Ég býst við að það fari eftir því hvenær maður sér myndina í fyrsta skipti að áhrif þeirra myndast eins og hún er. Ég sá hana sem barn í sjónvarpi árið 1973, þegar hún var „The Stranger“ og ég elskaði hana. Svona var tíminn þegar geimáætlunin til tunglsins var að veruleika, þegar þættir eins og „Search“, „UFO“ og „6M$ Man“ sýndu 12 ára barni hvað heimurinn gæti geymt í framtíðinni. Ævintýri og tækni.Þú fékkst að sjá þætti aðeins einu sinni og það var þegar netið sendi þá í loftið. Eina leiðin sem fólk gat skorið niður þættina þína var með því að gera sína eigin skopstælingu á þeim; þeir fengu ekki að taka þáttinn þinn og bæta við eigin athugasemdum yfir það. Ég vissi ekki hvað þetta hugtak um "flugmaður" var. Ég sá myndina og var að vona að Stryker kæmist heim; vissi ekki að það væri möguleiki á því að hún myndi halda áfram lengur en í tvo tíma. Skyldi ég þá skilja hvað svo margir hata við myndina núna? Ég efast um það því ég man það ekki sem slíkt. Skil ég núna? Í raun ekki til að skilja söguna, maður má ekki sjá hana frá sjónarhóli þeirra heldur frekar frá sjónarhorni persónanna í myndinni. Ef maður er að horfa á sem Bandaríkjamaður gæti það verið gamansamur um skort á öryggi í lögregluríki. ...en ef maður er viðfangsefni í því ástandi, þá mætti ​​búast við samræmi og öryggi getur verið minna. Þegar hlutir eiga að vera fullkomnir, fullkomnir að verulegu leyti, fullkomnir sem menn eiga ekki að efast um, þá er ekki líklegt að maður spyrji jafn fljótt þegar hlutirnir eru í ólagi. Undirþráður myndarinnar eru áhugaverðar eins og þær gömlu maður sem man tímann áður en fylgist með orðum hans þar sem hann grunar að njósnarar séu alls staðar. Eða að lögregluríkið metur þekkingu að einhverju leyti vegna þess að það er varkárt um hvernig það stjórnar eða skaðar heilakraft sinn. Þessa dagana er líklegt að maður viti nákvæmlega um hvað myndin fjallar áður en þeir sjá hana, svo mikið af spennunni, kemur á óvart er glataður. En dúett geimfarans og læknis hans í upphafi myndarinnar er fullkomið skipti ef miðað er við að þessi mynd hafi verið gerð langt inn í kalda stríðið og stærsti ótti geimfarans er að hann hafi hrapað í Sovétríkjunum. Maður kemst nokkuð langt inn í myndina áður en það kemur í ljós að slíkur möguleiki er hann minnsta áhyggjuefni. Þetta er aðalmunurinn á "The Stranger" og "Doppelganger". Hið síðarnefnda getur talist tímalaust þar sem allar athugasemdir sem það hefur um Sovétríkin eru tiltölulega smávægilegar og týndar snemma í myndinni. Í þeirri fyrrnefndu eru þessir hlekkir í gegnum myndina, að því er talið er beint í upphafi og síðan sem þematilbrigði eftir deildir. Allt sem sagt er, þrátt fyrir góða minningu um myndina, er frekar auðvelt að sjá að hún hefði ekki orðið til. það sem röð. Í hverri viku eignaðist Stryker vini, Benedikt elti, Stryker myndi komast í burtu. Að lokum myndi samfélag Benedikts losna við hann. Einhver annar myndi taka upp eltingaleikinn. Það myndi myndast hjólför. Það gæti verið stungið í eitthvað nýtt eins og kannski annar áhafnarmeðlimur úr verkefni Stryker að mæta, en það væri líklega ekki nóg til að halda sýningunni gangandi. Ef maður fer inn með hnífana sem aðrir hafa notað til að höggva myndina, eru líkurnar á því. eru þeir munu skera það líka. En ef maður man eftir því að þetta var gert á tímum kalda stríðsins og hvaða ótti og mat hinna hliðarinnar var á þeim tíma, hvað hið vinsæla umhverfi innihélt fyrir áhorfandann, þá gætu þeir fundið einhver skemmtileg og vitsmunaleg þemu í því.