Mér fannst þessi mynd svo ógeðsleg að mér fannst ég skylt að vara aðra við. Þessi mynd hefur enga sögu, söguþráð eða vísbendingu um tilgang. Myndin byrjar eftir venjulegu "lets be scary" kvikmyndakynningunni, sem nú allir kvikmyndaáhorfendur eru orðnir vanir. Þannig að við getum hunsað upphafið algjörlega. Við erum fljótlega kynnt fyrir aðalleikkonunni og frá þessum tímapunkti verður öllum ljóst að þú ert nýbúinn að sóa erfiðisvinnunni þinni og væri betra að horfa á static. (Nema þú hafir séð hvítan hávaða - EEK) Leikaraskapur er til skammar og allir ættu þeir að snúa aftur í farandpantomime þaðan sem þeir komu. Að þessu sögðu myndu jafnvel bestu leikarar í heimi eiga í erfiðleikum með að gera þessa mynd fjarsýnilega. Slæm frammistaða þeirra stuðlar bara að hörmungunum. Tilfinningalaust ofbeldi og það sem ég get aðeins gert ráð fyrir að sé ritað orð enn annars ruslaðs „sérvitringa“ rithöfundar, sem líklega telur sig vera listamann, hefur leitt af sér kvikmynd sem mun reyna á þolinmæði þína. Það var ekki fyrr en áhorfandi minn sneri sér að mér og sagði: „Við höfum horft á þetta í 45 mínútur“ áttaði ég mig á því að þessi mynd er jafn þunn og bragðlaus eins og tebolli án tepoka. Það vantaði greinilega eitthvað og því miður voru það ekki áhorfendur. Frekar en að gefa upp hvað vantar í myndina, leyfðu mér að segja þér hvað hún hefur: Dumb Blonde (surprise surprise), Victims, Bad-monster-gay-thing, um 2 mínútur af söguþráði sem er teygður yfir klukkustundir, daga, vikur, mánuði ... og inneign.Viltu silfurfóður? Jæja, ljóshærða stúlkan er svolítið frek í sumum atriðunum, en búist við að vilja sjá andlitið rifið af henni það sem eftir er af myndinni!