Ég hef ekki séð þessa mynd síðan hún kom út í ökuferð í bíó og ég hef verið að leita að henni síðan. Á þeim tíma sem ég var 12 ára og sagan spennti mig; og NÚNA fer endirinn framhjá mér. Það var ung ást sem heillaði mig mest, svo ekki sé minnst á söng Johns og texta Taupins. Sagan (á þeim tíma) sló inn í sálarlífið mitt. Ég er hrifinn af sentimental kvikmyndum og þetta hangir enn í hausnum á mér eftir 35 ár - það er svo gott. Settu þig á unglingsaldri og láttu fantasíurnar þínar hlaupa. Ef þessi mynd vakti ekki forvitni þína, þá varstu bara of gamall. Ég hlakka til að sjá hana aftur (jafnvel á mínum aldri)! Ef nostalgía er á vettvangi ykkar er ég viss um að þetta er áhugaverð mynd að sjá. Sakleysi þess er einfaldlega ótrúlegt og einfaldleikinn er svo auðveldur og skemmtilegur.