Þessi mynd (jafnvel að kalla hana kvikmynd er ofsagt) er fáránlega hræðileg. Venjulega mikill aðdáandi Eric Roberts í kvikmyndum á "B" listanum, þessi harmleikur í mynd fær mig til að efast um raunverulegt B lista yfirráð hans! Og Charlie, vinsamlegast farðu aftur að vonast eftir endurvakningu Diagnosis Murder frekar en þetta.....þú getur ekki kennt nafnlausu augnkonfektinu (uhhum...fegurðarsamkeppnismeðlimum) fyrir að taka þátt í þessari veiku mynd, en ÞÚ ert fyrrverandi sjónvarpsstjörnu maður! Taktu þig saman. Ekki einu sinni koma mér af stað með Stuart Pankin. Vegna alls hins góða Stuart, þá hefðirðu átt að sjá að þetta var ekki endilega alvöru mynd! Bryan Michael Stoller sýnir algjöra snilld aðeins í þeirri staðreynd að hann gat blekkt hvern sem er til að fjárfesta í þessari mynd (peninga eða tíma). Í raun var þetta engin skopstæling eða skopmynd þó hún reyni á 2. bekk. Aðallega er það léleg skrif og leik og myndavélavinna og klipping og....jæja lélegt allt. Ég horfði á það vegna þess að ég las grein í einhverju tímariti um aðkomu umboðsmannsins MJ og áhugi minn náði hámarki vegna málsins sem hann tók þátt í. Ég velti því núna fyrir mér hvort eina ástæðan fyrir því að þeir sýna hann frá öxlunum og upp í myndinni sé sú að hann, eins og í réttarhöldunum, mætti ​​í náttbuxum og varla skýr (bíddu í augnablik, er hann einhvern tíma virkilega talinn glöggur?...ég víkja). Og umboðsmaður MJ? Er það það besta sem þeir gátu fundið upp fyrir nafn á persónu hans? Sheez. Hvílíkur óhugnanlegur frumleiki! Eða átti þetta kannski að vera fyndið? Að setja Marriott inn í myndina var fín snerting í fyrstu, en ofgert og pirrandi eftir að allt er sagt og gert. Sparaðu þér sorgina við að horfa á......ekki segja að ég hafi ekki varað þig við.