Ó drengur, ó drengur. Þessi mynd er eitthvað fyrir unnendur "alvöru" kvikmyndalistar. Það meikar eiginlega ENGAN sens. Það er algjörlega leiðinlegt, sérstaklega vegna "and-climaxes". Allt fólk hegðar sér meira en skrítið og óraunhæft. Stundum er eins og að sitja í leikhúsi, því í samræðum hafa leikarar tilhneigingu til að horfast í augu við myndavélina (og þar með áhorfendur) í stað hver annars. Eins og ég sagði áður, ef þú ert til í þessar listrænni kvikmyndir, sýndar í Cannes - farðu í það. Ef þú ert það ekki, þá er best að láta þessa mynd í friði, því þú verður meira en fyrir vonbrigðum og veistu á endanum að þú hefur sóað tíma þínum - eins og ég gerði. Tveir þumlar niður... :-(((