Ég náði bara „Farewell to the King“ á kapal og kannski er það bara af því að ég er stelpa, en mér fannst þetta vera í vitlausu kantinum. Handritið og leikstjórnin eru tilgerðarleg (þegar ég komst að því að John Milius var ábyrgur, varð allt ljóst). Aukaleikararnir voru reyndar ekki slæmir - James Fox var framúrskarandi. Mestu vonbrigðin voru Nick Nolte, sem ég hef yfirleitt gaman af. Þegar hann er orðinn innfæddur byrjar hann að tala mjög stífa, stælta ensku og hálfan tímann virðist hann vera annars hugar, eins og hann hafi bara reykt eitthvað af gnóttinni í regnskógi Borneó. Og svo endirinn - hvað í ??? Learoyd er bara á sama báti og Grasafræðingurinn (við the vegur, hafði Grasafræðingurinn hent kærustunni, eða hvað?)??? Báturinn strandaði bara þægilega nálægt eyju sem er þroskuð yfirtöku brjálaðs ensks fyrrverandi höfuðveiðimanns í liðhlaupi hersins??