Ég horfði á þessa mynd til að sjá í hvaða átt einn af efnilegustu ungu hæfileikunum í kvikmyndum var að fara. Því miður, með þessari mynd, hefur Leelee Sobieski valið leið sem er ekki bara vel slitin heldur algjörlega laus við hvaða þýðingarmikla áfangastað sem er. Þessi mynd notaði öll töff brögð í bókinni til að yfirgefa skjáinn, banka á öxlina á þér og spyrja kurteislega hvort hún megi vera með hjartastrengi þína svo hún geti kippt þeim vel. Það er vel hægt að gera rómantík og þegar svo er er áhorfandinn skilinn eftir að finna fyrir ástinni sem sýnd er á skjánum. Á tilfinningalegum hápunkti þessarar myndar hló ég. Hjartanlega. Til að spara þér tíma og peninga, þá myndi ég mæla með því að í stað þess að sjá þessa mynd færðu þér máltíð af Karo sírópi og Velveeta. Það er um það sama.