Nú veit ég að ólíklegt er að franskir ​​fangar hafi lesið Lovecraft (og það sannar mál mitt að skrif hans ættu að vera kennd í skólanum, kannski sem sérgrein), en hvernig fannst þeim eitthvað sem hljómar eins og "ftagn yog sototh" gæti mögulega leiða til einhvers góðs? Myndin gerist í fangelsi þar sem fjórir mjög ólíklegir klefafélagar rekast á töfrandi bók sem gæti, ef lesið er rétt, komið þeim út. Eins og fangelsin fara, var klefinn algjörlega óraunhæfur, svo það gerði mér erfitt fyrir að komast inn í andrúmsloft hlutanna. Það hreyfist líka frekar hægt, sem kann að leiðast fólk. En fyrir utan það er þetta hryllingstilfinning í hæsta gæðaflokki, að blanda saman "helvíti er annað fólk" Sartres við Lovecraft/Barker tegund af sögu, og gera frekar vel. Niðurstaða: gefðu þér tíma til að horfa á þetta. Það þýðir að gera það ekki þegar þú ert að fara að fara í vinnuna eða sofa eða á meðan þú gerir eitthvað annað. Þetta er mynd sem virkar best ef maður er á kafi í henni. Lærdómur sem þarf að læra: Jóga er slæmt, næstum jafn slæmt og franskar konur.