Kvikmynd hefst árið 1840 í Japan þar sem maður slær eiginkonu sína og elskhuga hennar til bana og fremur sjálfsmorð. Þetta er mjög dásamleg, blóðug röð. Svo stökk það til nútímans...jæja 1982 til að vera nákvæm. Ted (Edward Albert), eiginkonan Laura (Susan George) og pirrandi barnið þeirra flytja til Japans vegna vinnu eiginmannsins. Þeir leigja hús og - koma á óvart! óvart - það er bara húsið þar sem morðin áttu sér stað! Hinir látnu þrír eru í kringum sig sem draugar (förðunin er ofboðslega slæm) og gera lífið að helvíti fyrir fjölskylduna. Hljómar í lagi - en það er í raun vonlaust. Það er blóðug opnun og endi og EKKERT gerist þar á milli. Það er árás risakrabba sem er bara uppnám! Þeir líta svo falskt út - ég sver að ég sá strengina draga einn eftir - og þeir eru að muldra!!!!! Það er tilgangslaus kynlífsröð á fyrstu 20 mínútunum (líklega bara til að sýna lík George), önnur um 40 mínútum síðar (en það var nauðsynlegt fyrir söguþráðinn) og virkilega kjánalegur fjárdráttur undir lokin. Bardagaatriðið milli Alberts og Doug McClure verður að vera trúað. Hvað leiklist varðar - Albert var í lagi þar sem eiginmaðurinn og McClure voru nokkuð góðir sem fjölskylduvinur. En George - eins og alltaf - er frábær í ömurlegri mynd. Hún gefur þessari mynd nauðsynlega lyftingu - en getur ekki bjargað henni. Ég gef þessu 2 bara fyrir hana og dásamlega opnun og lokun. Að öðru leyti er þetta mjög leiðinleg mynd.