Kvikmynd sem þessi fær mig til að meta vinnuna sem atvinnuleikarar vinna. Ég held að bíógestir séu almennt aðeins of harðir við atvinnuleikara og séu tilbúnir til að skella á þá af litlum ástæðum. Horfðu bara á nokkrar mínútur af "Cheerlader Massacre," og treystu mér, þú munt breyta skoðunum þínum. Razzie væri næstum hrós fyrir þessa hæfileikalausa leikara. En aftur á móti, þetta er Jim Wynorski mynd. Wynorski er vinsæll leikstjóri þessara ofurlítils lágu B-mynda (hefur unnið með Roger Corman margoft). Vandamálið við þessa mynd er að hún reynir í raun að þróa söguþráð. Og þegar þú lætur leikara senda línur eins og þeir séu að lesa stafi af augntöflu, hvernig á mér þá að vera sama? Í "Bare Wench 2" eftir Wynorski reyndi hann ekki að þróa söguþráð. Hann reyndi einfaldlega að gera softcore klám/guffi flugtak á „Blair Witch Project“. Það var gaman og það var pirrandi. "Cheerleader Masscare" er ekkert skemmtilegt. Það eru nokkrar skyldubundnar nektarsenur fyrir konur, en þær eru fáar og langt á milli. Svo það er ekki einu sinni þess virði að njóta þess á erótísku stigi. Ég verð að segja að versta atriðið er það þar sem Nikki Fritz gengur yfir brú sem er við það að hrynja. Í fyrsta lagi þurfti persóna hennar ekki að ganga yfir þá brú. Í öðru lagi, þegar brúin byrjar að grenja, frekar en að reyna eftir fremsta megni að hlaupa yfir, stendur hún bara þarna og hegðar sér hjálparvana. Og toppaðu þetta, við sjáum reyndar ekki brúna hrynja því kvikmyndagerðarmennirnir gerðu þetta fyrir 2 dollara fjárhagsáætlun!!! Ólíkt mörgum B-hryllingsmyndum er þessi eiginlega leiðinleg. Og það er það sem gerir hana að verstu af öllum slæmum kvikmyndum. Einn af fáum ljósum punktum var Lunk Johnson, sem er líklega eðlilegasti leikarinn í myndinni (þó vissulega ekki meira en hálf almennilegur). Hann var fyndinn í "Bare Wench 2" og átti líka skemmtileg atriði í þessari mynd.