Leikstjórinn/rithöfundurinn Andrés Waissbluth vann í sjö ár við að klára þessa tveggja tíma kvikmynd um neðanjarðarglæpina í Santiago í Chile, og kannski er það ein af ástæðunum fyrir því að myndin sem útkomin virðist þáttaskil og þarfnast klippingar. EÐA, kannski er þetta tækni leikstjóra sem sýnir fína tilfinningu fyrir film noir frásögnum. Tveir bræður - Silvio eldri (Néstor Cantillana) og Victor yngri (Juan Pablo Miranda) - hafa flutt til Santiago frá heimili sínu í Temuco eftir að andlát foreldra þeirra og Silvio vinnur að því að styðja við menntun Victors. Á sautján ára afmæli Victors fer Silvio með meyina út á klúbba þar sem hann hvetur Victor til að missa meydóminn með einni af nektardansmærum/vændiskonum klúbbsins. Í blíðu senu þarf Victor að horfast í augu við getuleysi sitt í byrjun á meðan Silvio er úti á klúbbgólfinu og heilla „eigendurna“ með möguleika sínum á ráðningu. skólagöngu. En Victor hefur augun fyrir einum af dönsurunum á klúbbnum sem heitir Gracia (Antonella Ríos) og byrjar að biðja hana og hættir í skólanum og veldur reiðilegum vonbrigðum Silvios. Gracia er bara tilviljun leiðtogi klúbbgengisins Don Pascual (Alejandro Trejo) sem er yfirmaður Silvio! Gracia er límið sem heldur þessari sögu saman þar sem hún er skjólstæðingur Victor, Silvio og Don Pascual og afleiðingar þessarar furðulegu ménage a trois hafa banvænar afleiðingar. Með því að endursegja söguna með augum Victors, Silvio og Gracia lærum við að skilja veikleikana og sprungurnar í hverri persónu sem gera ráð fyrir fallinu sem af því hlýst. Hljómar þú eins og Chilean Pulp Fiction? Jæja, það er það og það er kvikmyndað á hrottalega litríkan, dimman hátt sem felur í sér mikla nekt að framan (bæði kvenkyns og karlkyns) og ögrandi kynferðisleg kynni. En á endanum er það hinn siðlausi þáttur í sýn leikstjórans sem knýr þessa mynd áfram, þar sem hann leikur á frumraun meyjarsálarinnar gegn harðkjarna atvinnukynlífsstarfsmanni með góðum árangri. Leikhópurinn er nokkuð sterkur, sérstaklega Antonella Ríos í krefjandi hlutverki Gracia. Það er nóg af útúrsnúningum og endursýningum á atvikum sem þú heldur að þú hafir skilið við fyrstu áhorf en sem breytast verulega þegar þau eru sögð með augum annarrar persónu. Á mörkum við tvær klukkustundir, einhver skynsamleg klipping hefði hjálpað til við áhrif myndarinnar. Á spænsku með enskum texta. Mælt með fyrir þá sem eru hrifnir af edgy film noir stíl og list suður-amerískrar kvikmyndagerðar. Grady Harpa