Snögg sýn á forsendur þessarar myndar virðist benda til enn einnar heimskulegrar 80's innræktaðs/backwood slash-hátíð; týpan þar sem kynlíf jafngildir dauða og leikararnir eru allir pirrandi staðalmyndir sem þú vilt í raun deyja. Hins vegar skilar "JBD" töluvert meira. Frekar en að einbeita sér að beru holdi og saurlífi (þó að það sé lítið af hvoru - þó ekkert kynlíf) einblínir myndin á að skila yfirvofandi hræðslu / vaxandi spennu innan um yndislegt fallegt bakgrunn. Þessar tilfinningar aukast enn frekar af hópi raunsæja viðkunnanlegra persóna og andstæðinga sem eru siðlausari en pappaskilgreiningar á illsku. Ó já- George Kennedy er hér líka og hvenær er það ekki gott? Ef þér líkaði við „Wrong Turn“, horfðu þá á þetta til að sjá hvaðan mikið af aðferðafræði þess kom.