Það besta við Shrieker er samræðan. Eins og Scream og I Know What You Did Last Summer, þá er þessi mynd meðvituð um venjur þessarar tegundar hryllingsmynda og tekst að koma með nokkrar góðar línur og atriði sem spila á þær venjur. Því miður er Shrieker bara leiðinlegur. Söguþráðurinn er undirstöðu Tíu litlu indíánarnir þínir sem dunni með skrímsli sem stjórnað er af einum grunaðra/fórnarlamba. Þú veist frá upphafi að hver persóna mun verða fyrir barðinu þar til aðeins hetjan(in) er eftir til að sigra hið illa. Og þetta er nákvæmlega það sem gerist. Það kemur nákvæmlega ekkert á óvart og engin spenna. Framleiðslugildi og leiklist var í lagi, en ég hafði enga hvatningu til að horfa til enda (þó ég hafi gert það) vegna þess að ég vissi þegar hvernig lokasenan myndi spilast út. Endirinn kom mér dálítið á óvart, því hann náði að spreyta sig, bókstaflega, í stað þess að henda út fötu af tæknibrellum. Kannski var búið að eyða fjárlögum fyrir tæknibrellur undir lokin.