Allt sem allir hafa þegar sagt er nokkurn veginn satt þegar kemur að 'The Prey'. Endalaust myndefni úr náttúrunni, slæmur leikur - Fyrir utan þessa þætti er þetta áhorfanleg mynd fyrir slasher-aðdáendur sem í sumum tilfellum er talin vera klassísk sértrúarsöfnuður. Það er líka þriggja mínútna banjó sóló sem sýnir kunnáttu Bostwick á bak við hljóðfærið. Ekki svo slæmt ef ég segi sjálfur frá. Síðustu tíu mínútur 'myndarinnar' eru hjálpræði hennar. Endirinn ásækir mig enn þann dag í dag. Þetta getur líka haft stuttan plús að því leyti að snemma John Carl Bucheler gerir tæknibrellurnar. Sumir þekkja hann kannski úr myndum eins og 'Troll' og 'Friday the 13th part 7 - Hann leikstýrði báðum þessum myndum) Allt í allt er þetta ekki mynd sem allir munu finna eitthvað endurleysandi í. Reyndar, á Hollywood stigi, þetta getur verið efst í röðinni með einni af áhugamennustu viðleitni fyrirtækja, en fyrir þessi handfylli (en samt mjög tryggu) aðdáenda slasher-kvikmynda í heiminum, er jafnvel hægt að fyrirgefa slæman leik og voðalega náttúruupptökur.