Ég elska gamanmyndir og ég elska sjálfstæðar myndir, en þetta var allt of hægt og húmorinn var einstaklega svæðisbundinn. Ætli það hefði verið betra ef aðalpersónurnar væru viðkunnanlegar, en þær voru bara týpískar gen-x slacker týpur, alveg eins og fólkið sem hefur verið að valda vandræðum í framhaldsskólum í fjörutíu ár... Ég get skilið High Praise fyrir a ungur indie kvikmyndagerðarmaður þegar það á skilið, en þetta er ákaflega meðalmynd.