Jæja, þetta var algjör sóun á selluloid. Forsýningin lofaði góðu en eftir að hafa horft á myndina leit út fyrir að forsýningin *var* öll myndin. Enginn söguþráður, enginn skýr söguþráður, bara einhver misskilin spenna. Það lítur út fyrir að leikstjórinn hafi reynt að skapa andrúmsloft dulspeki og ótta, en samt eru eyður sem þarf að fylla. Af hverju lyfin? Hvers vegna númerið 11.11? (Btw. Þegar Sarah kemur inn á bókasafnið segir klukkan 11.14) Hver er tengingin við morðið á foreldrunum? Hvert er hlutverk þessarar Rayden konu? Er hún eitt af börnunum eða ekki? Hver eru þessi börn samt. Það er mikið efni sem liggur í kring til að búa til hina fullkomnu sértrúarmynd eins og "The Omen" en leikstjórinn lætur þá bara liggja á gólfinu án þess að grafa ofan í söguna. Meira að segja „Blairwitch-verkefnið“ var skelfilegra en þetta. Öll eyðurnar sem þú vonast til að verði fyllt eins og í "Fiðrildaáhrifin" haldast opin þar sem einingarnar byrja að rúlla.. OK. Farið í næstu mynd...