Ég varð þeirrar gæfu aðnjótandi að vera á Perris Island haustið 1959. DI sýndi eitt kvöld í útileikhúsinu beint fyrir framan kastalann okkar, Plt 162, B ​​Co, 1st Bn, 1st ITR. Þó við hefðum ekki verið þarna nógu lengi til að hugsa um að sjá kvikmynd, við heyrðum þá sem voru að hlæja. Þetta er ein af mörgum óafmáanlegum minningum um þrettán vikur mínar á PI. Einhvern tíma seinna fékk ég að sjá hana í leikhúsi. Ég er enn sannfærður um að hingað til sé þetta raunhæfasta lýsingin á reynslunni seint á fimmta áratugnum sem nokkurn tíma hefur verið gerð. Enginn hefur gert það betur en Jack Webb...