Sérhver frábær gangsteramynd hefur undirstrauma af mannlegu drama. Ekki búast við tilfinningaþrunginni sögu um sektarkennd, hefnd og örvæntingu frá "Scarface". Þetta er saga um grimmilega græðgi, spillingu og völd. Myrkari hliðin á hinum sögufræga "American Dream". Allir sem kvarta yfir "cheeseiness" þessarar myndar missa af punktinum. Yfirborðslegu persónurnar, töff tónlistin og dagsett tískan ýta enn frekar undir gagnrýnina á þetta djöfullega óhóf. Ekkert í lífi þessara persóna skiptir í raun og veru máli, ekki á neinu mannlegu plani að minnsta kosti. Í raun er myndin nánast á jaðri ádeilu, kaldhæðnislegt miðað við alla gangsta rapparana sem voru jákvæðir innblásnir af lífsstíl Tony Montana. Þetta er ekki sterkasta leikstjórn Brian DePalma, hún er stundum frábær og vel meðhöndluð (sérstaklega eftirminnilegi lokaþátturinn), en sekkur oft niður í slyngur og villandi. Sem betur fer er það stutt af mjög sterku handriti eftir Oliver Stone (sennilega góð meðferð fyrir hann, miðað við kókvanann sem hann var að takast á við á þeim tíma). Þemu eru í samræmi, þar sem áherslan er fyrst og fremst á líf Tony Montana, og þróun persónu hans þar sem hann er upptekinn af græðgi og valdi. Samræðurnar eru líka frábærar, sjá þægilega á milli húmors og drama. Það eru margar áberandi línur sem hafa síðan orkaað sig inn í dægurmenninguna í einni eða annarri mynd. Leikararnir hjálpa til við að gera hana að því sem hún er, en þetta er í raun kvikmynd Pacino. Ein af fyrri minna lúmsku sýningum hans (eitthvað mun algengara frá honum nú á dögum), þetta er heimur algjörlega aðskilinn frá Michael Corleone og Frank Serpico. Samt er hann áhorfandi hér eins og alltaf, í mjög skemmtilegu (og viljandi yfirdrifnu) formi. Það er erfitt að ímynda sér annan Tony Montana eftir að hafa séð þessa mynd, í mögulega einni mest hermdu frammistöðu allra tíma. Pfeiffer stóð upp úr sem leiðinleg og óþægileg við fyrstu skoðun, en ég hef áttað mig á því hvernig hún leikur hlutverk litlu leiðinda eiginkonunnar. Ekki óvenjuleg viðleitni, en ranglega metin. Stuðningsleikmennirnir eru líka mjög góðir, sérstaklega Paul Shenar sem hinn ljúfi Alejandro Sosa. Öflugur, stundum gamansamur, stundum átakanlegur og sífellt umdeildur. "Scarface" er ein af myndum níunda áratugarins (hvað sem það gæti þýtt fyrir þig). Ómissandi og aðgengileg glæpasagnamynd og kennileiti í poppmenningu. 9/10