Ég geri mér grein fyrir að nokkrar Ben Stiller-myndir eru komnar á markað eða verða frumsýndar á þessu ári, en kannski ætti hann að krefjast gæði, ekki magns. Ég var hissa á því sem kvikmyndagerðarmennirnir héldu að væri gamanmynd í "Along Came Polly." Stiller's Reuben er grátbroslegur, sjarmerandi og er einn versti árangur ársins. Stiller er að verða þreytandi. Hann hefur eflaust kómíska hæfileika, en hann þarf annað hvort að finna sér annan schtick eða draga sig í hlé, finna eitthvað efni sem er í raun fyndið. Vegna þess að kvikmyndir hans eru að fara úr sársaukafullum húmorslausum yfir í afskaplega slæmar. Það er nákvæmlega engin efnafræði á milli Stiller og Jennifer Aniston, sem er synd því hún er góð og klár leikkona með efnilegan feril. Svo lengi sem hún heldur áfram að gera fleiri kvikmyndir eins og "The Good Girl" (þar sem hún er frábær) og minna eins og "Along Came Polly," mun hún eiga feril sem hún gæti verið stolt af. Aniston reynir í örvæntingu að sigrast á haltri efni sem hún er að vinna með, en það er ógnvekjandi verkefni fyrir hvaða leikkonu sem er. Að undanskildum nokkrum augnablikum með Alec Baldwin, sem Stan yfirmann Reuben, og Philip Seymour Hoffman, sem besta vin Rubens, Sandy, er ekkert fyndið í þessari hræðilegu mynd. Aðrar aukapersónur, þar á meðal Debra Messing sem Lisa og Hank Azaria sem Claude, eru pirrandi. Hreimur Azaria er ekki bara heimskulegur, hann er hræðilega ófyndinn. Forsenda "Along Came Polly" lofaði svo sannarlega góðu. Því miður vantaði rithöfund sem gæti í raun og veru breytt henni í góða gamanmynd, í stað þessarar ömurlegu, leiðinlegu, leiðinlegu afsökunar fyrir gamanmynd.