Ég elskaði alltaf þennan klóra raddaða gaur í öllum þessum vestrum. Hann var hliðarstjórinn (Jingles) í Wild Bill Hickock sýningunni á fimmta áratugnum. Í þessu hefur hann hið fullkomna farartæki fyrir dásamlega braggapersónu sína. Hann er meinlaus og enginn trúir honum, en hann er óöruggur og heldur áfram engu að síður. Þegar þú ert með svona gaur er engin áskorun vegna þess að smáatriðin eru ekki til staðar til að þræta um. Auðvitað, í þessum þætti, er hann tekinn um borð í geimskip af hópi geimvera sem hafa enga húmor og trúa öllu sem þeir heyra. Þeir hafa ekki orðið lygi í orðaforða sínum. Eins og það kemur í ljós er hann svo óþolandi að þeir ráða ekki við hann; og svo er það auðvitað leynivopnið. Sjáðu þetta bara til að horfa á Andy.