Önnur frábær mynd eftir Costa-Gavras. Það er frábær kynning á stöðu Rómönsku Ameríku og þátttöku Bandaríkjanna í Rómönsku Ameríku stjórnmálum. Staðreyndirnar gætu eða gætu ekki verið nákvæmar en það er staðreynd að Bandaríkin tóku djúpt þátt í valdaráni og stuðningi við einræðisríki í Rómönsku Ameríku. Þrátt fyrir þetta fylgir andi myndarinnar dæmigerðum áróðri vinstrimanna/kommúnista á tímum kalda stríðsins. Costa-Gavras er þekktur samúðarmaður kommúnista og kvikmyndir hans eru alltaf hlutdrægar. Til dæmis sýnir hann aðgerðir Bandaríkjanna sem grimmilegar og ómannúðlegar, á sama tíma og hann sýnir öfgastarfsemi Tupamaros sem eitthvað jákvætt. Eins og það kom í ljós var það blessun fyrir Úrúgvæ og restina af Rómönsku Ameríku að Bandaríkin tóku þátt. Evrópa er full af fátækum austur-evrópskum vændiskonum. Ég hef aldrei heyrt um fátækar úrúgvæskar eða chileskar stúlkur sem vændi sig í fjöldamörg eins og gerist í flestum löndum Austur-Evrópu. Bandaríkin voru að berjast í skítugu stríði og guð blessi okkur öll að skrímsli sovéska kommúnismans var sigraður. Það er óheppilegt að Bandaríkin þurftu að gera það sem þau gerðu í Rómönsku Ameríku (og víðar) en stundum þarftu að spila óhreint. Þetta er ekki hugsjónaheimur eins og Costa-Gavras og Matamoros vilja trúa. Hefði Matamoros komist til valda í Úrúgvæ, hefðum við fengið aðra Úkraínu í Rómönsku Ameríku. Allt í allt fylgir þessi mynd spilltri og gjaldþrota vinstri hugmyndafræði fyrri tíma og reynir að líta á hana sem hugsjónalega og siðferðilega rétta.