Jæja, þetta var fyrsta IMAX reynsla mín svo ég var frekar hrifinn af því, fyrst og fremst; þó eftir á að hyggja get ég ekki varist því að óska ​​þess að þetta hefði verið einhver önnur (minni einlita) mynd. Magnificent Desolation fannst "Programme for Schools" mjög eins og það taldi upp alla geimfarana og þetta gerði það að verkum að það var MJÖG gaman að lesa National Geographic tímaritið í þrívídd. Skrítið að það hafði í raun mjög tvívíddar gæði sem aðeins stöku sinnum sprakk út í raunveruleikann og oft leið eins og einhver PowerPoint kynning. Það var augnablik í myndinni þegar óséður hyldýpi opnast; að því er virðist, að þínu mati, hafði þetta smá WOW þátt en satt best að segja hafði það kannski meira að gera með að ég væri IMAX meyja. til að orða það??) "flag-veifandi þjóðernissinnað" sem féll ekki of vel í miðborg London, miðað við athugasemdir sem heyrðust þegar við fórum. Á heildina litið elskaði ég IMAX upplifunina, en vildi óska ​​þess að önnur mynd hefði verið sýnd. á þessum degi. Tunglið er ekkert sérstaklega litríkt viðfangsefni og satt best að segja týndust mikið af þrívíddarbrellunum í einlita landslaginu. Allt það hefði verið gott, ef ekki væri fyrir heimildamyndainnskotið og truflun eins og viðtölin við bandarísk skólabörn sem skemmdu þetta svolítið