Thats My Bush er fyrst og fremst mjög skemmtilegur þáttur eftir Parker og Stone, fannst mér. Það er oft mjög mjög fyndið og alveg niðurrifslegt og klikkað. Aðdáendur South Park myndu örugglega fá eitthvað hér. Annað sem kemur á óvart er framleiðsluverðmæti hér. Það hlýtur að hafa verið lagt mikið fé í þetta og það sýnir sig. Mikið af dýrum smáatriðum. Það er ekki smá sýning. Og Comedy Central er ekki einstaklega rík rás, en þeir leggja greinilega mikið í þennan þátt. Á vissan hátt skil ég að það hafi verið dauði þáttarins líka, of dýrt. Það hefði vafalaust mátt gera það ódýrara og fór eftir því að viljinn var fyrir hendi. Gagnrýnendum líkaði það, og það átti sinn litla aðdáendahóp, en það tókst ekki að ná til fjölda áhorfenda. Eins og við vitum hætti þátturinn eftir 8 þætti, sem ég býst við að sé næstum 1 sería. Eins og mér líkaði mjög vel við sýninguna hefur hún sína galla. Vandamál sýningarinnar er einhvern veginn að hún veit ekki hvað hún vill vera í raun og veru. Það er eins og það reyni á sama tíma að vera grínþáttur OG skopstæling á grínþætti. Leikararnir standa sig vel og sumir þeirra eru vel leiknir, en að mínu mati virðast þeir ekki alltaf fá 100% þann furðulega húmor sem þeir eiga að sýna. Persónulega held ég að þátturinn þurfi einhverja karaktera sem voru jarðbundnari til að þátturinn virki. Í South Park hefurðu Kyle og Stan, sem eru nokkurs konar raunsæ snerting í hinum lúmska alheimi. Ég held að það sé svona það sem gerir South Park að virka. Þú þarft nokkrar skynsamar persónur sem þú getur tengt við á raunsæjan hátt og það gerir geðveiku dótið svo miklu áhugaverðara líka vegna þess að það neyðir þig til að taka þau alvarlega á einhverju stigi. Ef allt er erkitýpur og staðalímyndir er erfitt að fá tilfinningalega þátt í sýningunni, sem er í raun og veru stærsta vandamálið með Bush. Kyle og Stan eru persónur í South Park sem hafa vit fyrir geðveikinni í þættinum. Við höfum ekkert slíkt hér og þessi sýning þjáist af því. Annar akkeri er Parker og Stones að daðra við repúblikana. Það er það eina við þá sem ég skil ekki alveg hvað þeir eru að reyna að gera. Að sýna Bush ekki sem ekkert annað en heimskan Homer Simpsons elskulegan karakter ER hálfgerð undirróður í heimi þar sem fullt af fólki sem þolir hann ekki og heldur að hann sé versti forseti síðan Nixon, og samhliða grínheimi Letterman og svo framvegis, það er bara háðsádeila á hverja hreyfingu hans... en það er erfitt að skilja hvort Parker og Stone meina í raun eitthvað með því. Það er eins og brandarinn sé á okkur, en einhvern veginn hittir hann ekki í mark. Það virðist óþægilegt, því það minnir þig alls ekki á hinn raunverulega Bush. Fyrir utan það fannst mér sýningin reyndar mjög skemmtileg. Sumir brandararnir hérna eru fyndnir. Stuðningsmaður lífsins sem var eftirlifandi fóstureyðing er líklega einn af uppáhaldsbröndurunum mínum af þeim í hvaða þætti sem er. Og þátturinn er stútfullur af frábæru efni og er stundum geðveikt fyndinn ef maður notar hausinn aðeins á meðan maður horfir á hann.