Ónýtt fyrirhöfn. Á yfirborðinu er þetta dæmigerð hamfaramynd: við tökum þátt í lífi nokkurra einstaklinga sem lenda í stóra atburðinum. Hins vegar er handritið svo hræðilegt og það er svo mikið að útskýra bakgrunn persónanna í samræðunum að okkur finnst vera komið fram við okkur eins og vitleysingar. Jafnvel Sesame Street útskýrði ekki uppruna Mr Snuffleupagus eða hvernig Mr Hooper dó: við getum fundið út úr því. Einhver hélt að það að slá inn „Enron“ í handritið myndi gefa því gjaldeyri þegar rætt var um orkufyrirtæki. Leikurinn er í stórum dráttum bragðdaufur, að eldri flytjendum undanskildum (Randy Quaid, Brian Dennehy), og eftir fyrsta klukkutímann gæti mér ekki verið meira sama um hvern stormurinn tók út. En kannski eru tæknibrellurnar til horfa á. Því miður, nei. Jafnvel á 20 ára gömlu sjónvarpstæki gat ég séð að einn dráttarvél og kerru væru illa tölvugerð. Kannski eru fjárlagatakmarkanir, svo ég get fyrirgefið það. Myndband af flugvél að reyna að lenda virtist frekar raunverulegt, en ég hélt áfram að segja við sjálfan mig að ég hefði séð það áður. Þessi síða staðfestir það: hún var úr fyrri mynd, Nowhere to Land. Svo í stuttu máli eru einu góðu bitarnir úr annarri mynd, og þegar þú sérð bestu hasarröðina þjappað saman í 30 sekúndna netkynningu, þá kemst hún í 6. flokk líta nokkuð vel út. Mitt ráð: treystu á netið þitt til að gera góðar 30 sekúndna klippur, horfa á þær og spara þér tvær nætur.