"Metamorphosis" hefur pínulítið sértrúarsöfnuð, einfaldlega vegna þess að það var skrifað og leikstýrt af George Eastman. Þessi ítalski náungi er meira og minna persónugervingur karlkyns sleaze og lék í nokkurn veginn hverri töfrandi Joe D'Amato framleiðslu seint á áttunda áratugnum/byrjun þess níunda. Væri ekki áhugavert fyrir ákafa kaupendur í evru-söfnuðinum að eiga eina myndina sem leikstýrt er af gaurnum sem gekk um berkjaft í "Erótískum nætur lifandi dauðra" allan tímann? Ég hélt það! Nú, ólíkt myndunum sem hann lék í, veldur Eastmans eigin "Metamorphosis" nokkur vonbrigði í gore & sleaze deildunum. Það eru handfylli af viðbjóðslegum morðum, cheesy skrímsli áhrif og nakin kvenkyns líkama (gesta framkoma af sleaze-drottningu Lauru Gemser!) til sýnis, en það er aðallega talað um kvikmynd. Hinn myndarlegi og mælsku Dr. Houseman er á barmi vísindalegrar byltingar með rannsóknum sínum á DNA-kóðum manna þegar allt í einu hótar háskólinn sem hann vinnur hjá að hætta við fjármuni hans. Hann þróaði kenningu til að afkóða gena og hindra öldrun mannsins, en ef hann kemur ekki með nákvæmar skýrslur í bráð verður rannsóknum hans hætt. Þannig að Dr. Houseman gerir það sem sérhver greindur vísindamaður myndi gera og sprautar óprófaða sermiinu í sínar eigin æðar. Það þarf varla að taka það fram (og eins og titillinn gefur til kynna), hann breytist hægt og rólega í morðrænt skrímsli sem eldist í raun mun hraðar! Með öðrum orðum, rannsóknir hans voru sjúgar! Eins og aðrir gagnrýnendur sem þegar hefur verið minnst á, „fáir“ þessi mynd fullt af hugmyndum frá „The Fly“ eftir David Cronenberg dramatískum rómantískum undirþætti sem fylgir með - en bætir ekki við frumleika frá henni sjálfri. Stóri munurinn er sá að þér finnst þú stöðugt tengjast persónu Jeff Goldblum í "The Fly", en Dr. Houseman verður bara enn eitt skrímslið sem þarf að eyða eins hratt og hægt er. Hrað-öldrunarheilkennið minnti mig líka á sorglega vanmetna giallo "Phantom of Death" eftir Ruggero Deodato, aðeins söguhetjan í þeirri mynd erfði sjúkdóminn og lagði hann ekki á sig. Líkamleg hnignun burðarefna er þó mjög svipuð í báðum myndunum. Fáa hræðslu eða spennu að uppgötva hér, í staðinn býður myndin upp á fullt af slæmum leik, lélegri lýsingu, ömurlegri klippingu og algjörlega seinþroska hápunkti. Ekki hika við að sleppa þessu.