Þetta er frumstæðasta tegund af hefðbundinni draugasögu, ekki einu sinni lífgað upp að miklu leyti með notkun á írskum stöðum. Ef hinn mikli M.R. James hefði einhvern tíma komið með svona mjóa sögu - á James ekki í rauninni sögu sem heitir "A Thin Ghost"? -- hann hefði ekki nennt að láta hana birta. Orson Welles kemur fram í lúmskum endaþáttum sem greiða fyrir axlabönd gamalla vina, framleiðenda þessarar myndar. Nærvera hans og eini grínið í kvikmyndaiðnaðinum hefði skilað þessum vilja-o'-the-wisp til Óskarsverðlauna. Þetta er enn frekari sönnun, ef þörf væri á fleiri, að Óskarsverðlaunin hafa aldrei verið nein trygging fyrir verðleika.