Ég verð að segja að, þegar litið er á Hamlet frá sjónarhóli nemanda, þá er útgáfa Brannagh af Hamlet langbest. Það ber að fagna vígslu hans til að vera trúr frumtextanum. Það hjálpar leikritinu að lifna við á skjánum og auðveldar fólki að halda á textanum á meðan það horfir á, eins og við gerðum á meðan hann var að læra, að fylgjast með og greina textann. Eitt af því sem ég hef heyrt gagnrýnt margoft er leikarahlutverk á helstu Hollywood nöfn í leikritinu. Mér finnst þetta auðvelda áhorfendum að þekkja persónurnar, í stað þess að hafa leikara sem allir líta út og hljóma eins til að hjálpa til við ruglið sem venjulega tengist Shakespeare. Einnig hjálpa endurlit hans til að hreinsa út margvíslegan tvíræðni í textanum. Svo sem hversu langt samband Hamlet og Ophelia gekk í raun og hvers vegna Fortinbras var bara í kastalanum í lokin. Allt í allt inniheldur þessi útgáfa ekki bara frábæra frammistöðu leikara sem bæði þekkja og ekki þekkja Shakespeare. Hún er sett fram á þann hátt að maður þarf ekki að vera doktor í enskum bókmenntum til að skilja hana og njóta hennar.