„O Brother, Where Art Thou“ er glaðvær endursögn á „Odyssey“ eftir Hómers, sem gerist í Mississippi 1930 og er hömlulaus með stórkostlegum sérkenni sem er vörumerki bræðranna Coen. Þrír óheppnir sakamenn flýja til að finna fjársjóð - og meira en sinn hlut af ævintýrum - í þessari yndislegu mynd. George Clooney er í fínu, hugvitssamlegu formi sem spjallandi, viðkunnanlegur leiðtogi tríósins; en alvöru leiklistarhrósið fer til John Turturro og Tim Blake Nelson sem fífl en elskulegir árgangar hans, kallaðir „Soggy Bottom Boys“ af persónu Clooney eftir að þeir hafa fengið skírn með fullri dýfingu í á. Þeir þrír slá met undir þessum heimatilbúnu nafni fyrir peningana og verða óafvitandi tilfinningar á einni nóttu með sannkallaðan „rokkstjörnu“ stöðu. Myndinni fylgir nógu mikið af tónlist og lögum til að hún teljist nánast söngleikur. Og það eru ótrúleg afrek í kvikmyndagerð hér: atriðið í KKK-samkomunni er algjört kjaftæði og er svo líkt atriðinu þegar vinir Dorothy bjarga henni úr nornakastala í 'The Wizard of Oz' að það er næstum því mikið. til kvikmyndaræns ritstulds. Og hvað þetta er ótrúlegt ritstuldarverk! Án þess að gefa upp endirinn verð ég að segja að hápunktur myndarinnar er ein hrífandi þáttaröð sem tekin hefur verið upp í seinni tíð (á pari við stórbrotinn lokaþátt 'Magnolia', annar af mínum uppáhalds). 'O Brother' er ómissandi, fullkomin 10!