Ég sá þessa mynd fyrst árið 1980 á miðdegismyndastaðnum. Eftir marga áhorf í kjölfarið (og kaup á myndbandinu) fær það mig enn til að hlæja upphátt. Já, þetta er minjar frá öðrum tímum - innlend gamanmynd sem gerist í auðugri miðstétt Ameríku - en vel útfærð er vel útfærð. En það er líka skjal á sínum aldri - fagnaðarefni bjartsýni eftir stríð, barnauppsveiflu og neyslualdar sem er að byrja. Þessi mynd er engin "sekur" ánægja. Þrír dásamlegir háþróaðir aðalleikarar - borgarmaðurinn Melvyn Douglas; undrandi Cary Grant; daffily ákveðin Myrna Loy - bæta hvert annað og eftirminnilegt teymi af persónum. Uppáhalds atriðin mín - "Það þýðir að við verðum að sprengja" og "Miss Stellwaggen" og "Þessi litli grís". Elska það.