... sjáðu bara aumingja Robert Webber karakterinn (frábær frammistaða, enn og aftur!) sem reynir að glíma undir vélbyssu frá einum hryðjuverkamannanna. Allt í þessari mynd virðist vera svolítið rangt. Stærstu mistökin að mínu mati eru viðleitnin til að setja hasarinn traustan fót í raunveruleikanum snemma á níunda áratugnum (grundvallarmunurinn á þessari mynd og miklu frábærri, kaldhæðnari og þar með tímalausari Die Hard). Sagan kemur í ljós sem misheppnuð tilraun til að vegsama SAS-hermennina. Hugmyndir eins og þegar herforingi hrópar höfuð niður" allir góðir krakkar gera það og allir vondir krakkar gera það ekki til að þeir geti sprengt burt ad lib (með góðri samvisku), að aðalpersónan verði ekki höggvin niður af gasgrímunni Commandos þó hann klæðist sömu fötunum og beri vopn úr vopnabúr þeirra virðist bara ólíklegt og gerir það erfitt að taka myndina alvarlega. Og það kemur bara fyrir að hún reynir að vera meira en bara gaman. Ekki tala um klósettið -spegilmerki þáttur ...Mér er sama um gagnrýnina á friðarhreyfinguna sem skjöld fyrir illvirkja og deilurnar milli friðarofstækismanna og landnámsfullra, jafnvel yfir höfuð fulltrúa valdsins í þessari mynd. En pólitíska athugasemdin er frekar léleg og óinnblásin. Þetta er að svo miklu leyti grátlegt þar sem myndin er með frumflutning Judy Davies. Hún leikur aðal ofstækismanninn og virðist hafa gert víðtækar rannsóknir á efninu". Allavega, frammistaða hennar er langt fyrir ofan frammistöðu hinna og einhvern veginn finnst mér myndin hafa svikið hana.