Þetta - og ekki ákveðin örlítið ofmetin Southern Soap Opera - var mesta epík sem komið hefur út frá merkasta ári Hollywood, 1939. Ég mun ekki endurtaka augljósan - Cary Grant, Victor McLaglen (sem VAR Bengal Lancer) og Douglas Fairbanks Jr. gefa frábæra teiknimyndasögu. Hins vegar vil ég benda á tvo aðra, minna skiljanlega þætti þessa meistaraverks. Hin stórkostlega lokabardagaþáttur, þar sem hinn dásamlegi Sam Jaffe klifrar erfiðlega upp á tind musterisins til að sprengja bylgjuna sína og vara hersveitina við, er einfaldlega stórkostleg. Það bregst aldrei við að heilla mig. Enn einn vanmetinn þáttur í myndinni er frammistaða Eduardo Ciannelli sem sérfræðingur. Þetta er engin Fu Manchu skopmynd, heldur vel teiknuð, greinargóð, sögulega upplýst ("Hefurðu einhvern tíma heyrt um Changruputra Maurya? Hann sigraði herana sem Alexander mikli skildi eftir á Indlandi") illmenni. Reyndar má sjá hliðstæður á milli þessa dulræna, illa þjóðernissinna og ákveðinnar þekktrar persónu þriðja áratugarins (Þýski, ekki Indverji). Gunga Din, anti-nasistasvæði? Ekki alveg. En samt gríðarleg, fyndin og áhrifamikil epík.