Í Íran er konum bannað að mæta á íþróttaviðburði í beinni af ótta við að þær verði „spilltar“ vegna ills orðalags, nálægðar við þúsundir karla og vegna þess að það er engin salernisaðstaða fyrir konur á gamaldags leikvöngunum. Jafar Panahi's Offside, sem byggir á raunverulegu atviki sem tengist dóttur leikstjórans, fylgist með sex stúlkum, dulbúnar sem karlmenn, sem er neitað um aðgang að knattspyrnuleik Írans og Barein árið 2005, leik sem mun skera úr um hvort Íran fer í leikinn eða ekki. Heimsmeistarakeppni. Í fráviki frá dapurlegu, mínímalísku kvikmyndunum sem við höfum átt að venjast frá Íran undanfarin tíu ár, er Offside gríðarmikil gamanmynd sem hefur ættjarðaráhuga og alhliða skírskotun en inniheldur nógu mikið niðurrifssamfélagsskýring til að réttlæta bann við sýningum í Íran. .Stúlkurnar eru teknar með stafrænni myndavél með óatvinnuleikurum sem eru meira en til þess fallnir og reyna að laumast inn á Azadi-leikvanginn í Teheran en þær eru handteknar og settar í gæsluvarðhald fyrir utan völlinn. Þeir eru gættir af þremur ungum herskyldum hermönnum (Safdar Samandar, Mohammed Kheir-abadi og Masoud Kheymeh-kaboud) sem láta í ljós tvímælis um verkefni sitt en er heitið því að fylgja reglunum. Konurnar eru fótboltaáhugamenn, ekki pólitískir aðgerðarsinnar og fagna sigri Írans en þetta kemur ekki í veg fyrir að hermennirnir haldi þeim í haldi á meðan þeir bíða eftir að stúlkurnar verði fluttar til varasveitarinnar og óvissa framtíð. spyrja hermennina stöðugt um rökin á bak við höftin, sem gerir fáránleika þeirra nokkuð augljóst. Þrátt fyrir að þær heyri hávaða í hópnum geta konurnar ekki séð atburðinn en ná minniháttar sigri þegar þær sannfæra einn hermannanna um að gefa hlaupandi athugasemdir við leikinn. Ein fyndnasta þátturinn gerist þegar kvenkyns „fangi“ er fylgt inn í herraherbergið af hermanni. Ungi nýliðinn verður síðan að takast á við nánast uppþot þegar hann þarf að koma í veg fyrir að einhver annar noti aðstöðuna meðan stúlkan er enn inni. Smátt og smátt, til að orða Adlai Stevenson, reynist það sem sameinar þá vera meira en það sem sundrar þeir og ólíklegir andstæðingar fylkja sér að baki landi sínu og róta að sigrinum sem mun senda Íran á HM. Þótt punkturinn komi snemma og oft fram og myndin sígi aðeins í miðjunni, þá er Offside talsvert um samfélag þar sem pólitísk elíta með miðaldasamfélagshugsun þarf að glíma við vaxandi hóp menntaðra og pólitískt gáfaðra borgara. Maður getur ekki annað en vonað að þrýstingur frá heiminum og vakning eigin þjóðar muni knýja Ayatollahs til að sætta sig við 21. öldina.