Ég sá þessa mynd í gærkvöldi og kom sérstaklega inn á netið til að sjá hvort öðrum fyndist hún jafn hræðileg og ég. Auðvitað sjá sumir margt í þessari mynd sem ég gerði ekki, þannig að ef þú ert einn af þeim, fínt - gangi þér vel. En ég er þolinmóð manneskja. Ég hef áður haft gaman af mjög löngum kvikmyndum. En þetta var pyntingaræfing fyrir mig. Mér fannst satt að segja að þetta væri ein af þessum myndum sem lítið var um að segja og að hún snerist meira um stíl en efni - en stíllinn líka lét mig rífa úr hárinu á mér . Nánast allt áhugavert sem gerist á meðan á myndinni stendur gerist OFF-SCREEN. Þetta er eins og vísvitandi tilraun til að búa til kvikmynd alfarið út frá tökunum - bitana sem venjulega væru fráteknir fyrir eyddar senur á DVD, ef þær væru sýndar almenningi yfirleitt. Þú færð ekki einu sinni að komast að því, í í lokin, EKKERT um aðalpersónuna, Francois. Ég hafði enga samúð með neinni af persónunum í þessari mynd, nema kannski fiðluleikaranum og geitinni hans, og gamla manninum sem trúir því að kolkrabbar lifi upp í 300 af því að þeir eru mjög klárir. Í alvöru, ég var spenntur þegar það var skot af Francois með byssu að höfði sér. Mér fannst ég vera svo hrifin af þegar jafnvel óumflýjanlegt sjálfsvíg hans reyndist vera leiðinlegt. Ó, og hvar var ritstjórinn? Ertu líka hættur að reykja ópíum? Ég sver það, ég öskraði næstum því í hvert skipti sem ég fékk langa mynd þar sem nákvæmlega ekkert gerðist, nema kannski einhver sem skeiðaði fram og til baka, og svo LOKSINS yrði mjög snöggt klippt á næsta atriði, og það yrði ÁRI SÍÐA , og VIÐ HEFÐUM MISST af ÖLLU AÐINLEGU SEM GERÐI Í MÍÐANNUM, og allir voru ENN í SÖMU BLÓÐAÐU fötunum....!?!?!???Svo að lokum, ef þér líkaði það - frábært. En þessi gagnrýni er hugsuð sem móteitur við hinu furðulega „þú munt elska þessa mynd ef þú elskar kvikmyndagerð“ sem ég hef séð birt hér og annars staðar. (Sjáðu til? Ég hataði myndina og ég setti ENN slynlega blikkandi tilvísun í innihald hennar!)