Ég trúi því varla að þessi óvirka, þrotlausa og illa sviðsett mynd sé eftir kvikmyndagerðarmann sem ég hef haft mjög gaman af. Reynslan af því að þrauka THE LADY AND THE DUKE (og ekkert annað orð en að „þola“ mun duga), skildi mig í svívirðilegu skapi, ástandi sem léttist aðeins með því að lesa IMDb notendakomment ali-112. Því að ekki aðeins hefur Rohmer reynt (með árangri) að fá okkur til að sjá heiminn í gegnum tegundarlist Frakklands á 18. öld heldur, eins og Ali hefur bent á, hefur hann sýnt (á kostnað þess að fjarlægja áhorfendur sína) áhrifin af bæði stéttavitund og byltinguna sem hún olli með augum óviðjafnanlegrar elítískrar konu á sínum tíma. Leikstjórinn hefur afrekað eitthvað sem er óneitanlega erfitt, en ég efast um hvort það hafi verið þess virði fyrirhöfnina sem þurfti fyrir hann að gera það - eða fyrir okkur að fylgjast með daufum árangri erfiðis hans.