Fyrir þá sem enn eru í myrkrinu, ég mun ekki spilla þessari Christie, þar sem þetta er örugglega eitt af hennar bestu verkum, og ég legg áherslu á að þú ættir að sjá það hvenær sem þú hefur næst frítíma! Ef á að horfa á einhverja aðlögun áður en (eða í staðinn fyrir) lestur bókarinnar myndi ég stinga upp á "Eftir jarðarförina" af eftirfarandi ástæðum. Mig langaði til að hrósa frammistöðu Monicu Dolan (Miss Gilchrist), en vinnuveitandi hennar- félagi Cora er myrt á hrottalegan hátt í upphafi myndarinnar. Lýsing hennar á hneyksluðri, taugaveiklaðri, ómerkilegri konu er í rauninni áhrifamikil, sérstaklega þegar hún hefur augnablik af persónulegum tengslum við Poirot, aðra manneskju sem ferðast ein í „lífsins ferðalagi“. Og þegar verið er að opinbera morðingjann á dæmigerðan Poirot-uppruna hátt, eru viðbrögð Dolans við opinberuninni eins og best verður á kosið: þér finnst þú jafn reiður út í morðingjann og þú hefur samúð með ungfrú Gilchrist... eitthvað óalgengt í fræði Christie. Þó að það séu til nokkur misræmi á milli skáldsögu og kvikmyndaaðlögunar, eins og venjulega (viðskipti viljans eru kannski minna vit í myndinni), ótrúlega íburðarmikillar afþreyingar Englands eftirstríðsstríðs, rækilega hágæða leiklist og leikstjórn og varðveislu (ef ekki eykst) af leyndardómi og leyndardómi Christie gerir þetta misræmi óverulegt.Bravo Suchet, Dolan og allt liðið fyrir að búa til þetta meistaraverk morðgátuleikhússins og framleiðendurnir sem gáfu því grænt ljós! Encore!