Omen IV: The Awakening hefst á 'St. Frances Orphanage' þar sem eiginmaður og eiginkona Karen (Faye Grant) og Gene York (Michael Woods) fá stúlkubarn af systur Yvonne (Megan Leitch) sem þau hafa ættleitt, þau nefna hana Delia. Í fyrstu gengur allt vel en eftir því sem árin líða og Delia (Asia Vieria) vex úr grasi verður Karen tortryggin í garð hennar þegar dauði og hörmungar fylgja henni, er Karen sannfærð um að hún sé sjálf vond. Karen kemst svo að því að hún er ólétt en uppgötvar óheillavænlegt samsæri um að nota hana sem staðgöngumóður fyrir næsta andkrist og fær sjokk þegar hún kemst að því hver raunverulegur faðir Delia var... Upphaflega leikstýrt af Dominique Othenin-Girard sem annaðhvort hætti eða var rekinn og Jorge Montesi kom í staðinn fyrir myndina sem kláraði myndina þó að hvers vegna hann nennti sé einhver ágiskun sem Omen IV: The Awakening er algjörlega hræðileg og til skammar í samanburði við fræga forvera hennar. Handrit Brian Taggert er hrikalega lélegt, ég er ekki viss um hvort þessi vitleysa hafi í raun litið vel út sem skrifað orð á blað en það er svo margt rangt við það að ég á jafnvel svo erfitt með að trúa því. Sem alvarleg mynd Omen IV: The Awakening falls flatt á andlitið og hún virkar í raun betur ef þú lítur á hana sem gamanmyndaskemmtun, þá meina ég atriðið undir lokin þegar einkaspæjarinn mætir fullt af zombie carol söngvarar sem eru að syngja ógnvekjandi gotneskt lag verður að sjást til að trúa því og mér fannst það alveg bráðfyndið og fáránlegt að sama skapi. Svo er það tilgangslausi munurinn á þessari og hinum Omen myndunum að í þetta skiptið er þetta ung stúlka, spurningin sem ég spyr hér er hvers vegna? Í alvöru, hvers vegna? Það er engin ástæða og er alls ekki notuð til neinna áhrifa hvort sem er. Svo er auðvitað heimskulegt útúrsnúningurinn í lokin sem heldur því fram að Delia hafi haldið fósturvísi bróður síns inni í sjálfri sér og að í óheiðarlegu samsæri sem tengist hópi Satansdýrkenda hafi það verið grædd í Karen svo hún geti fætt andkristinn sé vitleysa & kemur fyrir sem bara hreint rugl. Í fyrstu hefur það ákveðið skemmtanagildi í því hversu slæmt það er en óviljandi fyndið víkur fyrir algjörum leiðindum fyrr en síðar. Það er augljóslega ómögulegt að vita hversu mikið af Omen IV: The Awakening var leikstýrt af Girard & Montesi en þú getur flokkað af segja allt var ekki vel á bak við myndavélina þar sem þetta er subbuleg, ódýr útlítandi illa gerð kvikmynd sem var í raun gerð fyrir sjónvarp og hún sýnir með látlausri, flatri og hugmyndalausri kvikmyndatöku og framleiðsluhönnun. Svo er það alger skortur á hræðslu, andrúmslofti, spennu og gormi sem eru aðalatriðin sem gerðu fyrri Omen myndirnar svo áhrifaríkar. Fjárhagsáætlunin hlýtur að hafa verið frekar lág og myndin lítur út eins og hún var. Það flottasta við Omen IV: The Awakening er lokaskotið þar sem myndavélin rís upp í loftið þegar Delia gengur í burtu í fjarska til að sýna krosslagaðan kross sem er gerður af tveimur skarastum en þetta er síðasta myndin áður en lokaritsrúllan sem segir nánast allt. Ég verð að nefna tónlistina sem hljómar hræðilega, hæfir gamanmynd og er mjög óviðeigandi. Leikurinn er í besta falli í lagi en eins og venjulega pirrar krakkinn.Omen IV: The Awakening er drasl, þetta er algjörlega fáránleg mynd sem reynir að vera alvarleg og endar bara með því að finnast heimska. Forstjóraskiptin hjálpuðu sennilega ekki heldur, það er samt ekki afsökun. Síðasta Omen myndin til þessa á eftir upprunalegu The Omen (1976), Damien: Omen II (1978) og The Final Conflict (1981) sem öll eru miklu betri en þetta.