Ofbeldi hvort sem það er raunverulegt eða ekki hefur alltaf áhrif. Í þessari mynd er ofbeldið eins gróft og hægt er að biðja um. Í Great Ecstacy hefur leikstjórinn sýnt með góðum árangri hvers konar öfgar ofbeldis fólk getur. En hver var tilgangurinn? Ofbeldið lítur út eins og blanda af „Irreversible“ eftir Noë og „Clockwork Orange“ eftir Kubrick...sem báðar eru merkilegar myndir. Ekki misskilja mig, ég er alls ekki á móti skjáofbeldi og ég hef séð viðbjóðslegt efni á kvikmyndaárum mínum, en þessi mynd í heild sinni er algjör ungmenni. Sagan er aldrei nógu þróuð til að gefa upp neina ástæðu fyrir hinu gríðarlega ofbeldi, rizla pappírsþunna ástæðan sem við erum að gefa fyrir fráfall Roberts er kynning hans á eiturlyfjum. Danny Dyer leikur persónuna sem er að hluta til ábyrg fyrir fráfalli Roberts vegna eiturlyfja, en hann er á skjánum í minna en 5 mínútur. Lesley Manville er ekki fær um að takast á við mamma Roberts, ég er ekki viss um hvað annar hvor þessara leikara er að gera í mynd af þessu lága stigi. Leikurinn er viðarkenndur, atriðið í eldhúsinu með sjónvarpskokknum og konunni hans er til dæmis jafn sársaukafullt á að horfa ef ekki meira en átakanleg lokaatriðið - hver skrifaði þessar samræður?! Sum ummælin sem strákarnir setja fram...'lítur út fyrir að hún njóti þess' eru svo fábrotin að þau freista mann til að hlæja ef það væri ekki fyrir brennandi löngun Clay til að sprengja okkur með hryllilegum myndum af limlestum kynfærum kvenna. Hvers vegna þarf að sýna okkur svona smáatriði, mögulega allt að unglingsáráttu leikstjórans fyrir sadisískum klámmyndum ... það er aðeins hægt að velta fyrir sér sálfræði þessa unga manns. „Pólitísk merking“ myndarinnar var ítrekað vakin athygli okkar vegna magnsins af senum; á barnum, fyrir utan hús sjónvarpskokksins, segir stríð í Írak, var kannski of augljóst að mínu mati. Já, stríð er ofbeldi, félagsleg ákveðni veldur gremju, við erum öll viðkvæm fyrir hræðilega ofbeldisverkum hvort sem þú ert í pólitík eða á götunni að skjóta E. Að setja alla þessa hluti saman sem hluta af sama undirliggjandi máli er að forðast raunverulegt mál sem er merking ofbeldis í manninum. Þetta mál er mál sem við höfum ekki enn náð að átta okkur á og alls ekki í þessari mynd. Mín skoðun: afleitt, illa gert og tilgangslaust.