***SPOILERS*** ***SPOILERS*** Ég elskaði uppsetninguna og hló stöðugt í gegnum alla myndina. Leikurinn var frábær, uppáhaldshlutinn minn var tilraunir Howards (Kevin Kline) til að vera „karlmannlegur maður“. Unnusti og foreldrar stóðu sig frábærlega sem aukahlutverk. Spoiler-viðvörun: Leikur íhaldssamrar fjölskyldu hans og tilraunir til að vera kurteisar voru hugljúfar og trúverðugar. Eina vandamálið mitt við lokin var sú staðreynd að Howard var í raun samkynhneigður. Myndin er sett upp sem „vertu eins og þú vilt vera“ en myndin gerir í raun hið gagnstæða. Rökfræði Howards á bak við „uppgötvun“ hans er sú staðreynd að hann elskar kvikmyndir Barbra Streisand og nýtur þess að dansa við tónlist. Framkoma hans og smekkur virðist vera samkynhneigður og það er ekki fyrr en honum er bent á að hann áttar sig á því. Frekar en að sleppa Howard lausan, dúfur það hann. Ó, honum finnst gaman að dansa við tónlist, en hann hlýtur að vera hommi. Játning hans við hjónabandið fannst eins og að beygja sig niður fyrir vilja samfélagsins. Á endanum verður myndin að réttindamynd samkynhneigðra, sem var ekki upprunalega námskeiðið. Það verður næstum blátt áfram með restinni. Ég trúi því að myndin hefði verið betri ef Howard hefði verið hreinskilinn. Það hefði verið sannara við boðskapinn.