Ég komst eiginlega ekki inn í þessa mynd. Söguþráðurinn er að einhver gömul kona hefur verið að pynta einhvern svo lengi að hann er vansköpuð. Hún deyr og hann er skilinn eftir í kjallaranum til að svelta. Það þurfa að líða mánuðir og fjölskylda flytur inn. Dóttirin er blind vegna slyss af völdum föðurins. Jæja allavega, þessi gaur í kjallaranum, sem fyrir öll réttindi ætti að vera löngu dáinn, er enn til. Hann borðar kött og er nú ofurmannlegur. Hann vill nú borða fólk og stunda kynlíf. Og þegar krókari deyr fær faðir sökina. Mér líkar alltaf illa við kvikmyndir þar sem einhverjum öðrum er kennt um morðin vegna þess að þú ert alltaf hérna týpísku línurnar "ég gerði það ekki", "ég gæti aldrei gert svona", bla bla bla. Og fjölskyldusöguþráðurinn gæti verið kvikmyndasöguþráður ævinnar.