Í síðustu viku horfði ég á framleiðslu frá Royal Shakespeare Company af Macbeth. Það var 25 ára, tekið upp án leikmuna nema sverðum, engin húsgögn nema stólar. Það var HÆGT. Leikurinn var frábær - allir leikararnir þjálfuðu Breta. Berðu þessi frammistöðu saman við þetta...geisp geisp geispi. Al Pacino, sem Shylock, var hörmulegur, þungur og gat ekki alveg misst New Yorker hreiminn, þrátt fyrir langar....hlés....milli.....lína.... Allt þetta var svífandi. , jafnvel "grínisti" atriðin voru varla einu sinni bros virði, láttu einmana maga hlæja. Þetta á að vera fyndið. Þeir reyndu að gera það sorglegt. Það var hvorugt, bara leiðinlegt. Ég gef henni fjögur stig fyrir búninga, landslag og Jeremy Irons, sem er góður í að leika sljóan, þunglyndan, djúpraddaðan gaur (getur hann verið eitthvað annað???)