Fyrir nokkrum dögum, í Róm, réðst ungur rúmenskur maður með glæpafordæmi á og pyntaði til bana miðaldra konu sem kom heim eftir síðdegis í verslun. Rúmensk stúlka, sem hafði séð allt, greindi frá því sem gerðist. Þess vegna hófst umræður um of mikinn straum innflytjenda frá Rúmeníu og alhæfði þá sem glæpamenn, alla, óspart. Ég er aðeins 15 ára, en ég hugsaði: hvað hugmynd um velmegun gefur Ítalía þessu fátæka fólki? Hvernig líta þeir á okkur sem land auðsins? Í gærkvöldi sá ég loksins NUOVOMONDO og spurningin mín hafði svar. Þegar þú ert bara með asna og nokkrar geitur, þá gera þessi áróðurspóstkort sem sýna Bandaríkin sem land með mjólkurám og risastórt grænmeti svo áhrif. NUOVOMONDO er í raun kvikmynd sem verður að sjá. Það kemur jafnvægi á náttúrulega táknmál (mjólkurfljót, leikur augnabliks, hörð og grýtt fjöll, nafnið og persónan Lucy/Luce) og grimmt raunsæi (fjöldi vongóður fólks á skipinu, verklag á Ellis Island). Það er blandað leikaralið, allt frá englunni Charlotte Gainsbourg til hins raunsæja Vincenzo Amato, þar til hún er bitur og mögnuð Aurora Quattrocchi sem móðirin. En var virkilega svona erfitt að komast inn í nýja heiminn?