Target er saga sérstaks umboðsmanns sem, eftir að hafa framkvæmt skipanir um að myrða tyrkneska „hryðjuverkamenn“ (athugið að þetta er ein af þessum bandarísku „kvikmyndum fyrir gaura sem elska hugalausar þjóðernislegar ofurþjóðrækilegar vitleysumyndir“), snýr aftur heim til að komast að því. Fyrrverandi eiginkona hans og tvö börn eru tekin í gíslingu. Charlie Snow hefur aðeins nokkra klukkutíma til að gera allt sem hryðjuverkamennirnir segja honum til að fá þá til baka. Þetta var klárlega ein versta mynd sem ég hef séð. Og ef það hefði ekki verið fyrir einhver sem ég þekki í raun og veru (og sennilega fyrir mistök) hefði tekið hana út úr myndbandsbúðinni, þá hefði ég aldrei horft á þennan risastóra ruslahaug til að byrja með. Kvikmyndin spilar eins og allar almennar hasarmyndasaga sem ég hef nokkurn tíma séð áður. Reyndar eru þetta svona hlutir sem þeir plata á fjölbreytni, svo slæmt er það. Ég bjóst hálfpartinn við "Homey the Clown" frá In Living the Color til að Will Sasso, Mad TV, myndi gera Steven Segal hrifningu sína á skjánum hálfa leið, til að minna þig á að þetta var bara ýkt hasarmynd, en núna eru persónurnar okkar hér til að plata hversu fáránlegt það er í raun og veru. Það voru ekki einu sinni góðar bardagar eða hasarmyndir. Eins og hlutirnir eru spilaðir, myndirðu ekki einu sinni halda að neinum væri rænt, að það væru einhverjir hryðjuverkamenn eða að eitthvað fjarska áhugavert væri í gangi. Sagan er ekki bara algjörlega og algjörlega óáhugaverð, leiklistin er svo hræðilega viðurkennd. . Horfðu bara á þáttinn þar sem Stephen Baldwin, sem fyrrverandi sérfulltrúi Charlie Snow, er að tala við mannræningjana í síma. Þeir segja honum að þeir eigi konuna hans og þeir settu hana í símann. Hún segir "Charlie, hjálp!" eða eitthvað í þá áttina. Og Baldwin svarar „það er í lagi, elskan“ á svo dauflegan hátt að þú heldur að hann hafi verið að lesa handritið og reyna að hljóða orðin hljóðlega. Ég ímynda mér að þrátt fyrir að vera svo fáránlega slæm mynd (sá sem á heima á neðstu 100 á IMDb - lista sem ætti að stækka í að minnsta kosti 250 kvikmyndir og ætti að innihalda næstum allar Stephen Baldwin kvikmyndir), gæti einhver með einhvern hæfileika haft að minnsta kosti gerði tilraun til að hamla það ekki eins mikið. Einhver. Hver sem er. Ég gat ekki komist framhjá þeirri staðreynd að allir hljómuðu eins og þeir væru að lesa úr handriti. Fyrir utan það er eina manneskjan í allri friggin myndinni sem hefur einhvern hæfileika (og hefði því ekki átt að vera í þessu), Deborah Wilson hjá Mad TV. Þetta var höfuðborgarostahátíðin. Hversu virkilega vandræðalegt.