"La Furia del Hombre Lobo" myndar algjörlega sjálfstæðan söguþráð sem virðist alls ekki passa við fyrri Waldemar Daninsky myndirnar. Sumir hafa tjáð sig um að þessi mynd eigi að gerast fyrir atburði "Werewolf Shadow", þó hún hafi verið gefin út í kjölfarið ... þeir gætu haft rétt fyrir sér, ég er ekki viss. Engu að síður, í þessari mynd er Waldemar Daninsky bitinn af yeti-líkri veru í Tíbet (frábær samræða hér -- "Þetta var yeti. En það er ómögulegt. Ég er vísindamaður og þessir hlutir eru ekki til. Þetta var ofskynjanir . Það er allt.“) og þó hann sé merktur með pentagram tákninu getur hann komið í veg fyrir breytinguna í varúlf þar til hann uppgötvar að konan hans hefur haldið framhjá honum. Hann breytist í dýrið eitt kvöldið og drepur bæði hana og elskhuga hennar áður en hann hleypur út í óveður og fær raflost. Það líður ekki á löngu þar til hann er endurvakinn af ríkjandi háskólaprófessor sem er að gera einhvers konar órannsakanlegar tilraunir með hugarstjórnun. Hann er tekinn í neðanjarðarkjallara í kastala þar sem viðfangsefni þessara tilrauna lifa eins og hlekkjað dýr. Í fyrsta lagi -- Jacinto Molina, Paul Naschy, hvað sem þú vilt kalla hann, hann er fínn leikari og þótti vænt um verk sín. Sama hversu gallaðar þessar myndir eru, þú getur alltaf treyst á hann fyrir þokkalega frammistöðu. Restin af leikarahópnum virðist nógu gott, en það er erfitt að segja til um þegar þeir eru með hálfgerða raddsetningu sem er talsett yfir allar línurnar sínar. Og það var í raun aðalvandamálið fyrir mig ... margir talsettu listamennirnir sem þeir notuðu voru bara hræðilegir, hræðilegir, hræðilegir. Alltaf þegar ég hló á meðan á myndinni stóð var það á óhæfan hátt sem þeir skiluðu línum sínum (þær virðast stöðugt vísa til hetjunnar sem "Waldeman"). En því miður er næstum ómögulegt að finna textuð eintök af Naschy kvikmyndum, þó að þær séu stundum fáanlegar á frummálinu án texta. Leikstjórn Jose Maria Zabalza virðist vera einskonar hit-and-miss ... það eru nokkrar frábærar sjónrænar hugmyndir í sumar senur, á meðan aðrar eru illa smíðaðar og illa klipptar, sérstaklega í lokasenunum þegar það skiptir máli. Ástæðan fyrir þessu var sú að Zabalza var greinilega drukkinn mest allan tímann á meðan hann var á tökustað. Hann leyfði fjórtán ára frænda sínum að endurskrifa samræður Molina, notaði aukaefni án hans leyfis og splæsti nokkrum skotum úr fyrri myndum Molina. Allt þetta eyðilagði nokkurn veginn alla möguleika sem þessi mynd hafði á að vera eitt besta verk Molina og það kemur ekki á óvart að þau tvö hafi aldrei unnið saman aftur. En það eru ekki allar slæmar fréttir, þar sem það eru nokkrar góðar hugmyndir hér. Sumir þættir sögusviðsins gera áhugavert sálfræðilegt drama með varúlfnum sem myndlíkingu fyrir afbrýðisemi og reiði. Hugmyndin um „varúlfur sem yeti“ er hugmynd sem sneri aftur í síðari verkum Molina. Nokkuð hryllilegt og súrrealískt efni er að gerast niðri í kjallaranum, og það er líka mjög eftirminnileg atburðarás um hálfa leið í gegnum myndina þar sem Daninsky hleypur hús úr húsi í gegnum þorp, slátra eða misþyrma saklausum á meðan hann fer -- eitt atriði er sérstaklega ákafur, en hún er í raun lyft beint úr fyrstu mynd Molina, "La Marca del Hombre-lobo" ásamt nokkrum öðrum myndum. Mér fannst myndin á heildina litið vera mjög skemmtileg, þó að það séu einhver vandamál með Front Row Entertainment útgáfuna, eins og nokkuð augljós klipping (þó sumt af því gæti einfaldlega verið vegna skorts á samfellu leikstjórans). Guð veit hvaða vanrækslu það er -- ég mun líklega reyna að fá óklipptu útgáfuna í hendurnar á einhverju stigi í framtíðinni. Þetta er í heildina ágætis stykki af vintage Naschy sem reyndir aðdáendur gætu haft gaman af, en það hefði getað verið mikið betri og myndi því líklega ekki vera frábær kynning.