„Death Lends A Hand“ er einn af mikilvægu fyrstu þáttunum í „Columbo“ sem hjálpaði til við að skilgreina þáttinn næstu þrjátíu árin. Það markar það fyrsta af fjórum framkomum Robert Culp (þrjár sem morðingi) og gegnir nánast sama hlutverki í hverri sýningu. Í þessu tilviki leikur Culp Brimmer, yfirmann stórs einkaspæjarafyrirtækis sem er beðinn um að rannsaka hvort eiginkona a Auðugur dagblaðaforingi, herra Kennicut, á í ástarsambandi. Þrátt fyrir að hún sé það ákveður Brimmer að segja Kennicut ekki frá því, í þeirri von að hann geti kúgað eiginkonu sína gegn því að fá upplýsingar um viðskiptafélaga eiginmanns hennar. Hún bregst illa við þessari ábendingu, rifrildi myndast sem verður fljótt ofbeldisfull þegar Brimmer lemur hana í andlitið. Vegna þess að hann er með stóran hring ber höggið hana til jarðar og drepur hana. Það eru nokkur ómetanleg augnablik í þessum þætti. Ein af mínum uppáhaldssenum er þar sem Columbo þykist vera í lófa-lestri, þó að þetta sé í raun brögð að því að uppgötva lögun og stærð hrings Brimmers án þess að viðurkenna að hann viti að morðinginn hafi verið með hring. Columbo er Columbo, hann opinberar aðeins það sem hann raunverulega veit þegar tíminn er nákvæmlega réttur til að snúa skrúfunum aðeins. Svo til að byrja með leikur hann hlutverk frekar einfalds hugarfars sem verður spenntur af "líflínunni sem fer yfir tunglhauginn", eða einhverja jafn fáránlega lófalestur. Önnur frábær sena er þegar Brimmer reynir að bjóða upp á Columbo vinnur fyrir fyrirtæki sitt og mútar honum í raun til að hætta að reka nefið á honum. Aftur, Columbo gefur ekki upp að hann viti hvað er að gerast, hann þykist vera heiðraður og spenntur yfir þessu atvinnutilboði. Og það er annað þar sem Columbo segir við Kennicut, fyrir framan Brimmer, að hann vildi að morðinginn gæti heyrt samtal þeirra. Hann vill gefa Brimmer í skyn að hann sé á honum, án þess að ákæra hann beint, svo hann ákveður frekar grimmt (en skiljanlegt miðað við aðstæður) að spila hugarleiki á Brimmer til þess að hræða hann til að örvænta og gera eitthvað heimskulegt. Sem hann auðvitað gerir! Allt á meðan, er syrgjandi Kennicut ekki meðvitaður um undirtexta þessa samtals. Það er aðeins undir lokin sem Columbo útskýrir allt fyrir Kennicut (ekki sýnt á skjánum). Ég ætla ekki að gefa upp hvernig Columbo neglir loksins morðingjann í rétta átt, en við skulum bara segja að það sé kartöflu í gangi... Virkilega mjög góður þáttur, mögulega það allra besta í fyrstu seríu. Ef þér líkaði við þetta, þá muntu líka við „Double Exposure“, einnig með Robert Culp.