Eftir að hafa séð og elskað Postal (já, ég elskaði reyndar Postal), ákvað ég að prófa aðra Uwe Boll mynd og ég valdi Seed því ég rakst á hana í DVD-búð á staðnum og hún á að vera ein af hans betri myndum. kvikmyndir.Þó að fyrstu 10 til 15 mínútur myndarinnar hafi verið mjög efnilegar og virtust vera upphafið að ekki of almennum sálfræðilegum spennumynd, fór hún fljótlega niður á við þaðan og að lokum hnignaði hún niður í eina almennustu slasher-mynd sem ég hef séð. langt, þar á meðal gríðarlegt magn af söguþræði, óraunhæf tilfinningaviðbrögð og undir-par leiklist. Það virðist eins og Boll hafi reynt sitt besta til að koma með almennilegt plott en eftir smá stund gafst hann bara upp á því. Kannski ætti hann að halda sig við grín?! Það fáu góðu við þessa mynd er að hann nær að skapa almennt hrollvekjandi andrúmsloft, að tæknibrellurnar eru betri en ég bjóst við og hljóðrásin passar vel við heildarandrúmsloftið, en ójafnvægið hraða þessarar myndar ásamt því að vera algjört. almennt eðli þess gerir það að verkum að hann síðasta hálftímann er frekar leiðinlegur að horfa á, sem eyðilagði upplifun mína með öllu. Það eru mjög tiltölulega vel gerðar átakanlegar senur, en þær virðast vera til fyrir áfallsgildið eitt og sér. Svo má ekki gleyma myndavélavinnunni sem var stundum frekar ógeðslegt. Ég vona að Uwe Boll læri einn daginn hvað gerir góða kvikmynd, því á milli margra hryllilegra mynda virðist hann gera ágætis kvikmynd öðru hvoru. Seed er bara ekki einn af þeim.