Ég keypti Unhinged vegna þess að ég varð brjáluð yfir geggjaðri myndinni á forsíðunni. Ef þú vilt sjá alla góða hluti myndarinnar skaltu bara líta aftan á kassann. Öll drápin eru sýnd og ég get með sanni sagt þér að þau líta miklu betur út í kyrrmyndum en í myndinni. Að þessu sögðu skulum við skoða söguþráðinn. Hópur háskólastúlkna sem keyra á rokktónleika (í gegnum djúpa, dimma skóginn í einni lengstu akstursröð sem tekin hefur verið á selluloid) rennur út af veginum. Engar sjáanlegar skemmdir eru unnar á bílnum en greinilega var nóg að setja eina af persónunum í dái það sem eftir lifði myndarinnar (eða kannski las hún handritið og var þegar í dái áður en tökur hófust). Þær tvær sem eftir voru stúlkur vakna í stóru, einangruðu húsi. Húsið, sem sagt, er stórkostlegt og nær meira drama bara með nærveru sinni en nokkur leikur í myndinni. Af einhverjum ástæðum eru engir vegir í þessu húsi. Eina leiðin til að komast að þjóðveginum er með því að ganga fimm mílur í gegnum skóginn. Stelpurnar eyða restinni af Unhinged í að sitja og hlusta á undarleg samtöl milli gamallar ríkrar tíkar (sem lítur út eins og George Washington í dragi) og jafn heimilislegrar, kynferðislega bældrar dóttur hennar. Stúlkurnar voru greinilega ekkert að flýta sér að komast aftur af tónleikunum engu að síður þar sem þær pakkuðu inn fleiri fötum en leikararnir í Gilligan's Island fyrir þessa þriggja tíma tónleikaferð. Þegar við, áhorfendurnir, komumst að drápssenunum er okkur ekki lengur sama. . Við óskum þess að einhver myndi drepa okkur bara til að binda enda á þjáningar okkar. Unhinged lýkur að lokum með nokkuð átakanlegum endi sem átti skilið að vera í miklu betri mynd. Það er næstum eins og endirinn, eina góða hugmyndin í myndinni, hafi verið skrifuð fyrst og síðan reyndu höfundarnir að búa til kvikmynd í kjölfarið. Unhinged er á endanum leiðinleg mynd með slæmum leik, vanhæfri leikstjórn og söguþræði með meira holur en holdsveikur í klámmynd (því miður. Ég er ekki viss hvaðan það kom). Þú munt fá hugmynd um hversu léleg þessi mynd er á upphafsupptökunum þegar, af einhverjum ástæðum sem aldrei er útskýrt, verður skjárinn svartur í um tvær mínútur á meðan persónurnar tala um ekkert sem er þess virði að muna. Ekki eyða tíma þínum. Þú munt bara finna fyrir ósvífni og vilja fá tíma þinn og peninga til baka.