Strax í upphafi er pólitískt þema þessarar myndar svo augljóst og þungt í vöfum, að útkoman er algjörlega fyrirsjáanleg. Allar góðar kennslubækur um að skrifa handrit mun ráðleggja að persónurnar séu lagðar saman, innihalda persónuboga og þriggja þátta uppbyggingu. Í þessari mynd finnurðu ekkert af því. Lögreglan er illmennið og er þar af leiðandi sýnd sem grunn, óhæf og huglaus. Framleiðendum þessarar myndar virðist aldrei hafa dottið í hug að lögreglan gæti verið heiðursborgarar sem sjái að ganga í lögregluna sem góða leið til að stuðla að velferð samfélagsins. Áhorfandinn fær ekkert tækifæri til að gera upp hug sinn um hvort Ned Kelly er góður strákur eða miskunnarlaus illmenni. Myndin hefst á því að hann er handtekinn fyrir að stela hesti, en við fáum enga vísbendingu um sekt hans eða sakleysi. Við sjáum hann ganga inn um dyrnar á fangelsi, en vitum aðeins að hann hefur verið inni í þrjú ár þegar við heyrum þetta miklu seinna í einhverjum samræðum. Þessi mynd inniheldur margar myndir af Ned sem horfir í myndavélina með alvarlegum svip. Mér fannst myndin algjört verk að horfa á. Þetta er stefnan fyrir nútímamyndir og þessi setti mig frá því að horfa lengur.