Ég þekki enga fávita rokk'n'roll klisju sem ekki er notuð í þessari mynd. Ouffcourz, lífið í rokkinu er aðeins kynlífslyf og veislur og fullt af ofurfyrirsætum sem reyna að hjóla með þér. Segðu það við heimska unga stráka. Kvikmyndagerðarmennirnir virtust hafa lesið of mikið af Guns'n'Roses eða Motley Crue sögum. Ég hef fylgst náið með hversdagslífi venjulegs rokkhljómsveitar og það er ekkert með raunveruleikann að gera í þessari mynd. Ef þér tekst nógu vel er líf þitt að ferðast með túrum. Það þýðir að þú ert aðallega í strætó og reynir að sofa. Sofðu bara. Vegna þess að þú verður að vera ferskur, edrú og hreinn á kvöldin. Eftir útsendingu hefurðu smá tíma til að losa þig við sviðsspennuna. Þá hefurðu smá tíma til að skemmta þér. En það er enginn lúxus eða draumur. Listrænt var þessi mynd núll. Heimskar persónur og fávitar samræður. Endir myndarinnar var fyndinn -- aðalpersónan hætti í þungarokkshljómsveitinni og stofnaði grunge hljómsveit! Já, þvílíkur mórall. Alvöru 90s.