Eftir að hafa klárað Zero Woman seríuna hlakkaði ég til Female Prisoner Scorpion seríuna; báðar byggðar á myndasögum eftir Tooru Shinohara. Því miður gat ég ekki séð þær í röð þar sem þetta er sá þriðji í röðinni. Þetta byrjar frábærlega þar sem Sporðdrekinn (Meiko Kaji) er að flýja frá lögreglunni. Leynilögreglumaðurinn Kondo (Mikio Narita) náði að festa belg á hana, en hún hélt áfram að skera af honum handlegginn og komast í burtu. Ef það er ekki nógu slæmt, seinna grafir hundur upp handlegginn og sést brokka niður götuna áður en hann finnur stað til að njóta góðgætisins. Sporðdrekinn gæti allt eins farið aftur í fangelsi þar sem lífið er engin lautarferð að utan. Í fyrsta lagi hótar heimamaður Yakuza Tanida (v) að setja hana aftur ef hún setur ekki út; og svo fær klíkuforinginn hana þegar hún losar sig við Tanidu. En þeir halda henni ekki lengi áður en hún sleppur og leitar hefndar. Brátt falla þær eins og flugur. Sumir áttu það svo sannarlega skilið fyrir að klæðast skrautlegum klæðnaði með skyrtukraga svo stóra að þeir fóru alveg upp að öxl. Frúin (Reisen Lee) gefur sig fram til að forðast að verða drepin. Lögreglan kemur að síðasta morðinu hennar og lokar hana í holræsi. Hún er þarna í viku og löggan kemst að því að vinur (Yayoi Watanabe) hefur séð henni fyrir mat. (Sagan O Yuki (Watanabe) og bróðir hennar er undirþráður sem er mjög áhugaverður, en aðeins tilfallandi fyrir myndina.) Þeir reyna að brenna hana út, en þetta er Sporðdrekinn og hún á eitthvað óunnið. Ekki það venjulega. blanda af kynlífi og ofbeldi, þetta er hæg saga sem er falleg út í gegn.