Ég er trúleysingi með litla ást á ákveðnum þáttum kristinnar bókstafstrúar. Sem sagt, þessi mynd er forkastanleg, viðurstyggileg og gagnsæ. Það virkar aðeins á vettvangi hins smarta (og þreytu) hatursmótefnis hvítrar bandarískrar kristinnar bókstafstrúar. Hefði þessi mynd verið gerð um bókstafstrúarlega gyðinga- eða múslimafjölskyldu, eða jafnvel svarta kristna fjölskyldu, þá hefði hneykslan verið áþreifanleg og myndin hefði verið tekin upp í ALLA hringi. Eins og staðan er, þá er þetta "allt í lagi" og "listrænt" vegna þess að hvítir kristnir bókstafstrúarmenn eru enn eitt af síðustu "viðunandi" skotmörkunum fyrir sorp á borð við þetta. Og sorp er það svo sannarlega. Ef þú vilt sjá gæðamynd af svipaðri beygju skaltu finna og horfa á eða rifja upp „Badlands“. Ekkert gott var gert í "The King" sem var ekki gert betur fyrir áratugum í þeirri snilldarmynd. Eins og aðrir gagnrýnendur taka fram eru persónurnar nánast algjörlega óþróaðar í "The King", línurnar eru blundar, kvikmyndatakan er dauf. Við höfum séð söguna um sósíópatann gera betur 100 sinnum. Þessi mynd gerir það ekki fyrir hugsandi áhorfendur.