Hræðileg aðlögun á lágstemmdri ástarsögu Heminways. Bandarískur hermaður (Rock Hudson) verður ástfanginn af breskri hjúkrunarkonu (Jennifer Jones) á Ítalíu í fyrri heimsstyrjöldinni. Hvað er að þessu? Nánast allt. Hudson er ALLTAF úr dýpt sinni hér. Hann gæti verið góður leikari en ekki í þessari mynd. Jones er allt of gömul fyrir hlutverk sitt (hún er 21 árs í bókinni - hér er hún 38...og lítur út!). Leikur hennar sveiflaðist líka á milli ofgert og vangert! Þeir tóku einfalda lágstemmda ástarsögu og blésu öllu úr hófi. Myndin er afdrifarík löng (ríflega 150 mínútur), sjálfumgleði og bólstruð í fáránlega gráðu. Svo virðist sem framleiðandinn David O. Selznick hafi haldið að hann væri að gera "Gone With the Wind" aftur. Sumt af landslaginu er sannarlega töfrandi (jafnvel á litlum sjónvarpsskjá) en það er ekki næg saga til að passa við myndirnar. VINDSKEIÐ!!! Endirinn þar sem Jones deyr á að vera hörmulegur en lélegur leikurinn og yfirþyrmandi leiksýningin fékk mig til að berjast fyrir því að hlæja ekki! Til að gera illt verra yfirspilar leikarinn Vittorio De Sica í virkilega vandræðalegum mæli. Yfirþyrmandi, sjálfumglaður, illa steyptur og hægur. Frekar hræðilegt. Þetta var (skiljanlega) fjárhagsleg og gagnrýnin sprengja og endaði feril Selznicks sem framleiðanda. Þú gætir viljað stilla inn á eitthvað af landslaginu í lokin en það er í raun ekki þess virði. Ég gef þessu 3.