Aðlögunin frá 1978 hafði öll innihaldsefni hugsanlegrar frábærrar kvikmyndar. Hún er byggð á algerlega heillandi bók eftir Charles Kingsley. Það hefur sannarlega hæfileikaríka leikara frá mönnum eins og James Mason, Bernard Cribbons og David Tomblinson, svo ekki sé minnst á raddhæfileika David Jason og Jon Pertwee. Það er líka Lionel Jeffries, leikstjóri dásamlegra sígildra eins og The Railway Children og Amazing Mr Blunden, og þó myndin sé góð að mestu leyti olli hún líka smá vonbrigðum. Ég átti ekki í neinum vandræðum með frammistöðuna, sérstaklega Mason og Tomblinson sem Grimes og Sir John Harriet í sömu röð og Tommy Pender og Samantha Gates eru trúverðug sem Tom og Ellie. Raddvalið er líka lofsvert, sérstaklega Jon Pertwee, sem kveður heillandi persónur út af fyrir sig. Mér líkaði líka við tilfallandi tónlist, hún er svo áleitin og falleg, og handritið var frekar trúr og almennt vel skrifað, sérstaklega í upphafi. Persónurnar, sérstaklega vatnsbörnin eru mjög heillandi, og illmennin eru ógnvekjandi og fyndin á sama tíma, ég elskaði þáttinn þegar Tom og vinir hans hjálpa vatnsbörnunum að flýja, að sjá hákarlinn elta rafmagnsálinn með öxi var mjög fyndið. Hins vegar mun ég segja að myndin lítur út fyrir að vera gömul, sérstaklega hreyfimyndirnar, hlutirnir í lifandi hasar voru ekki svo slæmir, ef þú fyrirgefur frekar dimma myndavélavinnuna. Hreyfimyndin var frekar flatt og bakgrunnurinn var stundum dálítið daufur, þó það hafi verið fín augnablik, eins og atriðið með Krakon og auðvitað fyrsti fundur með vatnsbörnunum. Ég hafði líka blendnar tilfinningar til löganna, lagið Water Babies var fallegt, en mér fannst fyrsta lagið gleymast, þegar Tom endar neðansjávar. Hi-Cockallorum er dæmi um lag, sem er eins og marmite, annað hvort elskarðu það eða hatar það. Ég persónulega veit ekki hvað ég á að gera um þetta lag, það var gaman að hlusta á það fyrst, en þegar það er komið í hausinn á þér er það kannski pirrandi. Eins mikið og mér líkar við Lionel Jeffries og myndirnar hans, þá vantaði leikstjórn hans bara undrunina og töfrana sem hún gerir venjulega. Allt í allt, vissulega ekki hræðileg mynd, en hefði getað verið betri listrænt. 7/10 Bethany Cox.