'Metamoprhis' er saga af hrífandi ungum vísindamanni, dáður í háskólanum á staðnum, sem er leiddur til rannsóknar af fjármálafyrirtækjum fyrir háskólann. Þetta neyðir hann til að taka flýtileiðir á dæmigerðan, slæman Hollywood melódramatískan hátt. Fyrsta hugsun mín eftir þessa kvikmynd var þessi. "Ekki gott, en ekki slæmt, fyrir snemma til miðjan níunda áratuginn." Auðvitað áttaði ég mig á því að það var gert árið 1990, sem ýtti því næstum niður í '4', en ákvað að halda því á miðlungs '5' sem það er. 'Metamorphis' virðist nokkrum sinnum eins og góð mynd sem er í örvæntingu að reyna að komast út. Leiklistin, þó hún sé ekki stjörnu, er að mestu hæfileikarík. Þú getur jafnvel séð einstaka glitta af hóflegum gæðum. Pacing er mikið vandamál í myndinni. Eftir að hafa haldið að ég hefði horft í níutíu mínútur, áttaði ég mig á því að ég hefði aðeins horft í klukkutíma. Tæknibrellur eru ekki stjörnubrellur, en leikstjórinn virðist að mestu leyti vera nógu hæfur til að vinna úr þessum veikleika. Aðalhlutverkið, vægast sagt heillandi karlmaður sem virðist vera að reyna að blanda saman rásum Tom Cruise og Christopher Reeves, minnti mig helst á Matt Dillon. persóna í 'Wild Things'. Kvenhetjan vinnur allt í lagi en sker sig engan veginn úr. Það er „óþekkur stelpa“ hlutverk hérna og leikkonan gerir það sem hún getur með það, en það virðist ekki mikið. Það er barnaleikari sem leikstjórinn getur ekki ákveðið hvort hann sé pirraður, hress eða bara skrítinn. Pacing, eins og ég sagði, er versta vandamálið við þessa mynd, þangað til í lokabardaga við vonda kallinn sem myndi láta Power Ranger roðna. Það er furðulegt og óútskýranlegt, þar til lokaatriðið sem á að vera dramatískt en einfaldlega fyndið, mettað af öllum slæmum myndavélarbrellum og ofvirkni sem hægt er að þjappa saman á um þrjátíu sekúndum. Ágætis einskiptisúr á 'Mill Creek 50 Chilling Kvikmyndapakki'. Ekkert sem mun koma þér aftur og ekkert að kaupa eitt og sér.