Af svo mörgum frábærum og svo framvegis í Nevskiy, þá kitlaði eitt sérlega þétt *zing* af þeim öllum mig svo rækilega að þetta endar með því að vera hreint út sagt stórkostlegt augnablik myndarinnar fyrir mig. Eða að minnsta kosti sú sem hefur tilhneigingu til að reka þræta út. til að sjá myndina og sveifla skífunni í höndunum til áherzlu. Hin óljósa óhlutbundna viðurkenning á þeirri tiltölulega einföldu og áþreifanlegu sektarkennd sem felst í sektarkenndinni af þessu gæti sannarlega hlaupið og ýtt mér til að borga vitsmunareikninginn á endanum. Þangað til..The fráfall organistans var svo rétt.