Ég held að þetta sé næstum allt sem ég þarf að segja. Mér finnst samt skylt að útskýra gjörðir mínar. Ég hef í rauninni aldrei séð svona armature framleiðslu, og ég meina það í öllum skilningi þess orðs. Þrátt fyrir að líkamleg myndavélavinna, uppsveifla MIC og önnur tæknileg atriði þessarar myndar séu hlæjandi, þá er það því miður ekki einu svæðin. Ólíkt sumum klassískum sjálfstæðum myndum sem hafa verið bjargað af handritum þeirra frábærri persónusköpun og söguþræði, þá er þetta því miður með hræðilegt handrit, hræðilegan leik og það versta af öllu, hræðilega pirrandi karaktera. Það er glæpur að fyrir hverja óháðu mynd sem fær, dreifingu eins og Haiku Tunnel, er 101 önnur indie mynd sem dó í þöglum dauða. Ég veit ekki hverja Kornbluth bræðurnir þekkja hjá Sony, en það getur verið eina skýringin mín á því hvernig þessi fjölskylduframleiðsla áhugamanna dreifðist. Ég er frekar undrandi á því hvers vegna þeir tóku þetta upp. EINI hluti þessarar myndar sem heldur fram einhverjum óráði er titill hennar. Hins vegar er ástæðan fyrir því jafnvel svik. Ég vona að þessi gagnrýni muni bjarga nokkrum einstaklingum sem kunna að hafa áhuga á titli þessa kvikmyndar frá því að fara að horfa á hana. Ég hef séð margar kvikmyndir á sínum tíma og ég er mjög fyrirgefandi þegar ég er í bíó, en þetta var of mikið. Ég mun aldrei gleyma „tunnel“, fyrir að marka mikilvægan punkt í lífsreynslu minni af kvikmyndagerð. Synd að þetta er svona lágt.