SPOILERS: Það kemur mér alltaf á óvart hversu margir gáfu þessum leik góða dóma. Það var hræðilegt. Handritið og raddleikurinn ein og sér eyðilagði það. Gabriel og Grace eru ólíklegustu persónur leiksins. Þú biður næstum fyrir dauða þeirra. Og það versta af öllu er að það eru færri vampírur í þessum leik en varúlfar í The Beast Within. Skortur á alvöru vampírum olli ótrúlegum vonbrigðum. Ef þú átt von á einhvers konar vampírusögu í Anne Rice stíl, gleymdu því. Saga þessa leiks hefur mjög lítið með vampírur að gera. Þú munt ekki einu sinni sjá neina fyrr en undir lokin og jafnvel þá muntu ekki fá að berjast við þá. Sagan hefur róttækar og frekar guðlastar skoðanir á kristni. Ég er hissa á að það hafi farið af teikniborðinu. Ég er ekki einu sinni kristin og mér fannst það móðgandi. Aðallega snýst sagan um leit að Gralinu og grafnum fjársjóði. Mannráni á konunglegu barni, sem hefði átt að vera í brennidepli, er í raun ýtt til hliðar. Það er engin tilfinning fyrir því að Gabriel sé að finna barnið. Reyndar spyr hann nánast aldrei neinn um barnið eftir fyrstu tímablokkirnar. Grafíkin er frekar slæm. Persónurnar hreyfa sig á sniglahraða jafnvel á bestu kerfum. Þeir eru þykkir og gamaldags. Og það er erfitt að fara frá FMV í The Beast Within yfir í þessa hræðilegu leikjavél fyrir Blood of the Sacred. Sambandið milli Gabriel og Grace tekur líka hræðilega stefnu. Ég veit í raun ekki hvers vegna það var svona hrikalega flýtt, en þau sofa saman. Og það er ekki gaman. Gabriel eyðir mestum hluta leiksins í að segja besta vini sínum Mosely hvernig hann líti á Grace sem systur og hann heldur ekki að hún sé sú eina fyrir hann. Og hann virðist vera mjög reiður yfir því að þau sváfu saman. En hann er svo óviðkunnanlegur allan leikinn að þér er næstum alveg sama á þeim tímapunkti. Samtal hans var það versta í leiknum. Og hann var stöðugt að koma með heimskulegar kynferðislegar ábendingar um hvað sem er kvenkyns allan leikinn. Í lok leiksins skilur Grace hann eftir með það sem virðist vera Dear John bréf. Ég býst við að hún hafi verið jafn leið á honum og flestir leikmenn. Mér fannst sagan pirrandi og leiðinleg. Ég bjóst við að leika sögu af konunglegu barni sem var rænt af vampírum. Og ég bjóst við að fá að sjá og berjast við vampírur, jafnvel láta Gabriel eða Grace breytast í eina. En nei. Þess í stað snerist sagan um skekkta sýn höfundar á kristindóminn. Þvílík skömm. Hér höfðu þeir þættina fyrir frábært ævintýri, og í staðinn fengum við þetta. Fyrir mig voru einu áhugaverðu hlutar leiksins í raun í lokin. Við fáum nokkrar þrautir í hasarstíl í lokin. En það var ekki þess virði að þjást í gegnum allan leikinn til að komast að þeim. Ég get eiginlega ekki mælt með þessum leik. Ég hafði fengið hana aftur þegar hún kom út, fyrir mörgum árum, og ég hataði leikjavélina svo mikið að ég lagði hana á hilluna í mörg ár. Ég dustaði rykið af því nýlega til að sjá hvers ég hefði verið að missa af. Og nú þykir mér mjög leitt að hafa gert það. Uppáhalds persónurnar mínar voru eyðilagðar. Ég vona að það verði fjórði leikurinn bara til að leysa seríuna. Og ég vona að þeir fái það rétt næst. Það væri hræðileg skömm að enda þáttaröðina með þessari afborgun.