Þessi leikur var ein helsta ástæða þess að ég fékk mér PS2. Ég man að ég spilaði Soul Edge (stundum kallað Soul Blade) á sínum tíma og ég var hrifinn af því. Ég spilaði upprunalega Soul Calibur en ég fékk aldrei tækifæri til að spila hann í langan tíma. Ég keypti hins vegar Gamecube útgáfuna af Soul Calibur II og það var það sem kom mér í alvörunni í seríuna og ég var himinlifandi þegar ég heyrði um Soul Calibur III. Þessi leikur gefur okkur enn klassískar persónur eins og Mitsurugi, Cervantes, Nightmare og Taki. Hins vegar bætir það einnig við nokkrum nýjum persónum eins og Zasalamel, Tira og hinum óspilanlega Night Terror. (SANNUR yfirmaður Tales of Souls) Stefna sem byggir á „Chronicles of thes Sword“ hamurinn er nýr eiginleiki sem mér líkar mjög við, hann getur verið frekar krefjandi í síðari annálum en hann er góð viðbót við seríuna. Soul Arena hamurinn hefur nokkur verkefni þar sem þú verður að berjast við ákveðinn óvin undir ákveðnum kringumstæðum. (Undantekningin er „Final Battle“ þar sem þú verður einfaldlega að sigra Night Terror) Þetta er önnur fín snerting sem gerir leikinn enn skemmtilegri. Í sumum senum í Tales of Should verðurðu gert að ýta á ákveðna hnappa til að fá önnur niðurstaða, þetta getur verið til þess að forðast/loka árás eða til að ná betri endi. (Hver persóna hefur tvær endingar) Allt í allt er þetta frábær leikur og ég mæli með honum ef þú ert aðdáandi bardagaleikja.