Með enga skyldleika í garð hvers kyns kvikmyndagerðar, og með heilbrigt þakklæti fyrir heimildarmyndir, get ég með sanni sagt að ég hafi verið reiður út í sjálfan mig fyrir að hafa nennt að sitja í gegnum allt "20 Dates". Ég mun ekki eyða tíma þínum í söguþráðinn, þú gætir lesið aðrar umsagnir. Ég mun þó segja að frásögn Berkowitz í háum, Woody Allen stíl var afar pirrandi. Annaðhvort vildir þú að hann sleppti kaffinu eða innbyrti róandi lyf. Og það er hugsanlega ljóst fyrir Berkowitz sjálfum að þessi mynd hafi verið slæm hugmynd, þar sem hlutar hennar gera grein fyrir tilraunum hans til að fjármagna heimildarmyndina. Fyrirgefðu mér að dulbúa móðgun sem hrós, en ég skal þakka Berkowitz fyrir að hafa hæfileikana til að sannfæra einhvern hálfvita um að fjármagna þetta hræðilega kjaftæði. Ég kann að meta mörkin og fyrirætlanir myndarinnar hér, en jafnvel þegar um viðmið sem Berkowitz setur sjálfum sér, skýtur hann af og saknar á öllum stigum. Að lokum er ég viss um að margir af þessum kvenkyns félögum hafi ekki verið sáttir við að fara á stefnumót með pirruðum kvikmyndagerðarmanni og þess vegna efast ég um áreiðanleikatilfinningu myndarinnar. Hey Myles, ég elskaði myndina þína í fyrsta skipti sem ég sá hana... þegar hún birtist sem þáttur af Seinfeld eða var kvikmynd leikstýrt af Woody Allen eða Kevin Smith.