Mjög áhugaverð viðbót við skandinavíska súrrealíska safnið. Mælt er með áhorfi fyrir þá sem fíla kvikmyndir sínar flóknar. Mín túlkun á „furðulega“ endimörkunum væri sú að ferð Andreasar endi í helvíti. Honum líkar illa við tómleika hreinsunareldsins undir forystu neytenda; eins konar „lifandi“ en gengur ekki, þ.e.a.s. komast ekki neitt - jafnvel neðanjarðarlestir borgarinnar stoppa ekki á stöðvunum. Það er með neðanjarðarlestarkerfi, eins og þú ættir að geta ferðast, frelsi, flúið, en þú getur aldrei farið um borð í þessar lestir. Hann nær ekki ilmandi, skynjunarhimni og heldur áfram rútuferð sinni á lokaáfangastað. Gamla norræna útgáfan af helvíti (Hades, NOT Hell the terrestrial city) er ekki brennandi heit eins og breska útgáfan, hún er köld, ískalt, landið Niflheim (land kulda og mistur). Þetta virðist vera þar sem Andreas endar, eftir að hafa ekki komist inn á himnaríki í gegnum þessi göng.