Ég skoðaði bara Northanger Abbey á bókasafninu á staðnum og bjóst ekki við miklu. Ímyndaðu þér undrun mína á þessu gotneska skemmtun! Northanger Abbey er einn skelfilegasti staður sem þú hefur séð, með tómum göngum og íburðarmiklum herbergjum fullum af földum leyndarmálum. Dýrð myndarinnar er sú að hún opinberar aldrei allt: ímyndunarafl þitt fer laus og keyrir með ímyndunarafli aðalpersónunnar, einnar Kathrine M. Hún er stelpa með villt ímyndunarafl, lesandi gotneskra fantasíu sem hún færir inn í sig (og okkar) raunheimi.Ef ég ætti að nota eitt orð til að lýsa þessari ágætu mynd, þá væri það súrrealískt. Draumar eru ofnir í gegnum myndina og auka stemninguna. Stundum er erfitt að segja hvað er raunverulegt og hvað ekki; þetta er viljandi, tel ég. Andrúmsloftið ræður ríkjum. Tónlistin er ekki það sem þú myndir búast við af kvikmynd eftir Jane Austen: hún er skelfileg, flautu- og trommubyggð, há og áleitin með undirstraumi ótta. Ef mjúkt, notalegt lag væri að spila í Northanger Abbey, væri það jákvætt aðlaðandi. Nú, það er forboðið, grátbrosleg höll brjálæðismanna með grófum veggjum. (En! Persónurnar! Þú verður að sjá þær sjálfur!)Ef þú ert að leita að skemmtilegu kvöldi skaltu ekki leita lengra en til Northanger Abbey.