Eftir venjulega eltingarsenuna endar Jerry óvart inni í flösku af ósýnilegu bleki, sem var hluti af efnafræðisetti. Hann uppgötvar fljótt að hann er ósýnilegur...þannig að fyrirsjáanlegar niðurstöður eiga sér stað, sem þýðir að hann notar nýja falið ástand sitt til að kvelja Tom. Jerry er oft bara að verjast sjálfum sér, en oft er hann með sadíska rák í sér sem kvelur köttinn þegar það er hægt, jafnvel þegar það er tilefnislaust. Hér lætur hann Tom halda að augun séu að blekkja sig þegar ostur úr músagildru hverfur fyrir augum hans, eða mjólk úr honum. fat. Tom getur ekki meira svo hann reynir að sofa þessa martröð frá sér, en Jerry kveikir í loppunni hans! Maður, ég vona að litlu krakkar hafi ekki haft hugmyndir um að horfa á þessar teiknimyndir á fjórða og fimmta áratugnum! Mér fannst Jerry, litla músin, alltaf vondari en sætur. Sem betur fer, í teiknimyndum, yfirleitt, hverfur sá skaði sem persóna verður fyrir innan nokkurra sekúndna og hann er kominn í eðlilegt horf. Besti hluti þessarar teiknimyndar er um það bil tveir þriðju hlutar leiðarinnar þegar Tom kemst að því hver sagan er með Jerry og reynir mismunandi aðferðir til að greina hvar músin er staðsett (svo sem að setja hveiti á gólfið til að sjá fótspor hans) .