Bara enn eitt dæmið um hvers vegna ekki ætti að gera kvikmyndir úr bókum Stepehn King. (Jafnvel Carrie, ein af þeim bestu, er eyðilögð í aðlögun frá bók til skjás.) Forsaga sögunnar snýst um feitan lögfræðing, alltaf í megrun, sem "óvart" drepur gamla sígaunakonu. Fyrir dómi, með aðstoð dómarans og lögreglustjórans á staðnum, fer hann af stað, þrátt fyrir að slysið hafi verið honum að kenna þar sem hann fylgdist ekki með þegar hann ók. Faðir hinnar látnu sígaunakonu leggur bölvun yfir 3, þar sem aðalpersónan okkar, Billy (lögfræðingurinn) verður grennri og grennri dag frá degi. Þó að myndin hafi að mestu leyti haldið við bókina og hafi þinn dæmigerða konungsendi, þá var leikarinn stæltur og fannst hann þvingaður. Við fórum frá einni senu til annarrar án þess að hafa mikið á milli, svona eins og að lesa hluti í leikriti. King gerði sjálfur þátt í myndinni (eins og Dave Barry), sem styrkir þá trú mína að höfundar ættu að vera bara það: höfundar. Látið leikara leikina eftir. Ekki það að einhver í þessari mynd hafi verið svona frábær. Ég hef séð aðalpersónurnar í kvikmyndum þar sem þær voru miklu betri.