"Murder by Numbers" eftir Barbet Schroeder með Söndru Bullock í aðalhlutverki er traust verk, þó ekki sérstaklega sannfærandi. Ég er mikill Söndru Bullock aðdáandi og hún er áhrifarík hér sem réttarlæknirinn Cassie Mayweather, sem er ekki mjög viðkunnanleg og niðurbrotin manneskja líka. Hins vegar er tilfinning um aðskilnað sem felst í sögubyggingunni. Hún fjallar um hið fullkomna morð sem framkvæmt var af tveimur dekraðum sósíópatunglingum, Richard (Ryan Gusling) sem er svalur og Justin (Michael Pitt) sem er samúðarnördinn. Í grundvallaratriðum drepa Richard og Justin unga konu, vegna þess að þeir hafa ekkert betra að gera á skólakvöldi. Þeir eru mjög klárir og mjög hrokafullir sem er venjulega ekki slæmt, en það virkar bara ekki hér. Handrit Tony Gayton gerir frábært starf við að útskýra rannsóknina á furðulegu morði, og það er sannarlega miðað við tölurnar. Við erum með þessi tvö pönkbörn sem flagga yfirburðum sínum og við viljum bara að þau falli. Þetta er ekki mikil könnun á myrku hliðunum, eins og "Reversal of Fortune" eftir Schroeder um Claus von Bulow. Það eru áhugaverðar beygjur í "Tölur". Myndin er ekki svo mikið spennumynd, heldur frekar karakterrannsókn á Cassie. Sandra Bullock kemur í veg fyrir brauð Cassie, ótta hennar við að hleypa fólki inn með sér og leynilegri fortíð hennar. Bullock færir þjáða persónu hugrekki og styrk. Félagi hennar og eins konar ástaráhugi, Sam (leikinn af Ben Chaplin), er frekar óleynanleg söguþráður en raunveruleg persóna. Þó Chaplin gerir ráðvillt hlutinn mjög aðdáunarvert. Hin skemmtilega snerting er að Richard og Justin taki þátt í undarlegri kynferðislegri aðdráttarafl. Það áhugaverðasta við "Numbers" eru Pitt og Gusling. Það eru margir skemmtilegir snúningar í myndinni. Allt er gert mjög vel. Ég sá myndina fyrir um viku síðan og eftir á að hyggja finnst mér hún aðeins meira en þegar ég sá hana. Hins vegar er þetta bara ekki innblásin vinna. Sandra Bullock og Barbet Schroeder eiga miklu betra skilið og það eigum við líka.