Þrátt fyrir frábæra framtíðarhönnun, snjöllu Asimov forsendu og áreiðanlega flotta frammistöðu Will Smith, stenst þessi mynd ekki væntingum. Klisjur koma þykkar og hratt; (Að vakna af síendurtekinni martröð, lögga frá óvissu dregur úr merkinu sínu af harðsvíruðum undirforingja, til að telja upp fleira væri það að spilla því - þú getur séð endann kílómetra frá). Þessi mynd er líka sviðsett - þér finnst þú aldrei hafa ferðast neitt; það sem á að vera alþjóðleg hörmung fer aldrei frá augljóslega CGI Chicago. Vélmennin sjálf eru góð í nærmyndum, en „crowd“ senurnar líta meira út eins og slæmt Disney - CGI er ofgert aftur og aftur. Og ef þú getur eyðilagt vélmennin með því að brjóta þau í sundur, hvers vegna þurfa þau að sprauta „nanítum“? Þú veist að það er dúff mynd þegar svona heimskulegar spurningar fara að trufla þig áður en hámarkið er. Hún hefði getað orðið frábær, en hún er minna en summan af hlutum hennar, aðallega vegna þess algerlega fyrirsjáanlega söguþráðar sem hefði getað komið úr hvaða hasarmynd sem er síðustu fjörutíu ár.