Nú er þetta alvöru kalkúnn eftir ofmetna leikstjórann Franco, sem gaf okkur klassík eins og "Las Vampiras/Vampyros Lesbos". Já, ég held að slæmar myndir geti verið stórskemmtilegar. Ég dýrka bráðfyndnu vælurnar Doris Wishman, Dwain Esper og Ed Wood jr., en þessi reyndist mér ofviða. Þetta er fyrsta myndin sem ég gaf 1 einkunn. Hvar ætti ég að byrja? Handritið er fáránlegt til hins ýtrasta. Samræðan er ótrúlega slæm. Leikstjórnin virðist engin. Besta tónlistarbendingin (sem endurtekið er notuð í þessari mynd) var tekin beint úr myndinni "Der Hexer" (1964). Og það er LEIÐINLEGT! Aumingja Shirley Eaton og George Sanders! Í einu skoti les Sanders teiknimyndasögu Popeye á meðan handlangarinn hans pyntar stúlku (þessi þáttur er líklega vitsmunalegur hápunktur þessarar myndar). Það eina sem kom mér í opna skjöldu var að Franco sýndi kvenkyns nekt þegar ég hélt að myndin myndi hagnast á henni - þetta er algjör leikstjórn! Ég er samt hræddur um að kvikmynd þar sem leikarar þykjast skjóta með vélbyssum með því að hrista þær sé í rauninni ekki þess virði.