Ég hafði miklar væntingar til þessarar myndar (titillinn, þýddur, er "How We Get Los of the Others"). Þegar öllu er á botninn hvolft er hugtakið frábært: nálæg framtíð þar sem valdaelítan hefur tekið afleiðingum af stöðugum munnlegum og lagalegum ofsóknum hægri stjórnarinnar á svokölluðum fríhlöðurum og vinstri vængnum almennt og ákveðið að drepa bara alla. sem geta ekki sannað að þeir séu að leggja eitthvað af mörkum til stofnunarinnar (stofnunin er kölluð "almannahagur", en þýðir í raun hagsmuni ríkjandi kapítalískrar hugmyndafræði). Mjög flott hugmynd! Tilvalið í bítandi háðsádeilu! Aðeins, þessi mynd slær algjörlega möguleika sína. Ádeilan kemur aðeins fram í fáum atriðum og flutningi fáránleika, en þessi ádeila er ekki viðvarandi; hún er hvorki skörp né fyndin. Og fyrir meinta gamanmynd hefur myndin nánast engar fyndnar senur. Gamanmyndin, geri ég ráð fyrir, á að vera í fáránleika aðstæðum, en aðstæðurnar eru að mestu óþægilegar og of alvarlegar, frekar en að kalla fram annað hvort hlátur eða hugsun. Handritið er fullt af alvarlegum villum í skapgerð. Aðgerðin hefði átt að einbeita sér að pólitísku hliðunum og hversu rangt það væri að gera slíkt, en í staðinn er hellingur af tíma eytt í unga konu sem var sú sem skrifaði nýju lögin sér til skemmtunar og sem er að reyna að bjarga öllum , með því að skipuleggja andspyrnu sem sendir fólk til Afríku. Allt er þetta fyrir utan málið! Svona mynd ætti ekki að þykjast vera svona alvarleg! Það er ádeila! Pólitísk yfirlýsing. En það byrjar ekki einu sinni að taka á vandamálinu sem það á að snúast um. Kannski var það hræddur við að ganga of langt? Hversu huglaus. Það er ekki list. Þetta er ekki einu sinni alvöru háðsádeila.Søren Pilmark, mjög alvarlegur og nú einn af algerlega æðstu leikari Danmerkur, var mjög góður. Hann bar að miklu leyti það litla skemmtanagildi sem myndin hafði. Allir aðrir: ekkert sérstakt (tja, kannski nema Lene Poulsen, sem sýndi sannfærandi frammistöðu). Reyndar er vandamál með flestar danskar kvikmyndir að tungumálið hljómar aldrei eðlilegt. Hvorki samsetningin né afhendingin. Af hverju er svona erfitt að láta það hljóma rétt? Af hverju þarf það að vera svona stælt og gervilegt? Ég vona, þegar fólk horfir á þessar kvikmyndir eftir fimmtíu ár, að það haldi ekki að svona hafi fólk talað í almennu dönsku samfélagi.3 af hverjum 10.