Ég hélt að þetta væri fyndið. Ég gerði. Ég veit ekki hvað gerðist. En ég held að mikið af vandamálinu falli því miður við steypuna. Ég veit ekki hver þessi krakki er, hann gæti verið mjög góð manneskja en hann var ekki réttur fyrir þessa mynd. Og aukahlutverkið var frábært sem gerir það bara augljósara. Til dæmis væri atriði með honum og ástaráhuga hans og hugurinn þinn byrjar bara að reika burt en þá byrjar Keith David að tala, eða Leslie Nielsen, eða Marion Ross, og það er eins og einhver kveikti ljós og allt í einu geturðu veitt athygli aftur og þú heldur að það sé kannski ekki svo slæmt. En þegar þeir koma aftur að aðalpersónunum slokkna ljósin aftur. Skemmdarverkið sem er í boði í ofurhetjutegundinni er nóg svo sú staðreynd að flestir brandararnir voru í rauninni ræfill, fær mann til að velta fyrir sér hver skrifaði þetta. Ég meina það hafði nokkra fyndna hluti, eins og ég man að ég hló nokkrum sinnum, en í augnablikinu man ég ekki af hverju og það var bara fyrir nokkrum dögum. einkunn en ég held að flestir ættu bara að sleppa því.