Kvikmynd Mike Nichols, "Charlie Wilson's War", sem gerist á níunda áratugnum, segir frá því hvernig titilpersónunni (leikinn af Tom Hanks) tókst að heyja leynilegt stríð við Rússa með því að aðstoða afganska herinn. Auðvitað vitum við hversu vel það reyndist þegar til lengri tíma er litið en sem betur fer fer myndin ekki yfir óþægilegar eftirverkanir. Hollywood. Í bónus færðu hinn fjölhæfa Philip Seymour Hoffman í eftirminnilegu aukahlutverki, sem hann hlaut ósanngjarna Óskarstilnefningu fyrir. Ég er ekki mikill aðdáandi Roberts en Hanks er alltaf áreiðanlegur. Engu að síður get ég ekki alveg keypt mig inn í hann sem eiturlyfjaneytandi kvenníðing, þó að hinn raunverulegi Charlie Wilson virðist alveg eins viðkunnanlegur og Hanks. Burtséð frá stóru þremur er þó ekki mikið sem vert er að gera athugasemdir við, jafnvel frá þekktu nafni eins og Amy Adams. Sagan er grípandi og er styrkt af fínu handriti frá Aaron Sorkin. Munnlegt samspil aðalpersónanna er frábært og stútfullt af eftirminnilegum línum. Síðari atburðir sem stríðið hafði af stað eru ekki hunsaðir þó að mér sýnist bókhaldsatriðin sem heiðra Wilson vera of alvarleg til að ná þeirri bitursætu tilfinningu sem líklega var ætluð. Á heildina litið er leikstjórn Nichols vinnubrögð og fylgir aðdáunarverðum aðgerðum handritsins. Þetta er mynd sem, eins og Charlie Wilson sjálfur, hefur galla en er engu að síður afvopnandi viðkunnanleg. Vissulega mælt með því fyrir aðdáendur stjarnanna þriggja og fyrir þá sem eru að leita að grípandi pólitísku drama með léttúð.