Þessi mynd er veikast af „gömlu“ Star Trek myndunum og þjáist af hræðilegu handriti og augljósum fjárhagslegum takmörkunum, sérstaklega í misráðnum lokakafla. Bein góðrar kvikmyndar eru hér og leikstjórn Shatner er ekki eins slæm og almennt er gert út um, en persónurnar endar með því að tala og leika langt út fyrir þann stíl sem fyrri 3 myndirnar höfðu vandað til. Lawrence Luckinbull er sannfærandi sem víkingurinn Vulcan með dularfulla og dulræna krafta til að hafa áhrif á fólk og þessir kraftar eru ábyrgir fyrir sumum af bestu senum, sérstaklega fyrir Deforest Kelley sem skín sem „Bones“ McCoy í þessari næstsíðustu mynd sinni. Hins vegar, eins góðar og þessar senur eru, færa þær að lokum ekki söguþráðinn áfram og endar á því að vera meira truflun. Frábært skor frá hinum alltaf áreiðanlega gullsmið og nokkrar fyndnar atriði í Yosemite á milli þeirra þriggja helstu eru ekki nóg til að hylja gapandi gjána í söguþræðinum, og hreinskilnislega vandræðalegar tilraunir til húmors þjóna aðeins til að fjarlægja jafnvel harða ferðamenn. Allt í allt, gnægð af möguleikum sem þó að það nái ekki fram að ganga, hefur sín augnablik. Passaðu þig á biljarðborðinu í bardagasviðinu...