Sem frjálslegur hlustandi á Rolling Stones hélt ég að þetta gæti verið áhugavert. Ekki svo, þar sem þessi mynd er mjög „á sínum aldri“, á sjöunda áratugnum. Fyrir mér (einhverjum fæddum á níunda áratugnum) lítur þetta bara út fyrir að vera hippa-purista áróðursvitleysa, en ég er viss um að þessi mynd var ekki gerð fyrir mig, heldur fólk sem var virkt á sjöunda áratugnum. Ég bjóst við ofgnóttum eiturlyfjum með th Stones, ég varð fyrir vonbrigðum, hún sýndi raunveruleikann, vinnu í stúdíóinu, svo mikið að mér leið eins og ég væri að vinna með þeim til að komast að niðurstöðu þessarar hræðilegu myndar. Ég hef ekki séð neina af leikstjórunum öðrum myndum, en mig grunar að þær fylgi svipuðum leikstjórnarstíl, eins konar „áhugasamur“ sem gaf tilfinningu eins og sjónvarpsþátturinn Eurotrash, illa leikstýrður, klárlega settur saman og skortur á raunverulegu skemmtanagildi. Mitt eina góða álit á þessu er að ég eyddi ekki peningum í þetta, það fylgdi frítt með sunnudagsblaði.