Ég er mikill Ziyi Zhang aðdáandi og mun fara á hvaða kvikmynd sem er til að sjá hana sem var það sem tók mig til Purple Butterfly. Eins mikið og ég vildi líka við þessa mynd verð ég að vera sammála mörgum öðrum sem hafa tjáð sig um hana. Það er mjög ruglingslegt og líka mjög hægt. Vegna þess að öll kvikmyndin virðist hafa verið tekin með handheldri myndavél eru verulegir hlutar hennar úr fókus. Myndin hefur mjög litla samtala og það sem er segir manni ekki mikið. Það eru endalaus atriði af fólki sem stendur bara í kring og reykir sígarettur eða situr í herbergi og starir á hvort annað án samtals. Tímabreytingin á myndinni er líka mjög ruglingsleg og erfitt að fylgjast með henni. Jafnvel eftir að hafa lesið fjölda dóma fyrirfram og haft almenna hugmynd um hvað myndin var um, átti ég samt erfitt með að skilja hvað var í gangi. Ég vissi fyrirfram að myndin var ekki mjög lík fyrri Ziyi Zhang kvikmyndum í aðalhlutverki en hlakkaði til að sjá hana í einhverju öðru en því miður varð ég fyrir vonbrigðum á endanum. Hún brosir aldrei í þessari mynd þó hún hafi að vísu oftast ekki að neinu að brosa. Ég hefði getað verið án kynlífssenunnar þar sem þær voru álíka kynlausar og án augljósrar tilfinningar á milli þátttakenda og þú gætir vonast til að finna.