Japanska Tomo Akiyama's Keko Mask (1993) er einstaklega skemmtileg ruslamynd og svo skemmtileg að horfa á! Það eru líka nokkrar framhaldsmyndir, en ég hef ekki séð þær þar sem þessar myndir eru of sjaldgæfar. Einhvers konar endurútgáfur einhvern tímann væri fínt þar sem ég held að margir ruslaunnendur myndu líka við þessar myndir. Sagan með tungu í kinnum fjallar um einn einstaklega strangan skóla þar sem kennarar telja að það sé í lagi að pína nemendur til að öðlast aga, sem er að sögn kennara það mikilvægasta í menntun. Skólinn er fremstur af ótrúlega fyndnum útliti (sjáðu bara búninginn!) mannlegur galdramaður/hvað sem er, sem er eins og skólastjóri í skólanum, og það eykur bara á töfraskapinn að það er aldrei útskýrt hvers vegna hann klæðist slíkum búningi þar sem allt annað. kennarar eru fullkomlega venjulega klæddir. Jæja, aðalatriðið við myndina er nafnið á henni, Keko Mask, sem er einhver falleg og grímuklædd ævintýri, sem kemur alltaf til að bjarga stelpunum og nemendum sem eru misnotuð og pyntuð af kennurum! Já, þessi ofurhetja er ein áhrifarík kona þar sem hún sparkar og berst við vondu kennarana með algjörlega töff hljóðrás í bakgrunni. Það mikilvægasta er auðvitað að hún klæðist ekkert nema kápu og grímu með restina af líkamanum nakin! Deili hennar er aldrei opinberað í þessum myndum, og einnig segir á myndinni "Keko Mask: Unknown" á meðan leikaranöfnin eru skráð! Það fyndnasta í þessari mynd er hvernig Keko Mask drepur óvini sína. Hún er með glæsileg, en banvæn leggöng! Já, þú last rétt. Hún drepur fórnarlömb sín með því að fljúga í loftið fyrir framan þau, dreifa fótum sínum og láta óvinina verða dofna heillaða af útsýninu, eftir það flýgur hún nær og smellir þeim í hálsinn með fótunum! Algengasta síðasta línan sem persónurnar segja í þessari mynd eru svona: "Ég hef aldrei séð svona falleg leggöng" og "Nú get ég dáið í friði." Þessi mynd er algjörlega frábær!! Það eru líka stórkostlegar hæðir í garð japönsks samfélags, til dæmis viðhorf þess til kynlífs í kvikmyndum (japanskir ​​ritskoðarar þoka í ljós/þoka allt kynhárin í hvaða mynd sem er) og einnig um nokkrar takmarkanir meðal skólanemenda (eins og stelpur) og strákar mega ekki tala í þessari mynd o.s.frv.) Það er eitt frábært atriði þar sem einn nörd sér stúlkuna ber, þú veist-hvað í fyrsta skipti, og segir "Hey, það er engin þoka í því!" Ég gat ekki annað en hlegið á meðan á þessu atriði stóð þar sem ég hugsaði hvað finnst japönsku ritskoðendum um þetta. Einnig segir ein persóna að lokum að hann muni snúa aftur, ef Japan Films leyfir að gera framhaldið. Ég er feginn að það var leyft þar sem ég hef heyrt að framhaldsmyndirnar séu jafn svívirðilegar. Ein framhaldsmynd ætti að innihalda Blues Brothers (já, ÞEIR Blúsbræður!) í henni o.s.frv. Þetta er rusl í sinni skemmtilegustu, fyndnustu og líka snjöllustu mynd og því er svolítið synd að þessar myndir eru svo erfitt að finna. Þetta væri örugglega enn meiri upplifun, ef það væri aðeins hraðari stundum þar sem það verður lítið leiðinlegt á einum tímapunkti, en sem betur fer eru þessir hlutir mjög fáir. Það verður að sjá þessa mynd til að hægt sé að trúa henni að fullu þar sem það eru svo margir ruslþættir sem ég nefni ekki hér og það væri ekki einu sinni nauðsynlegt að segja þeim öllum hér. Ef þú ert hrifinn af ruslabíói og kvikmyndum sem gerðar eru með tungu í augum, þá held ég að þú munt elska þennan litla gimstein eins og ég og leikstjórinn er svo sannarlega snillingur á þessu sviði! 8/10 Kannski eina myndin þar sem skínandi leggöngum er þetta banvænt?