Þetta er gott dæmi um hvernig á að gera EKKI kvikmynd. Það er mjög lítið af þýðingarmiklum samræðum, ekkert samhengi fyrir atburðina og stöðugt klippt á milli atriða sem virðast ótengd. Útkoman er ruglaður, hugmyndalaus áhorfandi; söguþráðurinn er algjörlega ómögulegur að fylgja og hugmyndirnar sem settar eru fram eru tilgangslausar án þess að hlusta á athugasemdir leikstjórans. Þessi mynd á mikið skylt við mannleg voðaverk og reynir að sýna hversu rangt hún er, með áherslu á barnaníð. Það inniheldur nokkrar myndir af raunverulegum, hræðilegum ofbeldisverkum, þar á meðal aftökum á stríðstíma. Þó það virki í samhengi myndarinnar finnst mér að hugmyndirnar á bak við myndina hefðu mátt koma fram án þess að grípa til svona öfgafullt efni. Þessi mynd er algerlega EKKI fyrir þá sem eru veikir í maganum eða þeim sem auðveldlega móðgast og ætti ekki undir neinum kringumstæðum að vera sýnd börnum undir lögaldri. Hápunkturinn er andstæðingur-klimaktísk miðað við innihald restarinnar af myndinni. Ef þú ert ekki að hlusta á athugasemdirnar á meðan það gerist muntu líklega missa af því. Ummæli leikstjórans voru einstök, "setstu gaurinn niður og láttu hann tala, engin niðurskurður" tegund af athugasemdum. Þó að þetta sé ekki endilega slæmt, endar leikstjórinn á því að röfla mikið og eyðir oft mínútum í einu í að kvarta yfir háskólanum sínum, tökuskilyrðum, meðframleiðendum, slæmri mynd og tugi annarra hluta. Stöðug neikvæðni dregur úr því sem annars er nauðsynlegt tæki til að skilja myndina. Myndin var tekin fyrir mörgum árum síðan á 16 mm og Super8 kvikmynd á fjögurra ára tímabili á mjög lágu fjárhagsáætlun. Vegna þessa eru mynd- og hljóðgæði léleg. Það eitt og sér gerir hana ekki að slæmri mynd, en það gerir slæma mynd verri.