Mér þykir mjög leitt að þessi heillandi og duttlungafulla mynd (sem ég sá fyrst fljótlega eftir að hún kom fyrst út í byrjun fimmta áratugarins) hafi fengið svona dræmar viðtökur að undanförnu. Að mínu mati hefur það verið mjög vanmetið - en ef til vill höfðar það meira til evrópsks kímnigáfu en (td) bandaríska: kannski getum við í Evrópu skilið og metið fínleika þess og aðstæður meira, þar sem við erum nær sumum af þá í raunveruleikanum! Sérstaklega ber að nefna takmarkaða en góða tónlist - sérstaklega grípandi og eftirminnilegt lag "It's a fine, fine night", sem var gefið út sérstaklega á HMV 78rpm plötu (10 tommu plómuútgáfu, held ég!) á fimmta áratugnum. Ég hvet alla áhugasama til að prófa ef þú færð tækifæri: þú gætir komið þér skemmtilega á óvart.