sumir vilja meina að þetta sé betra aðallega vegna leiklistarinnar; en það er sannarlega mun verra af ástæðum sem vega þyngra en framförin. Uppsprettan sem öll vandamálin stafa af; sagan. fyrir utan að einn þeirra er skotinn á lausu, með haglabyssu, í brjóstið og lifði klukkutímum saman án læknishjálpar, þá er stærra vandamál. Nic, gangsta með gullna hjarta er til í að gera hvað sem er fyrir vininn sem hann hitti bara um daginn; og það felur í sér að biðja illan anda um hjálp. Ce-Ce, sem kemur upp úr engu með fortíð í vúdú, er reiðubúinn að kalla Killjoy, svo framarlega sem Nic geti „kveikt á henni“. þó að leiklistin sé betri, er hún enn hræðileg. þetta fólk gat ekki komið tilfinningum á framfæri úr pappírspoka. handritið hjálpar þeim ekki heldur. heimskulegar línur, og ég get ekki gert ráð fyrir neinni stefnu frá leikstjóranum. þetta handrit var lesið eins og Shakespeare í menntaskóla með kennara sem þeytti þeim þegar þeir fóru. á meðan þessi mynd (ef þú getur kallað hana það á 80 mín. sýningartíma sínum (sem betur fer)) er kannski enn fyndnari en sú fyrsta vegna allra þessara hluti, það er örugglega sársaukafyllra að horfa á. 1/10.