Debbie Reynolds tápikkar, tangóar og já, tappdansar sig í gegnum þessa venjulegu spennumynd sem hefur greinilega tilbúna 30s andrúmsloft. Tvær dömur, sem komnar eru saman þegar synir þeirra fremja morð, reyna að hefja líf sitt á ný með því að reka steppdansskóla í Hollywood. Vandamálið er að einn þeirra er þjakaður af taugafrumum. Geturðu ímyndað þér þetta 10 árum fyrr með Robert Aldrich sem leikstýrði Bette Davis og Joan Crawford...? Nahh, Bette hefði aldrei leyft Joan svona mikinn skjátíma til að spreyta sig á dótinu sínu, og ég get ekki ímyndað mér Bette Davis í hinu hlutverkinu, tappdansandi af hjarta sínu. Þetta er hreint út sagt lygilegt verk, skrifað af Henry Farrell, sem er lúinn (sem hefur hugmynd um gott „sjokk“ að setja á svið fjöldamorð á kanínuhópi!). Ekki eyri af heiðarlegri skemmtun í öllum lúmska pakkanum. *1/2 frá ****