Fjöldi fíflanna í þessum þætti var hærri en fyrstu 9. Þeir fylgja ekki eigin reglum um anda þar sem eyðilegging líkamans fær andann til að leysast upp. Þessi missti annað lík. Sá líkami, og Dean, falla um 20 fet frá Sam en þá eru þeir rétt hjá Sam. Vasaljós slokkna á óupplýstu hæli, á nóttunni, og við getum enn séð allt. Það er nótt en ljós streymir inn um gluggana. Draugur sem dó á sjöunda áratugnum hringir í farsíma? Láttu ekki svona! Það er engin leið að Sam gæti fengið geðlækni til að hitta hann sama dag og hann pantar tíma og læknirinn talar við Sam eins og þetta hafi ekki verið fyrsta heimsókn hans. Sam og Dean vissu að það voru önnur lík á hælinu og saklausir andar leyndu enn og gerðu ekkert til að hjálpa þeim. Það virðist ekki vera eitthvað sem Winchester-strákarnir myndu gera. Ó og eftir að hafa skriðið um á dýnufylltri dýnu og allt í kringum viðbjóðslegt hæli er förðun og hár stelpnanna fullkomið og ekki blettur á hvítu skyrtunni hennar. Þó að útfærsla þessa þáttar hafi verið vandamál, var forsendan góð og nokkrum sinnum var ég ekki hræddur heldur kvíðin þegar Dean sat og las dagbók Elicots. Ég vissi bara að hlutur svo ákaflega persónulegur fyrir drauginn myndi draga hann að þeim sem brýtur heilagleika hans. Elicot kom ekki fram. Kannski er það að kenna að svo mikilvægur hlutur eða staður (eins og skrifstofa Elicots) ætti að draga andann þegar lifandi vera snertir eða kemur inn. Þegar þau skiljast langar mig að öskra... „svona deyrðu! Vertu alltaf saman og horfðu á bak hvers annars!' en þeir hlusta ekki á mig :o Elicot-andinn og sérstakur hæfileiki hans var mjög fínn snerting. Þetta er sýning á besta tíma en ég óska ​​þess hryllingsins að Elicot festi eitt af fórnarlömbum sínum í bandi og notaði eftirvæntingu eftir pyntingum til að læða okkur lengra. Sérstaklega vegna ljósabrjálæðanna gaf ég þessu 4. Skyndilegt myrkur eða flökt í heild sinni. Lýsing atriðisins þegar vasaljósið flöktir er öllu ógnvekjandi. Kveikjarinn sem kemur eða vasaljósið sem endurlífgar og samstundis er andi í andliti þeirra er átakanlegt. Mér skilst að leikstjórarnir vilji að við sjáum atriðið hans en gerum svo umtal eða augljósa tengingu með því að Elicot snertir rafmagnsinnstunguna og ljósin kvikna. Láttu persónurnar bregðast við því að straumlaust hæli hefur skyndilega ljós í einu herberginu. Bláhvít ljós flöktandi sem rafbogar rétt eins og fingurkraftur Elicots. Í alvöru, MCG hefði getað gert betur.