Þegar ég sá sýnishornið af þessari mynd hugsaði ég með mér: „hér er önnur heimsk sjónvarpsmynd sem er skrifuð með hugsun og flóknu sápuóperu,“ en þegar ég sá hana varð ég hissa. Tiffany-Amber Thiessen fer með aðalhlutverkið (og sannar að hún getur svo sannarlega leikið ef hún fær tækifæri til) sem kona sem verður ástfangin af og giftist manni (Now and Again's Eric Close) en byrjar að missa traust á honum þegar röð nauðgana hefst að eiga sér stað í samfélagi hennar. Í fyrstu er hún blind af fullvissu hans um að hann sé saklaus og ást hennar á honum, en eftir því sem tíminn líður heldur hún áfram að vera tortryggin í garð hans. Þó að þetta hljómi eins og uppsetningin fyrir aðra leiðinlega melódramatíska sjónvarpsmynd, er hún í raun og veru. miklu betra en það, því persónurnar eru vel leiknar af Thiessen og Close, og handrit myndarinnar gerir þeim kleift að vera miklu flóknari og gáfulegri en búast mátti við; Þetta eru ekki bara skopmyndir eða pappakarakterar sem eru til eingöngu til að færa söguþráðinn áfram heldur raunverulegt þrívíddarfólk og okkur þykir mjög vænt um þá. Og myndin er nógu snjöll til að hún getur veitt sögunni spennandi og innihaldsríkan hápunkt án þess að grípa til heimskulegra hasarsena, huglausra klisja eða ódýrrar melódrama. Þess í stað tökum við þátt í innri átökum og ótta aðalpersónunnar og fáum raunhæfa lýsingu á því hvernig hún gæti leyst þau og gert rétt. Ef þú færð tækifæri til að skoða þessa, vinsamlegast gerðu það. Framleiðslugildi hennar eru ekki beint í toppstandi (það er sjónvarpsmynd, þegar allt kemur til alls), en ef þú getur litið framhjá því, þá er frábær saga til að njóta.