Talandi um keppnisatriði á Split kvikmyndahátíðinni, þá erum við með titla frá öllum heimshornum. Kína, Kórea, Kanada, Bandaríkin og Ástralía og margar af þessum sögum gefa til kynna að heimurinn sé í raun og veru táradalur. Nútímaást...það er víst. Í þeirri mynd eftir Alex Frayne eru tvö yngri gift fólk og drengur þeirra á ferðalagi frá bænum að ströndinni til að heimsækja gröf og hús frænda mannsins sem ól hann upp fyrir löngu og lést við dularfullar aðstæður. Strandþorpið virðist vera eitthvað í amerískri hryllingsmynd þar sem þorpið er furðulegt og fólk er óalgengt stökkbreytt. En þáttum í Pastorella Alex Frayne er ekki hægt að lýsa sem hryllingi á eðlilegan hátt. Í raun er þetta mjög áhugavert drama þar sem við sjáum sambönd og hrylling í gegnum endurlit og margt fleira. Í þessari sögu og í gegnum augljóslega sálræna hlið leikaranna er okkur sýnd sýnileg kvikmynd af heillandi sérvitri áströlskri kvikmyndagerð. Þannig er málið með Frayne. Alltaf eitthvað nýtt og ferskt. Sjóngreind og einstök næmni sumra ástralskra leikstjóra er ótrúlega góð. Kvikmynd Frayne er frábær. Það er eitthvað í ástralska landslaginu sem sýnir kvikmyndir þeirra svo sérstakt eins og við höfum séð í Modern Love eftir FRAYNE og í RAY Lawrence myndunum Lantana og Jindabyne. Það virðist vera eins í framtíðartitlum Alex Frayne.