Ég er hneykslaður yfir því að allar einkunnirnar „hatuðu það“ eru sexur og sjöur, enn yfir meðallagi. Fyrir mér virðist þetta vera tilfelli af "keisarinn á engin föt". Mér skilst að þessi mynd hafi verið framleidd á mjög lágu kostnaðarhámarki snemma á áttunda áratugnum ... Burtséð frá því varð það barátta að sitja uppi og horfa á. DVD-diskurinn sem ég sá var með einhverjum texta, en um 75% af ræðunni er ekki textað. Sumt af því er erfitt að skilja. Jamaíka patois var töff að heyra, en þú átt erfitt með að 'stilla' ekki út eftir smá stund. Sumar myndirnar voru fínar og raunsæið var til staðar, jafnvel þó að sumar frammistöðurnar væru ekki frábærar.(Jimmy Cliff stóð sig vel) Söguþráðurinn er ekki slæmur, en frekar fyrirsjáanlegur. Í 1:43 myndinni eru hápunktarnir Jimmy Cliff(Ivan) að syngja fyrir atriði, og nokkrar skotbardagar og slagsmál. Sennilega 15 mínútur eða svo. Restin er frekar leiðinleg. BTW, nálægt upphafi myndarinnar eru skrýtnar klippingar með Ivan persónunni sem virðast vera klippingarmistök, sem fékk mig til að hlæja aðeins. Einn gagnrýnandi sagði að þessi mynd hafi verið klippt svo oft að það eru fá eintök af upprunalegu kvikmyndaútgáfunni frá 1972 þarna úti. Endirinn var svolítið áhugaverður, sýnir hvernig fjölmiðlar frá unga aldri hafa áhrif á fólk, það gæti líka verið almenn athugasemd um áhrif hvíta mannsins/nýlendustefnunnar á Jamaíka. Önnur meginþemu eru fátækt, spilling, kirkja, metnaður... Í lokin er hljóðrásin svo sannarlega þess virði, myndin mun minna.