Mér sýnist að margir viti ekki að Blade sé í raun ofurhetjumynd á pari við X-Men, Daredevil, Punisher og þess háttar. Það sem allar þessar hetjur (og í tilfelli X-Men hetjuhópsins) eiga það sameiginlegt er að þær voru allar getnar í töfraheimi Marvel. Blade var upphaflega venjuleg manneskja (í bláum búningi) sem elti vampírur vegna persónulegrar gremju og stóð að lokum frammi fyrir Drakúla sjálfum og hann var vegna skorts á betra orði leiðinlegur. Svo leiðinlegt reyndar að persónan var sett á hilluna og í raun aldrei notuð í Marvel alheiminum. Að minnsta kosti þar til hann var fundinn upp aftur. David Goyer gerði snilldarhögg þegar hann tók persónu Blade og breytti honum í leðurklæddan dökkan riddara. Hann getur þó ekki tekið allan heiðurinn og mikið af þessu hlýtur að fara til Stephen Norrington líka sem með sínum áberandi sjónræna stíl dregur fram það besta úr karakternum. Blade persónan (Wesley Snipes) er ansi mögnuð í þessari mynd og blandar saman bardagalistum við Batman eins og myrkur. Snipes er nokkuð góður sem titilpersóna og tekst vel til að draga fram tvöfeldni og innri djöfla persónunnar. Hann er hins vegar ansi stífur leikari bæði í rödd og stellingum og er aðeins nógu áhugaverður fyrir eina mynd (sem sést greinilega af síðri framhaldsmyndum). Kris Kristofferson er líka góður og vekur virkilega hina kvalafullu persónu Whistler lífi af krafti og tímaskyni. N'Bushe Wright er hins vegar frekar veik sem aðalkona sem gerir persónu sína tiltölulega flata og líflausa. Donal Logue er frekar fyndinn og nær að gera mikið með minniháttar persónu. Þjóðverjinn Udo Kier ber einnig að nefna þar sem hann færir vampírukapphlaupinu mikið af fínleika og stíl, líklega sprottið af reynslu hans af því að leika Drakúla. Stephen Dorf er með besta leik í myndinni og hryllilega frammistöðu hans þar sem Deacon Frost stendur uppi sem einn besti skúrkur sem ég hef kannski séð. Sagan er góð og mér finnst hún endurnýja vampírutegundina (eitthvað sem hefur ekki verið gert síðan frá Robert Rodrigues frá From Dusk Till Dawn) með því að bæta við mörgum samtímaþáttum og viðhalda teiknimyndasögutilfinningunni. Með því að segja að myndin sé með teiknimyndasögutilfinningu þýðir það ekki að myndin sé óraunhæf. Langt frá því. Mikið hefur verið lagt í að gera myndina eins raunverulega og hægt er. Þar á meðal áhrifin sem eru nokkuð góð fyrir sinn tíma. Mér fannst vampíru "rykið" vera mjög fallegt viðmót. Í stað þess að bæta við miklu blóði þegar vampíra deyr kaus Norrington að láta vampírurnar sprunga af sjálfu sér sem lítur vel út. Sú staðreynd að heildarbrellurnar voru vel unnar eykur á trúverðugleika myndarinnar sem annars hefði fallið flatt á andlitið. Eins og áður hefur komið fram hefur Norrington mjög sérstakan sjónrænan stíl sem aðgreinir hann frá leikstjórum eftirfarandi Blade kvikmynda. Del Toro er næstum því eins fær en ég kýs stíl Norringtons. Stíll hans gefur myndinni mjög sérstakt yfirbragð en síðast en ekki síst gefur hann myndinni andrúmsloft. Mjög spennuþrungin dimm stemning sem virkar frábærlega í takt við aðalpersónuna og söguna. Ásamt sjónræna stílnum virkar tónlistin líka vel og bætir miklu við andrúmsloft myndarinnar. Allt í allt er Blade mjög skemmtileg mynd sem hefði líklega átt að fá 8 frá mér en nokkra pirrandi galla (sem ekki er hægt að sýna fram á án þess að spilla myndinni, nægir að segja að margir þeirra eru staðsettir nálægt lok myndarinnar) gerir að myndin verður að jafna sig með háum 7,7/10