Eitthvað sem er ekki svo frábært. "Silence of the Lambs" er enn eina góða mynd Demme og ég tek að sjálfsögðu allar ofmetnu vinstrisinnuðu æfingarnar með í eftirlátssemi á stórum tjaldi sem ég hef ekki séð - og mun aldrei gera. Þetta er létt gamanmynd sem tekur spennusögu einhvers staðar á miðri leið. Fyrri hálfleikur er svolítið erfiður að sitja yfir; það er hvorki fyndið né sérstaklega áhugavert. Daniels leikur yfirburða heimskan eins og óhreinindi barnalegur vitleysingur sem er svo trúgjarn og traustur að það stangast á við trúna. Hreyfanlegur leikur hans er oft pirrandi og varla fyndinn. Hann lýgur reyndar að Griffith í upphafi og segir henni að hann sé giftur, með börn, þegar hann er í raun fráskilinn! Í allri mannkynssögu og kvikmyndum mun hver maður sem er giftur og hittir konu sem honum líkar við ljúga - ef hann lýgur - og segja að hann SÉ EKKI giftur. (Síðar kom í ljós sá alls ekki trúverðugi eða trúverðugi rökstuðningur á bak við þetta: hann vildi "vernda (sjálfan sig)". Þvílíkt drasl...) Sú staðreynd að persónan hans tekur allar rangar ákvarðanir og gerir það. allt það heimskulega í myndinni fékk mig í rauninni til að hlakka til að Liotta dúndraði í hann þegar hann náði honum í íbúð þess fyrrnefnda. Það sem gerist síðan í íbúð Daniels er hinn klassíski bardagi til dauða í lok kvikmyndarinnar. góði gaurinn - að vísu mjög heimskur góður - vinnur fyrirsjáanlega. Samt er að minnsta kosti eitthvað hasar í síðasta hálftímanum, eitthvað í gangi og Daniels gefst ekki lengur tækifæri til að vera fjör. Myndin skortir trúverðuga karaktera (hvort sem þeir eru aðal- eða lélegir) og tilfinningin fyrir henni er of 80s sem þýðir að myndin hefur frekar lélegt yfirbragð; sjónrænt ljótt. Sayles gerir enn og aftur hlutverk sem lögreglumaður. Myndin er líka kannski aðeins of þung á tilviljanahliðinni. Griffith leikur enn og aftur mjúkt-talandi heimsk-hljómandi bimbo, en eins og venjulega er hún sannfærandi vegna þess að hún ER mjúkt-talandi heimsk-hljómandi bimbo. Þetta var fyrri mynd, áður en hún var stækkunar- og brjóstastækkunaraðgerð; berðu saman náttúrulegu brjóstin sem hún afhjúpar í þessari mynd við tilbúnar blöðrur sem hún blikkar stuttlega árum síðar í "Nobody's Fool". Ef þú hefur áhuga á að lesa "ævisögur" mínar um Griffith og aðra Hollywood menntamenn, hafðu samband við mig í gegnum e. -póstur.