Rétt eftir lok seinni heimsstyrjaldar voru Powell og Pressburger beðnir um að koma með eitthvað til að reyna að lækna deiluna sem myndast milli Bretlands og Bandaríkjanna. Á þeim tíma var mikið um "Ofgreitt, of kynbundið og hérna" tegund af athugasemdum. Einhvern veginn komu þeir með þetta meistaraverk. Uppáhaldsmyndin mín allra tíma. Það hefur allt. Rómantík, ljóð, tilfinningar, trúarbrögð, drama og mjög sérkennilegt. Ég get aldrei útskýrt nákvæmlega hvers vegna, en það smellir á alla rétta hnappa og þó ég hafi séð það hundruð sinnum (já, í alvörunni) er ég samt tryggð að vera í tárast á mörgum stöðum í gegn. Var það stórkostlegi leikurinn, frábæru leikmyndirnar, innblásna handritið? Hver veit. En *DO* horfðu á það og þú munt sjá hvað ég meina.