Allt í lagi, leyfið mér að segja að ég bjóst ekki við að kvikmynd með Jerry Springer í aðalhlutverki yrði kvikmyndagull, allt sem ég bað um var að hún yrði kvikmyndaleg...og það var ekki einu sinni það. Þetta leit út eins og slæmar heimamyndir einhvers. Illa leikið, handrit og uppfullt af nekt af óaðlaðandi fólki sem ég hef nokkurn tíma séð. „Plot“ myndarinnar fjallar um lágstéttarfjölskyldu sem ákveður að fara á „Jerry Farrelly Show“ til að ræða mörg mál. milli móður, dóttur, stjúpföður og unnustu dótturinnar. Þaðan svíður myndin og þróast í einstaka upplifun: hvítt rusl klám. Er kynlíf á rauðhærðum hálsi, kynlíf á milli kynja, jafnvel kynlíf á milli Jerry og konu hans? (Yuk!) Þessi mynd hvatti mig til að vilja hlaupa út úr leikhúsinu og láta umskera mig aftur. Það var allavega miskunnsamlega stutt. Ógeðslegt og niðurlægjandi. Afríku-Bandaríkjamenn og verkalýðs-Ameríka ættu að móðgast. (Howard Stern ætti þó að vera ánægður, hann sóaði ekki tilraun sinni til að fá kvikmyndastjörnu. Hann var klár, fyndinn og skemmtilegur) EINKIN MÍN: F+ (dóttirin var heit)