Þú munt geta sagt á fyrstu 30 sekúndum þessarar myndar hvort þú vilt klára að horfa á hana. Myndin opnar á myndum af flugvélum sem lenda á flugvelli, hverri vélinni á fætur annarri kafara inn í loftskeytafulla flugbraut. Þú munt geta giskað nákvæmlega á að þessi mynd sé ekki um „sögu“. Við fyrstu skoðun er jafnvel auðvelt að halda að upphafsmyndirnar séu endurteknar myndir af sama plani. Upphaflega dramatíkin felst í ákveðni skynjunar þinnar, sem byggir á vilja þínum til að upplifa myndina einfaldlega sem röð mynda. Ef þú vilt sjá myndina eftir þessa opnun muntu ekki leiðast. Þú gætir jafnvel verið dáleiddur. Myndin getur verið tilfinningaþrungin upplifun; það getur verið vitsmunaleg reynsla; það getur verið hvort tveggja. Af DVD-skýringunum að dæma, sem er ómissandi, var þetta fyrst og fremst tilfinningaleg upplifun fyrir Herzog, og á einum tímapunkti talar hann beinlínis um hvernig myndin er samstarf kvikmyndagerðarmanns og áhorfanda. Það er nóg pláss fyrir áhorfandann til að gera þessa mynd nákvæmlega það sem hann eða hún vill gera úr henni. Taka fjárhættuspil?