Þessi heimildarmynd er ekki bara ein besta heimildarmynd sem ég hef séð, heldur líka ein áhrifamesta og hljóðlega fallegasta mynd sem ég hef séð tímabil. Myndin fjallar um líf tveggja súdanskra ungra manna, Peter og Santino, þegar þeir reyna að komast inn í bandaríska menningu. Peter og Santino eru vinir í fyrstu, en smám saman víkja þeir meira og meira í sundur þar sem Peter fer til Kansas City og Santino dvelur í Houston ("land sem heitir Houston"). Fegurð Santino er í augum hans. Hann tekur fólk á bakið, hann heldur uppi íbúð sem er full af öðrum Súdönum, borgar leiguna, gerir allt fyrir annað fólk. Hann er rólegur þjáður. Peter lítur út fyrir sjálfan sig, lærir í framhaldsskóla á meðan hann spilar körfubolta og eignast kristna vini. Svo virðist sem leikstjórinn Megan Mylan hafi ekki vitað hvað hún var að fara út í með fegurð þessarar sögu. Peter og Santino eru ótrúlegir karakterar sem hrífa þig. En raunverulegur styrkur þessarar myndar liggur í umsögn hennar um bandarískt samfélag. Það er ekki verið að dæma. Það sýnir styrkleika og veikleika heimsins okkar og hversu erfitt það getur verið fyrir utanaðkomandi fólk. Ég legg til að þú finnir þessa mynd og skoðir Ameríku í gegnum líf þessara tveggja heillandi og fallegu fólks. Einkunn mín: 10/10