Alveg hvað framleiðendur þessarar hræðilegu aðlögunar voru að reyna að gera er ómögulegt að átta sig á. Hópur úrvalsleikara, í aðalhlutverki (með nokkrum athyglisverðum undantekningum), sem skila nokkuð góðum leikjum. Penelope Keith er fullkomin sem Louise frænka og ekki síður góð er Joanna Lumley sem Díönu. Allir standa sig vel með handritin sem þeir fengu. Svo mikið til hins góða. Meðaltalið myndi innihalda settin. Nancherrow er ekkert í líkingu við húsið sem lýst er í bókinni, þó að húsið sem þeir nota fyrir Dower House líti ótrúlega vel út. Það er þá ljóst að Dower House er allt of stórt. Í síðari hlutunum ákváðu rithöfundarnir að flytja alla söguna aftur til Bretlands, væntanlega til að spara peninga, þó með smá hugmyndaflugi efast ég ekki um að þeir hefðu getað endurskapað Ceylon.Now to the bad. Handritið. Þetta er svo hrikalega slæm aðlögun að erfitt er að finna orð til að fordæma hana. Edward deyr ekki í orrustunni við Bretland en lifir af, blindaður. Hann kemur stuttlega fram og sviptir sig svo sjálfsmorð - hvers vegna?? Loveday hefur breyst úr ungu konunni sem er algerlega ástfangin af Gus í skynsöma bóndakonu sem getur gefið upp ástina með varla tári (minna tilfinningaþrungin en Brief Encounter). Gus, maður sem er niðurdreginn og ástríðufullur ástfanginn, er reiðubúinn að gefa upp ást sína án þess að kvarta. Walter (Mudge í bókinni) breytist úr grunnum ótrúum eiginmanni í dyggan fjölskyldumann. Jess er gerð að andlega trufluðri ungri konu sem vill ekki tala. Biddy frænka á enn við drykkjuvandamál að stríða en núna án nokkurs rökstuðnings. The Dower House er hernumið af hernum af engum augljósum ástæðum fyrir utan mjög stutt atriði með Jess sem óttast vopnaða hermenn. Þrátt fyrir að brjóst ungfrú Mortimer séu afskaplega yndisleg, gat ég ekki séð hvernig birting þeirra nokkrum sinnum færði söguþráðinn áfram. Hinn skemmtilega nefndi Nettlebed verður að hversdagslegum Dobson. Orðatakmarkið kemur í veg fyrir að ég haldi áfram listann. Það er framhald (sem ég missti allan áhuga á að horfa á eftir þessa vitleysu) og ég velti því fyrir mér hvort breytingarnar hafi verið gerðar til að skapa framhaldssöguna. Það er erfitt að ímynda sér að Rosamunde Pilcher hefði samþykkt þessa grótesku rangfærslu á bók sinni; væntanlega missti hún yfirráðin þegar réttindin voru keypt.