Crossfire er frábær film noir sem er bæði afurð síns tíma og tímalaus klassík. Þessi mynd nær þessu með því að taka á málum sem ekki hafa komið fram á skjáinn fyrir útgáfu hennar árið 1947, og með því að vera hágæða kvikmynd sem heldur uppi enn þann dag í dag með góðu handriti, frábæru útliti og frábærri frammistöðu leikaranna. Crossfire er fyrsta bandaríska myndin til að taka gyðingahatursmálið á oddinn. Sagan gerist í Ameríku eftir síðari heimsstyrjöldina og þróast ógnvekjandi eftir að gyðingur finnst myrtur. Sagan er frábær, andhatursþema hennar pakkað inn í myrka glæpatrylli með mörgum persónum og hlið við hlið gyðingahatursins. er frábær samræða eftir seinni heimsstyrjöldina og þemu líka. Ólíkt öðrum leyndardómsfullum spennusögum fá áhorfendur nánast strax viðvart hver gerandinn er. Hins vegar er saga myndarinnar enn hrífandi vegna baráttu allra frábæru persónanna sem eiga í hlut á meðan reynt er að átta sig á aðstæðum. Fyrir utan frábæru heildarsöguna og þemu er allt handritið einfaldlega snjallt, fullkomið með þroskandi skilaboðum og skörpum orðaskiptum á milli persóna. Hrífandi saga myndarinnar er leikin frábærlega af frábærum leikarahópi hennar. Robert Young er frábær sem Finlay kaptein, fremsti rannsóknarmaður morðmálsins. Finlay er uppáhalds persónan mín í myndinni, hann er bara flott persóna - þurr eins og bein og harður eins og tveir og fjórir og stoppar ekki við neitt til að draga morðinginn fyrir rétt. Robert Mitchum er líka frábær í myndinni, mjög lifandi í mjúkum liðsforingjapersónu sinni vegna frábærrar viðveru hans á skjánum. Gloria Grahame skilar eftirminnilegum leik í litlu Óskarstilnefndu hlutverki sínu; George Cooper stendur sig líka vel sem hinn sjúki og þjáða herforingi Mitchell; Paul Kelly gefur skelfilega túlkun á furðulegri persónu; og Steve Brodie, Sam Levene, Jacqueline White og William Phipps gefa einnig sterka frammistöðu. Robert Ryan endar með því að vera umtalaðasti flytjandi myndarinnar, hann skilar hrollvekjandi frammistöðu sem Montgomery og er einnig tilnefndur til Óskarsverðlauna. Crossfire hefur stórkostlegt útlit. Leikstjórinn Edward Dmytryk stendur sig ótrúlega vel við útfærslu myndarinnar og kvikmyndatökumaðurinn J. Roy Hunt stendur sig frábærlega með svarthvítu myndinni. Mynd Crossfire er dökk og rök eins og þemu hennar, hulin skugga með næstum gljáandi yfirtón, en samt mjög hrá á köflum. Það er kaldhæðnislegt að hið frábæra útlit myndarinnar var ekki afleiðing af mikilli vinnu - eða jafnvel ásetningi. Dmytryk vildi eyða meiri tíma og peningum í leikarana frekar en lýsinguna - svo það var það sem hann gerði. Minni ljós, minni undirbúningur (um 6 tíma vinnudagur) og það leiddi af sér frábæra mynd. Crossfire er ekki bara vel unnin kvikmyndalist, heldur er Crossfire líka frábært dæmi um ódýra mynd sem endar í ríkulegri klassík.