Ég les venjulega dóma áður en ég horfi á kvikmynd. Giska á hvað, ég gerði það ekki áður en ég horfði á TLB, og ég verð að segja að það kom mér mjög á óvart að sjá yfir meðaleinkunnina á IMDb. Mér fannst það vera algjört söguleysi. Maður lendir bara í þessu (og því miður ekki á þann hátt sem Saving Private Ryan kom okkur inn í myndina) og hún hefur líka skyndilegan endi, sem var mjög ófullnægjandi fyrir mig. Ég verð að viðurkenna að særðu hermennirnir voru fallegir raunhæft fyrir mig, sérstaklega með lágt fjárhagsáætlun í huga. En búðu þig undir að hlæja... Sumum strákum er hent út í loftið eftir sprengingu eins og þeir séu ólympískir fimleikamenn. Korktappa í lofti eða velti í fyrri heimsstyrjöldinni er aðeins of mikið fyrir mig, sérstaklega þegar það hefur verið sýnt ótal sinnum á meðan á myndinni stendur...En hlutirnir sem fengu mig til að hlæja þar til ég var næstum því að gráta voru atriðin sem innihéldu návígi. Öskrandi og æpandi þýsku raddirnar...ótrúlega fyndnar. Það virðist eins og þeir séu talaðir af einum leikara / raddleikara, vegna þess að þeir hljóma allir nákvæmlega eins og það hljómar bara eins og „týpísk“ þýsk rödd. Ég myndi nákvæmlega EKKI mæla með þessari mynd við neinn, nema fólk sem bara langar að hlæja vegna sorglegs og brjálaðs eiginleika þess.