Hún er minna innyflum en eina önnur Tsai-myndin sem ég hef séð ("Vive L'amour"), en hugmyndin um hurðarop (göt) inn í tilfinningar og tilveru annarra er ljóslifandi hér, þar sem Tsai setur upp langa mynd eftir langa mynd , venjulega með langan tíma, sem gefur til kynna firringu í Taipei. Söngleikarnir, innblásnir af Grace Chang, eru vandræðalegir en kærkomnir kílómetrar sem bæta nýjum víddum við samband unga mannsins á efri hæðinni og konunnar niðri sem þróast hægt. Þetta er ekki endilega auðveld mynd til að horfa á (þó hún sé alls ekki þungbær), svo ég vil vara alla frjálslega áhorfendur sem eru að leita að einhverri "indie" skemmtun (eins og Tarantino eða Guy Ritchie). En ef þú vilt vita eitthvað um einangrun meðal borgarbúa í Taívan og eitthvað almennara um borgarfirringu og rómantíska þrá, horfðu strax á þessa mynd.