„Traffik“, þrátt fyrir titilinn, snýst í raun ekki um eiturlyf. Í bestu hefð fyrir krossferð í bresku sjónvarpsleikriti, greinir 'Traffik' og siðferðilegt viðfangsefni sitt, sem er ekki einhver goðsagnakennd plága, heldur fylki eða ferli með auðkennanlegum félagslegum, efnahagslegum og sögulegum rótum, orsökum og afleiðingum. Það er eitthvað næstum vísindalegt í því hvernig myndin tekur fjögur sett af persónum úr stórkostlega aðskildum alþjóðlegum og stéttarlegum bakgrunni - valmúaræktanda sem neyddur er inn í pakistanska undirheima af fátækt og tortryggni ríkisstjórn; ensk, fyrrverandi ólympísk sundkona fíkniefnabaróns sem er ákærð fyrir mansal; tveir þýskir lögreglumenn, sem eru í molum, sem vilja sakfella þann síðarnefnda, sem stafar jafn mikið af reiði stéttarinnar og trú á lögin; og Tory yngri ráðherra, sem Cambridge-stúdentadóttir hans er orðin fíkill. „Traffik“ er óafsakandi kennslufræði - frá fyrstu tjöldum Jack Lithgow í Pakistan, þar sem hann rannsakar árangur ríkisstjórnarinnar við að útrýma fíkniefnum áður en hún setur meiri breska aðstoð við, stöndum yfir okkur með staðreyndum um vandamálið. En þessar „staðreyndir“ koma úr ýmsum áttum - misvísandi fulltrúum ríkisstjórnarinnar; vinstrisinnaðir lögfræðingar með (hugmyndafræðilega og innlenda) hagsmuni af spillingunni; fátækir bændur sem þurfa að rækta valmúa til að lifa af. Staðreyndir, venjulega hughreystandi merki á korti, eru greinilega ekki nóg - því fleiri staðreyndir sem við fáum, því minna stjórnanlegt virðist ástandið. Það er ekki fyrr en Jack, siðferðismiðstöð myndarinnar, maðurinn sem tengir alla frásagnarþræðina, ferðast í raun inn í hjarta eiturlyfjamyrkrsins, lærir að varpa hræsni sinni (harmar neyslu eiturlyfja, en neitar að setja neina alvarlega peninga inn í að takast á við vandann og skapa aðstæður, með ýmsum frjálsum markaði frumkvæði, þar sem eiturlyfjasmygl blómstrar.Alveg eins og andhetjur gömlu Warners glæpamyndanna voru í raun og veru bandarískir kapítalistar fyrirmyndir, þannig eru smyglararnir hugsjónin sem aðhyllast af Thatcher og Reagan) að að minnsta kosti er hægt að viðurkenna raunveruleika vandans. Eins og ég segi, „Traffik“ snýst í raun ekki um eiturlyf. Eins og Jack viðurkennir loksins, eftir að hafa verið rekinn úr starfi Tory-ráðherra, eru eiturlyf í rauninni ekki vandamálið. Þetta er samfélag sem er brotið í sundur af konu sem sagði að það væri ekki lengur til neitt slíkt (eins og sannaðist af fjölskyldulífi Jacks sem ekki var til), sem kerfisbundið sviptir yfirgnæfandi meirihluta fólks von og hamingju, sífellt fleiri leita sér að eiturlyfjum. Það sem er mest ógnvekjandi við „Traffik“ er ekki grafískar, deyfandi lýsingar á eiturlyfjaneyslu (tæknileg smáatriði sem endurspegla framsetningu „lögmætari“, munnlegra staðreyndaupplýsinga), heldur dystópíska sýn á Bretlandi sem er svipt öllum gleði. , fegurð eða samfélag, hráslagaleg auðn eyðibýlishúsa og andlauss nútímans, samfélag ósigursinna sem er reiðubúið fyrir smyglara og baróna sem stunda viðskipti sín. Þetta er ekki bara bresk samtímasaga - hún skráir hnignun heimsveldis sem byggt er á viðskiptum sem minnkað er í löglausa eiturlyfjasmygl. Það er vissulega merkilegt að aðrar síður í áætluninni eru Þýskaland og Pakistan, mikilvægir aðilar í hnignun heimsveldisins. Hér kemur gamli keisaralega siðleysið á heimavelli, fórnarlömbin sem áður voru þræluð, líkamar þeirra misnotaðir af valdi húsbænda sinna, snúa aftur til keisaramiðstöðvarinnar í London, fræ hnignunar þess bókstaflega borin í líkama þeirra, sem felur í sér ótta allra þeirra sem seint hafa verið. Gotneskar skáldsögur frá 19. öld. 'Traffik' er eitt af stóru afrekum breska sjónvarpsins og er að mörgu leyti æðri nýlegri endurgerð Hollywood. Pólitísk áhersla er augljóslega skárri - hnignun Jack er mun áhrifaríkari en Wakefield vegna þess að hann, sem umboðsmaður stjórnarstefnunnar, sem og slæmur faðir, er mjög hluti af vandamálinu, en eini raunverulegi pólitíski galli Bandaríkjamannsins er sjálfsánægja. Í næstum öllum tilfellum er persónusköpun þéttari og mun trúverðugri (samanberið hina stálföstu Helenu Lindsay Duncan, sem þegar hefur verið bitin af reynslu og mistökum, og mjög yfirborðskennda hliðstæðu hennar). Ólíkt vafasömum kynþáttaundirstraumi „Traffic“ (sem gerir Mexíkó að myrkri og öðrum; fullkominn WASP hryllingur er kynlíf með svörtum manni), er myndin af Pakistan ríkulega, hörmulega teiknuð, með óhugnanlegum rökræðum um eiturlyfjavernd ásamt senum af hræðilegu ofbeldi. . Í gegn er órjúfanlegur tenging opinbers og einkaaðila sérfræðingur. Sjónrænt er myndin ótrúlega frumleg, án þess að vera nokkurn tímann áberandi eða „kvikmyndaleg“ - sérstaklega í síðasta þætti, þar sem byggingarnar og innréttingarnar virðast hreyfast við þegar kerfið lokast. Ef „Traffik“, eins og endurgerð hennar, telur sig þurfa að fjörubrot, þá er ríkjandi tilfinning um sóun og missi miklu vítaverðari, mál Jacks biturlega örvæntingarfullt.