Upprunalega myndin, Man From Snowy River, er ein sú besta sem ég hef séð, næstum því fullkomin. Söguþráður Lady and the Tramp í tvennum skilningi - rík stúlka/fátækur drengur og hæfileiki á móti blóðlínu. Framhaldið er hins vegar ekki aðeins blygðunarlaus tilraun til að nýta hið góða nafn frumritsins heldur einnig fáránlegt, yfirþyrmandi Disneyfied klúður sem best er lýst sem "Rambo Meets the Black Stallion". Án þokka The Black Stallion. Ungi hetjan kemur aftur úr 3 ára fjarveru og allt í einu er hann Superman á hestbaki; í upprunalegu, góðu myndinni var hann raunverulegur og trúverðugur, en því miður minnkaður í skopmynd í framhaldinu. Ég hef varla orðið fyrir eins vonbrigðum í bíómynd og stundum gerði þetta mig frekar reiðan - þeir misstu varla af klisju. Brjálæðisleg áhorfendastýring - halda stúdíóstjórar að allt sem þú þarft að gera við hestaelskandi áhorfendur sé að setja fallega hesta fyrir þá, til að gleðja þá? Klúður af kvikmynd.