Þrátt fyrir sjálfan mig líkar ég mjög vel við þessa mynd. Pauley Shore er undantekningarlaust hlæjandi fyndinn og hér er engin undantekning. Hann er bara frábær í að leika furðufuglinn með hjarta úr gulli. Frammistaða hans í þessu, þó ekkert óvenjulegt fyrir hann, er svo góð að það virðist lyfta frammistöðu annarra leikara. Kannski er þetta vegna þess að hann er svona gaur sem auðvelt er að hoppa af. Klisjur um sveitalíf í þessari mynd eru fyndnar og hvernig "borgarstrákur Shore", Crawl er svo á skjön við lífshætti, er líka fyndið, en það er ekki aðeins hann sem er fiskur úr vatni; gamanleikur kemur líka frá því að fyrir hverja "venjulega" mann eða fólk er Crawl æðisleg martröð manns. Þess vegna virkar þessi mynd á svo frábæran hátt: Við elskum Crawl, hann er ferskur andblær, en við getum líka haft samúð með Warners. Hann er algjört menningarsjokk. Þó að þessi mynd sé klassísk Pauley Shore, þá þarf ekki mikinn heilakraft til að njóta myndarinnar, njóttu hennar sem þú gerir, og það er meira að segja „dæmdu aldrei bók eftir kápunni“ siðferði hér. einhvers staðar. Ekki slæmt, alls ekki slæmt.