Sjálfsævisagan sem þessi mynd er byggð á er enn ein hjartnæmasta bók sem ég hef lesið. Hún segir ótrúlegar sögur tveggja systra, sem báðar unnu sér tryggð og virðingu við að vinna langt fram á sjötugt sem kennari og tannlæknir, lifðu síðan 30 ár í viðbót með reisn. Ruby Dee stelur myndinni með fullkomlega blæbrigðaríkri frammistöðu sinni sem hinn uppreisnargjarni „svartari“ Bessie, tannlæknirinn. Hún tjáir ekki aðeins reiði sína, kvíða og visku vel; hún lætur þig vita nákvæmlega hvaðan þau hafa komið með því að nota orðahagkvæmni. Diahnn Carroll hefur tilfinningu fyrir eldri systur, kennaranum, fullkomlega, en ég er hrædd um að hún lætur mig aldrei trúa því að hún sé yfir 100. Sama - sögurnar eru vel þess virði að segja frá. Amy Madigan er aðeins of öfgakennd og uppáþrengjandi í að leika yfirþyrmandi og óörugg í fyrri hluta myndarinnar sem hvíta blaðamaður NY Times. Þetta er líka aðeins minniháttar truflun. Sögurnar, allar sannar, eru aðdráttaraflið og þó að tvær eða þrjár skemmist örlítið í þýðingunni, þá komast þær flestar vel í gegn. Ég mæli með bókinni sem ómissandi lestri fyrir alla sem ég mæli með bókum. Ég get ekki alveg annað en þessa sjónvarpsmynd í þessu fágæta lofti, en hún fangar svo sannarlega nóg af bragðinu til að vera mjög þess virði í sjálfu sér.