Fólk kallar þetta gamanmynd, en þegar ég horfði á hana hló ég bara einu sinni. Ég býst við að vandamálið sé að ég sá það fyrst þegar ég var 14 ára og ég var ekki nógu gamall til að skilja að það var ekki ætlað að taka það alvarlega. Það voru alveg nokkrar senur sem áttu að vera fyndnar, en mér þótti of vænt um persónurnar til að hlæja að þeim. Ég mæli með að þú horfir á þessa mynd næst þegar þú verður ástfanginn og reynir að taka hana alvarlega. Ég held að þú munt komast að því að þrátt fyrir nokkrar sillyflaws, þá er þetta ein áhrifamesta ástarsaga sem þú hefur séð.