Sundown - með veikustu, ömurlegustu vampírum sem nokkurn tíma hefur sést, ásamt einu óviðeigandi, tilgerðarlegasta tónverki sem skrifað hefur verið - og með Shane vampírunni, hver hreyfing og talað orð var svo fáránlegt að ég sprakk úr hlátri hálfum sinnum og rúllaði mér. augun afganginn. Vampírurnar virðast alls ekki hafa neina sérstaka krafta - nema styrk (stundum), að geta slökkt á lampa með huganum (einu sinni) og... það er það, í alvörunni. Hefurðu einhvern tíma ímyndað þér að Drakúla greifi hrökkvi til baka úr átökum vegna þess að hann varð uppiskroppa með byssukúlur? Það gerði ég ekki heldur. Nánast öll önnur mynd - Dracula myndi borða þessa í morgunmat, fleða fylgjendur sína og nota bein þeirra sem tannstöngla. Aðal söguþráðurinn í myndinni er að fjögurra manna fjölskylda lendir í vampírugengisslagi - Drakúla. á móti einhverjum gömlum gæsum. Þetta hefði getað verið gömul góð B-flick skemmtun, en of dramatíska tónlistin var greinilega skrifuð af einhverjum sem tók þessa mynd aðeins of alvarlega og endar með því að eyðileggja afganginn af myndinni sem er ekki þegar eyðilagður af leirkylfum, miðlungs leiklist og hlægilega handritið. Að lokum er þetta bara of kjánalegt til að vera fyndið. Vissulega eru skemmtileg augnablik í henni, en þau eru fá og langt á milli.