Ég sé ekki nógu marga sjónvarpsleikjaþætti til að skilja aðdráttaraflið SHOW ME THE MONEY, en ég býst við að það hafi einhverja aðdráttarafl fyrir krefjandi áhorfendur. Hann virðist vera spurningaþáttur og býður keppendum háar fjárhæðir fyrir að svara nokkrum einföldum spurningum. Hins vegar spila spurningaþættir þess aðeins lítinn þátt í málsmeðferðinni, sem mér finnst tortúlega flókið. Til dæmis, áður en hann svarar spurningu, velur keppandi hvaða spurningu á að spyrja með því að velja úr tilviljunarkenndum „A“, „B“ eða „C“ valkostum. Þjónar þetta einhverjum tilgangi öðrum en að hægja á leiknum? Það væri miklu fljótlegra að byrja á „A“. Keppendur geta sent spurningum áfram en verða að svara einni af þremur spurningum í hverjum flokki. Eftir að hafa svarað spurningu er keppandinn síðan beðinn um að „læsa inni“ svarið - önnur seinkun. Næsta verkefni keppandans er að nefna hvaða kona úr um tug go-go dansara í búrum á að afhjúpa spjald sem gefur til kynna hversu mikils virði spurningin er. Rétt svar bætir dollaratölu kortsins við heildarupphæð keppanda; rangt svar dregur sömu upphæð frá. Þetta tímafreka skref hefur í raun nokkurt skemmtanagildi, þar sem það gerir áhorfendum kleift að skoða fáklædda og einsleitt glæsilega dansara. Á meðan er keppandinn minntur á að óheppið val á „drápsspjaldinu“ mun ljúka leiknum samstundis. Þetta fær keppandann náttúrulega til að svitna og veldur frekari töfum þar sem taugaveiklaði keppandinn íhugar skyndilegt tap á hundruðum þúsunda dollara. Grunur minn er sá að möguleikinn á skyndilegum hörmungum sé aðaláhugamál áhorfenda þáttarins. Á sama tíma hægist allt ferlið enn frekar af miklu tómu tuði milli þáttastjórnandans William Shatner og keppandans, ásamt einstaka venjum dönsuranna í búrinu. Allar þessar tafir brenna svo mikinn tíma að það gæti verið mögulegt fyrir áhorfendur að gleyma því hver upprunalega spurningin er þegar rétt svar kemur í ljós. Dæmigerður 30 mínútna þáttur af JEOPARDY nær oft í gegnum allt að 60 spurningar. Fyrstu 30 mínúturnar af SMTM sem ég horfði á komust í gegnum aðeins sex spurningar (sem margar áttu við aðra sjónvarpsþætti). Enginn með réttu ráði myndi horfa á þennan þátt því það er gaman að spila með því að svara spurningunum heima. Það skilur eftir þrjár mögulegar ástæður til að horfa á þáttinn.A. Til að sjá hvernig keppandi bregst við því að vera á mörkum þess að vinna allt að eina milljón dollara, aðeins til að tapa öllu í einu höggi.B. Að horfa á glæsilegar ungar konur framkvæma kynferðislega vísbendingar um dansrútínu.C. Til að njóta töfrandi gríns William Shatner. Mitt val er "B," en konurnar eru ekki nógu lengi á myndavélinni til að réttlæta þjáningar í klukkutíma af þessari sýningu.