Ég var enn á skólaaldri og þurfti að læra Shakespeare næstum stöðugt síðustu fjögur árin (sem kemur öllum rithöfundum mjög á óvart, sama hversu góður) ég bjóst ekki við því að hafa gaman af þessari mynd þegar enskukennarinn minn setti það á; Ég hélt að þetta væri hin dæmigerða enskukennslumynd: lélegur leikari, hræðilega skotinn, illa klipptur og hræðilega hræðilega gamli skjárinn, þannig að eins og þú getur sagt var ég allt annað en tilbúinn að leggjast í dá strax. Hins vegar horfði ég á og, mér til mikillar truflunar, fann ég að ég fylgdist ekki aðeins með, heldur hafði ég í raun líka gaman af myndinni. Þessi framleiðsla á Hamlet er mögulega ein besta dramamynd sem ég hef séð í langan tíma - og hún vekur í raun lífinu það sem ég býst við að Shakespeare vildi að leikritin hans væru (ja, með þeim mun að þetta er kvikmyndahús) miklu betri en Enskukennarinn minn, sem grípur yfir textann, gæti það. Sagan er góð, samræðan virðist flæða af óvæntri þokka sem er langt frá því að vera leiðinleg (þó svolítið erfitt að halda í við ef þú ert ekki vanur tungumáli Shakespeares) og jafnvel minnstu hlutir eru fluttir af leikni sem þú myndir vilja. ekki búast við; aðallega, kannski, vegna ótrúlega fjölda mynda sem þessi mynd hefur. Brian Blessed og Charlton Heston eru eins frábærir og þú gætir búist við að þessir tveir öldungar séu, jafnvel í svona litlum hlutum, en það eru Robin Williams sem Osric og Billy Crystal sem graffararinn sem standa virkilega upp úr, gefa svo smáhlutum óvæntan spennu , auk þess að bjóða upp á grínisti innan um harmleikinn. Aðalstjörnurnar eru auðvitað líka dásamlegar. Kenneth Branagh skarar fram úr í hlutverki Hamlets og kemur ekki aðeins með ruglinginn og sársaukann sem þarf í rulluna, heldur líka eins konar kaldhæðnislegt loft sem spilar fallega í grínistu senunum, sem gerir myndina í heild mun áhorfanlegri. Hinir stóru leikarar eru líka góðir, en það er Kenneth Branagh sem ber höfuð og herðar yfir aðra í titilhlutverkinu. Fastaverkin eru líka oft alveg töfrandi og gefa hressandi breytingu á dökkum gömlu kastalagöngunum sem við erum með. vanur að sjá í Shakespeare framleiðslu, auk raunverulegrar tilfinningar fyrir landinu í kringum þær. Auðvitað er myndin, tekin sem kvikmynd út af fyrir sig, ekki gallalaus, en engin meiriháttar (hraðinn er sá eini raunverulegi vandamál sem ég get hugsað mér beint, sem og prósann fyrir alla sem ekki eru vanir, eins og ég sagði, Shakesperean tungumál) og, sérstaklega í samanburði við hvers konar Shakespeare framleiðslu sem ég er vanur að sjá í bekknum, þá er það í raun alveg ljómandi . Það hefur meira að segja fengið mig til að endurskoða fyrri dæmigerða unglingaafstöðu mína til Shakespeare, að leikrit hans séu leiðinleg (ég komst að þeirri niðurstöðu að það eru ekki leikritin sem eru leiðinleg, bara kennararnir sem lesa þau í bekknum). Ef þeir gerðu öll leikrit hans að kvikmyndum eins og þessari, gætu enskir ​​nemendur í skólum alls staðar haft hærra álit á Bard.Overall 7/10