eftir Dane Youssef "Coonskin" er kvikmynd, eftir hinn eina og eina Ralph Bakshi, er að sögn ásakanir um blaxploitation og neikvæðar staðalímyndir svartra, sem og sýn á lífið svart í nútíma Ameríku (nútíma í dag, ég meina- -1975). Paramount sleppti henni eins og heitri kartöflu sem kviknaði í eldi. En þetta er Bakshi-mynd, umdeild, spennandi og verður að sjá nánast samkvæmt skilgreiningu. Ekki bara enn einn tilviljanakenndur „shock-jock“ í kvikmynd sem reynir að sjokkera í þágu sjokksins. Það er eftir Ralph Bakshi. Allir sem þekkja nafnið vita að ef HANN gerði kvikmynd, þá hefur hann eitthvað stórt að segja...Þó að rætur hennar séu byggðar á ódýrri blaxploitation, þá er "Coonskin" ekki bara enn eitt kjaftæðið af almennri hvítri kvikmynd eða hvers konar af brottkasti. "Coonskin" vill vera meira. Hún miðar markið hærra og steikir miklu stærri fiska. Myndin gerir ekki bara grín að tegundinni. Það sakar heldur ekki bara svart fólk, heldur virðist í raun sýna ást, fegurð og hjarta á undarlegustu stöðum." Coonskin" segir sögu af nokkrum dæmdum sem bíða fangelsisbrots. Sú staðreynd að það er jafnvel hægt að brjótast út úr fangelsi í "Coonskin" heiminum einum gerir það gamaldags. Einn fanga segir sögu um þríeyki svartra bræðra í Harlem sem heitir bróðir Bear, bróðir kanína, prédikari Fox sem vilja virðingu og hluta af aðgerðinni og eru tilbúnir til að fá það með öllum nauðsynlegum ráðum. Ítalski múgurinn er að reka alla alvöru hasar. Stór nafn svartra tónlistarmanna stjörnu: Barry White og Scatman Crothers, auk Charles Gordone, fyrsta svarta leikskáldið til að taka heim Pulitzer. Eitthvað stórt er augljóslega að gerast hér. Myndin spilar eins og niðurkoma inn í þennan heim, þessa hlið kynþáttaskilanna. Frá reiðum, mjöðmum, djúpum, sálarfullum blökkumanni með hatur í hjarta og byssu í hendinni. Kvikmyndir Bakshis þekkja aldrei merkingu orðsins „fimleika“. Þessi lítur út fyrir að hafa aldrei heyrt um orðið. En ef til vill þarf efni sem þetta öfga. Ekta sleggjuádeilu. Sum viðfangsefni er ekki hægt að taka varlega á. Bakshi er miskunnarlaus. Hér virðist enginn meðlimur eða minnihluti Harlem-senunnar ómeiddur. Persónurnar hér eru "lífgjörnar" í "raunverulegar" allt eftir því hvernig stemningin og aðstæðurnar eru. Hreyfipersónurnar og manneskjurnar deila allar sama raunveruleikanum og eiga að vera teknar jafn bókstaflega. Bakshi sýnir aldrei bara ljótar skopmyndir bara fyrir áfallsgildi. Hann hefur alltaf eitthvað að segja. Black-face er heldur ekki óþarfi. Hér, ólíkt „Bamboozled“ eftir Spike Lee, virðist hann vera að nota það til að reyna að segja eitthvað í raun og veru. Eins og 99,9% allra kvikmynda Bakshis, inniheldur þessi hreyfimynd og lifandi hasar. Venjulega á sama tíma. Bakshki er ekki bara að brella hér. Öll þessi tækni er öll samtvinnuð, blandast saman á meðan þú segir eitthvað. Einhvern veginn finnst mér þessi óhjákvæmilega dagsett. Margar af þessum gerðum kvikmynda (Bakshi's þar á meðal) eru mjög málefnalegar, mjög hvatvísir. Þær endurspegla ákveðna þróun dagsins, en þegar horft er til baka árum seinna, þá er bara ótvírætt nostalgíutilfinning (sem og tímalaus sannleikur). Jafnvel þó að tónlistin, fötin, slangur og borg líti greinilega út eins og myndir sem eiga heima í tímahylki, viðhorfið, andinn og hjartað eru þau sömu, sama hvaða f-king eyra það er. Allir sem hafa raunverulega séð kvikmyndirnar, ástand mála og verið í félagi við fólkið vita hvað ég er að tala um. Jafnvel sumir af svörtu persónunum eru kanína (junglebunny), stór björn og refur . Ein súrasta og ósmekklegasta rasistapersónan er skítug Harlem lögga sem er heit á slóðinni af þessum "skítugu n-----s" eftir dauða löggu. En fyrir hann er þetta ekki bara viðskipti. Það er ekki heldur fyrir hina bræðurna sem bera skjöldinn. Það er bara hrein sadísk rasísk ánægja að meiða svarta. Myndaröðin sem tengist guðföðurnum og frúnni hans er eitt af áhrifamestu verkunum í allri myndinni, sem þær eru margar. Hún spilar eins og ópera eða ballett. Kynningarlínan: VIÐVÖRUN: "Þessi mynd móðgar alla!" Þetta er ekki bara hype. Farðu með mikilli varúð. Þú hefur fengið viðvörun...af Dani Youssef