Ég sá fyrsta House of the Dead og bjóst við að það væri skemmtilegra að fara í rótarskurð, svo þegar það var ekki eins slæmt og það, þá varð ég mjög hissa. Því miður vaknaði ég vonir mínar um að sá síðari gæti verið allt í lagi líka...og ég hafði rangt fyrir mér. Ég er greinilega einn af fáum sem sá þessa mynd sem finnst hún slæm. Ég veit ekki hvort ég á að horfa á hana aftur og neyða mig til að sjá hvað sem er allt fólkið sem gaf henni góða dóma sá, eða velti því fyrir mér hvort ég hafi séð ranga mynd. Ed Quinn sem Ellis og Emmanuelle Vaugier sem Alexandra 'Nightingale' Morgan stóðu sig frábærlega í hlutverkum sem voru langt undir þeim. Þeir eiga skilið að vera í betri kvikmyndum. Tæknibrellurnar voru í lagi og sumar persónurnar viðkunnanlegar/haturshæfar og það gerði það að verkum að það var þolanlegt áhorf, en að mestu leyti var þessi mynd bara tímasóun. Ó og ég hef að spyrja að þessu vegna þess að ég fann sjálfan mig að spyrja það upphátt alla leiðina í gegnum myndina...vissi einhver ekki hvernig á að loka dyrum á eftir sér svo uppvakningar myndu ekki bara ráfa inn í herbergin? Aðeins einu sinni gerðist það, (uppvakninga ráfandi inn) og ég fann að svolítið þægilegt...hermenn ganga inn í herbergi, skilja hurðina eftir opna, taka lítið sem ekkert eftir sömu hurðinni svo uppvakningarnir geti bara gengið inn ef þeim líður eins og það (þar sem ógæfulega „lífið“ er komið í horn án þess að komast undan) og þó aðeins einu sinni fylgdu zombie þeim inn. Nitpicky? Kannski en í hreinskilni sagt...ef ég væri að berjast fyrir lífi mínu, þá væri það síðasta sem ég myndi gera að ganga inn í herbergi og skilja hurðina eftir opnar svo uppvakningar gætu streymt inn og étið mig. Það er í raun það eina * truflaði* mig alla myndina og bara myndin að mestu leyti var slæmt framhald af ekki alveg viðurstyggilegu frumriti.