Ó kátínan! Ó gleðin! Önnur mynd sem er svo slæm að hún er góð! Eða, það hélt ég. Reyndar missir þessi af áfanganum „svo slæmt að það er gott“ og fer, því miður, beint í „gæti hafa verið svo slæmt að það væri gott, en þeir klúðruðu því og gerðu það hreint vont“. Til að byrja með er það líka. Langt. Skerið hálftíma og það hefði kannski verið þolanlegra. Settu síðan inn svona fáránlegar samsæri eins og "maðurinn sem er að skemmdarverka verkefnið til að bjarga jörðinni, því hann á allan matinn og verður ríkur ef verkefnið mistekst!". Duh!. Eða "talandi sprengju" söguþráðurinn sem sást síðast í Dark Star. Giska á hvað....alveg eins og í Dark Star er bilun í sprengjunni.....hmmmm. Bættu við striki "við getum ekki hagað okkur út úr leikskólaleikriti" og þú hefur Sólkreppu í hnotskurn. Létt léttir er hægt að fá í formi Jack Palance (eða Jack Pants, eins og við kölluðum hann í þessi mynd), sem hefur það eina markmið með myndinni að keyra krakka um eyðimörkina og hringja í pabba barnsins til að koma og sækja hann....að lokum. Á milli þess að keyra og hringja gefur Jack út tilgangslausu væli og hlær og kellar mikið, en leggur lítið til sögunnar, eins og hún er. Í stuttu máli er hann besti hluti myndarinnar. Verðlaunin mín fyrir "The Most Ironic Line Delivered Straight-Faced" fá Charlton Heston, sem, þegar hann hittir elsta son sinn í fyrsta skipti í aldanna rás, segir sonur hans líta svolítið út. „úr formi“ á meðan hann sjálfur stendur þarna með þörmum út um mittisbandið og vantar brýna nauðsyn á Kirk Corset skipstjóra. Einnig skemmtilegur er æðsti handlangari vonda kallsins, sem er með skærhvíta hárgreiðslu sem fékk mig til að hugsa um Andy. Warhol, einhverra hluta vegna. Fyrir utan þessar brjálæðingar er fátt sem mælir með þessari mynd. Endirinn er röð afrituð úr (en miskunnarlega styttri en) lokaþáttaröðinni frá 2001. Ráð til að njóta þessarar myndar meira, ef þú ert nógu vitlaus til að horfa á hana, eins og ég gerði:1. Hvenær sem sprengjan talar, ímyndaðu þér að hún heiti Tarquin (Treystu mér, það virkar!)2. Alltaf þegar Chuck Heston er á skjánum og ætlar að tala, komdu honum í forgang með því að segja línu frá Apaplánetunni eins og "Get your filthy paws off me!" eða svipað.3. Alltaf þegar kvenkyns aðalhlutverkið lítur út fyrir að vera stressuð (þetta er oftast) haltu áfram að vona gegn von um að hún sé með slagæðabólgu og muni deyja fljótlega.4. Á meðan á hinum óendanlega „skipið brotnaði aftur“ senum, haltu áfram að vona að tækni-/verkfræðingarnir muni útskýra Scotty-isma eins og „Þú getur breytt lögmálum eðlisfræðinnar!“ eða eitthvað svoleiðis vitleysa. Annað en það, gerðu það sem þarf til að koma þér í gegnum þetta. Ég blundaði hálfa leið í gegnum og vaknaði við að átta mig á því að ég hafði ekki misst af neinu, né var söguþráðurinn (þó hláturlegur þótt hann sé) kominn lengra. Svo ekki hafa áhyggjur af því að stilla út fyrir nokkra, þú munt ekki missa af neinu.