Manna from Heaven er himneskt. Þetta er kvikmynd fyrir fjölskylduna - unglingar og afar og ömmur geta notið hennar saman. En það er ekki síróp sætt eða kjánalegt. Persónurnar eru í raun "karakterar". Söguþráðurinn er nokkuð flókinn og það þarf að fylgjast með, en þetta er eins og að setja púsl þar sem þetta fellur allt saman smátt og smátt. Tímabilið sem byrjar er eins og að horfa á gamalt myndaalbúm eða muna hvenær. Það er einstaklega vel gert með mjög nákvæmum hárgreiðslum og búningum. Sagan þróast hratt með útúrsnúningum, beygjum og miklu fjöri. Sérstakt skemmtun er að fylgjast með stórum hópi kunnuglegra andlita, sem við höfum mörg hver ekki séð í allt of langan tíma. Hluti af skemmtuninni er að þekkja og nefna þá andlega eins og þeir birtast, þó það geti verið truflandi. Cloris Leachman í lok myndarinnar lítur út eins og hún hafi fengið endurnýjun á "Oprah". Ég hafði aldrei séð Faye Grant í kvikmynd -- þekkti hana bara sem móður Grace í sjónvarpsþáttunum "Saving Grace". Hún var frábær, jafnvel að frádregnum suðrænum hreim. Og ég þekkti ekki einu sinni Shelly Duvall. Systurnar fimm sem bjuggu til þessa mjög yndislegu mynd eru mjög hæfileikaríkur kvintett og systir Theresa er himneskur fjársjóður.