Hver hlaut Óskarinn sem besta leikkona árið 1933? Það hefði átt að vera Laura Hope Crewes fyrir stórkostlega túlkun sína á ægilegustu móður allra tíma. Hún er sannarlega ein af frábæru persónuleikkonum allra tíma. Hún lék hina léttúðugu Prudence Duvernoy í "Camille" (1936) og eftirminnilegast hlutverk hennar er frænka Pittypat í "Gone With the Wind". Irene Dunne var "opinber" stjarna myndarinnar en atriði hennar með Lauru Hope Crewes voru dýnamít. David (Joel McCrea) er staddur í Heidelberg þegar honum býðst vinna í New York. Eiginkona hans, Christine (Irene Dunne) getur haldið áfram námi í Rockafellar Center. Fyrsta stopp þeirra í Ameríku er heimsókn til móður Davids, frú Phelps. Að segja að Laura Hope Crewes ráði yfir hverri senu er vanmat. Frá fyrstu komu hennar - í ofsafengnum viðleitni til að heilsa "stóra stráknum" hennar - er öll athygli á henni. Jafnvel þegar hún situr við teborðið, þegar hún gleymir tilveru Hester, jafnvel gleymir hvernig hún tekur teið sitt, þú veist að eitthvað er ekki alveg í lagi.(Hester hefur búið þar um tíma.)Frances Dee er alveg sæt og svo rétt í henni hlutverk sem hin yndislega Hester. Frammistaða hennar í þessari mynd, sérstaklega atriðið þar sem hún er með ofsa og eftirleikurinn sannar hversu vanmetin hún var sem leikkona. Allir ungu leikararnir eru frábærir. Eric Linden er frábær sem Robert, yngri sonurinn sem kemst að því að móðir hans er hræðileg en getur ekkert gert í því að sleppa úr álögum móður sinnar. Joel McCrea, sagði á einum tímapunkti "að mála rósir á baðker - það er meira þinn stíll". Það er mjög lúmsk tillaga í myndinni um kynhneigð Roberts. Irene Dunne er frábær í hvaða mynd eða tegund sem hún prófaði.