Það hélt mér á brún sætis míns. Sagan hefur að vísu nokkrar söguþræðir, en spennan í henni, hvernig leikstjórinn heldur áfram að ögra forsendunni er einfaldlega heillandi.José Coronado og Adriana Ozores eru tveir af bestu leikarum Spánar (sjá La vida mancha og Héctor) og hér birtast þau sem hamingjusöm efri-miðstéttarhjón. Undir þessu öllu er sannleikurinn sá að allt líf Coronado er lygi. Hann er ekki hagfræðingur, fór aldrei í háskóla eða vinnur ekki í Seðlabanka Spánar eins og allir aðrir trúa. Við fáum nokkra innsýn í hvernig hann hélt uppi útliti eða tókst að gera það, og þó það sé ekki mjög trúverðugt er það samt einhvern veginn trúverðugt. Innri virkni svindlsins er sýnd með hléum, en það er trúverðugt vegna þess að Coronado er uppspretta af sjálfsöryggi og sjálfstraust. Hann trúir ekki aðeins á svindlið, hann trúir líka á kvikmyndaforsendurnar og þess vegna ber hann hana. Jú, það reynir á trú á að eiginkona myndi ekki vita innri virkni fjárhag hjónabands í næstum 10 ár, en aftur, þar sem hann er að því er talið er frábær hagfræðingur. Sagt hefur verið, í þjóðernislegum tón, að myndin sé ekki "sérstaklega spænsk", eins og það væri litmuspróf fyrir góða kvikmynd. Að vísu eru engar kastanettur eða skrýtnar leigubílar í þessari, bara stíf spennumynd. Þú munt vilja vita hvernig þessi saga endar þegar þú byrjar að horfa.