Mig langaði mjög að vera hrifin af þessari mynd, en svo miklu af henni er stolið/fengið úr annarri vinnu -- sumt af lántökunni er sársaukafullt. Í umsögn New York Times var bent á að syngjandi froskurinn þeirra minnir voðalega á þann í hinni frægu teiknimynd Warner Brothers ('Hello my baby, hello my darlin', hello my ragtime gal...'). En ég skora á hvern sem er að horfa á Fox/Blue Sky teiknimyndina Robots (2005) og finna ekki fáránlega líkindi í: söguþráði - Ungur uppfinningamaður að vaxa úr grasi og eitt nýstárlegt fyrirtæki dreifir öllum frábærum uppfinningum. borgarlandslag - Einstaklega svipuð myndavélahorn ná afar líkum myndavélahornum. svipað framúrstefnulegt borgarumhverfi....vélmenni... - Þjónandi vélmennið á Robinson heimilinu er mjög svipað hönnun og í Robots, og báðar myndirnar nota eins konar afturframúrstefnulegt útlit. Allt þetta virðist vera í skörpum mótsögn við ógeðfelldu tilvitnunina í Disney í lokin, sem gefur til kynna að fyrirtækið hafi verið stöðugur frumkvöðull sem lítur aldrei til baka (sem stangast líka á við alla kvikmyndalistann þeirra á tíunda áratugnum sem voru nokkurn veginn klón af hvor annarri, með smávægilegum breytingum á söguþráður og þjóðerni). Kvikmyndagerðarmennirnir virðast ekki geta látið söguna tala einir sér og senda í staðinn hluti og hávaða stöðugt í áttina til okkar, eins og við höfum ekki athygli fyrir neitt minna. Skúrkurinn er mjög vel- hannaður og ljómandi líflegur, og það er ánægjulegt að horfa á hann. Mikið af restinni af myndinni virðist hent saman. Sumt af landslaginu lítur út eins og CGI frá miðjum tíunda áratugnum. Myndin opnar í raun með klassískri Mikki Mús stuttmynd. Í lok þessarar teiknimyndar erum við minnt á að Disney hafi aldrei haft mikinn áhuga á nýjungum eða góðri frásögn - þeir virðast halda að það að fá eitthvað upp á hvíta tjaldið sé næg sönnun fyrir dyggð þeirra.