Hvað varð um einn nýstárlegasta og snilldarlegasta sögumann okkar tíma? Jæja, hann bjó til svona dæmigerð sumarhasarfóður sem hefði getað leikstýrt af hverjum sem er tiltækur úr kvikmyndaskólanum...og í rauninni hefðu þeir líklega gert betur. Þeir hefðu að minnsta kosti lagt hálfa hugsun í þetta hræðilega handrit. Mark Wahlberg leikur geimfara sem ferðaðist í gegnum einhvers konar ormagöng og lenti á plánetu sem er stjórnað af öpum. (gasp!) Nema í þetta skiptið þeysast aparnir í gegnum stynjandi samræður, vitlausa samsæri og áberandi tæknibrellur sem stöðugt styrkja í huga mínum að hægt hefði verið að setja þessa peninga í um það bil 10 óháðar myndir sem hefðu talist ' meistaraverk' við hliðina á þessari tripe. Eins mikið og ég hef gaman af hinum frábæra leikhæfileika sem er Tim Roth, þá er frammistaða hans sem Thade vonda apaleiðtoginn ekkert annað en ákafur samsetning af slungnum og þungum öndun. Til allrar hamingju fyrir hann gerir förðunin honum sem leikara kleift að halda uppi virðingu og mest af vitleysusamræðunum er falið á bak við andvarp hans og þef. endalokin án nokkurrar tengslaþróunar eða orsaka. Og "haha, við erum svo sniðug, er það ekki?" hvernig Hollywood blandar saman tilvísunum frá upprunalegu POTA inn í þetta. Andvarp...Í stað þess að sjá þetta skaltu eyða nóttinni og hringja í vini og leigja 'Ed Wood', 'Edward Scissorhands', 'Batman', eða jafnvel í minna mæli 'Sleepy Hollow', og rifja upp dagana þegar Tim Burton var maður framtíðarsýnar og frumleika...ekki skömm og háðs.