Leyfðu mér að segja frá upphafi að ég er ekki sérstakur aðdáandi þessarar tegundar kvikmynda, en Nightbreed hefur ákveðna hrifningu fyrir mig með boðskap um sjónarhorn. Í gamla daga, fólkið sem býr í Midian hefði verið kallað Zombies, hinir ódauðu. Og samkvæmt því sem Clive Barker hefur gefið okkur ákveðna meðlimi mannkyns, þá fæðist Craig Sheffer með möguleika á að verða hluti af þeim heimi. Geðlæknirinn David Cronenberg leit í fyrstu út eins og hógværi fagmaðurinn hefur tekið til sín ofstækisfull verkefni til að losaðu heiminn við Nightbreed. Hann blekkar lögregluna til að drepa Sheffer, en Sheffer fer í kirkjugarð sem heitir Midian kirkjugarður þar sem Nightbreed safnast saman og búa neðanjarðar. Sheffer hefur líka skilið eftir vinkonu, Anne Bobby, sem ber enn tilfinningar til hans, jafnvel eftir að hann hefur verið myrtur og er nú einn af ódauðunum. Hún reynir á sinn litla hátt að vera brú yfir mannkynið. Verur Clive Barker eru frekar óhugnanlegar og eru ekkert sérstaklega hrifnar af mönnum. En það er augljóst að ef menn létu þá í friði, þá nennir Nightbreed þeim ekki. Samúð þín er örugglega með Nightbreed, sérstaklega eftir að hafa séð ofstækismann eins og Cronenberg og rauðháls lögreglustjórans Charles Haid í verki. Clive Barker hefur verið samkynhneigður maður í nokkurn tíma núna og sumir hafa bent mér á að Nightbreed sé myndlíking fyrir hinsegin fólk. Ég sé hvar það myndi koma inn, sérstaklega þar sem það er fullt af fólki sem hugsar ekki einu sinni um homma sem neitt mannlegt vegna þess að þeim er kennt þannig. það vekur þig líka til umhugsunar og mér líkar hvernig Clive Barker setur hefðbundna guðfræði á hausinn og gerir Craig Sheffer að eins konar messíasi fyrir Nightbreed-verurnar.