Frá því ég man eftir mér og ég er aðeins 18 ára höfum við móðir mín verið og höldum áfram að horfa á eldri myndir vegna þess að mér finnst þær miklu meira gefandi til lengri tíma litið (en hey ekki misskilja mig, ég elska myndirnar sem við hef bara ekki eins mikið í dag og ég elska kvikmyndir frá 40 og 50) Allavega, nú verð ég að segja um leið og ég byrjaði að horfa á myndina voru augun mín límd við sjónvarpið. Uppáhaldspersónan mín var auðvitað amma sem Lucile Watson lék. En ég elskaði hvernig Betty Davis og fjölskylda hennar voru sýnd. Börnin ... hegðuðu sér ekki eins og börn hið minnsta. En það er góð ástæða fyrir því, eftir að hafa þurft að fela og hlaupa mestan hluta ævinnar, að sjá það hræðilega sem börn sáu þá daga eyðilagði sakleysi þeirra. Svo fólk sem sagði "oooo ég hataði hvernig krakkarnir létu...bla bla bla" las á milli línanna og veit að þeir sáu hluti sem börn ættu ekki að sjá. Paul Lukas... kæri Páll stóð sig ótrúlega vel!!! Nú veit ég að margir eru reiðir yfir því að hann hafi fengið Óskarinn og Bogie ekki en hey, þeir unnu báðir ótrúlega hluti svo ég held að það hefði getað farið á hvorn veginn sem er. En frammistaða Lukasar var svo mögnuð að ég var farin að gráta í lok myndarinnar. Ég elskaði þessa mynd svo mikið og mæli með henni fyrir hvern sem er!! :-D