Leiðinlegt geispi kvikmyndar sem heldur engu af spennu og frekju forvera sinnar, "Gold Diggers of 1933." Framleiðslukóðann var á sínum stað þegar þessi mynd kom út, svo húmorinn er allur af hinu háa, wocka-wocka fjölbreytileikanum og horfin eru þurru einlínurnar sem hljómuðu svo heimsborgaralegar að leka af vörum glæsilegra kvenna frá fyrsta myndin. Leikarahópur annars flokks stjörnur og persónuleikara fara í gegnum hreyfingarnar hér og "puttin' on a show" mótífið virðist afskaplega þvingað; Í stað þess að gera eða brjóta heim Broadway, er sýningin hér góðgerðarviðburður sem hýst er af glæsilegu hóteli. Hverjum er eiginlega ekki sama hvort þátturinn heldur áfram eða ekki? Staðan hér er líka væg. Auðvitað er stóra númer myndarinnar "Lullaby of Broadway", sem fylgir löngu fantasíudansnúmeri um fráfall félagskonu í New York frá of miklu djammi - hefur ekki nákvæmlega sömu áhrif og hið brennandi "Forgotten Man" númerið sem notað er. sem úrslitaleikurinn '33. Busby Berkeley leikstýrir og dansar þessa mynd og hvaða loforð sem er byggt upp í fljótandi upphafssenum myndarinnar versnar fljótt. Því miður, enginn lærði af þessu, og það var enn ein Gold Diggers mynd tveimur árum síðar.Bekkur: C-