Ég veit að margir hafa sérstakt dálæti á Alistair Sim útgáfunni af sögu Dickens, en fyrir mig er þessi 1984 útgáfa sú sem ber sigur úr býtum. Ég og konan mín eigum eintak af þessari mynd á VHS og við horfum á hana saman á hverju aðfangadagskvöldi. Ég hef oft orð á því að við gætum líka horft á hana á hrekkjavöku, vegna þess að þetta er mjög hrollvekjandi draugasaga. Scott - sem Scrooge er túlkaður - er skjálfandi vondur og viðbjóðslegur, sem gerir umbreytingu hans enn kraftaverkaðri og áhrifameiri. Ég held að það sé þarna uppi með frammistöðu hans í Patton. Andarnir eru allir áhrifaríkir, hver og einn hrollvekjandi en sá síðasti. Að horfa á dökkt, fljótandi, beinagrind anda jólanna sem enn eru að koma, sendir hroll niður hrygginn á mér á hverju ári. Og þvílíkur aukahópur! Sérstaklega er David Warner í toppformi sem Bob Cratchit, eins og Susannah York sem eiginkona hans. Ég virðist muna að þessi útgáfa festist nær upprunalegu sögunni en flestar aðrar - en mér gæti skjátlast, þar sem það eru nokkur ár síðan ég las hana. Engu að síður er þetta frábær jólaklassík.