Þetta er ekki enn ein nöturleg sýn á helförina heldur innileg saga um atburðina sem áttu sér stað á lítilli götu í Berlín og sumt fólkið sem átti hlut að máli. Þessi mynd hefst í nútímanum í New York borg þar sem Ruth Weinstein (Jutta Lampe) er syrgjandi yfir andlát eiginmanns síns og fjölskyldumeðlimir hafa allir safnast við hlið hennar. Dóttir Ruth, Hannah (Maria Schrader) kemst að því hægt og rólega að móðir hennar var alin upp af arískri konu að nafni Lena Fischer (Doris Schade) og því ferðast hún til Þýskalands og finnur hinn 90 ára gamla sem segir henni frá atburðunum á Rosenstrasse.**** *SPOILER ALERT*****Lena talar um Berlín árið 1943 þar sem Gestapo myndi halda öllum gyðingum maka í byggingu við Rosenstrasse stræti þrátt fyrir að þeir eigi að njóta friðhelgi fyrir að vera giftir aríum og í níu daga hóp kvenna myndi bíða fyrir utan og hrópa eftir lausn þeirra. Átta ára Ruth (Svea Lohde) bíður eftir að móðir hennar komi út og á hvergi að fara en hún hittir 33 ára gömlu Lenu (Katja Riemann) sem tekur hana að sér. Eiginmaður Lenu, Fabian (Martin Feifel) er líka inni og að lokum reynir hún að umgangast nasistaforingja til að fá þá til að gera eitthvað. Þessari mynd er leikstýrt af Margarethe von Trotta sem er að gera sína fyrstu leiknu kvikmynd í næstum 10 ár eftir að hafa starfað í sjónvarpi og þó að þetta sé greinilega ekki eitt af meira ögrandi viðleitni hennar er hún enn ein. af virtustu leikstjórum Evrópu. Þetta er ekki ein af þessum nasistamyndum þar sem við lítum á hræðilega ómannúðlega athæfi í garð gyðinga, þó að við sjáum alvarlega meðferð hafa verið gefin út en í staðinn er þetta frekar endursögn á litlum atburði sem þýddi líf og dauða fyrir fólkið sem átti í hlut. Þessi mynd er ekki að reyna að hneyksla neinn eða opna dyrnar fyrir umræðum um aðstæður en það sem hún vill einfaldlega gera er bara að varpa ljósi á lítinn en sannan lífsatburð sem átti sér stað á sögulegu tímabili. Hluti af styrkleika myndarinnar kemur frá leikurum hennar og það eru góðar frammistöður sem skína sérstaklega í gegn hjá Riemann og unga Lohde og það er alltaf gott að sjá Schrader (Aimee & Jaguar) í lykilhlutverki. Þetta er ekki frábær mynd eða eitthvað sem á eftir að breyta sjónarhorni þínu á seinni heimstyrjöldinni en miðað við að saklaus líf voru tekin af lífi vegna atburðanna sem áttu sér stað held ég að ástæðan ein sé nógu mikilvæg til að endursegja þessa sönnu sögu.