Þessi útsending af klassíska söngleiknum „Sweeney Todd“ gerir framleiðsluna ekki réttlæti, en er samt alveg hrífandi. Í fyrsta lagi er skemmtilegasti þátturinn í þessari útgáfu framleiðsluhönnunin, allt frá fjölsettinu á hjólum til óvæntra gildruhurðarinnar. Síðan er sviðsetningin frábær, alveg niður í klippingu. Helsti gallinn hér er í flutningnum sem fólk gefur. Ó, þeir eru trúverðugir, allt í lagi - en það er frekar svekkjandi þegar enginn virðist vera að slá vísbendingar sínar á réttum tíma í eins hröðu lagi og segðu, "Kysstu mig." Reyndar er leikkonan sem leikur Jóhönnu ekki bara ótempó að dapurlegu marki, heldur líka örlítið off-key. Og örlítið yfirdrifinn cockney hreim Angelu Lansbury er svolítið pirrandi. Eitt enn líka - hvað nákvæmlega er svona slæmt við flutning Turpins dómara á "Johanna" að hún er bönnuð í bandaríska leikhúsinu, en ekki mannætusöngnum "A Little Priest"? Annars er þetta frábær framleiðsla. Það er unaður að horfa á fólk gera það sem það elskar - og ég er ekki einu sinni að tala um "kjötbökur með ívafi".