Ég hafði gaman af fyrsta „Toxic Avenger“ en framhaldið virkaði bara ekki. Það eru nokkur fyndin gagg í opnuninni, þar sem meðlimir blindra heimilisins koma við sögu, en fram yfir þann tíma leiddist mér einfaldlega. Framhaldið er líka fullt af sérkennilegum, lágkúrulegum húmor. Aðeins í þetta skiptið er það ekki fyndið! Mikið af kjaftæðinu snúast um skorpnar japanskar staðalmyndir. Næstum sérhver japansk persóna virðist vera að höggva fisk. Saxa allir í Japan fisk? Troma myndirnar eru þekktar fyrir að vera meira en lítið virðingarlausar, en ef þú ætlar að nota húmor sem felur í sér staðalmyndir kynþátta, gerðu það að minnsta kosti fyndið. Ég get ekki hlegið ef mér fæðist sama vitleysan og ég hef séð milljón sinnum áður! Eitt sem ég verð að þakka fyrir er óþarfa nekt. Það er jafnvel meira tilefnislaust nekt en í þeirri fyrstu. En á heildina litið varð ég fyrir miklum vonbrigðum og myndin endar með leiðinlegri eltingarsenu sem fékk mig til að væla og rífa mig upp, enda dauðvona eftir að myndin yrði svart. Það er allavega ein fyndin lína úr myndinni sem fékk mig til að grenja úr hlátri. Eftir að illmennið segir línu frá Shakespeare við einn íbúa á staðnum, svarar borgarinn (öldruð kona) með því að segja: "F**k you - það er frá David Mamet." Einkunn mín: 3 (af 10)