Ekki í fyrsta skipti, ég er ekki í takt við meirihlutaskoðunina. Oz er hræðileg, tilgerðarleg, voyeuristic þáttaröð. Framleiðendur hafa kökuna sína og borða hana. Oz, Em City, o.s.frv. eru notuð sem ofur-gróf merki um að augljóst gróft sé algjört fantasía. Þetta gerir áhorfendum veikustu vitsmunalegar afsakanir til að horfa á sápuóperuvitleysu kryddaða með öllu því sem er slæmt við manneskjur. Þegar þú horfir á þátt, vinsamlegast mundu að á meðan illmælt, ofbeldisfullt, fáránlega flókið, ósannfærandi, sjúkt, ímyndað drama þróast. Fyrir augum þínum hafa nokkur hundruð ungbörn í fátækari heimshlutum látist af völdum slæms matar eða vatns. Oz er arðrænt drama þegar það er verst. Hún höfðar til vægustu eðlishvötarinnar en þykist vera alvarleg og innihaldsrík. Það blæs heitt og kalt og breytist oftar úr fortissimo í pianissimo en Mahler-sinfónía. Samtal er óvægið ljótt og nytsamlegt. Frelsið sem tekið er með raunveruleikanum er heimskulegt. Hér er næturklúbbur sem á dandy, sem kemur til Oz í fífli sínu, fullkominn með fáránlega skýjaða linsu í öðru auganu, með fullt af lyfjum sem enginn fann. Hér er morðóð töffari sem grenjar yfir heitum dauða alheimsins, biður um að vera drepinn, en er auðvitað neitað af skepnunni sem hann nálgast og gerir svolítið ósennilegt hálsskurð á sjálfum sér. , hálfvitur áhorfandi að vera alltaf að hugsa um það sem gerist næst frekar en ruslið sem er nýbúið að sýna. Hafðu engar áhyggjur, svik, morð, kynlífsvettvangur verður á ferð innan einnar eða tveggja mínútna. Að lokum er Oz augljóslega tilgerðarlegur. Þú þarft ekki að skammast þín fyrir að vera borinn með flæði þess. Þú getur horft á það og sagt sjálfum þér að framleiðendur, rithöfundar og leikarar séu að gera allt með risastóru blikki (eða sama orði en til að skipta um sérhljóð) til áhorfenda. Já, þú getur verið viðbjóðslegur áhorfandi og afsakað þig á forsendum snjalls, póst-módernísks o.s.frv. hæfileika Oz framleiðsluteymis. Þeir höfða til lægsta samnefnarans á meðan þeir þykjast starfa á hærra plani. Sannarlega, fyrirlitleg röð. Og á hverri klukkutíma sem það sýnir, umbunar framleiðendum sínum og leikurum, og aflar auglýsingatekna fyrir rásirnar sem sýna það fólki sem hefur ekkert betra að gera en að horfa á eitthvað svo ljótt og óþarft, önnur nokkur hundruð börn deyja sem hefði getað bjargað lífi dollurunum sem varið er í þessa hræðilegu, vel heppnuðu þáttaröð sem er mikið lofuð.