Ég sat í gegnum þennan kalkún vegna þess að ég hafði ekki séð hann áður og vegna þess að forsendan hljómaði eins og hann hefði möguleika. Það var vægast sagt skemmtilegt fram að fellibylnum. Þegar stormurinn er sem hæst er vindurinn nógu sterkur til að blása gluggum út úr húsinu, en samt standa trén í bakgrunni fullkomlega upprétt og ekkert laufblað hreyfist! Reyndar, þegar persónurnar fara út fyrir húsið, sést bjart sólarljós sem lýsir upp trjátoppana. Á þeim tímapunkti gufaði upp hvaða trú sem kvikmyndagerðarmennirnir höfðu þróað hraðar en mjög staðbundin rigning í kvikmynd þeirra. Verst að allir fellibyljir eru ekki eins og þessi, það myndi örugglega hjálpa húseigendatryggingum okkar hér í Sunshine State.