Elderbush Gilch olli mér miklum vonbrigðum. Ég hafði heyrt hversu frábært það var, hversu mikilvægt það var. Það sló mig bara ekki. Það hafði hálfvitalegan söguþráð, auk nokkurra vitlausra og sadisískra indíánapersóna sem eru mjög móðgandi miðað við nútíma mælikvarða. Á meðan flestir D.W. Kvikmyndir Griffiths hafa dýpt og gáfur, þessari líður meira eins og formúlubundinni dagskrármynd. Ég elskaði að sjá Lillian Gish og Mae Marsh í hlutverkum fyrir Birth of a Nation, auk þess sem sum uppsetning bardagaatriðin var nokkuð góð. Samkvæmt verðandi Griffith myndatökumanni Karl Brown stóðu áhorfendur á sætum sínum og fögnuðu þegar riddaraliðið kemur hjólandi inn í lokin. Ég fann ekkert fyrir mér. Og trúðu mér, ég elska að horfa á fyrstu verk Griffith á Biograph. Þessi mynd er bara ekki það sem hún var. Hann höndlar aðalleikarana sína nokkuð vel, auk atriðisins þar sem indíánarnir eru að umkringja skálann sem minnir á hápunktinn á Birth of a Nation, langtum betri mynd sem myndi senda áfallsbylgjur yfir Ameríku rúmu ári síðar.