DeCoteau hlýtur að vera einn versti "leikstjórinn" sem starfar í dag í hvaða tegund sem er, og það hefur ekkert með myndirnar hans að gera sem venjulega innihalda samkynhneigð og láta stráka hlaupa um í samsvarandi boxer nærbuxum sínum. Mundu... hver sem er í þröngum svörtum nærbuxum er satanískur og vondur og vill soga úr þér blóðið/sálina... svo djúpt táknmál hérna). Ég sat bara í gegnum The Sisterhood til að gefa honum sanngjarna hristingana, ég reyni að horfa á allar hryllingsmyndir sem ég get og í þessari var Barbara (FROM BEYOND, RE-ANIMATOR) Crampton í henni (ég hafði áður sogast inn í heim DeCoteau þökk sé Linnea Quigley, Adrienne Barbeau og nokkrum öðrum leikkonum sem mér líkar við). Lemme mér að segja þér hvað um The Sisterhood... Eins og hinn gagnrýnandinn benti á, snýst meint söguþráður um lesbískar vampírur á háskólasvæðinu. En aldrei hefur skrúðganga af heitum ungum stúlkum ("leikkonum" ef þú vilt) hlaupandi um klæddar brjóstahaldara, nærbuxum og bikiníum verið jafn leiðinleg. Kvikmyndin hefur engan söguþráð, enga bólu, enga nekt og samtalið er fáránlegt og virðist eins og þeir hafi búið það til eftir því sem á líður. Hlutar eru settir í hægfara hreyfingu og endurteknir oft til að ýta hlauptímanum upp. Um það bil tíu mínútur af þessu samanstendur af persónum sem ganga bara um á háskólasvæðinu (ó, spennan!) sem lítur meira út eins og hóteldvalarstaður en nokkur háskóli sem ég hef nokkurn tíma verið í. Og leiklistin er algjörlega verst. Það eina sem þessar stelpur gera vel er að halla sér fram og beygja sig til að sýna líkama sinn. Leikararnir voru svo hæfileikalausir að ég yrði hneykslaður að sjá einhvern þeirra fá eins dags gangandi hlutverk í Passions í framtíðinni. Sama fyrir strákana. Já DeCoteau kreisti fleiri heita stráka í nærfötum í þessum líka... Strákar sem ættu að vera í einhverjum K-Mart bæklingi í stað þess að reyna að bregðast við. Þarf þetta fólk í raun og veru að fara í áheyrnarprufur eða bara mæta á skrifstofu Dave og fara úr fötunum? Ég held að svarið sé augljóst. Ég er tilbúinn að gefa hvaða kvikmynd sem er séns ef 1.) hún er skynsamlega skrifuð, vel leikstýrð, frumleg og vel leikin (eða helvíti, jafnvel metnaðarfull og stílhrein)... Eða 2.) hún er hrífandi fullt af sóðaskap, nekt, margs konar rusli og/eða það er óviljandi fyndið. Kvikmyndir Davids DeCoteau skila EKKERT af því og þær gera það á betri framleiðslugildum en venjulega fyrir myndir beint á myndband. Þvílík sóun! Hver er svo aðdráttaraflið, sérstaklega með tilkomu klámsins af mjúku og harðkjarna tegundinni sem er aðgengilegur öllum með tölvu? Ég einfaldlega get ekki svarað því.DeCoteau er samkynhneigður hryllingsleikstjóri og gæti notað auðlindir sínar til að setja einstakan snúning á tegundina. Þess í stað framleiðir hann geðdeyfandi hroll án þess að eyri af hæfileikum eða greind skíni í gegn. Það er kaldhæðnislegt að þegar maður hugsar um það þá eru myndirnar hans allt NEMA samkynhneigðar. Þeir láta samkynhneigð í raun og veru líta út fyrir að vera kjánaleg, leynileg og óheiðarleg. Augljóslega samkynhneigðar persónur í myndum hans eru alltaf að reyna að spilla, tæla og/eða drepa saklausu, kynferðislega rugluðu aðalhlutverkin. Það er engin skygging hér til að gera hlutina áhugaverða. Söguhetjurnar eru barnalegar og sanna sig sjaldan sem sterkar, ákveðnar eða fullvissar um hver þær eru. Ég myndi skilja þessa samsæri ef Jerry Falwell, Fred Phelps eða Dr. Laura færi að gera hryllingsmyndir beint á myndband, en frá samkynhneigðum leikstjóra sýnir það bara að hann hugsar nánast ekkert um þessar nautakökuostahátíðir.