Það er áhugaverð umræða í þessari mynd. Er nógu gott að vera siðferðileg manneskja, eða þarftu eitthvað meira? Kvikmyndin boðar að án handleiðslu Guðs sé ekki nóg að vera siðferðilega góð manneskja. Það er lína snemma í myndinni, "Þú og ég getum horft á mann sem er siðferðilega góður, en báðir vita að hann fer til helvítis." myndin var heillandi, en ekki eins og myndin ætlaði sér. Ég fór úr myndinni með sterkari tilfinningu fyrir því að vera siðferðilega góður *nóg. Rökin og umræðurnar sem settar voru fram voru mjög hlutdrægar, svo mjög að þær kremja sig í þunga eigin fáfræði. Ofstæki getur verið kröftugt, sérstaklega þegar ályktað er í hugum fáfróðra og ómenntaðra. Eins og persóna George Carlin í Dogma sagði: "hook em while they're young". Grunnforsendan er líka mjög áhugaverð. Biblíufræðingur frá 1890 er að reyna að gefa út bók sem segir að siðferði án Guðs sé í lagi, svo framarlega sem siðferðið sé þýðingarmikið. Segirðu bara barni að stela ekki? Eða segirðu honum að stela ekki af því að Guð segir þér að gera það ekki? (nenni ekki að koma því á framfæri að segja barninu að stela ekki því hvernig myndi honum líða ef það væri kúlur hans sem væri stolið?) Höfundurinn, Carlisle, vill fá ráðleggingar frá skólanum sínum um að hjálpa til við að selja bókina (til að dreifa bókinni). heiminum). Það þarf hins vegar einróma samþykki og einn fræðimannanna er á móti því. Hann tekur upp, í mjög áhugaverðri umræðu snemma í myndinni, um siðferðismál vegna siðferðis á móti orðum Guðs. Til að sanna mál sitt framleiðir hann tímavél (setti í myndina eingöngu til að láta söguþráðinn ganga upp, sem ég kann vel við) og sendir Carlisle til ársins 2002 til að sjá hvert siðferðiskennsla án Guðs mun leiða okkur. vera augljóst, hann hefur sína skoðun og breytist eftir því sem hann sér og hefur snúið við þegar hann kemur aftur (því að hann kemur aftur, það er í rauninni ekki spoiler, þetta er biblíumynd þegar allt kemur til alls). kvikmynd sem kvikmynd sjálf, hún er frekar hæg og frekar illa leikin. Eitthvað sem *ekki* var þörf í þessari mynd er að hún framleiðir tvo „vondu gaura“ sem vilja reyna að komast að því hver Carlisle er, jafnvel þó hann hafi ekki meitt neinn, framið glæp eða neitt. Hvað er að því að myndin sýni bara skoðun Carlisle, sýni sýn hans á þennan „syndunda heim“ og skili honum með nýtt sjónarhorn? Einnig eru nokkrir punktar í myndinni sem staðfesta fyrir mér að ég er ánægður með að ég sé ekki kristinn, eða að minnsta kosti einhver sem segir "Það er Guð eða ekkert". Þrír undir lok myndarinnar trufluðu mig frekar.. fyrst, þegar „vondu kallarnir“ tveir hornuðu Carlisle rétt áður en hann hoppar, gerir Carlisle sína *eina* sannarlega fyrirlitlegu athöfn.. hann falsar eins og tímahoppið hans sé að koma Jesús, og gerir það að verkum að "vondu krakkar" (sem eru líka kristnir btw, einkennilega), halda að þeir hafi bara misst af Rapture. Í öðru lagi, eftir að Carlisle snýr aftur, finnur hann strák þar sem hann skammaði í upphafi myndarinnar um að stela ekki (en minntist ekki á Guð, krakki geymdi kúlur og hljóp í burtu), og segir honum í þetta skiptið að það sé rangt að stela vegna þess að Guð skipar það. Eins og tilvitnunin í Carlin hér að ofan, er að hræða börn til trúarbragða í bókinni minni gervi. Og að lokum, eftirmálann. Önnur hræðsluaðferð. Carlisle spyr uppfinningamanninn hversu langt inn í framtíðina þeir gætu farið, og hann segist ekki vita .. eftirmálann sýnir hann reyna að beygja biblíu inn í fjarlæga framtíð (byrjar klukkan 2100), og það mistekst .. hann heldur áfram að lækka árin um 10, og reynir aftur, og með því að hverfa út, er hann á svona 2030 eða svo. Í gegnum myndina nefnir Carlise að honum hafi fundist endir heimsins koma, vegna þess að heimurinn var fullur af synd og missi nafns Guðs.. hræðsluaðferðir hafa verið notaðar í þúsundir ára.. þú myndir hugsa í þessum upplýstir tímar, kirkjan hefði líka upplýst. Ég er ánægður með að hafa séð þessa mynd. Þó að ég hafi verið nokkuð viss um það áður að það væri nóg að vera siðferðilega góður, þá veit ég það nú. Þess virði að horfa á ef þú ert ekki kristinn, til að staðfesta hversu ánægður þú ert að vera ekki eins fáfróð og fólkið í þessari mynd.