Tók þessa mynd á Arizona International Film Festival. Ég bjóst ekki við miklu (þó að framkvæmdastjóri hátíðarinnar hafi sagt mér að þetta væri ein besta mynd sem send var inn). Eftir fimm mínútur var ég seldur. Þessi mynd er tekin í svart-hvít á lágu kostnaðarhámarki og er bráðfyndin. Leikurinn er traustur, skrifin traust og útlit myndarinnar traust. Leiklistin er líklega stærsta opinberunin, þar sem flestar kvikmyndir sem teknar eru á lágu kostnaðarhámarki hafa tilhneigingu til að leika áhugamenn eða leiksvið. Ekki þessi. Hún er með einni sannfærandi, yndislegustu og fyndnustu lýsingu á persónu með Tourette-heilkenni sem ég hef séð. Söguþráðurinn er flókinn án þess að vera ruglingslegur og frekja án þess að vera tilefnislaus. Ef þú færð tækifæri, sjáðu þessa mynd. Kvikmyndagerðarmenn eins og Majkowski (vona að ég hafi rétt fyrir mér) eiga skilið tækifæri til að koma efni sínu til breiðari markhóps.