Mér dettur í hug að sumar myndirnar sem hafa verið bannaðar í kvikmyndasögunni hafi í raun verið mjög mikilvægar og mjög góðar myndir. Ég vil halda því fram að í stað þess að banna krefjandi, umdeildar kvikmyndir ættu ritskoðunarmenn að íhuga að banna myndir sem eru svo slæmar að þær ógna greindarvísitölu þinni og geðheilsu. Ef þeir myndu gera það væri ein af fyrstu myndunum sem fljótlega var falin í burtu án efa "Stroker Ace". Þessi mynd er hræðileg með stóru 'A'. Þetta er versta mynd sem Burt Reynolds hefur leikið í... heilmikið afrek fyrir mann með „Cannonball Run II“, „Cop And A Half“ og „Rent-A-Cop“ á ferilskránni! sagan kynnir okkur fyrir farsælum hlutabréfabílakappanum Stroker Ace (Reynolds), manni sem elskar hraðskreiða bíla og hraðskreiðar konur. Hann festist í niðrandi samningi við krókótta verkefnisstjórann Clyde Torkle (Ned Beatty). Samningurinn krefst þess að hann vinni niðurlægjandi kynningarvinnu fyrir nýja skyndibitakeðju, eins og að klæða sig upp sem risastóran kjúkling. Kastað í blönduna er Lugs (Jim Nabors), vitlaus vinur Ace, og Pembrook Feeney (Loni Anderson), bimbo með heila sem er aðeins minni en baun sem Ace. Hal Needham, leikstjóri þessa lág- bekk sorp, var áður áhættuleikari og hann gerði fjölmargar myndir sem treystu á sérfræðiþekkingu hans í að sviðsetja stórkostleg glæfrabragð og bílaeltingar/keppni. Sumar þessara mynda voru í lagi, eins og "Hooper" og "Stunts Unlimited", en með "Stroker Ace" nær hann hámarki á ferlinum. Persónurnar eru svo heimskar að maður vorkennir í raun og veru leikarunum sem leika þær. Sérstaklega er Anderson söðluð með svo heimskulegt hlutverk að það fær mann til að gnísta tennur af örvæntingu. Húmorinn er veikburða og ungbarnalegur út í gegn og glæfrabragðið og kapphlaupið ómerkilegt. Jafnvel úttökurnar á lokaeiningunum (sem er að finna í öllum Reynolds-Needham-samstarfinu) eru almennt ófyndnar, sem gefur til kynna að myndin hafi kannski ekki verið mjög skemmtileg að gera. "Stroker Ace" er óþef af töluverðri stærðargráðu.