Það er svo ánægjulegt að sjá einu frábæru listaverki breytt í annað án afskræmingar eða tilgerðar. Ég hafði enga hugmynd um hvernig hægt væri að endurgera svo óvenjulegt bókmenntaverk sem kvikmynd sem væri þess virði að sjá. Ef þú elskaðir bók Búlgakovs værirðu, skiljanlega, hræddur við að sjá einhverja afvegaleidda túlkun gert meira vegna listkvikmyndaverkefnis en til að koma dýpri merkingu sögunnar á skjáinn. Það eru nokkur dæmi um þetta með meistarann ​​og Margarítu. Eins flókin og langsótt og sagan er, þá skilur myndin ekkert eftir. Það er eins og kvikmyndagerðarmaðurinn lesi verk Bulgakovs á sama hátt og hljómsveitarstjóri les nótur - án þess að missa af nótu. Af hverju getum við ekki fundið slíka hæfileika hér í Bandaríkjunum? Svo núna heita uppáhaldsbókin mín og kvikmyndin sama titil.