Allt í lagi svo ég komst að þessari mynd og ég horfði á forsýninguna lesa næstum alla dóma og átti erfitt með að rökræða hvort ég ætti að horfa á hana eða ekki. Áður en ég horfði á myndina var ég tilfinningalega skrítinn á henni. ég var svo óviss um hvort ég ætlaði að horfa á þetta og vera truflaður í langan tíma. Svo ég vel að hætta þessu og horfði á það og þetta er það sem ég hugsaði: Byrjunin byrjaði fínt fyrir mig. Það virtist stefna í þokkalega átt. Komst framhjá nauðgunarsenunni og ég gat ekki skilið hvers vegna fólk var svona truflað eða leiðst af myndinni. Ekki misskilja mig, nauðgunaratriðið var jafn sorglegt og ógnvekjandi en það truflaði mig ekki að dramatískum tímapunkti. Svo þegar miðjan kom inn skildi ég leiðinlega hlutina sem voru í gangi. Það voru svona 5 mínútna myndir af engu nema fólk gekk um og sagði eða sýndi ekkert! það er eitt að taka mynd þar sem maður sýnir einhvers konar tilfinningar en þessi mynd hafði það ekki. Það voru um það bil 3 af þessum tilgangslausu senum, þar sem þú sérð aðalpersónuna Maya fara úr böndunum en það sýndi það ekki rétt og fékk mig til að vilja spóla áfram. Síðan þegar hún tók þátt í harðkjarna djamminu var það ekki svo leiðinlegt en samt svolítið leiðinlegt. Ó og eins og athugasemd Rosario Dawson stóð sig samt frábærlega. Allt í lagi að halda áfram svo loksins eftir klukkutíma tilgangsleysi í miðjunni kemur hefndin fyrir Maya. Það var þar sem það varð truflandi. Mér leið ekki illa fyrir hann eða ekkert hann fékk það sem hann átti skilið en allt atriðið var virkilega truflandi og mér leið bara allt í einu. Ég get eiginlega ekki sagt þér hvort þú eigir að horfa á þessa mynd eða ekki því hún er svo...ég veit ekki ég finn ekki orð til að draga hana saman. En ef þú velur að horfa á það skaltu bara ekki vera hissa.