margir sögðu að þetta væri frábær mynd þar sem Hoffman skilaði frábærri frammistöðu. ég fór úr stöðvuðum vantrú, yfir í pirruð leiðindi, í næstum því að ganga út. það er ekkert þarna. Hoffman gengur alveg út. hann er staðráðinn í frammistöðunni. en stundum lítur hann út fyrir að leika viðkomandi mann alveg eins og leikari fyrir áhrifum sem tyggja á landslaginu. Engar persónur í myndinni nema capote eru miklu meira en staðgenglar - nell, jack, perry, shawn, sýslumaðurinn eru allir einvíddar. já myndin sýnir handónýtandi, óheiðarlegar hliðar capote. það sýnir þeim svo oft að ég fór að velta fyrir mér hvers vegna -- halda kvikmyndagerðarmennirnir að við þurfum að hafa allt á hreinu? og aftur? og aftur? það vísar oft til snilldar capote en sýnir það ekki. það sýnir hann umkringdan aðdáendum og smjaðri en sannfærir okkur aldrei hvers vegna.en markmið mitt er ekki að afbyggja myndina. ég er viss um að aðrir munu hafa aðrar túlkanir. fyrir mér var þetta tveggja tíma mynd sem leið eins og fimm.