Eins og næstum alltaf er raunin, þegar Bretland kemur með skemmtilegan og/eða vel heppnaðan sit-com eða spurningaþætti, munu Yanks koma og tína sniðið og framleiða sína eigin, gróflega óæðri útgáfu. Man About The House er auðvitað engin undantekning frá þeirri reglu. Útgáfa Yanks ( Three's Company ) var ósjálfbjarga, heiladauður papa sem virðist vera að eilífu. Gott dæmi um magn fram yfir (engin) gæði. Frumritið er aftur á móti gimsteinn sem minnst er vel á sem hafði þá kunnáttu (eins og Fawlty Towers) til að draga úr sambandi á nákvæmlega réttum tíma (ólíkt 637 þáttunum af 'hilarity' sem Three's Company kom með). Jo var sætur, það var ljómandi efnafræði á milli Ropers, Richard O'Sullivan lét þetta allt líta svo auðvelt út, handritin, þó ekki beinlínis Oscar Wilde-staðal, voru stöðugt fyndin og Chrissy var DAGLEGA fallegasta konan sem hefur gengið. andlit þessarar plánetu síðan Dauðahafið leið aðeins illa. 'Nóg sagt.