leiðinlegt, hræðilegt stykki af ítölsku evru-rusli um vísindamann sem virðist eyða mestum tíma sínum í að drekka bjór (þetta er það sem gerir hann amerískan, ekki satt? Vísindamennirnir okkar eyða mestum hluta fræðilegs lífs síns úr huganum, vissulega. Það er þar sem allar virkilega frábæru kenningar koma frá), hver er að læra eitthvað (höfrungakall, fiskagöngumynstur, hver veit). Hann heyrir undarlegt hljóð í gegnum heyrnartólin sín sem sannar að útvarpið hans er að taka upp stöð á Jamaíka. Á sama tíma reynir Jack Skellington stúlka með einn versta, aflitaða fax af slæmu 80's hári sem mér hefur verið ánægja að verða vitni að, að róa höfrunga í sjávarsædýrasafninu sem hún vinnur við, þar sem þeir eru greinilega. í uppnámi yfir því magni af fiski sem hún hefur verið að gefa út undanfarið. Upphaf myndarinnar var virkilega illa litaður söguþráður um tvo pirrandi, mjög ítalska menn sem verða fyrir árás á bátinn af einhverju óséðu undir vatni. Hvæsandi konan sést aldrei aftur (besti hluti sögunnar) og lík strákanna finnst fótlaus. Dimma, áfengissjúki vísindamaðurinn (sem er með óútskýranlegan ensk-amerískan-ítalskan hreim) og stafstúlkan með heyhárið byrja að gera sér grein fyrir því að það sé einhvers konar risastór skrímsli í leyni undir sjónum undan ströndum Ítalíu... já. .Flórída.Þeir fá aðstoð rafvirkja til að setja upp neðansjávarhljóðtæki, svo skrímslið geti sungið karókí. Þessi gaur á fallega kærustu, sem er eini gallinn er að hún segir Peter „Pey-tah“, en af ​​einhverjum ástæðum dregur hann kynferðislega að líffærabeinagrindinni með úfið hár, ástand sem lætur mann blikka. Talsetningin er hræðileg, ritstjóri spaz, og söguþráðurinn yfirleitt geispi. Það er svolítið um hvernig þetta skrítna vísindafyrirtæki erfðabreytti þennan risastóra hákarl-smokkfisk-barracuda hlut af einhverjum ástæðum sem meikar ekkert sens, og virkilega óþægilegur feithærður gaur fer um og drepur konur, aftur án sýnilegrar ástæðu. Heimskur sýslumaður og þéttskipaður staðgengill hans eru með í ferðina ásamt kvenkyns vísindamanni (sem við vitum að er klár vegna þess að hún er með risastór gleraugu). Einhvern tíma tekur vísindakonan á móti risastóru, hræðilegu skrímsli (já, rétt, risastór kolkrabbi Ed Wood var trúverðugri) með aðeins litlum handöxi og hún vinnur keppnina. Húrra fyrir mjóar litlar konur, sem augljóslega eru bestu skrímslaveiðimenn! Lausnin á vandamálinu við risastóra hlutinn er að sprengja helming Everglades í loft upp og skilja eftir dauða svæði í nokkra kílómetra í allar áttir. Til helvítis með vistfræði og umhverfi, ekki satt? Við verðum að drepa þetta risastóra skrímsli! Í lokin hjóla rafvirkinn og kústskaftsástin hans út í sólsetrið á Vespunni hennar sem er o.k. þar sem hún er komin yfir andlát samstarfsmanna sinna og hann er ekki mjög pirraður yfir því að kærasta hans hafi verið lamin af brjálaða stráknum með feita hárið. Húrra fyrir sannri ást! Bíddu aðeins, er ekki eitthvað vesen við þetta allt...