Mig langaði að fíla þessa mynd, en það er mjög lítið við hana. Það byrjar með Jean Stapleton og Randy Newman lagi í Iowa (Northwest Iowa, held ég), sem minnir á Norman Lear's Cold Turkey, sem var ein besta mynd sem gerð hefur verið, samkvæmt fólki á IMDb. Svo langt, svo gott. Og hugmyndin um erkiengilinn Michael sem býr á mótel Pansy Milbank á jörðinni? Jæja, gefðu því séns, þetta á að vera gamanmynd. Allt í lagi, svo langt, svo gott. En Michael gerir hluti sem engill sem ekki er fallinn myndi aldrei gera og það er algjörlega að sliga allan trúverðugleika myndarinnar. Aðrar persónur myndarinnar hafa heldur ekki mikla aðdráttarafl. Michael vekur hund aftur til lífsins og við eigum að vera hrifin af því. Fólkið býr til léleg sveitalög. Í lokin dansar Stapleton við Travolta. Mikið mál. Ef hún væri klár væri hún ekki einu sinni í þessari mynd. Þegar þetta var búið hugsaði ég: "Jæja, hvað þetta er heimskuleg, bragðlaus, leiðinleg, brjáluð og helgispjölluð mynd!" Það er ekki við hæfi að sjást af börnum eða öðrum.