Af hverju á sjötta og sjöunda áratugnum bjuggu Ítalir til bestu kvikmyndirnar og gerðu svo ekkert annað en uppvakninga- og mannætamyndir á áttunda og níunda áratugnum? Líklega vegna þess að listmyndir græddu enga peninga. , The Cannibal Movie, ólíkt Zombie Movie, sem var búin til af Bandaríkjamönnum og „nýtt“ af Ítölum, er eingöngu ítalsk sköpun, hönnuð sem sýningargluggi fyrir arðráni á heimsvísu, og til að græða eins mikið og mögulegt er (engin listræn heilindi koma inn í leið hingað). Eaten Alive kom á blómaskeiði Cannibal Movie. Leikstjórinn, Umberto Lenzi, hafði ekki einu sinni náð sínu striki ennþá; Sígild tegund hans, Cannibal Ferox, var enn eitt ár í burtu. Í samsæri sem svipar til (lesið: hrifsað af) hinni frægu mannátsklassík Ruggero Deodato, Cannibal Holocaust, fær kona (Janet Agren) tilkynningu frá lögreglunni um að hún hafi fengið 8mm filma frá systur hennar. Hún er týnd í Afríku og grunur leikur á að trúarsiðir ættbálka sem sýndir eru á myndinni hafi eitthvað með það að gera. Mel Ferrer, sem prófessor í einhverju eða öðru, segir henni að maður að nafni Jonas (Ivan Rassimov) hafi stofnað Jonestown-líkan sértrúarsöfnuð í Nýju-Gíneu og þar sé systirin. Konan ræður leiðsögumann (Robert Kerman) til að fara með hana í gegnum frumskóginn til að finna sértrúarsöfnuðinn og systur hennar. Og myndirðu ekki vita það, frumskógurinn er fullur af mannætum. Ein setning ætti að draga það saman: ef þú hefur séð á Cannibal Movie, hefurðu séð þær allar, aðallega vegna þess að þessar myndir stelast blygðunarlaust hver frá annarri (Lenzi afritaði Cannibal Holocaust til að gera þessa mynd, og endurtólaði þetta til að gera Cannibal Ferox; Deodato afritaði hluta af þessu fyrir Hit and Run). Og vegna þess að þeir deila allir sama efninu, hafa þeir allir sömu eiginleika: hræðileg ljósmyndun, leiðinlegt landslag, hræðileg talsetning, ofspilun og arðrán, arðrán, arðrán. Aðdáendur tegunda munu hafa ball þar sem allir í því eru öldungar. Rassimov og Kerman eru með landslagsmatarkeppni. Agren er eingöngu til til að vera nakinn, nauðgaður eða í hættu. Nóg fyrir alla sjúka þarna úti. Mannæturnar, sem virðast í raun vera innfæddir mannætar, borða hádegismat og dulbúnir sem mannskjöt. Og í hinni stóru hefð Cannibal Movies, eru öll lifandi dýr sem sýnd eru á skjánum venjulega drepin stuttu síðar. Á heildina litið, í raun ekki góð reynsla, en ég er viss um að það eru geðlæknar þarna úti sem finnst þessi saur skemmtilegur. Ég veit að ég gerði það.