Hópur okkar sem horfðum á þessa mynd var mjög ógeðslegur. Við vorum tilbúin að fyrirgefa þá staðreynd að uppáhalds persónan okkar Jo var ekki í (það er ekki eins og rithöfundarnir/framleiðendurnir gætu gert neitt í því). Skriftin var léleg, handritið var undir. Það sem í raun fór í taugarnar á okkur: 1. Þegar strákarnir tveir áttuðu sig á því að þeir voru báðir að deita Natalie, fóru þeir ekki bara, þeir sættu sig við þessa heimskulegu (og á endanum niðrandi) keppni - heldur aðeins vegna þess að þeir voru macho keppandi krakkar, ekki vegna þess að þeir raunverulega vildi Natalie. 2. Þrátt fyrir að geta ekki valið á milli strákanna tveggja fyrir endurfundina, ákveður Natalie allt í einu að hún elskar einn af strákunum og sé nú tilbúin að giftast honum? (og það var enginn fyrirvari um að hann væri í rauninni betri strákur, það er eins og rithöfundarnir hafi fléttað pening og látið hana svo bara spýta henni út á einhverjum hentugum stað í myndinni). 3. Blair gerir sér far um að tala um að hún vilji ekki börn og svo allt í einu þegar maðurinn hennar segir að hann vilji eignast börn er hún hamingjusamlega sammála honum.