Fyrstu tveir tímar sjónvarpsútgáfunnar eru fullir af karakter og söguþræði -- eftir snemma stutta röð af tundurduflum í Las Vegas, byrjar hasarinn ekki fyrir alvöru fyrr en á seinni tveimur klukkustundunum. Samt skýrast sum karaktersambönd ekki fyrr en í seinni hlutanum. Leikararnir skila hæfilegum leikjum, en ekkert sérstökum (þó betri en í "Aftershock: Earthquake in New York"). Undantekning er Randy Quaid, en karakter hans er óþarfur og ótrúlega pirrandi. Söguþráðurinn er nokkuð stöðluð blanda af hlutum "Independence Day", "Speed", "The Day After Tomorrow", "Earthquake", "The Towering Inferno" og nokkrar aðrar myndir. Þú getur spáð fyrir um hvað gerist næst, og komið nálægt því að spá fyrir um gluggann, orð fyrir orð. Tæknibrellurnar eru ótrúlega slæmar. Þrátt fyrir áhrifin í "Twister" virðast hvirfilbylirnir í þessari mynd minna raunsæir en í "The Wizard of Oz" og önnur brellur voru augljóslega gerðar fyrir minna fé en seríur eins og "CSI" og "Cold Case" eyða í heild í einum þætti. Ef þú þarft að sjá hamfaramynd sem er gerð fyrir sjónvarp, sjáðu "The Day After", "Asteroid" eða "Special Bulletin" í staðinn - þú munt fá betri söguþræði, leik og brellur.