Ég var orðlaus og niðurbrotin eftir að ég horfði fyrst á þetta - margir hlutar GREY GARDENS eru mjög fyndnir og ótrúlega súrrealískir - heimildarmynd um ekki, þetta gefur Fellini eða David Lynch í raun og veru kost á peningunum sínum í getrauninni í weirdsville. Ég hélt áfram að einbeita mér að því hvernig þessar konur (sem eru klínískt langt umfram sérvitringar) afhjúpa eigin mannkyni á undraverðan hátt og ég velti því fyrir mér hvort hörfa þeirra frá heiminum hafi verið knúin til einhvers umfram þæfingu lífsins í óraunverulegu bláblóðinu. alheimsins, kannski einhver misnotkun, eða kannski einfaldlega rák af ögrun og uppreisn sem fór úr böndunum og öðlaðist sitt eigið líf. Þetta gæti verið ein af bestu myndum sögunnar sem kemst hættulega nálægt arðráni, án þess að fara algjörlega yfir brúnina - þegar Edies gera sitt, tók ég stöðugt eftir hlutum eins og tómu ginflöskunum í rústum svefnherberginu, kettir sem þvaguðu á rúmi, þvottabjörnum að koma upp úr holum á veggjunum og lokasenan virtist ótrúlega sorgleg - eins og barnaafmælisveisla hafi farið verulega úrskeiðis. Mjög örugglega þess virði að skoða og leita - þú munt aldrei gleyma því, en mjög truflandi.