Sem langvarandi Barbra aðdáandi verða allar færslur sem þessar hlutdrægar. Að öðru leyti er þessi mynd klassísk. Hún hefur sína galla (sem er lögð áhersla á í öðrum færslum), en gefur innsýn í tíma (seint á áttunda áratugnum) sem mun aldrei vera þar aftur, og er heillandi að horfa á þróast á skjánum. Streisand barðist hart við að gera þessa mynd að sinni eigin. Ég held að hún hafi aldrei verið sátt. En það gefur aðdáendum hennar nýja Barbra (í bili) með LIVE söng, ungu fersku útliti og mjög þungum leik. Sagan er gróf en spennandi og heldur áhuga þínum út í gegn. Það er erfitt fyrir flesta aðdáendur sem ekki eru Barbra að sitja í gegnum útbreidda einn ramma, en það segir mikið til þeirra sem dáist að hæfileikum hennar.