Þetta var fyrsti þáttur Keaton og eru í raun og veru þrjár stuttmyndir sem gerast á mismunandi tímabilum (steinöld, rómverska öld, nútímaöld) um hinn eilífa þríhyrning rómantíkur. Sögurnar eru hliðstæðar hver annarri eins og í Óþoli Griffiths, sem þessu var ætlað að gera ádeilu. Styrkleikar brandaranna og gagganna byggja næstum allir á tímaleysi, sem færir nútímaviðskipti inn í fornar aðstæður.**** VIÐVÖRUN - SPOILARAR FYLGJA TIL AÐ ÚRBÚA BESTU PUNKTUR ******Hér eru klassísku augnablikin: Að nota skjaldböku sem töfrabretti (steinöld); Armbandsúr sem inniheldur sólskífu (rómverska öld); Vagn með varahjóli (rómverska öld); Að nota hjálm sem dekkjalás (rómversk öld); Snemma golf með kylfum og steinum (steinöld); Að kveða upp erfðaskrá sem höggvin er í stein (steinöld); Breytilegur veðurspámaður (rómverska öld); Vagnhlaupið í snjó -Buster notar skíði og hyski með varahund í stígvélum vagnsins (rómverska aldurinn). Ofangreind eru allt hendabrellur sem halda okkur að hlæja. Hins vegar eru ógleymanlegar stundir líka: Buster tekur fram rakbúnað til að passa við stúlku sem farðar sig; Hin frábæra tvítaka þegar ölvaður Buster horfir á diskinn sinn til að uppgötva krabba sem starir upp á hann (innan einni sekúndu hefur hann stokkið til að standa á stólnum sínum úr sitjandi stöðu og stökk aftur í fangið á þjóninum - einn sá skemmtilegasti augnablik sem ég hef nokkurn tíma séð). Og þetta ljón - handsnyrtingin - bara ljómandi. Það er líka smá kynþáttafordómar þegar fjórir afrísk-amerískir ruslaberar yfirgefa húsmóður sína í rómverskan skítaleik. Prentun Kino er svolítið loðin og inniheldur fjölmargar raðir af bæði niðurbroti nítrats og filmuskemmdir - líklegast í endum hjóla. Metro þátturinn er skorinn með píanói og flautu og er mikið lánað frá Grieg. Mikið gaman og fullt af hlátri.