Samantekt: Hljómsveit fimm ungra amerískra manna, allt sem er eftir af herdeild sem barðist harkalega í Ardenne-sókninni í seinni heimsstyrjöldinni, fær það verkefni að vera framvörður og leita að athöfnum óvina. Þeir eru í mjög slæmu ástandi, bæði líkamlega og andlega, og halda að þeir hafi slegið gull þegar útvörðurinn þeirra er í yfirgefnu en einu sinni flottu stórhýsi fullu af mat. En eftir smá stund er einhver óvinastarfsemi og það er mjög skrýtið. Ekki fjandsamlegt, en skrítið. Það virðist vera þýskt lið þarna úti, í jafn slæmu ástandi, sem vill ekkert heitar en að gefast upp. Athugasemdir: Byggt á skáldsögu og ég giska á að skáldsagan sé miklu betri en sagan virðist ekki þýða mjög vel á stóra skjáinn. Reyndar er þetta önnur stríðsmynd, miklu meira um andlegan þrýsting á stríðstímum en bardaga og bardaga. En ég finn næstum því að atriði sem hljóta að hafa verið full af spennu, full af óvissu og óþekktum þáttum, falla bara flatt í myndina. Það er ekki spennuþrungið, bara öðruvísi og á margan hátt fáránlegt. Margir sinnum hagar fólk sér bara geðveikt og ástæðurnar eru óljósar eða í besta falli gefið í skyn. Svo þegar þessi andlega þrýstingur kemst ekki í gegn, aðalbyggingin í sögunni, hélt ég að sagan hefði fallið í gegn. Það var ekki gott, það var ekki áhugavert, það hélt mér ekki á brúninni og það sendi í raun ekki skilaboð. Reyndar gerði það ekkert. Leikarahópurinn er áhugaverður, margir ungir leikarar sem breyttust síðan í stjörnur í upphafi ferils síns. Leikurinn er góður en ekki stórkostlegur og nokkrar persónur féllu líka inn á fáránlegan gír. Mikið af því finnst mér líka stafa af því að þessi saga, þessar persónur þurfa þann tíma, pláss og hraða sem gefinn er í skáldsögu, að þær er ekki hægt að gefa hér. Og að fara hálfa leið er örugglega ekki nógu gott.4/10