Ég leigði þetta fyrir mistök. Ég hélt, eftir lauslega athugun á kassanum, að þetta væri tímaferðalög/sci-fi saga. Þess í stað er þetta „kristin“ saga og ég býst við að það sé nokkuð dæmigert dæmi. Ef þú ert seldur á skilaboðunum muntu sennilega líta framhjá óþægilega söguþræðinum/leiknum/o.s.frv., en mér fannst það frekar sárt. Ég verð að viðurkenna að ég er að trufla endurritun sögunnar í þessari sögu. Það málar 1890 sem einhvers konar paradís fjölskyldugilda og siðferðis (persóna er agndofa yfir því að 5% hjónabanda endi með skilnaði!), en það lítur framhjá mjög ósmekklegum hliðum þessa "mjög siðferðilega" samfélags (stífur kynþáttur, kynferðisleg og félagsleg mismunun var útbreidd, til dæmis). Og á einum tímapunkti kvartar hetjan við eiganda fataverslunar yfir hlutum sem hljóma ekki allt öðruvísi en kvartanir sumra leiðtoga Íran um fatastíl kvenna (eins og greint var frá í nýlegri WSJ). Á heildina litið býst ég við að þetta sé svona. af hlutum sem þér líkar við ef þér líkar við svona hluti og það er vissulega hollt...