Ég hef ekki hlegið svona mikið í langan tíma - eða séð kvikmynd sem er svo illa gerð! Talaðu um svo slæmt að það kom mér til að hlæja! Í fyrsta lagi áætla ég að í um 40 prósent af lengd myndarinnar gæti ég ekki sagt hvað var að gerast, eða jafnvel hvað ég var að sjá. Ég get aðeins lýst myndavélarverkinu þannig að æði mætir LSD. Það eru heilir hlutar, mínútur að lengd, þar sem allt sem þú sérð eru óskýr blikur og brot af hellisvegg, fólk og ýmislegt annað óþekkjanlegt dót. Ég eyddi hálfri myndinni í að spyrja unglingsdætur mínar hvað væri að gerast, en þær gátu ekki fylgst með því betur en ég. Svo eru það "svörtu" augnablikin, þegar í viðleitni til að hræða okkur (wooooooooo) slökkna ljósin á öllum og skjárinn verður kolsvartur - og ég meina ekki bara í nokkrar sekúndur. Ég held að það lengsta hafi staðið í tæpar tvær mínútur. Ég býst við að tóm kvikmynd sé ein leið til að halda kostnaði niðri...mig grunar að "leikstjórinn" hafi nýlega lesið bók um allt sem þarf að gera til að gera skelfilega kvikmynd og ákvað að henda þeim öllum inn - um 20 sinnum hver. Það eru þrír góðir hlutir við þessa mynd: 1/ Hún er stutt í 90 mínútur (þó enn einum og hálfum tíma of löng!) 2/ Allar persónurnar deyja (enda er ómögulegt að hugsa um neina þeirra). 3/ Það var ein virkilega góð sena - þegar hópurinn er að horfa upp á skaftið sem þeir komu niður, eftir að hafa uppgötvað reipi sitt fallið til botns (sá ÞAÐ koma), er stóru grjóti ýtt yfir opið og lokað þeim inn. ÉG VAR Ég bjóst ekki við því, og það var virkilega slappt. Og hvað er með fyrstu brunaatriðin með skotinu, eftir skotinu, eftir skotið sem var í skjóli bakvið búðarljósin. Ég sver að leikstjórinn notaði næstum sama skotið um 20 sinnum á 5 mínútum. Og ég er viss um að eftir fyrsta drápið er NÁKVÆMLEGA sama myndefnið af blóði á hellisgólfinu notað tvisvar á um 90 sekúndum. Allt í allt, a CRAP stykki af kvikmyndagerð. Ég mun horfa á næstum hvað sem er, en þetta er nálægt því sem ég myndi draga mörkin.