Vá. Sumar kvikmyndir skilja mig bara eftir orðlausa. Þetta var óneitanlega ein af þessum myndum. Þegar ég fór úr leikhúsinu kom ekki eitt einasta orð í munninn. Það eina sem ég hafði var ótrúleg löngun til að skella höfðinu við leikhúsvegginn til að hjálpa mér að gleyma síðasta og hálfa klukkustundinni. Því miður tókst það ekki. Satt að segja hefur þessi mynd ekkert við að mæla. Húmorinn var á fyrsta bekk, í besta falli, leikurinn var of kjánalegur og söguþráðurinn stjarnfræðilega langsótt. Ég heiti því að sjá aldrei aðra kvikmynd með Chris Kattan eða öðrum leikara í SNL í aðalhlutverki.