Er með mjög góða tónlist og flutning; Kid Creole and the Coconuts, James White and the Blacks, DNA, Tuxedo Moon, the Plastics, Melle Mel, Vincent Gallo, Lydia Lunch...o.s.frv., en fyrir utan þetta er ekki mikið meira um það. Samtalan, sérstaklega frásögnin (eftir Saul Williams), er reyndar nokkuð góð, en frammistaðan er öll frekar blíð eða beinlínis slæm, sama hversu mörgum hipsterum er hent inn; Debbie Harry og Jean Micheal Basquit (síðarnefndi er aðalhlutverkið) hafa báðir enn ekki nægilega menningarlega trú til að koma í veg fyrir að þessi mynd verði nýjung. Það fer í Jack Kerouac stíl sjálfkrafa, en hefur ekki innsýn til að halda því áfram, sem er þar sem frammistaða hljómsveitarinnar kemur inn. hafði gaman af því en ég bjóst bara við meiru. Þó það hafi ævintýralegan endi.