Ég verð stundum þreyttur á að lesa umsagnir um sumar af minna þekktum kvikmyndum Hitchcock, því næstum hver einasta mynd byrjar á því að einhver segir að þessi mynd sé gróflega gleymd eða að þetta sé falinn Hitchcock gimsteinn eða sönn Hitchcock frábær eða einhver annar almennur ef - aðeins - fólk - myndi - horfa á - þetta - það - myndi - sjá - að - þetta - er - frábær - Hitchcock - kvikmynd - bara - eins - mikið - og - Vertigo - North - by - Northwest - Psycho - Rear - Window - o.s.frv. Sem sagt, ég vil bara segja að ef - aðeins - fólk - myndi - horfa á - þetta - það - myndi - sjá - að - þetta - er - frábær - Hitchcock - kvikmynd - bara - eins og - mikið - eins og - Vertigo - North - by - Northwest - Psycho - Aftan - Gluggi - o.s.frv. Nú, þetta gæti verið að fara aðeins yfir, Hringurinn er ekki ímyndunarafl jafnvel í sömu deild og allir af þessum kvikmyndir sem nefndar eru tvisvar hér að ofan, en miðað við aðrar myndir sem Hitchcock gerði seint á 2. áratugnum og í byrjun þess þriðja, þá held ég í raun að The Ring sé ein af þeim best mynduðu og leiknu myndum af flestum þeirra allra. Sem næstum glænýr leikstjóri eru ótrúlegar draumaraðir og frábærir þættir klippingar sem sýna hvers vegna Hitchcock vakti svona mikla athygli snemma á ferlinum. Að vísu byrjar myndin meðal annars á mjög truflandi sjónarspili hálfviti, svartur sirkusleikari (og ég nota hálfvita á afdráttarlausan hátt, eins og Stephen King gerir svo oft) að láta egg og ávexti kasta í sig af hópi af ekki flottustu hvítu fólki. Ég býst við að þetta lýsi aðeins hversu ótrúlega ólíkir svona sirkusar og fólk var þá, en ég held að þetta sé ein af þeim ömurlegustu þáttum í hverri Hitchcock mynd sem ég hef séð. Helsta aðdráttaraflið á sirkusnum er bardagamaður sem segist geta fellt hvaða mann sem er í einni lotu, en þegar hann hittir jafningja sinn er það á móti manni sem ögrar valdi hans, ekki aðeins í hnefaleikahringnum heldur einnig í hringnum í kringum fingur konu sinnar. Svo hefst skemmtileg ef ekki mjög spennuþrungin áskorun um ást einnar konu, sem virðist sveiflast frá einum manni til annars áreynslulaust og hugsunarlaust.(spoilers) Það er til dæmis atriði þar sem eiginmaður hennar horfir á hana að ofan þegar hún er sleppt heima seint á kvöldin og rétt áður en farið er inn í bygginguna er hún lokuð aftur að bílnum til að fá koss. Þessi koss er aldrei útskýrður og það er líka sú staðreynd að jafnvel í lokin þegar hún reynist trú eiginmanni sínum, eða að minnsta kosti velur hann að lokum, þá horfa þau í augun en kyssast ekki í raun og veru. Myndin er vissulega fallega myndaðar, jafnvel meira en nokkrar myndir sem Hitch gaf út á næstu árum. Það er líka frammistaða Gordon Harker sem þjálfari One Round Jack sem, í steininum sínum andspænis expressjónisma, minnir mig oft á hinn frábæra Buster Keaton. Hitch skilur það svolítið óljóst, en þetta er frábært sýnishorn af fyrstu verkum hans.