Þetta er ekki alvarleg mynd og þykist ekki vera það, en hún er ekki eins slæm og sumir dóma hennar, titill hennar, og fyrstu tíu mínúturnar eru vonandi. Söguþráðurinn er mjög kjánalegur, en þetta bætir við létt skemmtun og eldmóð sem rennur í gegnum myndina. Persónurnar eru leiknar af samúð og þó að þær taki þátt í dæmigerðum táningskvíða forðast þær almennt sjúklega tilfinningasemi sem venjulega er að finna í þessari kvikmyndategund. Þetta gerist óvenjulega í London, með samúð með nördum, þetta er vel þess virði að horfa á ef það gerist vera á; ef þú vilt fá kjaftæði og nennir ekki að fresta vantrú þinni.