Lokakaflinn í Hanzo the Razor þríleiknum er viðeigandi lokun fyrir þessa skemmtilegu röð samúrræða. Inoue kemur í stað Yasuzu Masumura (Blind Beast, Red Angel, Manji) í leikstjórastólnum, en stíllinn er nokkurn veginn sá sami, kannski vegna þess að Shintaro Katsu starfaði sem framleiðandi, fyrir utan titla andhetjuna. Hanzo afhjúpar kvenkyns draug sem er gæta fjársjóðs falinn í botni vatnsins. Að sjálfsögðu, þar sem Hanzo er Hanzo, lætur hann ekki bugast af því að hún er draugur, svo hann heldur áfram að nauðga... ahem, yfirheyrðu hana með því að nota snýst nettæki sem nú er kunnugt. Söguþráðurinn tekur í gegnum röð blindra munka sem einnig tvöfaldast sem lánhákarlar, spilltir embættismenn, lauslátar eiginkonur og nauðsynlegar hakk og slash. Yfirmaður Hanzo, Onishi, og tveir þjónar hans, sjá um hinar dæmigerðu grínmyndir, og almennt er þetta viðskipti eins og venjulega. Verulega minna flókið og auðveldara að fylgja eftir en sá fyrsti (sem er út um allt og svolítið í rugli), minna stílhrein, dramatísk og blóðug en sú seinni (sannfærandi sú fínasta í Hanzo-seríunni), en samt skemmtileg og þess virði út af fyrir sig. Fullt af vörumerkjaþjálfunarröðum, skyldunauðgun, sverðbardaga og ráðgátu sem Hanzo er kallaður til að rannsaka, mun þetta á endanum fullnægja aðdáendum.