Framlag Waters til kvikmyndaheimsins þarf að leita með sjónauka og síðan þegar/ef eitthvað finnst (fyrir tilviljun og mikla heppni) þarf að greina það með smásjá. Og eftir að það hefur verið greint myndi það fást fleygt í "ruslatunnu rannsóknarstofunnar fyrir algerlega gagnslausa hluti". Eitt atóm af þeirri smásjá er allra kvikmynda hans virði samanlagt. CB er afskaplega þröngsýnt, og það viljandi. Venjulegt JW efni: teiknimyndasögur, einfaldur söguþráður, brjálæðislega hressar persónur, tyggjópopp, ofspilun o.s.frv. Waters veit að hann er ófær um að gera góða kvikmynd, svo hann felur sig á bak við grímuna á "viljandi cheesy myndinni" -framleiðandi" - sem gerir hann að sérstakri tegund af "and-listamanni". En í kvikmyndaheiminum er það oft rangt að vera and-hæfileikamaður fyrir hæfileika, sem er einmitt það sem Waters hafði vonast eftir - og fékk að lokum. Það er samspil. Charlatans herja á heim kvikmynda og nútíma popplistar; það er plága. Kannski höfum við John Waters um að kenna fyrir að hvetja Baz Luhrman til að búa til alla þessa hræðilegu, heimsku kalkúna. Þetta er eins og vírus: einn Waters býr til fimm nýja slæma leikstjóra og svo búa þessir fimm til fleiri o.s.frv. Hvar mun það enda? Með "Dancer In The Dark"? Er hægt að toppa þessa sprengju?