Í fyrsta skipti sem ég sá þessa mynd í leikhúsi á erlendri kvikmyndahátíð fannst mér hún forvitnileg, heillandi, næmur tvíkynhneigður listamaður. Svo mjög evrópskt, svo mjög hollenskt! Ég leigði hana nýlega til annarrar skoðunar og gat varla haldið áfram að hlæja að þessu yfirvinnuþema um brjálaða rithöfundinn með ofsóknir af trúar- og kynhneigð. Fáðu tökum! Þessi gaur er lausamaður, lifir á samfélaginu. Mig grunar að raunverulega ástæðan fyrir því að hann sé með þessar fantasíumartraðir um "köngulóarkonuna" sé sú að sektarkennd hans sé að byrja eftir áralangt að hunsa ráðleggingar móður um að fara inn í bíla (og rúm) með ókunnugum! Hann er ekki bara að græða óheyrilegar upphæðir af (líklega skattfrjálsri) herfangi fyrir að búa til sögur (lyga sektarkennd) heldur er hann of ódýr til að borga fyrir klippingu, þess vegna ýtir hann á snyrtistofueigandann. Þá hefur hann taugar til að kvarta yfir reikningnum! En mig grunar líka að heimurinn hafi breyst mikið síðan þessi mynd var gerð. Á alvarlegum nótum var skemmtilegt að sjá nokkrar af myndavélaverkum Jan de Bont og eina af fyrri myndum Paul Verhoeven. Hmmm, kannski hefur heimurinn ekki breyst svo mikið eftir allt saman?