Hugmyndin að þessari mynd er einstök, en útfærsla hennar er síður en svo sérstök. Þegar ég kom í kvikmyndahúsið og áttaði mig á því að það voru aðeins um 15 manns eða svo í hópnum, hélt ég að ég hefði gert mistök. Hins vegar komust hin sönnu mistök í ljós í átakanlegum smáatriðum þegar myndinni lauk og ég vissi að ég hafði sóað tveimur tímum af lífi mínu. Án grimmilegra upptökur gamla mannsins, og heimskulega fyndna vinarins, hefði þessi mynd fengið einkunnina 1 af tíu. Þessi mynd er sérstök, sérstök vegna þess að hún er sennilega versta mynd sem hefur verið gefin út fyrir almenning. Það er líka spurning hvort þú gætir kallað hana kvikmynd eða bara auglýsingu fyrir sennilega ömurlega "Northwestern". þú ert að hugsa um að horfa á þessa mynd fyrir söguþráðinn, húmorinn, tökurnar, staðsetningarnar, svo ekki. Á hinn bóginn ef þér finnst gaman að upplifa báða enda kvikmyndaframleiðslunnar, farðu þá, taktu bara bók, eða lítinn leik eða bara eitthvað nýtt.