Það eru fáar gamanmyndir sem þessar, þar sem næstum hver lína og hver persóna nálgast gallalaus. Þetta er svooo fyndið!! Og það hefur talsvert af háðsádeilu þarna. Sally Field er á leiðinni á sviði sannarlega framúrskarandi leikara og gerir gott, ef ekki fullkomið, starf með sjónvarpsdívunni sinni á daginn. Stundum er leikur hennar aðeins of breiður og yfir höfuð, en í 90% tilfella er hún uppþot! Í sömu deild eru Kevin Kline, Robert Downey Jr og Whoopy Goldberg (sem hefur því miður of lítið að gera hérna). Downey jr sannfærir kannski ekki alveg sem grínisti og er ekki alltaf með tímasetninguna í lagi, en hann glímir við sinn þátt sem er satt að segja sá vanþakklátasti. En skínandi stjarnan hér er Cathy Moriarty sem Celeste, sannkölluð tík ef það hefur einhvern tíma verið einhver með fleiri en eitt viðbjóðslegt leyndarmál (þú munt sjá í algjörlega töfrandi lokakaflanum!). Því miður virðist Elisabeth Shue aldrei vera alveg þægileg í sinni röð. Mér líkar venjulega við fröken Shue, en hér virkar hún eins og fiskur upp úr vatni og virðist stundum vera í annarri kvikmynd. En það er ekki eitthvað skaðlegt og að mestu leyti er hún að minnsta kosti fullnægjandi. Annars, fullur af eftirminnilegum línum og aðstæðum, þetta er gamanmynd til að horfa á hvenær sem hún er í sjónvarpinu eða hvar sem er.