Disappearance gerist í Mojave eyðimörkinni þar sem Jim (Harry Hamlin) og Patty Henley (Susan Dey) ásamt tveimur börnum þeirra Katie (Basia A'Hern) og Matt (Jeremey Lelliott) ásamt Ethan (Jamie Croft), vini fjölskyldunnar eru Þegar þeir ferðast meðfram stoppa þeir við veitingahús við veginn og spyrja um gamlan eyðibyggðan námubæ á kortinu sem heitir Weaver. Enginn segist hafa heyrt um það en það er örugglega þarna og fjölskyldan ákveður að fara krók til að kíkja á það og taka nokkrar myndir. Þegar komið er í bæinn taka þeir nokkrar myndir og skoða sig um en þegar það kemur að því að fara af stað fer bíllinn þeirra ekki í gang og þeir þurfa að gista þar. Þegar þeir líta í kringum sig finna þeir myndbandsupptöku sem þeir spila aðeins til að uppgötva upptökur af hræddri konu sem segir að allir vinir hennar séu horfnir, morguninn eftir og bíllinn þeirra horfinn þar sem hlutirnir taka mjög óheillavænlegan beygju. Hvað er leyndarmál Weavers? Mun Henley's nokkurn tíma fara þaðan lifandi...Skrifað, framleitt og leikstýrt af Walter Klenhard Ég verð að segja að Disappearance er ein pirrandi mynd sem ég hef horft á. Fyrstu 85 mínúturnar var þetta ansi góð dularfull blanda af spennu- og hryllingsmynd en síðan erum við meðhöndluð með einum versta endalokum kvikmyndasögunnar. Handritið gefur til kynna fullt af mismunandi hlutum en útskýrir það aldrei eða staðfestir það og ég sat þarna í raun og veru forvitin um hvað var að gerast, frá fjölskyldubílnum sem var dularfullur að hverfa, nýlegum gröfum fjórum, hlutnum í yfirgefnum námum, yfirnáttúrulega sandstormnum, skyndilega & óútskýrt hvarf Ethan og jafn óútskýrð endurkoma hans, óheillavænlegar ástæður sýslumannsins, áttavitinn í bílnum að klikkast, flugvélin sem hrapaði, bæjarbúar sem neita að Weaver hafi verið til og hugsanlegar aukaverkanir nifteindasprengju sem var varpað nálægt Weaver á fjórða áratugnum en þeim er öllum hent út um gluggann og allt sem við vitum gætu hafa verið algjörlega aðskildir tilviljunarkenndir atburðir. Allt kom vel fyrir og var sett upp fyrir stóra snúnings opinberun en engin var væntanleg og í staðinn fékk ég óljósasta, undarlegasta, súrrealíska og beinlínis pirrandi endi sem mögulegur var. Ef ekkert annað stangast endirinn á margt af því sem á undan er gengið og skilur áhorfandann eftir með fleiri spurningar en svör. Það er næstum eins og framleiðendurnir hafi haft þessar frábæru hugmyndir en hafi svo ekki vitað hvað þeir eigi að gera við þær og hafi bara endað á staðnum. Mér fannst ég bara leggja svo mikla vinnu í að horfa á myndina sem getur stundum verið frekar hæg án nokkurs konar verðlauna og í raun fannst endirinn meira eins og spark í tennurnar eða góð tveggja fingra kveðju! Leikstjórinn Klenhard stendur sig vel. hér hefur gamli draugabærinn ákveðið andrúmsloft og stórir víðáttumiklir eyðimerkurstaðirnir gefa góða tilfinningu fyrir einangrun. Það er vel gert en hvað voru þeir að hugsa með þessum endalokum? Ekkert passar, ekkert er skynsamlegt og þetta er bara gríðarlegt pirrandi klúður sem eftir að hafa setið í gegnum hlutinn í næstum klukkutíma og hálfan skilur þig eftir í rugli og langar að vita meira. Þrátt fyrir að vera hryllingsmynd þá er ekkert blóð eða blóð þó það séu eitt eða tvö hrollvekjandi augnablik hér og þar. Myndin minnir reyndar á The Hills Have Eyes (2006) endurgerð að stórum hluta þar sem það er það sem myndin er sett upp til að vera fyrir furðulegan endi sem gerir ekkert til að loka myndinni. Tæknilega séð er myndin góð með háum framleiðslugildi, góð tæknibrellur, leikmynd, staðsetningar og kvikmyndataka. Gert er í Ameríku en tekið upp í Suður-Ástralíu. Leikurinn er fínn úr ágætis leikarahópi. Disappearance er mjög skrítin mynd, lengi vel mótast hún til að vera nettur lítill hryllingsráðgáta spennumynd en hún útskýrir aldrei neitt sem gerist og sannarlega súrrealíski endirinn vekur bara upp fleiri spurningar en svör . Ég get í raun ekki séð neinn gera haus né skott úr þessu, ég get það í rauninni ekki.