Eftir að hafa lesið alla lofsamlega dóma um þessa mynd og nokkra sem gefa henni svoleiðis. Ég ákvað að lokum að henda inn neinum cent virði. Ég er sammála flestum um það að ef það hefði ekki verið fyrir Lauren Lewis og Chris Ferry þá hefði það verið hörmung. Tekið upp í Mariette OH. rétt norðan við Dogpatch þar sem allir alvöru hæfileikarnir flúðu suður niður I-77 árum, að minnsta kosti eins langt og bensíntankur leyfir. Ég fékk hláturskast frá gagnrýnendum sem halda því lúmsklega fram að þeir fagni aðeins betur en flestir með því að halda því fram að þeir hafi fylgst með söguþræðinum án þess að rugla saman. Þessi litla saga eftir Brothers Crook er eins og gömul plata með skífu í. Sem Bandaríkjamaður skil ég erfiðleikana sem Ind kvikmyndalistamenn þurfa að glíma við. Ferð til Rúmeníu hefði örugglega þurrkað út fjárhagsáætlunina. Við skulum horfast í augu við það að öll myndin var lykkja af Claire á bensínstöðinni, Claire í vegkanti, Claire undir salnum, Claire í húsinu, Claire í maísakrinum, Claire í skólanum. Claire hér og Claire þar. Þetta varð næstum einhæft og hefði gert ef hún hefði ekki verið besti leikarinn í leikarahópnum. Josh og Jeff þurfa að hafa lífsviðurværi sitt en skrifa ekki tveggja blaðsíðna handrit og breyta því í klukkutíma og tuttugu mynd. Áður en þú skrifar annað handrit um drauga drauga skaltu horfa á einn eða tvo þætti af Ghost Whisperer eða eitthvað og fá smá bakgrunn. Allir leikararnir nema ofangreindir og nokkrir aðrir tóku þátt í sinni fyrstu og síðustu mynd. Einnig kemur fram meðleikstjórinn Jeff eins og hann er í öllum myndum sínum. Rétt eins og Alfred Hitchcock, ha? Eitt af því sem myndin hafði að leiðarljósi er að myndatökumaðurinn virtist vera með upptöku á derrière Lauren Lewis. Jæja, með allri kaldhæðni nú sáttur mæli ég samt með myndinni fyrir hryllingsáhugamanninn bara til að sjá þessa ungu leikkonu á mótunartíma ferils síns (vona ég) og að Chris Ferry hafi fest sig í sessi sem illmenni sem vert er að horfa á.