Þessi þáttur hefur verið flótti minn frá raunveruleikanum undanfarin tíu ár. Ég mun því miður sakna þess. Þó Atlantis hafi fyllt gatið aðeins. Síðasti þáttur af SG1 (allavega í sjónvarpi) var fallega gerður. Róbert skrifaði eitthvað sem fannst vera nálægt raunveruleikanum. Eins og hann væri að reyna að útskýra hvernig þetta væri á tökustað þáttarins. (Allir sem vinna náið saman í svo langan tíma þar eru bundnir upp og niður. En með árunum hafa þau breyst í fjölskyldu). Mér fannst þetta frábær leið til að enda þrátt fyrir gagnrýni annarra. SG1 var eitthvað sérstakt og aftur og aftur tók það mig yfir þröskulda vantrúar og undrunar. Dásamlegar persónur, sögur, leikstjórar, rithöfundar. Frá fyrsta þættinum var ég hooked. Blandan af hasar, vísindum, leiklist og sérstaklega gamanleik virkaði svo vel að mig langaði í meira. Ég get aðeins þakkað þeim sem héldu sýningunni svona ferskum og skemmtilegum í svo mörg ár. Það hefur veitt mér innblástur til að gera margt sem ég hélt að væri ómögulegt. Ég hlakka til kvikmyndanna á næsta ári og ég vona svo sannarlega að þær verði margar. Ég vil aldrei að þátturinn deyi.Stargate SG1 - 1997 - 2007?