Ef þú hefur séð Friends mun skrifin líða mjög kunnugleg. Sérstaklega síðustu 3 eða 4 tímabil af Friends deila oft sömu grínuppsetningum. Þátturinn fjallar um hóp fólks sem tengist því að þeir deildu sama bekk þegar þeir voru enn frekar ungir (um 10 ára held ég). Núna eru þau komin yfir miðjan aldur og hittast aftur á bekkjarmóti. Þetta er þar sem þáttaröðin byrjar. Dæmigerður þáttur fjallar um margar sögulínur í einu. Þeir eru yfirleitt ekki tengdir á nokkurn hátt. Hver sögulína er klippt upp í marga hluta, sem síðan eru sýndir í blönduðum röð. Í skissunum liggja vandamál mín við þessa seríu. Eins og á seinni þáttum Friends, þá er þetta oft frekar kjánalegt umgjörð með aðstæðum sem erfitt er að trúa. Ein aðalpersónan gerir eitthvað mjög heimskulegt sem erfitt er að trúa. Ástandið er þá verulega ýkt, eins og það hafi ekki verið nógu kjánalegt. Ef þú hefur áhuga á svona húmor í andliti þínu, þá gætirðu líkað við þessa seríu. Fyrir mig er þetta frábær afslöppun. Ástæðan fyrir því að ég byrjaði að horfa á Friends er vegna fyrstu tímabilanna. Það eru áhugaverðar og sérstaklega trúverðugar sögulínur, með einhverri rómantík í þeim sem fær mann til að róta í persónunum. The Class hefur ekkert af þessu. Persónurnar eru einfaldlega of þvingaðar og staðalímyndum er ýtt of langt. Það er því ekki hægt að tengja sig við þá og líka við þá. Að minnsta kosti með vinum liðu nokkrar tímabil þar til það kláraðist og karaktereinkennin voru öll mjólkuð út. En í The Class virðist það hafa klárast áður en það byrjaði.