Þetta efni á skilið miklu betra handrit, og lokaniðurstöðu, en þessi mynd þjónar. Handritið er fullt af götum því það var aldrei hugsað sem saga, heldur strengur martraðaratburðarásar lauslega prjónaðar saman. Bilin og lausir endar í söguþræðinum eru fjölmargir. Atriðið þar sem fórnarlambinu sem var rænt er sagt að foreldrar hennar séu ekki látnir og hafi verið að leita að henni síðan hún var tekin, er bara furðulegt. Hún er skrifuð sem meðferðarstund þar sem yfirmaður athvarfsins fyrir flóttamenn afhendir henni „týnt plakat“ frá því hún var átta ára. Í raunveruleikanum, ef yfirmaður athvarfs fyrir flóttamenn komst að því að hann hefði undir þaki sínu leyst mannrán, hefði það sem hefði fylgt í kjölfarið verið hringt í lögregluna strax. Þetta er löggæslumál ekki 12 mínútna hluti fyrir Oprah. Allt sem fylgir þaðan til enda er svo stutt að ég get ekki annað en dregið þá ályktun að fyrstu 90 mínúturnar hafi verið fyrir hreina óþarfa arðrán. Fyndið, það er það sem þessi mynd á að fordæma. Á endanum virðist það hafa sameinast.