Söguhugmyndin á bakvið THE LOST MISSILE er alls ekki slæm, en því miður verður sagan dálítið daufleg í miðjunni og ofnotkun á myndefni sem og lélegar tæknibrellur sökkva þessari mynd niður á undir parið. byrjar með eldflaug sem stefnir í átt að jörðinni. Í skelfingu vegna þess að það er við það að slá á jörðina, tekst Sovétmönnum að sveigja hlutinn frá. Þetta er samt ekki endilega gott þar sem þetta að því er virðist mannlausa far er með gufuspor sem eyðileggur allt sem á vegi þess verður OG skipið er nú á lágri braut um plánetuna. Með öðrum orðum, með hverri ferð sem hún fer, fylgir dauði - einn sem gæti hugsanlega drepið okkur öll!! Þannig að það er undir hinum ágætu vísindamönnum Bandaríkjanna (með mjög ungum og varla þekkjanlegum Robert Loggia) komið að móta og skipuleggja að bjarga okkur - og sérstaklega bjarga New York sem er á sinni flugleið! Því miður geta þeir ekki bjargað Ottawa (ég hef aldrei komið þangað, svo ég get ekki sagt til um hvort þetta sé stórt tap eða ekki) en þökk sé gömlu góðu amerísku kunnáttunni geta þeir að lokum eyðilagt þetta fyrirboði eyðileggingar!! Svo eins og þú sérð er söguhugmyndin ekki slæm og frekar frumleg. En, svo margar gamlar klippur af orrustuflugvélum og strákum sem manna ratsjársjónaukar verða svolítið gömul og það virtist vera fylling. Á heildina litið ágætis en varla innblásin mynd sem öfgafullir aðdáendur tegundarinnar kunna að hafa gaman af - allir aðrir sjá hana á eigin ábyrgð.