Þessi heimildarmynd fjallar um atburðina í Gautaborg 2001. Í sænskum fjölmiðlum voru mótmælendur sýndir sem glæpamenn sem stóðu fyrir stjórnleysi og ofbeldi. Þessi mynd sýnir að það eru ekki, í raun og veru, gáfað, skýrt fólk sem hefur eitthvað að segja - Og segir það af krafti múrsteina. Þeir trúa á betri heim, heim þar sem fólk getur hugsað og sagt það sem það vill - án þess að stefna að því. En eru trú þeirra á að hafa möguleika á að breyta samfélaginu raunhæf? Ég held ekki. Þessi heimildarmynd gefur okkur uppljómun á málefnum græðgi, kapítalisma og framtíðinni sem hún gæti haft í för með sér. Þetta er frábær heimildarmynd sem er ekki áróður, því hún er ekki sýnd þar sem það sem þeir segja er rétt. Allt sem það sýnir er það sem sumir einstaklingar hugsa og það er áhorfandans að ákveða hvort það sem þeir gera og standa fyrir sé rétt eða rangt. Ég hef heyrt marga sem segja þetta áróður og kjósa þess vegna að skoða það ekki, ég held að þeir eru að taka slæma ákvörðun vegna þess að jafnvel þótt þú hafir samúð með lögreglunni eða trú mótmælenda þá færðu bara fleiri staðreyndir til að treysta á, til dæmis segir krakkinn sem varð fyrir skoti að hann telji að það sé gott að kasta múrsteini í gegnum McDonalds. glugga vegna þess að það er skrefið á milli þess að hugsa og haga sér eins og þú heldur. Á heildina litið snerti þessi mynd mig vegna þess að þú getur í raun ekki vísað á bug staðreyndum um að þeir fáu lögreglumenn, sem börðust gegn ofbeldi með ofbeldi, hafi ekki verið dæmdir eða jafnvel settir í gæsluvarðhald, jafnvel þó sönnun þess að þeir hafi kastað múrsteinum í sýningargönguna (og í sumum tilfellum barið fólk með skothylki, jafnvel þó það liggi á götunni án þess að veita mótspyrnu) þar sem það gerist eins gott. Einkunn: 8/10 - Mjög gott, en ekki best !