Í hvert skipti sem þú heldur að þú hafir tök á Deathtrap kemur annar söguþráður. Best að halla sér bara aftur og njóta ferðarinnar á þessum. Þessi mynd er þekktust fyrir koss á skjánum á milli Michael Caine og Christopher Reeve (sem var því miður klipptur úr sjónvarpsútgáfunni sem ég sá), þessi mynd hefur miklu meira til að mæla með henni. Sidney Bruhl (Michael Caine) er mjög óhamingjusamur maður. Þegar hann var farsæll leikskáld hafa síðustu leikrit hans á Broadway floppað. Og þó að eiginkona hans Myra (Dyan Cannon) sé ekkert nema stuðningur, bæði í peningalegum og tilfinningalegum skilningi, gerir þetta lítið til að láta Sidney líða betur. Til að bæta gráu ofan á svart hefur ungt leikskáld, Clifford Anderson (Christopher Reeve), sent Sidney leikrit til að skoða. Þetta er fyrsta Anderson og Sidney getur séð að ungi maðurinn er hæfileikaríkur rithöfundur. Hann grínast með konu sína að hann ætti að bjóða Anderson heim, drepa hann og leggja leikritið fram sem sitt eigið. Hún hlær með honum í fyrstu, en þegar Sidney raunverulega býður Anderson í kvöldmat, hefur hún áhyggjur af því að hann sé í raun að koma áætlun sinni í framkvæmd. Og ótti hennar gæti bara verið réttlætanlegur...Þetta er snilldar handrit. Það eru útúrsnúningar í gegnum söguþráðinn og þær koma hraðar og trylltari eftir því sem nær dregur endalokunum. Þetta er sú tegund af kvikmynd sem hefur þig á brún sætis þíns frá upphafi og heldur þér þar allan tímann. Algjört meistaraverk spennu og dulúð. Leikurinn er frábær. Caine skilar sínu venjulega frábæra frammistöðu, og hann sýnir hæfileika til að leika menningarlega, fágaða og vitsmunalega menn. Reeve gefur líka frábæra túlkun á manni sem er ekki næstum eins stór augu eða saklaus og hann virðist. Oflæti Cannons virkar vel fyrir Myru. Og Irene Worth skilar fallegri frammistöðu sem gáfaður nágranni sem er líka geðþekkur. Þetta er mynd með endi sem þú myndir aldrei búast við og endurtekið áhorf hjálpar til við að taka upp hluti sem saknað hefur verið í fyrri áhorfum. Ósungin klassík sem er því miður aðeins í minnum höfð fyrir atriði sem ruglaði sumum næmni á sínum tíma - og það er algjör synd.