Á XXII öld stjórnar arkitekt að nafni Merchant (Bruce Ramsay) geimstöð sem hann hannaði persónulega. Eins og hægt er að spá er sérsveit sendur til að endurtaka dýru stöðina og setja Merchant í gæsluvarðhald. Við komuna finna þeir hann taka þátt í undarlegum helgisiði með því að nota dularfullan tening. Við yfirheyrslur kemur í ljós að þeir verða að leyfa honum að klára, það sem hann hefur byrjað annars mun helvítið sem hann hefur sleppt úr blóði baða sig í blóði... Til að sannfæra lögreglumennina sem halda honum föngnum rifjar hann upp arfleifð sína, um leikfangaframleiðandann sem smíðaði kassi og um ástæðurnar fyrir því hvers vegna hann er hér í geimnum...Kvikmyndin sem er í rauninni sú sama fyrir Hellraiser, að The Quickening var fyrir Highlander. Eitthvað til að hunsa og gleyma, því það mun ekki hafa mikil áhrif á fræði Hellraiser. Langsamlega draslasta kvikmyndaflokksins með mun lágkúrulegri tilfinningu yfir því en forverar þess (sem við skulum gera okkur grein fyrir að voru kvikmyndir í B eða C flokki). tré ótrúlega frammistöðu, sem raunverulega hefur þig að hugsa: Svo hvenær ætla þeir að afklæðast og byrja með samfarir? Það kemur á óvart að ekki er mikið kynlíf í myndinni, þó að kynningin á tælingarkonunni-púkanum Angelique (algerlega óþarfa persóna sem óþarflega klúðrar því sem við vitum um heim Hellraiser) býður upp á næg tækifæri fyrir ástarlífið. Í grundvallaratriðum samanstendur myndin af þremur límdar skyndilega saman aðskildar smásögur (ein í framtíðinni, ein í nútíð og ein í fortíðinni) sem skortir einbeitingu og er hlaupið áfram á áhugamannalegan hátt. Lokaútkoman er afskaplega léleg, í grundvallaratriðum undirstrikuð af því að þú hefur engan áhuga á því hvað verður um neina af persónunum í myndinni. Nokkuð þokkalegt vesen í myndinni, en fyrir utan það algjörlega misheppnuð.