Þessi flókna saga byrjar frekar einfaldlega með því að enskur blaðamaður samþykkir veðmál frá Edgar Allen Poe og vini hans Blackwood lávarði um að hann geti ekki eytt nótt í reimt Blackwood kastalanum. Þegar þangað er komið ráfar rithöfundurinn um rykug herbergin og gangana, þar til tónlist og svipur af valshjónum leiðir hann inn í tómt herbergi. Hann sest við sembalinn og byrjar að spila lag sem hann hefur heyrt og er hissa á því að vera sleginn á öxlina af hinni ótrúlega fallegu Elizabeth Blackwood. Hún lætur hann vita með tvíræðni heillandi/hrollvekjandi hætti að hún hafi undirbúið herbergið hans á efri hæðinni og að alltaf sé von á einhverjum á þessu kvöldi...The Night of the Dead. Þannig hefst óvænt röð yfirnáttúrulegra atburða sem rugla blaðamanninn alla nóttina. SPOILER Á undan: það kemur líklega ekki mörgum áhorfendum á óvart að komast að því að hin yndislega Elísabet er í raun draugur. Þetta kemur ekki í veg fyrir að hún verði ástfangin af blaðamanninum, en það gerir hlutina flóknari fyrir þau en meðalhjónin. Þetta er skemmtileg mynd, með nákvæmlega öllu: draugum, ógnvekjandi kastalanum, endurteknum sýnum fyrri atburða, kynlífi og ofbeldi (þó hvort tveggja hafi verið dregið niður í þeirri útgáfu sem flestir Bandaríkjamenn hafa séð í gegnum tíðina.) Hin aðlaðandi, hrífandi Barbara Steele er aðalástæðan fyrir því að sjá það. Hún hefur undarlegan karisma ólíkt öllum öðrum sem þú hefur nokkurn tíma séð í kvikmyndum. Mælt með!