Ég gerði mér ekki miklar vonir við þennan. Áður en hún sá hana öskraði sagan „stereotype“ á mig. Ég meina... komdu! Það er svo heimskulegt að söguþráðurinn um saklausa androidinn gerir sér grein fyrir því að fólkið sem skapaði hann er siðlaust, ákveður síðan að breyta öllu. Ég þurfti að sjá hana þrisvar sinnum. Fyrstu tvö skiptin sofnaði ég því mér leiddist þetta svo ótrúlega mikið. Það er mjög sjaldgæft að kvikmyndir leiði mig svo mikið að ég sofna á meðan á þeim stendur. Í þriðja skiptið neyddi ég sjálfan mig til að horfa á hana, einfaldlega til að geta varað fólk við því. Ég fékk það greinilega til kynna að þeir sem bera ábyrgð á þessu rugli hefðu reynt að taka allt það flotta/snyrtilega úr öðrum scifi/hasarmyndum, og settu þá saman til að gera bíómynd! Þeir tóku android/vélmenni, fullt af hasar, þunnri sögu, staðalímyndapersónum og stóru slagsmáli á endanum og hentu því saman. Því miður er myndin ömurleg. Leikurinn er svo viðarkenndur að hægt væri að byggja hús úr því, söguþráðurinn/söguþráðurinn er alveg hláturlegur, myndavélavinnan og klippingin er hryllileg, leikstjórnin engin og til að kóróna allt er allt svo klisjulegt og fáránlegt að það fer bara í taugarnar á þér. Ég sat eftir með þá tilfinningu að ég hefði getað eytt tíma í að horfa á þennan í að gera eitthvað miklu meira skapandi, eins og að klippa neglurnar á mér eða horfa á grasið vaxa.