Ég tjái mig nánast aldrei um kvikmyndir, en ég sá 5 glimrandi dóma um þessa „mynd“ og ákvað að ég yrði að vega að mínum eigin umsögn. Leiðbeinandi minn fékk þessa mynd í pósti, blandaði saman við sýningarstjórana sína í akademíunni (AMPAS, aka gaurarnir sem kjósa um Óskarsverðlaunin), og var svo þakklátur fyrir hversu hræðilega smíðuð þessi mynd var að hann kom með hana í bekkinn okkar til að sýndu okkur hvernig á að setja EKKI saman kvikmynd. Þessi mynd hefur engan söguþráð, atriðin eru hræðilega, hræðilega klippt (oft með gervi "24" stíl mynd-í-mynd tækni), og flutningurinn (sérstaklega aðalhlutverkið, sem jafnvel mistekst að leika eins og slæm leikkona) eru að mestu ógeðfelldar. Einhverjum tókst ekki að skilja tilganginn með inngangi, nefnilega uppsetningu söguþræðisins. Það er engin uppsetning! Þegar myndin var hálfnuð vissi hvorki ég né aðrir í bekknum um hvað þessi mynd átti að fjalla. Opnunarkranaskotið, sem setur upp einhvers konar morð, er aldrei tekið á, og nú þegar ég hugsa um það, var hugsanlega ætlað að vera flash-forward, þar sem restin af myndinni er afturhvarf, en það sker úr því vettvangur beint í næsta án nokkurra vísbendinga sem slíkt.Bah, ég gæti alveg haldið áfram og áfram. Að minnsta kosti gefur þessi mynd mér endurnýjað trú á eigin kvikmyndagerðargetu.