Hinn glæsilegi Edward fær að færa sig upp í heiminum þegar yfirmaður hans segir honum að hann geti sleppt þessum skítugu sænsku dramamyndum og farið upp stigann í splatter og gore deildina. Hann er spenntur ásamt mikilli tilhlökkun sinni fyrir nýju tegundinni af kvikmyndum sem hann mun bráðlega fara að klippa og spyr alls kyns spurninga, um launin, vinnusvæðið og hádegisbremsu. Jæja, eiginlega ekki. Edward er kannski alveg á móti. Rólegur, stamandi strákur, ofan á það fékk hann gleraugu. Með undantekningu þegar hann er geðveikur. Ég býst við að það hafi skapað miklu hrollvekjandi andrúmsloft. Evil Ed er af fullri ástæðu sænsk kvikmynd, en einhvern veginn kom töfrandi kraftur yfir góða leikarana og breytti yndislegum sænskum hreim þeirra í stereótýpískar amerískar raddir. Ég býst við að það sé einhver sérþekking sem leikari þarfnast þessa dagana. Leikmyndin er mjög tré, þar sem þau eru ósveigjanleg, ekki sveigjanleg (jæja, við hverju bjóstu eiginlega?). Ofan á það er myndin með jammandi teknóþemalagi, hljómar eins og E-Type þess. Í öllu falli gerir þetta kvikmyndaupplifunina bara verri. Þar sem ég er frekar harðorður á móti þessari mynd hingað til, þá mun það venjulega koma upp brotapunktur þar sem ég tóna hamingjustigið upp. En það er í rauninni ekki mikið að segja. Teikningarnar líta vel út, en einhvern veginn stafaði 'Hanz' kaffi yfir það og eyðilagði það að hluta. Þannig lít ég á þessa mynd. Ef myndin endaði þar sem Edward er fluttur á geðstofnun og þeir endurnýttu hlutina þar sem hann verður geðveikur og drepur fólk, þá hefði útkoman orðið miklu betri, en það er bara róttæk skoðun mín. Ég myndi líka vilja sjá meira upptökur úr myndunum um týndu limi. Það er líka órökrétt að uppgötva í þessari mynd. Segjum að leikararnir séu í raun bandarískir, búsettir í Ameríku, hvers vegna myndu þeir þá vinna að sænskri kvikmynd, eins og Edward gerði? Og líka afgreiðslumaðurinn, hvers vegna notar hann aldrei dyrabjölluna sem er staðsett beint við hliðina á honum? Þess í stað fer hann í burtu með því að banka mjúklega á hurðina. Gamli góði Edward fékk virkilega góð eyru til að heyra þetta allt á meðan hann er að klippa. Allavega átti þessi mynd sín augnablik, það er bara synd að þær voru ekki svo margar. En það þýðir ekki að ég myndi ekki mæla með því. Þetta er frekar ódýr mynd, farðu og keyptu. Það er næstum eins og ég sé mynstur fyrir verðið og myndina. Hinum megin; ef þér líkar við að horfa á talsettar bíómyndir sem verða vitlausari með sekúndu gæti þetta verið ÞAÐ. Dómur minn yrði þá grjótharður 4.