Allan ferilinn gerði Hitchcock frábærar myndir; þetta var ekki einn af þeim. Maður veit of mikið, dóttur hans er rænt til að tryggja þögn hans, og í upplausninni er allt leyst við undirleik skothríð og drama á þaki. Allir sem hafa séð Fritz Lang kvikmyndir frá 1930 - 'M' kemur upp í hugann - mun vita hversu langt þessi borgarfrásögn um glæpi og samvisku er undir því sem þegar hafði verið gert í þeirri tegund á þeim tíma. Það er algjörlega áhugamannalegt andrúmsloft yfir stórum hluta sviðsmyndarinnar og leiklistarinnar sem dregur úr ógnartilfinningu, myrkri og siðspillingu sem Hitchcock gæti hafa verið að reyna að innræta. Það sem hins vegar er þess virði að passa upp á er röðin sem tengist myndatökunni í Albert Hall. Þegar það byrjar er eins og myndin hafi fengið blóðgjöf. Myndavélavinnan er lífleg, klippingarnar áhugaverðar og hvernig allt sameinast í hápunkt er meistaralegt. Hér getur þú séð framtíðarmeistarann: Hitchcock skipuleggur áreynslulaust öll auðlindirnar með áhrifamiklum og eftirminnilegum áhrifum: þegar öskrið kemur líður þér í raun og veru og heyrir það.