Augljóslega virðist sem margir hafi haft mjög gaman af þessari mynd og það er dásamlegt. Þetta er vissulega mjög vel meint mynd og ég kann að meta það á tímum hjartalausra eða tilfinningalega skaðlegra mynda. Því miður er mikið vandamál í myndinni og það var ekki eitthvað sem ég hafði gaman af að horfa á. Aðal vandamálið er skrifin. Það er bara ekki mjög fyndið. Þegar eitthvað reynir að vera fyndið eða fyndið og mistekst, þá er það miklu verra en þegar það hefur alls ekki reynt vitsmuni. Þessi mynd er að miklu leyti röð "snappy"-en blíðra endurkomu fullorðinna fjölskyldumeðlima, sem engin þeirra virðist hugmyndarík eða viðeigandi. Það eru líka nokkrar miðlægar forsendur í myndinni sem virðast vera of mikil tilviljun eða hvatning til að vera trúverðug eða raunverulega virka. Sum baksögunnar virtust meira forvitnileg og voru til þess fallin að skreyta söguna nokkuð vel í kringum jaðrana, en hún gat ekki bætt upp fyrir flatneskjuna frá augnabliki til augnabliks sem ríkti nánast alla myndina. Leikstjórn/klipping gerir það ekki. Styðji myndina heldur ekki vel, þó ég viti ekki hvernig nákvæmlega. Einhvern veginn fannst mér hlutirnir alltaf frekar fölsaðir og að leikararnir væru að þvinga sig í gegnum óeðlilegt efni að mestu leyti. Þeir reyndu og ég kenna engum manni hér. Það voru líka of mörg lítil og sjarmerandi hlutverk í henni utan nánustu fjölskyldu. Ekki góð leiga að mínu mati, þó aftur, greinilega fannst mörgum það mjög heillandi (ég er 38; mig grunar að kannski fólk yfir 60 gæti njóta þessarar myndar meira?).