Hin fallega saga Stardust er skrifuð af Neil Gaiman (höfundur MirrorMask) og það er virkilega góð saga. Ég held að það myndi höfða til hvaða Labyrinth, Princess Bride eða 10th Kingdom aðdáanda sem er og samt er það algjörlega einstakt og stendur sig sjálft. Og mér finnst kvikmyndaaðlögun þessarar sögu hafa mun betri endi en það sem kom fram í upprunalegu skáldsögunni eftir Neil Gaiman. Ég mun ekki spilla því fyrir þér. Aðalpersónan, Tristan (Tristran í skáldsögunni), er sonur dauðlegs manns og álfaþræls sem norn heldur á í álfaríkinu. Sagan hefst í bæ nálægt vegg sem skilur töfraheiminn frá mannheiminum. Þegar það er fallandi stjarna lofar Tristan að sækja hana fyrir stelpu sem hann er hrifinn af. Hann er ekki meðvitaður um að stjarnan hafi tekið á sig mynd stúlku í ævintýraheiminum og að það séu aðrir á eftir henni líka. Þrjár gamlar nornir sem vilja nota hjarta sitt til að verða ungir á ný, og nokkrir rífastir prinsar. Þetta er mjög góð saga. Það hefur húmor og töfra og fallegar, súrrealískar senur og myndefni. Hún er heillandi og mér finnst hún geta horft á af börnum og fullorðnum á öllum aldri. Það er einfaldlega töfrandi. Þetta er sannkallað klassískt ævintýri sem ég hef ekki séð í bíó síðan á níunda áratugnum.