Það er mikill munur á því að gefa út frumlega, ákafa, ógnvekjandi, skelfilega hátíð og að gera eins og kvikmyndagerðarmaðurinn Eli Roth og teymi hans hafa gert með "Cabin Fever" og einfaldlega hagað sér eins og það. Í myndinni er fylgst með fimm háskólanemum inn í kofa í skóginum sem byrjar að reynast banvænn þegar hver á eftir öðrum lætur undan þessum dularfulla, hraðvirka, holdátandi sjúkdómi. Það líður ekki á löngu þar til vinirnir snúast hver á annan og þola varla að sjá hver annan og því síður vilja vera í sama nágrenni og þeir. Eins gróft og það hljómar allt saman, þá er ákveðinn neisti á bak við grunnforsendur þessarar myndar sem hefði getað virkað, í höndum óhugnanlegra kvikmyndagerðarmanns. Því miður er það sem við endum með illa teiknaðar persónur sem hafa það eina markmið að líta fallega út í byrjun til að gera hið óumflýjanlega niðurbrot andstæðara, töfrandi handrit sem er svo blótsyrði hlaðið að áhorfandinn hættir að stilla samræðurnar og ýmislegt óskiljanlegt. undirspil sem hvetur lítið annað en (í einu tilviki) framkomu leikstjórans Roth á skjánum. Þetta er slök kvikmyndagerð á margan hátt! Forðastu þennan tímaeyðandi.