Þessi mynd hafði um það bil allt sem maður gæti óskað sér þegar horft var á hana upphaflega, í lok sjöunda áratugarins. Hún var gríðarlega skemmtileg og veitti samtímasýn á þær fjölmörgu breytingar sem höfðu átt sér stað á þessu tímabili - og voru enn í gangi - hvað varðar Black Power hreyfinguna, Víetnam og sveiflukennda hreyfinguna sem fylgdi hinni rólegri, á undan eftirstríðsárunum 1950. Allt af þessari og einni af fyndnustu myndinni, þá eða nú. Þegar ég horfði á hana í annað sinn nýlega, kom mér á óvart að finna hana jafn hrífandi og þegar hún sást upphaflega. Húmorinn er jafn fyndinn og boðskapurinn jafn sterkur. Og þegar þú skoðar hann núna færðu þetta allt, en á sama tíma öðlast þú aukna ánægju af því að vera „tímabilsverk“ og frábæra endursögn á þessu sögulega. , órólegur tími.