Þetta er skelfileg hörmung kvikmynd. Frá upphafi til enda er hún uppfull af slæmum leik og enn verri leikstjórn og klippingu. Einu endurleysandi hlutar myndarinnar eru nokkrar tölur eftir Streisand, því Kristofferson-hlutana er ómögulegt að horfa á eða hlusta á. Helsta vandamál þessarar myndar er að við sjáum aldrei persónu Kristofferson í hámarki eða persónu Streisand í erfiðleikum. Sá fyrsti ætti að sjást í hnignun og sá síðari hækkandi. Loka Streisand númerið _hefði getað verið_ einn besti lokaþáttur kvikmyndarinnar, ef henni hefði verið leikstýrt og klippt á réttan hátt. Einstaklingsmyndin af andliti hennar á meðan lagið stóð yfir voru hræðileg mistök. Hefði hljómsveitin, áhorfendur og breiðmyndir af sviðinu verið sýndar hefði þetta númer getað verið kraftmikið og áhugavert. Þessi mynd hlýtur að hafa verið leikstýrð og klippt af brottfallsnema frá NYU kvikmyndaskóla. Það eina sem er verra er kannski ömurlega handritið. Loka tónlistarnúmerið er eini endurleysandi hluti þessarar myndar, og jafnvel það er algjörlega gallað af misráðnum tæknilegum ákvörðunum.