Ótrúlega skemmtileg bæði sem kvikmynd og sem afsökun til að halla sér aftur og spila „ó, það er whassis name“ leikinn. Sérhver stjarna gullaldar enskra kvikmynda virðist vera í þessari og það var unun að sjá þær. Og sá besti af þeim öllum, Richard Wattis, var eins stórkostlegur og alltaf. Það er raunar söguþráður sem gengur mjög vel, það eru líka frábærir brandarar og kómísk augnablik, en lykillinn að þessum sigri kvikmynda eru persónurnar í henni. Alastair Sim er stórkostlegur og sannfærir þig einhvern veginn um að sex feta, stórbeintur Skoti gæti verið skólastjóri heimavistarskóla stúlkna. George Cole, Beryl Reid og Irene Handl eiga öll sín augnablik en með Alastair og Richard er stjarna þáttarins Joyce Grenfell. Hún er algjört einsdæmi og kemur með bros í hvert sinn sem hún er á skjánum ... göngutúrinn hennar og plómuhreimurinn fullkominn. Og fyrir þá sem spila , það er whassis name' leikinn, þú getur jafnvel komið auga á Arthur Mullard, Barbara Windsor og Ronald Searle ef þú skoðar vandlega.