Þessi ótrúlega ofmetna anime sjónvarpssería (26 þættir, 25 mínútur hver) fjallar um 14 ára gamlan dreng (og tvær af bekkjarfélögum stúlkna hans) sem stýrir risastóru vélmenni til að verja Japan gegn innrásarverum sem kallast englar. Englunum er mjög lítið útskýrt eða hvers vegna fjöldi þeirra hefur aukist að undanförnu, og þeir virðast bara skjóta upp úr engu án sýnilegrar ástæðu (af hverju ekki að ráðast á allt í einu í stað þess að ráðast á millibili sem hentar menn sem þú ert að reyna að eyða?). Vélmennisbardagaatriðin reyna að beita ýmsum hindrunum, en aðgerðin sjálf er illa útfærð og leiðinlegt að horfa á. Næstum sérhver þáttur virðist vera sóun á plássi þar sem ekkert áhugavert gerist. Sumir gætu verið forvitnir af aðdáendum sem nefna (mjög fáar) táknrænar tilvísanir hér, en það er allt sem þeir eru - grunnar einstrengingar í trúarlegum eða heimspekilegum hugtökum sem eru af handahófi kastað inn með núll handverki. Í heildina er serían ótrúlega leiðinleg vegna yfirborðsmennsku persónanna, sem eru í raun ekkert annað en sjálfsvorkunnar grátbörn. Sálfræðin er aumkunarverð, með vonlaust einfeldningslegum átökum eins og „ég hata föður minn“ sem eru endurtekin aftur og aftur og aftur og aftur og aftur og aftur án framfara umfram nafnvirði þeirra. Það er ekkert tiltökumál að segja að þessar persónur steypa þessari seríu úr tímaeyðandi meðalmennsku yfir í reiðivaldandi sorp í lokaþáttunum með endalausum, kvíðafullum svívirðingum sínum af óhóflega endurteknum geðshræringum (sem sumt er algjörlega tilgangslaust). grínast þegar ég segi að þessi sería varð bara verri og verri eftir því sem á leið. Á hverjum degi horfði ég á DVD settið sem lá á stofuborðinu mínu og sagði við sjálfan mig: "Fjandinn, ég verð að horfa á næsta þátt einhvern tíma. (andvarp) Ég gæti alveg eins slengt í gegnum annan í kvöld." Hinn raunverulegi sparkari var sá að þættirnir voru aðeins 25 mínútur að lengd, en samt gátu þeir einhvern veginn farið út í algjörlega óáhugaverða hátíð á fyrstu 10 mínútunum. Þetta kemur frá gaur sem mun glaður sitja í gegnum 150 mínútna kvikmyndir með jökulhraða, svo gagnrýni mín á þessa seríu er í raun og veru hörðustu. Aldrei á ævinni hef ég fyrirlitið að horfa jafn mikið á þáttaröð og "Evangelion." Ég hafði þegar keypt það út frá öllum ofstækisfullum athugasemdum á IMDb, og ég ætlaði svo sannarlega ekki að láta það safna ryki eftir að hafa eytt peningunum mínum sem ég hafði unnið mér inn. Það sem fylgdi voru 10 klukkustundir af hreinum, óvægnum pyntingum. Ástar/haturssamband mitt við anime er að breytast í hatur/ástarsamband eftir þessa margrómaða hörmung."Evangelion" táknar allt sem anime ætti EKKI að vera - gríðarlegt magn af sljóu, tilgerðarlegu fjöri í skjóli gáfaðrar kvikmyndagerðar. Almenn lof fyrir þetta kjaftæði er einfaldlega ótrúlegt; og fáránlegar fullyrðingar aðdáenda um að þessi þáttaröð sem "eitt af stærstu afrekum mannkyns" sé líklega heimskulegasta komment sem ég hef heyrt á IMDb - og ég hef séð nokkur doozies.