Myndin byrjar með fullt af Dead Men Walking peep sem sitja í einstökum klefum og bíða eftir óumflýjanlegum fundi þeirra með dauðanum sem rafstóllinn táknar. Svo er "hetjan okkar", sem er kölluð Tenshu, tekin í stólinn, hann er zappaður, og svo....hann er enn "Alive". AHA! Honum er gefið að velja af hrollvekjandi hermönnum sem líta mjög flottir út: Annaðhvort zappa við þig þangað til við höfum gengið úr skugga um að þú sért í raun og veru dauður EÐA þú getur gengið inn um þessar dyr og tekið hvaða örlög sem kunna að liggja fyrir þér". Hetjan okkar segir já við valmöguleika 2, og þá byrjar sagan í raun og veru. Hann vaknar í annars konar klefa (mjög hátækni og mjög stórum), þar sem hann finnur annan klefafélaga, sem einnig tókst að lifa af rafmagns boogie-ferðina. Rödd í hátölurunum segir þeim að þeim sé frjálst að gera hvað sem þeir vilja, svo framarlega sem það gerist innan þess herbergis. Hljómar svolítið grunsamlega, en mennirnir tveir sætta sig við: Hvað geta þeir gert annað? Það sem þessir tveir menn gera ekki vita er að þeir hafa verið settir saman, svo þeir geta vakið innri löngun til að drepa innra með sér. Í grundvallaratriðum eru óþekktu vísindamennirnir í bakgrunninum að p**a þá af sér þar til þeir ákveða að þeir eigi að drepa hvort annað. Hljómar skrítið? Reyndar, en það er meiri tilgangur með þessu öllu.ÞETTA er sá hluti sem ætti ekki að opinberast og því mun hann vera óopinn. En ekki óttast, það er hið óþekkta sem lokkar áhorfandann til að horfa á meira af þessari gervi-hasarmynd, því hún hefur allt aðra nálgun á spurningunni: Hversu lengi þolir þú að vera með manni sem er S.O.B. og myndir þú drepa hann til að fá frelsi? Fyrsti klukkutíminn er í rauninni að reyna að vekja áhuga þinn, hann laumast upp án þess að þú vitir það í raun og veru. Síðan verður þetta rússíbanareið með WILD Matrix-eins og hasarbardagaatriði með smá einstaklingseinkenni til að heiðra myndasöguna sem myndin er byggð á. Myndin er sannarlega mjög sérstök, svo sérstök að venjuleg kvikmyndahús sjá hana ekki undir venjulegum kringumstæðum. Hins vegar er sagan heillandi, tónlistin frábær og leikararnir leggja sitt af mörkum (sumir meira en aðrir) til að gera myndina sannarlega einstaka. Ef þú ættir að vera svo heppinn að kvikmyndahúsið þitt eða myndbandsverslunin þín hafi það, horfðu á það og njóttu þess að það eru ekki allir að reyna að búa til almennar kvikmyndir til að vinna sér inn mikla peninga.