Hvar á að byrja? Anachronism? Hátækni krossbogi með umfangi í um 500AD? Örvar með sprengihleðslum í 500AD? Skrímsli Grendel sem lítur út eins og robocop og hefur augljóslega aldrei samskipti við neitt af vopnunum sem skotið er eða sveiflað gegn honum? Hjartað rifið úr brjósti fórnarlambsins án nokkurrar snertiskyns? Hugsanlega ljóshærða sem myndi passa inn á nýlega tískusýningu með förðun og röndótt hár? Forn danski dómstóllinn fulltrúi í klassískum grískum stíl? Drottningin sem Marina Sirtis leikur villimennari af förðunarfræðingnum sínum en brjálæðinu? Áhrifin eru allt of veik til að bera þessa sögu. Það eru nokkrar sögur sem hafa ekkert á móti eða jafnvel njóta góðs af ódýrum brellum, en þessi Grendel er ekki ein af þeim. Hvað með persónur sem virðast hoppa um í viðhorfum sínum án hvatningar? Brjálæðislegur fávitaprins, sem hefur nú þegar verið eyðilagt heimili hans oftar en einu sinni af skrímslinu Grendel, virðist bera minni virðingu fyrir hættunni sem hann stendur frammi fyrir en Beowulf sem var sendur úr fjarska frá landi Geats til að hjálpa örvæntingarfullum Dönum. Í þessu líður honum meira eins og gömlum kúrekavestra en hvers kyns goðsögn. Beowulf er ævaforn saga frá tímum með nánast enga bókmenntahefð og mikið af bæði tilfinningum og dramatík er óljóst. Mig grunar að öll nútímaleg frásögn sem gerir ekki skynsamlega tilraun til að komast inn í myrkrið hljóti að mistakast. Ég elskaði ekki nýlega "Beowulf og Grendel" sem lítur á Grendel í meginatriðum sem mannlegan og lítur á Hrothgar og Dani hans sem of hrokafulla og heimskulega til að viðurkenna árásir Grendels sem vel réttlætanlegar hefnd, en ég varð að virða endurskoðunarstefnu þess að Danir Hrothgars. voru hópur macho þrjóta sem skildu aldrei, jafnvel eftir að öllu var lokið, að þeir hefðu komið þessari martröð yfir sig og því var upprunalega sagan af Beowulf, eins og hún var skrifuð, rangfærsla á raunverulegri sögu. Ég held að það sé flóknari merking sem þarf að skilja en svo, en þetta hræðilega leyndarmál "Grendels" að árásir Grendels séu bundnar fyrri mannfórnum færir okkur í raun ekki nær þeirri skömm sem Hrothgar og Danir urðu fyrir. Þessi Beowulf hefur lítið að mæla með því sem hefðbundin goðsögn eða sem nútíma fantasíu. Ég gef því 4: hærra en það á skilið, en er alltaf vongóður um að lélegt viðleitni veki athygli einhvers sem er til í að segja söguna af viti. Í millitíðinni virðist kvikmyndagerð Sci-Fi fylgja þeirri stefnu NASA að betra sé að smíða fullt af könnunum sem mistakast en nokkrar sem ná árangri.