Það var mjög hugljúft. Sem brottfluttur Frakki hafði ég sérstaklega gaman af þessari "sjónvarpsmynd" sem ég held að eigi skilið víðtækari dreifingu. Leikurinn var góður og tengslin milli hvers meðlims þessarar frönsku landsbyggðarfjölskyldu virtust svo sterk og svo eðlileg. Eflaust frábær mynd um hugmyndina um fjölskyldu og aðlögun andspænis samkynhneigð og alnæmi. Einn sterkasti þáttur myndarinnar er þetta forréttindasamband á milli elsta sonarins (Leo), sem hefur smitast af HIV, og yngsta sonarins (Marcel), sem restin af fjölskyldunni reynir að fela ástandið fyrir. Persónurnar tvær kanna hvort aðra jafnt og þétt þegar tíminn rennur út fyrir Leo, sem er ekki tilbúinn að eyða restinni af lífi sínu í að lifa af undir eiturlyfjum...