Þrátt fyrir að hafa verið gefin út á DVD af Blue Underground fyrir um fimm árum síðan, hef ég aldrei rekist á þetta ítalska „sverð og galdra“ atriði í ítölsku sjónvarpi síðla kvölds og núna þegar ég hef séð það sjálfur veit ég nákvæmlega hvers vegna. Ekki vegna hinnar týpísku áhugi leikstjórans á öfgakenndum gormum (sem eru nokkur dæmi um að vera viss um) eða þeirrar staðreyndar að handfylli kvennanna í henni skrúðgöngum topplausar allan tímann (það gerist eftir allt saman á myrkum öldum) það er, einfaldlega, mjög lélegt efni. Reyndar myndi ég ganga svo langt að segja að það gæti mjög vel verið það versta sinnar tegundar sem ég hef séð og trúðu mér, ég hef séð nóg (sérstaklega á síðustu árum, þ.e. eftir skoðunarferð mína til 2004). kvikmyndahátíð í Feneyjum)! Þegar ég las um hvernig bilun myndarinnar þegar hún var frumútgáfu er talin hafa leitt til þess að leikstjóri hennar hafi í kjölfarið (og grátbroslegur) ferilinn kafað inn í hugalaus lágfjárhagsárás, get ég séð tilgang þeirra: Ég kýs kannski frekar fyrra „giallo“ tímabil Fulci ( 1968-77) við vinsælli hryllingsefni hans (1979-82) sjálfur, en jafnvel á þeim síðarnefnda var skuldbinding hans að öllum líkindum ótvíræð. Á hinn bóginn virðist CONQUEST ekki hafa veitt Fulci að minnsta kosti innblástur þar sem hann ákvað að hylja málsmeðferðina með pirrandi ævarandi þoku, strá yfir henni ósamræmilegum persónum (mannætur vs. varúlfa, einhver?), óviðkomandi gore (við erum dekra við óþarfa, viðbjóðslega mannætukvöldverð rétt áður en þeir verða vitni að því að holdætandi skemmtikraftar fá heilann bókstaflega sleginn út af loðnum andstæðingum sínum!) og jafnvel afar ólystugum nánd milli grímuklæddu, heila-slurpandi illmennisins (ekki spyrja) og hennar slímugt skriðdýr gæludýr!! Fyrir það sem það er þess virði, höfum við tvær hetjur á verði einnar hér: ungan töfrabogaberandi dreng í einhverri karlmennsku-staðfestandi ferð (Andrea Occhipinti) og röskandi vöðvabundinn félaga hans (Jorge Rivero, þ.e. Frenchy úr Howard Hawks. RIO LOBO [1970]!) sem, þrátt fyrir að vera kallaður Mace (stutt fyrir Maciste, ef til vill?), virðist vera þarna einfaldlega til að koma inn á hellakona sína af og til og koma yngri skjólstæðingi sínum út úr vandræðum (sérstaklega á mjög miklum tíma) óþægilegt árás á „suðuna“). Því miður, meira að segja venjulegur sparnaður slíks lágvaxinnar efnis er stuttur hér þar sem rafrænt skor fyrrverandi Goblin Claudio Simonetti virðist afar óviðeigandi stundum. Fulci gerir meira að segja ráð fyrir því að gefa myndinni hláturslega flýtinn coda með eftirlifandi nautgripahetjunni sem fer stefnulaust út í óbyggðirnar (eftir að hafa sigrað einn og annan með hjálp hinnar mikilvægu töfraboga svo mikið fyrir eigin meintan líkamlegan styrk!) næsta og sem betur fer ófilmað ævintýri!