Það er erfitt að koma nákvæmlega í orð hversu hræðileg þessi mynd er. Það verður að finna upp alveg nýjan orðaforða til að lýsa algjörri fjarveru á einhverju sem er jafnvel fjarþekkjanlegt sem „húmor“ eða jafnvel „skemmtun“ í „Rabbit Test“. Svo, sem lítið innlegg í þetta framtíðarátak, langar mig að stinga upp á þessu orði: "Hubiriffic" (adj.) Sambland af 'hybristic' og 'frábæri'; notað til að lýsa of metnaðarfullum göllum eins og kvikmyndinni "Rabbit Test." Joan Rivers og "Hollywood Squares" framleiðandinn Jay Redack hafa ofmetið hæfileika sína til að skemmta sér verulega á þessari 82 mínútna hátíð vesalings. Er að reyna að setja saman flugvél! stílhrein gamanmynd með mygluðu safni af gaggum, (Athugasemd við Joan: Þýskir læknar hafa ekki verið fyndnir síðan í Vaudeville) fjarlægðust úr gröfinni í Catskills - það er nógu slæmt. En sem bætir þennan kvikmyndaglæp saman er leikstjórnarstíll River, sem best er hægt að lýsa sem „ljótum“, og hópur af einu sinni og framtíð hefur verið svo fús til að þóknast að þeir yfirleika jafnvel veikustu kastgalla. of sap er ógæfulegur Billy Crystal í frumraun sinni í kvikmyndinni sem óheppileg aðalpersóna myndarinnar Lionel. Að horfa á Crystal á þessari mynd er svipað og að horfa á blindan mann í gönguferð um jarðsprengjusvæði; á endanum verður hrollviðbragðið hálf-varanlegt ástand þar sem ódýr brandari eftir ódýr brandari springur upp í andlitið á honum. Ég get aðeins velt því fyrir mér hvers konar áhorfendur gætu líkað við Rabbit Test. Hvítkál, lindýr og lítillega seinþroska eðlur eru allar líklegar frambjóðendur. En fyrir sjálfsmeðvitaða, hugsandi menn - ég myndi ákaft mæla með því að hella bleikju í augun áður en ég myndi mæla með "Rabbit Test."