Þessi heimildarmynd reynir á gamanmynd, en kemst aldrei alveg fyrir mig. Tjaldsvæði? Ehn, kannski. Hið viðeigandi orð sem allir munu vera sammála um - og eiga erfitt með að forðast í hvaða umfjöllun sem er - er kitsch. Það draup kitsch. Það var eins og kvikmyndaframleiðendurnir hefðu haft áhyggjur af því að áhorfendur þeirra myndu taka myndina of alvarlega og því beygðu þeir sig til baka til að setja inn kitsch og segja: "Við erum að grínast hérna! Sjáðu til???"Í stuttu máli fannst mér þetta vera reyna of mikið. Til dæmis voru sokkabrúðurnar sem kynntu hverja senu (fyrir mig) pirrandi þegar ég er viss um að þær áttu að vera skemmtilegar -- eða að minnsta kosti (ahem) kitsch-ey. Ekki forðast hins vegar þessa mynd byggða á mínum kvartanir. Vertu bara tilbúinn til að gleðjast yfir kitsch frekar en að láta hann þrýsta á þig óundirbúinn. Ef þú hefur áhuga á léttum rétti gætirðu gert miklu, miklu verra. Að minnsta kosti gera staðreyndir í kringum hækkun og fall Bakers þetta áhugavert og þess virði að skoða. Í besta falli munu hnakkar af eins sinnuðum kitsch-unnendum tuða og öskra yfir úrvalsbitum alla myndina.