Mér finnst gaman að halda að ég hafi séð þetta allt. SS DOOMTROOPER. Sú sem fjallar um fjölskyldu tígrisdýra. Þessi um fjölskyldu af pteranodons. GEITÁTUR. DEMON CHILD (gúmmídúkka án líflegs barns með límt horn á hausnum. Nokkrar SASQUATCH-myndir, engin þeirra góð. Nokkrar risastórar köngulóar-/skordýraflakkar. Endalausar HELLRAISER-framhaldsmyndir. Endalausar LEPRAUCHAN-framhaldsmyndir. Endalausar JASON-framhaldsmyndir. Kickboxing AXcarecrows. 'EM, sem fjallar í raun um götugöngu í þéttbýli sem tekin var upp á $199 upptökuvél einhvers. Og svo framvegis. Ég horfði á hluta af STV um kvöldið um fólk sem var strandað á eyðieyju að sparka til dauða með hópi illa líflegra tótema. Ég hef meira að segja setið í gegnum DREAMCATCHER, eins og nýlega aftur og í gærkvöldi -- jæja, ég ætti að segja að ég sat í gegnum hluta af henni, eftir að hafa séð hana í allri sinni hræðilegu dýrð fyrir mörgum árum. En ekkert jafnast á við PREDATOR ISLAND, um hóp ungmenna fastur á eyju í stormi, neyddur til að berjast við geimverur sem koma í loftsteini. Loftsteinninn lítur út eins og hann hafi komið úr SUPERMAN teiknimynd frá fjórða áratug síðustu aldar. Það gera geimverurnar líka, hvað þetta varðar. Myndatakan og leiklistin og leikstjórn og skrif eru öll jafn slæm. Ég slökkti á því á miðri leið. Gangi þér vel.