STJÖRNUNNI: ***** Ómissandi **** Mjög gott *** Allt í lagi ** Þú gætir farið út að borða í staðinn * Forðastu hvað sem það kostar Sagan um Adam (Mark O' Halloran) og Paul (Tom) Murphy), tveir heróínfíklar í fátækrahverfum Dublin og daglegt ambling þeirra í tilgangslausu lífi sínu í leit að næstu lagfæringu sem mun gera daginn þeirra. Á leiðinni reyna þeir að sættast við nána fjölskyldu og vini sem þeim hefur tekist að svíkja og eyðileggja í gegnum árin. Ég veit að mörgum Írum finnst gaman að drekka, en svo virðist sem sumir þeirra eigi í vandræðum með heróín líka útlit þessarar myndar. Ég veit að það er dálítið eiturlyfjavandamál þarna, eins og er víða um heim, þannig að önnur gamansöm mynd af efninu er ekki alveg óvænt. Ég man ekki eftir síðustu írsku myndinni sem ég sá ( myndin er tekin í stíl sem gerir það að verkum að hún sker sig úr hvaða mynd sem ég hef séð undanfarið!) Og af því að dæma er ég augljóslega ekki eins upplýstur um húmor þeirra og ég gæti verið. Myndin er frekar fyndin á ákveðnum köflum, en það er augljóslega enn ein gamanmyndin sem er óhrædd við að vekja upp hlátur nærri hnjánum. Atriðið þar sem geðfatli drengurinn er rændur aftast í húsasundi er vissulega rétt um það sem par af dópistum gæti gert til að næra vana sína en er engu að síður algjörlega fyrirlitlegt og ég er ekki viss um hvort það hafi verið meint sem dökkur húmor í einhvern veginn en það kom svo sannarlega ekki bros á vör! Það er líka í algjörri mótsögn við fyrri gjörðir þeirra þar sem þau sjást sýna mjúku hliðina sína rugga barni til og frá. Í ljósi þessa gæti sumum fundist endirinn sorglegur, öðrum gæti litið á hann sem eftirrétti. Á heildina litið gat ég bara ekki séð tilganginn með myndinni. Ég sá enga hvatningu í „sögunni“ sem hún var að segja. Það virðist bara ganga í takt án þess að áhorfendur séu raunverulega með í för á nokkurn hátt. Ólíkt Trainspotting (sem fjallaði um svipuð þemu!) er þetta misheppnað viðleitni að mestu leyti sem hafði mig á mörkum þess að kinka kolli þrátt fyrir mjög stuttan 83 mínútna aksturstíma. Í raun ekkert skemmtilegra en að fylgjast með tveimur alvöru dópistum í einn dag. **