Enn þann dag í dag hef ég aldrei séð Elizabeth Shue í neinu öðru vegna fnyksins af þessari mynd. Illa leikið, illa samsæri og kynþáttaníð Neanderdalsmaður, það gerðist í Chicago þar sem hver einasti blökkumaður bjó greinilega á blúsklúbbi. . SPOILER Á undan. . . . . ..SPOILER: „Blús“ sólóið hennar var jafnvel sársaukafyllra að horfa á en hugmyndalausan leik hennar og inngangurinn í honum - 'Enginn fer án þess að syngja blús' - var eins heimskuleg og færsla. Börnin sem persónan hennar var að passa voru óþolandi og löngu áður en myndinni lauk var ég að óska ​​þess að eitthvað hræðilegt kæmi fyrir þau öll. Ég verð samt að segja að það er eitt sérstakt við þessa mynd; það þarf mikið til að kvikmynd móðgi mig en þetta rjúkandi stykki af trjákvisti gerði það sem Chopper, Phantom Menace og Catwoman gátu ekki -- gerði mig illt í maganum.