Ég er ofurseldur fyrir svona myndum. Kvikmyndir sem taka þig til baka og leyfa þér að endurlifa æsku þína. Ég er fullorðinn núna og hef margar fullorðinsskyldur eins og veð, börn, hunda, eiginkonu og fullt af öðrum. Ég nýt lífsins en það er ekki eins saklaust og áhyggjulaust og það var þegar ég var tólf ára. Indian Summer eftir Mike Binder veit þetta og kannar þetta eins og hann væri tólf ára. Það færir þig aftur til þess tíma þegar lífið var einfaldara og miklu skemmtilegra. Það færir þig aftur til þess tíma þegar áhyggjur af fyrsta kossinum þínum og velta því fyrir þér hvort þú gætir klárað tjaldmaraþonið voru mikilvæg mál. Indian Summer er frábær mynd og ætti að horfa á hana að minnsta kosti einu sinni á ári bara svo þú getir hallað þér aftur og hlegið...og rifjað upp. Í myndinni eru Kevin Pollak, Bill Paxton, Diane Lane og Matt Craven í aðalhlutverkum. nokkrir) sem æskuvinir sem eru kallaðir aftur til Tamakwa-búðanna af fyrrverandi yfirbúðaráðgjafa sínum, Lou frænda. Uncle Lou er fullkomlega leikinn af Alan Arkin. Hann er eins konar strákur sem er ættfaðir hópsins. Hann er líka alvitur og nær yfir sannan anda föðurímyndar og einhvers sem skilur einfalda hluti í lífinu. Hann á erfitt með að tengjast krökkum nútímans sem þurfa vasadiskó í eyrun þegar þau eru á gríðarlegri fegurð eins og Tamakwa. Þetta er tjaldsvæði þar sem elgir reika í gegnum búðirnar, laufblöð sem litast sem Guð gaf þeim og vatn eins langt og augað eygir. Lou frændi þráir forna daga og biður fyrrverandi tjaldvagna sína aftur í búðirnar til að sjá að einn þeirra muni taka við búðunum. Á meðan þau eru öll saman á ný fáum við að sjá raunir þeirra og þrengingar og ef til vill gæti ný ást sprottið á milli þeirra. Þegar fullorðna fólkið kemur aftur í búðirnar líður ekki á löngu þar til þau haga sér eins og krakkar aftur eins og dæmigerð búðarhrekk. spilaði upp á nýtt. Þeir taka klósettpappír úr básunum, setja tannkrem á svefnpoka og svo framvegis. Allt er þetta gert á fyndna hátt og með leikurum eins og Pollak og Paxton er þetta allt mjög fyndið. En fyrir utan kátínuna fáum við að kanna mjög raunverulegar fullorðins tilfinningar sem allir geta tengt við. Í einni af mínum uppáhaldssenum eru Kevin Pollak og Elizabeth Perkins með útsýni yfir flóa þar sem þau fóru í kanó sem börn. Pollak kemst ekki yfir hversu lítið þetta lítur allt út og Perkins segir honum að lokum að flóinn hafi ekki minnkað, hún hafi bara stækkað. Það hamrar ekki aðalatriðinu, en það gerir það á lúmskan hátt. Við fullorðnumst öll, höldum öll áfram og getum því miður ekki öll lifað eins og við gerðum fyrir 20 árum. Því meira sem hlutirnir breytast, því meira haldast þeir óbreyttir. Indian Summer er karakterdrifin mynd og hún er fallega skrifuð af Mike Binder sem reyndar fór á Camp Camp Tamakwa, (eins og Sam Raimi, sem lék Stick í myndinni) og hún eru ljúfar og líflegar minningar hans um upplifun hans sem kynda undir myndinni. Það eru margar hrífandi senur og þær eru margar fyndnar líka. Báðar eru fullkomnar. Ég elska þessa mynd. Ég elska allt við það og það er sannur falinn gimsteinn.10/10