Ég ásaka sjálfan "Birth of a Nation" - fyrir að hefja langvarandi hefð Hollywood-sögunnar, sem fátt er betra dæmi um en þetta. Fyrir utan að fá nöfnin á Custer og 7. riddaralið hans, Crazy Horse og Sioux og forseta Grant rétt stafsett, landafræðin rétt og sú staðreynd að Custer og menn hans voru örugglega útrýmdir fyrir manni, þá tekur restin bara ofstríðu og uppfinningu til að fáránleg mörk. Henda inn nokkrum hreint út sagt hneyksluðum atriðum af hreinustu sýningunni, (reyndu að Custer og eiginkona hans lærðu um hið falsaða "Gold Rush" til að afsaka innrásina á Sioux-svæðið, vitnisburð Custer fyrir framan þingið þar sem hann biður um réttindi rauðu indíánanna og að ofan. þetta allt saman, Custer strunsar inn á skrifstofu forsetans til að biðja um að snúa aftur til embættis síns), satt að segja er nóg meira af því sama, sumar af þessum senum næstum kómískum í næði sínu... ...Og samt, og þó, er þetta enn frábær hasarleikari með Flynn jafn hrikalegan og alltaf, DeHavilland eins töfrandi og alltaf, hinn ungi Anthony Quinn byrjaði sem Crazy Horse og leikstjórinn Walsh jafn hlaðinn og alltaf í lýsingu sinni á mannfjöldasenum og auðvitað stormasamum hasarþáttum. Ford kenndi okkur í "Liberty Valance" að trúa goðsögninni á undan sannleikanum. Hér held ég að við séum nær goðsögninni um goðsögnina en hey, þetta er bara kvikmynd og dásamlega skemmtileg klassísk Hollywood mynd!