„Fat Girls“ er meðal verstu kvikmynda innan samkynhneigðrar tegundar. Forsendan lofar góðu: samkynhneigður unglingur í meðallagi er fastur í kúgandi litlum bæ í TX. Einu ættingjarnir hans eru hinir óhæfu HS í þorpinu: „feita stúlkan“ í bekknum, barnalegur innflytjandi frá Kúbu og viðkvæmi leiklistarkennarinn. Svo langt, áhugavert. Fræðilega séð skapar þessi söguþráður ágætis uppsetningu fyrir aðlaðandi fullorðinssögu með innbyggðum áhorfendum --- þúsundir samkynhneigðra karla sem ólust upp í litlum bæjum víðsvegar um Ameríku og upplifðu þennan unglingskvíða frá fyrstu hendi, með Því miður, frekar en blæbrigðaríka dramatík, nálgast Ash Christian sjálfsævisögulegt viðfangsefni sitt með illa útfærðri tilraun til kaldhæðni og myrkra húmors. Niðurstaðan er leikarahópur af óviðjafnanlegum, afleitum, tvívíðum karakterum sem áhorfandinn getur ekki annað en verið afskiptalaus gagnvart. Sabrina (Fink) er hálfgótísk bitur naflaskoðari. Hún er svo stingandi, ósamúðarlaus manneskja; það er lítill vafi á ástæðunni fyrir vinalausu ástandi hennar. Efnafræðin milli hennar og Rodney (Christian) er núll. Þetta kann að hafa verið slæm leikarahlutverk, en er líklegra vegna handrits sem er einfaldlega óbjörgulegt. Þess vegna veltir maður því fyrir sér hvenær slík tengsl eru ekki til, hvað gæti hugsanlega réttlætt næstum stöðugan félagsskap þeirra í gegnum söguna. Nýfundinn kærasti Sabrinu, Rudy (de Jesus), og móðir Rodney, Judy (Theaker) eru meðal þeirra mestu ýktar af klisjukenndum stofnpersónum sem reifaðar voru af tugum annarra kvikmynda. Rudy er lúði og undirkynjaður innflytjandi/nörd sem er tekinn beint upp úr hverri frekju „gamanmynd“ sem gerð hefur verið á sviði sjónvarps eða kvikmynda. Judy er endurfæddur heltekin af Jesú-tali og stóru hári. Rétt þegar þú hélt að Tammy Faye hluturinn hefði verið drepinn, setur Christian inn atriði þar sem maskari Judy rennur með tárunum hennar! Er einhver í hinum siðmenntaða heimi sem getur mögulega haldið að þetta þreytulega gamla staðalímynda kjaftæði sé enn fyndið eftir að hafa séð það ógleði í 20 ár? Auk misheppnaðra tilrauna til kaldhæðnislegrar húmors eru mörg undarleg ósamræmi í sögunni. Rodney telur sig vera „feitur ljótan“ tapara. Hins vegar tekst honum samtímis að taka þátt í frjálslegum og reglulegum óundirbúnum tilraunum með alls staðar nálægum skóladjóknum/húnnum, Ted (Miller). Þrátt fyrir að þessi tengsl séu laus við tilfinningalega uppfyllingu, finnst flestum samkynhneigðum unglingum (fullir af trylltu testósteróni, rétt eins og heteróbræður þeirra) þetta frekar öfundsvert fyrirkomulag miðað við algengari valkost ósjálfráðs einlífis. Rodney finnur hlut fyrir ástúð sína í Bobby (Bruening), framandi ígræðsla frá Englandi. Gegn öllum trúverðugum líkum kemur strákurinn ekki bara fyrir að lenda í þessu pínulitla TX þorpi heldur er hann líka opinskátt samkynhneigður. Líkt og Sabrina er Bobby ískaldur, reiður snjall aleck og áhorfandinn er látinn klóra sér í hausnum varðandi segulmagnaða aðdráttarafl hans. Honum til mikillar ánægju er Rodney boðið af nýju elskunni sinni á hommabarinn í bænum, þar sem Bobby segist vera plötusnúðurinn. Við komuna yfirgefur verðandi kærastinn Rodney tafarlaust einn og heldur á annað svæði á barnum til að hitta frekar myndarlegan ungan mann. Þetta er enn einn af fáránlega óútskýranlegu söguþræðinum þar sem tilfinning Rodneys sem útskúfaðs er að mestu sprottin af einmanalegri tilveru hans í sveitabæ. Eins pínulítill og bærinn er, þá eru þeir með opinskátt samkynhneigða nemendur í menntaskólanum? Leynilega tvíkynhneigður fótboltafyrirliði? Lesbískar mömmur? Gay kennari? og það er með hommabar í miðbænum (sem er verndaður af aðlaðandi karlmönnum, ekki síður)? Eins og gefur að skilja er staðurinn ekki svo afleitur eftir allt saman. Tíu árum áður fjallaði "Edge of Seventeen" eftir Todd Stephens um næstum sama efnið með mun skapandi, heiðarlegri, snertandi og gamansamari kvikmynd.