Undanfarið hef ég horft á mikið af Tom Hanks myndum og gömlum Chaplin myndum og jafnvel sumum af fyrstu sýningum Rowan Atkinsons Bean, og það virðist sem þær hafi allar sinn einstaka sjarma sem gegnir í gegnum verk þeirra, eitthvað sem gerir þeim kleift að samsama sig áhorfendur á öllum aldri, á þann hátt að þér líði bara vel. A Bug's Life hefur þennan sama sjarma, það hefur tengingu við raunveruleikann sem gerir okkur kleift að hægja á vantrú og sætta okkur við mikið af talandi skordýrum, því þó að þau tali, hegða þau sér samt alveg eins og alvöru pöddur. Þetta er eins og teymið sem gerði myndina fann leið til að koma okkur inn í huga barns og leyfa okkur að hugsa eins og þau, til að ímynda okkur pöddur eins og ungur hugur gerir. Elskan, I Shrunk The Kids var ein af uppáhalds myndunum mínum þegar ég var yngri, og fyrir mér, er A Bug's Life eins og raunsærri útgáfa af þeirri mynd, þó ekki væri nema vegna þess að hreyfimyndin er svo hrífandi og þessi frásagnarstíll opnar bara svo miklu fleiri frásagnarmöguleika. Ég reyni að líkja henni ekki við eitthvað eins og Toy Story (sem ég held enn fram að sé besta tölvuteiknimynd sem gerð hefur verið), því sagan af A Bug's Life er ekki alveg eins góð og Toy Story, en aftur á móti, nánast ekkert. Það sem skiptir máli er að þetta er samt dásamlega gaman. Sagan fjallar um nýlendu harðduglegra pöddra sem búa yfir glæsilegu þróað samfélagi, sem aðallega miðast við að byggja upp mataruppskeru, sem að mestu mun renna til harðstjórnargrasshoppanna, miklu betri í styrk og almennri meinsemd, og vonandi skilja enn eftir nógu mikið. fyrir pöddur að komast í gegnum veturinn. Við fáum nokkrar heimsóknir frá engisprettum sem taka skýrt fram að ef pöddur gefa ófullnægjandi magn af fæðu verða afleiðingarnar skelfilegar. Og tilviljun, líkindin á milli þessa lamandi stigs matarútdráttar eru sláandi lík grimmilegri þvingun Mao Tse-tungs á mat frá sínu eigin fólki á „Stóra stökkinu áfram“ Skemmtunin og spennan byrjar þegar Flik, ​​aðalpersónan, leggur af stað á leit að því að finna hóp af viðeigandi stríðsgöllum til að koma aftur og hjálpa til við að verja nýlenduna gegn engisprettum. Þú sérð, hann hellti öllum uppsafnaðum mat og setti alla í mikla hættu, svo honum finnst það vera á hans ábyrgð, en hann endar óvart með því að ráða hóp skordýrasirkusleikara í erfiðleikum. Frábært fyrir áhorfendur, ekki svo frábært fyrir öryggi ættinsins. Myndin kom út seint á tíunda áratugnum, þegar svo margar myndir virtust hafa verið að koma út í tvennu lagi, eins og Armageddon og Deep Impact, Independence Day og The Arrival, A Bug's Life og Antz, o.s.frv. Samanburður á A Bug's Life og Antz eru óumflýjanlegar, þó mér sýnist ljóst að A Bug's Life sé lang yfirburðamyndin, og ekki bara vegna þess að Woody Allen stamar ekki og vælir í gegnum aðalhlutverkið. Þetta er frábær fjölskylduskemmtun!