Þó Disney hafi verið teiknimyndaverið undanfarin 70 ár, hafa alltaf verið keppinautar um yfirburði þeirra. Þegar þessi umsögn var skrifuð árið 2009, til dæmis, voru fyrirtæki eins og Dreamworks og (í minna mæli) Warner Brothers og Ardman að gefa út teiknimyndir sem segja má að ögri yfirráðum Disney. Í upphafi, á þeim blómatíma seint á þriðja áratugnum og snemma á fjórða áratugnum þegar Disney var að bjóða upp á veislur í kvikmyndum eins og Mjallhvíti, Dumbo og Fantasia, voru bræðurnir Dave og Max Fleischer fyrir keppnina. Þrátt fyrir að hafa gefið út tvær mjög lofsverðar myndir, náðu þær aldrei markaðnum í horn. margir rekja fall sitt til viðskiptabresturs Mr Bug Goes To Town, sem kom út í sömu viku og árásin á Pearl Harbor (sem gaf bandarískum almenningi eitthvað merkilegra umhugsunarefni) um en að fara í bíó til að horfa á teiknimynd!) Að þessi mynd hafi dofnað í tiltölulega óskýrleika er svívirðing. Í grónum garði í borginni eru fullt af pöddum í mikilli hættu. Menn nota landið sem flýtileið, henda rusli og vindlum og öðrum hættum, beint ofan á heimili pöddana þegar þeir fara. Hunangsbúðareigandinn Mr Bumble (raddaður af Jack Mercer) óttast að framtíðin sé svart og veltir því fyrir sér hvernig hann muni nokkurn tíma geta alið upp dóttur sína Honey (rödduð af Pauline Loth) í öruggara umhverfi. Mjög samviskulaus vera, Bagley C. Beetle (rödduð af Tedd Pierce), býðst til að útvega henni öruggari stað til að búa á ef hún samþykkir hönd hans í hjónabandi, en Honey hefur mun meiri áhuga á æskuástinni sinni, hinni ævarandi lífsglaða og bjartsýnu. Hoppity (raddað af Stan Freed). Hoppity trúir því að allt sé um það bil að leysast til hins betra, en er látinn líta út fyrir að vera heimskulegur þegar Bagley Beetle og par af kómískum hliðarstjórum hans stjórna kreppunni til síns eigin slælega enda. Aðeins í lokin, þar sem plásturinn þeirra verður grunnurinn að risastórum nýjum skýjakljúfi, skipta pöddur aftur tryggð við Hoppity þegar þeir leita til hans til að leiða þá nýtt, öruggt heimili í burtu frá eyðileggjandi áhrifum mannanna. í þessari mynd er hin yndislega persónusköpun allar pödurnar eru snjallar þróaðar og hannaðar fyrir hámarks aðdráttarafl áhorfenda. Hörmulegu illmenni Swat the fly og Smack the mosquito (skemmtileg nöfn, ef þú hættir að hugsa um það) eru sérstaklega eftirminnileg. Sömuleiðis aðdáunarverð er frásagnarkrafturinn jafnvel yngstu barna geta notið þessarar sögu, á sama tíma og hún flytur á kunnáttusamlegan hátt boðskap til eldri áhorfenda um hvernig mannlegt kæruleysi getur haft áhrif á lifun dýralífs. Tíminn hefur óhjákvæmilega tímasett suma þætti myndarinnar og þegar þeir horfa á hana þurfa áhorfendur að sætta sig við (og fyrirgefa) þessi einstaka merki um almennan aldur og slit. En á heildina litið er Mr Bug Goes To Town afrekað, fyndið og mjög klóklega framsett hreyfimynd með verðugum skilaboðum til að ræsa.