Jæja, ég ætti að segja, "eina myndin sem tengist club/dj/rafræn tónlist og raves...sem ravers virða". Í alvöru núna. Þetta er stórskemmtileg, hröð og nokkuð nákvæm lýsing á nótt raversins. Að vísu í klúbbi, í Wales og nokkuð úrelt. Myndin sleppir sumum skrýtnari þáttum klúbbalífsins en sleppir þeim ekki með öllu. Hún sýnir friðsæla en þó alvarlega lýsingu á upp- og lægðum í lífi persónanna. Í kjarna myndarinnar, og besti þátturinn í handriti Justin Kerrigan, eru persónurnar, sérvitur, einstakar en samt fullkomlega skiljanlegar og aðgengilegar. Þessi einfalda mynd myndi ekki virka og vera óendanlega minna skemmtileg ef það væri ekki fyrir Jip, Koop, Nina, Moff og Lulu. Áhorfendur geta afneitað pólitískum og félagslegum áhrifum undirtexta Human Traffic sem eiturlyfjamyndar, Trainspotting wannabe, mikilvægu tengslanetinu í breskri unglingamenningu um tíunda áratuginn, EN....þeir geta ekki neitað því að þetta eru grípandi persónur. þetta er hrottalega heiðarlegt, það er edrú, það er yfir höfuð, en frábær gamanmynd. Raves eru flókinn hlutur, svo eru lyfin sem eru tekin á þessum viðburðum, líka fólkið sem þú munt hitta. En frá einhverjum sem hefur farið á djammið, orðið brjálaður og fer enn...Human Traffic er besta skyndimynd sem hægt er að taka af undirmenningunni. Bara hvað sem þú gerir, forðastu "Groove" þar sem það er andstæða alls þess sem er gott við mannaferð.