Á fyrstu 17 mínútunum af "Darkman III: Die Darkman Die" leikstjórans Bradford May, höfum við þegar fengið kjánalega upprifjun og tilheyrandi talsetningu á fyrstu tveimur myndunum, bráðfyndin ofleik, um það bil þrjár mínútur af myndefni einfaldlega rifið. úr annarri myndinni og endurklippt örlítið til að virðast eins og nýtt myndefni, og löng auglýsing sem ör og kvalin titilpersóna horfir á um að Universal Theme Parks - Universal sé fyrirtækið sem dreifði þessari mynd. Já, "Darkman III: Die Darkman Die" er nokkuð handfylli þegar kemur að ódýrum peningum fyrir velgengni fyrri myndar. Að þessu sinni er afmyndaða andhetjan Peyton Westlake (aka, "Darkman"; lýst af "Mummy" leikarinn Arnold Vosloo) lokar horn með vonda glæpaforingjann og ömurlega eiginmanninum Peter Rooker (leikinn í frábærri frammistöðu Jeff Fahey) og í 87 mínútna myndinni eykst ástríðu fyrir Eiginkona og dóttir Rookers, enn og aftur að læra að sjá um aðra manneskju.Blah. Bla. Blah.Þessi mynd er í rauninni bara kjánaleg leið fyrir stúdíóið til að græða meiri peninga á upprunalegu mynd Sam Raimi, sem ég tel vera frábær hasarspennumynd. Ó já, og það eru líka til nokkrar kjánalegar undir- samsæri, þar á meðal illmenni sem talið er að hafi verið einn af upprunalegu læknunum til að bjarga Darkman í kjölfar öramyndunar hans, og hún tældi hetjuna okkar til að halda að hún sé bandamaður áður en hún opinberaði svívirðilega samsæri hennar til að hjálpa Rooker að búa til fleiri ofurmannlega þrjóta eins og Darkman. Eins og gefur að skilja getur hún ekki bara gert sömu aðferð á þrjótunum og hún framkvæmdi á Darkman. Hvers vegna? Ég get í rauninni ekki útskýrt það, því myndin gerir það svo sannarlega ekki. Það er líka undirsamsæri um morð sem tekur þátt í héraðssaksóknara sem er að hóta að fella samtök Rooker og ýmislegt annað mjög kjánalegt í gangi. En það gerir það ekki raunverulega bæta við. Þessi mynd líður eins og tveir eða þrír þættir í sjónvarpsþætti sem eru klipptir saman meira en raunveruleg kvikmynd. Leikstjórnin skiptist á nokkuð góð og hreint út sagt slöpp (sena þar sem Darkman hjólar á lestarlíkan farartæki sínu og forðast eldflaugaskot er einfaldlega kjánalegt), og klippingin er í bland. Myndin er bara of fljót til þess að nokkrum sé alveg sama hvað er að gerast. Og án þess að spilla því, síðustu 15 mínútur þessarar myndar, og reyndar, öll serían er bara soldið... Ég veit það ekki... Aðrar 15 mínútur af blandaðri mynd. uppáhalds hlutirnir í þessari mynd er að horfa á myndefni sem er endurnýtt úr fyrri myndum og leita síðan að myndefni innan þessarar myndar sem er endurtekið mörgum sinnum. Já, það er svo ódýrt. Það er eitt að gera aftur húfu í upphafi myndarinnar, og kannski endurtaka eitt eða tvö skot, en í miklu magni sem þeir gera það (mínútur af myndefni endurtekið frá fyrri myndum), það er bara slepjulegt og áhugamannalegt. Einnig, Ég verð að segja að geðþekkar montage-freak-outs hjá Darkman eru svolítið yfirdrifnar í þessari mynd. Þær eru svo stílfærðar og yfirdrifnar að þær virka, en bara í léttum skömmtum og í réttu samhengi eins og Raimi gerði í upprunalegu myndinni. Hér eru að minnsta kosti fjórir eða fimm og finnst þeir mjög snöggir og óviðeigandi. Sem sagt, myndin er ekki án nokkurra góðra punkta. Nokkrar hasarsenur eru vel gerðar. Klisjusagan af Darkman sem þráir raunverulegt líf virkar vel fyrir leik sem beint er á DVD. Sumt af leikaraskapnum er ágætt, sérstaklega frá eiginkonu Rooker, sem hin fallega Roxann Dawson túlkaði. Einnig, þó enginn Danny Elfman, tónskáldið Randy Miller semur góða tónlist sem byggir á upprunalegu þemum Elfmans. En á heildina litið er myndin of fljótleg, ódýr og kjánaleg til að hægt sé að taka hana alvarlega. Arnold Vosloo virðist vera leiðinlegur og hrífandi frá senu til senu, og Fahey, þótt gaman sé að horfa á hann sem yfirgengilegan illmenni, passar bara ekki alveg inn í þáttaröðina. Eins og "Darkman II", myndi ég mæla með þessu til aðdáenda frumritsins, sem á örugglega eftir að hlæja. Annars þarftu ekki að sækja um. Fjórir af hverjum tíu.