Ég fæddist í Peking í Kína og flutti til Bandaríkjanna 9 ára. Hef verið heima í Peking nokkrum sinnum síðan og elskaði það í hvert skipti. Eitt af því sem ég elska við Peking er fólkið og andrúmsloftið sem það færir borginni. „You hau hao hao shuo“ (sem þýðist með nákvæmari hætti „ef þú hefur eitthvað að segja, segðu það fallega“) fangar þessa tilfinningu Peking á yndislegan og sannan hátt. Ég býst við að þú hefðir þurft að hafa búið í og ​​skilið Peking og fólkið þar í kring til að fá sem mest út úr þessari mynd, þó þú gætir haft gaman af henni án tillits til þess.> Sagan er ekki flókin, viljandi svolítið sérkennileg og grípandi. Ég læt það vera að þróast af sjálfu sér og ekki segja þér of mikið nema nokkrar athugasemdir. Hvert smáatriði, allt frá myndunum á veggnum, til skreytinganna, götunnar og veitingahúsanna líður eins og heima. (Zhang Yimou skaut líklega allt "á staðnum") En mikilvægara er að persónurnar - "hetjan okkar", stúlkan, góðhjartaði en óheppilegi "fartölvumaðurinn" og næturklúbbseigandinn eru báðir innfæddir í Peking og elskulegir. á sinn sérstaka hátt. Samtöl þeirra fanga í raun kjarna hverrar persónu. Sagan, að mestu drifin áfram af aðstæðum og samtölum (slepptu ljómandi brjálæðingunni undir lokin) er forvitnileg og alltaf áhugaverð.> Ég er 21 árs núna. Við foreldrarnir elskum þessa mynd. Við erum alltaf jafn undrandi yfir hæfileika Zhang Yimou til að umbreyta venjulegu fólki í trúverðuga karaktera á skjánum, og hversdagslífinu í óvenjulegar aðstæður.„halda svölum“ - öðruvísi. fyndið. þroskandi.