Ég hafði séð þessa mynd sem krakki og elskaði hana. Ég elskaði hversu kraftmikil og orkumikil Nikki er og hvernig hún eyðileggur að mestu leyti hið fullkomna yuppielíf Louden og spillir honum og kveikir á brjáluðu háttum sínum. Þegar ég var krakki á níunda áratugnum sá ég New York nákvæmlega eins og það var lýst í þessari mynd, lén persónu Madonnu, með villtum dýrum sem hlaupa yfir sig hömlulausa og hryllilega sköllótta menn sem elta fólk um og valda usla. Núna sem fullorðinn finnst mér ég elska myndina af sömu ástæðum, og enn frekar fyrir ástarsöguna sem flétt er inn í brjálaða uppátæki fröken Nikki Finn. Þó ég myndi samt gjarnan vilja fara hvert sem er og finna inniloft eins og í þessari mynd. Hrein fegurð og snilld.