Allt í lagi, fyrir utan geðþekku bakgrunnsmyndirnar, voru upplýsingarnar sem kynntar eru hér góðar. Tónlistin sem ég hefði getað verið án (ekki það að þetta hafi verið léleg tónlist, bara að hún passaði alls ekki við þessa mynd). Hvað efni myndarinnar varðar, þá dregur leikstjórinn upp hið oft vanta heiðna sjónarhorn á tilvist Krists og óvæntur samanburður á verkum og atburðum í lífi Krists á móti lífi goðsagnapersóna/guða eins og Mithra og Dionyses. Síðan tekur hann upp tímaröð uppruna kristninnar og setur fram „allt í lagi“ mál, en ekki eitt sem sló mig út. Ef leikstjórinn hefði haldið sig við staðreyndir og haldið áfram með þær, hefði þessi mynd verið góð. Hins vegar, á þessum tímapunkti í myndinni, sundrast hún í hóp persónulegra ánægjulegra árása á "Passion of the Christ" eftir Mel Gibson og kristinn einkaskóla sem leikstjórinn gekk í í æsku. Í viðtali við gamla skólastjórann sinn, (sem í ljós kom að leikstjórinn setti upp undir fölskum forsendum) fannst mér leikstjórinn vera hálf barnalegur. Hann var að spyrja góðra spurninga en, líkt og myndin sjálf, hrundi viðtalið í árás á reglur þessa tiltekna einkaskóla, ekki kristna trú. Allt í allt, ef þú hefur bara áhuga á einhverjum upplýsingum, horfðu á fyrstu 30 mínúturnar eða svo og slökktu síðan á því.