Þessi mynd, sem eitt sinn var tilkomumikil fyrir framsýna pólitík og lýsingar á frjálsri ást og kynferðislegri frelsun, hefur með tímanum verið minnkað í forvitni. Það virðist fáránlegt núna að þessi leiðinlega litla kvikmynd hafi verið bönnuð og haldlögð af stjórnvöldum í mörgum löndum. Í ljósi þess hversu sósíalísk Svíþjóð varð að lokum, virðist „róttækni“ stjórnmálanna, sem einu sinni var umdeild, barnaleg og næstum almennt fjórum áratugum síðar. Og kynlífssenur hennar, sem á sínum tíma voru viðfangsefni tilkomumikilla ósvífniprófa, líta frekar tamlega út í nútíma samhengi. Engu að síður er kvikmyndin og meðfylgjandi heimildarmyndir þar sem greint er frá mörgum deilum hennar og áhrifum enn lítillega áhorfanleg sem snemmmynd af uppreisn ungmenna á sjöunda áratugnum. Einn hluti myndarinnar sem stendur enn: sjálfsmeðvitund hennar gagnvart „fjórða veggnum“. Af og til mynda kvikmyndagerðarmennirnir sjálfa sig við gerð myndarinnar. Ádeila leikgleðin í þessu vekur enn hlátur.