Það var 1983 og ég var 13. Ég horfði á Valley Girl á HBO eitt kvöldið þegar foreldrar mínir voru að vinna. Eftir að þessu lauk vildi ég tala við einhvern um það strax. Í ljós kom að besti vinur minn horfði á hana líka og hún varð uppáhaldsmyndin okkar. Eftir hverja helgi horfðum við á hana þar til við gátum lesið hana upp. Við vöktum foreldra hennar seint á kvöldin hlæjandi hysterískt. Við byrjuðum að tilbiðja aðalpersónuna, Julie, leikin af hinni fallegu Deborah Foreman. Ég er ekki að segja að þetta sé frábær klassík. Þó það sé fyrir mig persónulega. Og mér skilst að allt Valley Girl talið verði pirrandi en þetta var níunda áratugurinn. En innst inni í hjarta myndarinnar er hún ástarsaga og kunnugleg en góð. Stelpa hittir strák og það eru neistar frá báðum hliðum, samstundis tenging. Vinum Julie líkar ekki við hann - hann passar ekki inn, fer ekki í skólann þeirra, á ekki peninga. Þeim líkar betur við hana með fyrrverandi kærasta sínum fótboltamanninum þó hann sé skíthæll. Hún færir æðstu fórnina - eigin hamingju fyrir hamingju vina sinna. Og hún á þessa virkilega flottu stuðningsforeldra hippa. Þetta er ein af fyrstu myndum Nicholas Cage og fyrsta aðalhlutverkið hans. Eina mínútuna er hann algjörlega fyndinn og þá næstu ótrúlega hrífandi og rómantískur. Vinur hans Fred er líka frekar fyndinn. Ef þú varst unglingur á níunda áratugnum muntu elska þessa mynd eða að minnsta kosti mun hún vekja upp minningar. Hún er ekki lengur uppáhaldsmyndin mín en hún er samt ein af mínum uppáhaldsmyndum, líklega á topp 10. Ég bíð spenntur eftir útgáfu hennar á DVD ef þeir gefa hana út. Þú getur farið á heimasíðu Deborah Foreman til að skrifa undir áskorun um að fá hana gefin út á DVD og það eru 2 hljóðrásir úr myndinni sem eru must haves ef þú fílar 80's tónlist.