'The Shining' hefur gáfur, sjónrænan blæ og helgimynda flutning eftir Jack Nicholson. 'Ausentes' hefur hins vegar ekkert af þessu; þó að það taki lán frá klassískum forfeðra sínum; m.a. maður réðst inn um hurð og kona hljóp um öskrandi á meðan hún hélt í risastóran eldhúshníf. Ólíkt hinni frábæru sálfræðilegu hryllingsmynd Stanley Kubrick er 'Ausentes' verk sem hljómar af einstökum skort á snilli. Það er stórkostlega, kómískt hræðilegt; hún lætur Spice Girls myndina líta út eins og lífsnauðsynlegt listaverk. 'Ausentes' er saga fjölskyldu sem flytur í lokuðu samfélagi í úthverfi. Allt er að hafa það gott með heiminum. Þeir munu lifa í friði og ró; þeir munu í rólegheitum sinna málum sínum í burtu frá þessum vondu gömlu borgargötum. En nei. Persóna Ariadna Gill Julia byrjar að hræðast af þeim hlutum sem krefjast þess að fara á hausinn á nóttunni, af tómum matvöruverslunum og hurðum sem loka sjálfum sér; og eiginmaður hennar Samuel, leikinn af Jordi Molla, breytist á augabragði úr afslappaðri fjölskylduföður yfir í villta auga, varanlega órakaðan nötur, og sprautar Juliu með lyfi til að halda henni undir skyndilegu kósýinu hans. Molla, sem er mikilsvirt sem leikari, er alveg hræðileg í þessu. Kómískur frekar en ógnandi, hann getur einfaldlega ekki dregið fram ógnandi svip. Hann hefur bara komið fram sem slímkúla í barherberginu sem hefur fengið sér einum drykk of mikið. Svo er eitthvað til að leysa þessa mynd? Nei. Handritið er klaufalegt, söguþráðurinn enginn og leikararnir án verðleika. „Ausentes“ er algjörlega spennulaus og full af hræddum augnablikum, „Ausentes“ er æfing í því hvernig ekki má búa til sálfræðilegan spennumynd. Hún er fáránleg og yfirþyrmandi, en sem ein af óviljandi fyndnustu myndum síðustu ára er hún vel þess virði að horfa á hana.