Ef kvikmyndir eins og Ghoulies rífa af sér Gremlins, þá sekkur Hobgoblins niður í nýja lágmarkið að rífa af sér sorp eins og Ghoulies. Þessir furbies, sem varla eru líflegir, hafa einhvers konar kerfi til að uppfylla fantasíur (sem fela í sér kynlífsdrauma í grundvallaratriðum gróteskra persóna - ó gleði), en hvað það hefur með neitt að gera er giskað á hvern sem er, nema að láta leikstjórann láta undan erótískri hneigð sinni. . Þeir sýna þetta niður í 8. hring helvítis, grunar mann. Það er engin alvöru söguþráður - bara "goblins - drepa!" og máttlausar tilraunir til húmors og mildri tilraun til að vekja áhorfendur.