Ég hef bara fengið sönnunargögnin sem staðfestu grun minn. Fullt af krökkum, á aldrinum 14 til 22 ára, setti á DVD-diskinn af „Titanic“ á frábærum, háþróaðri heimafþreyingarsamningi. Aðeins tveir þeirra höfðu í raun séð það áður. En þau höfðu öll séð augnablik Kate, Leo og Celine Dion svo oft að flestum fannst þau hafa séð alla myndina. Stuttu eftir að epíkin hófst fóru þær að verða eirðarlausar, sumar þeirra fóru og spurðu hinar -- "hringdu í okkur þegar ísjakinn birtist" Meira en einn og hálfur klukkutími í myndina, aðeins tvær stelpurnar sem höfðu séð myndina áður, voru þar enn. Þeir fóru að hrópa: ísjaki, ísjaki. Troðningur fylgdi í kjölfarið, þeir komu allir aftur til að sjá Titanic sökkva. Þeir sátu með opinn munn og gáfu frá sér Ós og langt út. Svo, alveg eins og ég hugsaði þegar myndin kom fyrst inn á sjónarsviðið. Hvað er þetta? Einn og hálfur klukkutími að bíða eftir að blóðugurinn sökkvi en hvað með restina af því. Dr. Zivagho, til dæmis, hafði svipaðan sýningartíma, en hugsaðu þér hversu mikið gerist í þeirri mynd á sama tíma. Í „Titanic“ kennir Leo Kate hvernig á að spýta. Horfðu á andlit og hendur á, að sögn, creme de la creme í fyrsta flokks borðstofu skipsins. Skoðaðu söguleg upplýsingar, ef þú getur fundið þær. Söguþráðurinn er svo þunnur að þeir verða að kynna byssur og skotárásir í skipi sem er að fara að sökkva. Hinn raunverulegi vaskur hér er af kvikmyndastöðlum. Öll viðleitni er lögð áhersla á tæknibrellur og opnunarvikur. Myndin varð tekjuhæsta kvikmynd allra tíma svo hvað veit ég?