Þrátt fyrir að vera með spennandi (og áræðin) seríur fer NBTN bara aldrei af stað. Það eru sprengibátar, hattapinnamorð, fjöldasjálfsvíg, meinafræðingar með líkamshluta og alls kyns klassískar leyndardóms-/hryllingssenur, en þær eru blandaðar með langvarandi tímabilum af hreinni útlistun. Allir í myndinni líta út fyrir að leiðast. Þetta er synd vegna þess að margar seríurnar myndu þykja áræðnar á þeim tíma sem þetta var tekið upp. Bættu við þetta „of almennilegu“ breta persónunum og þér líður eins og þú hafir flakkað inn í Sherlock Holmes mynd. Að lokum er kvikmyndatakan ósköp venjulegt. Það eru fullt af tækifærum fyrir fallegar myndir af sveitinni, eða flóknar myndir af einhverjum sem er dreginn í risastóran bál, en allt er hugmyndasnauð og daufleg. Örugglega aðeins fyrir Lee og Cushing aðdáendur.