Myndin sjálf er svo sorgleg. Það sýndi heyrnarlaust fólk sem tortryggni gagnvart heyrandi fólki. Að vísu eru sumir heyrnarlausir á varðbergi gagnvart heyrandi fólki, en þeir eru ekki endilega reiðir eins og karakter Marlee Matlin var í gegnum söguna. Heyrnarlausir fara ekki á barinn og dansa eins og Matlin gerði. Allt í allt er myndin sjálf leiðinlegri en aumkunarverð. Hún er svo leiðinleg að ég vil trúa því að þetta sé mynd sem læknar svefnleysi. Ef ég á í vandræðum með svefn get ég einfaldlega skotið inn Children of a Lesser God og horft á. Það mun svæfa mig. Hafðu í huga að þetta er heyrnarlaus gaur að tala.