Eitt af því versta sem kvikmyndaver getur gert er að nýta harmleiki annarra, markaðssetja „sjokk“ eða „gore“ þátt til að selja miða til að geta keypt nýtt demantshálsmen frá Birki sínum. Annað sem er verst er að rangfæra algerlega sannar staðreyndir ótrúlegrar sögu með því að búa til atburði, samræður og myndir að eigin smekk leikstjórans. Að lokum er eitt af því versta sem kvikmyndaver getur gert að nota botn-af-the-tunnu leikara og skjóta allt á hljóðsviði sem var leigt fyrir fimmtíu sent á dag. Allar þessar þrjár furðusögur sem framleiðendur þessarar myndar eru sekir um. Þetta er í raun og veru versta mynd sem ég hef séð og ég hef séð þúsundir. Einkunnin „1“ er of góð fyrir þessa sóun á selluloid. Ekki aðeins ættu kvikmyndagerðarmenn að skammast sín fyrir að gera hana, þeir ættu að skammast sín fyrir að hagnýta sér á neikvæðan hátt hetjur þessarar sögu, sem eru fólkið sem upplifði þennan harmleik af eigin raun, bæði lifandi og látna.