Áður en Tuscan Sky sá ég ljúfa frammistöðu Diane Lane í þessari annars lélegu mynd. Tjaldvagnafólk er boðið í æskubúðir sínar og upplifa þær sem fullorðnir. Hver þeirra sem kemur aftur virðist vera að leita að einhverju sem þeir týndu, sem gerir það svo raunhæft. Kannski þurfti maður að vera hjólhýsi til að ná því í alvöru, en með orðum eins persóna sem tók eftir því að öll fötin hennar voru blaut "þetta er svo tjaldbúð!" Allt frá praktískum bröndurum og slagsmálum um kærasta, til skelfilegu hádegiskonunnar og morgunbjöllunnar ... það er magnari. Einu sinni spennandi athafnir virðast nú hversdagslegar. Frábær leikarahópur gerir það besta úr tvívíddarhlutverkum og gerir þau trúverðug. Bill Paxton, Diane, Elizabeth, frú Brad Paisley (sennilega þegar hann féll fyrir henni fyrst!!) Fallegt landslag, skærir litir, kómísk tónlist (þar á meðal afbrigði af Hello Muddah) og grínisti í leik eftir þekkta leikstjórann Sam Raimi gerir þetta kvikmynd sem þú getur dregið fram aftur og aftur eins og að leita uppi gamlan vin.