A Thief in the Night verður að vera bestur af öllum spennumyndum lokatímans. Ég hef ekki hugmynd um hvað fólk er að kvarta yfir því sem fólk er að væla yfir þegar það segir að þessar kvikmyndir hafi hrædd það til að samþykkja Guð. Þeir þurftu bara að finna afsökun og kenndu A Thief In The Night um. Ekki hlusta! Þessar kvikmyndir segja ekki aðeins frá einum af mörgum möguleikum þrengingarinnar, heldur er líka gaman að horfa á þær í einfaldleika sínum. Þau eru í raun lágfjárhagsleg og það er svolítið augljóst, en ekki allt of augljóst við fyrstu skoðun. Ég hafði enga hugmynd því ég gerði í raun ráð fyrir því að margar slíkar kvikmyndir sem gerðar voru á áttunda áratugnum innihéldu alltaf lágar fjárveitingar. A Thief in the night segir frá ungu og tortryggnu Patty Myers sem lifir fyrir það sem verður á vegi hennar, þar til eiginmaður hennar og næstum allir vinir hennar hverfa í þeirri spámannlegu hrifningu sem allir vöruðu hana við. Í fyrstu er myndin ekki öll byggð í kringum hana fyrr en hrifningin gerist. Það sem leiðir til er að sýna að allir aðrir í kringum hana eru að verða kristnir og trúa á Krist, sem er venjulega það sem gerist hjá mörgum. Allir í kringum þá sem þeir einu sinni þekktu og elskuðu verða horfnir að eilífu og sá sem er skilinn eftir er sá sem kennir öllum öðrum en sjálfum sér um. Það getur enginn sjálfum sér um kennt því hann hefur alltaf rétt fyrir sér. Rétt eins og þessir vælukjóar sem kvarta yfir myndinni. Þetta fólk hlýtur að vera fullorðið fólk. Ég er þrettán ára og þú sérð mig ekki væla, sérstaklega þar sem ég var nákvæmlega eins og Patty áður en ég tók aftur við Kristi í hjarta mínu. Fyrir þá sem hafa ekki séð hana, ef þú vilt að smá af öllu sé kastað inn í kristilega kvikmynd í stað steríótýpískra kvikmynda, þá muntu njóta A Thief In The Night. Ekki banka á það áður en þú reynir það. Eitthvað nýtt er alltaf gott. Treystu eigin eðlishvöt.