Richard Chamberlain er David Burton, skattalögfræðingur búsettur í Sydney í Ástralíu sem er dreginn inn í morðréttarhöld þar sem fimm frumbyggjamenn eru sakaðir um að hafa myrt náungann í heimsendaspennu Peter Weir, The Last Wave, frá 1977. Myndin tekur upp þar sem frá var horfið frá Picnic at Hanging Rock og fer dýpra í að kanna hið óþekkta og sýnir í leiðinni gjána á milli tveggja menningarheima sem búa hlið við hlið en skortir skilning á menningu og hefðum hvors annars. Weir sýnir hvernig hvítt samfélag lítur á innfædda trú sem frumstæða hjátrú og telur að þar sem þeir búa í borgunum og hafa verið „heimildir“, eigi ættbálkalög þeirra og menning ekki lengur við. Frá upphafi dregst Burton dýpra og dýpra inn í undarlegan vef sýna og tákna þar sem mörkin milli rauntíma og „draumatíma“ gufa upp. Vatn gegnir mikilvægu táknrænu hlutverki í myndinni frá upphafsröðinni þar sem skyndileg þruma og haglél truflar friðsælt skólafrí þar til Burton uppgötvar að baðkarið hans er yfirfullt og vatn streymir niður tröppur hans. Þar sem ofbeldisfullt og óvenjulegt veður heldur áfram með svörtu rigningu og leðju sem fellur af himni, er andstæðan á milli auðveldra vísindalegra skýringa á fyrirbærinu og innsæis skilnings innfæddra skýrt. Burton og kona hans Annie (Olivia Hamnet) læra bækur um frumbyggjana og læra um hlutverk drauma í ættbálkahefðunum. Þegar hann býður einum af viðskiptavinum sínum Chris Lee (David Gulpilil) heim til sín í kvöldmat, verður honum brugðið þegar hann kemst að því að Chris og vinur hans Charlie (Nadjiwarra Amagula), dularfullur frumbyggjagaldramaður, sem tengist honum, er spurður að honum. sakborninga. Þegar rannsókn Burton heldur áfram, gera skjólstæðingar hans vinnu hans erfiða með því að neita að upplýsa um sanna atburði í kringum morðið. Eftir að Chris byrjar að birtast í draumum sínum er Burton sannfærður um að frumbyggjann hafi verið drepinn í ættbálksathöfn vegna þess að „hann sá of mikið“ , þó að Chris neiti að viðurkenna þetta fyrir dómi. Burton, sem verður sífellt óróttari af leyndardómi sem hann getur ekki leyst úr, segir við stjúpföður prest sinn: "Af hverju sagðirðu mér ekki að það væru leyndardómar?" Þetta er réttmæt spurning en samkvæmt séra svarar kirkjan öllum leyndardómum. Burton veit núna að hann verður að uppgötva sannleikann sjálfur og fer inn í neðanjarðarhella ættbálka. Þó að við vitum ekki með vissu hvað er raunverulegt og hvað er draumur, þá stendur hann augliti til auglitis við sinn dýpsta ótta í áleitnu hápunkti sem mun láta þig velta fyrir þér merkingu þess fram á morgun. Á þessu tímabili sögunnar í sem innfæddir Hopi og Maya spádómar spá fyrir um "endir sögunnar" og hreinsun mannsins sem leiðir til fimmta heimsins, Síðasta bylgjan, þó 25 ára gömul, er enn tímabær. Frumbyggjar eru sýndir sem lifandi menning, ekki algjörlega undirokuð af hvíta manninum, en samt er mér óglatt af þeirri nagandi tilfinningu að við séum að horfa inn en sjáum ekki alveg. Weir hefur opnað augu okkar fyrir leyndardómnum sem liggur handan við sýn okkar á raunveruleikann með samþykki, en hann viðheldur doom-stefnumörkuninni sem sér möguleika eingöngu í skilmálar af ótta, sýnir náttúruna sem myrkan og óviðráðanlegan kraft án votts af andlegri fegurð sem lifir beggja vegna tímans.