Naruto the Anime sjónvarpsserían hefur hingað til getið af sér 2 kvikmyndir í fullri lengd og sú þriðja er á leiðinni í sumar. Sú fyrsta, sem kom út sumarið '04 var skemmtilegt ævintýri með aðalpersónum Naruto í spennandi ævintýri. Hins vegar verður maður að vera blindur, heyrnarlaus og einfættur hæna til að afneita galla þeirrar myndar. Þó að sú fyrri hafi örugglega verið skemmtileg, þá var margt sem mætti ​​bæta. Naruto Movie 2 tekur hins vegar alla þessa þætti og skarar fram úr þeim. Aðgerðin var fyrst og fremst ótrúlega kvikmyndaleg. Lýsingin, umgjörðin og stíllinn var þrefalt eins áhrifaríkur og í fyrstu myndinni. Í þeirri fyrstu fengum við grunnatriði, vel teiknað og dansað hreyfimynd, en ekkert vekur athygli, þó var kvikmyndataka þessarar myndar einstök, notkun skugga og lýsingar sem sameinuðust til að gera hasarinn enn ákafari var mjög áhrifarík og bætti við kraftur bardaganna. Fjörið var mjög gott. Það keppti við Disney, en þar sem þetta er kvikmynd um sjónvarpspersónur var ekkert óvenjulegt við persónuhönnunina eða smáatriðin við raunverulegar persónur, hins vegar var hreyfimyndin ótrúlega fljótandi og raunsæ. Ég held að þeir hafi meira að segja notað tvöfalt magn af frumum fyrir hverja sekúndu vegna þess að það var nákvæmlega ekkert pirrandi við hreyfimyndina, hún var ótrúlega fljótandi. Tónlistin... ég held að það sé þar sem þessi mynd mistekst. Upprunalega tónskáldið/stjórnandinn fyrir sjónvarpsþáttinn var notaður fyrir myndina og mér finnst hann ekki hafa staðið sig svona vel. Tónlistin minnti mig helst á mikið af verkum sem notuð voru í gömlum SNES leikjum. Tónskáldið er mjög gott, en hljóðgervarnir sem notaðir voru fyrir myndina gátu ekki komið laginu mjög vel til skila. Samt sem áður brást þeim alls ekki myndinni, sem bætti við sem góðri undirleik við hasarinn. En, fyrir utan nokkur fiðlu-/strengjaverk undir lokin og kórverk, skar tónlistin ekki fram úr neinum mörkum eða virkaði eins og neitt sérstakt. Sagan var skemmtileg. Þetta var þokkalega dæmigerður söguþráður fyrir Naruto og var mjög lík fyrstu myndunum, nema aftur að hún tók allt sem hafði verið rangt við sögu fyrstu myndarinnar og bætti þær. Persónurnar voru miklu áhugaverðari og hvernig sagan þróaðist var það sem hélt mér að horfa á alla myndina. Það hélt áfram að halda að myndin myndi enda hverja sekúndu núna, en svo myndi hún halda áfram, en í stað þess að finnast það vera dregin á langinn, gerði hasarinn og persónurnar allt enn ferskt og spennandi. Á heildina litið er þessi mynd góð, en þó gott gæti það verið, það er örugglega einn fyrir aðdáendurna. Ég hafði gaman af myndinni, en það er vegna þess að... ég er aðdáandi! En ég sé, alveg eins og með Final Fantasy's Advent Children, að hún skarar ekki fram úr sem kvikmynd, heldur virkar hún bara sem frábær þjónusta við aðdáendur í einn og hálfan klukkutíma. Þó að ég telji að þessi mynd virki sem góð kynning á seríunni fyrir þá sem ekki eru áhorfendur, mun hún ekki gefa fulla áhrif fyrir aðra en þá sem eru límdir á Naruto skjái. Hins vegar, þrátt fyrir allt þetta, var þetta skemmtileg mynd til að njóta á þessu niðurdrepandi tímabili fylliefnisins í uppnámi.