STJÖRNUNNI: ***** Laugardagskvöld **** Föstudagskvöld *** Föstudagsmorgun ** Sunnudagskvöld * Mánudagsmorgun Bandaríski herinn hefur nýlega skotið á loft stóra nýja laumuorrustuflugvél sem getur forðast uppgötvun ólíka öðrum. Fráfallsflugmaður (Steve Touissant) stelur því og ætlar að halda bandarískum stjórnvöldum til lausnargjalds með því. Þannig að þeir neyðast til að senda besta manninn sinn John Sands (Seagal, hver annar?) til að stöðva hann, í skiptum fyrir frelsi hans frá fangageymslu þar sem hugur hans átti að þurrkast út af öllum þeim svívirðilegu upplýsingum sem hann hefur lært í gegnum árin. Ég sleppti Attack Force vegna þess að ég gat séð af forsíðunni og öllu því sem hafði átt sér stað eftir framleiðslu að þetta yrði vitleysa og þegar allar neikvæðu umsagnirnar og lága notendaeinkunnin komu inn þá staðfesti það bara það sem ég hélt. En ég ákvað að gefa FOF séns vegna þess að Shadow Man (eftir sama leikstjóra) var ekki slæm og, hvað í andskotanum, Seagal var uppáhalds hasarstjarnan mín einu sinni og kannski, bara kannski, gæti hann gert frábæra mynd aftur. Ó hvað ég var fífl. Talsetning, hræðilegt myndefni af laumuorrustuþotum úr lofti, hræðileg myndavélavinna, ódýrt framleiðsluverðmæti, hæpnar, ósannfærandi bardagaatriði sem hafa orðið að vörumerki Seagal og leiðinlegur, svefnhvetjandi söguþráður sem nær ekki nokkurri átt. Sem betur fer markar næsta mynd hans, Once Upon a Time in the Hood (sem ég ætla að sleppa), greinilega endalok samnings hans við Sony, sem þýðir að ekki lengur þessar hræðilegu evrópsku hasarmyndir með linsu og næsta mynd hans Prince of Pistols gæti markið aftur í leikhús. Djöfull hefur hann gert það áður og Stallone mun hafa náð að gera það á undan honum (Rocky Balboa.) Þetta er ekki reiðiflug. Það er ekki einu sinni skemmtilegt flug. Það er flug sem nær ekki einu sinni að fara á loft. *