'A Tale of Two Sisters', eða 'Janghwa, Hongryeon', er sannkallað meistaraverk. Snilldar sálfræðileg spennumynd, hjartsláttur dramatík og grípandi hryllingur, allt saman pakkað í einn fallega skipulagðan pakka. Allt frá flóknum söguþræði, til fallegrar kvikmyndatöku, til algerlega fullkominnar leikaravals, allir þættir þessarar myndar eru óvenjulegir. Af ótta við að segja of mikið um söguþráðinn segi ég að hún sé mjög ánægjuleg. Þó að það virðist vera svolítið erfitt að skilja í fyrstu, þá gerir það gott starf við að útskýra hlutina á endanum. Og hvort sem þú kýst sálfræðilega spennusögu, drama eða hrylling, þá lofa ég að þú munt ekki verða fyrir vonbrigðum. Frá tæknilegu sjónarmiði er hann næstum gallalaus. Leikmyndin, kvikmyndatakan, lýsingin og sérstaklega hljóðrásin er allt hrífandi. Vals virtist skrýtið val í fyrstu, en reyndist snjallt val. Hvað varðar leikaravalið erum við að tala um algjöra fullkomnun. I'm Su-jeong er algjörlega sannfærandi sem hin ögrandi, en samt órótta Su-mi. Mun Keun-yeong er jafn sannfærandi og systir hennar Su-yeon sem hefur orðið fyrir áfalli. Þessar tvær stúlkur voru töfrandi á skjánum. Ég mun örugglega skoða aðrar myndir þeirra. Yeom Jeong-ah er sviksamlega kát og áleitin ill sem stjúpmóðirin. Að lokum skilar Kap-su Kim frábæra frammistöðu sem þreyttur, niðurbrotinn faðir. Ég elska þessa mynd sannarlega. Ef þú hefur ekki enn séð 'A Tale Of Two Sisters' mæli ég eindregið með því að finna eintak. Það er algjör gimsteinn, verðugt safn hvers og eins.(10/10)