Ungverjaland getur ekki gert neinar góðar kvikmyndir. Staðreynd. Þetta er frábært dæmi um það. Í fyrsta lagi er hugtakið "samsæri" ekki til í þessari mynd. Það er alvarlega veikt. Jafnvel þó að margir myndu deila við mig um það. Auðvitað snýst þetta um bannorð, en það er allt. Það eru endalausir möguleikar, sem hefðu getað verið mjög góðir, ef þeir voru notaðir, en þeir slepptu næstum öllu. Ég held að öll myndin sé bara afsökun til að sýna myndir, sem eru einu almennilegu hlutirnir í öllum þessum hrúgu af hræðilegu. Leiklistin er einfaldlega skíthrædd. Línurnar eru ekki margar þannig að maður myndi halda að leikararnir séu með frábæra svipbrigði eða eftirhermihæfileika, en nei. Reyndar, 86% tilvika, eru þeir sjúga. Og það er þegar þeir segja ekki neitt. Ef þeir segja jafnvel eitt orð, byrjarðu að halla höfðinu og segja: "Þetta er fjandinn óraunhæft". En enn og aftur, þetta er að hluta til skrifunum að kenna. Það eru heldur engar tilfinningar í flestum valmyndum. Klippingin er stundum í lagi, en oftast órökrétt og versnar bara heildarmyndina. Það hefði getað veitt tilfinningalega ýtt, en samt virðist klippingin hér snýst um að setja klippingar á eftir öðru. Vinsamlega einhver útskýrið það fyrir mér, hvers vegna gagnrýnendur segja að þessi mynd sé meistaraverk. Að kalla þetta "list" mun ekki gera það betra. Fyrirgefðu Mundruczo, en þú mistókst. Lifðu með því. Jafnvel þó að þér mun líklega ekki vera sama um skoðun mína eða annarra stráka sem hræða "barnið þitt".