Sem fyrrum kennari(!) verð ég að viðurkenna að ég hrökklaðist í gegnum mörg atriði - þó ég hafi haldið áfram að horfa til enda. Ég velti því fyrir mér hvers vegna?! (Leiðindi kannski?) :-)Fyrstu upphafssenurnar fannst mér ótrúlega misjafnar og ómarkvissar. Söguþráðurinn líka, þó að það væru nokkrar góðar hugmyndir - neyð líknarkennara, til dæmis - var ekki nógu einbeitt í eina átt fyrir þrívíddarþróun. Ekki ein af fínustu augnablikum herra Nolte. Hvað varðar ungan herra Macchio, talar hann svona í *hverri* mynd? Að hliðar söguþræði og leikarakvörtunum voru hárgreiðslurnar einar og sér nostalgísk (ef ógleði) ferð.