Vá, hér er önnur frábær golfmynd. Þetta eru að minnsta kosti þrjú undanfarin ár sem ég hef haft mjög gaman af, vel unnin, fallega kvikmynduð og hvetjandi. Hinar tvær voru "Bobby Jones: Stroke of Genius" og "The Legend Of Bagger Vance." Þetta er sönn underdog saga, ef hún hefur einhvern tíma verið einhver. Að láta áhugamann sigra alla atvinnumennina og vinna Opna bandaríska golfmótið er fáheyrður árangur. Ég tel að þetta sé í eina skiptið á þessum 100 árum sem það hefur nokkurn tíma verið náð. Hversu mikið af þessari mynd er skáldskapur skreyttur fyrir dramatísk áhrif veit ég ekki. Ég veit að ég ætla að lesa bókina og ég veit að í raunveruleikanum var Francis Ouimet með þriggja högga forystu í umspili þegar aðeins tvær holur voru eftir, ólíkt því sem við sáum í myndinni. Hvað sem er. Sigur Francis Ouimet á golfgoðsögnunum Harry Vardon og Ted Ray er staðreynd. Þetta er mögnuð saga og kvikmyndagerðarmennirnir stóðu sig frábærlega í að kynna hana hér. Það er ekki bara eitthvað fyrir golfaðdáendur; þetta er skemmtileg mynd. Kær kveðja til leikarans Bill Paxton sem varð leikstjóri fyrir framúrskarandi starf. Já, mikið af þessu er bara venjulegt golf en það eru undirspil eins og samband Ouimet við föður sinn og við ansi unga konu sem hefur augljóslega áhuga á honum. Þetta er líka hrífandi saga af einhverjum sem gefur litlu barni tækifæri. Myndin fjallar einnig um djöfla Vardons að koma úr röngum hlið brautanna og reyna að ná árangri í elítískri íþrótt, sem hún var á þeim tíma fyrir bæði Evrópubúa og Bandaríkjamenn.Shia LaBeouf er stórkostlegur eins og Ouimet og Steven Dillane sem Vardon. . Fyrir þá sem ekki vita var Vardon eins og Tiger Woods síns tíma, kannski jafnvel ósigrandi. Í myndinni er Vardon sýndur sem hlýlegur, ágætur strákur; ósvikin mannvera. hinn stóri keppandi, Ray (Stephen Marcus) er sýndur sem dálítið grimmur viðbjóðslegur strákur. Fjórða aðalpersóna þessarar golfsögu gæti verið svalasta manneskjan í myndinni: strákur í fimmta bekk sem á endanum verður kylfuberi Ouimets á Open. Hann (Josh Flitter) kemur með mikinn húmor og sjarma í myndina. Ef allt þetta - úrslitakeppni með gríðarstórum underdogum gegn tveimur öflugum kostum og eftir að hafa komist niður á síðustu holu - væri ekki satt, myndirðu hugsa, "Ó. , maður, þetta er svo krúttlegt. Hver gæti trúað þessu?" Það er það sem gerir þessa sannsögulegu sögu skemmtilega að sjá loksins tekin á filmu. Eins og með aðra íþróttamynd frá 2005 - "Cinderella Man" - hér er önnur frábær mynd sem var óréttlátlega hunsuð þegar kom að verðlaunum. Ætli fínar myndir vinni ekki verðlaun.....bara hjörtu áhorfenda sinna.