Ég veit að Chill Wills lék venjulega elskulega gamla flokka í vestrum. En hlutverk hans í þessum þætti er eitthvað sem ég hef lengi munað eftir. Wills gæti verið fyrsta flokks illmenni. Já, Fall Burgess Meredith var rétt! Þessi blik í augum Hepplewhite! Það lýsti svínum græðgi, fáfræði og hótun um ofbeldi allt í senn. Aldeilis frammistaða, finnst mér. Hluturinn sjálfur var líka góður. Spurning: gæti litli svarti pokinn ekki læknað alkóhólisma? Ég býst við að það hafi gert það, svona með Fall. En læknirinn hefði verið skynsamur að beita lækningunni, ef hann hefði haft hana, eins fljótt og hægt var á Hepplewhite. Það er eitt augnablik sem var pirrandi en líka nauðsynlegt. Og það er eitthvað sem virðist endurtaka sig í þessum þáttum Night Gallery. Það er stöðug þörf Serlings til að prédika. Því það er það sem við fengum, einu sinni enn, með Dr. Fall. Ég veit ekki hvað var meira svekkjandi, að missa svarta pokann og öll kraftaverkin hans eða vera ekki til að koma í veg fyrir að Fall prédikaði um hag pokans fyrir mannkynið, allt á meðan hann nuddaði gráðugu andliti Hepplewhite í leðjuna, og þar af leiðandi allt nema betl. fyrir Hepplewhite að slá á hann. En eins og ég segi, það var nauðsynlegt. Það var allavega fyrir mig. Annars hefðum við ekki getað séð frammistöðu Wills sem fjallað var um hér að ofan. Allt gert án þess að hreyfa vöðva eða tala orð.