Scott Henderson (Alan Curtis) er ranglega sakaður um að hafa myrt ótrúa eiginkonu sína. Kvöldið sem hún var myrt var hann úti með dularfullri konu sem neitaði að gefa honum nafnið sitt. Eftir að hafa verið ákærður fyrir morðið heimsækir lögreglan alla staði sem hann hafði verið hjá henni, en fólk man aðeins eftir því að hann var einn. Hann er dæmdur til dauða og ritari hans (Ella Raines) ætlar að finna morðingjann sjálf vegna þess að hún elskar hann. Þessi var gerð sem B-mynd frá Universal (sjáðu leikarahópinn - allir persónuleikarar og eina stjörnu - Franchot Tone- -á hnignun). Fjárhagsáætlunin var lítil og leikarahópurinn að mestu óþekktur en það sem kom út er einn besti film noir 1940. Það er fallega leikstýrt af Curt Siodmak og er með frábært handrit sem kom úr frábærri bók eftir William Irish (skrifnafn fyrir Cornell Woolrich). Það hreyfist hratt og lítur bara frábærlega út. Og það er hin alræmda jam session með Raines og Elisha Cook Jr. sem kemur bara af skjánum með ótrúlegri kynorku (ég er hissa á að ritskoðararnir hafi ekki klippt það). Það eru aðeins nokkrir gallar sem koma í veg fyrir að þetta sé fullkomið. Tónn gefur hræðilegan flutning. Hann lítur hræðilega út og hann er bara hræðilegur. Curtis er líka stífur og blíður eins og Henderson. Þú veltir því virkilega fyrir þér hvers vegna Raines elskar hann - hann er svo tilfinningalaus. En Raines er nokkuð góður í aðalhlutverki. Hún er falleg og full af lífi. Einnig síðasta atriðið þegar morðinginn er á eftir henni er aldrei sannur. Hann er varla ógnandi líkamlega og viðbrögð hennar virðast bara ofmetin. Samt gef ég þessu 9. Virkilega frábær mynd - galla til hliðar.