Eftir að hafa horft á fyrstu myndina í nýju Aztec Mummy Collection frá BCI er erfitt að trúa því hversu spenntur ég var fyrir leikmyndinni og hversu pirruð ég var þegar útgáfudegi var frestað. Ég hef horft á mikið af mexíkóskum hryllingi undanfarna mánuði. Einhver frábær The Curse of the Crying Woman. Nokkuð skemmtileg þrátt fyrir augljósa galla Night of the Bloody Apes. Og sumir Cheesy Veldu hvaða Santo kvikmynd sem er. Eitt sem allar þessar myndir eiga það sameiginlegt er að engin er hægt að kalla "daufa". Jæja, það er ekki tilfellið með The Aztec Mummy. Það er langt síðan ég horfði síðast á eitthvað svo svefnhvetjandi. Ég var ekki að vonast eftir eða búast við frábærri mynd, en skemmtu mér allavega! Aztec múmían tekur allar aðstæður sem gætu verið áhugaverðar og sýgur lífið úr þeim með endurteknum atriðum af fólki sem gerir ekki neitt og lengir síðan þær senur um það sem tekur heila eilífð. Ég býst við að það sé það sem gerist þegar þú gerir 80 mínútna kvikmynd með aðeins 30 mínútum af efni. Bólstrun óvenjuleg! Til dæmis, fyrir alla sem hafa séð myndina, hvaða tilgang hefur The Leðurblökur annan en að koma með grímuklædda glímumann á skjáinn og lengja sýningartímann um 15 eða svo tilgangslausar mínútur? Ég get bara vona að hinar tvær myndirnar í The Collection séu skemmtilegri en þessi.