Þegar ég er að vinna í myndbandsbúð fæ ég að sjá töluvert margar kvikmyndir og einstaka sinnum reyni ég að horfa á nokkrar af ekki svo stóru myndunum. Stoltur varð einn af þeim. Upphaflega hugmyndin um að segja söguna af skipi sem var aðallega svart áhöfn á tímum seinni heimstyrjaldarinnar átti nokkurn kost á sér. Hins vegar á innan við 10 mínútum eftir að horfa á myndina kemstu að því að aðalatriði myndarinnar var að segja frá kynþáttaspennu í seinni heimsstyrjöldinni. Undirliggjandi saga fjallar um skipið, áhöfnina og hetjudáðir þeirra í stríðinu. Þetta aðalatriði er hamrað á þig að því marki að þú ert óhófleg alla myndina. Ég hrósa mönnum sem þjónuðu í USS Mason fyrir sigur þeirra í mótlæti og fyrir erfiðleikana sem þeir máttu þola. Kvikmynd hefði átt að vera gerð með áherslu á afrekin sem þessir menn unnu fyrir sjálfa sig, sjóherinn og fyrir landið sitt og ekki að gera kvikmynd þar sem áherslan er á kynþáttafordóma í seinni heimsstyrjöldinni.