Allt í lagi, að vísu, sem rétttrúnaðarkona sem BÝR í Boro Park, ætla ég að vera svolítið hlutdræg á þessa mynd. Hins vegar virtist sem eini tilgangur Boaz Yakins með gerð þessarar myndar væri rétttrúnaðar-bashing. Með hárkollurnar okkar, hóflegan klæðnað og aðskilin sæti erum við nú þegar frekar auðvelt skotmark. Yakin komst aldrei framhjá yfirborðinu. Niðurstaðan er kvikmynd með fleiri göt en svissneskur ostur: 1. Yosi segir Sonia frá því að elska hann meira en G-d eða foreldra þeirra. Þá bregst hann vísvitandi skipunum föður síns um að fara ekki í sund vegna heilsubrests. 2. Sonia flettir út á bris sonar síns. Af hverju ætti Hasidic kona frá Monsey að hafa svona sterk viðbrögð? Það er erfitt að trúa því að hún hafi aldrei mætt áður. Við skulum horfast í augu við það, jafnvel umbótagyðingar halda bris milah athafnir nú á dögum. 3. Var Mendel sofandi í chosson tímunum? Hann á að seðja ástríður konu sinnar í rúminu og forðast að kyssa hana á götunni. Sérstaklega í miðri fjölförnustu götunni í Boro Park! 4. Sonia og Mendel þurftu að hafa verið gift í meira en ár, og hann tók eftir því núna að þau voru ekki ætluð hvort öðru? Smá vísbending - skipulagt hjónaband þýðir ekki að stúlkan þurfi að taka fyrsta strákinn sem foreldrar hennar settu hana upp með. Hún verður heldur ekki sniðgengin af samfélaginu ef hjónabandið gengur ekki upp. 5. Ef Sonia vildi endilega komast svona mikið inn í skartgripabransann þá þurfti hún ekki að fara í gegnum svívirðilegan mág sinn. Það eru rétttrúnaðar kvenkyns læknar, lögfræðingar, kennarar osfrv. Sonia kom fram sem meira vælandi en samúðarfull. Í stað þess að taka stjórn á lífi sínu sat hún aftur og beið eftir að hlutirnir gerðust og kvartaði svo yfir því að henni líkaði ekki útkoman. Það er ekki að standa við umhverfi sitt; það er að bregðast við staðalímynd. Satt að segja held ég að hún hafi fengið það sem hún átti skilið.