Samuel Fuller er áhugaverður kvikmyndagerðarmaður, aðallega vegna þess að hann hafði mjög ósamræmi í pólitík í myndum sínum. Á meðan "Shock Corridor" og "The Naked Kiss" táknuðu hræsni og brjálæði Ameríku og "The Big Red One" var áhrifarík mynd af hryllingi stríðsins, málaði "Merrill's Marauders" stríð sem nauðsynlegt helvíti og "Pickup on South Street" “ fjallar um hættur kommúnista njósnara. Allar myndirnar hans gera það að verkum að áhorfið er mjög skemmtilegt og jafnvel þótt hann hafi oft verið dæmdur sem b-kvikmyndagerðarmaður, þá var Fuller jafn góður og allir helstu verktaka verktaka. „Pickup on South Street“ er engin undantekning og þrátt fyrir dagsett þemu er kvikmyndagerðarstíllinn ótrúlega á undan sinni samtíð. Þetta er líka mjög hraðskreiður, þéttur og stundum grimmur film noir. Leikurinn yfir alla línuna er frábær. Richard Widmark er mikill andhetja og Jean Peters er frekar kynþokkafullur sem stelpa sem vinnur fyrir kommúnista njósnara kærasta síns. Sýningarþjófurinn er þó Thlema Ritter, í algjörlega yndislegri frammistöðu sem lögregluþjónn. Vinklarnir sem Fuller notar eru frábærir, sem gerir leikaröðina enn meira spennandi og grimmari (þetta er mjög ofbeldisfullt fyrir sinn tíma). Myndavélin hreyfist stöðugt um rétt eins og Tarantino og skólinn hans myndu gera fjörutíu árum síðar. „Pickup on South Street“ er frábær noir-spennumynd í hasarhraða. "Shock Corridor" er eftir sem áður uppáhalds Fuller myndin mín, en þetta er mjög nálægt öðru. (8/10)