Gefið út á þeim tíma þegar Duvivier var að fara aftur úr styrk til styrkleika "Black Jack" sem var samloka á milli hins óvenjulega "Au Royaume des Cieux" og töfrandi töfrandi "Sous Le Ciel de Paris" , er rugl, sem Duvivier sjálfur hatað, sem kemur ekki á óvart. Það er nánast ekkert að skrifa um þennan djöful. Við getum tekið eftir því að: 1. Orson Welles dáðist að Duvivier. Það gæti útskýrt hvers vegna Wellesian leikarar komu fram í kvikmyndum Duvivier :Joseph Cotten í "Lydia" (1941) ) ,og hér algjörlega sóað Agnes Moorehead .Þetta er í fyrsta skipti sem ég hef ekki notið flutnings Mooreheads! Aftur á móti fékk Welles Desdemonu sína (Suzanne Cloutier) að láni úr "Au Royaume des Cieux" eftir Duvivier fyrir "Othello".2.Í hvaða kvikmynd sem er frá Duvivier, það eru ein eða tvær seríur sem eru þess virði og þessi er engin undantekning: leitin í hellunum þar sem leyndardómsvitund Duvivier gerir kraftaverk (í stutta stund); svo eltingin þegar Dalio festist í fisknetunum. Snerting Duviviers getur líka fundið fyrir óhamingjusama endanum. Hvað restina varðar, eins og ritar míns kæra pennavini skrifar, þá er þetta svartur brandari.