Stjarna þessarar myndar er handritið. Athygli á smáatriðum fyrir tímabilið í klæðaburði, tungumáli, félagssiðum (við meiðum ekki konur) og stjórnmálin eru merkileg. Það er áminning um Kosovo í dag. Fíngerðu verkin í hasarsenunum eru til staðar fyrir gaumgæfan áhorfanda og kóreógrafía þessara hasarþátta er frábær. Kannski er þessi mynd of nálægt beini raunveruleikans til að vinna sér inn þann stuðning sem hún hefði átt að fá. Það er eins og stigi vaxandi ofbeldis með vel skrefum friðar og æðruleysis á milli hvers skrefs. Frábær mynd....