Ég sá þetta sjálfmiðaða „átak“ við að ná kvikmynd með „epískri“ stöðu í félagsskap nokkurra innfæddra rússneskra fjölskyldumeðlima. Fimm manns gáfu 5 mismunandi viðbrögð, allt frá Mikhalkov tilbeiðslu til tortryggni minnar. Ég sá kvikmynd sem leit út eins og Mikhalkov tók mikið af "Canal +" peningum, stakk hluta af þeim í vasa hans (og annarra) og sneri verkefninu yfir í a hópur kvikmyndanemenda. Ég taldi að minnsta kosti 4 mismunandi "stíla" í myndinni. Það er engin leið að sami leikstjórinn beri ábyrgð á þessum ólíku senum. Berðu þetta saman fyrir sjálfan þig:·Kadets pússar skó með hundi.·Lestarstöðvaratriði (sem kveðja Andrei).·Víðmyndarmyndir utandyra.·Ormond að tala í gegnum skráargatið.·Fyrstu tilraun til stórhertogans og síðar elta atriði til að fá Andrei aftur til að syngja í Figaro.·Skylmingarröð Julia Ormond er fljótari en ofurmenni. Hún lærði seint um flutning hans og kemst alla leið yfir Moskvu á einni mínútu til að kveðja Andrei. Rússneskum frumbyggjum fannst tilfinningin sem gefin var af rússnesku lífi vera „skopmynd“ en ekki saga. Þeir kölluðu það "ferðamannapóstkort" Rússland. Þeir voru allir stoltir af því að rússneskum leikstjóra/framleiðanda/fixer hafi tekist að brjótast inn í "stóra tímann" og geta sóað yfir 30 milljónum dollara af peningum annarra á meðan hann lagði kannski aðeins í staðbundin vasa við tökur. Ef þú vilt "helda" að þú hafir séð Rússland fara að sjá þessa mynd. Drekktu kaffi áður en þú ferð.