Vá...ég veit ekki hvað ég á að segja. Ég horfði bara á Seven Pounds. Enginn getur fengið mig til að gráta eins og Will Smith. Maðurinn er mjög í takt við hið mikla svið mannlegra tilfinninga. Þessi mynd var vel og fallega gerð. Sjaldgæft að finna svona mikla mannúð í Hollywood í dag. Ég myndi bera það saman við "Pay it Forward" og "Crash" hvað varðar sýninguna á bæði ljósi og myrkri á svo hráan hátt. Heldur örugglega við þig lengi og gefur þér mikið að hugsa um. Ég hef djúpa ást og ástríðu fyrir kvikmyndum eins og þessari. Venjulega ekki einn fyrir „slæman endi“ heldur frekar sannleiksleitarmann sem faðmar tilfinningar, hrátt líf og eitthvað meira en grunninn sem er til í gnægð allt um kring. Þess vegna nenni ég ekki smá sársauka í lokin. Það er satt að segja að það eru ekki alltaf hamingjusamir endir. Stundum er það bara ekki hamingjusamur endir sem þú heldur að það ætti að vera. Margir gátu lifað hamingjusömu lífi þótt ást og líf manns væri glatað. Ef þú ert einhver sem lítur aðeins dýpra en hitt þá muntu elska þessa mynd!