Rithöfundurinn og leikstjórinn Jay Andrews, a.k.a. Jim Wynorski, býður upp á meira af einkennandi shlock hans með ágætis leikarahópi sem ógnað er af Z-tölvugerðum skriðdýrum í "Komodo Vs. Cobra," eins og almennur uppdráttur af "Mysterious Island" mætir " Jurassic Park" eins og þú getur ímyndað þér. Aðalvandamálið við þetta fyrirsjáanlega garn um skrímsli sem borða á mannkynið eru ótrúlega sviku tæknibrellurnar. Cobra og Komodo eru bráðfyndin hræðileg. Hins vegar, grafík fólk gerir allt í lagi vinnu við að samþætta skrímsli með fórnarlömbum sínum, ekki það að neitt af þessu sé í það minnsta trúverðugt. Ljóst er að "Komodo vs. Cobra" var með svo lágt fjárhagsáætlun að nánast allt sem ekki er mannlegt í útliti sínu eins falsað og allt kemst út. Þessi ósvífni skrímslasögu gerist á afskekktri eyju þar sem bandaríski herinn framkvæmir leynilegar DNA-rannsóknir á dýrum. Niðurstaðan er sú að risastórir Komodos og kóbra þrífast í þessari suðrænu paradís á eyjunni. Þegar aðgerðin opnar, er frumvísindamaðurinn sveltur af kóbra sem finnst gaman að synda. Á eftir erum við kynnt fyrir hópi „Greenpeace“ eins og umhverfismótmælendur og blaðamaður. Planet One skipuleggjandi Jerry Ryan (Ryan McTavish hjá „Hellbent“) greiðir Jim Stoddard leigubátaskipstjóra (Michael Pare hjá CBS-TV „Houston Knights“) fimm þúsund krónur með loforði um fimm þúsund til viðbótar ef hann mun fara með þá til þessarar forboðnu eyju. Á meðan grunar bandaríska herinn að eitthvað sé að á eyjunni svo þeir senda sitt eigið lið af mönnum sem gefa sig étið af ofurstærð rándýrunum. Hetjurnar okkar rekast á síðasta vísindamanninn sem eftir er á eyjunni, Dr. Susan Richardson (Michelle Borth frá "Undralandi"), dóttur vísindamannsins sem ber ábyrgð á þessu geðveika vísindaverkefni, sem segir þeim að herinn ætli að miða við eyjuna fyrir eyðileggingu. Titilleikurinn milli hinna ofvaxnu rándýranna tveggja á sér stað á síðasta stundarfjórðungi eftir að hetjurnar okkar, sem hafa verið stöðugt týndar niður af skrímslunum, finna þyrlu og fara í loftið í tæka tíð áður en herinn duftir eyjuna. Það er engin spenna, spenna eða neitt þess virði í þessum ófullnægjandi verueiginleika. Það besta við þennan geispa er hljóðrás tónskáldsins Chuck Cirino; það gefur "Komodo vs. Cobra" epískan blæ. Yfirleitt skrifar og leikstýrir Jay Andrews þolanlegum drætti, en þetta er langt undir lágum viðmiðum hans. Kynþokkafullu konunum gengur betur að lifa af en strákunum. Í einni senu leggur hetjuhópurinn okkar á á og við fáum ekki að sjá neina blauta stuttermabol. Drat! Það er ekkert í vegi fyrir eftirminnilegum samræðum eða samböndum í þessu drekki. Ég held að hermennirnir geri allt of mikið af því að heilsa þegar þeir taka saman höfuðið til að gera samsæri. Við skulum vona að Michael Pare hafi fengið góðan launadag út úr þessu sorpi. Endirinn þegar einn vísindamannanna tekur á sig einkenni eðlu kemur eingöngu sem eftiráhugsun. Það er ekki svo slæmt það er gott, það er bara slæmt.