Þessi mynd getur ekki ákveðið hvað hún er -- mjúkt klám eða sf kvikmynd. Ekki nægur söguþráður fyrir alvöru kvikmynd, en allt of mikið fyrir klám. Í vetrarbraut langt í burtu, góð prinsessa (við vitum að hún er góð vegna þess að hún er með sítt ljóst hár, klæðist hvítri tógu, er kurteis og er að tínast af þrá. um deyjandi móður sína þegar við sjáum hana fyrst) erfir ríkið yfir eldri systur sína, sem er vond (og við vitum þetta vegna þess að hún er með dökkt hár og fer í of mikið af förðun, misnotar karlkyns kynlífsþræla sína, hlær og krullar vörina alla tíma, og talar af mikilli hörku um hryllinginn sem hún mun valda þegar hún er drottning). Illu prinsessan verður í uppnámi og reynir að framkvæma valdarán, en góða systirin kemst í burtu til jarðar. Auðvitað, hún efnir peninga nakin á bar í blautum stuttermabolum. Þaðan fer það virkilega niður á við. Leikurinn er fáránlegur, samræðan hljómar eins og hann hafi verið skrifaður fyrir klám og almennur söguþráður er fáránlegur. Það er ekki einu sinni nóg af húð til að gleðja manneskju sem myndi horfa á þetta fyrir húð. Ég elska "góðar" slæmar myndir og þessi er ekki einu sinni skemmtileg á "slæmri kvikmynd".