Deep Blood... Það er ein af þessum myndum sem þú ert hér um og þú segir ekki enn eina ítalska Jaws ripoff! Jæja, Deep Blood er langt frá því. Hún er ódýr eins og kvikmyndagerð getur orðið og á hinni hliðinni er hún líka skapandi. Í Jaws og öllum öðrum hákarlamyndum sem við höfum öll séð eða fylgst með eru allir notaðir falsaðir hákarlar, og í mynd Joe D'Amato tekur hann nýja nálgun með því að nota allt myndefni fyrir hákarlaatriðin sín. Þetta er ein af mörgum ástæðum þess að ég er svo hrifinn af Deep Blood er sú að það notaði ekki myndefni. Í Deep Blood skelfir forn indverskur andi strandbæ í formi blóðþyrsta hákarls, í Shark klassíkinni Deep eftir Joe D'Amato. Blóð. Svo virðist sem frumbyggjaöldungur hafi einu sinni varað hóp ungmenna við þessari miklu illsku í sjónum og árum síðar neyðast vinirnir til að horfast í augu við ótta sinn þegar einn þeirra er drepinn af hákarli í röð árása strandlengju þeirra. Nú er það undir þeim fáu sem eftir eru að ganga úr skugga um að þetta skrímsli sé drepið, jafnvel þótt það þýði að fara út á sjó til að gera það. Joe D'Amato leikstýrði og framleiddi þessa mynd undir fyrirtæki sínu Filmirage. Gefið út árið 1989 og var síðar notað í Cruel Jaws: Jaws 5 eftir Bruno Mattei, ásamt mörgum öðrum hákarlamyndum. Hákarlainnkoma Joe D'Amato er frábær mynd og allir Joe D'Amato aðdáendur hákarlamyndaáhorfenda ættu að prófa hana.