Þetta snemma vísinda-meistaraverk Herberts George Wells með tónlist eftir Arthur Bliss er kraftmikið kvikmyndaverk. Hann er aðlagaður eftir nokkuð öðru verki Wells eftir höfundinn og sýnir mannlega framtíð með efni stríðstímabila á móti tímabilum „friðar“. Uppbyggingin er sú að eftir andstæða-par af þáttum um eðlilegt ástand og safna stríðsskýjum leyfir handritið stríðinu að gerast. Tvær fjölskyldur, Cabells og Passworthys eru ósammála um hvað gæti gerst; Passworthy tekur vongóða sýn á "sjálfvirkar" framfarir siðmenningarinnar; Cabell er hugsandi, efamaður. Borgin þeirra Everytown - augljóslega London - verður í rúst í stríði með skriðdrekum, stórkostlegri stríðsgöngu Bliss og endalokum siðmenningarinnar. Í seinni hlutanum er fólk sem býr í rústum þess sem hafði verið borgin undir „Boss“, leikinn af bravúr af Ralph Richardson, en kona hans, yndislega Margaretta Scott, er eins heillandi draumóramaður og hann er einræðisherra týpa sem er bundin steinsteypu. Hann er að reyna að endurbyggja gamlar flugvélar í fyrri heimsstyrjöldinni svo hann geti ráðist á nálægan fjallflokk til að fullkomna smáríki sitt; ungur vísindamaður kvartar yfir því að vinna hans hafi stöðugt truflað kröfur um flugvélar - o.s.frv. - að eilífu; þetta er athugasemd Wells um stríð á móti framförum. Þeir sem lifðu af eru einnig háðir plágu sem kallast "The Wandering Sickness". Farðu inn í nútímalega flugvél sem er stýrt af Cabell í fyrsta hluta myndarinnar, sem nú er hluti af Wings Over the World, alþjóðlegu bandalagi vísindamanna, sem ætlar að binda enda á stríð að eilífu. Þessi flugmódernisti á heillandi samtöl við yfirmanninn og konuna hans, aðdráttarafl þeirra er augljóst; þá sendir Boss upp flugvélina sína á móti þeim, Vísindamennirnir koma með gríðarlegan fjölda flugvéla og sleppa "Gas of Peace" á rústir Everytown. Aðeins yfirmaðurinn deyr og berst of hart gegn friðuninni. Myndin sýnir síðan málmgrýti sem verið er að vinna úr og með hægum skrefum er verið að stíga inn í rimla stórkostlegrar nýrrar framúrstefnulegrar turnaborgar. Í kafla þrjú, ríður framtíð Cabell við framtíð Passworthy um siðferði mannvísinda. Það veltir því fyrir sér hvort þeir hafi rétt til að senda menn til tunglsins; Cabell keppir við rétt mannsins til framfara og þörfina á að víkka sjóndeildarhringinn. Sonur Passworthy og dóttur Cabell, eru geimfararnir sem verið er að senda. Theotocopulos, trúarsinnaður Luddite, heldur eldheita ræðu á risastórum skjá í Forum borgarinnar og leiðir árás á „geimbyssuna“ sem á að skjóta nýju eldflauginni laus við þyngdarafl jarðar. Hápunktur söguþráðsins er að hleypa af geimbyssunni með góðum árangri; upplausnin og endirinn er ræða eftir Cabell sem lofar verðmæti og vísindi sem er almennt talið vera dýpstu vörn hugans sem hefur verið skrifað. "Það er allur alheimurinn - eða ekkert!" Cabell segir Passworthy. "Hver á það að vera?" Sem Cabell gefur Raymond Massey kannski sinn besta skjáframmistöðu; hann er hugsi, samúðarfullur og sanngjarn, sannur vísindamaður. Cedric Hardwicke er fullkominn og kraftmikill sem ræfillinn sem vill binda enda á vísindaöldina. Edward Chapman, sem leikur Passworthy, er aðdáunarvert að herma eftir rödd hefðbundins og ótta. Söguþráðurinn er rökréttur, oft fallegur og alltaf áhugaverður. Í ljósi þess að mannkynið er næstum útdautt er hugmyndin um siðmenningu sem er rekin af endurreisnarvísindamönnum gerð trúverðug og trúverðug fyrir áhorfandann. Þetta er sigur fyrir leikstjórann, William Cameron Menzies, fyrir Bliss og alla sem málið varðar. Hlustaðu á samræðurnar við einhvern sem þú elskar; Innan byggðra marka þess er þetta drama hugsandi manns þar sem rætt er um tvær mögulegar mannlegar framtíðir - framfarir eða afturhaldsbundna andstæðu hennar.