Sem fyrrverandi kaupmaður sjómaður hafði ég mikinn áhuga á þessari mynd: Ég hef persónulega tekið þátt í laumufarþegaleit þegar ég fór frá Kingston Jamaíka þar sem ein manneskja fannst. Okkur tókst þó að koma honum í land þar sem við vorum í landhelgi. Á öðru skipi sem ég var á fannst laumufarþegi og við gátum hvergi landað honum vegna vegabréfa/þjóðernisvandamála. Reyndar var hann í eitt ár sem nánast "heiðurs" áhafnarmeðlimur og vann fyrir varðveislu sína. Afríka er alræmd fyrir laumufarþega pallbíla. Það er frábært atriði í upphafi myndarinnar þegar lausaskipið kemur inn í höfn í Afríku: stærð hennar dvergar allt. Áhöfnin stökk í land til að fá smá samfarir og ölvun. Svo langt eðlilegt. Dramatíkin byrjar þegar laumufarþegarnir fara inn í víðáttumikla hellurými skipsins. Joss Ackland er frábær sem skipstjórinn með drykkjarvandamál sem er áreittur af Nemesis hans Suchet beint á formi sem fulltrúi félagsins um borð. Laumufarþegaleitin er klassísk en við vorum ekki með byssur. Ég efast um notkun byssna í þessari mynd. Þetta skip virtist hafa mikið vopnabúr. Mín reynsla er sú að byssur á sjó eru verulega takmarkaðar vegna tollareglna. Einnig var skrýtið að hafa hund um borð. Lög gegn hundaæði, sérstaklega í Evrópu, takmarka flutning dýra mjög. Engu að síður er Pertwee frábær sem bitur félagi. Hryllingurinn sem fylgir uppgötvun fórnarlambanna er óbærilegur: ljótur málmbakgrunnur skipanna heldur áfram og tilfinningin um að hvergi sé að fela eykur dramatíkina. Sumir af áhöfn flutningaskipanna hafa ekki áhuga á morðinu og þeir sem taka þátt Sogast smám saman inn í heim ofbeldis sem engin undankomuleið er frá. Eltingurinn í gegnum skipið, sérstaklega vélarrúmsmyndirnar eru "kantar á sætinu": tilfinningin um öfgafulla klaustrófóbíu er ríkjandi. Tilfinningin um að málmur þrýstist inn og dauðinn sé aðeins byssutunnu í burtu. Myndin er hrottaleg: kærastan mín varð að gefast upp á að horfa á hana meðan á töku- og barsmíðasenunum stóð. Á meðan þetta heldur áfram verður Suchet í þægindum í vel útbúnum klefa sínum drukkinn án þess að vita af hamaganginum 3 þilfar fyrir neðan. Þetta er spennumynd, gölluð á köflum en raunverulegur boðskapur er sá að við getum öll sogast inn í ofbeldi eins og þetta. Hægt og örugglega. Hugsaðu um lestarstjórana sem fóru með gyðinga til Auschwitz, afgreiðslufólkið sem vann út þessa lestartímaáætlun. Ég man alltaf eftir einhverjum sem hafði heimsótt Dachau fangabúðirnar í lok stríðsins og hann sagði að einn af S.S. vörðunum hefði sett fuglaborð fyrir utan brennslu búðanna. Þessi mynd er svona: venjulegt fólk lendir allt í einu í heimi óstöðvandi ofbeldis!