Ég hef ekki séð þessa mynd í aldanna rás en datt í hug að ég myndi tjá mig um hana samt, aðallega vegna þess að minningin um að mislíka hana svo ákaft er brennd inn í minnisfrumurnar mínar. Upprunalega THE GETAWAY var engin verðlaun til að byrja með en hafði að minnsta kosti þann sérkenni að vera 1) Sam Peckinpah kvikmynd, 2) Steve McQueen, Ben Johnson og Slim Pickens, 3) Var tiltölulega sársaukalaus leið til að blása í burtu klukkutíma. og hálfan tíma. Til samanburðar kemur 1994 útgáfan sem lítið annað en hégómi fyrir þáverandi rauðhærða Alec Baldwin og brátt fráskilda eiginkonu hans, Kim Basinger. McQueen og þáverandi eiginkona hans Allie McBride hættu líka fljótlega eftir að útgáfa þeirra af myndinni var gerð og maður getur eins og ímyndað sér Baldwins hjá hjónabandsfulltrúa þeirra rifrildi um hver væri heimskuleg hugmynd að gera þessa mynd. Við skulum bara fá það sagt og út. að leiðarlokum -- Alec Baldwin var aldrei og mun aldrei vera neitt nálægt Cooler King, og ein af ástæðunum fyrir því að þessi endurgerð fór svona í taugarnar á mér er sá hroki sem Baldwin sýndi að hann þykist ögra minningu okkar um Steve McQueen í myndinni. aðalhlutverk. Eins og einhver annar bendir á, var sýn Peckinpah frá 1972 á myndinni háðsádeiluverk sem ætlað var að skopast að hasar/ævintýraráninu. Aftur á móti virðast Baldwin, Bassinger og félagar vera að reyna að kalla fram alvarlegri tón, þar sem aðeins slímugar prinsipplausar illmennapersónur Michael Madsen og James Woods koma fram sem raunverulegt fólk. Myndin er líka ákaflega vond og óviðunandi á grundvallarstigi sem er erfitt að koma orðum að. Ein skoðun var meira en nóg, ekki bara vegna þess að hún hafði ekki upp á neitt nýtt að bjóða heldur vegna þess hve listlaus hún var gerð. Kvikmynd Peckinpahs var í raun og veru stílhrein lítil skemmtun sem hafði hressilega stemningu, þar sem þessi útgáfa er slagorð sem tekur of langan tíma að nema litlu sem engu. Það er engin listræn brýn nauðsyn á tilveru hennar og sumar af óþægilegri senum eru svo óþægilegar að þær gera það erfitt að njóta myndarinnar. Svo ég veit það ekki, þetta var líklega ein af myndunum sem hjálpaði til við að koma af stað bylgju tilgangslausra, listrænna vapid big budget endurgerðir studdar upp í kringum þá nafna leikara/leikkonu, sem í sjálfu sér er ekki mjög gott. Ég vil alltaf frekar sjá kvikmyndagerðarmann að minnsta kosti reyna að koma með nýja hugmynd að kvikmynd og falla flatt með eitthvað frumlegt. Þessi mynd fékk mig bara til að vilja draga úr mér augabrúnirnar og hún sýnir að á næstu 15 árum sem liðin eru frá því hún kom út hefur herra Baldwin orðið víðfrægur sem einn mesti skíthæll í Hollywood. Þakka guði fyrir "Team America" ​​fyrir að setja hann í hans stað.3/10