Er þetta léleg, hrikaleg, fyrirsjáanleg, klístruð, holl sápuópera? "The Best of Everything" er bara svo guilty pleasure fyrir mig, eitthvað í líkingu við "Valley of the Dolls". Ég meina, "Best" hefur allt. Einhver verður ólétt utan hjónabands (hvenær heyrðirðu síðast ÞAÐ setningu?), það eru mál alls staðar, drykkjuskapur, bakstungur, afbrýðisemi og jafnvel hörmulegur en alls ekki óvæntur dauði.Caroline Bender (Hope Lange) og Mike Rice (the ljúffengur Stephen Boyd) eru miðpunktar ganganna. Efnafræði þeirra er strax og er límið sem kemur í veg fyrir að þessi mynd verði of sundurleit. Suzy Parker, hin glæsilega fyrrverandi tískufyrirsæta sem ekki er á töflunni, kemur fram sem Gregg Adams, upprennandi sviðsleikkona, hlutverk sem samkvæmt hvaða ævisögu sem er. Ég hef nokkurn tíma lesið um hana, það var greinilega ekki mikið mál. En Parker vinnur furðu trúverðugt starf hér, meira en að halda sínu striki í nokkrum senum á móti Louis Jourdan sem leikur David Savage. Sennilega tók Jourdan þetta hlutverk fyrir peningana og sérstaka skjáinn vegna þess að hann var greinilega á leiðinni á öldrunarstjarna/hefur verið veginn. Diane Baker er fín sem barnaleg, auðtrúa April Morrison, Martha Hyer sem Barbara Lemont hefur sérlega safaríkan söguþráð, og kvikmyndagoðsögnin Joan Crawford tyggur venjulega af sér af landslagi sem Amanda Farrow, annað hlutverk, eins og Jourdan's Savage, sem Crawford tók líklega fyrir launaseðil. sápuóperutegund. En ef þér líkar við góða sápu eins og ég, mun "The Best of Everything" meira en fullnægja þér.