Jú, það virðist vera aðeins um 17 mínútur af raunverulegu efni í hverjum þætti, en það er vissulega gaman að horfa á hann. Þú gætir lent í því að þú krækir í stólnum þínum þegar félagi stingur fætinum í munninn og verður skotinn niður, eða hlæjandi og hristir höfuðið þegar einhver fáránleg lína virkar. Gestgjafahópurinn hefur meira af góðviljaðri, vinalegum (þori ég segi kanadískan) stíll í athugasemdum samanborið við niðurlægjandi bandaríska raunveruleikaforritun. Ég held að fólkið sem kvartar yfir þessum þætti skilji ekki brandarann. Þeir taka þáttinn alvarlegri en þátturinn tekur sjálfan sig. Keys to the VIP er frábær skopmynd af raunveruleikaþáttum, íþróttasjónvarpsmenningu og klúbbsenunni. Ég vona að þeir geri annað tímabil og ég hefði áhuga á að sjá hvort bandarísk útgáfa birtist. Það er vissulega skemmtileg, frumleg forsenda.