Strákurinn þessi mynd lét blekkja mig. Ég hélt satt að segja að þetta yrði kampísk hryllingsmynd með nákvæmlega engan húmor í henni, strákur, ég fékk kalt öxlina í það skiptið. Þessi mynd var, og ég er satt, ansi góð. Þetta var alls ekki ógnvekjandi en hláturinn og slyngur húmorinn gerði þessa mynd virkilega áhugaverða. Sumt af hræðilegum leikaraskap og klisjudrápum var svo sárt að horfa á, ég hló næstum að því hversu slæmt það var, en að vissu leyti naut ég þess. Morðin tengjast öll snjóíþróttum og jólum, sem gerði hlutina meira spennandi. POV myndavélarhornin voru æðisleg. Myndin fjallar um seigfljótandi morðingja sem deyr í bílslysi árekstri við efnaflutningabíl þegar hann er fluttur í fangelsi. Hann er síðar reistur upp í sömu efninu með snjó sem er skeytt í blönduna. Þetta voru hráefnin sem voru valin til að gera hinn fullkomna snjókarl. Hann hefnir sín, sem snjókarlinn, á lögreglumanninum sem sakfelldi hann. Þessi mynd var svo léleg leikari, að Christopher Allport undanskildum, að hún var fyndin. Ég segi það að ég er líka frekar vonsvikinn yfir því að þessi mynd hafi ekki verið hryllingur, heldur í raun myrkur sitcom. Þeir áttu frábæra sögu með góðum söguþræði en hún var ekki rétt útfærð. Allt í allt líkar mér við myndina fyrst en núna er hún mjög pirrandi. En þessi mynd er miklu betri og dekkri en framhaldið.