Önnur konan fjallar um dularfullan mann sem missti konu sína af slysförum og telur nú að einhver vilji gera honum mein. Stúlka sem er hrifin af honum vill hjálpa honum en hún er látin trúa því að hræðsla hans stafi af geðsjúkdómi...Athyglisverður söguþráður, mjög góður leikur, en útkoman í heild er að mörgu leyti léleg. Sagan er of einfölduð, eða réttara sagt, sett fram á einfaldan hátt (jafnvel þó að það séu nokkrar áhugaverðar söguþráður). Til dæmis segist fólk elska hvort annað eftir aðeins tvo fundi. Ég vil ekki gefa upp neitt annað, en þú munt sjá hvað ég meina ef þú horfir á myndina. "Komdu, það var fimmtugur!", gætirðu hugsað. Samt hef ég séð allmargar kvikmyndir frá þeim tíma og ég veit að sumar virðast ekki eins gamaldags nú á dögum. Eitthvað sem truflaði mig var að sumar senur voru teknar niðamyrkur, sem gerir það nánast ómögulegt að horfa á hvað var í gangi. Allt í lagi, þetta er film-noir en þessi er of noir á einhverjum tímapunkti... :o)Á heildina litið er Second Woman ekki meistaraverk þess tíma, en ekkert rusl heldur. Horfðu á það ef þú hefur ekkert annað að gera...