Ég elskaði þessa mynd! Þetta var dásamlega áhrifamikið og fyndið. Að lokum er hér saga um hóp af fólki sem mætir einhverjum áskorunum, flækist aðeins og ákveður svo að vera bara þeir sjálfir og enda ánægðir með; hvenær sástu það síðast í kvikmynd? Persónurnar takast á við flæði lífsins, ástarinnar og kynhneigðar og standa frammi fyrir raunverulegum vandamálum (þó í oft fáránlegum aðstæðum eins og í útilegu fyrir karlahópinn og beinlínis raunhæf tengsl) og tekst að læra og vaxa án þess að myndin verði predikandi, dökk örvæntingarfullur, eða of óraunhæfur. Þér mun þykja vænt um persónurnar sem, langt frá því að vera hollar staðalmyndir, sýna raunverulegt fólk með aðeins snertingu af sannleikanum á bak við væntanleg merki þeirra. Góð rómantík fyrir laugardagseftirmiðdegi og eina myndin sem ég hef nokkurn tíma séð þar sem kynferðisleg flæði endar hamingjusamlega og enginn er neyddur til að vera eitthvað sem hann vill ekki vera. Miklu betra en að kyssa Jessica Stein, góður kostur ef þú ert þreyttur á að horfa á hommamyndir sem hafa sársaukafulla lexíu og bitra lexíu. Eða kannski líkar þér bara við góða breska bolta? James Purefoy lítur vel út eins og alltaf og Tom Hollander er dásamlega fyndinn. Svo farðu fram, horfðu, njóttu; þú munt ekki sjá eftir því!