Ég sá þessa mynd margoft seint á sjöunda áratugnum/snemma á sjöunda áratugnum þegar hún ólst upp í hausnum eins og hreindýr með hundaæði á hverjum nóvember-desember sem laugardagsmatinée barnasýningu. Það var alltaf hörð samkeppni um JÓLIN SEM VAR EKKI (Úbbs- má ég SEGJA „Jól“?), kannski besta, helgimyndasta jólamynd allra tíma. En það er önnur umfjöllun. Á þeim tíma undraðist ég að liturinn á skjánum á JÓLACLAUS var næstum „bleikur og hvítur“ , svo mikið hafði liturinn á sprocket-rifnu prentunum breytt um lit. Kvikmyndin er soldið hrollvekjandi! Ég hélt það þá - og geri það reyndar enn. Ég skemmti mér mjög vel þá, eins og ég er enn! Það er skemmtilegt á einhvern hátt „afturkenndur álfur“. Við the vegur, myndgæðin líta miklu betri út á DVD sem ég er með núna en þau gerðu í leikhúsinu, um 1969-74. Ef þú ert að búast við kannski "týndu RANKIN-BASS Christmas special-gleymdu því! Ef þú vilt FELLINI DOES Jólin – lestu áfram...Eðli málsins samkvæmt lætur talsetningin á þessum erlendu myndum (upprunalega útgáfan hér var á spænsku) þær alltaf virðast „súrrealískar“. Þetta eykur á eðlislægan undarleika myndanna. Það er líka frekar skelfilegt að því leyti að a „illgjarn púki“ (eins og lýst er í upprunalegu bandarísku stiklunni) eyðir allri myndinni í að reyna að gera almennileg börn „vond“. Eitt sérstaklega martraðarkennda atriði hefur ungan „latch-key“ dreng sem óskar þess að hann ætti foreldra fyrir jólin - skyndilega „höfnin“ -a-family" kemur út úr risastórum "jólagjöfum-hugans" þar til hann áttar sig á því að hann er bara að dreyma! Sjáðu þetta, jólaunnendur - og ef þú ert steingervingur, sparaðu geymsluna þína - þessi mynd mun gera þú heldur að þú sért með ofskynjanir...án eiturlyfja!