Það er erfitt að ákveða hvað á að segja um þetta. Það er ekki alveg, hundrað prósent slæmt. Þó kvikmyndin-í-mynd sé ósegjanlega slæm, ætlað að vera tjaldað, en vantar um mílu. Ég er þó nokkuð viss um að þetta er viljandi. Danny Aiello er fullkomlega fullnægjandi hér, og meira og minna neglur aumkunarverða karakter hans. Dyan Cannon var góður í litlu hlutverki. Clotilde Courau var áhrifamikil sem nýjasta tuttugu og eitthvað kærasta. Og Linda Carlson var með hugrakka topplausa senu sem hún náði mjög vel. Svo, það er ekki alveg slæmt, en ég trúi því ekki að þessi nái markmiðum sínum. Þegar á allt er litið er það líklega þess virði að halda áfram.