Hræðilegt brot á minningu og snilli Welles, þetta tilgangslausa samsafn af sjálfumglaðri spuna á stórfenglegu þema hefði átt að vera lokað inni í geymslu ásamt fjölda annarra ókláruðu verkefna Welles sem enginn hefur nokkurn tíma séð. Nú vitum við hvers vegna! Til að bæta enn frekar móðgun við fyrri meiðsli þá eykur hin skelfilega talsetning á enskri tungu af amerískum áhugaleikurum og jafnvel stórmanninum sjálfum bara öll slæleg mistök í frásögn og smíði. Það er eins og um hverja helgi hafi einhver góðhjartað spænsk sál gefið Orson nokkra pesóa, 35 mm myndavél og nokkra stuttenda af neikvæðum kvikmyndum sem eftir eru af annarri framleiðslu og sagt Welles að keyra út í spænsku sveitina og halda bara áfram að taka allt og allt. þar til kvikmyndalagerinn kláraðist. Það er rétt að ef Orson hefði raunverulega mótað þessa mynd sjálfur í staðinn fyrir hinn alræmda Jesus Franco, hefði hann kannski hent 85% af því sem hann tók, en við munum aldrei vita það. Þar sem Welles gaf sér aldrei tíma til að ritstýra eigin verkum hér, og einhvers staðar á leiðinni hefur hann eða erfingjar hans refsað einhverjum öðrum til að gera það, er hann ekki alveg saklaus fyrir ógönguna. Þeir sem vilja sanna að á fyrstu dögum sínum hafi Welles verið heppnastur ungra manna vegna þess að hann umkringdi sig mönnum eins og John Houseman, Herman Mankewiecz, Greg Toland, Bernard Hermann og Robert Wise þurfa enga betri sönnun fyrir vanhæfi hans fullorðinna en þetta klúður. af kvikmynd. Á dapurri elli sinni var Welles fær um að gera hvað sem var þegar hann þurfti nokkra dali eða pesóa, þar á meðal að selja listræna sál sína. Djöfullinn fékk svo sannarlega sitt með þessum!