Að vísu stillti ég mig inn á þetta í von um að sjá nautakökuskot af James Brolin. Því miður var það aðeins ein, snemma, og restin af myndinni var mjög tam, og að lokum meikaði lítið sens. Sagan, hvað er til af henni, fjallar um Nick og Julie Atkins, par sem hefur margra ára hjónaband. farin að þroskast. Nick, farsæll kaupsýslumaður, einbeitir sér að vinnu að því marki að vanrækja Julie, sem reynir að fylla í tómið með því að fara aftur í skólann. Þrá Julie eftir ástríðu sem hún og Nick höfðu snemma í hjónabandi sínu byrjar að taka á sig mynd í formi öflugra kynferðislegra fantasíu sem loka raunveruleikanum í nokkrar mínútur í senn, sem veldur því að hún gerir hluti eins og að brenna morgunmat og týna blöðum eiginmanns síns. Í fyrstu fantaserar hún um eiginmann sinn en þegar líður á myndina byrjar hún að fantasera um aðra karlmenn og um kynni af tilviljunarkenndum ókunnugum sem hún hittir. Þetta nær hámarki með því að hún framkvæmir fantasíur sínar með hörmulegum afleiðingum fyrir hjónabandið. Geta hún og eiginmaður hennar endurbyggt samband sitt? Er það þess virði að spara? Þetta hefði getað verið áhugaverð forsenda, en framkvæmdin er svo bragðdauf að maður veltir fyrir sér hvers vegna þeir hafi yfir höfuð nennt. Persónur eru ekki þróaðar. Ástæður eru ekki útskýrðar. Bakgrunnsupplýsingar eru ekki gefnar. Engin könnun er gerð á því hvernig Julie komst á það stig að hún gat ekki stjórnað sér og engar skýringar eru gefnar á því hvernig hún mun gera það í framtíðinni. Lokaafurðin er ruglað óreiðu sem er alveg jafn ruglingslegt og fantasíur Julie, sem eru furðu vanþróaðar. Leiklistin er með ólíkindum. Donna Mills í hlutverki Julie fer vel með efnið sem henni er gefið, þó að stöðug sjálfsvorkunn hennar verði áberandi eftir smá stund. James Brolin lætur eins og hann sé að lesa línur sínar af vísbendingaspjöldum og jafnvel reiði hans vegna framhjáhalds konu sinnar er erfitt að kaupa inn, hann sýnir svo litla ástríðu yfir öllu málinu. Aukahlutverkin eru að mestu gleymanleg. Vonbrigði meðferð á því sem hefði getað verið áhugaverð saga. Meira er synd, þar sem það býður ekki einu sinni upp á augnkonfektið sem það lofaði.