Ég nenni sjaldan að horfa á grínmyndir eða sjónvarp þessa dagana. Þær eru fáránlegar, dónalegar og síðast en ekki síst ekki fyndnar. Þetta mætti ​​líta á sem hressandi sprengingu frá fortíðinni. Það er þess virði að horfa á það og ég trúi því ekki að það yrði dagsett á neinn marktækan hátt. Klassískur húmor er klassískur húmor og góð skrif eru góð skrif óháð því á hvaða tímum hún skapaðist. Ég myndi elska að sjá þessa mynd aftur; kom það upp í hugann eftir að hafa séð nokkuð svipaðan "Sumarskóla" í sjónvarpinu nýlega. Eins og þessi örlítið nýrri mynd, "Kjötbollur" er fyndin án þess að vera grimm, of kynferðisleg eða dekra við baðherbergishúmor. Lykillinn er auðvitað hvernig fullorðinspersónan skiptir svo miklu máli í lífi táningspersónunnar - kannski nánast lífsbjargandi breyting - og hvernig þau vaxa bæði upp á sumrin.