The Last of the Blond Bombshells er skemmtilegt ló. Judy Dench leikur Elizabeth, nýlega ekkju konu á lausum endum. Hún hefur eytt mestum hluta ævinnar í að vera skyldurækin eiginkona og móðir en hefur aldrei verið raunverulega hamingjusöm. Stuttu eftir jarðarför eiginmanns síns er Elizabeth á reglulegu hádegisdeiti með börnunum sínum sem eru í drullu þegar hún kemur auga á götuleikara. Þetta vekur upp minningar frá því þegar hún var meðlimur í all girl swing hljómsveit í London í seinni heimsstyrjöldinni. Við komumst fljótt að því að hljómsveitin var ekki beinlínis bara stelpa þar sem trommuleikarinn var karl sem klæddi sig sem konu ala Some Like It Hot.Elizabeth dregur fram saxið sitt (sem hún hefur æft leynilega í gegnum hjónabandið) og sameinar krafta sína með gítar- leikur götutónlistarmann. Elizabeth er miklu hæfileikaríkari en gítarleikarinn og peningarnir byrja að streyma inn. Hún tekur enga peninga þar sem hún er rík og þarfnast þeirra ekki. Leikur hennar er eingöngu til listrænnar uppfyllingar.Elizabeth er einn daginn séð af Patrick (Ian Holm) sem var trommuleikari sveitarinnar. Svo virðist sem Patrick hafi verið - og er enn - frekar kvenmaður, og Elizabeth - sem var aðeins fimmtán á þeim tíma - var eini hljómsveitarmeðlimurinn sem ekki upplifði "hæfileika" Patricks nema trommuleik. Elizabeth er innblásin af barnabarni sínu til að fá gamla hópinn saman enn og aftur til að spila fyrir skóladansleik barnabarnsins. Þannig hefst yndisleg ferð niður minnisstíginn ásamt þætti gamansömrar vegaferðamyndar - allt toppað með mjög góðri sveiflu og blús. Kvikmyndin er fjársjóður þar sem hún skartar ekki aðeins Judi Dench, heldur er hún studd af hvorki meira né minna en Olympia Dukakis, Leslie Caron og fjölda vandaðra breskra persónaleikkvenna. Þetta er allt toppað af óvenjulegri rödd Cleo Laine. Já, hún er ló, en algjörlega yndisleg og einstaklega skemmtileg ló.