Ég myndi meta þessa mynd hátt á listanum mínum yfir Ingrid Bergman myndir. Fyrir utan fegurð Ingrid er hæfileiki hennar áberandi í atriði eftir atriði. Hún var sorgmædd, vond, fyndin, snobbuð, daðrandi, yndislega fyndin, ástrík, blíð, sorgmædd, sorgmædd, glöð o.s.frv. Þú nefnir það, hún var allt þetta og fleira. -Og svo sannfærandi. Ingrid leikur alræmda konu (Clio) sem kemur aftur til NewOrleans og fellur fyrir Texas fjárhættuspilara, Gary Cooper (Clint). Ég elskaði sérstaklega atriðið þar sem þau sitja við borðstofuborðið og segja ekki neitt, bara stara á hvort annað. Hún, í glæsilegum hvítum slopp og hann í myndarlegum hvítum kúrekabúningi, sitjandi þarna og horfði á hana dásamlega. Þvílík efnafræði! Þvílík ást!