(Gæti innihaldið spoilera) Ég verð fyrir vonbrigðum með gagnrýnina sem þessi mynd fær. Þó að það sé vissulega ekki fullkomið, er það miklu betra en það er gefið kredit fyrir. Leikur og ljósmyndun er frábær. Sum tónlistarnúmerin eru frábær; þar á meðal titilnúmerið "Hvert fer ég?", "Easy to be Hard" og "Black Boys/White Boys". Þó að ég hafi ekki séð sviðssöngleikinn held ég að hann skýli dómgreind margra. Þetta er ekki söngleikurinn sem þú sérð í leikhúsum. Ekki reyna að bera þær saman. Söngleikurinn hefði kannski verið tilkomumikill á að horfa en hann hefði aldrei haft sömu áhrif á kvikmyndir og því varð að bæta við söguþræði. Og endirinn sem hefur verið bætt við er bara ótrúlegur. Kvikmyndin lét mér líða eins og ég hefði í raun og veru horft á eitthvað mikilvægt, ólíkt flestum kvikmyndum nútímans, sem fullnægja aðeins á einu stigi.