Já, við hverju bjóst ég? Ég hélt að þetta yrði mynd um ungt fullorðið fólk á tímamótum þeirra í lífinu, eitthvað eins og "Sonnenallee" eða "American Pie", sem mér líkaði mjög við. Mig langaði til að sjá fyndna kvikmynd, kannski með kaldhæðnislegu yfirbragði á hið friðsæla Wuerzburg. Og hvað fékk ég?Athugið, spoilerar framundan! Þessi mynd byrjar á löngum samræðum sem gefur þér góða vísbendingu um það sem óumflýjanlega mun fylgja: lengri samræðum. Stundum hélt ég að Moritz Bleibtreu gæti hafa gleymt textanum sínum og reynt að fela þá staðreynd með því að improvisera og bara endurtaka það sem hann var að segja áður. En þar sem ég lít á Bleibtreu sem einn af betri þýskum leikurum, tel ég að þessi áhrif hafi í raun verið ætluð. Ég held að höfundur hafi viljað sýna hversu leiðinlegt það getur verið að tala við nána vini - sérstaklega þegar þeir eru grýttir. En í rauninni þarf ég ekki kvikmyndahús til að leiðast grýttur vinaspjall. Leiðinlegar samræður mynda mest af þessari mynd. En allt í lagi, það er eitt. Ég ræð við það, ég hef séð fínar myndir með viðurstyggilegum samræðum, hugsaðu bara um ævistarf Schwarzeneggers. En það næsta er að persónur eru ódýrar og flatar og að söguþráðurinn er fyrirsjáanlegur eins og annað. Bara eitt dæmi (SPOILER!!): Af hverju, heldurðu, fer einhver með garðslöngu að hampiplöntunum sínum djúpt í skóginum? Að vökva þá? Auðvitað ekki, venjulega finnurðu ekki vatnspípur djúpt í skógum, er það? Eina ástæðan fyrir því að þessi vatnsslanga er til staðar er sú að veiðimaður sem kemur framhjá á meðan söguhetjurnar tvær eru að uppskera dópið sitt getur verið dópað, misþyrmt og að lokum fyllt með þremur flöskum af Jaegermeister. Ég hataði þessa senu virkilega, því hún er virkilega ofbeldisfull. Yfirleitt nenni ég ekki ofbeldi í kvikmyndum - slatta-gamanmyndir eru fullar af því. En í svona gamanmynd er þögult samkomulag milli myndarinnar og þín um að fólk skaðist ekki ef það dettur á andlitið eða verður fyrir barðinu á stólum eða slíku. En ef það gerist í mynd sem er að öðru leyti nógu raunsæ, þá virðast töff-senur líka raunverulegar. Í þessu tiltekna atriði í "Lambock" hélt ég í alvörunni að þessi veiðimaður hlyti að vera illa slasaður, ef ekki dáinn - lokasenan vakti í rauninni hjá mér þá tilfinningu að hann væri skilinn eftir til að deyja þar, algjörlega uppfullur af meira áfengi sem einhver gæti ráðið við. Og söguhetjurnar ganga bara í burtu. Annað hefði verið ef höfundur hefði stöðugt fylgt einum stíl; atriðið hefði getað verið frekar fyndið. Talandi um að vera stöðugt - það er það sem ég saknaði mest við þessa mynd. Öll myndin virðist vera upptalning á litlum þáttum sem komu upp í huga höfundar. Hlutirnir gerast bara án sýnilegrar ástæðu - já, ég veit, svona er lífið, en það er ekki kvikmyndahús, því kvikmyndir eiga að segja sögu, ekki til að sýna leiðinlega þætti án nokkurrar þýðingar. Mér fannst ég spyrja "Hvar er tilgangurinn?" allan tímann. Persónur fyrir utan þær tvær helstu eru ekki útfærðar, maður fær aldrei að vita hvers vegna systir söguhetjunnar vill sofa hjá besta vini sínum Kai, reyndar segir hún þér en ég gat ekki keypt það, alls ekki. Ég held að hún hafi bara verið þarna til að gefa Kai tækifæri til að leika þennan barnalega alnæmisprófskessa, sem þú hefur örugglega séð þúsund sinnum áður, og aðallega betri. Kærustu söguhetjunnar sem þú hittir einu sinni, svo fer hún frá Þýskalandi (það sem þú sérð ekki einu sinni og gaurinn virðist ekki vera sama) og loks er minnst á það í einni setningu að hún hafi hitt einhvern annan í Ameríku og skilið við söguhetju. Mér sýndist höfundurinn vilja binda nokkra lausa enda. Hann gerði það reyndar ekki, maður fær aldrei að vita hvað er svona slæmt við að læra lögfræði, vera sonur pabba (pabbi reddar öllu á endanum og býður upp á kaffi um miðja nótt, sem að mínu mati gerði hann að einum af flottari karakterunum í allri myndinni) og búa í fallegu Wuerzburg. Meira að segja kvöldmaturinn með lagvini pabba, sem var kannski ætlaður til að sýna hversu hræðilegt það er að þurfa að standa undir væntingum pabba, virtist flatur, bara enn einn góður kvöldverður með vinum fjölskyldunnar (fyrir utan ferðina sem gaurinn er í seinna, en ég held að það að sýna fram á að það að borða dóp áður en þú borðar með foreldrum sé ekki hollt hafi ekki verið tilgangurinn með þessu atriði, ef það var eitthvað). Ég hef upplifað mun verri kvöldverð á ævinni en þennan og kláraði samt prófin. Ég gat ekki skilið eina persónu í allri myndinni, þær virtust bara flötar og ósennilegar. Allt þetta gerði hana að ekki svo góðri mynd, en ekki eina sem ég myndi ekki horfa á aftur í sjónvarpinu. Það voru í raun nokkrar góðar senur (flestar voru þó ekki nýjar, eins og þessi með ágætu og skilningsríku lögreglumönnunum), sumar voru mjög fyndnar, sumar samræður voru ágætar og mér líkar við leik Bleibtreu, þó að hann hafi endurtekið sitt þekkta. staðalímyndir aftur að þessu sinni. Ekki gott, ekki viðurstyggilegt, það var það sem ég hugsaði eftir að myndin var hálfnuð. En svo kom þetta sifjaspellsatriði og þetta fannst mér virkilega fráhrindandi. Sifjaspell er einfaldlega ekki fyndið. Ég veit ekki einu sinni hvort þetta var ætlað að vera fyndið, sumir í salnum hlógu, þannig að þetta hefði getað verið meint svona. Þetta atriði spillti allri myndinni fyrir mér, ég gat ekki fundið samúð með söguhetjunni lengur - ég get ekki fundið samúð með neinum sem f****r hjálparvana manneskju, fyrir mér er þetta nauðgun og nauðgun er það ekki fyndið. Þannig að þetta gæti hafa verið vísbending um drama eða svo, en sifjaspell er aldrei minnst aftur (þó við héldum að þetta gæti hafa verið ein ástæða fyrir söguhetjunni að yfirgefa Þýskaland á endanum, en þar sem það er aldrei nefnt aftur, gerum við það ekki ekki vita.), það er jafnvel algjörlega óþarfi. Ég bjóst næstum við því að systirin yrði ólétt á endanum, sem hefði bara sett punktinn yfir þessa ósmekklegu sögu, en ekki einu sinni þessi lokaklisja er uppfyllt, rétt eins og ekkert er í raun leyst eða hugsað til enda í þessari mynd. Hún er í rauninni ekki fyndin, hún er í raun ekki drama, hún er alls ekki vegamynd a la Tarantino þrátt fyrir örvæntingarfullar tilraunir til ofbeldis, hún er örugglega ekki skemmtileg.Slepptu þessari mynd. Horfðu á "Final Fantasy", það er líka slæmt, en allavega með fallegum myndum og ekki svo ósmekklegt.