Ég var mjög óánægður með þessa hreyfingu. Allt var hræðilegt frá upphafi. Gamanleikurinn var óhúmorískur, hasarinn yfirdrifinn, lögin ómeðlódísk. Meira að segja söguþráðurinn var þyngdarlaus. Frá rithöfundi sem hefur skrifað vel heppnuð handrit eins og Guru og Dhoom, hafði ég miklar væntingar. Leikararnir unnu allt of mikið og hjálpuðu myndinni alls ekki. Auðvitað ruggaði Kareena skjánum í bikiní en í tvær sekúndur. Ég held að leikstjórar í hindí ættu að rannsaka hvernig hasarmyndir eru gerðar. Þeir hafa tilhneigingu til að ýkja allt of mikið. Í kínverskum kvikmyndum virkar þessi stíll vegna þess að þetta er einkennisverk þeirra. En undirskrift hindí kvikmyndahúss eru lögin. Góð hasarmynd ætti ekki að endast lengur en í tvo tíma og getur ekki litið út fyrir að vera óraunhæf. En í framtíðinni er ég viss um að þessar hasarmyndir munu verða miklu skarpari. Einnig má benda á: Gaman- og hasarmyndir blandast ekki saman nema þær séu gerðar rétt. Gangi þér vel næst.