Þetta er staðalímynd plott. Ungur bardagamaður reynir að taka þátt í keppni þegar hann er ekki tilbúinn og er ekki valinn til að vera fulltrúi bardagaskólans síns. Þetta leiðir til aðskilnaðar frá bardagaskólanum og náttúrulega finnur hann undarlegan nýjan meistara til að kenna honum að berjast. Bardagarnir eru ekki í háum gæðaflokki. Þeir eru allt of "einfaldir" á þann hátt að 1+1 er einfalt fyrir alla fullorðna. Kappinn hefur æft og fer inn í hringinn, en gerir ekki það sem hann þjálfaði og fær rassspark. Þjálfarinn öskrar gerðu þetta og gerðu það án árangurs. Og eftir eitthvað meira af þessum fáránlega höggi gerir hann skyndilega það sem honum er sagt og slær andstæðing sinn einu sinni. Þetta leiðir til tímamóta í baráttunni, þó að hetjan okkar hafi verið að slá af lífi sínu fram að þeim tímapunkti. Hugsaðu um Rocky myndirnar og þú munt hafa gott viðmið um hversu mikið högg hann tekur í raun. Bardagarnir eru líka teknir illa. Það síðasta sem klúðrar þessari mynd er heimskuleg rómantík. Skemmtileg tónlist og óþægilegar stundir eru ekki það sem ég kalla skemmtun. Þessir krakkar hefðu í raun getað gert góða afþreyingu, en leikstjórinn stóð sig ekki. Eða hitt áhöfnina að mínu mati. Kannski voru þeir með lítið budget, ég veit það ekki, en það sem skiptir máli á endanum er að þessi mynd er slæm og á skilið einkunnina 3 af 10.