Fyrri Tarantino myndir voru frá gaur sem er ástfanginn af öðrum myndum. Þessi er frá gaur sem er ástfanginn af eigin skrifum. Það er ekki Inglorious, það er ógeðslegt. Ég hataði algjörlega Inglorious Basterds. Allur tilgangurinn með kvikmynd er að skemmta - ef þú kallar að ríða fólki í hausnum og fjarlægja hársvörðinn skemmtilegt!!!! - og ef það er ein ófyrirgefanleg synd sem kvikmynd getur drýgt þá eru það mikil leiðindi eða viðbjóð. Myndin er bara samansafn af endalausum og ógeðslega leiðinlegum og ógeðslegum senum af fólki sem talar við borð á ýmsum tungumálum. Það er meira að segja eitt atriði þar sem 3 manns tala í næstum 45 mínútur við sama borð, áður, sem betur fer eru þeir allir teknir. Ég vildi að þeir hefðu verið drepnir eftir 5 mínútur. Jafnvel Woody Allen veit hvenær á að halda kjafti í F**K. Þessi borðspjallstíll er aðalsmerki Tarantino, en í öðrum myndum var mér í raun sama um hvað þeir voru að segja og fólkið sem var að tala. Hér gæti mér ekki verið meira sama. Allar myndir Quentin sýna gríðarlegt sjálfstraust, sérstaklega Jackie Brown. En hér er útbreidd tilfinning í hverju atriði, Tarantino hafði ekki hugmynd um hvert hann var að fara með myndina. Er hún ofbeldisfull? Vissulega eru pyntingar og hársvörð, en þú verður að minna mig á það. Sem betur fer var myndin svo þunn að ég mundi ekki einu sinni eftir því að ég hefði séð hana fyrr um daginn þar til ég sá gagnrýnafyrirsögn á MSNBC.Hann er búinn með brellur og virðist dauðlangur í að skrifa skáldsögu. En gerðu okkur greiða QT og hlífðu okkur við myndinni. Ég gekk út úr þessari mynd á miðri leið og ég myndi aldrei mæla með því að neinn sæi hana, sama hvaða harður sóttkví aðdáandi hann eða hún er. Ég gef henni 0 / 10.