Sagan er svolítið hæg og svolítið heimskuleg. Greta Garbo lítur ekki vel út og ég gat ekki skilið helminginn af því sem hún sagði vegna hreimsins hennar, sem var ýktur fyrir þetta hlutverk. Melvyn Douglas, á meðan, leikur eðlilega óviðkunnanlega hlutverk sitt og Constance Bennett er bara svo sem svo fyrir utan nokkur öskur hennar, sem voru fyndin. Það jákvæða er að Roland Young fór með besta hlutverkið í myndinni. Ég vildi óska ​​að hann hefði fleiri línur þar sem hann hvarf í seinni hluta sögunnar. Það var líka áhugavert að sjá Ruth Gordon líta svona ung út. Ég hafði bara séð hana í þessum brjáluðu hlutverkum sem hún lék frá seint á sjöunda áratugnum til níunda áratugarins og gömul kona sem var gömul. Í sögunni gæti besti hlutinn verið síðustu mínúturnar þegar við sjáum glæframann gera ótrúlega hluti á skíðum, þykjast vera Douglas falla niður brekkurnar. Þetta var ótrúlegt og fyndið myndefni. Á heildina litið get ég séð hvar þessi mynd - síðasta Garbo - náði ekki árangri. Það dregst bara of mikið, endalaust um blekkingar. Það er pirrandi saga. Garbo vissi það líka og hætti við það.