Þetta er langversta breska gamanmynd nokkru sinni, hvernig hún komst framhjá fyrsta þættinum hvað þá flugmanninn er mér ofviða. Leikurinn er veikburða frá aðalpersónunni sem Ben Miller leikur til Sarah Alexander (frá hinni frábæru samsetningu) í gegnum leikarahópinn. Söguþráðurinn/sögulínurnar voru ófyndnar og mjög mjög fyrirsjáanlegar með því að nota margar slitnar hugmyndir. Mjög sársaukafull þáttaröð til að þola en því miður settur í rifa á milli tveggja frábærra þátta. Að lýsa því sem svari Breta við „Meet the parents“ gerir óþarfa „hitta foreldrana“ og er álíka ferskur og gamall skór sem hefur hlaupið um með fjölskylduhundinn. Bretar ættu að hafa lært að uppátæki frá öðrum löndum virkar aldrei af því að horfa á dapurlegar tilraunir Bandaríkjanna til þess.