Af og til mun Eddie Murphy koma þér á óvart. Sérstaklega í kvikmynd eins og "The Golden Child". Þetta er mynd sem þú myndir halda að myndi leika Harrison Ford eða Kurt Russell eða einhvern. En Eddie virkar virkilega; hann er snjall, hann er fyndinn, hann er hugrakkur, góður, kurteis, sparsamur, hreinn og allt annað sem hetja ætti að vera. Eftir að hafa verið valinn til að tryggja dulrænt barn sem hefur lykilinn að því að vernda heiminn frá fullkomnu illsku (fullkomlega innlifað af Dance), Eddie fer frá Kaliforníu, til Nepal og til baka, allt á meðan hinn fallegi Kee Nang (Lewis) veltir fyrir sér hvort hann sé allt sem hann segist vera og brjálaður gamall heilagur maður (Wong, fullkominn eins og alltaf) veit að hann er. Það er spennandi, hrífandi í blettir, átakanlegir og auðvitað fyndnir. Eddie er eina hasarhetjan sem ég veit um sem gæti byrjað kvikmynd með því að koma með dónaleg ummæli á bak við einhvern gaur sem er að lesa klámtímarit og enda hana með snjöllum ummælum um Ed McMahon. Ekkert vandamál með þetta „Child“: þetta er „Golden“ uppgötvun. .Níu stjörnur. Viva Nepal!