Jú, hún átti nokkurn skapaðan hlut að góðri kvikmynd. Söguþráðurinn er góður, ef það er svolítið bragðdaufur og leikurinn var nógu góður þó ég skildi ekki hvers vegna Olivia d'Abo var með svona áberandi ástralskan hreim ef persónan hennar átti að vera alin upp í Bandaríkjunum. Stærsta vandamálið mitt var hins vegar með fataskápinn. Ég veit að jafnaði er hinn venjulegi Bandaríkjamaður álitinn frumlegur kjóll af öllum Evrópubúum sem bera virðingu fyrir sjálfum sér en þetta var umfram það. Litasamsetningar Önnu voru jákvætt hræðilegar!! Og þessi kartöflupokalíka, sorglega afsökun fyrir kápu sem hún klæddist alla myndina fékk mig til að brjótast út í ofsakláði. Ég býst við að hugmyndin hafi verið að vera eins raunsæ og hægt er (hvað margir skólakennarar ganga um í Prada?) en einföld þýðir ekki algjört smekkleysi. Orð til vitra...