Þessi mynd átti möguleika á að verða ágætis hryllingsmynd. Aðalpersónan var þokkalega gerð og ég vorkenndi honum og það var ágætis baksögu. ÞVÍ er allt annað ógeðslegt. Leikstjórinn, Emmanuel, er frekar óhæfur í kvikmyndagerð. Hann notar einhver fáránlegustu myndir sem til eru.- nokkrar tilviljanakenndar raðir af handahófi myndum dreift um myndina. Ég veit ekki hvort hann reyndi að vera djúpur og greindur og ljóðrænn en svo var ekki. Það var heimskulegt. Handahófskenndar myndir af kerru sem aðalpersónan bjó í, handahófskenndar byggingar, handahófskenndar pönnumyndir af byggingum, handahófskenndur köttur sem gengur í burtu. WTF? Og ský. Fullt af drungalegum dökkum skýjum.- honum líkaði mjög vel við þessa tækni að láta klippa senu upp í mismunandi myndir frekar en að vera bara eitt samfellt skot. Dæmi: Gaur er að reyna að kveikja á grasinu sínu og myndavélin hringsólar í kringum hann. Í stað þess að vera aðeins eitt skot, breytir hann því í svona 10 mismunandi myndir svo það er virkilega EDGY! og HIP! og SMART! heimskur. Leikurinn er hræðilegur en það er það sem gerir myndina svo fyndna. Og fuglahræðan er fimleikamaður vegna þess að hann snýst og snýst og snýst allan tímann. Og sum dauðsföllin hefðu getað verið betri. Þú býst við að aðal hrekkjusvínið hafi langan og vel byggðan dauða en nei. Einfaldur maískoli í eyranu. Ástaráhuginn var heitur. Volduglegur. Þess vegna fær þessi mynd 2.