Þessi mynd ætlar sér að gera eitthvað mjög sérstakt, hún ætlar líka að gera ekki ákveðna hluti. Í stuttu máli hefur það ákveðið fyrirhugað ferli - að takast á við hugmyndina um að horfast í augu við dauðann (með mjög fáum valkostum og öllum slæmum) sem grafalvarlegt og raunverulegt frekar en eitthvað frjálslegt eða skemmtilegt. Í leit að því raunsæi hefur það forðast ákveðnar venjur eins og augljósa karakterboga og króka. Þetta snýst ekki svo mikið um persónurnar heldur um mannlegt ástand. Skiptir engu hvað leikararnir myndu gera... hvað myndir ÞÚ gera í þeirra aðstæðum? Open Water gæti hafa verið upphafshugmyndin fyrir þessa mynd en hún nær miklu lengra. Ólíkt þeirri mynd svindlar hún ekki áhorfendur á endanum þegar þú kemst að því að það eru í raun ekki neinir hákarlar til að tala um. Þetta hefur alvöru skrímsli, ekki bara hugmyndina um skrímsli og ekki bara teiknimynd. Það hefur líka fín framleiðslugildi miðað við það sem þessir mjög úrræðagóðu kvikmyndagerðarmenn þurftu að vinna með. Og aftur, öfugt við hina myndina, hefur hún spennandi og snilldarlega útfærða hasar á hámarki. Og við skulum ekki gleyma, eigum við að segja „töfrandi“, viðveru yngstu stjörnunnar á skjánum. Hún gæti reynst heilmikil uppgötvun.