Í fyrsta lagi vil ég benda á að á meðan ég er ekki sérfræðingur mun hvernig réttarhöldin voru meðhöndluð móðga gáfur þínar. Í fyrsta lagi sannaði ákæruvaldið aldrei að „auðveldað nám“ virki í raun. Ábyrgðarlaust fyrir bæði ákæruvaldið (vegna þess að þeir geta fengið áfrýjun) og verjendur fyrir að bregðast ekki við þessu. Eins og annar umsagnaraðili sagði, reyndist auðveldað nám ósatt. Í öðru lagi notuðu þeir Terry sem þýðanda sem hefur persónulegan áhuga, og mun jafnvel bera vitni, í réttarhöldunum sem er bara heimskulegt. Ef dómstóllinn hefði leyft honum að bera vitni þannig, þá hefðu þeir fengið einhvern hlutlausan inn annars væru þeir bara að biðja um áfrýjun. Í þriðja lagi var þetta barn aldrei spurt tiltekinna spurninga um sakborninginn af ákæruvaldinu (fæðingarblettir, upplýsingar um atburðinn osfrv.) og jafnvel þegar verjandinn spurði sérstakar spurningar eins og hvenær hann hófst gat hann ekki svarað. Ef það er ekki skynsamlegur vafi veit ég ekki hvað er og hæfur lögfræðingur hefði fengið sýknudóm. Niðurstaðan byrjar vel með álaginu sem fylgir því að vera foreldri barns með einhverfu, en réttarhöldin gera þessa mynd alveg ótrúlegt.