Mynd Billy Chung Siu Hung (hin blóðuga sverðleiksmynd Assassin frá 1993) Love To Kill (Hong Kong, 1993) er meðal sterkustu afurða uppsveiflu III. flokks sem byggði HK kvikmyndahúsið í byrjun tíunda áratugarins. Hún samanstóð af kvikmyndum með sterku kynlífi, nektum og ofbeldi, meira og minna tilefnislausum og aðeins áfalli metnar. Love To Kill tilheyrir svo sannarlega "meira" flokknum með ógleymanlegum hugmyndum og bitum af selluloid veikindum. HK sálfræðingurinn Anthony Wong (úr hinni margverðlaunuðu The Untold Story eftir Herman Yau, frá sama ári) leikur viðskiptamann og eiginmann. sem finnst gaman að pynta, niðurlægja og nauðga ungu eiginkonu sinni (Elizabeth Lee Mei Fung) sem af einhverjum ástæðum yfirgefur hann ekki og bjargar sjálfri sér og litla syni þeirra frá truflunum kvalaranum. Lögreglumaður (Danny Lee, frægi lögreglukarakterinn úr kvikmyndum eins og Dr. Lamb (1992) eftir Billy Tang (og meðstjórnandi af Lee) og The Killer (1989) eftir John Woo svo eitthvað sé nefnt) sér hins vegar vandamálið. og byrjar að vernda eiginkonuna og soninn en Anthony líkar þetta náttúrulega alls ekki og leiðir þetta allt inn í hinn dæmigerða öfgafulla andlega og myndræna lokaþátt í rigningarstormi. Myndin er nánast algjörlega án alvarlegra verðleika eins og hún er bara arðrán til að fá peninga þegar svona myndir voru svona vinsælar. Myndmálið og uppákomurnar eru eitthvað sem aldrei finnst í vestrænni kvikmyndagerð, að minnsta kosti í almennum straumi, og þetta verður allt enn meira hugljúft þegar sum/flest bannorð Vesturlandabúa, eins og ofbeldi og ranghugmyndir sem barn verður vitni að, eru brotnar í þessum myndum svo oft að lestur söguþráðanna einar og sér myndi gera flestum áhorfendum ógleði, og það á alveg sérstaklega við um þessa mynd líka. Myndin er enn með frekar áhugaverðan og hrollvekjandi hljóðrás í hefð umrædds Dr. Lamb sem hóf nánast uppsveifluna árið 1992 Yfirleitt er tónlistin og hljóðrásin í HK myndum áhugaverð og eykur myndmálið, sérstaklega í þessum hryðjuverkamyndum. Einnig má nefna kvikmyndatökuna þar sem myndin baðar sig, sérstaklega í lokaatriðinu, í bláum litum og myndavélarlinsum (eins og Assassin líka), og geisandi stormurinn er tekinn vel á myndavélina. Annars er ekkert sem myndi meta myndina hærra en á viðbjóðsmælinum. Leikarar og leikkonur eru hæfileikaríkar og fagmannlegar og gera myndina ekki verri með leik sínum. Samt er í myndinni venjulegan HK-húmor sem gerir sjúka ganginn enn veikari þar sem einhverjum "húmor" er hent í súpuna. Það felur í sér einhverja brandara um reisn Danny Lee og svo framvegis..Eitthvað sem var heldur aldrei að finna í vestrænum "alvarlegum" myndum. Og þessi hlutur eyðileggur venjulega fax annars athyglisverðar HK myndir þar sem húmorinn er bara svo augljós leið og reynir að skemmta áhorfendum og fjöldanum. Myndin hefur mjög hátt svívirðingarstig þar sem hún hefur fjölmargar senur sem sýna misnotkun á eiginkonu Wong á ýmsan hátt. Henni verður nauðgað og misnotað, barin og sparkað af eiginmanni sínum. Við fáum líka að sjá nokkur endurlit frá æsku Wong sjálfs sem reynist vera jafn ofbeldisfull og faðir hans drap líka og breytti ungum syni hans í það sem hann er núna. Þessar flashback atriði, aðallega í lok myndarinnar, innihalda líka algjörlega óvæntar upplifanir þar sem myndmálinu er hraðað (til dæmis högg á öxi) og það skapar algjörlega geðveikt og andlegt andrúmsloft í atriðinu. Aftur eitthvað sem aðeins HK nýtingarframleiðendur virðast geta fundið upp á. Endirinn sjálfur inniheldur mikið af skyndilegum og átakanlegum átökum þar sem brjálæðingurinn beitir öxi sinni og hittir líka nokkra nagla, til dæmis á trylltan hátt. Myndin er líka í raun frekar "grunsamleg" að mínu mati þar sem ofbeldið og skelfingin eru raunsær sársaukafull. og fjallar um hluti sem ætti ALDREI að taka sem skemmtun, aðallega meina ég nauðgun. Útgáfan sem ég sá (ég hef séð tvær útgáfur) inniheldur mjög langa og algjörlega ógeðfellda nauðgunarsenu sem reynir bara að vera eins sadískur og hægt er. Ég er ekki viss um að áhorfendur HK séu mjög hrifnir af myndmáli eins og þessu en ég held að enginn með einhverja vit fyrir siðferði í kvikmyndum/skemmtun myndi aldrei sætta sig við eða gera eitthvað slíkt. Konur verða fyrir hrottafengnum og drepnar á sadískasta og lágkúrulegasta máta þannig að örlög karlanna virðast næstum tam saman við kvenfólkið. Hin útgáfan sem ég sá, nýútgefinn DVD diskur í HK (án texta) hefur þessa "borðsgrimmd" atriði í mun lengra formi en textaða taívanska DVD-diskinn sem er að öðru leyti eins og HK-útgáfan. Ég hef líka heyrt að gamli HK Laserdiskurinn sé frábrugðinn þessum tveimur og þar sem lokaútgáfurnar eru fullar af senum og myndum sem ekki finnast í myndinni er ómögulegt að segja hvernig "óklipptar" útgáfur þessar sem hafa verið gefnar út eða sýndar leikrænt eru. Augljóslega hefur nóg af myndefni verið klippt út, hugsanlega jafnvel áður en sýningin var frumsýnd. Myndin er skrifuð af Law Gam Fai og Lau Wing Kin, en sú fyrrnefnda hefur einnig skrifað myndir eins og Dr. Lamb, The Untold Story og Gunmen (Kirk Wong, 1988) ) en af ​​öðrum myndum hans sem ég hef séð er Love to Kill sú óþarfasta. Dr. Lamb og The Untold Story eru báðir mjög grimmir og ofbeldisfullir en hafa líka tilraun til að gagnrýna yfirvöld og menn almennt eins og það er auðvelt að breytast í skepnu þegar hann er að elta eða berjast við einn. Hrikalega pyntingarmyndin af Ósögðu sögunni, fórnarlambið er glæpamaðurinn, er mjög sterkt og hefur örugglega áhrif til að breyta einhverju sem kann að vera rotið í samfélaginu og meðal lögreglunnar til dæmis. En það er ekkert af þessu í Love to Kill, þetta er bara heiðarleg, útreiknuð og hraðvirk nýting sem er, við the vegur, framleidd af gamla leikstjóranum Kirk "Organized Crime & Triad Bureau (1993), Crime Story (1993)" Wong !Love to Kill fær ekki meira en 2/10 frá mér þar sem ég er ekki of mikið þakklát fyrir svona myndir. (HK) Kvikmyndum er ætlað að vera og getur verið meira og kvikmyndir eins og Love to Kill eru aðeins sníkjudýr í atvinnuskyni sem búa meðal raunverulegra listaverka.