Frásögnin var skýr og hnitmiðuð en á heildina litið vakti myndin aldrei áhuga minn - atriðin fannst flöt og óinnblásin.. Ghengis khan, sögulega séð, átti mjög áhugavert/epískt líf en myndin náði ekki að fanga það - í staðinn einbeitti sér að litlum átökum sem æsku og ástarsaga held ég að ég hafi séð dulbúna í fullt af öðrum myndum. Ég fann aldrei til samúðar né samúðar með forystunni - já, hann þurfti að sigrast á þrælahaldi en virtist síðan eiga auðvelt með að ræna, drepa og tvístíga leið sína á toppinn. Það sem endurleysti gæðin var ljósmyndunin - landslagið hjálpaði svo sannarlega við dapurlegu andrúmslofti myndarinnar, því miður ásamt dapurleika sögunnar - ég fór óhreyfður og vonsvikinn.