Ég veit að kvikmyndir eiga ekki endilega að spegla raunveruleikann, en þessi fór í taugarnar á mér. Hún viðheldur fáfróðum staðalímyndum um „sálræn áföll“ og geðsjúkdóma. „Psycho mom“ málið hefur verið gert of oft áður (og yfirleitt gert betur) og margt af því sem eftir er af söguþræðinum er líka langsótt. Leikurinn var ekki hræðilegur en ekkert til að rífast um. Einn hápunktur: Ég er lengi aðdáandi General Hospital og það var ferð til að sjá eitt af hlutverkunum sem fyrrverandi fastagestur GH, Jon Lindstrom, lék. svikinn sálgreiningarhluti hennar, á sama hátt verður maður að fresta raunveruleika/dómi þegar hún horfir á margar kvikmyndir, þá gæti þessi mynd verið þolanleg. Ef þú hefur ekkert betra að gera og frekar lágar kröfur. Fyrirgefðu að ég eyddi tíma mínum í að horfa á það.