Ég var aldrei mikill aðdáandi hryllingsmynda. Þeir reyna venjulega ódýr brögð til að hræða áhorfendur sína eins og hávaða og hrollvekjandi börn. Þeir skortir venjulega frumleika og innihalda ofspilun í miklu magni. Eina hryllingsmyndin sem mér líkar við var Stir of Echoes með Kevin Bacon. Hún var vel leikin og hafði frábæra sögu. En hún hefur fengið til liðs við sig og kannski jafnvel farið fram úr The Shining eftir Stanley Kubrick, hugsanlega skelfilegasta kvikmynd allra tíma. Myndin fjallar um rithöfund (Jack Nicholson) og fjölskyldu hans sem samþykkja að horfa á hóteli á meðan það er lokað yfir veturinn. Sögusagnir voru um að staðurinn væri reimt og síðasti íbúi brjálaðist og myrti fjölskyldu sína. En Jack er sannfærður um að það verði í lagi og hann getur notað kyrrðina til að sigrast á rithöfundablokkinni. Eftir margra mánaða einsemd og þögn verður Jack hins vegar gremjulegur og síðar ofbeldisfullur. Er það skálahiti eða er eitthvað á hótelinu sem gerir hann brjálaðan?Einn af hrollvekjandi hlutum myndarinnar er einangrunartilfinningin sem Kubrick býr yfir. Hótelið er mjög hljóðlaust og herbergin eru risastór en samt alltaf tóm. Það er líka hryllilega rólegt þegar sonur Jack er að hjóla í gegnum hrjóstruga gangina. Frammistaða Jack Nicholson er líka ein af hans bestu, hræða mig helvítis og gerir mig viss um að komast út af og til. Uppáhalds atriðið mitt er þegar hann er að tala við draug innan úr kæliskáp. The Shining er toppur fyrir hryllingsmyndir að mínu mati og slær út kjaftæði eins og The Ring og The Blair Witch Project. Það kann að vera gamalt, en er örugglega gott. 8/10