Stephen J. Cannell ákvað greinilega fyrir nokkrum árum að hann myndi víkka sjóndeildarhringinn og dunda sér við hryllinginn. Útkoman, „Dead Above Ground“, er ömurlegt drasl. Nú, ef ég hefði tekið eftir nafninu hans í tengslum við þessa tilteknu mynd, þá hefði ég sett hana aftur en nei, ég var ekki með gleraugun mín og þess vegna missti ég af því, fjandinn, ég þarf virkilega að taka þau með mér á meðan ég myndband versla. Fyrsta spurningin væri, hver í andskotanum er markhópurinn fyrir þetta? Þetta er næstum því eins og „skelfileg“ krakkamynd, en aftur á móti eru barberar krakkar og einhver klúður og einhver vond orð hrópuð hér og þar. Aðalpersónurnar eru svo krúttlegar að maður vill sjá einhvern, hvern sem er, fara á eftir þeim með einhverskonar búsáhöld. Svo virðist sem strákur opni gistiheimili sem á sér köflótta fortíð, þar bjó barnamorðsnorn sem safnaði barnatönnum. Sennilega eitthvað sem fasteignasalinn lét hafa eftir sér. Núna í nútímanum er auðvitað lítill stúlkudraugur í kring til að vara litla stúlkuna sem býr þarna í raun og veru við því að eitthvað slæmt sé að fara að gerast. Það gerir það, og það eru líka tveir Bubbar sem voru að kúra á þessari eign þegar nýi eigandinn tók við þannig að þeir eru líka í hefndarhug. Þetta allt saman hefur tilfinningu fyrir einhverju kapaldrasli sem er fyrir krakkana á hrekkjavöku fyrir utan auðvitað hlutina sem henta ekki litlum krökkum, þannig að þetta er ekki bara miðlungs, það er líka ruglað. Stórt bu og hvæs til Anchor Bay fyrir að setja þetta út líka, miðað við venjulega afrekaskrá þeirra með fínum útgáfum er þetta ný lágmörk. Bretland fær Phantasm Box Set, við fáum "The Tooth Fairy". Finnst varla sanngjarnt. 1 af hverjum 10, algjört sorp.