Það er merkilegt og alveg lofsvert hvernig rithöfundar og leikstjórar halda áfram að gera frábærar kvikmyndir úr einni elstu og mest (of)notuðu söguþræði kvikmyndarinnar! "Dog Bite Dog" er í rauninni ekki mikið meira en bara einföld saga af einmanum kopar sem eltir þráhyggjulegan ljómandi glæpamann, aðeins Pou-Soi Cheang greinir mynd sína frá hinum með því að vera afar ofbeldisfull og vægðarlaus. Þetta er tvímælalaust ein ömurlegasta og ósveigjanlegasta mynd sem ég hef séð, með andrúmslofti stöðugs níhilisma og karaktera sem virðast koma gangandi beint úr helvíti! Ekki einu sinni þættirnir í hefndþríleik Chan-Wook Park (að undanskildum "Oldboy", ef til vill) eða nokkurri annarri alræmdri Cat-III mynd sem nokkurn tíma hefur verið gefin út voru eins sadisísk og grimm og sum atburðarásin sem lýst er í "Dog Bite Dog". . Pang er ungur og miskunnarlaus kambódískur morðingi sem lendir á fjölmennum götum Hong Kong til að útrýma eiginkonu öndvegis dómara á veitingastað. Þegar lögreglan kemur á staðinn sér ungi lögreglumaðurinn Wai hvernig Pang flýr í skyndi af vettvangi glæpsins og fylgir honum. Fyrsta raunverulega átökin milli hundanna tveggja leiða af sér risastórt blóðbað, þar sem Pang drepur miskunnarlaust nokkra gísla og jafnvel vin og samstarfsmann Wai til langs tíma. Upp frá því hefst æsispennandi og hasarfullur köttur og mús leikur milli svekktu lögreglunnar og atvinnumorðingjans. Sú síðarnefnda bjargar einnig ungri stúlku frá stöðugu kynferðisofbeldi föður síns og dvelur með henni í skúrnum hennar á sorphaugnum á staðnum. Það sem gerir þessa venjubundnu hasar/spennumynd svo heillandi (fyrir utan beinskeytt ofbeldi) er bakgrunnur aðalpersónanna! Pang, leigumorðingjan, er kambódískur munaðarlaus og hefur verið þjálfaður í að berjast og drepa fyrir peninga síðan hann var barn. Hann þekkir engar takmarkanir, hefur enga miskunn og talar varla orð. Wai, löggan, varð sérstaklega miskunnarlaus og óhefðbundin allt frá því að fyrirmyndarfaðir hans (einnig lögga) liggur í dái eftir eiturlyfjatengd atvik. Lai spyr ekki grunaða og vitni; hann öskrar á þá og hann er tilbúinn að fórna öllu til að stöðva glænýja óvin sinn. Fólki með veikan maga eða taugar sem flækjast er ráðlagt að halda sig frá þessari mynd, því grimmd og áföll sem koma fram í "Dog Bite Dog" geta auðveldlega valdið ógleði. Þetta er ekki tegund ofbeldis þar sem blóðug höfuð og afskornir útlimir fljúga um loftið, heldur meira eins og ákafa og algerlega truflandi tegund þar sem fólk reynir að mylja andstæðinga sína andlega sem líkamlega. Tökustaðir eru í raun og veru dimmir og óhugnanlegir og einstaklega edrú tónlistin gerir hinn þegar hrikalega tón myndarinnar enn skelfilegri. Sýningarnar eru frábærar! Það kæmi mér ekki á óvart ef Edison Chen og Sam Lee kæmu fram við hvort annað eins og óvini á kvikmyndasettinu líka, því hatur þeirra og viðbjóð á skjánum finnst þeim aðeins of lögmætt. "Dog Bite Dog" er kraftmikil og ógleymanleg mynd, mjög mælt með því ef þú getur magnað hana. Ef þú óttast að þú getir það ekki, bíddu bara í nokkur ár eftir hinni óumflýjanlegu amerísku endurgerð sem mun án efa milda forsenduna aðeins.