Ég hef yfirleitt ekki gaman af raunveruleikaþáttum, sérstaklega þeim sem græða á velgengni „American Idol“. En þennan get ég lifað með. Grínistar alls staðar að úr heiminum framkvæma stutta rútínu fyrir hæfileikaskáta fræga fólksins og ef þeim líkar við þá verða þeir sendir til að framkvæma venju fyrir raunverulegan áhorfendahóp. Þá eru tíu eða tólf myndasögur valdar til að búa saman í húsi og gera keppnir í „Survivor“ stíl með grínaðferðum. Þá verður einn ákveðinn sem "Last Comic Standing." Mér finnst gaman að standa upp, svo þetta er sá raunveruleikaþáttur sem þarf að hafa áhuga á að sinna áhugamálum mínum. Það eru yfirleitt ansi fyndnar myndasögur valdar í gegn. Það hóf feril hæfileikamanna eins og Alonzo Bodden, Ralphie May og Josh Blue. Neikvæð gagnrýni mín er sú staðreynd að það er möguleiki á að margar af þessum myndasögum hafi verið valdar fyrir framlag þeirra til raunveruleikaþátta. Í fyrstu bjuggu þau saman í húsi eins og "Stóra bróðir," en núna eru þeir búnir að hætta þessu, guði sé lof. Og það eru margir grínistar sem mér fannst, voru bara valdir ekki vegna þess að þeir eru fyndnir, heldur vegna kynþáttur, þjóðerni, viðhorf, kynlíf osfrv. þegar aðrar myndasögur hefðu greinilega átt að slá þær út. En þegar á heildina er litið er þetta vel gerður raunveruleikaþáttur, sem eru tvö kjörtímabil fram að þessu sem ég hélt að væru oxymoron.