60 mínútur í hinni fallegu Christina Galbo reynir að flýja einangraða heimavistarskólann sem hún kom með í í upphafi myndarinnar. Er hún að flýja einhvers konar örlög of hræðileg til að hugsa um, skrímsli, svarthanska morðingja eða yfirnáttúruleg illska? Nei, hún er á flótta undan fullt af hrekkjum. Í AÐRIR 40 mínúturnar sem á eftir koma ganga ýmsar persónur um skólann í myrkrinu haldandi á kandelaburum og líta út fyrir að vera brugðið eða pirruð, sem segir í sjálfu sér kannski ekki mikið því það hafa verið gerðar frábærar kvikmyndir um það en ef þú ætlar að hafðu persónur sem ganga um ganga og stiga, þú ættir að vera Alain Resnais eða þú veist betur hvernig á að kveikja upp stigann í skærum epli rauðum og fjólubláum eins og Mario Bava. Við vitum að morðingi eltir sig út um skólann en líkamsfjöldi hans er aumkunarverður og fábrotinn og í fjarveru innyflum hryllingsins sem maður býst við að finna í giallo, fáum við enga tilfinningu fyrir óheiðarlegum leyndardómum/ósegjanlegum leyndarmálum sem liggja á bak við framhlið reglunnar. og guðrækni og réttsýni sem er sú mynd sem La Residencia vill vera en veit ekki alveg hvernig á að gera það. Við vitum að eitthvað er óvirkt vegna þess að stúlkur eru týndar en við fáum aldrei hið fordómafulla dularfulla andrúmsloft sem segir „eitthvað er alvarlega vitlaust hérna, maður“. Þegar Serrador reynir að tjá sig um kynferðislega bælingu kvennemnanna gerir hann það með snörpum hystericum og smáatriðum af augum og aðskildum vörum á meðan hástemmd „þetta-er-sjokkerandi“ tónlist glumpar í bakgrunni. Ekkert af loftrænni fegurð og þrá PICNIC AT HANGING ROCK er að finna hér. Þetta er allt dálítið klaufalegt og stefnulaust, án raunverulegrar skynjunar eða stefnu. Fjöldi fólks er kynntur sem grunaður en það er lítil ástæða til að hugsa um hver morðingja er sem fer framhjá persónum myndarinnar. Mér líkar við fyrsta drápið, myndin af hníf sem hittir skotmark sem er lagt yfir angist andlit fórnarlambsins þar sem vögguvísa hljómar í bakgrunni, en restin er of ómarkviss fyrir minn smekk. Ég verð að segja að Serrador stóð sig miklu betur með morðbörnin og ofsóknaræði du soleil af HVER GETUR DREPAÐ BARN?