Það eru fallegar landslagsmyndir. Rithöfundar leggja nöturleg orð í munn leikara. Með minni leikurum væri þessi sýning kjánaleg. 'List verður að lyfta mannkyninu eða það er BS.' Ekki svo vegna þess að list allra þeirra sem nefnd eru er líka að hræra mannkynið og tjá myrku hliðarnar. Aðalpersónan segir meira að segja þá sem ekki drekka fela skuggahliðina. Rangt, hann lifði í myrkri og bældi myrku hliðina með því að drekka og vera einvídd að víkka ekki sjóndeildarhringinn með einhverju öðru en landslagi. Það var engin öndunarlífvera í verkum hans né tjáning um sársauka hans. Allt sem listamaðurinn gerði var að takmarka sig við tugi landslagsmynda. Umræðurnar á milli persónanna voru í grunnskóla, fábrotið efni sem gaf einni persónunni alltaf yfirhöndina sem rithöfundurinn vildi. Ég reyndi að líka við það eftir að hafa lesið öll fyrstu wow athugasemdirnar hér. Ég þurfti að grafa djúpt til að sjá þá sem ég var sammála. Ég held að frábæru ummælin hafi verið frá þeim sem tengjast myndinni. Ég var færður aðeins einu sinni undir lokin. Krakkinn var allt of aðgerðalaus. Landslagið var fallegt og tónlistin fáránleg. Bara mín skoðun en kemur hvergi fram hjá mér.