Þessi mynd hefur mörg vandamál tengd henni sem gerir það að verkum að hún kemur út eins og lággjaldaverkefni frá einhverjum í kvikmyndaskóla. Ég verð samt að gefa honum heiðurinn af því að vera sléttur. Oft í gegnum myndina fann ég sjálfan mig hlæjandi hysterískt. Hún var stundum svo léleg að hún var kómísk, sem gerði hana að skemmtilegu áhorfi. Ef þú ert að leita að lággæða slasher-mynd með ívafi af sálrænum hryllingi og ögn af kampískri fáránleika, þá skaltu smella á skál af poppkorni, Bjóddu nokkrum vinum og skemmtu þér. Ég er sammála öðrum athugasemdum um að hljóðið sé mjög slæmt. Dialog er næsta ómögulegt að fylgjast með mikið af tímanum og hljóðrásin er svona bara til staðar.