Inside Man er geispandi vonbrigði í snigilshraða og segir frá einkaspæjara (Denzel Washington) sem sætir rannsókn vegna mögulegrar þátttöku hans í máli um týnt peninga. Þegar banki er rændur og gíslum haldið gegn vilja sínum af meistaraþjófi (Clive Owen) og liði hans, er spæjaranum falið að þvinga þjófinn til að gefast upp eina skot hans til að sanna að hann sé saklaus og verðugur stöðu hans. Sláðu inn öfluga konu (Jodie Foster) með eigin leyndarmál og ásetning, send til að endurheimta hlut úr öryggishólfi bankaeigandans sem er geymdur í bankanum, og þú ert með alveg þríhliða vandamálið. Því miður, allt sem þú færð það uppsett í myndinni, og ekkert borgar sig á endanum. Denzel Washington er hvað mest óáhugaverður í áhrifalausri og ósmekklega sjálfhverfum frammistöðu. Eini bjargvættur myndarinnar eru hæfileikaríkir meðleikarar hennar Jodie Foster og Clive Owen, sem eru mun betri en myndin sjálf. Reyndar skilar Jodie Foster óvæntustu og hágæða frammistöðu gegn týpunni sem miskunnarlaus, niðurlægjandi illmenni. Clive Owen hefur ekki mikið að gera fyrir utan að vera að pæla og sitja, en dýpt nærveru hans og náð leikhæfileika hans bæta meira en upp fyrir vanþróað hlutverk hans. Það er skrítið að svona miklum hæfileikum er sóað í þessa mynd af litlum áhrifum eða áhuga. Þú verður að velta fyrir þér hvað leikstjórinn Spike Lee var að hugsa þegar hann var að búa til þessa mynd. Það vandræðalegasta við Inside Man er hins vegar hversu mikið óviðeigandi lof það hefur fengið. Fyrir mynd sem virtist hafa alla burði til að vera stórmynd fyrir sumarið, þá fellur þessi hryllilega flatur.