Sjálfur er ég eðlisfræðinemi og ég verð að segja að ég held að þetta sé ein besta „vinsælasta“ kynningin á strengjafræði sem er til. The Elegant Universe tekst að gera allt efni strengjafræðinnar (þó það sé í raun M) aðgengilegt fyrir breiðari markhóp. Sumum „dægurvísindaþáttum“ finnst að besta aðferðin sé bara að henda áhorfendum inn á djúpa endann, kasta tæknilegu hrognamáli. á þá án svo mikillar útskýringa og að setja fram kenninguna í leiðinlegum, lúmskum stíl. Þetta forrit fer í gegnum hugtök eins og almenna afstæðiskenningu og skammtafræði og útskýrir vandamálin sem þarf að leysa á milli þessara tveggja svo að við höfum samræmda kenningu sem hægt er að heimfæra á alheiminn bæði í stórum og smáum mælikvarða. segðu að það sé hægt og taki of langan tíma að komast að áhugaverðu efni eins og aukavíddum og ormagöng, en málið er: það er á móti málinu. Það er nánast ómögulegt að útskýra strengjafræði frá upphafi án þess að nefna að minnsta kosti eðlisfræðina í grunninn, og hvernig það er útskýrt í The Elegant Universe er skýrt og skemmtilegt. Hvort þér líkar við þetta forrit fer í raun eftir því hvort þú ert til í það að vera kannski hálfhissa í upphafi yfir sumum hugmyndunum sem Greene setur fram: aukavíddir og skekkja tímarúmsins eru ekki nákvæmlega ríkjandi í daglegu lífi, er það? En ef þú heldur áfram með eitthvað af framandi hugtökum í þessu forriti muntu komast að því að það mun gefa þér innsýn í rannsóknirnar sem knýja heim eðlisfræðinnar í dag. Og ef þú ert að læra eðlisfræði, þá er það frábær skemmtun auk þess sem þú munt líklega geta fylgst með þessu og metið það enn meira!