Ekkert gæti verið meira aðlaðandi en hugmyndin um góða ástarsögu með Kristin Scott Thomas og Harrison Ford. Hin svala, fágaða enska fegurð og ameríski karlmaðurinn með heitt blóð -- hvað gæti mögulega verið yndislegra? Jæja, þetta er ekki þessi mynd. Þeir eyðileggja það strax með því að skipa Kristin Scott Thomas sem bandaríska þingkonu. Það er eins og að ráða Hugh Grant í hlutverk Babe Ruth. Eða Colin Firth sem Al Capone. Kristin Scott Thomas er nákvæmlega sú kona sem þú sérð ekki fyrir þér að taka í hendur með feitum fyrrverandi dópistum í skítugum fátækrahverfum, eða troða sér inn í illa lyktandi mannfjölda og kyssa börn. Hún hefði verið miklu betri í hlutverki enskættaðrar ekkju aðals öldungadeildarþingmanns, þeirrar tegundar sem tilheyrir veiðifélaginu og fer á blómasýningar en hefur ekki hugmynd um hvernig hinn helmingurinn lifir. Svo er það Harrison Ford sem venjulegur lögga. Vissulega er hann nógu harður í hlutverkið. En það er svolítið erfitt að kyngja hugmyndinni um að hann ætli að fara í rómantík með þessa töfrandi fegurð í hásamfélaginu. Hvers vegna gat hann ekki hafa verið, segjum, harður en auðugur umbótapólitíkus með blákalt rætur sem erfir öldungadeildarsæti hins látna eiginmanns Kristins? Þau tvö eru til að byrja með frekar svöl við hvort annað, en vegna skyldunnar er Kristinn hjartanlega góður við hann og hann byrjar aftur á móti að sýna henni nokkrar af hrárri hlið lífsins - hluti sem eiginmaður hennar skýli henni fyrir. Pólitísk vakning hennar fellur saman við hrikalega ástríðu nýrri, blárri kraga, elskhuga - manns sem metur fágun hennar og fágun mun meira en aðalsmannsins. Nú er það ástarsaga! Í stað þess færðu þó tóman, tilgangslausan „spennu“ þar sem hasarinn dregst og ekkert gerist. Jæja, það er ein „drive by“-sena í gettó-stíl þar sem Harrison verður næstum drepinn, en hún er svo snögg og óútskýrð að það er í raun meira eins og kærkomin grínisti léttir. Himinninn er alltaf grár í þessari mynd og fágaða, yndislega Kristin okkar lítur alltaf út fyrir að vera lítið kælt. Þegar hana á að dreyma um ástríðu lítur hún meira út eins og hana sé að dreyma um ullarteppi og tebolla! Hún lítur líka út fyrir að vera dálítið syfjuð oftast, eins og hún vilji í raun frekar sofa í rúminu en að klúðra Harrison Ford. Að öllu leyti myndi ég segja að þú getir ekki kennt henni um.