Ég hef elskað þessa mynd síðan hún var frumsýnd árið 1981! Ég hef misst af því hversu oft ég hef séð hana! Það tekst aldrei að fá mig til að hlæja eða gleðja mig ef mér líður niður. Aðalhlutverkin þrjú eru frábær og handritið er ómetanlegt, auk þess sem hvernig verður maður ekki nostalgískur við að heyra þemalagið? Ég held að ég vitni í þessa mynd án þess að átta mig á því. Ég þekki í rauninni allt handritið, svo þegar einhver er að horfa á það í fyrsta skipti þarf ég að halda aftur af mér og segja eitthvað um hversu fyndið það er í næstu línu. Ég get ekki einu sinni þrengt það niður, þó að persóna Sir John fái sennilega þær eftirminnilegustu. Hið fræga "I'll alert the media" þegar Arthur tilkynnir að hann ætli að fara í bað er enn ómetanlegt, en listinn er sannarlega endalaus. Atriðið er á heimili föður Arthurs sem bráðum verður unnustu, er öskur, sérstaklega samskipti hans við elginn. Gerðu sjálfum þér greiða og sjáðu þessa mynd!