Ekki misskilja mig núna. Ef þig vantar greinargóða samantekt á öllu sem var rangt við sögu mannlegrar siðmenningar sem og gallalausa leið til bjartari framtíðar fyrir mannkynið, til hvers er þá betra að leita en grínista og iðkandi poppmenningar? Ef þú þarft heilbrigt skammt af öllu traustu, traustu ástæðunni fyrir því að trúarbrögð hafa lifað af gagnsemi þess, leitaðu þá til Sagan eða Dawkins, ekki BILL MAHER í guðs(?) sakir! Það er í sjálfu sér góður punktur. Maher vísar á bug trúarlegri fortíð okkar sem taugasjúkdóma og hunsar á þægilegan hátt hvernig allt samfélag hans, listir og vísindi eiga rætur sínar að rekja til hennar. Í þessari mynd treystir hann að miklu leyti á kaldhæðnislega og tortryggilega hæfileika sína til að koma á framfæri sínu á meðan hann reynir að koma fram. fróður og vitur. Því miður er gáfur hans ekki til þess verkefnis. Maher lætur okkur hlæja en er greinilega ekki bjartasta peran í kassanum. Sem dæmi bregst hann við fullyrðingu viðmælanda (og ég nota hugtakið lauslega þar sem þetta voru greinilega allt "fyrirsát") fullyrðingu um að tilvist Jesú sé söguleg staðreynd með daufu "Nei, það er það ekki" á eftir með löngu stara sem ætlað er að tjá fyrirlitningu á barnaleika viðfangsefnisins (tæki sem er ógeðslega ofnotað í þessari mynd). Vandamálið er að viðkomandi hafði rétt fyrir sér og Maher hafði rangt fyrir sér í fullyrðingu sinni um að Jesús sé aðeins nefndur í því sem hann telur vera sögulega grunsamleg guðspjöll. Ég býst við að herra Maher hafi aldrei lesið samtímasagnfræðinginn Josephus. En fjöldinn mun flykkjast að þessari gerviheimildarmynd þar sem hann gerir skáldskaparverk annarra vitsmunarisa eins og Michael Moore, og þeir munu hrópa og grenja (þeir gerðu það svo sannarlega á mínum sýning). Það er hins vegar tvímælalaust að háværasta og mest múla-líkur brælan átti sér stað á um það bil 70% af sýningartímanum sem myndin helgaði andkristinni tíræði sínu á meðan áhorfendur voru algjörlega hljóðlausir meðan 10% táknið var varið. að gagnrýna hina sjálflýstu trú friðar. Hmmm. Annaðhvort er gagnrýni á íslam óheimil fyrir hippa og frjálslynda markhópinn eða þeir voru bara hræddir við að hlæja. Mjög lýsandi, hvort sem er..