The Brothers Quay eru leikstjórar, af hefðbundinni hugsun að dæma, hefðu átt að halda sig við gerð stuttmynda. Sjálfur líkaði ég reyndar mjög vel við fyrsta þáttinn þeirra, Institute Benjamenta, en miðað við framhaldsnám þeirra, The Piano Tuner of Earthquakes, er ég tilbúinn að samþykkja að þeir komist ekki nálægt því að jafna fyrri snilli sína í lengd leikja. Piano Tuner er án efa glæsileg mynd að horfa á og oft hlusta á. Því miður er það á mörkum sársaukafullt að sitja uppi með flókna frásögn sína og jökulhraða. Þegar ég les yfirlitssöguna hljómar hún eins og nokkuð góð saga. En bræðrunum mistakast hrapallega að koma því til skila. Eitt sem þeir ættu að íhuga að forðast algjörlega í framtíðinni: samræður. Guð minn góður, það er hræðilegt hérna. Risastór brjóstmynd.