Þetta var talið vera flaggskipsverk opinn uppspretta samfélagsins, eitthvað sem myndi standa upp og öskra á fjölmiðla heimsins að taka eftir því að við erum ekki föst í markaðsgildru með möguleika okkar í að framleiða fína vinnu með opnum uppspretta verkfærum. Eftir að grunnútgáfan var hlaðin niður (die hard fan hér á upphringimótaldi) komst ég að lokum á minn fyrsta hæng. Media Player, Mplayer Classic og winamp tókst ekki að opna hann á xp kassanum mínum og svo tókst Totem, xine og kaffeine ekki að opna hann á suse servernum mínum. Mplayer tókst að keyra það gallalaust. Það verður erfitt að dreifa boðskapnum um það ef venjulegir notendur geta ekki einu sinni opnað hana ... Kvikmyndin. Fallegt hljóðrás, frábær lýsing, meistaraleg myndavélavinna og gallalaus áferð. Allt leit út fyrir að vera raunverulegt. Og svo hreyfðust tvær aðalpersónurnar... og töluðu... Og myndin dó fyrir mig. Allt fyrir utan varasamstillinguna og raunverulega hreyfimynd aðalpersónanna tveggja (fyrir utan Proog í danssenunni) virtist fljótandi og algjörlega lifandi. Aðalpersónurnar tvær voru svo illa hreyfingar að ég var stundum að velta því fyrir mér hvort það væru einhverjir leikir á markaðnum í augnablikinu með klipptum atriðum sem fela í sér minna raunsæi en þetta. Sérhver rammi í myndinni er frábær.. sem rammi, og málið er frábært ef hvorugur leikarinn hreyfir sig. Ég er svo fegin að ég hef ekki mælt með þessu við neinn. Ég myndi eyðileggja orðstír minn. Ó, og lokafantasían var með eftirfylgjandi og lævíslegri söguþráð. Þessi mynd fengi 10 stjörnur ef ekki væri fyrir harmleikinn sem er þarna á skjánum.