Ég get ekki ímyndað mér að neinn myndi nokkurn tíma eftir milljón ár vilja horfa á þessa mynd. Ekki vegna þess að það var eitt það versta sem gert hefur verið (það var það ekki), heldur að miklu leyti vegna þess að það er um 20 ára gamalt og ó-svo úr almennum straumi. Ég var að reyna að komast að því hvar ég sá leikara áður og þetta kom upp. Svo, já, krakki hættir að spila litla deild vegna þess að honum líkar ekki við kjarnorkuvopn, þetta vekur mikla athygli fjölmiðla og skjóta lausn á kalda stríðinu. Endirinn. Vissulega fantasía, en hún er svo þröngsýn að John Lennon roðnaði. Þar sem hryðjuverk hafa komið í stað kommúnismans sem -ismans sem hræðir okkur helvítis, þá hefur þessi mynd í raun enga þýðingu, nema sem (ónákvæmt) yfirlit yfir þá tíma. Ritlist, leiklist og kvikmyndahandverk eru á sama hátt óþróuð. Ástæðan fyrir því að ég gaf henni jafn háa einkunn og ég gerði var sú að ég horfði á þessa mynd um 50 sinnum á aldrinum 5-6 ára og á enn pláss í hjarta mínu fyrir hana, en ég geri mér núna grein fyrir því að hún klippist ekki alveg niður. sinnep. Þannig að ef lögmálið um stórar tölur stenst og einhver ákveður að lokum að kíkja á þessa mynd, gerðu þér grein fyrir því að það eru miklu betri leiðir til að eyða tíma þínum, en líka miklu verri. (Ég mun forðast John Q. tirade í bili.)