Af fyrstu fimm þáttunum í skammhlaupi Hammers, „Hammer House of Horror“, er þessi fimmti þáttur með hinum frábæra titli „The House that Bled to Death“ án efa sá hrollvekjandi. Sem mikill aðdáandi Gothic hryllingsmynda Hammer Studios í mörg ár velti ég því fyrir mér hvað tók mig svona langan tíma að byrja loksins að horfa á seríuna nýlega. Hingað til hef ég bara séð fyrstu fimm þættina og ég hef sterka tilfinningu fyrir því að það besta eigi eftir að koma, en þó að serían haldist jafn skemmtileg og fyrstu fimm þættirnir eru, þá verð ég sáttur. Þótt það hafi verið frábært að horfa á annan og þriðja þáttinn fyrir sjúklega og snjallt myrka húmorinn, þá er þessi fimmta færsla örugglega sá af fyrstu fimm sem skilar ósviknasta hryllingnum. Þátturinn hefst þegar eldri maður myrðir eiginkonu sína af óþekktum hvötum. Mörgum árum síðar flytja William (Nicholas Ball) og Emma Peters (Rachel Davies) í húsið með litlu dóttur sinni Sophie (Emma Ridley). Fljótlega eftir að fjölskyldan flutti inn þarf fjölskyldan hins vegar að komast að því að það er eitthvað hræðilega að húsinu, sem virðist vera reimt... Annar þátturinn í leikstjórn Francis Megahy er miklu betri en miðlungs fyrri færsla hans, "Growing Pains “ (4. þáttur), og fremur óþekktu leikararnir skila góðum leikjum. Myndin er líka vel gerð hvað varðar brellur, kvikmyndatöku og skor. "The House that Bled to Death" er heilsteyptur þáttur sem skilar þeim þáttum sem aðrir Hammer-aðdáendur mínir ættu að vilja sjá í stuttri hryllingssögu. Myndin skilar hrollvekjandi andrúmslofti, ósviknum hræðslustundum og gáfulegum flækjum og er spennuþrungin og mjög skemmtileg frá upphafi til enda. Á heildina litið er mjög mælt með þessu fyrir Hammer aðdáendur.