Allt í allt frábær mynd frá þeim tíma og uppruna (komin frá Warner Brothers þar sem hún náði hámarki í handverki og stíl rétt fyrir seinni heimstyrjöldina), að því tilskildu að þú takir hana alls ekki alvarlega. Myndin gerir í raun ekkert tilkall til að vera sögulega nákvæm og er vissulega hvorki meira né minna nákvæm eða trúverðug en til dæmis JFK. (Þessi kann þó að vera heiðarlegri um það, þar sem hún viðurkennir í meginatriðum í leiðinni að það eigi ekki að taka það sem sérstaklega staðreyndum, heldur frekar stílhreina hálf-hetjulega lýsingu.) Rétt er að taka fram að áhorfendur á tíminn var ekki barnalegri um söguna en við erum í dag; gagnrýni NY Times viðurkenndi að áhorfendur myndu „hafna staðreyndaónákvæmni sem stráð var í gegnum myndina,“ lýsti ævisögulegu frásögninni af lífi Custers sem „ímyndunarafls“ og benti á að framsetning á hvötum Custer varðandi lokaatburðina væri á skjön við ýmsar sögulegar frásagnir. . Þeir hefðu í raun og veru getað farið út fyrir borð í að byggja upp Custer, ætlar maður að gera, en þeim tekst aðdáunarvert að sýna hann sem ekki endilega skarpasta eða duglegasta strákinn sem til er, heldur hæfilega ákveðinn, reglusamur og hvetjandi. Flynn og DeHavilland gera 8. mynd sína saman í 7 ár (og þeirra síðustu), eru svo þægileg saman og spila svo auðveldlega hvort af öðru á þessum tímapunkti, að það er ekki erfitt að horfa framhjá því hversu þunnt tilhugalíf þeirra er skrifað hér. Með fyrsta pörun væri erfitt að ímynda sér hvað gæti raunverulega dregið Elizabeth til Custer, en þessir tveir gera það að verkum. Myndin vantar líka leikstjóra þeirra úr fyrri sjö myndunum þeirra saman (hinn stórlega vanmetna Michael Curtiz), en í ljósi þess að hann hafði unnið með þeim á Santa Fe Trail árið áður, er skiljanlegt ef hann hafi valið að hætta við þetta. einn. (Þeir byrjuðu allir saman með Captain Blood og The Charge of the Light Brigade - báðir frábærir - svo við getum í raun ekki kennt þeim um ef þeir fóru að eiga erfitt með að halda þessu öllu ferskum.)Raoul Walsh, leikstjórinn hér, er vissulega meira þægilegt með hasarmyndirnar - sem eru framúrskarandi - og allt annað utandyra. Innanhússenurnar eru aðeins ójafnari, en handverksmönnunum tekst að bæta það mjög vel, eins og framúrskarandi leikhópur Warner Bros af „venjulegum grunuðum“ og nýjum andlitum (Greenstreet, Gene Lockhart, Anthony Quinn, Arthur Kennedy o.s.frv.) . Mér hefði líkað betur ef persóna Kennedys hefði verið aðeins minna stöðluð (mér líkar almennt vel við verk hans), en hér virðist hann slá nokkurn veginn sömu nóturnar í hverju atriði; þátturinn hefði mátt vera betur skrifaður - og ég býst við að þeir hafi kannski verið óvissir um hvað hann gæti ráðið við, þar sem hann hafði aðeins verið í kvikmyndum í eitt ár (Walsh tók hann líklega fyrir þetta eftir að hafa gert High Sierra saman). Ýmsir hápunktar eru m.a. lýsingin (líklega ímynduð) á tilurð "Garryowen" sem riddaraliðsþema. Síðasti hálftíminn er sérstaklega framúrskarandi, sérstaklega þar sem viðskilnaður leiðtoganna endurómar lok skjásamstarfsins, fylgt eftir af síðustu bardagaatriðum. Rækilega spennandi ævintýri.8 af 10