Hvar á að byrja, hvar á að byrja....hmmm...jæja hvað með einhverja stífustu, óeðlilegustu, ótrúlegustu og tjaldaða frammistöðu sem hægt er að hugsa sér? Hvað með staðalímynda "karaktera", aðstæður og staðsetningar? Eða hvað með manipulativt, klúðurslegt, algjörlega ömurlegt handrit? Mér dettur ekki í hug einn þáttur í þessari mynd sem var frumlegur, verðugur áhorfs eða áhugaverður. Athugið allir aðdáendur Josh Hartnett/Chris Klein/LeeLee Sobieski - njótið saman fimmtán mínútna þeirra, gott fólk, því þeir ætla ekki að vera frægur miklu lengur...