Fyrir utan John Krasinski var þessi mynd alveg hræðileg. Ástarsagan Lacey Chabert og Andrew Keegan var eins klisjukennd og hægt var, full af ótrúlega slæmum línum um hvernig foreldrar hennar myndu aldrei leyfa þeim að vera saman og ofurhammy þrá útlit. Ekkert af „tilfinningunum“ hafði neina dýpt eða veruleika. Hreimpersónurnar tvær (Dean Edwards sem Rupert og hver sem það var að leika byssusérfræðinginn)....þegar þeir sáu hversu slæmir kommur voru, gætu þeir ekki ákveðið að sleppa þeim og endurskrifa nokkrar línur til að forðast gefa áhorfendum höfuðverk? Greinilega ekki. Ég veit ekki einu sinni hvar ég á að byrja með klippinguna, sérstaklega hljóðklippinguna. Ef þú hatar augljósa oftalsetningu eins mikið og ég, ekki horfa á þetta. Sem sagt Krasinski var frábær. Ég skal viðurkenna að ég er mikill Office aðdáandi og þess vegna leigði ég þetta. En hann er ansi skemmtilegur sem „vinur utan veggja með brjálaðar hugmyndir“. Hann er með klisjukennt hlutverk en tekst samt að gera það eins skemmtilegt og hægt er. Endirinn var hræðilegur. Bara hreint út sagt hræðilegt. Hugmyndin um að ránið hafi farið út um þúfur átti möguleika, en Keegan flakkar um eftir að hafa verið skotinn, alla leið á vinnustofu sína til að falla ofan á málverk af Chabert (sem lítur ekkert út eins og hún) er mest hrollvekjandi atriðið.