Það er auðvelt að sjá hvernig þetta handrit undir meðallagi komst af á fyrstu sölufundinum hjá Regency Films (og síðar með Fox): krossaðu ofurhetjutegundina með grínmyndinni "Fatal Attraction"...voilà! Ég veit ekki hvernig í ósköpunum hæfileikaríkur leikstjóri eins og Ivan Reitman kom að málinu, nema launin væru bara of freistandi. Dagalaus starfsmaður hjá arkitektahönnunarstofu í N.Y.C. hittir stelpu í neðanjarðarlestinni og spyr hana út; Þrátt fyrir þá staðreynd að hún sé annars hugar og óþægileg, fær hann hana að lokum í rúmið - aðeins til að komast að því síðar að hún er ofurhetja Big Apple, G-Girl. Þessi hógværa ofurmenni, með krafta sem fallinn loftsteinn veitir henni, er hins vegar engin fantasíuhetja...handritshöfundurinn Don Payne hefur hugsað hana sem þurfandi, eignarhaldssama, hefndarfulla tík (hann sendir okkur þetta í símskeyti í kílómetra fjarlægð, þó Uma Thurman leikur enn hlutverkið fyrir gríðarlegan hlátur). Þetta er eins konar einskis virði kvikmynd sem getur ekki látið móðgun framhjá sér fara. Kynning okkar á leiðtogamanninum Luke Wilson, sem talar við Rainn Wilson í lestinni, fylgir súrt grafa yfir hommum (það hvetur okkur til að vera viss um að þessir tveir félagar séu stranglega kvenkyns karlar). Eftir að óvinur G-Girl hefur leitað til Wilsons, sem vill slíta krafta hennar, er sagt að Wilson muni gera hana að venjulegri konu lítilsvirt...og er það ekki betra eftir allt saman? Snemma frammistöðu Thurmans í kvikmyndum eins og "Henry & June" og "Jennifer 8" sýndu greind konu með hyrndri þokka og dáleiðandi jafnvægi; Kvikmyndir hennar með Quentin Tarantino hjálpuðu til við að afhjúpa sinuga hörku hennar og styrkleika, en það kostaði sitt (leikkonan hefur að því er virðist misst tignarlega snertingu sína). Myndin er einstaklega vel framleidd og tekin, með dýrum tæknibrellum, en enginn nennti að finna húmorinn í þessari atburðarás. Hann er ýtinn, hræddur, ljótur og illa steyptur. Uppblásinn og frosinn Wilson getur ekki sagt neinum vinnufélaga sínum að hann sé að deita G-Girl því hún lét hann sverja að hann vildi frekar láta stinga keðjusög upp í endaþarminn. Ég velti því fyrir mér hvort rithöfundinum Payne hafi í raun og veru fundist þetta fyndið...eða reyndar hvort einhver sem tók þátt gerði það? *frá ****