Ég myndi stinga upp á að Only the Valiant sé ein frumlegasta og forvitnilegasta og að sumu leyti skrítnasta mynd sem Peck hefur gert; áræðinn, óvæntur og einn af fáum bestu vestrum hans (--nei, nei, auðvitað ekki vestra í raun, heldur hernaðarannáll, sem stundum er betri--). Það er frekar lágt kostnaðarhámark, en, ó, mjög frumlegt og sláandi. Það er eitt af þessum skemmtunum sem sannur buff fær stundum; kvikmyndir sem enginn hefur sagt þér að séu til. Þú segir“það hljómar forvitnilegt eða áhugavert“og það fer fram úr væntingum þínum. Allt í allt sýnir handritið þroskastig sem er óvenjulegt fyrir vestranaog það minnti mig einhvern veginn, skáhallt, á ULZANA; það er líka hrein og klár spenna. Peck leit út fyrir að vera æðislegur sem ungur og harður, dálítið drungalegur og stóískur liðsforingi; og það eru margar óvæntar snertingareins og ljóshærða stelpan sem kyssir og daðrar við þá sem hún hefur ákveðið að giftast ekki, kannski tilfinning hennar fyrir réttlæti og hefndum . Jafnvel tegundafræðilega, BARA er svo miklu meira en hernaðarsagaþað er auk hasardrama, spennumynd, kommando-/hasar-tryllirskrýtnasta samsetning sem hægt er að hugsa sér; hópur hermanna í sérstöku verkefni til að vinna gegn og stöðva mögulega árás frumbyggja --hin geðveik ákvörðun um að fara ekki með alla tiltæka hermenn á staðinn þar sem hægt væri að stöðva þessa frumbyggjaen aðeins örfáa menn -- og þessi samsæri aldrei tekur vitlausa leiðeins og flestir myndu og gerðu . Áhuginn fyrir mönnum, fyrir fólki og ástæðum þeirra og gjörðum bregst aldrei. Rétt orð um Peck sjálfan; hann kemur fram með brio, og þó mér finnist frægar myndirnar hans yfirleitt frekar fáránlegar og leiðinlegar, þá finnst mér í svona litlum skemmtiferðum ósnortinn allur dapurlegur og jafnvel hrollvekjandi glamúrinn hans Pecks. Hann var óvenjuleg stjarna. Ég mæli með þessari óvenjulegu mynd.