"Emma Woodhouse" Gwyneth Paltrow (Shakespeare in Love, Duets) hefur ekkert með sjálfa sig að gera nema að mála, fara með vinum sínum á vagninum sínum upp og niður, heilsa fólki í bænum og reyna að passa að gera alla sem hún þekkir. Ég býst við að það hafi ekki verið kvikmyndir, ekkert sjónvarp í þá daga og stelpurnar höfðu ekkert að gera nema slúður. Ég vildi að hún hefði lesið aðeins meira. Mér líkar við Gwyneth og held að hún sé yndisleg ung kona. Hún er hæfileikarík og í "Emma" hefur maður þau forréttindi að heyra Gwyneth syngja. Ég hlakka til að sjá "Dúets", þar sem hún á að syngja. Hún er hugrökk að tala breska ensku við alla innfædda Breta, þar á meðal systur Emmu Thompson, „Miss Bates“ Sophie Thompson (Fjögur brúðkaup og jarðarför, Dansað í Lughnasa). "Mrs. Elton" Juliet Stevenson (Truly, Madly Deeply) var talinn einn af efnilegustu leikarunum árið 1991. Gwyneth er hluti af bandarísku kvikmyndakóngafólkinu, enda engin önnur en dóttir leikstjórans Bruce Paltrow (St. Elsewhere) og Tony Verðlaunahafinn Blythe Danner (Goðsögnin um fingraför). Hún verður vonandi til í mjög langan tíma. Heppin okkur! Mér líkaði við Emma og mæli líka með henni. Það er ein af þessum gömlu sögum sem eru enn nákvæmar þá daga. Uppáhalds atriði: Emma syngur og spilar á píanó. Mér finnst sérstaklega gaman þegar hún syngur dúett. Uppáhalds tilvitnanir: Mr. Knightley": Emma, ​​þú baðst mig ekki um að leggja fram gátu." Emma: "Allur persónuleiki þinn er gáta, herra Knightley. Ég hélt að þú værir ofhæfir." Ungfrú Bates: "Það gerði okkur orðlaus, alveg orðlaus skal ég segja þér, og við höfum ekki hætt að tala um það síðan."