Það eru augnablik í þessari einstöku teiknimynd af hreinni fegurð en í heildina er hún ekki mjög góð. Takmörkuð hreyfimynd sem og undirstaða persónu- og bakgrunnshönnunar mun takmarka aðdráttarafl þess á fjöldamarkaðnum. Persónuhönnunin lítur út eins og kross á milli upprunalegu Star Wars Clone Wars og Disney's Kim Possible, (Brendan, aðalpersónan í þessu ber líka ótrúlega líkt við Ron Stopable í Kim Possible) Bakgrunnshönnun nær eins langt og breitt og að vera frá því að vera bragðdaufur og niðurdrepandi til stílhreinn og áþreifanlegur, en samt sem áður, miðað við staðla nútímans, er hann í heildina enn lélegur og ódýr í útliti. Margt af bakgrunninum líkist austur-evrópskum eða norrænum hreyfimyndum frá miðjum níunda áratugnum, fínt á sinn hátt en fyrir nútíma barnaáhorfendur, vanir CG sniglahátíðum og talandi hundum með hvern feld á líkamanum sem sveiflast í vindinum, er á örugglega eftir að valda vonbrigðum. Sagan er heldur ekki ýkja grípandi og margir raddleikararnir eru ekki ýkja áhrifamiklir, áberandi hinn venjulega snilldar Brendan Gleeson sem virðist vera að hringja í sínu hlutverki. Það eru líka nokkrar aukapersónur sem þykja örlítið klisjulegar og staðalímyndir rasistar. Sumar persónurnar eru þó góðar, víkingaskúrkarnir, þó vannýttir séu vel gerðir og eru sérstaklega forviða bæði í útliti og hljóði. Það er eitt augnablik þar sem aðalpersónan og læriföður hans eru bjargað af Wolves frá víkingaárás sem er mjög fallega sett saman. Útlitið og tilfinningin virtust líka vera mjög innblásin af myndinni Watership Down, þar á meðal ósvífni rífa/hylling til Draugakanínunnar í Inlay. Útlitið er líka greinilega og augljóslega innblásið af gelískri/keltneskri/ engilsaxneskri list svo ef þú ert í þessum viðfangsefnum gætirðu dregist að útliti hennar. Myndin hefur líka augnablik af mjög fallega uppbyggðum skotum sem leiða augað á mjög listrænan hátt, þar á meðal fallega samsvörun og stórfellda víkingaárás sem er mjög stemmandi og áhrifamikil. Best af öllu er þó tónlistin, mikið af bakgrunnstónlistinni er melódísk og áhrifamikil, nánar tiltekið lagið með andastúlkunni sem er sannarlega fallegt og áleitið og virkar mjög vel með myndunum sem það nær yfir. Ef öll myndin væri jafn ljóðræn og þetta augnablik, (og hún reynir það) þá væri þetta mjög falleg og ljóðræn mynd sem myndi því miður samt ekki ná til breiðs áhorfenda, en þess í stað er það ekki synd að hún nái ekki til breiðari áhorfendur vegna þess að mest af því er meðaltal og ódýrt útlit og stenst ekki nútíma teiknimyndastaðla. Á heildina litið mynd sem klárlega klofnaði skoðun mína á margan hátt, en allt saman ekki frábær en þess virði að horfa á tónlistina og sönginn og einstaka fallega eða skelfilega stund. Ó já og kötturinn virtist lifa í langan tíma, ekki viss hvernig það var hægt.