Ég hafði mjög gaman af þessari Minghella epík, hugsaði ekki alveg eins mikið og "Enski sjúklingurinn" (klassík nútímans). Fyrstu 20 mínúturnar eða svo finnst mér óþægilegt, en þegar Inman (Jude Law) leggur af stað í ferðina til baka til ástarinnar Ava (Nicole Kidman), tekur myndin upp hröðum skrefum og hún verður mjög eftirminnilegt og ígrundað rómantískt drama. Það er greinilega í tísku að hata Kidman í augnablikinu, en ég er alls ekki sammála og hún stendur sig vel hér. Ég held reyndar að rómantíkin milli Inman og Ada sé illa þróuð í handritinu (þau fá í raun ekki mikinn skjátíma saman til að þróa samband), en Law og Kidman gefa allt og sannfæra. Ferðalag Ada er kjarni myndarinnar - hún verður sterk kona sem þolir nánast hvað sem er. Zellweger virðist fyrst hafa rangt fyrir sér sem Ruby, en hún vex á þér þegar allt kemur til alls og glitrar í mörgum síðari atriðum hennar. Myndin hefur fallega ljósmyndun og leikmynd, en fangar aldrei raunverulegan tilfinningu tímabilsverks. Sérstaklega er Jack White með sítt hár og fölur rokkara yfirbragð sem lítur algjörlega út fyrir umgjörðina. Aðdáendur Cillian Murphy munu njóta þess að sjá hinn hæfileikaríka írska leikara í byrjun hluta, og Natalie Portman sannar í raun að hún getur leikið í líklega mest sláandi röð myndarinnar. Það er leitt að í "The Other Boleyn Girl" er hún svo ófullnægjandi.