Ég er aðdáandi hryllingsmyndarinnar, burtséð frá hvaða heilahveli hún kemur. Ég veit hverju ég á að búast við frá vestri, austri og flestum hryllingi í miðjunni. Svo ég fékk DVD-diskinn af 'Acacia' í færslunni og hlakkaði til hægfara uppbyggingar sívaxandi spennu og skelfilegra barna með skrítnar, sundurlausum hreyfingum sem falda sig undir sængum. Helsta söluatriði þessarar myndar var að hún er miklu línulegri söguþráður en margir af þessu líki - þú færð hverjar persónurnar eru, hvaðan þær eru og hvað þær gera. Þú færð grunnupplýsingarnar (vingjarnlegt par, getur ekki eignast börn) og áttar þig á því að forsendurnar eru of eðlilegar til þess að eitthvað ógeðslegt gerist EKKI. Og svo kemur það slæma. Kvörtun númer eitt er sú að sagan er augljós. Ég fékk það nokkurn veginn um leið og krakkinn faðmaði tréð. Ég vissi hvert myndin var að fara og gat meira að segja spáð fyrir um dauðaröðina og af hvaða ástæðu. Klippingin er átakanleg og því miður ekki til hagsbóta fyrir myndina. Jafnvel þótt ég væri enn að velta fyrir mér atburðunum, þá er spenna ekki leyft að byggjast upp vegna þess að leikstjórinn virðist hafa fengið nýja klippi fyrir afmælið sitt og vildi nota það eins mikið og hægt var. tré var óþarfi. Þetta hefði verið fullkomlega góð saga um lúmskan hrylling þar sem bara parið brotnaði saman vegna dauða barnsins - titlatréð keypti ekkert nýtt eða spennandi við myndina. Svo ég mun enda þar sem ég byrjaði - heildarhugsunin mín var "Ó."