] Hefurðu ekki séð þessa mynd? Hefurðu ekki einu sinni heyrt um þessa mynd? Það kæmi mér ekki á óvart. Ein af fáum raunverulegum „óháðum“ myndum sem framleiddar voru á síðustu tíu árum, ekkert stúdíó hafði trú á myndinni og hún var aldrei tekin til stórrar dreifingar. Óháða fyrirtækið Kino Films gaf BOESMAN OG LENA mjög takmarkaðan þátt með nánast enga kynningu og meirihluti helstu kvikmyndagagnrýnenda nennti ekki einu sinni að rifja það upp. Ég býst við að kvikmynd byggð á einni þátt, einni leikmynd um aðskilnaðarstefnuna og áhrif hennar á tvo einstaklinga hafi aldrei átt möguleika á markaði í dag - og það er tap hins gáfaða kvikmyndaunnanda. verðskuldað Ocsar-tilnefningar (eins og kvikmyndatökumaðurinn) en myndin fékk svo lítið aðdáun að ég get ekki einu sinni kennt akademíunni um það. Þetta er mynd sem er krefjandi, umhugsunarverð og hjartnæm og krefst þess í raun að áhorfendur mætir henni á sínum eigin forsendum. Að teknu tilliti til þess er þetta örugglega ekki kvikmynd fyrir hugalausa skemmtun. Leikstjórinn John Berry reynir skynsamlega ekki að klæða leik Athol Fugard upp. Vissulega fáum við nokkur brotin endurlit og hrífandi útsýnismyndir, en kvikmyndaútgáfan af BOESMAN OG LENA er á heildina litið saga um tvær manneskjur sem búa við ómannúðlegar aðstæður. Sviptur grundvallarmannréttindum sínum, Boesman (Glover) ) og Lena (Bassett) eiga enga eftir til að ráðast á nema hvor aðra. Þriðja persónan gengur til liðs við þá um tíma (Willie Jonah, ótrúlegur í að mestu þöglu hlutverki), en fókus myndarinnar hverfur aldrei frá titilpersónunum og því sem þær eru orðnar. Bassett og Glover gefa hugrakka frammistöðu sem brotið par, frammistöðu sem einfaldlega var ekki hægt að bæta. Kröftuglega og hrottalega örvandi, bæði vitsmunalega og tilfinningalega, eiga BOESMAN OG LENA skilið að vera enduruppgötvuð af heimamyndbandi. Hands down, besta mynd ársins 2000.