"Don't Torture a Duckling" eftir Lucio Fulci dregur upp einstaklega fádæma andlitsmynd af smábænum Sikiley sem er þjakaður af röð hrottalegra morða á ungum drengjum. Þessi furðu vel leikstýrða mynd (sérstaklega í samanburði við síðari hátíðir Fulci) einkennist af heildarandrúmslofti. af ranghugmyndum, viðbjóði og tveimur sannarlega gróteskum senum af hrottalegu ofbeldi. Börnin sem bráðum verða dán eru sýnd sem grimmileg og verðandi gægjanleg grafhýsi; Nánast tælingu Bruno af nöktu Patrizia(Barbara Bouchet) þarf sannarlega að sjá til Vertu trúaður. Mjög mælt með - sérstaklega í pari við annað uppáhald mitt "Hús með gluggana sem hlæja" (1976).