Allt í lagi, ég skal viðurkenna það - ég er fífl og ég elska stundum mjög kjánalega gamanmynd. Þó að ég hafi séð fleiri myndir eftir Kurosawa, Bergman og Truffaut en nánast nokkurn mann á jörðinni, þá er ég samt með vægan blett fyrir dónalegri gamanmynd sem reynir ekki að vera háþróuð heldur er einfaldlega fyndin. Nokkrar slíkar myndir sem koma strax upp í hugann eru MONTY PYTHON AND THE HOLY GRAIL, UHF, START THE REVOLUTION WITHOUT ME, STRANGE BREW og Bill og Ted myndirnar. Þeir skortir allir snobbaðdrátt en aðeins uppvakninga eða atvinnukvikmyndagagnrýnandi gæti mislíkað þá. Þó að BILL & TED'S BOGUS JOURNEY sé ekki eins dásamleg og upprunalega Bill og Ted myndin, er hún samt frábær skemmtun. Einnig, ólíkt upprunalegu, virðist það í raun batna með endurtekinni skoðun. Ég man að ég elskaði myndina ekki í fyrsta skipti sem ég sá hana - hugsanlega vegna þess að hin myndin setti svo háan staðal fyrir hlátur. En í hvert skipti sem ég sé það aftur verð ég undrandi á öllum frábæru augnablikunum - sérstaklega þeim sem tengjast Grim Reaper. Og, við the vegur, þessi reaper er um það bil eins ólíkur Bergman í Sjöunda innsigli og þú getur orðið!! Auk þess að hlæja mikið, þá er þessi mynd með frábæra tónlist - ein leið til að hún er í raun betri en fyrsta myndin. Kiss-söngurinn í lokin er frábær, en það eru restin af harðrokkslögunum líka - að því tilskildu að þú sért ekki gamall drápsmaður eins og De Nomolos. Frábært útsýni fyrir börn og fullorðna.