Fyrrverandi eiginkona mín og ég sáum og vorum forvitin af stiklunni fyrir þessa mynd. Við biðum eftir að það kæmi út en þegar það gerðist var það ekki lengi í kvikmyndahúsum. Nokkrum árum síðar keypti ég það á VHS og ég er að flytja það yfir á DVD svo ég geti varðveitt það. Mér fannst það mjög áhrifamikið. Hún fjallar um raunverulega atburði í raunverulegu landi. BURMA fékk svo slæmt orð á sér fyrir þá pólitísku kúgun sem hún skapaði að þeir skiptu um nafn. Mér finnst konur með lítinn förðun vera mjög kynþokkafullar. Patricia Arquette er í þessari mynd. Frances McDormand og Spalding Gray eru í henni aðeins stutta stund. Eftir að hafa komið heim til að finna ungan son sinn og eiginmann, myrtu á hrottalegan hátt, er Laura (Arquette) hrædd við blóð. Slæmur eiginleiki fyrir lækni. Systir hennar (McDormand) talar um að hún fari í frí til Búrma. Á meðan hún er þar verður hún vitni að friðsamlegri mótmælagöngu og er vegabréfinu sínu stolið. Í djörf (eða heimskulegri) hreyfingu biður hún leiðsögumann um að sýna sér eitthvað utan ferðamannabrautarinnar. Leiðsögumaður hennar er slasaður af hermönnum og hún eyðir restinni af myndinni í að reyna að koma honum og sjálfri sér í öryggi. Í hvert skipti sem ég horfi á þetta minnir það mig á að við í Bandaríkjunum gleymum því fyrir bónda sem býr undir herstjórn, SOCIALISMI, þar sem að minnsta kosti er nánast tryggt að borða, lítur ansi vel út.