...þessi. Það sem mér datt strax í hug var Loving Annabelle, þar sem hún hefur þessa sömu tegund af þroskaðri stemningu og fjarlægri umfjöllun um efnið. Við fylgjumst einfaldlega með því þegar sagan þróast, án þess að taka afstöðu eða þurfa að horfast í augu við einhver "siðferðisleg" vandamál (eða auðvitað erum við það, en erum ekki skeið-fóðruð með þeim). Vissulega voru erfiðar staðreyndir sem þurfti að horfast í augu við og ákvarðanir sem þurfti að taka, en það rann bara út. Í grundvallaratriðum var þetta bara eins og hver önnur ástarsaga, í hverju öðru lífi, með hvaða kyni sem er. Persónulega fannst mér stelpurnar hafa góða efnafræði og skemmti mér með þeim á næturferðum þeirra. Það eina sem ég gæti í raun og veru bent á sem vandamál væri að mér fannst það bara vera ... haldið. Hélt aftur. Þetta snýst ekki um kynlífssenurnar (eða þær sem vantar), en í ljósi þess að mér fannst myndin vera líflegast á þeim augnablikum sem þau voru saman og skemmtu sér vel, þá var hún svolítið andstæða við restina. Lowkey er góður, en hann var bara aldrei alveg eins og Loving Annabelle, né snerti mig alveg eins mikið. Þetta sagði, ég mæli eindregið með því, þetta er alls ekki sóun á dýrmætum tíma, þvert á móti...7/10