Leyfðu mér fyrst að rifja upp myndina. Þessi mynd fer í taugarnar á mér og ég trúi ekki einu sinni á geimverur! Hins vegar hefur myndin sína galla. Það eru þrír þættir í þessari mynd. Fyrsti þátturinn er fullkominn. Það setur upp myndina og byggir virkilega upp skrípaþáttinn. Ég verð að segja að einkunnin er frábær! Allt er sett upp og það er fullkomlega sett upp. Annar þáttur hefst þegar Jillian, sem leikur Sherry Burton, fer í leikhúsið. Þeir dáleiða hana og hún rifjar upp mannránið. Annar þáttur eyðileggur myndina þegar geimverurnar birtast. "Screaming Mad George" gerði áhrifin fyrir geimverurnar. Ég verð að segja að þeir stóðu sig vel, nema með lýsingu þeirra á "gráu" geimverunum. Enginn móðgandi, en gráir litu út eins og uppblásanleg hurðarverðlaun. Til hliðar líkaði mér hvernig þeir meðhöndluðu dáleiðslu í fyrsta og tveimur. Ef þú veittir athygli, myndirðu taka eftir því að hjónin áttu tvær ólíkar minningar. Í útgáfu eiginmannsins af atburðum slær bláa ljósið á þá og konan hans segir: „Einhver er hér,“ eða eitthvað álíka. Það er skynsamlegt. Eiginmaðurinn hefur áhyggjur af konu sinni. „Einhver“ gæti sært hana. Það er hans mál. Hins vegar í útgáfu sinni af atburðum segir hún: "Hjálpaðu mér!" Hún segir ekki "Einhver er hér." Þetta er líka skynsamlegt. Geimverurnar eru á eftir henni. Að vilja að eiginmaður hennar hjálpi henni og bjargar henni er hennar mál. Nú aftur að myndinni. Þriðji leikurinn breytir myndinni í stórhátíð. Það byrjar með „furðulegri“ ómskoðun. Þetta er dæmigerð gore hátíð, en hún hefur óvæntan endi. Ég mun ekki eyðileggja það því það er í raun áhugaverð þróun. DVD-diskurinn og athugasemdirnar taka sjálfa sig of alvarlega, en ef þér finnst Wilford Brimley að segja „Horsesh**“ fyndið, gætirðu viljað kíkja á það í kaflanum um leikaraviðtöl. Núna til að lofa Jillian McWhirter. Ég gæti bara vona að Jillian lesi þetta. Ég hafði aldrei séð hana áður, en vá, þvílík frammistaða! Leyfðu mér að segja ykkur hinum þetta. Í fyrsta lagi á þetta að vera alvarleg mynd. Smáatriðin sem ég mun nú lýsa kunna að hljóma fjörug og skemmtileg, eins og "Humanoids From The Deep" (1980), en það er það í rauninni ekki. Náði því? Allt í lagi. Jillian er heit, náttúrulega falleg. Hún er nakin mikið af myndinni, gott mál. Því miður er yfirleitt verið að ráðast á hana, hræða hana og nauðga henni, mjög slæmt. Hins vegar hlýtur hún að leika í miklu af þessari mynd nakin. Hún fær stig fyrir að sigrast á því. Hún þarf að hegða sér glöð, sorgmædd, kát, hrædd og líkamlega særð allt á nokkrum augnablikum. Viðsnúningur tilfinninga er ótrúlegur! Hún verður að gleðjast af gleði þegar hún kemst að því að hún sé ólétt. Hún þarf að öskra af skelfingu þegar geimverurnar taka út iðrana hennar. Hún þarf að vera mjög reið þegar eiginmaður hennar gefur í skyn að barnið sé ekki hans. Hún verður að haga sér eins og hún sé í afneitun, segja að ekkert sé að barninu sínu, þegar maðurinn hennar segir annað. Afneitun, ætti ég að taka fram, sem er í raun þvinguð upp á hana af geimverunum sem stjórna henni. Hér er ég að tala um frammistöðu á Óskarsskala! Svo er það nauðgunaratriðið. Það er truflandi, en þar sem þetta er bara einhver gúmmígeimvera er það ekki svo slæmt. Í þessu atriði er geimveran ekki "grá" geimvera, svo ég mun lýsa henni. Geimveran er með tentacles og hún er eins og borð. Jillian er á borðinu eins og hlutanum, haldið aftur af tentacles. Við höfuð hennar er höfuð geimverunnar. Höfuðið á geimverunni er langt og það veltur niður þannig að höfuð hennar er nú fyrir ofan fætur Jillian. Þá kemur hey-nanu-nanu geimverunnar út úr enninu á honum. Það er ennið! Hljómar frekar kjánalegt, ekki satt? Jillian spilar það beint og hún tekur það af! Hún þarf að haga sér eins og geimvera þar sem hey-nanu-nanu hennar kemur frá enninu á henni nauðgar henni og hún dregur það af! Þetta er mjög ákafur sena, en það er ekki það sem gerir hana. Þú sérð, þetta atriði er gert í flashback. Það sem gerir atriðið er frammistaða Jillian sem rifjar upp þessa atburði. Hún liggur bara í sjúkrarúmi undir dáleiðslu og minnir á brottnám geimverunnar, en leikur hennar hér er ákafari en raunveruleg nauðgunarsena! Hversu margir leikarar geta framkvæmt leik í senu sem lýsir nauðgun sem er ákafari en atriðið með nauðguninni? Ekki margir! Hins vegar gerir Jillian það. Ég gæti haldið áfram og áfram. Jillian, ef þú hefur einhvern tíma lesið þetta, vil ég að þú vitir að ég, (nafnið haldið aftur af) öðru nafni MegamanX-1, trúi því að þú sért besta leikkona allra tíma. Þú ert besta leikkona allra tíma! Ég gæti bara vona að þú lesir þetta og takir það alltaf með þér. Hvað alla aðra varðar, þá er "Progeny" (1999) Okay to Good mynd. Ég myndi mæla með því.