Þú veist að fólkið í myndinni er til í það þegar kóngsgrjót falla úr heiðbláum himni. Reyndar helst veðrið frekar slæmt í gegnum þessa stemningsfullu spennumynd og aðeins lögfræðingur Chamberlain hefur svarið. En hann er of mikill evrópskur skynsemissinni, að ég skil, til að komast í samband við þá innri veru sem birtir sig aðeins í gegnum drauma. Myrk frumleg leyndardómur þungur í frumspeki frá leikstjóra og rithöfundi Peter Weir. Hann hafði þegar sannað kunnáttu sína í að daðra við aðrar víddir í Picnic at Hanging Rock (1975). Hér er það furðulegur heimur ástralskra frumbyggja sem stendur frammi fyrir hinum þéttskipaða heimi hinna ríkjandi hvítu. Eitthvað skrítið er að gerast innan frumbyggjasamfélagsins þegar þeir drepa einn úr hópi þeirra án sýnilegrar ástæðu. Yuppie lögfræðingur Chamberlain á að verja þá fyrir hvítum manni. En því meira sem hann skoðar hlutina, því dularfyllri verða hlutirnir og því meiri áhuga fær undarlegur gamall frumbyggjamaður á honum. Og svo eru það þessir skelfilegu draumar sem koma og fara á undarlegum tímum. Vel uppbyggt handrit dýpkar áhugann í gegn. Ein ástæðan fyrir því að myndin virkar er eðlilegur bakgrunnur eiginkonu Chamberlains og litlu dætra. Áhorfendur geta auðveldlega samsamað sig þeim. Og þegar litli heimurinn þeirra lendir í kröftum út fyrir venjulega ramma, byrjar eðlilegt að hnykkja á og við fáum tilfinninguna um að heimar fari að rekast á. Chamberlain er undirleikur allan tímann, sérstaklega í neðanjarðaruppgötvunarferðinni þar sem ég held að hann hefði átt að sýna vaxandi meðvitund en hann gerir. Þegar öllu er á botninn hvolft er það að taka upp grímuna sem heldur lykilnum (trúi ég) að gátunni, en samt sem áður er viðbrögð hans ekki raunverulega skráð afhjúpunina. Hugmyndin um að náttúran slær aftur á móti hefur auðvitað ákveðinn hljómgrunn núna, þrjátíu árum síðar. Í myndinni er hugmyndinni vafið inn í mikið skemmtilegt hókus-pókus, en viðfangsefnið sjálft heldur áfram að segja frá. Ein leið til að draga fram miðlæga kaldhæðni í myndinni er táknmynd upphafssenunnar. Stór hvítur jeppi tunnur framhjá frumbyggjafjölskyldu og skilur þá eftir í sögulegu ryki. Landslagið lítur út eins og innra ættbálkasvæði sem hefur ekki sérstaka þýðingu fyrir holdpottana við ströndina þar sem iðnaður býr. Samt er það líka svæði sem er líklegast til að lifa af eitthvað eins og eyðileggjandi síðustu bylgju. Kannski er eitthvað um fortíð og framtíð að hugsa um hér. Allavega er þetta mjög góð mynd sem mun líklega halda þér með þér.