'Oldboy' leikstjórinn Park Chun-wook snýr aftur með það sem hlýtur að vera ein ömurlegasta og á sama tíma alvarlegasta vampírumynd kvikmyndasögunnar. Með því að treysta nýjustu Hollywood tískunni eiga vampírur þessa dagana að vera frekar ofbeldislausar, kynlausar, ást- lorn chevaliers í stað hinna illu hömlulausu kynferðislega blóðsjúgandi hugarfarslegu mannskepna fyrrum. Þetta er myndin sem þú vilt sjá ef þú vilt muna eftir spennu fortíðarinnar... jæja, að minnsta kosti í seinni hálfleiknum. 'Thirst' byrjar með langri persónulýsingu sem lýkur með aðeins öðruvísi ástarsögu. Vampírubreyting prests er í langan tíma sett til hliðar af rómantískum og kynferðislegum hliðum sögunnar, sem gerir það að verkum að það er óþægilegt áhorf. En síðustu 40 mínúturnar eða svo eru furðu dásamlegar. Jæja, kannski ekki svo furða ef þú þekkir 'Oldboy' og 'I'm a Cyborg en það er í lagi', en ég býst við að það sé rétt að segja að 'Thirst' slái fyrri myndum Parks hvað varðar ofbeldi í andliti þínu. Þegar allt kemur til alls skaltu vara við því að þetta er hvorki myndlistarbíó né hryllingsmynd. Það getur verið of ógeðslegt fyrir marga og of tamt fyrir suma. 'Thirst' er frumlegt, skemmtilegt og sem betur fer aðeins minna skrítið en fyrri viðleitni Park Chun-wook.