Jæja, allt í lagi, kannski ekki fullkomið, en það var frekar nálægt. Þessi mynd hoppaði úr glæpamyndasögu yfir í rómantískan fífl-gamanleik og til baka svo hratt alla leiðina að hún virtist vera tvær mismunandi kvikmyndir sem spiluðu samtímis og sameinuðust svo aftur í lokin. En þeir gerðu það snurðulaust og sumum í leikhúsinu fannst blóðugir þættirnir (eins og scalping atriðið) líka fyndnir. Ég var rétt að æla en ég býst við að það sé bara ég. Greg Kinear er fullkominn sem sápuóperuleikari. Hann hefur hæfileikann til að framkvæma þessar ofdramatísku sápusenur með réttum svipbrigðum og raddhljóðum. Atriði hans með Betty virðast vera eitthvað úr "Sleepless in Seattle" eða einhverri annarri rómantískri gamanmynd. Þú gleymir næstum því að Morgan Freeman og Chris Rock eru að leita að Betty niður. Hreifing Morgan Freeman á Betty var frekar hrollvekjandi, miðað við að hann gæti nánast verið afi hennar, en atriðin þar sem hann er að spjalla við ljósmyndina hennar eru svo sannarlega þess virði að hlæja! Flutningur Chris Rock virðist frekar viðurkenndur, en hann hefur sín augnablik. Renee Zellweger er svo sæt eins og Betty, elskulega þjónustustúlkan með grófa, ótrúa eiginmanninum sem kemur fram við hana eins og óhreinindi. Það er mjög ólíklegt að hún hefði í raun og veru fengið vinnu á sjúkrahúsi án nokkurra raunverulegra skilríkja, en hey, þetta er bíómynd, farðu bara með það! Herbergisfélagi hennar, Rosa, ljómar líka, sem kona sem þykir vænt um Betty, en veit ekki alveg hvernig hún á að takast á við veikindi Betty. Og að lokum er Crispin Glover. Sem aðdáandi hans hélt ég náttúrulega að myndin hefði getað verið fyndnari hefði hann verið meira í henni. Enginn annar hefur sama leikstíl og Crispin hefur og deilur Chris Rock, Crispin og sýslumannsins um sápuóperuna eru bráðfyndinar. Ég býst við að ég sé að segja að mér líkaði þessi mynd frekar vel! Ef þú getur þolað blóð, ofbeldi og mikið ljótt orðalag er það þess virði að horfa á það og mun hlæja mikið!