„Steve“ (Chris Hoffman) safnar saman hópi úr menntaskóla fyrir endurfundi á skálastaðnum þar sem tvíburabróðir hans Wes hvarf. Á meðan þeir eru þarna bíður skriðdýr í líki manns(minnti mig mikið á Gillman úr CREATURE FROM THE BLACK LAGOON) í eyðimörkinni og velur réttan tíma til að tína þau í sundur eitt af öðru. Mótorhjólamaður, Ellen Ripley-týpa, ömurleg kvenkyns, Kat(Chase Masterson) er með neðanjarðar herbylgju sem hún æfir tilraunir í, á sama tíma og hún þjónar líka sem öryggi fyrir hlutinn á blóðugum hrakfara. Kat veit meira en hún er að segja (hún missti líka barn), en það er annað nýjung sem flestir í hópnum hafa ekki hugmynd um. Þessi skepna gæti bara verið mannlegri en þeir gera sér grein fyrir..og fyrrverandi sjálfsmynd hennar gæti varpað einhverju ljósi á blekkingar sem aðeins ein manneskja hefur falið sig síðan Wes lést. Kat hefur lykilinn að mörgum leyndardómunum sem opnast þar sem hópurinn er enn nálægt skálanum. Sem betur fer er stór hluti myndarinnar í burtu frá verunni sem hoppar upp í loftið á meðan við sjáum líka óljósan skjá þegar við horfum í gegnum augu hennar . Myndin er með melódramatík af Dawson's Creek-gerð sem hindrar oft raunverulega spennu sem þarf að byggja upp í lítilli skrímslamynd. Leikstjórnin er mjög blíð sem leiðir til tiltölulega daufrar upplifunar í stað þess að kalla fram hræðslu. Leikarahópurinn er frekar líflaus og óáhugaverður. Pretty Maggie Grace(THE FOG endurgerðin) gæti verið eini drátturinn fyrir þessa mynd.