Fyrsta sinn sem ég sá fyrstu kvikmynd Buster Keaton í fullri lengd og ég verð að viðurkenna að mér líkaði hún mjög vel og vildi bara að ég hefði rekist á hana fyrir mörgum árum. Rohauer blurbið í byrjun varar við því að Three Ages stak nítrat prentunin hafi verið enduruppgötvuð og bjargað árið 1954 rétt fyrir brennslu og margir rammar sem virtust vonlaust límdir saman voru aðskildir. Svo, þetta er grýtt áhorf á stöðum, en ég hef séð og lifað miklu verra af. Hún hefði verið í lagi sem stuttmyndirnar 3 en sem mynd af Intolerance er hún frumleg og fyndin frá upphafi til enda: In the Stone Age með Baddie Wallace Beery ríða fíl og góðgæti Buster ríða gæludýra-brontosaurus; Á rómverska tímum Buster hjólandi á vagni með hjólalásum og aðlagaður fyrir sleða, Bílabannsskilti á latínu; Á þessari tækniöldu hraðaþörf og græðgi fellur bíllinn hans fallega í mola við fyrsta hnúkinn. Bæði hann og Beery eru á eftir stelpunni í gegnum tíðina, endalaus þræta. Uppáhaldshluti: Sem hellisbúi verður hann sleginn afturábak yfir bjargbrún en kyssir samt koss að myndavélinni - ótrúlega sekúndu eða tvær! Frábært efni, sem staðfestir ást mína á þöglu kvikmyndagamanleik.