Ungur lögfræðingur var sendur á afskekkt svæði til að ganga frá búi nýlátins skjólstæðings. Þegar hann kemur kemst hann að því að þorpsbúar á staðnum hafa ekki tekið vel á móti honum og að látnum skjólstæðingi hans líkaði ekki. Til að flýta fyrir ákveður hann að flytja frá gistihúsinu á staðnum og taka sér búsetu á heimili hennar, húsi sem er venjulega þokubundið og aðkoma aðeins gangbraut sem er lokuð af sjónum allan daginn. Þegar þarna er komið sér hann sjónir af konu í svörtu, hvort hún er raunveruleg eða ímynduð, hann verður líka fyrir blóðstýrandi gráti konu og barns sem virðist drukkna í mýrunum, þessir atburðir taka sinn toll af honum og hann verður fljótlega ansi hræddur . Andrúmsrík sjónvarpsaðlögun á frægu leikriti eftir Susan Hill, sem eyðir fyrsta þriðjungi í að byggja upp persónur sínar, áður en hann flytur í hrollvekjandi sveitasetur, léleg litaskilin gefa frá sér sjónvarpsræturnar strax, þetta hefði í raun átt að vera í svarthvítu, en samt sem draugasaga átti hún nokkur óróleg augnablik, samt þó að eftir að hafa beðið svo lengi eftir að sjá hana verð ég að segja að ég var því miður bara svolítið undrandi.