Af hverju er það þannig að þegar stjarna kemst á topp stjörnukeðjunnar eyðileggur hún allt góða verkið með því að gera slæma kvikmynd? Burt Reynolds náði hámarki og byrjaði síðan að gera hræðilegar Hal Needham bílaeltingarmyndir. Arnold Schwarzenegger varð heitasta eignin í Hollywood, aðeins til að bjóða sjálfum sér háði með hinni skelfilegu Last Action Hero. Og hér eyðir hinn orðheppni Eddie Murphy út minningar um Trading Places og 48 Hours með þessari „fjölskyldu“ ævintýramynd, sem er ótrúlega leiðinleg, barnaleg og almennt látlaus hræðileg mistök þar sem tækifærið til að sjá stóru brjóstin hennar Charlotte Lewis í þröngri blússu er mest aðlaðandi þáttur allrar myndarinnar. Sagan er hreint og beint hógvær. Það varðar félagsráðgjafann Murphy, sem dularfullar tegundir hafa samband við og sagt að hann sé hinn útvaldi. Valinn til hvers, heyri ég þig spyrja. Starf hans er að bjarga tíbetskum dreng með dulræna krafta frá kynstofni djöfla sem vilja stjórna heiminum. Sem aðalpúkinn virðist flotti leikarinn Charles Dance vera hræðilega vandræðalegur fyrir að vera í myndinni, en hey, ég er viss um að honum hafi verið vel borgað fyrir að fórna hæfileikum sínum. Af öllum myndum Murphys er þetta auðveldlega sú versta. Ég hef lesið nokkrar umsagnir sem benda til þess að það sé gaman að sjá Murphy í óhefðbundnu hlutverki, í mynd sem ekki er formúlurík, og þó að bæði atriðin séu lauslega sönn er engin fyrirgefning sú staðreynd að myndin - hversu óhefðbundin og formúlulaus hún er. gæti verið - er algjört sorp.