"Ég veit að ég er mannlegur. Og ef þú værir allt þetta, þá myndirðu bara ráðast á mig núna, svo sum ykkar eru enn mannleg. Þessi hlutur vill ekki láta sjá sig, hann vill fela sig inni í eftirlíkingu. Það mun berjast ef á þarf að halda, en það er viðkvæmt úti í náttúrunni. Ef það tekur okkur yfir, þá á það enga óvini lengur, enginn eftir til að drepa það. Og þá er það unnið." "The Thing" eftir John Carpenter er ein skemmtilegasta hryllingsmynd sem gerð hefur verið hröð, snjöll og hreint út sagt spennandi frá upphafi til enda. Svona ættu allar kvikmyndir af þessari tegund að vera búnar til. Myndin átti sér stað á Suðurskautslandinu árið 1982 og fjallar sérstaklega um hóp bandarískra vísindamanna. Við fáum enga kynningu á verkefni þeirra, en erum þröngvað inn í tilveru þeirra þegar par af brjáluðum Norðmönnum birtist í grunnbúðum þeirra og eltir hund sem slapp. Norðmenn eru drepnir og hundurinn ratar inn í nýlenduna, sem er þegar hlutirnir fara að verða brjálaðir. Fljótlega er ljóst að "hundurinn" er í raun og veru sem breytir lögun, sem birtist á líkamlegt form fórnarlamba sinna með öðrum orðum, það byrjar að éta Bandaríkjamenn og líkja eftir þeim svo vel að mennirnir sem eftir eru geta ekki greint muninn á vinum sínum og óvinum. Vísindamannahópurinn, undir forystu MacReady (Kurt Russell), byrjar að berjast til þess að lifa af, með því að nota vitsmuni í stað þess að vera gáfuð. Ef hluturinn er sannarlega meðal þeirra, hvernig eiga þeir þá að fara að því að opinbera það? Hversu margir hlutir eru til? Hvernig er hægt að drepa Þingið? (Eða er hægt að eyða henni yfirhöfuð?) Uppruni skepnunnar í myndinni er útskýrt auðveldlega: Fyrir 30 þúsund árum hrapaði geimfar til jarðar og var frosið í suðurskautsísnum. The Thing reyndi að flýja og var uppgötvað í ísnum af Norðmönnum, sem óafvitandi slepptu því úr náttúrulegu fangelsi sínu." The Thing," myndin sjálf, er svipuð hinu helgimynda "Alien" eftir Ridley Scott (1979). Margur samanburður hefur verið gerður söguhetjurnar eru strandaglópar á auðn svæði, eltar af sjaldan séðum óvini sem nær að drepa þær einn af öðrum. Hins vegar, "The Thing" í öllum hagnýtum tilgangi kom fyrst. Byggt á frægu smásögunni "Who Goes There?" eftir John W. Campbell, Jr. (skrifar undir dulnefni sem Don A. Stuart), myndin var upphaflega aðlöguð sem leikin framleiðsla árið 1951 af Howard Hawks og Christian Nyby. Útkoman var "The Thing From Another World", klassík sem ekki er hægt að rökræða. En til að vera sanngjarn, þá líktist hún lítið smásögunni og endurgerð Carpenter gerir það meira réttlæti. Hugmyndin um að hluturinn geti aðlagað líkamlega hvers kyns er það sem gerir þessa mynd svo frábæra og er mikilvægasti hlekkurinn að smásögunni. Árið 1951 voru tæknibrellurnar einfaldlega of lélegar til að sýna þá lífveru sem breytir lögun á eðlilegan hátt, en þrjátíu og eitt ár færðu miklar framfarir í SFX. Creature-brellulistamaðurinn Rob Bottin gerir frábært starf við að breyta því sem hefði auðveldlega getað orðið að bragðgóðri hátíð. inn í óvænt ógnvekjandi (og raunsætt) klúður blóðs og ótta. The Thing, þó að það taki aldrei í raun eina ákveðna mynd, sést stöðugt á mótunarstigi og áhrifin eru einfaldlega frábær. Þeir fylla enn á sig tuttugu og tveimur árum seinna. Skor Ennio Morricone (sem var tilnefndur til Razzie-verðlaunanna á sínum tíma) er aðeins of rafrænt og tindrandi, en engu að síður áleitið þegar það er notað á réttan hátt. Vegna þess að leikarahópurinn samanstendur eingöngu af karlmönnum, til þess að endir þess er ein umhugsunarverðasta og ódæmigerðasta ályktun allra tíma, "The Thing" á hvaða mælikvarða sem er er óhefðbundið Hollywood eins og það gerist best. Það kemur engum á óvart að þegar það kom út hafi "The Thing" staðið sig illa í kvikmyndahúsum og "E.T." kom út sama ár og skartar miklu ljúfari geimveru varð tekjuhærri mynd þeirra tveggja (langt). Til lengri tíma litið er "The Thing" hins vegar æðri á næstum öllum mögulegum sviðum. Saga Spielbergs er gamaldags og floppaði í 20 ára afmæli endurútgáfu hennar. "The Thing" hefur aftur á móti smám saman stigið upp stiga klassískra sértrúarsöfnuða hún er ein frægasta kvikmynd sem ekki hefur verið gerð. 13" (1976) við hið stórfenglega "Halloween" (1978) við hið vonbrigðalega og kjánalega "Escape from L.A." (1996), "The Thing" er áfram hans besta kvikmynd. Þrátt fyrir að orðspor hennar í gegnum árin hafi aldrei verið nógu heiður til að landa henni á lista yfir flestar „frábærar kvikmyndir“, er „The Thing“ samt ein af mínum uppáhalds hryllingsmyndum, og þegar grannt er skoðað meistaralega unnin. Þetta er áræðinn og sniðugur spennuferð sem er í senn einstakur og kaldhæðinn ósvikinn léttir fyrir kvikmyndaáhugamenn sem eru orðnir þreyttir á sömu gömlu hryllingsleikjunum. Þessi, að minnsta kosti, er í raun óútreiknanlegur.