Eftir að hafa horft á þessa mynd varð ég heiðarlega fyrir vonbrigðum - ekki vegna leikaranna, sögunnar eða leikstjórnarinnar - ég varð fyrir vonbrigðum með þessar kvikmyndaauglýsingar. Í stiklunum var gefið í skyn að herfylkingin hefði "valið þriðju leiðina út" aðra en að gefast upp eða deyja (pólskar upplýsingar voru jafnvel að misskilja að þeir hefðu val á milli þess að vera drepnir af eigin stórskotalið eða þýskum byssum, þeir þýddu meira að segja titilinn rangt sem "villt herfylki". Þetta hefur kitlað á réttan stað og ég keypti myndina. Vonbrigðin byrjuðu þegar ég áttaði mig á því að þriðja leiðin er að setjast bara niður og telja lík og síðan setjast niður og telja lík... Svo fór ég að hugsa "hey, þessi saga getur ekki verið svona einföld... Ég veðja að þessi snjalli liðsforingi muni finna einhverja slægustu leið til að bjarga því sem eftir er af hermönnum sínum“. Jæja, hann gerði það ekki, þeir sátu bara og biðu eftir að eitthvað gerðist. Og það var ég líka. Sagan var byggð á raunverulegum atburðum í fyrri heimsstyrjöldinni, svo höfundarnir gátu ekki nýtt ímyndunaraflið mikið, en héldu jafnvel að mér þætti þessi mynd virkilega óögrandi og jafnvel svolítið leiðinleg. Og eins og ég skrifaði í fyrsta lagi - það er ekki leikurum, rithöfundum eða leikstjóra að kenna - markaðsfólk þeirra hefur hækkað væntingar mínar hátt yfir það sem þessi mynd gæti ráðið við.