Ég gaf "Airport '79" aðeins tvær stjörnur vegna þess að þetta er sannarlega ömurleg mynd. Enginn sem hafði eitthvað með þetta að gera á hrós skilið (nema Charo's Chihuahua, sem stendur sig nokkuð vel í hlutverki sínu.) Þar með er ekki sagt að myndin sé ekki þess virði að horfa á hana. Það hjálpar ef þú ert með suð á, en þetta er ekki nauðsynlegt.A'79 virðist í raun vera snemma útgáfa af "Airplane!" Sérhver sena hefur uppsetningu og endurgreiðslu, og atriðin klúðrast hver eftir annarri eins og þær væru algerlega aftengdar. Einn af uppáhalds endurteknum punktum mínum er að farþegar, áhöfn og flugvél fá að halda áfram, sama hvað. Þú ert fréttamaður og undarlegur gaur er myrtur heima hjá þér í návist þinni? Leiðarmaðurinn eltir þig svo upp á þakið á gróðurhúsinu þínu? Ekkert mál. Þú getur samt náð þessu snemma morguns flugi til Parísar...þarf ekki að blanda lögguna í málið. Flugvélin þín forðast eina mannlausa „dróna“ flugskeyti, fjórar hitaleitarflaugar og fallbyssuskot frá óþekktum Phantom orrustuþotu, gerir tunnuveltur, kraftlausa köfun og lendingarhringnets lendingar án þrýstisnúnings? Ekkert mál, við látum vélmennina athuga olíuna og koma þér af stað eftir örfáar klukkustundir. Það er sannarlega fyndið. Og ég skal viðurkenna að það er dálítið af anarkistanum í mér sem kemur fram þegar farþegarnir taka ekki eftir farþegunum. Hápunkturinn er þegar þjónninn segir Jimmie Walker að hann verði að leggja frá sér saxófóninn (Guð forði mér frá flugi sem situr fyrir framan saxófónleikara sem spilar djass!) fyrir flugtak. Jimmie segir í grundvallaratriðum: "Nei." Seinna í fluginu skemmist saxið í tunnuvelti og Jimmie mætir í raun á næsta áfanga flugsins með enn eitt saxið sem hann mun ekki leggja frá sér. Þessi þáttur myndarinnar er bara skemmtilegur. (EINN farþegi hlýðir í raun flugfarþeganum. Þegar Charo er sagt að hún megi ekki fara með hundinn sinn í flugið fer hún úr flugvélinni. Þetta er náttúrulega vegna þess að þú getur ekki séð gott útsýni yfir rassinn og brjóstin á henni meðan hún situr. ) Í stuttu máli, hræðileg mynd, en nógu hræðileg til að vera svolítið skemmtileg. Því miður eiga kvikmyndagerðarmennirnir og leikararnir ekkert hrós skilið fyrir þetta, þar sem það var líklega algjörlega óviljandi.