Ég var að renna yfir kvikmyndalistann eftir Richard Burton þegar ég kom að þessum titli sem ég man vel eftir þegar ég sá hana fyrst á kapal árið 1982. Ég man eftir samræðum frá Tatum O'Neal sem var bara ótrúlega slæm. Ég man eftir persónu Richards Burtons sem leit svo vonlaust út fyrir að vera týnd og man svo eftir því hvernig hvatir hans skiluðu sér ekki til mín. Í stuttu máli man ég eftir "Circle of Two" vegna þess að hún var svo stórkostlega hræðileg. Þessi mynd kom út á þeim tíma þegar Ameríka var að ganga í gegnum frekar truflandi tímabil af hrifningu af óheilbrigðum eða skekktum sjónarhornum á kynhneigð unglinga. Mundu eftir "Bláa lóninu" (og öðrum Brooke Shields pirringi), "Lipstick", "Little Darlings", "Beau Pere" og fleiri kvikmyndir sem virtust bara fjalla um unglinga sem stunda kynlíf, sérstaklega með fullorðnum. Sem unglingur á þessum tíma fannst mér þráhyggja, ásamt kynferðislegu óhófi sjöunda og níunda áratugarins, skapa ómeðvitað órólegt umhverfi þar sem hægt er að átta sig á þessu öllu saman, ef svo má að orði komast. eða óþarflega hrært, eins og "Bláa lónið". Reyndar tekur hún á við spurninguna um ást á milli unga og aldna á hugrakkur, ef algerlega misheppnaður, hátt. En satt að segja er þetta ein af þessum myndum sem þú munt *aldrei* sjá ef þú sást hana ekki í fyrstu umferð því hún var svo sannarlega hræðileg. Enginn myndi vilja að þessu sorpi yrði nokkurn tíma dreift opinberlega aftur.