Ég las bók Schneebaums (sama heiti og þessi mynd) þegar hún kom fyrst út og var djúpt snortinn af hæfileika hans til að sjá í gegnum hinar fjölmörgu leiðir "annaðleika" (hans eigin og íbúa Amazon sem hann bjó með og elskaði) til að leið til að lifa mannsæmandi lífi. Síðari bækur hans voru ekki eins öflugar, en sýndu áframhaldandi leit hans. Lýsing hans á kynferðislegum samskiptum sínum við menn ættbálksins var langt á undan sinni samtíð snemma á sjöunda áratugnum, en heiðarleiki hans og hreinskilni um það voru kærkomin. Þessi mynd miðlar á fallegan hátt bæði sérkennileika og gjafmildi mannsins, en gefur líka innsýn í óumflýjanlega eyðileggingu sakleysis (sem er ekki siðferðilega jákvætt hugtak, í þessu tilfelli) sem á sér stað þegar "siðmenntaðir" menn ráðast inn í hefðbundin samfélög. Samt sem áður hefur Schneebaum sjálfur færst inn í eins konar æðra sakleysi sem gefur til kynna möguleikann á að bjarga mannkyninu frá eigin eyðileggingu.