Síðast þegar ég sá myndina var ég um það bil sjö ára, þannig að skoðanir mínar gætu verið lúnar með tímanum. Á þeim tíma naut ég kvikmyndatökunnar þar sem skipt var á milli teiknimynda og lifandi hasar. Á þeim tíma fannst mér leiðinlegt fyrir bláa úlfaldann og sorglegt líf hans. Ég fann líka fyrir gleði þegar Captain Contagious rændi kvenhetjunni (prinsessu eða leikfangshirði) var borðinu snúið við honum. Því miður ákváðu framleiðendurnir aldrei að flytja þessa mynd yfir á VHS, svo það eina sem ég á eru tuttugu ára gamlar minningar. Ég er viss um að ef ég myndi sjá myndina aftur myndi ég líta á hana sem þröngsýna og safaríka, en ég hafði mjög gaman af henni í myndinni á þeim tíma.