Vel gerð og hugmyndarík framleiðsla, hressandi laus við klisju, þetta dálítið píkaríska mál segir frá náinni vináttu sem myndast milli karls og drengs við ekki kjöraðstæður: maðurinn sem er sloppinn sakamaður sem hefur rænt unglingnum fyrir sína hönd. gildi sem gísl. Faglega leikstýrt af Alan Gibson með fína tilfinningu fyrir jafnvægi frásagnarhreyfingar, gefur myndin ferskleika í næstum hverri senu, þar sem glæpamaðurinn Martin Steckert (Richard Harris), sem telur að höfnun hans á reynslulausn hafi verið sérstaklega óverðskulduð, býr til flókna en að lokum árangursríka flóttaáætlun. , í kjölfarið kemur sjálfsprottið eðli hans í ljós þegar hann flýr til dvalarheimilisins við vatnið í æsku. Þegar hann springur oft í söng eða dansar nokkur skref, öðlast hinn duttlungafulli Steckert smám saman traust og ástúð fanga síns og þegar lögreglan nálgast óumflýjanlegt uppgjör virðist tjóðruðu parið vera mjög líkt í viðbrögðum sínum við formum höfnun, eins og geðlæknir (Lindsay Wagner) sá sem var falið að aðstoða kappsaman lögregluþjón (James Coburn) sem sér um leitina að Steckert og „fanganum“ hans. Þetta er hrífandi saga, þess virði að segja frá, bráðskemmtilegt og nýstárlegt ævintýri sem nýtur góðs af frammistöðu Harris, fínum beygjum frá Wagner, Coburn og Karen Black, ásamt Justin Henry sem hrifsaða strákinn, með viðeigandi duttlungafullu skori. framlag Wilfred Josephs, og fyrsta flokks kvikmyndataka eftir Frank Watts, með öllu myndefni sem tekið var í fallegu haustlegu Ontario-héraði.