Augljóslega gert á ódýran hátt til að nýta hið alræmda „Mandingo“, þessi brjálæðislega svívirðilegi hungur af hláturmildu ítalska kynlífsdrasli hellir í raun á ógeðslegt efni með lofsverðu smekkleysi og aðhaldi: Hið illa hrokafulla hvíta fjölskylda sem á og rekur stórkostlegt efni. þrælaplantekru eyða meirihluta skjátímans í að taka þátt í hanky panky bæði hvort öðru og hinum ýmsu þrælum sínum. Leikstjórinn Mario Penzauti og handritshöfundurinn Tecla Romanelli troða upp þessum ógeðslega óþverra með yfirgnæfandi afgangi af snarkandi slyðru: við erum með viðbjóðslegar nauðganir, kynþáttafordóma (ein hvít kona elskar villt vöðvastælt svartan fola á meðan hann er bundinn við kross), ríkulega kvenmann. nekt, hrottaleg svipuhögg, viðurstyggileg niðurlæging, mikið af hrollvekjandi kynlífi með mjúkum kjarna og harmlega snúinn hörmulegan óvæntan endi sem blandar saman þáttum sifjaspells, morða og misskiptingar í vafasamri tilraun til að koma með yfirlýsingu um hræðilega ómannúð þrælahalds. Sérstakar hrósir eru í lagi fyrir dökkhærða dökkhærða leikkonuna Paola D'Egidio, en lostafull og óheft túlkun hennar á siðspilltri og grimmdarlausri vondu tíkinni Rhonda brennur upp á skjáinn. Þar að auki hittir angurvært, dúndrandi ættarskor Marcello Giombini í grófa punktinn. Nokkuð fáguð kvikmyndataka Maurizo Centini gerir líka gæfumuninn. Fullnægjandi saumur klumpur af slímugu svil.