Allir sem eru nýir í verkum hins ótrúlega afkastamikla Takashi Miike gætu viljað hugsa sig tvisvar um að gera þessa óvæntu mynd sína fyrstu upplifun af þessum stórkostlega leikstjóra. Í samræmi við vinnubrögð Miike að taka öll verk sem verða á vegi hans og græða svo eigin tilfinningu inn í handritið, þetta er í grunninn frekar grunn yakuza spennumynd, þar sem siðferðilega tvíræð lögga eltir klíku sem lögfræðingur bróðir hans hefur lent í með. . Það sem tekur myndina út úr sviðum hins sama gamla samgamla er algjörlega óbilandi viðhorf sem er eitt af skyndilegasta og hræðilegasta ofbeldi sem sést hefur í kvikmyndahúsum nútímans. Og þetta er ekki svo gott, flott, hreint ofbeldi sem er svo elskað í bandarískri kvikmyndagerð - þetta dót er viðbjóðslegt, sársaukafullt og SÁTT! Sem sagt, hraðinn er ógnvekjandi, persónurnar eru óvenjulegar án þess að vera bara hlaðnar með hlutabréfa sérvisku, húmor Miike opinberar sig og óvæntustu augnablikin, og myndavélin hans er aldrei alveg eins og þú býst við að hún sé, sem gerir það erfitt að Horfðu frá skjánum, hvað sem hann gæti verið að sýna þér! Það hefur ekki „Ohmigod“ endinguna á „Dead Or Alive“, en ef þú ert ekki pirraður, þá er kominn tími til að fara um borð í Miike-vagninn áður en hann endar á „nýjum John Woo“ innkaupalista einhvers Hollywood stúdíós. ...