SPOILER - Þessi mynd gefur frá sér söguþræði og fjallar um endirinn. Ég hataði þessa mynd - aðallega af pólitískum ástæðum, en líka af siðferðilegum og fagurfræðilegum ástæðum. Pólitískt vegsamaði þessi mynd stríð og hertækni - sprengdi hlutina í loft upp. Við erum látin fagna þegar tónlistin stækkar og Afganar nota vopn okkar til að sprengja rússana í mola. Og engir bandarískir hermenn setja líf sitt á strik - svo þetta er skemmtilegt stríð. Fagurfræðilega séð er ekki snert af raunverulegum mannlegum tilfinningum í myndinni, bara sjálfsögð, forréttindafólk sem er kaldhæðið, finnst það yfirburði og gerir hvað sem það vill, burtséð frá afleiðingunum. Og talandi um afleiðingar þá slær myndin aðeins örfáa smelli á það sem vopnun Afgana leiddi í raun til. Ég hafði lesið fyrri drög að þessu handriti og því lauk 11. september - með því að Charlie Wilson áttaði sig á því að hlutirnir höfðu farið hræðilega úrskeiðis. En það myndi ekki láta áhorfendur líða vel. Þetta er góð mynd um að drepa Ruskies. Og það gerði mig veik.