Merkileg heimildarmynd um tímamótaárangur Félags kvennalögfræðinga (WLA) í Kumba, í suðvesturhluta Kamerún, við að vernda löglega réttindi kvenna og barna gegn heimilisofbeldi. Í þessari múslimamenningu, þar sem karlar hafa alltaf verið fullvalda yfir konum, samkvæmt Sharia-lögum, má vel ímynda sér hversu erfitt það er að setja veraldleg lagaleg réttindi fyrir konur og börn. Eftir 17 ára misheppnaða tilraun fóru leiðtogar WLA nýlega að vinna nokkra sigra og tilgangur þessarar myndar er að deila þessum sigursögum. Leiðtogar þessarar lagaumbótahreyfingar eru Vera Ngassa, ríkissaksóknari, og Beatrice Ntuba , yfirdómari (forseti dómstólsins). Báðir leika sjálfa sig í þessari mynd, sem gæti innihaldið upptökur af sjálfsdáðum, þó ég sé fyrir mér að margt af því, ef ekki öllu, samanstendur af síðari endurgerðum af raunverulegum atburðum fyrir myndavélina. Farið er yfir fjögur mál og allir stefnendur leika sjálfa sig í myndinni. annað felur í sér þvingað kynlíf á 10 ára stúlku; og enn eitt snýr að endurteknum barsmíðum á barni, 8 ára, af frænku. Ein af barsmíðuðu eiginkonunum leitar einnig eftir skilnaði. Við fylgjumst með málum frá rannsókn kvartana til niðurstöðu réttarhaldanna. Niðurstöður í hverju tilviki eru hagstæðar fyrir konur og börn. Gerendurnir fá harða fangelsisdóma og/eða sektir; skilnaðurinn er veittur. Árásargjarn saksókn á hendur barninu sem berði frænku sýnir fram á að þessar kvenkyns refsilögreglumenn eru svo sannarlega kynhlutlausir þegar kemur að því að framfylgja lögum. Einnig vekur athygli sú virðing sem komið er fram við alla aðila, líka þá sem fundnir eru sekir. Þetta er mjög mikilvæg og vel gerð mynd. (Athyglisvert er sú staðreynd að einn leikstjóranna, fröken Longinotto, leikstýrði einnig 1998 myndinni, Divorce, Iranian Style, sem fjallaði um skyld þemu í Teheran.) (Á brotinni ensku með enskum texta). Einkunn mín: B+ 8/10