Þetta er falleg, innihaldsrík og mjög vel útfærð mynd með innihaldsríkri og innihaldsríkri sögu. Í grundvallaratriðum segir það frá því hvernig gamall sagnameistari þarf að finna (karlkyns) erfingja til að halda iðn sinni áfram, en endar með því að fá ekki það sem hann bjóst við í hans mjög karlremba heimi. Persónurnar verða þá að takast á við aðstæður sínar og gamli meistarinn þarf að glíma við átökin milli löngunar hans í félaga og erfingja og hefðbundinna hugmynda hans og samfélagsins. Sagan er skemmtileg, tilfinningaþrungin og flókin. Könnun persónanna, líf þeirra og tilfinningar, er rík og sannfærandi persónuþróunin er sterk á meðan persónurnar eru flóknar og alls ekki einvíddar. Myndin miðlar á faglegan hátt tilfinningar gamla mannsins og löngun hans til að finna erfingja og sýnir á sannfærandi hátt hvernig hann og krakkinn takast á við aðstæðurnar. Það er líka húmor, stundum frekar lúmskur, á viðeigandi stöðum. Myndin skoðar einnig hið góða og slæma í hefðbundinni kínverskri menningu og skapar myndinni frekari áhuga og dýpt. Leikstjórn, leiklist og landslag er allt framúrskarandi. Bætt við aðra styrkleika, þetta skapar ríkar og sannfærandi sjónrænar myndir og sannfærandi, raunverulegar persónur. Fyrir vikið vekur myndin sterka samúð og tilfinningar í garð persónanna. Sumir hafa haldið því fram að endirinn veiki myndina, en ég er ekki endilega sammála því. Kannski hefði hún getað verið sterkari með öðrum endi, en allar endurbætur á heildarmyndinni hefðu verið frekar litlar.