Ég veit ekki afhverju, en af ​​einhverri sjúklegri ástæðu held ég að þar sem ég hef verið á Disney-framhaldsfyllingunni hafi ég ákveðið að fara bara og sjá 102 Dalmations. Fyrsta myndin sem var endurgerð Disney-teiknimyndaklassíkarinnar með Glenn Close í aðalhlutverki sem Cruella De Vil, virtist vera öruggur smellur, en hún var bara sprengja. Ég held að ástæðan fyrir því að þessar myndir virka ekki sé sú að 101 Dalmations, upprunalega, var teiknimynd, hún virkaði bara betur og var meira aðlaðandi fyrir börn jafnt sem fullorðna. Þetta var í rauninni ekki svo skemmtilegt vegna þess að það er fullorðið fólk sem er að hlaupa um og reyna að haga sér eins og teiknimyndir í staðin fyrir bara raunverulegar manneskjur, mér skilst að þeir séu að reyna að tryggja að þetta höfði til krakkanna, en það er grín að sjá hvernig þessir leikarar haga sér í myndinni. Og saga 102 Dalmations er í rauninni ekki svo góð. Cruella De Vil hefur setið í fangelsi í nokkurn tíma, en hlutirnir breytast þegar sannað er að hún elskar dýr og er skemmtileg manneskja. En orðstír hennar er nú skaddað sem hvolpaþjófur, en hún kaupir sér hundaathvarf fyrir karlmann og er allt í einu elskaður af öllum og það lítur út fyrir að hún hafi breyst. En þegar hún sér dalmatíuna hjá skilorðslögregluþjóninum verður hún brjáluð og fer að sjá bletti og hún missir það. Hún er aftur komin til að hefna sín á hvolpunum og er enn staðráðin í að eignast þessa Dalmation-úlpu sem hún hefur alltaf langað í. Glenn Close er svo mögnuð leikkona, mjög vanmetin, en hún er góð við Cruella De Vil, en við skulum horfast í augu við það, þessi mynd var gerð skemmtilega illmennið bara meira kjánalegt hnetumál. Eins sætir og hvolparnir voru, þá virkar þetta bara meira fyrir hreyfimyndina, það hljómar heimskulega, en það er bara ekki eins trúverðugt án þess að teiknimyndin og persónuleiki þeirra sé með í bland. Ég myndi eiginlega ekki mæla með 102 Dalmations, það er allt í lagi, en ef þú ert sammála því að fyrsta myndin hafi bara verið tímasóun, þá er þetta bara það sama.2/10