Þetta er sannarlega frábær og falleg mynd. Undirliggjandi þema þessarar myndar er saklausa barnið (Heather Graham í hlutverki Joline) sem á í erfiðleikum með að gera barnalegar óskir sínar um hvernig heimurinn ætti að vera skynsamlegar á meðan hún er stöðugt barin niður af raunheiminum. Þetta er þó ekki óhamingjusöm mynd - einmitt þvert á móti. Þetta er fyndin mynd með sorglegri hlið, en bara það að hugsa um myndina gerir mig svo ánægðan. Nálægt upphafi myndarinnar stendur fallega, viðkvæma Joline frammi fyrir eiturlyfjaneytanda sem reynir að brjótast inn í bíl vinkonu sinnar. Hún rökræðir við hann, sannfærir hann um að leita sér hjálpar og gefur honum $30 í byrjun. Í lok myndarinnar kemur hann aftur til að borga henni til baka, útskýrir að hann sé hættur fíkniefnum, gangi vel og hann þakkar henni. Ég heyri tortryggnina stynja. Auðvitað myndi það aldrei gerast. Þessi mynd gerist ekki í hinum raunverulega heimi. Það gerist í heiminum sem við vildum að við lifðum í. Það sorglega er að átta okkur á því að við búum ekki þar. Gleðihlutinn er að vita að það er fólk sem vildi að við gerðum það.