Þegar ég var yngri (ó um það bil 2) horfði ég á Barney í fyrsta skipti og líkaði það. EN, þá var ég heldur ekki með heila. Og nú lít ég til baka og sé hvað "Barney" er hræðilegur þáttur í raun og veru: Í fyrsta lagi er ALLT í þeim þætti hrollvekjandi. Barney, aðalpersónan, er hræðileg 9 fet á hæð talandi, fjólublá risaeðla sem kennir 13 ára börnum um "ímyndunarafl...."(*hrollur*) B.J.(Ég veit hvað þú hugsar um nafnið hans.)Er minni en samt hrollvekjandi gul risaeðla sem er sett í til að vera "sem sagt" flott. En í rauninni er hann einmitt andstæðan. Eftir að hafa horft á nokkra þætti þar sem B.J. þrammaði mállausan inn með örlítið snúna húfuna og gert nokkra ekkert svo fyndna brandara, langaði mig að öskra. Baby Bop-oh-oh-god!(*ælir*)oh-oh-OH-allavega Baby Bop er versta hugmynd um karakter EVER. Hún er græn triceratops (það er risaeðla) sem ber gult teppi. Ummæli hennar um „hee-hee-hee“ og lofgjörð Barneys um „super-deeee-doooper“ gera það erfitt að sitja í gegnum hvern þátt, þar sem sjöundubekkingar læra um form og siði. Og það, vinur minn, er það sem gerir þessa sýningu sannarlega hræðilega.