Þessi gáfulega, áhrifamikla og fallega mynd er rannsókn á því hvernig fólk bregst við hefð (minnir mig á skáldsögur William Faulkner). Persónurnar finnast allar fastar í þyngd hlutverkanna sem þeim er ætlað að taka að sér og leita leiða til að lifa lífinu. innan þeirra hlutverka frekar en að henda þeim með öllu. En þegar sagan þróast dragast tvær eiginkonur, fastar í ástlausu hjónabandi, saman. Með því að nýta styrk vináttu sinnar og kærleika gefa þau hvort öðru hugrekki til að yfirgefa hlutverk sín. Þau hafa komist að því að það að lifa innan hefðina þeirra er alls ekkert líf, það er eins konar lifandi dauði: án ástríðu, án raunverulegrar tengingar við öðrum, án uppfyllingar. Þrátt fyrir að þeir viti að það verði gjald fyrir uppreisn þeirra og frelsi, þá er það miklu minna verð en fórnin sem þægileg, fyrirsjáanleg tilvera kallar á. Handritið er dásamlegt, leiklistin frábær. Nánast fullkomið!