Ég veit í raun ekki hvað fólk hefur á móti þessari mynd, en hún er örugglega ein af mínum uppáhalds. Það er ekki prédikandi, það er ekki fest í siðferði sínu, það ætti ekki að vera umdeilt. Það er bara Guð. Allir mögulegir guðir, sama trúarbrögð. Og það er mjög fyndið.Jim Carry leikur Bruce Nolan, sjónvarpsfréttamann sem er venjulega fastur í léttari kantinum af fréttunum, örvæntingarfullur til að sanna fyrir sjálfan sig (nánar og minna VIÐ sjálfan sig) að hægt sé að taka hann alvarlega og gera gott starf í akkerisvinnu. . Þessi akstur er það sem er hægt og rólega að reka fallegu kærustuna hans Grace (Jennifer Aniston) í burtu. Þegar síðustu hálmstráin eru framkvæmd er hann fljótur að hlæja ekki, heldur öskra í andlit Guðs, sem aftur gefur Bruce krafta sína. Bruce gerir líf sitt betra fyrir sjálfan sig, þar til hann er sekur um að hjálpa öðrum, þar sem hann heldur áfram að missa af tilgangi krafta sinna. Á sama tíma gerir stöðug spenna hans um eigið líf hann eigingjarnari og skilur samband hans eftir á hættulegum slóðum. Allt í lagi, þetta var frekar langt. En sem söguþráður virkar það vel. Skref-fyrir-skref tískan þar sem við tökumst á við áskoranir þess að vera Guð er miklu betri en að raða vandamálum hans saman, og er fær um að fela sig nokkuð vel. Eins og þú veist líklega eftir að hafa heyrt um þessa mynd í fyrsta lagi, var Carrey's pitch. -Fullkominn leikur helst í karakter (sem, sem betur fer, er hann), og stjórnar og gefur myndinni andrúmsloft atriði fyrir atriði. Hvort sem þeir myndu viðurkenna það eða ekki, var hlutverkið skrifað eða endurskrifað eingöngu fyrir Carrey. Án hans yrði húmorinn flatur enda er húmor hálf framkvæmd. Og húmorinn er mjög góður í fyrsta lagi. En án Carrey myndi það líða eins og It's a Wonderful Life wannabe.Jennifer Aniston er frábær og, sama hvað sumir kunna að segja, virkar hún ekki eins og eina afsökunin fyrir þriðja þátt. Maður hugsar það allavega ekki þegar maður sér hana. Hún skilar innilegum frammistöðu og lætur mann gleyma því að þú sért að horfa á kvikmynd, henni og Carrey líður mjög eins og alvöru pari. Myndin finnst ggooooodd (sjá myndina til að skilja), hefur mjög góða tilfinningu, tæklar hugmyndina á viðeigandi hátt og betri en búist var við og í heildina hefði aldrei átt að vera kallaður saman bara til að bjarga ferli Carrey (sem var ekki að fara neitt.).