Fyrstu mínúturnar af "Lífvörðnum" hafa töfrandi sjarma: hún hefst með skriðtexta úr Biblíunni (hlutinn sem Samuel Jackson segir fyrir bráðum fórnarlömbum sínum í "Pulp Fiction"), heldur áfram með tveimur karateskóla kennarar í New York rífast um hina eilífu spurningu mannkyns (hver er betri? Sonny Chiba eða Bruce Lee?), og svo kemur Chiba fram, leikur sjálfan sig; stöðvar hann samstundis flugrán og brýtur flösku í tvennt með berum hendi. Því miður, hvers kyns skemmtanagildi, viljandi eða óviljandi, verður fljótlega mulið niður af sundurlausri sögu, skorti á aðgerðum í langan tíma og lélegum gæðum hvers kyns aðgerða. Til að hafa þetta einfalt, hér er ástæðan fyrir því að "Lífvörðurinn" er óþolandi mynd til að horfa á:1) Þú veist ekki hvað er í gangi. 2) Það eru varla slagsmál. 3) Bardagarnir sem eru þarna, eru stuttir og hræðilega kvikmyndaðir.Sonny Chiba er flottur. Judy Lee er glæsileg, andlit hennar er glæsilegt. Það er bara fyrir þá sem ég gef "The Bodyguard" 2. stjörnu af 10. Þessi mynd lætur 87 mínútur líða eins og 5 klukkustundir.