Ég var ættleidd við fæðingu og átti svo sannarlega EKKI við vandamálin sem Antwone fisher átti við í myndinni, en ég deili samt nokkrum tilfinningum og þessi mynd hjálpaði virkilega til að draga þær fram og neyða mig til að takast á við þær. Það varð meira að segja til þess að ég áttaði mig á því að ég er með "týnt stykki" og ég ætla að leita til fæðingarforeldra minna núna. Ég grét í næstum sólarhring eftir að ég sá þetta í fyrsta skipti. Átök Antwone við fæðingarmóður sína ásamt viðbrögðum föðurfjölskyldu hans við skyndilegu útliti hans eru kröftug fyrir okkur sem vitum ekki hvað gerist ef við finnum fæðingarforeldra okkar. Og sjálfstraust hans og sjálfsyfirlýsingar við móður sína og gegn ofbeldismönnum fortíðar hans voru svo öflug. Ég gat virkilega samsamað mig þessu og þörf minni til að segja fólki "já, ég var sett til hliðar af foreldrum mínum þegar ég fæddist. EN annar hópur foreldra tók mig upp og elskaði mig. Og nú er ég farsæll!" Það hjálpaði líka Konan mín skilur mig og ættleiddu börnin okkar, sem gengu í gegnum hörmulega reynslu áður en þau komu til okkar. Og það hjálpaði mér að átta mig á því hversu ruglað félagslega kerfið okkar er. Ef þú manst eftir að hafa lesið söguna í fyrra um fósturbarnið í Flórída sem var "týnt" OG svo "Miranda & Ashley" söguna í Oregon City þar sem SCF hunsaði margar kvartanir um kynferðisofbeldi um manninn sem á endanum drap þá OG vikuna sem þessi mynd var. var gefin út, enn ein sagan í New Jersey af þremur krökkum sem voru hunsuð af kerfinu. Einn lést. Ríkið hélt greinilega að heimilið sem þau voru á væri í lagi vegna þess að forráðamaðurinn var starfandi (sem nektardansari) og notaði "bara stöku sinnum" heróín! Það eru bara svo mörg mál sem koma fram í þessari mynd - og þeim er svo vel brugðist við. eftir handriti og leik að Antwone Fisher ætti að vera tilnefndur sem "besta mynd" fyrir víst. Sama hvort þú ert ættleiddur eða ekki, það er hjartatogari sem enginn sem hefur áhyggjur af börnum í samfélagi okkar getur hunsað.