Panic er lúmskur lítill gimsteinn kvikmyndar - þú heldur að þú hafir áttað þig á því á fyrsta hálftímanum til að átta þig á því, með mikilli ánægju, að Henry Bromell er miklu betri rithöfundur/leikstjóri en það. Myndin byggist hægt upp, með hverri hljóðlega hrikalegri senu á fætur annarri, allt fullkomlega leikið af William H. Macy, Donald Sutherland, Neve Campbell, Tracey Ullman, John Ritter og merkilegasta barnaleikara sem ég hef séð í langan tíma, David Dorfman, sem sonur Macys, sem flytur línur sínar eins og þær séu algjörlega óskráðar hugsanir sem skapast í huga hans. Rík og gefandi, þessi mynd mun fylgja þér löngu eftir að sýningarnar hafa rúllað.