Sci-fi spennumyndir nútímans eru líkari Rambo í geimnum með skrímsli tæknibrellum (oft fáránlegar eins og sprengingar í tómarúmi geimsins). Þótt þær séu tamdar miðað við nútíma mælikvarða voru tæknibrellur „Forbidden Planet“ alveg sláandi fyrir tímann. Enn í dag eru þeir enn trúverðugir. Samt er besti hluti myndarinnar kannski ástæðan fyrir því að útvarpstryllir hafa enn aðdráttarafl. Margt af því sem var í gangi var eftir ímyndunarafli áhorfenda. (Hvernig litu Krell-verurnar út?) Með því að hafa mikið af ramma sögunnar aldrei opinberað eða aðeins upplýst í lokin, hélt spennan og spennan í gegnum myndina. Endirinn var líka mjög umhugsunarverður og ánægjulegur. Í mínum huga er þetta samt ein besta (ef ekki besta) sci-fi mynd sem gerð hefur verið.