Á liðnum tímum kaþólsku kirkjunnar var syndaætur einstaklingur sem, með helgisiði, tók á sig syndir deyjandi manns. Oft var þetta fólk bannfært eða álíka einstaklingar sem kirkjan vildi ekki fría og neita því inngöngu í himnaríki. Litið var á syndaæturnar sem guðlast, sem sniðganga einokun kirkjunnar á endurlausninni. Kynlíf þetta aðeins með einhverjum augljósum yfirnáttúrulegum mojo, láttu hugtakið flakka þar sem það kann, og þú hefur "The Order", kvikmynd sem sameinar trúarlega and-forræðishyggju "The X-Files" "The X-Files" 'paranormal rannsókn , og "The Thorn Birds"' kynlífsandleika í undarlega blanda sem stundum virkar.Alex (Heath Ledger) er fantur prestur, einn af síðustu meðlimum Karólingareglunnar, hálf-villutrúarreglu þekkingarleitar, prestar sem berjast við djöfla. Þegar leiðbeinandi Alex finnst látinn við undarlegar aðstæður sendir biskup Driscoll (Peter Weller) Alex til að rannsaka málið. Með í för eru náungi Karólingjans Thomas (Mark Addy) og Mara (Shannyn Sossman), sem var háð einni af árásum Alex ári áður. Þau þrjú fara til Rómar til að kanna málið og dragast inn í myrkan undirheima furðulegrar kaþólskrar villutrúar, ógnvænlegra spádóma, djöflaafskipta og manns sem segist vera síðasti eftirlifandi Syndaætarinn (Benno Furmann). Handrit og leikstýrt af Brian Helgeland (sem er vann með sömu skólastjóranum að hinni tvísýnu og hálfkæru "A Knight's Tale", myndin er skrýtin og erfitt að flokka hana. Það vill vera nokkrir hlutir í einu - yfirnáttúruleg spennumynd, trúarbrögð, dramatískur sjónvarpsflugmaður - og tekst bara stundum í einhverju þeirra. Það hjálpar ekki til við hæga hraðann eða þá staðreynd að flestir leikararnir virðast sofandi í gegnum frammistöðu sína með einstaka ljóma. Sérstaklega er Ledger með sérlega töfrandi örvæntingarmynd í annars einlitum flutningi. Sossman sýndi hins vegar sama ótengda frammistöðu og hún hefur gefið í öllum myndum sínum (sérstaklega í "The Rules Of Attraction"). Söguþráðurinn sjálft sveiflast fram og til baka á milli nokkurra mismunandi sagnaboga, sem leiðir til þess að þú veltir fyrir þér hver sé aðalatriðið. einn þar sem hver bogi inniheldur sinn hlut af rauðri síld. Stórar eyður í frásögn virðast stundum glatast á milli atriða, sem getur verið ruglingslegt fyrir marga, en þetta er líka ein af bjargvættum myndarinnar. Uppbygging myndarinnar -- ásamt þeirri staðreynd að það er aldrei raunverulegt skýr andstæðingur fyrr en í lok myndarinnar -- neyðir áhorfandann til að greina og rökræða á tímum þegar flestar myndir eru augljóslega augljósar um allt (undantekning frá þetta er sögulegur bakgrunnur um Karólingíumenn og iðkun syndaáts, sem hvort tveggja er útskýrt í þurrri útlistun). Jafnvel í upphafi myndarinnar er ályktað um persónutengsl og sögu í stað þess að útskýra. Sameinaðu þessu við tökur á staðnum og skynsamlega notkun tæknibrellna, og þú ert með mjög gamaldags yfirnáttúrulega spennumynd, þar sem meira að segja upphafsútgáfurnar minna á eitthvað frá því seint á áttunda áratugnum/byrjun þess níunda. Hér er líka minnst stutt á, fyrir fíngerða og lífræna tóntegund eftir David Torn, blöndu af naumhyggjulegri hljómsveit og framandi söng í Lisu Gerrard-stíl. Mjög fallegt skor sem er ögrandi án þess að vera sprenghlægilegt og er til í mjög villandi einfaldleika. Ruglingslegur söguþráður, skortur á tilgangi og stundum syfjaðar frammistöður myndu oft bölva kvikmynd, en af ​​einhverjum ástæðum er "The Order" áfram áhorfanlegt. Mörgum mun vera mjög slökkt á myndinni vegna undarlegrar næmni hennar, og sumir gætu jafnvel orðið reiðir yfir því að þeir neyðist til að taka þátt í æðri hlutverkum heilans til að skilja hana. Samt sem áður mun hinn eini óáþreifanleiki myndarinnar koma í veg fyrir að hún verði annaðhvort gagnrýnisverð eða viðskiptaleg velgengni fyrr en DVD-diskurinn, sem ég er viss um að mun vera með mikið magn af eyddum atriðum. Kvikmynd sem mælt er með fyrir fólk sem finnst gaman að hugsa á meðan það horfir. 6 af 10.