Kurosawa vefur sögu sem hefur mannfjölda af persónum eins ólíkum og hvaða Shakespeare-drama sem er, og leikurinn er sannur sögunni, þar sem hver stjarna gegnir hlutverki sínu sem hluti af stærri sögunni. Það er aðlaðandi, fyndið og heillandi í alla staði. Persónuþróunin er nánast fullkomin, kvikmyndatakan er lifandi og grípandi og sagan dregur þig að. Mig langar að segja að "Samurai-viðundrið" og þeir sem eru helteknir af sögum um Japan á síðari hluta 18. og 19. ekki besta verk Kurosawa. Kannski ekki hans besta, en jafnvel þegar hann er verstur er Kurosawa betri en margir af þeim bestu. Þessi saga byggist svo á því að upphefja hversdagslegt líf venjulegs fólks á tímum mikilla breytinga, að hún er tímalaus, þrátt fyrir að gerast í ekki svo fjarlægri fortíð. Ég mæli eindregið með þessu við hvaða kvikmyndaáhuga sem er, og sérstaklega þeir sem eru líklegir til að halda áfram að lesa skáldsöguna sem myndin er byggð á.