Tom Hanks snýr aftur sem táknfræðingur Dan Brown, Robert Langdon, í sínu fyrsta ævintýri Angels & Demons, sem Hollywood ákvað að gera eftir Da Vinci lykilinn, enda umdeildara viðfangsefni þess síðarnefnda sem slær hráa taug á trúna sjálfa. Kaþólska kirkjan var í uppnámi yfir fyrstu myndinni, en virtist vera laus við þessa. Og það er ekki erfitt að sjá hvers vegna, miðað við að Ron Howard hefði valið að gera flatt hasarverk sem þjónar sem frábært ferðamannamyndband af Róm og Vatíkaninu, og myndi líklega auka gestafjölda miðað við mörg falleg atriði á staðnum, spara fyrir Péturstorgið og basilíkuna sem var notuð í smærri gerð. Þannig að ég býst við að með megnið af kostnaðarhámarkinu í leikmyndirnar hafi leikhópurinn þurft að minnka að sama skapi. Ayelet Zurer reyndi að stíga inn í kvenkyns tómarúmið sem Audrey Tautou skildi eftir sig, en í ljósi þess að karakter Tautou átti miklu meiri hlut í myndinni, hafði vísindamaðurinn Vittoria Zurer miklu minna að gera annað en að bíða í vængjunum eftir að skipta um rafhlöður á hylki fyllt með andefni. Í bókinni er hún auðvitað fóðrið fyrir Langdon til að spjalla um mikla þekkingu sína á Vatíkaninu, Illuminati og deilunni miklu á milli þeirra tveggja, en hér er hún hvorki ástvinur né vitsmunalegur jafningi hans. Ewan McGregor hins vegar tyggur upp. hverja senu sem hann er í sem Camerlengo Patrick McKenna, sem sér tímabundið um skrifstofu páfa á meðan hinir áberandi kardínálar eru í Sixtínsku kapellunni til að velja nýjan páfa. Og hann leikur Patrick með blikuna í augað, með nógu blæbrigðum til að láta þig vita að það er meira en sýnist. Það er ekkert sem kemur lesendum skáldsögunnar á óvart hér, en frammistaða McGregor hér er einn af hápunktum myndarinnar þar sem Hanks leikur vel, Tom Hanks. Bókin sjálf er rík af áreiðanlega nákvæmu efni eins og alltaf, og hafði miklu fleiri söguþráð vísindi gegn trúarbrögðum og mikið af upplýsingum sem Dan Brown rannsakaði og tengdi saman í grípandi skáldskaparverki. Þegar ég las bókina fyrir nokkrum árum hugsaði ég að ætti að gera kvikmynd úr henni, þá væri auðvelt að staldra við og dvelja meira við leikmyndaatriðin. Því miður, það er það sem þessi Ron Howard mynd gerði, með hraða sem leyfir ekki tímabundið andardrátt. Ólíkt fyrstu myndinni þar sem þú fékkst persónurnar til að setjast niður í smá "umræðustund" yfir tebolla, þá færði þessi hlutina svo hratt áfram, það er eins og að lesa bókina upp á nýtt, síðu eftir síðu var sleppt bara til að komast að Kaþólskir gagnrýnendur hafa kallað Angels & Demons skaðlausa, vegna þess að ég býst við að það hafi ekki dvalið við margar deilur sínar, ólíkt Da Vinci lykilnum sem sló hráa taug í miðju trúarinnar. Og ef eitthvað er þá þjónaði þessi mynd sem frábært kynningarmyndband fyrir ferðaþjónustu með fallegri sýningu á mörgum áberandi ferðamannastöðum sem myndu tæla marga um allan heim til að fara í heimsókn. Vissulega eru ákveðin svæði eins og katakomburnar undir Péturskirkjunni og skjalasafn Vatíkansins enn utan marka, en gangan um leið ljóssins er nú nánast ókeypis. Ekkert nýtt fyrir þá sem hafa lesið bókina annað en að sjá hana lifna við. , en fyrir þá sem hafa ekki gert það, gæti þessi mynd neytt þig til að taka upp skáldsögu Dan Brown bara til að lesa aðeins meira um mikilvægi kennileitanna og persónur eins og Galileo, Michelangelo og Bernini sem tengjast söguþræðinum á flókinn hátt. , en margt ósagt. Fullnægjandi popp-kornskemmtun sem skilur þig eftir með ekkert stórkostlegt.