Mér fannst eina og eina athugasemdin um þessa mynd algjörlega óupplýsandi og allt of harkaleg, svo ég hef ákveðið að skrifa mína eigin. Ég sá þessa mynd fyrst þegar hún kom út og hef náð henni nokkrum sinnum síðan þá. Í fyrsta lagi leyfi ég mér að segja að á heildina litið eru hlutirnir sem þessi mynd fær RÉTT það sem gerir hana þess virði. Það skiptir ekki máli að það hefur einhverja lágkúru og aðra galla. Það er þess virði að fylgjast með. Hugmyndin um að byggja kvikmynd á heimsókn Walt Whitman í takmarkandi, þröngsýnt ensk-kanadískt samfélag í Suður-Ontario og vekja fólk til lífs er ljómandi mis-en-sena. Myndin fjallar um þá tegund mannúðarhvata sem Whitman innblástur í fólk. Og í þeim skilningi er það nákvæmlega rétt. Leikurinn - sérstaklega eftir Rip Torn (Whitman) og Colm Feore sem lækninn - er mjög góður. Handritið og samræðurnar eru sterkar og gefa rétta gaum að siðum og beygingum samtímans. Á heildina litið, hvað er ekki að líka við? Nefndu að auki aðra mynd þar sem Whitman er lífgaður svo lifandi?