Afsakið að vera ósammála þér, en mér fannst DKC serían vera ansi spennandi. Svo mikið að ég fjárfesti í SNES kerfinu og mínum eigin eintökum af leikjunum. Þetta er, hafðu í huga, næstum tíu árum eftir upphaflega útgáfu DKC 1. Grafíkin var byltingarkennd á sínum tíma, fyrstu vektorgrafíkleikirnir fyrir heimakerfi. Tónlistin og persónurnar eru allar eftirminnilegar og leikirnir færðu mér og kærustunni minni heilmikið af skemmtun. Að vísu var annar leikurinn betri en sá fyrri og sá þriðji vantaði kannski „kantinn“ á seinni hlutanum. En allir þrír buðu upp á mismunandi leik og ég hef gaman af þeim enn þann dag í dag. Við the vegur, ég er nógu gamall til að muna þegar það voru ENGIR tölvuleikir (og sjónvörp voru svart og hvítt!).