Ásamt því að hafa smávægilegar galla á henni er þessi mynd meistaraverk og örugglega besta stríðsmynd sem ég hef séð. Ekki er minnst á að þetta er ein besta mynd sem ég hef séð í öllum tegundum. Ég hefði kannski skrifað þetta fyrir No Man's Land áður, en núna finnst mér þessi betri. Þetta er MJÖG leiðinlegt í lokin og ég var næstum því farin að gráta eftir þessar tvær átakanlegu senur sem komu innan við 5 mínútur nálægt úrslitaleik myndarinnar. Frammistaða Karels sem aðalpersónunnar var heillandi þó hann eigi að vera nýliði miðað við aldur. Þessi mynd fær mann til að hugsa mikið, fær mann til að gráta (eða kemur mann að minnsta kosti nálægt henni) og fær mann til að hata hvers kyns stríð og pólitískt BS. Endurlitin til fangelsissjúkrahússins gera myndina enn ljúffengari. Einn pínulítill galli við myndina er ekki breskur hreimur sem talið er að Bretar. Flestir Bretar á skjánum voru reyndar Bretar, en hvað með þá sem eiga að vera Bretar og tala með erlendum hreim? Það passaði eiginlega ekki inn í þessa krúttlegu mynd. En það er nokkurn veginn eini gallinn sem ég hef tekið eftir. Brellur gætu líka verið aðeins betri en aftur á móti munum við öll eftir mörgum kvikmyndum frá einu tilteknu landi sem hafa gífurlegan FX og nákvæmlega ekkert annað. Í stuttu máli er þessi mynd algjört meistaraverk og hver einasti einstaklingur ætti að sjá hana. Ef þú vilt ferðast til Tékkóslóvakíu á fjórða áratugnum og ef þú vilt nánast verða vitni að gífurlegum tilfinningum í einu, þá er þessi mynd fyrir þig. Ef þú vilt ekki gera það mun þessi mynd fá þig til að vilja gera það.