Þú veist þessa kátínutilfinningu sem þú færð þegar þú horfir á kvikmynd sem reynir svo mikið að vera alvarlegt, umhugsunarvert kvikmyndaverk og misheppnast hrapallega? Þegar þú getur ekki annað en farið að hlæja að hræðilegu eðli ruslsins sem liggur á skjánum þínum? "House of the Dead" á í erfiðleikum með að ná jafnvel þessu lágu stigi kvikmyndagerðar. Frá upphafi til enda tekst "House of the Dead" að endurskapa tilfinninguna eins og þú hafir nývaknað til að komast að því að kötturinn hefur lagt sig í krullað mál. snyrtilega á enninu á meðan þú svafst. Það er ljóst frá upphafi að kvenleikararnir hafa verið valdir fyrir klofningsstærð sína (sem þeir nýta blygðunarlaust) en karlarnir fyrir harðkjarna "kick-ass" viðhorf sitt. Mér var satt að segja ekki sama um neina persóna hvert augnablik myndarinnar og fann mig í raun og veru að óska ​​eftir dauða þeirra til að spara mér góða klukkutíma af þessum pyntingum. Uwe Boll hefði átt að íhuga að sýna tvær klukkustundir af myndefni úr leiknum sem kvikmynd. Þá fáum við að minnsta kosti betri leik Hins vegar er ekki hægt að kenna allri sök á leikarana þar sem það er vissulega áskorun að framleiða sannfærandi kvikmynd þegar handrit þessarar myndar stendur frammi fyrir. Það er án efa versti kafli myndarinnar og inniheldur í raun línur eins og: "Þetta eru zombie, hreint og beint" og "Nei cap'n, við megum ekki fara þangað! Það er illt!". Við vitum öll að Zombie kvikmyndir eru ætlar aldrei að vera sérstaklega umhugsunarverð eða full af merkingu; í besta falli eru þeir meinlausir tveir tímar af hasar, blóði og skápahræðslu. Rusl, já, en skemmtilegt rusl. Ekki svona rusl sem springur upp úr ruslapokanum þínum þegar þú dregur það yfir herbergið og kæfir skóna þína í súrmjólkurfernum og rotnandi bananahúð. Samkvæmt IMDb fékk "House of the Dead" svo slæma dóma að ekkert danskt kvikmyndahús keypti myndina. Ef við hefðum getað fengið sömu forréttindi. Lokaeinkunn: 1/10.