Sjáum til...ég er að reyna að æfa mig í að finna það jákvæða í öllu, svo hvað get ég sagt um Pallberann? Ég veit! Sýningarnar voru -- nei, það mun ekki virka þar sem þeim tókst að tæma allan persónuleika frá Gwyneth Paltrow, venjulega svo lifandi, og enduðu með því að búa til skopmyndir af Carol Kane og Barböru Hershey ... Ó - hvernig er sagan - - Neibb. Það mun ekki fljúga heldur, þar sem það blundaði. Hver var tegundin eiginlega? Það var ekki fyndið, það útilokar gamanleik. Það var ekki nógu áhugavert til að vera dramatískt. Var þetta rómantík milli Schwimmer og Paltrow? Ég verð að spyrja, þar sem ég get ekki verið viss - við skulum bara kalla það "losers in like." Ég er viss um að þeir sem stóðu að þessari mynd byrjuðu með framtíðarsýn, ég meina, þeir hljóta að hafa haft eina til að setja fram fyrir stúdíójakkafötin, en ég þarf hjálp við að finna hana. Jafnvel þótt ég væri þolinmóð manneskja sem gæti fyrirgefið hreina heimsku saga, ég gæti ekki með góðri samvisku mælt með mynd sem gerir gaur kleift að fara í atvinnuviðtal í vindjakka og sóðalegu, dúnkenndu, heimskulegu hári. Talandi um hár -- eigum við að skemmta okkur yfir vísvitandi svörtu rótum og platínulokkum sem Hershey klæðist? Hvað er ég að gera? Ég tapaði nú þegar 97 óafturkræfum mínútum í raunverulegu áhorfi á myndina -- ég get ekki varið þessum tapara lengur tíma.