Þegar ég leigði Domino var búist við að það væri mjög heimskulegt. Ég hata myndir sem eru með mjög áberandi klippingu og kvikmyndatöku og Domino fékk líka bara mjög slæma dóma. Eina ástæðan fyrir því að ég horfði á hana er sú að ég hef líkað við Keira Knightley, Mickey Rourke, Christopher Walken og Tony Scott við önnur tækifæri. Mér finnst líka bara gaman að byggja á staðreyndaævintýrasögum. Já, klippingin og kvikmyndatakan voru æði, sagan var veik og leikurinn var miðlungs, en ég elskaði þessa mynd samt af einhverjum undarlegum ástæðum. Domino var mjög, mjög skemmtilegur og oft mjög fyndinn. Hún var hræðilega vanmetin þegar hún var gefin út held ég vegna þess að allir vildu meira tilfinningalegt ferðalag eins og síðustu mynd Scotts Man on Fire og fengu í staðinn frábæra skemmtun. Ég skil í raun hvers vegna allir hötuðu Domino svo mikið, jafnvel þó ég elskaði það og mæli með því.