Eftir að hafa horft á alla Star Trek sjónvarpsþættina oft hvern síðan á sjöunda áratug síðustu aldar, flestir nokkuð góðir til frábærir og aðeins mjög fáir miðlungs, er mín skoðun að þessi sé sá versti af öllum. Reyndar held ég að það sé svo illa útfærð þar sem hún er seríunni til skammar. Það er ekki það að sagan sé svona slæm, þó hún sé ekki sérstaklega framúrskarandi á nokkurn hátt, heldur er leikurinn bara afleitur af hálfu aðalpersónanna tveggja, semsagt hina en fastagestina í þessu tilfelli. Barbara Anderson skilar veikustu frammistöðu sinni sem dóttir fjöldamorðingja og er í einhverju verkefni. Hún hringir nánast í hlutverkið úr síma og sýnir enga raunverulega tilfinningahæfileika hér. Þrátt fyrir að hún hafi venjulega aldrei verið notuð sem meira en fallegt andlit í flestum kvikmyndum/sjónvarpshlutverkum sínum, oftast litlum hlutum, hefur hún gert miklu betur. Arnold Moss sem faðir hennar gefur hugtakinu „Ham“ nýja merkingu og er eini leikarinn í sögunni. í Star Trek þætti frá 1960 sem fór fram úr William Shatner á þessu sviði og lætur Shatner í raun líta frábærlega út í samanburði. Og hann fær ekki síður að leika Shakespear-leikara, sem gefur honum meiri hvatningu til að ofleika, og hann gerir það. Annað en þessar tvær aðalsögur eru svo veikar, er sagan þannig að hver sem er með nokkurt vit getur sagt hver morðinginn er á fyrstu 15 mínútunum. Ég segi þetta vegna þess að ég sagði bróður mínum frá öllu söguþræðinum sem endaði í fyrsta auglýsingahléi þegar við vorum að horfa á upprunalegu útsendinguna frá 1966 sem unglingar. Svar hans var: Já, það er rétt hjá þér. Slepptu þessum og horfðu á hina miklu betri Menagerie þætti sem voru upphaflega sjónvarpaðir rétt áður.