Mörg ummæli sem fólk hefur sett fram finnst mér (því miður) missa af tilganginum. Kasdan vill kynna lífið, einfaldlega, venjulegt líf. Hefðbundið uppbyggt saga, þar sem persónur hafa innsýn sem breytir lífi þeirra, og hverfur svo út, tónlistin upp og myndin er búin, sogast inn í þennan miklu stærri striga. Nokkrar persónur í þessari mynd eru einmitt með svona lýsingar og halda svo áfram. Stundum geta þeir haldið í innsýn sína, stundum ekki, og þannig er lífið í raun og veru. Með öðrum orðum, Kasdan setur fram hefðbundna dramatíska uppbyggingu í þágu könnunar á áframhaldandi lífsins það er enginn hamingjusamur endir, aðeins endir; og allt þar á undan er enn í vinnslu, enn alltaf til greina og, ef þú heimtar algjörlega þema, könnun á hlutverki kraftaverka í lífi okkar. Hvað er kraftaverk? Jæja, lífið sjálft, til að byrja með. Bættu síðan við öllum þeim tilviljanakenndu atvikum og krosstengingum sem mynda líf, eða nokkur samtengd líf, og þú hefur kraftaverk fyrir hendi. Kasdan undirstrikar þetta þema létt, frekar en að krefjast þess, og styrkir það á ýmsan hátt, eftirminnilegast með því tæki, rétt í miðju myndarinnar, að hafa Mac og konu hans, liggjandi uppi í rúmi, og dreymdi hvor sína drauma, en einnig að sýna síðar í myndinni hvernig þessir draumar hafa kraftinn í myndinni til að móta raunveruleikann. Þetta er ekki mynd með auðveldum eða augljósum boðskap. Þú verður bara að láta það spila fyrir framan þig og láta það síðan sitja í huga þínum í nokkra daga, mánuð, nokkur ár og sjá hvað það hefur skilað þar. Þetta er án efa besta mynd Kasdans, hans þroskaðasta, manneskjulegasta. Stór hugleiðing um lífið frá einum af okkar hæfileikaríkustu rithöfundum og leikstjórum. Harmleikurinn er auðvitað sá að hann hefur ekki fengið að vinna í nokkur ár núna, aðallega vegna þvingunar í stúdíóinu í kringum "Dreamcatcher". Vonandi höfum við ekki heyrt það síðasta frá Larry Kasdan. Frábær mynd frá frábærum listamanni. Hafðu í huga að listin þarf ekki að hagræða sér algjörlega til að ná árangri.