Þótt söguþráðurinn sé mjög lítill og allt sem er til sé bara allt spunaspil, þá var þetta samt góð byrjun frá nýjum leikstjóra sem hafði ekkert fjárhagslegt bakslag og líka snjöll ráðstöfun frá Andy Warhol til að gera kvikmyndaframleiðslu sína markaðshæfari og áhorfendavænni. Í öllu falli byggir þessi saga af götuhöggi of mikið á því að sýna Joe buck nakinn (nánast allan tímann!). Og skapandi notkun á áberandi klippingu hverfur í raun eftir hundraðasta skiptið og það að klippa af glugganum verður virkilega pirrandi á miðri leið. Þetta hefði verið miklu skemmtilegra eða jafnvel dramatískara ef þeir gerðu heimildarmynd af daglegu tali af raunverulegri karlkyns vændiskonu eða hórukonu, í stað þess að láta leikarana búa til einhvern ómálefnalegan söguþráð og samræður.