Jæja, ég verð að viðurkenna að þessi mynd vakti einstaka hlátur í andlitið á mér. Allt í lagi, en það gerir hana ekki að góðri mynd. Flestar persónurnar eru hræðilegar staðalímyndir og sannarlega ósannfærandi. Þeir eru ekki allir með frábæra leikaraframmistöðu, en sumir reyna virkilega, en mistakast vegna þess að persónur þeirra eru illa skrifaðar. Hið fullkomna dæmi er Julia Koschitz: Hún breytir matarvenjum sínum úr einu samtali í annað, í einu samtali drekkur hún ekki áfengi í þeirri næstu er hún með ofnæmi fyrir kampavíni, finnst hún of falleg fyrir flesta (reyndar er hún það) en endar samt með "fullkomna" passinn varðandi útlitið, og neitar að gefa einhverjum "raunsæmari" strákum séns, og svo framvegis... Endirinn er mjög cheesy, þó mér líki við eina af lokasenunni, þegar allir loksins hættir að tala og leikstjórinn gefur okkur tækifæri til að ná andanum aftur. Shoppen er í grundvallaratriðum kvikmynd sem býður upp á ódýra hlátur (aðallega vegna þess að hún snýst um kynlíf og sambönd, geri ég ráð fyrir) og kannski stutta skemmtun. Samt er heildarmyndin ein stór staðalímynd og ekkert sérstakt við hana.