Það er það sem ég fann sjálfan mig að segja aftur og aftur í ótrúlega vanhæfum 3. þátti þessarar leiðinlegu afsökunar fyrir kvikmynd. Í fyrsta lagi eru tölvubrellurnar algjörlega heillandi! Þessir tölvutöffarar eiga sannarlega skilið klapp á bakið. Hins vegar restin af myndinni...Engin persónanna hegðar sér á raunsæjan hátt, sérstaklega í áðurnefndum, fyrirlitlegum 3. þáttum (ég lofa að ég mun ekki gefa það upp, en trúðu mér, það er ekki þess virði að halda leyndu! ). Mikið hlegið í myndinni kemur óviljandi, eins og þegar reynt er að útskýra að augnlok ósýnilegs manns virki ekki. Vinsamlegast gefðu áhorfendum meira kredit en það!!!Sumir kynferðislegir þættir myndarinnar voru áhugaverðir. Hvað myndir þú gera ef þú værir ósýnilegur? Enginn gat náð þér! Mun skynsamlegri var tekist á um þessi mál í hinu sígilda Ósýnilega manni frá 1933. Það er sérstaklega ein ofbeldisvettvangur sem er svo ótrúlega óljós og er ekki minnst einu sinni síðar. Ef meiri athygli hefði verið veitt, hefði brjálaður vísindamaður Kevins beikons verið aðeins skynsamlegri. Kvikmyndin væri í raun mun farsælli sem klám, þar sem forsendan gæti verið framkvæmd á einstakan og áhugaverðan hátt. En þetta verk... farðu að sjá eitthvað annað. Eða ekki, og lifðu með afleiðingunum!3/10