Police Story er ein af klassískum myndum Jackie Chan sem hjálpaði til við að móta kvikmyndahúsið í Hong Kong. Þetta er meistaraverk sem enginn hasarmyndaaðdáandi ætti að missa af. Frá upphafi er augljóst að glæfrabragðsteymi Jackie Chan bókstaflega lagði líf sitt í hættu við að gera þessa mynd. Bæði hasarinn og glæfrabragðið eru einstaklega raunsæ og nýstárleg. Enn í dag hefur engin kvikmynd farið fram úr lögreglusögu í hættulegum glæfrabragði. Margir voru lagðir inn á sjúkrahús í Police Story, þar á meðal Jackie Chan. Bardagarnir eru ekki eins óumdeilanlega einstakir og glæfrabragðin en bardagarnir í þessari mynd hjálpuðu til við að breyta og skilgreina notkun Jackie Chan á leikmuni. Í gegnum myndina notar Chan skrýtna hluti til að stöðva árásarmenn og er stöðugt að kasta árásarmönnum í gegnum þykkt gler. Hasarinn finnst raunverulegur vegna þess að áhættuleikararnir gefa myndinni allt sem þeir þurfa að gefa og samhæfing Jackie Chan er framúrskarandi. Restin af hliðum myndarinnar er ekki gallalaus en þeir munu ekki valda neinum hasaraðdáendum vonbrigðum. Chan leikur ekki bara trúverðuga áhættu að taka löggu heldur sýnir hann þær kröftugri breytingar sem persóna hans gengur í gegnum þegar hann fellur í vaxandi örvæntingu. Söguþráðurinn er kraftmikill en nútímaáhorfanda kann að finnast hann leiðinlegur á stundum. Þó að gamanmyndin muni veita mikið af hlátri dregur hún ekki alltaf athygli áhorfenda frá skortinum á hasar. Hins vegar, á tímabilinu sem það var gert á, eru drifþættir söguþræðisins skemmtilegir. Þar dreifðist einnig fjöldi áhugaverðra og vel leikna karaktera um myndina. Lögreglusagan í heildina er án efa ein besta hasarmynd sem gerð hefur verið. Og jafnvel í Hollywood má ekki hunsa áhrif þessarar einu myndar.