Það er enginn vafi á því að á áratug þriðja áratugarins urðu nöfn Boris Karloff og Bela Lugosi örugg trygging fyrir framúrskarandi frammistöðu í hágæða hryllingsmyndum. Eftir að hafa verið „fyrsta skrímslið“ Universal í klassíkinni „Dracula“ varð Bela Lugosi aðal hryllingsillmennið þökk sé glæsilegum stíl sínum og erlendum hreim (því miður myndi þessi síðasti þáttur einnig leiða til þess að hann var leiksteyptur á fjórða áratugnum. ). Á sama hátt breytti frammistaða Boris Karloffs í "Frankenstein" eftir James Whale honum í manninn til að leita að þegar mann langaði í gott skrímsli. Auðvitað var eðlilegt að þessi tákn myndu deila skjánum og myndin sem sameinaði þau var „The Black Cat“ frá 1934. Þessi formúla yrði endurtekin í nokkrum kvikmyndum í gegnum áratuginn og blanda leikstjórans Lambert Hillyer af hryllings- og vísindaskáldskap, „The Invisible Ray“, er önnur af þessum smærri sígildum myndum sem þeir gerðu á þessum árum. Í „The Invisible Ray“ segir Dr. Janos Rukh (Boris Karloff) er frábær vísindamaður sem hefur fundið upp tæki sem getur sýnt atriði úr fortíð plánetunnar okkar sem eru tekin í ljósgeislum sem koma frá Andrómedu vetrarbrautinni. Þegar þeir sýna samstarfsmönnum sínum, Dr. Felix Benet (Bela Lugosi) og Sir Francis Stevens (Walter Kingsford) uppfinningu sína, uppgötva þeir að fyrir þúsundum ára lenti loftsteinn á því sem nú er Nígería. Eftir þessa stórkostlegu uppgötvun ákveður Dr. Rukh að ganga til liðs við samstarfsmenn sína í leiðangur til Afríku og leita að lendingarstað hins dularfulla loftsteins. Þessi leiðangur mun ekki koma Rukh til góða, því meðan á leiðangrinum stendur mun eiginkona hans Diane (Frances Drake) verða ástfangin af Ronald Drake (Frank Lawton), veiðimanni sem Stevens kom með til að aðstoða þá í leiðangrinum. Hins vegar mun Rukh missa meira en eiginkonu sína í þeirri ferð, þar sem hann mun breytast að eilífu eftir að hafa orðið fyrir ósýnilegum geisla loftsteinsins. Skrifað af John Colton (sem áður gerði handritið að "Werewolf of London"), " The Invisible Ray" átti rætur sínar að rekja til upprunalegrar vísindasögu eftir Howard Higgin og Douglas Hodges. Í ljósi þess að þetta var kvikmynd með Karloff og Lugosi, þá leggur Colton mikla áherslu á hryllingshlið sögunnar, leikur á mjög áhrifaríkan hátt með brjálaða vísindamanninum erkitýpu og bætir við góðum skammti af melódrama til að krydda málið. Einn þáttur sem gerir "The Invisible Ray" til að skera sig úr meðal annarra hryllingsmynda á þeim tíma, er hvernig Colton leikur sér með siðferði í gegnum söguna. Það er að segja, það eru ekki beint hetjur og illmenni í klassískum stíl, heldur fólk sem tekur ákvarðanir og mætir síðar afleiðingum þeirra vala. "The Invisible Ray" er að mörgu leyti nútíma harmleikur um þráhyggju, sektarkennd og hefnd. Vanur leikstjóri lággjalda B-mynda, kvikmyndagerðarmaðurinn Lambert Hillyer fékk tækifæri til að gera 3 myndir fyrir Universal Pictures þegar hið goðsagnakennda kvikmyndaver stóð frammi fyrir alvarleg fjárhagsvandræði. Þökk sé reynslu hans af því að vinna með takmörkuð fjármagn voru myndir Hillyers alltaf mjög vel útlítandi þrátt fyrir fjárlagaþvinganir og "The Invisible Ray" var engin undantekning. Þótt hún sé hvergi nærri hinu stílhreina gotneska andrúmslofti fyrri Universal hryllingsmynda, þá fangar myndin Hillyers í raun kjarna handrits Coltons, þar sem hann gefur þessari mynd myrkri og sjúklegri stemningu meira í tóni með skáldsögum en beinskeyttri sci-fi. Að lokum verður að segja örfá orð um notkun Hillyer á tæknibrellum: fyrir afar lággjaldamynd líta þær mun betur út en þær í nokkrum A-myndum tímabilsins. Eins og venjulega í kvikmynd með Lugosi og Karloff, sýning þessara goðsagna er af óvenjulegum gæðum. Sem aðalsöguhetja myndarinnar er Boris Karloff einfaldlega fullkominn í túlkun sinni á manni sem er svo blindaður af hollustu við verk sín að hann sér ekki illskuna sem hann leysir úr læðingi. Sem samstarfsmaður hans, Dr. Benet, er Bela Luogis einfaldlega unun á að horfa, stelur hverri senu sem hann er í og ​​sýnir hvað hann var vanmetinn leikari. Sem eiginkona Rukhs er Frances Drake einstaklega áhrifarík, hún hjálpar persónu sinni að verða meira en stúlka í neyð. Samt sem áður eru tveir af hápunktum myndarinnar frammistöðu Kemble Cooper í hlutverki móður Rukh og Beulah Bondi sem Lady Arabella, þar sem leikkonurnar tvær nýta takmarkaðan skjátíma sinn og gera aukahlutverkin ógleymanleg. Frank Lawton er líka góður í hlutverki sínu, en kemur ekkert á óvart í samanburði við restina af leikarahópnum. Ef maður dæmir þessa mynd samkvæmt stöðlum nútímans er mjög auðvelt að vísa henni frá sem annarri ódýrri vísindaskáldsögumynd með slæmum tæknibrellum og kæruleysislausum gervivísindum . Það væri hins vegar mistök þar sem þrátt fyrir lágar fjárveitingar er þetta ótrúlega vel gert fyrir sinn tíma. Þar að auki, miðað við að myndin var gerð þegar kjarnorkutímabilið var að hefjast og geislavirkni var enn tiltölulega nýtt hugtak, eru hugmyndir hennar um hættuna af geislavirkni ógnvekjandi nákvæmar. Eitt að lokum sem vert er að benda á er áhugaverða leiðin sem handritið tekur á samskiptum persónanna, sérstaklega vináttuna og samkeppnina sem ríkir á milli hins þráhyggjufulla Dr. Rukh og hins kalda Dr. Benet, þar sem þetta leyfir frábærar senur á milli tveggja helgimynda leikaranna. Þótt hvergi nærri gotneskur expressjónismi "Frankenstein"-myndanna, né glæsilegri spennu "The Black Cat", er "The Invisible Ray" eftir Lambert Hillyer svo sannarlega minniháttar klassík meðal hryllingsmyndalista Universal Pictures. Með einu áhugaverðasta handriti 30s hryllings, er þessi blanda af spennu, hryllingi og vísindaskáldskap einn afar vanmetinn gimsteinn sem skilar jafnvel nú dágóðum skammti af skemmtun með leyfi tveggja af mögnuðustu leikurum sem hryllingstegundin hefur átt: Boris Karloff. og Bela Lugosi. 8/10