Fyrirgefðu, kannski er þetta hluti af lofsöldu slökkviliðsmanna síðan 911, kannski er þetta gamaldags saga, kannski er það ekki ætlað að slá af þér sokkana en fyrirgefðu, þessi mynd er hræðileg. Eins og í titlinum, klisja 49, þá held ég að hún hafi að minnsta kosti svona margar klisjur. Þetta er ömurleg saga (áhrifamikil að ná að vera leiðinleg þegar það er hættulegur eldur og mannslífum er bjargað) um slökkviliðsmann. Og ömurlegt líf hans, sagt í tilgangslausu, „senu héðan í frá“ aftur í fortíðarstíl. Við byrjum myndina á hetjunni sem er í hættu í hrynjandi brennandi byggingu. Öll myndin snýst um að reyna að fá okkur til að elska þennan gaur svo við kreistum nokkur tár þegar hann mætir endalokum sínum í lokaatriðinu frá upphafi myndarinnar. Mér fannst erfitt að vera sama og vildi að hann hefði farið upp í reyk fyrr. Klisjur eru margar eins og - dauði besta vinar, ást á fyrsta stað, þoka í nýrri vinnu, frumburður, áhyggjufull eiginkona með eiginmanni í hættulegu starfi, föðurímynd yfirmaður/yfirmaður, 2,4 börn (jæja 2 en nógu nálægt) , fórna lífi þínu til að bjarga öðrum, verðlaun fyrir hugrekki .... áfram og áfram. Þetta er líf hvers slökkviliðsmanns, sérhvers lögregluþjóns, hjúkrunarfræðings, lækna á einhvern hátt. Það var letilegt, ef það var meint sem „líf sem blasti við honum“ þegar hann dó, þá Guð hjálpi greyinu kallinum, ég er hissa á að hann sogaði ekki í sig meiri reyk til að fara hraðar. Endurlitin eru að mestu hversdagsleg og fyrirsjáanleg, dauflega leikin og með hljóðrás sem gæti sett The Laughing Cow út af laginu að það var svo cheesy, það hljómaði í raun eins og muzak eða höfundarréttarfrítt lyftudót!!! Til að forðast hvað sem það kostar nema þú þurfir eitthvað að horfa á með ömmu á sunnudagskvöldi. Eða kannski ef þú ert tengdur slökkviliðsmanni - viðvörun - líf þitt mun enda hræðilega eða þú verður ör fyrir lífstíð ef þú ert hugrakkur slökkviliðsmaður samkvæmt þessari mynd. Nema John Travolta þinn (undarlegt velcro stíl hár í þessu!!)