Þessi frábærlega leikstýrða fantasía er önnur í vinsælu af gölluðu Tarzan-seríunni sem MGM hefur gefið út. Þetta er fyrsta flokks ævintýri af mörgum ástæðum, ég legg til - fín ljósmyndun, sterkir hugmyndaríkir eiginleikar, yndislegur leikarahópur, góðir frumskógarlíkir og mjög spennandi söguþráður. Johnny Weissmuller leikur Tarzan, einsatkvæðislausan tegund ólíkt sköpun Edgar Rice Burroughs; en hann er heiðarlegur, tryggur, hugrakkur og mjög hugrakkur, og hann þarf að vera það meðan á þessari frásögn stendur. Sem Jane Parker, eiginkona hans sem hafði verið Jane Porter í skáldsögunum, er Maureen O'Sullivan mjög aðlaðandi og lífleg, auk þess að vera íþróttamannleg þar sem handritið kallar á þá eiginleika. Áhrif lýsingarinnar, rúmgóðu og snjöllu settanna eru frekar óvenjuleg. Þetta er útiævintýri sem tekið er upp á MGM baklóðinni sem virkar virkilega. Hinn stórkostlegi Mutir-helli er afskekktur staður sem gerir Tarzan og Jane kleift að lifa óáreitt; en inn í iðju sína kemur fólk sem leitar frá þeim, sendimenn siðmenningar sem Jane hefur skilið eftir og sem Tarzan gat í raun ekki verið þægilega vanur í. Einn er Harry Holt, enn ástfanginn af henni, sem með vini sínum freistar hennar til að koma aftur til siðmenningarinnar með sér; sloppurinn og ilmvötnin vekja áhuga hennar, en hún neitar að fara frá Tarzan. Tarzan þarf að vernda hana gegn nokkrum villtum dýrum, í senum sem líta út eins og manngerður konungur. Hópurinn segist vilja veiða dýr, og Tarzan samþykkir fyrir Jane sakir smá stórveiðiveiði; en á einhverjum tímapunkti vekur hugmyndin um fílabein og að eignast auðæfi leiðangurshöfðingja. Tarzan er skotinn, skilinn eftir fyrir dauðann; og hópurinn neyðir Jane til að fylgja þeim í leiðangur þar sem þeir fylgja deyjandi fíl í hinn stórkostlega „grafreit fílsins“. En þeir finna svæðið sem villimaður ættkvísl verndar og verða fyrir árás ljóna. Tarzan ríður inn á fíl sem hann hefur endurvakið í tíma til að kalla; í mjög stórbrotnu senu sem er fullt af fílum bjargar hann Jane og því sem eftir er af leiðangrinum, sem snúa heim litlu ríkari en miklu viturlegri, þegar Jane heldur áfram grimmri idyll sinni með nýja eiginmanni sínum. Myndinni var leikstýrt af leikmyndahönnunargaldramanninum Cedric Gibbons, og það var mjög fallegt líka. Verk hans og lýsingin eru framúrskarandi afrek þessarar skemmtilegu og spennandi myndar, sem nær að virðast raunveruleg þrátt fyrir alla galla í Hollywood frá upphafi til enda. Neil Hamilton er mjög góður Harry, Paul Cavanagh er enn betri fyrir og eftir að hann sýnir sig vera rækilega slæman. Forrester Harvey og Nathan Curry ná litlum leikarahópi mjög fagmannlega. Óvenjuleg og vel útfærð fantasíumynd með áhugaverðum aðstæðum og nokkrum sterkum samræðuárekstrum líka. Mælt er með.