Af þeim þúsundum kvikmynda sem ég hef séð hingað til er þetta sú fyrsta sem fékk mig til að hugsa um „sóun á hæfileikum“. Ég hafði ALDREI séð jafn marga fína leikara sýna jafn hræðilega frammistöðu (Frédéric Pierrot, Elsa Zylberstein, og svo framvegis). „Öldrandi“ förðunin er alveg hræðileg og til að gera það verra lýst víða. Notkun tónlistar (t.d. ást við fyrstu sýn fyrir unga aðstoðarmanninn) er stundum svo skopmyndaleg að ég fann flesta áhorfendur í kringum mig brosa vandræðalega. Hingað til hefur Antoine de Caunes verið nokkuð góður leikari, en þegar ég sá þennan og "les morsures de l'aube" finnst mér að hann ætti að fara að íhuga að hætta. Vinsamlegast Antoine, gefðu upp "meistara balantree" verkefnisins; Ég efast um að þú eigir það skilið.