Almennt hef ég gaman af hryllingsmyndum, en því miður datt þetta úr 1 punda kauptunnunni í hendur vina minna. Við settumst niður til að horfa á það, tilbúin að vera hrædd og enduðum á því að úða mat út um allt þar sem við hlógum svo mikið. Hugmyndin er ekki svo slæm, en hvers vegna þeir ákváðu númer tíu í seríunni væri heppinn veit ég ekki. Það versta við myndina eru leikararnir. Myndavélavinnan var léleg, tæknibrellurnar eru reyndar ekki slæmar ef ég er örlátur, en á heildina litið náði sagan ekki að tengja saman á nokkurn hátt því leikararnir voru áhrifaríkir eins og lítill klumpur af illa kulnuðum álm. Þeir voru viðurkenndir, sérstaklega ungur fífl leikari sem var fimmtán árum of ungur til að vera tekinn alvarlega sem einhvers konar ríkisumboðsmaður. Hann leit meira út eins og almennur skólastrákur í raun. Það var mjög skemmtileg kynlífssena þar sem hann leit út eins og hann væri að bobba eftir epli þegar busy kona hjólaði ofan á hann og seinna voru bleyjustærðar nærbuxurnar hans hysterískar, en svo mundi ég að þetta átti ekki að vera gamanmynd. Ég er í örvæntingu að rífa heilann á mér til að finna eitthvað jákvætt að segja um þessa mynd fyrir utan einstaka brjóstakast, en það er einfaldlega ekki. Við skulum vona að tíu hafi verið happatalan og þeir geri ekki annan, ég er ekki viss um að rifbeinin mín þoli það.