Veit einhver nákvæma tilvitnun um „tíma og ást“ eftir George Ede aka, föður Fitzpatrick í ferðinni, Það þurfti að vera þú? Var hann að tala við Charlie og Önnu í kirkjunni þegar þau voru að fara? Ef ekki verð ég að leigja myndina. Þetta var frábær mynd. Ég elskaði líka Serendipity! Frábær ástarsaga fyrir sálina! Ég hitti einu sönnu ástina mína (sálafélaga minn) og þó ég hefði reynsluna af því að hitta hann þegar ég átti síst von á því, var ég ekki tilbúin í svona tilfinningalegt samband. Þrátt fyrir að við giftumst, var ég ekki nógu þroskuð til að gefa eins mikið og ég hélt. Ég varð sjálfsánægður og tók ást hans sem sjálfsögðum hlut og hann stóðst hana í 7 ár. Hann fór loksins með gremju en við erum enn sár og reið og vantrúuð á hvernig það reyndist. Ég átti mjög erfiða lexíu að læra og við höfum nú verið í sundur í 3 ár. Þessi mynd þýddi mikið því ég er enn að bíða eftir því að sættast við mína einu og sönnu ást. Ég kann NÚNA að meta þessa sérstöku tilfinningu innra með mér og tilvitnunin í föður Fitzpatrick var sönn hjá mér. Ég veit að þegar hann hefur læknast nógu mikið til að treysta mér aftur, munum við giftast aftur. EKKI VERÐA EINHÖGÐU OG TAKA SANNA ÁST SEM SJÁLFSAÐLEG! ÞAÐ HEFUR VERIÐ ERFIÐASTA lexía lífs míns. Einnig er tónlistin í þessari mynd FRÁBÆR og MEÐILEGA! Þessi mynd er DÝP og andlega upplífgandi. SÖNN ÁST er þess virði að bíða eftir henni, ef henni er ætlað að vera, mun hún, sama hvað, GERAST! Ekkert er ómögulegt, jafnvel þegar það er í annað skiptið! Takk!