The Bothersome Man er snjöll, súrrealísk mynd sem fær þig til að endurmeta hvað þú ert að gera við líf þitt og hvað fær þig til að tína til. Þegar þú sérð þetta fólk í uppvakninga eins og trance gera hversdagslega atburði og gerir þér grein fyrir að það er það sem við gerum og það sem við viljum í raunveruleikanum, þá slær það í raun nálægt heimilinu. Þetta er furðu áhrifarík mynd sem í lokin lætur þig spyrja spurninga um leikstjórn þína og ekki svo mikið um myndina. Andreas er aðalpersónan sem við fáum þriðju persónu sýn á þegar hann reynir að aðlagast nýju lífi eftir að hafa verið fluttur. Í upphafi virðist hann vera vinsælasti strákurinn í bænum þar sem allir í vinnunni koma til móts við hann og honum er boðið í mat o.fl. Gott dæmi um þetta er í atriðinu með nýja yfirmanninum hans sem býður honum umslag með ótilgreindu magni af reiðufé sem segir „hér er smá til að koma þér af stað“. Andreas eignast meira að segja kærustu þegar 20 mínútur eru liðnar af myndinni, sem hann flytur að lokum til. Þetta virðist vera tilvalið lífsviðurværi þar sem kærastan hans er rótgróinn innanhússhönnuður, aðlaðandi og nöldrar aldrei um neitt sem hann gerir. En Andreas er ósáttur við samband þeirra eins og allt annað í þessum heimi. Hann byrjar síðan í ástarsambandi við vinnufélaga sem heitir Ingeborg sem hann yfirgefur Anne að lokum fyrir og heldur því fram að hann sé ástfanginn af. Eftir að hafa sagt Ingeborg hvernig honum líður segir hún honum að hún sé líka að hitta aðra vinnufélaga og segir að öll samböndin séu „fín“. Stuttu síðar sjáum við Andreas á lestarstöð þar sem hann reynir að binda enda á eymd sína og áhorfendum kemur ekki til vonbrigða. Enn í leit að hjálpræði Andreas hittir Hugo sem hefur fundið holu sem tónlist heyrist koma upp úr. Svo þeir fara í leiðangur til að komast hinum megin, verður það betra eða verður það verra? "The Bothersome Man" sýnir okkur þráhyggju samfélagsins fyrir útliti og efnishyggju þess. Það gerir frábært starf að gera grín að okkur með því að fylla heimilin af IKEA vörum sem persónurnar eyða hverjum hádegismat í að velja út. Ég held að hann sé aðallega að gera grín að daufa skandinavíska samfélaginu og háu sjálfsvígstíðni þess. Til dæmis er atriði í myndinni þar sem Andreas rekst á mann sem stökk út úr byggingu og upp á gaddagirðingu. Einnig sker Andreas, sem er leiður á þessum heimi, fingurinn af sér og stekkur svo seinna fyrir lest; þetta er ein furðulegasta/svívirðilegasta sena sem ég hef séð. Þessi heimur sem Lien skapaði jafngildir hreinsunareldi þar sem engin refsing er til staðar eða umbun. Í þessum heimi drykkur eftir drykk Andreas varð aldrei fullur, kynlíf var ófullnægjandi og sama hversu oft hann reyndi gat hann ekki drepið sig. Þessi mynd minnti mig á "Fight Club" og hvernig báðar aðalpersónurnar voru frekar úr takti við heiminn í kringum sig. Í "Fight Club" skapar Tyler Durden aðra persónu sem gerir allt sem hann myndi ekki og í þessari mynd er hinn vakni Andreas jafngildur Tyler Durden. Eftir stutta stund vaknar hann og reynir að flýja hið fábreytilega líf sem hann er nú aðskilinn við með því að flýja í gegnum gat á vegg. Lien stendur sig frábærlega með samfellu í þessari mynd sem þýðir þegar persóna er með hálffullan bolla í hendinni og þeir skera í burtu og koma svo aftur, þeir eru með glasið í sömu hendi og það er ekki fullt eða tómt sem sýnir að skotið var annað. dagur. Nú á dögum hafa leikstjórar meiri áhyggjur af hljóðbrellunum og horfa framhjá litlu hlutunum eins og er þessi persóna með armbandið á sömu hendi og tökur gærdagsins? Þar sem ég tók sjónvarpsframleiðslu í þrjú ár í menntaskóla er erfitt fyrir mig að leita ekki að samfellu eða raddsetningu sem gerir mig vitlausan. Lien gerir litlu hlutina vel, hann er með frábæra lýsingu í hverri mynd, lætur þig aldrei velta því fyrir sér hvers vegna eitthvað er í mynd og kemur með áhugavert efni. Þessi mynd virkaði virkilega fyrir mig vegna þess að hún gerir ekki bara gys að samfélagi Skandinava heldur vestrænt samfélag og hvað er að því. Eina raunverulega málið sem ég hafði var við manninn sem fremur sjálfsmorð með því að hoppa á gadda girðingu. Vegna þess að þú kemst að lokum að því að þessi heimur hefur engan dauða en hann lá hreyfingarlaus og neyddi þig til að halda að hann væri dáinn og þessu verður aldrei svarað að mínu mati. Andreas er eina aðalpersónan þar sem aðrir koma og fara og gera aldrei meira en að styðja hann. Fyrsta kærasta hans Anne Britt er innanhússhönnuður sem á yfirborðinu virðist fullkomin fyrir hann en reynist að lokum vera sljó. Þetta leiðir hann að Ingeborgu sem hann byrjar í ástarsambandi við og verður ástfanginn af. Hann kemst fljótlega að því að hún var með handfylli af öðrum mönnum og að það sem honum fannst var ekki raunverulegt. Andreas hittir Hugo á endanum á baðherberginu á bar og kvartar yfir því að ekkert bragðist lengur vel og hann geti ekki einu sinni orðið fullur lengur. Hann eltir Hugo heim til að finna gatið á veggnum sem er fullt af barnahlátri og fuglum sem kvaka. Lien er ekki með mikið á ferilskránni en "The Bothersome Man" er meira en byrjun á frábærum ferli heldur sýnishorn af væntanlegum leikstjóra. Ef þetta er einhver vísbending um hæfileika hans og möguleika sem sögumaður, þá á Lien bjarta framtíð og við getum aðeins vonað að framtíðarmyndir hans taki ekki svo langan tíma að gera þær erlendis okkur til ánægju. Taktu þér sæti og njóttu ferðarinnar þar sem leikstjórinn Jens Lien fer með þig frá þægindum heimilisins í draumkennda heiminn sem er „The Bothersome Man“.