Ég fór að sjá "Passion of Mind" vegna þess að ég fæ venjulega kikk út úr tegund af víxlveruleikarómantík, þ.e. "Sliding Doors," "Me, Myself, I," o.s.frv. En þetta var það versta sem ég hef nokkurn tíman séð! Ég þurfti að þvinga mig til að sitja í gegnum það. Ég stóð ekki einu sinni í gegnum einingarnar, sem er fáheyrt fyrir mig. Töfraraunsæið vantaði algjörlega vegna þess að Demi Moore var grátbrosleg og elskendurnir sem hún var tvisvar voru krakkar sem venjulega leika illmenni, þó hver þeirra væri hálf kynþokkafull og aðlaðandi .Það var í raun sálfræðileg útskýring á tvöföldu lífi, með ósmekklegri frísson af The Elektra Complex; kannski ætti ekki að útskýra galdurinn til að þessi tegund virki.(upphaflega skrifað 28.5.2000)