Þetta er einn skemmtilegasti þátturinn í sjónvarpinu í dag. Það hittir markið í 99% tilfella. Venjulega eftir að hafa horft á grínþátt eftir nokkur ár verða leikararnir teiknimyndalegir, eins og þeir séu að reyna að verða ástsælu persónurnar sem þeir leika. Þessir leikarar hafa að mínu mati verið trúir hlutverkum sínum. Efnafræðin er enn til staðar, skrifin hafa ekki farið niður og ég hlakka enn til að horfa á hana. Fjölskyldulífið virðist enn raunverulegt og aðstæðurnar eftir allan þennan tíma eru ekki svo langt sóttar að það virðist sem rithöfundarnir séu að teygja sig í tóman poka og reyna að halda þættinum áfram í eitt tímabil í viðbót. Þetta er einn af fáum þáttum sem ég horfi á án fjarstýringin í hendinni til að skipta fljótt.