Ég hef ekki hugmynd um hvað í ósköpunum, eða víðar, hefði mögulega getað fengið Sam Mraovich til að trúa því að þetta hefði verið verðugt verkefni að ráðast í. Ben & Arthur er ein versta mynd sem gerð hefur verið. Reyndar sé ég enga ástæðu fyrir því að það ætti ekki að vera í #1 á botn 100. Því þó að ég hafi ekki séð, til dæmis, SuperBabies: Baby Geniuses 2 (#5 á þeim tíma sem þetta birtist), myndi ég hætta að býst við að sú mynd sé töluvert betri en þetta sár sem lekur út, því jafnvel í sinni aumu döpru var að minnsta kosti Baby Geniuses 2 fagmannlega gerð. Aftur á móti er allt, og ég meina allt, í þessari mynd algjörlega ófagmannlegt. Myndinni er ætlað að vera árás á meinta ofstæki og hatur kristinna hægrimanna í garð homma. Og ég legg áherslu á „ætlað“. Það er ekki bara algjörlega og algerlega misheppnað í tilgangi sínum, það skilur líka eftir sig ljótt ör. Í stað þess að búa til sannfærandi og raunsæja mynd af baráttu samkynhneigðra hjóna gegn samfélagi sem er að miklu leyti á móti þeim, skapar það þreyttar, krúttlegar staðalímyndir hvers aðila sem í hlut eiga. Ben og Arthur, nafna parið, er lýst sem tveimur grófum, kynlífssveltum og vonlaust rómantískum pappaklippum sem giftast þegar lög breytast til að leyfa þeim það. Þetta mætir andstöðu Victors bróður Ben, kristins þjóns sem, eins og allir kristnir menn (eins og þessi mynd vill láta okkur trúa), er hávær, hnýsinn, heimskur og ofbeldisfullur. Hann reynir að drepa Ben og Arthur eftir að tengsl hans við þá fá hann rekinn úr ráðuneytinu. Alveg eins og í raunveruleikanum. Og ef þér finnst þetta hræðilegt (það er það), hefurðu ekki séð þetta allt. Leikurunum (?) hér tekst að eyða öllum trúverðugleika í þessari mynd með því að segja línur sínar eins og þeir væru að segja frá YouTube heimagamanmyndbandi . En ekki einu sinni Daniel Day-Lewis og Marlon Brando sem titilpersónur hefðu getað bjargað þessu klúðri, því enn væri málið með algjörlega geðveika og hlátursvekjandi samræður sem fylla hverja mínútu myndarinnar. Hver sena hefur að minnsta kosti eina óþægilega eða ranglega tilvitnun. Til dæmis, í einni senu, reynir Victor að kvarta yfir því að geta ekki átt frænkur eða frænkur vegna samkynhneigðar bróður síns. En í stað þess að lýsa þessari hugmynd skýrt, spýtir hann út heimskulegu, algjörlega ruglingslegu, vælandi hljómandi línunni: "Veistu hvað, ég mun aldrei eignast neinar frænkur eða frænkur, allt í lagi, því þú ert svo F*** ED UP!" Jafnvel meira áberandi er algjör skortur á framleiðslugildum. Já, ég veit að þetta er ekki The Dark Knight, en jafnvel kvikmyndaáhugamenn ættu að kunna grunnatriði um tæknibrellur og klippingu. Til dæmis duga sex punktar af rauðum kökulitum ekki fyrir raunhæf skotsár. Fólk fjarskiptir ekki yfir herbergi á milli myndatöku. Og hlutir falla ekki FRAM þegar þeir eru skotnir! Ekki eyða peningunum þínum í Ben & Arthur. Mér er alveg sama hvort þú ert 7, 17 eða 107. Mér er alveg sama hvort þú ert samkynhneigður, gagnkynhneigður, tvíburi eða óákveðinn. Mér er alveg sama þó þú sért "bara forvitinn". Mér er alveg sama hvaða aumkunarverða ástæðu þú gætir þurft að freistast til að kaupa þennan saurhaug. Vertu í burtu, langt í burtu. Eina endurleysandi gæði þessarar myndar er hæfileikinn til að nota hana sem frisbídisk.