Page 3 er ein af þessum myndum sem Madhur Bhandarkar gerir til að afhjúpa samfélagslegan óþverra. Myndin er sannfærandi en eins og flestar myndir Bhandarkar er hún einhliða og of svartsýn. Þessi mynd snýst allt um tabloid blaðamennsku, slúður, frægt fólk. Myndin afhjúpar líf félagsfólks, en lífsstíll þeirra er hörmulega stærandi, sérkennilegur og fráhrindandi. Þeir djamma, þeir kæra sig ekki um annað en frægð, þeir skipuleggja veislur við jarðarfarir, þeir þrá meira fé og hærra orðspor, þeir munu gera allt til að fá almennilega birtingu í fjölmiðlum, til að fá nöfn sín djarflega prentuð á samfélagsmiðlum dagblaðsins. dálkur þekktur sem „Page 3“ með risastórum ljósmyndum sem verða miðpunktur umræðu fólks. Þeir eru athyglissjúkir, hræsnir og hræsnarar. Kvikmyndaiðnaðurinn er sýndur sem slyngur, þar sem leikarasófi er algengt fyrirbæri meðal kvikmyndagerðarmanna. Það er þar sem yndislegu kvenhetjunni okkar, ungum félagsdálkablaðamanni Madhvi Sharma, er hent. Allt þetta fólk úr elítunni í Mumbai er háð greinum hennar og hún er rétti maðurinn til að vingast í þessum veislum ef þú vilt að hún nefni þig í greininni sinni. Seinna í myndinni lærum við að jafnvel þeir sem eru vinir Madhvi eru ekkert öðruvísi en þetta hásamfélagsfólk. Þetta var erfitt áhorf fyrir mig, þó að myndin sé tvímælalaust hugrökk og málefnin sem hún fjallar um áhugaverð. Tónlist myndarinnar er í meðallagi. Einu viðráðanlegu lögin eru „Kitne Ajeeb“ og „Huzoor-E-Ala“, sungin af lagdrottningunum tveimur Lata Mangeshkar og Asha Bhosle, í sömu röð. Annars er hljóðrásin léleg. Eitt lag sem var sérstaklega hræðilegt er „Filmy Very Filmy“. Skrifun myndarinnar er nokkuð góð. Seinni hálfleikur er mun betri en sá fyrri, þar sem hann verður málefnalegri og afhjúpar mun mikilvægari mál eins og hryðjuverk og barnaníð. Þar ber að fagna myndinni. Það var leiðinlegt til þess að vita að fólk kýs að hunsa slíka glæpi af hræðslu og vonbrigði persónu Konkona Sen Sharma var mjög auðvelt að tengja við. Hún var frábær alla myndina og leikur hennar í síðustu atriðum var sérstaklega áhrifamikill. Hlutur Atul Kulkarni var mjög lítill en hann gerði fullkomið réttlæti við það. Boman Irani er traustur sem ritstjóri blaðsins. Sandhya Mridul er elskuleg sem hrottaleg herbergisfélagi Madhvi, Pearl, sem giftist eldri manni fyrir peninga og er nógu heiðarleg til að viðurkenna það. Endir myndarinnar er virkilega vel gerður og veitir ákveðið léttar andvarp eftir ólýsanlega erfiða vinnslu. Page 3 er góð mynd, hún er áhugaverð og stundum áhrifamikil, en áhuginn og almenn gæði hennar skerðast af ýktri, óhóflega sóðalegri og neikvæðri lýsingu hennar á hinum ríku og frægu.