Tveir gamlir félagar eru sendir til Japan til að fá til baka niðurstöður erfðarannsóknar sem inniheldur myndbandsupptöku, sem var stolið af svörtu ninjunum í upphafi myndarinnar. Fyrst verða þeir bara að læra einhverja ninjukunnáttu, því „aðeins ninja getur sigrað ninjuna.“ Sakura-morðingja reyna mikið að vera skemmtilegur ninja-flick en tekst það illa. Öll myndin er bara svo hol og fyrirsjáanleg að erfitt er að segja neitt gott um hana: Sami söguþráður hefur sést í mismunandi afbrigðum tugum sinnum áður, persónur eru of stuttlega dregnar, leikstjórn er daufleg og handrit kemur ekki á óvart, Jafnvel í lokaatriðinu, sem í sjálfu sér dró úr (rusl)gildi myndarinnar. Jafnvel 80's ninja-flick-aðdáandi, sem skilur fagurfræði ruslamynda, er erfitt að finna þessa mynd, jafnvel varla skemmtileg. Það býður einfaldlega ekki upp á neitt nýtt fyrir áhorfandann, hvorki í sjónrænu stigi né söguþræði. Shurikens eru hent og katanas sveiflast, en það er ekki nóg til að leiða kvikmyndastjórnina sem hún ætlaði að vera og endurteknar svipaðar bardagaatriði dofna jafnvel kaldasta áhorfandann eftir fyrstu 30 mínúturnar. Það er erfitt að mæla með mynd við nokkurn mann. Jafnvel klaufaleg frammistaða Franco Nero í "Enter the Ninja" fellur á bak við American-ninjans Sakura Killer. Jafnvel á sjónrænu stigi er kvikmyndin ekki með neinar kúlur og það er tímasóun að reyna að finna einhverjar frábærar bardagaatriði í þessari mynd: Það er engin. Í heildina ein tilgangslausasta ninja-mynd sem ég hef séð. Hefur ekki einu sinni áhuga á forvitni. Treystu mér á þessu.½ af 10.