Þessi mynd er hræðileg. Ég hlakkaði mikið til þess, þar sem mér fannst "Lantana" frábær. Eftirfarandi umsögn gæti innihaldið *spoilers******Í fyrsta lagi það góða: það lítur vel út, sumar sýningarnar eru í lagi. Slæmu hlutirnir eru allt annað við það. Sagan, eins og þú mögulega veist, fjallar um nokkra gaura sem fara að veiða og uppgötva lík, með þeim snúningi að þeir finna það á föstudeginum en halda áfram að veiða og segja loks frá því á sunnudaginn þegar þeir komast aftur á farsímasvið (farsíma). Hvernig sem að myndin tekur sinn tíma (drengur tekur það sinn tíma) að komast að þessum aðalviðburði. Af hópi persóna (um tugi) virðist enginn vera hrifinn af annarri (sem er, býst ég við, í samræmi, því þær eru allt óviðunandi). Ég var mjög svekktur yfir því að hafa ekki útskýrt nægilega hvernig persónurnar tengjast, og það var ekki fyrr en undir lok myndarinnar sem ég gat óljóst smíðað ættartréð. Það er erfitt að hugsa sér kvikmynd sem við erum óvægin ömurleg, sem er misbrestur í uppbyggingu sögunnar, þar sem líf persónunnar virðist jafn slæmt fyrir veiðiferðina og eftir. Þegar þú hefur sett markið svo hátt, er erfitt að gera það upp við að allir fremji sjálfsmorð. Það eru kjánalegir tímar í rökfræði. Morðinginn varpar líkinu í vatnið og síðan rekur það einhvern veginn kílómetra andstreymis upp í fjöllin. Sjómennirnir ganga út sunnudagsmorguninn, en af ​​einhverjum ástæðum kemur Byrne heim seint á kvöldin eftir að konan hans er farin að sofa. Svo fyrst næsta morgun bankaði löggan á hurðina til að fá hann til að koma niður á stöð. Um, hafa þeir ekki heyrt um símann? Niðri á stöðinni vita fjölmiðlar alla söguna, innan við 24 klukkustundum eftir að þeir tilkynntu um líkið? Algerlega vantar í söguna umræðan sem strákarnir höfðu örugglega eftir að þeir fundu líkið. Þetta er ráðgáta - allir spyrja þá "hvernig gastu gert það?" og áhorfendur spyrja sömu spurningarinnar. (Umræðan um hvað eigi að gera við líkamann er lykilatriði í "Frelsun"). Ég veit nákvæmlega hvað ég myndi gera í þeirra aðstæðum. Einhver þarf að ganga út að bílnum, keyra á snjallsíma, hringja í lögguna, bíða og leiðbeina þeim aftur á staðinn. Ef hinir bíða í búðunum og veiða, hverjum er ekki sama? Margt af þessu virðist bara rangt. Það eina sem var satt var að þar sem stúlkan var svört, tóku frumbyggjar á staðnum aðgerðir sjómanna sem kynþáttafordóma - "hefðu ekki gert það ef þetta væri hvít stúlka." Í gegnum tíðina ríkir forvitnilegt skeytingarleysi um hver gæti hafa myrt stúlkuna (ég held að viðfangsefnið sé nefnt einu sinni) og það er engin ráðgáta, þar sem áhorfendur sjá morðingja í upphafsatriðinu. Þannig að ég sit þarna samtímis leiðinlegur og ringlaður , þegar það er snúningur - ekki í söguþræðinum, heldur þemanu. Allt í einu snýst þetta um hljóðláta virðingu syrgjandi frumbyggja sem leiðir til fáránlegs endaloka með einhverju ósamhengilegu efni um sáttahvíta svart-hvíta. Ha? Þetta er ástralsk mynd „í sínu besta“, samkvæmt The Age.