Erfið líf verður erfiðara þegar áætlað er að þrjú börn einstæðrar mömmu verði send í aðskilin fósturheimili eftir ótímabært fráfall hennar. Til að vera saman ætlar eldri drengurinn áræðin flótta í áhættuhópi til að finna fjarlægan týndan frænda - þeirra einasti Eftirlifandi nánustu ættingja. Ferðalagið þeirra tekur hina ógnvekjandi flóttamenn á eftirför um eyðimörkina í klassískri bjöllu, peningalausa, hungraða, örvæntingarfulla, hrædda af afbrotamönnum og of ung til að keyra, veidd af sífellt ógnandi borgaralegum yfirvöldum. Það sem myndin skortir í leiklist og raunsæi í söguþræði, bætir það upp í heiðarlegri mannlegri þörf að vera hluti af fullkominni og fullkominni fjölskyldu - jafnvel þótt fjölskyldan sé steypt saman með varahlutum úr brotnu lífi. Jú, endirinn er þvingaður og of ofur- dramatískt fyrir gagnrýninn bíógesta, en hvert hjarta slær sama hrópið um fjölskyldusamveru og tilheyrandi. Með öllum sínum veikleikum gef ég þessari mynd samt sterk meðmæli.