Hér er umsögn fyrir fólk eins og mig. Þessi mynd er sjúk frá upphafi til enda. Ég henti poppkorni á skjáinn og greip til þess að skemmta mér a la MSF2000. Söguþráðurinn byggist á tilviljunarkenndum atburðum og byggir á heimsku frá fólki sem á að vera klárt. Forystan fellur fyrir svikara og það hvarflar ekki að henni að hún gæti orðið svikin????? Og hún er rík???? Og hún er frægur sálfræðingur????? KOMIÐ, fólk. Hún kemur inn á barinn á þægilegasta augnablikinu þegar allir eru saman komnir til að tala um að svíkja hana??? Þetta var svo sviðsett að það fannst jafnvel hálfvitum kvikmyndaáhorfendum eins og kjaftshögg. Rain maður hefði verið móðgaður. Ég viðurkenni líka að ég fyrirlít samræður Mamet af þeirri ástríðu sem sumir hafa fyrir kjötátendum, stríðsbyrjendum og loðskinnsfólki. Hatrið mitt er svo algjört að það stangast á við rökfræði. En ég skal gefa það tækifæri. Að það eigi ekki að hljóma raunverulegt er allt í lagi. Mér er alveg sama. Það er að allir tala SAMMA. Mamet getur ekki búið til persónur; það eina sem hann getur gert er að troða rödd sinni á okkur án afláts í gegnum mismunandi leikara. Það er engin furða að leikarar hans séu svo viðarkenndir. Þeir eru ruglaðir yfir því að allir séu eins karakterar. (Hins vegar batna síðari myndir hans.)