Jason Bourne situr í rykugu herbergi með blóð á höndum sér og reynir að átta sig á því sem hann er að gera. Á sama tíma lýsir yfirmaður CIA í NYC viðbrögðum stofnunarinnar við því sem var að gerast á skjánum. Bandarískur fáni stendur stoltur á miðju skrifborði hans í forgrunni myndarinnar, en þegar hann talar, rennur hann úr fókus þegar áætlun hans fer inn á siðferðilega vafasöm svæði, eins og hún vilji ekki tengjast brautinni. aðgerð sem ríkisstjórnarmaðurinn ákveður að séu nauðsynlegar í þágu þjóðaröryggis. Þetta skot fangar í raun stemningu myndarinnar. Auk þess að lýsa leit Bourne að komast að því hvernig hann varð Jason Bourne, er Ultimatum einnig athugun á mannlegum kostnaði við ráðstafanir sem gripið hefur verið til til að vernda okkur í þágu stöðugleika og öryggis. Þetta er líka líklega besta myndin sem þú munt sjá í bíó í ár. Það er bara svo ákaft. Bourne segir við Simon Ross (Considine) „Þetta er ekki einhver blaðasaga, þetta er alvöru“ og í áhorfendum trúir maður næstum honum. Myndavélin hristist en er nógu stöðug til að þú sjáir allt og líði eins og þú sért þarna með Bourne þegar hann reynir að komast framhjá eltingamönnum sínum og frammistöðurnar eru svo góðar að þessir krakkar virðast eins og þeir séu persónurnar sem þeir eru að túlka , í stað þess að vera bara leikarar í vel skrifuðum hlutverkum. Hasaratriðin eru svo hrottalega hröð og vel samsett að þau virðast eðlislæg í stað þess að vera skipulögð fyrir minnstu hreyfingu; glæfrabragðið er ekkert minna en ótrúlegt. Hraðinn er bara ótrúlegur. Það heldur áfram að keyra áfram í átt að niðurstöðu sinni, en ekki svo hratt að það skilji þig í erfiðleikum með að púsla saman söguþræðinum; handritið skilar þeim upplýsingum sem þú þarft eins fljótt og skýrt og mögulegt er áður en þú ferð yfir í næsta spennuþrungna leikþátt. Þó að þær séu oft einfaldar (Waterloo röðin er í rauninni bara maður í síma sem maður horfir á í síma) eru þær hlaðnar af svo dramatískum styrkleika að þú getur ekki tekið augun af þeim. Kvikmyndin er bara svo einbeitt að því að knýja fram sóknarmenn að þú getur ekki annað en látið hrífast af henni. Með áköfum hasarleikmyndum, ljómandi hraða söguþræði og skynsamlegri athugun á ákvörðunum sem teknar eru í nafni þjóðaröryggis, Bourne-þáttaröðin er ein sem fangar nákvæmlega tvíræðni okkar tíma. Ultimatum er hámark þess.