Ég þykist ekki vera mikill Ástríks aðdáandi, eftir að hafa aðeins séð eina aðra kvikmyndaaðlögun og lesið aðeins tvær af myndasögunum, en þetta var frábær mynd, að sama skapi. Ég sá bara ensku útgáfuna og fannst raddirnar passa fullkomlega við persónurnar - Brad Garret sem Obelix og Sean Astin sem Justforkix sérstaklega. Sagan sjálf var bæði áhugaverð og virkilega fyndin (sérstaklega misvísandi nafnaendingar - öll víkinganöfnin enda á "af", á meðan öll gallísku nöfnin enda auðvitað á "ix"), með smá rómantík inn í það ( Ég þó) bætti söguna, jafnvel þó hún þyngdi heildarframleiðsluna með óþarfa klisjum. Söguþráðurinn er þessi - víkingahöfðinginn, Timandahaf, er veikur og þreyttur á að fara í innrásarþorp og finna þau síðan tæmd. Svo ráðfærir hann sig við „vitringinn sinn“, Cryptograf, en öll efnisskrá hans samanstendur af gömlum spakmælum, og Cryptograf segir honum að „óttinn veitir þorpsbúum vængi“. Timandahaf tekur þetta bókstaflega og telur að óttinn leyfi fólki í raun að fljúga og leggur af stað í leiðangur til að sækja „Champion of Fear“, leiðangur sem auðvitað leiðir hann til Gallíska þorpsins þar sem Ástríkur og Óbelix búa. Parið er mjög svekktur eins og er - huglaus, friðarsinnaður frændi Chief Vitalstatistix, Justforkix, hefur verið trúaður þeim svo þeir geti þjálfað hann í að vera karlmaður og drengurinn tekur litlum sem engum framförum. Þegar Justforkix játar óafvitandi að vera „hræddur við allt“ í viðurvist hins heilalausa víkinga Ólafs, er talið að hann sé „meistari óttans“ og er honum rænt. Asterix og Obelix eru sendir af Vitalstatistix til að fara að bjarga Justforkix áður en faðir hans snýr aftur til þorpsins til að koma með son sinn aftur heim. Að lokum er þetta frábær mynd með fáa galla fyrir utan klisjur og stundum gallaða samræður. Ég naut þess í botn, þrátt fyrir að hún væri ekki samkvæm myndasögunni.