Tæknilega viðurstyggilegt (með heyranlegum "poppum" á milli atriða) og ótrúlega áhugamannalegt, "Flesh" krefst mikillar þolinmæði til að sitja uppi og mun líklega slökkva á flestum áhorfendum; en samræðurnar eru ótrúlega sannar og Joe Dallesandro, sem afhjúpar líkama sinn í næstum hverri senu, skilar líka afar sannfærandi frammistöðu. Forvitni, að vísu, en fágaðra "Trash", gert tveimur árum síðar, er ákveðið framfaraskref. Ég mæli með að þú horfir á það í staðinn. (*1/2)