Amitabh og Jiah Khan vöktu miklar væntingar á blaðamannafundum sínum, þó það hafi verið frekar auðvelt fyrir gagnrýnendur, og aðdáendur líka, að þegar allt kemur til alls, þá mun þessi mikið efla, Ram Gopal Verma Factory vara, falla flatt á andlitið. , að öllum líkindum! Af hverju, vegna þess að Jiah var svo óþroskaður og barnalegur, og Bacchan, blandaður saman sekur og óviss. þeir vissu ekki sjálfir, hvað í fjandanum þeir voru að tala um, við blöðin, að halda í við merkið, að sumar ástarsögur megi ekki skilja, eða eitthvað slíkt drasl! Hvers vegna er titillinn Nishabd? Ramu þarf að hressa upp á þekkingu sína á sanskrít, þar sem Vidhu Vinod þarf að læra Mahabharata, merkja í takt við annað glæsilegt flopp ársins, Eklavya! Samanburður við Sweet hearts og Lolit er óumflýjanlegur, þar sem hin svokallaða söguþráður á að hafa verið innblástur af þeim. en því miður hefur Ramu varla gert neitt alvarlegt viðleitni, að kafa djúpt í sálarlíf öldrunar, og unga fólksins. er lolly pop sog fullkominn vísbending um sakleysið? og þvert á barnaskapinn, fótasýningin við borðstofuborðið, með Vijay, það er Bacchan í því hlutverki, springur í hlátri af blygðunarlausum hlátri án afláts eftir deildir? þessi stúlka, er í raun á tælandi leik sínum og tælir aumingja Vijay til að hugsa, hún er ástfangin af honum. fæturnir eru líka nógu mjóir og sú athöfn að setja vatnsslönguna í gegnum fæturna er alveg ruddaleg. það er ofar skilningi hvers og eins, hvernig getur stúlka, sem kemur sem gestur í hús einhvers líkama, verið svona frek, frekja og yfirgengileg? og hvers vegna í andskotanum hvetur þessi heimska eiginkona, leikin af Revathi, ótrúlega vel, þó hún sé illa skrifuð og einkennist af óraunsæi, eiginmann sinn til að dansa við kynþokkafulla stúlku sem segir kynþokka? þessi hluti af Vijay, að reyna að hressa sig upp á hið hógværa líf sitt, er algjört kjaftæði. vegna þess að það virðist sem hann sé hamingjusamur eins og hann er, með gott líf og áhugamál til að endurskapa. Þetta minnir á Blame it on Rio, eldri pabba, og unga ást hans, frábærlega leikinn af Michael Caine. Bacchan lítur hræðilega út í nærmyndum, og þegar allt kemur til alls, þar sem Kevin Spacey og Jeremy Irons litu út fyrir að vera dásamlegir og myndarlegir, sem er ástæðan fyrir því að ungu ungarnir laðast stundum að eldri karlmönnum, fyrir heillandi persónu sína, samanborið við varnarleysi ungra drengja. aldur þeirra. Það eina góða við þessa mynd er þetta græna, víðfeðma landslag, hlykkjóttir vegir og skemmtilega kvikmyndataka. engin efni, eða jafnvel einhver glitrandi sýning á tilfinningum, drama, eða jafnvel heillandi, stormasamt kynlífi eins og í Lolita, þessi grunna mynd er engin furða, féll flatur á andlitinu og þurfti að vinda ofan af skjánum fyrstu vikurnar! Næst, áður en hann afritar eitthvað slíkt þema frá Hollywood, ætti Ramu að vinna heimavinnuna sína og Bacchan ætti að hugsa sig tvisvar um! þú getur ekki blekkt allt fólkið alltaf, herra Bacchan!