Árið 1972, eftir að eiginkona hans fór til að fara sínar eigin leiðir, byrjaði Elvis Presley að deita Lindu Thompson. Ungfrú Thompson, húmorsgóð, síhærð, yndisleg, styttu fegurðardrottning, er sett á kort til að fylla upp í tómarúm í lífi Elvis. Þegar skilnaður Elvis varð endanlegur var Linda þegar á sínum stað sem kærasta og ferðafélagi hins goðsagnakennda flytjanda og ferðafélagi til ársins 1976. Þetta er skrautleg sýn á ástarsamband þeirra og félagsskap. Linda sinnir af heilum hug að þörfum elskhuga síns og langanir. Og jafnvel sætta sig við að gleypa lyfin hans af handfylli og kynna fyrir henni eigin ástarsambandi við valíum. Stundum er þessi mynd hörð og dökk í hjarta; mjög óaðlaðandi útlit á 'Konunginn' og drottningu hans. Don Johnson er alveg hræðilegur sem Elvis. Ofurleikur er ekki aðlaðandi. Stephanie Zimbalist skortir klassískan frá Lindu, en stendur sig nokkuð vel. Aukaleikarar eru: John Crawford, Ruta Lee og Rick Lenz. Að horfa á þetta tvisvar er meira en nóg fyrir mig, en ekki láta þessa umfjöllun stoppa þig í að skoða þetta. Fyrir flesta Elvis aðdáendur sem ég hef rætt við er þetta ekki eftirsóknarverð kynning.