Ég skil alveg sögulega mikilvægi Rocketship X-M, en það gerir hana ekki að góðri mynd. Til að byrja með er söguþráðurinn (eða hvað er til af honum) daufur og líflaus. Fimm geimfarar sprengja af stað til tunglsins þeir falla út af stefnu og enda á Mars (ha?) marsbúar sem líta út fyrir hellamenn kasta steinum í þá þeir snúa aftur til jarðar og mæta eldheitum dauða Endirinn. Trúðu það eða ekki, en þessi ömurlega söguþráður lýsing lætur það hljóma miklu áhugaverðara en það er í raun og veru. Til að gera illt verra finnst karakter John Emery, Dr. Karl Eckstrom, nauðsynlegt að halda langar ræður um allt frá eðli mannsins til hættunnar af kjarnorkuvopnum. Þetta er bara spenna á mínútu (kaldhæðni ætlað). Þegar ég lít til baka á Rocketship X-M næstum 60 árum síðar, myndi ég kalla túlkun kvenna fyndna ef þetta væri ekki allt svo sorglegt og afvegakennt. Það eru nokkur dæmi sem ég gæti nefnt, en það eru ein umræðuskipti rétt eftir flugtak milli karlkyns chauvinista flugmannsins Floyd (leikinn af pirrandi, plasthærða Lloyd Bridges) og Dr. Lisa Van Horn (eina kvenkyns áhafnarmeðlimurinn) og hinn stöðugi hlutur fyrir oft hrollvekjandi athygli Floyds) sem sýnir vel viðhorf myndarinnar til kvenna: Floyd: "Ég hef verið að velta því fyrir mér hvernig stelpa eins og þú blandist inn í svona hlut til að byrja með." Dr. Van Horn: "Ég býst við að þú haldir að konur ættu bara að elda og sauma og fæða börn." Floyd: "Er það ekki nóg?" Mér finnst að Floyd hefði átt að sitja eftir með hellisbúunum!