Ég skildi aldrei hvers vegna sumu fólki líkar ekki við Bollywood-myndir: þeir hafa sjarmerandi leikara, frábæra dansnúmer og auknar tilfinningar - hvað er ekki að fíla? Það sem ég áttaði mig ekki á var að ég hafði aðeins séð efri skorpu Bollywood. Svo horfði ég á "Garam Masala". Ég gat séð frá fyrstu senu að þetta væri ekki kvikmynd sem ég ætlaði að líka við (myndin opnar með samsetningu af aðalhlutverkunum tveimur sem keyra um borgina og gerast greinilega í röð af ljósmyndauppsetningum sem eru fullar af geigvænlegum módelum), en Ég hélt áfram að vona að hlutirnir myndu lagast. Því miður gerðu þeir það ekki. Helsta vandamálið er að söguhetjurnar tvær, Mac & Sam, eru algjörlega ósamúðarlausar. Þeir eyða allri myndinni í að ljúga að konum - og ljúga hrottalega - til að koma þeim í rúmið, og áhorfendum er ætlað að finnast þetta fyndið og heillast. Strákarnir eru óprúttnir og vanhæfir og ekki á elskulegan hátt. Mac gengur meira að segja svo langt að láta eina af konunum dópa til þess að koma í veg fyrir að hún uppgötvaði framhjáhald hans. Handritið er einstaklega lélegt, með endurteknum atriðum, uppsetningum sem aldrei leiða til neins og órökréttum athöfnum og fullyrðingum persónanna. Reyndar eru persónurnar aldrei mjög þróaðar. Karlarnir eru gráðugir, gráðugir skíthælar og konurnar bara fallegar að víxl. Ef þú ferð eftir þessari mynd myndirðu halda að "flugfreyjur" eigi frekar auðvelt með að flytja mann til manns. Í raun og veru eru svik ekki svo gamansöm. Einu ljósu punktarnir sem ég fann í myndinni voru eitt dansnúmer sem var með ljómandi leikmyndum, og nokkur slakandi augnablik sem fólu í sér franskan farsa, hurðasmellandi þætti sögunnar. En Bollywood-dans nýtur sín betur í kvikmyndum sem Farah Khan dansar, og til að fá slökun geturðu alveg eins farið beint í þöglar gamanmyndir Buster Keaton og Harold Lloyd, sem virðast hafa haft ekki lítil áhrif á rithöfundinn/leikstjórann Priyadarshan. Priyadarshan tekur einnig rangan heiður fyrir að hafa fundið upp söguna: grunnforsenda söguþræðisins er stolið úr leikritinu "Boeing Boeing" árið 1960. Upprunalegur höfundur þess verks, Marc Camoletti, á hvergi við. Að minnsta kosti breytti Priyadarshan titlinum fyrir þessa endurgerð, frekar en að nota frumritið ósvífið án þess að gefa kredit, eins og hann gerði í 1985 útgáfu sinni af þessari sömu sögu. (Samkvæmt kreditlista IMDb.)