Sumar myndir ná að lifa af nánast á frumleikanum einum saman - "Undraland" er vissulega ein af þeim myndum. Handritið nær að henda öllu inn á næstum hitastig, en án þess að gera það ósamhengi. Hraði þessarar spennumyndar er ekki valinn til að hylma yfir veikt handrit, heldur frekar til að endurspegla raunveruleikann, sem er fíkniefnaneyttur, nákvæmlega. Sem leikstjóri er James Cox mjög sérkennileg vinnubrögð leikara sinna. Flestar persónurnar eru endalaust á kantinum og oft vegna þess að þær eru frekar ljótar persónur. Val Kilmer hefur lýst John Holmes sem hrokafullum, fær um að stjórna og stjórna. Engin móðgun við Kilmer, en útgáfa hans af Holmes virðist aðeins geta stjórnað þeim sem eru harkalega veikburða. Engu að síður er þetta töfrandi frammistaða. Þegar þetta er borið saman við fleiri "Hollywood" hlutverk Kilmer eins og í "The Saint" virðist það sanna að hann eigi mun betur heima í grófum indímyndum. Leikararnir eru aðalkrafturinn sem heldur öllu saman. Það eru ýmsar litlar sýningar sem standa upp úr - sérstaklega konurnar. Carrie Fisher, Kate Bosworth og Lisa Kudrow hafa allar takmarkaðan skjátíma við hlið karlkyns hliðstæðna sinna, en þær eru allar frábærar. Fyrir utan Kilmer, gefa Ted Levine og Dylan McDermott undarlega og töfrandi orku í hlutverk sín. Já, sagan snýst um John Holmes, en hún hefur bókstaflega ekkert með atvinnuferil hans að gera. Í grundvallaratriðum er þessi mynd morðgáta, og sem slík - hún er frábær.EINKUN: 7,5 af 10