Jimmy (Heath Ledger) fær einfalt starf af Pando (Bryan Brown) undirheimakonungi til að afhenda peninga á tiltekið heimilisfang, en þegar enginn bregst við dyrnar ákveður Jimmy að fara í dýfu á ströndinni til að líða nokkurn tíma, en hann tekur eftir því að fötin hans á sandinum hafa verið klúðruð og 10 þúsundin eru farin. Jimmy hringir í Pando til að segja honum vandamálið, en hann vill ekki heyra það. Pando og strákarnir hans reyna eftir fremsta megni að finna Jimmy, sem þýðir ekki lengur Jimmy ef þeir komast yfir hann. Svo núna fer Jimmy í felur til að skipuleggja bankarán til að fá peninga Pando til baka. Í gegnum þetta rugl hittir hann líka hinn sakleysislega sæta Alex (Rose Byrne) og saman eiga þeir eftir að fara í eina helvítis ferð í gegnum King Cross í Sydney. ótrúlega ferskt. Það sem þú færð hérna er nokkurn veginn glæpamynd í þéttbýli með grátbroslegu bakgrunni og ofbeldi í andliti þínu hvað, hvernig er það ferskt þú spyrð? Jæja, vegna þess að það fer með okkur inn í undirheima þar sem ástralska menningin skín af glæpamönnum klæddir stringum (flip flops) og stuttbuxum, uppgerðum bílum og bjórdós í hendinni og ekki má gleyma áströlskum húmor, þurrum og kaldhæðni. Það má segja að það eigi mönnum eins og "Pulp Fiction", "Goodfellas" (uppáhald hjá mér) og "Lock, stock and two smoking barrels" mikið að þakka fyrir innblásturinn, en fyrir mér stendur hann enn einn og sér. Myndin hefur algjöra blöndu af léttum augnablikum, en líka léleg rönd yfir henni með nokkrum óvæntum áföllum og svörtum húmor sem getur í raun verið truflandi. Maður veit bara ekki hvað er í vændum og það er fallegur snerti af snappandi kaldhæðni (sérstaklega endirinn) og frábær tímasetning með húmornum. Eitt atriði sem felur í sér bankarán mun láta þig sauma, ég ábyrgist það. Útlínur söguþráðsins eru í raun aldurssaga (eða um veginn sem ekki er farinn), með hnífandi ástarsögu bætt við og svo glæpamanninum til að klára hana. Flest undirspilin voru snjall smíðuð og samtengd, kannski hefði það getað farið án yfirnáttúrulegs þáttar sem tengist látnum bróður Jimmys, en í heildarsamhenginu virðist fjölbreytt söguþráðurinn allt smella saman. Ákafar, náttúrulegar og skarpar samræður fylltu svívirðilega litríka handritið, með snöggum stingum af áströlsku slangri/twangi - I'm fair dinkum! Það sem gerði myndina sannarlega var frammistaða Bryan Brown á Pando. Hann gaf karakternum sínum bara svo hrikalega karismatíska/viðbjóðslega persónu að þegar hann var ekki á skjánum fannst nærveru hans enn. Hann gaf karakternum sínum tvær hliðar - önnur var töffari, en hin hliðin er svo góður náungi. Ung Rose Byrne ljómar af taugaveiklaðri/sérkenndu persónu sinni Alex. Hún leit geislalega glæsileg út og bætti við freyðandi persónuleika. Svo fékkstu Heath Ledger sem hentar vel sem barnalegi Jimmy. Frábær aukaleikari sem kemur við sögu með mönnum eins og Susie Porter, Tom Long, David Field, Steve Vidler og Steve Le Marquand. Svona hráar frammistöður nást og úr því fást hrífandi, skemmtilegar og trúverðugar persónur. Dælandi rokkhljóðrás sem springur í saumana með mönnum á borð við Powderfinger og Alex Lloyd veita flottan stemningu. Að vera skotinn á staðnum í King Cross í Sydney hjálpaði því virkilega að standa upp úr með því að halda uppi sínu eigin lífi og sýna ástralska lífshætti. Svifmyndavélarbrellur náðu bakgrunni borgarinnar frábærlega, sérstaklega stingandi næturlífið. Þetta var mynd sem þegar henni lauk var ég alveg sáttur við það sem ég fékk. Á heildina litið er glæpatryllir sem nær því sem hún ætlaði sér að gera... skemmtileg, snjöll og brjáluð rússíbanareið af spennu og spennu. Ég segi, þetta er vel heppnuð áströlsk mynd á "Lock, Stock and Two smoking barrels" eftir leikstjórinn/rithöfundurinn Gregor Jordan í fyrstu mynd sinni. Ef þú rekst á það skaltu ekki hika við að prófa það.