Elska hana samt 17 eða svo árum eftir að ég sá hana í fyrsta skipti, reyndar uppgötvaði ég að ég hafði týnt eintakinu mínu af þessu og var mjög í uppnámi. Þrátt fyrir að það sé ekki tengt upprunalegu (sem ég tók aldrei eftir sem krakki og sem fullorðinn er mér sama um), er þetta hvernig teiknimyndir *ættu* að vera. Bara nógu dimmt til að vera áhugavert og nógu ljós til að allir geti notið þess. Ég er meira en ánægð með að foreldrar mínir hafi alið mig upp við svona hluti frekar en teiknimyndirnar sem við sjáum í dag sem kenna börnunum okkar ekkert. Tónlistin er frábær og festist í hausnum að eilífu...ég hef hlaðið niður öllu hljóðrásinni á einum tímapunkti eða öðrum.