Áhrifamesta og sannarlega augnayndi heimildarmynd sem hefur verið búin til. Ég grét alla leiðina, frá upphafi til enda. Þegar þú horfir á þáttinn ertu strax fangaður af baráttu karlmanns við að lifa án sársauka, að lifa lífi sem við myndum taka sem sjálfsögðum hlut. Í fyrsta skipti sem ég heyrði titilinn var ég næstum hræddur við að sjá dagskrána, það var erfitt fyrir mig að skilja að lifa í kvölum alla daga á hverju ári lífs míns. Ég fann svo sannarlega til með honum. Sorglegasti hluti heimildarmyndarinnar er þegar Jonny velur kistuna sína. Gætirðu hugsað þér að gera það? Jafnvel meira, jafnvel þótt hann væri í óbærilegum og óbærilegum sársauka, opnaði hann samt fyrir sína eigin góðgerðarstarfsemi. (DEBRA)Jonny er einn af þeim eina sem á skilið sanna virðingu og aðdáun, hann er skilgreiningin á fyrirmynd, hvað hann var sönn og óumdeilanleg hetja!