Þótt hún sé allt öðruvísi uppbyggð en bók eftir Tim Krabbé sem skrifaði upprunalegu 'The Vanishing' (Spoorloos) hefur hún sama heildartilfinningu, að því undanskildu að stíll Koolhovens er minna viðskiptalegur og ljóðrænnari. Byrjunin er frábær, miðjan fín, en broddurinn er á endanum. Óvæntur tilfinningaþrunginn endir. Eins og lesa mátti í nokkrum tímaritum er eitthvað kynlíf í myndinni, en þetta er allt mjög fallega gert. Aldrei skýr, en með mikilli hlýju og stundum jafnvel húmor. Það er synd að amerískar myndir geta ekki verið eins opinskáar og þessar. Þar sem hollenskar kvikmyndir hafa tilhneigingu til að fara aðeins yfir brúnina þegar kemur að þessu efni, heldur 'De Grot' sig alltaf innan marka góðs smekks. 'De Grot' segir ótrúlega sögu sem teygir sig yfir meira en 30 ár. Þegar þú ferð úr kvikmyndahúsinu verður þú hrærður. Hvað getum við beðið um meira af kvikmynd? Allavega gefur þessi mynd meira að segja meira....