Með Ralph Bakshi virðast flestar myndir hans vera eins og tvíeggjað sverð. Þú færð eitthvað æðislegt út úr því en bara ef þú sættir þig við kjánalega og óþarflega cheezy. Hringadróttinssaga var frábær aðlögun að sögunni sem ljómaði kannski ekki alltaf í hreyfimyndadeildinni.Fire and Ice er frábært afrek frá Bakshi frá sjónarhorni hreyfimynda. Rotoscoping er miklu ítarlegri og hreyfimyndin hefur líflegt yfirbragð. Þú færð enn nokkrar af daufum kyrrmyndum og örlítið óskýrum bakgrunnsmyndum en á heildina litið hefur útlitið örugglega orðið betra síðan Bakshi var síðast í fantasíusögu. Hreyfimyndin hefur nánast raunsæis-náttúrulegan stíl yfir sér og ólíkt í LOTR þar sem þessi stíll var oft á skjön við raunverulegt innihald, eykur það hér einstakt andrúmsloft myndarinnar. Því miður tekst myndinni ekki að skapa innihaldsríka sögu úr einföldu umhverfi sínu. og raunar eru flestar hvatir persónanna frekar óskýrar. Lorn og Tigra eru auðveld tilfelli en jafnvel aðal illmennið Necron var erfitt að fylgja svo ekki sé minnst á That Guy with Furry Face Mask (einnig þekktur sem „That Guy“). Jafnvel þó að flestir raddleikaranna hafi verið við hæfi, þá eru nokkrir skrýtnir sérkenni í hljóðdeildinni og Tigra hljómar sérstaklega hræðilega þegar hún öskrar. Hins vegar tel ég að eðlislægt skemmtanagildi myndarinnar vegi þyngra en óþarflega kjánaleg útfærsla hennar á söguþræðinum. Fáein klædd persónanna er eitthvað sem þú munt aldrei komast yfir en það hjálpar þér að minna þig á að kannski er ekki einu sinni ætlað að taka þessa mynd of alvarlega. Þetta er samt helvíti flott og virkilega fyndið.