Man on Fire var heitur. Ég elska klassíska sögu af gömlu góðu hefndinni, og hvað er betra tilefni til hefndar en rán á saklausri lítilli stúlku. Rithöfundarnir stóðu sig frábærlega í þessari mynd við að byggja upp samband Creasy (Denzel Washington) og Pita (Dakota Fanning) ) svo að áhorfandinn myndi skilja og í raun finna aksturinn sem Creasy þurfti að bjarga Pítu. Það var líka gott að Creasy var ekki kórstráka týpa að reyna að bjarga Pítu í gegnum "réttu" rásirnar, heldur notaði pyntingaraðferðir og götusnjall. Sumir kunna að segja: „Pyntingar eru rangar burtséð frá,“ og það getur verið að þú hafir rétt fyrir þér, en þegar þú sérð sársaukann sem Creasy gengur í gegnum vegna missis Pítu og hinnar miklu ástríðu sem hann hefur til að ná henni aftur, geturðu ekki annað en hliðrað þér með Creasy og draga til að hann verði enn miskunnarlausari. Það yrðu engar framfarir ef Creasy notaði diplómatíu til að takast á við hina glæpsamlegu glæpamenn og glæpamenn og hann vissi það. Leit Creasy endaði með því að Pita sneri aftur til móður sinnar og Creasy dó í farartæki vondu strákanna. En dauði Creasy dró ekki úr virkni myndarinnar, hann jók hana í raun með því að sýna að Creasy væri til í að deyja til að fá Pitu aftur. Dauði hans var í raun göfugur. Denzel stendur sig frábærlega eins og rithöfundarnir. Þessi mynd á skilið góða einkunn því hún var svo sannarlega góð mynd.