Ég sá þessa mynd á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Toronto 2005. Byggt á skáldsögu Jonathan Safran Foer, Everything Is Illuminated er frumraun leikarans Liev Schreiber sem leikstjóri. Schreiber skrifaði einnig handritið. Í myndinni safnar Jonathan (Elijah Wood) hlutum frá fjölskyldu sinni með þráhyggju, allt frá tannburstum til festinga til pappírsleifa sem hann innsiglar síðan í ziploc pokum og nælum á vegg heima hjá sér til að skrá fjölskyldusögu sína. En plássið fyrir afa hans er áberandi autt. Það eina sem Jonathan á af honum er skartgripur og gömul mynd af honum með konu sem faldi hann fyrir nasistum í seinni heimsstyrjöldinni. Jónatan ákveður að fara í leiðangur til Úkraínu til að finna konuna, þakka henni fyrir og læra meira um afa sinn. Leit hans er þar aðstoðuð af nokkrum persónum sem reka ferðamannafyrirtæki fyrir gyðinga, þar á meðal ungur maður sem er heltekinn af vestrænni menningu (Eugene Hutz), afi hans (Boris Leskin), sem heldur að hann sé blindur og gæti átt sínar eigin minningar og djöfla frá stríðinu, og skapmikill sjáandi augnhundur afa síns. Handritið sameinar á áhrifaríkan hátt bæði húmor og drama sem þessi þrjú. persónur ferðast um sveitina í leit að bænum afa Jónatans og keyra dýpra og dýpra inn í fortíðarminningarnar. Besta frammistaðan kemur líklega frá Eugene Hutz, sem leikur Alex Jr., sem byrjar myndina sem íþróttafata-klæddur, breakdansandi slakari bara til að skemmta sér en þróast í eitthvað meira þar sem ekki bara Jonathan, heldur allar persónurnar fá sína eigin lýsingu .Liev Schreiber, Elijah Wood og Eugene Hutz mættu á sýninguna og gerðu mjög gamansöm spurning og svör eftir myndina: - Schreiber var mjög náinn afa sínum, sem var úkraínskur innflytjandi, og lést árið 1993. Þetta varð til þess að hann byrjaði að skrifað til að koma minningum hans niður á blað. Á meðan var hann beðinn um að lesa smásögu Foers, The Very Rigid Search, sem var brot úr skáldsögunni sem enn var óútgefin. Schreiber var hrifinn af gæðum skrifanna og sagði að Foer hefði gert á 15 blaðsíðum það sem Schreiber reyndi að gera árið 107. Schreiber leitaði til Foer og þeir ræddu um afa sína, menningu, kvikmyndir og eðli skammtímaminnis í Ameríka; á endanum samþykkti Foer að láta Schreiber laga bókina.- Eigin verkefni Schreibers átti að vera vegamynd, en bókin hefur hliðstæða frásögn sem er ímynduð tímaröð sögu bæjarins Trochenbrod sem spannar 500 ár; miðað við fjárhagsáætlun sína og takmarkanir sem kvikmyndagerðarmaður sagðist hann ætla að láta Milos Forman það eftir og fara í ferðalagið í staðinn. Þessi ímyndaða tímaröð var það sem knúði hann til að gera myndina í fyrsta lagi, hugmyndin um að "fortíð sem ástúðlega ímynduð væri jafn mikils virði og fortíð sem rifjaðist nákvæmlega upp". - Schreiber sagði að myndin væri röð gleðilegra slysa. Eftir árangurslausa leit í Úkraínu að leikara var hann á gangi í gegnum Lower East Side í New York, þegar hann sá plakat af kvenkyns kentáru, topplausa frá mitti og upp, með geðveikan kósak sem sat á henni. Undir plakatinu stóð nafnið Gogol Bordello Ukranian Punk Gypsy Band.Eugene Hutz tók síðan við sögunni. Hann hafði aldrei stundað leiklist þar sem tónlist var hans fyrsta áhugamál. Einn daginn gaf vinur honum bókina og hann hélt að hún væri skrifuð á svipaðan hátt og hann semur tónlist; skrúfa setningar/setningafræði, tungumálið er mitt eigið.Síðar fengu þeir símtal frá framleiðslufyrirtæki sem var að leita að austur-evrópskri tónlist sem var miðalda en nútímaleg. Hutz hitti Schreiber og komst fljótlega að því að myndin var byggð á bókinni sem hann var að lesa. Ekki löngu eftir að það kom upp spurði Schreiber Hutz hvað honum fyndist um Alex og hvort hann gæti gert persónuna við einhverja tilviljun.- Foer og Schreiber ræddu um myndina haustið 2001, skömmu eftir atburðina 11. september. í Evrópu á sínum tíma og þeir ræddu um niðrandi ummæli sem þeir voru að heyra um Bandaríkjamenn, sem urðu til þess að Schreiber vildi reyna að finna málefnalegan Bandaríkjamann sem myndi andmæla staðalímyndinni sem Evrópubúar hafa af Bandaríkjamönnum. Einhver sem var óþægilegur, viðkvæmur, gallaður, saklaus og leitaði að sögu út fyrir landamæri síns eigin lands. Schreiber fór að hugsa um hver þetta væri og Elijah kom upp. Einn af innblæstri Schreiber sem kvikmyndagerðarmanns er Emir Kusturica (ég held að það hafi verið sá sem hann sagði, sem leikstýrði líka þætti í annarri hátíðarmynd, All the Invisible Children) sem sagði "þú ekki leita að leikurunum, þú leitar að fólkinu." Schreiber sagði að það væri eitthvað við það hver Elijah væri að hann hefði örlæti í anda og einlæga gæsku sem manneskja, sem kom fram á kvikmynd. Schreiber sagði að augun skipta miklu máli þegar reynt er að orða persónu sem er áhorfandi og að ef "augu eru hurðir sálarinnar, þá eru Elijah bílskúrshurðir." - Elijah Wood hafði gaman af spurningu um líkindin á milli persóna hans Kevins í Sin City og Jonathan í þessari mynd þar sem báðar eru eins konar óskrifað blað sem tilfinningum er varpað á. Wood svaraði því til að Jonathan kann að virðast kyrr og tilfinningalaus, en þetta snýst allt um athuganir hans, um reynslu hans af öðrum persónum og umhverfinu sem hann var í.- Um muninn á leikstjórn og skrifum: Schreiber sagðist hafa miklu meira gaman af því að skrifa og Lýsti leikstjórn í gríni sem „helvíti“. Eftir að afi hans dó fór Schreiber að hugsa um hvernig ætti að varðveita einhverja tilfinningu fyrir sögunni og sjálfum sér; er hann efnisdrifinn eða ekki, eða bara góður í að túlka verk annarra? Hann sagðist elska þá æfingu að finna út hvað er tilfinningalegt fyrir þig, mikilvægt fyrir þig.