Harmleikur hins dæmda skips Titanic hefur veitt mörgum bókum og kvikmyndum innblástur. Baráttan milli náttúru og tækni vakti alltaf ímyndunarafl mannsins. Nýjasta myndin um þennan harmleik í Atlantshafi var skrifuð og leikstýrt af hinum fræga hasarmyndaframleiðanda James Cameron. Sagan af "Titanic" fjallar um tvær skáldaðar persónur (Leonardo DiCaprio og Kate Winslet) af ólíkum uppruna (önnur er hobo-listamaður, hin er aðalsmaður) og hvernig ást þeirra sigrar yfir samfélagslegum hindrunum og harmleik sökkvandi skips sem Í fyrsta lagi, þó að hún noti sögulegt nafn, hafði þessi mynd lítið tillit til sögunnar. Söguþráðurinn var byggður í kringum tvo skáldaða elskendur, franska demanta- og fjársjóðsveiðimenn. Dauði yfir þúsund manna á mesta lúxusskipi síns tíma varð aðeins bakgrunnur. Margar sögulegar staðreyndir voru einfaldlega gleymdar. Hvar var fjarskiptastjórinn sem hunsaði ísjakaviðvaranirnar? Hvers vegna var ekkert minnst á skipið sem var aðeins í 5 mílna fjarlægð frá Titanic en kom ekki til bjargar vegna þess að skipstjóra þess tókst ekki að bera kennsl á neyðarmerkið? Að sleppa þessum staðreyndum er móðgun við harmleikinn. Og hvað var tilgangurinn með því að bragðbæta þessa sögulegu hörmung með uppdiktuðum rómantík þegar sagan er þegar eins sorgleg og hún er. Heildarsöguþráðurinn var frekar grunnur; ríkur jafngildir græðgi og spillingu, fátækt jafngildir samúð og hetjuskap. Það er mjög kaldhæðnislegt að eyða 200 milljónum dollara í að gera kvikmynd um hvernig peningar spilla. Það var nákvæmlega engin mannleg hlið sýnd í andhetjum. Það virtist sem Billy Zane væri að leika hluta af djöflinum. Leikarastörf voru líka mjög léleg. Ef DiCaprio væri 2 tommum styttri en Winslet gætirðu sverið að hún væri barnapían hans. Lengd myndarinnar var teygð að óþörfu í yfir 3 klukkustundir. Fyrsta og hálfa klukkutímanum var eytt í að koma á tengslum persónanna sem áhorfendur þekktu löngu áður en þeir fóru í leikhús og samræðan sem var notuð til þess gerði það enn verra. Það olli meiri sársauka en öskrin frá drukknandi fólki að heyra grófar upptökur eins og „Ég sé þig“ og „Þetta er mín hlið á skipinu“. Einnig voru brandarar of mikið og frekar lélegir."Titanic" fólu í sér nokkrar áhrifaríkar senur eins og þáttinn þegar tónlistarmennirnir voru að spila á meðan skipið var að sökkva en þeir voru ekki nálægt neinu frumlegu. Það besta við þessa mynd voru tæknibrellur hennar, og það er það eina sem átti sannarlega skilið verðlaun. Þrátt fyrir að þessi mynd skorti listrænt gildi í heild sinni gat almenningur ekki staðist tilfinningaþrungna sögu með Romeo (DiCaprio), og svo myndin sló í gegn. Nú er óhætt að segja að iðnaðurinn muni ekki hika við að setja stórar upphæðir í eina kvikmynd, svo það virðist sem "Titanic" hafi náð einhverju eftir allt saman.