Frábær leikarahópur en því miður gera fullt af óþróuðum hugmyndum það til að draga úr myndinni. Manni finnst manni ekki fullnægt í lokin eftir að hafa beðið eftir einhvers konar niðurstöðu, lokun eða að minnsta kosti kaldhæðnislegu ívafi. Það hafði þessa kunnuglegu „Curb“ tilfinningu án þess að ég þori að segja það, Larry sem pirrandi andstæðan. Tónlistin var til staðar, atriðin um „þættina um ekki neitt“ skjóta upp kollinum, en án nokkurs rauðs þráðs eða spennu - hún dafnar sem sólóverkefni sem kláraðist. Skemmdarverk: Titill kvikmyndarinnar talar um ost en hún vill frekar hrísgrjónabúðinginn. Er ostur sölutitill betur en hrísgrjónabúðingur? Hann vill bara hvaða ruslfæði sem er, óháð söludagsetningu. Kannski vil ég að einhver borði „ostahunda“ eða ís í sjóræningjabúningi hefði að minnsta kosti tengt saman nokkrar senur. Marty: þetta er bara ekki fyndið og ofgert. Fólki er bara alveg sama um „show“ innan þáttar. Kaffibókaborð um kaffibækur var fyndnara. Nema þú sért miklir aðdáendur leikhópsins, sparaðu þér tíma og borðaðu ost. Það þarf ekki einu sinni að vera með neinum.