Þetta er ein af bestu einleiksgrínmyndum Stan Laurel, fyrir árið 1927 í lið með Oliver Hardy. Laurel er mjög góður leikari í myndinni og gefur góða gamanmynd. Besta atriði myndarinnar er þegar Stan dansar við Mae Laurel (eiginlega eiginkonu sína), á Cafe Espanol. Stan gerir kjánalega dansa sem eru fyndnir, án þess að þú heyrir tónlistina. Ég mun mæla með þessu fyrir alla Stan Laurel aðdáendur.