Ég mætti ​​á frumsýninguna í gærkvöldi. Myndin byrjaði með látum (kannski vegna spennu fyrir frumsýningu). Áhorfendur hlógu í um 15 mínútur, svo eyddum við flestum restinni af tímanum í að berjast gegn svefninum. Það er ekki hægt að líkja þessari mynd við _Spinal Tap_ eða eitthvað af verkum Guest, nema þú viljir segja að _Sons of Provo_ sé ósköp vitlaus. Það féll bara flatt, það dó, það var sárt. Sagan fór hvergi, brandararnir voru bragðdaufir, jafnvel þótt þú værir mormóni og gætir fengið alla innri brandara, fannst það tímasóun. Það voru tveir endurleysandi eiginleikar: Leikur Kirby var áberandi! Og lögin voru mjög sniðug (aðeins fyrir LDS áhorfendur). Svo, ráðleggingar mínar... Forðastu myndina. Og ef þú ert mormóni skaltu kaupa tónlistardiskinn.