Það var ekki einn endurlausnandi þáttur í þessari mynd. Ég og kærastan elskum bæði hasarmyndir. Sérstaklega bardagaatriði (Bloodsport og Kickboxer var æðisleg), en þessi mynd var ekki skemmtileg. Fimm mínútna aðgerð fylgdu tuttugu mínútna tali og „reiðum“ svipbrigðum. Aðalhetjan er vandræðapersóna sem hefur séð bardaga og neyðist því til að líta alvarlega út fyrir að vera með hægðatregðu á öllum tímum. Herinn hefur truflað hægðir hans auk þess að fullkomna bardagatækni sína. Tónlistin er heldur ekki góð. Þeir berjast við rapp- og hiphop-stíl götunnar, vegna þess að þessir krakkar eru þrjótar. Afgangurinn af hljóðrásinni er venjulegur bakgrunnshljóð fyrir dramatík með lágt fjárhagsáætlun. Allt við þessa mynd er í klassískum B-stíl. Leikararnir skila línum sínum eins og þeir séu að lesa þær af vísbendingaspjöldum og línurnar sjálfar ættu að kveikja í og ​​skilja þær eftir logandi í einhverju rotnu hollywoodsundi. Myndin heitir "Honor" en það var enginn heiður að gera þessa mynd. Þetta var einfaldlega sóun á peningum og skynsamleg eyðsla er eitthvað sem ég tel vera virðingarvert. Farðu að sjá Felon í staðinn. Bardagaatriðin og aðstæðurnar eru raunverulegri.