Ég var svo heppinn að horfa á þessa mynd á nýafstaðinni alþjóðlegri kvikmyndahátíð hér. Ég gat reyndar horft á aðra suður-kóreska mynd (The Power of Kangwon Province) en jólin í ágúst vöktu athygli mína. Sagan er nógu einföld, venjulegur strákur-mætir-stelpu (eða eigum við að segja stelpa-hittir-strák?). Það sem gerði það sérstakt fyrir mig var hvernig það var gert. Við getum sagt að myndin hafi verið róleg og yndisleg. Við höfum ekki áberandi og tilgerðarlega rómantík hér, aðeins tvær venjulegar verur sem eru dásamlegar vegna vináttu þeirra og óútskýrðrar ástar til hvors annars. Ég elskaði líka hvernig myndin notaði myndir sem tjáningu á samböndum fortíðar og nútíðar. Ég vildi að þetta væri sýnd hér sem venjuleg mynd. Ég er viss um að það myndi kalla á stærri áhorfendur.