Ég sá þessa mynd fyrst á Papúa Nýju-Gíneu árið 1967 og hef munað eftir henni síðan, þó að ég hafi aldrei séð hana síðan í fyrsta skiptið. Það er minnisstætt hversu auðveldlega líf góðs fólks er hægt að eyðileggja af hinu hreina illsku sem var þá og gerir enn. sem mun ásækja mig að eilífu. Myndin er fyndin og gríðarlega sorgleg á sama tíma og hlutverk Anthony quinn er frábært. Þessi mynd ætti að vera í öllum háskólanámi um ómannúðleika mannsins við manninn.