Shiner, leikstjóri Christian Calson, fjallar um þrjú „pör“ og tengsl þeirra við þráhyggju og ofbeldi. Nokkuð góð byrjun hvað mig varðar. Áhugavert. Pörin brotna niður í gagnkynhneigð par, tvo gagnkynhneigða karlkyns vini og gagnkynhneigðan gaur sem er „með meinlaust“ elt af samkynhneigðum manni. „Het“ ​​parið hefur í raun ekki mikið hlutverk í myndinni. Það eru nokkrar senur sem sýna hvernig þeim líkar að vera árásargjarn þegar þeir stunda kynlíf eða leika sér við hvort annað, en virðast hafa engan raunverulegan tilgang þar sem þeir eru svo jaðarsettir. Mín forsenda er sú að þau tákni meira daglegt dæmi um hvernig kynlíf/ofbeldi er samþætt í lífi hjóna. Hjónin eru ekki mjög árásargjarn og það er ekki einu sinni skotið á neinn erótískan hátt. Sem persónur bæta þær ekki miklu við þemað eða söguþráðinn. Karlvinirnir tveir eru meginhlutinn í söguþræðinum. Þeir taka þátt í einhverjum samkynhneigðum með því að sannfæra samkynhneigðan mann um að stunda kynlíf með þeim í húsasundi. Þetta stigmagnast í ofbeldi. Og ofbeldið breytir þeim. Það verður leið til kynferðislegrar ánægju. Og þörf þeirra fyrir ofbeldi eykst eftir því sem líður á myndina. Helsta vandamálið sem ég átti við er ofbeldið er ekki sannfærandi. Aldrei einu sinni virðist sem nein persóna sé í raunverulegri hættu. Það bara gengur ekki. Í ljósi þess að allt þema myndarinnar snýst um samskipti persónanna við ofbeldi er þetta mikið vandamál. Því miður hjálpar farðinn ekki heldur. Stundum er það allt í lagi, stundum er það mjög slæmt. Í einni senu velti ég því mjög fyrir mér hvers vegna einn af persónunum var með rautt smurt í andlitið. Ruglingslegt. Áhugaverðara parið af persónunum er "stalker parið." Hér virtist Calson hafa meira að segja og gat þróað heildstæðari söguþráð. Kannski er það vegna þess að persónurnar virðast þróast meira og hafa upplausn í lokin. Shiner gæti vel hafa verið miklu betri ef það hefði fest við þessar tvær. Ég met það að Calson vildi ná miklu með þessari mynd. Það er aðdáunarvert. Flestar litlar kostnaðarhámarksmyndir sækjast ekki eftir miklu. Ég held að Calson hafi ekki náð þeirri ósk sem hann stefndi á. Sjálfum fannst mér ekkert sérstaklega umdeilt eða órólegt. Shiner var ekki sannfærandi. Þetta þýðir þó ekki að leikstjórinn geti ekki náð einhverju með næstu mynd sinni. Hann virðist hafa eitthvað að segja.