Ég hafði lesið mig til um myndina og hélt að hún yrði krúttleg, góð laugardagskvöldsmynd. Ég bjóst ekki við neinu frábæru, reiknaði með að þetta yrði aðallega ló en vonandi ekki alveg slæm reynsla. Ég verð að viðurkenna að það kom mér skemmtilega á óvart. Samræðurnar voru fullkomnar, flestir leikararnir voru einstaklega góðir og flæddi vel. Ash Christian var fullkominn, hæfileiki hans til að breyta óþægilegu augnabliki í eitthvað snerta var gaman að sjá. Hann hefði getað breytt þessari persónu í eitthvað sem við höfum öll séð áður en þess í stað villst frá staðalímyndum og einbeita sér að vitsmunum persónunnar. Það var yndislegt að sjá Jonathan Caouette aftur, ég vissi ekki hvað hann myndi gera eftir Tarnation. Ashley Fink er gimsteinn, frábær ung persónuleikkona sem vonandi fær meiri vinnu. Það eru augnablik í myndinni sem hefðu getað notað einhverja vinnu, en allt í allt ekki slæmur tími í bíó. Vinur minn lýsti því sem homma Angus/Napoleon Dynamite en það er eitthvað meira en það. Þetta er karakterrannsókn á því hvernig það er að alast upp samkynhneigð í litlum bæ, sársaukinn er til staðar en húmorinn á bak við þann sársauka (sem aðeins aldur getur skýrt betur) magnast. Ég hlakka til að sjá meira af Ash Christian, Ashley Fink og Jonathan Caouette fljótlega.