Dogtown and Z-Boys er heimildarmynd um Zephyr hjólabrettateymið og áhrif þeirra á hjólabretti. Það fjallar einnig um sögu hjólabretta. Það var leikstýrt af Stacy Peralta, meðlimur upprunalega Zephyr Team, og var skrifað af Stacy Peralta og Craig Stecyk, annar meðlimur liðsins. Heimildarmyndin skartar meðlimum Zephyr Team og er sögð af Sean Penn. Heimildarmyndin fjallar um upphaf hjólabrettaiðkunar og hvernig það þróaðist frá brimbretti. Þar er fjallað um vinsældir hjólabretta á seinni hluta sjöunda og sjöunda áratugarins, hnignun þess á níunda áratugnum og „endurfæðingu“ þess á tíunda áratugnum. Hjólabretti var kynnt í Dogtown, gælunafninu á fátæku hliðinni í Santa Monica, Kaliforníu. Zephyr teymið er upprunnið frá Zephyr Surf Shop, sem framleiddi fyrstu nútíma hjólabrettin. Heimildarmyndin samanstendur aðallega af upprunalegu Zephyr Team meðlimunum sem tala um fortíðina í Zephyr Team, keppnirnar sem þeir unnu og vinsældir þeirra og álit. Það beinist að þremur tilteknum liðsmönnum; Peralta, Tony Alva og Jay Adams, þrír virtúósar hjólabrettaiðkunar, og líklega þrír bestu meðlimir liðsins. Viðtölin í heimildarmyndinni voru venjulega raddir yfir skjalamyndum frá Dogtown seint á sjöunda og áttunda áratugnum. Það er mjög sjaldan sem þú sérð fólkið sem verið er að taka viðtal við, en þegar þú gerir það eru þeir sýndir í svörtu og hvítu á meðan geymslumyndirnar voru í lit. Ég held að Stacy Peralta hafi notað þessa tækni til að sýna fram á að heimildarmyndin hafi verið um fortíðina (þ.e.a.s. dýrðardaga Zephyr-liðsins) en ekki nútíðina. Heimildarmyndin er mjög hröð, að því leyti að við sjáum oft klippur af áhrifamiklum hjólabrettum yfir hressandi tónlist tímabilsins (eins og Jimi Hendrix, Led Zeppelin og David Bowie), og viðtölin hafa tilhneigingu til að vera snögg og markviss. Þar sem ég vissi ekkert um hjólabretti (þ.e.a.s. að vita ekki einu sinni hvernig á að hjóla beint meðfram jörðinni) kom ég mjög á óvart að mér fannst þessi heimildarmynd svo áhugaverð. Ástæðan er sú að þetta skjal snerist meira um Zephyr-liðið en hina raunverulegu hjólabrettaíþrótt, þannig að á meðan ég gæti ekki tengt við hjólabretti, gat ég tengt við strákana í liðinu. Vegna þess að það var gert af raunverulegum liðsmönnum, gefur það aðeins meiri dýpt og áreiðanleika. Allt í allt verð ég að segja að þetta er ein besta heimildarmynd sem ég hef séð. Það gaf mér alveg nýja innsýn, ekki bara inn í Zephyr-liðið, heldur í hjólabrettaiðkun í heild. Fyrir þá sem elska hjólabretti get ég aðeins ímyndað mér hvernig það hlýtur að vera enn áhugaverðara. Sjö og hálf stjarna af tíu.