90 mínútur af Mindy...Mindy er að stríða kærastanum Bill...Mindy stökk á menntaskóladansleikinn...Mindy skellir sér á bíl til Big Sur, sýgur brauði af „hirðabrauði“, Mindy verður næstum hópnauðgað. ... Ah, ánægjuna af Crown International innkeyrsluaðgerðum. Þú verður að muna að þessar myndir voru aldrei hannaðar til að horfa á frá upphafi til enda á DVD spilurum. Þeir voru gerðir sem 90 mínútur af stemningu svo unglingar 7. áratugarins myndu hafa hljóðrás eins og þeir fengu það í Pintos og Citations. Skortur á hraða og uppbyggingu skipti upprunalega áhorfendum ekki máli - þeir stilltu líklega aðeins inn þegar T & A á skjánum passaði við það sem þeir voru að gera, úti á bílastæði. Myndin er virkilega pirrandi þegar horft er á hana sem sögu. Það er miklu skemmtilegra að tala um það en horfa á það. Uppáhalds geðveikin mín: 1) Bill og vinur hans fylgja kennaranum til að finna Mindy. Án farangurs eða nærfataskipta eyða þau 2 nætur í mótelherbergi með kennaranum, alveg eins og í raunveruleikanum. 2)Eftir að hafa verið rænt og næstum nauðgað af siðspilltum mótorhjólamönnum, og eftir að saklaus vinur þeirra „Pan“ hefur verið barinn grimmilega, finna Mindy og kærasta hennar eftirlitslaust mótorhjól á veginum. Mindy ljómar strax og kvakar: "Ég er að fara" á Big Sur!! En aftur, það er miklu skemmtilegra að tala/lesa um en sitja yfir.