Eskimo er alvarleg kvikmynd um menningargjána milli frumbyggja og hins ágenga hvíta manns. Þó að Eskimo sé tekin í heimildarmyndastíl að því er virðist með öðrum en fagfólki, er Eskimo hæfileikarík framleiðsla sem inniheldur trúverðuga sögu sem áhorfendur vilja sjá í gegnum til lokatökunnar. hvalveiðimenn sem myrkva landslag hans. Þegar eskimói missir maka sinn er eðlilegt að aðrir karlar deili konum sínum með vini sínum. Það er líka vanalegt að konur þeirra vilji taka stöðu maka sem saknað er. Allt virðist þetta eðlilegt í samhengi við hina auðnuðu og fyrirsjáanlegu norðurslóðaumgjörð. Hinn trausti eskimói verður óprúttnum hvítum hvalveiðimönnum að bráð (með þungum evrópskum hreim) sem líta ekki á þessa frumbyggja sem jafningja sína. Svik, ölvunarorgíur, nauðganir og dauði eiga sér stað eftir að eskimóamenn leggja af stað til vinnu á ísköldum sjónum. Að lokum áttar aðal Eskimo (Mala) sér að hann hefur verið blekktur og hefnir sín. Áhorfendur hefðu fagnað í kvikmyndahúsum 1930. Komdu inn í Royal Canadian Mounted Police og siðferðisvandamálið um hvort sækja eigi Mala til réttarhalda. The Mounties eru leiknir sem tilfinningalögreglumenn sem vita að þetta er ekki klippt og þurrt mál. Munu Mounties fá manninn sinn? Er það sanngjarnt að halda Mala við hegðunarreglur utan hefðbundins samfélags? Er einhver leið út sem refsar ekki Mala? Er óhjákvæmilegt að lög hvíta mannsins verði að sigra? Er engin von um sakleysi? Þetta er ekki frábær mynd, heldur kvikmynd sem þú munt njóta vegna dýptar málsins sem fjallað er um í allt öðru umhverfi. Mig grunar að tökur á atriðunum með dýrum hafi verið gerðar fyrir fyrirvara í dag um að enginn hafi slasast við gerð myndarinnar -- svo varist hráu náttúruröðunum. Mjög mælt með.