Undanfarin 20 ár fjalla meirihluti breskra kvikmynda um hversu skelfilega fátækt er í Bretlandi og hvernig ungmenni okkar eiga ekki möguleika á góðu lífi á meðan þeir búa á götum breskra borga. Breski kvikmyndaiðnaðurinn er heltekinn af hugmyndinni um „brotið Bretland“. Trainspotting, This is England, Kidulthood, Football Factory, Kes og From London to Brighton.Bullet Boy er bara enn ein bresk kvikmynd sem bætt er við listann. Aðalpersónan lýsir yfir löngun til að fara beint, en hann krefst þess enn að hanga með dauða slög sem bera byssur og berjast við meðlimi klíkunnar um ekki neitt. Ég var aldrei sannfærður um að hann vildi fara beint þar sem ekkert var því til fyrirstöðu að hann stundaði menntun eða iðn. Reyndar hefði það verið ferskur andblær ef hann hefði farið beint og við átt persónu sem sneri lífi hans við. Þess í stað eyðir hann tíma sínum í að hjálpa vini sínum að reyna að fremja morð. Ég fann enga samúð þegar hann er fyrirsjáanlega skotinn af öðrum unglingi í lok myndarinnar, sem er sorglegt því í upphafi myndarinnar líkaði ég mjög við alla fjölskylduna og löngun þeirra til að ná árangri. Ég tel að framleiðendurnir hafi misst af frábæru tækifæri til að sýna heiminum að velgengni tilheyri þeim sem eru tilbúnir til að leggja sig fram um það (eins og leit að hamingju). Ég veit að tilgangur þessarar myndar var að reyna að draga upp raunsæja mynd af því hvernig lífið er fyrir svarta unglinga sem búa á verkamannasvæðum Bretlands en eigum við ekki nú þegar nóg af kvikmyndum í Bretlandi með nákvæmlega sama söguþráðinn? Er ekki kominn tími til að þessir hæfileikaríku framleiðendur og rithöfundar gefi unglingum í Bretlandi eitthvað til að sækjast eftir og sýna þeim að betra líf er handan við hornið? Ég fagna framleiðendum Bullet Boy fyrir að hlaða ekki myndinni fulla af hugalausu ofbeldi til að reyna og ná árangri með áfallaþáttum (eins og Kidulthood, Football Factory) en á sama tíma býður þessi mynd ekkert nýtt á langan lista breskra kvikmynda sem eru í raun leiðinlegar og niðurdrepandi að horfa á. Það er enginn hamingjusamur endir á þessari mynd eða öðrum sem ég hef nefnt.