* Sumir spoilerar *Þessi mynd ber stundum textann "Life Everlasting." Þetta er oft tekið sem tilvísun í lokasenuna, en lýsir betur hversu dauð og grafin þessi einu sinni metnuðu þáttaröð er eftir þessa slælegu og órökréttu sendingu. Það er "hey krakkar, við skulum setja í sýningu" um þessa fjarmynd, sem getur verið hjartfólgið. Sumum aðdáendum mun líða eins og innherjar þar sem þeir njóta þess að velja út allar hinar ýmsu myndamyndir. Meðhöfundur, meðframleiðandi, Tom Fontana og félagar hans pakka saman gangi mála með vinum og eftirlæti úr öðrum þáttum, sem og alvöru Baltimore persónur. Gömlu uppáhöldin þín sem og síðar ekki í uppáhaldi. Það var alltaf togstreita sem lagði gæðameðvitaðan framkvæmdaframleiðanda Barry Levinson, Fontana, James Yoshimura og restina af skapandi teyminu á móti fjárhagslegum meðvituðum stjórnendum NBC, sem einfaldlega vildu önnur vitlaus lögregluaðferð eins og "Nash Bridges," sem sló reglulega út fyrir "Morð" í einkunnagjöf. Þrýstingurinn sem sagt var frá þegar sýningin skoppaði á milli hrífandi raunsæis sem fór yfir formi þess, og óþægilegrar tilfinningasemi sem niðurlægði hana. Því miður fyrir þessa mynd, Fontana, köstuðu meðhöfundarnir Yoshimura og Eric Overmeyer og leikstjórinn Jean de Segonzac einfaldlega inn handklæðinu. Þeir tóku fáránlegustu söguna úr seríunni, toppuðu hana með ólíkindum og listrænt ófrjósömum nýjum söguþræði og lögðu byrðina af því að bera allt ruglið á einn af veikari leikaranum. Í stuttu máli, nokkur tími er liðinn frá síðasta þætti sýningarinnar. Fyrrum hjarta morðdeildar Baltimore, Yaphet Kotto sem Lt. Al Giardello, er nú Kurt Schmoke-líkur frambjóðandi til borgarstjóra og Schmoke sjálfur kemur fram. En þessi efnilega byrjun tekur strax og með ólíkindum hörmulega stefnu. Kastljósið færist yfir á Giancarlo Esposito sem Mike son Giardello. Myndarlegur maður sem hefur unnið gott verk annars staðar, Esposito var eitt af fallegu andlitunum sem komu seint inn til að lífga upp á sjónvarpsþættina. En spurningin fyrir áhorfendur var alltaf: er Mike svona óþægilegur sem sonur Gee, eða er Esposito svona óþægilegur í hlutverkinu? Til að vera sanngjarn fær Esposito ekki tækifæri til að leika aðalsöguna án truflana. Það er vegna þess að rithöfundarnir velja þetta augnablik til að endurvekja annan söguþráð sem hrækti á gáfur dyggra kjósenda þáttarins. Augljóst neftóbakstraumspilunarvídeó var kynnt, og virtist síðan raunverulega eiga sér stað, á netinu. Eftir nokkra rauða síld handtóku rannsóknarlögreglumenn grunaðan fráhrindandi. En áreitinn og ofreyndur aðstoðarsaksóknari Zaljko Ivaneks gleymdi að leggja fram beiðnir í tæka tíð og hinum grunaða var sleppt, aðeins til að vera myrtur síðar. vegna þess að borgarstjórinn, dómsmálaráðherrann, seðlabankastjórinn, allt löggjafarþingið í Maryland, dómsmálaráðherra Bandaríkjanna, NBC, Court TV, BBC, AP, Reuters, People, The Sun, Washington Post, New York Times, LA Times , Time Magazine, The Times of London, The Economist, The Johannesburg Mail and Guardian, L'Osservatore Romano, Le Figaro, Paris Match, L'Equipe og Computer World voru ekki að hringja á 10 mínútna fresti til að spyrjast fyrir um stöðu málsins .Engu að síður flykkist gamla hópurinn af rannsóknarlögreglumönnum og félögum aftur til Baltimore til að hjálpa til. Það er heilmikið af hæfileikum til sýnis. Því miður, með takmarkað magn af samræðum til að dreifa, eru sumir þeirra eingöngu til sýnis. Tveir af sterkustu leikarunum, Clark Johnson og Melissa Leo, eru glæpsamlega vannýttir, á meðan tíma sem er sóað í Jon Seda og Michael Michelle mætti ​​eyða betur í auglýsingar. Rithöfundarnir virðast gera ádeilu á þetta og kynna Jason Priestley sem nýjasta stóra einkaspæjarann. Á hinn bóginn gefa þeir auðveldu og auðveldu Michelle Forbes mjög áhrifaríka senu. Það er einhver önnur slyngur leikarahópur, þar sem raunverulegur Lt. Gary D'Addario, miðpunktur bókarinnar sem gaf tilefni til sýningarinnar, leikur aðra rannsóknarlögreglumaður. Gestir koma frá öðrum sýningum, eins og Whitney Allen sem er að gera sitt besta og hugmyndalausa „Miss Sally“ úr barnaþættinum sem fangarnir elska í „Oz“ með Fontana. Dina Napoli hjá WBAL TV kemur fram sem hún sjálf. Jafnvel þegar þeir eru skemmtilegir geta þessir gestir verið truflandi. Ed Begley yngri heldur sögunni áfram í stuttri framkomu sinni og leikur Dr. Victor Ehrlich úr „St. Elsewhere“ eftir Fontana. Hann er enn lifandi karakter og passar inn á sjúkrahús. Þá manstu, reyndist heilagur Elegius ekki vera fantasía einhverfa drengs? Gagnlegasta myndmyndin endurspeglar samlegðaráhrif fyrirtækja. Þessi mynd var gerð þegar Court TV keypti endursýningarréttinn að seríunni. Þetta net lagði sitt af mörkum til lagalegrar undanþágu Helen Lucaitis, sem hafði tekið viðtal við Morðteymið og síðar komið fram í „Oz“. Sjónvarpsfréttaritari vinnur skilvirkt starf við að draga saman fréttirnar, það er að segja söguþræði fyrir seinliða. Þó hún sé svo grönn að hún hverfur þegar hún snýr sér til hliðar, þá sér Lucaitis líka ágætlega um líkamlega gamanmynd með Esposito. Hann sýnir meiri djús í senum sínum með Lucaitis en með nokkrum venjulegum samstarfsmönnum sínum. Kannski hefðu þessir tveir átt að gera snúning. Þegar myndin lýkur rís rjóminn af leikarahópnum upp á toppinn. Þrátt fyrir að þeir séu söðlaðir með tapað handrit, sigrast Andre Braugher og Kyle Secor það. Frammistaða þeirra minnir áhorfendur á hvað gerði Homicide, í töluverðum tímalengdum, besta þáttinn í loftinu og eina af bestu sjónvarpsframleiðslum allra tíma. Það er gaman að horfa á helstu atvinnumenn gera hlutina sína; það er bara synd að þessi mynd gefur þeim ekki meiri möguleika. Harðir aðdáendur gætu samt viljað sjá þessa mynd en þú getur lifað án hennar.