Frá söguþræði og hreyfingu var þessi mynd hræðileg. Ég fann sjálfan mig að horfa á klukkuna í leikhúsinu í von um að hún myndi enda og létti eftir 80 langar mínútur að það gerði það miskunnsamlega. Í grundvallaratriðum birtast fimm persónur í myndinni, A Son & Father, vinkona sonar, og tvær karlpersónur á aldrinum sonarins sem birtast og hverfa síðan án samhengis eða skýringa. Kvikmyndin og atriðin virtust gefa til kynna hómó-erótík, en ekkert gerðist í raun og veru til að sýna þetta á einn eða annan hátt. Það voru nokkrar snilldar senur. Í upphafi myndarinnar birtist vinkona sonarins við glugga fyrir utan herbergið hans og þau eiga í undarlegum samræðum. Myndatakan og leiklistin leiddu ótrúlega tælni í samskipti þeirra tveggja og endaði með því að hún viðurkenndi að eiga annan mann sem var „eldri“. Endir þeirrar sögu.