Ég hafði heyrt góða hluti um þessa mynd og var, þú giskaðir á það, dálítið vonsvikinn. Reese Witherspoon er eins og lofað var furðu góð, furðu örugg, á unga aldri; í raun eru allir (litlir) leikararnir nokkuð traustir, í einföldu 50s ameríska umhverfi sínu. Ástæðan fyrir því að ég gaf þessari mynd ekki hærra einkunn er aðallega sú að undir lokin virtist sorgin sem eldri systir sýndi ekki svo raunveruleg og þetta dró mig aðeins út úr myndinni. Kannski er búist við að við fyllum söguþráðinn eða kannski þurfti myndin að vera aðeins lengri. Karakter Maureen er frekar vanþróuð finnst mér. Það er skiljanlegt að Dani (Reese W., sá yngri) yrði fyrir áfalli og reiði, en hvers vegna er sýnt fram á að systir hennar sé meira í uppnámi? Af því að hún er nokkrum árum eldri? Hefur endirinn ekki frekar grafið undan restinni af myndinni? Hraði myndarinnar gerir það að verkum að Maureen og Court hafi aðeins hist, þegar hann er dreginn í dráttarvél (viðvörun: þetta atriði er furðu grimmt, eftir á að hyggja virðist sem það gæti hafa verið að reyna að sjokkera aðeins. vel það virkar!) . Það fer eftir því hvað þú vilt - ef þú vilt gleðisögu stúlknanna um unga ást sem þú virðist ætla að fá, þá kemur þér á óvart. Man in the Moon er bæði einkennileg og draumkennd og harkaleg fullorðinsmynd frekar óþægileg samsetning? Mér líkaði þó við karakter Court, ég get séð hvað stelpur sem horfa á þetta gætu verið að horfa á. Og ég elskaði að þeir hefðu hugrekki til að láta hann bæði meiða yngri systur (flestir karlmenn myndu gera það, flestar kvikmyndir myndu ekki gera það) og drepast.7/10 á ansi hörðu einkunnaskalanum mínum. Einhverra hluta vegna fannst mér Jason London á traktor fyndinn.