Í fyrsta skipti sem ég rakst á Delirious heyrði ég það bara. Ég hlustaði á allan gamanleikinn og hef aldrei hlegið jafn mikið á ævinni. Hæfni Eddie til að mála skemmtilegar myndir í huga okkar og gera frábærar eftirlíkingar er grípandi. Þegar ég loksins fékk að sjá hann framkvæma þennan leik varð ég að hafa hann. Frammistaða Eddie Murphy á Delirious sýnir snilli hans! Þar sem þetta er nýtt árþúsund, eru gerðir hans árið 1983 jafn fyndnar í dag og þá. Foreldrar mínir elskuðu það sem unglingar og ég (átján ára) elskaði það líka. Frá þeim tímapunkti þurfti ég að skoða aðrar myndir Murphys eins og Coming To America og Harlem Nights. Það verður enginn annar grínisti eins og Eddie.