Ég var að vonast til að geta líkað við þessa mynd, til að koma mér fyrir á kvöldi af geggjaðri skemmtun. Mér líkar við Judy Davis og Juliette Lewis og forsendurnir virtust nógu af veggnum til að vera skemmtilegir. Því miður fann ég mig blundandi aftur og aftur. Judy Davis var með fína frammistöðu en hafði lítið að vinna með. Juliette Lewis var stórkostleg eins og við var að búast, en hafði mjög lítið að gera. Söguþráðurinn var fullur af „twistum“ sem voru hreint út sagt kjánalegar og eins og svo oft gerist í myndum af þessu tagi, þá hegðaði enginn sér eins og raunveruleg manneskja myndi haga sér. Og persónulega hélt ég að Marcia Gay Harden væri algerlega misskilin. Kvikmyndin virtist líka breytast um miðja vegu úr svörtum gamanleik með snertingu af farsa yfir í algjöran farsa með snertingu af svörtum gamanleik. Einn gagnrýnandi hér tekur fram að aðrir dómar virðast vilja að þessi mynd sé eitthvað öðruvísi og því hafnaði hún henni. Það eina sem ég get sagt er að ég hefði sætt mig við að myndin væri *eitthvað* og haldi mig við hana. Þessum finnst eins og leikstjórinn hafi haft stórkostlegar hugmyndir en hafi ekki getað framkvæmt þær allar. Ég gef því 4 af 10.