Léleg kvikmynd. Algjörlega óáhugavert. Engin efnafræði á milli Indiana Jones og stráksins frá Black Hawk Down. Bílaeltingarsenan heldur áfram og heldur áfram og heldur áfram ad nauseum. Þeim tekst nokkrum sinnum að skipta um farartæki, en lenda alltaf beint í skottinu á vondum mönnum. Atriðið þar sem Hartnett grípur bíl fjölskyldunnar með grátandi krakka aftan á var alveg eins heimskulegt og hægt er. Hann er að segja þeim frá austrænni heimspeki og hvernig það er í lagi að deyja, sem ég ímynda mér að rithöfundunum hafi þótt fyndið eða jafnvel fyndið. Þetta kom bara út sem vitleysa, algjörlega ótrúlegt og jafnvel grimmt. Sum undirspil voru ekki einu sinni könnuð, þau voru bara notuð sem fylliefni. Af hverju verður Hartnett veikur af því að sjá lík en heldur áfram að panta hamborgara á glæpavettvangi? Af hverju og á hvaða forsendum er vondi IA gaurinn skyndilega handtekinn upp úr þurru af yfirmanni? Af hverju getur ÍA tekið upp lögguna og þá bara leyft þeim að svara símunum sínum eða þykjast vera indverskir dulspekingar og svo bara leyft þeim að valsa þaðan án þess að fá svo mikið sem kjaftshögg? Einhverra hluta vegna, jafnvel þó að Ford sé afhjúpaður sem svindlari og svikari þegar hann starfar sem fasteignasali, (hann bætir upp verðið þegar hann er að reyna að selja hús framleiðandans til að rífa upp eigin þóknun), koma þeir aftur til hans Allavega! Þeir vissu að hann laug að þeim báðum! Samt voru þeir þarna og komust að samkomulagi sem báðir sögðu að þeir myndu aldrei fara í. Heimska, bara heimskulegt. Þetta er líka ein af þessum löggumyndum þar sem þeir skjóta bara af ásetningi á almenningsgötum án þess að hugsa um saklausa nærstadda í heiminum. Þarna stóðu þeir bara á gangstéttinni og sprengdu í burtu á meðan fólk dúkkaði sér í skjól. Ótrúlegt að þeir slógu ekki í einn einasta mann eftir að hafa skotið um 60 skotum hver....Handritaskrifin voru hræðileg, hasarmyndirnar leiðinlegar, söguþráðurinn bara hliðarsaga á mjög aumkunarverðri tilraun til að láta okkur róta í Ford og Hartnett. . Það mistekst hrapallega. Og síminn hans Ford! Slökktu á fjandanum! Hversu oft gæti það hringt í 2 tíma kvikmynd? 50? 60? Það var pirrandi átakandi um miðjan tíma í myndinni! Á 30 sekúndna fresti myndi þessi heimska lag spila! Og ef það var ekki Ford, þá hringdi Hartnett! Þetta var ótrúlega pirrandi! Algjör tímasóun, versta mynd Ford síðan 6 Days 7 Nights, sem var án efa lægsti punkturinn á frægum ferli hans.