Það segir sig nokkuð að flestir frábæru dómarnir um myndina á IMDb koma allir frá fólki sem hefur aðeins gagnrýnt eina mynd á öllum IMDb ferlinum og já þú hefur giskað á það, sú mynd er "Parasomnia". Mig hefur oft grunað grunsamlega góða dóma á IMDb fyrir það sem reynist vera allt annað en góðar kvikmyndir sem lauslega markaðssetning, en hún virðist frekar gagnsæ í þessu tilfelli. Það er ekki þar með sagt að Parasomnia sé hræðileg, en hún hættir ekki að vera góð eða frábær mynd sem hún átti möguleika á að verða. Á jákvæðu hliðinni er að hún hefur frábæran illmenni í Patrick Kilpatrick sem gerir frábært starf við að sýna ógnandi og illsku, ég gat auðveldlega séð hann hafa það sem þarf til að leika sannarlega eftirminnilegan illmenni á á pari við Hannibal Lecter. Það er fallegt myndefni í draumatröðunum, ef myndin hefði ákveðið að kanna það landsvæði meira hefði það kannski verið eitthvað betra. Raunveruleg hugmyndin um ranga misnotkun dáleiðslu er frábær líka. Þó að ég skilji að stöðvun vantrúar sé nauðsynleg til að sökkva sér niður í hvaða góða sögu sem er, þá er það merki um góða sögu að henni tekst að leyfa þér að gera það. Ef þú finnur sjálfan þig að vera pirraður á því sem þér finnst órökrétt eða einfaldlega kjánalegt, þá er sagan að missa þig og það var það sem gerðist alltaf fyrir mig með þessari mynd. Aðrir gagnrýnendur hafa nefnt þetta hér og ég vil ekki komast inn á spoiler-svæðið, en ég mun segja að uppsetningin í lokin hafi verið sérlega fáránleg og vonbrigði, svo ekki sé minnst á misjafnan andlegan aldur persónu sem aðeins á að hafa upplifað nokkur ár af lífinu. Allt í allt, það er sýkill af frábærri hugmynd hér í djöfullega misnotaðri dáleiðslu, en því miður tekst þessi mynd ekki að átta sig á henni í neitt sérstakt.