Í fyrsta lagi það jákvæða: frábært starf við að lýsa borgarlandslagi í samræmi við stemninguna í myndinni. Sumar myndirnar gætu verið málverk eftir De Chirico. Sophie Marceau, falleg. Það neikvæða: sögurnar er erfitt að trúa. Óraunverulegar, einvíddar persónur prýða og setja sig 100% af tímanum, eins og þær væru í einhvers konar tískupalli. Þetta er hvorki Antonioni fyrri, miklu betri kvikmynda hans né Wenders sem við höfum öll kynnst og kunnað að meta. Malkovich er ofurfarangur í þessari mynd.