Kannar landamæri mikilla leiðinda. Lífið í litlum kanadískum bæ á veturna sem tilraun í mikilli skynjunarskorti. Það gerist nákvæmlega ekkert eins og það er skoðað með augum tómrar, daufrar, algerlega óáhugaverðrar söguhetju. Áhorfendur þessarar myndar ættu að vera tilbúnir til að ofskynja í stílnum „Altered States“. Í byltingarkenndri rannsókn komst David Snowden að því að hann gæti spáð fyrir um Alzheimer þrjátíu ár fram í tímann með því að bera saman sjálfsævisögulegar ritgerðir nunna þegar þær komu inn í klaustrið. Þeir sem að lokum þjáðust af sjúkdómnum skrifuðu í einföldum beinum prósa. Ritgerðirnar voru rólegar og ígrundaðar með lítilli bjartsýni eða gleðiþáttum. Nú, hvers vegna minntist ég á það? Kannski fer hugur minn að leysast hægt og rólega þegar ég horfi á þessa endalausu, sjálfsævisögulegu, íhugulu mynd sem sýnir í einföldum beinum stíl hráslagalegt og stóískt líf lítils samfélags, sem býr við hlið risastórra gjallhrúga af asbesti. Þessi mynd varð vinsæl þegar mest var. aðskilnaðarhreyfingarinnar í Quebec vegna framsetningar hennar á þessu samfélagi sem varanlega særðum fórnarlömbum. Það sorglega er að rithöfundur og leikstjóri hennar greindist fljótlega með Alzheimerssjúkdóm snemma á níunda áratugnum og framdi greinilega sjálfsmorð.