Það fyrsta sem þú hittir þegar þú lærir fasisma er útskúfun: vegna þess að þessi "heimspeki" er fölsuð, þá er þörf á að nota blóraböggul til að meta "hugsunina". Kvikmynd Ettore Scola, líklega meistaraverk hans, fjallar um útskúfuna, blóraböggulana. stjórnarhersins.Af sögulegum atburði (bandalagi Hitlers og Mussolinis) munum við sjá nánast ekkert: einhverja hergöngu, sumar kransa, sumar dreifðar raddir ..hetjunum okkar tveim er ekki boðið í veislu manndómsins. "Snillingur er í raun karlmannlegur" :þetta er gullna reglan sem Antonietta (aldrei betri Sophia Loren) saumaði á púðann hennar; Antonietta, en heimurinn jafnast á við eldhúsið hennar, en stoltið er afkvæmi hennar. Í upphafi myndarinnar er hún fórnarlamb af þessum ofurmacho heimi,en hún gerir sér ekki grein fyrir því.Hún heldur að hún ætti að vera hamingjusöm.Gabriel, þvert á móti, er pólitískt meðvitaður,hann ​​veit um krabbameinið sem eyðileggur land hans óumflýjanlega.En sem hommi er hann ekki lengri hluta þess, hann er við það að verða handtekinn. Þeir gleyma öllu sem kemur á milli þeirra, átta sig á því hvað þeir eiga sameiginlegt og þeir elskast. Þetta er uppreisnarverk, sérstaklega fyrir Antonietta, en siðferði hennar ætti að banna slíkt. hórkona í landi þar sem pólitík og trúarbrögð sameinast til að bæla niður konur eins og alltaf leiðir hana til einhvers konar pólitískrar vitundar. Eitt af síðustu skotunum sýnir hana hlusta á fréttir í útvarpinu. Búast má við hinu óvænta og kannski kenningu sem afneitar manneskjunni að vera náinn persónuleiki hans mun sjá að dagar þess eru taldir.