Sannarlega skelfileg sóun á plássi. Ég og vinur minn reyndum að horfa á þessa mynd til loka hennar en þurftum að slökkva á henni um 30 mínútum frá lokum. Og ég get talið myndirnar sem ég hef slökkt á áður en yfir lauk á einni hendi. Handritið og leikstjórnin eru blýdjörf og mjög óinnblásin. Það kæmi mér ekki á óvart ef þeir fyndu handritið í bunka af afgreiddum handritum frá 1983. Til dæmis pirrandi skreið sem hótaði fasteignamanninum úr heimasímanum sínum. Ég meina alvarlega. Lögreglan myndi slá dyrnar hjá honum á nokkrum mínútum. Atburðir og atburðir skolast bara af þér eins og túrdar í ánni. Það er erfitt að átta sig á raunverulegu efni myndarinnar. Frásögnin flakkar á milli persóna á tilviljunarkenndan hátt og brýtur upp ömurlegar tilraunir til að byggja upp persónurnar. Ó og hvaða "karakterar" þetta eru. Söguhetjan sem Rourke leikur er hræðileg. Hann hefði bara getað sent pappa klippt úr sjálfum sér og verið í rúminu. Eftir 60 eða svo mínútur af myndinni hafði ég algjörlega enga tengingu við þessa persónu. Hann er hvorki samúðarfullur né hatursfullur. Bara afskræmd dúlla úr búðarglugga sem klúðrar hverri einustu senu. Hvatning hans er ómögulegt að greina frá almennt muldraðri og tilfinningalausri afhendingu hans. Er hann ánægður? Er hann dapur? Reiður? Ekki hugmynd. Bara þessi sömu dauðu augu sem stara á þig úr afskræmdri holdi. Og innfædda ameríska þemað er bara hræðilegt og tilgangslaust. Góðu strákarnir eru í besta falli óviðunandi. Daufleg hvít kraga staðalímynd og taugaveiklun fyrrverandi eiginkonu staðalímynd. Cue erkitýpísk eiginkona með haglabyssu andspænis vonda stráknum, "þú ætlar ekki að skjóta mig" sem er bæði þreytandi ófrumlegt og pirrandi. Richie nix persónan virðist áhugaverð í fyrstu en fer fljótlega niður í pirrandi einhliða sálarpersónu. Sem virðist vera á skjön við þann ásetning sem virðist um að gera vondu strákana á einhvern hátt samúðarfulla eða að minnsta kosti raunhæfa hvata. Karakter Roasario Dawsons byrjar með einhverju loforði en fer fljótlega niður í sjúklega og barnslega skopstælingu á glæpamannanna skvísu senum úr Jackie Brown. Viltu virkilega að ég trúi því að karakterinn hennar hafi laðast SVO að Rourke? Eða það sem verra er að hún er bara fúl sem sefur við allt sem hreyfist? Raunhæfar kvenpersónur FTW! Í stuttu máli algjört rugl af kvikmynd. Vonlausar persónulýsingar og frammistöður. Leiðbeint og töff handrit ásamt óinnblásinni leikstjórn. Og á endanum afar sljór. Það er ekki einu sinni gaman gaman heldur. Að hlæja að hrikalegu andliti Rourkes verður ansi gamalt eftir að hafa setið í gegnum fyrstu 15 ógurlegu mínúturnar í myndinni.