Ítalir eru óneitanlega meistarar í þeirri vafasama "list" að rífa upp og líkja eftir kvikmyndum. Það sem þeir gera er að taka nýstárlegt, peningagræðandi og erlent hugtak, viðhalda grunnþræðinum og bæta bara við fullt af hasar, slyddu og pólitísku ranglæti. En hvað á að gera þegar frumritið sem er ekki ítalskt er nú þegar alræmd mynd og frekar erfitt að fara fram úr hvað varðar slúður og deilur? Jæja, þá held ég, þú hunsar einfaldlega allt hvað varðar sögugerð eða stílhreinleika og einbeitir þér fullkomlega að því að gera eitthvað sem er nánast klámmynd! Þessi ítalski kalkúnn var innblásinn af hinni vel heppnuðu þrælahaldssögu Richard Fleischer, "Mandingo", sem kom út einu ári áður, en þar sem framleiðendurnir voru jafnvel of latir til að hugsa upp annan titil, ættir þú ekki að búast við neinu sem minnir jafnvel á dýpt frásagnar. persónuteikningar, órólegt andrúmsloft eða umhugsunarverðar staðhæfingar varðandi þvermenningarleg tengsl. „MandingA“ er hreint og klárt kynlífsátak þar sem söguþráðurinn þróast aðeins af sjálfu sér síðustu tíu mínúturnar, með öðrum orðum þegar manni var hætt fyrir löngu síðan. Persónurnar í þessari mynd eru samansafn fyrirlitlegra skíthæla, sem auðvitað má búast við þegar þú ert að eiga við auðugt og andstyggilegt hvítt fólk sem rekur plantekru í Suður-Ameríku. Hinn aldraði og einstaklega lúmski eigandi staðarins er ekkjumaður (sem hefur sennilega líka unnið til nokkurra "Moustache-of-the-Year" verðlauna) sem arðrænir og slær þrælana sem vinna fyrir hann. Húsfreyja hans, sem ef ég skildi rétt er líka frænka hans (?), er ósvikin konukelling sem nýtur þess að ögra rifrildi og laumast út úr húsi á einni nóttu til að kópa saman við krossfesta þræla. Þegar sonur plantekrueigandans snýr aftur frá Evrópu, eftir um það bil 25 mínútur af hreinum sóuntíma, byrjar lóðin loksins að þróast aðeins. Myndarlegi ungi maðurinn stundar kynlíf með kellingu konunni nokkrum sinnum (jafnvel fyrir framan þrælana, að sögn til að „sýna“ hvernig húsbændur þeirra gera það) en á endanum verður hann ástfanginn af dóttur kerúbapredikarans. Rómantískt val hans gerir tíkjulega konuna augljóslega brjálaða af reiði og hún leggur á ráðin um hræðilega grimmt hefnd sem mun breyta lífi á plantekrunni að eilífu. Hey ég áttaði mig á því að þessi stutta lýsing á söguþræðinum lætur "Mandinga" hljóma eins og áhugaverða kvikmynd! Jæja, það er það EKKI og ég biðst afsökunar ef ég vakti tilhlökkun einhvers. Þetta er ótrúlega leiðinleg og ógeðsleg mynd til að berjast í gegnum, en ef þemu höfða til þín skaltu endilega kíkja á fyrrnefnda "Mandingo". Miklu frekar en sjúkleg arðrán, þessi mynd er sannarlega innsæi portrett af einni af myrkustu sögusíðu mannkyns og hún var líka rétt framleidd mynd, með alvöru leikurum, frábærri tónlist og áhrifamiklum tökustöðum. "Mandinga" hefur ekkert, nákvæmlega ekkert að bjóða.