Ljúf og heillandi, fyndin og átakanleg, söguþráður minna en innihaldsríkur, "Before Sunrise" (1995), þriðja mynd Richard Linklater, er tileinkuð öllum sem hafa einhvern tíma verið ástfangin, ástfangin eða aldrei verið ástfangin en dreyma samt. af því og vonast til að finna það. Hún er ein af mjög sjaldgæfum myndum sem er/ætti/verður að vera jafn áhugaverður fyrir unglinga, foreldra þeirra og jafnvel afa og ömmur. Þetta virðist vera mjög einföld lítil kvikmynd án stórkostlegra sjónrænna áhrifa, bílaeltinga eða langar og rjúkandi kynlífssenur. Tvö ungmenni um tvítugt, tveir háskólanemar (bandaríski ferðamaðurinn Ethan Hawke sem er að snúa heim eftir sumarið í Evrópu og franski námsmaðurinn Julie Delpy sem fer til Parísar til að sækja kennsluna í Sorbonne) hittast í lest. Þau laðast að hvort öðru samstundis jafnvel áður en þau byrja að tala saman, þau hoppa úr lestinni í Vínarborg þar sem þau ganga um og skoða borgina alla nóttina. Þau tala saman og verða ástfangin. Það er það, það er myndin. Það gæti hafa verið leiðinlegt og kjánalegt en í staðinn er þetta yndisleg, trúverðug, snjöll og áhrifamikil rómantík sem verður bara betri með hverri áhorfi (að minnsta kosti fyrir þennan áhorfanda). Mikið lof og einlægt þakklæti til leikstjórans og rithöfundanna fyrir að skila tveimur heillandi persónum, frábærum skrifum, alltaf áhugaverðum og fyndnum samræðum, tvær frábærar frammistöður og andrúmsloft töfra sem ástfangin er. Julie Delpy, sem lítur út eins og engill Botticelli, er frábær í að túlka snjalla, sjálfstæða og ótrúlega aðlaðandi unga konu.