Þegar ég var lítil stelpa dýrkaði ég Svansprinsessuna algjörlega, hún var að endurupplifa sömu ævintýrin af Mjallhvíti, Þyrnirós og Öskubusku, prinsessan og prinsinn hennar sem bjargar deginum er alltaf tímalaus saga sem mun aldrei deyja, jæja, vonandi. En ég hugsaði með mér að ég myndi kíkja á framhaldsmyndirnar af The Swan Princess til að sjá hvernig þær væru og því miður er þetta dæmigerð teiknimyndaframhald sem veldur bara fleiri vonbrigðum en skemmtir. Eina persónan sem mér fannst enn mjög skemmtileg var drottningin, hún var mjög fyndin í þessari mynd og átti besta þáttinn. En með raddbreytingunum voru þær áberandi og trufla mig líka talsvert, ég er ekki að meina að vera vandlátur, þetta var bara of skrítið fyrir mig. Sagan var líka meira og minna fengin að láni frá fyrstu Svanaprinsessunni, bara illmennið í þessari mynd er að feta í fótspor Rothbarts. Odette og Derek eru að fara að fagna eins árs afmæli sínu, en Derek hefur verið of upptekinn af því að berjast fyrir ríki sínu til að geymdu það öruggt. Með afmæli móður sinnar líka, gleymir hann því þar sem það er nýtt illmenni í bænum, Clavious, sem vonast til að fara umfram það sem kraftar Rothbarts fóru og ræna drottningu á afmælisdegi hennar. En Odette verður að breytast aftur í svanasjálfið sitt til að hjálpa Derek að berjast við hann og bjarga móður hans. Svanprinsessan 2 er auðvitað meira en í lagi fyrir krakkana, að mér er sama, það er hrein skemmtun fyrir þau. Ástæðan fyrir því að þessar framhaldsmyndir valda þó vonbrigðum er sú að þær eru yfirleitt bara fyrir krakkana, það er áhorfendurnir sem þeir miða við, en það er skemmtilegra þegar allir geta notið brandaranna og sögunnar. Nú er smá hlegið og hlegið hér og þar, en þetta var ekki eins gáfulegt að mínu mati fyrir fyrstu Svanaprinsessuna. Ég myndi mæla með henni fyrir þann litla, en ef þú ert að leita að skemmtilegri teiknimynd myndi ég mæla með því að vera hjá fyrstu Svansprinsessunni.4/10