Satt að segja fór ég að sjá myndina, ekki vegna leikaranna, ekki vegna söguþráðarins heldur vegna þess að hún fékk 17 í einkunn hér í Lúxemborg og kvikmynd þarf að vera mjög hrottaleg eða klámræn til að vera sett í þennan flokk. Trúðu mér, þar sem ég er bíófríður, hef ég séð töluvert af hrottalegum myndum á lífsleiðinni (Ichi the killer, Irreversible, Hellraiser) en þessi mynd var lang truflandi og hrottalegasta mynd sem ég hef séð. Söguþráðurinn er hreint út sagt heimskulegur, leikstjórnin er hræðileg, leiklistin var miðlungs jafnvel tónlistin var ódýr eftirlíking af svokölluðum „Horror Soundtracks“. Það er ekki einn greindur þáttur í allri myndinni og sum atriðin eru mjög erfitt að standast. (sérstaklega atriðið þar sem þú sérð fósturvísa í gleraugunum og heyrir barnið gráta - hræðilegt). Ég get ekki skilið hvers vegna myndin var metin 16 í Þýskalandi, þar sem viðmiðin eru venjulega mjög erfið (t.d. kill-bill (grimmur en hún gerði grín að sjálfri sér og hafði mikla vísbendingu um asíska kvikmyndagerð og fyrir utan stórkostlega leikstjórn) jafnvel kvikmynd líkt ástand náðar er metið 18). Enginn getur kallað þetta hryllingsmynd, því í rauninni snerist hún meira um að sýna gore en að hræða almenning (Að sýna andlit "Creep" í miðri mynd var mjög slæm ákvörðun); fyrir mér (afsakið svipbrigð) er þetta bara einn geðveikur leikstjóri sem lifir út truflandi fantasíur sínar. Í sumum senum sér maður ofbeldi, það hefur nákvæmlega ekkert með söguþráðinn að gera né útskýrir neitt. Söguþráðurinn hefur göt og galla, samtalið er leiðinlegt, satt best að segja get ég ekki nefnt eina jákvæða hlið myndarinnar nema breska og skoska hreiminn. Ef ég hefði eitthvað að segja myndi ég banna þessa mynd í kvikmyndahúsum, ég skil fullkomlega hvers vegna ekkert af stóru framleiðslufyrirtækjunum fjárfesti peningana sína í þessu drasli. Ég hlakka til að fá viðbrögð á þræðinum mínum og ég væri fús til að ræða um eitt eða annað efnið."Livin' the dream baby, livin "draumurinn" David Aames