Með takmarkalausri, hrári orku og ósveigjanlegri sýn, kannar Talk Radio á frábæran hátt dálæti almennings á því að minnka einkavandamál ókunnugra í afþreyingu í gegnum útvarpið. Eric Bogosian er tilkomumikill sem Barry Champlaine, dónalegur útvarpsstjóri í andliti þínu. Hann er eðlilegur fyrir svona hlutverk og fínstillir einn áhrifamesta og áhugaverðasta útvarpsmann sem ég hef séð á skjánum. Tímasetning og móðgun hans við hina ýmsu hringjendur hans eru snilld. Alec Baldwin skín einnig sem yfirmaður Barrys. Hann sýnir sömu sprengjufullu tortryggni og hann myndi síðar sýna Glengarry Glen Ross frá 1992. En aukahlutverkið sem sannarlega stendur upp úr er steindauður, að því er virðist heiladauði unglingurinn sem Michael Wincott leikur. Þú verður að sjá það til að trúa því. Klaustrófóbísk tilfinning myndarinnar endurspeglar fullkomlega tón hennar. Þegar öllu er á botninn hvolft er eitt helsta atriði myndarinnar að nýta einkastundir fólks til að draga til sín áhorfendur. Stone sýnir fram á að þessar stundir eru oft of persónulegar fyrir allan heiminn til að upplifa. Talk Radio er kvikmynd með sterk tilfinningaleg og heilaáhrif - eins og hún sést sjaldan í dag.