Peter Ustinov leikur fjársvikara sem er rétt að komast út úr fangelsinu þegar myndin hefst. Um leið og hann gengur út um hliðin byrjar hann strax að vinna að áætlun um að búa til búnt með því að stela, þó að í þetta skiptið hafi hann markið frekar hátt. Þetta er reyndar einn af veiku hliðunum við myndina þar sem hann veit greinilega ekkert um tölvur (fáir gerðu það árið 1968) en tekst að verða tölvusnillingur bókstaflega á einni nóttu! Já einmitt. Engu að síður, hann kemur með ráð til að líkja eftir tölvusérfræðingi og fá vinnu hjá stóru bandarísku fyrirtæki svo hann geti á endanum svikið út tonn af peningum. Miðað við að þekking hans á tölvum sé frumleg, þá er ótrúlegt hvernig hann framkvæmir snilldaráætlun OG nær að síast inn í tölvukerfið og varnir þess. En það er kvikmynd eftir allt saman, svo ég gat stöðvað vantrú. Í lok myndarinnar geta hann og nýja eiginkonan hans (Maggie Smith) hlaupið í burtu með milljón pund. Í lokin verður þetta samt mjög, mjög ruglingslegt og Smith tilkynnir að hún hafi í raun tekist að safna meira en tveimur milljónir með því að fjárfesta í þeim fyrirtækjum sem Ustinov stofnaði (þó hún hafi ekki áttað sig á því að þau voru öll dulfyrirtæki). Þetta ætti að þýða að á endanum voru þessi hlutabréf sem hún keypti verðlaus. Það sem þeir virðast gefa til kynna (og ég gæti giskað á rangt hér) er að Ustinov og nýir félagar hans greiddu fljótt inn hlutabréfin áður en þetta varð vitað og yrðu hlutabréfin þar með verðlaus. Hvort heldur sem er, myndin virðist vera með töfrandi endi þar sem enginn meiðist og allir eru ánægðir - og þetta var bara ekki skynsamlegt. Það er í raun synd þar sem leiklistin og flest skrifin voru frábær. Karl Malden, Bob Newhart, Peter Ustinov og Maggie Smith voru bara dásamlegir. Ef ég virðist hafa túlkað endann, láttu mig þá vita, þar sem myndin virtist mjög óljós í smáatriðum í lokin.