Venjulega þegar ég skrifa umsögn um kvikmynd á netinu er það af einni af þremur ástæðum. Annaðhvort hefur mér fundist eitthvað einstaklega ábótavant í mynd sem annars hefði verið frábær, mér finnst skynjun almennings á mynd áður en hún horfir á hana vera ónákvæm af ýmsum ástæðum, eða ég tel að tilgangur eða boðskapur kvikmyndar þurfi að skýra eða útskýra með aðstoð annarra gagnrýnenda. Þó að allar þessar ástæður kunni að virðast vera nokkuð neikvæðar, þá finnst mér að skrifa gagnrýni sem gefur ekkert nema lof og staðhæfingar eins og: "Þetta er ein besta mynd allra tíma!", gerir ekkert til að upplýsa hugsanlegan áhorfanda um kostir hennar og gallar, né gefur hún oft rök fyrir því hvers vegna kvikmynd er svona góð, sem ætti að vera aðalatriðið í umfjölluninni í fyrsta lagi. Með því að segja, War of the Worlds er ekkert annað en flýti, óhæfur tilraun til að grípa peninga; að grísa í bakið á viðbjóðslegum skrokki sínum í auglýsingaherferð upp á marga milljónir dollara fyrir samnefnda kvikmynd sem Steven Spielberg leikstýrði. Margir munu kaupa þennan DVD í aðdraganda sumarrisans og mun fleiri fátækar sálir kaupa hann í leit að meira efni um sama efni. Þessi mynd er ekki einu sinni „svo slæm“ að hún verði fyndin eða hjartfólgin, heldur verða áhorfendur svo ótrúlega vonsviknir að þeir ná reiði. Nú, með flestar móðganir úr vegi, leyfðu mér að koma með rök sem viðvörun fyrir þá sem eru heppnari en ég. Miðað við forsíðuna og skort á kynningu á þessari mynd (mér fannst hún vera SAM's Club fyrir 8 dollara ), Ég gerði ráð fyrir að leikararnir yrðu engin nöfn og að tæknibrellurnar yrðu ekkert of stórkostlegar. Athugaðu. Þetta er ekki mikið mál fyrir mig, þar sem mér finnst stórt fjárhagsáætlun og of mikið treysta á stórstjörnur og SE geta dregið úr annars ágætis mynd. Ég bjóst heldur ekki við því að verða hrifin af frábærum samræðum eða áhrifamiklum tónleikum. Athugaðu aftur. Það sem ég vonaði eftir var raunveruleg alvarleg tilraun að klassísku þema og nokkrar geimverur/bardagaatriði. Nú, samkvæmt stefnu IMDb verður að tilkynna hvaða spoilera sem er fyrirfram, sama hversu smáir, svo hér er sanngjörn viðvörun. Kvikmyndin opnar með miklu brjálæðislegu tali og síðan ferð í stjörnustöð til að skoða rauðan punkt. Í alvöru, það er myndir af rauðum punkti í túpu. Það er mjög erfitt að lýsa hverju litlu máli ítarlega, en þegar fyrstu tíu mínúturnar eru liðnar byrjar samsetningin af skjálfandi myndavélavinnu, splæsuðum senum og MIKIÐ gangandi að pirra áhorfandann. Hins vegar er búningurinn furðu ekki slæmur og vonin um að belgirnir leiði eitthvað dularfullt í ljós heldur þér gangandi. Næstu 30 mínútur fara í grundvallaratriðum sem hér segir: Ein aðalpersónan gengur að einum belgnum, hann horfir á belgina og talar við aðra aðalpersónu um að horfa á belginn og það gæti verið heitt. Þau ganga bæði aftur í bæinn. Þessar göngur eru ekki tvær sekúndur eða bætt við þannig að hægt sé að skipta um glugga. Þeir eru tuttugu sekúndur eða meira og eru til staðar einfaldlega til að bæta fylliefni við þegar uppblásna þriggja tíma kvikmynd. Í sérstaklega grátbroslegu atriði er aðalpersónan horft á fræbelg, svo er hann sýndur stígandi og andköf, svo horfir hann á fræbelginn, svo tekur hann einnar mínútu göngutúr um tún í bæinn, kemur svo inn í bæinn og labbar inn í byggingu, svo fær hann kaffibolla og segir "Thank you Mary" við handahófskennda vinnukonu sem býður honum kaffi, svo setur hann frá sér kaffið og gengur út úr byggingunni, svo gengur hann í eina mínútu í gegnum túnið og til baka að belgnum. Ég biðst afsökunar á öfgafullum dómnum, en það er kannski besta leiðin til að draga saman þessa mynd í heild sinni. Persónur tala allt of lengi um hversdagslega hluti, þær ganga mikið, þær senda annað fólk til að ganga, myndavélin sveiflast á milli mikils hraða og hægs hraða, en fyrir engin dramatísk áhrif er myndavélamaðurinn einfaldlega annar í Tech einhvers staðar. Klippingin er óhugnanlega léleg. Aðgerðir fólks meika lítið sens. Til dæmis, þegar prófessorinn fer heim til bónda og segir að hann þurfi að bóndinn gefi sér far í bæinn, þá stamar bóndinn og gengur um. Þegar prófessorinn segir að það sé fræbelgur og að menn gætu verið fastir inni, læsir bóndinn hann inni í skúr til þess að sjá prófessorinn grípa í gaffal og opna veika skúrinn sekúndu síðar. Ekkert af neinum afleiðingum kemur auðvitað frá öllu þessu atriði, þar sem prófessorinn rekst á aðalpersónuna augnabliki síðar svo þeir geti hafið síðdegisgöngu sína. Öll myndin líður eins og einhver hafi einhvern tíma haft góða hugmynd um að gera kvikmynd, en nákvæmlega ekki hugmynd um hvernig á að koma því af stað. Ég hef séð betri myndbandsupptökur í framhaldsskóla. Að lokum eru tæknibrellurnar hlæjandi og gera ekkert til að koma sögunni fram. Ég fæ það á tilfinninguna að leikstjórinn hafi virkilega viljað að þessi mynd yrði að einhverju leyti klassískt sorp. Hins vegar er það svo hræðilegt í tæknilegum atriðum og í hreinni skynsemi að það gerir fólk bara brjálað. Forðastu þessa mynd hvað sem það kostar.