Max var með V-8, Trace (Síðasta og eina hetjan í Wheels of Fires) er með þotuhreyfil aftan á bílnum sínum sem gerir honum kleift að gera óviljandi gamansöm andlit þegar hann hleypur um hálfa auðn auðn. Vertu undrandi þar sem Mad Max 2 (aka The Road Warrior) er krufin og splæst aftur saman sem ný mynd þó tekin er upp á dauflegan hátt með lélegum leikurum og ömurlegu glæfrabragði. Hvers vegna er WoF sett í auðn eftir heimsenda? Einfalt, The Road Warrior var! Reyndar er hægt að svara öllum spurningum með því að: það var þannig í Road Warrior! Fyrir utan vinnulausa stökkbreytta leikara úr upprunalegu 60's The Time Machine myndinni sem koma fram til að gefa áhorfendum eitthvað sem ekki er í farartæki til að tyggja á í nokkrar mínútur. Á dæmigerðum 80's tísku, allir bílar ekið af slæmum Krakkar sem verða fyrir höggi eða örlítið ýttir springa í risastórri bylgjandi sprengingu. Óhjákvæmilega munu allir bílaeltingar gerast nálægt hentugum klettahliðum og bílar munu óhjákvæmilega detta af þeim. Samhliða þessari villtu kvikmyndaferð frá níunda áratugnum er almennt hömlulaust kvenfyrirlitning í þessum ódýra kvikmyndastíl. Yfirleitt beið ég eftir að eldflaugaknúni bíllinn hans Trace myndi hraða og skjóta eldi svo það væri annað skot af honum að skrapa upp andlitið eins og hann ætti að vera harður, sem kemur meira út þegar hann lítur út fyrir að vera með hægðatregðu. Illa dansað hasar ásamt slæmum leik gerir þessa mynd að sannkallaðri söknuði. Hið óviljandi húmorgildi nær jafnvel að klæðast þunnt.Rats: Nights of Terror eftir Bruno Mattei er yfirburða. Og það í sjálfu sér segir mikið! Með þessum tölum er 2020 Texas Gladiators kvikmyndalegt meistaraverk miðað við Wheels of Fire. Lélegt Road Warrior högg sem hefur ekki nálægt nógu ostastuðli til að gera myndina áhorfanlega.