Sleuth eftir Joseph L. Mankiewicz þurfti ekki endurgerð. Þetta er rækilega vel gerð mynd sem stendur sig vel enn þann dag í dag. Hins vegar, í ljósi þess að nútíma endurgerð vél er nú í fullum gangi; Ég get í raun ekki sagt að ég sé hissa á að sjá myndina uppfærða fyrir nútíma áhorfendur. Söguþráðurinn er enn sá sami og upprunalegu myndina og í kjarna hans höfum við söguna af ungum manni, Milo Tindle, sem fer til eldri manns, Andrew Wyke, til að ræða skilnað þar sem yngri maðurinn á í ástarsambandi við hann. kona eldri manns. Þaðan hefst leikur kattar og músar. Það var ljóst strax í upphafi að leikstjórinn Kenneth Branagh vildi setja annan blæ á þessa mynd og hann gerir það með miðlægri staðsetningu, sem hefur verið breytt úr heillandi leikjaknúnu sveitahúsi upprunalegu í tækniundur. út með lögum af öryggisbúnaði. Ég fagna því að leikstjórinn kaus að gera þessa breytingu þar sem enginn vill sjá endurgerð sem beinlínis afritar frumritið; auk þess er staðsetningin vel nýtt og alltaf gaman að skoða. Því miður endar jákvæðu þættir Sleuth 2007 þar. Upprunalega myndin var rúmlega tvær klukkustundir að lengd, á meðan þessi endurgerð er aðeins í skugga á áttatíu mínútur. Það þýðir náttúrulega að þessi útgáfa hefur minna um það; og því miður eru það persónurnar sem þjást. Söguþráðurinn er líka hraður og við komumst allt of fljótt inn í fyrsta snúning sögunnar og áður en við fáum tækifæri til að skilja í raun hvers vegna og hvernig þessir atburðir geta átt sér stað. Myndin byggir ekki upp persónurnar, eða sambandið á milli þeirra, nógu mikið til að tryggja að samband þeirra sé skynsamlegt. Eitt helsta atriðið sem hefur verið breytt varðandi eldri persónuna er þráhyggja hans; í frumritinu var hann heltekinn af leikjum sem reyndust vera MJÖG mikilvægir þegar snúningarnir komu til sögunnar. Hér er hann með einhvers konar öryggisfótís sem þýðir í rauninni ekkert í lokin. Meðhöndlun Kenneths Branagh á myndinni gerir ráð fyrir flottu skori en bekknum lýkur þar. Frumritið dafnaði vel á henni, en þessi mynd er bara ánægð með að óhreinka sig með útskýringum við fjölmörg, og að mestu óviðeigandi, tækifæri; sem gera allt ódýrt. Lokaviðmótið í sögunni er allt öðruvísi en það var í upprunalegu og tryggir að myndin sýður niður í virkilega hryllilega niðurstöðu. Eftir að hafa eytt tveimur klukkustundum með frumritinu skildi ég, virti og líkaði við báðar persónurnar sem sýndar voru í myndinni - eftir áttatíu mínútur af þessu hataði ég þær báðar. Ég ber þó nokkra virðingu fyrir Branagh fyrir að vera ekki bara að rúlla út kolefnisafriti af upprunalegu myndinni; en þetta er ekki góð aðlögun á hinu frábæra Anthony Shaffer leikriti.