Flugdrekahlauparinn byrjaði sem ein af þessum „mikilvægu“ myndum sem flestir gleðjast yfir vegna þess að þeim er sagt að þeir ættu að gera það ef þeir vilja vera meðal elítunnar og komst fljótt yfir í fáránlega mynd af fáránlega fráleitum hlutföllum. Ég hef aldrei lesið bók, og hef aldrei fundið fyrir þörf því mér er satt að segja alveg sama. Vissulega er ég kallaður óupplýstur fyrir að segja það en ég hef sannarlega engan áhuga á bara annarri „dragðu í hjartastrenginn, afritaðu allar aðrar sögulínur til að fá tilfinningar frá lesendum“, jafnvel þótt hún gerist í Afganistan. sagði, ég horfði á myndina. Ég heyrði góða hluti um fegurð hennar og hversu snertandi hún var og ákvað hvers vegna ekki? Eins og það kemur í ljós var mjög góð ástæða fyrir því. Ekki aðeins var aðalpersónan svokallaða algjörlega ósamúðarlaus (ég skil það, hann var ungur og þetta er mynd um endurlausn en satt að segja var hann hræðilegur. Ég hataði hann og ekki á þennan góða „Anti-hero“ hátt, hann var bara daufa, fávita, sjálfsupptekna karakter sem ég fann ekkert fyrir) en restin af sögunni var svo algjörlega fáránleg að ég trúði ekki hvernig allir aðrir voru að pirra sig yfir því hvað þetta væri fallegt og hvernig þeir grétu og það hreyfði við þeim. Fyrirgefðu, en ég finn bara fyrir einhverju sem finnst raunhæft, Sci-Fi hefur verið þekkt fyrir að hreyfa við mér, fantasía líka...en þetta? Vinsamlegast. Þetta fór fram úr mörgum öðrum myndum af hreinni fáránleika! Mesta vesenið mitt, Hassan var bróðir Amirs...í alvöru? Ertu viss um að þú hafir ekki bara rifið þetta af þúsund öðrum sögum? Jákvætt að þessi tiltekna fróðleikur hafi ekki bara verið bætt við til að reyna að draga fleiri tár úr áhorfendum þínum (þú veist hvers konar fólk leitar að ástæðum til að gráta meðan á kvikmynd stendur)? Ég var að reka augun í augun þegar þessi "snúningur" kom í ljós vitandi að það gæti aðeins farið niður á við þaðan (svo ekki sé minnst á að flakka aftur til Star Wars "Amir, Hassan er bróðir þinn" "NEEEEEE, það er ekki satt, það er ómögulegt!") Ó, og það gerði það svo sannarlega. Uppfullur af klisjum og plana bara heimskulega frásögn. Eins og "góður gaur sleppur á undraverðan hátt vondan gaur gegn öllum líkum með hjálp frá krúttlegum krakka sem þrátt fyrir að vera grimmilega sodomized og hafa ekki hugmynd um hver þú ert er tilbúinn að hjálpa með þægilega staðsett vopn sem hefur sérstaka merkingu fyrir þig". Úff og ekki gleyma hinu ó svo heimskulega „að hefnast loksins á krakkanum sem stríddi þér þegar þú varst lítill sem, hissa á óvart, hefur breyst í geðsjúkan fullorðinn“ (treystu mér krakkar, ég skil að þér finnst gaman að lifa í bíómyndum en það mun aldrei gerast. Þú veist krakkann sem stríddi þér í menntaskóla...hann er enginn hryðjuverkamaður, hann er líklega endurskoðandi.) Ó, og ég verð að nefna CGI-tastic flugdreka! Ég held að þær hafi verið á pari við "Matrix" myndirnar og "Transformers" bravo þið! BRAVÓ! Svo virðist sem þessi mynd hafi verið gerð fyrir vestræna áhorfendur sem þurfa ástæðu til að hugsa um Mið-Austurlönd (hey of tilfinningaþrungin vináttusaga mun virka!) Þetta er ein grunnasta mynd sem ég hef orðið fyrir því óláni að sjá , það pósar eins djúpt og vel...en þegar þú kemst beint að því þá er þetta ekkert sérstakt.Því miður mun kjarni áhorfenda Bandaríkjanna gera það sem þeim er sagt og fylgja „Þetta snýst um umdeilt efni svo það verður að vera gott! " hugsunarhátt.