Fyrir þá sem ákveða hvort þeir eigi að horfa á þessa mynd eða ekki og eru að lesa þessar athugasemdir til að fá innsýn, þá gef ég fyrst þessi fjögur orð: Ekki eyða tíma þínum! "Chungking Express" var tekin upp á skítugan hátt, skellt saman hratt og virðist eins og það hafi verið hugsað í heild sinni af einhverjum sem stóð í röð á Hong Kong Burger King. Ég man ekki eftir að hafa nokkurn tíma horft á kvikmynd með úrvali af svona einvíddar persónum sem reyna að vinna sig í gegnum svona hversdagslegt handrit! Þetta er fáránlegt viðleitni með heimspekilega fáránlegum samræðum (maður reikar inn í íbúðina sína sem er undir flóðum og býður upp á hina töfrandi opinberun að "tár er hægt að þurrka með pappír, en vatn tekur tíma að þurrka upp"). Sama persóna sést einnig bera á sér djúpt og þroskandi samband við handklæðin sín, sápuna, uppstoppaða dýrin, óhreinan þvott o.s.frv. Skjálfta, ráfandi, handheld myndavélavinnan var annar pirrandi eiginleiki sem ég hefði getað verið án. Og ef það er ekki nóg til að fá þig til að æla í poppinu þínu, þá heyrum við gamla 60's óðinn "California Dreaming" eftir Mamas og Papas grenja yfir hljóðrásinni aftur og aftur í sérstaklega langri röð. Quentin Tarantino bar ábyrgð á að koma með þessi tapaði til Ameríku í gegnum Rolling Thunder Productions fyrirtæki sitt, þó ég geti ekki fyrir mitt litla líf áttað mig á því hvers vegna maður með hæfileika hans myndi nenna. Hann var þekktur fyrir að hafa sagt: "Ég er ánægður með að elska kvikmynd svona mikið." Mörg okkar vona þó að hann muni einbeita sér að því að gleðja áhorfendur sína með verðmætari uppgötvunum í framtíðinni.