Sorg og fortíðarþrá gegnsýra Late Chrysanthemums, kvikmynd frá 1954 eftir japanska höfundinn Mikio Naruse, sem er nú í yfirlitssýningu á kvikmyndum sínum sem lengi voru ófáanlegar þökk sé James Quandt frá Cinematheque Ontario og The Japan Foundation. Late Chrysanthemums er byggt á þremur sögum eftir Fumiko Hayashi og segir frá fjórum geisum á eftirlaunum, nú miðaldra, en líf þeirra er orðið fullt af vonbrigðum og eftirsjá. Frammistaða er einstaklega framúrskarandi, sérstaklega Haruko Sugimura, sem lék meðal annars í kvikmyndum Ozu's Late Spring, Floating Weeds og Tokyo Story. Sugimura túlkar Kin, fyrrverandi Geishu sem á engin börn og býr aðeins með ungu þernu sinni sem getur ekki talað. Hún er orðin tortryggin í garð karlmanna og hefur beint sjónum sínum að peningum, sér í lagi fasteignaspekúlasjónum og lánveitingum til vina sinna, Nobu (Sadako Sawamura), Tamae (Chikako Hosokawa) og Tomi (Yuko Mochizuki), allir fyrrverandi geishur. Vinir Kin búa við fátæklegar aðstæður og kvarta yfir því hvernig Kin er orðinn gráðugur og Tomi eyðir töluverðum tíma í fjárhættuspil til að reyna að ná endum saman. Bæði Tomi og Tamae eru við það að missa börnin sín. Sonur Tamae er að fara til að vinna í kolanámunum á Hokkaido og dóttir Tomis hefur ákveðið að samþykkja hjónaband frá eldri manni. Báðar standast breytingar á aðstæðum sínum en sætta sig við það sem óumflýjanlegt. Tveir karlkyns vinir heimsækja Kin, Seki fyrrverandi elskhuga sem hún hafði einu sinni íhugað tvöfalt sjálfsvíg með, og Tabe (Ken Uehara), annar elskhugi sem hún hlakkar til að hitta aftur á eftir. mörg ár. Skap hennar er hressandi en breytist fljótlega í gremju þegar hún kemst að því að mennirnir tveir hafa eingöngu áhuga á að fá lánaða peninga. Naruse klippir óaðfinnanlega á milli tveggja lengri þátta þar sem Kin stendur frammi fyrir Tabe og Tomi og Tamae hugga hver annan vegna missis barna sinna Samræðurnar eru ákaflega eðlilegar og persónurnar eru sterkar konur sem, þótt framtíð þeirra virðist ekki björt, neita að sjá sjálfar sig. bara sem fórnarlömb. Seint Chrysanthemums hefur einfaldleika, húmor og stóíska viðurkenningu á lífinu áberandi í kvikmyndum Ozu og er bitursæt áminning um hægan tíma sem líður og þá huggun sem minning og félagsskapur getur fært á leiðinni.