Þessi mynd kom á óvart. Söguþráðurinn hljómar brjálaður og í aðalhlutverkum eru Clint Eastwood og hin frábæra Geraldine Page. Ég vissi ekki hverju ég átti að búast við. Það er þessi upphafssena þar sem særði hermaðurinn segir að 12 ára sé nógu gamall til að kyssa og heldur áfram að gefa barni langvarandi og mjög fullorðinn koss frá munni til munns. Barnið fer með hann á heimavistarskólann þar sem hún býr. Hann nýtir sér ástandið með því að reyna að tæla skólastjórann, leikin af Page, aðstoðarmanni hennar og öðrum nemanda. Afbrýðisemi, kynferðisleg spenna, sifjaspell, ráðabrugg og hið makabera sameinast í þessari dásamlega frumlegu sögu. Ég hef lesið hinar athugasemdirnar hér og finn fátt til að vera ósammála. Hins vegar vildi ég skýra það sem kom fram áðan að það eru engar samúðarpersónur í myndinni. Ég finn að það er einn. Aðlaðandi kvenþrællinn stenst framfarir hermannsins með góðum árangri í senu sem virkar vel vegna þess að hún snertir sameiginlega sögu svartra kvenþræla sem hvítir karlmenn nýttu sér. Jafnvel þó að styrkur hennar og skortur á blekkingu séu heildarupplifun hennar, þá er hún það sem ég myndi líta á sem samúðarfull persóna. Hún, frekar en nokkur önnur kona og stúlkur í skólanum, hefur réttmæta ástæðu til að taka þátt í því sem gerist á endanum.