Eftir að hafa horft á þessa mynd fannst mér brýn þörf á að fá útrás fyrir smá gremju mína. Selma Blair er stórkostleg, vanmetin leikkona um þessar mundir og Max Beesley var frekar heillandi í "Kill Me Later". Sagan, þótt hún væri ekki nákvæmlega frumleg, sýndi vissulega nokkur fyrirheit. Ekkert af því skipti þó máli...allsvegna.Ég veit ekki hvað hún er samningurinn, en leikstjórinn Dana Lustig hefur nánast enga hæfileika sem leikstjóri. Hún hægði á myndefninu, hraðaði upptökunum, snéri myndefninu við, notaði óþægilega myndavélarhorn, notaði pirrandi litasíur, klippti milljónir hratt, hoppaði fram og til baka á tímalínunni og toppaði þetta allt með andstyggilegu „nútímalegu“ hljóðrás af bullandi drasli. . Ég man ekki hvenær ég sá síðast svona óhæfa vinnu við að leikstýra kvikmynd. Sjálfið hennar verður að vera stórt til að henda út leiklistinni og sögunni og setja stefnu sína í öndvegi fyrir áhorfendur til að taka eftir. Það er troðið niður í kok þeirra. Það eru nokkrar góðar senur í "Kill Me Later" sem sýna hvað hefði getað og hefði átt að vera. Því miður, einmitt þegar hlutirnir myndu fara að gefa fyrirheit, myndi fröken Lustig grafa ofan í poka sinn af kvikmyndaskólabrellum og rugla saman hlutunum aftur. Það er synd því Blair og Beesley voru með góða efnafræði og það mátti sjá að myndin hafði virkilega gott hjarta. 3/10