Ég er ekki einn af þeim sem mun ganga út úr kvikmynd sem var byggð á frumefni og segja sjálfkrafa: "Bókin var betri." Ég veit betur en að lækka gildi kvikmyndar bara vegna þess að hún var ekki trú aðlögun. Það er langt ferli og margar ákvarðanir sem fara í að gera kvikmynd sem eru stundum utan valdsviðs leikstjórans/klippstjórans/kvikmyndatökumannsins/framleiðandans og örugglega ekki undir stjórn upprunalega höfundarins. Þess vegna er ósanngjarnt að ætlast til að kvikmynd sé nákvæmlega eins, orð fyrir orð, sem bók eða leikrit eða tölvuleikur eða Disneyland Ride, eða hvað sem er! Kvikmynd ætti að vera dæmd út frá sínum eigin mælikvarða og hvernig hún passar inn í samfélagið. Þar að auki ætti að búa til árangursríka kvikmynd vegna þess að efnið er viðeigandi fyrir samfélagið sem það tilheyrir og ef það er byggt á heimildarefni þarf að endurskoða mikilvægi þess og efla það af kvikmyndagerðarmönnum. Kvikmyndir eins og There Will Be Blood fylgja þessari hugmyndafræði vegna þess að á meðan hún var byggð á skáldsögu sem skrifuð var um aldamótin, Oil!, finnst henni viðeigandi vegna hluta eins og Íraksstríðsins og orkuáhyggjur að upprunaland myndarinnar, Bandaríkin , var og er að upplifa. Jafnvel King Kong, byggt á upprunalegu myndinni, nýtur góðs af því að nota nýja tækni og áhyggjur af dýraréttindum sem fólk hefur. Að þessu sögðu skil ég bara ekki hvers vegna þeir nenntu að gera þessa mynd? Fyrir utan frábæra frammistöðu, tryggða Óskarshnakka og þóknun leikstjóra/höfundar Shanleys og þóknanir sem hann mun fá, virðist þessi mynd koma úr engu. Það hefði einfaldlega átt að vera áfram sem leikrit. Kvikmyndin (sem er í meginatriðum sú sama og leikritið) segir ekkert nýtt um þau vítaverðu kynferðislegu voðaverk sem framin eru og í mörgum tilfellum hulin af kaþólsku kirkjunni hér og erlendis. Það segir ekkert nýtt eða öðruvísi en upprunalega leikritið. Ég get ekki annað en borið þessa mynd saman við aðra mynd sem kom út um svipað leyti: Frost/Nixon, sem var einnig byggð á leikriti. Þó að Frost/Nixon sé um eftirsjá Nixons, virðist það viðeigandi vegna þess að það virðist hafa komið á þeim tíma þegar Bush forseti var við það að hverfa frá embætti. Eftirsjáin sem Nixon hafði, eins og lýst er í leikritinu/myndinni, vegna stríðsins og forsetatíðar hans gæti alveg eins endurspeglast í Bush og forsetatíð hans. Að því leyti virtust Frost/Nixon meira viðeigandi og naut í raun meiri dreifingar í gegnum kvikmyndir vegna þess að það fékk fólk til að tala og velta fyrir sér pólitískri stöðu quo í landinu á þeim tíma. Aftur á móti fannst Doubt eins og þetta væru fréttir gærdagsins og virtist ekki bjóða upp á neitt sem leikritið bauð ekki upp á. Auðvitað er myndin „góð“, frammistaðan er framúrskarandi og handritsaðlögun er viðeigandi, en hvað um það. ? Af hverju var það ekki bara áfram sem leikrit? Af hverju, fyrir utan markaðs- og fjárhagsástæður, að gera það að kvikmynd? Það gaf áhorfendum ekkert nýtt til að ræða um hið hræðilega efni.