Þessi mynd þarf að vera í flokki með "Welcome to the Jungle" og "The Hitcher" og "Dream Catcher" fyrir hreinan guðsvoða. Þú ert með pirrandi kvenhetju sögunnar sem eyðir mestum tíma sínum í að gráta og gráta og öskra - allan tímann á hræðilegasta salerni sem hefur verið sett á filmu. Hvers vegna hún eyðir svona miklum tíma í þessu hræðilega baðherbergi frá helvíti er aldrei útskýrt. Jafnvel þegar hinn venjulegi morðingi vörubílstjóri er að reyna að myrða hana, neitar hún að yfirgefa skítinn. Þegar mótorhjólalögga kemur henni til bjargar hleypur morðingi vörubílstjórinn yfir fætur löggunnar á meðan kvenhetjan lítur bara á. Í stað þess að grípa í byssuna hans til að verjast, dregur hún greyið skítinn inn í skítinn og læsir hurðinni. Svo skipar löggan henni að blása heilann úr honum vegna sársaukans. Hún gerir það - á meðan hún er að gráta og gráta og æsa - og blæs aftan á hausinn á honum. Þá - löggan, enn á lífi, biður hana að skjóta hann aftur vegna þess að hann er enn með sársauka. Hann segir þetta á meðan allt bakið á honum er út um allt gólf. Grátandi, kveinandi kvenhetjan skýtur hann aftur. Myndin heldur áfram og heldur áfram svona, ekkert af því meikar sens. Kvenhetjan er svo ósmekkleg að þú vilt virkilega að morðinginn sleppi henni snemma. Ég sá þessa mynd á Sci-Fi rásinni svo það kostaði mig ekkert að horfa á, en samt horfði ég á, af einskærri hrifningu á því hvernig kvikmynd gæti endað svona hræðilega slæm.