Mér var fyrst gert grein fyrir þessari mynd þegar ég sá sýnishorn á undan annarri mynd. Ég var forvitinn en hún náði ekki að sjá hana áður en stutt var í bíó. Það er ekki auðvelt að horfa á hana margoft. Mikið ofbeldi er beitt óvopnuðum borgurum. Hér má draga lærdóma. Ein af línum Patricia Arquette dregur saman. "Til Bandaríkjamanna ef það gerðist ekki í sjónvarpinu gerðist það bara ekki." Það er mikill sannleikur í því. Annar er sá að á einum tímapunkti heldur hún að bara vegna þess að hún tilkynnir að hún sé bandarískur ríkisborgari að hermenn muni skiljast og slepptu henni. Það virkar ekki þannig. Landslagið er fallegt. Leiklistin er öll þokkaleg. PRÓFESSORINN er sérstaklega góður. Aðallega þó mér sé sama um þessar persónur. Francis McDormand og Spaulding Gray eru fínir en útlitið er stutt svo þeir skipta ekki miklu máli. Patricia hefur kjark. Í höndum minni leikara hefði þetta getað reynst mjög illa. Þar sem það er ást eða hatur myndin ættir þú samt að komast upp með þá hugmynd að enn séu til hernaðareinræði í heiminum á þessari öld, og þar til einn okkar er særður, hunsum við kúgun þeirra. Aung San Suu Kyi, er konan stjórnmálaleiðtogi í myndinni. Í raunveruleikanum hlaut hún friðarverðlaun Nóbels. Henni var nýlega sleppt úr stofufangelsi. Stjórn W. Bush, frá og með þeim degi sem ég skrifa þetta, er að reyna að þrýsta á herstjórnina að taka þátt í viðræðum við hana og endurmynda ríkisstjórnina. Ríkisstjórn Burmize var undir slíku eftirliti að nafni landsins er breytt í Maynamar-lýðveldið. Bandarísk stjórnvöld hafa enn ekki viðurkennt nýja nafnið. Ef þú átt ekki skilaboð í myndinni þinni skaltu ekki horfa á þessa. Ef þér er sama um smá fræðslu með skemmtuninni þinni þá er það fínt.