Fyrst og fremst - þó að ég telji að Joel Schumacher sé í besta falli miðlungs leikstjóri og oftar (eins og hér) beinlínis slæmur, þá hlýtur bróðurpartinn af sökinni á þessari ljótu svívirðingu kvikmyndar að falla til John Grisham sem skáldsaga hans er byggð á. Myndin er sett á óákveðnum tímapunkti (50s? 70s? Núna?), opnar myndin á nauðgun og morði á barni af rauðhálsi sem er svo skopmyndaður að tilgangur þeirra virðist vera að fullvissa rasista um að „við erum að minnsta kosti ekki það slæma“ Skerið á vondu strákana sem koma í dómshúsið þegar faðir stúlknanna, Samuel L Jackson, óttasleginn um að þær muni komast út af einhverju tæknilegu atriði, byssar þær með köldu blóði fyrir réttarhöldin. Umgjörðin er „djúpt suður“ sem hefur líklega aldrei verið til - þær fáu svörtu persónur búa í kofum og virðast tína bómull, ullarlituðu rasistarnir (Kiefer Sutherland er teiknimyndaútgáfa af Klansman) eru hlæjandi í sínu illmenni. Leikmyndin er réttarhöldin: fyrir vörnina eru „góðu strákarnir“ - Milquetoast lögfræðingur leikinn af Matthew McConaughey eins og hann væri í dái, aðstoðarmaður hans leikinn af brjóstum Söndru Bullock (hún virðist ekki þjóna neinni annarri frásögn tilgangi) og Donald Sutherland sem nauðsynlegan drukkinn-lögfræðing-sem-edrú-til-að berjast við-góða baráttunni. Fyrir ákæruvaldið gengur Kevin Spacey í gegnum þá hreyfingu að vera djöflahrogn, á meðan í bænum eru krossar brenndir, vitni eru hrædd og íbúar staðarins virðast ekki vera sama Sumar umsagnirnar hér halda því fram að myndin sé siðlaus, þar sem Víst er Samuel Jackson morðingi og ætti að treysta öflum laganna frekar en að fara af stað með veikburða, hjarta-togandi ræðu eftir Matthew McConaughey. Ef ég á að vera heiðarlegur, þótt undirliggjandi boðskapurinn „Vigilante justice is good“ gæti verið, þá er allt við myndina óþefur: persónusköpunin er aumkunarverð, leiklistin leiðinleg, leikstjórnin svívirtur, handritið og samræðurnar eru næstum á mörkum skopstælingar. Peter Menzies lush, 50s Technicolor kvikmyndataka er falleg en afleit. Og það heldur áfram í næstum tvo og hálfan tíma!! Hvað er eftir að segja? Þetta er sóun á 141 mínútu af lífi hvers manns, það er leiðinlegt, tómlegt og hammy, og næstum sem eftiráhugsun, það er siðferðislega fráleitt.