Það er hræðilegt drasl. Mér líkaði við 'How Do You Want Me', 'Father Ted', 'Green Wing' og uppistandsatriði Bill Bailey en ég skrái þetta með 'Hippies' og 'Planets Of The Apes' (endurmyndunin) undir 'Great Pedigree, fór illa'. Ég giska á að það höfði til sama fólksins og líkar við 'Withnail and I'. Það er yfirskrifað en til skamms tíma ríkir ljúffengt loft og Bernard Black er einfaldlega minna camp Withnail. Og ég hélt að það væri sjálfsbjargarviðleitni jafnvel *áður en* Dylan Moran varð rithöfundur. En uppsetningin herjar á slíka grínista möguleika að í fyrstu 2 þættina tók ég ekki einu sinni eftir því að það væri ekkert smá chortle-verðugt. Hlutirnir sem þeir eru að segja/gera * ættu* að vera fyndnir en einhvern veginn gera þeir það ekki Tókst ekki að skrá mig sem meira en vægast sagt skemmtilegt eða "Ég sé hvernig einhver sem skrifaði þetta niður gæti hafa haldið að þetta væri fyndið". Það sem ég er að reyna að segja er að aðstæðurnar/athugasemdirnar eru vægast sagt fyndnar og samt of hversdagslegar/mildar/sjálfmeðvitað súrrealískar til að vera þess virði að búa til fyrir og sýna í grínþætti. Lífið er of stutt. Forðastu.