Hjónahópurinn Bennie Fields og Blossom Seeley voru risastórar stjörnur í Vaudeville en samt gerðu þau mjög fáar kvikmyndir. Eins og á við um suma aðra flytjendur á tímum þeirra (George M. Cohan, Fanny Brice, Gertrude Lawrence) er aðgengilegasta kvikmyndaupptakan af Fields og Seeley ævisaga UM þá, þar sem þeir eru sýndir af öðrum leikurum: 'Somebody Loves Me', með Betty Hutton og þessum óviðjafnanlega söng- og dansmanni Ralph Meeker í aðalhlutverkum. Á blómaskeiði þeirra voru Fields og Seeley svo gríðarlega vinsælar að annar eiginmaður og eiginkona vaudeville-leikur - Jesse Block og Eve Sully - náð næstum jafn mikilli stjörnuleika og framkvæma næstum eins athöfn og varð í raun „annað lið“ Fields og Seeley. Fyrir utan sviðið var þó mikill munur á búsetuháttum hjónanna. Fields og Seeley bjuggu í hótelsvítum, greiddu herbergisþjónustuverð fyrir hverja máltíð sem þau borðuðu og urðu að lokum uppiskroppa með peninga. Block og Sully lifðu hógværð og fjárfestu tekjur sínar skynsamlega og enduðu með þægilegum starfslokum. Fyrstu 30 sekúndurnar af þessari Vitaphone stuttmynd eru uppteknar af tveimur píanóleikurum sem klæddir eru spatsum. Svo virðist sem þessir tveir menn voru með smá nafngildi árið 1930, þó ég hafi aldrei heyrt um þá. Að lokum þjóta Fields og Seely inn og byrja að koma fram. Þeir hafa báðir nóg af pep og hún er frekar aðlaðandi. Ég var pirruð yfir því að báðir flytjendurnir halda áfram að gera hreyfingar eins og þeir séu að fara að brjótast út í dans, en þeir gera það aldrei fyrr en í þriðja lag af þremur sem þeir flytja í þessu stutt. Þegar þeir loksins byrja að klaufa er árangurinn ekki glæsilegur. Ég var ánægður með að fá þetta tækifæri til að sjá þessa tvo stóru flytjendur gera sitt prýðilega hlutverk. Nú þegar ég hef séð það skil ég hvers vegna þeir urðu aldrei stjörnur í söngleikjum í kvikmyndum. Einkunn mín fyrir þennan: bara 4 af 10, og ég mun halda mig við Block og Sully.