Fyrsta FF myndin er nánast eins slæm og allir óttast að reka um á stígvélum, sem stundum þótti vera þéttbýlismyndasögugoðsögn. Ég býst við að Marvel Comics láti eins og hún sé ekki til, hvað með 2005 útgáfuna sem kom út í kvikmyndahúsum fyrr á þessu ári. En það er þarna úti, áminning og sú síðasta af fyrstu bylgju slæmra, lággjalda Marvel ofurhetjuaðlögunar (Captain America, Punisher, flestar sjónvarpsmyndirnar). 'Low budget' er of auðveld lýsing fyrir þessa FF mynd. Vegna þess að ekkert fjármagn var í grundvallaratriðum takmarkaðist það að sýna krafta ofurfjórmenningsins við mjög snöggar myndir (Mr.Fantastic), hálfgerð hreyfimynd (Torch) og hverfa (Invisible Girl - auðveldast að gera). Þingmálið var ekki slæmt og líklega hálf kostnaðarhámark; andlitshlutinn var sérstaklega næstum sannfærandi. Leiklistin? Alex Hyde-White sem Reed er nokkuð góður; hinir 3 eru í lagi, en Jay sem Johnny lætur eins og spaz stundum til að sýna „elda“ skap sitt. Samtalið er í teiknimyndasögustíl og það er aukahlutverkið sem endar með því að flakka til að reyna að láta það virka. Dr.Doom er meira en melódramatískur og óviljandi kómískur, og tveir helstu handlangarar hans eru dæmi um hvernig eigi að bregðast við eða skrifa samtal. Söguþráðurinn? Ekki of gott. Það var nokkuð trú upprunasögu FF (meira en síðari stóra fjárhagsáætlunarútgáfan), og jafnvel þó að það sem ekki var fjárhagsáætlun, aftur, takmarkaði td raunverulega hrunlendingu, hélt það nauðsynlegu innihaldsefni þess hvernig þeir uppgötvuðu krafta sína á einangruðu svæði - það er besti hluti myndarinnar, þú þarft að bíða í heilan hálftíma eftir því. Mér fannst tónlistin líka skrýtin á stöðum; þegar þeir 4 eru baðaðir í þessum geimgeislum heyrist eins konar kirkjukór, eins og um trúarupplifun sé að ræða. Restin af því er hins vegar vonlaus. Jafnvel án fjárhagsáætlunar hefði sagan getað verið án Jeweler-persónunnar (líkist Mole Man-illmenninu í bókunum); það eyðir allt of miklum tíma með honum og neðanjarðargenginu hans, sem og hinni blindu Aliciu. Þessir hlutar eru sóun á selluloid og mjög leiðinlegir. Hápunktsbaráttan við Doom og menn hans byrjar vel, en hrörnar í hræðilegt rugl þegar kyndillinn keppir við leysigeisla (flott hreyfimynd en tilheyrir teiknimynd). Aðdáendur geta hlegið að slæmum FF FX og vitlausum söguþræði, ef þeir verða ekki þunglyndir og reiðir fyrst.