Það sem alltaf vantaði í Matrix söguna var hvernig hlutirnir urðu til í hinum raunverulega heimi. Segðu ekki meira, því þessi hluti sögunnar náði yfir flestar stöðvarnar. Það sem var sannarlega áhugavert var hversu pólitískt það var, kannski jafnvel ódýr skot á núverandi forsetastjórn. Fasismi og ofbeldi var það eina sem manninum datt í hug í sambandi við að berjast við vélmennahópinn, sem var ekkert annað en þjónar mannkyns. Það sem mér fannst líka áhugavert var notkun óttans og hvernig henni var haldið áfram af hugmyndinni um hið óþekkta. Við sem manneskjur höfum tilhneigingu til að falla í þá gildru nokkuð oft, láta skort á rökfræði og hugsun yfirstíga okkur vegna þess að fólk trúir ekki hinu gagnstæða. Vel táknað og sett saman, þetta er sannur vitnisburður um hversu órökrétt menn geta verið.