Ég sofnaði aldrei í bíó. Aldrei. Þessi mynd gerði hið ómögulega. Þó að margir haldi fram yfirburðum japanskra hryllingsmynda yfir bandarískum hliðstæðum sínum, var þessi mynd lexía í ofgnótt. Eins og í, myndin var 30 mínútum of löng. Það hefði hjálpað ef myndin hefði aðeins meiri hreyfingu í söguþræðinum og myndavélavinnunni, en í staðinn fengum við bara óþægilegar þögn og miklar hægar hreyfingar. Leikurinn var alveg hræðilegur, jaðraði við lélegt stúdentamyndastig á meðan allir áttu í erfiðleikum með að auglýsa eitthvað sem kallast handrit. Fékk þetta fólk jafnvel einhverja stefnu? Voru þeir fengnir til að vera leiðinlegir og leiðinlegir? Hvorug kenningin kæmi mér ekki á óvart. Það sem var enn verra var frekar óhugnanlegur förðun sem fylgdi verunum hinum megin. Hvort heldur sem er, þá voru þau öll illa farin. Ekki horfa á þessa mynd. Það er allt sem ég get sagt (nema þú sért svefnlaus).