Myndin byrjaði af krafti, LL Cool J (Deed) sem leynilögreglumaður, með félaga Sgt. Lazerov (Dylan McDermott frá The Practice, hugsanlega misskilinn sem vondur strákur?) að fremja rán og morð. Deed neitar að drepa eiturlyfjasala, sem setur átök óhreinrar löggu af samvisku. Hin stóru nöfnin (Freeman, Spacey o.fl.) eru vel leikin og myndin sýnir loforð. Myndin byrjar að skorta um leið og Justin Timberlake (Pollack) er kynntur. Ef tækifæri gefst til að gera góða mynd sem fólk mun hugsanlega sjá ítrekað, eða kvikmynd sem unglingsstúlkur munu fara og sjá einu sinni vegna Timberlake, myndi ég velja þá fyrri. Jafnvel hæfileikaríkir leikarar þurfa að leggja hart að sér við iðn sína; Timberlake er EKKI hæfileikaríkur og engin mikil vinna getur bjargað honum. Ég hefði haldið að hann myndi setja upp betri sýningu í ljósi þess að hann hefur leikið hæfileikaríkur í mörg ár. Allt sem hann gerði í þessari mynd var ósannfærandi. Bara vegna þess að söngvari selur milljónir platna og selur upp leikvanga þýðir það ekki sjálfkrafa að hann geti leikið með góðum árangri í leiknum kvikmyndum. Jafnvel harðkjarna N'Sync aðdáendur munu ekki geta hunsað augljósan skort á leikarahæfileikum. Fyrir utan það eru nokkrar söguþræðir, eins og skyndileg leyniskytta Pollack og banvæn rekstur vöruhúsavéla. Þessi mynd lofaði svo miklu. Algjörlega vonbrigði.