Fyrir mér er kvikmyndagagnrýni framlenging á ást minni á kvikmyndum - og sérstaklega hryllingsmyndum. Umsagnirnar sem ég hef skrifað hingað til hafa verið fyrir kvikmyndir sem ég elska, virði og dáist að, og ég hef verðlaunað þær ákaft með glæsilegum viðurkenningum og fullkomnum tíu einkunnum. Ég er aðdáandi hryllingsmynda ævilangt og það er mér mikil ánægja að geta deilt með öðrum hugsunum mínum og hugmyndum um frábærar hryllingsmyndir og, vonandi, átt þátt í að útsetja fólk fyrir kvikmyndum sem það gæti annars ekki leitað til. . Ég byrjaði nýlega að endurskoða kvikmyndir fyrir IMDB og það var upphaflega ætlun mín að einbeita mér aðeins að mínum eigin persónulegu uppáhaldi, skoða þær sem ég tel að séu efnislegar og varanlegar fyrir hryllingstegundina. Hins vegar er tilvist kvikmynda eins og "Graduation Day", án orðaleiks, mér þyrnir í augum. Algjörlega gjörsneyddur hvers kyns verðleikum, þessi ómótaða hugmyndaflokkur frá 1981 er áhugamannalega leikstýrður, illa leikinn og í öllum skilningi óvægin vandræði fyrir hryllingsmyndir. Á stuttum árum fyrir og eftir útgáfu þessarar myndar sáum við útlit innlendra (og kanadískra) mynda eins og "Halloween II", "Prom Night", "Terror Train", "Madman", "My Bloody Valentine, „The Prowler,“ „Just Before Dawn“, „Lokapróf“ og „Hell Night“, meðal annarra. Þessar myndir, þó þær væru misjafnlega háar, reyndu greinilega að ná einhverju hvað varðar söguþráð, söguþráð, leik, leikstjórn og heildartón. Ekki allar kvikmyndir sem gefnar voru út á þessu ríkulega tímabili Slasher-tímabilsins myndu njóta listrænna verðleika eða viðskiptalegrar velgengni upprunalegu "Halloween" eða "Friday the 13th," en þessar myndir voru allar vel gerðar og áttu greinilega þátt í áframhaldandi þróun hryllingsbíó. „Utskriftardagurinn“, ömurlegur farsi um grímuklæddan morðingja sem eltir meðlimi framhaldsskólabrautarteymisins, var leikstýrt af Herb Freed, sem maður getur ekki annað en vonað að muni aldrei aftur reyna að svívirða hryllingstegundina með slíkum svívirðingum. Það verkefni að búa til verðmætar hryllingsmyndir er best eftir þeim sem bera ósvikna ást og virðingu fyrir tegundinni. Þessi mynd misheppnast hrapallega á öllum mögulegum sviðum, ekki síst sem eru skelfilega viðarsýningar, tæknibrellur í smásölu, pirrandi tónlistaratriði og umfram allt saga sem skortir jafnvel minnstu vott af spennu eða spennu. Tilgangslaus æfing í því hvernig á að sóa kvikmyndum, "Útskriftardagurinn" er algjör skömm fyrir hryllingsbíó.