The Cranes are flying eftir Mikhail Kalatozov er frábær mynd. Hann hlaut gullpálmann á kvikmyndahátíðinni í Cannes og er með frábæra kvikmyndatöku og leik eftir Tatyana Samojlova, eina rússneska leikarann ​​sem hefur unnið til verðlauna í Cannes fyrir frammistöðu. Hún leikur Veroniku, ungling sem er ástfangin af kærasta sínum, hamingjusöm og áhyggjulaus, með áform um að gifta sig. Líf hennar mun fara á hvolf þegar síðari heimsstyrjöldin skellur á og kærastinn hennar býður sig fram í herinn. Myndin lýsir áhrifum stríðs á unglingsást og á fólkið sem var eftir og sá ástvini sína fara og berjast og bíða eftir bréfi eða öðrum upplýsingum. Það er lýsing á týndu sakleysi. Samojlova gerir stórkostlegt starf og persónubreyting hennar mun brjóta hjarta þitt. Myndavélahreyfingin er hröð með miklum nærmyndum, hún er dansandi myndavél. Fyrsta atriðið í stiganum er frábært, en það er ekki það eina, það er síðar atriði þegar Veronika reynir að fremja sjálfsmorð, og önnur, að mínu mati, ein öflugasta sena kvikmyndasögunnar, sprenginguna á húsi Veroniku þegar hún hleypur upp stigann í miðjum eldi, til að finna íbúðina sína gjöreyðilagða. Einfaldlega frábært! 10 af 10.