Þó að ég hafi ekki séð þessa smáseríu í ​​meira en tuttugu ár man ég enn hvernig jafnvægið á milli karakters, söguþráðar og sagna um stórkostleg ævintýri tókst. Notkun tæknibrellna var takmörkuð og gerði söguna ljóðrænni frekar en bókstaflegri frásögn. Tvær útgáfur sem ég hef séð voru kallaðar (ensku og frönsku) en leikararnir virðast tala eigið tungumál ekki bara ítölsku svo það er samstillingarvandamál. Það spillir ekki sögunni. Meðal leikara er Irene Pappas sem Penelope þekktust fyrir Norður-Ameríku. Mælt með öllum fylgjendum þess að Ódysseifur snýr alltaf aftur.