Hittu Peter Houseman, rokkstjörnu erfðafræðiprófessor við Virgina háskólann. Þegar hann er ekki að leika sér á vellinum er hann að blása í taugarnar á sér og sleppa nærbuxum í fyrirlestrum sínum í kennslustofunni. Dr. Houseman er að vinna að sermi sem gerir líkamanum kleift að endurnýja frumur stöðugt sem gerir mönnum kleift að verða ódauðlegir. Ég myndi vilja vera ódauðlegur líka ef ég líktist Christian Bale og fengi ljúfu kvenkyns ástina sem aðeins VU getur boðið upp á. Úrval af gömlum og ljótum háskólaprófessorum er sama um hinn vinsæla Houseman og skera niður fjárveitingar til verkefnis hans vegna skorts á árangri. Þetta veldur því að Peter notar sjálfan sig sem naggrís fyrir sermi sitt. Mér til mikillar undrunar eru aukaverkanir og hann, fáðu þetta, myndbreytist! inn í eitthvað sem er innbyggt í erfðafræðilega DNA okkar sem hefur verið bælt í "milljónir ára". Hann sefur líka Sally hrifningu Dr. Mike eftir að hafa þekkt hana í heilan dag. Hún á son. Hann heitir Tommy. Hann er reiður lítill drengur. Metamorphosis er ekki hræðileg mynd, bara ekki vel framleidd. Allan tímann sem ég horfði á þetta gat ég ekki komist framhjá þeirri staðreynd að þetta var tekið upp árið 1989. Útlit myndarinnar er í síðasta lagi seint á áttunda áratugnum. Það hjálpar ekki að það er pakkað með kvikmyndum frá 1970 þar sem Metamorphosis er hluti af 50 kaldhæðandi sígildum mill Creek entertainment. Það er í rauninni enginn munur á gæðum kvikmynda. Síðustu fimm mínúturnar eru hreint út sagt vondur kvikmyndaostur sem í raun, að minnsta kosti fyrir mig, bjargar myndinni frá lægri einkunn. Gefðu gaum að tölvuhugtökum eins og "cromosonic anomaly". Engin furða að tilraun Péturs mistókst. Tölvan þín kann ekki að stafa! Þetta er verðugt að skoða og fylgt eftir með ferð á krá á staðnum.