Þetta er eins konar tegund, sem þýðir að annað hvort líkar maður söngleikjunum frá 1950 eða ekki. Ef þú gerir það muntu elska þetta. Persónulega kýs ég 1930 og flesta af 40s söngleikjum með danshæfileikum Astaire og Rogers, og Eleanor Powell, Bill Robinson, Ruby Keeler, James Cagney, Shirley Temple og svo framvegis en lög 50s, því hægari Dansnúmer og sápukenndar melódrama áratugarins slökkva á mér. Þessi mynd er dæmigert dæmi. Fyrsta lagið var í lagi en næstu þrjú gerðu ekkert fyrir mig. Þá hafði sagan heldur ekki mikla aðdráttarafl. Nærvera Deborah Kerr er annar mínus. Ég held að ég hafi ekki séð mynd sem hún lék í sem mér líkaði við, þar á meðal þessa, þar sem enskukennarinn sem hún dregur fram, eyðir hálfri myndinni í að hóta að yfirgefa Siam. (Ég sem hún átti!). Hins vegar, með því að skilja mig frá líkar-og-ólíkar, er ekki að neita að þessi Rogers og Hammerstein-framleiðsla höfðar mikið til margra, sérstaklega þeirra sem líkaði við "The Sound Of Music" áratug síðar. Það eru líkindi í R&H söngleikunum. Þannig að ef þér líkaði við Julie Andrews-myndina ættirðu að líka við þetta líka. Þetta er glæsileg framleiðsla með, já, stóru „L“. Þetta er svona stórframleiðsla söngleikja sem maður sá sjaldan eftir þá kynslóð. Þú færð líka talsettu söngvarana, ólíkt því sem er í dag, þar sem leikkonan er ekki fær um að syngja í alvöru svo Marnie Nixon kemur Kerr til bjargar, eins og hún gerði með Natalie Wood í "West Side Story" og Audrey Hepburn í "My Fair Lady". " Yul Brynner er „King Mongkut“ og er hinn staðalímyndi hefðarsinni, góðir kvikmyndagerðarmenn sýna alltaf á neikvæðan hátt. Hann er ekki "framsækinn," eins og vinstri kantmennirnir segja, en menntakennarinn (Kerr, sem "Anna Leonowens") mun leiða hann í rétta átt. Veraldleg-framsóknarmenn nútímans setja kennara alltaf ofar en fólk sem reynir að lækna krabbamein! Yul er hins vegar góður í þessu hlutverki og notar meira að segja einhverja gamanmynd ásamt persónu sinni sem er meira gelta en bit. Það er rétt að hann er stór stjarna þessarar myndar. Brynner var með segulmagn. Jafnvel í "The Magnificent Seven" var Yul sá kúreki sem heillaði áhorfendur. Í stuttu máli er þetta fín mynd fyrir sinn tíma og milljónir manna nutu hennar. Ég læt það liggja á milli hluta.