Ég skil ekki greinilega meðaleinkunn þessarar myndar!?Ég hafði mjög gaman af henni, ég vakti meira að segja til snemma morguns til að klára að horfa á hana seint á kvöldin t.vHér eru þrjár frábærar persónur, frábærar persónur. Danny DeVito lék gimstein, heilmikið afrek miðað við að hann leikstýrði líka. Hláturmild persóna hans, sem hann var á stundum, var frábærlega skrifuð og súrrealísk á alveg trúverðugan hátt. Það ER svona fólk, Owen var bara á línunni án þess að fara yfir hana. Grínisti og tímaskyn Billy Crystal var FULLKOMIN fyrir hlutverk hans. Gremju/gamanleikur hans var áhugaverður og grípandi og það sem meira var... maður skildi tilfinningar hans. Að raunverulega líða eins og þú vitir að persónu er erfitt að ná frá sjónarhóli rithöfundarins, að finna rétta leikarann ​​til að ná því fram er list út af fyrir sig og hvoru tveggja náðist hér þrisvar sinnum. Í þriðja lagi, hver hefði annars getað leikið mömmu? Það er enginn sem getur leikið þennan þátt svona vel. Það er stíll þarna ólíkur öllum öðrum, eitthvað sem þú elskar að horfa á, ég fann sjálfan mig að bíða eftir að hún birtist á skjánum... og ekki vegna þess að restin var slæm, ó nei, heldur vegna þess að persóna mömmu var aftur, svo á línu án þess að fara yfir hana að það var frábært að horfa á.Og hvað er meira? Hamingjusamur endir með nýfundnum vináttuböndum, enginn slasaðist og allir fá það sem þeir vildu í lífinu... ÁN stórs ostabita bundinn á endanum. Frábært handrit, snilldar hugmynd, fullkominn leikhópur, frábær mynd.