Ég er Boorman aðdáandi, en þetta er án efa minnst farsælasta myndin hans. Gamanleikur hefur aldrei verið hans sterkasta hlið og hér eru tilraunir hans til skrúfaðrar farsa klaufalega gerðar. Samt sem áður er það næstum þess virði að sjá fyrir auga Boorman fyrir hæfileika: þetta er eitt af fyrstu aðalhlutverkum Umu Thurman og eins og alltaf er hún glæsileg að horfa á. (Á sorglegum hliðarnótum skrifaði Boorman handritið með dóttur sinni, Telsche, sem lést fyrir nokkrum árum.)