One Night at McCool's er mjög fyndin mynd sem er gáfulegri en hún ætti að vera. Form þess er flóknara en ég bjóst við og tilviljunin var frábær. Hugsunin á bak við myndina (mysogeny, sadismi, heimskir menn) eru barnalegar. Það sem ég hef að segja um þessa mynd er að hún hatar ekki bara konur heldur hatar hún karlmenn. Það hefur enga samúð með neinum karlanna, í raun. Það virðist þannig formsins vegna, en endirinn segir allt sem segja þarf. Engum er sama. Formið hefur fyrstu 2/3 af myndinni sögð í flashback eftir þrjár persónur: Dillon, heimski barþjónninn; Reiser, mysogeníski heimski lögfræðingurinn; og Goodman, heimska, heilagari en þú löggan. Sagan er því alltaf öfugsnúin af eigin sjálfsmyndum og breyttum veruleika. Reiser's BBQ fantasía er frábær snerting. Að lokum vitum við aldrei sannleikann og ekkert er eins og það sýnist. Dillon var aldrei svona saklaus o.s.frv. Reyndar er restin af myndinni líka fyndin. Frá handahófi síðustu 5 sekúndna myndarinnar til of augljósrar manipulations Tylers, virðist myndin hafa sína eigin orku. Allt er bara út í bláinn og ekkert virðist vera skynsamlegt. Er okkur alveg sama hvort það gerist? Nei. Þetta er líka mjög dökk gamanmynd, en hefur grunna framsetningu. Hugsaðu um Betty hjúkrunarfræðing eða Jawbreaker. Mjög sælgætishúðuð að utan, dökk seig að innan. Ef þér líkar við kvikmyndirnar þínar af handahófi, dökkum eða bara hreint meintar, sjáðu þessa mynd. Þessi mun fullnægja hvötum þínum um undarlega sem er One Night at McCool's.8/10