Þessi mynd hefur eitt eða tvö örlítið áhugavert gagg en þeir eru EKKI þess virði að bíða. Eftir óútskýrð rifrildi milli tveggja stráka sem tína rusl í innkeyrslu kvikmyndahúss klipptum við fjölskyldu sem fór! Hollywood og akstur akstur akstur að keyra húsbílnum sínum yfir skjáinn aftur og aftur þegar vitlausar samræður eru taldar yfir. Mér finnst þetta allavega geðveikt, hræðilega lagið sem fylgir þessari montage er blandað svo hátt að það gerir samræðurnar stundum næstum óheyrilega. Loksins kemur húsbíllinn á bensínstöð á kvöldin þar sem fjölskyldan fer út, spjallar aftur áður en ekið er af stað. Myndavélin rennur svo yfir til að sýna leikarann ​​sem við höfum nýlega séð keyra í burtu. Hann talar beint við myndavélina og við gerum okkur grein fyrir því að hann er leikstjóri myndarinnar sem við erum að horfa á sem fjallar um hann og hvernig hann kom til að gera myndina. Fín hugmynd sem NÆSTUM (en ekki alveg) gerir fyrri seríurnar sársaukans virði. Þegar líður á myndina kynnist hann persónunum tveimur sem við hittum að tína rusl í byrjun myndarinnar og þær mynda allar kvikmyndafyrirtæki. Alls konar lítið fyndnar og klaufalegar gamanmyndir koma upp þegar þær setja saman mannskap og reyna að safna peningunum. þurfti að hefja tökur. Þessi mynd var augljóslega sett saman á skósnæri og loforð og það er góð hugmynd hérna inni sem er í erfiðleikum með að komast út en framkvæmdin er svo óhæf að hugmyndin glatast. Gamanleikur er meira en hlutir sem falla og allir tala (eða hrópa) í einu. Svo mikið af samræðunum hér er hrópað af nokkrum leikurum samtímis - Robert Altman getur gert svona hluti vel vegna þess að hann hefur handrit, æfingar, ágætis hljóðtækni og klippiaðstöðu. Allir að hrópa á eina hljóðnemann sem, við hljóðið í honum, var falinn í ruslatunnu í næsta herbergi, gefur ekki skýrleika.