Einstaka sinnum er boðið upp á nýjan forrétt úr erlendum kvikmyndum. Það er mikið aðdráttarafl þeirra. Þeir taka úr lífinu og þjóna því hrátt. Bandarískar kvikmyndir, þora sjaldan að snerta hin forboðnu viðfangsefni samfélagsins. Of mikið af hengjum og sjúklegur ótti við fjárhagslega misheppnun. Hinn almáttugi dollari ræður vali þeirra. Eitthvað sem býður evrópskum leikstjórum. Auk þess eru áhorfendur um allan heim hungraðir í "öðruvísi" kvikmyndir, sérstaklega þær sem bjóða upp á bragðmikinn bita úr ömurlegum, þjáða líkama mannkyns. Þrátt fyrir ótta við leikstjóra eða framleiðendur þrá margir áhorfendur eftir fegurð, ljóðum og óspilltum bragði lífsins. Það er það sem myndin "Til vinstri við föðurinn" býður forvitnum áhorfendum upp á. Fjölskylda sem er lokuð í þeirri trú að eining fjölskyldunnar stafi af einingu hennar í hlýðni við hefðir. En þegar ættfaðir fjölskyldunnar gleymir að meðlimir hennar eru menn af holdi og blóði, uppfullir af ofsafengnum, taumlausum draumum og myrkum ástríðum, þá fara þeir tveir í gang gegn sjálfum sér. Selton Mello leikur André son sem leitast við að stjórna innri ástríðum sínum með stöðnuðu heimspeki föður síns. Raul Cortez leikur föður sinn. Simone Spoladore er Ana ung kona sem leitast við að svala forboðnum þorsta úr fjölskylduvatninu. Leonardo Medeiros er Pedro, eldri bróðir. Myndin býður upp á margt en tekur afskaplega óhóflegan tíma að segja hana. ***