The Fiendish plot of Dr. Fu Manchu með Peter Sellers í aðalhlutverki í skopstælingum sem Sax Rohmer skapaði er óréttlæti við lok ferils Sellers. Söguþráðurinn var mjög einfaldur og hefði verið hægt að haga henni á réttan hátt, en þess í stað var hún illa útfærð. Hluti af ástæðunum fyrir því að þessi mynd var ekki svo góð var léleg samræða, ódýr hlátur, ögrandi leikstjórn og óþægileg tilfinning um að myndin væri nokkuð ófullkomin. Leiklistin var aftur á móti í raun það eina sem hélt mér áhuga á þessari rugluðu mynd. Mér fannst túlkun Sellers á djöfullegu Manchu frábærlega gerð, með einstaka línum sem muna eftir. Til dæmis er atriðið þar sem Fu Manchu er ruglaður á því hvaða handlangari er þar sem hann segir "Ah, þið lítið allir eins út fyrir mér." Ég hata að viðurkenna það, en ég hló upphátt með þessari línu. Svo vöktu hnefann af sterkum aukapersónum virkilega athygli mína með mönnum eins og Helen Mirren í hlutverki lögreglustjórans, David Tomilson sem Sir Roger Avery (síðasta mynd hans sem jæja, ekki leið til að enda feril), og Sid Ceasar (sem gefur frekar duttlungafulla frammistöðu ættingja Al Capone sem vinnur fyrir FBI). Þessar persónur létu mig líka fylgjast með. Leikmyndirnar voru líka fínar. Oriental hönnun og enskt samfélag árið 1933 var lýst með glæsileika í þessari dúllu-af-a-mynd. Í hreinskilni sagt, ráð mitt til þín er að horfa á myndina ef þú ert Peter Sellers eða Sid Ceasar aðdáandi. Annars er betra að sætta sig við að tyggja álpappír.