Þessi mynd er hrein Elvira og sýnir hana á brjósti... ég meina best! Sagan (samskrifuð af Cassöndru Peterson, alter ego Elviru) er hvetjandi og grípandi og lifnar við af hnyttni og sjarma Elviru. Áhorfandinn fær tækifæri til að sjá Elviru í nýju ljósi þar sem hún glímir við fordóma íbúa Fallwell, Massachusetts (þar sem hún hefur ferðast frá Los Angeles til að vera viðstaddur upplestur á erfðaskrá móðurfrænku hennar Morgannu) og á Samtímis reynir að hjálpa langlyndu unglingunum sem hafa verið sviptir skemmtun af matriarchal Chastity Pariah og restinni af bæjarstjórninni. Hún þarf líka að takast á við aðdráttarafl sitt að Bob Redding, eiganda kvikmyndahússins á staðnum, og annarri konu (Patty) sem hefur augastað á Bob líka en á ekki nærri því eins skilið ást sína og Elvira. Og síðar í myndinni stendur hún líka frammi fyrir þeim fylgikvillum að vera ættuð af „stórri frumspekilegri frægð“ og ákærum um galdra sem gerðar eru á hendur henni sem þýða að hún verður brennd á báli. Elvira tekst að vera bæði kynþokkafull og berskjölduð, götuvita og barnaleg í þessari mynd, á sama tíma og hún setur upp stórhættulega brandara og skilar óviðjafnanlegum línum með tvöfaldri merkingu. Þessi mynd er hvetjandi vegna þess að hún gefur út þann boðskap að gefast aldrei upp á sjálfum sér og reyna alltaf að Fylgdu draumum þínum. Á endanum rætast draumar Elviru loksins, sem er það besta sem gæti gerst fyrir þessa einstöku og ákveðnu konu. Ég hef séð þessa mynd óteljandi sinnum og ég verð aldrei þreytt á henni! Það eru engar óþarfa senur og ég fann sjálfan mig heillaðan í gegnum alla myndina. Umsögn mun ekki gera myndina rétt, svo ég get bara sagt þér að VINSAMLEGAST horfðu á hana því hún er ein besta kvikmynd sem gerð hefur verið! Á meðan óska ​​ég þér ''óþægilegra drauma!''