Að sögn „sanna saga“ Juana de Castilla, elstu dóttur kaþólsku drottningarinnar Ísabellu (já, sú sama og fjármagnaði leiðangur Kólumbusar), sýnir myndin framvindu og úrkynjun sjúklegrar þráhyggju hennar um eiginmann sinn, Filippus erkihertoga af Austurríki. , þekktur sem "The Handsome" (og leikið á frekar einhæfan hátt af ítalska hunknum Daniele Liotti, eins og hann er mest smjörkaður og nautnalegur hér). Þetta er kunnugleg saga sem vekur andvarp seint á 15. aldar, snemma á 16. aldar. ráðabrugg, svik og rífandi bol. Það drýpur niður eyðileggjandi losta frá upphafi til enda. En á meðan La Reine Margot tekst að gera grimmilega næmni og miskunnarlausan, niðurskurðarhugsunarhátt skemmtilegan áhorf, þá er Juana La Loca bara ekkert að marka sig. Það endar bara með því að líða eins og stórfjármagnuð sápuópera, með undir meðallagi, latum eða of ákafa leikara. Liotti lítur út fyrir að leiðast og Pilar López de Ayala í titilhlutverkinu þó til að vera sanngjarnt að hún gæti þroskast yfir í almennilegan hæfileika virðist bara vera að reyna of mikið, skipta aftur og aftur úr tvívíddar hornauga útliti yfir í dekraða unglingahysteríu leiðina í gegn. Sumir aukaleikaranna eru í lagi, fyrir utan Manuela Arcuri, önnur ítalsk pin-up, vellíðan og falleg en í rauninni engin „leikkona“ til að tala um. Ég gat í rauninni ekki stillt mig um að hafa áhyggjur af neinni persónu, né heldur var ég mjög neikvæður gagnvart neinum meintum illmennum. Þvílík sóun á verulegu kvikmyndafjármagni! Þessi, því miður, er bara svo orðræð og deja-vu, kinkar kolli til annarra kvikmynda í tegundinni frekar en heimildarefnisins - sögunnar - til að fá innblástur. Mér sýnist að svo heillandi og flókið sögulegt tímabil hafi skilið langt yfirburða kvikmyndagerðarmann til að kalla fram það.