Þetta er grunnt hedonismi og/eða félagsleg ummæli vafin inn í hörmulega sögu um áætlun afbrýðisamrar ungrar konu að reka föður sinn og unnustu hans í sundur. Er það sifjaspell eða bara sýn með augum dóttur með Electra fléttu? Hverjum er ekki sama? Allar persónurnar, nema Anne (Deborah Kerr) eru tómar og viðbjóðslegar. Seberg er lélegur (ég er sammála "strákar með brjóst" athugasemd fyrri umfjöllunar). Söguþráðurinn sló í gegn. Þetta fyrirsjáanlega efni dugði í um 30 mínútur af kvikmynd sem því miður var teygð yfir einn og hálfan tíma! Ef þú vilt sjá frábæra sloppa og skartgripi á Rivíerunni mæli ég með "To Catch a Thief" - þar sem þú færð auka bónus af skemmtilegri sögu og viðkunnanlegum karakterum. Mér finnst gaman að kvikmyndir skemmti mér. Mér persónulega er alveg sama hvar myndin gerist. Hver sem stund og stað er, ég vil góða sögu - gamanmynd eða drama. Ég vil líka sjá skemmtilega karaktera. Það sakar ekki ef ég get tengst þeim. Aumingja Deborah Kerr skilar vanalega góðum leik og David Niven líka í fyrirlitlegu hlutverki. „2“ einkunnin er eingöngu fyrir Kerr og Niven, og fyrir kvikmyndatökuna - ríku litaatriðin og gruggugar, forboðnar svarthvítar senurnar. Því miður getur öll frábær kvikmyndataka í heiminum ekki bjargað lélegri sögu með óskemmtilegum persónum. Eyra gyltu er samt eyra gyltu. Þar af leiðandi var það alvarleg sóun á tíma mínum að horfa á þetta rugl.