Það er synd að kvikmynd með jafn góðri kvikmyndatöku eins og þessari hafði engan söguþráð til að styðjast við verk Söru Cawley (kvikmyndataka) og Adam Lichtenstein (kvikmyndaklippingu), og umfram allt, ekkert vit á því sem gerist í Mexíkó Borg. Myndin reynir að vera mjög raunsæ lýsing á lífinu í borginni, en hún er ófær um það. Það er synd, mikið af filmu sóað. Bandarísk kona reynir að finna bróður sinn sem hefur verið rænt. Fyrsta frásögn sögunnar er kraftmikil og áhugaverð, mjög raunsæ, en svo virðist sem ekki hafi verið reynt að koma með betri frásögn af raunum, sérstaklega þegar kemur að afstöðu starfsmanna bandaríska sendiráðsins í Mexíkóborg. , þegar fjallað er um mál eins og þetta. Berðu sem dæmi saman við Frantic(1988), sem fjallar um svipað mál. Eitthvað svipað má segja um hlutverk sveitarfélaga. Berðu saman, sem dæmi, við Todo el Poder (1999). Myndin er þess virði að horfa á ef þú vilt fá tilfinningu fyrir útliti borgarinnar sjálfrar, gefa lítið sem ekkert eftir frekar veikum "plottinu" og mörgum útúrsnúningum sem krefjast frekar víðtækrar stöðvunar á vantrú. Hver ætlar að trúa því að mexíkósk eftirlitsferð frá Mexíkóborg ætli að fara alla leið til að ná aðalpersónunum að landamærum Mexíkó og Bandaríkjanna? Og að þessi lögreglumaður muni geta notað útvarpið sitt frá landamærunum til Mexíkóborgar! Aðeins framleiðendur þessarar myndar. Þess má geta að ólíkt Fridu og öðrum kvikmyndum um Mexíkó í þessari einu tala Mexíkóar spænsku.