Ekki misskilja mig, ég elska sjónvarpsþættina League Of Gentlemen. Það var fyndið, snúið og algjörlega innblásið. Ég hlakkaði til myndarinnar, forsendurnar voru áhugaverðar og ég hlakkaði til að sjá hvað þær höfðu gert við persónurnar og hvert furðulegi söguþráðurinn myndi leiða þær. Þetta voru algjör vonbrigði, fyrst þrjár veikustu persónurnar í seríunni voru aðalhlutverkin og það innihélt aðeins bitahluta fyrir hinar persónurnar (af hverju ekki að velja mickey & Pauline, papa Lazaro eða potta og Edward fyrir aðalhlutina!?). Þetta var ófyndið út í gegn, hálfgert kjaftæði og lélegur slatti húmor. Raunverulega kjaftæðið var venjulegt fáránlegt tímabilsdrama/gamanleikur (og ég mun nota orðið gamanleikur lauslega). Það dró athyglina frá aðalsöguþræðinum og fannst það óþægilegt, svo ekki sé minnst á sársaukafullt ófyndið. Leikstjórn myndarinnar er skelfileg og finnst oft að línurnar hafi verið skilað af persónunum í einni töku. Mjög hljóp.Þá - þríhöfða Plasticine-esquire skrímslið. Um hvað í fjandanum snerist þetta allt saman? hreint út sagt fáránlegt, mér fannst eins og herradeildin hafi merkt það í lokin. Allt í allt fann ég sjálfan mig að horfa á úrið mitt og andvarpa af vonbrigðum í gegnum upplifunina af myndinni. Það sem einu sinni var mögnuð sjónvarpssería hefur verið lituð af hræðilega ófyndinni kvikmynd. Ef ég gæti gefið því 0 af 10 myndi ég gera það. Ekki eyða peningunum þínum í að sjá þetta.