Í Arlington Heights, IL vorum við aldrei með kaffistofu í neinum grunnskóla (1961) svo ég hjólaði heim úr skólanum í hádeginu og horfði alltaf á þennan leik. Að vísu var ég 11 ára, en mér fannst þetta vera það besta! Ég myndi teikna faldar myndir á töfluna og athuga hvort fjölskyldan mín eða vinir gætu fundið það. Ég man líka eftir því að hafa unnið dásamlega bíla (Pontiac eða Oldsmobile) ef keppandinn fékk síðasta falinn myndaleikinn. Ég átti meira að segja heimaútgáfuna! Ég velti því fyrir mér hvers vegna þessi leikur varði svona stutt. Ég hafði gaman af tónlistinni og faldu myndunum - eina sem ég gat fengið var sítrónan falin sem hluti af brú yfir garðlæk. Virkilega góðar minningar tengjast felulitum.