Zero Day er mynd sem fáir hafa fengið að sjá, og hvað það er synd. Þegar ég sá endinn, þar sem aðalpersónurnar tvær stíga niður í herbergið og myrða fólk miskunnarlaust, fremja síðan sjálfsmorð og það fékk mig til að grípa í magann á mér . Ég skalf, svona sterk er þessi mynd. Myndin er mögnuð. Það er of ótrúlegt til að fá ekki fullkomna tíu. Það er sorglegt að svo fáir skilja hina sönnu fegurð þessarar myndar. Það er ekki fjárhagsáætlun sem gerir kvikmynd góða, það er sú tilfinning sem framleiðendur leggja í hana sem gerir hana góða. Það skilur eftir varanlegan svip í huga þínum að þú getur einfaldlega ekki komist út. Hún fær þig til að átta þig á hinum raunverulega hryllingi skotárása - sérstaklega ef þú myndir þekkja þessa manneskju, og þessi mynd lætur þér líða eins og þú þekkir þetta fólk. Ég mæli með Zero Hour fyrir þá sem finnst þeir vera nógu þroskaðir til að horfa á hana. Ég er fjórtán ára og mér finnst þessi mynd bara of mögnuð til að hægt sé að orða hana. Það líður eins og þú sért að horfa á eitthvað sem gerðist í raun.