Ef þú hefur tækifæri, sjáðu þessa rússnesku (hvernig ætti ég að kalla þá: gimsteina, meistaraverk, falda fjársjóði?), stríðsmyndir eins og þessa, eða The dawns here are quiet, eða Proverka na dorogah... Og , rétt eftir það , horfðu aftur á bandarísku stríðsmyndirnar, eða alþjóðlegu framleiðsluna, þær með bandamönnum og Þjóðverjum o.s.frv. Eða, jafnvel verra, horfa á ítölsku stríðsmyndirnar. Allt frá vestri mun virðast grunnt, tilgerðarlegt, fáránlegt, í samanburði við rússnesku kvikmyndirnar. Ég er svooooo agndofa yfir gæðum fyrrnefndra rússneskra stríðsmynda að ég get ekki fundið orð til að hrósa nægilega miklu yfirburði þeirra yfir engilsaxneskum stríðsmyndum.