Maður getur aðeins ímyndað sér að myndin Mr. Welles hefði klárað án afskipta stúdíósins! Þessi mynd er gölluð Welles, en hverrar mínútu virði af því vegna þess að maður getur séð mikilleika kannski besta kvikmyndaleikstjóra Bandaríkjanna allra tíma! Við getum séð tollinn sem það tók á Orson Welles við töku þessarar myndar. Í sögunni eru mörg göt, kannski vegna krafna yfirmanna stúdíósins sem treystu ekki leikstjóranum. Það er forvitnilegt að lesa nokkrar af álitunum sem sendar hafa verið til IMDB þar sem Orson Welles er borið saman við Coen bræðurna, Roman Polanski, jafnvel Woody Allen, þegar það ætti að vera allir þessir leikstjórar sem verða að teljast fylgjendur hins mikla meistara sjálfs. Enginn var frumlegri og skapandi í sögu bandarískrar kvikmyndagerðar en herra Welles. Heppin er að við eigum enn arfleifð hans annaðhvort í yfirlitsútliti eins og því sem Film Forum í New York lauk nýlega, eða kvikmyndir hans annað hvort á segulbandi eða DVD-formi. Rita Hayworth var aldrei tekin ástfangnari mynd en hér. Ef hún væri fegurð með sitt rauða hár, sem ljóshærð, þá er hún bara of töfrandi fyrir orð. Everett Sloan og Glenn Anders lögðu frábært framlag til myndarinnar. Það eina sem gæti hafa gert þessa mynd enn eitt meistaraverkið sem bætist við verk Orson Welles var hans eigin framkoma í henni. Hefði hann einbeitt sér að leikstjórninni og fengið annan leikara til að túlka Michael O'Hara, hefði allt önnur mynd getað náðst. Orson Welles verður að eiga heiðurinn af því að vera kannski brautryðjandi í því að fara með myndavélina frá vinnustofunni út á götu. Myndefnið í þessari mynd er svo ótrúlegt að við förum úr leikhúsinu eftir að hafa séð þessa mynd sannarlega hrifin af verkinu, sýninni og hæfileikanum sem hann gaf okkur.