Það er of slæmt að iameracing vill afneita raunveruleika tilgangs Faulkners og Clarence Brown með gerð sögunnar og kvikmyndarinnar "Intruder In The Dust". Ég býst við að byrði af sögu kynþáttafordóma sé erfið fyrir nokkurn Suðurlandabúa að bera og ég get skilið það. En að segja að þessi mynd hafi ekki verið sérstaklega um rasisma er fáránlegt og ónákvæmt. JÁ (til að fá lánaða notkun þína á hástöfum) iameracing, það eru margir margir margir staðir þar sem svartir og hvítir á suðurlandi ná nokkuð vel saman. En til að afneita því hvernig svart fólk var og er stundum enn þvingað til að lifa, eru aðstæður og óréttlæti sem þeir hafa þurft að þola ekki ímynduð. Stundum náðu svart og hvítt fólk saman vegna einlægrar ástúðar og skilnings. Stundum var það bara svo lengi sem svartir „vissu sinn stað“. Tilgangurinn með því að gera Juano Hernandez karakter (í kvikmynd og á prenti) að dálítið stingandi týpu, ekki hlýlegri og loðinni, var að undirstrika þá staðreynd að ofstæki er rangt í sjálfu sér og mannréttindi eru bara það fyrir alla, óháð því hvort okkur líkar við. ákveðinn einstaklingur eða ekki. Það væri mjög gott að hætta að afneita tilvist kynþáttafordóma og þeim mikla skaða sem hann hefur valdið Bandaríkjamönnum af öllum tegundum. Staðreyndin er sú að blökkumenn (meðal annars) fengu ekki, að jafnaði, ekki undantekning, ávinning réttarkerfisins jafnrétt og hvítir. Aðskilnaður, mismunun og lynching eru söguleg staðreynd. Fólk eins og iameracing gæti haldið því fram að þessir hlutir væru ekki eins útbreiddir og sumir halda og myndi líklega elska að frelsa forfeður sína og hetjur frá hvers kyns tengslum við slíka hegðun. Það væri dásamlegt ef forfeður iameracing í suðurríkjunum (ef einhverjir eru) tækju aldrei þátt í neinum af hræðilegu kynþáttafordómum sem skemma sögu þessa lands og ég vona að þeir hafi ekki gert það. Ef það er svo til hamingju með þá en sú staðreynd, ef hún er sönn, eyðir ekki þeirri staðreynd að aðrir gerðu það. Og jafnvel þó að þeir hræðilegu hlutir sem gerðir voru við blökkumenn í suðri (og öðrum svæðum, við skulum ekki gleyma drögum óeirðanna á borgarastyrjöldinni) væru aðeins helmingi fleiri, aðeins þriðjungur, gerir það þá eitthvað minna hræðilegt? Er morð á tíu börnum að hengja tíu karlmenn kynferðislegt ofbeldi gegn tíu konum eitthvað minna hræðilegt en það sama og gerist fyrir hundrað? Iameracing biður okkur um að ná „Mississippi Burning“ flögunni af öxlum okkar áður en við sjáum „Intruder In The Dust“, jæja, ég spyr þig, gerðust morð á borgaralegum baráttumönnum eða ekki? Af hverju ætti það að gleymast? Fyrirgefið? Kannski. En til að koma í veg fyrir að þau endurtaki sig er ekki hægt að gleyma þeim eða breyta þeim í minniháttar atburði. Kynþáttafordómurinn sem birtist í "Intruder In The Dust" er sýndur þarna alveg viljandi. Það er þarna til að benda á. Á kvikmyndasögulegu stigi er það líka fáránlegt fyrir iameracing að gera lítið úr kynþáttahorninu. Allir áhorfendur kvikmynda sem teknar voru upp fyrir sjöunda áratuginn veit að svartir leikarar/persónur/aukaleikarar voru venjulega valdir viljandi. Að dæma af kvikmyndasögu okkar; stríð voru alltaf háð af miðaldra hvítum mönnum; Það var ekkert svart fólk í gamla vestrinu; það var hægt að ganga niður götu í stórborg og hitta aldrei svartan mann; það voru engir svartir sjúkrahússtjórar, leigubílstjórar, afgreiðslumenn, sölumenn o.s.frv. Svartir voru nánast aldrei ráðnir með tilliti til hlutverks nema kynþáttur væri þáttur. Ef Falukner (og Brown) hefðu viljað segja einfalda morðsögu hefði hann líklega ekki gert Hernandez persónuna svarta. Rasismi er til í ameracing. Sennilega af mismunandi ástæðum, ég er viss um, við óskum báðar eftir því að svo væri ekki en það gerir það. Það er líklega ekki hægt að láta hlutina vera eins og við viljum að þeir séu, en það gerir það samt ekki.