Eins og flestar hátíðarfærslurnar gerir Hamiltons áhugaverða áhorf á kvikmynd sem er allt hugmyndir og lítil útfærsla. Þrátt fyrir að hún sé áhrifamikil vegna þess að það er augljóst lágt kostnaðarhámark, þá hökrar myndin í síðasta snúningi hennar og verður hræðilega löng meðan hún er dregin og augljós niðurstaða. Myndin fjallar um fjölskyldu morðóðra útskúfaðra sem reyna að lifa af eftir að foreldrar þar hafa dáið. Þeir ræna fólki, tæma blóðið úr því og gefa einhverju sem er lokað inni í kjallaranum. Það eru fínar dökkar húmorískur sýningar frá Mckellhar og Firgens og restin er bara svo sem svo. Myndin finnst aldrei raunsæ eða mjög truflandi fyrir það mál. En í fyrri hálfleik dregur upp undarlega gamansama og dökka blöndu sem kemur á óvart. Næsti hálfleikur er ekki eins vel heppnaður þar sem hann hverfur í gleymskunnar dái með óraunhæfum tilþrifum í fáránlega háleitan lokaþátt sem breytir allri myndinni í algjört vitleysu. Það er synd þó það sé enginn vafi á því að einhverjir hæfileikar hafi komið við sögu í þessari framleiðslu og þó hún sé mjög gölluð er hún frumleg og skapandi. verst að þegar kemur að afhendingunni þá mistekst hún algjörlega á öllum stigum.**/5