Eins og margir twilight zone þættir, var einn af uppáhalds hlutunum mínum í þessum augljósu félagslegu athugasemdirnar sem Serling er að gera með sögunni. Eins og var með nýlegan þátt „The Howling Man“ rifjaðist upp fyrir mér langvarandi grunur minn um að til dæmis, ef Jesús kæmi til jarðar til að koma fylgjendum sínum til himna, yrði hann strax dæmdur geðveikur og líklega hent. inn á hæli. Aðalpersónan okkar í þessum þætti mætir svipuðu vandamáli þegar reynt er að sannfæra Bandaríkjamenn á sjöunda áratugnum um að hann sé frá framtíðinni og að Lincoln forseti sé við það að verða myrtur. Í þættinum er ranglega haldið fram að þetta þýði að sumum hlutum fortíðarinnar sé hægt að breyta en öðrum ekki, en það er samt sem áður skemmtilegt tímaferðalag. Að vísu vitum við ekki hvort hægt sé að breyta sögunni með tímaferðum, vegna þess að tímaferðum hefur aldrei verið náð og mun því miður aldrei verða það. En mér finnst rökrétt að ef þú gætir sett þig líkamlega í fortíðartíma gætirðu líkamlega komið í veg fyrir að eitthvað gerist, svo framarlega sem þú svífur ekki um eins og brjálæðingur sem öskrar um morð. hlutir um tímaflakksmyndir og sjónvarpsþætti, að mínu mati, er aðferðin sem tímaflakkið á sér stað. Það er í raun engin aðferð hér, aðalpersónan okkar er að tala um tímaferðalög á flottum herramannaklúbbi og gengur síðan út og inn í upplausn frá upphafi sjöunda áratugarins til miðs sjöunda áratugarins, en það skiptir ekki máli. Rökkursvæðið hefur hingað til ekki komið mér í opna skjöldu fyrir flókin setur eða há framleiðslugildi. Russell Johnson fer með hlutverk Peter Corrigan, tímafarandans, og þegar hann uppgötvaði að hann hefur einhvern veginn verið fluttur aftur til nákvæmlega dags drápsins á Lincoln, tekst að henda sjálfum sér í fangelsi, en sem betur fer var John Wilkes Booth, af einhverjum ástæðum, bara að hanga á lögreglustöðinni og heyrði hinn brjálaða Corrigan reyna í örvæntingu að lýsa einmitt morðinu sem Booth var að skipuleggja um nóttina. Booth fer fram á forræði yfir Corrigan vegna geðrannsókna og lögreglumaðurinn sér ekkert athugavert við að afsala þessum gaur forræði. Hann var með nafnspjald, þegar allt kemur til alls, hversu slæmur gæti hann verið? Þátturinn virðist benda til þess að þú getir breytt lífi fólks með því að breyta aðeins atburðum í fortíðinni í gegnum tímaflakk, og á meðan ég er ekki tilbúin að sætta mig við að tímaflakk myndi innihalda slíkar takmarkanir, þetta er samt skemmtilegur þáttur sem vekur mann til umhugsunar, sem er einn af mínum uppáhaldseiginleikum í góðu twilight zone þáttunum...