Á Viktoríutímanum er faðir aðskilinn frá fjölskyldu sinni þegar hann er ranglega sakaður um landráð og þeir eru sendir til að búa í landinu. Börnin aðlagast nýjum aðstæðum, eignast vini og fá hjálp góðs gamla manns sem þau veifa til í lestinni til að hjálpa til við að sameina fjölskylduna sína. Leikarar sem leikstýra kvikmyndum eru oft ekki nógu góðir í því. Jeffries, hinn mikli gamli leikari í tugum breskra gamanmynda, er ein af fáum undantekningum. Frábær hugmynd hans (hann skrifaði líka handritið, úr skáldsögu E. Nesbit) á klassískri breskri barnasögu er það sem lyftir þessari mynd upp í list. Þó að sagan sé mjög hugsjón, sameinast hinir dásamlegu frammistöður og stórkostlega vekjandi Yorkshire Dales umgjörðin til að gera sannarlega eftirminnilega kvikmynd. Ljósmyndin eftir Arthur Ibbetson er skilgreiningin á góðri kvikmyndagerð - ekki er skotið til spillis í að segja söguna en á sama tíma sameinast myndirnar og skapa stórkostlega rómantíska stemningu. Agutter er einfaldlega fullkominn þar sem góðhjartaði Bobbie (allt í lagi, ég varð snemma ástfanginn af henni, en ég skora á neinn að vera ósammála) og Cribbins, sem er grínisti í leikaraætt hans á pari við Jeffries, er ógleymanleg sem Perks the auðmjúkur en samt stoltur járnbrautarvörður. Þetta er kvikmynd úr tíma; rómantískt, heillandi, gríðarlega skemmtilegt og með fallega barnalega tilfinningu fyrir góðhjartaðri góðvild í garð allra.