Þessi mynd var ein sú versta sem ég hef séð. Hreint drasl. Hvernig einhver gæti þróað tengsl við kvenhetjuna, eða haft samúð með henni, fer fram úr mér. Mér fannst ég vera að horfa á tilvikssögu um geðklofa einstakling með landamærapersónuleikaröskun. Bara hræðilegt. Í sínu rausnarlegasta ljósi má líta á þetta sem tilraun til að framleiða og "lista" kvikmynd - nema ég gæti, fyrir mitt litla líf, ekki fundið neina list í henni. Ef þessi kona hefði lifað í dag. Í heiminum hefði hún verið flutt á geðdeild og fengið nokkra daga meðferð með geðrofslyfjum. Það, eða einfaldlega leyft að flakka um göturnar og verða töskukona. Hvers vegna öðrum persónum í þessari mynd fannst eitthvað frelsandi í henni - og reyndu að aðstoða hana í leit sinni að því að verða leikkona - talar meira um meinafræði þeirra en nokkur sannfærandi einkenni sem hún hafði sem gerði hana þess virði.