Þessi mynd byrjar á þessu hrollvekjandi lagi sem gaf mér hroll eins og lagið sem notað var í "Nightmare on Elmstreet"! Það setur strax stemninguna! Röðin sem fylgir sýnir líka hvers má búast við! Okkur er gert ljóst að draugur er til staðar! Leyndardómurinn varðandi þennan draug er það sem heldur þessari mynd saman! En uppbygging söguþráðarins er svo flókin að erfitt er að átta sig á því! Hugmyndirnar á bakvið söguþráðinn eru mjög áhugaverðar! Aðeins hvernig það er sagt okkur er allt of abstrakt! Mér skilst að leikstjórinn hafi talið að hann yrði að viðhalda leyndardóminum eins lengi og hægt var! Vandamálið er að þegar ákveðin mál koma í ljós færðu aldrei fullnægjandi skýringar! Hvatir mikilvægu persónanna eru útundan og sumum spurningum sem vakna í myndinni er alls ekki svarað! Þar sem við lærum ekki nóg um persónurnar verður erfitt að sjá um þær! Og þar af leiðandi muntu missa áhugann! Aðeins nokkur hræðsla og útúrsnúningur bjarga þessari mynd frá því að verða algjörlega misheppnuð! Snúningurinn er áhugaverður en enginn raunverulegur sjokkeri! Reyndi áhorfandinn mun sjá það koma! Sumir gagnrýnendur kvarta yfir því að þessi mynd sé of lík "Ringu" og sé alls ekki frumleg! Jæja, það er satt að sumir af áhrifunum og hræðunum eru fengin að láni frá þeirri mynd! En það er aðal munurinn! Spennan í "Ringu" byggðist aðallega á þessu eina snúningi þar sem áhorfandinn kemst að því hvernig persónurnar drepast!! Í „Ryeong“ („Ringu“ eins og) er snúningur notaður sem hrollvekjandi áhrif til að fylgja öðru brjáluðu ívafi! „Ryeong“ veltur mikið á flóknu skipulagi söguþræði og útúrsnúningi sem inniheldur ekki nógu mikið af hræðsluefni til að halda áhuga þínum! Einfaldlega sagt: Þetta er ekki skelfileg kvikmynd!