Sumir bardagaíþrótta-puristar halda að gamanleikur hafi verið það versta sem gæti hafa komið fyrir gamla skóla kung-fu-leikinn; og það er rétt að innleiðing gamanleiks í tegundinni markaði endalok „högg-sokka“ tímabilsins í kvikmyndum frá Hong Kong. En staðreyndin er sú að maður getur bara haldið áfram fyrst og fremst líkamlegri sýningu á hreysti svo lengi, þá leiðast allir. Og það var í rauninni ástæðan fyrir því að chop-socky dó og hvernig Hong Kong "New Wave" hasarmyndin fæddist: framleiðendum, leikurum, leikstjórum leiddist bara að lemja fólk í níutíu mínútur samfleytt. Í ljósi þess, og í ljósi þess að Staðreyndin er sú að Liu Chia Liang er atvinnuleikstjóri með töluverðan lista yfir kvikmyndir á ferilskrá sinni, þá verður að líta á þessa mynd sem eitthvað annað en bara enn eina kung-fu gamanmynd. Frekar er þetta grínmynd innan bardagaíþróttategundarinnar og í raun ein sú besta sem gerð hefur verið. Það sem Liu hefur gert við þessa mynd kemur virkilega skemmtilega á óvart: hann hefur tekið bardagalistir og endursmíðað hana. í líkingu við söngleik í Hollywood-stíl! Fullkomið með þáttum af söng og dansi! Það var um það leyti sem þessi mynd var gerð sem sumir kvikmyndagerðarmenn og kvikmyndaaðdáendur fóru að átta sig á því að kvikmyndaframmistaða bardagaíþrótta (í raun og veru unnin úr loftfimleikum kínversku óperunnar) á meira sameiginlegt með dansi en bardaga. . (Ég mun halda áfram að benda á þessa tengingu þar til flestir Bandaríkjamenn átta sig á því að hverju þeir eiga í raun og veru að leita þegar þeir horfa á bardagalistamynd - vel skipulagðar líkamshreyfingar, með söguþræði hasarmyndar sem afsökun fyrir frammistöðu sinni.) Kl. hvað sem því líður, það er greinilega Liu Chia Liang sem gerði þessa tengingu og ákvað að hann myndi kanna þau nálægt takmörkunum. Niðurstaðan er ótrúlega heillandi skemmtun, uppfull af dásamlega mannlegum persónum sem reyna kraftaverka kung-fu (og rekast yfir eigin skóreimar eins oft og ekki þegar þeir gera það). og myndin sem gerist um aldamót 19. og 20. aldar, gefur Liu tækifæri til að kanna eðli vestrænnar og nútímavæðingar Kína sem stuðlaði svo mikið að gerð þess Kína sem við þekkjum í dag. Þannig að myndin hefur einnig töluverðan sögulegan þátt. Einnig ættu aðdáendur nýlegrar Kung Fu Hustle eftir Stephen Chow að horfa vandlega á þessa mynd, þar sem Chow lærði greinilega af henni áður en hann gerði sína eigin mynd. Mjög skemmtileg, vel gerð mynd. Ó, já, og kung fuið í henni er virkilega, virkilega gott. Púristar munu ekki viðurkenna það, en þetta er líklega besta mynd leikstjórans Liu.