Orðaleikur ætlaður. Þetta lággjalda aðgerða-/hryllingstæki fyrir getu Don Wilsons til að sparka í hlutina er efni sem beint er til myndbanda. Söguþráðurinn: Wilson er húmorslaus vampíruveiðimaður sem verður fyrir skoti frá lögreglu á staðnum eftir að hann neyðist til að slátra. verur næturinnar með tilliti til almennings. Lögreglan eltir hann, vampírur elta hann, hann bregst við með því að sparka...mikið. Það er aðeins meira til sögunnar, en hún er svo ómarkviss að ég man það satt að segja ekki; Ég held að fólk hafi í raun talað í myndinni, en það er til umræðu. Söguþráðurinn er ekkert annað en uppsetning fyrir Wilson til að drepa eins margar vampírur og hægt er á hlaupatímanum, venjulega með því að sparka í þær. Tæknilýsingin er í einu orði sagt blóðleysi. Lítil litameðferð, áhugamannaleg notkun á lýsingu, einföld notkun myndavélar og sjónarhorns. Blóð og blóð er áberandi takmarkað, skrýtið fyrir þessa tegund kvikmynda. Það sem er sárasta af villunni við kvikmyndatökuna er sú hrikalega breyting yfir í ofur-skjálfta myndavél í hverju bardagaatriði. Ef myndavélin byrjar að hoppa um eins og api á hraða, þá veistu að Don er að fara að sparka í allt í augsýn. Allt í allt er þetta svona slæm kvikmynd sem hægt er að gera gott með nokkrum vinum og mörgum af tortryggnum húmor. Annars skaltu ekki horfa, nema þér líkar mjög við að horfa á hlutina verða sparkaðir.3/10