Mér fannst þessi mynd vera hið venjulega franska kjaftshögg Ameríku. Myndavélin einbeitir sér alltof oft að feitu fólki, á slyðrulausum heimilum og að klístruðu sveitunum. Þó að frásögnin virðist hafa samúð með og dáist að smábæjarfólkinu sem er kynnt fyrir áhorfandanum, nýtir kvikmyndatakan það og niðurlægir það. Það var án efa þunnt fólk að sjá í Glencoe og snyrtileg, skipulögð heimili, en Malle kaus að sýna okkur það versta sem var að sjá. Ég get bara vonað að einhverjir bandarískir kvikmyndagerðarmenn fari til Frakklands til að opinbera bandarískum almenningi verstu þætti þess. Ég get fullvissað þig um, sem tíður gestur í Frakklandi, að ekki er allt með felldu þar. Erlendir innflytjendur eru ekki auðveldlega aðlagaðir og skapa þannig alvarlegan félagslegan misrétti. En Bandaríkjamenn eru ekki fúsir til að afhjúpa Frakka vegna fordóma þeirra í garð eigin samlanda og öfundar þeirra í garð Bandaríkjanna, svo við erum ekki líkleg til að sjá kvikmyndir um efnið.