Ég sá upphaflega þessa mjög dökku gamanmynd um 2000 eða svo í kapalsjónvarpi. Þvílík undrun og gleði! Allir eru leynilega vopnaðir í þessari mynd! Dreyfuss leikur "andlega" doninn (munið þið eftir New York donnum sem átti að vera geðklofa? Listin líkir eftir lífinu eða öfugt?). Diane Lane og Ellen Barkin skarta sínu fegursta og EKKI til að leika sér við! Þannig að sanna að fegurð og hörku fara saman! Svo er það frábæra "kjaftæði" atriðið milli Barkins og Jeff Goldblum (Rita og Mickey) þar sem þeir spila munnlega heiminn "kjaftæði." Þessi mynd er bæði lúmsk og sköllótt. Fyrir alla myndatökuna getur þetta verið mjög róleg mynd. Og þú hefur tækifæri til að sjá nokkra leikara í loka- eða næstum lokahlutverkum sínum. Joey biskup. Richard Pryor. Henry Silva. Þetta er ekki kvikmynd fyrir alla. En ef þér líkar við kvikmynd sem hefur mikinn orðaleik og heldur áfram að hreyfa sig án þess að sprengja allt í sjónmáli, þá er þetta myndin fyrir þig. Roger Ebert dregur upp þessa mynd. Hann hefur rangt fyrir sér. ÞETTA er fín, fín mynd! Kannski bara ekki einn fyrir Ebert. Ég lít á hana sem 10 vegna þess hversu vel hún er gerð og hversu fyndið handritið getur verið, á sama tíma og það er í rauninni ekki bein gamanmynd. Mér líkar það svo vel að ég keypti það á DVD því það er bara lítið sýnt í kapalsjónvarpi. Nú, það er allt mitt!