Það sem búast mátti við af hvaða gamanmynd sem Adam Sandler framleiddi, Amma's Boy er fyrirsjáanlegur og svo heimskur að það er sjúklegt. Allen Covert fer með hlutverk Alex í myndinni, 35 ára potthaus sem vinnur sem tölvuleikjaprófari og hefur þurft að flytja til ömmu sinnar og tveggja herbergisfélaga hennar eftir að hafa misst íbúðina sína. Sumar venjulegar söguþræðir eiga sér stað: hann á í erfiðleikum með að aðlagast nýjum aðstæðum, sem aftur veldur því að hann á í erfiðleikum í vinnunni, sem er sérstaklega slæmt vegna þess að hann er að reyna að negla einn af nýjum ráðgjöfum embættisins. Hentu skrítnum yfirmanni, næstum framandi fyrirtækisstjörnu, virkilega nördalegum besta vini, nokkrum senum hjá útbrunnum pottsöluaðila, virkilega stórri veislusenu og frumlegum tölvuleik sem Alex er að reyna að klára sjálfur í blöndunni sem þú ert með hjá ömmu. Strákur í heild sinni. Allen Covert er með fádæma góða forystu, Linda Cardellini er nógu sæt fyrir hlutverk sitt sem skrifstofuráðgjafi Samönthu sem er bara ein af nördunum og nokkrar senur ná að sprauta út hlátri eða tveimur en ekkert af því gerir Drengurinn hennar ömmu er mikils virði af tíma hvers manns. Flestir hinir meintu fyndnu "brandarar" eða "gags" eða hvað sem þú vilt kalla þá eru ekkert annað en "húmor" sem myndi gera hvern sem er á National Lampoons vandræðalegur við að horfa á, Joel Moore er ótrúlega ófyndinn í hlutverki sínu sem tölvuleikjameistari J.P., og öll myndin nær í raun og veru að vera leiðinleg auk þess sem hún er ekki fyndin eða efnismikil. Jæja, að minnsta kosti ömmustrákurinn gerði eitthvað fyrir einhvern: Adam Sandler gat fengið nokkra launaseðla til vina sinna utan vinnu, David Spade, Kevin Nealon og Rob Schneider.