Eftir að hafa ekki séð myndina í upprunalegu kvikmyndahúsaútgáfunni varð ég glaður hissa þegar DVD-diskurinn kom, þar sem þessi mynd fékk ekki þá víðtæku dreifingu sem hún verðskuldaði. Frumraun Denzel Washington sem leikstjóri og fullunnin vara hafa ekkert til að öfunda aðrar myndir um sama þema af betri leikstjórum. Myndin hefur mjög fagmannlegt yfirbragð. Það sýnir að herra Washington hefur lært mikið að vera hinum megin við myndavélina. Hann kemur með annan vinkil á þessa mynd. Eitt af því besta sem myndin hefur er án efa fín frammistaða Derek Luke. Hann er leikari sem með réttri leiðsögn mun án efa ná langt. Taka hans á vanda unga manninum, á þessum tímapunkti lífs hans, í uppnámi og þjáningum fyrir slæmt líf, hingað til, hefur tekist á við hann, er mjög sönn. Antwone hans er fín mynd af manni í sársauka sem er í grunninn mjög góður og hefur svo mikið að gefa, en enginn virðist sjá þá hlið á karakter hans. Á versta tíma örvæntingar sinnar er Antwone sendur til Dr. Davenport , leikinn af herra Washington, á mjög edrúlegan, ef einhvern veginn lágan hátt. Vegna angistar innan Antwone, missir hann af tækifærinu til að opna sig fyrir þessum manni, sem vill hjálpa, en vegna þeirra takmarkana sem settar eru á skrifstofu hans, þarf hann bara að fara í þrjár lotur og þarf síðan að vísa sjúklingnum upp. Antwone er fær um að sannfæra lækninn um að halda áfram að vinna með honum. Fortíð Antwone er opinberuð í smáatriðum. Misnotkunin sem hann verður fyrir af hendi frú Tate, fósturmóður hans, er vægast sagt hrottaleg. Tilraun eldri konu á heimili Tate til kynferðisofbeldis gefur Antwone biturt bragð sem situr í honum alla sína fullorðnu ævi, þar sem hann hefur orðið fyrir örum vegna skömmarinnar sem hann ber með sér. Antwone finnur loksins ástina. með Cheryl, sem er nógu þolinmóð til að láta hann sjá annan heim með ástinni sem hún og stuðninginn sem hún veitir honum. Aðalframkoman er sannarlega mjög góð. Dr. Davenport hjá Denzel Washington á líka við sín vandamál að stríða. Hann er heldur ekki ánægður húsbíll. Hann getur hjálpað Antwone, en hann getur ekki hjálpað sjálfum sér eða sambandi sínu við dýrkandi eiginkonu. Hæfileikarnir í myndinni eru ótrúlegir. Joy Bryant gerir góða Cheryl. Novella Nelson, sem er fín leikkona, er frábær sem frú Tate, misnotandi fósturmóðirin. Endurfundir Antwone við óþekkta fjölskyldu sína eru aðeins of sykur og tilfinningarík, en auðvitað, ef trúa á að Fisher finni hamingju kl. síðast verður maður að sætta sig við þann hluta myndarinnar líka.