Sá þessa mynd um daginn á Santa Fe kvikmyndahátíðinni. Ég var ánægður með heiðarleika hennar og húmor. Þetta var mest umhugsunarverðasta mynd sem ég hef séð í mjög langan tíma -- ég get bara ekki losað mig við hana af einhverjum ástæðum. Það er kannski ekki fyrir alla, því það fær mann til að hugsa. Ég veit ekki hvort fólki finnst svo gaman að hugsa í kvikmyndum lengur, sem er synd. Leikararnir sem leika Franklin-hjónin eru talsverð uppgötvun. Ég gæti ekki hugsað mér að leika þetta flókna fólk af slíkri hreinskilni. Þó ég hafi haldið að nokkrar aukapersónurnar væru ekki eins góðar og Franklins, get ég alveg fyrirgefið það -- því þetta er mikilvæg mynd að mínu mati. Ég bjóst ekki við því að hafa gaman af þessu en þar sem ég hef hugsað um það í nokkra daga þá er þetta mjög viðeigandi skemmtun.