Þessi sverð- og galdrasaga af skelfilega hrottalegri og óþolandi „hetju“ sem sigrar illan konung er einskis virði í næstum hverju smáatriði. Leikurinn er hræðilegur frá aðalhlutverkum til aukahlutverka. Grátandi, glaðværð sem leikstjórinn sýnir hetjuna strjúka blóði í kring er algjörlega ógeðsleg; né er það leyst með neinu réttlæti í málstað hans, þar sem hann er jafn slæmur og fólkið sem hann berst við. Klippingar á Z-kvikmyndum er nóg, þar á meðal atriði þar sem persóna „deyr“ vegna sverðskasts sem mjög augljóslega missti af! Myndin byggir greinilega á sjarma kvenkyns aðalhlutverkanna, Barbi Benton og Lana Clarkson, sem eru í skrúðgöngu að mestu leyti. nakinn alla myndina. Sem 20-eitthvað karlmaður mun ég ekki láta eins og kvenkyns hold á skjánum dragi mig ekki að. En meðferðin á persónum þeirra er svo niðurlægjandi og kynlífssenurnar svo frjálslegar og gleðilausar að ég gat ekki einu sinni notið þessa þáttar myndarinnar. Flestar cheesy kvikmyndir þessa tíma eru að minnsta kosti að einhverju leyti endurleystar af léttúð, tungu- in-cheek feel (framhaldið er betra hvað þetta varðar), en DEATHSTALKER virðist taka sjálfan sig fullkomlega alvarlega sem hetjulega fantasíu. Glætan! Forðastu hvað sem það kostar! Einkunn: 1/2 af ****.