Kvöld eina bjargar barvörðurinn Randy (Matt Dillon) Jewel (Liv Tyler) frá öfundsjúkum kærasta sínum Utah (Andrew Dice Clay). Hann fer með Jewel heim til sín. En Utah kemur aftur og vill að Randy opni peningaskápinn á Mc Cool´s. Skyndilega skot - Utah er dautt. Þá... ...betur ég stoppa hér til að segja söguþráðinn. Það er eins og að útskýra söguna um "Wild things". Það sem mér fannst svo áhugavert var sú staðreynd að söguþráðurinn (skrifaður af Stan Seidel, hans fyrsta og síðasta verk - hann lést í júlí á síðasta ári...) var sagt frá þremur sjónarhornum - mennirnir 3 sem falla fyrir Jewel. Allir þeirra sjá hana með öðrum augum - eins og John Goodman sem einkaspæjarann, sem verður blíðlega ástfanginn af henni vegna þess að minnst er af látinni konu sinni...Það er engin furða að krakkarnir falli fyrir henni! Liv Tyler - hún er algjör gimsteinn. Hún lét stóra skjáinn skína! Hún lék hlutverk sitt eins og hún væri í 40's noir-spennumynd. Ljúft - en á sama tíma var hún svala vampinn sem gengur yfir lík og notar mennina sér til þarfa. Og auðvitað Michael Douglas. Hvernig gat ég gleymt honum? Herra Burmeister, morðinginn í bingóspiluninni - hann var alveg svalur! En á síðustu 10 mínútunum var aðeins of mikið slatta fyrir minn smekk - það veikti andrúmsloftið. Sá hluti hófst þegar Paul Reiser (sem Randys frændi Carl) fór í leðurkjólinn sinn fyrir Jewel. "KFUM"-lagið passaði ekki svo vel hér... ... en á heildina litið er "One night at Mc Cool´s" frekar SNILLD film-noir skopstæling!