Ekki misskilja mig, gaurinn er farsæll dynamo, en hann komst á toppinn með því að selja of dýr plastleikföng til hvatvísra krakka. Svo ég verð dálítið pirraður þegar hann lítur á myndasöguaðdáendur sem framlengingu á sama markaði. Sjáðu, "The Invincible Iron Man" væri ekki slæmt ef það væri sett á laugardagsmorgni og ætlað eingöngu að óskiljanlegum börnum. En það er ekki eingöngu beint að börnum. Jaðarpersónur eru teknar af lífi á fimm mínútna fresti og það er nóg af blóðsúthellingum og hálfnaktum líkum til að láta ritskoðendur netkerfisins svífa, svo það er ekki alveg útskúfað fyrir barnasjónvarp. Svo hvaða áhorfendur miðar þetta myndband þá við? Það eru áhorfendur sem njóta næstum skiljanlegra söguþráða um að endurvekja harðstjórann kínverskan keisara með 5 furðulegum hringjum, það er hver. Og ég held að áhorfendurnir séu takmarkandi fáir. Margir frábærir rithöfundar hafa farið í gegnum leðurkenndan yoni Marvel í gegnum áratugina. Svo það er synd að Marvel myndi hætta dýrum teiknimyndafjárfestingum sínum á svo marga vafasama sögumenn og ritara sem, líkt og herra Arad, eru betur vanir því að selja hasarmyndir í teiknimyndum á laugardagsmorgni. Hversu margar hlýjar móttökur þurfa Marvel að þola áður en þeir koma með betri stefnu? ***Fjör: bara viðunandi frumur, sumir hlutir eru betri en aðrir, lágt útlit allt í gegn -- þetta er ekki Bakshi (Ralph) og það er ekki Bluth (Don)! CG hreyfimyndir eru í lagi, en langt frá því að vera áhrifamiklar. Saga: litany af klisjum, út um allt, snúið, tilgerðarlegt og óinnblásið. Persónur: svo hvers vegna er Rhodes jafnvel hér ef allt sem hann gerir er að bæta við kynferðislega tvíræðni Starks? Hmmm... pabbi hennar er í hjólastól... Tony saknar mömmu sinnar... asískur ungir eru heitir og greinilega lítið annað; kvenkyns aðalhlutverkið er rækilega hlutgert í lok þáttarins. Flutningur: ekki hægt að kenna hæfum raddleikurum um slæmt handrit. Myndlist: mjög vestrænn vöðvi, mjög hreinar línur, andlit eru mjög afleidd af austurlenskri list, mjög leiðinlegur mattur, mjög blíður CG .Niðurstaða: Ekki frábært, en þess virði að horfa á fyrir aðdáendurna og þá sem hafa gaman af ofurhetjugoðsögnum. „must-buy“ fyrir safnara. Dýrmætt „hvað á ekki að gera“ námskeið fyrir yngri skemmtikrafta.