Áður en það var Crash var þessi áhugaverða mynd sem heitir Grand Canyon. Grand Canyon, sem kom út um það bil 14 árum fyrr en fyrri myndin, var kvikmynd um tvær manneskjur af ólíkum uppruna sem koma saman sem vinir alla ævi. Fyrir mér var Crash samt örlítið betri mynd, en Grand Canyon var heldur ekkert slor. Í Los Angeles fer yfirstéttarlögfræðingur að nafni Mack (Kevin Kline) flýtileið í gegnum sárari hluta bæjarins til þess að bíllinn hans bilar. niður á versta tíma. Hann kallar eftir dráttarbíl og þarf að bíða í smá stund, en honum er bráðlega ógnað af hópi hættulegra manna sem vilja fá bílinn hans. Brátt kemur dráttarbílstjórinn á fullkomnu augnabliki og út stígur Simon (Danny Glover) til að taka vörubílinn í burtu. Báðum mönnunum er hótað en Simon nær að koma sjálfum sér, Mack og bílnum úr skelfilegri neyð. Það er héðan í frá sem vinátta myndast milli mannanna tveggja á lífsleiðinni og Mack hjálpar Simon rétt eins og Simon hafði hjálpað honum út úr hættulegum aðstæðum áður. Þú sérð Systir Simons, Deborah (Tina Lifford) býr í hættulegu hverfi með börnunum sínum tveimur og óttast um elsta son sinn sem virðist vera að reika um göturnar á nóttunni með vondu fólki. Mack býður þeim betri stað til að búa á auk þess að tengja Simon við vinkonu ritarans Jane (Alfre Woodard). Þetta er aðalatriði myndarinnar, en það eru fleiri smærri söguþræðir sem taka þátt í sama ritara sem nefndur er hér að ofan (Mary Louise Parker). sem og eiginkona Mack, (Mary McDonnel) sem uppgötvar yfirgefið barn ekki löngu eftir að sonur þeirra Roberto (Jeremy Sisto í sínu fyrsta kvikmyndahlutverki) er farinn í tjaldbúðir fyrir sumarið og mun líklega halda áfram með eigið líf fljótlega. Upplýsingar um allar þessar söguþræðir eru settar saman í eina flókna kvikmynd sem notar lögregluþyrlu sem myndlíkingu fyrir lífið og sem brú til að flétta saman allar mismunandi atriðin. Þetta einfalda sögutæki virkar mjög vel og hjálpar mjög við flæði sögunnar. Leikstjórinn Lawrence Kasdan, en stærsta kvikmynd hans til þessa var The Big Chill, hefur búið til frábæra mynd hér. Leikarahópurinn er frábær og flestar hugmyndirnar vel úthugsaðar, en því miður er það ekki stórkostlegt því sumum atriðum, sem hefðu gert myndina enn sterkari, er sleppt. Sagan sem tengist ritaranum er önnur og sú seinni um frænda Símonar er hin. Þessar senur hefðu átt að vera meira í sundur frá allri sögunni og þá hefðu lífsskoðanir Lawrence Kasdans á milli yfirstéttar og lægri stétta kannski verið meira á hærra plani í stað þess að vera bara mjög góðar. Samt fór Grand Canyon vonum framar, og já þú munt fá að sjá útsýni yfir gljúfrið sem þessi mynd var nefnd eftir. Það er líka lítið hlutverk fyrir Steve Martin sem Davis, framleiðanda ofbeldismynda, sem gefur sínar eigin skoðanir á lífinu og á lítinn þátt í hugmyndum þessarar myndar.