Kvikmyndir um hversdagsleikann eru mér oft áhugaverðastar af öllum kvikmyndum, í höndum innsæis listamanns sem skoðar öll snúin smáatriði hins hversdagslega. Franska kvikmyndahúsið virðist oft vera mjög gott í svona hlutum og ég elska franska kvikmyndagerð. Þessi mynd fjallaði um hversdagsleikann. Það var ekki mikið plott. Það voru bara persónur sem bjuggu í bænum, mjög venjulegt fólk og svoleiðis gerðist bara. En það var ekki mjög áhugavert efni og það var ekki skoðað mjög innsæi. Myndin fangaði að vísu dálitla stemmningu, en hún var ekkert sérstaklega hrífandi stemmning. Og þó að ég geti ekki hugsað um margt sem myndin gerði sérstaklega rangt, mistókst henni á næstum öllum stigum að gera eitthvað rétt. Það voru margar persónur í þessari mynd. Mörg þeirra voru eins konar útlit, svo það var erfitt að átta sig á hver var hver og hver voru tengsl þeirra við hvert annað. Ég nenni ekki að leggja eitthvað á mig til að skilja kvikmynd, eða jafnvel horfa á sérstaklega flókna mynd oftar en einu sinni til að strauja út smáatriðin, en þessi var púsluspil sem ekki er þess virði að leysa fyrir mig. Það eina góða sem ég get í raun og veru. segja um þessa mynd er að kvikmyndatakan hafi verið notaleg - hagnýt, ekki ljómandi, en skemmtileg. Myndavélin tók oft fallegar myndir af póstkortsgerð. En hún fann sjaldan mjög áhugaverðu smáatriðin. Ég hef séð handfylli af ekki-svo-góðum kvikmyndum hingað til á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Seattle, en þetta var sú eina sem náði ekki lófaklappi þegar tökur fóru fram. Ég skynjaði mikið léttar andvarp þegar myndinni var loksins lokið. En ég býst við að það séu líklega einhverjir þarna úti sem vilja það.4/10