"Ég man að ég beið eftir að fæðast..." "Sjónarleit sem var vesturlandabúa Bandaríkjanna." „Við fórum til sálfræðings...“ „Ég er viss um að fyrstu viðbrögð þeirra eru þau að hún er kúka“ „...staðurinn er reimt...“ „Ég held að það sé önnur vídd hérna.“ Listakona (Marta Becket) og eiginmaður hennar fyrir mörgum áratugum yfirgáfu ys og þys og menningu New York og fluttu til guðsforláts bæjar með 10 íbúa í Death Valley. Þar endurbættu þeir leikhús - máluðu það á mjög heimasnúna/þjóðlistarhætti. Og þegar henni var lokið byrjaði hún að setja upp danssýningar fyrir nánast engan. Að mörgu leyti minnir hún mjög á Werner Herzog myndina FITZCARRALDO eða FIELD OF DREAMS – þó AMARGOSA sé heimildarmynd um raunverulega manneskju – ekki goðsagnakenndan brjálaðan mann eins og Klaus Kinski eða Kevin Costner. Eiginmaður hennar fer að lokum - mikið af því, greinilega vegna lífsstílsins sem hún valdi. Svo í dag lifir hún áfram með tíu köttunum sínum og griðastað fyrir burros á endanum ásamt nýja karlkyns félaga sínum, Tom. Hvað þér finnst um þessa heimildarmynd fer eftir sjónarhornum þínum. Ef þú hefur áhuga á nýaldarhugmyndum og opinn fyrir þessum næmni, þá muntu líklegast meta myndina. Talið hennar um hvernig hún man eftir fæðingu sinni, drauga, sjónleit og sálfræði fékk sálfræðikennarann ​​í mér hreinskilnislega til að hrolla og þetta myndi örugglega eiga við um marga. Þar að auki mun griðastaður hennar og að reyna að varðveita hesta í eyðimörkinni að öllum líkindum höfða til PETA og margra annarra dýraunnenda, þó með bakgrunn minn í umhverfisáhyggjum og líffræði, líti ég á burros og hesta sem bakteríur sem myndi eyðileggja innfædda plöntur og dýr. Þannig að á tveimur mismunandi reikningum, þá hef ég tilhneigingu til að hugsa alveg andstæðan við Mörtu - sem er meira "fílingur" og "skynjandi" einstaklingur. Það fer eftir því hvernig þér finnst um allt þetta mun örugglega lita skoðanir þínar - og ég er nokkuð viss um að flestir munu annað hvort halda að hún sé snillingur eða hneta! Þú verður bara að giska á hvað mér finnst. Nú þrátt fyrir allt þetta er myndin áhugaverð og líf Mörtu er svo sannarlega EKKI leiðinlegt - sérstaklega þar sem á undanförnum árum hefur fólk í raun byrjað að fara í eyðimerkurferðir til að sjá hana koma fram. Það er ákveðið fylgi fyrir hana og óvenjulega litla heiminn hennar. Þó að ég væri ekki næstum því eins jákvæður og flestar umsagnir, þá get ég heldur ekki verið eins neikvæður og eina umsögnin, þar sem þessi skrýtna heimildarmynd hefur ákveðinn sóma. Ég hef gaman af kvikmyndum um óvenjulegt fólk og Marta er svo sannarlega óvenjuleg! Ég met líka ást hennar á list sinni og hamingjusömu lífi - það er sjaldgæf gjöf. Ég kenni sálfræði í listaskóla og það væri vissulega áhugavert að sýna starfsfólkinu þetta - þar sem ég er nokkuð viss um að við myndum fá sterk jákvæð og neikvæð viðbrögð við myndinni - líklega eftir því hvort kennararnir kenndu listir. bekkjum eða grunnnámskrá! Það væri vissulega áhugavert. Við the vegur, og ég er ekki að reyna að vera kaldhæðinn, en þegar eiginmaður Mörtu átti í ástarsambandi, við hvern gerðist þetta?! Þegar öllu er á botninn hvolft bjuggu þau í miðri hvergi og ég var að velta fyrir mér hvar hann myndi finna félaga. Við the vegur, ef þú vilt sjá hana koma fram og/eða gista á hótelinu hennar, þá er það að finna á www. .amargosaoperahouse.com/ . Síðan er á ensku, frönsku og þýsku og hótelverð er nokkuð sanngjarnt sem og miðaverð.