Nazarin er einhvers konar dýrlingur, hann vill lifa í lífinu nákvæmlega eins og Kristur kenndi manninum að gera. En það er of seint: nú er kaþólska kirkjan á milli handa auðugrar borgarastéttar, biskuparnir lifa í vellystingum og gefa ekkert fjandinn með fátæka og sjúka. Þess vegna getur hetjan okkar ekki fylgt eins og stigveldið hans biður hann um að fylgja. Svo losar hann sig við allt og á leið sinni til hreinleika fær hann til liðs við sig einhvers konar Maríu Magdelenu og konu sem laðast að honum kynferðislega (senan á milli þessarar stúlku og unnusta hennar segir frá). Á Spáni (það var seint á fimmta áratugnum) héldu þeir að Nazarin væri kristin mynd!Þegar hann þekkti Luis Bunuel var hún hreint út sagt ósamræmi: öll verk hans eru andtrúarleg mynd. að kenna.Að bera Nazarin og „heilögu konur“ hans saman við Jesú er bull. Á vegi Nazarins vex aðeins brjóst og sófagras. Tilraun hans til að hjálpa vinnandi mönnum á veginum er misheppnuð, hann er rekinn út sem verkfallsbrjótur .Öll orð hans jafngilda engu. Í lok ferðalagsins er hann handtekinn og boðið ananas af konu (Bunuelian kynlífstákn). Þökk sé "Nazarin" var Bunuel leyft að snúa aftur til Spánar (þar sem ritskoðendur höfðu ekki hugmynd um það) og leikstýra "Viridiana".