Þetta er frábærlega unnin hágæða Washington-spennumynd sem leikstýrt er af hinum hæfileikaríka Wolfgang Petersen ásamt hinum frábæra handritshöfundi Jeff Maguire (sem virðist hafa gert mjög lítið í gegnum árin, svo kannski hlúir hann að rósunum sínum). Myndin hefur Clint Eastwood sem aldraðan leyniþjónustumann og John Malkovich sem hefndarverðan morðingja sem mætir hver öðrum í gríðarlegu prófi á vilja og hugviti, þar sem líf forsetans er í húfi. Óþarfa leynd og samkeppni milli keppinauta öryggisstofnana nær næstum dauðadómi forsetans, sem er ekta snerting. Þessi mynd var gerð þegar bæði Eastwood og Malkovich voru í hámarki. Líklega hefur Eastwood aldrei staðið sig betur en hann gerir hér, og það er allt svo áreynslulaust fyrir gamla atvinnumanninn. Það eru dásamleg hljóð þegar hann hleypur og hleypur meðfram bíl forsetans sem lífvörður, sem hann er of gamall fyrir. Ég velti því fyrir mér hvort einhver annar hafi tekið eftir húmornum í því að þessi hljóð hafi verið bætt við. 'verndarengillinn' minn, sem heitir Vigil, hafði enn meira gaman af þessari mynd en ég, en svo eru lífvarðamyndir mjög mikið hans mál. Rene Russo var fullkominn kostur fyrir kvenkyns umboðsmanninn sem fellur fyrir Eastwood, þar sem hún er svo óljós en svo hæfileikarík og hún skín. Spennan er hörð hvern einasta tommu á leiðinni í þessari sögu og sálfræðileg barátta Eastwood við að leysa sig frá fyrri verndarbilun kemur fallega fram í dæmigerðum vanmetnum leik hans. Með Eastwood, ef hann lyftir augabrún um millimetra, passaðu þig! Auðvitað er hann meistari ofursvalans. Malkovich hefur tækifæri til að láta undan öllu hrollvekjunni sem hann gæti óskað sér í vænisýkispersónunni sem hann túlkar, og hann fangar miðlæga hégóma mannsins til fullkomnunar. Hvað er gott 'un.