Ég sel hina látnu snúast um dæmda grafarræningjann Arthur Blake. Vinur Blake og samgrafarræningi Willie Grimes hefur nýlega verið tekinn af lífi og Blake ætlar að fylgja í kjölfarið næsta morgun. Á meðan hann situr í klefa sínum og bíður aftöku kemur prestur að nafni faðir Duffy inn og spyr hann hvort hann muni segja allt sem hann hefur séð sem grafræningja. Hann heldur síðan áfram að gefa föður Duffy hálfgerða ævisögu um áhugaverðari hetjudáðir hans. Söguþráðurinn samanstendur nokkurn veginn af nokkrum atvikum sem eru aðeins bundin saman í tímaröð. Þetta kemur í veg fyrir að áhorfandanum leiðist en það gerir líka atburðina minna markverða þar sem þú gætir auðveldlega bætt við eða fjarlægt mikið af senum án þess að taka mikið eftir því. Þó að hún væri gölluð, þá fannst mér þessi aðferð í heildina auka á skemmtilegt og kærleiksríkt eðli myndarinnar og halda henni mjög skemmtilegri. Flestar hinar ýmsu sögur eru góðar, sérstaklega geimveran, Murphy's og vampíran, en aðrar voru ekki svo frábærar. Leiklistin er ekki ótrúleg en mér fannst hún ekki slæm á neinum tímapunkti. Dominic Monaghan var með góða frammistöðu þar sem hann náði að vera alvarlegur þegar því var að skipta og lék einnig mjög vel inn í grínþáttum myndarinnar. Persónurnar voru ekki einstaklega ítarlegar en þær voru allar áhugaverðar. Ég hafði líka gaman af því hvernig fjöldi illmenna var gerður á yfirdrifinn næstum myndasögumáta. Hluturinn með baksögu Murphy-hjónanna og klíkunnar þeirra er ómetanlegur. Svo á heildina litið sameinar I Sell the Dead hryllingi, gamanleik og sci-fi á mjög farsælan hátt í blanda af skemmtun og spennu. Þetta er ein af áhugaverðari og frumlegri myndum sem ég hef séð í nokkurn tíma, og það er óheppilegt að sjálfstæðar myndir sem þessi fá ekki meiri viðurkenningu.