Ég fór inn í þessa mynd og hugsaði um að þetta yrði sniðugt fótboltadrama (í sama anda og Remember the Titans); Hins vegar kom ég í burtu með það á tilfinningunni að ég hefði nýlega verið viðstaddur predikun Ted Haggard um Rapture. Það eina sem vantaði var beiðni um tíund í lok myndarinnar. Reyndar myndi maður sennilega fá meira út úr prédikun sjónvarpsmanna en þessa lélegu afsökun fyrir skemmtun. Að minnsta kosti með prédikun sjónvarpsmanna eru tilvitnanir í Ritninguna frekar en tilvitnanir í sjálfshjálparkvoða vinsælda. Söguþráðurinn var algjörlega of fyrirsjáanlegur að því marki að hver sem er með nógu langa athyglisgáfu hefði getað lagt upp alla söguþráðinn á fyrstu 15 mínútum myndarinnar.