Nú er hér mynd sem hefði auðveldlega orðið gamanmynd ef hún væri gerð í Ástralíu. Sorglegt og pirrandi, hér er það, slappt og ostalegt og ofbakað úr Lala landi. Hvernig misskildi di-erector það? Jæja, aðallega með því að vera alvarlegur í starfi sem er svo fyndið óvænt að enginn með rétta huga gæti tekið alvarlega. Nema auðvitað að þeir hafi verið nördaleg einmana samkynhneigð klisja (en einhvern veginn sæt)...eða er þessi klisja hlaðin upp á klisju. Ekkert gildi í sögunni sem virðist næstum eins og forleikur GERRY eftir Gus Van Sant..... og með titli eins og THE FLOFFER hvernig er þetta allt svona blýþyngd? Jæja, þessi höfundur hlýtur að hafa verið svooooo reiður að hann hafi ekki komist að Burt og BOOGIE fyrst að hann þurfti að búa til sína eigin. Flækt og óþróað fyrir utan „óendurgefna ást er leiðinlegt“ þemað sem eftir er af fölnuðum Streisand-texta, eigum við aðeins skapmikla nautaköku og söguþráð á sjónvarpsþáttaröðinni eftir. Ónauðsynlegi fjórði þátturinn í þessu of langa þröskulda drama er sannarlega hræðilegur þar sem myndin reikar eins og Gerries í eyði og festist þar. Í Oz seint á tíunda áratugnum gerðu um 20 hlutir svipaða en í raun bráðfyndina mynd sem heitir MONEYSHOT. Upphaflega tekin upp sem THE VENUS FACTORY, hún þjáðist líka af höfundi sem var hræðilegri en Orson svo þeir tóku helminginn aftur upp, fengu miskunnarlausan sjónvarpsritstjóra til að höggva það upp og niður í 72 mínútur og hey-presto.. gamanmynd, í kvöld! Kennsla þar um þegar slæmar kvikmyndir verða góðar með því að léttast. Ég býst við að THE LUFFER hafi stífnað við útgáfuna og eftir að hafa séð hana ekki framkvæma get ég skilið hvers vegna.