Einstaklega falleg mynd, ein af fáum af þeim sem ég sá þegar ég var ung, sem heillaði mig þá og gerir enn, í tilfelli Thiefs virðist tilfinningin í raun batna með tímanum. Á tíunda áratugnum höfðum við dóttir mín séð það oft í sjónvarpi en fórum samt á myndirnar þegar það kom að listahúsabíóinu á staðnum þegar því var lokið komum við út stjörnubjarg augu með höfuðið fullt af ljóðum og hræringu Miklos Rozsa. tónlist sem óskaði þess að hún hefði getað varað nokkrum klukkustundum lengur og hugsaði hvað heimurinn var allt í einu fallegur aftur. Hugsjónahyggjumaðurinn Ahmad vill koma henni í fátækrahverfi meðal fólksins síns um stund til að athuga hlutina, en hinn vondi vezír Jaffar notar tækifærið til að fangelsa hann og grípa hásætið. Eftir að hafa sloppið með litlum þjófi sem Sabu leikur, kemur Ahmad auga á prinsessu og þau verða geigvænlega ástfangin á leiðinni lenda þau í mörgum ævintýrum (þó greinilega ekki nóg fyrir Sabu!) og Love sigrar ekki bara heldur tortímir allt. Tæknibrellurnar hljóta að hafa verið dáleiðandi árið 1940, en Tíminn hefur tekið sinn toll og dregið úr áhrifum þeirra, sérstaklega þar sem stafræn teiknimyndagerð hefur tekið yfir jafnvel lifandi hasar en þær standast samt vel miðað við myndir eins og Superman frá 40 árum síðar. Engu að síður, ef ég er beðinn um að stöðva vantrú á risastórum guffawing anda, fljúgandi hestum og teppum, stöðva ég líka vantrú á fullkomnar tæknibrellur! Uppáhaldsbitar: draumkennd atriðið í sólbjörtum garðinum þegar Ahmad opinberar hæfilega rómantískan söng sjálfs síns og Adelaide Hall; töfrandi litirnir í tjaldinu í Legend Land í raun, töfrandi litir í gegn; Sigursæll en samt sorglegur lokaþáttur Sabu og Rozsa. Conrad Veidt lék vondann í tveimur ótrúlegustu kvikmyndarómantökum, þessari og Casablanca, og dó síðan. John Justin og June Duprez voru frábærir í aðalhlutverkum elskhuga, báðir örlítið og hressandi stæltir, en hlutarnir kölluðu ekki á mikið svið tilfinninga: aðeins hrein ást skipti máli. Það eru nokkrar vægast sagt ofbeldisfullar myndir í henni , en vertu viss um að þetta er dýrðleg feelgood upplifun með 100% jákvæðum skilaboðum, það er bara leitt að nú á dögum horfa litlir krakkar ekki á þetta í stað klámsins sem þau kjósa. Ein af topp 10 kvikmyndunum mínum í uppáhaldi, ég get ekki mælt of mikið með þessari má hún vera sýnd til enda tímans.