Á Sri Lanka, landi sem er skipt eftir trúarbrögðum og tungumálum, hefur borgarastyrjöldin milli stjórnarsinna sem styðja Sinhale og Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), samtök aðskilnaðarsinna, kostað um 68.000 mannslíf síðan 1983. Mannréttindasamtök hafa sagt að vegna stríðsins hafi meira en ein milljón manna verið á flótta, heimilislaus eða búið í búðum. Áhrifin á börn og fjölskyldur sem lent hafa í átökunum eru á næman hátt leikstýrt af hinum virta tamílska leikstjóra Mani Ratnam í kvikmynd hans A Peck on the Cheek árið 2002, sem hlaut nokkur verðlaun á National Film Awards á Indlandi. Þó að borgarastyrjöldin sé aðeins bakgrunnur sögunnar um uppgötvunarferð ungrar stúlku, þá er mannlegur kostnaður við stríð gert nokkuð ljóst og Ratnam gefur bardaganum alhliða samhengi og bendir fingri á alþjóðlega vopnasal sem uppsprettu misgjörða. Myndin er fallega ljósmynduð í Suður-Indlandi af kvikmyndatökustjóranum Ravi K Chandran í umhverfi sem speglar landslag Sri Lanka og segir áhrifaríka sögu um ættleidda 9 ára stúlku sem ætlar að finna alvöru móður sína í miðjum átökum í Sri. Lanka. Leikið af djúpri tilfinningu og tjáningargleði af P.S. Keerthana í eftirminnilegri frammistöðu, Amudha er alin upp af ástríkri millistéttarfjölskyldu með tveimur yngri bræðrum eftir að náttúruforeldrar hennar Shyama (Nandita Das) og Dileepan (J.D. Chakravarthi) neyddust til að flýja þegar átök brutust út og skildu hana eftir í rauðu Krossbúðir. Í ástríku endurliti sjáum við ættleiðingarforeldra Amudha, föður Thiru (Madhavan) sem er áberandi tamílskur rithöfundur og móðir Indra (Simran), sjónvarpskona, giftast til að auðvelda ættleiðingu þeirra á dökkhærðu litlu stúlkunni. Amudha unga hefur ekki hugmynd um það hún er ættleidd þar til það kemur skyndilega yfir hana á níunda afmælisdegi hennar, samkvæmt fyrirfram samkomulagi foreldra. Á meðan hún er að leika segir Thiru henni næstum því í staðreyndartóni að „þú ert ekki dóttir okkar“ og viðbrögðin eru fyrirsjáanleg. Vonlaus spyr hún hver faðir hennar hafi verið, hvað móðir hennar héti, hvers vegna hún gaf hana upp og svo framvegis en fá svör fást. Amudha flýr nokkrum sinnum þar til foreldrar hennar samþykkja að fara til Sri Lanka til að hjálpa henni að finna sanna móður sína, sem nú er baráttumaður fyrir tamílska aðskilnaðarsinna. Sökkva fjölskyldunnar í raunveruleika borgarastyrjaldarinnar leiðir til nokkurra áfallastunda og erfiðra ákvarðana, sem Ratnam tók að mestu leyti af kunnáttu, þó að röð þar sem fjölskyldan lenti í krosseldi fannst áhugamanneskja. A Peck on the Cheek er auðvitað Bollywood kvikmynd í stíl og það þýðir fullt af tónlist og melódrama. Melódrama fór ekki í taugarnar á sér vegna sterkrar frammistöðu aðalleikaranna; Hins vegar fannst mér tónlistarleiksýningar á lögum eftir A. R. Rahman ganga gegn stemningu myndarinnar með sinni klóku, háu framleiðslutækni og hröðum tónlistarmyndbandsklippingum. Samt er sannfærandi eðli sögunnar og heiðarleikinn sem hún er sögð yfir takmörk myndarinnar. Tamílsk kvikmyndagerð hefur verið gagnrýnd af mörgum, jafnvel innan lands sem of klisjukennd og auglýsing, en samt er A Peck on the Cheek bæði skemmtunarmynd og ein sem tekur á alvarlegum málum. Að það takist að liggja á milli listar og viðskipta er ekki höfnun heldur virðing.