Presturinn, í djúpri ást og þjáningu, sýndi ekki afleiðing af ást, en ferlið ást og hjálpræði hefur hár-sálar fegurð mannsins (eða vampíru?). http://plaza.rakuten.co.jp/confuoco/diary/200911290000/Og ástin á Femme fatale er ekki alræmd, heldur yndisleg að taka ábyrgum dauða sem vampíru. Hún hélt ekki áfram að falla djúpt inn í týndu paradísina heldur ákvað að láta manninn í friði. Brothætt, en yndisleg Femme fatale! Þessi mynd vakti mig til umhugsunar um þjáningar milli manna og vampíru, sem er langt umfram prest, og hjálpræði. Ég hugsaði líka um ástina. Adam var ekki svo ábyrgur fyrir Evu heldur þessum Adam(presti), fórnfús og ábyrgur fyrir því að ná Evu upp úr Paradís Lost, heimi vampírunnar. Annað sinfónískt ljóð Adams og Evu, Paradise Lost.