Sem fyrsti sjónvarpstilboðið sem boðið er upp á í hinu vandaða kassasetti, "Barbra Streisand: The Television Specials", sem kom út í nóvember síðastliðnum, er þessi diskur gefinn út sérstaklega fyrir þá sem vilja ekki punga ofan í dollara fyrir öll sértilboðin fimm. Sem fjárfesting er þetta sannarlega það besta í hópnum þó ekki væri nema fyrir þá staðreynd að þetta er Streisand eins og hún er hreinasta og ákafast að heilla. Að henni takist svona frábærlega er lykilþáttur í goðsögn hennar. Streisand skrifaði undir langtímasamning við CBS um að framleiða klukkutíma langa fjölbreytniþætti, næstum útdautt snið nú á dögum, Streisand var öll 22 í þessari sérstöku fyrstu útsendingu CBS í apríl 1965. Á þeim tímapunkti ferils hennar var frægð hennar takmörkuð við handfylli af metsöluplötum, nokkrum töfrandi sjónvarpsþáttum í fjölbreytileika- og spjallþáttum og vel heppnuð Broadway-sýning hennar í „Funny Girl“. Dagskráin er tekin upp í skörpum svarthvítu og er skipt í þrjá aðskilda hluta. Með skapandi bráðabirgðanotkun "I'm Late" úr Disney's "Lice in Wonderland", sýnir fyrsti þátturinn hana á snjöllum nótum þegar hún ólst upp frá barnæsku í gegnum eins mismunandi tölur og "Make Believe" og "I'm Five". Seinni hlutinn byrjar með grínisti einleik um Perlu frá Istanbúl og færist á stað til hins flotta Bergdorf Goodman's á Manhattan þar sem hún er glæsilega klædd í röð glæsilegra búninga á meðan hún syngur lög frá þunglyndistímanum eins og "I've Got Plenty of Nuthin'" og "The Best Things in Life Are Free" með kómískri kaldhæðni. Aftur í grunninn, þriðji þátturinn er beintónleikar sem hefjast með kyndillegri útgáfu af „When the Sun Comes Out“, inniheldur „Funny Girl“ blöndu og lýkur með klassískri, melankólískri útgáfu hennar á „Happy Days Are Here“. Aftur" yfir lokaeiningarnar. Einnig er stutt kynningin sem hún tók upp árið 1986 þegar sérstakt var fyrst gefið út á VHS. Fyrir þá sem þekkja Streisand eingöngu fyrir dýra tónleikamiða og pólitíska fjáröflun, þá er þetta ósvikinn augaopnari hvers vegna hún er svona dáð núna.