„The Groove Tube“ var upphaflega sýnd á myndbandi, í fyrstu „vídeóleikhúsunum“ hér í Boston. Í einu herberginu voru sjónvarpsskjáir á háum pöllum, með gömlum kvikmyndahúsasæti, í litlum hópum sem sneru að skjánum. Það voru gamlir ísskápar með Pepsi og körfur af York Peppermint Patties. Í öðru, minna herbergi, voru engin sæti, bara stórir koddar. Þetta var „reykingaherbergið“, þ.e.a.s. fólk varð of hátt inni. Þessi athöfn jók aðeins á kátínuna í myndbandinu. Ég var „ofur áhorfandi“; atriðin sem mér líkaði best við og man enn þann dag í dag eru: Koko Trúðurinn, Kramp Family Kitchen (Kramp Easy-Lube Shortening), Safety Sam/ VD PSA, Chevy Chase hitchhiker m/ nakinn hleypur í gegnum skóginn, Finger Ballet on það sem að lokum kom í ljós að var nakinn líkami konu. Síðasta atriðið minnti mjög á hinn látna, ótrúlega Ernie Kovacs. Nú hef ég misst marga lesendur sem eru yngri en 48 ára ("hver er Ernie Kovacs??") en treystu mér, það er fyndið efni. Ein ástæða þess að ég var „ofur áhorfandi“ var sú að ég, og vinir mínir, myndum komdu með aðrar "Groove Tube" meyjar til að sjá það. Við sátum og horfðum slæglega á andlit „meyjanna“ þegar „Safety Sam“ PSA myndi spila. Þegar myndavélin stækkar hægt að "Sam", myndum við bíða eftir þessu "OH!" af viðurkenningu á andliti 'meyjar'. Hver tíminn var skemmtilegri en sá síðasti. Og svo myndi þessi „meyja“ koma með vinkonu til að sjá þáttinn og endurtaka það sem við höfðum gert. Til að fá þennan brandara verður þú að horfa á myndbandið. Já, sumt af því er dagsett, en flest leikrit, kvikmyndir, sjónvarp og nú myndbönd eru það. Horfðu bara á hvaða myndband sem var gert á níunda áratugnum. Ég sá "The Groove Tube" í leikhúsi sem kvikmynd, kornótt flutning frá upprunalega myndbandinu. Það hafði verið klippt og það vantaði nokkrar af upprunalegu hápunkta senunum. Fyrsta „Saturday Night Live“ sýningin, með Chevy Chase, vakti samstundis athugasemdir um „það er gaurinn úr „The Groove Tube““, svo það var undanfari Chevy. Ég get ekki horft á dós af styttingu án þess að heyra raddsetninguna, "húðaðu hendurnar með rausnarlegu magni af Kramp Easy-Lube styttingu..." og hugsa um "Kramp Holiday Loaf" uppskriftina . Fær mig alltaf til að hlæja í Baking Needs ganginum í matvöruversluninni. Snemma á áttunda áratugnum voru erfiðir tímar; „The Groove Tube“ var ferskt, nýtt og „náði“ virkilega húmor þess tíma. Það bauð upp á „hippa kynslóð“, húmor sem var ekki fáanlegur á öðru sniði/miðli. MJH