Þetta var frekar góð mynd, mér fannst hún góð. Ég hélt að þetta væri nokkuð nákvæm skoðun á lotugræðgi og hvernig þetta snýst ekki um megrun, það snýst um að hafa sársauka svo djúpan að þeir verða að finna leið til að takast á við hann og þeir velja þetta. Beth var mjög nákvæmlega teiknuð persóna og í atriðinu þar sem hún mætir mömmu sinni um átröskunina geturðu séð sársaukann innra með henni og heyrt hann í röddinni og þú veist hversu djúpur sársauki hún er. Ég held líka að ein besta línan í myndinni sé þar sem Beth öskrar orðin: "Þetta snýst ekki um þig." til móður sinnar. Þessi orð voru svo sönn og bættu svo miklu við atriðið í myndinni. Ég held að það atriði hafi örugglega verið mikilvægasta atriðið í myndinni.