Hvað er það sem ekki líkar við? Ég náði þessu aftur í kvöld og dáðist að Hugh Bonneville fanga kjarna Philip Larkin án þess að grípa til töfrabragða og skopmynda. Það eru mörg lög í lýsingunni á margbreytileika aðalpersónunnar og Hugh kemur þeim til lífið. Hin prúða móðir hans, óleyst mál hans við föður sinn og vanhæfni hans til að skuldbinda sig við eina konu. Ljóð hans eru fléttuð út í gegn og sum atriðin eru gripin í því að hann segir frá þeim fyrir eiginkonu vinar sem hann setur fram uppástungur síðar en nokkuð afslappandi, næstum sakleysislega. Það er ekki erfitt að sjá hvar aðdráttarafl hans lá fyrir þeim fjölmörgu konum sem urðu ástfangnar af honum (og vissu hver af annarri, til að ræsa, og héldu áfram að sjá hann!) Heila, skemmtilega, djassáhugamenn, tryggan vin. Það er alltaf meira en útlit, konur færðust út fyrir skalla hans, heyrnarleysi og skammsýni. Og fallega blæbrigðarík frammistaða Eileen Atkins sem mömmu hans er aukabónus.9 af 10.