Eftir of margar slæmar minningar tók ég að sleppa þessum þætti í hvert sinn sem hann birtist í þáttaröð 2. Ég horfði nýlega á hana aftur bara til að minna mig á hvers vegna. Ég hef alltaf talið þetta versta ST:TNG þáttinn (að undanskildum "Shades of Grey," sem telst varla sem þáttur). Ég held áfram að hlusta á klunnalega umræðuna og hugsa um handritið sem er rauðblýant af rithöfundur 101 kennari: "SÝNA, EKKI SEGJA!" Allt frá yfirlýsingu Deanna Troi og stöðugum áminningum allra annarra um hvað Okona er heillandi, hættulegur fantur, til útskýringar Guinan á því hversu fyndinn droid brandarinn hennar er (það er það ekki), til hvers er ekki sama um lausn deilunnar. Það er ekki söguþráður sem er ekki undirstrikaður og þrefaldur undirstrikaður fyrir uppbyggingu okkar, og það er ekki trúverðugt augnablik í neinu af því. Því miður er Bill Campbell, heillandi leikari í öðrum kringumstæðum, of hvolpa-hunda-faðmandi til að vera miðpunkturinn í brögðum söguþræðisins. Á hinn bóginn gæti það verið að enginn nema John Barrowman (Jack Harkness úr "Doctor Who") gæti kippt sér upp við þennan undirskrifaða staðgengil hlutverks.(Núll bendir, við the vegur, á Data undirspilið. Þó ég held Joe Piscopo hætti að vera fyndinn fyrir áratugum síðan, hann og Brent Spiner höfðu ekkert til að vinna með hér. Þótt Jerry Lewis bitinn hafi verið fyndinn á heimskulegan hátt.) Á góðum degi gætirðu hugsað um þetta sem heillandi litla virðingu í minni frumseríuþætti. Ég, ég vil frekar sleppa fram í "Time Squared" eða "Q Who."