Nú, það væri einhvers konar klisja ef ég byrjaði á hlutanum um titilinn, svo ég bíð með það. Í fyrsta lagi fékk þessi mynd mig til að velta fyrir mér hvers vegna krakkar gera heimskulega hluti eins og að ráfa um í rannsóknarstofum og brjóta flöskur. Þá áttaði ég mig á því, þetta er kvikmynd með boðskap, þessi skilaboð eru barinn krakkar og svona hlutir munu ekki gerast. Hlutir eins og það sem þú spyrð? Hlutir eins og risastórt skordýraskrímsli sem vex úr grasi og veldur smá ringulreið áður en það deyr á hinn dæmigerða „drepið skrímslið óbeint“. Nú, eins og lofað var... Blue Monkey... hefur ekkert Blue í sér né neinn Simian af neinu tagi. Nú er það eins og ég hafi verið svikinn eða eitthvað. Myndin á forsíðunni var með risastóran pöddu/krabbi/fífl/hlutur að framan sem elti öskrandi hjúkrunarfræðinga. Það gerðist soldið en mig langaði í apa! eftir að hafa notið MOST EXTREME PRIMATE nokkrum kvöldum áður (hálfdrukkinn á Cask and Creame's brandy mind you) var ég í skapi fyrir fleiri monkey hijacks 80's stíl. Ekki svo mikið. Ef þú hefur gaman af snjóbrettaöpum eða bláum hlutum er þessi mynd ekki fyrir þig. Ef þér líkar við pöddur og góðar ástæður til að lemja börn, leigðu þetta.