Þetta er alls ekki góð mynd. Ég trúi því ekki að eftir fimmtíu ár fái þessi mynd National Award þegar það hafa verið svona gimsteinar úr Marathi kvikmyndagerð sem hefur verið hunsað svo kerfisbundið. Þetta er mjög ofmetin mynd sem vakti mikla lukku. Það var veitt þjóðarverðlaunin, uppskorið vinsæla skoðun og ætlar nú að tákna Indland fyrir alþjóðlegum áhorfendum. Allir sem hafa jafnvel lítinn skilning á góðri gæðakvikmynd munu vita vel að þetta verður ekki einu sinni tilnefnt til Óskarsverðlaunanna. Ég skil ekki hvar á að byrja. Það er bara svo margt sem er rangt og ábótavant í þessari mynd að það er ótrúlegt að hún kom jafnvel til greina til National Award. Að þessi mynd er verðlaunuð sem besta myndin til að koma út á þessu ári sýnir hlutdræga dómgreind fólks sem heldur um stjórnartaumana í indverskri kvikmyndagerð og lítinn skilning fólks sem metur þessa mynd í blindni. Viðfangsefnið sem valið er er frábært. Það er mikilvægt að slíkar kvikmyndir séu gerðar en aðeins af fólki sem getur séð um þær. Sandeep Sawant stenst ekki verkefnið ekki einu sinni nálægt því. Stefna hans er stökk, rugluð. Það er ekkert skýrt hugsunarferli. Hann reynir, en nær ekki að kanna dýpt persónanna, sérstaklega afa. Hann er ekki fær um að sýna upphaflegan hrylling, kvíða og síðan vonlausa afstöðu og þó óyfirstíganlegan kjark afans. Hann sóar tíma okkar á spítalanum þegar okkur hefði átt að vera sýndur tíminn sem hjónin eyða saman. Hann er að reyna að troða öllu í sig án nokkurrar forgangs. Hann skilur ekki viðfangsefni sitt almennilega og það gildir í raun gegn honum. Hins vegar hjálpar leikarinn Sawant ekki heldur. Versta starf Amruta Shubash. Hún er hræðilegur leikari og hræðilegt val fyrir þetta eða hvaða skynsamlegu leikarastarf sem er. Hvernig fékk hún 'Tee Phulrani'? Einstaklega heppinn og/eða einstaklega áhrifamikill og/eða einstaklega aumkunarverður leikarahópur. Að þessu sögðu leggur hún sig fram við að gera jafnvel hræðilegt starf í þessari mynd. Athöfn hennar í MSW hefði átt að fara til ábyrgara leikarans Sonali Kulkarni. Amruta Subhash skildi það ekki. MSW vinnur undir stöðugu tilfinningalegu álagi og samt er mikilvægt fyrir þá að sýna rólegu og sterku ytra útliti, því það er traustvekjandi fyrir sjúklingana. Asawari frá Amruta Subhash virðist jafnvel hræddari og þurfa á stuðningi að halda en fólkið sem hún er að vinna fyrir. Annað versta Arun Nalawade. Ég hef aldrei séð meira viðarandlit í Marathi kvikmyndaiðnaðinum (það er þó mikið og alls staðar í hindí kvikmyndahúsum nútímans). Hann er framleiðandinn og því valdi hann sjálfur; engin umhugsun, engin tillitssemi. Hvaða góður leikari sem er hefði hoppað til að leika þetta hlutverk jafnvel þótt hann þyrfti að borga framleiðandanum fyrir að gera það, en Arun Nalawade myndi ekki láta neinn annan gera það. Yfir metnaðarfullur og þrjóskur, leggur hann sitt af mörkum til að draga myndina niður meira en allir aðrir til samans. Leiklist hans skortir rannsóknir og jafnvel grunnleikhæfileika. Mitt val í þetta hlutverk yrði Vikram Gokhale. Tónlistin er óinnblásin. Myndin er tæknilega ábótavant. Það gæti vel hafa verið FTII verkefnavinna. Á uppi hliðinni; frábær frammistaða hjá Ashwin Chitale. Það er ótrúlegt að svona ungur drengur skuli geta skilað svona virðulegri frammistöðu. Hann kom mörgum af leikurum nútímans til skammar. Óviljandi kannski, en hann kom með sitt eigið sakleysi í persónu sína og það gerði þetta að eftirminnilegri frammistöðu. Sandeep Kulkarni gaf líka mjög trúverðuga frammistöðu. Hann lagði sig virkilega fram og það sýnir sig. Handritið er líka vel skrifað. „Skostring fjárhagsáætlun“ getur ekki verið gild rök til að lofa þessa mynd. Skortur á fjármagni hundar allar Marathi myndirnar. Krikket- og hindí-kvikmyndir eyða öllum peningunum og restin er látin berjast um ruslið. Þetta er sorglegt ástand en samt ekki næg ástæða til að hrósa einhverri óþroskaðri mynd sem kemur út. „Doghi“ var snilldarmynd og hún var líka gerð á sléttu kostnaðarhámarki. 'Doghi' vantaði líka tæknilega en það var vel rannsakað og vel gert. Það var mikið af smáatriðum og stutt af frábærum flutningi allra og það gerði það ríkulegt kvikmyndahús. Af hverju fékk það ekki þær viðurkenningar sem það átti svo skilið? sannar aðeins mál mitt um hlutdræga dómgreind. Skortur á rannsóknum en ekki fjármagni er það sem gerir 'Shwaas' svo slæma mynd.