Vísindateymi frá Pentagon virðist hafa fullkomnað sermi sem veldur ósýnileika en þegar aðalboffin reynir það á sjálfum sér getur hann ekki snúið ferlinu við. Svekktur og drukkinn af krafti verður hann geðrof í hinni klassísku H.G. Wells-hefð. Þetta er hræðilega hræðileg Invisible Man saga, sendur af ánægju af hinum sísmekkfullu Verhoeven og Bacon sem snillingurinn sem varð lúmskur-brjálæðingur. Eins og á við um margt af verkum Verhoevens hefur það ótrúlega óhefta tilfinningu fyrir Boy's-Own myndasöguævintýri (leynilega neðanjarðar tilraunastofan þar sem vísindamennirnir vinna er bara dásamlegt) ásamt hræðilegustu og siðlausustu myndefni (konur í nærfötunum þreifaðar og ráðist á þær. af ósýnilegum fjanda, dýrum barin til bana, bókstaflega lítra af blóði og heildsöluslátrun á síðustu tveimur hjólunum). Þó að sagan snúi ekki að gamalli hugmynd, eru CG tæknibrellurnar eftir Scott E. Anderson ljómandi auga þar sem við sjáum bláæðar og slagæðar, hjarta- og æðakerfi, vöðva, vef, bein og hold bókstaflega birtast út. af hvergi. Sérstaklega er röð þar sem liðið kemur með górillu aftur úr hinu ósýnilega ástandi og atriðið þar sem Bacon drekkir Devane í sundlaug, algjörlega hrífandi í smáatriðum og listrænni uppfinningu áhrifanna. Myndin er einnig með frábæra hljóðrás eftir Jerry Goldsmith og klassíska hryllingsmyndatöku eftir Jost Vacano. Ungu leikararnir falla ansi mikið í skuggann af tæknilegri ætterni myndarinnar, en bæði Shue og Dickens eru ótrúlega djúpt. Þetta er stórskemmtileg ógeðsleg mynd.