Ég sá þetta nýlega á dofnu gamalli VHS spólu og mundi það dauflega. Þegar þú horfir á það núna, virðist það heillandi. Þegar það var fyrst gefið út, var það viðurkennt af nánast öllum sem skopstæling um að koma út sem samkynhneigður unglingur. Til að slá punktinn heima sést móðirin lesa kiljueintak af „1 Teenager In 10“, vinsælustu útgáfubók þess tíma. David Warner hampar því sem ofsækjandi vampíruveiðimaðurinn [= homma-hatandi guðspjallamaður], sem er auðvitað sjálfsfyrirlitinn skápaskápur. Listinn yfir sjónarspil og brandara sem fylgdu með til að tryggja að enginn missti af punktinum væri of langur til að fara í. Framleiðendurnir skemmtu sér vel og vonuðust án efa til að létta upp og upplýsa. En ég hef ekki hugmynd um hvernig táningsáhorfendur myndu líta á þessa mynd nú á dögum. Sums staðar, þar sem menntun og menning er fyrir hendi, heyra hinar skelfilegu raunir sem samkynhneigðir unglingar þurftu að ganga í gegnum fortíðinni til. En ég er viss um að það eru fullt af dimmum, viðbjóðslegum hornum álfunnar þar sem það er alveg jafn slæmt og það var alltaf.