Það gæti hafa verið stórkostleg saga byggð á fornum kynþáttum kattafólks, en það var það ekki. Þetta verk hefði getað verið einmitt það; stórkostleg og full af goðsögulegum tilvísunum sem héldu hrifningu minni á lofti. Aðalpersónurnar (Charles Brady leikinn af Brian Krause; og móðir hans Mary, leikin af Alice Krige) voru grunnt gerðar, höfðu enga dýpt í persónuleika og voru varla viðkunnanlegar eða teiknaðar. Ekki einu sinni persóna Mädchen Amick (sem lék Tanya Robertson) passaði inn í þá lýsingu. Hins vegar, eins og ég hef margoft sagt áður, þegar þú aðlagar Stephen King skáldsögu fyrir sjónvarp verður þú einfaldlega að taka með í reikninginn að bækur hans eru ekki skrifaðar fyrir sjónvarp og handritshæfileika hans skortir því miður eldinn og dýptina sem hann sýnir sem skáldsagnahöfundur. Þetta er enn ein svikin tilraun til að taka töfra Stephen King skrifa, hvort sem það er skáldsögur hans eða frumlegt handrit. Að einfaldlega klippa og líma verkin sín á litla skjáinn. Skáldsögur hans verða algjörlega bastarðar á ferlinum og allt sem þú endar með að búa til er fín kvikmynd; ekkert minna en örugglega ekkert meira. Handrit hans eru áberandi. Því miður var þessi handritsþýðing misheppnuð. Fyrirgefðu, fyrirgefðu, fyrirgefðu kvikmynd. Þessi mynd fær 1.0/10 frá...the Fiend :.