Af öllum leikkonum í kvikmyndum í dag væri Kristin Scott Thomas val mitt ef ég þyrfti að velja eina til að stranda á eyðieyju. Ég gæti horft á hana einfaldlega sitja í stól í nokkrar klukkustundir. Þannig að það er erfitt fyrir mig að vera algjörlega hlutlægur með tilliti til einhverrar af myndunum hennar. Hins vegar hafði ég gaman af þessari mynd og sögu hennar, í sjálfu sér, meira en það sem meðaltalsstaðan meðal þeirra fjölmörgu einstaklinga sem áður tjáðu sig um þessa síðu gefur til kynna.Harrison Ford er þó ekki einn af þeim leikurum sem ég hef mest gaman af. En hann er einn af fáum sem hafa náð því stigi að færa sig úr 7 tölustöfum í 8 í hverri mynd, svo hver er ég að halda því fram? Ford er þó oft sljór í leikstíl sínum og virðist stundum vera í alvarlegri þörf fyrir sýrubindandi lyf og skot af koffíni - og "Random Hearts" er í þessum hópi. Þráhyggja hans við að rannsaka tapið, sem bæði hann og Thomas hafa orðið fyrir með tilliti til tengdra maka sinna, er skiljanleg, miðað við starfsgrein hans sem einkaspæjara - en ekki fyrir stig sem hér er lagt fram. Þó ekki langt fór það yfir strikið í "pirrandi" flokkinn. Hins vegar voru flestar senurnar eftir að hann og Thomas tóku þátt í áhugaverðum og vel leiknir. Þessi mynd hefði getað verið 9*, en ég myndi lækka hana um nokkur stig, byggt á heildarframmistöðu Ford, og annað, vegna þess að það innihélt aðeins meira af óviðkomandi undirþáttum en virtist þurfa.