Ég viðurkenni að ég er ekki svona hrifinn af Oliver! sem ungt barn - það er löng og sagan er svolítið hægfara vegna allra söngleikjanúmeranna. Þegar ég var unglingur uppgötvaði ég að það skemmtilega við þessa mynd er upplifunin sjálf. Frekar en að hugsa um það sem aðlögun af Oliver Twist, hugsaðu um það sem hátíð klassísku sögunnar. Aðlögunin er í besta falli laus, en í raun og veru, ef þú ert að horfa á söngleik, þá ertu ekki þarna fyrir söguna. Tónlistin er kjarninn í þessari mynd og yfirgnæfandi meirihluti hennar er frábær og mjög grípandi. Flestir eða allir leikararnir tóku þátt í sviðsútgáfu söngleiksins og það kemur fram í flutningi þeirra - og ég tel þetta plús. Sýningarnar eru allar í „stagey“ leikstíl sem er dæmigerður fyrir miklu eldri myndir og þær eru mjög skemmtilegar. Undantekningin er krakkinn sem leikur Oliver, en starf hans virtist vera að líta sætur út og halda sig frá raunverulegum flytjendum. Fagin og Dodger eru alvöru stjörnur þessarar myndar. Oliver Reed gerir líka frábært starf við að viðhalda ógnvekjandi viðveru á skjánum sem hinn ógnvekjandi Bill Sykes. Jafnvel hundurinn Bullseye Sykes skilar sér vel. Þessi mynd er ekki fyrir alla. Fólk sem hatar söngleiki mun fyrirlíta það, sem og þeir sem taka söngleiki of alvarlega. Að rugla yfir gölluðum sögulegum smáatriðum eða að misskilja ýktar leikmyndir á sviði fyrir slæman leik mun eyðileggja ánægju allra. Hallaðu þér bara aftur og njóttu skemmtunar - það er miklu betra ef þú manst eftir því að sem söngleikur er þetta fantasía sem er lauslega skipulögð í kringum bókina, ekki ströng aðlögun.