Á meðan hún er að spá í vatn rekst ung geðþekk kona að nafni Jessica Burns (Carolyn Kearney) á eitthvað allt annað. Hún uppgötvar kistu sem hefur verið grafin um aldir á búgarði frænku sinnar. Í stað fjársjóðsins sem frænka hennar vonast eftir er í kistunni höfuð Gideon Drew, djöfladýrkanda sem Sir Francis Drake hálshöggaði. Höfuðið á Drew stjórnar leigumanninum sem opnaði kistuna og fer í manndrápsferð í leit að afganginum af líkama hans sem er einnig grafinn á bóndabæ frænku Jessicu. Þó að Jessica sé viss um að hún finni fyrir nærveru hins illa, getur hún stöðvað áætlanir Drew og mun hún vera í tíma til að koma í veg fyrir að hann verði heill? Ég hélt að ég væri nokkuð kunnugur flestum hryllingsframleiðendum Universal fyrir 1960, en þetta er ein Universal mynd frá fimmta áratugnum sem er svo sannarlega lítið minnst á. Þó að The Thing That Couldn't Die sé ekki það sem ég myndi kalla „góða“ mynd, þá hefur hún ýmislegt til síns máls. Í fyrsta lagi hefur myndin nokkrar áhugaverðar hugmyndir og er í raun frekar metnaðarfull. Leikstjórinn Will Cowan getur, hvort sem það er heppni eða ásetningi, gefið myndinni skemmtilega stemningu af og til. Og tæknibrellurnar sem fela í sér höfuðið eru vissulega hrollvekjandi. En allt verkefnið er afturkallað af leiklistinni. Ég er hneykslaður að heyra að einhver af meintum "leikurum" í þessu atriði hafi einhvern tíma komið fram í einhverju öðru. Maður myndi halda að þetta væri „eitt og gert“ tegund af kvikmynd fyrir flesta sem taka þátt. Kearney er verstur. Hún er hræðileg. Einnig gæti The Thing That Couldn't Die verið aðeins of metnaðarfullt fyrir eigin hag. Í ljósi fjárhagsáætlunar og annarra takmarkana var engin leið að myndin gæti sótt háleitari hugmyndir sínar. Að lokum endar myndin frekar snögglega. Rétt eins og hlutirnir eru farnir að verða áhugaverðir, The End. Um hvað snýst það?