Ég hef ekki gagnrýnt á IMDb áður en þessi heimildarmynd er svo ofmetin að ég fann mig knúinn til að fá útrás. Ég hefði ekki einu sinni klárað að horfa ef ég hefði ekki verið gestur heima hjá einhverjum. Myndin var léleg á mörgum sviðum: Í fyrsta lagi - myndbandsupptökur Treadwells voru tilgerðarlegar. Því meira sem ég horfði á, því meira virtist hann leika eins og manneskja sem væri örvæntingarfull að verða frægur í stað þess að einn virkaði af sannfæringu. Í öðru lagi - Hinir í myndinni, að undanskildum foreldrum Treadwell og flugstjóranum, voru alveg jafn tilgerðarlegir og kurteis sem hann var. Guð, þeir virtust gervilegir. Í þriðja lagi - Verkefni Treadwells til að vernda birnina er ekki einu sinni skynsamlegt þar sem hann gerði meiri skaða en gagn með því að láta björninn venjast mannlegri nærveru. Ég trúi því að Treadwell hafi virkilega elskað birnina en það eru margar rannsóknir sem benda til þess að viðleitni hans hafi verið afvegaleidd. Stundum verðum við að fórna ánægju okkar af dýralífi til að hjálpa raunverulega. Í fjórða lagi - Skemmtanagildi myndarinnar var ekki helmingi minna en aðrar náttúrulífsmyndir eins og "March of the Penguins" og "Winged Migration". Kvikmyndagerðarmennirnir, að mínu mati, stóðu sig illa við að raða senum og gáfu lítinn hvata til að halda áfram að horfa. Sem manneskja sem elskar Alaska, björn og annað dýralíf myndi ég elska að sjá fleira fólk helgað sig varðveislu náttúrunnar okkar. Vonandi verður viðleitni þeirra minna mannmiðuð.