Ég er mikill aðdáandi fangelsisdrama sem endurspeglast í því að OZ er uppáhalds ameríski sjónvarpsþátturinn minn. Ég býst við að áfrýjunin sé fólgin í því að vilja sjá slæma hluti gerast við slæman karlmannsbotn, en mér fannst RIOT IN CELL BLOCK 11 eftir Don Siegel vera frekar vonbrigði. Allt í lagi, ég vissi síðan að hún var gerð árið 1954 að hún myndi vera laus við illt orðalag, grafískar hnökrar og hópnauðganir en þrátt fyrir það er þetta frekar veik mynd miðað við fangelsislýsingu í fyrri myndum eins og EACH DAWN I DIE og WHITE HEAT. Vandamálið liggur í prédikunartónnum í myndinni þar sem óeirðaleiðtoginn Dunn er eitthvað umbótasinni í fangelsi. Já það hljómar fáránlega þar sem hann er ofbeldisfull andhetja frekar en að einhver slappur tréfaðmlagi gerir betur á launum, en það er það sem hann er í rauninni, hann vill sjá fanga endurhæfða til að ganga aftur í samfélagið frekar en að vera látnir þjást. Það er líka vandamál að gera B-mynd með svona róttækum þemum (alveg kaldhæðnislegt að Siegel myndi seinna gera DIRTY HARRY þar sem eini góði glæpamaðurinn er dauður) og það er að leikhópurinn er ekki mjög góður með Emile Meyer sem varðstjóra. sérstaklega pirrandi í frammistöðu hans. eins og ég sagði vonbrigði mynd