Það hefur alltaf verið áskorun fyrir leikstjóra og handritshöfunda að þróa kvikmyndir sem eru byggðar á raunverulegum atburðum sem tengjast dulmálsfræði eða yfirnáttúru. Þú verður aðallega að samræma tilkynntar vitnisburði, misvísandi upplýsingaheimildir og sköpunargáfu í Hollywood til að framleiða eitthvað sem áhorfendur geta komist inn í. Því miður, fyrir SASQUATCH, virðist ekkert af þessum hlutum eiga sér stað. Myndin byrjar í dæmigerðum film noir þegar rannsóknarteymi lendir einhvers staðar í Cascades með flugvél. Þaðan hverfur rannsóknarhópurinn og þrátt fyrir tilraunir lögreglumanna og björgunaraðila á staðnum er þeirra saknað í nokkurn tíma. Á meðan einn farþeganna er á gangi er innrauðum myndum skvett á skjáinn (a la Predator) sem gefa lúmskt í skyn að hinn goðsagnakenndi Sasquatch sé orsök örlaga farþeganna. Cue Harlan Knowles (Henriksen), forstjóri BioComp Industries og faðir eins af fórnarlömbum slyssins. Knowles setur saman sitt eigið leitar- og björgunarteymi með það beinlínis hlutverk að finna dóttur sína og restina af rannsóknaráhöfninni, ásamt ómetanlegu tækninni sem tapaðist í hruninu. Eftir að sérsniðið björgunarteymi Knowles hefur verið sett saman er öll myndin fer yfir slóð litríkra persóna, svimandi kvikmyndatöku og algerlega ófrumlegrar söguþráðar. Ég þurfti bókstaflega að halda mér frá því að sofna meðan á þessari mynd stóð þar sem hún reyndi að hræða mig úr vitinu. Eini meðlimurinn í leikarahópnum sem hélt sínu striki var Henriksen, sem bætir ekki upp dýptarleysið í öllum öðrum persónum. Ofgerð hljóðbrellurnar voru líka pirrandi; í rauninni vissi ég ekki hvort ég væri að horfa á kvikmynd um Bigfoot eða grizzly bears. Hvorki var söguþráðurinn alveg frábær. Það var of vanþróað þar sem áhorfandinn verður aðallega fyrir dæmigerðri hræðslutónlist sem finnst í einhverju svipuðu af tegundinni. Augljóslega þurftir þú ekki að vera snillingur til að komast að því hver myndi rífa úr öllum fötunum í miðri mynd, eða hver yrði fyrsta óheppna sálin til að verða dæmd af Mr. Sasquatch. Hvað góða punkta varðar, þá eru þeir engir og þess vegna gaf ég þessari mynd 2 af 10.