Þetta var næstsíðasta kvikmyndaframkoma Jill Ireland, sem lést úr krabbameini árið 1990 eftir fjóra áratugi sem þekkt leikkona og framleiðandi. Írland sló í gegn í blöðum þegar hún lét þáverandi eiginmann sinn, David McCallum, árið 1967, og hóf langa samband sitt við Charles Bronson. Það er mikil kaldhæðni að Bronson, sennilega leiðtogi allra tíma í fjölda dauðsfalla á skjánum, átti eitt langlífasta hjónaband kvikmyndasögunnar. 'Morð' virðist vera kvikmynd sem var sett inn í framleiðsluáætlun Cannons fyrir sakir Bronson og Írlands. Írland þjáðist þegar af krabbameinstengdum sjúkdómum árið 1987 og þú getur næstum ímyndað þér að leikararnir tveir vildu gera „bara einn í viðbót, fyrir gamla tíma“. 'Assassination' er kæruleysislega gert í heild sinni, sýnir skort á pólsku og minnkandi fjármagni sem myndi geyma Cannon fyrir 1990. En það er eins konar nostalgíugildi í því að sjá parið saman í síðasta sinn og myndin fær mann til að velta fyrir sér hvað nákvæmlega hjálpar a samband til að lifa af í ringulreiðinni sem er Hollywood.Bronson leikur Jay Killian, háttsettan leyniþjónustumann sem er falið að vernda forsetafrúina, Lara Craig (Írland). Eiginkona forsetans hefur orð á sér fyrir að vera erfið, stýra þjónustufulltrúa og vilja gera hlutina á sinn hátt. Að allt breytist hins vegar þegar reynt er á líf hennar og hún verður að ferðast með Killian á bíl, lest, mótorhjóli, og trúðu því eða ekki, sandölduvagni til að komast undan morðingjum sem verða fyrir. Það kemur fátt á óvart hér, þar sem Killian telur að morðingjarnir séu hluti af innri starfi, kannski skipulagt af forsetanum sjálfum. Á leiðinni þróa Killian og frú Craig ósagða væntumþykju hvort til annars í senum milli Bronson og Írlands sem eru í raun mjög fyndnar. Það sem vekur mig virkilega er hvernig þessi mynd var kynnt þegar hún kom út og hvernig hún er enn látin líta út sem DVD. Upprunalega stiklan gefur þér þá tilfinningu að 'Assassination' sé enn ein kaldlynd Bronson shoot-'em-up. En mikið af þessari mynd - sem fékk einkunnina PG-13, við the vegur - er í kómískum blæ, sem gerir það í samræmi við rómantíska spennumynd eins og Bronson og írska vestrainn 'From Noon Till Three'. Meira að segja DVD hulstrið sýnir Bronson með eldflaugaskot, tilbúinn til að sprengja hlutina í loft upp. Sem hann gerir, en í minna mæli en aðrir pottapottar hans frá níunda áratugnum. Á heildina litið er 'Assassination' seint fallbyssa og veit í rauninni ekki hvers konar mynd það vill vera. Auk þess að flakka frá hasarmynd yfir í rómantískan spennumynd og aftur til baka eru alvarleg mistök í samfellu, verðmæti eigna er ódýrt og áhrifin hræðileg; margar sprenginganna virðast eins og matt verk frekar en að vera gerðar á staðnum. Robert Ragland, sem hafði sýnt góða tónsmíðahæfileika í fyrri myndum, tók höndum saman við Valentine McCallum um tónverk sem er að mestu tilbúið og hæfir betur fyrir sjónvarp. Handrit Richard Sale hefur algjöra samræðuþunga, þar sem samtöl Bronson og Írlands eru einu björtu. blettur. Það er engin skýring á því hvers vegna forsetafrúin er kölluð „One Momma“ allt í einu, né heldur hvers vegna Írland situr eftir með breskan hreim þegar persónan er innfæddur í Wyoming. Jan Gan Boyd, sem leikur aðalaðstoðarmann Killian, hefur kettlingalíkan persónuleika og er illa dæmdur sem alríkisfulltrúi. Stephen Elliott (fyrrum tilnefndur Tony-verðlaunahafi sem lést í maí 2005), Randy Brooks, Erik Stern (sem morðingja Bracken) og Michael Ansara (öldungadeildarþingmaður Bunsen) eru ásættanlegir í aukahlutverkum sínum. Tilviljun var þetta síðasta kvikmyndaleikstjóri tónleikanna fyrir Peter Hunt, sem braust fram á sjónarsviðið með 'On Her Majesty's Secret Service' árið 1969 og vann með Bronson og Lee Marvin í 'Death Hunt' árið 1981. 'Assassination' er fáanlegt á DVD í gegnum MGM Home Entertainment; hún er sýnd í tvöföldu breiðtjaldi og stöðluðu sniði með þriggja tungumála texta og bíómyndavél.** af 4