Hundurinn minn lést nýlega og þetta var mynd sem ég elskaði sem krakki, svo ég varð að sjá hana til að reyna að hressa mig við.(Varist hundur, ég meina spoilera.) Þessi mynd er ekki bara fyrir börn og hún er langt frá venjulegum. Hún gerðist í New Orleans árið 1939. Fyrst og fremst var hundurinn ekki sýndur sem aukafjölskyldumeðlimur í þessari mynd, heldur sem fullorðinn einstaklingur með eigið flókið líf til að takast á við. Í upphafi er Charlie ekki of ólíkur óheiðarlegur og grimmur viðskiptafélagi hans, Carface. Hann er peningadrifinn, gráðugur og rétt slapp við dauðadóm eins og hann segir í byrjun þáttarins. Munurinn á Charlie og Carface er sá að Charlie getur lært og er tilbúinn að hlusta á aðra; Anne Marie og aðstoðarmaður hans, Itchy. Carface mun ekki einu sinni hlusta á feita, ljóta hundinn með stóru gleraugun sem er næst honum. - mjög óvenjuleg leið fyrir þýska fjárhundablöndu til að deyja. Einnig er mjög ólíklegt að vera étinn af forsögulegum alligator sem endar með því að þyrma lífi þínu vegna þess að þú getur sungið hvort sem þú ert hundur eða ekki. Þetta er teiknimynd og þess vegna er það rökrétt hér. Hefnd Carface er í gegnum morð, en Charlie telur að velgengni sé besta hefnd, fjárhagsleg velgengni sem er. Eftir að hafa lifað dauðann af stofnar hann fyrirtæki með því að taka fjármögnun Carface, mjög hæfileikaríka stelpu sem býr yfir hæfileikanum til að eiga samskipti við dýr. Þeir vinna heilan helling af keppnum og Charlie segir henni að hann muni gefa peningana til fátækra - vísbending: Charlie og Itchy búa í ruslahaug og eru því fátækir. Hann notar peningana í spilavítið/barinn/leikhúsið sitt, en ekki hinn „aumingja“. Ástæðan fyrir því að Anne Marie hefur hæfileikann til að tala við dýr er sú að hún hefur samúð og hún hlustar vel. Hún kennir Charlie siðfræði með því að benda á fjárhættuspil hans, lygar og stela. Charlie reynir að bæta fyrir það með því að kaupa kjóla hennar. Hún bætti við siðfræðinni sem fyrirtæki hans þurfti á að halda, á meðan Charlie sá um stjórnun, og Itchy sá um byggingu. Carface beitir ofbeldi og eignaspjöllum til að rífa niður fyrirtæki Charlies, sem er óvarið af stjórnvöldum. Charlie missir allt og það eina sem hann á eftir er þessi litla stúlka. Að lokum varð hann að velja á milli lífs hennar og síns eigin. Hann grípur fyrst úrið af sjálfsbjargarviðleitni og setur það frá sér þegar stúlkan fór að sökkva. Bæði stúlkan og úrið voru að sökkva og hann varð að velja hvora og hann valdi stelpuna. Stóri hlutinn við þessa mynd sem einblínir á getu einstaklings til að læra rétt og rangt með tímanum og getu barns til að takast á við náttúrulega dauða gæludýrsins þeirra er að það sýnir aldrei neinn deyja! Úrið táknar líf hans og úrið sést vera á kafi og stöðvað. Öll dauðsföllin voru vísbending, jafnvel fyrir illmennið. Ég grét ekki í þessari mynd fyrr en núna, og ég hef fengið svo miklu meira út úr henni, að ég varð að skrifa það niður og deila því með ykkur.