Langt aftur á níunda áratugnum, löngu áður en NAFTA var samið og fyrirtæki fóru að losa sig við þjóðerniskennslu sína, voru Bandaríkin og Japan á hálsi í alþjóðlegu framleiðslukapphlaupi. Mundu eftir orðatiltækjum eins og „Sambandið já!“, „Japanir eru að taka þetta land yfir,“ og „Bandaríkjamenn eru latir?“ Þegar Reagan-tímabilinu lauk og fyrirtæki þróuðust í átt að alþjóðlegum markaðstorgi, fór leikstjórinn Ron Howard í eina af nokkrum ferðum inn í landið. gamanmyndategund með stórkostlegum „Gung Ho“ frá 1986, sem fékk yfir 36 milljónir Bandaríkjadala í miðasölukvittanir í Bandaríkjunum. Þó að á margan hátt sé gömul, þá býður saga Howards af árekstri menningarheima á vinnustað enn harðan sannleika fyrir iðnaðarlífið í dag. „Gung Ho“ fjallar um Hunt Stevenson (Michael Keaton), verkalýðsfulltrúa bílaframleiðenda frá Hadleyville, litlum , þunglyndur bær við fjallsrætur Pennsylvaníu. Stevenson hefur verið beðinn um að heimsækja Assan Motor Company í Tókýó (svipað og raunverulegur Toyota), sem íhugar að hefja bandaríska starfsemi í tómri verksmiðju bæjarins. Þar sem hundruð íbúa eru atvinnulausir og bærinn á leiðinni að hruni, ákveður Assan að flytja inn og Stevenson er ráðinn sem tengiliður yfirmanna fyrirtækisins og starfsmanna á færibandinu. 112 mínúturnar af 'Gung Ho' er gamansöm yfirsýn yfir þessar tvær hliðar, þar sem styrkleikar og veikleikar eru jafnt skoðaðir: annars vegar amerískt vinnuafl sem metur hefðir sínar en er oft fastur í æði stolts og verkalýðshreyfingar; á hinn bóginn, japanskir ​​starfsmenn sem eru afar hollir í starfi sínu en skortir persónulega ánægju og tilfinningar um sjálfsvirðingu. Í Stevenson finnum við bandaríska verkamannastétt með meðalgreind með hæfileika til að spjalla við fólk í gegnum misskilning. Með því að lifa af vinnu verkamanna sinna og mest af Hadleyville á línunni, reynist Stevenson viðkunnanlegur strákur sem vill ekkert annað en sanngjarnt tækifæri, þó snjallræði hans muni sökkva honum í mikið vandamál. Fyrir utan að svara höfðingjum Assans, verðum við vitni að viðkvæmu jafnvægisverki milli Stevenson og félaga hans í stéttarfélagi, sem hann ólst upp með mörgum. Þar á meðal eru Buster (George Wendt), Willie (John Turturro) og Paul (Clint Howard, bróðir Ron). Japönsku leikararnir eru undir Gedde Watanabe, einnig þekktur fyrir 'Sixteen Candles' og 'Volunteers'. Watanabe leikur Kazihiro, verksmiðjustjórann sem er illa farinn og fer að finna til samúðar með bandarísku lífi. Hann er stöðugt í skugga Saito (Sab Shimono), frænda Assans forstjóra sem er örvæntingarfullur að taka sæti hans í goggunarröðinni. Þótt þessum persónum sé létt yfirbragð gengur þeim mjög vel að koma hugmyndum um japanska vinnumenningu á framfæri. Þar sem Hunt Stevenson er ríkjandi í handritinu þarf Michael Keaton að skila traustum frammistöðu til að þessi mynd virki. 'Gung Ho' er svo sannarlega árangursríkur fyrir Keaton, sem einnig vann með Ron Howard í 'The Paper' árið 1994. Hann gerði þessa mynd í röð af léttari hlutverkum sem innihéldu „Mr. Mamma, 'Beetle Juice' og 'The Dream Team' áður en hún fór í 'Batman', 'One Good Cop' og 'My Life'. Það er líka erfitt að vera ekki hrifinn af frammistöðu Gedde Watanabe sem skrýtna maðurinn, sem ber fyrst japönsku skammarböndin áður en hann gengur í lið með Stevenson til að gera bílaverksmiðjuna að samheldinni einingu. Aukahlutverkið er í toppstandi, þar á meðal Wendt, Turturro, Shimono , og Soh Yamamura sem Assan forstjóri Sakamoto. Mimi Rogers veitir rómantískan áhuga sem Audrey, kærasta Hunts. Edwin Blum, Lowell Ganz og Babaloo Mandel sameinuðust um traust skrif Gung Ho. Tilfallandi tónlistin, sem hlaut BMI kvikmyndatónlistarverðlaunin, var samin af Thomas Newman. Tónlistarlög Gung Ho eru frá níunda áratugnum frá vegg til vegg, þar á meðal 'Don't Get Me Wrong', 'Tuff Enuff' og 'Working Class Man.' Velgengni 'Gung Ho' leiddi í raun til skammvinnrar sjónvarpsþáttar. á ABC. Þótt hún væri áhrifameiri sem samfélagsskýring fyrir tuttugu árum, hefur kvikmynd Ron Howards enn sitt kómíska gildi. Það er fáanlegt á DVD sem hluti af Paramount Widescreen Collection og er svolítið stutt. Hljóðvalkostir eru í ensku 5.1 umgerð, ensku Dolby umgerð og frönsku „talsetningu“, en textar eru eingöngu á ensku. Það eru engir aukahlutir, ekki einu sinni leikhúskerru. Það jákvæða er að stafræn flutningur Paramount er nokkuð góður, með lítið korn eftir upphafseiningar og hágæða hljóð. Þó að nokkrir aukahlutir hefðu verið gagnlegir - sérstaklega að 'Gung Ho' sló í gegn - þá er lítið að kvarta yfir kvikmyndakynningunni sjálfri.*** af 4