Áhugaverð hugmynd sem felur í sér aðra vídd inni á sjúkrahúsi. Það rifjaði upp - Stephen Kings „Langoliers“, „Kingdom Hospital“ og gamla sólsetursþætti. Andrúmsloftið sterkt, uppsetningin var frábær. Það voru líka mjög snjöll 'time loop' augnablik sem hafa alltaf þessa höfuðbræðslu aðdráttarafl. Sagan hafði nóg af óljósum tilvísunum sem leiddi mig til að trúa því að allt það skrýtna sem fylgdi - tímaskriður / draugar / skrítinn leðurblökuvængður púki og frekar kjánalegt þungarokksklæddur ghoul-hlutur myndi skýrast. Og ÞETTA voru Dark Floors sem slepptu mér verulega. Miðað við áhorf mitt gefur myndin ENGA SKÝRINGAR á því hvað er að baki atburðanna. Þó er alltaf búist við einhverjum tvíræðni/velkominn í svona kvikmyndum. Dökk gólf færðu það til nýrra hæða óskýrleika. Ég býst ekki við að hlutunum sé pakkað inn í fallega slaufu, en ég ætti ekki heldur að vera með tilfinninguna "Ha? .. er það það? ... Var ég skammtaður? Kannski sleppti ég kaflanum fyrir mistök?" Dark Floors skildi eftir mig með djúpt ófullnægjandi grun um að "It was all a dream" sem er synd því fram að síðustu spólu var ég mjög um borð og hafði gaman af myndinni.