Á heimilinu okkar erum við gríðarlegir aðdáendur A Christmas Carol og horfum á nánast allar útgáfur fyrir hver jól, þar á meðal gamla Reginald Owen frá 1938 og nútímalegan Patrick Stewart frá 1999. Uppáhaldið okkar er 1951 svart/hvítt klassíkin, því Alastair Sim ER Ebeneezer Scrooge og umbreytingarhringirnir hans eru bestir. Hins vegar hefur þessi 1984 útgáfa sína einstaka kosti og gerir yndislega og skemmtilega sögu, almennt nokkuð trú skáldsögu Dickens. (Sjá athugasemdir mínar við hinar kvikmyndaaðlögunirnar, ef áhugi er fyrir því) Í fyrsta lagi getur George C. Scott vissulega virst frekar krúttlegur og er ekki slæmur Scrooge. Ég dýrka hliðarbrúnina hans, langa yfirhöfnina hans og hattinn. Hann klippir af bestu tískufígúrunni og alveg myndarlegur herramaður. Hins vegar virðist stundum Scott njóta hlutverks síns sem Scrooge aðeins of mikið og ekki taka það alveg eins alvarlega og hann ætti! Einhvern veginn veistu að þessi saga endar farsælan endi. Myndin er tekin í bænum Shrewsbury á Englandi og virðist bara einhvern veginn mjög bresk. Kvikmyndin er með yndislegu tónlistaratriði, með dásamlegri, líflegri söngtónlist í öllum viðeigandi hluta sögunnar. Stundum fann ég næstum því lyktina af kastaníunum sem steiktu og búðingurinn söng í koparnum! Hinn angistarfulli draugur Marleys (með dásamlegu kjálka-senu sinni) og andarnir þrír eru allir nokkuð sannfærandi. Christmas Past er yndisleg, himinhátt kona, jólagjöfin dásamlega risastór og glaðvær, jólin sem eiga eftir að koma líkklæði og fyrirsjáanleg eins og alltaf. Hins vegar fannst mér frændi Scrooge, Fred, dálítið rólegur og grimmur, ekki næstum eins glaður og hjartahlýr og hann ætti að vera. Ég er hrifin af eiginkonu frænda, sem þau hafa nefnt Janet, með yndislegu, frísklegu hárgreiðsluna sína. Í stað þess að vera blindur maður, hafa þeir búið til leik sem heitir Similes fyrir jólamatarboð frænda, sem er krúttlegur smá snerting, Scrooge kemst beint í anda málsins. kvöldmaturinn er vel lýst, með Bob (David Warner) hæfilega samúðarfullur og langlyndur í kílómetra af trefilnum sínum. Frú Cratchit er heillandi túlkuð af Susannah York, sem lék einnig með George C. Scott í hinni frábæru uppfærslu Jane Eyre frá 1970. Umfram allt, þessi útgáfa hefur tvímælalaust besta Tiny Tim, ekki bara yndislega og hjartnæma smá töffari heldur sjúklega. Með þessa dökku hringi undir augunum er ólíklegt að veikburða litli hluturinn lifi af klukkutímann! Þetta er yndisleg og hugljúf útgáfa af hátíðarklassíkinni. Með hátíðlegu andrúmsloftinu mun það örugglega koma þér í anda tímabilsins.