Við fyrstu sýn gæti kvikmynd eins og Northfork, bær sem á að flæða yfir árið 1955 og hópur 6 persóna sem eru sendir út til að flytja borgarbúa á brott, verið bara venjuleg kvikmynd. Þegar við hittum fljótlega eftirstandandi prest sem sér um veikt barn, gráðugan landeiganda, gætum við verið stillt upp fyrir einfalda sögu sem við gætum öll auðveldlega melt. Hins vegar, þegar maður er fyrst kynntur fyrir þessari mynd, tekur maður eftir ótrúlegri opinni kvikmyndatöku og atriði þar sem safnaðarheimili vantar vegg sem opnast út í haga og fallegt útsýni yfir fjöllin með nautgripum á beit. Það kemur fljótt í ljós að eftir þessa senu og nokkrar af bæjarbúum kynningu, að þetta er engin venjuleg kvikmynd og engin venjuleg saga, þetta er eitthvað mjög sérstakt og einstakt. Við fyrstu sýn eru hlutirnir ekki eins skýrir, en kvikmyndatakan og landslagið sem áhorfandinn er vitni að er töfrandi, og persónurnar sem búa á þessu litla svæði sem verður bráðum útdautt eru bara ótrúlegar í orði kveðnu. Það er það sem getur annaðhvort dregið þig nær þessari qwerky mynd, eða annað hvort hefur þér leiðst að sitja þarna og bíða eftir að eitthvað gerist. Kvikmyndirnar djúpt andlega og dreymir eiginleika, gefa henni hæga og aðferðafræðilega nálgun sem ég er viss um að mun leiða suma áhorfendur , en ef þú ert þolinmóður og sérð heildarmyndina er frábært að verða vitni að myndinni. Einkunn 8 af 10