Ég missti af byrjun myndarinnar. Ég kom inn þegar flokksmenn voru í bænum. Ég get með sanni sagt að það var skelfilegt. Siðferðislegar afleiðingar eru yfirþyrmandi. Ótti minn við sársauka og pyntingar gerir það að verkum að ég get ekki séð sjálfan mig öðruvísi en huglausa. Ég sé hæfileikann sem líkist Kristi sem sýndur var af hugrökkum föðurlandsvinum og ég get aðeins beðið um að ég gæti eða myndi hafa siðferðislega óróa til að fylgja fordæmi hans. Ég sé að meginþema myndarinnar er að sýna veikleika/styrkleika hinir pyntuðu, en þvílík dapurleg ákvörðun að þurfa að standa frammi fyrir. Allt vegna þess að sál mannsins getur verið afskræmd á þann hátt að sársauki og þjáning sem berst yfir náunga er á einhvern hátt ánægjulegt. Hvort sem það er andlegt eða líkamlegt. Mér fannst myndin mjög umhugsunarverð.