"Cat In The Brain" er röð af ákaflega ofbeldisfullum þáttum sem prjónaðar eru saman af söguþræði sem finnst meira eins og yfirlit, sem lýsir alræmdustu árum kvikmyndagerðar leikstjórans Lucio Fulci. Það mætti ​​líka líta á myndina sem dökka gamanmynd, sem í raun svindlar á hinum ýmsu fullyrðingum um að ofbeldisfull kvikmyndagerð valdi ofbeldi í raunveruleikanum. Fulci gengur lengra en það, hann skipar sjálfan sig sem stjörnuna, aðalpersónu myndarinnar sýnir þannig áhorfendum hver er maðurinn á bak við allt kvikmyndalegt glæfrabragð. „Köttur í heilanum“ snýst ekki um að setja fram skýra sögu og fylgja henni eftir. Þess í stað er grín að sumum klisjunum sem hafa verið í kringum hrollvekjuna í mörg ár. Lucio Fulci leikur sjálfan sig sem hryllingsleikstjóra sem berst við að halda mannkyni sínu ósnortnu. Margra ára ofbeldisfull kvikmyndagerð er loksins farin að berast honum. Þetta byrjar hægt, steikur og kjöt almennt fara að viðbjóða hann, samstarfsmenn hans fullvissa Fulci um að það eina sem hann þarf er hvíld. En það hjálpar ekki og brátt fara grótesku hugmyndirnar um kvikmyndir hans að gagntaka daglegum hugsunum hans. Til að reyna að finna lækningu við hættulega brjálaða andlegu ástandi sínu byrjar Lucio að fara til staðbundins geðlæknis. Því miður gerir það meira rangt en gott og Fulci lendir í enn stærra klúðri, þar sem geðlæknirinn reynist vera geðlæknir, sem líkir eftir morðunum úr kvikmyndum Fulcis í raunveruleikanum. Myndin heldur öllum vörumerkjum ítalskrar splatter-kvikmynda, góð. eða slæmt að þeir séu allir hérna. Svo allar athugasemdir um leiklistina eða tæknilegu hliðarnar og fjárhagsþvinganir skipta engu máli varðandi gæði myndarinnar. Þetta er sjónræn upplifun, enginn vafi á því. Fulci kastar inn ótrúlegu miklu ofbeldi sem fer auðveldlega fram úr nánast öllu sem hann hefur búið til. Aflimaðir af útlimum keðjusagar, mannát, barnamorð, afhausun, þetta eru bara nokkrar af mörgum gróteskum athöfnum sem vitni að í "Cat In The Brain". Sum þeirra eru augljóslega endurunnin úr nokkrum minna sniðugum kvikmyndum leikstjórans en þær skera sig ekki úr samhengi og finnst þær reyndar eiga heima hér. Eins og ég tók fram áður er myndin miklu betri til sem ádeila á tegundina frekar en alvarlegt verk. Hvernig ofbeldið er sett fram hjálpar til við að koma þeirri hugmynd á framfæri. Slíkar raðir stuttu eftir hápunkti eru hafnar af raunveruleikanum í myndinni, þar sem þær koma í ljós að þær eru í raun atriði inni í kvikmynd sem persóna Fulci leikstýrir. Þessi tegund af "kvikmynd í kvikmynd" kynningu dregur að einhverju leyti úr áhrifum goresins. En það gerir það á engan hátt auðvelt að horfa á kvikmynd. Ó nei, þetta er langt umfram og yfir þeim stigum sem finnast í almennum hryllingi, og gírhundar munu án efa vera sáttir við þá staðreynd. Lucio Fulci var mjög skautaður mynd. Fólk annað hvort hatar verk hans eða elskar það. "Cat in the Brain" mun ekki sannfæra neinn af andmælendum Fulcis um hið gagnstæða en það er engu að síður áhugaverður hluti af kvikmyndatöku hans. Einn sem aðdáendur ættu virkilega að skoða.