Þrátt fyrir háleitan metnað verður að líta á kvikmynd Zurlini sem misheppnaða. Það er eitt að búa til heim sem dregur áhorfandann til að finna fyrir þreytu og angist sem söguhetjan upplifir (sem ég held að sé það sem Zurlini var að reyna). Það er allt annað að gera kvikmynd sem er í sjálfu sér leiðinleg og innihaldslaust þáttaröð. Þrátt fyrir fallega kvikmyndatöku á draumkenndum stað - og dásamlegt tónverk - lokkar myndin aldrei áhorfendur inn. Of mikið er óviljandi fyndið (t.d. t.d. t.d. falsandi hljóðið úr vatnsdrykkju í herbergjum Drago, eða þöglu kvikmyndarárásir sumra þeirra. leikarar) eða einfaldlega ruglingslegt (Af hverju nákvæmlega vill Drago yfirgefa virkið í fyrsta skipti?) til að myndin heppnist sem heildstætt verk.