Mér til undrunar hafði ég mjög gaman af 'Spacecamp', ég man að ég sá það fyrir um 13 árum síðan, og nýlega réð ég það aftur. Ég var frekar hrifinn. Ljóst er að tæknibrellurnar í geimmyndum nútímans eins og Armageddon og Deep Impact eru mun betri en í SpaceCamp. Hins vegar hafði þessi mynd sögu - mjög staðalímynda níunda áratugarsaga þar sem maður gat næstum sagt upp næstu samræðulínu áður en maður heyrði hana. En það var það sem mér líkaði við þetta - þeir gera ekki svona myndir lengur, svo þetta var hressandi tilbreyting. Það var áhugavert að sjá Kelly Preston, Leaf Phoenix og Lea Thomson í fyrstu hlutverkum, með Tom Skerrit og Kate Capshaw til að bæta efnivið í létta og dúnkennda söguþráðinn. Alveg elskaði vélmennið sem heitir Jinx, það var mjög krúttlegt, en það hafði því miður meiri tilfinningar en sumar aðalpersónurnar. Myndin var nánast hvetjandi á sinn hátt og það var athyglisvert að hún var tekin upp í geimbúðum NASA í Alabama (held ég).