Þessi mynd er önnur niðurdýfing Damian Szifrón í kvikmyndum eftir frábæra persónurannsókn hans í "El Fondo del Mar". Með „Tiempo De Valientes“ býr hann til einstaklega vel gerðar persónur, fjarri frumgerðum og með áður óþekktri efnafræði á milli þeirra. Ég hef séð hæfileika Szifron til að kynna hverja persónu á léttan hátt en bara nógu mikið til að taka okkur tilfinningalega inn í þá. Stjórn hans á þeim er stórkostleg, svo hann endurheimtir frábæra leikstjórn í myndinni og í heildina ljómandi fágað handrit, persónurnar hlæja og gráta af alvöru tilfinningum og bjóða áhorfendum að taka þátt í tilfinningum sínum og þróun þeirra á skjánum. yfir ensku, Buenos Aires borgarlandslag á nóttunni kemur í stað Hollywood leikmynda og forsendan er alveg jafn áhugaverð og önnur, þannig að við höfum kvikmynd sem þorir að keppa um Hollywood's Machinery. En ég vil að þú sjáir myndina aðallega vegna þess að ég hef aldrei tekist á við jafn yndislegar persónur, allar. Svo virðist sem handritið henti leikurunum fullkomlega og öfugt. Ég trúi því virkilega að með svona kvikmyndagerð standist Argentína í raun og veru keppninni.