Ég er ekki viss um hvort Carpenter sé að leitast við að varpa fram spurningum um fóstureyðingar og koma með þann mjög þunga og augljósa punkt að konu ætti að leyfa fóstureyðingu ef Satan er faðirinn, en það dregst áfram og áfram. Ron Perlman er hlæjandi. Barnið er mjög heimskt útlit, í rauninni krabba með ungbarnshöfuð fest á það. Þú getur nokkurn veginn séð efnið á Satan búningnum. Þvílíkt klúður. Þessi þáttur hefur um fimm mínútna sögu og 55 mínútur af leiðindum. Mjög, mjög slæmt. Og endirinn er bara fáránlegur. Eftir að hafa komist að því að barnið hans er dáið, eyðileggur djöfullinn fóstureyðingastofuna og drepur alla í miklu, blóðugu, blóðugu, uppnámi? NEI! Hann setur bara höfuðið niður og sullast út úr herberginu. Hræðilegt.