Þessi mynd er uppþot. Ég man ekki hvenær ég skemmti mér síðast svona vel í bíó. Ég hef séð nokkrar góðar gamanmyndir á sínum tíma og yfirleitt eru þær frekar fyndnar. En þessi er frábærar línur frá vegg til vegg. Ég held að Best in Show sé síðasta myndin sem ég hló svo mikið og svo mikið í. Myndin var stanslaus þar til í lokin þegar þeir gerðu 5 mínútur af sentimental söguþræði hreinsun. Annað en það er stöðugur barrage af one liners og gífurlegum aðstæðum. Mig langar að sjá hana aftur áður en hún fer úr leikhúsinu því þetta er eins og Zucker myndirnar þar sem maður nær ekki öllum brandarunum í fyrsta skiptið. Þú þarft að sjá hana tvisvar eða þrisvar sinnum til að ná henni öllu inn. Hvað raunverulega myndina snertir hefði hún getað notað betri klippingu, hún er stundum bitur en við verðum að fyrirgefa það. Allar persónurnar eru frábærar. Þetta er ekki eins og Adam Sandler mynd þar sem hann reynir að vera fyndinn og allir aðrir þjást í kringum hann og eru rassinn í gríninu. Ég held að ég muni eftir öllum aðalpersónunum um ókomin ár því þær eru allar svo viðkunnanlegar. Engin fórnarlömb í þessari mynd. Guði sé lof að þeir fengu 45 ára gamla leikkonu til að leika kærustu hans. Catherine Keener leikur hana og hún er elskan í þessari mynd. Þú vildir bara að konur eins og hún væru til í alvöru. Hún er ekki "10" eins og sumar af öðrum fremstu konum en einhvern veginn er brosið hennar hlýrra en Julia Roberts ofmetið yfirbit.Ef þú sérð stikluna fyrir þessa mynd gætirðu ekki hugsað of mikið um hana. Ég fullvissa þig um að trailerinn gerir það ekki réttlæti. Þeir gefa ekki upp alla góðu brandarana. Bara sumir af þeim miðlungs. Ó og eitt í viðbót. Ég vona að gagnrýnendur setji þetta á topp tíu listann sinn. Margir þeirra kvarta yfir því að gamanmyndir fái ekki þá viðurkenningu sem þær eiga skilið og svo um áramót setja þær þær ekki á listann sinn. Þetta þýðir að þú Ebert!!!