Þar sem aðrir hafa kvartað yfir því að setja Sherlock Holmes inn í nútímalegt umhverfi mun ég ekki gera það. Basil Rathbone hefði getað passað inn á hvaða tíma sem er með þessari rödd, þessi savoir faire. Þetta er fallega sett saman ráðgáta byggð lauslega á "The Dancing Men", einni af bestu sögum Conan-Doyle. Í staðinn fyrir upprunalega söguþráðinn gerir það karlmenn að hluta af samsæri nasista. Holmes verður talsmaður breska stríðsátaksins. Andstæðingur hans er Moriarity, sem virðist deyja nógu oft til að keppa við aðalpersónuna í myndunum föstudaginn 13. Hann er vissulega skapandi, en Rathbone Holmes er óviðjafnanlegt. Watson er bara með í ferðina í þessum. Honum er ekki gefin mikil heimska til að spreyta sig í þessari mynd og það er algjör plús. Söguþráðurinn er nógu flókinn til að halda áhuga manns. Það er lokaræða sem er nánast skopstæling á sjálfri sér. En svo get ég ekki verið gagnrýninn á tíma og þjóð sem var undir mikilli nauðung. Ef þeir þyrftu að hringja í Holmes, þá er það svo.