Það er svo margt til að falla fyrir í Aro Tolbukhin. En la mente del asesino (Inn í huga morðingjans), að það er mjög erfitt að tala um það án þess að gefa einhvers konar viðvörun. Við skulum bara segja að þessi mynd sé eins og æfing í kvikmyndahúsum en virkilega frábær gerð. Hann er gerður með Super 8, svörtum og hvítum myndum, 35 millímetrum, litum, viðtölum, endurlitum. Aro Tolbukhin það er eins og kvikmynd sem gerð er heimildarmynd eða öfugt, sem sérkennilegasti þátturinn endurspeglar efann sem fær mann til að velta fyrir sér hvort hann hafi raunverulega verið til? Myndin fjallar um síðara líf ungversks sjómanns sem kom til Gvatemala, vann í trúboði og drap síðan fólk. Verknaður sem hann var tekinn fyrir og dauðarefsing dæmd fyrir. Myndin byrjar vegna þess að sumir franskir ​​heimildamenn fengu áhuga á þessari persónu svo þeir taka viðtal við hann áður en hann lést. Nú á dögum tóku fleiri fólk þátt og gera dýpri rannsókn á persónunni. Sú sem við erum vitni að -myndinni. Í meginhluta sögunnar höfum við hálf hægfara fasa að leiðarljósi til að skoða inn í huga Aro, aðallega til að afkóða hvers vegna hann gerði það sem hann hefur gert. Engu að síður skiptir máli að kvikmyndagerðarmennirnir gefa okkur aldrei hliðarsjónarmið; þeir skildu eftir að dæma fyrir okkur öll og jafnvel þótt við skiljum gjörðir hans, þá réttlætum við þær greinilega aldrei. Svo, fyrri helmingurinn er byggður á því að safna upplýsingum; síðar breytast hlutirnir í æsku Aro, sem gefur myndinni svo ótrúlegan nýjan kraft (jafnvel erfiður varð aldrei veik eða leiðinlegur). Ég meina -og vil ekki- spilla neinu; þannig að það eina sem eftir er að segja er að ef þú færð þessa mynd nálægt þér, trúðu mér, ferðin til að sjá hana er meira en verðug.