Ég horfði á þetta í 8 tíma flugi og (væntanlega vegna þrýstings og hæðar) fannst mér þetta í rauninni vægast sagt skemmtilegt (áhersla á "milda"). Raunveruleg hugmyndin á bak við myndina var snilld: kona deyr, unnusti hennar dettur hún var ástfangin af einhverjum öðrum og ákvað að passa að þau myndu ekki ná saman, en á endanum leyfir hún þeim það. Því miður var myndin ekki eins góð. Allt í lagi, það var smá hlegið og leikararnir virkuðu allir vel. En frá upphafi var söguþráðurinn álíka fyrirsjáanlegur og áfangastaður flugsins sem ég var á. Ég held að allt samkynhneigð en ekki samkynhneigðan vin hluta sögunnar hefði mátt vinna miklu betur. Talandi páfagaukurinn var góð hugmynd en satt að segja var hún í rauninni ekki mjög fyndin. Í stuttu máli var myndin áhugaverðari en að stara á sætið fyrir framan mig, en hún var nálæg.