Þetta er frábær James Bond mynd. Þó hún sé ekki hluti af upprunalegu og frægari þáttaröðinni, og hún sé sjálfstæð mynd, er hún mjög vel gerð. Að tæla Sean Connery til að snúa aftur í hlutverkið sem hann gerði frægt var algjör snilld, sem og að titla myndina á þann hátt sem vísar í fyrra heit hans um að leika ekki Bond aftur. Connery var eins frábær og hann var í fyrri 007 leikjum sínum. Handritið er frábært sem og ljósmyndunin og sýningarnar. Þetta er elsta myndin sem ég man eftir með Kim Basinger, sem varð mun frægari eftir þessa mynd; Barbara Carrera var frábær; og Klaus Maria Brandauer var algjörlega fullkominn sem aðal illmennið. Hinar tíðu tilvísanir í öldrun Bond og breytta tíma og viðhorf bresku leyniþjónustunnar voru skemmtilegust. 007 græjurnar voru jafnar og í hinum Bond myndunum. Það eina sem vantaði var hið fræga 007 tónlistarþema, sem auðvitað var ekki hægt að nota af þessari samkeppnisframleiðslu. Það fannst mér frekar magnað að geta séð tvær frábærar James Bond myndir sem voru gefnar út á sama ári, þessa og Octopussy með Roger Moore. Áhugaverður þáttur myndarinnar er áhersla á tölvuleiki og tölvugrafík. Snemma á níunda áratugnum var fyrsti blómatími slíkra hluta og notkun þeirra í þessari mynd gerði hana að mjög nútímalegri mynd. Myndin er í raun önnur útgáfa af Thunderball, uppfærð með nýrri tækni. Óháð endurteknu þema er nægur munur til að gera það skemmtilegast. Ég mun horfa á þessa oft.