Adela er uppreisnargjarn unglingur með það viðhorf að hún hafi rétt fyrir sér og allir aðrir hafi rangt fyrir sér. Hún þarf að vera miðpunktur athyglinnar og hún mun haga sér heimsku til að svo verði. Með viðhorfi sínu er hún send í heillaskóla. Þar kynnist hún dæmigerðum persónum í kvikmyndahúsi nútímans; nördinn, klaufalega, stjúpa húsmóðirin og kynferðislega minnihlutinn. Hlutir gerast og á endanum „lærir Adela sína lexíu“ ef svo má segja. Söguþráðurinn reynir að bera dýpri merkingu fyrir ástandið sem Adela er í, en tekst algjörlega ekki (ég keypti það allavega ekki). Svo það sem þú situr eftir með eru yfirborðsleg samskipti innan sömu staðalímynda og þú hefur séð í milljón kvikmyndum áður. Auk þess sem leikstjórinn virðist vera með brjóstfestingu, Adela blikkar brjóstunum sínum nokkrum sinnum of oft, að minnsta kosti get ég ekki séð að þau eigi við söguna. Þannig að myndin er í lagi, en ef þú ert eins og ég og gerir það' t eins og að horfa á ungling pirra fólk og gera hegðunar U-beygju á augabragði, sem mér fannst mjög ótrúlegt, hugsaðu þig tvisvar um áður en þú horfir.