Ég horfði á "Deadly Voyage" vegna þess að David Suchet var í henni, eftir að hafa notið hans í "Poirot" seríunni. Og Joss Ackland er alltaf þess virði að horfa á hana, svo ég fór inn í myndina með von um að hún væri hugsanlega verðmæt mynd. Því miður, það átti ekki að vera. aðrir hér hafa þegar sagt sína skoðun á þeim þáttum. Það eina sem ég vil taka á er boðskapur myndarinnar, þar sem hún segir í innganginum að hún sé byggð á sannri sögu, og í því hangir meint mikilvægi myndarinnar."Deadly Voyage" beinist fyrst og fremst að fátækum svörtum Afríkumanni að nafni Kingsley sem vill. að flytja til Bandaríkjanna, vegna þess að hann trúir því að hann geti þénað peninga þar. Ekkert meira, ekkert minna - hvatning hans er algjörlega eigingjarn. (Auðvitað munu sumir halda framhjá með því að segja að hann hafi verið að gera það fyrir fjölskyldu sína, en í raun ákvað hann að eignast börn með þeim tekjum sem hann gæti aflað í Gana, svo hann skapaði í raun bara sinn eigin vandamál.) Í því skyni, Kingsley ákveður að geyma sig um borð í rússnesku flutningaskipi á leið til New York. Í því ferli að gera þetta stendur hann frammi fyrir erfiðum aðstæðum, kynþáttafordómum og öðrum áskorunum. En það er einmitt þar sem myndin skilur mig eftir ósamúð. Hvers vegna ætti að ætlast til þess að áhorfendur hugsi um Kingsley? Einfaldlega vegna þess að hann hefur markmið? Markmið eru ekki svo sjaldgæf söluvara að hann ætti að njóta forréttinda umfram, td markmið skipstjórans eða konunnar sem hann skildi eftir heima með nýfætt barn sitt. Markmið Kingsley er ólöglegt í augum Bandaríkjastjórnar. Það er líka ólöglegt að því leyti að það stelur frá rússneska skipafélaginu. Ef hann kemst til Bandaríkjanna myndi það fela í sér að taka út úr kerfi sem hann hefur ekki sett inn í. Og ef hann verður gripinn verður útgerðarfélagið sektað um 45.000 dollara. Ég efast stórlega um að einhverjum laumufarþega sé sama um hvað valin aðgerð þeirra kostar einhvern annan; þeir eru greinilega bara í eigin ávinningi. Hann hefði getað eytt $1.000 sem hann vann í lottóinu í upphafi myndarinnar, fyrir löglega ferð til Bandaríkjanna, og sótt um dvalarleyfi og atvinnuleyfi. Þess í stað fer hann ólöglega (og hættulega) leiðina. Svo þar sem ferð Kingsley er ólögleg, eigingirni og ekki hægt að réttlæta siðferðilegan rétt, hvers vegna ættum við að hugsa um hann eða raunir hans? Einfaldlega vegna þess að hann stendur frammi fyrir áskorunum? Hvers vegna ættu áskoranir hans að njóta forréttinda umfram áskorunina um að rússneska skipafélagið komist til New York án laumufarþega? Af því að hann er svartur og útgerðarfélagið er hvítt? Ástæðan virðist vera sú að Danny Glover (framleiðandi myndarinnar) og aðrir sem koma að málinu vilja að við tökum rót á Kingsley, eins og hann sé hetja á einhvers konar göfugu siglingu. En þegar þú hefur samþykkt að ólöglegur innflytjendur, þjófnaður og heimskingjatrúboð séu alls ekki göfug, þá getur þér ekki verið sama um hann. þjóðerni/þjóðerni sem aðilarnir sem hlut eiga að máli voru. Ímyndaðu þér ef breskur einstaklingur ákveður að geyma sig í lest áleiðis til Bútan, laumast yfir landamærin og safna „óæskilegum“ búddískum fornminjum til að koma aftur til Bretlands til að selja. Hversu mikla samúð gætu áskoranirnar sem hann stóð frammi fyrir valdið? Mjög lítið myndi ég veðja á. Svo hvers vegna ættum við að finna öðruvísi fyrir Kingley? Af því að hann er svartur? Af því að hann er fátækur á amerískan mælikvarða? Kvikmyndaframleiðendurnir ganga út á það að við deilum skoðunum sínum um að markmiðin réttlæti meðalið og að útgerðarfyrirtæki sem er sektað um 45.000 dollara sé ómarkviss miðað við þann fjarlæga möguleika að ófaglærður verkamaður þéni aðeins meira í Bandaríkjunum en hann hefði getað gert ef hann hefði bara dvaldi í sínu eigin heimalandi. Ég keypti það ekki í eina mínútu.