Ég vissi eiginlega ekki hverju ég átti að búast við þegar ég fór út að horfa á myndina, fyrir utan dálítið súrrealískan grunnsöguþráð sem einmana maður pantar rússneska brúður í gegnum netið. Það og það hafði Nicole Kidman í sér. Ég elskaði myndina þó alveg og hugsaði „vá“. Myndin er hressandi niður á jörðina og hreyfist ágætlega áfram, með nokkrum óvæntum uppákomum í hverju horni. Samböndin í myndinni eru trúverðug, þar sem Nicole og Chaplin vinna fallega á móti hvort öðru. Húmorinn er lúmskur, með frábærum „Office“-líkum senum í bankanum, og spennuþátturinn eykur spennu án þess að vera Hollywood. Á heildina litið fjallar myndin um raunverulegt fólk í óvenjulegum aðstæðum. Þetta snýst minna um hetjudáð og meira um viðkvæm sambönd. Brit-kvikmyndagerð eins og hún gerist best...(9/10)