Þessi mynd hefur alla stærð og glæsileika og margar af stóru biblíusögunum á fimmta og sjöunda áratugnum. En það er kannski líka það fyrsta sem raunverulega manngerir biblíupersónurnar sjálfar. Það besta við það er að það dregur ekki úr þeim í augum áhorfandans. Þetta er einstakt og sannfærandi jafnvægi sem hjálpar okkur að átta okkur á því að jafnvel frábært fólk eins og David er gallað fólk sem finnur trú sína og mikilleika í því að horfast í augu við galla sína. til hinnar dásamlegu Susan Hayward sem Bathsheba. Hayward er upp á sitt besta í þessari mynd. Hennar eigin sanngjarna en stærri en lífsstíll í leiklist á alveg heima hér. Hún er alltaf tælandi, en hún leikur hlutverkið á þann hátt að þú hefur samúð með henni. Raymond Massey stendur sig frábærlega sem Nathan spámaður. Sem barn þegar ég sá myndina fyrst virtist Massey vera nýbúinn að tala við Drottin sjálfan og var æðisleg sjón. Eflaust einnig hjálpað af frábærri tónlist sem er samin af hinum alltaf ótrúlega Alfred Newman sem átti einnig frábæran árangur í öðrum biblíusögum eins og "The Robe" og "The Greatest Story Ever Told" ásamt kannski 100 öðrum myndum líka! Kvikmyndatakan eftir Leon Shamroy er vel unnin og eykur stærðina en einnig nánd myndarinnar. Henry King, sannarlega vanmetinn kvikmyndaleikstjóri sem líkt og William Wyler dúkkaði sér aldrei inn í neina tegund, setur saman stærri framleiðslu en lífið sem missir aldrei sjónar á ástarsögunni milli Davíðs og Batsebu og djúpstæðrar baráttu Davíðs við trú sína. í Guði. Slóðin í þessari mynd hefði getað verið mjög háleit, en King heldur henni raunverulegum og áhugaverðum alla leið. Auk þess missum við aldrei leyndardóminn um að reyna að skilja vilja Guðs, rétt eins og Davíð sjálfur er að berjast við það sama. Frá fyrstu senu þar sem hermaður deyr við að reyna að bjarga örkinni frá glötun. Davíð er ekki sáttur við svar Natans, (til að orða það) að enginn geti skilið vilja Guðs. Þetta er ferðin sem við förum í allt að kraftmiklum endalokum þar sem Davíð stendur loksins frammi fyrir sjálfum sér. Að lokum tilheyrir þessi mynd Gregory Peck sem er dásamlegur sem Davíð konungur. Davíð hans er maður sem þú getur trúað að gæti stjórnað landi miskunnarlaust en var á sínum tíma trúr sálmasöngvari. Þetta er ein besta frammistaða hans. Ég sé þessa mynd ekki mikið lengur í sjónvarpi, en þegar ég geri það, þá bregst ég aldrei við að horfa á hana. Ég held að það haldist mjög vel enn í dag.