Jæja, þarna hefurðu það, enn ein vonbrigðin á mínum reikningi. Tveir, reyndar! Í fyrsta lagi, jafnvel þó að ég vilji hugsa um sjálfan mig að ég viti svolítið um evru-nýtingu sjöunda áratugarins og afkastamestu þátttakendur hennar, hef ég aldrei heyrt um Joseph W. Sarno áður. Hérna er gaur sem gerði yfir sjötíu harðskeyttar og sértrúarsöfnuðar kvikmyndir og ég hef ekki séð eina einustu! Hvernig? Hvers vegna? Hvað gerðist hér? Í öðru lagi, og jafnvel enn verra, þegar þú heldur að þú hafir fundið nýja heimild um óljósar sértrúarmyndir, þá reynist frægasta og meinta "meistaraverk" leikstjórans vera óafturkræf leiðinleg og pirrandi mynd. Að vísu mynda lesbískar vampírumyndir frekar ómerkilega undirtegund í heild sinni, en sumar þeirra baða sig í ógnvekjandi andrúmslofti og forvitnilegri næmni (eins og "Vampyres" eftir José Larraz eða "Daughters of Darkness" eftir Harry Kümmel. Kvikmynd Josephs Sarno hefur ekkert upp á að bjóða, nema mikið magn af óþarfa nekt og jafnvel það verður frekar fljótt leiðinlegt. Atburðirnir gerast í afskekktum gömlum kastala, falinn djúpt í þýskum fjöllum, þar sem fyrir fimm öldum bjó illgjarn og blóðþyrst (bókstaflega) barónessa. Dyggir lærisveinar hennar halda enn nöktum dansveislum í katakombum kastalans, sem eru upplýst af typpalaga kertumAUCH, og vonast til að endurvekja barónessuna í bráð. Skyndilega (ekki einu sinni spyrja hvernig) er kastalinn fullur af ungum og kynþokkafullum kvenkyns gestum, svo enn erótískari siðir fylgja. Hljómar nógu ljúffengt og skemmtilegt, en "The Devil's Plaything" inniheldur gríðarlegan fjölda seríur þar sem bókstaflega ekkert gerist og þar sem fáfróður andlitssvip leikara er einfaldlega óþolandi! Sarno er ekki fær um að skapa spennu eða byggja upp gotneskt andrúmsloft (eða kannski nennti hann því bara ekki) og hæfileikar leikkvennanna einskorða sig við að standa fyrir framan myndavélina topplausar og draga fram virkilega aumkunarverðan svip. Vinsamlegast gerðu sjálfum þér greiða: sama hversu örvæntingarfullur þú leitast við að sjá allar hræðilegar lesbíur-vampírumyndir sjöunda áratugarins, þá er þessi ekki krónu virði! Jafnvel efnisskrár Jess Franco og Jean Rollin eru hrein list miðað við þessa dúllu.