Eftir að hafa séð kanadíska/íslenska/bresku framleiðsluna á „Beowulf & Grendel“ árið 2004, sem mér fannst frábær og töfrandi, nálgaðist ég þessa – fyrstu af 3 nýrri Beowulf-myndum sem koma út á þessu ári – með skelfingu. Um leið og ég heyrði „víking“ og sá hyrndu hjálma, stundi ég. Þetta voru Svíar og Danir, ekki víkingar (þeir komu seinna). Og jafnvel víkingarnir voru aldrei með horn á hjálmunum sínum (horn auðvelda óvinum þínum að slá af þér hjálminn og heila þig síðan). Svo er það Hrolfgahöllin sem lítur út eins og leikmynd fyrir kvikmynd um Grikkland eða Róm, ekki Danmörku á 6. öld. Sverðin og herklæðin líta út eins og leikmunir sem eftir eru úr fyrri myndum sem gerast á ýmsum sögulegum tímum. Ég kom auga á vopn sem gætu hafa verið notuð af krossfara í "Kingdom of Heaven" og ein persóna var meira að segja með Windlass Steelcrafts endurgerð kvikmyndasverð úr "Beowulf & Grendel"! Fyrir utan grunnþráðinn í upprunalega epíska ljóðinu var skrifin dapurleg og leikurinn algjörlega viðurkenndur og ósannfærandi. Stærsta yukið var lásbogi með leynivopnum, heill með sjónsviði og sprengjandi skotvopnum, sem leit út eins og eitthvað keypt af íröskum uppreisnarmönnum. Tæknibrelluskrímslið og mamma hans voru svo á sterum að Beowulf hefði aldrei getað rifið af sér handlegg eins og hann gerði í ljóðinu. Þakka guði fyrir bazooka lásboga! Ég gæti haldið áfram, en ég geri það ekki.