"The Crush" er nógu skemmtileg 40-eitthvað vina rómantísk skvísumynd fyrstu tvo þriðju hlutana eða svo, þar sem það reynir að vera Breta "Sex and the City". Ég hafði sérstaklega gaman af því þegar ungi bikarinn var viðsnúinn, en persóna hans er ekki mikið útfærð (til að hugsa um það að við sáum ekki allt það mikið líkamlegt hold af honum heldur og Kenny Doughty er þess virði að sjá meira af). Þeir gera örugglega miklu meira af ungum manni/eldri konum en gert var úr andstæðunni í annarri útgáfu af "Sabrina" (hvorri myndinni líkar mér við) eða fyrir það mál með Douglas/Zeta-Jones eða Dion/Svengali brúðkaupinu. Í kringum Andie MacDowell sem fyrrverandi klappa annars eru velkomnir kunnugir úr breskum dramamyndum og gamanmyndum, eins og hina týptu Anna Chancellor. Söguþráðurinn flækist undir lokin finnst mjög deus ex machina. En það var ekki fyrr en einingarnar komu upp í lokin að ég áttaði mig á því hvað gæti raunverulega verið að. Rétt eins og með "Sex and the City," er rithöfundurinn/leikstjórinn karlkyns, hér fyrsti Skotinn John McKay, og ég held að hann hafi virkilega langað til að gera handrit um þrjá homma, líklega um þá sem koma út í tengslum við elskendur sína og í vinnunni (persónurnar eru skólastjóri, lögga og læknir), sem hefði verið betri og áhugaverðari mynd. Vinnuheitið fyrir myndina var "The Sad F*cker's Club" sem hefði gert hliðstæður sínar við homma "Broken Hearts Club" enn augljósari.(upphaflega skrifað 4/6/2002)