Ég hafði enga bakgrunnsþekkingu á þessari mynd áður en ég keypti hana, en hún hljómaði flott og mig hefur lengi langað til að sjá víkingamynd sem er í raun og veru... því miður, þessi mynd var ekki það sem ég var að leita að. Ég hafði vonað það besta, en í staðinn fékk ég leiðinlega norræna sápuóperu sem virtist dragast of lengi þrátt fyrir 84 mínútna sýningartíma. Forsaga myndarinnar er nógu forvitnileg: Hún fjallar um víkingastríðsherra sem ögrar Guði sínum og Óðinn er svo reiður að hann bölvar syni stríðsherrans, Barek að nafni, til dauða og endurfæðingar sem Berserkur. Þessi Barek gaur er síðan neyddur til að lifa reiðilega, geðveika og ofbeldisfulla ævi eftir ævi. Kvikmyndin er nógu vel tekin upp, með ríkulegri kvikmyndatöku og hálfgóðri frammistöðu leikaranna, en aftur fannst mér sjálfum mér leiðast og efast um hvenær þessu drípi myndi enda. Kvikmyndagerðarmennirnir fengu tækifæri til að gera eitthvað frekar skemmtilegt og hálf einstakt en þeir slepptu boltanum. Kannski hefði verið hægt að bæta það með einhverjum ódýrum arðránsaðferðum eins og tilefnislausri nekt og fullt af sóðaskap... Ég meina, við erum að tala um "berserkja" hér, er það ekki? Víkingar áttu að vera nógu ALLIR, hvað með allar nauðganirnar og ræningarnar, eiga Berserkir ekki að vera enn öfgafyllri? Allt í allt, nema þú sért aðdáandi The Young and Restless (o.s.frv.) eða, ert þú sjálfur, í rauninni, geðveikur Berserkur sem hefur gaman af sjálfspyndingum, myndi ég líklega forðast þetta dapurlega stykki af selluloid.