Þar sem ég vissi ekki um þessa mynd áður en ég sá hana á Rialto Channel fannst mér hún skemmtileg, hrífandi og auðgandi mynd. Leikmyndin var frábær. Ég elskaði allar persónurnar, þær voru svolítið ýktar á stöðum, (en þetta ER kvikmynd). Eins og það leit út og skemmtilega svimandi ferðin sem aðalpersónan tók þar til hún sneri illa, eins og raunveruleikinn getur og gerir. Já, mér fannst Andy MacDowell frábær. Ég hafði sérstakan áhuga á að horfa á þessa mynd þegar hún byrjaði vegna þess að fólk grínast svo oft með leikhæfileika hennar (mér finnst þetta frekar furðulegt vegna þess að hún er alltaf traust leikkona að mínu mati). Ég elskaði hlutina í lokin þar sem persóna Andy sagði "stundum Mér finnst hann aldrei hafa verið hér" o.s.frv., það var svo algjörlega hvernig þetta er í svona aðstæðum (sem ég get persónulega samsamað mig), svo var þetta glæsilega klassíska verk "Nocturne" held ég eftir Chopin, sem var falleg leið til að enda (loka léttu gamanmyndina í lokin, sem var líklega óþarfi). Ég segi "vel gert" við kvikmyndagerðarmennina - ég hef séð 1.000 af verri kvikmyndum!