New York, I Love You kemst loksins að ströndum okkar, en 10 smásögur hennar um ást fundu einhvern veginn ekki næga ástæðu til að gefa út á Valentínusarhátíðinni, líklega vegna þess að hátíðin í ár fellur einnig á tunglnýár, og með því koma venjulegar LNY stórmyndir frá mönnum eins og Jackie Chan (nei, ekki The Spy Next Door) og staðbundnum kvikmyndagerðarmanni Jack Neo sem hefur jafnan gefið út nýjustu kvikmynd sína á því tímabili og hefur náð frábærum árangri. Svo hvers vegna að laga formúlu sem hefur ekki verið brotin? Áframhaldandi hugmyndafræði þar sem París, Je T'aime hafði byrjað að hleypa af stað City of Love Franchise (Shanghai verður næst, svo segir í lok lokaeininga hér), suðið hér er örugglega um samofnar sögur sem gerast í einni af borgum heimsins til að leyfa ýmsar túlkanir frá kvikmyndagerðarmönnum um allt til að koma með sögur byggðar á ást sem þema, þó að einhver hafi líklega gleymt að segja Scarlett Johansson smá af fínustu punktunum í grunnreglum sandkassa, og stuttmyndin hennar var fyrirvaralaust sleppt úr leikhúsútgáfunni fyrir að geta ekki passað inn í allt annað (tja, hún var tekin í svarthvítu), en hér er að vona að hún kæmist á DVD að minnsta kosti. Skipulagslega er þessi sería minna hólfuð samanborið við forvera hennar, sem ef minnið snýst mér rétt hafði einstakar sögur settar innan sinna marka og sköpuðust aldrei raunverulega út úr tilbúnu landamærunum. Hér er aðeins meira svigrúm gefið, þar sem persónur úr ýmsum sögum eiga samskipti í stuttum uppfyllingarþáttum sem notaðir eru til að brúa atriði saman, en ekki eingöngu treysta á að taka upp myndir úr byggingum og landslagi, í von um að láta hlutina líta aðeins meira út. töfrandi með hugmyndina um tilviljunarkenndar kynni meðal ókunnugra, þó að ein saga hafi tileinkað sér þetta hugarfar listilega fyrir sína eigin frásögn til að koma á óvart, þó að hún hafi þegar sést í París. kraftar á bak við sögurnar, frá rithöfundum, leikstjórum og kvikmyndatökumönnum úr ýmsum landafræði og bakgrunni sem spegla samsetningu heimsborgarinnar, koma saman í hugmyndamynd. Og hvað meira stjörnum prýdd leikarahópurinn líka, með stórum nöfnum meðal minna þekktra, sem allir ýta undir með fullkomnum myndum, hvort sem það er fyrir alla lengd stuttmyndarinnar eða sem stuðningur til að byggja á. Það er ekki hægt að neita fyrstu stjörnuskoðuninni við að þekkja heiðursmennina, allt frá Irrfan Khan til Natalie Portman (sem einnig gegndi hlutverki að skrifa og leikstýra), Rachel Bilson (líkist Bardot) til Spielbergs bláeygða drengs Shia LaBeouf, sem á furðulegan máta getur. leika, og sýnir meira á fáum mínútum hans hér en alla kvikmyndatöku hans til þessa. Sögusagt, eins og öll safnrit, muntu finna sumt sem mun sjálfkrafa höfða til þín, og með öðrum sem gera það ekki. Sumir eru beinskeyttir í eðli sínu á meðan aðrir þurfa að koma með brella útúrsnúninga sem virkuðu sem betur fer. En þessar 10 sögur plús 1 (vegna þess að Randall Balsmeyer fékk skyldur til að samþætta allt saman fyrir lífrænni yfirbragð í stað þess að taka bara upp myndir af minna þekktum svæðum og þekktum kennileitum) vantaði einhvern veginn meiri "allt sem fer" andann frá forvera sínum, með sögur sem eiga sér meira rætur í raunveruleikanum, samanborið við stórkostlega þætti í fyrri myndinni (Elijah Woods dalliance with a vampire anyone?), eða jafnvel minna ævintýralegri með frásagnarstíl sínum (Christopher Doyle og Tom Tykwer með Natalie Portman í aðalhlutverki). Hér virtist sem kvikmyndaframleiðendurnir kusu mjög mikið fyrir öruggt, án þess að neinn færi út í þann anda ævintýra og tilrauna. Minniháttar pælingar til hliðar, ég naut samt næstum allra stuttmyndanna hér, öfugt við það sem margir aðrir hafa fundið um það. Stuttmyndaformið lifir enn mjög vel, og að láta strengja þær saman í þátt undir merkinu City of Love virkar fínt, og fékk mig til að velta fyrir mér hvaða aðrar borgir eru eða hafa verið með í röðinni. Ég er að vona að kosningarétturinn muni kannski ná og dreifa áhrifum sínum hér. Við eigum örugglega nóg af afkastamiklum kvikmyndagerðarmönnum til að setja saman Singapúr, I Love You, svo ég krossa fingur fyrir því að ef til vill verði eitthvað að veruleika á leiðinni. Annars er alltaf Sawasdee Bangkok leiðin til að gera það bara án viðhengi við leyfisreglur.