Sérkennilegur karismi Martin Kosleck færir persónu hans, svekkta listamannsins, ákveðinn trúverðugleika. Hann fyllir samræður sínar einkennilegri tilfinningu fyrir raunsæi, sem gerir myndhöggvarann ​​Marcel að sannfærandi einstaklingi. Persónunni tekst að koma fram sem raunveruleg manneskja og ekki svo mikið sem dæmigerð B-mynda illmenni. Söguþráðurinn er ekkert til að skrifa um og margar senur eru dauflegar. Það sem gerir það að verkum er undarleg efnafræði milli Kosleck og Rondo Hatton sem Creeper. Málvís og heimspekileg persóna Koslecks er andstæða lágstemmdu, einhljóða nálgun Hattons. Persóna Creeper hefur ekki þróast mikið út fyrir grunn skrímslastig, en Hatton bendir á óþróaða möguleika og fær mann til að velta fyrir sér baksögunni hans. Þessi mynd var mikið í Shock Theatre þegar ég var krakki, svo ég hef ákveðna nostalgíu dálæti á því. Það er samt þess virði að sjá einu sinni fyrir þá sem hafa gaman af hryllingsmyndum á fjórða áratugnum.