Þó að Bette Davis hafi staðið sig FRÁBÆRLEGT starf sem Mildred fannst mér myndin ekki vera sú besta sem ég hafði séð. Í lok myndarinnar fannst mér eins og það vantaði eitthvað í hana. Bette Davis stóð sig hins vegar fullkomlega og hún fékk mig til að hata hana og vorkenna henni allan tímann. Leslie Howard stóð sig mjög vel sem ástfanginn Philip Carey og ég vorkenndi honum í gegnum myndina fyrir að vera ástfanginn af svo hræðilegri konu. Það er svo sorglegt þegar maður finnur sig ástfanginn af slæmu fræi. Og sérstaklega ef það er einhver eins og Philp Carey, sem er viðkvæm manneskja, þó aumingjalegur. Að lokum var leiklistin það sem kom í gegn en ekki söguþráðurinn. Lokaatriðið var sérstaklega gott, en ég er ekki einn um að gefa það upp. Þó að öðrum gæti fundist þessi mynd góð, þá var ég einn sem fannst hún svo sem svo. Ég ætti að mæla með þessari mynd fyrir þá sem eru hrifnir af slæmu fræi svo þeir geti séð hvað gæti orðið fyrir þá ef þeir finna sig ástfangna af þessari hræðilegu manneskju.