Fyrsti Giallo-leikur Emilio Miraglia, The Night Evelyn Came Out of the Grave, var frábær blanda af Giallo og gotneskum hryllingi - og þessi önnur mynd er enn betri! Við höfum meira af Giallo hliðinni á jöfnunni að þessu sinni, þó Miraglia missi ekki gotnesku hryllingsstílinn sem gerði fyrri myndina svo ánægjulega. Miraglia leggur meiri áherslu á smáatriðin í söguþræðinum að þessu sinni og þar af leiðandi er þetta hið dæmigerða Giallo völundarhús þar sem persónur eru út um allt og rauðum síld er hent inn á nokkurra mínútna fresti. Þetta er þó ákveðinn bónus fyrir myndina þar sem hún getur stundum orðið aðeins of ruglingsleg; það er alltaf nóg til að halda áhuga áhorfenda og frásagnarlist Miraglia hefur batnað frá fyrri mynd hans. Söguþráðurinn opnar með atriði þar sem tvær ungar stúlkur berjast, áður en afi þeirra útskýrir fyrir þeim goðsögnina á bakvið frekar óhugnanlegt málverk í kastalanum þeirra. Goðsögnin snýst um konu sem kallast 'Rauðu drottningin' sem, sagan segir, snýr aftur úr gröfinni á hundrað ára fresti og drepur sjö manns. Nokkrum árum seinna byrja morð að eiga sér stað...Jafnvel þó að hann hafi aðeins búið til tvær Giallo's, þá á Miraglia sitt eigið sett af skatti. Það er augljóst að rauði liturinn er honum mikilvægur enda kemur hann mikið fyrir í báðum myndunum; og hann virðist hafa eitthvað á móti konum sem kallast 'Evelyn'. Hann hefur gaman af kastala, gotneskum andrúmsloftum og stílhreinum morðum líka - sem er fínt fyrir mig! Miraglia er kannski enginn Argento þegar kemur að því að hella út blóði, en hann veit svo sannarlega hvernig á að henda yfir höfuð morð inn í kvikmynd sína; og hér höfum við ánægju af Volkswagen Beetle, og dauða á járngirðingu sem er ein af mínum uppáhalds Giallo dauðasenum. Kvenkyns hlið leikarahópsins er frábær þar sem hinar töfrandi Barbara Bouchet og Marina Malfatti fara upp fyrir auga-ánægjulegan hóp af dömum sem eru óhræddar við að fara úr fötunum! Tónleikur með leyfi Bruno Nicolai er grípandi, og jafnvel þó að það sé ekki mikið af því geðþekka rokki sem heyrist í The Night Evelyn Came Out of the Grave; það passar vel við myndina. Endirinn er eitthvað afdráttarlaus, því þó Miraglia veki upp gotneska andrúmsloftið, þá virðist það vera meira en lítið flýtt og hver morðinginn er of augljós. En þrátt fyrir það er þetta yndislega skemmtilegur Giallo og einn sem ég mæli eindregið með fyrir aðdáendur tegundarinnar!