Þetta er ein besta ensemble gamanmynd/tónleikur "B" mynd sem ég hef séð (og þar sem ég er á fertugsaldri núna og sé þessa fyrst núna, þá er ég enginn sérfræðingur en ég hef séð allar þekktu myndirnar þarna úti ). Þegar fjöldinn allur af leikurum er að ná forystunni í nokkrar mínútur í einu, truflar gamanleikurinn yfirleitt tónlistaratriðin og mjög oft trufla tónlistaratriðin gamanflæðið. Hringdu í mig í brjálæðislegu skapi en þegar ég sá þetta á TCM Europe hló ég upphátt af ánægju! Svo hver skilaði hlátrinum fyrir mig? Án efa gaf Mischa Auer mér frábæran hláturskast, hann stelur meira að segja endanum, það var frábært! Talandi um það, þá held ég að hvers vegna þessi mynd virkar sé vegna þess að þó að L & H séu söluvörur (og hvers vegna ég varð hrifinn af því að horfa á þessa (þeim og Hal Roach), þá elska ég þá í byrjun Hal Roach efninu þeirra), þá heldur þetta þær að lágmarki og haldast á fullorðinsfargjaldi (eftir mælikvarða 1930, og ekki svo langt frá stöðlum nútímans ef lesið er á milli línanna). Jack Haley er líka frábær að horfa á, ég viðurkenni að ég þekki hann bara frá W O OZ og elskaði hann þar, og ég hló líka upphátt hér að þjóninum hans í þættinum. Patsy Kelly er eina „ljóta“ kvenkynið í 30's myndunum sem kveikir mig í raun (eitthvað segir mér að hún hafi verið hrókur alls fagnaðar í raunveruleikanum); og söngleikjanúmerin hafa alvöru faglega framleiðslu (Busby Berkley'ish) gæði, sem blés mig í burtu frá því sem ég er vanur í þessari tegund. Ég gæti haldið áfram og áfram, en vertu viss um að ég hafði mjög gaman af þessari mynd. 8 af 10 Ég sá það á TCM Europe og mun taka það upp til að horfa á aftur með konunni minni á TCM USA. Gott efni!