Þessi mynd var ekki nærri því eins mikið verk og ég bjóst við að hún yrði. Það eru nokkrar sekúndur af ljómi í þessari hálfvita harðkjarna UFO samsæris ofsóknarbrjálæðishátíð. Leikurinn er að mestu miðlungs en nokkuð dæmigerður fyrir 1970-stíl sem er fullt af óléttum hléum. Ljósmyndari og fyrirsæta verða vitni að undarlegum atburðum í skóginum og verða fljótlega fórnarlamb þessara sömu atburða. Fljúgandi diskar sjást, fleira fólk hverfur - en er það geimverurnar eða öfgaleynilegur hópur yfirhylminga? Fljótlega dragast blaðamaður og „UFologist“ (sem virðist vera fyrirmynd rithöfundarins og leikstjórans) inn í þetta óþrjótandi misskilning og verða skotmark hinna ofurleynilegu umboðsmanna sem eru jafn ógnandi og þeir eru ólíklegir og vitlausir. Þá byrjar gamanið fyrir alvöru. Kvikmyndin, fyrirsjáanlegt, er um það bil jafnmikil sens og meðaltal UFO-samsæriskenninga, en ætti að hrósa fyrir að taka sjálfa sig svona alvarlega. Myndavélavinnan er í lagi fyrir lágfjármagnsmynd, hraðinn er nokkuð góður, handritið er kjánalegt og fáránlegt og það eru samfelluvandamál sem gaman er að horfa upp á. Hverjar eru þessar fáu sekúndur af ljómi sem ég nefndi? Satt að segja get ég ekki sagt þér mikið án þess að skrifa spoiler. Skemmst er frá því að segja að endir myndarinnar er að minnsta kosti þess virði að spóla áfram ef þú getur ekki tekið miðjuna.