Á ferðalagi mínu á leiðtogavettvangi ungmenna var ég að vafra um rás þar til ég fann „Tommy Boy“ á TBS. Þar sem ég hef aldrei séð þessa mynd áður langaði mig að kíkja á hana. Sambýlismaður minn, sem hefur þegar séð þetta, sagði við mig: "Þessi mynd er klassísk." Eftir að hafa séð alla myndina komst ég að þeirri niðurstöðu að hann hefði rétt fyrir sér."Tommy Boy" er stöðugt fyndinn frá upphafi til enda, þökk sé gríndúettinum Chris Farley og David Spade. Farley er uppþot sem titilpersóna, spastískur doofus sem siglir bara í gegnum lífið eins og það skipti ekki máli. Slakari háttur hans stöðvast fljótlega þegar faðir hans (Brian Dennehy), auðugur „Break Pads King“, deyr úr hjartaáfalli á brúðkaupsdaginn. Þetta leiðir til þess að Tommy, með hjálp kaldhæðins æskuvinar síns Richards (David Spade), fer á götuna til að selja nóg af brjóstpúðum til að bjarga fyrirtækinu. Aðalástæðan fyrir verkum "Tommy Boy" eru fyndnar sýningar aðalleikaranna. Farley er fyndnasti maðurinn í þessari mynd, sá næstfyndnasti er Spade og sá þriðji er Rob Lowe sem illmenni myndarinnar sem er óheppinn. Annar fyndinn strákur er Dan Aykroyd sem Ray Zalinsky, vel þekktur bílavarahluti. Önnur ástæða fyrir því að myndin virkar er mikið magn brandara. Chris Farley á bráðfyndnar kjaftæðisstundir og David Spade er með fyndnar hnyttnar athugasemdir og einhliða. Gaggarnir í myndinni (sum sem fela í sér dádýr og flugvélarbaðherbergi) eru hlægilega fyndnir, þökk sé leikstjóranum Peter Segal (Naked Gun 33 1/3), rithöfundunum Bonnie & Terry Turner (3rd Rock From the Sun, That 70s Show), og leikararnir "Tommy Boy" er virkilega fyndin mynd, þó af einhverjum óþekktum ástæðum finnist flestum kvikmyndagagnrýnendum (þar á meðal Roger Ebert) hún hræðileg og ófyndn. (Ég velti því fyrir mér hvenær húmorinn þeirra dó.) Ég mæli með "Tommy Boy" fyrir þá sem eru miklir aðdáendur grínmynda. Þakka þér kærlega fyrir, herbergisfélagi.