Ó, hvað þessi mynd er mikil vonbrigði. Ég trúi ekki að það hafi verið leikstýrt af Wajda. Það er nánast enginn söguþráður og 90% af myndinni samanstendur af ýmsu fólki sem gengur inn og út af skjánum og reynir veikburða að hafa samskipti sín á milli á meðan þeir tala um Katyn fjöldamorðin. Áhugaverðasti hlutinn kemur strax í lokin, en á þeim tíma hætti mér einfaldlega að vera sama á meðan ég reyndi að bæla niður geispurnar mínar. Næstum öll myndin er tekin upp með handfesta myndavél, sem á að miðla tilfinningunni um "persónulega nærgætni" en það er ekkert persónulegt eða strax við flesta myndarinnar. Þess í stað gerði sífellt rykk í myndavélinni mig sjóveik. Til að vera sanngjarn, þá eru líka nokkrar frábærar myndir (enginn orðaleikur), en ekkert sem fær þig til að fara "Vá!". Ef þú þekkir ekki Katyn fjöldamorð, mun myndin láta þig klóra þér í hausnum. Ef þú ert kunnugur, þá ertu líka að klóra þér í hausnum, þó kannski af mismunandi ástæðum. Í grundvallaratriðum segir myndin og endurtekur aftur og aftur að það hafi verið Sovétmenn sem myrtu þúsundir pólskra hermanna árið 1940. Þetta atriði er hamrað ítrekað eins og einhver í áhorfendum þyrfti að sannfærast um þessa grundvallarsögulegu staðreynd. Hins vegar reynir myndin aldrei að útskýra hvers vegna þeir voru drepnir. Þegar öllu er á botninn hvolft urðu tugþúsundir pólskra hermanna í hinum sovésku fangabúðunum ekki meint af og þeim var sleppt árið 1941. Það er heldur aldrei útskýrt nægilega HVE MARGIR fórust, þó að tölunni 20.000 sé hent nokkrum sinnum. fullnægjandi með aðeins Komorowska (gömul kona) og Chyra (Lt. Jerzy) sem gefa áberandi frammistöðu, en þær fá að leika í kannski 10-15 mínútur samtals. Vissulega ekki nóg til að bera alla myndina. Margir aðrir leikarar virðast hafa verið valdir meira vegna matínés útlits frekar en leikhæfileika, en ég nefni ekki nöfn þeirra. Skemmst er frá því að segja að þær eru örugglega EKKI Óskarsefnið, svo allar fullyrðingar um að þessi mynd hafi verið „rænd“ Óskarsverðlaununum eru einfaldlega hláturmildar. Tónninn í myndinni er líka rangur. Annars vegar er reynt að vera nákvæmt sögulegt drama, hins vegar er gripið til ódýrs and-sovéskrar áróðurs eins og að sýna rússneskan hermann rífa upp pólska fánann og nota hann til að þrífa stígvélin sín. Svo eru nokkrar furðulegar senur sem hafa nákvæmlega ekkert að segja um söguþráðinn, eins og par sem klifra upp á þak eða slit Krakow háskólans. Það eru mörg tækifæri sem eru sleppt til að gera þessa mynd áhugaverðari, eins og að bæta við pólitískum sjónarhorni á söguna, eða sýna uppgötvun Þjóðverja á grafunum, eða jafnvel sýna ferð Önnu frá hernumdu hluta Sovétríkjanna til Kraká, sem Þjóðverjar höfðu hertekið. Allir þessir þættir gætu hafa verið aðalhluti myndarinnar, en í staðinn eru þeir styttir niður í nokkrar mínútur. Í lokin fáum við safn af lauslega passandi, ruglingslegum, leiðinlegum senum um viðbrögð Pólverja við einum mesta harmleik þeirra í seinni heimstyrjöldinni. Ekki mjög sannfærandi og alls ekki verðugt Wajda.