"The Secret Life" byrjar á versta mögulega frásagnarinngangi: "Glæpirnir sem Jeffrey Dahmer framdi eru of hræðilegir til að gera kvikmynd um...". Allt í lagi, hvað ertu þá að stinga upp á? Að við ættum ekki að nenna að halda áfram að horfa þar sem myndin verður hvort sem er ekki nákvæm eða blóðug? Og þeir höfðu líka rétt fyrir sér! Myndin er ekki hið minnsta átakanleg og inniheldur nánast ekkert blóð eða saur. Þó að ég telji að það sé aðallega vegna lágs framleiðsluverðmætis fjárhagsáætlunar en ekki vegna þess að glæpir Dahmers eru of hræðilegir. Í grundvallaratriðum er "The Secret Life: Jeffrey Dahmer" bara ein röð sem er endurtekin aftur og aftur. Ungur, aumkunarverður og andlega ruglaður Jeffrey tekur upp fórnarlömb (alltaf karlmenn, þar sem hann var samkynhneigður), drepur þau og talar svo um að það hafi ekki verið ætlun hans að meiða þau og hversu einmana hann sé. Þetta verður leiðinlegt mjög fljótt og jafnvel aðdáunarverð frammistaða óþekkta leikarans Carl Crew getur ekki bjargað þessari mynd frá því að vera algjör dúlla. Samt er þessi útgáfa miklu betri en hið tilgerðarlega og vonlaust ruglaða "Dahmer" sem kom út árið 2002.