Hann fjallar um tékkneska flugmenn frá seinni heimsstyrjöldinni eldri Frantisek, hinum drenglega hvatvísa Karel og í bakgrunni hinn rólega píanóleikandi Honza. Þegar myndin opnar er árið 1950, stríðinu er lokið og Frantisek og Honza eru fangelsaðir í fyrrum klaustri. Í heimalandi sínu sem nú er undir stjórn Sovétríkjanna eru þeir „óvinir fólksins“. Honza er misþyrmt af kommúnistum landa sínum og deyr. Árið 1939 tekst mörgum flugmönnum að flýja Evrópu hernumdu Þjóðverja og leggja leið sína til Englands þar sem þeir ganga til liðs við RAF. Þrátt fyrir mikla hvatningu og reynslu standa þeir frammi fyrir tregðu frá RAF og stífri efri vör Breta. Loks berjast þeir af kappi í orrustunni um Bretland. Hins vegar finnst Frantisek og Karel vinátta þeirra reyna mjög þegar þau falla báðir fyrir sömu konunni. Hvað varðar rómantískan undirþráð er þetta mjög líkt Hollywood framleiðslunni Pearl Harbour. Hins vegar, miðað við samhengi myndarinnar og endanlega örlög Frantisek, er einnig hægt að lesa meðferð ensku konunnar á mönnunum tveimur sem táknræna fyrir breska meðferð á tékkneskum og pólskum RAF flugmönnum: þægilega að gleyma þeim þegar stríðinu er lokið. Þar að auki er myndin mun klisjukinni en Pearl Harbor og persónurnar eru fullkomnari. Dark Blue World skorar einnig hvað varðar töfrandi loftbardaga sína, sem voru óaðfinnanlega búnir til með því að nota blöndu af fyrirmyndum, raunverulegum loftmyndatökur í beinni útsendingu og tökur frá 1969 epíkinni The Battle of Britain. Í stuttu máli, Dark Blue World er vel gert, áhrifamikið, umhugsunarvert og spennandi drama sem gerir menn eins og Pearl Harbor til skammar. Mjög mælt með.