Ég bjóst við miklu af þessari mynd og ég get sagt að ég hef ekki orðið fyrir vonbrigðum. Fyrst af öllu, þessi mynd, sem heimsferð um víngerð, lætur áhorfandann njóta fallegra staða. Fólkið sem rætt var við er mjög áhugavert og fyndið líka, sérstaklega Hubert de Montille. Myndatakan getur verið ruglingsleg, myndavélin er alltaf óstöðug og fókusar oft á aukaatriði í bakgrunninum. Þér líkar það kannski ekki, en ég lít ekki á það sem galla. Þemu sem tekin eru upp í myndinni geta líka verið svolítið ruglingsleg þar sem hnattvæðing er ekki eina málið sem rætt er um. En Nossiter tókst að gefa mynd sinni stöðugleika allan tímann. Frábært afrek þessarar myndar er að sýna allar persónurnar sem taka þátt í víniðnaðinum eins og þær eru í raun og veru, forðast klisjuna „Good against Evil“. Þetta gæti verið aðalmunurinn á "Mondovino" og heimildarmyndum Michael Moore; Sjónarhorn Nossiter birtist á lúmskan hátt, í gegnum skoðanir sem uppáhaldspersónur hans láta í ljós. Auðlegð þessarar heimildarmyndar byggir aðallega á persónunum, sögu víngerðarfjölskyldna til langs tíma, eins og De Montilles, Mondavis, Antinori og Frescobaldi. Nossiter lætur áhorfandann uppgötva að vín tengist fjölskyldum á einhvern hátt frekar en að vera bara fyrirtæki og iðnaður. Þessi mynd lætur þig ekki langa til að drekka vín, en vekur þig svo sannarlega til að uppgötva víngarða og vínframleiðendur. Ég horfði á þessa mynd sem nemandi í Enology, og við skulum bara hafa margar leiðir til að læra. Ég gef þessari heimildarmynd 10 af 10, þrátt fyrir tæknileg sérkenni hans.