Virðist vera frekar saklaust val í fyrstu - nafnið "starfsmaður mánaðarins" gæti hringt bjöllum með "skrifstofurými" og þættinum "skrifstofumaður". Ég held ekki. Þetta er ekki einu sinni dökk gamanmynd. Leikstjóri þessarar myndar, hver svo sem gaurinn heitir, var algjör skíthæll og með sjúkan, rangsnúinn huga. Það er engin ánægja að vera tálduð til að vorkenna algjörum tapara sem svindlar á konunni sinni, stelur úr fyrsta flokks starfi sínu og liggur í gegnum tennurnar 24/7. Seinnipartinn sem ég geng inn í herbergið þegar fjölskyldan mín er að horfa á það (og trúðu mér, þeir voru bara að horfa á það meira vegna þess að þeir báðu um að það yrði að minnsta kosti einhver léttir, kannski einhver dæmisögu á endanum, sem sendi hlý skilaboð af góðu réttlæti og þegar góðu strákarnir líta vel út). Allir góðu strákarnir voru drepnir fyrir svo löngu síðan að þeir höfðu engan tíma til að líta vel út. Enginn minnisvarði var gerður. Þessi mynd er geðveiki á landamærum. Hún vanvirðir aldraða, látna og konur - og leikstjórinn reynir að fá fólk til að líka við hana. Ég gaf þessari mynd bara tvennu vegna þess að hljóðrásin var góð. En ekki einu sinni það var svo eftirminnilegt. Ef þú varst svo heppin að sjá þetta ekki í kvikmyndahúsum, endilega vinir mínir - ekki gera þetta heima.