DJÖFULSLEIKURINN er önnur tilraun mín til að framleiða Joseph Sarno - og þó ég segi að hún sé mun skemmtilegri en sársaukafullt dauflegir og óerótískur sænskir ​​VILKITTIR, þá er hún samt svolítið hæg og óskýr fyrir minn smekk. Þessi snýst um hópur vampírustúlkna sem búa í kastala, sem vilja endurvekja áður myrta „leiðtoga“ þeirra. Til þess að gera það þurfa stelpurnar að dansa um naktar og kyssa hvor aðra og syngja skrítið efni - og auðvitað drekka blóð líka. Þegar bíll læknis og bróður hennar bilar og þau þurfa að stoppa í kastalanum til að fá gistingu - þá eru þeir tilvalinn blóðbanki fyrir kjánalegu vampírurnar...en þær eru kannski ekki eins hjálparlausar og þær virðast...LEIKUR Djöfulsins er nokkuð gott dæmi um exploit sleaze snemma á áttunda áratugnum. Mikið af nektum - þar á meðal sumum fullum framan, sumum lúmskum undirtónum - þar á meðal sifjaspell og auðvitað lesbó-blóðsog...en þessar senur eru samt frekar tamdar miðað við nútíma mælikvarða. Sumar ansi heitar konur í þessari myndu hafa notið góðs af skýrara kynlífi, en ég býst við að þú getir ekki stundað allt. Hefði líka haft gott af einhverju þyngra ofbeldi/gore, enda að þetta ER vampírumynd, en ég held að tilgangurinn með THE DEVIL'S PLAYTHING hafi verið meira að sýna húð, ekki blóð. Samt dálítið hægur - og leikurinn að mestu leyti alveg viðurkenndur - en það má búast við því af einhverju frá þessum tíma og af þessu fjárhagsáætlun. Þess virði að skoða til að nýta aðdáendur - öðrum gæti fundist það aðeins of sljór fyrir þeirra smekk. 7/10