Það er ákveðin snilld á bak við þessa mynd. Ég hló í gegn. Atriðið á símakynlífsskrifstofunni, þar sem rætt var um hvernig ástin læknar tvífarann, var ágæt tilraun til þessa snilld/húmor. Framkvæmd er léleg, en þú getur séð skilaboð rithöfundarins og þeir hafa nokkra hæfileika. Tvíliðaskiptin í lokin voru eins og... "ok, var ekki alveg að búast við því en við skulum sjá hvað myndin hefur að segja". Vissulega fáránlegt, en ljúf hugmynd og í raun mjög samfelld sögunni á undarlegan hátt. Er tilgangur kvikmyndar að vera rökrétt eða er hún að vera skemmtileg eða miðla á tilfinningalegan hátt? Mér leiðist auðveldlega margar kvikmyndir, en þessi hélt áhuga mínum út í gegn. Ég held að sagan eigi sér kannski sjálfsævisögulegar rætur, en það er bara ágiskun. Hrikalega slæmt, en gott. Ég er að leita að öðrum kvikmyndum sem þessi manneskja gæti hafa gert (með meiri reynslu).