Ef Archie Bunker var vopnaður gæti hann hafa verið „Joe“. Hins vegar hefði "Allt í fjölskyldunni" verið frekar stutt vegna þess að ritskoðunarmenn hefðu aldrei leyft henni að keyra í takt við ÞESSARI mynd. Joe er verkalýðsstrákur sem er rasisti og ofstækismaður og er með stóran munn, sérstaklega þegar hann er drukkinn. Kvöld eitt hittir hann mann á bar, Bill, sem er að fá sér drykk til að róa taugarnar eftir að hafa fyrir slysni myrt fíklakærasta dóttur sinnar og hann lætur Joe sleppa því. Það sem gerist er að dóttir Bills bjó hjá dópistanum og hún er flutt á spítala eftir of stóran skammt og hann fer um íbúðina til að sækja dótið hennar en býst ekki við að hann rekist á kærastann sem kemur. inn ferskur eftir stóran eiturlyfjasamning. Í baráttunni sem kemur í kjölfarið er kærastinn drepinn fyrir slysni og Bill vill auðvitað ekki að neinn viti það. En hann lætur það renna til Jóa og svo þegar blöðin og sjónvarpsfréttir koma út, sér Jói þær, setur 2 og 2 saman og allt í einu er þessi maður hetja í augum hans. Hann tengist honum seinna og Bill hefur auðvitað áhyggjur af því að Joe ætli að kúga hann, en ekki vegna peninga, hann vill hanga með honum. Sem er á vissan hátt næstum því verra. Nú sleppur dóttir Bills frá heilsugæslustöðinni sem hún er á, og smeygir sér heim og heyrir óvart hvað gerðist og er síðan á flótta, og megnið af restinni af myndinni samanstendur af Joe & Bill sem síast inn í „neðanjarðarinn“ til að reyna að finna henni. Þetta byggist upp í frekar átakanlegan endi, sem fyrir mér var algjörlega óvænt og endar á réttum nótum, eða röngum nótum, allt eftir sjónarhorni þínu. Einskonar þokkaleg en dauf sýn á lífið í upphafi áttunda áratugarins, aðallega frá sjónarhóli verkalýðsins, sem gerir það að verkum að hún hentar ekki öllum, en þetta er alls ekki slæm mynd og ágætis úr. 8 af 10.