Þessi hefur tilhneigingu til að vera lítilsvirt af mörgum gagnrýnendum og Kurosawa aðdáendum, en mér fannst hann dásamlegur. Þetta er þáttaröð fjölpersóna rannsókn á fátækustu Tókýó, sem búa í borg sem er bókstaflega gerð úr rusli. Þó hún líti út eins og A-sprengja hafi nýlega slegið í gegn, hefur myndin eins konar kyrrláta fegurð þökk sé glæsilegri notkun Technicolor. Titillinn kemur frá hljóðinu sem geðveiki ungi maðurinn gerir sem keyrir ímyndaðan vagn í gegnum fátækrahverfið. Allar persónurnar voru dásamlegar og allar sögurnar hrífandi, en kannski það hörmulegasta varðar manninn og ungan son hans sem búa í yfirgefnum bíl. Þegar þeir eru ekki að leita að mat eyða þeir frítíma sínum í að nota ímyndunaraflið til að byggja draumahúsið sitt. Tilfinningalega áhrifamikil og falleg mynd.