Ég fór inn í "The Closer She Gets" vitandi að þetta væri sagan af móður kvikmyndagerðarmannsins sem berst við krabbamein. Ég bjóst við að þetta yrði mjög átakanleg og niðurdrepandi mynd. Og þó að viðfangsefnið sé vissulega tilfinningalega átakanlegt, þá er það merkilega við þessa mynd jákvæðu skilaboðin sem hún sendir frá sér. Það sýnir algera hollustu fjölskyldunnar til að takast á við áskorun krabbameins saman. Þeir neita að missa trúna á hvort öðru, jafnvel á myrkustu augnablikunum. Áhrifamestu augnablikin fyrir mig eru þegar þessi trú kemur í ljós. Litlar athugasemdir sem móðirin og fjölskyldan gera hvort við annað sem sýna vilja hennar (og þeirra) til að lifa af og ögrandi áherslu þeirra á ást og fjölskyldusamveru. Þannig er þetta upplífgandi og innilega vongóð mynd. Við ættum öll að vera svo heppin að vera svona umkringd fjölskyldu á tímum alvarlegra veikinda.