Þetta gerist á Fire Island á áttunda áratugnum. Hjón Peter (Craig Dudley) og Buddy (J. Will Deane) halda 4. júlí veislu heima hjá sér. Því miður er samband þeirra í upplausn og þau verða að búa sig undir hús fullt af mjög undarlegum gestum. Restin af myndinni fjallar um veisluna og það sem gerist á milli Peter og Buddy. Allt í lagi - ég er hommi en ég var 8 ára þegar þetta var gert. Ef þetta er sönn sýn á hvernig samkynhneigð líf var á áttunda áratugnum er ég feginn að ég var ekki til. Frá furðulegum upphafsgreinum sem sýnir krakka að leika sér í sandinum (???) rennur þessi mynd hægt út í hörmungar. Það er sérfræðingur (Robert Case) sem talar stanslaust um ekkert sem skiptir máli. Mig langaði að kýla gaurinn hálfa leið inn í fyrstu LÖNGU ræðuna hans. Það er ungi strákurinn Danny sem er þarna í fyrsta skipti. Það eru lesbíuparið (sem gera ekki neitt - nema einn ræma að ástæðulausu). Þarna er leðurdrottningin. Verstur af öllu er kvenlegi maðurinn sem heitir Jimmy (Jimmy Foster). Við erum kynnt fyrir honum og vini hans (sem ég fékk aldrei nafnið á) þegar þeir fá sprungið dekk. Þeir öskra og öskra í rauninni í 10 mínútur og hafa EKKERT hugmynd um hvernig á að laga íbúð. Ég veit að sumum finnst þetta fyndið en mér fannst þetta móðgandi og frekar sorglegt. Partýið sjálft er fullt af fólki sem þú myndir aldrei vilja kynnast. Þetta er eins og að vera hent í partý full af vondum leikurum sem leika viðbjóðslegt fólk. Að Dudley undanskildum getur enginn leikið. Þetta gæti verið dýrmætt sem mynd af því hvernig Fire Island var á áttunda áratugnum...en það er frekar dauft áhorf. Þetta fær aðeins 2 fyrir oft karlkyns nekt sumra mjög fallegra líkama.