Ég las allar umsagnirnar hér EFTIR að hafa horft á þetta kvikmyndadrasl og það tók mig að minnsta kosti 2 blaðsíður að komast að því að einhver annar hélt ekki að þetta hræðilega ófyndna klippimynd væri EKKI hápunktur húmorsins á áttunda áratugnum eða reyndar í neinum önnur tímabil! Ef þetta er ekki minnsta fyndna settið af sketsa *gamanmynd* sem ég hef nokkurn tíma séð mun það duga þangað til það kemur. Helmingur teiknimyndanna hafði þegar verið unninn (og óendanlega miklu betri) af þáttum eins og Monty Python og Woody Allen... Ef ég ætti að segja að fallegt teiknimynd sem endist í um 90 sekúndur væri hápunktur þessarar myndar. ekki komast nálægt því að draga saman hversu huglaus og ökuferðug þessi sóun á 75 mínútum er. Snilldar gamanmynd? Aðeins í heiminum þar sem sæði þýðir í raun sæði. Skatfræðilegur húmor? Aðeins í heimi þar sem scat IS í raun saur. Undanfarandi brandarar? Aðeins ef með því er átt við að þetta sé handbók um hvernig EKKI á að gera grín. Brjóst og rass og skrýtinn bóf. Sniðugt...ef þú ert kynþroska strákur með að minnsta kosti aðra höndina lausa og hefur ekki komist að því að Playboy sé til. Gefðu því frí vegna þess að það var snemma á áttunda áratugnum? Glætan. Það hafði verið skets gamanmynd að minnsta kosti tíu árum áður. Eina leiðin sem ég gæti jafnvel fyrirgefið að þessi mynd hafi verið gerð er ef hún var undir byssu. Retro? Varla. Skissur um trúða sem eru lúmskur að öfugsnúa börn geta verið framúrstefnulegir í sumum hringjum (og það hefði reyndar getað verið fyndið) en það kemur bara út fyrir að vera frekar sorglegt. Hvað hélt mér gangandi í allar 75 mínúturnar? Hrein trú á að þeir gætu hafa bjargað virkilega fyndnum leikriti til enda. Ég gaf myndinni 1 vegna þess að hún var ekki með lægri einkunn...og ég get aðeins mælt með henni fyrir svefnsjúklinga eða dásjúklinga...eða kannski fólk sem þjáist af kjálka... kjálkarnir myndu loksins opnast af vantrú.