Þessi þáttur af Masters of Horror var hræðileg. Eins og gefur að skilja þarf herra Carpenter að læra eitt og annað um skeið og viðeigandi, trúverðuga samræður. Það voru tímar þegar ég bókstaflega öskraði á sjónvarpið um að eitthvað myndi gerast. Kannski heldur hann að hann byggi upp spennu, en Carpenter þarf að klippa til baka þetta ofurkennda, of einfaldaða tónverk hans (eða sonar síns) og koma hasarnum aðeins á framfæri. Hversu oft sagði stelpan: "Ó nei, ég get ekki eignast þetta barn!" og "Ó, nei hér kemur það"? Carpenter tekur þætti úr miklu, miklu betri myndum (Assault on Precinct 13 og The Thing) og hendir þeim hingað inn eins og við eigum að viðurkenna og kunna að meta vörumerkjastíl hans. Það sem vantar hér er ósvikin spenna og kraftur. Það er eins og hann sé sofandi í gegnum kvikmyndagerðina. Fyrir betri Carpenter myndir, haltu þig við hina sannreyndu og sannkölluðu sígildu - The Thing, Halloween og They Live. Fyrir betri meistara hryllingsþátta, skoðaðu mína persónulegu uppáhalds: Family, Jenifer og Dreams in the Witch House.