Ég hef lesið allar Dave Robicheaux skáldsögurnar og tel James Lee Burke vera uppáhalds skáldsagnahöfundinn minn. Ég hef líka heimsótt New Iberia og mikið af Acadiana til að geta betur séð umgjörðina í flestum þessum bókum. Það þarf varla að taka það fram að ég hlakkaði mikið til að sjá "In the Electric Mist," sérstaklega þar sem mér fannst Tommy Lee Jones verða frábær sem Robicheaux. Ég varð fyrir miklum vonbrigðum. Sagan var mjög bitur; samspilið við "drauga dauðra Sambandsríkja" var grunnt og missti áhrifin og göfugleikann sem það bætti bókinni; og Tommy Lee Jones var ömurlegur, svipbrigðalaus og erfitt að skilja sem DR. Besta leiðin til að lýsa þessari ógleymanlegu mynd er að bæta „ditto“ mínu við fyrri athugasemd notenda um að þessi mynd væri eins og ein af þessum gömlu sjónvarpsmyndum. Ég bjóst við því að Jill St. John eða Cameron Mitchell myndu mæta hvenær sem er. Staðsetningarstillingarnar voru nákvæmar og ljósmyndunin fanga stundum kjarnann í rjúkandi rjúkandi, reykfylltum juke samskeytum og skelfilegum ofanjarðar kirkjugörðum Suður-Louisiana. Verst að sundurlaus framsetning sögunnar og frammistaða Tommy Lee sem var undir pari trufldu einstaka stemmningu og kryddaðan ást svæðisins. Við hliðina á síðustu athugasemdinni: Í skáldsögunum er gælunafn Dave Robicheaux "Streak", vegna þess að silfurröndin eru einstök. grátt hár á annarri hlið höfuðsins. (Svipað og Paulie Walnuts frá Sopranos myndi líta út ef hann sæist aðeins á prófílnum.) Tommy Lee hafði enga slíka rönd í þessari mynd, líklega vegna þess að klippararnir eru James Lee Burke aðdáendur og þeir slógu út rákin eftir að hafa orðið vitni að hr. Jones. léleg eftirlíking af Dave Robicheaux. Lokakomment: Þó mér finnist Alec Baldwin almennt vera prúður og andstyggilegur í flestum hlutverkum, þá var hann mun betri Robicheaux í "Heaven's Prisoners" en Tommy Lee í "In the Electric Mist." Heaven's Prisoners er líka miklu áhugaverðari og meira spennandi, með jafn trúverðugum flutningi og meira spennandi andrúmslofti en þessi nýja mynd."In the Electric Mist" er allt í lagi að horfa á þegar manni líður eins og "veging out" og það er ekkert betra í sjónvarpinu. En svo eru það upplýsingaauglýsingar líka.