Guð sker sig með beinni rakvél, síðan fæðir hann móður jörð, sem síðan fæðir í gegnum guðs sæði, son jarðarinnar. Þetta er eina og hálfa klukkutíma kvikmynd sem sýnir dökka útgáfu af því hvernig guð skapaði heiminn. Það er súrrealískt, myrkt og ljóðrænt. Mikilvægasti þátturinn í myndinni fyrir mér er myndefnið. Myndin er tekin í mjög kornóttri svarthvítri filmu, með bæði hæga hreyfingu og venjulegri myndatöku. Stundum jafnvel hröð kvikmynd og stop-motion. Atriðin eru löng og langdregin, sem setur mjög undarlega stemmningu. Engin hljóð voru tekin upp við tökur (held ég), hljóðbrellum var bætt við eftirá, eins og krikket, vatn og önnur umhverfishljóð, endurtekin aftur og aftur. Eins og þú kannski skilur er þessi mynd svo sannarlega ekki fyrir óþolinmóða manneskju...mér ​​fannst hún oft líkjast Eraserhead eftir David Lynch, aðeins þessi er enn erfiðari að skilja, og jafnvel meira dregin út, en það er allt í lagi fyrir mig, mér líkar við svona dót. Það er vissulega ekki skemmtun (að minnsta kosti ekki Hollywood-tegundin) þannig að ef þú ætlar að skoða það, þá mæli ég með að þú stillir þig upp fyrir það. Vertu með opinn huga, og nema eitthvað eins og í lok árs 2001: geimferð.