„Quai des Orfevres“, sem leikstýrt er af hinum frábæra Henri-Georges Clouzot, er mynd sem vert er að gera vel við vegna þess að hún er einn besti talsmaður franskrar kvikmyndagerðar eftirstríðsáranna. M. Clouzot, aðlögun skáldsögu Steeman, "Longtime Defence", sýnir snilli sína í því hvernig hann setur söguna og hvernig hann tengir saman allar persónurnar í þessari mjög ánægjulegu kvikmynd sem, eins og DBDumonteil hefur bent á á þessum vettvangi, sýnir hversu áhrifamikill Cluzot var og hversu mikið næsta kynslóð franskra kvikmyndagerðarmanna stendur í þakkarskuld við meistarann, sérstaklega Claude Chabrol. Skörp svarthvít kvikmyndataka Armand Thirard hefur verið yfirfærð á stórkostlegan hátt yfir á Criterion DVD-diskinn sem við horfðum á nýlega. Með því að vinna með Clouzot nýtir Thirard dökku tónana og skuggana í flestum lykilsenum. Tónlist Francis Lopez, manns sem skapaði létta tónlist og óperettur í Frakklandi, virkar vel í samhengi myndarinnar, þar sem hasarinn gerist í heimi tónlistarhúsanna og næturklúbbanna. Louis Jouvet, sem er talinn lögreglumaður, er fullkominn í þættinum. Þetta var ein besta sýning hans á skjánum fyrir leikara sem var máttarstólpi franska leikhússins. Jouvet skildi greinilega vel vélfræðina fyrir sköpun lögreglueftirlitsmanns síns sem er vitrari og getur skoðað djúpt í sálir grunaðra sinna og stelur að lokum senunni frá hinum. Í ósanngjarnri athugasemd einhvers á þessari síðu er eftirlitsmaður Jouvet borinn saman við Columbo eftir Peter Falk, sjónvarpsspæjara. Í hreinskilni sagt, og engin lítilsvirðing við herra Falk ætlað, er þetta eins og að bera saman frábært kampavín við gott húsvín. Bernard Blier er fullkominn sem afbrýðisami eiginmaðurinn. Blier hafði það andlit sem hægt er að tengja við manninn sem er fullur af ástríðu sem eiginkona hans Jenny Lamour hefur vakið hjá honum. Martineau er viðkvæmur og bregst ekki af skynsemi; hann er auðveldur grunaður vegna þess að hann hefur gert allt vitlaust þar sem hann finnur í miðjum glæp sem hann framdi ekki, en öll sönnunargögn benda til hins gagnstæða. Önnur frábær persóna í myndinni er Dóra, ljósmyndarinn. Það er ljóst hvernig hún hefur samskipti við Jenny hvar raunverulegur áhugi hennar liggur. Simone Renant er hörmulega aðlaðandi sem þessi vandræðakona og leggur gríðarlega mikið af mörkum til myndarinnar. Suzy Delair, sem leikur Jenny, er aðlaðandi sem söngkonan sem flýgur skyndilega úr myrkrinu yfir í frægð og laðar að sér tegund eins og Brignon, gamla lúsarann. Myndin er ein besta Clouzot sem leikstýrt hefur verið á sínum fræga ferli og mun lifa að eilífu. vegna þess hvernig hann leiddi alla þætti saman.