Myndin er frekar ruglingsleg og fáránleg. Söguþráðurinn er hræðilegur...en á jákvæðan hátt er leikurinn nokkuð góður, með nokkrum góðum hrópum og gífuryrðum. Sharon stone er í lagi í þetta skiptið...ekki einu sinni helmingi betri en upprunalega. Morðin eru heldur ekki eins hörmuleg og það fyrsta, sem er synd. Það er ekki óútreiknanlegur klúður sem allir segja að það sé. Kynlífið er stundum frekar myndrænt á meðan annað er ljóst að það er falsað (þau eru fullklædd). Handritið er veikt að mestu leyti, en atriðin með skítkasti og rifrildi milli Dr.Glass og Washburn eru hápunktar. Söguþráðurinn snýst nokkrum sinnum, en endirinn er hræðilegur. Spennan er alltaf stöðug með risastórri dúkku af „Oh my god!“. Eltingaratröðunum er frábærlega leikstýrt og myndir og myndavélahorn eru áhrifamikil og færa smá klassa í kvikmynd sem er að öðru leyti hrífandi. Sharon stone er svolítið gamall fyrir þetta líka. Bitarnir þar sem við sjáum brjóstin hennar voru, í þeim fyrsta, unun. Að þessu sinni eru þeir of hræðilegir til að lýsa þeim. Kvikmyndirnar sjálfar eru frekar meðallagar, en þær eru þess virði að fara. Aðallega vegna þess að myndin á skilið gott suð ... þar sem upphafsþátturinn er hápunktur. Ekki til að vera gagnrýninn, en ef þér líkaði við þann fyrsta - slepptu þessu. Ekki eyðileggja hlaupið. Þú munt vera ánægður með að hafa skilið þennan stein eftir ósnortinn.