Það var það fyrsta sem mér datt í hug þegar ég horfði á lokaeintökin af Europa gera það var yfir tjaldið, aldrei á ævinni hef ég séð kvikmynd af jafn tæknilegri snilld, myndefni Evrópu er svo áhrifamikið að hvaða mynd sem ég Watch in it's wake mun aðeins fölna í samanburði, gleymdu Michael Bay, Ridley Scott klóka Hollywood kvikmyndatökunni, Evrópa hefur meira náttúrulega fegurð en nokkuð sem þessir tveir gætu töfrað fram á milljón árum. Nú væri ég fyrstur til að fagna Lars von Trier sem snillingi rétt fyrir utan myndirnar hans Breaking the Waves og Dancer in the Dark, en þetta er heimskulegt, sú staðreynd að Evrópa hefur farið fram hjá kvikmyndasérfræðingum svo lengi. er glæpur gegn kvikmyndahúsum, á meðan ofmetið drasl eins og Crouching Tiger, Hidden Dragon og Life is Beautiful hreinsaðu upp á akademíuverðlaununum (en hvað veistu) Evrópa hefur verið falin, fjarverandi myndverslanir og (þar til nýlega) breskt sjónvarp rásir. Myndefnið í Evrópu er ekki MTV-glans; þetta snýst ekki um stíl fram yfir efni, það er meira um stíl sem ræður efni. Líkt og fyrstu mynd hans The Element of Crime, notar von Trier sjónarhorn aðalpersónunnar til að draga okkur inn í heiminn sinn og líkt og Element byrjar myndin á aðalpersónunni (eða í tilfelli Evrópu, við áhorfendur) verið dáleiddur. Þegar við förum niður lögin telur rödd sögumannsins (Max von Sydow) okkur niður í djúpan svefn, þar til við vöknum í Evrópu. Þetta gerir von Trier og þremur kvikmyndatökumönnum hans kleift að borga með venjum tíma og myndmáls, það eru margar senur í Evrópu þegar persóna í bakgrunni, sem er í svarthvítu, mun hafa samskipti við mann í forgrunni sem verður lituð. , von Trier er að reyna að sýna okkur hversu mikla forgang litaða hlutinn eða manneskjan hefur yfir söguþráðinn, til dæmis kemur það ekki á óvart að fyrsta skot Leopold Kessler (Jean-marc Barr) sé í lit, þar sem hann er eina persónan aðgerðir hverra hafa yfirburði yfir myndina. Flutningarnir eru góðir, þeir eru kannski ekki á pari við frammistöðu í síðari von Trier myndum, en það er bara vegna þess að myndirnar eru stundum svo truflandi að maður nær þeim ekki í fyrsta skipti. En ég vil benda á frábæra frammistöðu Jean-Marc Barr í aðalhlutverki, en blind hugsjón hans er hægt og rólega varað niður af tveimur andstæðum hliðum, þar til hann brýst út í lokaþátt kvikmyndanna. Aftur, drullu eins og The Element of Crime, myndin endar með því að hetjan okkar getur ekki vaknað af martröð sinni, eftir á þessum hræðilega stað, með aðeins áframhaldandi frásögn von Sydow til að innsigla örlög hans. Europa er stórkostleg mynd og ég get ekki varist því að hugsa hvað von Trier hefur yfirgefið þessa tökuaðferð, þar sem hann var greinilega einn hæfileikaríkasti sjónræni leikstjórinn sem starfaði á þeim tíma, Europa, líkt og restin af kvikmyndabyssunni hans. er uppfull af aragrúa helgimynda sena. Ástundun hans í tónsmíðum og mise-en-senu er óviðjafnanleg, svo ekki sé minnst á notkun hans á hljóði og framleiðsluhönnun. En þar sem ófrjálsri melódrama hans reyndist vera Breaking the Waves og Dancer in the Dark, hver getur þá haldið því fram, en það virðist vera sóun á hugmyndaríkum hæfileikum. 10/10