Ég hafði miklar vonir við að sjá þetta, enda hef ég alltaf gaman af frammistöðu Paul Bettany. Mér fannst hann mjög góður sem Darwin, og gerði sitt besta miðað við hræðilega efni sem hann þurfti að vinna með. Bók Darwins On the Origin of Species var eitt byltingarmesta, umdeildasta og nýstárlegasta rit sem þú hefur nokkru sinni, en þú myndir aldrei held að það sé byggt á þessari leiðinlegu mynd. Þetta er eins og tveggja tíma þáttur í sápuóperu í viktorísku umhverfi. Það er nánast ekkert um fimm ára ferð Darwins á Beagle til Galapagos-eyja, til dæmis, sem hefur vafalaust mesta þýðingu fyrir söguna, þar sem það var frá rannsóknum hans á dýralífinu þar sem hann byrjaði að móta þróunarkenningu sína. er bara eitt langt, ömurlegt, heimilislegt drama, þar sem Darwin er lýst sem örlítið lúmskum sérvitringi, sem sér alls staðar sýn af látinni dóttur sinni og fær kalda öxlina af eiginkonu sinni með tilfinningalega hægðatregðu. Lýsing Jennifer Connelly á Emmu Darwin er ekkert minna en hræðileg og ber lítið skylt við sögulegar lýsingar á hinni raunverulegu Emmu. Hér hefði getað verið tækifæri til að kynna sköpunarsögulega túlkun á lífi á jörðinni, annaðhvort frá Emmu eða frá prestinum á staðnum, eins og Jeremy Northam lék (blikka og þú myndir missa af því sem er algjör sóun af hæfileikaríkum leikara) til að vera mótvægi við skoðanir Darwins, en það var ekki tekið upp. Sagan einbeitti sér of mikið að endalausum óhugnanlegum tilfinningum um sorg Darwins í garð dóttur sinnar Annie, og of miklum tíma var líka sóað í að Darwin velti því fyrir sér hvort hann ætti að skrifa bók sína eða ekki. Að lokum leiddist mér svo að það var erfitt að vera sama. Allt í allt var þetta svolítið eins og að gera mynd um Picasso og eyða tveimur tímum í að einbeita sér að því að hann væri að berjast við kærustuna sína og nenna ekki að nefna að hann væri listamaður.