„Prom Night“ er endurgerð af slasher-myndinni frá 1980 sem skartar Jamie Lee Curtis og Leslie Nielsen í aðalhlutverkum. Þessi mynd gerist í bænum í Oregon, þar sem Donna (Brittany Snow) ætlar að fara á öldungaballið sitt og leyfa sér að skemmta sér eftir að hafa gengið í gegnum afar áfallandi atburði undanfarin ár. Hún og vinkonur hennar mæta á ballið sem fer fram á glæsilegu hóteli og reyna að njóta þess sem á að vera skemmtilegasta kvöld lífs þeirra. Lítið veit nokkur, maður frá fortíð Donnu, sem hefur ásótt hana í mörg ár, er líka á ballinu... og er tilbúinn að drepa hvern sem er í leit sinni að henni. Ég er aðdáandi upprunalega „ballsins“ Night", svo ég reyndi að halda smá von í þessari mynd, en ég verð að viðurkenna að ég varð fyrir talsverðum vonbrigðum. "Prom Night" þjáist af verstu þjáningum sem hryllingsmynd gæti orðið fyrir, og það er fyrirsjáanleiki. Það kemur nákvæmlega ekkert á óvart hér og mér fannst ég hafa séð allt í þessari mynd gert tugum sinnum, oft betur, áður. Hvað jafngildir þetta fyrir áhorfendur? Leiðindi. Nema auðvitað að þú hafir aldrei séð neinar hryllingsmyndir, eða ert hluti af hópnum fyrir unglinga, en meirihluti áhorfenda mun líklegast geta giskað á næstum allt sem er að fara að gerast. Söguþráðurinn er einfaldur, en allt handritið er laust við hvers kyns undrun, útúrsnúning, andrúmsloft eða neitt, og þetta særir myndina virkilega, því það gefur áhorfendum aldrei neitt til að sökka tönnunum í. Þetta virtist bara mjög bragðdauft. Margir virðast kvarta yfir því að þetta sé líka PG-13 slasher mynd, og ég skil hvað þeir eru að segja, en ég held að það sé ekki ómögulegt að gera góða slasher. kvikmynd með lágmarks gore. Tökum sem dæmi "Halloween" Carpenter - lítið sem ekkert ofbeldi á skjánum, en samt einstaklega ógnvekjandi og áhrifarík mynd. Þú þarft ekki klígju til að gera kvikmynd skelfilega, en jafnvel hefði "Prom Night" verið óþarflega ofbeldisfullt (sem það er ekki, það er mjög tamt), hefði það samt bætt litlu við myndina því það er ekki mikið í myndinni. handrit til að byggja á til að byrja með. Spennan og spennan hér er í besta falli væg og ég eyddi megninu af myndinni í að spá fyrir um útkomu aðstæðna og hafði rétt fyrir mér í um 99% tilvika. Persónur okkar eru heldur ekki nógu vel skrifaðar til að áhorfendur geti haft einhver tengsl við þær, og fráfall þeirra í tölum er venjubundið og kæruleysi. Ég mun þó benda á nokkra hluti sem mér líkaði við þessa mynd, því hún var ekki alveg ónýt - kvikmyndatakan er mjög fín og allt mjög vel kvikmyndað og frekar stílhreint. Meðal „hopp“-hræðanna (sem eru að mestu leyti mjög fyrirsjáanlegar) voru nokkrir sem voru soldið sniðugir. Leikmyndin fyrir myndina eru líka fín og hótelið er snyrtilegur staður fyrir söguþráðinn til að þróast, hversu fyrirsjáanleg sem framvindan kann að vera. Hvað leiklistina varðar þá er hann í besta falli miðlungs. Brittany Snow leikur aðalhlutverkið þokkalega, en í raun sýnir restin af leikarahópnum ekki mikla hæfileika. Johnathan Schaech leikur illmennið og er líklega reyndasti flytjandinn hér, en jafnvel hann er ekki svo áhrifamikill. Hins vegar líkaði mér við karakterinn sem hann lék, sem var fín tilbreyting frá hinum dæmigerða 'masked-stalker' týpu sem við sjáum mikið. Hvað endirinn snertir, þá leiddist mér síðustu fimmtán mínútur myndarinnar allt til enda og hún var mjög andstæðingur loftslags. Á heildina litið var "Prom Night" vonbrigði. Allt var mjög eftir tölum, venjubundið og fyrirsjáanlegt, sem er nokkuð pirrandi í ljósi þess að þetta átti möguleika á að verða ágætis slasher-mynd. Það voru nokkur snyrtileg augnablik, en myndin vantaði alla spennu eða andrúmsloft og hafði litla söguþráð, né trúverðugar persónur. Ég myndi ráðleggja þrautreyndum hryllingsaðdáendum að spara peningana sína og bíða þar til það kemur út á myndbandi, eða leigja frumritið í staðinn, því það kemur nákvæmlega ekkert á óvart hér. Einhverjum finnst kannski smá skemmtun í henni en hún var allt of fyrirsjáanleg fyrir minn smekk. Ég bjóst við betra og fór úr leikhúsinu mjög vonsvikinn. 3/10.