Spoiler: Fullt af passív-árásargjarnu fólki sem heldur ættarmót. Handritið hefur þá til að segja og gera hluti sem fólk myndi aldrei gera, að minnsta kosti einhver með snefil af velsæmi. Hetjan fellur fyrir konu sem hann lítur á sem sálufélaga sinn í bókabúð daginn sem fundurinn er haldinn, án þess að vita að hún muni mæta sem kærasta bróður síns á fundinum. Hann reynir að víkja að kröfu bróður síns, en hún, þar sem hún veit að hetjan okkar er greinilega hrifin af henni, stríðir honum miskunnarlaust með því að klæðast kynþokkafullum fötum og hegða sér eins og nektardansari, nuddar um allan bróðurinn í svívirðilegri afsökun um að hún sé að sýna honum hvernig á að teygja. Á einum tímapunkti klæðist hún í raun og veru og fer í sturtu með honum. Hann reynir að hylja augun. Hjarta hans er að brotna. Henni finnst þetta fyndið, þangað til hún ákveður allt í einu að hún vilji ekki bróðurinn og yfirgefur endurfundina. Myndin dregur verulega úr. Áhorfendur hóstuðu og tuskuðu sér í gegnum langa leiðina. Skriftin er ógáfuleg og ótrúverðug. Við gengum næstum því út, en héldum áfram að örugglega eitthvað myndi gerast sem myndi gera hlutina upp, en neioooo. Allir yndislegu dómarnir hljóta að hafa verið skrifaðir af borguðum shillingum, til að blekkja aumingja eins og mig til að sjá svona vitleysu. Að bera það saman við Little Miss Sunshine??? Djöfull. Skammastu þín, rithöfundarnir, leikararnir, framleiðendurnir og leikhúsin fyrir að láta allt svona slæmt komast á skjáinn!