Ég horfði á þessa mynd fyrir nokkrum vikum og verð að segja: Ég var ekki hrifinn, alls ekki. Ég er með hinum veggspjöldunum þegar kemur að fínum flutningum, en sumir góðir flutningar gera ekki góða kvikmynd. Á umræðuborðinu fann ég umsögn nafnlauss veggspjalds sem fangar nokkur af aðalatriðum. Þar segir: "'Deed Poll' er kvikmynd sem vekur margar spurningar en svarar varla jafnvel fáum; mynd sem er truflandi og yfir allar tilraunir til að flokka; tilraun og mjög hefðbundið kynlífsdrama þrátt fyrir átakanleg atriði. Snilldarleikurinn af Barböru Kowa og André Schneider, að hluta til mjög áhrifamikil klipping og góða myndavélavinnan (Steffen Ritter) bæta upp grófar söguþræðir og nokkrar tæknilegar hnökrar (sérstaklega í hljóði) Hins vegar eru leiðindin sem áhorfendur þurfa að glíma við í 40 mínútur eftir." Því miður er þetta satt. Ég var alls ekki hrifinn af sögunni. Söguhetjurnar eru kalt, metnaðarlaust fólk. Þeir neyta mikið af eiturlyfjum og stunda mikið kynlíf. Og hvað? Í mörg skipti virtist leikstjórnin nánast engin, svo ekki sé minnst á tæknilega hliðina: léleg hljóðgæðin voru gríðarlega truflandi. Hver er tilgangurinn með myndinni? Hver er boðskapurinn á bak við þetta allt saman? Nafnlausi gagnrýnandinn sagði: "Einhvern veginn tókst Biermann ekki að koma með skýran punkt og því hangir myndin áfram í loftinu án skilaboða. Þannig leiðindunum sem ég kenna myndinni um. Myndin er hlédræg og tilfinningalaus, köld, næstum hlutlaus og hún tekur ekki langan tíma að sjá gallana: í langan tíma eru persónur Sean og Ivy ekki trúverðugar (þeir eiga greinilega í erfiðleikum með enskan framburð), persóna mállausa bróðurins er ekki mjög vel þróuð. Sum augnablik eru mjög efnileg þó - í atriðinu þar sem kallstrákurinn er horaður (hið eina og eina sanna ástaratriði) næst þeim styrkleiki sem maður myndi elska að sjá alla myndina lengi. Sem áhorfandi verður maður að sjá eftir þeim möguleikum sem gefnir eru." Aftur verð ég að vera sammála. Mér líkaði lokasenan, sérstaklega vegna fallega fangaðra andlita Gianni Meurer og André Schneider, en það var ekkert miðað við leiðindin sem ég þurfti að þola fyrstu þrjátíu mínúturnar. (Kynlífssenurnar voru hins vegar fagurfræðilega sviðsettar og fullkomlega klipptar.) Þegar allt kemur til alls var "Deed Poll" ekki minn tebolli - góð, umdeild hugmynd til spillis - en það var áhugavert að sjá hvernig kvikmynd getur verið gert með nánast engum peningum. Kannski hefði þetta orðið betri mynd ef þeir hefðu haft stærri fjárhag og reyndari leikstjóra.