Þessi umsögn hefur verið skrifuð af einhverjum sem hefur lesið hana (nokkrum sinnum) og veit hvað þeir eru að tala um!. Í fyrsta lagi hef ég lesið athugasemdir annarra og tekið eftir því að sum mótmælin voru í raun frekar heimskuleg. Fólk sem hefur lesið bókina og aðra Jane Austens eða fyrir það efni hvaða góða bók sem er, mun vita að það er mikilvægt að halda sig við bókina, þú verður að treysta höfundi fyrir því sem þeir gera. Ef áhorfanda líkar það ekki VEGNA þess að hún festist vel við bókina sýnir það að hann skilur ekki Jane Austen og er augljóslega ekki sannur aðdáandi. Í fyrsta lagi ef áhorfandinn elskaði bókina eða Jane Austen almennt ætti að horfa á hana í fjórar klukkustundir. ekki reynast erfitt. Í öðru lagi var samfélagið þeirra mjög annt um útlitið og svo stórir og flottir hárgreiðslur myndu sýna hversu ríkur þú varst, sem á sínum tíma var lykilatriði til að ná vel saman í "góðu" samfélagi. Ég verð að viðurkenna að kvenbúningarnir voru ekki ljómandi góðir en það voru bara nokkrir slæmir og karlarnir bættu upp fyrir það, líka þessir fordómar hjá sjóhernum sem eru ekki í einkennisbúningnum eru í fallegum orðum mjög kjánalegir!, í dag fer fólk ekki út með einkennisbúninginn í burtu frá skóla eða vinnu vegna þess að þeir eru með hversdagsföt og það var bara eins á 19. öld. Eins og gengur og gerist er leikurinn mjög góður, hann er lúmskur því það er hvernig Jayne Austen skrifar! og atriðið í lokin er fallegt. Það er ekki hægt að bera kvikmyndatökuna saman við útgáfuna frá 1995 þar sem tæknin hefur batnað svo mikið síðan þær voru að þær að það er fáránlegt að bera þær saman í því. Leikkonan sem leikur Ann er of gömul en leiklistin og hvernig hún gerir það bætir það upp. Fólk virðist kjósa 1995 útgáfuna af einhverjum ástæðum sem ég get ekki skilið!. Það festist alls ekki við bókina og er líka flatt, endirinn er tilfinningaríkur, þeir breyta stórum senum, einu góðu leikararnir eru aðalhlutverkin og þeir sem ég gef þér stóðu sig vel fyrir það sem þeim var gefið. Augljóslega er fólkið sem virkilega líkar við það (fyrirgefðu) heimskt þar sem það skilur ekki sannfæringarkraft og þarf því að ofgera því. Útgáfan frá 1971 er falleg, rómantísk, var skrifuð af frábærum handritshöfundi (sama og gerði Inspector Morse), átti mjög góða leikara og í raun er þetta mynd sem þú getur horft á oft og í hverri tegund geturðu verið ánægður með hana.