Söguþráðurinn, persónuþróunin og gaggarnir í þessari mynd eru allt mjög veikburða. Algjör sóun á tíma. Niðurstaða Saving Grace á að láta manni líða heitt og óljóst eins og persónurnar hafi vaxið í gegnum baráttu sína. Það var engin slík þróun til að gera svona hlýjar, loðnar tilfinningar mögulegar. Fíkniefnaglöpin eru klisjukennd og stór hluti myndarinnar er ekki sannur. Söguþráðurinn byggir upp það sem á að vera spennu en persónurnar eru ekki nógu þróaðar til að vera sama. Síðan flýtur það í gegnum lausn allra útistandandi vandamála á um það bil einni mínútu af skjátíma og skilur eftir áhorfandanum eins og þeir hafi bara sóað tíma sínum.