Irwin Allen, fyrrverandi meistari í kvikmyndagerð schlock, lagði sig allan fram í VOYAGE TO THE BOTTOM OF THE SEA. Illa aldraður Walter Pidgeon, sem gæti hafa verið dáinn þegar hann lék þetta hlutverk, er yfirmaður atómkafbáts sem hlýtur að vera á stærð við Empire State bygginguna. Hvert herbergi er risastórt og sum virðast jafnvel hafa engin loft. Þú gætir skálað og haldið formlega bolta samtímis í sumum þessara herbergja. Kafarinn, kallaður Seaview, er á jómfrúarflugi þegar allt helvíti brotnar laus: kviknar í Van Allen geislabeltinu og Seaview verður að skjóta flugskeyti inn í beltið fyrir ákveðinn tíma, annars mun heimurinn fara niður í hlýnandi eldi! Með í ferðina er hópur af virkilega hræðilegum karakterleikurum, margir fengnir að láni frá sjónvarpinu. Þetta gerir þá að sjónvarpshakkara. Það versta er sennilega að Stella Stevens fátæka mannsins, Barbara Eden, sem sjóritari, kreisti í of þröng föt, í háum hælum og lét eins og hún væri að koma fram í strandveislu. Kannski er það vegna þess að Frankie Avalon er líka með í ferðina. Illa öldruð Joan Fontaine, sem er nánast óþekkjanleg hér, leikur heimsóknarlækni með stórt slæmt leyndarmál, en í sannleika sagt hverjum er ekki sama? VOYAGE er sannarlega slæm mynd, augljóslega gerð fyrir lítil börn, en hvaða barn ætlar að sitja kyrr fyrir endalausar myndir af litlu Seaview líkani sem hreyfist aftur og aftur frá hægri til vinstri yfir skjáinn í því sem er augljóslega stúdíótankur? Það er ekki ein vettvangur þar sem við teljum að þetta fólk sé í raun um borð í kaf. Þegar Seaview titrar, kastast leikararnir um, stundum í gagnstæðar áttir hver við annan. Rétt eins og í gömlu góðu STAR TREK sjónvarpsþáttunum þegar brúin titrar. Ef ég man rétt, sést ekki einn fiskur eða sjóvera -- nema kolkrabbi sem festist í augnablikinu á kafbátnum, sem er hnakka til 20.000 LEIGUM UNDIR SJÓFINNI. Kolkrabbinn, ef hann var raunverulegur, var líklega um fet á lengd og það sést. Það sem verra er, þegar fólk stendur við glernefið á Seaview, er hafið sem það er talið að horfa á augljóslega nærmynd þar sem óséð loftslanga sprautar loftbólur, líklega tekin í fiskabúr. Þú hefur aldrei séð stærri loftbólur á ævinni. Maður myndi halda að þessar loftbólur einar og sér myndu mölva bölvað undirmálið í sundur. Því miður er illa aldraður Peter Lorre líka með í ferðina. Undir lokin, þegar eldflaugin er að fara inn í logandi beltið, sést Lorre óska ​​Pidgeon ákaft til hamingju á meðan allir aðrir bíða enn eftir bendinni til að byrja að takast í hendur og faðma hver annan til sigurs. Einstaklingsatriði ef ég hef nokkurn tíma séð hana. Þvílíkur óþef. Það er ekki einu sinni gott að grínast. Haltu þig við HÖGLULEGA RUNNING.