Þegar bandaríski kvikmyndaiðnaðurinn reynir að skoða sína eigin ríkisstjórn með gagnrýnum hætti ganga þeir úr skugga um að hún líti vel út, jafnvel þótt hún sé slæm. Myndin gerir 1 rétt, hún sýnir fullkomlega hvað er rangt við bandarísk stjórnmál. Einkunnarorðið virðist vera að f**ka með hverjum sem þarf til að koma hlutunum í verk!!! Blandaðu saman bandarískum þingmönnum, CIA umboðsmanni, gyðingi og araba... bara til að fokka Ruskies. Þakkir til Bandaríkjanna fyrir að hafa gefið okkur Osama Bin Laden. Vonbrigði myndarinnar koma fram í ljósi þess að málið er ruglað saman: að nota myndir af afgönskum börnum án vopna og sögur af grimmdarverkum Sovétríkjanna og gera síðan ósvífna tilraun til að benda á tengsl á milli þær og rökin á bak við bandarísku hjálpina. Sérhver skynsöm manneskja veit hvers vegna $1.000.000.000 var safnað... ekki afgönsku deyjandi börnunum það er alveg á hreinu. Eins og venjulega er farið yfir alvarlegu málefnin í kjaftæðissamræðum. "Hér er til þín, þú M***r F*****s" Hoffmam syngur í lokin, það eina sem vantar er ameríski fáninn í bakgrunni og heimskulegir hernaðarlausir. Myndirnar geta ekki annað en skilið eftirbragðið af tilfinningu bandarísks stolts og gleði yfir því hvernig við (Bandaríkjamenn) höfum bjargað heiminum... enn og aftur. Ekki einu sinni síðustu 5 mínútur myndarinnar geta bjargað henni, þar sem reynt er að hætta að hrósa sjálfum sér og vakna við þá staðreynd að þetta er bara enn eitt amerískt f**k up. Leikurinn og klippingin var þó góð.