Eftir hálfgotneskt, ávaxtaríkt tónlistarmyndband byrjar myndin á því að söngkonan Cassidy drepur sig. Í fullkomnum heimi væri það það og lokaútgáfurnar myndu rúlla. Við lifum ekki í þeim heimi. Hinir látlausu hljómsveitarmeðlimir ákveða að fara til trúðs til að hafa samband við dauða kjarna hennar. Þegar ég segi trúður þá meina ég raunverulegur trúður. Hann sagði þeim að þeir myndu allir deyja vegna draugs Cassidys (andinn býr yfir Dóru, einum af hljómsveitarfélögunum) Okkur gæti ekki verið meira sama þar sem persónurnar eru allar leiðinlegar, vitlausar og afar hræðilega leiknar. Myndin er skrifuð af Adam Hackbarth (ótrúlega viðeigandi eftirnafn ef það var einhvern tímann) og leikstýrt af Corbin Timbrook (sem á eftir The attendant og Tower of blood, VERÐUR að vita að hann heldur áfram að búa til vitleysu), er þessi mynd stöðug barátta. á milli vanhæfni myndarinnar og þörf áhorfandans fyrir að halda sér vakandi. Ekki nóg blóð til að friða hundahunda, né næg nekt til að fullnægja perverum. Þessi mynd hefur í raun nákvæmlega engu að mæla með fyrir neinn. Einkunn mín: F Eye Candy: Amanda Carraway verður topplaus Þar sem ég sá hana: Starz on Demand