Kazuo Komizu slær aftur í gegn með "Innþurrkur fallegrar konu", framhaldinu af "Innvegum mey". Að þessu sinni er sagan byggð á sálfræðingi (Megumi Ozawa) sem ákveður að takast á við Yakuza til að hefna sjálfsmorðs dópaðs og nauðgaðs sjúklings sem lendir á dyrum hennar einn daginn. Þegar hún er komin yfir höfuðið og Yakuza-hjónin handtaka hana, lærir hún lævíslega aðferð þeirra að dópa stúlkur og selja þær í þrældóm. Það endar greinilega illa þegar hún tekur of stóran skammt af kókaíninu. En hún sameinast fljótlega öðrum líkama sem á að farga til að verða dum, dum, dum „Super Slime Hermaphrodite Zord“! Þetta hann, hún = það býr til hakk úr yakuza og bjargar deginumekki í raun.Jæja, það er betra en "Innvegar mey", en ekki mikið. Megnið af myndinni (heill 67 mínútur) samanstendur af nauðgunum og kynlífi með þoku og venjulegu ho-hum dóti. Næstum undir lokin komumst við loksins í gang með nokkrum flottum seríum (eins og geimveru-innblásnu typpaskrímsli í gegnum magasviðið og kæfandi köfnun) en það þjáist samt af of lágu budget tilfinningu sem gerir það skemmtilegt en getur Ekki lyfta því frá z-gráðu mjúku hryllingskjarna fargjaldi.