Þessi mynd, eftir Óskar Petersson, er einstök. Sérstaða þess felst ekki í sögunni, þar sem margþætt Hollywood-framleiðsla hefur þjónað okkur sambærilega ömurlegum söguþræði, heldur frekar á þann ítarlega hátt að algjör og alger ömurlegheit í einum þætti sameinast jafn ömurleika í öllum öðrum þáttum. er verra en vandræðalegt. Rotnum leikaraskap og djúpri leikstjórn er hent í blönduna. Bosníumenn sem tala ensku með þungum sænskum hreim bæta við óviljandi þætti af húmor. Óinnblásnar eldingar og myndavélavinna eru rúsínan í kalkúna kvikmyndakökuna. Til að koma á óvart fyrir áhorfendur eru nokkrar algjörlega óhugsandi hægmyndir þar sem maður átti síst von á neinum. Til að bæta gráu ofan á svart, er þetta allt klippt af einhverjum sem er gjörsneyddur tímasetningarskyni. „Slæmur náungi verður góður eftir að hafa heyrt ræðu góðs gaurs“ í kirkjunni, er tíminn þar sem kominn er tími til að steypa Ed Wood af völdum. stöðu sem versti leikstjóri allra tíma; Færðu þig yfir Ed Wood - hér kemur Oscar Petersson!