Ég er óforbetranlegur efahyggjumaður og agnostic og bjóst því við að njóta þessarar myndar. Eftir að hafa horft á hana trúi ég hins vegar satt að segja að ég hefði getað gert betri heimildarmynd sjálfur. Rök þess virðast aðeins hafa fjórar rangar heimildir (þrátt fyrir að hann hafi verið skráður í heimildum á IMDb sá ég Richard Dawkins hvergi), hún er klippt saman gróflega með hlægilega áhugamannlegum tölvubrellum, og það gerir ekki einu sinni minnstu tilraun til að virðast hlutlaus. Frásögnin er gegnsýrð í gegn með hæðnislegri, næstum unglings andkristinni tilfinningu, sem eyðileggur alla möguleika á að myndin gæti í raun breytt skoðun einhvers í stað þess að prédika bara fyrir kórnum (þ.e.a.s. mér). Þó að það sé áhugaverð umræða um sögu Jesú, þá lendir myndin á óbærilegum hnökra þegar hún fer að fjalla mikið um kristna skólann sem leikstjórinn gekk í sem barn, stofnun sem greinilega skar hann illa sálfræðilega þar sem hún þráir hann að þessu. dag. Þótt TGWWT hafi augljóslega haft lágt fjárhagsáætlun, þá var samt tækifæri hér til að gera greindar athugasemdir um mjög vafasamar rætur kristninnar. Það er vissulega skortur á tortryggnum trúarlegum heimildarmyndum á markaðnum og þessi mynd hefði getað hjálpað til við að fylla upp í tómið. Í staðinn kaus leikstjórinn að móðga vitsmuni okkar með þessu rusli, sem á endanum virðist vera einhvers konar meðferðaræfing fyrir hann. Það er slæmt að kristið uppeldi hans hafi valdið honum áföllum, en hann þarf ekki að láta áhorfendur undirgangast viðbrögð sín.