Þegar þessi þáttaröð var sýnd horfði ég á mest af henni. Ég held að þetta hafi átt að vera löng þáttaröð í líkingu við „The Fugitive“ og „The Incredible Hulk“ þar sem verið er að elta söguhetjuna um landið í leit að lausn á vandamálum sínum. Í þessu tilviki er vandamál hetjunnar framsækin öldrun hans í öfugri átt. Mér líkaði það sem ég sá af þessum þáttum. Leikurinn var góður, sérstaklega sorglegt samband aðalpersónunnar og konu hans. Vandamálið er: Þeir hættu við það áður en það átti möguleika á að enda. (annaðhvort það eða ég missti af síðustu þáttunum). Þeir fengu heldur aldrei tækifæri til að klára söguna, vitandi að henni hefði verið hætt. Púff það var bara farið. Hins vegar, eins og ég sagði áður, gæti ég hafa misst af síðustu þáttunum. En sönnun mín um hið gagnstæða er þessi: Ég leigði spóluna. Þar sem ég hætti í seríunni. Eiginkona aðalpersónunnar deyr í eldsvoða sem kviknaði í eltingarleik þar sem hin fræga stofnun King, The Shop, tók þátt í. Á meðan að komast burt er hetju rænt. Það endar með því að vinir hans átta sig á því að þeir verða að fara að bjarga honum úr búðinni. Endirinn. Síðasti þáttur. Á myndbandinu: Eiginkona hans deyr ekki en sleppur úr eldinum með honum. Rétt þegar hann ætti að vera handtekinn af búðinni, deila hann og kona hans undarlegri stund og hætta síðan tilverunni. Skyndilega, kjánalegt og ódýrt til hins ýtrasta. Þeir vildu bara setja þetta myndband út og ákváðu að merkja endann á sama hversu slæmur hann var. Þeir gætu allt eins sýnt aðeins myndefni af fyrstu sprengingum kjarnorkusprengju. Næstum Pythonesque. Þátturinn var með flotta upphafstitilröð sem sett var á David Bowie lag með sama nafni