Myndin byrjar á því að gamalt broadway-framleiðandi (einstaklega vel leikinn af hinum gamalreynda persónuleikara Richard Carle) er knúinn áfram af manni sem vonast til að selja honum sögu fyrir væntanlegt leikrit. Hins vegar er slæmur stormur og bíllinn þeirra festist í leðjunni og því neyðast þeir til að leita að næturstað. Sem betur fer er höfðingjasetur í nágrenninu þó það virðist frekar skrýtið að fólkið inni þekki rithöfundinn og hann segist ekki hafa gert sér grein fyrir að þetta væri heimili manns sem hann þekkti (og fyrirlitinn). Hins vegar, þó að þetta virðist vera slæm og tilgerðarleg skrif, þá er það ekki....þar sem þetta er allt hluti af vandaðri brögðum rithöfundarins að láta hóp leikara á heimilinu leika söguþráð sinn. Hins vegar, þegar leið á brjálæðið, komast framleiðandinn og barinn aðstoðarmaður hans að því að morðgátan sem á sér stað á heimilinu er fölsuð og finnst allt málið frekar fyndið. Það sem enginn gerir sér hins vegar grein fyrir er að brjálæðingur sem hefur sloppið er laus og hann er við það að fara inn í þetta tilgerðarlega litla söguþráð - sem gerir nokkrar dásamlegar útúrsnúningar. Svo þegar svo virðist sem um raunverulegt morð sé að ræða eru leikararnir sannarlega skelfingu lostnir á meðan Carle og hliðhollur hans eru sannfærðir um að þetta sé allt gabb. Þó að ég hafi útskýrt eitthvað af söguþræðinum, þá eru margir fleiri þættir myndarinnar sem þú verður bara að finna út sjálfur - og það er örugglega til að skemmta þér og giska. Miðað við að þetta er B-mynd í almenningi , ég gerði svo sannarlega EKKI miklar vonir við þessa litlu mynd. Hins vegar varð ég himinlifandi þegar myndin reyndist mun betri en meðaltalsmynd - með mjög áhugaverðu og nýstárlegu ívafi á gamla klisjukennda söguþræðinum um dimma og stormasama nótt sem var eytt í stórhýsi. Auk þess, þó að söguþráður myndarinnar hafi verið mjög góður, var samtalið enn betra - með fullt af glitrandi gáfum og fallegu léttúðarhraða. Fullt af skemmtilegum óvart og vel þess virði að eyða tíma þínum.