Ég sá þessa mynd í dag og ég verð að segja að hún var miklu miklu betri en ég bjóst við að hún yrði um nokkra klukkutíma áður en ég fór að sjá hana. Persónulega var ég með nokkra fordóma vegna orðalagsins, en það breytti hugmynd minni algjörlega. Myndin var í flestum tilfellum furðu góð með frábærum leikara- og leikkonuframmistöðu. Þetta var saga um strák sem dreymdi draum og gerði allt til að ná honum. Þetta snerti mig mjög og sem kvikmynd, sem er byggð á sannri sögu, sannfærði hún mig. Nýr skóli, sálfræðingur og ungur strákur sem kynnast nýjum kennara, svolítið öðruvísi en hinir og um að berjast fyrir hlutunum þótt þeir virðist ekki ganga upp. Það sýndi hversu litlir hlutir geta gert miklar breytingar á mörgum hlutum og hvernig munur getur stundum valdið erfiðum aðstæðum. Einnig finnst mér leikaravalið hafa heppnast fullkomlega. Mér leið í raun eins og þú hefðir verið einhver að horfa á þættina sem utanaðkomandi þegar þeir gerðust. Áður en ég skemmi þessa mynd með lofsöngum verð ég að viðurkenna að það voru nokkrir hlutir og aðstæður sem virtust ekki vera raunhæfar..eins og þar sem skólastjórinn sló Frits aka. Martin fyrir framan bekkinn, í lok myndarinnar. Hann var virkilega barinn illa, en það eina sem það olli honum var að það kom blóð úr nefinu þegar það var borið saman við fyrsta höggið í upphafi, þegar Frits saumaði. ..verð að segja að ef ég einhverntíman finn þennan DVD í búðinni þá er það pottþétt að ég tek hann með mér.