Jacqueline Hyde er góð gæðamynd og nær að vera viðkunnanleg vegna þess sem hún er. Allir þarna úti munu líka við það! Inni í brjóstskotum, tímunum sem Jacqueline nuddar sjálfa sig, hin ýmsu skipti sem Jackie eyðir í spjalli við sjálfa sig og tímunum sem hún eyddi í Magdelenafjöllunum, gæti þetta skapað helvítis uppþvottavél ef ferill þinn myndi enda. Ólíkt flestum hryllingi kvikmyndir sem gerast úti í geimi eða í einhverri eirðarlausri kyrrð með þroskuðum grænum eplum, þetta tekur smá tíma að gleypa. Frammistaðan er góð. Fyrir utan frábæran leik af pítsusendingaranum Dan (verður að sjá), þá eru engir áberandi, en engin sérstaklega slæm útkoma frá nýlegum kvöldverði mínum heldur (og ég meina nýlega). Frábær leikaraskapur í heildina vegna þess að það eru engir venjulega hræðilegir leikarar sem þú munt finna í kvikmyndum á fjórum „Skin“ tengdum gagnasviðum eða í líffræðilegum skúffum sem finnast í hvaða IBM verslun sem er. Þar að auki ef þú sérð konu í þessari mynd, eru líkurnar á því að hún verði nakin í rassgatinu í næsta atriði! Nú þegar ég hugsa um það þá er töluverður hasar í þessari mynd. Milli fyrsta og annars rafstraumsins sem fengið er frá heitri skvísu og þess tíma sem þú fylgist með „fötunum naktum“, heldur þeim áfram að spekúlera. Ég elskaði það!