Þar sem árnar renna norður er vel sögð saga um baráttu tveggja manna til að lifa sínu eigin lífi andspænis „framförum“ og þróun. Fyrir utan að hafa gaman af myndinni sem skemmtun, lærði ég líka töluvert um lífið í dreifbýlinu í Nýja Englandi seint á 1920. Kvikmyndatakan fangaði hráa fegurð Norður-Vermont og setti sviðið á meðan tónlistin vakti líf í myndinni. Mjög vel gert fyrir lággjalda, heimaframleidda kvikmynd. Mér fannst persóna Michael J. Fox veikust í myndinni, en Rip Torn og Tantoo Cardinal skila tveimur af bestu frammistöðum sem ég hef séð í langan tíma. Ég var leiður yfir því að hún fékk ekki hik sem besta leikkona það árið (ég geri ráð fyrir að myndin hafi verið of „lítil“ mynd til að koma til greina).