Ég horfði á, heilluð og dáleiddur, af söng og líkamlegum leik. Hlutverkin sem hver persóna lék voru unnin með ágætum. Textarnir, orðin, hver látbragð, sólarupprásin sagði allt. Kvikmyndin talaði til mín. Það upplýsti mig að annarri skynjun á manneskju sem trúir á mannkynið. Sem trúir á frið og blíðlega hegðun. Ég var líka haldinn vantrú, af fórnunum og mannlegri reisn var sýnd. Kraftur án náðar, er heilabilaður og án tilfinninga. Að vilja völd á kostnað mannkyns er svo ótrúlegt. Þessi mynd gerði mig svo hræddan um fólkið sem er ekki lengur í þessum heimi. Og það er með sorg sem ég hugsa til þeirra. Mér líkar við þessa mynd fyrir samtölin og andlitssvip við hana alla. Megi þessi mynd vera blessuð.