Þetta var aðeins önnur útgáfan af klassísku sögunni eftir Charles Dickens sem ég hafði séð og því miður reyndist hún ein sú versta. Myndin opnar með snöggu lifandi hasarverki þar sem Simon Callow í hlutverki Charles Dickens byrjar söguna um A Christmas Carol, og þá fer hún augljóslega í teiknimyndasöguna sjálfa. Þú veist það sennilega nú þegar, Ebenezer Scrooge er gremjulegur kaldrifjaði kaupsýslumaðurinn sem neitar góðgerðarstarfsemi og hatar jólin. Hann fær heimsókn af Jacob Marley (Nicolas Cage) sem varar hann við heimsóknum hinna þriggja drauga Christmas Past (Jane Horrocks), Present (Sir Michael Gambon) og the silent Future/Yet To Come. Eftir allt þetta áttar hann sig augljóslega á hinum sanna töfrum jólanna og lofar að verða fallegri í framtíðinni. Einu breytingarnar sem ég tók eftir á sögunni voru að Scrooge átti mýs sem vini (heimskuleg hugmynd), fyrrverandi ást Scrooge Belle (Kate Winslet) þurfti að hitta hann til að hjálpa á munaðarleysingjahæli, Draugur jólagjöfarinnar sýnir krökkunum tveimur, " vilja" og "fáfræði", verður Scrooge enn reimt eftir að hafa verið orðinn góður og hann hefur áhyggjur af því að hann geti ekki staðið við loforð sitt um að vera góður. Einnig leika Rhys Ifans sem Bob Cratchit, Juliet Stevenson sem frú Cratchit, Iain Jones sem frændi Scrooge, Fred og Colin McFarlane sem Fezziwig. Hreyfimyndin er ekki mikil gæði, leikararnir hafa sóað röddinni í verðlaust rusl. Það eina góða sem kemur frá þessari mynd er góð rödd Kate Winslet, sem syngur lokalagið "What If", eins og annað, það er bara hræðilega hræðilegt. Mjög fátækur!