Átta einfaldar reglur byrjaði sem mjög skemmtileg sería. Ég elska John Ritter og persónu hans Paul Hennessey og sambandið sem hann átti við börnin sín var besti hluti þáttarins. Ég hef alltaf kosið Kerry en Bridget, Bridget hefur verið gert áður, Kerry er alveg einstök og ég get tengt hana í marga vegu, þó ég sé ekki viss um að mér líki við stefnuna sem persónan hennar fór í síðari þáttaröðinni. Fyrstu þættirnir voru skemmtilegir, góðir einfaldir unglingafléttur um Paul og Cate sem aga krakkana, hins vegar held ég að þátturinn hafi misst ljómann þegar John Ritter dó. Ég dáðist að leikarahópnum og áhöfninni fyrir að vilja halda seríunni áfram en þegar hann dó fannst mér dagskráin gera það. Fyrir mér byggðist allur tilgangur þáttarins á leiðarvísinum „8 einföldu reglurnar um að deita táningsdóttur mína“, hann var skrifaður af alvöru manni með táningsdætur og mikilvægi og sjónarhorni þáttarins hafði breyst án Hennessey pabbans. .Bridget virtist verða meira pirrandi, Rory var óbreyttur og Cate var alltaf að gefa afkvæmum sínum lífskennslu sem áður þótti fyndnari þegar allt var eftir Paul. Mér finnst afinn fyndinn (sérstaklega þegar hann er að horfa á Great escape) en finnst C.J óþarfi í þáttinn. Hann er fyndinn á köflum en mér fannst sögulínurnar þegar hann kom vera mjög svipaðar öðrum amerískum gamanþáttum. Yfir allt eru þeir nýrri ekki slæmir vantar bara spennu og finnst einhverjum öðrum það pirrandi að Cate vinni í skólanum og C.J og afi eru alltaf þar líka? Ég myndi alltaf mæla með þessum þætti fyrir vini þar sem hann var mjög sterkur í upphafi og vel þess virði að horfa á fyrir Paul og Kerry, en síðari þættirnir voru í besta falli í meðallagi.