Ég var vanur að horfa á Pufnstuf um hverja helgi þegar ég var um 10 ára. Það var í gangi rétt á eftir Bay City Rollers. Ég sá það koma á Family Channel einn daginn og tók það upp fyrir þá þriggja ára dóttur mína. Ég hafði gleymt öllu því sem ég hafði elskað sem barn, töfraflautunni, aðdráttarkústinum, förðun Witcheepoo. Þessi sýning er algjörlega lágtækni. Borgarstjórinn er vissulega fordæmi fyrir McCheese borgarstjóra, og allir eru uppstoppuð skepna með pirrandi googly augu. En krakkar elska þetta dót. Þeir myndu frekar horfa á strák vinna sokkabrúðu en sitja fyrir framan hátækni tölvuteiknimyndir. Það er (mildur) slatti, en engin þemu fyrir fullorðna eins og kynlíf eða fólk að deyja, og krakkar samþykkja fyrirætlanir Jimmys. Krakkar halda að það væri sniðugt að fara með reykpoka og sannfæra einhvern um að kviknaði í húsinu þeirra, og ég elskaði hvernig í hvert skipti sem dóttir mín sá þotustraum á himninum hélt hún að Witchypoo væri að fljúga yfir höfuð. Tónlistin er gömul en maður venst henni virkilega og dóttir mín elskaði hana virkilega. Hún söng gjarnan „öðruvísi er erfitt, öðruvísi er einmanalegt“ í bílnum. Dóttir mín horfði á þennan þátt að minnsta kosti einu sinni á dag í um það bil 5 mánuði, og hann er enn í uppáhaldi hjá henni. Ég sé að nýtt Pufnstuf 2000 er í vinnslu. Ég vona svo sannarlega að þeir reyni að halda í gamla bragðið og geri ekki neitt eins og tölvuteiknandi persónur o.s.frv. Ég held að alveg ný kynslóð myndi elska Pufnstuf.