Einn af bestu leikstjóranum Miike Takashi. Það er svo gott að það er erfitt að koma því í orð. Hún var næstum fimmtán árum eldri en markhópurinn hreif mig frá upphafi til enda. Hún minnir á svipaðar barnamyndir frá níunda áratug síðustu aldar í þeim skilningi að (ólíkt í dag) voru þessar myndir ekki hræddar við að hræða - það eru mörg viðbjóðsleg smáatriði hér sem Ég fann upphaflega ögrandi en áttaði mig fljótt á því að það er ekkert öðruvísi en ég ólst upp við. Myndin er samansafn af 80s krakkamyndasamþykktum. Þú nefnir það, það er þarna: ung drengjahetja ýtt úr eigin óhamingjusama/vanvirka heimi inn í annan, byggð goðsagnakenndum og dulrænum nöldurum; leit að bjarga báðum heimum frá illu afli; fallega kvenhetju sem hann er hrifinn af; sadísk handlangara (Go-Go Yubari úr Kill Bill Vol. 1); leiðandi illmenni sem sækir illt vald sitt frá einhverju sem allir í heiminum geta tengt við. En allar þessar tegundarvenjur fá nýjan snúning og aukna dýpt. Einn af IMDb umsögnunum hefst "Hvar var þessi mynd þegar ég var krakki?" og það er tilfinning sem ég er hjartanlega sammála. Jafnvel á meðan ég horfði á það harmaði ég þá staðreynd að ég hefði ekki alist upp við það; að það var ekki hluti af æsku minni eins og Labyrinth, Masters Of The Universe og í miklu minna mæli, The Neverending Story. Þessar myndir, og aðrar eins og The Goonies eru rifjaðar upp en aldrei afritaðar - Miike býður okkur miskunnarlaust nýja sýn á hlutina. Lélegt CGI er undirstaða margra mynda hans, stundum vegna takmarkana á fjárlögum en jafnoft listrænt val - löngun að setja hlutina fram á óvenjulegan hátt. Hér er CGI að mestu í meðallagi, eingöngu vegna fjárhagslegra takmarkana, en engu að síður gerir hann frábært starf við að setja upp sjónarspil. CG-brellurnar sameinast hefðbundnum leikbrúðum, fjöri og sannarlega óvenjulegri förðun til að búa til heim fullan af ríkum karakterum (og persónusköpun) sem jaðrar oft við hugsjónamanninn. Þetta er ein besta barnamynd sem gerð hefur verið. Ekki fyrir yngri eða viðkvæmari krakka þó.Bara dásamlega dásamlegt. Sjáðu það sjálfur og ef þú heldur að börnin þín ráði við/þakka það þá sýndu þeim það. Leyfðu þeim að alast upp við The Great Yokai War sem smá bætur fyrir þá staðreynd að þú gætir ekki.