Ég fékk þessa mynd frá Netflix eftir langan biðtíma, svo ég bjóst mjög við henni þegar hún kom. Það sem ég óttaðist verst var að þetta yrði kjaftstopp, auk þess sem... veistu hvað allar öskrandi aðdáendastelpurnar voru að bulla um? GACKTnHYDE=hvað yaoi elskar? Svona hlutur? Hræðist það. Það kom mér mjög, mjög skemmtilega á óvart. Það var ótrúlega hægt að horfa á myndina, jafnvel þó að kvikmyndatakan og tónlistin hafi gert það að verkum að einhver ætli að ræna par af nunnu-chucks á tveggja senu fresti, og leikurinn af hálfu Gackt var nokkuð góður. Hyde, að vera, um, Hyde, virkaði sem hálfrómantísk vinkona/klíkumeðlimur persóna sem sá sem sá hann á sviðinu yrði varla hissa á. Hann er einn af tveimur helstu nautunum mínum með myndina sjálfa. En restin af leikarahópnum (þar á meðal barnaleikararnir í upphafsatriðinu) voru mjög góðir í að gera það sem þeir gerðu - sem var að mestu leyti skotið á og öskrað á. En annað vandamálið mitt var mjög smávægilegt, það hafði að gera með vesenið. Mér fannst þetta allt of spennu-hryllingur - eins og hvert atriði þar sem einhver er tekinn lúta þeir annaðhvort yfir, í rauninni í fullri einlægni dauður, eða liggja þarna og grenja í frekar langan tíma. En Sho bara... tekur skotin, ítrekað, kólnar, bólar MJÖG mikið á meðan hann talar og lætur Hyde gráta. Allt í allt, ef þú ert aðdáandi einhvers leikaranna eða bara j-film aðdáandi, þá er það örugglega þess virði að horfa á hana.