Ég sá þessa mynd fyrst á námskeiði í alþjóðlegum kvikmyndafræði. Ég er „óhefðbundinn“ nemandi, og kann að meta það hæga, ígrundandi hraða frásagnar myndarinnar, af ástæðum þess að ég er lengi að lifa eða áunnin visku. Sagan er hörð af hita og ryki þurru loftslags, djúp sálfræðileg, uppfull af marglaga táknmáli og orðaskil á þemanu að vera „Hinn“ í landi sem maður skilur ekki. skilningurinn sem kemur er fullur af óuppgerðum minningum og huglægni utanaðkomandi. Hann var gerður fyrir næstum 20 árum síðan og er einnig forveri í tegund fjölmargra annarra alþjóðlegra kvikmynda sem skoða þemu nýlendubúa í nýlendusvæðum, án þess að hafa hugmynd um blæbrigði þeirra menningarheima sem þeir hafa gengið inn í. Miklu ríkulegra kvikmynduð --- og fjármögnuð með miklum fjármunum --- verk sem hafa verið unnin síðan endurspegla sömu þemu: Indókín, hvergi í Afríku eru tvö sem í samanburði gera Chocolat kannski fölt og leiðinlegt. Það hefur engin adrenalíndælandi virkni eða gríðarlegt ofbeldi. Baráttan er andleg, tilfinningaleg og lúmsk. En sem sagt, þetta er fín mynd sem vert er að skoða.