ég er ekki einu sinni viss um hvað ég á að segja um þessa mynd. hún er ein af fáum kvikmyndum sem ég myndi telja rómantískar. að reyna að tala um söguþráð eða frammistöðu eða tæknilegar upplýsingar um þessa mynd væri í orðum Frank Zappa "eins og að dansa um arkitektúr". það hittir algjörlega naglann á höfuðið á þann hátt sem það fangar þessi hverfulu augnablik í lífinu sem hreyfa við okkur og hlaupa svo frá okkur til að upplifa aldrei aftur. þetta virðist vera myndin sem persónuútgáfan af Charlie Kaufman í myndinni Adaptation vildi skrifa. endirinn er skilinn eftir opinn og óljós, enginn hamingjusamur endir hér, bara ráðgáta. engin djúpstæð lífskennsla, bara nokkur kát og gáfuð krakkar sem kanna hæfileikann til að finna fyrir óskynsamlegustu og óraunhæfustu tilfinningum...... rómantísk ást. ................