Það eru tvær aðskildar leiðir til að njóta þessa ákaflega skrifaða, frumkvöðla sjónvarpsþáttar („guðfaðirinn“ X-Files og Buffy o.s.frv.); sem skrímslaþáttur (hann hræddi mig þegar ég var krakki!), eða sem vel skrifuð/leikinn gumshoe/film-noir. Það virkar á báðum stigum. Hræðslan kann að hafa þynnst út í gegnum árin (það VAR gert um miðjan áttunda áratuginn), en það kom mér skemmtilega á óvart þegar ég enduruppgötvaði þáttinn (í gegnum DVD) að ég hef í rauninni meira gaman af honum núna af síðari ástæðum. Hinn látni Darren McGavin ER Karl Kolchak, sérvitur, þrautseigur, krumpaður fréttamaður/skrímslaveiðimaður sem, í leit að sögu, finnur alltaf yfirnáttúrulega vinkil; til mikillar sársauka fyrir ofstressaðan, uppsettan yfirmann Kolchaks, Tony Vincenzo (leikinn af gríðarlegri heimsþreytu af hinum líka látna, frábæra Simon Oakland; þú getur nánast fundið fyrir sársauka væntanlegs sárs hans!). Samspil þessara persóna er brakandi og fyndið (líkt og Spock og McCoy frá STAR TREK, bara súrari!). Í gegnum tvær tilraunasjónvarpsmyndir og eina þáttaröð barðist Kolchack við vampírur, vélmenni, varúlfa, nornir, uppvakninga, samsæri stjórnvalda, geimverur og fornar þjóðsögur (hljómar eins og allt 9 ára hlaup X-Files! Á EINU tímabili!). Og Kolchak gerði það fyrst! Og hvað varðar flotta, að hluta til flautaða aðaltíttónlist tónskáldsins Gil Melle... jæja, Chris Carter, skapari X-Files, kallar (mjög svipað) X-Files aðaltitlaþema Mike Snow 'hylling'. Bæði þemu virka vel; slepptu því. Og ólíkt mörgum nútíma hryllings/sci-fi þáttum, eru flest skrímsli KOLCHAK sýnd í skugga og í hröðum klippum (á áhrifaríkan hátt og stundum sem betur fer; þar sem sum þeirra standast ekki nútíma skoðun; en sum gera það samt). Nútíma hryllingsþættir takið eftir: Less IS more! Einn af fáum göllum sýningarinnar (og hann er lítill) er ofnotkun sólríkra staða í Kaliforníu sem liggur fyrir vindasamri borg Chicago. NÆTTURGALLERÍÐ var með sama mál; óhjákvæmilegt fyrir hóflega kostnaðarhátta sýningu í L.A. Og sumar aukapersónurnar virðast falla inn í það sem (nú) er litið á sem klisjur (fákenndi fréttamaðurinn, Ron Updike, alltaf notaður fyrir grínisti; sæta, gamla konan/ráðgjafadálkahöfundurinn Emily). En þeir hafa allir sín augnablik til að skína (Ólíkt mörgum aukapersónum í sjónvarpi síðan, klisja eða ekki!). KOLCHAK er tímalaus sýning, sem þjónar sem sniðmát fyrir marga sem á eftir komu. Og Carl Kolchak er ein ríkasta persóna sem skrifuð hefur verið fyrir sjónvarpsþátt í hryllingstegund (ALVÖGUR pabbi umboðsmannsins Mulder). Og sem neðanmálsgrein reyndi ég að horfa á nokkra þætti af nýju, "endurmynda" þættinum. Þetta er X-Files klón (afrit af afriti?). Og slæmur, þá. Carl Kolchak er nú módel-fagur, kvíðinn 30-eitthvað (leikinn dapurlega af leiðinlegum Stuart Townsend). Og að gefa honum félaga af Scully-gerð er líka léleg hugmynd; það grefur undan Kolchak sem einmana, Don Kíkóta krossfara! Og Kolchak og Vincenzo ná saman? Hvar er spennan? Samspilið? Að þeir völdu að hengja KOLCHAK nafnið á þetta uppblásna vitleysa er gott dæmi um hvernig EKKI á að gera endurgerð: Taktu ástkæra sértrúarseríu, skafðu allt einstakt við hana, tæmdu hana af öllum karakterum og litum (en haltu áfram) nafnið! Þarftu að trúa á trúarsöfnuðinn!), og voilà! Augnablik endur-hash! Það fær „F“ í „Re-Imaginings 101“! Þessi nýja útgáfa ÁTTI öxina skilið! Haltu þig við hið skammlífa, en klassíska upprunalega. Það verður sannarlega betra með aldrinum.