Allt í lagi, það er mjög sjaldgæft að ég kvarti yfir einhverju sem ég fékk ÓKEYPIS. Svo ég býst við að þessi mynd hafi ýtt mér yfir þessi mörk. Ég sá það í Hollywood kirkjugarðinum ÓKEYPIS og gekk mjög vonsvikinn í burtu. Spurning eins áhorfenda til leikstjórans um að nota tilvísanir innfæddra ameríku bara sem „bókstoða“ í stað þess að vera fléttaðar betur inn í myndina, segir í rauninni allt sem þessi mynd mistókst á. FRÁBÆRAR TILVÍSANIR --- Tilvísanirnar í frumbyggja Ameríku þóttu virkilega út í hött og tilgerðarlegar. Það er augljóst að þessi leikstjóri og rithöfundur reyndu að takast á við vettvang sem þeir léku aldrei á áður. Þeir hefðu átt að halda sig við gamla máltækið "skrifaðu um eitthvað sem þú veist". EF þeir eru í raun og veru kunnir á þessu kom það örugglega ekki fram á myndinni eða fegurð þessarar einstöku menningar var ekki gefið rétt réttlæti. Klisjur og ON THE NESE --- Ég samþykkti að sjá þessa mynd á grundvelli þess að þetta væri indie. Svo ég hélt það við meiri væntingar. "Little Miss Sunshine" var indie og sá það áður en það varð svona vinsælt. Áður en það kom út í breiðslit var ég nú þegar að spá í því hvernig þetta á eftir að slá í gegn. Því miður gat ég ekki sagt það sama um "Fyrningardagsetning". „Sólskin“ tók okkur að klisjuatvikum en kvikmyndagerðarmennirnir voru svo snjallir í nálgun sinni að útkoman myndi færa okkur í aðra átt og forðast þá gildru að vera „klisja“. Þessi mynd hafði aftur á móti enga leið til að falla ekki í gildruna því hún var þegar FENGIN frá upphafi. Uppátæki sálmömmunnar, Hendrix-hjónin o.s.frv. Ég hata að segja það, en besta og VERSTA myndin sem ég hef séð á þessu ári voru báðar indí-myndir. "Little Miss Sunshine" er best og þessi mynd sú versta. Ég vildi að ég gæti sagt annað. En ég óska ​​kvikmyndagerðarmönnum til hamingju með að hafa fengið svona góða mætingu frá fjölskyldumeðlimum sínum í kirkjugarðinum.