Eftir að hafa séð sýnishornin fyrir nokkru síðan hlakkaði ég til að sjá Steve Martin í gamanmynd sem ég hélt að gæti verið markvörður. Því miður hafði ég rangt fyrir mér. Vandamálið var að forsýningarnar voru einu fyndnu þættirnir í myndinni. Restin af myndinni var nokkurn veginn fullt af drasli, senum sem hafa verið gerðar til dauða og persónur sem við höfum öll séð þúsund sinnum. Þessi mynd var sönnun þess að ef þú setur nóg af peningum á borðið geturðu talað við hvern sem er. inn í hvað sem er. Steve Martin er í uppáhaldi hjá mér en þessi var mikill klungi. Eini leikarinn í myndinni sem var þess virði að horfa á var Eugene Levy; hann var bestur í stórum lélegum hópi.