Allt í lagi, það er auðvelt að rugla þessu ekki saman við hina ömurlegu Stuart Gordon mynd sem heitir "Death Bed" sem kom út fyrir nokkrum árum, því þessi er "The Bed That Eats". Og hvernig á ég að byrja að lýsa þessu? Jæja, til að byrja með, augljóslega er rúm sem borðar. Þetta er afleiðing djöflatárdropa, sem hafa auðvitað áhrif á flesta hluti, býst ég við, á neikvæðan hátt. Rúmið er í einhverjum gömlum þjónsbústöðum eða eitthvað, og hefur staðið fyrir hvarfi allmargra manna á sínum tíma. Við höfum sögumann, sem er draugur sem situr í veggnum á bak við málverk og safnar öllu því óætu góðgæti (skartgripum osfrv.) sem rúmið gefur. Hann dó úr neyslu, einn af fáum sem lá í rúminu sem fékk ekki borðað, sennilega vegna þess að hann var veikur, setur hann fram kenningu, þar sem við sjáum hann hakka blóð í handklæði.....bleah. Málið við þessa mynd er að hún hefur mjög undarlegan húmor yfir henni en hún er öll leikin frekar dauft. Myndinni er skipt í nokkra "leiki", býst ég við, "Morgunmatur, hádegisverður, kvöldmatur og bara eftirréttir". Fyrir aðdáendur hins órannsakanlega skrítna og furðulega, jæja, þetta gæti bara verið rétt hjá þér. Það eina sem ég get sagt er að þú verður að sjá þennan til að trúa því, hann stenst nokkuð vel lýsingu. 8 af 10 stjörnum.