Þessi mynd var ótrúverðug. Ég sá hana á kvikmyndahátíðinni í San Francisco 2004. Áður en það byrjaði stóð eigandi leikhússins upp og sagði okkur hvernig helmingur áhorfenda hafði yfirgefið leikhúsið kvöldið áður, sem var "heimsfrumsýning". Ég held að enginn í leikhúsinu hafi skilið hversu slæm myndin átti eftir að verða á þeim tímapunkti. Við skildum öll undir lokin. Hún er ekki heimildarmynd þó hún hafi verið seld sem ein. Dark Angel var slæm ævisaga og afvegaleidd virðing fyrir Bettie Paige, þar sem hálf myndin er í raun bara endurgerð af gömlum Bettie Paige myndum. Myndin er aðeins 90 mínútur að lengd og innihald þessara 90 mínútna er vægast sagt undir. Atriði myndi byrja og einhver myndi segja "vá þú ert svo frábær Bettie, af hverju gerum við ekki aðra mynd." þessu myndi fylgja 5 mínútur af Bettie Paige endurgerð sem var næstum jafn fáránleg og (og jafnvel leiðinlegri en) venjulegur hluti myndarinnar. í lok myndarinnar var fólk að hlæja í hvert sinn sem önnur Bettie Paige kvikmynd endurgerð kom upp. það var svo fáránlegt. Ég heyrði mikinn hlátur í því leikhúsi, en fólk var ekki að hlæja með kvikmyndagerðarmanninum, það hló að myndinni og lélegu innihaldi hennar og uppbyggingu. Þetta var auðvelt að greina þar sem þeir hlutar sem myndu hlæja mest voru þeir sem áttu að vera alvarlegir eða opinberandi. Ég veit að kvikmyndir eru dýrar. Ég hef séð margar ódýrar gerðar sjálfstæðar myndir en einhvern veginn skilur kvikmyndatakan og gæði þessarar myndar hana frá öllu öðru sem ég hef nokkurn tíma séð. Kvikmyndin lítur út fyrir að vera gerð fyrir $12. Niðurskurðurinn, kornungurinn og skortur á nautnalegum söguþræði gerði þetta að eftirminnilegri upplifun. Þessi mynd gerir "Dude, Where's My Car?" líta út eins og Citizen Kane. Ég og vinir mínir fórum úr leikhúsinu með það á tilfinningunni að við hefðum borgað 8 dollara fyrir að vera pyntaðir. Eini lausnarhlutinn við upplifunina var að við fengum að hlæja að því að einhver hefði í raun gert þessa mynd og fannst hún góð. Svo virðist sem kvöldið áður, „heimsfrumsýningarkvöldið“, hafði leikstjórinn/rithöfundurinn/framleiðandinn verið á meðal áhorfenda og fengið að sjá fólk hlæja að og ganga út á myndinni hans. Kvikmyndir Bettie Paige voru eyðilagðar. Þeir ættu líka að eyðileggja þessa mynd.