The Vampire Bat gerist í litla þýska þorpinu Klineschloss þar sem Gustave Schoen (Lionel Belmore) Burgermeister heldur fund með lögreglustjóranum Karl Brettschneider (Melvyn Douglas) frá lögreglunni á staðnum um öll nýleg morð, sex fórnarlömb hafa fundist á margar vikur allar tæmdar af blóði og bera sömu tvö stungusárin á hálsinum. Brettschneider hefur ekki eina einustu vísbendingu en hjátrúarfullir öldungar þorpsins trúa því að dauðsföllin séu verk vampíru. Brettschneider er ekki sannfærður en hræddir þorpsbúar halda áfram að segja sögur af því að sjá stóra leðurblöku, á meðan hefur nýjasta fórnarlambið Martha Mueller (Rita Carlyle) fundist. Brettschneider verður fyrir auknum þrýstingi til að leysa morðin en getur hann virkilega trúað því að risastór vampíru leðurblöku sé ábyrg og ef það er hvernig ætlar hann að stöðva það? Leikstjóri Frank R. Strayer. um velgengni tveggja stjarnanna Atwill & Wray og velgengni þeirra undanfarin ár Doctor X (1932) og er meira morðgáta frekar en hryllingur eins og arðræni og tælandi titillinn gæti hafa fengið þig til að trúa og satt best að segja er það frekar sljór. Handrit Edward T. Lowe Jr. tekur sjálfa sig frekar alvarlega og setur upp þá grunnsögu að eitthvað sé að drepa staðbundna þorpsbúa og að eitthvað gæti mögulega verið vampíra, en mestan hluta þess er myndin einblínt á Brettschneider og óhæfu rannsóknir hans sem eru, til að setja ekki of fínan punkt á það, leiðinlegar. The Vampire Bat er líka með smá sjálfsmyndarkreppu þar sem hún veit ekki alveg hvað hún vill vera, titillinn myndi gefa til kynna hryllingsmynd á meðan meirihluta hennar gæti auðveldlega verið lýst sem spennumynd þar sem síðustu mínúturnar lækka í kjánalegt sci-fi. Það er engin Vampire Bat, tilraunirnar til að blekkja þig eru ömurlegar, allar persónurnar eru víðtækar staðalímyndir og þú getur sagt illmenni verksins strax og í heild er ekkert sérstaklega spennandi eða skemmtilegt við The Vampire Bat. Ég veit að hún er gömul en það er ekki afsökun þar sem kvikmyndir hafa þróast mikið síðan 1933 og blíð, flat, leiðinleg, leiðinleg og villandi mynd eins og The Vampire Bat klippir það bara ekki þessa dagana, sjáðu bara upprunalega King Kong (1933) kom út sama ár og hversu frábærlega það stenst enn í dag. Mér líkaði það ekki og ég efast um að margir nútíma kvikmyndagestir myndu gera það heldur, það er eins einfalt og beint fram. Leikstjórinn Strayer gerir ekkert sérstakt en þetta er dæmi um að ég get klippt myndina slaka af því að af aldri þess, í heild sinni er það nokkurn veginn að benda, skjóta og vona það besta. Það er ekki mikið í vegi fyrir andrúmslofti eða hræðslu þó að sum settin sem þegar voru til, tekin úr The Old Dark House (1932) og evrópsku setti Universal á baklóðinni séu fín og bæti ákveðinni stemningu við hlutina. Tæknilega séð getur Vampire Bat ekki borið saman við neitt, jafnvel fjarska nútímalegt, fyrir aldur hennar er það allt í lagi að ég geri ráð fyrir en aftur vek ég athygli þína aftur á upprunalega King Kong. Talandi um King Kong, þá er stjarnan Fay Wray með hlutverk í þessu eins og hrollvekjutáknið Lionel Atwill, ég skal vera góður og segja að leiklistin sé í lagi. Vampire Bat mun ég ímynda mér að blekkja fullt af fólki til að halda að þetta sé hryllingsmynd um Vampire Bats þegar það er í raun ekki, persónulega fannst mér þetta allt saman vera hálf leiðinlegt. Það er stutt og það segir sína sögu á sanngjarnan hátt en ég verð að viðurkenna að ég er ekki aðdáandi.