Ég hef séð þetta á Fantasy Filmfest í Köln og fór úr bíóinu hálfa leið í gegnum þessa „mynd“ (með fullt af öðru fólki), svo kannski er ég ekki sá rétti til að tjá mig um hana, en ég held að staðreyndin yfirgefa "S.C." er næg ástæða til þess. "S.C." er önnur mynd. Fólk sem þarf heildstæða frásögn, persónur eða söguþráð finnur ekkert í þessu. Þetta á að vera tilraunakennd kvikmynd sem byggir á krafti mynda. En þessar myndir hafa engan kraft. Þeir eru svo þvingaðir í ásetningi sínum um að tína fólk einfaldlega út, að þeir hafa ekkert annað að segja. Skítkast sögumannsins er einfaldlega leiðinlegt, myndefnið er ódýrt. Allt í lagi, áhrifin eru góð, en ef það er það eina, af hverju er ekki sama? Kvikmynd Husseins vill vera átakanleg og vekja til umhugsunar - í staðinn er hún leiðinleg og pirrandi í sköpunarleysi sínu. Athugið: Ekki eru allar kvikmyndir án sögu list og það er nákvæmlega engin sköpunarkraftur í því að brjóta bannorð lengur - sérstaklega ekki ef allt er útfært jafn illa og í "S.C.". Ég myndi stinga upp á að leikstjórinn Hussein ætti annaðhvort að fara til geðlæknis eða kvikmyndaskóla áður en hann vill aftur rangtúlka sem list. Athugið: Ég vil aldrei aftur sjá barn verða skorið niður í fæðingu.