Kannski er "Presque Rien" ekki besta mynd sem gerð hefur verið... En hún er betri en mörg ykkar hafa sagt. Ég hef samt ekki séð kvikmynd með samþema sem er betri en þessa. Þið Bandaríkjamenn eruð vanir að horfa á mjög frásagnarmyndir, með skýrt upphaf, þróun og útkomu. En evrópskar kvikmyndir eru minna frásagnarkenndar, en fá þig til að hugsa mikið og finna til. Mörg ykkar skildu ekki skilninginn á myndinni.. Tilgangur þessarar er ekki að sýna okkur einfalda „sumarelskandi kvikmynd“ með auglýsingapersónum sem "verða ástfanginn og lifa hamingjusamur að eilífu". Sumarfrí og strönd eru aðeins bakgrunnur, og þessari mynd er beint að hverjum ungum dreng sem gæti fundið sig samsaman við þá stráka. Kannski skildu sumir ykkar ekki vel þessa mynd, vegna 3 hluta hennar, sýndar sem endurlit. Þessi 3 augnablik eru: - Sumartími í Pornichet, þegar þau hittast og elska. - Eftir eitt og hálft ár saman í Nantes fer Mathieu ekki sjálfur á geðdeild. Hann reynir að svipta sig lífi að taka eitthvað og Cedric kemur með hann á sjúkrahús. Seinna birtist hann að tala við geðlækni til að finna ástæðuna fyrir því að hann gerði það. - Síðasti hlutinn er þegar Mathieu kemur aftur til Pornichet, á veturna, einn.. til að hugsa um hvernig líf hans hefur breyst, hvernig líf hans varð og að reyna að finna sjálfan sig. Það er mögulegt að sumir hafi ekki skilið allt þetta vel, því allar senur eru blandaðar á milli þeirra. En allavega, eins og ég sagði áður... þetta er ekki fyndin mynd. Ef það sem einhver vill sjá er kjöt, til þess höfum við Belami kvikmyndir. Presque Rien, það sem vill sýna okkur, er hversu grimmt lífið getur verið, fyrir ungan dreng sem er ekki viss um tilfinningar sínar og ekki viss um hvað að gera í lífinu. Mathieu vill bara fara að heiman og reyna að lifa því lífi sem hann hélt að gæti veitt honum hamingjuna.. En það sem virtist fullkomið í upphafi.. seinna er ekki eins gott og hann hélt, og hann verður vandræðalegur, og finnst hann hafa týnt lífi sínu. Hann er týndur og veit ekki hvað hann vill gera eða hvað gerir hann hamingjusaman. Hann verður loksins þunglyndur og reynir að fremja sjálfsmorð. Svo fyndið? Er ekki fyndin mynd. Mjög heitar senur? aðeins nokkrar.. en þetta er ekki kvikmynd til skemmtunar. Snýst allt um tilfinningar... vináttu, ást, hamingju, óhamingju, sársauka, þunglyndi, einmanaleika... Ég, eins og margir aðrir, upplifi mig samsaman við líf og vandamál Mathieu, og það er það sem leikstjórinn vildi gera.. kvikmynd sem sýna okkur grimman raunveruleikann í lífi stráks. Fyrir mér, besta kvikmynd með hommaþema.