SPOILER VIÐVÖRUN! Ekki lesa áfram nema þú sért tilbúinn fyrir einhverja spoilera. Ég held að þessi mynd hafi haft mikið fyrir neðan sig. Fyrir utan augljós tengsl við "Oldboy" (og aðrar myndir Park-wook), trufluðu sifjaspell í þessari mig mjög, og líka fíngerða erótíska þemað sem hékk í kringum alla vampíru, líkamlega hasar. Aðalleikarinn, Kang-ho Song, er frábær í hlutverki prestsins Sang-hyeon - fyrir tilviljun þýðir "sang" "blóð" á sumum tungumálum - sem elskaði sannarlega Tae-ju, leikinn af OK-bin Kim. Samband þeirra minnir mig mikið á það á milli Martin Sheen og Sissy Spacek í "Badlands", þar sem stúlkan virðist geðveik og maðurinn er í rauninni vafður um fingur hennar. Samband þeirra er eitt, en móðir stúlkunnar er allt öðruvísi. Á meðan hún hreyfir sig er hún stíf, einvídd og stíf, en lömuð, segir hún allt í einu að hreyfa sig ekki, eða með augabliki. Park-wook hefur virkilega náð góðum tökum á kvikmyndatöku sinni í þessari mynd og á margt að þakka. Stanley Kubrick; það er fullt af fallegum skotum á víð og dreif um myndina, sum fyrir einföld áhrif og önnur sem krefjast nokkurra augnaráða og sennilega endurtekinna skoðana til að ná fullkomlega. það er mjög gott að persónan sé eins afturkölluð og hann. Þó að hann geri mjög lítið og tapar á því, virðist hann í staðinn vera manneskja sem hugsar mikið. Þó ástaráhugi hans segi og geri mikið, sýna gjörðir hennar mjög litla hugsun á bak við það. Að mínu hógværa áliti. Allt í allt mjög truflandi mynd sem er ekki gerð fyrir hasar, sem er ekki einu sinni í sömu vídd og flest það sem er um vampírur þessa dagana; það er stórkostlegt og fráhrindandi á sama tíma.