Kvikmyndir eins og þessar fá mig til að velta því fyrir mér hvernig nútíma hryllingur væri ef einhver hefði (miskunnsamlega, fyrir kvikmyndaaðdáendur) bundið enda á M. Night Shyamalan inni í móðurkviði. Þetta sorp er gott dæmi um hvers konar lata, tilviljanakennda, óinnblásna, almenna söguþræði á síðustu stundu hafa orðið að venju síðan kvikmyndir eins og "The Sixth Sense" og "The Others" komu út. Þetta var allt í lagi mynd þar til rithöfundarnir töpuðu út um allt miðlungs handritið sem þeir höfðu skrifað og ákváðu: „Hey, hér er áhugaverð hugmynd: Við skulum setja inn skrítna snúning í lokin og gera aðalpersónuna að morðingja! Það mun kasta áhorfendum fyrir lykkju!" Þvílík frumleg hugmynd.