Jæja, myndin fjallar í grundvallaratriðum um síðustu daga tiltekins rússneskrar hersveitar sem var staðsettur í Afganistan, áður en aðalherliðið hvarf til baka árið 1985. Myndin lýsir nákvæmlega hinum ljóta veruleika rússneska hersins sem hefur gert hann alræmdan: "dedovshina" (foringjar og undirhershöfðingjar). líkamlega áreitni, barði og niðurlægingu yngri nýliða), blandaður stríðsleikur (þú getur verslað við óvin þinn einn daginn og drepið hann þann næsta), líf kvenna í fremstu víglínu, heimildarmyndir af þyrluárásum og líkkistur sem eru lóðaðar og sendar Rússneskar flutningaflugvélar í Hercules-flokki C-130 Herkúles með spori til að stinga Stinger eldflaugum, þreytu, leiðindum, andvígum stríðsástandi, tilfinningalega hlið einfaldlega sagt. Það eru nokkrar hasarsenur, en þær eru illa gerðar og oft órökréttar, eins og sjálfsvígsganga Major Bandura og að snúa baki við 10 ára krakka vopnaðan AK-47 sem er föður sem hann drap. Einnig sú staðreynd að í miðjum skotbardaga á fjöllunum sprettur þungur sprengjuvörpur upp úr engu (og hver hálfbjartur maður veit að það er nánast ómögulegt að hampa 40-50 lns sprengjuvörpum í göngunni). En á sama tíma sýna kvikmyndir að stríð er óhreint mál, þar sem morð eru stundum leyfð, svívirðileg eyðilegging heilu þorpanna fyrir litla sem enga ástæðu er eðlileg, ósjálfrátt morð á almennum borgurum er litið framhjá sem óumflýjanlegt tjón í stríði... Nokkur matur fyrir umhugsun um hvers vegna Afganistan var tapað.. Ekki besta stríðsmyndin sem gerð var, en nógu djúpstæð og gáfuð til að vera þess virði að horfa á.