Jæja, ég ætla að koma hreint fram og viðurkenna að ég neyddist sem hluti af söguprófi mínu til að horfa á þessa mynd og skrifa svo stuttmyndagagnrýni sem hluta af einkunninni minni. Samt þótt ég hefði horft á myndina einn, að eigin geðþótta fannst það afskaplega leiðinlegt og fáránlegt. Stíllinn er kominn út fyrir áramótin og leikurinn er farsískur. Frekar en að nota samræður skiptast þeir í staðinn á augnaráði hvort á annað, eða stundum út í loftið. Fyrir mér gefur slíkur yfirburðaleikur ekki meiri tilfinningar og eftir að hafa séð andlit Ivans í hundraðasta sinn í návígi var ég að biðja um að myndin myndi enda. Það sem veldur mestum vonbrigðum er þó hversu röng persóna Ivans er. Þessi maður var viðbjóðslegur, morðóðir lífvörður hans og persóna hans huglaus. Fyrir mér var myndin ekkert annað en Stalín áróður, ónákvæm og leiðinleg.