Maður verður að viðurkenna að Dev hefur auga fyrir fegurð og hæfileikum. Hann gaf Zeenat Aman, farsælli fyrirsætu, og einnig fyrrum sigurvegari fegurðarsamkeppninnar, frí með því að leika hana í hlutverk sem var sérsniðið fyrir frumraun hennar. Með gleraugnagleraugum, steindauðu útliti hennar og sveiflunni yfir dáleiðandi tónlistinni, gerði hún hana samstundis að ástvini áhorfenda. Þessi mynd er skemmtun fyrir augun, með fallegum stöðum, þjóðernisfólki, þessi Buddha musteri og típandi, óþekkur Mumtaz, sem lítur alveg aðlaðandi út, í þjóðernisklæðnaði sínum og danshæfileikum. Dev er auðvitað yndislegur og þetta er ein af farsælum leikjum hans í viðskiptalegum tilgangi. Hare Rama tekst að halda áhuganum gangandi, með vandlega skrifuðu handriti, klippingu og grípandi tónlist. Eins og Des Pardes, önnur mynd hans, hefur Anand fjallað um ungt fólk sem venst eiturlyfjafíkn, og kenningin um að þau komi frá fjölskyldum í vandræðum og barnæsku í vandræðum, er alveg trúverðug. Góður skemmtikraftur, þessi mynd heldur ferskleika sínum til þessa!