Ég get ekki sagt að þessi mynd sé vonbrigði því ég las nokkra dóma áður en ég horfði á hana og hún gekk ekki eins vel og ég hélt að hún hefði gert. Barinn var ekki settur svo hátt, þannig að sú staðreynd að væntingar mínar stóðust segir ekki mikið. The Good: New York borg. Ef þú býrð í borginni eins og ég, muntu þekkja ákveðna staði og skilja að borgin á að vera meira en bara umhverfi, frekar ein af aðalpersónunum. Það eru virkilega blíð augnablik, gamansamar samræður og flækjur í söguþræði til vinstri og hægri sem halda hlutunum áhugaverðum. Hið slæma: Það fyrsta sem ég hugsaði eftir að ég fór úr leikhúsinu var að mig langaði í meira, en ekki á jákvæðan hátt: "Leyfðu þeim að vilja meira" tísku. Vissulega vega góðu skiturnar/senurnar þyngra en þær slæmu, en það eru fullt af skittum sem falla undir "millibil" flokkinn, of margir reyndar, sem er það sem á endanum dregur myndina niður. Einnig er fjölbreytileiki New York borgar, þó að hann sé gefið í skyn þó að hinar mörgu fjarlægu pönnur borgarinnar og minnst sé á í samræðum í gegnum myndina, aldrei raunverulega áttað sig á eða greind í þeim tilgangi að gera borgina réttlæti. Til dæmis, margir af skits taka vel til að gera miðaldra hvíta. Ég meina ég veit að borgin er heimili margra af umræddum lýðfræði en komdu, söguþráður Paris Je'taime og fjölbreytileiki persónuleika gerir New York borg eins og Lancaster, PA, eða einhvers staðar virkilega hvítt. Það eru bara vonbrigði að sjá borgina bregðast svona við arfleifð sína. Samt, jafnvel eftir að hafa sagt þetta, myndi ég mæla með því að gefa New York, I Love You útsýni. Hver veit, kannski ertu ósammála skoðun minni og kannski ekki. Þú munt aldrei vita það fyrr en þú sérð það sjálfur. Þessari umsögn er ekki ætlað að fæla neinn frá því að horfa á þessa mynd, þar sem skoðanir allra á list eru mismunandi. Ég er bara að gefa þér mjög óljósar upplýsingar um hvað þú átt von á.