Bigfoot kvikmyndir hafa tilhneigingu til að vera slæmar, svo ég er ekki hneigður til að horfa á þær. Hins vegar voru góðar auglýsingar á Sci-Fi Channel, svo ég ákvað að horfa á. Klifurleiðangur heldur inn í Kyrrahafið norðvestur til að finna fallna flugvél með dóttur leiðangursleiðangursins (leikinn af Lance Hendrickson), og hefur komið með byltingarkenndan DNA skynjara sem hægt er að nota til að sanna tilvist snápsins. Og það skapar reyndar nokkra spennu í fyrstu. Hringurinn er óséður, en hann sér líkamshita fjallgöngumannanna (eins og geimveran í "Predator"), og ég velti því fyrir mér hvenær hann ætlaði að slá til. Leikurinn er þokkalegur sem og bakgrunnstónlistin. Þétt skóglendi er vel nýtt. Og þegar veran sést loksins er búningurinn ekki slæmur, þó ekkert frábært. En eftir því sem myndin malar áfram verður hún æ pirrandi og fáránlegri. Flestar persónurnar eru óþægilegt fólk, dónalegt hver við aðra og bara í leiðangrinum eftir peningum og kynningarmálum (nema persóna Lance Hendrickson), þannig að það er ómögulegt að vera sama um hvað verður um þær. Og hegðun þeirra verður sífellt heimskulegri. Einn maður skýtur veruna (ekki banvænt), verður síðan fullur og situr einn í myrkrinu. Einn kvenkyns húsbíll klæðir sig í sléttan silki neglige áður en hún skríður ofan í svefnpokann sinn, sleppur svo naumlega við að vera dreginn inn í skóginn af snáðanum án þess að klúðra hárinu og förðuninni. Þá álykta þeir sem lifðu af að sasquatch sé í raun á eftir DNA-greiningarvélinni og muni láta þá lifa ef þeir skilja hana eftir ("vera veit hvað ógnar henni"). Augljóslega á eðlishvötin ekki við um þessa leikara, annars hefðu þeir ekki birst í þessari mynd. Og endirinn er svo heimskulegur að þú munt vilja sparka í sjónvarpsskjáinn. Ef ekki væri fyrir handritið hefði þetta verið ágætis hryllingsmynd.