Því miður var ekki 0 fyrir einkunn eða annars hefði ég valið það. Þessi mynd skortir stjörnukraftinn sem upprunalega myndin hafði í svo miklum mæli. Carol Burnett, Albert Finney, Tim Curry, Bernadette Peters, Edward Hermann, sakleysi nýliðans Aileen Quinn og sérfræðingur í leikstjórn frá hinum vana atvinnumanni John Huston (faðir leikkonunnar Angelicu Huston) er það sem gerði þessa mynd svo heillandi. Jafnvel endurgerðin frá 1999 með Kathy Bates, Victor Garber, Alan Cumming og Kristin Chenoweth hafði meira að bjóða en þessa leiðinlegu afsökun fyrir framhaldsmynd. Áður en hún gerði þessa mynd var það eina sem Ashley Johnson var þekkt fyrir að vera hlutverk hennar sem litla Chrissie Seaver í aðaltímaþáttunum Growing Pains. Hún átti nokkra hluti í kvikmyndum en ég veit ekki hver hélt að hún hefði nógu mikla hæfileika til að bera kvikmynd á eigin spýtur. Og að bæta Joan Collins við sem Lady Edwina Hogbottom, fáránlegt! Þeir gátu ekki fengið nógu góða leikara til að leika aðalhlutverkin eins og Daddy Warbucks, Miss Hannigan og Annie en þeir munu fá Joan Collins til að leika breska dömu? Það kemur mér ekki á óvart að þessi mynd hafi verið eins slæm og hún var. Það var rétt hjá gagnrýnendum að hafa ekki verið sammála þessari mynd, jafnvel þótt hún væri bara gerð fyrir sjónvarp, þá var þetta lélegt framhald annars elskulegrar myndar.