Myndin er í grundvallaratriðum sagan af rússneskri vændiskonu sem snýr aftur til heimaþorpsins fyrir jarðarför systur/vinkonu. Það eru nokkrar aðrar minniháttar sögulínur sem gætu í raun verið áhugaverðari en sú sem tekin er, en þær eru ekki kannaðar að fullu. Kjarni myndarinnar er jarðarför, vöku og síðar deilur um framtíð samfélags króna sem búa til dúkkur og selja þær til að kaupa vodka en sakna nú listamannsins sem gerði dúkkurnar sínar markaðshæfar. Svo virðist sem myndin sé óklippt. Ferð vændiskonunnar frá borginni til þorpsins er óskaplega endalaus lestarferð og troðningur í gegnum leðjuna. Kannski á það að vekja hrifningu okkar með því hversu gríðarstórt rússneskt landslag er. Þorpið sjálft, eins og það er, er byggt af herdeild ekkna og einn karl, maka hinnar látnu stúlku. Að halda áfram dúkkubransanum er vandamál fyrir alla sem taka þátt og virðist að lokum ómögulegt. Stærstur hluti myndarinnar er tekinn með handheld myndavél sem gæti valdið ógleði. Annað vandamál fyrir vestræna áhorfendur er að textar innihalda ekki lög og harma krónanna. Ekki fara á þessa mynd nema þú sért reiprennandi í rússnesku.