James Dickey er frábærlega lýsandi höfundur. Þegar maður les „Frelsun“ er maður samstundis fluttur inn í gróskumikið bakskógi suðurdjúpa. Þegar maður horfir á kvikmyndaútgáfu John Boormans af bókinni, áttar maður sig á því hversu nákvæmlega hann fangar kjarna bókarinnar. Myndavélin er jafn lýsandi og frásögnin. Persónurnar eru að fullu að veruleika og lýsingarnar eru frábærar. Ég sá þessa mynd fyrst árið 1992, eftir fyrsta árið mitt í háskóla. Ég var í áfanga þar sem ég var að horfa á kvikmyndir sem allar voru gefnar út innan nokkurra ára frá fæðingu minni árið 1973. Meðal þeirra voru "Patton", "Papillon" og "Allir forsetans menn"; fínar myndir, allar. Þessi var auðveldlega bekkur hópsins. Það segir mikið.