Hvað kallarðu hryllingssögu án hryllings og sögu? Þetta er það pirrandi við myndina: Ég fæ á tilfinninguna að höfundarnir hafi aldrei ákveðið hvað er í raun og veru að gerast í myndinni! Það er allt annað að vita það, gefa áhorfendum vísbendingar og sýna það ekki alveg, en hér færðu á tilfinninguna að handritshöfundarnir viti það ekki, persónur myndarinnar vita það ekki og áhorfendur sjá að enginn veit það! (Manstu eftir "Cube"? Jafnvel þessi mynd vissi meira um sjálfa sig.) Ég hef neytt mikið af 80's hryllings/gore-myndum og þessi mynd á svo sannarlega rætur sínar djúpt í þeim myndum. En margt mikilvægt vantar. Við vitum í raun ekkert um persónurnar. Þeir halda áfram að endurtaka tómar línur aftur og aftur. Sagan er ekki í raun að þróast - hún fer aldrei neitt. B-leikur er í lagi í þessari tegund af hryllingsmyndum, en það er ekki mikið að leika í handritinu. Okkur er alveg sama um persónurnar. Það er ekkert að muna eftir þeim. Það er ekki einu sinni cheesy húmor eða óþarfa kynlíf. Og síðast en ekki síst - engin spenna, engin kuldahrollur. Þú færð aðeins nokkra algenga þætti úr hryllingsmyndategundinni. Þeir sýna Lordi-skrímslin eitt af öðru en persónur þeirra leggja í rauninni ekkert til sögunnar. Ég trúi satt að segja að hægt væri að ná þessu magni af sögu, persónuþróun og andrúmslofti með lágmarks áhöfn og búnaði. Ó já, kvikmyndagerðarmenn gerðu það - og fleira - fyrir um 20 árum síðan! Ég fann fyrir sameiginlegri skömm áhorfenda þegar myndinni lauk. Verst eiginlega.