Ó, drengur, Guð blessi áttunda áratuginn, við fengum nokkrar af hræðilegustu kvikmyndum sem komu út á þessum áratug: The Exorcist, Jaws, The Texas Chainsaw Massacre, Halloween og núna, Raggedy Ann & Andy: A Musical Adventure. Þessa mynd verður að nota til að pynta handtekna hryðjuverkamenn til að segja okkur frá illu áformum þeirra um að tortíma heiminum, ég meina í alvöru, þessi mynd hræddi mig. Systir mín var með þessa mynd í VHS safninu sínu og ég var svolítið forvitin um hvers konar mynd þær myndu gera úr dúkku sem kom út úr þunglyndi miklu fyrir krakka með mjög lítinn vasapening. Hvað í fjandanum? Það er svolítið fyndið hvernig þessi mynd er 1970 útgáfan af Toy Story, nokkurn veginn niður í lykil, bara þetta var þúsund sinnum skelfilegra, Disney fékk Lísu í Undralandi til að komast í eiturlyfjaferðirnar fyrir börnin. Alltaf þegar Marcella fer út úr herberginu, Raggedy Ann, ásamt bróður sínum Raggedy Andy og heill leikskóla fullur af litríkum leikföngum lifnar við. Á afmælisdegi Marcellu kemur ný dúkka, Babette, frá París í Frakklandi til Bandaríkjanna. Babette er spillt vera sem veit ekki að hún er dúkka, en hin vinalega Raggedy Ann gerir allt sem hún getur til að Babette líði eins og heima hjá sér. Hins vegar rænir sjóræninginn Captain Contagious henni. Raggedy Ann og Andy leggja af stað til að reyna að bjarga henni áður en Marcella kemst að því að Babette er farin. Úti í heiminum fyrir utan leikskólann hitta þau tvö úlfaldann með hrukkuðu hnén, bláan leikfangaúlfalda sem fyrrverandi eigendur hafa kastað frá sér og er nú sár og einmana. Eftir að Raggedy Ann og Andy skellt sér í bíltúr á úlfaldann byrjar hann að fylgja ofskynjunum sínum og hleypur án þess að horfa yfir kletti, inn í djúpa gryfju. Í þessari gryfju hitta þeir gráðugan, sem er risastór mathákur af taffý sem borðar stöðugt og er aldrei saddur. Raggedys og úlfaldinn sleppa naumlega frá því að vera niðurdreginn af hinum gráðugu og halda áfram ferð sinni til að finna Babette og trúðu mér, það verður bara skrítnara héðan í frá. Þó að þessi mynd hafi vissulega verið truflandi og mig langaði bara að gráta og hylja augun á meðan mikið af myndinni, þetta var reyndar frekar skapandi. Í fyrradag þegar við vorum með handteiknað hreyfimynd sem gerði kvikmyndir persónulegri og höfundar og teiknarar lögðu hjarta sitt í það, geturðu sagt að þeir gerðu það með Raggedy Ann & Andy: A Musical Adventure. Þetta var svo sannarlega ekki versta mynd sem ég hef séð, ég veit bara ekki hverjum ég á að mæla með henni líka. Eins hrædd og ég var þá verð ég að viðurkenna að ég er ánægður með að hafa horft á hana, stundum þarf maður "WTF?!" kvikmynd til að krydda úrvalið þitt, trúðu mér þegar ég segi að Raggedy Ann hafi ekki átt í neinum vandræðum með að gera einmitt það við mig. Það er opinbert, þessi dúkka er einfaldlega hrollvekjandi, við skulum orða það svona, það er risastór karamelluá sem étur allt, konungur sem er höfuðið stækkar þegar hann hlær, furðulegur hlutur sem niðurlægir Raggedy Ann og bróður hennar, a undarlegt næstum sifjaspell milli Ann og Andy og nokkurra naktra dúkka sem munu að eilífu ásækja drauma mína með lögum sínum. Jæja.7/10