Já, þetta ER hryllingsmyndafræðimynd og hún var mjög skemmtileg! Það er vegna þess að þrátt fyrir að myndin hafi greinilega verið hryllingur, voru sumar sögurnar með léttan anda - og það var jafnvel stundum hlegið. Þetta er alls ekki slæmt þar sem stundum eru hryllingsmyndir svolítið stíflaðar og of alvarlegar. Vegna þessa og vegna þess að allar fjórar sögurnar voru nokkuð góðar, er þetta ein af betri myndum í þessum stíl sem ég hef séð. Sameiningarþemað sem tengir hverja sögu er húsið sjálft. Fjórar mismunandi sögur fjalla um fólk sem annað hvort leigir heimilið eða rannsakar hvað varð um leigjendurna. Fyrsta þátturinn lék Denholm Elliott í aðalhlutverki sem hryllingsrithöfundur sem er með rithöfundablokk. Svo, til að breyta um umhverfi, leigja þeir þetta hús. Næstum strax hverfur blokk Elliotts og hann vinnur stöðugt að sögu um raðmorðingja. Ótrúlegt, fljótlega eftir að blokkin hans hverfur byrjar hann að sjá skáldskaparpersónuna sína! Aftur og aftur birtist geðrofsmorðinginn og hverfur svo - þannig að það virðist sem hann sé að missa vitið. Þetta gæti bara verið það besta af sögunum, þar sem flottur snúningsendir gerir söguna lifandi. Annað, þó það sé alls ekki slæmt, er líklega það veikasta. Peter Cushing leikur ungfrú sem þráir vinkonu sem dó fyrir nokkru síðan (þó myndin af henni hafi verið ótrúlega nútímaleg). Þegar hann kemur inn í vaxmyndasafn hryllingshússins í bænum sér hann vaxmynd sem minnir hann á týndu konuna sína og hann er bæði heillaður og hræddur við þetta. Seinna kemur vinur (Joss Ackland) í heimsókn og hann sér líka myndina og heillast af henni. Þetta leiðir allt til endaloka sem, satt að segja, var dálítið niðurdrepandi. Christopher Lee leikur þá sem ótrúlega harður og strangur faðir aumkunarverðrar lítillar stúlku. Mestan hluta þessa þáttar virtist Lee vera hálfviti, en á endanum geturðu skilið framkomu hans. Þó hægt sé, endaði þessi mjög vel. Fjórði þátturinn var kjánalegastur og átti að skopstæla tegundina. Jon Pertwee (þriðji "læknirinn" úr DR. WHO sjónvarpsþáttunum) er mjög skapmikill leikari þekktur fyrir túlkun sína á Drakúla. Hins vegar er ekkert rétt við myndina að hans sögn og í píkukasti stappar hann af tökustað til að finna betri leikmuni fyrir þessa vampírumynd. Það er reyndar frekar áhugavert að hann hafi leikið þetta hlutverk, þar sem það virtist eðlilegt fyrir Christopher Lee sem lék Drakúlu eða aðrar vampírur nokkrum sinnum (gefa eða taka nokkrar). Ég hafði gaman af línu Pertwee þegar hann sagði í rauninni að Lee og aðrar nýlegar holdgunar Drakúla væru allt vitleysa miðað við Bela Lugosi! Kannski er þetta ástæðan fyrir því að Lee tók ekki þennan þátt! Þrátt fyrir mjög kjánaleg augnablik var hún mjög skemmtileg og skemmtileg - hugsanlega jafn góð eða betri en fyrsti þátturinn. Miðað við að myndin byrjaði og endaði svo vel, hafði framúrskarandi leik og skrif, þá er erfitt að vera ekki hrifinn af þessari mynd.