Kannski er það að vera embættismaður hjá ríkinu ekki glæsilegasta leiðin til að lifa af en það er samt leið til að lifa af. Hins vegar, eftir að hafa horft á þessa mynd, gæti maður trúað því að sérhver embættismaður ríkisstjórnarinnar sé latur, uppblásinn, yfirlætisfullur, pappírsþrjótur sem lifir eingöngu til að taka þátt í næsta hádegishléi sínu. Ekki beint falleg mynd, en þetta er myndin sem áhorfendur þurfa að þola þegar þeir horfa á það sem er ekkert annað en enn eina leiðinlega, hávaðasama, ofspilaða hasarmynd. Bara það sem læknirinn pantaði ... ekki satt? Hversu margar fleiri af þessum myndum hefur Hollywood gert? Eitt þúsund? Tvö þúsund? Formúlan við gerð þessara kvikmynda er svo barin í rykið að nú ætti hún að vera algjörlega óþekkjanleg. Staðsetningarnar breytast en söguþráðurinn er sá sami, og með sömu grunnu persónuþróun og jafn grunnu leikaraskap sem þjálfaðir flytjendur eru þeir beðnir um að breytast í gerviteiknimyndapersónur og hegða sér í samræmi við það. Þessi mynd virtist keyra á endalaust. "Hvenær lýkur þessari mynd?" Ég hugsaði ítrekað með mér. Leonardo DiCaprio var algjörlega ótrúverðugur sem CIA-maður, en það sem hlýtur að vera einn af stóru töffunum við misskilning, of þungur Russell Crowe leikur embættismann CIA. Vinsamlega athugið að í þessari mynd er starfsmaðurinn á staðnum „grannur og vondur“ á meðan umsjónarmaður hans er feitur. Þetta er kallað staðalímynd. Hvað var leikstjórinn að hugsa? Af hverju ekki að láta Jack Nicholson leika of þungan skrifstofumann? Eða Nicole Kidman leikur frumlega afgreiðslukonu í stórverslun? Og sagan var svo frábær að ekkert magn af bókmenntaleyfi hafði efni á trúverðugleika hennar. Augljóslega ekki arabískur Bandaríkjamaður (Herra DiCaprio) sem reynir að láta fram hjá sér fara sem araba ... talar reiprennandi arabísku ... býr til alls kyns hárheilakerfi sem eru dæmd til að mistakast ... reynir að hugsa og útrýma alvöru Arabar sem eru gjörsamlega sviknir af hláturmildu arabísku grímubúningnum hans ... að reyna að róma palestínska konu á meðan þeir stunda mjög viðkvæmt og flókið njósnaverkefni ... o.s.frv. Núna skilurðu málið. Prófaðu næst að leika alvöru araba í hlutverkið. Ekki einu sinni barnalegustu kvikmyndagestir geta trúað þessu öllu. Það ætti að vera gróft jafnvægi á milli söguhetjunnar og mótleikarans. Í þessari mynd er söguhetjan svo gegnsæ og óhæf að hún skilur söguna eftir í molum. Næsta stopp fyrir þessa mynd - DVD land and oblivion. Og eitt annað. Ekki láta þessa mynd aftra þér frá því að vinna fyrir stjórnvöld. Launin eru kannski ekki mikil, en jaðarbæturnar eru frábærar, mikilvæg staðreynd sem þessi mynd sleppir þægilega.