Ég mæli með að horfa á þessa mynd með öðrum ef þú ert að skipuleggja rómantískt kvöld með honum/henni. Efnafræðin milli Johnny Weissmuller og Maureen O'Sullivan í hlutverkum Tarzan og Jane er svo rjúkandi að það gæti þokað upp á skjáinn þinn. Eftir upprunalegu myndina byrjum við að sjá hvernig Tarzan og Jane hafa aðlagast frumskóginum og hvort öðru. Snilldar frumskógarklæðnaður Jane og mótmæli Tarzans þegar Jane hylur gesti sína sýnir að þeir eru ekki bara rómantískir, heldur líka frekar kynferðislega ástfangnir. Ímyndunarafl manns getur bætt við stöðugu snertingu og ástarspjalli Tarzan og Jane til að sýna hversu mikil Jane er í raun og veru. kenna Tarzan um ást tilfinningalega, rómantíska og kynferðislega. Og nemandi Jane er ekki bara að faðma heldur líka dafna með áður ónýttri kynhneigð sinni. Húðsýningin í þessari mynd er ekki á vinsældarlistum. Til viðbótar við tvískipt kynþokkafullan búning Jane í miðju, fótleggjum og mjöðm, fer hún einnig í nektarsund neðansjávar með Tarzan. (þó það sé ekki O'Sullivan, heldur ólympíusundkonan Josephine McKim sem tvöfaldar fyrir hana í þessari senu) Weissmuller sýnir líka gríðarlegan líkama og fullkomna brjósthols í lendarklæðinu sínu sem er varla til staðar. Konurnar munu gleðjast þegar Weissmuller kemur upp úr vatninu eftir langvarandi baráttu sína við risakrókódílinn og heyrir ópið sitt - þar sem vatnsblautur lendarklæðið hans dettur nánast af mjöðmum hans. Það er synd að ofverndandi ritskoðunarmenn hafi dregið úr fullorðinseðli hans. Tarzan kvikmyndir eftir þessa færslu. Þótt Weissmuller Tarzan myndirnar myndu enn dafna á komandi árum myndu þær sjaldan nálgast kynþokka þessarar myndar.