Ég horfði bara á þessa mynd í gærkvöldi og ég VARÐ að setja út viðvörun fyrir alla sem íhuga að sjá þessa mynd. Í einu orði sagt - ekki. Mér finnst í alvörunni eins og þetta sé eitthvað sem handritsnemi hefði skrifað í Quentin Tarantino/Eddie Murphy áfanga, þ.e.a.s. annað hvert orð var bölvun. Ég á ekki í vandræðum með ríkar bölvun eins og í "Good Will Hunting", að því gefnu að það hjálpi til við að kafa meira ofan í persónurnar. Í þessu tilfelli var þetta bara tómt bull með tilraun til að draga einstaka *gasp* eða hlátur frá áhorfendum. Aðalpersónurnar þrjár eru allar sínar eigin einstöku staðalímyndir, Wall Street skíthællinn, kaffihússkíturinn og „ég er-ekki-hommi-bara í snertingu við-mín-kvenlegu hliðinni“ örlítið-minna- öfugt. Þér er bara sama um neina þeirra! Þeir eru allir grunnir, óuppleysanlegir taparar sem þú VILIR sjá tapa. Fyrir þá sem þora, þá hefur þessi mynd nokkur fyndin augnablik, alveg upphafið og alveg endirinn. Salerni/vibrator atriðið er fyndið á sjúklegan soldið „Uh, yeah“ hátt. Reyndar myndi ég bara mæla með þessari mynd fyrir mína verstu óvini.