Áður en ég útskýri "Alias" athugasemdina vil ég segja að "The Desert Trail" er slæm jafnvel á mælikvarða vestra sem stara á The Three Stooges. Í rauninni er Carmen Laroux sem hálfvonsku stelpan Juanita, þegar þú heyrir mexíkóska hreiminn hennar muntu strax þekkja hana sem Senorita Rita úr klassísku Stooge stuttmyndinni "Saved by the Belle". Í "The Desert Trail" fær John Wayne að leika Moe Howard karakterinn og Eddy Chandler fær að leika Curly Howard. Líkt og Stooge starfsbræður þeirra, er Moe að lemja Curly í gegnum 53 mínútna langa mynd. Persóna Wayne, pils sem eltir hrekkjusvín, er ekki sérlega hjartfólgin, en á að vera góði gaurinn. Að leika ferðalangan Rodeo kúreka Wayne heldur uppi miðasölunni á Rodeo með byssu og tekur við verðlaunafénu sem hann hefði unnið ef aðsóknin hefði verið góð - hinir knaparnir verða að sætta sig við 25 sent á dollarinn (reyndar enn minna eftir að Wayne rændi miðasölunni). Engar skýringar eru gefnar á því að Wayne hafi rifið reiðmennina af sér og er enn talinn hetjan sem fær stúlkuna. Hlutirnir verða flóknir á þessum tímapunkti vegna þess að illmennið (Al Ferguson) og hliðarmaður hans Larry Fine (leikinn af Paul Fix-sem myndi halda áfram að leika sýslumann Micah í sjónvarpinu "The Rifleman") sjá Wayne ræna miðasöluna og stela síðan afgangnum af peningunum og drepa rodeostjórann. Moe og Curly fá að kenna. Svo Moe og Curly flytja til annars bæjar til að komast burt frá lögunum og þeir breyta nöfnum sínum í Smith og Jones. Hvern hitta þau fyrst nema gamla vin sinn Larry, en systir hans verður ástaráhugamaður seinni hluta (Senorita Rita er skilin eftir í gamla bænum og kemur ekki meira fram í myndinni). Systir Larrys er skemmtilega leikin af geislandi fallegri Mary Kornman (nú fullorðin en á sínum yngri dögum var hún ein af upprunalegu leikarunum í "Our Gang" stuttbuxunum eftir Hal Roach). Kornman er aðalástæðan fyrir því að horfa á mega-lama vestrana og atriðin hennar með Moe og Curly eru miklu betri en nokkur önnur í framleiðslunni, eins og þeir notuðu allt annan mannskap til að taka þær upp. Jafnvel fyrir 1935 eru hasaratriðin í þessu atriði afar veik og tæknileg kvikmyndagerð er ótrúlega slæm. Tvær helstu eltingaatriðin enda með breiðmyndum af knapa sem dettur af hesti. Í bæði skiptin klippir ritstjórinn til mynd af einni persónunni sem rúllar á jörðinni, en það er enginn hestur í rammanum, kvikmyndastofninn er allt annar og persónan í öðrum fötum en glæfraleikarinn. Það er frjálsleg notkun á myndefni á öðrum stöðum, ekkert þeirra er jafnvel lítið sannfærandi. Eitt sem þarf að horfa á er atriði mitt í myndinni þar sem Moe og Curly stíga á hestbak og hjóla í burtu (til hægri á skjáinn) úr klefa þar sem possan er á stökki í átt að klefanum frá vinstri. Myndatökumaðurinn fylgir stöngunum tveimur með hægfara hreyfingu til hægri og bregður síðan svipu til vinstri til að sýna fram á nálægð. Fyrir utan heimamyndir hef ég aldrei séð neitt þessu líkt, ekki vegna þess að það lítur heimskulega út (sem það gerir) heldur vegna þess að hæfur leikstjóri myndi aldrei setja upp senu á þennan hátt. Þeir myndu taka upp ökumennina tvo sem fóru af stað og stilla síðan myndavélinni og taka upp pössuna sem nálgast sem aðskilin aðgerð. Eða ef þeim fyndist skapandi myndu þeir sviðsetja röðina þannig að myndavélin sýndi ökumennina í forgrunni og possann nálgast í bakgrunni. Þá aftur, hvað veit ég? Ég er bara barn.