Flavia, sem bjóst við að sjá aðra Nunsploitation-mynd þar sem illgjarn móður yfirmaður misnotaði og pyntaði ásakanir sínar, reyndist vera MIKLU meira en ég hafði búist við. Hún hefur í raun femínískan söguþráð, þó ég held að slíkt hugtak hafi ekki verið til á tímabilinu í sem myndin á að gerast. Það var svo sannarlega ekki æft. Konur (og gyðingar og fátæklingar) eru mjög niðurdreginn og læstar inni í lélegum blettum í samfélaginu. Í gegnum söguna verður systir Flavia (Florinda Bolkan) vitni að ofríki síns tíma þar til hún getur bara ekki setið þarna lengur og gerir í raun eitthvað í málinu, þó með hörmulegum afleiðingum. vígvöllur. Hún sér slasaðan „illan“ múslimskan hermann (einn af fáum sem enn eru á lífi) og reynir að aðstoða hann. Áður en hún getur, hálshöggvar hatursfullur faðir hennar hermanninn og veifar höfðinu í andlitið á henni (frábært fjölskyldulíf, ha?). Eftir þetta neyðir faðir hennar hana til að ganga í klaustur þar sem hún verður vitni að enn meira óréttlæti. Þó atriði taki til ofbeldis, nauðgana og nunna, myndi ég líta á þetta sem meira sögulegt drama en Nunsploitation. Reyndar er margt af innihaldsefnum fyrir rusl nýtingarverk til staðar, en leiklistin, myndavélavinnan, söguþráðurinn og tónlistin eru of góð til að halda því niðri á því stigi. Flestar "nunnu" myndir sem ég hef séð hafa yfirleitt grunnforsendurnar: Góð stúlka lendir einhvern veginn í klaustri, þar sem yfirmóðirin er æðsta kelling sem finnst gaman að svipa fólk og/eða gera líf þess að helvíti.Flavia eyðir stórum hluta af fyrri hluta myndarinnar í að efast um öll voðaverkin sem eiga sér stað í kringum hana. Mikið af aðgerðaleysi hennar gleymist þegar hún kynnist hinni sterku (en örlítið lúnalegu - henni finnst gaman að pissa úti eins og ég, en það er miklu auðveldara fyrir krakkana) systur Agötu. Þegar hópur múslima ræðst á klaustrið þeirra, þá hryggjast Flavia og Agatha ekki af hræðslu eins og hinar nunnurnar. Árásarmenn þeirra virka í raun sem frelsarar þeirra (grimmd og nánast þrælahald klaustursins). Reyndar er það kristinn maður, ekki múslimskur innrásarher, sem pælir kæru systur Agötu. Það er dauði Agöthu sem sendir Flavíu í ofbeldisfulla krossferð sína gegn þeim sem hafa kúgað hana... Faðir hennar kemur fram við hana eins og óhreinindi. Múslímskur elskhugi hennar yfirgefur hana á mjög óheppilegum tíma. Ég vil ekki gefa upp of mikið af restinni af sögunni, en vera reiðubúinn að verða hneykslaður, niðurbrotinn og sorgmæddur við niðurstöðuna. Þetta er frábær mynd, svo ekki láta (óverðskuldaða) orðstír hennar sem rusl-epic vera frá sér. Auk þess, hvernig í ósköpunum gæti kvikmynd með Florinda Bolkan og Claudio Cassinelli farið úrskeiðis? Ég kannast ekki við önnur verk Maríu Casares, en systir Agatha er helvítis karakter. Ég hef lesið marga frábæra dóma um Synapse (US) útgáfuna, en ég elska þýska X-Rated Kult DVD eintakið mitt. Það er ekki myndrænt/16:9, en hefur í raun aðeins meiri myndupplýsingar á öllum brúnum en útgáfu Synapse. Og það eru líka margar frábærar, vitur eða fyndnar samræður (margar frá systur Agötu)"Hvers vegna er Guð karlkyns? Faðirinn, sonurinn og heilagur andi Þeir eru allir karlkyns!" -Flavia "Þessir menn eru hræddir- líttu á þá, systir- Hræddur um að kraftur þeirra verði tekinn frá þeim!" -Sr. Agatha (varðandi kristna á flótta eftir að múslimarnir koma) "Kona, hvert ertu að fara? Múslimar geta ekkert gert þér sem kristnir hafa ekki gert! Ha Ha Ha!" -Sr. Agatha (til hóps kristinna kvenna á flótta) "Drottinn blessi þessa múslima - fyrir að hafa hrædd við þessa prúðu kristnu menn." -Flavia "Þarf það aðeins að sjá múslima til að gera þig $h!t undirfötunum þínum?" -Sr. Agatha Lokaskilaboð: "Flavia Gaetani, sem er ekki enn múslimi - ekki lengur kristinn - var refsað sem nunna á flótta. Hugmyndin að myndinni kom frá atburðum sem áttu sér stað í innrásum múslimamanna á Ítalíu og náðu hámarki í því sem enn í dag er minnst sem Píslarvættisins. AF 800 HJÁ OTRANTO"