Þegar ég hugsa um cheesyest guilty pleasure-myndir, það fyrsta sem ég hugsa um eru 80s slasher-myndir. Virkilega léleg slasher flicks. Formúlugerð kvikmynda, þar sem allt sem handrit þurfti var 2 hlutar blóðs og nokkra hluta nekt til að fá fram. Flýttu áfram til seinni hluta tíunda áratugarins/byrjunar síðustu aldar. Slasher-leikurinn hefur verið endurvakinn með velgengni "Scream" frá 1996. Líkt og á níunda áratugnum voru þessar myndir formúlulegar og hyldu skort á innblástur með því að merkja sig sem „mjöðm, tungu í kinn skopstæling“ á upprunalegu slasher-myndunum. Af þessari nýlegu blöndu af „hip parody“ ný-slasher-myndum, er sú eina sem er þess virði að sjá lággjalda, beint á myndbandið „Cut“. Eins og flestar aðrar „nýju“ slasher-myndir, byggir „Cut“ á framleiðsla á slasher-mynd, í þessu tilfelli skáldaðrar kvikmyndar „Hot Blooded“ frá 1985, til að gera athugasemdir við tegundina. "Hot Blooded" kláraði aldrei framleiðslu, vegna morða af einhverjum sem var með grímu morðingja myndarinnar, Scarman, sköllóttur mynd með munninn saumaðan nálægt og dökk, nemandalaus augu. Nú, 12 árum síðar, hefur hópur kvikmyndanemenda, en prófessor þeirra tók þátt í framleiðslunni, ákveðið að fara inn í hvelfingarnar, smella á upprunalegu leikkonuna sem eftir er af og klára myndina. En í hvert sinn sem myndin er sýnd eða atriði er tekin snýr "Scarman" aftur og einhver deyr. Til að vitna í tagline, munu þeir klára myndina áður en hún klárar þá? Þetta hljómar allt mjög illa, og að vissu leyti er það (í alvöru, er til eitthvað sem heitir góður slasher-flick?). Það er engin persónaþróun (upplýst er að „nýi“ leikstjórinn sé dóttir upprunalega leikstjóra „Hot Blooded“, en líf hans var greinilega eyðilagt eftir að framleiðslunni var hætt; þetta hefði verið fullkomið smáatriði til að vinna í söguþráðurinn, samt er hann aldrei minnst á hann aftur) og eins og í öllum öðrum slasher-myndum, þá eru bara of margir líkamar til að hugsa um. Leikararnir eru ekki frábærir, jafnvel á mælikvarða beint á myndband, en flestir skemmta sér með persónum sínum (og fyrir þá sem eru það ekki, þá er það óviljandi persónuleikur, þar sem engin persóna þeirra í myndinni vildi vinna á "Hot Blooded"), sérstaklega sá sem var svo heppinn að leika Scarman. Hápunktur "Cut" hefur enga stóra "who dunnit" afhjúpun á morðingjanum eins og í "Scream" myndunum. Það hefur ekki brella drápið í "Urban Legend" myndunum. Það sem það hefur er frumlegt og áhugavert hugtak sem er útþynnt með "þannig getum við skrifað framhald ef það selst vel" endi. En það er sambærilegt við námskeiðið. Með hvaða skynsamlegu áhorfi sem er, þá er þetta hræðileg mynd sem ætti að forðast, en þessi „gæði“ eru það sem gerir hana að rótum sínum í slasher-tegundinni og þetta er það sem gerir hana skemmtilegri en einhver af hinum neo-slasher myndunum.