Ég man eftir þessari mynd með einlægri tilfinningu. . . kvöl. Meira en helmingur myndarinnar er auglýsingar (nei, í alvöru!). Lítilsháttar afsökun fyrir sögu hefði auðveldlega getað verið sögð á 25 mínútum (og er næstum því!) Lokaútkoman er forgerð ástarsaga af fyrirsjáanlegum schlock, öllum augljóslega hent saman í grófa auglýsingatilraun til að kippa nokkrum krónum til viðbótar frá samtímanum. Debbie Boone sló. Já, það er hversu hratt það var framleitt... lagið sem „innblástur“ það var enn stórt á vinsældarlistanum þegar myndin kom út! Þrátt fyrir áratugalangt að horfa á slæmar kvikmyndir, heillar þetta mig enn fyrir eyðslusama, enga-halds- útilokað, höfuðstökkt stökk inn í leiðinlegustu, fáránlegasta og óafmáanlegustu kvikmyndavonsku. Það á svo sannarlega skilið að vera á IMDb listanum yfir 100 verstu allra tíma og hefur aldrei farið í topp 3 á mínum persónulega "verstu" lista. Njóttu þess vegna masókísks spennu!