Ef endirinn hefði ekki verið svo ótrúlega óvæntur, held ég að ég gæti ekki metið þessa mynd svo vel. Þessi mynd hefur mikið af óþægilegum, ömurlegum, "hjónaband að falla í sundur" persónusamspil. Svona hlutur er ekki mín tegund af drama, svo hraðinn virtist dragast fyrir mig. Auk þess eru aðalpersónurnar erfiðar viðureignar og er því sama um -- eiginmaðurinn (Alan Rickman) er frekar bitur og hrollur og eiginkonan (Polly Walker) er fálát og svolítið hrokafull. Leikurinn var bara fínn (Norman Reedus var mjög aðlaðandi), en persónurnar sjálfar voru kannski aðeins OF raunhæfar gallar (fyrir mig). Umgjörðin var fín og viðeigandi einangruð og svolítið spaugileg. Kvikmyndatakan hafði eitthvað við það sem mér fannst einhvern veginn svolítið gamaldags. En síðustu 5-15 mínúturnar í þessari mynd eru svo sniðugar að hvert óþægilegt atriði, óþægilegt samtal og óútskýranleg persónuhegðun er þess virði. Ég giskaði á hvern dæmigerðan söguþráð nema þann sem átti sér stað. Endirinn gerir þessa mynd örugglega þess virði að horfa á. Spennan og dramatíkin, ekki alveg eins mikið.