Maður getur ekki annað en setið í algjörri undrun yfir þessu rugli kvikmyndarinnar og skemmt sér yfir sumu ravesinu sem fólk hefur veitt henni. Stærsta vandamálið virðist vera vanhæfni leikstjórans til að gera upp við sig hvort það sé svartur gamanleikur, farsi eða sambland af hvoru tveggja. Hún hlykkjast út um allt í leit að stefnu og er með afskaplega vandræðalega frammistöðu sem gæti hentað lélegum sitcom betur. Hvílík synd að sjá grínista hæfileika hinnar hæfileikaríku Dianne Wiest sóað og hina sípirrandi Jane Birkin er svo yfir höfuð að hún er pirrandi en venjulega. Kannski er mikið af jákvæðu gagnrýninni tilkomin vegna "sérkennilegs fransks" eðlis myndarinnar - þess vegna , það er merkt „snjöll“ eða „snilld“. Það er hvorugt. Þess í stað er það slæmt þrep sem skilur eftir sig frekar þanið eftirbragð. Merchant-Ivory ætti að halda sig við hið alvarlega þar sem þeir hafa svo sannarlega engan skilning á gamanleik.