Ég mun aldrei skilja hvers vegna þegar stúdíó eins og Universal kaupir söngleik þá slátra hann honum þegar hann kemur á skjáinn. Fyrsta hugsun mín þegar ég sá Ava Gardner og Robert Walker í aðalhlutverkum myndi ég sjá eitthvað frá MGM sem gerði söngleiki best á þeim tíma. Drengurinn hafði rangt fyrir mér og var fyrir vonbrigðum. One Touch Of Venus, sem skartar Mary Martin, Kenny Baker og John Boles á Broadway, keppti fyrir 567 sýningar á tímabilinu 1943-1945 og Gardner, Walker og Tom Conway fara með hlutverkin sem Martin, Baker, og Boles gerði það á sviðinu. Kurt Weill-Ogden Nash söngleikurinn með bók eftir Nash og S.J. Perelman var endurkomutæki fyrir Mary Martin sem endurreisti sig sem drottningu Broadway eftir vonbrigðaverkefni í Hollywood. Sjáðu nöfnin sem fóru inn í þessa sýningu. Í ljósi þess hver bar ábyrgð á bókinni bjóst ég við að sjá glitrandi vitsmuni í þessari framleiðslu. Í staðinn fékk ég frekar fótgangandi handrit, það var eins og allur vitsmuni væri tæmdur úr því. Eve Arden sem gerir sitt besta til að bæta upp fyrir það er að leika venjulega stelpuföstudagshlutverkið sitt með Tom Conway, en það er jafnvel of mikið fyrir Eve. Sagan fjallar um stórverslunargluggann Robert Walker sem kyssir mjög dýrmæta styttu af Venus sem vaknar til lífsins. í persónu Ava Gardner. Auðvitað, þegar styttan hverfur, öskrar Conway eftir lögreglunni og grunar Walker, síðasta manneskjuna sem var með styttuna. Restin af myndinni er Walker sem fjallar um Gardner og hvað verður um þá báða. Af ástæðum sem ég skil ekki var Ava auðvitað talsett af Eileen Wilson og Walker syngur aðeins nokkrar línur. Sönginn bera Dick Haymes og Olga San Juan sem leika vini Walker og vinnufélaga. Auðvitað á Broadway voru lögin unnin af söngvurunum Mary Martin og Kenny Baker. Maður myndi halda að Haymes væri að minnsta kosti að leika hlutverk Walker. Það var vægast sagt óþægilegt.Aðeins þrjú lög lifðu af skorinu, Don't Look Now, But My Heart Is Showing, That's Him, og hið óviðjafnanlega Speak Low. Silkibarítón Haymes kemur best fram í Speak Low sem Martin og Baker sungu sem dúett á Broadway. Einhverra hluta vegna var texta eins merkasta vísnamanns síðustu aldar, Ogden Nash, unnin af Ann Ronnell. Mig grunar að hinn alræmdi Code hafi verið að verki hér. Í ævisögu Lee Server um Ava Gardner minnist hann á stutta kast sem Ava átti við Robert Walker þegar hún hafði hrækt við núverandi mann sinn, Howard Duff. Þegar Duff og Gardner sameinuðust á ný tók Walker því illa og talaði alls ekki við Gardner utan myndavélar. Ég er viss um að sú staðreynd að báðir voru ekki í sínu besta verki hjálpaði heldur ekki til. Vonandi mun einhver efnisskrárhópur gera One Touch Of Venus og þú munt sjá það eins og það er, Weill, Nash og Perelman skrifaði það.