Nýlega datt mér í hug að gera stuttmynd sem sýnir mann sem verður fyrir bíl og vaknar með það í huga að hann sé sjálfur Chuck Norris. Þetta þýddi að ég þyrfti að gera víðtækar Chuck rannsóknir og komast að eins mikið og ég gæti um manninn. Seinna kemst ég að því að hann er ekki karlmaður heldur engill sendur af himnum. Með svona andlit, hver gæti nokkurn tíma efast um það? Ég hef horft á fleiri Chuck Norris myndir á síðustu fjórum mánuðum en nokkur maður ætti að gera. Ég er stoltur af því að segja að Bells of Innocence er nokkuð nálægt efsta sætinu á verstu lista allra tíma. Ég eyddi megninu af myndinni í að velta því fyrir mér hvort ég gæti skilað eintakinu mínu til Wal-Mart á staðnum án kvittunarinnar, sem ég hafði verið að bíta í til að koma í veg fyrir að ég kyngdi eigin tungu. Stærsta ástæðan fyrir því að ég valdi að kaupa þessa mynd var sú að það var ekki bara Chuck í henni heldur sonur hans Mike. Ég var ákafur að sjá hvort Mike væri flís af gamla getur-ekki-virka-hann-leið-út-úr-blautum-pappírspoka blokk. Ég komst að þeirri niðurstöðu fyrir löngu; Chuck Norris er einn versti leikari kvikmyndasögunnar af einni einfaldri ástæðu. Eina persónan sem hann leikur er hann sjálfur, Chuck Norris. Sama hvaða mynd, sama hvaða aðstæður, hann er alltaf Chuck Norris. Það eina sem hann hefur yfir syni sínum er að hann er samkvæmur. Mike virðist ekki skilja hvernig mannlegar tilfinningar virka. Í atriðinu þar sem hann er að tala við litlu stúlkuna um látna dóttur sína virðist hann vera einstaklega ánægður! Kannski er þetta vegna þess að hann ýtti dóttur sinni út í umferðina, eins og lýst er í einni skrýtnustu endursýn allra tíma. Aðgerðir hans rugluðu mig alla myndina, sem gerði það að verkum að ég átti mjög erfitt með að einbeita mér að því litla söguþræði sem var. Hinir tveir aðalleikararnir voru jafn sársaukafullir á að horfa og sonur Norris. Gaurinn, sem vill stöðugt borða eða segja heimskulegan páfuglabrandara, var einfaldlega ein pirrandi persóna sem hefur prýtt Direct-to-Video skjáinn. Það eina sem ég man eftir að hann hafi verið í öðru en þessari mynd var þáttur af Walker Texas Ranger, þar sem hann leikur jafn pirrandi karakter. Kannski skuldar Chuck þessum gaur eitthvað. Hinn gaurinn, sem er eina nafnið sem mér dettur í hug vegna þess að hann var svo gleyminn, var meðal kristinn ofstækismaður þinn. Ég hef ekkert á móti kristnu fólki, reyndar er ég það, en þessi gaur var bara of mikið fyrir mig. Til að klára söguna þá ertu með fjölda bæjarbúa sem elska að kalla fólk "vin" og nokkra illmenni sem virðast ekki geta ákveðið hver þeirra er við stjórnvölinn. Svo ekki sé minnst á hrollvekjuna sem minna mig á dollaraútgáfuna af öðrum hverjum hópi hrollvekjandi krakka í kvikmyndum. Allt í allt er myndin mögulega ein mesta mistök allra tíma, á fleiri stigum en Chuck Norris getur sparkað í rassinn á fólki. Þrátt fyrir að vera einn versti leikari allra tíma fæ ég samt ekki nóg af Chuck. Kannski var hann virkilega sendur af himnum...