Við vitum öll að heimurinn er fullur af tortryggnum hryllingsmyndum. Sumt af þessu getur verið skemmtilegt að horfa á, vegna heimsku þeirra, hræðilegra áhrifa og efasamlegra samræðna. En Raptor, sem hefði getað verið í sömu deild og jafn tilgangslausa Carnosaur serían, reynir ekki einu sinni að hafa neina ánægju af henni. Það er svo illa gert að það er í raun óþolandi, jafnvel þótt þú horfir bara á það með það fyrir augum að eiga heilalausan dag heima. Hvar byrjum við? Jæja... settin eru frekar ljót. Gamli leiklistarhópurinn minn bjó til raunsærri leiksvið. Erfðafræðirannsóknarstofurnar líta út eins og þær séu frá háskóla og það lítur jafn ótrúverðugt út að utan (Jafnvel til að hylma yfir, hvers vegna myndirðu staðsetja þig nálægt siðmenningu þar sem fólk getur auðveldlega heyrt risaeðlurnar öskra), á meðan læknadeildin gerir það bara' lítur alls ekki út fyrir að vera trúverðug. Næst á kvörtunarlistanum eru veruáhrifin; jæja, hvað get ég sagt? Algjörlega aumkunarvert. Einnig finnst mér vert að minnast á að það ætti að nefna brjósta konunnar sem áhrif. Báðar kvenpersónurnar hafa svo augljóslega verið með brjóstverk og það dregur persónurnar niður, þar sem önnur konan er virtur meðlimur lögreglunnar, á meðan hin er sæta, "saklausa" dóttir sýslumanns bæjarins. Leiklistin er þó langversti harmleikurinn. Það má afsaka Eric Roberts fyrir að reyna að minnsta kosti að gefa hlutverki sínu eitthvað. Þar endar það. Corbin Benson hefði átt að drepa búningahönnuðinn sinn fyrir að láta daufa frammistöðu hans líta enn aumkunarverðari út, á meðan kvenkyns aðalhlutverkið lítur út fyrir að vera SVO leiðinleg (Þó með þessari mynd gætirðu sleppt henni). Hin persónan sem ég ætla að benda á er dóttirin, sem lætur brjóstunum sínum sjá um allan leik í hinu „raunchy“ kynlífssenu (tíu mínútur af endalausum endurteknum skotum af henni skoppandi ofan á einhvern gaur). Allt í allt, og dregið saman sem eitt. ekki nenna, bara ekki.