Titanic leikstýrt af James Cameron sýnir skáldaða ástarsögu um sögulegt umhverfi Titanic. Söguþráðurinn er einfaldur, óflókinn, eða ekki fyrir þá sem elska söguþræði sem snúast og snúast og halda manni í spennu. Það er hægt að átta sig á endalokum myndarinnar innan nokkurra mínútna frá upphafi myndarinnar, en ástarsagan er þó áhugaverð. Kate Winslett er dásamleg sem Rose, aristókratísk ung dama sem Cal (Billy Zane) trúlofaðist. Snemma á ferðinni hittir Rose Jack (Leonardo DiCaprio), lægrastéttarlistamann á leið til Ameríku eftir að hafa unnið miðann sinn um borð í Titanic í pókerleik. Ef hann vill eitthvað fer hann og fær það ólíkt yfirstéttinni sem er svo umhugað um félagslegar áhyggjur sínar. Þau tvö verða ástfangin og áhorfendur sjá sökkva Titanic fyrst og fremst með augum þeirra. Kvikmyndin hefst í nútímanum með könnun á flakinu af hópi sem leitar að fjársjóðum, sem sökk með Titanic, sem hefur nýlega átt sér stað. Ein af eftirlifendum Titanic, Rose DeWitt Bukater, sem hafði heyrt af könnun flaksins í sjónvarpi og er flogið að bátnum þaðan sem leitin er leidd til að segja frá því sem hún man eftir til að hjálpa leitinni. Hún fær að segja minningu sinni um eina og eina ferð Titanic. Með þessu færist vettvangurinn til Southhampton á Írlandi þar sem Titanic sigldi frá 10. apríl 1912 þegar allir farþegarnir eru að fara um borð. Eftir annað stopp á írsku ströndinni fór Titanic út til að sjá í jómfrúarferð sinni yfir Atlantshafið á leið til New York. Sögulega hafa fyrstu dagar ferðarinnar gengið tíðindalítið, en skálduð söguþráður sögunnar þróast á þessum tíma þar sem Rose sér vonlausa tálgun trúlofunar sem hún er í við auðmanninn Cal Hockley og verður ástfangin af þriðja farþega farþega. , Jack Dawson. Smith skipstjóri að sögn eins og sýnt er í myndinni var hvattur af White Star Line leikstjóranum til að auka hraða skipsins svo þeir myndu komast í fyrirsagnir dagblaðanna og fá aukna kynningu með því að koma til New York á fimmtudagskvöldið en ekki á föstudagsmorgni eins og áætlað var. Smith skipaði síðan þeirri örlagaríku ákvörðun sem gekk þvert á þrjátíu og tveggja ára reynslu hans að teygja fætur Titanic út á fullri ferð. Titanic hafði fregnir af því að vatnið í Atlantshafi sem þeir sigldu í væri fullt af ísjaka, en þeir hunsuðu þessar viðvaranir og héldu áfram á fullum hraða eins og sýnt er í myndinni. Þann 15. apríl 1912 klukkan 11:39 sást ísjaki. Þeir reyndu að slökkva á vélunum og snúa skipinu út fyrir ísjakann en tíminn var ekki nægur og skipið rakst á ísjakann á stjórnborða eins og sýnt er á myndinni. Lýsingin á hinum mörgu litlu götum í hlið skipsins og ekki einn stór skurður meðfram hliðinni er nákvæm. Áhöfn Titanic sendi út neyðarkall og lagði af stað neyðareldflaugum eins og sýnt er þar til klukkan 2:18 þegar ljósin biluðu loksins. Ljósin í Kaliforníu sáust í sex mílna fjarlægð en þau áttuðu sig ekki á því hvað var að gerast og svöruðu ekki mörgum bónum Titanic um hjálp. Kaliforníuherinn hafði reynt fyrr um daginn að vara Titanic við miklum ís sem hafði valdið því að þeir hættu ferð sinni en Titanic hafði burstað þá af sér og varð til þess að California slökkti á útvarpi sínu og yfirgaf Titanic á eigin spýtur. Fyrsta flokks konur og börn voru þau fyrstu eins og sýnt er á myndinni sem sett var í tuttugu björgunarbáta sem voru á skipinu. Yfirgnæfandi hluti farþega á þriðja farrými urðu fyrir flestum dauðsföllum af hvaða flokki sem er og áhöfnin varð einnig fyrir barðinu á þessum harmleik. Orð starfsmanna White Star Line og farþega á fyrsta farrými var trúað yfir orð annars og þriðja farþega þegar yfirvöld reyndu að afla upplýsinga um sökkva. Einnig hefur málmurinn sem notaður var til að smíða Titanic fundist á undanförnum árum við mikinn kulda, sem fannst þegar Titanic sökk var mjög brothætt. Á heildina litið er grunnfléttan mjög nákvæm í lýsingu sinni á atburðum og þeim tímum sem þessir atburðir áttu sér stað á Titanic. Margar persónur sögunnar voru ekki raunverulegar og búnar til einfaldlega í tilgangi myndarinnar eða sem samsettar persónur að tákna hugsanlega eiginleika og hugmyndir fólks á skipinu. Kjarnahópur Rose, Jack, Cal og móður Rose voru allar skáldaðar persónur sem bætt var við söguna þar sem þær tákna mismunandi hópa fólks frá þeim tíma. Samt margar persónur eins og hina ósökkanlegu Molly Brown; Edward Smith skipstjóri; skipahönnuðurinn, Thomas Andrew; fulltrúi White Star Line, Bruce Ismay; og allir foringjar Titanic voru raunverulegir. Jómfrúarferðin ætlaði hvort sem er að verða síðasta ferð Edward Smith skipstjóra þar sem hann ætlaði að hætta eftir það. Hann hafði verið hluti af White Star Line síðan 1880 þar sem hann vann sig upp í stöðu sína sem fyrirliði milljónamæringsins þegar Titanic sökk. Lýsingin á lögreglumönnunum er nákvæm þar sem aðeins fjórir lifðu af harmleikinn nema lögreglumaðurinn sem hótaði að drepa alla farþega skipsins með skammbyssu sinni. Hann er sagður hafa sýnt hetjulega framkomu og var ranglega sýndur að því marki að James Cameron baðst afsökunar og framkallaði minnisvarða honum til heiðurs í fyrrverandi kanadískum heimabæ lögreglumannsins. Eins og sést í myndinni var tungumálavandamál milli áhafnarinnar og margra farþega á lægri farrými frá löndum sem ekki töluðu ensku. Að auki var Lowe liðsforingi eini lögreglumaðurinn sem kom aftur í björgunarbátnum eins og sýnt er. Gamla fólkið sem sýnt var í rúminu sínu þegar vatnið kom inn í herbergið þeirra var byggt á Strauss. Hún vildi ekki fara frá hlið eiginmanns síns. Frú Strauss neitaði að fara í björgunarbátinn sinn og lést ásamt eiginmanni sínum á Titanic. Ennfremur var sagt að herra Goggenheim, sem sýndur var drekka brennivín sitt og reykja vindil, fór svona út klæddur í sitt besta. Ríkasti maðurinn á skipinu, John Jacob Astor, sem átti stærstan hluta Manhattan lést engu að síður líka, en mun yngri eiginkona hans var bjargað í björgunarbát. Að auki var Molly Brown bjargað og fékk síðar verðlaun fyrir áhöfn Carpethia sem tók eftirlifendur Titanic upp úr vatninu. Miðinn hennar á Titanic hafði kostað yfir fjögur þúsund dollara og undir lok lífs hennar endaði hún með því að hún bilaði. Öllum innréttingum skipsins var skipt á meistaralegan hátt niður í síðustu stykkin af postulíni og silfurbúnaði. Íþróttahúsið, sem sést varla, er endurskapað fullkomlega með öllum vélum sem eru endurgerðar til að passa við þær sem sést á gömlum ljósmyndum. Dásamlegir búningar og búningar voru frábær endurgerð á tímum póst-viktóríumanna 1912. Hinir ríku á þessum tíma réðu nánast öllu, þar sem kosningaréttarhreyfingin kvenna var ekki alveg komin í gang. Konur á þessum tíma giftust oft til að tryggja fjárhagslegt öryggi eins og Rose var að íhuga að gera og tóku venjulega stöðu bakhafs til eiginmanna sinna eins og Cal vildi að Rose gerði. Hinir ríku tóku ekki vel í "nýja peninga" eins og Molly Brown eins og sýnt er. Allt á þessum tíma var mjög formlegt. Konur þurftu að vera í fylgd til kvöldverðar af karlkyns mynd eins og sést í matarsenunum. Reykingar voru ekki mjög algengar meðal kvenna á þessum tíma en handhafar sígarettu, sem voru að koma inn á þeim tíma, voru notaðir eins og sést með Rose í myndinni. Menn þess tíma reyktu almennt vindla ekki sígarettur. Konur voru bundnar líkamlega af korsettum sínum og félagslega af samfélaginu. Þrátt fyrir að James Cameron hafi engan bakgrunn í sögulegum kvikmyndum fékk hann til sín sérfræðinga um Titanic ásamt tveimur árum í að krossvísa sögu Titanic og fátt frelsi var tekið. Falleg kvikmyndataka og tæknibrellur hjálpuðu líka til við að gera myndina enn hrífandi. Þekkanlegan boðskap má sjá í kvikmyndinni Titanic þar sem fólkið á skipinu hafði um þrjár klukkustundir til að íhuga fráfall sitt. Leikstjórinn, James Cameron, sýnir hin ýmsu viðbrögð við þessum krepputíma í lífi fólks. Allir bregðast öðruvísi við og hann fær þig til að hugsa um hvernig þú hefðir getað brugðist við ef þú hefðir verið í þessum aðstæðum á Titanic þetta örlagaríka kvöld. Auk þess er þessi mynd spegilmynd tíunda áratugarins þegar hún var framleidd þar sem hún gefur innsýn í flak Titanic. Aðeins á síðustu fimmtán árum hefur staður hinnar raunverulegu Titanic fundist og kannaður. Þessi mynd var fær um að gefa okkur dýpra innsýn í hörmungar sem margir hefðu ekki séð. Hins vegar er siðferðisspurningin um hvort fólk í dag ætti að taka gersemar úr flaki neðansjávarkirkjugarðs. Það hefur verið reynt að stöðva fjársjóðsleitarverkefni eins og það sem lýst er í Titanic en allar hafa mistekist. Eins og staðan er í dag getur hver sem er farið í ferð til Titanic og tekið hvaða verðmæti sem þeir eru sýndir í myndinni sem sýnir almenn gildi okkar tíma um þetta mál. Tæknilega er myndin mjög vel gerð. Til að ná myndefni af flakinu á hafsbotni tók tólf kafar til að ná öllum myndunum sem þurfti fyrir myndina. Auk þess þurfti að búa til sérstaka myndavél til að standast mikinn þrýsting á hafsbotni. Cameron ætlaði ekki að nota rannsakann til að fara eins langt inn í Titanic og nokkur hefur gert á þeim 88 árum sem liðin eru frá því skipið sökk en það gekk út að þetta veitti einstakt sjónarhorn inn í skipið. Ennfremur, í gegnum myndina hverfa inn og út frá flaki Titanic til vettvangs Titanic á raunverulegri ferð hennar. Þessi tilfærsla á milli nútímasenu yfir í fortíðarsenu á siglingunni virkar sem frábær umskipti sem gerir það auðvelt að fylgjast með sögunni á skýran hátt. Strax í upphafi myndarinnar er septúna afþreying notuð til að endurskapa atriðið þegar raunverulegt fólk fór frá strönd Evrópu á Titanic sem gerir það greinarmun á öðrum atburðum myndarinnar. Titanic leikur nánast eins og söguleg ævisaga og er eins og listaverk, sannkölluð epík. Eins og flestar sagnfræðiskáldsögur þekkjum við endirinn, en hann tekur ekki af því dásamlega góðgæti sem er að finna í þessari mynd. Ákveðnir þættir þessarar myndar eru Óskarsverðlaunaefni þar á meðal búninga, hljóð, myndatöku og klippingu. Ef þér líkar við áhugaverðar persónur sem gefa þér innsýn í líf persóna í upphafi 1900 og hvernig þær mæta hörmungum, þá er þessi mynd örugglega fyrir þig.