Eitt besta þögla drama sem ég hef séð. Jafn dökkt og skuggalegt og allt sem þýskir expressjónistar framleiddu, en sýndu frammistöðu sem voru frekar vanmetin og náttúruleg fyrir daginn. Enginn myndavélarmögnun og enginn óviljandi hlátur vegna villta augnahandleggsins. Sjöström sýndi sannfærandi frammistöðu sem hinn drukkna, illgjarna og ógnvekjandi David Holm. Myndin gerist að mestu leyti á kvöldin í sænskum fátækrahverfum. Myndin hafði mjög klaustrófóbískan sess, studd af lítilli lýsingu og mikilli notkun á Það var djúp og dæmigert skandinavísk tilfinning um örvæntingu og vonleysi í frásögninni: myndin byrjar í frekar grátbroslegri nútíð, og síðan er okkur sögð saga David Holm í röð endurlita (og endurlitsmynda innan endurlita-- ansi flókið söguskipulag fyrir árið 1921), þar sem persónu hans býðst fjölmörg tækifæri til lausnar, en hann tekur þau ekki, og við vitum að hann mun ekki taka þá, því við höfum séð hann deyja drukkinn og auman og vondan sem alltaf í núinu. Næstsíðasta atriðið er eins dimmt og annað sem ég hef séð í allri kvikmyndagerð. Handritið og leikstjórnin er þétt og gáfuð, jafnvel miðað við nútíma mælikvarða. Í nokkrum tilfellum fær Sjöstrom áhorfendur til að gruna eitt og kemur svo á óvart. Endirinn kemur kannski sumum áhorfendum ekki svo á óvart, en ég sá hann ekki koma. Þessi mynd á skilið fulla endurreisn og DVD útgáfu. Eða jafnvel vitlaus fjárhagsáætlunarútgáfa. Það þarf bara að vera þarna úti svo fólk geti séð það og metið það.9.5/10, sem rjúkast upp í 10/10