Það er erfitt verkefni að lýsa þessari mynd. Annars vegar er þetta yfirgnæfandi vampíru-spókerhátíð, fullkomin með kóngulóarvefjum, skelfilegri tónlist, dáleiðandi medalíunni og auðvitað kistu með brakandi loki. Á hinn bóginn er þetta eitt kjánalegasta handritið hérna megin. eftir Edward D. Wood, Jr. Framleitt af sama fólki og gáfu okkur "Blóðuga vampíruna", "Invasion of the Vampires" og forvera þessarar myndar, hinu hógværa nafni "The Vampire", myndin heldur fast við skortinn rökfræði sem einkennir hinar myndirnar.Eins og ég nefndi er þessi mynd framhald af "The Vampire", sem ég hef ekki séð. En sama...það er mjög auðvelt að ímynda sér hvað gerðist. Dr. Enrique, leikinn af Abel "The Brainiac" Salazar, verður ringlaður þegar velviljaður en afvegaleiddur dr. Marion kemur aftur með steikt lík vampíruóvinar síns, greifa Karol de Lavud (ég geri ráð fyrir að einhvers staðar sé regla um að allar vampírur hljóta að vera talningar af einhverju tagi). Dr. Marion kvartar undan því að allir mikilvægir læknar í gegnum tíðina hafi þurft að grípa til einhvers konar grafarráns til að efla læknisnám sitt og hann vonast til að geta notað lík vampírunnar til að rannsaka fyrirbæri eins og skort vampírunnar á eðlilegri spegilmynd (kl. þar sem hann heldur spegli upp að vampírunni og í stað þess að endurspegla hana, sjáum við beinagrind vampírunnar.???).Enrique er ekki ánægð og virðist staðráðin í að afgreiða atburði fyrstu myndarinnar sem fantasíu og hjátrú. "Þessi maður var engin vampíra...ég skal viðurkenna að honum fannst gaman að drekka smá blóð, en það er allt!" fullyrðir hann. Það sem er líka ruglingslegt er hin viðkvæma Martha, hjúkrunarkona í hlutastarfi og sýningarstúlka í hlutastarfi (!) sem gerist ástfanginn Enrique. Martha slapp naumlega úr klóm de Lavud í fyrstu myndinni og greinilega hefur Enrique eytt miklum tíma í að "lækna huga sinn" og fá hana til að halda að allt sem hún upplifði væri ekki raunverulegt. Allt í lagi, svo ef þú værir handritshöfundur þessa kvikmynd, þú þyrftir leið til að fá einhvern nógu heimskan til að draga stikuna úr vampírunni, ekki satt? Jæja, hvað með gráðuga svikarann ​​sem hjálpaði Marion að stela kistunni? Eftir að hafa fengið innsýn í lík de Lavud, setur hann auga á dýru útlitssækjuna sem greifinn er í, og hann snýr aftur til að stela henni þegar læknarnir eru ekki að leita. En fjandinn hafi það...hann getur ekki fjarlægt brókina vegna stikunnar, svo...þú giskaðir á það. De Lavud er aftur á lausu, að þessu sinni með skuggalega svikarann ​​sem mannlegan handlangara. Allt í lagi, svo auðvitað er vampíran á eftir Mörtu aftur, og á meðan eru læknarnir virkilega ruglaðir um hverju þeir trúa. Í fyrstu eru þeir staðráðnir í að sanna að það sé ekki til neitt sem heitir alvöru vampíra, síðan í lok myndarinnar eru þeir að reyna að fá lögregluna til að setja út allt-punkta fréttatilkynningu fyrir „mann sem er dáinn en enn á lífi !".Þú getur líklega ímyndað þér restina af söguþræðinum héðan, en kvikmyndagerðarmennirnir henda inn nokkrum ánægjulegum flækjum. Eitt af leikmyndunum fyrir myndina er óhugnanlegt vaxsafn (er eitthvað annað í þessum tegundum af kvikmyndum?), fullbúið með fullbúnu pyntingarklefi...með ALVÖRU pyntingar- og aftökubúnaði. Myndin hefur mjög næmt tilfinningu fyrir stíl, og ekki bara í kóngulóarvefjum. Ein í raun hrollvekjandi röð lætur de Lavud elta fórnarlamb niður að því er virðist endalaus röð af götum og húsagöngum, og fylgir framgangi þeirra samhliða óljósum byggingum án hurða á meðan hann lýsir upp vettvangi eins og þýska expressjóníska martröð ("Ráðráð Dr. Caligari" virðist vera áhrif). En restin af myndinni er ung, sérstaklega á hápunkti myndarinnar. Tæknibrellurnar eru frekar grófar, jafnvel fyrir árið sem þetta var gert, og hápunktsbaráttan við de Lavud í kylfuformi er nógu hlegin...en leikstjórinn telur þörf á að biðja okkur um að trúa því að Martha myndi falla í yfirlið og hrynja beint. ofan á snæri, staðsett þannig að höfuð hennar var á fullkomnum stað til að höggva af henni af blaðinu, sem er í hættu á að detta vegna þess að aðhaldsreipið er allt í einu byrjað að slitna STRAX Á ÞESSU MÍNUTU! Þvílík óheppileg tilviljun! Til að gera illt verra, klippir hann sig frá slitnu reipi til atriða þar sem Enrique reynir að forðast gúmmíkylfu sem svífur, stendur í rauninni kyrr og veifar handleggjunum. Þetta er klárlega Ed Wood augnablik ef það hefur einhvern tíma verið eitt, sérstaklega þegar Martha virðist endurlífga sjálf og rís gremjulega á fætur um leið og blaðið skellur niður. Úff! Þvílíkur léttir! Hvað kjánaskap varðar, þá er "The Vampire's Coffin" ekki með brjálæðisþáttinn "The Bloody Vampire" eða "Invasion of the Vampires", en aðdáendur þessara tegunda gamalla hryllingsmynda kunna að meta andrúmsloftsljósmyndunina og þá staðreynd að leikstjóra tekst að koma alvöru hrolli úr þessu efni þarf að "telja" fyrir eitthvað (haw haw).