Stúdíó Ghibli frá Miyazaki sýnir dásamlega snertingu hans hrífandi, innrennandi líf, í hverri litlu aðgerð persónanna í Ponyo. Þegar Sosuke leggur svo varlega frá sér litla bátinn sinn til að ná í rauða fiskinn þá veistu að þú munt skemmta þér mjög vel við að horfa á þessa mynd. Persónurnar eru áhugaverðar og þér þykir mjög vænt um þær. Þeir rifja upp aðrar sögur sjónrænt, Riisa virðist fullorðin Nausicaa með son, gömul kona í hjólastól man eftir norninni í Howl's Moving Castle. Nærvera frumefnanna, vinds, rigningar og sjávar með miklum, kröftugum öldum, er svo sterkt að ég held að það hafi aldrei verið kallað fram á þann hátt í annarri mynd. Þetta er einföld saga, lauslega innblásin af "litlu hafmeyjunni", og hún nær til hjarta áhorfenda, rétt eins og Totoro, hið sanna meistaraverk hins Miyazaki. Samstundis klassík, með frábæru hljóðrás og grípandi lagi á lokaeiningunum. Ekki missa af því.