"The Lady from Shanghai" er vel þekkt sem ein af erfiðustu framleiðslu Hollywood. Upprunalega klippan hans Welles var tekin í burtu af framleiðendum og skorin í tætlur. Þetta gerði þegar ruglaða leyndardómssöguna enn erfiðara að halda utan um. Þeir pósta talsettu talsvert mikið af samtalinu hans vegna þéttleika írska hreimsins og talsetningin er allt of áberandi og illa gerð. Hrikalegast af öllu var að Welles og aðalkonan hans Rita Hayworth á skjánum og í raunveruleikanum voru að falla í sundur í sambandi sínu, og óróleg efnafræði þeirra kemur fram á skjánum. Sem betur fer er þetta allt yfirstigið með því hversu frábær leikstjórn Orson Welles er. Hann gerir myndina ótrúlega stílhreina og andrúmsloft - hvert atriði virðist bara anda niður bakið á þér af skjánum. Sömuleiðis eru persónurnar og atriðin svo furðuleg að þær jaðra við draumkenndar og súrrealískar. Þessi undarlega tilfinning lyftir upp senum sem oft er að finna í þessum myndum, eins og réttarsalnum í miðjunni. Mér finnst réttarsalardrama yfirleitt leiðinleg, en leikstjórn Welles og sérkennileg tilþrif gera þau alveg jafn heillandi og allt annað. Endirinn á karnivalinu minnir mann næstum á David Lynch. Leikurinn hér er líka mjög góður. Þrátt fyrir misheppnað samband þeirra gefa Welles og Hayworth báðir ágætis frammistöðu - samskipti þeirra eru hins vegar aðeins ábótavant. Allir aðrir eru frábærir og yndislegir að horfa á, sérstaklega Everett Sloane og Glenn Anders. "The Lady from Shanghai" hefur augljóslega sín vandamál, en það er þess virði að horfa bara til að sjá einn af meistara kvikmynda í sínu besta lagi. (8/10)