Jæja, hér er annað frábært dæmi um óþægilega kvikmyndagerð frá 7. áratugnum! Hin frumstæða forsenda "Hvað er að Helenu?" er alveg átakanlegt og truflandi, en það er sett fram á svo stílhreinan og fágaðan hátt! Í höndum hvers annars kvikmyndatökuliðs hefði þetta vissulega orðið viðbjóðsleg og gróf arðrán, en með leikstjóranum Curtis Harrington ("Hver sem drap frænku Roo?") og handritshöfundinum Henry Farrell ("HushHushSweet Charlotte") í forsvari, úr varð falleg og næstum heillandi blanda af þemum og tegundum. Grunnatriði myndarinnar er vissulega skelfilegt, en það er margt fleira sem hægt er að upplifa, eins og ástarsögur, sveiflukennd 1930 andrúmsloft og fullt af söng og steppdansi! Umgjörðin er tvímælalaust það sem gerir þessa mynd svo einstaka. Okkur er bókstaflega skotið aftur til þriðja áratugarins, með háleitri lýsingu á tónlist, trúarbrögðum, leikhúsbransanum og fataskápum þess tímabils. Eftir hina löngu og þreytandi réttarhöld sem dæmdu syni þeirra í lífstíðarfangelsi fyrir morð, flýja Adelle (Debbie Reynolds) og Helen (Shelley Winters) til Kaliforníu og reyna að hefja nýtt líf að reka dansskóla fyrir ungar hæfileikaríkar stúlkur. Sérstaklega aðlagar Adelle sig fullkomlega að nýju umhverfi, þar sem hún verður ástfangin af staðbundnum milljónamæringi, en gamla greyið Helen heldur áfram að sökkva niður í spíral geðveiki og vænisýki. Hún hlustar aðeins á röfl útvarpsboða, óttast að henni verði refsað fyrir glæpi sem sonur hennar framdi og þróar hægt og rólega með sér ofbeldishneigð. Handritið, þó að það sé ekki alveg gallalaust, er vel skrifað og myndin er í hæfilegum takti. Það er aldrei leiðinlegt augnablik í "Hvað er málið með Helen", þó að söngurinn, steppdansinn og tangóatriðin séu frekar útbreidd og mikið ótengd raunverulegum söguþræði. En andrúmsloftið er stöðugt ógnvekjandi og myndin nýtur svo sannarlega góðs af frábærri frammistöðu Shelley Winters. Hún er hreint út sagt skelfileg sem óútreiknanlega og innhverfa konan sem er við það að smella á hverja sekúndu og, sérstaklega á síðustu tíu mínútunum eða svo, lítur hún út fyrir að vera skelfilegri en allir Freddy Kruegers, Jason Voorhees og Michael Myers samanlagt! Það eru nokkrar frábærar stuðningspersónur sem eru, því miður, svolítið vanþróaðar og rændar af möguleikum sínum, eins og Michéal MacLiammóir sem hrekkjóttur mælskukennarinn, Agnes Moorehead sem hrollvekjandi prestsfrúin og Timothy Carey sem uppáþrengjandi gesturinn í hús kvenna. Það eru nokkrar furðu óhugnanlegar senur og augnablik af ósviknu áfalli til að njóta fyrir ofstækismenn Grand Guignol á meðal okkar, en sérstaklega leikmyndirnar og búningahönnunin (jafnvel tilnefnd til Óskarsverðlauna!) eru hrífandi.