***Mögulegir söguþræðir ***Ég dýrka Dennis Hopper. Ég efast um hvers vegna hann tók við hlutverki lögregluspæjara í The Spreading Ground árið 2000. Þessi mynd er ógeðsleg og ég ætla að segja þér hvers vegna. Þetta fjallar um lítinn bæ sem er að fara að fá samning um íþróttavöll. Eitt áfall: það er morðingi á lausu og það er slæmt fyrir viðskiptin. Borgarstjórinn gerir samning við írska mafíuna um að finna morðinginn og tryggja að hann komist aldrei fyrir dómstóla. Það. Ed Delongpre hefur önnur áform. Hann vill að þessi gaur verði tekinn líka, en hann er á vettvangi og trúir á kerfið. Hann vill sjá kerfið gera sitt. Það hefði getað verið nokkuð gott. Það gæti hafa verið hrífandi. Það var hræðilegt. Í fyrsta lagi stimpla þeir þennan gaur sem raðmorðingja. Villu nei. Það eru sérstök viðmið og ekkert af því passar hér. Vondi gaurinn hefur drepið 5 börn fyrsta daginn og ég held að það hafi verið 2 annan daginn. Öll þessi mynd spannar eins og 48 klukkustunda tímabil.... Varla Serial Killer hasar. Mér er alveg sama hvaða brengluðu hvatir þeir gefa honum á endanum, Serial Killers gera verk sín á löngum tíma. Þeir drepa ekki bara allt í einu 7 börn á tveimur dögum. Þetta er Spree. Allt í lagi að pirrandi til hliðar, leiklistin var hræðileg. Eina nafnið hér var Hopper, og hann er sá eini sem kom jafnvel nálægt því að rífa hlut sinn. Því miður er hann soldið týpískur fyrir mig og ég held að hann geri sálfræðihluti miklu, miklu betur. Þetta var bara ekki góður farartæki fyrir Hopper. Það leyfði honum ekki að gera það sem hann er bestur, sem er að vera allt hrollvekjandi. Það er ekki það að hann hafi staðið sig illa, það er það að ég hef séð hann gera svo miklu betur. Írska mafíugaurinn, Johnny Gault (Tom McCamus - Long Day's Journey Into Night), sem sér um rannsókn þeirra er bara yfir höfuð stífur . Mótsögn? Eiginlega ekki. Hann er að reyna að leika kalda, harða strákinn og hann gerir það að því marki að persónan er bara tré. Leiðinlegt að hámarki. Hann hræddi mig ekki. Hann vakti alls engar tilfinningar nema leiðindi. Ég get ekki sagt þér hversu oft ég athugaði til að sjá hversu lengi það var til loka þessarar myndar. Annað við þetta er að hún hafði tilfinningu fyrir sjónvarpsmynd. Þú veist hvað ég meina. Lélegt framleiðslugildi, lágt fjárhagsáætlun, endurnotkun sena til að spara kostnað. Bara eh. Yanno? En mér finnst eins og að bera þetta saman við þá er móðgun við þá. Derek Vanlint var bæði leikstjóri og kvikmyndatökumaður í þessu verkefni. Hann beit meira af sér en hann gat tuggið. Ég get ekki varist þeirri tilfinningu að Hopper hljóti að hafa tekið þessu hlutverki sem persónulegum greiða til vinar. Það er eina skynsemin sem ég get komið með. Þetta var fyrsta starf Vanlint sem leikstjóra, þriðja sem kvikmyndatökumaður. Vonandi var þetta lærdómsrík reynsla fyrir hann. Ég mun ekki eyðileggja endirinn ef þú ákveður að pína sjálfan þig með þessum, en ég vil segja að þeir hafi allir sleppt boltanum hér ... meira að segja Hopper. Í senu sem hefði átt að vera tilfinningalega pirrandi fyrir rannsóknarlögreglumanninn var það bara ..jæja .. bla. Ég sá alls ekki neinn kvíða sem myndi fylgja heildargírskiptin sem þessi gaur gerði. Mjög svekkjandi.Þessi 100 hrikalegu mínútur að lengd og metið R fyrir ofbeldi og tungumál. Enginn krakki undir 13 ára mun hafa nokkurn áhuga á að horfa á þetta, svo engar áhyggjur þar. Það hentar samt ekki neinum. heh.Slepptu þessu. Þú þakkar mér seinna.