Á tíunda áratugnum fóru spjallþættir á daginn að spretta upp til vinstri og hægri. Hvert net hafði eitt og þau skorti öll eitt frumleika. Ricky Lake var bara enn ein sýningin til að skemmta of feitri kerrugarðsmóðurinni með Marlboro-sígarettu hangandi út um munninn á meðan hún gaf eitt af tugum tannlausra, ólæsra barna á brjósti. Enska tungan og aðrir hornsteinar mannkyns eyðilögðust af þessu sýnir tilveruna. Titlar allt frá Girl you a Pigeon Head og svo framvegis. Hvernig gat einhver viljað horfa á þetta hreina og algera sorp? Er samfélag okkar virkilega orðið ekkert annað en hópur af hill billy's og dead beat feðrum? Fólkið sem kemur fram í þessum þætti var Trash. Fólkið sem horfði á þennan þátt var ruslið. Sá sem vill sjá þennan þátt endursýndur eða settur á DVD er TRASH. Fólk veltir því fyrir sér hvers vegna Bandaríkjamenn eru að verða risastórar hrúgur af smjörfeiti og of feitar til að fá vinnu, það að hafa svona sýningar segja þeim að það sé í lagi að vera 500 pund of þung og láta 12 ára stúlkur haga sér eins og vændiskonur. Að vera með svona rusl í sjónvarpinu hefur eyðilagt siðferðið.