Ég var aldrei jafn hrifinn af Night Gallery, en þessi eini þáttur stendur upp úr. Framkvæmdastjóri sjónvarpsnets fer í áheyrnarprufur - ungur, nördalegur drengur sem heldur áfram að spá. Framkvæmdastjórinn vísar þessu öllu á bug sem tímaeyðslu þar til báðar spárnar rætast næsta morgun. Það sem fyrst virtist vera sýning í stofu verður vinsæll þáttur þar sem spár krakkanna reynast stöðugt nákvæmar. Svo, einn daginn, neitar hann að gera þáttinn . Frammi fyrir yfirvofandi sýningartíma eru allir á endanum, jafnvel hóta honum málsókn ef hann uppfyllir ekki samning sinn og spáir í dag. Ungi drengurinn lætur undan og spáir útópíu á morgun. Eftir sýninguna biður hinn ruglaður framkvæmdastjóri um skýringu, aðeins til að komast að því hvers vegna hinn fullkomni sannleikur er of skelfilegur til að hægt sé að birta hann.