"Saboteur" eftir Alfred Hitchcock (1942) (ekki má rugla saman við aðra Hitchcock mynd, "Sabotage" sem gerð var árið 1936 sem hefur allt annan söguþráð) er ekki besta kvikmyndin Master of Suspense. Hún hefur hvorki dýpt „Vertigo“ (1958) né gróðursælt andrúmsloft „Rebbeca“ (1940) og hún hefur sannarlega ekki þau tilfinningalegu áhrif og leikhæfileika sem finna má í „Notorious“ (1946), en hvað það skammtur hefur er unaður, ævintýri og naglabítur hápunktur. Forystan tvö eru að vísu frekar slök. Það er auðvelt að skilja hvers vegna Hitchcock vildi fá Gary Cooper í hlutverk Robert Cummings og Barböru Stanwyck í hlutverkið sem Priscilla Lane fór með. Einnig hafa þjóðræknisræðurnar sem Cuumming segir (sem Dorothy Parker skrifaði) hafa verið illa tímasettar og fundurinn með sirkushópnum er illa gerður (skeggið á skeggjaða konunni er greinilega rangt). Síðasti hálftíminn er hinsvegar sjónarhorn á sætinu þínu, hápunkturinn á toppi Frelsisins er mjög vel gerður og myndin er skýr forveri "North By Northwest" (1959). Skúrkarnir tveir, Otto Kruger og Norman Lloyd eru mjög góðir og upphafseldurinn í flugvélaverksmiðjunni er frábær röð. Þetta er ekki besta myndin sem Hitch gerði, en hún er örugglega ein af hans skemmtilegustu.