Þegar ég var að lesa í gegnum athugasemdirnar kom mér á óvart að rekast á eina sem sagði að þessi mynd væri "ekki mjög djúpstæð." Ég verð að vera ósammálaþetta hlýtur að vera ein dýpsta og mest umhugsunarverðasta mynd sem ég hef séð. Já, leikurinn og tónlistin var frábær; þeim hefur verið hrósað aftur og aftur í umsögnum. Hins vegar hrósa ég líka hjarta myndarinnar. Það endurómar djúpa merkingu og tilfinningu - þetta er saga um endurlausn. Hún fjallar um tvær mjög ólíkar og mjög gallaðar persónur, barðar af lífinu en of sterkar til að leggjast niður og deyja. Hún fjallar um karl sem sér meira gildi í stelpu en hún sá í sjálfri sér. Hún minnti mig sterklega á bókina Redeeming Love eftir Francine Rivers, sem á svipaða endurlausnarsögu. Já, myndirnar og þemu eru sóðaleg og stundum átakanleg, en ef þú lítur nógu vel út gætirðu bara séð sjálfan þig í þessum persónum. Stundum eru sannustu hlutir lífsins ekki fallegir, en þeir eru raunverulegir.