Platoon er í Víetnamstríðinu eins og Rocky IV er í þungavigt í hnefaleikum. Saga Oliver Stone af reynslu bandaríska hersveitarinnar í Víetnam árið 1968 er svo ofgert að hún er hlæjandi. Þó að flestir eða allir atburðir í Platoon hafi átt sér stað á 10+ ára tímabili bandaríska hersins í Víetnam, gefur það að sýna þessa hluti sem gerast fyrir einn lítinn hóp karlmanna á svo stuttum tíma (vikum) hræðilega skekkta mynd af stríðið. Í sveitinni sjá hermenn sveitarinnar allt eftirfarandi á einni eða tveimur vikum: Bandarískir hermenn myrða óbreytta borgara, bandarískir hermenn nauðga óbreyttum borgurum, bandarískur liðsforingi að myrða annan bandarískan liðþjálfa, bandarískur hermaður að myrða bandarískan liðþjálfa, BNA hermenn drepnir/særðir af vináttuskoti, 90%+ drepnir eða særðir í sveitinni. Það er til skammar að Stone reyni að láta þessa mynd framhjá sér fara sem dæmigerða reynslu bandarísks hermanns í Víetnam. Tvær Víetnamstríðsmyndir sem ég myndi mæla með eru We Were Soldiers (SANNA sagan um líklega verstu bardaga bandarískra hermanna í Víetnam) og A Bright Shining Lie frá HBO.