Það er fullt af kvikmyndum sem hafa ákveðið útgáfudaga, bara til að verða teknar úr dreifingu vegna lagalegrar hnökrar af einhverju tagi, og síðan settar í limbó í langan tíma. Það er bara hægt að óska ​​þess að kvikmynd eins rotin og "Slackers" haldist í dái fyrir það sem hún er þess virði, sem er lítið. Útgáfudagsetningum var stöðugt breytt fyrir þessa sannarlega hræðilegu mynd sem er svo mikið pip á radarnum eins og hún á skilið. Forsendurnar hefjast undir yfirskini Ethan, hrollvekjandi nördi með skelfilega þráhyggju fyrir háskólasprengjunni Angelu. Ethan fær djöfullega hjálp frá David og vinum hans sem hafa verið að svindla á skólann allan tímann með fjárkúgun til að hjálpa til við að vinna Angelu. Mér finnst ekki gaman að gefa út spoilera, en fyrir svona vitleysu get ég gert undantekningu. Angela fellur fyrir David, Ethan klúðrar öllu viljandi, góðu strákarnir vinna. Það er það sem gerist í hnotskurn fyrir annan þreyttan endurgerð af unglingaflokknum. Grófur húmor er fyndinn, hann hefur alltaf verið frá dögum hinnar ódauðlegu klassísku "Animal House", til samtímamanna eins og "There's Something About Mary" og "Road Trip" ásamt tugum annarra sem það eru of margir af. að nefna. En þegar þú notar það sem söguþráð geturðu aðeins komist svo langt, til dæmis, Ethan er með Angelu dúkku sem samanstendur af einstökum hárstrengjum hennar sem hann gerir guð má vita hvað með hana. Enginn vill bera vitni til að horfa á Ethan þvagast í sturtunni á meðan hann syngur fyrir sjálfan sig. Enginn vill horfa á ungan mann syngja „She'll be coming around the mountain“ með sokk á typpinu. En ekkert getur undirbúið þig fyrir sjónræna árásina sem felst í því að sjá sprengjutilræðin frá 50. áratugnum Mamie Van Doren bera brjóst sín 71 árs gömul. Ég veit ekki hvort það er skortur á samhengi í sögunni, sem klippir niður atriði sem meika nákvæmlega engan sens. Leikstjórinn Dewey Nicks var fyrrum tískuljósmyndari og eftir að hafa skoðað þessa mynd er bara hægt að óska ​​þess að hann fari aftur í fagið. Það versta sem þú getur gert við hvaða kvikmynd sem er, er að láta hana líta út eins og þú sért að skemmta þér, því þú dregur úr markmiðum þínum, alveg eins og "Slackers" gerir, með því að grafa söguþráð hennar undir hrúgu af grófu kjaftæði, tilgangslausu. vignettum, og skortur á byggingu. Það er eins og hópur háskólanema hafi drukkið, tekið upptökuvélina manns og skotið fullt af handahófi drasli og tekið saman. Ef þú vilt sjá grófa grínmynd af unglingum sem er í rauninni góð, þá sting ég upp á „American Pie“ og „Animal House“ eða „Road Trip“, bara eitthvað sem er skemmtilegt og ekki hræðilega slæmt eins og „Slackers“. Fyrir tilviljun gerir Cameron Diaz aðalhlutverk í þessari mynd, rétt eins og hún gerði í annarri slæmri mynd eins og "The Sweetest Thing" þar sem sagan meðhöndlar grófan húmor eins og aðra söguþráð, í stað tækis sem líkist þessari hörmung.. Ef þú ferð framhjá " Slackers" í myndbandsbúðinni þinni, haltu bara áfram að ganga og láttu það enda neðst á hillunni eins og það á skilið.