Sem ákafur aðdáandi kristinnar kvikmynda og manneskja sem reynir að hafa næmt auga fyrir framförum á sviði kristinnar kvikmyndagerðar, var ég spenntur að fá tækifæri til að sjá þessa mynd. Ég var tilbúinn að sjá eitthvað sem myndi setja svip sinn á gæðamyndir. Ég varð fyrir vonbrigðum. Byrjunaratriðið er frábært, þó að Leon - The Professional hafi verið reifað örlítið í horninu, sýnir hún frábæra kvikmyndatöku í upphafi... allt eftir það var frekar mikið niður á við. Ég gat varla til að sitja í gegnum þetta, freistaðist ég margoft bara til að slökkva á því. En aftur á móti, kjarni vandans var handritið sjálft. Samtalið var verra en nokkuð sem ég hef nokkurn tíma séð, og meira að segja áhugamannahandritið mitt "The Awakening" (bráðum óháð mynd) leit út eins og Hitchcock-spennumynd við hliðina á þessu. (Sem er ekki að segja mikið.) Björtu hliðarnar á þessari mynd er að hún var tekin upp á glænýjum háskerpu 900 myndavélum frá Sony og tekin upp í 24P. Þessi mynd og Star Wars: Attack of the Clones voru fyrstu kvikmyndirnar til að nota þessar nýju tæknimyndavélar það ár. Því miður virtist frammistaða myndavélarinnar vera sóun með slæmri lýsingu, lélegum sjónarhornum og óþægilegri meðhöndlun. Eina góða tilfinningin sem ég fékk út úr því að horfa á þessa mynd var hversu góð nýbyrja indie myndin mín mun líta út við hliðina á henni. ; ) 4/10