Myndin fjallar um dag í lífi konu sem er að verða geðveik. Til að sýna fram á að hún sé geðsjúk, ofvirkir hún mikið og sögumaður segir okkur að hún sé að „brjálast“. Á leiðinni fer hún út með feitum gaur sem lítur út fyrir að vera bróðir Orson Welles og hann tekur síðar haus af byggingu á einu af einu áhugaverðu augnablikunum í myndinni. Þetta er skrítin lítil mynd sem er mjög ódýrt gert - og það sýnir sig. Myndin var tekin án hljóðs (líklega með 8mm eða einhverri annarri ódýrri gerð af filmu) og bættist við nokkrum hljóðbrellum og yfirgengilegri frásögn síðar. Reyndar var frásögnin sú uppáþrengjandi og óviljandi fyndnasta sem ég hef heyrt og hún er sögð á svo kjánalegan og yfirgengilegan hátt að maður þyrfti bara að heyra hana til að trúa henni. Vegna þessara sparnaðaraðgerða kemur það ekki á óvart að myndin sé slæm, þó hugmyndin um að reyna að gera þessa tegund af kvikmynd hafi verið frekar frumleg. Auk þess er MJÖG erfitt að komast í gegnum alla myndina.