Arthur Hunnicutt leikur mjög staðalímynda hlutverk sem fjallamaður (sennilega Ozarks) sem fer á veiðar með uppáhalds kúluhundinum sínum. Hins vegar virðist hundurinn vera að drukkna þegar Hunnicutt stekkur á eftir honum. Það kemur fljótt í ljós að þrátt fyrir að Hunnicutt og hundur hans hafi reikað um eftir að hafa farið úr vatninu að þeir dóu báðir í vatninu - þar sem enginn bregst við þegar hann talar við þá og sér og heyrir fólk tala um dauða hans og hundsins. Samt, einkennilega, Hunnicutt er MJÖG hægt að taka upp og það tekur hann smá tíma að skilja að þeir séu að tala um hann! Ég held að þetta hafi í raun verið gert sem fylling, þar sem það var í raun ekki nóg efni til að fylla upp í hálftíma tímaspjaldið. Seinna, í "óvæntu snúningi", kemur hann á himnaríki - eða að minnsta kosti hugmynd hans um staðinn. Honum er boðið inn en þar sem þeir leyfa ekki hunda hefur hann aðrar hugmyndir! Á heildina litið þokkalega vel leikið en af ​​vafasömu andlegu gildi! Með engum útúrsnúningum eða kaldhæðni er þessi þáttur svolítið daufur - ekki nógu "Twilight Zone-y" fyrir minn smekk.