Fyrir flesta yngri áhorfendur þarna úti hafa þeir líklega ekki hugmynd um hver Buster Keaton var. Þannig að vegna þessa munu þeir líklega ekki líða eins sorgmæddir þegar þeir horfa á þessa mynd og ég gerði. Ég er tilviljun þögul gamanmynd - eftir að hafa séð nánast allar Keaton-myndir sem enn eru til. Að vera mikill aðdáandi gerði þessa mynd mjög sársaukafulla frá upphafi til enda. Þetta er vegna þess að á þöglum dögum sínum var Keaton mjög lifandi og skapandi grínisti. Hann var ótrúlegur í líkamlegu ástandi og myndirnar hans voru nánast aldrei dauflegar. Hins vegar, í aðgerð sem kvikmyndasagnfræðingar eru enn undrandi yfir, í lok hins þögla tímabils, gaf Keaton upp sjálfstæði sitt og gerðist almennur MGM leikari. Í stað þess að vera mikið skapandi afl, leit MGM nú á Keaton eingöngu sem leikara - og þeir skrifuðu handrit fyrir hann sem báru enga virðingu fyrir því sem gerði hann frábæran. Í fyrstu voru þessar myndir með MGM ekki svo slæmar (eins og THE CAMERAMAN) en með taltölvum sló stúdíóið í gegn - og setti hann í nokkrar myndir með Jimmy Durante. Kímnigáfa Durante byggðist á hæfileikum hans fyrir gabb og var slípandi. Keaton var aftur á móti rólegur og byggður á hasar. Erfitt hefði verið að finna tvo ólíka og ósamrýmanlega leikara í viðbót. Sem afleiðing af þessari banvænu samsetningu gerði Keaton nokkrar sannarlega hræðilegar myndir. Þetta er nú ekki þar með sagt að SPEAK EASILY sé hræðileg mynd. Nei, í staðinn er þetta bara meira tímaskekkja og ótrúlega ófyndið. Reyndar, ef þú ferð inn í myndina með því að gera ráð fyrir að þetta sé gamanmynd, mun það líklega gera myndina erfiðara að njóta. Þess í stað er þetta eins og drama með nokkrum kómískum þáttum. Þetta er EKKI mynd sem mun framleiða magahlátur - sérstaklega fyrir Keaton aðdáendur. Myndin byrjar í skrítnu umhverfi. Keaton er skipaður háskólaprófessor sem allt líf hans er að kenna. Hann veit ekkert um heiminn og er með nefið fast í bókunum sínum. Þjónn Keaton er með undarlegri ráðstöfun og platar hann til að trúa því að Keaton hafi fengið 750.000 dollara frá látnum ættingja - í von um að þetta myndi hvetja Keaton til að komast út og njóta lífsins. Þetta er ótrúlega tilgerðarlegt en einhvern veginn tekst þetta að virka. Ekki voðalega vel, en það virkar. Keaton hættir strax í skólanum og fer í ferðalag til New York til að skemmta sér. Á leiðinni þangað hittir hann ótrúlega hæfileikalausan leikhúshóp. Vegna þess að hann veit ekkert um heiminn virðist hann ekki gera sér grein fyrir því að þeir eru óþeirri. Og vegna þess að hann heldur að hann sé ríkur ákveður Keaton að fara með þá alla til New York til að koma fram á Broadway. Hins vegar, rétt áður en þátturinn opnar, komast vinir hans að því að Keaton er EKKI ríkur. Svo þeir ákveða að segja Keaton ekki og reyna að halda honum frá vinnsluþjónum sem vilja loka þættinum. Þeir ganga út frá því að ef þátturinn slær í gegn, þá geti þeir borgað upp skuldirnar og allir verði ánægðir. Hins vegar gleyma þeir því að sýningin sjálf angrar. Hvað eiga þeir að gera? Og mun Keaton fá fínu stelpuna, verða tekinn af gullgrafara (Thelmu Todd) eða vera flatur og einn? Ef þér er sama, sjáðu myndina. Hvað Keaton snertir, þá er hann með fá glæfrabragð í myndinni, þó að það séu nokkur flott undir lokin. Þess í stað gengur Keaton bara í gegnum hlutann á mjög lágkúrulegan hátt. Það er í raun lítið að elska við þessa mynd eða hata. Það er bara bla....þegar það hefði átt að vera miklu betra.