"Bell, Book and Candle" eftir John Van Druten er yndisleg og óvænt fantasía um sáttmála nútímanorna sem búa í New York borg; þetta var augljóslega aðlaðandi kvikmyndaeign. Hún átti stóran þátt fyrir Gillian Holroyd, fyrir fyrrum bókaútgefanda hennar, elskuna, Shepherd Henderson og brjálæðislega fjölskyldu hennar og hring, þar á meðal ráðvillta unnusta Shep, hin hatursfulla Merle Kittredge, sem gegn möguleikum hennar með Shep Gillian byrjar töfrandi galdrakast. Það hafði meira að segja Pyewacket, síamskött sem þekkir vel tímasetta miaows, Sidney Redlitch, falsa nornasérfræðing með grimmilega tilgerð og slæma siði. Í stuttu máli, virtist framleiðanda þess ef til vill vera töfrar í kassa. Og svo reyndist það vera. Svo margt var rétt við framleiðslu þess, það hafði aðeins einn þátt sem var ekki fullkominn; en mér fannst restin skemmtileg, heillandi og mjög stöðugt skemmtileg. Til að byrja með hélt handrit Daniel Taradash bestu eiginleika hins fína leikhúss en opnaði atriði þess til að innihalda Greenwich Village og önnur svæði í New York. Tæknileg framleiðsla var falleg, með kvikmyndatöku eftir hinum goðsagnakennda James Wong Howe, fínu tónverki eftir George Duning, meira en snjöllum leikmyndum eftir Louis Diage og kjólum eftir Jean Louis. Í aðlaðandi leikarahópnum voru Wolfe Barzell, Howard McNear, Janice Rule sem Merle, Ernie Kovacs sem Redlitch, Jack Lemmon sem uppátækjasamur bróðir Gillia, dásamlegu grínistarnir Elsa Lanchester og Hermione Gingold sem nornir og yndislega Kim Novak í einum af sínum mest aðlaðandi þáttum sem Gillian. Jimmy Stewart var hinn ófullkomni þáttur í mínum dómi; hann stóð sig vel með kómíska hluta hans, en hann var aldrei sannfærandi sem bókaútgefandi í New York og aðeins of gamall fyrir hlutverk Henderson. En leikstjórinn Richard Quine notaði fíngerða lýsingu, hraðabreytingar og óvenjulega samsettar myndir til að gefa til kynna einkenni nornahluta myndarinnar og hélt hinum hlutunum mjög lýsandi en einföldum í framsetningu þeirra. Helsta kreppa söguþráðsins í myndinni kemur upp þegar í raun og veru Gillian fellur fyrir Henderson, sem trúir alls ekki á nornir. Hún byrjaði eingöngu til að fjarlægja hann frá unnustu sinni, fasta keppinaut sínum í háskóla. Seinna, þegar Henderson reynir að ganga út, kemur hann aftur til hennar - og áttar sig á því að hann er á töfum, eins og hún hefur afsakandi reynt að útskýra fyrir honum. ..Á meðan hefur Sidney Redlich verið kallaður af nornaálögum til að koma til New York til að selja bók sína til Henderson. Auðvitað kann hann alls ekkert á töfrabrögð, en er frekar undrandi og áhugasamur um að komast að því hvers vegna hann var kominn einhvers staðar; en bróðir Gillian upplýsir hann. Allt kemur í ljós að lokum í þessari rómantísku háðsádeilu þar sem Gillian sannar ást sína til Henderson með því að missa krafta sína - sem er það sem gerist fyrir nornir þegar þær elska dauðlega manneskju. Auðvitað vildi hann aldrei í raun standa gegn henni hvort sem er. Myndin býr yfir fjörlegum samræðum, sjarma og smá "töfrum" út af fyrir sig í fey sjarma nornanna og kvölunum sem Gillian þarf að gangast undir í baráttu sinni við sjálfa sig og til að vinna manninn sem hún elskar. Yndislegur endir á þessari fallega ljósmynduðu og óvenjulegu rómantík gerir ótrúlega raunsæi hennar, þó að hún sé fantasía, næstum því algjör að mínu mati. Eftirminnilega yndislegt.