Stílhrein leikstýrð, myndarlega ljósmynduð og frábærlega leikin Túlkun Crosby virðist alveg rétt, Hardwicke fer með sitt besta hlutverk frá upphafi, á meðan Bendix er líka ljúffengur aðdráttarafl þessa Yankee er alhliða og ómótstæðileg. Ein helsta gleði myndarinnar er auðvitað lögin. Eins og búast mátti við er Bing með fína rödd. Og þó að einsöngur Hardwicke hafi verið klipptur, getum við samt heyrt hann syngja af hjarta þegar hann dansar glaðlega með Crosby og Bendix í fræga nýjungarnúmeri þeirra, "Busy Doing Nothing". Það er líka ljúffengt að heyra Rhondu Fleming sem, þótt hún hafi notið umfangsmikils sviðs- og tónleikaferils sem söngkona, fékk sjaldan tækifæri til að láta í sér heyra í bíó. Hún hefur yndislega rödd sem samsvarar meira en hrífandi útliti hennar og hún lítur mjög vel út í Mary Kay Dodson búningunum sínum. Leikstjórinn Tay Garnett fær sem mest út úr stórkostlegu fjárhagsáætlun sinni og notar öll þau úrræði sem hann hefur til að sýna hvert stórkostlegt atriði eins áhrifaríkan og mögulegt er. (Kannski lítur myrkvinn út fyrir að vera aðeins of tilgerðarlegur, en hver er að kvarta?) Í stuttu máli, eins og stiklan reyndar lýsir, skemmtun frá upphafi til enda.