Ég hélt að þessi mynd yrði miklu betri en hún var. Þetta hljómaði eins og skopstæling af njósnakynslóðinni og byrjunin á henni minnti mig á Pleasantvil, en þessi mynd kom stutt. Söguþráðurinn er bara of fáránlegur. KGB og Sovétríkin í Rússlandi hafa stofnað njósnaskóla til að kenna njósnurum sínum hvernig þeir eigi að haga sér eins og Bandaríkjamenn, en bærinn sem þeir stofnuðu í honum til þjálfunar er dálítið gamaldags, svo þeir grípa tvo hnakka frá Bandaríkjunum til að krydda hlutina upp. Ég veit það ekki, en þetta virðist bara vera þarna úti. Það verður mjög skrítið þegar nánast enginn í þessum rússneska bæ talar með rússneskum hreim. Einhver klúðraði í leikarastarfinu. Einnig, fyrir gamanmynd er þetta sársaukafullt þurrt. Það eru einn, tveir fyndnir blettir toppar, og þeir eru ekkert til að syngja og dansa um. Kvikmyndin á endanum mun líklega svæfa þig. Og sem brenglað kýla í andlitið er þessi mynd svo atvinnumaður í Bandaríkjunum að það gerir mig veik. Myndin heldur áfram að segja aftur og aftur, Bandaríkin eru Guð og Rússland er djöfullinn. Þetta er svona ófrægingarherferð sem var gerð gegn Japönum í seinni heimsstyrjöldinni. Það eru myndir eins og þessar sem fá alla til að halda að Bandaríkin séu full af sjálfum sér. Þetta fær 4 af 10, og ég er góður. Það ætti í raun að fá einn, en dansatriðið var fyndið, en aftur dróst það allt of lengi til að vera virkilega fyndið.