"Don't Torture a Duckling" er ein flottasta ítalska hryllingsmynd sem ég hef séð og ég hef séð minn hlut. Að kalla það giallo er svolítið villandi vegna þess að það er í raun ekki dæmigerð morðgáta. Þetta er meira bein hryllingsmynd. Fullkomin með einni hrottalegustu og svæsnustu senu sem hefur verið í þessari gömlu mynd, sem Fulci hefur snúið og snúið við, ljómar af hrollvekjandi andrúmslofti og ítölsku yfirbragði í gamla skólanum. Umgjörðin er fullkomin: gamalt ítalskt þorp. Tónlistin er fáránlega fullkomin. Lokaatriðið er ósvikið og frumlegt. Eftir að hafa séð „Don't Torture a Duckling“ verður maður virkilega að velta því fyrir sér hvernig seinna efni Fulcis varð svona ótakt. Mér líkar allt dótið hans, en hann villtist. Kannski hélt hann að hann hefði nú þegar gert það...Vegna þess að með þessari mynd slær hann í gegn. Ég mæli með þessari mynd fyrir alla sem halda að Dario Argento eigi giallo tegundina. Fulci slær hann með þessum. 10 af 10, börn.