Mamma ætti í raun að fá annan titil til að greina hana frá öllum hinum kvikmyndunum þarna úti sem kallast mamma eða með orðinu mamma í titlinum. Þetta er miklu betri uppvakningamynd en svo mikið af ruslinu sem er strokkað út aftur og aftur og endar allar svipaðar og allar aðrar uppvakningamyndir þarna úti. Hún er svo öðruvísi og hressandi að hún stríðir næstum því við flokkun. Góða gamla konan sem tekur á móti hrollvekjandi gistimanni, sem er bara kjötætandi, sem síðan smitar gamla. kona sem breytist líka í holdætandi uppvakning, eða ghoul, sem nákvæmlega er ekki skilgreint. Það er ömurlegheit í sögunni þar sem sonur hennar áttar sig á því hvað hún er orðin og á meðan hann er í fyrstu skelfingu lostinn reynir hann að hjálpa henni með því að útvega 'mat'. (Ég ætla ekki að segja meira um það, af ótta við að setja inn spoiler!) Þetta er ein af þessum „hljóðlátu“ myndum öfugt við byssur sem sprengja, sprengingar geisa, bílaeltingar o.s.frv. leiðinlegar o.s.frv., sem gerir svo margar kvikmyndir að sama rusli , en samt með nógu dásamlegum augnablikum til að fullnægja hryllingsaðdáendum, á sama tíma og sorg er sett inn í söguna, ásamt fallegum snertingum húmors öfugt við beinlínis kjánaskap í sumum svokölluðum 'hryllings'myndum. Það er sérstaklega fallegt andrúmsloftsskot á upphaf myndarinnar, þar sem gamla konan situr ein í herberginu sínu með bara jólatréð sitt fyrir félagsskap og lítur svo 'saklaus' út, en, hvað hún verður!! Ja hérna! A gimsteinn af kvikmynd og jafnvel þótt ekki hlutur þinn, ætti að minnsta kosti að skoða ef aðeins einu sinni af alvöru hryllingsaðdáanda.