Ég hef tilhneigingu til að hafa gaman af karakterdrifnum kvikmyndum. Ég held líka að Hope Davis skili alltaf góðu verki, svo ég gerði mér miklar vonir við þessa mynd. Þessar vonir brugðust fljótlega. Helsti gallinn við þessa mynd er leikstjórnin. Það eru fullt af senum sem eru dagdraumar. Myndin notar oft Denis Leary persónuna sem alter ego Campbell Scott persónunnar. Það virkar alls ekki fyrir mig. Þetta hefði virkað betur sem leikrit en kvikmynd. Það eru líka vandamál með söguþráðinn. Það er mikilvægt að persónur kvikmyndar fari í ferðalag og lendi á öðrum stað en þær byrjuðu. Mér fannst persónurnar ekki vaxa í upplifuninni sem lýst er í myndinni. Að lokum var klippingin heldur ekki vel unnin. Það var mjög mikil lægð í miðri myndinni sem var einstaklega leiðinleg. Fyrir utan leiklistina, sem mér fannst vera stöðugt sterkur, mistókst þessi mynd í næstum öllum þáttum kvikmynda.