Ég var í myndinni strax. Ég hef séð hinar Coen myndirnar, að Raising Arizona undanskildum, og ég hef tekið eftir því að hver mynd þeirra hefur lit. Fargo er grár/hvítur, Lebowski er skærappelsínugulur og þessi mynd er skemmtilega gul. Björtu og skemmtilegu eiginleikar þessarar myndar byrja strax. Bráðum fylgir útlitinu frábær, frábær tónlist. Þetta er gamli þjóðlagahljómurinn, sú tegund af tónlist sem var skrifuð á tímum þegar tónlist naut sín sem hluti af daglegu lífi. Allir skemmtu sér vel, keðjugengi, kirkjukórar og jafnvel fangelsafólk. Ég veit ekki hvaða glæp persónur þeirra gætu hafa framið, þar sem þeir eru mjög mjög vinalegur hópur af strákum. Clooney er frábær, neglir algjörlega hlutverki sínu. Farðu að sjá þetta eins fljótt og auðið er. Ég trúi því að allir geti notið þess á einhverju stigi. Einhverra hluta vegna var leikhúsið sem ég var í fullt af gömlum kerlingum og gömlum körlum og þeim þótti vænt um það. Þú munt elska það líka, ég lofa því. Ég neyddist til að fá hljóðrásina í hendurnar strax.