Ég sá þetta í gærkvöldi og kaus það "8". Síðan þá hefur það vaxið á mér og ég myndi gefa henni "9". Myndin hefur (í fyrstu) að því er virðist örlítið ótengdur framhlið á milli fyrri og seinni helmings. Fyrri helmingurinn er gamanleikur og lítið er um að sannleikur tímabila, lífs, stríðs, trúarlegt umburðarlyndi mun koma í ljós í seinni hálfleik. Þó að í fyrstu gæti það verið svolítið óhugnanlegt vegna þess að þetta er svolítið ókunnug frásagnarröð, þá virkar það þegar íhugað er. Leikurinn var góður (Hultz í hlutverki Alex, túlksins, var sérstaklega frábær). Ég hef skannað flesta aðra "Notanda Athugasemdir“ og sjá að sumir sem hafa lesið bókina eru ánægðir með myndina á meðan nokkrir eru það ekki. Báðar tilfinningarnar eru að sjálfsögðu gildar. Fyrir mig, fjölskyldumeðferðarfræðing á eftirlaunum og einheimstrúaður, átti myndin við á tveimur mismunandi stigum. Hið fyrra, sem saga, gaf sterka áminningu um hversu oft skautun eiga sér stað -- með djöflavæðingu og að reyna að útrýma einhverjum af þeim sem eru með aðeins annað siðferðislegt gildiskerfi en okkar eigin. Annað var að með því að sýna fram á hið fyrra, þá opinberaði það líka eitthvað sameiginlegt fyrir HVER okkar, ÖLLUM fjölskyldum okkar -- að hvert og eitt okkar verður að fara aftur til rætur okkar til að skilja okkur sjálf betur.T.S. Eliot tjáði þetta frábærlega í 4. af „fjórum kvartettum“ sínum þegar hann sagði: -- „Við munum ekki hætta að kanna// Og endir allrar könnunar okkar// mun verða að koma þar sem við byrjuðum// Og þekkja staðinn í fyrsta skipti." Jonathan fer í ánægjulegt ferðalag sem öllum okkar myndi finnast frábærlega lýsandi - til að kanna og uppgötva rætur okkar; hvað var þetta fólk að ganga í gegnum þá, hverjir voru þeir - í alvöru! - fyrir, hvenær og á fyrstu árum fyrir og eftir að við fæddumst? O.s.frv. Þannig að myndin gefur okkur fyrst tilfinningu fyrir gamanmynd, færist síðan til að gefa okkur lexíu í sögu og mannlegum annmörkum, en í gegnum allt þetta gefur hún okkur líka - á subliminalt - skilaboð um hvert og eitt okkar. Okkur væri öllum ríkulega verðlaunað að fara aftur og skilja staðinn sem við byrjuðum frá.