Nokkuð eftirminnileg mynd af afbrigði dýra-drepa-fólks, sérstaklega svipuð "Willard" að því leyti að hún skartar öldruðum persónuleikara (í þessu tilfelli, skref niður á hæð Les Tremayne, sem setur inn hið eina þekkta frammistöðu sem ég hef séð hann gefa) í hlutverki manns sem er í ójafnvægi í lífi sínu og ákveður í kjölfarið að nota dýravini sína til að hefna sín á þeim sem hafa beitt honum óréttlæti. Já, þetta er ein af þessum myndum þar sem nokkurn veginn allir eru fyrirlitlegir, svo að þú munt gleðjast þegar þeir deyja, og í raun gæti úrvalið af leikurum, stöðum o.s.frv. ekki verið betra í að gefa myndinni andrúmsloft af subbulegum decadence. Persóna Tremayne er "Snakey Bender", og hann er vissulega það áhugaverðasta við myndina: aldraður snákasöfnari sem er heltekinn af tónlist John Philip Souza. Þegar prédikarinn á staðnum dregur úr þeirri æfingu sinni að safna litlum dýrum frá skólabörnum á staðnum sem beitu fyrir snáka sína og vinur hans giftist nektardansara (þannig kemur hann í uppnám í siðferðislegum hljómsveitartónleikum hans á miðvikudagskvöldið) fer hann á hausinn, í leiðinni. búa til eftirminnilega hrúgu af klungum undir bjargbrúninni þar sem hann varpar flakunum eftir að hafa fargað óheppilegum eigendum þeirra. Einn skemmtilegur leikur sem þú getur spilað á meðan þú horfir á "Snakes" er að veðja á hvaða bílar munu lenda lengst niður á kletti. Allt í allt mjög ódýrt og arðrænt, en verður virkilega skemmtilegt fyrir aðdáendur þessara tegunda kvikmynda .