Flestir háskólanemar lenda í því að vera týndir í bólu akademíunnar, lokaðir frá samfélögunum sem þeir læra og búa í. Samtöl þeirra eru haldin við samnemendur sína og háskóladeildina. Heimildarmynd Steven Greenstreet er gott dæmi um vonsvikinn háskólanema sem dæmir allt samfélagið út frá takmörkuðum samskiptum við fáa meðlimi þess. Heimildarmyndin beindist að litlum hópi einstaklinga sem sýndir voru sem fulltrúar stórra hópa íbúanna. Eins og venjulega fær fólkið sem öskrar mest mesta athygli fjölmiðla. Fyrir utan rangfærslur hennar á samfélaginu sem myndin gerist í var heimildarmyndin vel gerð. Eina ágreiningurinn minn er sá að tilfinningarnar og uppnámið sem lýst er í myndinni var rakið til alls samfélagsins frekar en fáu einstaklinganna sem tjáðu þær. Auðvitað er mikilvægt að skoða ágreining sem þessa og gera fólki grein fyrir þeim mun sem er á milli pólitískra sjónarmiða , en það er fáránlegt að blanda heilu samfélagi fólks inn í gjörðir fárra róttæklinga.