Háskólaprófessorinn minn segir að Othello gæti verið besta drama Shakespeares. Ég veit ekki hvort ég er sammála honum ennþá. Ég keypti þessa myndbandsútgáfu af myndinni. Fyrst elska ég Kenneth BRanagh sem Iago, hann var fullkomlega flókinn og virkaði mjög vel í þessari aðlögun. Það kom á óvart að hann leikstýrði því ekki heldur lék hlutverk. Lawrence Fishburne sýnir að bandarískir leikarar geta leikið Shakespeare alveg eins vel og breskir leikarar. ekki að það hafi verið breskt á móti Bandaríkjamönnum um það. Reyndar, ef við vinnum öll saman þá getur Shakespeare náð fjöldanum sem hann á ríkulega skilið að gera. Burtséð frá öðrum Shakespeare-harmleikjum er þetta fjallað um kynþáttamál. Eitthvað sem hefur verið til frá upphafi tímans. Samband Iago og Emilíu hefði getað verið betra og sýnt hversu flókið samband þeirra er saman. Á meðan Othello elskar Desdemonu af öllu hjarta, er hann veikur fyrir afbrýðisemi og óttast að missa hana til ómúrísks manns eins og Cassio. Það er alveg frábært atriði í lok myndarinnar en ég ætla ekki að gefa upp endirinn. ÞAÐ er bara þess virði að horfa á. Ég held að þeir hafi klippt mikið af línunum í 2 tíma en þeir klippa alltaf Shakespeare.