Þetta er hið fullkomna, og ég meina hinn fullkomna, Ævintýraklassík! Söguþráðurinn er góður á móti illum. Það hefur alltaf verið gnægð af kvikmyndum sem sýna grá svæði, og ekki nóg um hið góða gegn illu til að gera grein fyrir raunverulegum tilfellum góðs gegn illu í hinum raunverulega heimi. Aðeins nýlega hafa kvikmyndaframleiðendur reynt að jafna líkurnar. Í raunveruleikanum er meira en helmingur aðstæðna svarthvítar, en aðeins brot af kvikmyndum lætur það líta út fyrir að vera þannig. Þessi mynd er besta dæmið um bak og hvítt útlit. Það sést best svart á hvítu. Hetjan er verst stödd. Hann er á yfirráðasvæði manns sem vill myrða hann og meðal ýmissa óvina. Myndin gefur á tilfinninguna að hann sé vonlaust ofurliði og geti ekki treyst á hjálp. Óvinur hans (Greifinn), hefur fjölmargar auðlindir. Eiginkona greifans var neydd til að giftast honum og hún veit af fyrri sögu hans að fyrr eða síðar mun hann drepa hana eins og allar konur sínar. Hún og hetjan verða bandamenn og verða ástfangin í burtu sem gæti unnið alla sem horfa á (nema viðkomandi vilji bara vera andstæður brjálæðingur). Sá sem hjálpar þeim er drepinn. Þeir hafa enga undankomu. Staðan er vonlaus. Svo munu þeir lifa af á endanum? Þú munt ekki giska nema þú hafir lesið spoilera. Myndin hefur líka mikið af frábæru andrúmslofti, ævintýrum og fróðleik, ásamt Lon Chaney sem vondum strák og Boris Karloff í sínu besta hlutverki sem almennilegur strákur. Karloff var vanalega valinn vondi kallinn og var upp á sitt besta þegar hann fékk flóknari hlutverk eins og þetta. Chaney fékk sjaldan flókið hlutverk, þó að hann hafi töfrað efni sitt í nokkrum myndum eins og "Of Mice and Men". Þetta er lítið annað en leikmynd fyrir hann. Samt hættir spennan aldrei. Það er spenna og hætta í gegn. Fullkomlega skrifað, fullkomlega leikið og fullkomlega leikstýrt. Þetta er það sem kvikmynd ætti að vera - hreinn flótti, hreint ævintýri.