Ég segi eitt um Herman í Bandaríkjunum: það mun líklega alltaf spila vel fyrir áhorfendur í Minnesota. Ég get ekki ímyndað mér að það sé annar staður í heiminum þar sem tilvísun í hið hraða líf Bemidji eða lína eins og "Ég vissi að það væri eitthvað að Iowa strákum" myndi koma húsinu niður. Ég hafði reyndar mjög gaman af fyrsta klukkutímann eða svo. Í grundvallaratriðum, hópur einmana sveitastráka tekur út auglýsingaauglýsingu og finnur bæinn sinn fullan af fúsum kvenkyns sækjendum (er suitors kynbundið orð?). Það er ekki framsækið, að vísu, en það er soldið heillandi í sjálfu sér. Synd að kvikmyndagerðarmönnunum hafi fundist þurfa að grípa til tilgerðarlegrar undirsöguþræðir um snjalla gullgrafara og ofbeldisfullan eiginmann hennar. Á heildina litið er þetta bara of óþægilegt fyrir eigin hag, en þú verður að gefa leikmuni í kvikmynd með kjark til að gefa gaur með Kevin Chamberlin að byggja upp nektarástarsenu. Ég mun alltaf fagna því að fólk sem uppfyllir ekki venjuleg fegurðarviðmið sem kynferðislega umhyggjusöm manneskju er lýst, en það er ekki nóg til að leysa Herman í Bandaríkjunum. Til að umorða Jello Biafra, þá er það söknuður eftir aldri sem aldrei var til.