Það er algjör synd að þessi útúrsnúna sjónvarpssería sem er innblásin af hinum frábæru sjónvarpsmyndum „The Night Stalker“ og „The Night Strangler“ stóð aðeins yfir í eitt tímabil og tuttugu þætti, því þegar best lét bauð þessi dagskrá upp á oft aðlaðandi og mjög skemmtileg blanda af skörpum tortryggnum húmor (fjörugur munnlegur sparring-leikur Carls Kolchaks við ævarandi ærslafullan og langlyndan ritstjóra Tony Vincenzo var alltaf skemmtun að horfa á og heyra), snjöllum skrifum, flottum yfirnáttúrulegum ógnum (verður að elska óviðjafnanlega og frumlegar verur í "The Spanish Moss Murders", "The Sentry" og "Horror in the Heights," auk þess sem þú getur ekki farið úrskeiðis með svo reyndum hræðsluuppáhaldi eins og zombie, vampírur, varúlfa og nornir), litríkar persónur. , fjörugur leikari úr fjölda flottra gestastjörnur (goðsagnakenndur mótorhjólamaður, William Smith fékk sjaldgæft tækifæri til að takast á við hetjulega aðalhlutverkið í "The Energy Eater" á meðan aðrir þættir sýndu frábærir gamalreyndir persónuleikarar eins og Keenan Wynn, John Fiedler, John Dehner, Severn Darden, og William Daniels í safaríkum hlutverkum), áhrifarík augnablik ósvikinnar spennu (sérstaklega var hápunktur „The Spanish Moss Murders“ í holræsasettinu virkilega hrífandi), og best af öllu, sá eini Darren McGavin í hámarki. hrífandi form eins og hinn látlausi, árásargjarni og æsandi, en í grundvallaratriðum almennilegur, hugrakkur og heiðarlegur smátímablaðamaður Chicago, Illinois, blaðamaðurinn Carl Kolchak. bragðgóð ausa og óheppilegt lag til að lenda í alls kyns vandræðum. Þar að auki var Kolchak, sem var stundum brjálaður, allt annað en ofurmannlegur; hann annað hvort hrasaði eða hrasaði á meðan hann hljóp í burtu frá banvænri ógn, en bjó yfir ákveðnum innri styrk og hugrekki sem gerði honum kleift að bjarga mannkyninu aftur og aftur frá alls kyns banvænum óvinum frá öðrum heimi. Kolchak var umkringdur örfáum skemmtilegum aukapersónum: Simon Oakland var fullkominn sem langvarandi illa skapi yfirmaður Carls Tony Vincenzo, Jack Grinnage sem hinn prýði Ron Updyke gerði fyrir fullkomna myndasöguþulu, Ruth McDevitt var einfaldlega yndisleg sem sæta Miss Emily Cowles , og Carol Ann Susi var sömuleiðis mjög skemmtileg sem ákafur nýliði í beaverinu Monique Marmelstein (sem því miður hvarf eftir að hafa skotið upp kollinum í aðeins þremur þáttum). Vissulega þjáðist þátturinn af dauflegri förðun og tæknibrellum (títumyndin í "The Werewolf" líkist því miður Yorkshire terrier!) og síðarnefndu þættirnir státuðu af nokkrum hlægilega kjánalegum skrímslum (hauslausa mótorhjólamaðurinn í "Chopper," Cathy Lee Crosby sem Helen of Troy í „The Youth Killer“), en jafnvel annars flokks þættirnir eru leystir út af vörumerkinu óguðlega snjalla kaldhæðni og takmarkalausri lífskrafti McGavins og grípandi skrítinni nærveru.