Þessi mynd fjallar um mann sem hefur verið of upptekinn af viðtekinni venju um velgengni, að reyna að vera sífellt hreyfanlegur upp á við, vinna hörðum höndum svo hann gæti verið stoltur af því að eiga sitt eigið heimili. Hann gerir ráð fyrir að þetta sé allt sem lífið er þar til hann byrjar óvart að dansa, allt vegna þess að hann vildi sjá nánar fallega stelpu sem hann sér við dansstúdíóið daglega á meðan hann hjólar í neðanjarðarlestinni á leiðinni heim. Hann var hrifinn af hana fyrst, að fara á danstímann bara til að tilguða hana, en hann sleppir sér að lokum og kemur sér í dansinn. Að lokum verður honum ljóst að það er meira í lífinu en að vinna sig til dauða. Það er sett af skrýtnum persónum líka að læra í stúdíóinu, sem gefur myndinni mikið hlátur og einhverja tilfinningu fyrir tengingu milli niðurdrepnuðu. Það eru líka opinberanir um ýmsar persónur, þar á meðal stúlkuna sem hann dáði í upphafi, sem gefur þeim dýpt með því að sýna lýta fortíð sína og baráttu þeirra við að sigrast á henni. Dansinn var líka grípandi, með stóru keppnina í lokin, en það er ekki venjuleg saga þar sem lágkúra okkar kemst á toppinn með því að vinna hana. Þess í stað eru fall, opinberanir og endurlausn. Allt þetta gerir hana að áhrifamikilli og skemmtilegri kvikmynd að horfa á.