Þó að atburður hafi raunverulega átt sér stað þýðir það ekki að það verði gott handrit/bíómynd. The Cat's Meow, eftir Peter Bogdanovich segist vera byggð á raunverulegum atburðum sem gerðust á skemmtisiglingu sem William Randolph Hurst var gestgjafi. Rithöfundurinn lagði meiri áherslu á að búa til furðulegan leikarahóp en að gefa sér tíma til að búa til sögu fyrir furðulegu persónurnar til að búa í. Lykilatriði sögunnar virðast ósennileg; til dæmis þegar Hurst skýtur framleiðandann óvart og trúir því að hann sé Chaplin. Að byggja lykilatriði í sögu á einhverjum sem er með rangan hatt er þröngsýnt og tilgerðarlegt. Sagan reynir að vera dökk gamanmynd, en The Cat's Meow missir af mikilvægu stykki af þessari jöfnu, gamanleik. Það er líka skortur á samkennd með einhverri persónu. Það skiptir varla máli hver er skotinn, hver er drepinn, hver er sekur og hver er saklaus. Það er ekki sterkur karakter til að gleðjast yfir. Þess vegna er erfitt að hugsa um átökin og niðurstaðan er tilfallandi.