Þessi mynd hefur svo lítinn klassa í samanburði við Strangers on a Train eða jafnvel, Accidental Meeting fyrir það mál, að þrátt fyrir líkindi söguþræðis myndi mér finnast ekki rétt að bera þetta saman við annað hvort þeirra. Yancy Butler-persónan kom fyrir sem svo dónaleg vitleysa að ég skammaðist mín of mikið til að rithöfundurinn og leikstjórinn gætu haldið áfram að horfa á. Ég hef ekki gaman af mörgum Lifetime kvikmyndum en finn mig knúinn til að horfa á eina af og til í þeim tilgangi að stuðla að sátt heima fyrir. . Ég stynja oft hljóðlega en þessi mynd varð til þess að ég mótmælti upphátt, stóð upp yfirgefa herbergið og gekk um húsið og muldraði með sjálfum mér, áður en ég fór aftur í venjulega uppáhaldsstólinn minn til að sæta meiri pyntingum.Dean Morgan, Rochester, NY