Þessi málsmeðferð lögreglu er ekki verri en mörg önnur á sínum tíma og betri en allmargir. Augljóslega er það að fylgja í sporum "Dragnet" og "Naked City" en kemur fram sem skemmtilegur forritari. Það besta við það er skrautlausa útlitið sem það veitir inn í heim sem nú er löngu horfinn ... lágstéttar New York seint á fjórða áratugnum/snemma á fimmta áratugnum. Hér er það í allri sinni svívirðilegu dýrð, allt frá gamla skólanum húðflúrstofum til ódýru hótelanna til feitu skeiðanna. Þessar gömlu lögreglumyndir eru eins og ferðasögur frá liðnum tímum og mjög bitursætar fyrir hvern þann sem mislíkar sótthreinsaða, andlausa borgarmynd nútímans. Einnig er forvitnileg áherslan á hnökralausa vísindalega þáttinn við að leysa glæpinn...í þessu tilviki. , morðið á húðflúrðri konu sem fannst í yfirgefnum bíl. Helstu hetjurnar okkar, einkaspæjararnir Tobin og Corrigan, vinna fótavinnuna, en án leiðinlegrar og vandaðrar viðleitni „lab boys“ myndu þeir hvergi komast. Þó að tæknin sé ekki í sömu deild, þá nota löggan hér harðduglega þrautseigju C.S.I. rannsakanda til að elta manninn sinn. Eins og sumir gagnrýnendur hafa skrifað um þessa mynd, heldurðu að hún hefði verið leikstýrt af Ed Wood og leikin af aukaleikurum úr kvikmyndum hans. Þvílíkur skvísa! Ég hafði gaman af John Miles þar sem hinn hneykslaða fyrrverandi sjóliðsmaður varð lögga Tobin...hann hafði glaðværð og þægilegan nálgun á hlutverkið sem er kærkomin tilbreyting frá venjulegri sögufrægri sögu flestra kvikmyndalögga tímabilsins. . Patricia Barry er sæt og yndisleg sem hress kærasta hans sem hjálpar til við að leysa glæpinn. Walter Kinsella er þröngsýnn og sljór sem eldri spæjarinn Corrigan. Mér líkaði frekar við efnafræði þessara tveggja og hún gerði það að verkum að það var eitthvað annað en tegund af vélmenna "Dragnet" nálgun. Leyndardómurinn sjálft er ekki of djúpur og síðasta eltingaleikurinn og skotbardaginn mun örugglega ekki vera meðal sígildra glæpabíó, en á stuttum sýningartíma, "The Tattooed Stranger" vakti meira en áhuga minn.