Ég hafði mjög gaman af þessari mynd...og ég horfi á hana af og til enn. Ég hef notað það í tónlistartímum mínum í skólanum þar sem ég kenni. Krakkarnir virðast hafa gaman af henni, þó að þau vildu að hún væri í lit. Það besta við þessa mynd er að fyrir mig, sem ólst upp eftir að Heifetz dó, er tækifærið til að sjá meistarafiðluleikarann ​​vinna iðn sína! Það kom mér á óvart hversu „up to date“ söguþráðurinn er. Þó eru tilvísanir í "umbótaskóla" úreltar. Drengur, sem faðir hans var látinn, og er alinn upp af mömmu sinni og stjúpföður....flest af krökkunum okkar í dag eru alin upp af stjúpforeldrum, þó að myndin láti líta út fyrir að flestir stjúpforeldrar séu grimmir. Ég verð MJÖG reiður þegar móðir hans tekur ekki málstað hans og ver gjörðir hans gegn stjúpföðurnum. Einnig er erfitt að trúa tónlistarvalinu. Mér finnst ótrúlegt að barn, sem lítur út fyrir að vera um 8 ára, geti spilað "Mínútuvalsinn", eða að 13 ára stúlka gæti sungið aríu úr Rigoletto. Fyrir utan það er þetta mjög skemmtileg, feel good mynd og Ég mæli með því. Ég vildi að það kæmi út á DVD.