Næstum meistaranámskeið í því hvernig eigi að leikstýra kvikmynd. Frá rangt metnu, oft óskiljanlegu handriti og áfram byggir Dr Rey á röð lélegra ákvarðana sem gera myndina að hrikalegri áhorfsupplifun. Því miður rís myndin aldrei út fyrir eins konar gamaldags, næstum kvenhatari hommabúðir þar sem konur eru ofmetnaðar, OTT og miðaldra og karlarnir eru ungir, tómir og að eilífu í kynlífsleit. Leikstjórinn gat hvorki sett fram tóninn í myndinni né svið frammistöðunnar. Það er vissulega mikill „leiklist“ í gangi. Dianne Wiest fer í ljósa eftirlíkingu af Bullets Over Broadway-frammistöðu sinni og gamla greyið Jane Birkin svíður í tilraun sinni til að gefa kómískan leik. Þó þú þurfir að vorkenna henni þar sem það er mjög lítið um alvöru gamanmynd hér. Allt finnst þetta eins og mjög lág leiguútgáfa af Le Divorce eftir Merchant Ivory sem, satt best að segja, var heldur ekki mjög góð.