Mjög slæm en áhorfanleg vísindaskáldskaparmynd sem þjáist af viðurstyggilegum tæknibrellum, lélegum leik og fáránlegri sögu. Myndin hefst á geimskipi sem kemur heim úr könnun á Mars með konu og karl með grænt slím á handleggnum. Hún byrjar, í gegnum nokkrar snjallsögur, að segja frá því sem gerðist í þessari örlagaríku ferð þar sem nánast allar spólur virtust vera segulmagnaðar þurrkaðar af. Fjórir geimfarar fara í þessa ferð: hertýpa sem leikin er af Gerald Mohr, Humphrey Bogart fátæks manns sem nýtur þess að segja orðið „írskur“ og hefur leikarakunnáttu eins og þorskfisk, svo er það Naura Hayden, falleg rauðhærð og eina kvenkyns áhöfn. meðlimur á flugi með þremur mönnum klæddir í sem sniðugustu jakkafötum sem hægt er að leggja áherslu á allar línur hennar, næst Les Tremaine, dásamlegur persónuleikari úr ódýrum sci-fi myndum eins og þessari sem egghausinn, og síðast Jack Kruschen sem Sammy - gaurinn frá Brooklyn með brandara og virðist ekki of bjart þótt hann hafi verið valinn fyrir sérfræðiþekkingu sína í rafeindatækni. Enginn af þessum flytjendum er í rauninni góður og allir segja samræður sínar af lítilli sannfæringu. Horfðu á Tremaine þegar hann segir þessa vísindavitleysu! Í rauninni er Kruschen sú besta af þessum fjórum - og það segir í raun mikið um þessa mynd. En til hliðar við slæma leikaraskap, þá dettur myndin bara í sundur þegar þeir lenda á Mars í gegnum flashback. Reiði rauða plánetan var með mjög ódýrt fjárhagsáætlun vegna þess að Mars er í raun suðvestur Bandaríkjanna með þungum rauðum blæ yfir. Þegar sagan kallar á eitthvað sem gæti litið Marslíkt út eru teikningar settar með þungum rauðum blæ yfir þær. Þú getur séð að þetta eru teikningar. Skrímslin eru kannski enn verri þar sem við fáum leðurblökurottukönguló með stærð upp á 40 fet sem lítur út eins og sumir krakkar hafi tekið saman dauð dýr saman. Hin merka skepna er risastór amöba með sveifluðu auga. Úff! Þessar eru slæmar. Það er fín teikning af Marsborg, en það var bara ekki nóg af þessu í myndinni. Þrátt fyrir öll þessi stóru vandamál er The Angry Red Planet skemmtileg slæm mynd. Það er virkilega heillandi að sjá hversu langt við erum komin sem siðmenning. Flest dótið sem þeir notuðu í myndinni er svo úrelt. Einn gaur er að nota rafmagns rakvél með snúru og ég hélt að þeir gætu komist til Mars en þeir eru enn að nota snúrur. Leikstjórinn Ib Melchior gefur áhugaverðan svip á stóran hluta myndarinnar, jafnvel þó að fjárveitingar séu takmarkaðar, en sagan eftir hann og Sid Pink flýgur ekki. Og hvernig væri að enda með tónlistinni og geðþekku litunum? Geggjaður maður!