Ingrid Bergman, sem leikur trúfasta móttökustjórann hans Walter Matthau tannlæknis, sem er dálítið hrifin af yfirmanni sínum, er alveg dásamleg í þessari mynd. Hún meðhöndlar snjalla viðmælandann í handritinu af yfirvegun og stelur stórkostlegu atriði þar sem hún og Goldie Hawn tala saman í plötubúð (einleikur Ingrid er framan af, en andlit hennar segir þér að hún trúi á það af öllu hjarta). Matthau er skrýtið val fyrir fremsta mann (hann er of gamall fyrir Goldie Hawn og of óþróaður fyrir Bergman, svo ekki sé minnst á of einbeittur til að vera tannlæknir), en mér líkaði hvernig hann reynir að þóknast Goldie og hrasar um að reyna að losa sjálfur frá lygi. Hawn (sem hlaut Óskarsverðlaun í aukahlutverki) er alveg jafn frísk og freyðandi og hún er í dag. Þessi farsi í svefnherberginu er ekkert sérlega fágaður (og minnir mann líka lítillega á "Any Wednesday" fyrir utan), en hann er kærkominn léttir frá hávaðasömum, unglinga-stilltu gamanmyndum sem þeir koma út í dag. „Kaktusblóm“ er yndislegt andvarp! *** frá ****