Ég er að skrifa þetta þegar ég horfi á DVD diskinn. Ég greip í fartölvuna og fór á IMDb í fyrsta laginu. Ég vissi ekkert um myndina nema að vinur minn sagði að þátturinn ætti að vera góður. Það hefur ágætis Netflix einkunn líka, svo hér er ég. Kannski á sviðinu þetta virkaði. En ég verð að segja að það virðist bara asnalegt að sjá kórstráka dansa og syngja alveg naktir. Og varasamstillingin við forupptekið tónverk eykur undarleikann. Flest lögin og venjurnar fjalla um þætti karlkyns nektar. Þetta er hugmynd mín um ekkert, því miður. Tónleikurinn, hingað til, er almenn sýningartónlist. Ekkert eftirminnilegt, eða sérstaklega melódískt. Allt er til að þjóna textanum. Sem ég verð að segja að hljóma eins og þau hafi verið skrifuð af nefnd. Hvert lag er í rauninni einn útbreiddur brandari. Ef brandararnir væru tíu sekúndur gætu þeir virkað. Þessir einstöku nokkurra mínútna langir brandarar gera það ekki. Ég er núna að horfa á myndina eftir köflum - nokkrar mínútur þangað til ég skil kjarnann. Svolítið í von um að einn þeirra verði öðruvísi, eða nógu skemmtilegur til að halda mér frá því að fara á næsta atriði. Nei. Allt í lagi. Ég er búinn. Svo hér er það sem ég held. Ef þú hefur einhverja reynslu eða langvarandi þakklæti fyrir tónlistarleikhús skaltu forðast þetta - það er bara ekki gæði. Ef þú ert hins vegar tvítugur hommi og hefur aldrei séð eða heyrt söngleikjamynd gætirðu skemmt þér. Eða kannski myndi þetta vekja áhuga þinn ef þú hefur aldrei séð mikið af aðlaðandi nöktum karlmönnum. Ég hef.