"Midnight Cowboy" er ein af þessum myndum sem hefur verið úthrópuð sem meistaraverk með góðri ástæðu - hún er í raun ein besta mynd sem gerð hefur verið í Ameríku. Það er bæði listrænt gilt en samt alveg aðgengilegt og viðskiptalegt. Engin furða að það hafi verið gríðarlega vel þegar það kom fyrst út. En varaðu þig við, hún er líka ein hjartnæmasta mynd sem gerð hefur verið. Persónurnar eru eftirminnilegar, vel þróaðar og að lokum harmrænar. Kvikmyndaframleiðendurnir ættu að vera klappaðir fyrir að gefa okkur ekki Hollywood-endi, eitthvað sem var í grundvallaratriðum skylda á níunda áratugnum. Þetta er samt ástæðan fyrir því að ég met árin 1967 til 1977 fyrir amerískar kvikmyndir. Það er tími þar sem hægt var að gera vel gerðar, nýstárlegar og umfram allt dökkar myndir með þeim miklu fjárveitingum sem Hollywood gæti boðið upp á. Öllu þessu var lokið þegar "Star Wars" kom út. Leikstjórn John Schlesinger gerir efnið að verkum. Það sameinar einfaldan stíl með tilraunaðri klippingu. Ólíkt mörgum öðrum myndum með þessum geðbrellum hefur "Midnight Cowboy" elst nokkuð vel. Það er enn eins öflugt núna og það var þegar það var upphaflega gefið út. Leikurinn er hins vegar það sem gerir þetta að meistaraverki. Bakgrunnur persónanna er aldrei útskýrður til hlítar, en frammistaðan gerir þær fullþróaðar. Bæði Jon Voight og Dustin Hoffman eru algerlega eftirminnilegir og samúðarfullir (þrátt fyrir stundum vítaverða gjörðir þeirra). Þar að auki, þar sem ég er aðdáandi vintage misnotkunarmynda, elskaði ég senurnar sem gerast á hinni alræmdu sleipurlegu 42. götu. "Midnight Cowboy" er nálægt því að vera fullkomin og ein öflugasta mynd sem gerð hefur verið. (10/10)