... Ástæðan fyrir því að ég fíla þessa mynd svo mikið er vegna andans sem hún hefur. Þetta er snilldar sumarbúðamynd, þannig að brandararnir eru ekki vondir á varanlegan hátt sem gerir eina persónu að varanlegu athlægi. Hrekkir eiga sér stað, en þú hefur það á tilfinningunni að viðkomandi fallkrakkar gætu horft til baka og hlegið, eftir að hafa verið nógu dónalegir til að falla fyrir þeim - og án þess að vera of cheessy, það er í raun frekar gott að allir séu enn vinir í endirinn! Það er sérstakur bónus þegar hringstjóri allra þessara skemmtilegu japna er Bill Murray. Fyrir mér er enn litið á hann sem gamanmyndaguðinn án jafningja þegar hann fær tækifæri til að skera sig lausan. Enginn er betri í að skapa tilfinningu fyrir frjálsu brjáluðu stjórnleysi án þess að særa neinn. Tónninn í allri myndinni hefur sama stíl og fremsti maður hennar, komið á fót með frábærri upphafssenu sem sýnir hvernig Murray er tilbúinn fyrir daginn. Allt er kjánalegt, já, en mikilvægara en að haga sér eins og fullorðinn maður er að skemmta sér vel. "Kjötbollur" lofar slíku og skilar að lokum nærandi úr.