Ég hef séð nokkrar kvikmyndir um átröskun en þessi var án efa uppáhaldsmyndin mín. Vandamálið með hina var að fólkið með átröskunirnar undir lokin batnar bara sjálfkrafa eða sættir sig við þá staðreynd að það þarf hjálp og það er allt. þessi mynd fannst mér raunsærri vegna þess að í þessari verður aðalpersónan Lexi ekki sjálfkrafa bara betri. Henni batnar og hefur síðan galla. Mér finnst þessi mynd sýna meira en hinar sem ég hef séð að það að batna gerist ekki bara, þetta er erfið vinna og tekur tíma, það er löng leið til bata. Mér finnst þessi mynd sýna þetta allt mjög vel. Það ættu að vera fleiri svona kvikmyndir.