Þessi mynd er skylda fyrir alla sem hafa gaman af fótbolta sem list. Það sem vekur fyrst athygli í þessari mynd um heimsmeistarakeppni í fótbolta er hvernig hún er tekin upp. Auk þess að fylgjast með leikritinu eins og sjónvarpsútsendingu er til rausnarlegt myndefni tileinkað því að fylgjast með einstökum leikmönnum í leiknum. Þetta dregur fram tilfinningar og aðstæður sem þessir menn ganga í gegnum þegar þeir reyna að ná fram dýrð. Sjónvarpsútsendingarstíll í dag, svo ólíkur 1986, er enn lakari í gæðum miðað við þessa mynd. Leikararnir eru ekki einu stjörnurnar. Áhorfendur, dómarar, blaðamenn sem fjalla um leikina og umhverfið sjálft gegna lykilhlutverki í þróun þess sem í dag er saga. Í þessari mynd má sjá hvernig allir þessir þættir spila saman á mjög skýran hátt. Í þeim efnum hefur sjónvarpsútsendingarstíll í dag ekki enn náð þessu gæðastigi, þó að það sé nú miklu nær en áður. Það eru nokkrir leikmenn sem hafa verið áberandi: Maradona (Argentína), Elkjaer og Laudrup (Danmörk), Francescoli (Úrúgvæ), Platini (Frakkland), Lineker (Englandi), Rummenigge (Þýskalandi), Butrague#o (Spáni), Socrates (Brasilíu) og Sanchez (Mexíkó). Þessi mynd er ekki samansafn af bestu fótboltahreyfingum Mexíkó 1986, þó að flestar þau eru vel þakin. Yfir alla myndina er álag á að kynna nokkra þætti leiksins og keppnina sjálfa sem byggist á framförum þessara leikmanna og liða, jafnvel á kostnað þess að sleppa viðeigandi leikjum leikanna sjálfra. Þetta er það sem gerir þessa mynd svo áhugaverða og einstaka. Vegna þess sem gerðist vegna dómara í Mexíkó 1986 eru mörg ummælin um þessa kvikmynd og heimsmeistarakeppnin ákaflega hlutdræg fyrir Maradona. Mikið af þessum ummælum tekur ekki tillit til þess að það sé dómari og tveir línuverðir, að þeir séu jafn mannlegir og leikmennirnir og að allir ofangreindir geri mistök á einn eða annan hátt. Knattspyrnureglur leyfa ekki dómurum að nota endursýningar í sjónvarpi til að taka ákvarðanir, þannig að að mestu leyti verða dómarar að ákveða hvað þeir skynja. Þar af leiðandi taka dómarar virkan þátt í þróun leiks. Áhrif þeirra má sjá í nokkrum hlutum þessarar myndar. Framhaldsmyndin fyrir HM 1990, samanborið við þessa, er bara uppspretta bitra vonbrigða. Mikið af því kemur frá því að hún varð of þátttakandi í leiknum, en þessi mynd segir hlutina frá fjarlægara, hlutlausara sjónarhorni.