Njóttu hvers augnabliks af þessu lúna sjónarspili með tónlist sem passar við (5. Mahler er stórkostleg, en hlustaðu á sönghluta 3. sinfóníunnar sem er svo fallega nýttur í þessari mynd). Það eru margar hliðar á þessari mynd, en meginviðfangsefnið er yfirþyrmandi afl fegurðar, sjálfsprottið eðli hennar, skortur á rökfræði fyrir ást og tilbeiðslu. Ég er líka ákafur aðdáandi Bogarde og trúi því að hann hafi sjaldan verið eins dásamlegur (reyndu hann þó í "The Servant"). Athugið: Ég mæli með mörgum skoðunum.