Þó að leiklistin hafi verið frábær, eyddi ég allri myndinni í að bíða eftir að viðbjóðslegi drengurinn sem olli svo miklum sorg hjá mörgum persónunum, fengi sinn síðasta óvini, og í staðinn þjáðust allir aðrir nema hann og hann fær starf eiginmannsins sem eiginkona hans. dauða sem hann veldur með því að flýja vini sína, vinnur stúlkuna sem hann gaf of stóran skammt og reyndi að nauðga. Jafnvel vinur hans gefur föður sínum peninga, en fiðrildaáhrifin ná algjörlega ekki aftur til máls síns. Þetta er mjög dökk kvikmynd þar sem hver persóna sem verður fyrir áhrifum þjáist af endalausu þunglyndi. Engin af venjulegu líknarleiðunum virðist skila árangri og það eina sem yfirvöld virðast gera er að gefa út magn af streitupillum. Ef þetta er eðlileg hegðun í Finnlandi núna, ætla ég aldrei að fara aftur ef ég er verða fyrir áhrifum af svona siðlausu fiðrildi og enda eins eyðilagðar og persónurnar í þessari mynd voru.