Ég verð að viðurkenna að þetta er sú tegund kvikmynda sem ég myndi venjulega forðast, en ég leigði hana í grundvallaratriðum vegna stjarnanna. Ég var svo sannarlega ekki miður mín. Reyndar, eins og þú sérð, gaf ég henni fimm stjörnur. Þessi mynd er hin fullkomna blanda af skörpum leikstjórn og frábærum leik. Andy og Hank Hanson eru bræður sem ákveða að fremja þann ósvífna glæp að ræna skartgripaverslun foreldra sinna. Glæpurinn fer hræðilega úrskeiðis - þar með hefst rannsókn á þremur mönnum í Hanson fjölskyldunni. Í gegnum röð endurlitsmynda kynnumst við Charles Hanson og komumst að skilningi á stirðnu sambandi föður og sona. Yngri bróðir, Hank er í grundvallaratriðum skrítinn. Hann hefur alltaf átt í erfiðleikum með að halda vinnu og fer nokkurn veginn í átt að vindinum. Hank er óöruggur, huglaus og mjög undir áhrifum stóra bróður síns. Ethan Hawke er með persónuna Hank „negldur á T“ og gefur það sem er líklega besta frammistaða hans hingað til. Hann sýnir okkur mann sem er í grunninn góðhjartaður en undir svo áhrifum frá utanaðkomandi öflum að hann getur ekki sinnt neinu mikilvægu verkefni. Andy - á yfirborðinu - virðist vera farsæll kaupsýslumaður, en við komumst fljótlega að því að hann er háður til eiturlyfja og hefur verið að svíkja út úr fyrirtæki sínu til að greiða fyrir vana hans. Það er Andy sem býr til áætlunina um að ræna verslun foreldra sinna og hann fær veikburða Hank til að fremja verknaðinn. Philip Seymour Hoffman - örugglega einn besti leikari samtímans - leikur Andy. Hoffman er leikari sem hefur hæfileika til að túlka mann sem á yfirborðinu er heillandi kaupsýslumaður sem kunningjum hans líkar en algjör slímkúla undir niðri. Hann er algjörlega fullkominn fyrir hlutverk Andy eða það má segja að hann, með yfirburða leikhæfileikum sínum, hafi gert Andy að fullkomnum hlutverki. Albert Finney leikur föður sem er sameiginlegur kynslóð hans. Charles Hanson er ekki slæmur eða tilfinningalaus maður, en hann á í ömurlegu sambandi við syni sína vegna þess að hann skildi í raun aldrei hvað var nauðsynlegt til að hlúa að jákvæðum tengslum milli sona sinna og sjálfs sín. Hann hefur alltaf verið of fljótur að gagnrýna og áminna. Hann tók alltaf skýrt fram að hann tók yngri syni sínum fram yfir þann eldri og olli því miklum tilfinningalegum gjá milli hans og Andy. Þegar við kynnumst Charles og Andy verður tilhugsunin um að Andy myndi ræna frá föður sínum ótrúverðugari. Á persónulegum nótum trúi ég ekki hversu mikið Charles Hanson minnti mig á föður minn og hversu mikið Andy og Hank minnti mig á bróður minn og sjálfan mig. Kannski gæti þetta verið ein af ástæðunum fyrir því að ég hafði svo gaman af myndinni þar sem þessi saga af fjarlægum, gagnrýnum föður, farsælli eldri bróður og minna farsælli yngri bróður var svo nálægt heimilinu. Sem betur fer komumst við bróðir minn aldrei til þess ástands að fremja glæp gegn foreldrum mínum - giska á að við værum gerðir úr strangara og siðferðilegra efni. Þetta flókið persónuleika og gjörða hefur verið sett saman af fagmennsku af leikstjóranum, Sidney Lumet. Þegar hann er áttatíu og þriggja ára hefur hann enn kótelettur til að gefa áhorfendum heillandi persónur og sætisbrún sem dáleiðir. 12 Angry Men var fyrsta myndin hans sem gerð var fimmtíu árum áður en áður en djöfullinn veit að þú ert dauður, en hann hefur ekki tapað neinu af töfrabragði sínu við að sýna okkur persónur sem verða lengi í minnum höfð. Atburðir og persónur í Before the Devil Knows You're Dead eru harðar og óaðlaðandi og þetta er svo sannarlega ekki góð mynd. Hins vegar eru þetta tvær klukkustundir af fullkominni skemmtun sem ég mæli rækilega með.