Ég sá þessa mynd sem hluta af Billy Graham prógrammi. Kirkjan sem ég fer í var hluti af samfélagslegri útrás til að kynna Guð og kristni fyrir samfélagi okkar (Hartford, Ct. USA). Ég var einn af ráðgjöfunum sem hjálpuðu þátttakendum (sem var boðið að koma fram og gera hvaða trúarstarf sem þeir vildu...og fylgja þeim eftir eftir myndina. Sem slík gerði það það sem það átti að gera, og mér fannst það persónulega vera miðill til að styrkja trú mína á Guð. Mér fannst það líka vera mjög gagnlegt fyrir þá sem ég ráðlagði. Mér líkar sérstaklega við verk Kim Darby í þessari mynd. Og foreldrarnir (the Wintons?) voru , á vissan hátt, dálítið yfirdreginn....enginn segir við barnið sitt ef þeir halda að það sé foreldri óviðkomandi barns eitthvað eins og Winton-hjónin gerðu "ó, nei, nei, ekki thaaat." er ekki nákvæmlega það sem þeir sögðu, en samúðarfullir áhorfendur sem ég sá hlógu að hverju sem það var sem þeir sögðu, og einnig að eindregnu „Nei, mamma, ekki ég.“ Don Berghuis