"Submerged" er svo sannarlega EKKI "versta mynd allra tíma". Það hefur sína galla, eins og lánað myndefni, brjálað handrit og tæknibrellur sem ekki eru til (þetta eru verstu), en það hefur líka nokkra góða punkta líka. Leikurinn er furðu góður, það eru fullt af kunnuglegum andlitum sem þú þekkir eflaust ef þú ert b-myndaaðdáandi eins og ég. Ég var mjög ánægður með að sjá Brent Huff leika eina af hetjunum, þekkti hann aðallega fyrir 80's hasarmyndir sínar. , og ég verð að viðurkenna að hann er alls ekki slæmur leikari. Fred Williamson, Maxwell Caulfield og Tim Thomerson fá takmarkaðan skjátíma, en eru trúverðugir í sínum hlutum. „Augnkonfektin“ í þessari Fred Olen Ray mynd eru Yvette Nipar og Nicole Eggert, báðar líta mjög kynþokkafullar út og mjög vondar. Michael Bailey Smith bætir nokkrum vöðvum við bakgrunninn sem Navy SEAL. Því miður er eini leikarinn sem (að mínu mati) er algjörlega út í hött, Coolio. Hann leikur alls ekki, talar eins og hann hafi ekki einu sinni lesið handritið, og þar sem hann er dónalegur í byrjun myndar, verður hann skotinn eins og fífl klukkutíma síðar. Ekki góður kostur. Til að draga saman þessa mynd - þetta er ekki svo slæmur kostur fyrir skemmtun síðla kvölds. Ef þú kemst yfir tæknibrelluatriðið (svo margar byssur, svo mikið af eldi og ekki eitt einasta sár á neinum), pirrandi frammistöðu Coolio og endurunnið myndefni frá flugvelli 77, gætirðu líkað við þetta óþarfa mál þegar allt kemur til alls.