Ég hef verið aðdáandi þáttar Larry King um nokkurt skeið, mér finnst hann standa sig frábærlega í heildina og ég held að hann „frákast“ aldrei eins og svo margir virðast trúa. Hann er lúmskur Sporðdrekinn, hann fær tárin þegar hann þarf, rétt eins og hann náði að gera í gærkvöldi með Paris Hilton, í fyrsta sjónvarpsviðtali hennar eftir fangelsisvistina. Það sem hefur komið mér mjög á óvart í þessu máli er að Hilton er greinilega enn hugmyndalaus um hvers vegna Sauer dómari gaf henni það sem hún telur að hafi verið of harður dómur (og það sem meira er, LÁTTI hana í raun og veru afplána hann). Allan þann tíma sem hún var í fangelsi, að sögn ein 23 tíma á dag í klefa sínum, sneri hún aldrei einu sinni í huganum við atburðina sem leiddu til þess að hún fékk dóminn sem Sauer dómari taldi rétt að dæma hana. Hún áttaði sig aldrei einu sinni á því að það gæti hafa sett upp stóran rauðan fána þegar hún (1) mætti ​​seint í réttarsal fyrir upphaflega yfirheyrsluna og (2) hélt áfram að tilkynna honum, þegar hann spurði hana vissi hún ekki að leyfið hennar hefði verið frestað, fékk hún ekki blöðin í pósti, að "ég á fólk sem les svoleiðis fyrir mig." Allan tímann sem hún var í klefa sínum komst hún aldrei að því að þessi aðgerð (kom seint) og þessi staðhæfing - og það sem meira er, viðhorfið - algjört óvirðing við dómstólakerfið og lögin almennt og hennar Sérstaklega ökuréttindi sem hún sýndi -- gæti bara hafa gert Sauer dómara (afsakið orðaleikinn) að fara illa með hana. Í gærkvöldi, í þætti King, eftir að hafa tjáð sig um hvernig henni hefur verið breytt að eilífu vegna áfallalegrar reynslu sinnar, hvernig hún hefur „lært“ lexíu sína, svaraði hún spurningu hans: „Heldurðu að þú hafir fengið hráan samning? með afdráttarlausu jái. Og á meðan á samtalinu stóð (ef hægt er að kalla það svo) sagði hún oftar en einu sinni að henni fyndist hún ekki eiga skilið það sem hefði komið fyrir hana. King spurði, blíðlega, oftar en einu sinni, hvort henni finnist hún ekki búa til þær aðstæður í lífi sínu sem hún „finnur“ sig í, sem hún starði ansi tómlega á hann. Hún hefur því í grundvallaratriðum þá meðvituðu trú að hún hafi verið fórnarlamb í þessum aðstæðum; hún skilur ekki hvernig hún sjálf olli því, þennan dag í réttarsal, með hrikalega framkomu sinni við dómarann. Mér finnst þetta mjög sorglegt - sorglegt, jafnvel þegar tekið er tillit til þess hversu mikil "fyrirmynd" Hilton er fyrir sumt fólk, og það gerir allt sem hún sagði í gærkvöldi um svokallað endurhæft ástand sitt í svið fullkomins og algjörs hugmyndaleysis, mótsagnar. og hræsni. Á meðan á viðtalinu stóð vísaði Hilton til þess að eyða miklum tíma í klefa sínum við að lesa Biblíuna. Í lok viðtalsins skoraði King stór stig með því að spyrja hana hvað væri uppáhalds biblíuversið hennar. Hún brást við með því að þreifa á aumkunarverðu nótunum sínum (algjörlega yfirborðskennd óinnsýn, sem hún hafði lesið á lofti eins og hún væri Nelson Mandella eða eitthvað) og að lokum grenjaði hún: "Ég á enga uppáhalds kafla." Dómari Sauer, í bókinni minni, er hetja, og eftir gærkvöldið er Larry King það líka, fyrir að afhjúpa Hilton á lúmskan hátt fyrir það sem hún er í raun og veru.