Vá! Ég náði þessu á IFC nýlega eftir að ég horfði á But Im A Cheerleader. Ég hef aldrei heyrt um þessa mynd en lýsingin hljómaði mjög áhugaverð. Ég fór inn með litlar væntingar og nú verð ég að segja að þetta er ein besta ástarsaga í kvikmyndum. Robin Tunney gerir frábært starf við að túlka mann með tourettes. Sambandið á milli þeirra tveggja og aðeins minnstu smáatriðin í myndinni eru svo nákvæm og trúverðug. Ég hata venjulega „rómantík“ og elska kvikmyndir en þessi mynd snerti mig sannarlega. Ég mæli svo með þessari mynd fyrir alla sem hafa hæfileika til sjón.