Það eru nokkrir endurleysandi eiginleikar við þessa sýningu. Ein er sú að þemalagið er með ágætis laglínu. Sýningin er með ágætum forsendum. Einnig er ég líklega í minnihluta en mér líkar við Wanda. Mér líkar við þá staðreynd að hún er umhyggjusöm og er frekar móðurfígúra fyrir Timmy. Hins vegar, þrátt fyrir allt þetta, líkar mér ekki við þennan þátt, hann er ekki saur en mér finnst hann mjög pirrandi. Ég myndi ekki segja að þetta væri besti teiknimyndaþátturinn á plánetunni jörð. Þegar ég nota það hugtak yfir teiknaðan sjónvarpsþátt, hugsa ég um Peter Pan og sjóræningjana, ég hugsa um Darkwing Duck, ég hugsa um Scooby Doo og ég hugsa um Talespin. Og ég vona að ég sé ekki sá eini sem er virkilega hrifinn af Wild Thornberrys og hata þá staðreynd að það er grín að því. Ég held heldur ekki að Fairly Odd Parents sé versti teiknimyndaþátturinn á Planet Earth. Ég viðurkenni að þetta er pirrandi og að sumu leyti ofmetið, en þetta er ekki versti þátturinn á Nickolodean. Það er Chalk Zone, guð þessi þáttur er ekki hægt að horfa á. En versta teiknimyndaþátturinn sem ég hef séð er Shaggy and Scooby Doo:Get a Clue, sem er gróft teiknaður, ófyndinn og satt að segja til skammar. Eitt sem mér líkar ekki við þessa sýningu er hreyfimyndin. Persónurnar, fyrirgefðu ef ég móðga, eru með mjög skrýtna andlitsdrætti og mikið af bakgrunninum er dauft og vantar litinn sem gerir Svampur Squarepants og Wild Thornberrys svo fallegar á að líta. Persónurnar að Wanda undanskildum finnst mér mjög pirrandi. Ég trúi ekki að svona hæfileikarík raddleikkona eins og Tara Strong (aka. Charendoff) hafi raddsett Timmy. Timmy finnst mér alls ekki mjög viðkunnanlegur sem aðalpersóna, hann er pirrandi og stundum niðurlægjandi, og hann er lélegur ákvarðanatökumaður líka. Og rödd hans fer í taugarnar á mér. Mér líkar reyndar við Strong en ekki í þessari sýningu. Önnur pirrandi persóna er Cosmo, sem er talið fyndið. Þess í stað eru brandararnir hans eins ófyndnir og þeir gætu orðið. Þau eru annað hvort a) tilgerðarleg eða b) of kunnugleg. Foreldrar Timmy eru hræðilegir karakterar, sem gefa lítið fyrir son sinn, og persónuleiki þeirra klæðast vel. Söguþráðurinn er að mestu leyti mjög ófrumlegur og ég held áfram að hugsa, hvar hef ég séð þetta áður. Þættirnir eftir komu barnsins fannst mér ekki hægt að horfa á. Jafnvel verra eru handritin, mjög ófyndleg, barnaleg, vitlaus og þjást af algjöru orkuleysi. Allt í allt, ekki versta sýning sem til er, en frekar léleg fyrir teiknimyndaaðdáanda, og frekar óþægilegt að sitja yfir. 3/10- það eru endurleysandi eiginleikar, og ég skil alveg ef fólki líkar við það. Bethany Cox