Það er alltaf erfitt að koma 450 blaðsíðna bók niður í þriggja tíma kvikmynd. Ég las bókina áður og mér fannst BBC framleiðslan takast á við þennan erfiðleika á besta hátt. Eiginleikar bókarinnar hafa ekki glatast: þétt og lífleg lýsing af fingrasmíða bútasaumsfjölskyldu í London á sjöunda áratug síðustu aldar, kulda og ruddaleg grimmd sem Maud er alin upp við, persónusköpun ólíkra þjóðfélagshópa með ólíkum málsháttum. , óvænt og óvænt útúrsnúningur sögunnar, hvernig myndin lætur áhorfendur líta öðruvísi út á sömu atriðin þegar þeim er sagt fyrst frá sjónarhorni Sue og síðan frá Maud. Aðalleikararnir standa sig mjög vel og sérstaklega er vaxandi ást milli kvennanna tveggja þróuð með sannfærandi hætti, með fyrsta hámarki í mjög blíðu ástaratriði milli þeirra tveggja og að lokum fyrirgefa allt illt sem þær voru tilbúnar að gera og gerðu hvor annarri, vegna þess að þau elska enn hvort annað. Fyrir hverja bók sína hefur höfundurinn, Sarah Waters, rannsakað ítarlega hvernig lífið var á breskri 19. öld. Á meðan í Tipping the Velvet var heimur vaudeville-leikhúsanna og upphaf félagslegra hreyfinga, í Affinity hinum hræðilega veruleika kvenfangelsa og smart evocation anda, lýsir hún í Fingersmith opinberu athöfninni þar sem fólk hengir fólk í London og ómanneskjunni. meðferð einstaklinga sem talið er að eða hafi verið lýst yfir truflun á hæli á grundvelli yfirlesturs heimilda og vísindarannsókna. Þetta er mjög vel yfirfært á myndina þannig að samsvarandi atriði sýna háa einkunn af sögulegum sannleika. Ég mæli eindregið með þessari kvikmyndaframleiðslu því hún býður upp á þrjár klukkustundir af litríkri viktorískri stemningu, lifandi tilfinningum og spennu.