Þessi Cannon Movie Tale er sú versta í sögunni og er jákvæð sönnun þess að fimm mínútna saga er ekki kvikmynd í fullri lengd. Aumingja Sid Caesar sem hégómi keisarinn, er látinn líta svo heimskur út að það er erfitt að horfa á hann. Sem snjall klæðskerinn hefur Robert Morse ekki eyri af sjarma. Það gerir ógæfulegur frændi hans (Jason Carter) ekki heldur. „Lögin“ eru hræðileg og hægja aðeins á því sem er í söguþræðinum. Leikstjórnin er nánast engin og aukapersónurnar bæta mjög litlu við. Lysette Anthony er falleg eins og dóttir keisarans, en rödd hennar hefur augljóslega verið kallaður af einhverjum ástæðum, hlutskipti margra af minniháttar leikmönnum. Og myndin skríður á sniglahraða. Hans Christian Andersen hlýtur að hafa verið að snúa veltu í gröf sinni þegar þetta birtist. Það má með sanni segja, að minnsta kosti um þessa kvikmyndasögu, að það kom ekki á óvart að hún fór beint í gleymskunnar dá á myndbandi.