Þessi mynd var hræðileg. Leiklistin var hræðileg. Handritið var hræðilegt. Það sem var enn verra voru myndavélatökurnar og hljóðið. Helminginn af tímanum pössuðu raddirnar ekki við varir leikaranna og mismunandi myndavélarhorn í sömu senu voru gjörólíkir litir. Það versta hlaut að vera þegar einn leikaranna var efst á risastórri krosslaga byggingu. Byggingin þurfti að hafa verið 50 hæðir og líklega 100 fet á breidd. Hins vegar, þegar leikarinn var ofan á því í öðru skoti, höfðu þeir „endurskapað“ toppinn á byggingunni. Breidd byggingarinnar hafði verið minnkað í um átta fet á breidd. Hvernig gat bygging hundruð feta há verið átta fet á breidd? Ég veit að myndin var lágt fjárhagsáætlun, en hún er óafsakanleg. Kvikmyndin sjálf ýtti bara undir hugmyndir um „rapture“ og hafði síðan söguþráð eða punkt. Þetta minnkaði handritið í bara rusl, persónurnar virtust vera að selja hugmyndir í línum sínum frekar en að koma tilfinningum á framfæri og færa myndina áfram í áttina. Það var algjör tímaeyðsla að horfa. Myndin gefur Christians slæmt orð ef hún er ein af bestu kristnu myndunum sem til eru.