Það gat það ekki. Allt frá klippandi samræðum til ofurbrellubrellanna var unun að sjá þessa mynd í gegn. Strax tilfinning fyrir biturleika suðurskautsins, skyldleiki í persónunum sem er byggð upp á grunnstigi áður en alvöru hasarinn hitnar og slægur lokaþátturinn sameinast og gera þessa eftirminnilegustu og skemmtilegustu mynd sem til er. langur listi yfir kvikmyndir sem hafa reynt að nýta sér þema gesta frá annarri plánetu, The Thing kemur út á toppinn og hlær. Hver getur gleymt hinni fullkomlega tímasettu samræðu og hryllilegu tæknibrellunum? Tæknibrellur sem eru mun áhrifameiri en tölvugerðar myndirnar sem við fáum að sjá í dag. Mér fannst sumir af skemmtilegustu hliðum myndarinnar vera hvernig við vorum kynnt hægt og rólega fyrir hvern meðlim áhafnarinnar og hvernig þeir höfðu allir ákveðna karaktereinkenni. Þetta var ekki bara tilgangslaus blóðbað-koma-slasher-hryllingsmynd. Þessi mynd hafði tilfinningu. Emotion.Ég get sannarlega ekki mælt nógu vel með þessari mynd. Ég hef enn ekki séð neitt í þessum flokki sem er nálægt því að passa saman, hvað þá að bæta, næstum fullkomna leik og tímasetningu sem notuð er í þessu slæglega fjölliða afreki kvikmynda.