Ég hefði ekki gefið þessari mynd svona lága einkunn (2) ef meðaltal hennar hefði ekki verið fáránlega hátt, en einhver varð að koma henni niður í eitthvað sanngjarnara. Ég sat í gegnum megnið af þessari mynd og horfði á atriði eftir atriði af merkingum og búðarþjófnaði. Engin samræða, bara merkingar og búðarráp. Að lokum kysstust merkingarmennirnir tveir. Eitthvað gerðist. En svo aftur að merkingum og búðarþjófnaði. Ég fór úr sýningunni. Ég mæli aðeins með þessari mynd fyrir þá sem eru hrifnir af tilgerðarlegri kvikmyndagerð. Mér líkaði illa við fyrri mynd leikstjórans (sjálfsverð vörn fyrir ást karlmanns og drengja) en sú mynd hafði að minnsta kosti sögu, áhugaverðar persónur, samræður. Veggjakrotslistamaðurinn hafði aðeins senu eftir senu af merkingum og búðarþjófnaði. Mig langar meira í kvikmynd en þessa.