Shwaas er kannski með góða sögu en leikstjórinn er gjörsamlega laus við hæfileika. Hann veit ekki hvenær hann á að hætta. Þegar sagan kallar á fólk til að haga sér ruglað, eru tíu mínútna atriði þar sem fólk hermir eftir ruglingsverkinu. Þegar sagan kallar á smá bakgrunnssögu eru tíu mínútna atriði af grænni Konkans. Þegar sagan kallar á krakka sem kastar reiðisköstum... færðu hugmyndina. Svo ekki sé minnst á öfgafullar nærmyndir svo hægt sé að telja nefhár fólks. Það eru til myndir sem ættu að sjást á breiðtjaldi, þessa mynd ætti að sjást í 13" sjónvarpi. Einnig er Amruta Subhash sem leikur Asavari versta leikkona sem ég hef séð í langan tíma. Venjuleg manneskja þyrfti að æfðu þig í ofspilun í mörg ár til að ná því sem hún gerir svo áreynslulaust. Ég gef því 4/10 eingöngu vegna þess að viðfangsefnið er öðruvísi og sagan er ekki slæm. Sú staðreynd að kvikmynd eins og Shwaas fær að vera innganga Indverja á Óskarsverðlaunin segir sitt til. ekki um stöðu indverskrar kvikmyndagerðar heldur stöðu indverskra dómnefnda. Kvikmynd er ekki góð bara vegna þess að efni hennar er listrænt.