Í alvöru. Ef þetta hefði verið fyrsta Shack myndin þá hefði hún verið boðleg sem fyndin, kjánaleg og kjánaleg. Léttar ádeiluskýringar um bekkjarkerfið myndu gera þetta að skemmtilegri leigu seint á kvöldin. Hins vegar vilja allir bera það saman við fyrstu myndina og kannski er það ekki sanngjarnt. Fyrsta myndin er klassísk cult; hvað gæti hugsanlega fylgt því eftir? Ekkert. Svo tökum þessa seinni mynd sem sjálfstæða, og hún hefur svo sannarlega sín augnablik. Jackie Mason er skemmtilegur, gerir sína bestu Rodney-wannabe eftirlíkingu. Er hann jafn góður og Rodney? Nei. Eru línurnar hans jafn góðar? Nei. En hann er fyndinn. Restin af leikarahópnum fellur í takt við að vera sæmileg, en ekki framúrskarandi. Þú munt þekkja andlit meðal leikara og velta því fyrir þér hvernig þau komust á þann stað sem þau eru í dag. Myndin er fyrirsjáanleg, en eru ekki flestir í þessari tegund? Aftur, þetta er ekki besta gamanmyndin sem þú munt sjá, en ef þér líkar gaman af Cannonball Run-gerð muntu njóta þessarar.