Sumir kunna að kalla „Cooley High“ sama tegund og „American Graffiti“, en ég myndi ekki gera það. Til að byrja með voru allir hvítir í „AG“ en í „CH“ eru þeir allir svartir. Þar að auki er þessi með Motown hljóðrás. Nánar tiltekið fjallar myndin um nokkra afrísk-ameríska nemendur í verkamannastétt árið 1964 í Chicago og uppátæki þeirra. Myndin fjallar aðallega um heimilislíf og sambönd. Í íbúðunum þeirra sjáum við að það er aldrei neinn pabbi til staðar. En þessir ungu menn vita alltaf hvernig á að lifa lífinu til hins ýtrasta. Eitt sem aðgreinir þessa mynd frá flestum öðrum myndum af svörtu fólki er að unglingarnir í þessari mynd eru sýndir sem mjög ábyrgir og hafa áhyggjur af því að missa af skólanum. Tvær mjög fyndnar senur eru górillusenan og eini hvíti gaurinn í myndinni. En á heildina litið er aðalstjarnan hljóðrásin. Þetta er sannarlega eitt besta hljóðrás kvikmyndasögunnar (við eigum það meira að segja á vínyl hér heima). Klassík í eiginlegum skilningi þess orðs.