Jæja, ég hef horft á þessa mynd í meira en 25 ár núna og hún er enn næstum jafn áhugaverð og þegar ég sá hana fyrst. Þetta er örugglega ein af sérstæðustu myndum sem gerð hefur verið. Ég held samt að Martin Sheen hafi líka verið „dreifður“ stórlega í reikningnum. Hann drottnar yfir myndinni en fær þó lægri reikninga en Marlon Brando, sem birtist aðeins á síðustu 30 mínútum þessarar 2 klukkustunda og 17 mínútna kvikmyndar (leikhúsútgáfa). Hversu ósanngjarnt er það? Sheen er frábær hér inni, sérstaklega frásögn hans, sem gengur í gegn. Þetta er ein besta frásögn, ef ekki sú besta, sem ég hef heyrt í kvikmynd. Rödd hans er bara áleitin þegar hann segir frá hugsunum sínum um þetta ótrúlega, martröð-líka ævintýri. Ég mistekst aldrei að meta verk hans í þessari mynd. Annað sem slær mig við myndina í gegnum árin er fjöldi eftirminnilegra atriða, sem ég hef aldrei gleymt, eins og......Sheen missir hana á hótelinu sínu herbergi í fyrstu senu myndarinnar; Robert Duvall og algerlega út-af-stað brimbrettaatriðin og svo árásin í kjölfarið með dramatískri klassískri tónlist Wagners sem blasir við úr þyrlunum; Playboy kanínan skemmtir hermönnum; Frederic Forrest að verða brjálaður að sjá tígrisdýr í návígi í frumskóginum; undarlegu atriðin á langri árbátsferðinni; framkoma hippablaðamannsins Dennis Hopper sem heilsar áhöfninni í Kambódíu og svo furðuleg persóna Brandos. Það heldur áfram og áfram með undarlegum atriðum. Það er ekki þar með sagt að ég hafi haft gaman af öllu. Nei, það eru nokkur mjög óþægileg atriði, eins og sú þar sem uxi er skorinn í tvennt (getur ekki horft á það lengur), saklausri fjölskyldu er slátrað á litlum báti af ungri grýttri áhöfn Sheen, og áhöfnin er stundum aðeins of fúl. Svo er það gríðarlegt magn blótsyrða, leitt af allt of mörgum f-orðum. Svo er margt gott og margt slæmt í þessari mynd fyrir næstum alla sem horfa á þessa. Eitt er víst: það er kvikmynd sem þú munt muna!