Næstum of vel gert... "John Carpenter's Vampires" var skemmtilegt, heilsteypt popp-skemmtun með nógu lítið fjárhagsáætlun til að tæknibrellur yrðu ekki yfirbugaður. Og augljóslega miða við "From Dusk Till Dawn"-áhorfendur. "Vampires: Los Muertos" reynir það sama og byrjar með rokkstjörnunni Jon Bon Jovi sem leikur eina af aðalpersónunum, en gerir það næstum of vel...: Ég hef ekki séð Jon Bon Jovi í neinni annarri mynd, svo ég Ég er ekki fær um að bera leik hans í "Vampires: Los Muertos" saman við önnur hlutverk hans, en ég var mjög hissa á góðri frammistöðu hans. Eftir að myndin byrjaði sannfærði hann mig um að búast ekki við því að hann myndi grípa neinn gítar og spila "It' my life" eða eitthvað, heldur drepa vampírur, sýna enga miskunn og vinna verk sem þarf að gera. Þetta þýðir mikið, því hluti áhorfenda (líka ég) var líklega að hugsa: "...bara af því að hann er rokkstjarna...". Auðvitað er Bon Jovi ekki James Woods en satt best að segja: Þetta hefði getað verið miklu verra og að mínu mati stóð Bon Jovi mjög vel. Vampírukonan sem leikin er af Arly Jover er ekki leðurklædd drápsvél vampíruleiðtoga sem við hittum í hluta 1 (eða á svipaðan hátt í "Ghosts of Mars"). Jover leikur vampíruna mjög tælandi og mjög kynþokkafulla, hreyfir sig lipur eins og köttur, ræðst eins hratt og snákur og klæddur í þunnt, létt næstum gegnsætt mjög erótískt klæði. Og jafnvel sjónbrellurnar sem styðja við hreyfingu hennar eru mjög vel gerðar. Það þarf virkilega smá barsmíðar. En leikstjórinn er sums staðar í myndinni bara að forðast að breyta myndinni úr hasar-hrollvekju í viðkvæma hryllingsmynd eins og "Nosferatu" eftir Murnau. Maður getur næstum séð freistingu leikstjórans til að búa til kvikmynd með MJÖG persónulegum nótum og öðruvísi en upprunalega. Þetta er raunverulegur styrkur myndarinnar og um leið veikasti hlið hennar: Áhorfendur sem fagna skemmtilegu blóðbaði fyrstu myndarinnar eiga líklega von á hreinu og skemmtilegu blóðbaði í annað sinn og gætu orðið fyrir smá vonbrigðum. Gerðu ekki mistök: "Vampires:Los Muertos" ER skemmtilegt blóðbað en það er bara ekki ALLTAF svona mynd. Hugsaðu bara um fjöldamorð á barnum miðað við atriðið þar sem vampírukonan reynir að tæla Zoey í rústunum: baramorðið er það sem þú býst við frá amerískri popp-skemmtun, tælandi-Zoey-in-the-ruins-senan er NÆSTUM evrópsk kvikmyndahús (myndin er fús til að segja okkur meira frá sambandi Zoey og vampírukonunnar, en neitar um leið svörum. Vegna þess að það myndi hægja á hasarnum? Sýndi áhorfendum vampíru með mannlega fortíð , vera sem nú þjáist og ekki aðeins skepna sem er bara að slátra hverjum sem er). Og það er punkturinn fyrir mér sem ákveður hvort myndin er samþykkt af áhorfendum upprunalegu myndarinnar eða ekki. Og líka: Ætlar „From Dusk Till Dawn“-áhorfendur virkilega að líka við þetta? Ég er ekki viss um það. Engu að síður hefur Tommy Lee Wallace staðið sig mjög vel, "Vampires:Los Muertos" er furðu gott. En mér finnst líka að leikstýra framhaldi af poppkornsmynd Wallace er stundum næstum of skapandi, of tjáningarríkt. Eins og hann sé að forðast að þróa hæfileika sína til að uppfylla væntingar áhorfenda. Að mínu mati fyllir hæfileiki Wallace myndina af lífi og er kannski stundum að soga hana út á sama tíma. "Vampires: Los Muertos" er næstum of vel gert. (Ég gef því 7 af 10)