Kvikmyndin hefur eina nektarsenu: Maður sem situr á rúmbrúninni og berst með kynfærum sínum á miðjum skjánum. Það er frekar löng sena. Hver var tilgangurinn? Ég held næstum því að hún hafi átt að vera fyndin en við vorum að horfa á hana með mömmu og það var ekki fyndið að hafa ÞAÐ stara á okkur í það sem virtist vera heila mínútu. Myndin er köld. Engin persónanna er einu sinni viðkunnanleg. Audrey Tatou er auðvitað sæt, en persónan hennar er óhamingjusöm stelpa. Ég myndi í rauninni ekki mæla með þessari mynd. Ég hafði búist við því að það væri heillandi og ferskt en það var niðurdrepandi. Ég velti því fyrir mér hvort leikstjórinn væri úr mjög efri skorpu, menntaðri frönsku fjölskyldu og hann lítur niður á þessar persónur.