Þetta er besta talsetning sem ég hef heyrt af Disney, sem og besta aðlögun frá mestu misnotkun á hljóðrás, þemum, persónum, samræðum í Kiki Delivery Service. Urrrghhh Þessi hefur öðruvísi andrúmsloft, sérstaklega frávikið frá hinni almennu kvenhetju. Þessi hefur bæði hetju og kvenhetju (þó ég styðji í rauninni ekki notkun á hetju og hetju hér, þar sem Miyazaki er út úr staðalímyndinni og algengu þema). Eins og venjulega, eftir að hafa verið kynntur af Spirited away, undrandi af Mononoke, órótt af Grave of Fireflies og djúpt snortinn af Majo no Takkyuubin, byrjaði þessi með smá efa hjá mér. Er að spá í hvort þetta verði fyrsti Ghibi's dúllan. Jæja, á endanum, eins og Only Yesterday og Whisper of the Heart, endaði ég með því að gefa 10 í einkunn. Ég myndi gefa 9,8 í einkunn, en 0,2 til viðbótar er til staðar til að deila góðri tilfinningu með því að hvetja fólk til að sjá myndina. SPOILER Einhvern veginn lít ég á þetta sem sorglega mynd, fólk deyr í þessari, einmana vélmenninu, yfirgefina staðnum, og það endar með eyðileggingu. Það er eins og mannkynið geti í raun ekki lifað með of miklum krafti. Hrunsenan gaf mér bletti af Metropolis endalokum. Það er bara leiðinlegt einhvern veginn. Söguþráðurinn er áberandi í flestum dómum og hljóðrásin ræður líka (eins og alltaf). Joe Hisaishi tilheyrir í raun af Uematsu, Kanno, Williams gæðum. Fólk sem getur lífgað upp á kvikmynd, leik, atburði, jafnvel að vera langvarandi augnablik með ótrúlegri samsetningu. Þetta er góð mynd sem áður var hluti af Bandaríkjunum kvikmyndahús á klassískum dögum (It's a Wonderful Life etc etc). Jæja, hlutirnir breytast....