Jæja, við verðum að minnsta kosti að viðurkenna að stóru Hollywood hryllingsframleiðendurnir eru loksins að verða snjallari og skynsamari. Í stað þess að bíða þolinmóð eftir að kaupa rétt á asískum hryllingssmellum og endurgera þá í Ameríku, uppgötvuðu þeir nú að þeir gætu einfaldlega ráðið asísku leikstjórana og falið þeim að búa til glænýju draugasöguna sína beint í fylkjunum. Það er eins og að slá tvær flugur í einu höggi; gott að fara krakkar! "The Messengers" er nokkurn veginn eins og hvert annað yfirnáttúrulegt kælitæki sem kom frá austurlensku löndunum síðan "Ringu". Í grófum dráttum þýðir þetta að þetta er leiðinleg, of löng og algjörlega laus við æðar, en hún inniheldur þó mikið magn af fölskum hræðslum og vandræðalega veikum "hræddum við þig ennþá?" augnablik. The Pang Brothers (Danny & Oxide) gerðu áður hið afar ofmetna "The Eye" og það er hefð fyrir þeim að byggja upp sögu með vísbendingum og vísbendingum í átt að þeim stað þar sem það verður næstum ómögulegt að uppfylla væntingar forvitinna þeirra. áhorfendur, en samt virðast þeir ekki fúsir til að breyta formúlunni sinni í bráð. Og þeir eru líka nógu samviskulausir til að endurvinna sömu gömlu og endurteknu draugaefnin aftur og aftur. Eirðarlausir andar fyrri íbúa fastir í veggjum afskekkts sveitabýlis? Söguhetjufjölskyldan slitin í sundur af óunnnum áföllum frá fortíðinni, svo þau verða fyrst að endurheimta trú og traust hvert á öðru? Láttu mig í friði! Henda inn myndbandsspólu og sjö daga bölvun, af hverju gerirðu það ekki? Jafnvel tilraunir til að láta þig hoppa í sætið þitt eru of déjà-vu og munu ekki hræða neinn eldri en 7. Hurðir sem skellur, skítugir og smám saman stærri blettir á veggjum, draugalegt útlit, hávaði sem koma úr kjallaranum. Endalaus ofnotkun ódýrra brellna eins og þessa er næstum að verða móðgandi fyrir hryllingsaðdáendur. „Boðboðarnir“ snýst um fjölskyldu á leið til nýs lífs í landinu sem ræktendur sólblóma. Fjölskylduaðstæður eru frekar óvirkar þar sem persónulegur harmleikur (sem kemur ekki í ljós fyrr en seint í myndinni) varð til þess að yngsti sonur þeirra hætti að tala og foreldrarnir vantreystu uppreisnargjarna unglingsdóttur sína. Skömmu síðar upplifa börnin undarlega viðveru í afskekktum sveitabæ, en þeim tekst ekki að sannfæra foreldra sína um að fara. Þar með er allri myndinni lokið. Ben litli sér hlutina en getur ekki talað og Jessica verður ítrekað fyrir árás yfirnáttúrulegra krafta en enginn hlustar á hana. Grunnforsenda "The Messagers" er mjög afleidd af ódauðlegu klassíkinni hans Stanley Kubrick "The Shining", aðeins það vantar stöðugt ógnvekjandi andrúmsloft og truflandi tón. Handritið tekur sjálft sig allt of alvarlega þó það sé frekar auðvelt að spá fyrir um lokaupphlaupið og algjör fjarvera ofbeldis og blóðsúthellinga er ófyrirgefanleg. Að minnsta kosti skilaði "The Eye" nokkrum ósviknum áföllum í lokin, á meðan hamingjusamur gleði endir "The Messengers" er bara aumkunarverður. Einu jákvæðu þættirnir sem mér dettur í hug eru fallegir tökustaðir á landsbyggðinni, hæfilegt klippingarstarf og efnilegir unga leikhæfileikar (og fegurð) Kristen Stewart. Og það er óhugnanlegt, en því miður vanþróað stuðningshlutverk fyrir William B. Davis.