Þessi mynd var gefin út af Roger Corman, svo þú veist að kvikmyndaframleiðendurnir höfðu ekki mikinn pening til að vinna með. Þó að sumir áhorfendur gætu saknað fínleika þessarar myndar vegna hinnar mjög dæmigerðu markaðsaðferðar af "obsessed killer" gerð, þá eru til einstakur munur á þessari mynd. AMANDA, eins og hún er leikin af hinni augljóslega hæfileikaríku Justine Priestley, er flókin persóna. Sumum líkar þessar kvikmyndir einmitt vegna þess að ofbeldið getur virst af handahófi, en hér eru afleiðingar fyrri misnotkunar (meðhöndlaðar á raunsæjan en smekklegan hátt) það sem mótar geðrof AMANDA. Það kemur á óvart að Amanda leysir sjálfa sig í lokin með ástarathöfn, þar sem flestar þessar kvikmyndir breytast í hina dæmigerðu, allir berjast til dauða og vonda persónan deyr jafn ill í lokin og til að byrja með. þessa mynd, en ég verð að gefa henni 7 af 10 stjörnum miðað við hugulsemi hennar og já, frumleika miðað við venjulega -- sérstaklega miðað við fjárhagsáætlun.