Þó ég geti ekki neitað því að myndirnar hans séu oft skemmtilegar, þá hefur mér persónulega alltaf fundist Martin Scorsese vera aðeins ofmetinn í hæfileikum sínum. Notkun hans á leiftrandi stílbrögðum í mörgum kvikmyndum hans virðist öskra: "Sjáðu mig, er ég ekki hugmyndaríkur leikstjóri?". Besta myndin hans sem ég hef séð er sú sem hefur minnst viðbætt blómaskeið, ofurmælingin „Raging Bull“. Fyrir þessa endurgerð virðist hún þó hafa verið viðskipti eins og venjulega. Daufa kvikmyndastofninn til að miðla 1950 umgjörðinni var svo bragðdaufur að það var truflun í sjálfu sér. Melódramatískar nærmyndir ásamt eftirlíkingu klassíska „Psycho“-tónlistarinnar eru líklegri til að vekja grín af háði en tilfinningu fyrir andrúmslofts skelfingu. Skorið fyrir "Psycho" var ljómandi pirrandi, þessi 'hylling' hljómar bara skelfilega og pirrandi. Jafnvel leikhópurinn, sem getur stundum verið sæmilegur, skilar sögulegum flutningi sem bara öskrar „skopmyndir“; athyglisverða undantekningin frá þessu er gáfuleg beygja af Lewis sem áhrifamikill táningsdóttir Bowden-fjölskyldunnar. Versti brotamaðurinn hér er furðu De Niro. Vissulega lítur hann hæfilega ógnandi út en um leið og hann opnar munninn rennur þessi aura bara út. Nú er ég enginn sérfræðingur í amerískum hreim, ég kom upphaflega frá nálægt Manchester á Englandi og allt, en hann hefði örugglega getað komið með meira sannfærandi suðurlandslag en það? Þar sem hann er sá hæfileikaríki leikari sem hann er, sigrast hann næstum á þessum banvæna galla, en ekki alveg. Það var óhugnanlegt fyrir mig, sem De Niro aðdáanda, að óska ​​þess að hann væri ekki á skjánum, frekar en að vera hrifinn af frammistöðu sinni.(MÖGULEGAR SPOILERS.) Ofur-toppstíll allrar myndarinnar nær til fáránlega yfirþyrmandi lokaþáttarins. Hvenær mun Scorsese komast að því að undirleikur ástandsins getur stundum byggt upp spennu á eins áhrifaríkan hátt og að gefa áhorfandanum sjónræna og hljóðræna sprengju? Ég hélt líka að hann væri of virtur orðstír til að grípa til „morðingja-ekki-dauður-ennþá“ ódýru brellunnar sem minna hæfileikaríkir einstaklingar gætu notað. Allt í allt, algjörlega fáránlegur 'spennumynd'. Scorsese og De Niro hafa unnið MUN betur saman.