Með 'Tólf öpum' þarftu að borga eftirtekt, en ef þú gerir það finnurðu líklega margt sem þú kannt að meta. Ég veit að ég gerði það. Sagan er áhugaverð og fjallar um tímaferðalög. Veira drap fullt af fólki árið 1997 og strákur að nafni Cole (Bruce Willis) er sendur aftur til 1990 og 1996 til að finna lækningu við vírusnum. Árið 1990 er hann handtekinn og vistaður á geðsjúkrahúsi. Þar hittir hann Jeffrey Goines (Brad Pitt), sem hefur líklega eitthvað með vírusinn að gera. Hann hittir líka geðlækninn Dr. Kathryn Railly (Madeleine Stowe) sem trúir honum ekki árið 1990. Þegar Cole hverfur af geðsjúkrahúsinu á meðan hann er hlekkjaður og lokaður inni í herbergi og kemur aftur fram árið 1996 byrjar Kathryn að trúa sögum Cole. kvikmynd spilar stöðugt með tímanum. Cole hringir og skilur eftir skilaboð árið 1996, það er tekið upp í framtíðinni og „þeir“ senda einhvern. Fyrir Cole að einhver birtist aðeins sekúndum eftir símtalið. Svona hlutir gerast í gegnum myndina og því verður þú að halda athyglinni. Þú gætir spurt nokkurra spurninga en þar sem þú getur ekki svarað sjálfur þá er betra að vera sammála myndinni. „Tólf öpar“ virkar sem vísindaskáldskapur, með frábærum myndum og dimmu andrúmslofti og virkar sem spennumynd. Þú ert aldrei viss um hvað gerist næst og það hjálpar myndinni. Það getur verið að hún hafi einhverja galla í sögunni, en þar sem hún fjallar um skáldaðan hlut eins og tímaferðalög ættir þú að sætta þig við það sem myndin segir okkur og reyna bara að njóta. Það var auðveldi hlutinn fyrir mig.