Einstök mynd...ein sú besta allra tíma. Leikur, handrit, skor Quincy Jones, kvikmyndataka, klipping o.s.frv. -- bara frábært. Eins og flestir áhorfendur vita er þessi mynd byggð á bók Truman Capote um hið fræga morð á sveitafjölskyldu í Kansas (The Clutters) af nokkrum ungum strákum í afvegaleiddu ráni. Ég hef aldrei séð kvikmynd sem breytti sannri sögu á jafn frábæran hátt í hrífandi kvikmynd. Leikararnir eru traustir yfir alla línuna en áherslan er á morðingjana, Dick og Perry, og lögregluliðið sem eltir þá. Scott Wilson, eins og Dick Hickock er magnaður. Hrekkjasjúkur, kippilegur og laus við samkennd finnst hann svo heillandi, feitur og trúverðugur. Robert Blake sem Perry Smith er líka óvenjulegur - einmana, og í senn samúðarfullur og kaldrifjaður. Hver gæti blandað þessum eiginleikum saman í einn einstakling og fengið okkur til að kaupa hann? Hann gerir það, og það er ljómandi! Lykilatriði bókarinnar er hvernig það þurfti skurðpunkt þessara tveggja mjög ólíku sósíópatísku einstaklinga til að skapa þann gagnrýna massa til að fremja svona heimskulegan og viðbjóðslegan glæp, og þessir tveir leikarar láta það virka fallega. Báðir áttu augnablik á síðari ferli sínum, en þessar sýningar eru mikil vatnsmerki og það stendur fyrir leiktíma. Löggan er líka yndisleg. Stjórnandi rannsóknarinnar er John Forsythe, en hinir þrír rannsóknarlögreglumennirnir eru líka frábærir. Ólíkt nútímakvikmyndum þar sem framleiðendum finnst nauðsynlegt að veita lögreglu ofurmannlegum eignum eða göllum, þá eru þetta bara ósviknir flatfætur sem vinna málið af festu og hæfni. Þeir virðast svo raunverulegir. Ég hef aldrei séð löggur á skjánum svo öflugar í áreiðanleika sínum; og ég hef séð flestar sígildu glæpasögurnar fara langt aftur. Virkilega einstakt að þessu leyti. HLUTI SPOILER KOMIÐ (þessi mynd er einstök að því leyti að þú veist nú þegar hvað hefur gerst, en ég vara við því að meta það). Bestu atriðin úr bestu glæpaþáttunum og kvikmyndunum eru auðvitað yfirheyrslurnar -- vitsmunalegu skylmingaviðureignin milli löggunnar og glæpamannanna, Mano a Mano. Þessi mynd er með bestu yfirheyrslusenum sem þú munt nokkurn tímann sjá á kvikmynd. Horfðu á Dick og Perry reyna að blekkja sig í gegn og leysast hægt og rólega upp, ómeðvitað um að löggan sé með vörurnar á sér. En löggan þarf að undirbúa grunaða sína á fimlegan hátt til að rjúfa alibis þeirra og vonandi fá fram játningar. Þetta er einhver besti leikur sem þú munt sjá. Hugsaðu þér Glengarry Glen Ross án sýningarbáta. Til að hjálpa til við að þýða sorglegt og hræðilegt sjónarhorn þessarar sönnu sögu, var ICB tekin upp í raunverulegu Clutter-húsinu og ég hef heyrt að Clutters hafi verið leiknir af kvikmyndanemum til að gefa þeim ósvikna tilfinningu. Það virkar. Þetta virðast ágætis, einfalt fólk. Það gerir glæpinn svo áþreifanlegan og sorglegan. Ég læt hér staðar numið. Hún er ekki góð mynd, en hún er ein besta mynd sem gerð hefur verið og svo einstök að það er skylda áhorf fyrir alla kvikmyndaáhugamenn.