Þessi mynd er rugl, en hún er allavega ekki tilgerðarleg. Kassalistin fyrir myndbandið markaðssetur það sem „skemmtilegt afturhvarf“ í risa gallamyndir 1950. Í raun og veru er þetta gagnsæ kjallarauppástunga af "Aliens". Framleiðendurnir vildu greinilega gera "ALIEN" mynd, en þeir hljóta ekki að hafa haft mikinn pening. Reyndar lítur það ekki út fyrir að þeir hafi átt ENGAN peninga, í alvöru. Ég vona að allir hafi fengið greitt sem unnu að þessu. Grunnatriðinu er haldið - hópur fólks sem er einangraður með morðóðum skordýraverum - og jarðbundin staðsetning er sett inn af fjárhagsástæðum, býst ég við. Í stað þess að setja myndina í geiminn, þar sem enginn heyrir þig öskra, setja þeir myndina á sjúkrahús, þar sem allir geta séð fjárhaginn þinn lausan. Það skemmtilega við "Blue Monkey" (og það er bara eitt skemmtilegt við hann) er að kvikmyndagerðarmennirnir yfirgáfu ekki "GEMIÐ" fagurfræðina. Jafnvel þó að við séum á sjúkrahúsi, höfum við enn ósennilega hellafullan viðauka þar sem vísindaskáldskapartilraunir eru gerðar, í þessu tilviki hið virðulega "vaxtarhormóna" plotttæki. Viðbyggingin tvöfaldast líka sem ketilherbergi (eða eitthvað), svo við getum fengið skýringu á því að skrímslið leitar að hlýjunni. Ketilherbergið er svo stórt að það er hlaðið marghæðum stálpöllum, fullkomið til að leyfa slími að leka niður á milli rimlanna. Hugmyndin er sú að maður sem vinnur í gróðurhúsi verði fyrir árás af hangandi blómi frá sjaldgæfum innfluttri plöntu sem vex á framandi stað. Hann snertir það og segir „Ó“, svo við vitum að hann hefur slasast. Skurðurinn á fingri hans veldur því að hann lendir í meðvitundarleysi á nokkrum mínútum og á sjúkrahúsinu fæðir hann hvítan orm í gegnum munninn (ég býst við að á "GEMIÐRI" mynd myndi þetta vera kallað "munnbrjótur"?) . Ormurinn er einangraður, en nokkur óþekk lítil krakkar (hvítblæðissjúklingar) laumast að honum og gefa honum „óvart“ tilraunavaxtahormón. Þú veist að allir eru í vandræðum þegar einhverjir saurlifandi starfsmenn sjúkrahúsa verða fyrir árás myndavélar á krana og fljótlega finnur viðhaldsmaður nokkrar skylduhjúpar, rétt áður en hann er gripinn af hálfsannfærandi skordýraörmum. Restin af myndinni einkennist af hálf-offscreen-skrímsli, hálf-myrkrinu sem er hálf hulið af hálfmyrkrinu. Sem færir okkur aftur til "GEMIÐUR". Hvernig, þú spyrð, getur kvikmynd sem gerist á sjúkrahúsi innihaldið öll þessi blikkandi strobe ljós sem eru alltaf í "GEMIÐUM" myndunum? Ekkert mál ... rafmagnsleysi (eða eitthvað) veldur því að rafkerfið fer í rugl, sem virðist valda því að strobe ljós blómstra í öllum herbergjum spítalans og flökta stöðugt í gegnum myndina. Þetta virkar sem hentug kápa fyrir minna en sérbrellurnar (þótt pödurnar séu frekar snyrtilegar, hreyfa þær sig ekki of vel og ungbarnagallan lítur heillandi út eins og Cootie leikfang). undirstöður höfum við ekki þakið...Ó, vatn lekur niður veggina! Athugaðu...við skiptum risastóra sjúkrahúsinu í tvo hluta, sendum síðan nokkrar af persónunum í gegnum raka, dreypandi kjallarann ​​til að komast hinum megin. Vandamálið leyst, við höfum nú tækifæri á fjölmörgum „forboðsgöng“ skotum. Og ekki gleyma þokunni...jæja, það þarf eiginlega aldrei afsökun fyrir þessu í hryllingsmyndum, er það? Allt í lagi, þú gerir það kannski inni á sjúkrahúsi, þannig að við búum til reyk með því að láta ýmislegt neista og brenna. Ég hef ekki sagt neitt um hverfandi leikaraskap, ekki að leikararnir fái einhvers konar handrit til að fylgja eftir. Ég lít svo á að "Blue Monkey" átti að vera létt og skemmtileg, og ef svo er þá er það fín tilraun, en verkin ná ekki saman og myndin endar með því að vera algjör dragbítur. Sjáðu mynd sem heitir "Return of the Aliens: The Deadly Spawn" ef þú vilt sjá mynd af þessari tegund sem nær réttum árangri, með enn minni peningum og jafnvel lélegri leikhæfileika. Þessi fellur flatur á ALIEN sinni.