Upprunalega bókin um þetta átti sér stað á fimmta áratugnum en það mun ekki duga fyrir sjónvarpsþættina því flestir horfa á 1930 stílinn. Það er kaldhæðnislegt að neðanjarðarlest undir lokin var lest frá 1950 sem máluð var til að líta út eins og lest frá 1930 svo neðanjarðarlestin geti líka spilað í þeim leik. Að hengja söguþráðinn á söguþræði um Jarrow-gönguna var veikburða en 50s útgáfan hafði nemendur sem voru farnir að hugsa um heiminn í kringum sig svo ég býst við að fá þá til umhugsunar um fátækt göngufólksins sé nánast það sama. Allt dótið um að Japp þyrfti að sjá um sjálfan sig var líka veikt en þeir þurftu að leggja eitthvað á sig til að fylla tímann. Þetta hefði gert ágætis hálftíma sýningu eða þeir hefðu getað kvikmyndað bókina og gert hana að betri langri sýningu. Það er augljóst að þessi þáttur er fórnarlamb stíls fram yfir innihald.