Allt í lagi, við skulum byrja á því að segja að þessi mynd er ekki nákvæm útfærsla á glæpum og lögfræðilegri leit Andrei Chikatilo. Þó að það gæti hafa verið „opinber stefna“ í stjórnmálaráðinu að Sovétríkin ættu enga raðmorðingja, þá hafði réttarkerfið í raun séð um aðra og „Killer X“ (eins og hann var í raun kallaður) var þegar leitað þegar Fetisov kom Burakov inn á. málið. Reyndar, um leið og það var ljóst að þeir voru með mörg morð á höndum sér, fólu yfirvöld starfshópi tugum yfirmanna að hafa uppi á og binda enda á morðárás manns sem passaði ekki inn í það sem er talið eðlilegt raðmorðingja. breytur. Það er gott að leikstjórinn og rithöfundarnir minna áhorfandann stöðugt á að sagan er aðeins "byggð á raunverulegum atburðum," fyrir docudrama er þetta ekki.***SPOILERS FYLGJA ****Sem sagt, þetta er helvíti gott dæmi um Hröð spennumynd í Hollywood-stíl sem kemst enn yfir grunnatriði þess sem gerðist. Það er auðvelt að fylgjast með henni og hefur bara nægan sannleika á bak við útgáfu sína af atburðum til að gera sannfærandi áhorf. Já, Chikatilo nauðgaði og myrti bæði börn og fullorðna, bæði karla og konur. Já, léleg rannsóknarvinna gerði honum frjálst að halda áfram að drepa í mörg ár. Já, saklausir menn voru sakaðir um morðin og „játuðu“ glæpi sína að kröfu lögreglunnar. Já, samkynhneigðra samfélagið var áreitt á meðan glæpirnir voru framdir (að vísu með aðstoð Burakovs). Og já, Chikatilo var ekki færður til játningar vegna ávarps sérstaks saksóknara, Gorbunovs, heldur með mildum skilningi geðlæknis að nafni Bukhanovsky (þótt Gorbunov hafi í rauninni hvergi verið nálægt þeim eigingjarna Martinet sem lýst er í þessari mynd). Ágreiningur um sannleikann og sannleiksgildi til hliðar, allir þessir atburðir eru leiknir á þann hátt sem stöðugt eykur spennuna og óttann. Það skaðar ekki að leikstjórinn og meðhöfundurinn Chris Gerolmo er með fullkomna leikarahóp. Vaxandi tilfinningaleg þátttaka Stephen Rea í morðunum og þróa sérfræðiþekkingu í að greina vísbendingar, svívirðileg meðferð Donald Sutherlands á sovéska flokksbrjóstunum og lúmskur hrygg sem kemur í ljós þegar þess er þörf, sár undirstraumur reiði Jeffreys DeMunn falinn af óttafullri framkomu, Max. Strákaleg spenna Von Sydow yfir því að vera hluti af sakamálarannsókn eykur öll skarpa umræðu og skarpar klippingar á þann hátt sem ekki er hægt að vanmeta. „Citizen X“ er nánast fullkomið (það „næstum“ vegna eins augnabliks af sjálfshamingju í lokin sem passar bara EKKI). Mælt er með því þar sem skáldskapur er vel sagður, ekki verið að kynna staðreyndir...en miðað við junky "raðmorðingja" myndirnar sem Hollywood spýtir venjulega út, þá er það nógu gott fyrir mig.