Ég fór að sjá þetta í Esquire Theatre í Cincy, OH, og - ég hata líf mitt núna. Christopher Reeves hefði verið trúverðugri boxari. Sem kvikmynd var það sársaukafullt, en að sjá Bret Carr í eigin persónu var til að sjá örvæntingu Uppáhaldsþátturinn minn í myndinni var að sjá BC skellt í andlitið með því sem virtist vera "C" rafhlaða. Dómnefndin er enn úti um þetta. Það var úr dildó og það var í slow-mo. Já."Skjótu aðeins vinstri hlið andlitsins ... fólk verður frægt af því að krefjast hlutanna!" - Bret Carr B. Carr klæddist kjúklingabúningi fyrir smá öfuga sálfræði, ráfaði um götur Cliftons og barði á eigin kvikmynd. Hann ætti. Þetta er rétt til að hrynja myndina. Sál mín var hnignuð eftir þessa mynd.Bret Carr er ekki nógu karismatískur til að vera leiðtogi sértrúarsafnaðar, eða nógu klár fyrir það mál. Það er tilfinningin sem þú færð frá What the Bleepesque trick heilaþveginna, áhrifagjarnra ný-yuppies sem komu til að sjá þetta Bret Carr Piece of Work. Það er tilfinningaþrungin reynsla bara að hugsa um að skrifa um þessa mynd, svo bless.-Anonymous