Það er hlegið í þessari mynd, það er alveg á hreinu. Michael Keaton er hæfileikaríkur og hann var fyndinn (áður en hann ákvað að hann væri alvarlegur leikari). Hins vegar, það sem truflar mig svo mikið við þessa mynd er hversu óviðunandi nánast allar persónurnar eru. Fyrir utan þessar tvær helstu leiðir eru allir skíthælar. Ég meina, þessir smábæjartapendur eru um það bil eins ósvífnir og þú getur orðið. Þú horfir bara á og hugsar, maður, þessir taparar ættu að vera atvinnulausir. Þar að auki er bandaríski verksmiðjustarfsmaðurinn sýndur sem latur og vanþakklátur skíthæll. Það fékk mig til að velta því fyrir mér hvort þessi mynd væri gerð af japönskum þjóðernissinnum. Ó vissulega, á endanum koma þeir allir saman sem einn, en ég bara naut ekki ferðarinnar til að komast þangað.