Ég myndi ekki mæla með þessu fyrir neinn, nema bíógestir sem vilja hlæja að mynd, ekki með henni. Alveg efnileg forsenda og leikarasett versna jafnt og þétt yfir mynd sem endar með kannski versta endi sem sést hefur í kvikmynd. Ég mun ekki spilla því, en í rauninni er mest ofnotað sett af kvikmyndaklisjum gert illa og með hálfgerðu hjarta í mest vonbrigðum síðustu fimm mínútur allrar kvikmyndar, alltaf. í efnafræði á skjánum á milli aðalhlutverkanna tveggja þegar okkur er kynnt nærmynd af Angelu Jolie sem strýkur fingur Denzel Washington ástúðlega. Það kann að vera það eina sem hann gæti hreyft, en hvers vegna áhorfandinn er meðhöndlaður með aðdrátt af fingri Washington sem er strokinn innan um hvers kyns deyfð ljós og tónlist sem hæfir kynlífssenu er mér óskiljanlegt. Ég hló upphátt og hristi höfuðið. Leikstjórn söguþráðarins er að miklu leyti lánuð frá Se7en, en hér er hún framkvæmd mun einfaldari og allt of augljóslega. Að kalla það aumingjamanns Se7en væri vanmat, þetta er í raun ekkert annað en gerð fyrir sjónvarpsmynd og jafnvel bestu viðleitni Jolie og Washington geta ekki sannfært um að þetta sé miðasölumynd.