Ingrid Bergman er tímabundið fátæk pólsk greifynja í París 1900, sem lendir í því að eltast við vinsælasta hershöfðingja Frakklands og töfrandi greifa - og það er ofan á að vera trúlofuð skómaðra. Slík er bilunarhelda forsendan sem felur í sér eina óvæntustu söguþræði kvikmyndasögunnar. Það eru pólitísk brögð í bakherberginu af stjórnendum hershöfðingjans, niðurdreginn loftbelgsflugur og alsæll Bastilludagurinn hópur, en hjarta þessarar stórkostlega ljósmynduðu kvikmyndar er ofsafenginn uppi/niður flækingur þar sem tilviljanir þjónar og aðeins afturhaldssamari aðalsmenn koma við sögu. Já, það er leikreglur redux. Áður en allt er búið kemur jafnvel Gaston Modot, afbrýðisamur veiðivörður í Rules, fram -- sem sígaunakappi, hvorki meira né minna! Hlutirnir gerast aðeins of þykkir og hratt undir lokin, sem veldur einhverjum ruglingi hjá þessum sem ekki er frönsku, en hvað í ósköpunum - Elena and Her Men er annað djúpt manneskjulegt Renoir meistaraverk.