Princess Tam Tam er án gildra rasisma, eins og við hugsum um rasisma í Bandaríkjunum, en það eru lúmskari (fyrir bandaríska áhorfandann) fullyrðingar um þjóðerniskennd á þessum tíma. Gefðu gaum að staðsetningu Alwinu (Baker) í myndatökunum, hvernig hinar persónurnar ávarpa hana, stillingunum í kringum hana sem sýna hana allt sem „villimann“ Afríkubúa og spyrðu sjálfan þig hvort Alwina hafi einhverja snefil af sjálfræði í myndinni. Ég vil ekki eyðileggja neitt en í lokin fylgist mjög vel með, tvískinnungurinn á milli "austurlenskrar" og "vestrænnar" menningar er vægast sagt móðgandi, slík orðatiltæki er sem betur fer afþakkað þessa dagana. Frakkar eiga köflótta fortíð sem keisaraveldi á öllum þeim svæðum sem sýnd eru (sjá Les Statues Meurent Aussi- 1953 eftir Chris Marker), og gefa gaum að þeim stöðum sem evrópskir ferðamenn heimsækja á meðan þeir eru í Afríku og hvað endurspeglar það um viðhorf þeirra. gagnvart "hinum". Ég gef þessari mynd 7 vegna þess að ég er ofurgestgjafi fyrir Baker, margt af því sem hún gerði á atvinnumannaferli sínum, eins og Princes Tam Tam, sem er afturkvæmt, fellur vissulega í skuggann af viðleitni hennar til samþættingar, starfi hennar sem ógnvekjandi njósnara (ég er hrífandi, því miður.) Hins vegar er myndin grípandi fyrir mig vegna frammistöðu hennar, auk þess sem hún er talandi minjar um horfinn hugarfar.