Ef Maðurinn í hvíta fötunum hefði verið gerður í Ameríku, geturðu ekki séð annaðhvort Danny Kaye eða Jerry Lewis reyna við Sidney Stratton eftir Alec Guinness á stærðargráðu? Þetta er ein besta mynd Alec Guinness og örugglega ein sú besta. sem Ealing Studios í Bretlandi sýndi nokkurn tíma. Það passar svo fullkomlega innan tímaramma nýju Verkamannaflokksins og samfélagsins sem hún var að reyna að byggja upp. Það er ótrúlegt hvernig fjármagn og vinnuafl geta sameinast á krepputímum. Alec Guinness, þessi hógværi litli manneskju er heltekinn af þeirri hugmynd að hann geti fundið upp fatnað sem þarf aldrei að þrífa, sem í raun hrindir frá sér alls kyns erlendu efni um leið og það gerist. snertir flíkina. Hann er viðvarandi kjaftæði og honum tekst það. Auðvitað hefur ekki verið hugsað til enda hvaða áhrif slíkur fatnaður mun hafa á samfélagið. Á endanum eru allir að elta hann eins og flóttamann, næstum eins og Peter Lorre úr M eða Orson Welles í The Stranger eða jafnvel Robert Newton í Oliver Twist. Það er merki um frábæra gamanmynd að hugsanlega alvarlegar aðstæður eins og þessi eltingarleikur eins og lýst er í sumum af þeim alvarlegu myndum sem ég hef nefnt er hægt að leika til hláturs. Greyið Guinness jakkafötin eru ekki bara hvít og blettafráhrindandi, heldur glóir hann eins og neonskilti. Að öðru leyti en Guinness eru bestu frammistöðurnar frá Cecil Parker sem er enn ein prýðisgáfan, Joan Greenwood sem sírenudóttir hans og Ernest Thesiger stærsta fataframleiðanda í heiminum. UK> Þegar ég hugsa um það, fékk Paramount þessi föt að láni frá Ealing og gaf John Travolta fyrir Saturday Night Fever?