Margir eru hrifnir af þessari mynd og fleiri elska hana, en svo virðist sem hún sé allt af röngum ástæðum. Scarface ætti að vera hrifinn og elskaður en ekki eins og það hefur verið eða er. Margir segja að leiklistin hafi verið ofur-the-top, en hver er betri til að gera of-the-top karakter en Al Pacino. Að segja að Pacino hafi farið fram úr sér hérna inni væri vanmat. Samt gerir hann það svo vel, hann færir bara innri djöfulinn út úr þér svo vel. Persónan hans Tony Montana var ekki svo frábær náungi til að byrja með en valdþorsti hans færði bara græðgisveikina hans á annað stig; ómannúðlegt stig. Vissulega virðist Pacino stundum vera svolítið teiknimyndalegur og súrrealískur en það virðist mér alls ekki vera ábyrgð. Aukahópurinn þjónaði starfi sínu mjög vel. Michelle Pfeiffer var ekki upp á sitt besta en hún passaði svo sannarlega við hlutverkið sem hún lék. Aftur á móti var Steven Bauer upp á sitt besta, samt er hann Steven Bauer. Mary Elizabeth Mastrantonio var góð og eins og Michelle Pfeiffer passaði hlutverk hennar mjög vel. Robert Loggia Ég hef alltaf notið þess að horfa á bara að sjá hann öskra. Aðrir en Pacino voru þeir í raun ekki áberandi eða eftirminnileg frammistaða. Allir virtust bara passa hlutverk sín með því að vera þarna. Þeir passuðu ekki fullkomlega inn en voru nógu sannfærandi. Brian De Palma stóð sig mjög vel við að leikstýra þessari mynd. Alltaf þegar leikari er fær um að verða stærri en lífið með frammistöðu sinni ætti leikstjórinn að hljóta heiður og ég mun svo sannarlega gefa De Palma það. Brian De Palma, þó að hann hafi ekki fengið þá virðingu, er mjög fjölhæfur leikstjóri að minni tölu. Hann kann að leikstýra kvikmyndum eftir tegundum þeirra, en það hefur stundum ekki reynst vel. Hérna gerir hún það, þetta er að öllu leyti glæpamynd en fáir eru miklu betri en þessi vegna De Palma. Skrifin voru frábær, það var bara hreinn Oliver Stone. Þegar ég sá heimildirnar í lok þessarar myndar og sá að Oliver Stone hafði skrifað þetta varð ég ekki að minnsta kosti hissa. Það er þó vitnisburður um hann. Ég hef alltaf hugsað um hann sem frábæran rithöfund og fyrir mér sannar hann þetta enn og aftur með Scarface. Enginn veit hvernig á að skrifa súrrealískan raunveruleika fyrir kvikmynd en Oliver Stone. Tónlistin var góð en ekki svo frábær. Það er svo sannarlega ekki mitt uppáhald frá Giorgio Moroder. Tónlistin var aðeins of 80s-leg fyrir mig en hún pirraði mig ekki. Kvikmyndatakan var góð, ekki ótrúleg en í raun hverjum er ekki sama um svona mynd. Þetta hefur líklega verið ein áhrifamesta myndin undanfarin 25 ár en eins og áður sagði er hún af röngum ástæðum. Fólk ætti að átta sig á því að persóna Tony Montana er engin hetja, hann er skrímsli. Hann er samt ekki hvetjandi. Hann er gráðugur, blóðþyrstur, ómenntaður og sjálfseyðandi. Samt er hann fyrirmynd margra vegna þess að hann er á einhvern hátt uppreisnarmaður en líklega mest af öllu vegna þess að hann er blekkingar glæpamaður. Vigilante væri eins og móðir Teresa við hlið Scarface. Það góða við þessa mynd er þó að hún sýnir að Tony Montanas eru ekki raunverulega vandamálið. Ef við eða valdhafarnir myndum vilja loka fólki eins og honum niður gætum við gert það en við gerum það ekki. Á furðulega snúinn hátt er hann nauðsyn samfélagsins okkar. Hann er einhver sem þú gætir kennt öllu um og féll betur að þér að gera það. Tony Montanas þessa heims eru blórabögglar samfélags okkar. Þetta afsakar á engan hátt fólk eins og hann. Þess í stað er það meira áminning um að við ættum ekki að afsaka eða leyfa okkur að gera slæma hluti bara vegna þess að við stöndum saman eða teljum okkur standa betur samanborið við glæpamann eða eiturlyfjasala. Ég elska þessa mynd vegna þess að hún er meira en spillingarmynd, hún er mynd sem á undarlegan hátt fær mann til að endurspegla sjálfan sig.