Allt í lagi, auðvitað, þessi mynd er dálítið í hnotskurn. Það er erfitt að taka persónur úr teiknimyndasögum og setja þær inn í kvikmyndir með einhverjum trúverðugleika (Dolph Lundgren sem The Punisher, einhver?), en þetta reynir mjög mikið. Ég hef aldrei lesið teiknimyndasöguna, en það skiptir engu máli, býst ég við. Ég dæmi kvikmynd aðallega út frá kostum hennar, ekki eftir því hvort hún sé trú endursögn á hugmynd einhvers annars. (Nema þetta sé kvikmynd byggð á sannri sögu, sem krefst að minnsta kosti einhverrar tilraunar til sannleika og nákvæmni.) Svo hvers vegna mun ég gefa þessari mynd frekar háa einkunn? Vegna þess að það reynir. Það reynir mjög mikið. Í bókinni minni gerir það það að verkum að þetta er sanngjörn tilraun til skemmtilegrar kvikmyndar. Margar kvikmyndir hafa verið gerðar þar sem efni vampíra er aðaláherslan. Það virðast allir hafa sína skoðun á vampírufræði, hvort sem það er krossinn, silfrið, hvítlaukurinn, andúðin á sólarljósi, hvað sem er. Sumar af þessum hugmyndum eru innifaldar hér. Söguþráðurinn er kunnuglegur... hópur vampíra leggur sig fram um að taka yfir heiminn, þar sem ein manneskja (aðallega) stendur í vegi þeirra. Blade (Wesley Snipes) lifir í þeim tilgangi einum að eyðileggja vampírufjöldann, sem hefur hægt en örugglega flutt inn í heiminn, og deilir honum með mannkyninu. Að mestu leyti er mannkynið blind á þá staðreynd að vampírur eru til allt í kringum þá. Vampírurnar hafa meira að segja tekið kunnuglinga, fólk sem þráir að vera vampírur og vinnur óhreina vinnu vampíranna fyrir þær til að sýna hversu verðugar þær eru að vera á endanum „snúið“. Nú þegar ég hugsa um það eru margir þættir í þessari mynd svipað að söguþræði Roddy Piper myndarinnar, They Live. Falinn óvinur, falinn hópur fólks sem leggur á ráðin gegn þeim, baráttan til að bjarga mannkyninu... allt sem er til staðar í Blade líka. Leiklistin er ekki sú besta hér. Snipes er í besta falli aðeins betri en sum önnur hlutverk hans; N'Bushe Wright, tiltölulega nýgræðingur, er ekki svo slæmur; Kris Kristofferson er gleyminn sem hliðhollur Blade (hann er að Blade hvað Chip er fyrir The Punisher). Stephen Dorff stendur sig best af öllum leikhópnum hér, sem "haus" vampíran sem þú elskar bara að hata. Ég veit það ekki, en ég bara elskaði tæknibrellurnar í þessari mynd. Frá blóðblautu raveinu í vampírastíl, alla leið til óumflýjanlegra átaka á lokakafla myndarinnar, eru tæknibrellurnar ekki hálf slæmar. Það er vissulega nóg af blóði og saurri til að fara í kring, en þegar allt kemur til alls er þetta vampírumynd, ekki satt? Hinar ýmsu gerðir og tegundir vopna sem Blade notar eru nokkuð einstök og almennt ekki notuð í samtíma hasarmyndum. Snipes hefur meiri hæfileika með skreytt sverði en hann gerir með til dæmis vélbyssu. Auk þess er svo miklu meiri hugsun sem fer í að berjast með blað en bara að sprengja einhvern í burtu. (Nema, auðvitað, þú sért Indiana Jones.) Á heildina litið er þetta ekki besta hasarmynd sem gerð hefur verið, en hún er ekki hálf slæm heldur. Sem bónus er söngleikurinn og hljóðrásin líka frekar flott. Segðu mér, í hvaða öðrum kvikmyndum geturðu heyrt frábær drum'n'bass eins og Source Direct eða Photok?! Einkunn mín: 8/10