Þessi heimildarmynd fjallar um líf stóru og litlu Edie Beale, móður og dóttur, sem bjuggu sem einbýlishús í fjölskyldusetri sínu í East Hampton, NY frá miðjum fimmta áratugnum til seint á áttunda áratugnum. Þegar kvikmyndagerðarmennirnir finna þá er stórhýsið að falla í sundur og konurnar, önnur 78 ára og hin 56, deila lélegu herbergi. Sú eldri Edie Beale er frænka Jackie Kennedy Onassis og sú yngri er fyrsti frændi hennar. Konunum var upphaflega vísað út úr húsinu vegna hrörlegs ástands þess, en Jackie sendi þeim peninga til viðgerðar svo þær gætu haldið áfram að búa þar. en á öðrum tímum er erfitt að líta frá myndinni. "Litla" Edie kennir móður sinni um núverandi ástand hennar og móðir hennar skýtur því á móti að Edie myndi aldrei ná þeim árangri sem hún hélt að hún væri. "Litla" Edie virðist oft föst í fortíðinni, einbeitt sér að vali sem hún tók fyrir áratugum og elskar að sýna myndir frá æsku sinni, þar sem hún var greinilega falleg frumraun. Móðir hennar virðist meira uppgjöf við örlög sín, að lifa það sem eftir er af lífi sínu við hræðilegar aðstæður. Það eru ákveðnar vísbendingar um glamúrlífið sem báðar konur lifa einu sinni, allt frá myndunum sem sýna hamingjusama fjölskyldu, til stórbrotinnar myndar af eldri Edie við hliðina á rúminu sínu. Miðað við það sem við sjáum af húsinu eru flest herbergin í því tóm, veggirnir eru að sprunga og falla í sundur og "Litla" Edie skilur eftir mat á háaloftinu fyrir þvottabjörninn til að snæða. Og auðvitað eru fjölmargir kettir á hlaupum. Í hjarta sínu er þessi heimildarmynd ótrúlega sorgleg. Þó að hvorug konan virðist sérstaklega þunglynd af hlutskipti sínu í lífinu, þá er vesenið sem þær búa í algjörlega hræðilegt. Það er ekki sérstaklega ljóst hvort það er jafnvel rennandi vatn í húsinu og þú færð á tilfinninguna að þau hafi í raun verið yfirgefin af fjölskyldu sinni. Hins vegar, sem heimildarmynd, er myndin undur að sjá og er mjög mælt með henni.