Ég ákvað að horfa á þessa mynd vegna þess að ég hafði ekki séð Carol Lombard áður í neinni mynd. Mér þykir leitt að þetta hafi þurft að vera þessi, því satt að segja er þetta hundur og jafnvel með Jimmy Stewart og Charles Coburn, sem báðir voru frábærir leikarar. Vandamálið við myndina er einfalt: hún reynir að setja of mikið , of fljótt, inn í sögu um ungan lögfræðing (John Manson leikinn af Stewart) sem giftist Jane (leikinn af Lombard) innan við klukkutíma eftir að hann hitti hana. Hver er þessi klisja? Gifta sig í flýti, iðrast í frístundum... Í stuttu máli er sagan þáttaröð sem sýnir versnandi fjárhagsstöðu hjónanna, vandræði þeirra með móður Johns sem býr í bústaðnum, baráttu þeirra við að borga reikningana, skerta stöðu Johns hjá skrifstofu, komu sonar síns, John Jnr (óvænt og veldur auknum núningi heima við móður), kvíða hjónanna vegna hjónabands síns, veikindi barnsins sem versnar og krefst þess vegna hetjulegt flug eins flugmanns (í grimmu storm) til að koma með sérstakt sermi til að bjarga barninu og loks var John samþykktur sem yngri félagi á lögfræðistofunni. Hversu margar fleiri klisjukenndar aðstæður gætu rithöfundarnir falið í sér? Kannski er mamma að deyja skömmu síðar? Það var ekki mikið gamanmál; dramatíkin var í besta falli bragðlaus; samtalið var sárt að heyra. Aðeins leikur aðalleikaranna fjögurra var fullnægjandi. Þetta var tímabilið í lok kreppunnar miklu þar sem Bandaríkin komust út úr langri niðursveiflu sinni þar sem margir upplifðu alla atburði sem sýndir eru í myndinni. skynsamlegt fyrir Selznick að ítreka gamla og heimskulega bandarísku gildin um fjölskyldu, sambönd, hetjuskap, þrautseigju og frumkvæði allt á bakgrunni hinnar „meðal“ bandarísku fjölskyldu. Hver er betri til að nota en Jimmy Stewart og Carol Lombard? Og það skal tekið fram að myndin kom út snemma árs 1939; svo, það var skipulagt árið 1938 fljótlega eftir að Bandaríkin byrjuðu að koma framleiðslunni af stað fyrir komandi heimsstyrjöld. Þess vegna var þessi tegund kvikmynd mikil hvatning fyrir almenning, á þeim tíma, margir hverjir þyrftu fljótlega að ganga til liðs við England í stríði. Eins og margir hér myndu vita mynduðu Hollywood og Washington órólegt bandalag fyrir, á meðan og eftir stríðið. Hins vegar er ég ánægður með að hafa litið á þetta sem dulbúinn félagspólitískan áróður. En ég verð að sjá aðrar Lombard myndir til að öðlast betri skilning á leiksviði hennar. Eins og annar gagnrýnandi sagði: sjáðu þessa bara til að segja að þú hafir séð allar myndir Stewarts; annars, ekki nenna.