Ég horfði loksins á þriðju myndina í þríleik Mehta: "Fire". Til að byrja með myndi ég segja að "Vatn" væri hið óumdeilanlega meistaraverk, á öllum stigum. Eldur kemur næst með jörðina skammt á eftir í gæðaröð. Eldur: það er svo mikið að gerast í þessari mynd að ég þarf nokkra áhorf í viðbót til að drekka þetta allt saman. Skriftin er frábær, handritið skapar núning sem byrjar allt ferlið „hita“ frá upphafi til enda þegar það virkilega brýst út í eld, fara átökin yfir í algjört sambandsrof. Mehta er hugrökk kona: hún sér með skýrum augum margt sem er gult, rangt og bælandi við hið mikla samfélag sem hún kom frá. Indland er að breytast hratt þessa dagana en mikið af þessu eru efnahagslegar breytingar. Að hún hafi mætt svo harkalegri andstöðu við gerð "Vatn" eftir að hafa fengið handritið hreinsað sýnir að enn eru mörg tabú efni sem Indverjar geta meira en síður horft beint í augun, ekki skoðað eða rætt um. Það sem verra er, ef einhver eins og Mehta hefur hugrekki til að halda uppi spegli fyrir þessi mál, stendur hún frammi fyrir líflátshótunum. Svo, eins mikið og Indland lítur á sig sem fjölhyggjulegt, umburðarlynt samfélag, eru staðreyndir ekki alltaf þannig. Þar sem "Jörðin" var aðeins söguleg umgjörð um blóðbað borgarastyrjaldarinnar eftir sjálfstæði Indverja, benda Fire and Water á persónuleg, félagsleg og trúarleg málefni, sem eins og ég segi eru talin svo sterklega (í neikvæðri merkingu) að opin enn eru mörg ár í listræna umræðu. Þegar ég skrifa þetta er áætlað að "Vatn" verði sýnd á Indlandi síðar á þessu ári. Ég mun trúa því þegar ég sé það. Eldur stendur frammi fyrir svipaðri kynferðislegri og tilfinningalegri þraut og ég sá í "A price above rubies". Hvort sem það eru skipulögð hjónabönd (sem það var áður eins og meðal gyðinga fyrir um 150 árum, eða eins og það er meðal margra nútíma indíána), þá eiga þeir á hættu að neyðast til að þröngva slæmri samsvörun upp á bæði karla og konur; eða bara ástlaus hjónabönd..... Hins vegar er þetta ekki raunverulegt mál. Mehta er greinilega óþolinmóður með algerlega stíf trúarviðhorf sem annaðhvort heldur ekkjum í eymd (Vatn) eða heldur konum í þrældóm ástlausra hjónabanda (Eldur). Ég er enginn sérfræðingur varðandi annað hvort veraldleg lög eða hindúalög varðandi skilnað. Myndin virðist gefa til kynna að fordómurinn (við skilnað) sé næstum jafn slæmur og dapurlegt hjónaband. Í öllu falli er kvikmynd Mehta mjög áhrifamikil, kröftug tilraun til kynferðislegrar orðræðu sem heldur nútíma indverskum samböndum upp á grófa skoðun. Að allar þessar þrjár myndir hafi látið finna fyrir sér á Indlandi sem ástæðulausa árás á menningu þeirra hljómar fyrir mér eins og fyrirsjáanlegt væl um bægandi hugarfar. Mehta neyðir til að skoða málin, sama hversu mikið flókið er. Ég dáist að verkum hennar og get ekki mælt nógu mikið með myndunum hennar. Frábært, truflandi, ögrandi, bannorð brostið.