínum á hæfilega aðskilinn hátt. Það var eitt atriði þar sem hann drepur frekar hrottalega nokkra götupönkara sem ýta honum um. Ég veit að það er vandræðalegt fyrir götuklíkur að ráðast af handahófi á aðalpersónurnar í kvikmyndum á níunda áratugnum, en ein þeirra hlýtur að hafa áttað sig á því að það gæti verið slæm hugmynd að ráðast á netborgaramanninn, jafnvel þótt hann líti út eins og þroskaheftur frændi C3PO. Eins og það er, virðast þeir ekki einu sinni hissa á því að sjá margbrotna gyllta netborg ganga niður götuna eins og það væri hversdagsviðburður fyrir þá. Eina annað skiptið sem þessi reiðiviðbragðsvirkjari kemur upp í myndinni er þegar Carl gamli getur ekki faðmað konuna sína. Þegar Hunter reynir að snúa þessu gegn honum með því að henda henni inn í hann svo hann verði neyddur til að drepa hana, þá segir hann ósjálfrátt að hann hafi endurforritað sjálfan sig (Off-screen náttúrulega) svo þetta gerist ekki. Þeir hefðu getað sleppt öllu Rage Response Activator-atriðinu og bara farið með beina hefndarsögu og það hefði ekki skipt miklu máli fyrir myndina. Það er skemmtileg röð í holræsunum þar sem Grier og félagar hennar elta uppi Vindicator . Vegna brynvarða skinnsins hans eru þeir allir vopnaðir vopnum sem skjóta „gufusýru“. Af einhverjum undarlegum ástæðum þegar þessi vopn skjóta er það táknað á skjánum með teiknimyndalegum rauðum línum sem streyma í átt að skotmörkum þeirra ala Ghostbusters. The Vindicator berst á móti með því að rífa gaspípu úr veggnum og brenna alla brjálaða Grier í gríðarlegri logarönd sem kemur út. Eldboltinn sem myndast er svo risastór og kraftmikill að hann kemur upp úr holræsunum upp úr mannholu og sprengir sendibílinn í loft upp sem nokkrir vísindamennirnir eru. Það undarlega er að Grier sleppur með því að henda sér niður í tommu djúpt vatnið þrátt fyrir að hún hafi verið næst Vindicator. Þetta er ein af mörgum fölsuðum eldsprengingum í myndinni, þar á meðal andlát angurværs svarts vísindamanns þegar réttlætismaðurinn sendir sendibíl sinn af kletti. (Þetta er eftir að þeir fanga The Vindicator með því að fanga hann í risastórum gelló-nei, alvarlega). Það er líka ein óróleg og löng og óviðeigandi röð þar sem svikulur of þungur vinur Carls, sem lítur út eins og Ned Beatty fátæks manns, afhjúpar ást sína á eiginkonu Carls og reynir að nauðga henni. Það heldur áfram í um það bil 5-10 mínútur og er fullt af truflandi skotum af gaurnum sem sullast yfir andlit eiginkonunnar, sveiflast ofan á hana og reyna að draga kjólinn af henni. Hún er vægast sagt ömurleg og virðist í raun og veru út í hött með flest allt sem eftir er af myndinni sem er frekar teiknimyndasögulegt og stærri en lífið í ofbeldi sínu. Lokaatriði myndarinnar felur í sér að Vindicator berst við fullt af öðrum náungum í bardagabúningum. . Af hvaða ástæðu sem er eru allir þessir aðrir náungar minna kjaftstopp en Carl, sumir þeirra eru sendir af eiginkonunni einfaldlega með því að láta rífa út útstæð rör í hliðinni. Sem betur fer fyrir Carl skortir jakkafötin sem hann er í þessum mikilvæga hönnunargalla. Eini raunverulega eftirminnilegi hlutinn undir lokin er dauði Grier. Að gera eitthvað sem ég hef aldrei séð illmenni gera í kvikmynd áður, í miðri átökum hennar við Vindicator ákveður hún að hún eigi í raun ekki möguleika á móti honum og blæs á frekar málefnalegan hátt út úr sér. með skammbyssunni sinni.