Þrátt fyrir að þessi mynd líti út eins og Crime Thriller Noir, er söguþráðurinn í raun svolítið einfaldur og með mjög fáum óvæntum útúrsnúningum - og þær sem birtast eru ekki beint áfall. ' stillingu og yfir í 'huglausa skemmtun', þá er þetta í raun nokkuð skemmtileg mynd, með nokkrum fyndnum augnablikum. Flest af þessu má rekja til hnyttinna samræðna Alan Rickman og persóna Emmu Thompsons - en að því sögðu sagði Sadie þetta allt í bráðfyndinni upphafskveðju sinni til Friedman, og það skildi mjög lítið annað eftir fyrir neitt annað að þróast á milli þessara tveggja persóna. Mér fannst þessi virtu bresku leikaraútgáfa af suðurríkjahreimnum ekki svo slæm (Ok, Thompson hljómaði eins og hún væri að rúlla kúlum í munninum þegar hún reyndi að tala suðurlands, en Rickman var furðu frekar góður með mjög fáum smávægilegum siðvenjum sínum. enskur hreim) - ef þú vilt gagnrýna kommur - við skulum ræða það um Coco - hún talaði aðeins suðurhlutann reglulega!