Langar þig í frábæra uppskrift að bilun? Taktu s****y söguþræði, bættu inn einhverjum veikum, algjörlega óþróuðum karakterum og hentu svo inn verstu tæknibrellum sem hryllingsmynd hefur þekkt. Látið plokkfiska í viku (tíminn sem sennilega fer í að búa til þetta rusl). Niðurstaðan er Corpse Grinders, mynd sem fer með slæmar kvikmyndir á hættulega og framandi lága staði. Myndin sló algjörlega í gegn. Orð mín geta ekki lýst því hversu sárt það var að horfa á. Þetta er ekki ein af þessum slæmu kvikmyndum sem þú og vinir þínir geta setið og gert grín að. Þetta er ekki áætlun 9 frá geimnum. Þetta er löng, leiðinleg, sorgleg tímasóun. Corpse Grinders II er mesta sóun á orku og hæfileikum sem ég hef séð. Ég dregur mig niður þegar ég átta mig á því að fólk tók sér í raun tíma úr lífi sínu til að bregðast við í þessu skítkasti, ef hægt er að kalla það leiklist. En enn og aftur, þegar þú ert með lélega leikstjórn, lélega sögusmíð, lélega allt, þá er leiklist það síðasta sem þarf að gagnrýna. Þessi mynd er eins og risastór, ógeðsleg dúlla sem þú þráir að losna fljótt úr tilverunni, hræddur um að vinur eða ástvinur gæti einhvern veginn séð það. Ég í raun og veru gæti einhvern veginn eyðilagt hvert eintak af þessari mynd, svo hún mengi ekki huga upprennandi kvikmyndagerðarmanna. Þakka þér, Ted V. Mikels, fyrir að veita mér nýja virðingu fyrir hverri kvikmynd sem ég hef nokkurn tíma séð. Þú hefur sýnt mér hvað er virkilega hræðilegt og hvers vegna ég ætti að meta allar þessar kvikmyndir sem eru bara vitlausar eða leiðinlegar.