Eftir að hafa lesið nokkur af fyrri viðbjóðslegu athugasemdunum varð ég að leggja inn tvö sent. Þessi þáttur var EKKI, þrátt fyrir það sem brjálæðingurinn í Essex finnst, sá versti sem hefur verið sýndur í sjónvarpinu. Mér finnst flest sjónvarpið í dag vera miklu verra (hvenær ætlar þessi heimskulega "raunveruleika" tíska einhvern tíma að enda??) og það er ekki núverandi þáttur sem ég þoli að horfa á. Gefðu mér dótið sem ég ólst upp við. Ég er 1965 barn og skammast mín ekki fyrir að viðurkenna það. Þessi þáttur hefur verið í uppáhaldi hjá mér í næstum 30 ár. Ég var í menntaskóla þegar hún var frumsýnd og ég held að hún hafi hjálpað mér að halda áfram í gegnum þessa ömurlegu daga. Ég var svo vanhæfur þá og "Fantasy Island" höfðaði til ímyndunaraflsins. Þar sem ég var verðandi rithöfundur í þá daga gaf það mér ótrúleg tækifæri til að æfa iðnina. Þvílík dásamleg forsenda! Ég ætla ekki að segja að það hafi ekki sína galla. Stundum voru handritin frekar léleg og sum vandamálin virtust léttvæg; en það gæti líka verið gott og það var gaman að horfa á það og er enn. Hvað varðar ostaþáttinn, þá finnst mér ósanngjarnt að merkja hverja einustu 70s vöru sem osta. Það var mikið af frábærum hlutum þá og þetta var meðal raða. (BTW, flestar árstíðirnar voru sýndar á níunda áratugnum!!) Uppáhaldsþættirnir mínir komu aðallega frá 2., 3. og 4. tímabilum. Til þeirra sem gera lítið úr Hervé Villechaize fyrir þungan franskan hreim og lágvaxinn: GROW UP and LEARN SOMETHING! Það er svo auðvelt að gera grín þegar maður er „venjulegur“ og „fullkominn“. Sá maður gerði það besta úr því sem hann fékk í lífinu og ef þér líkar það ekki þá er það bara erfitt. Sýndu smá samúð. Hann hefur verið dáinn í 15 ár og hversu auðvelt það er að skera niður einhvern sem getur ekki varið sig. Það er bara engin skömm lengur. Ég elska þessa sýningu. Svo það lítur út fyrir að vera dagsett. Hata að segja þér þetta, en við áttum ekki skvettandi tæknibrellur og Blu-Ray diska. Við vorum heppin að eiga myndbandstæki. Lifðu með því. Samþykktu það fyrir það sem það er, og það er einfaldlega gaman. "Escapist TV" lýsir því fullkomlega og það var það sem það var fyrir mig - flótta frá rotnu alvöru lífi mínu. Og það er samt mjög gaman að fylgjast með.