Hvort heldurðu að meðalmaðurinn myndi vita meira/minna um: írönsk kvikmyndahús eða íranskan fótbolta? Athyglisvert er að þeir tveir komast í fremstu röð í nýjustu kvikmynd íranska kvikmyndagerðarmannsins Jafar Panahi sem ber titilinn 'Offside', saga sem notar fótbolta eða aðgang að fótbolta sem bakgrunn fyrir röð sena sem snúast um rétt manns til að gera eitthvað eða fara eitthvert. rétt einstaklings til að framlengja þá kurteisi ef og þegar þeir vilja. Það skrýtna er að þú kemur ekki frá Offside eftir að hafa lært um íranskan fótbolta eða of mikið um íranska kvikmyndagerð (nema það sé menntun í umdeildum stíl Panahi), en þú kemur í burtu og upplýsir, að að minnsta kosti einhver frá Íran hafi tekið umdeilt mál sem er greinilega enn mjög við lýði í þjóð eins og Íran og er reiðubúinn að kynna það fyrir alþjóðlegum áhorfendum frekar en að nýta það. Ég man eftir HM 2006, ég er viss um að margir geta það. Það var sumarið eftir upphafsárið mitt í háskóla og eftir kjaftæðið sem var fyrsta árið mitt, virkaði sumar í fótbolta á HM sem vel tímasett tonic. Það þarf varla að taka það fram að ég sá nánast hverja leikjastiku þá sem þeir sýna samtímis hinum í lok riðlakeppninnar svo að til að forðast atvik eins og sést á Spáni '82 þegar talið var að Vestur-Þýskaland og Austurríki myndu fá niðurstaða þeirra á milli sem myndi koma þeim báðum í gegn á kostnað Alsír. Allir í Bretlandi sem horfðu á útsendingu BBC á leiknum Íran Mexíkó, fyrstur beggja þjóða á mótinu, muna kannski að efst í þættinum, Gary Lineker, knattspyrnustjóri BBC, lét frá sér ljótt orð til að kynna leikinn. Það var eitthvað á þessa leið: „Við höfum séð risana Þýskaland, England, Argentínu og Holland spila en nú fáum við að sjá .........Mexíkó og Íran berjast við það“. Áherslan á að þeir tveir síðastnefndu væru óæðri var skýr og að það væri kannski verk að horfa á þá. Það er synd vegna þess að það er til fólk, og myndir eins og Offside kynna það, sem er virkilega tilbúið að sjá Íran leika að því marki að það hættir velferð sinni til að ná því og það er leiðinlegt þegar fólk í valdastöðu vísar frá því sem það telur „óæðri“ þegar það eru aðrir sem myndu gera hvað sem er til að eiga möguleika á að taka þátt í öðrum. sagði þjóð og Ameríka. Hér er kvikmynd um HM-leik sem tengist Íran en þar sem sumir eða reyndar flestir íranskir ​​kvikmyndagerðarmenn gætu vel hafa valið að kynna sögu sem snýst um frægan sigur Írans á Bandaríkjunum og hvað það þýddi fyrir þá, velur leikstjórinn Panahi að líta á því sem fram fer á bakvið tjöldin og kynnir sögu úr stúkunni þar sem konum er meinað að taka þátt í fótboltaleikjum og mega ekki lifa í þeirri sælu að vinna gífurlega stórleik. Þú getur ímyndað þér harðorða kvikmynd þar sem „sigur“ Írans er útlistuð sem þrúgandi áróðursmynd sem ætlað er að nýta þegar þeir „sigra“ vestrænt vald eða „óvin“ í íþrótt sem þeim var kannski ekki ætlað að gera í. Nokkrar kvikmyndir sem Upp í hugann þegar kemur að því að sigra hina ósigruðu í eigin leik eru indverska kvikmyndin 'Lagaan' frá 2001, þar sem indversku bændurnir sigra ríkjandi Breta í krikket. Á sama hátt, „The Game of Their Lives“ frá 2005 sýnir Bandaríkjamenn sigra Englendinga á fótboltaleik aðeins í þetta sinn á HM 1950. Munurinn á þessum myndum og Offside er gríðarlegur; Offside er að skoða aðstæður á bak við hugarfar ríkis og þora að kanna kjarna femínisma þar sem stelpurnar, reyna að sjá ástkæra Íran sigra Barein og komast á HM, er safnað saman eins og dýrum og haldið í grófum hreinsunareldinum aðeins fótum. úr lokuðum glugga sem myndi leyfa þeim að sjá leikinn. Röksemdafærslan snýst um það ljóta orðalag sem menn „mega“, ekki vilja, heldur „mega“ nota í leiknum. Kvikmyndin sýnir Íran sem svo óhæfan að þeir geti ekki tekið af manni rétt til að blóta og banna illt orðalag heldur verða að banna rétt konu til að sjá leikinn allt saman það er engin furða að kvikmynd Panahis hafi sjálf verið bönnuð í Íran. En Panahi man. að fela í sér það sem gerir regluna svo vitlausa í fyrsta lagi með því að leyfa kvenpersónum sínum oft að reykja sígarettur og nota farsíma, tvennt sem læknar og vísindamenn munu halda að sé mun hættulegra fyrir mannslíkamann/hugann en að heyra smá ljótt orðbragð á fótboltaleik. Panahi tekur sérstaklega eftir titli kvikmyndar sinnar 'Offside' sem sjálft er dómur innan fótboltans sem segir til um þegar 'árásarmaður' er 'gripinn' við að reyna að ná forskoti á leiksviðinu. Hliðstæðurnar liggja við stöðu kvennanna í myndinni þar sem þessir framsæknu (sem sagt réttlausir) einstaklingar eru gripnir við að reyna að setja einn yfir andstæðinginn; að vera ríkið sjálft. Ég held að Offside sé ein af betri myndum sem ég hef séð frá Miðausturlöndum og nærliggjandi Persaflóasvæði. Þetta er spennuþrungin en auðmýkjandi mynd um fólk sem ber enga leikarasögu samkvæmt IMDb og þar með er leikurinn hrár og raunverulegur og bætir við þetta einkennilega nýraunsæisaura. Strax endirinn er áleitinn og stöðug munnleg barátta milli karlhermanna og kvenkyns ranglætismanna sem þorðu að ögra ríkinu er yndisleg. Ég held líka að einhver sem raunverulega mislíkar myndina af þeim ástæðum sem ég hef nefnt sýnir áberandi gráðu af kvíða, annaðhvort það eða þú vinnur í írönsku ríkisstjórninni.