Jackie Chan kvikmyndir eru dæmigerð dæmi um hvernig tilboð er stærra en eftirspurn. Jæja, satt best að segja, hvaða eftirspurn? Í þessari er Jackie Chan hvað sem hann heitir í þessari, ég efast um að hann viti það, og hann er einhvers konar kappakstursbílstjóri. Jæja, hann keyrir 10 mílur á klukkustund og þá er upptökunum hraðað, þannig get ég líka gert öll glæfrabragðin sjálf. Á hinum frábæra lokakafla þar sem Jackie Chan vill handtaka vonda kallinn með því að berja hann í kapphlaupi fáum við loksins að sjá hversu léleg þessi framleiðsla er í raun og veru. Bardagi Chans, sérstaklega í spilavítissenunni er ágætis, en þegar við erum að tala um tæknibrellur, kæri herra. Og verða allir að hrynja í þessari keppni? Það er bara heimskulegt.Og hér er það í rauninni ekki öruggt fyrir ökumenn, það er ekki einu sinni steyptur veggur í hverfinu.Og ekki láta mig byrja á því hvers konar hræðilega sögu þetta hefur, ég meina, þetta er Hongkong, það var líklega skrifað með byssu benda átta ára, en samt, þvílíkt rugl. Mér líkar við Chan eins og næsta gaur, kannski meira síðan ég sá "Rush Hour", en þroskaheftur frændi umboðsmanns hans þarf virkilega að velja verkefni sín betur.