Þessi mynd, fyrir sérstakt eftir skóla, er ekki svo slæm, og það er vandamálið. Ekkert gerist. Þér líður eins og þú sért enn í bekknum. Strákur kennir fullt af ungum underdogs hvernig á að vera góðir paintball leikmenn. Við fáum aldrei að sjá þessa underdogs standa sig illa þar sem góði leikmaðurinn er að þjálfa þá. Þeir breytast allt í einu í góða leikmenn með því að hugleiða. Einnig eru of margar persónur og engin persónuþróun. Of mikill tími fer í aðalpersónuna og kynþokkafulla systur hans og ekki nóg í suma af hinum krökkunum. Þetta gæti hafa haft „Bad News Bears“ tilfinningu (upprunalega) þar sem það var stelpa í strákaliðinu, en það var alls ekki tilfinning fyrir þessari mynd. Það hefur enga tilfinningu og skilur eftir daufa sársauka í beinum eftir að hafa horft á það, er ekki gaman að poka á, ekki gaman að horfa á, og er bara svona... þarna. Slétt. Leiðinlegur. Eitthvað sem þú myndir horfa á eftir skóla fyrir kvöldlúr þinn. Eins leiðinlegur og dagurinn er langur og það hefur verið langur, langur dagur að horfa á þessa mynd.