Bertrand Blier er svo sannarlega l'enfant terrible í franskri kvikmyndagerð og á áttunda áratugnum gat hann alltaf sjokkerað almenning. Mynduð með uppáhaldsdúettinum hans (Depardieu og Dewaere) og venjulegum skammti af kynlífi (Miou-Miou leikur sitt dæmigerða hlutverk, að minnsta kosti það sem var frá áttunda áratugnum þar sem við gátum ekki vitað að áratug síðar yrði hún besta franska leikkona allra tíma) . Í fyrstu er "Les Valseuses" einnig ein af fyrstu vegamyndunum þar sem áhorfandinn er bara tekinn í nokkrar ferðir tveggja lítilla glæpamanna. Þeir sem eru bara ánægðir með fjölskyldulífið, eða einfaldlega vita ekkert meira, myndin væri frekar sjokkerandi en þessi mynd er meira en bara það, hún leyfir þér bara að hugsa um allt það venjulega í lífinu (að vinna fyrir bílinn, vera takmörkuð í vinnu o.s.frv.). Þetta er eins konar gagnrýnandi gagnvart hræsnarasamfélaginu sem við búum í. Frábært starf og það fær mann bara til að óska ​​eftir tvennu: Dewaere dó bara of ungur þar sem hann var leikari og auðvitað Depardieu, hann hefði betur átt að halda sig við frönskuna. kvikmyndir eins og hann sannar hér að enginn getur sigrað hann. Tímalaus klassík og 20 árum síðar mun hún enn sjokkera suma...