Lost geymir eitthvað áhugavert fyrir alla. Það er hægt að segja ógeðslega mikið um þessa seríu og það er búið að segja ógeðslega mikið, þannig að ég mun ekki vera sá sem skrifar þetta allt fyrir þig aftur. Lestu bara fólkið sem elskaði það og þú munt vita hvers vegna þú vilt horfa á það. Það skemmtilega við þessa seríu er að hún er algjörlega ný. Það eru ekki margar kvikmyndir - og enn færri - seríur byggðar á þemanu eingöngu spennu, en Lost stendur við þemað með stolti. Þetta snýst allt um hið óútskýrða og ef þú sameinar það með framandi staðsetningu, fallegum fléttum í söguþræði, frábærum leikarahópi og góðu sniði (nútíð og fortíð sameinuð í stökum þáttum) muntu hafa seríu þar sem hver þáttur er saga á sínum tíma. eigin en hluti af meiri sögu. Þú vilt hafa alla innsýn persónanna, þú vilt sjá heildarmyndina og þú vilt vita hvert rithöfundarnir fara með þig. Niðurstaðan af því er sú að þetta er röð sem sleppir þér ekki. Meira efins, þáttaröðin fór svolítið undir í seríu 2, líklega vegna eigin velgengni. Það er vel þekkt að Lost var aðeins skrifað í eitt tímabil upphaflega og þegar yfirgnæfandi velgengni fylgdi voru rithöfundarnir líka óvart. Að mínu mati gerðu þeir þau mistök að bæta við enn fleiri leyndardómum og í meiri hraða í þáttaröð 2, síðan til að leysa (eða að hluta að minnsta kosti) þau sem voru í seríu 1. Í lok þáttaraðar 2 endaði þú með miklum þoka af leyndarmálum, flækjum í söguþræði og óútskýrðum fyrirbærum, en það er aðeins svo mikið sem áhorfandi getur tekið. Munurinn á tímabili 2 og 3 var hins vegar mikill. Þriðja þáttaröðin gaf út mikið af innsýn, til að skipta þeim að hluta út fyrir nýjar spurningar. Og það er nákvæmlega hvernig þeir ættu að skrifa; þú vilt þumla frá einum söguþræði til annars, ekki fá flóðbylgju af leyndarmálum dreift um þig og taka svo upp nokkur til að útskýra fyrir áhorfendum. Þeir fengu það í seríu 3 og færir okkur efnilega seríunarframtíð fyrir seríu 4. Það er gott að sjá að svona öðruvísi snið seríu getur verið svo gríðarlega vinsælt.