Kærastan mín vildi sjá þetta (lol þetta er oft þannig)...svo ég leigði það. Svo sá ég hversu lofað þetta var tilnefnt til 10 Óskarsverðlauna. FRÁBÆRT! þetta ætti að vera gott drama. Þessi mynd hafði mikla möguleika ... leikstjórnin og hvernig allt var hraðað var mjög vel. En þegar myndinni lauk gat ég ekki annað en spurt sjálfan mig hvort þessi saga væri virkilega þess virði að gera kvikmynd fyrir. Virginia Hill (Annette Bening) var MJÖG pirrandi, ég bara gat alls ekki þolað karakterinn hennar. Warren Beatty var frábær í myndinni hvað varðar leikaraskap, en aftur átti ég bara erfitt með að hafa samúð með persónu hans....hann kom bara út sem hálfviti, heithausaður glæpamaður..sem átti engan stað í ' lífið' í fyrsta lagi. Hvernig komst hann samt inn með mönnum eins og Meyer Lansky og Lucky Luciano??? Þessi mynd skildi mig bara eftir með blíðu en órólega tilfinningu... hvað var málið með þessa mynd? Mér fannst ég bara ekki vera fullkomin með Bugsy. Uppátæki Beattys, þótt virkaði nokkuð vel, virtust bara of tilviljanakennd og órökrétt. Ég býst við að Siegel hafi í raun verið svona....en það var bara of mikið af því. Það virtist bara ekki vera mikil alvöru saga hérna. Grundvallarmat mitt á því væri „heitur, leikstrákur, vanhæfur glæpamaður verður ástfanginn af konu sem tapar, kemur með hugmyndina um „Las Vegas“....en misheppnuð tilraun hans í spilavítinu sem hann byggir , ásamt því að taka ekki tillit til fjármuna mafíuforingja sinna fær hann til að drepa hann." Hvað er annað til staðar fyrir utan það? Ég sá bara ekki stóra málið við þetta og það voru mikil vonbrigði. Það hljóta að hafa ekki verið margar kvikmyndir til að koma út árið 1991, hvernig þetta var tilnefnt til 10 Óskarsverðlauna er mér ofviða (þó að þær tvær sem hún vann sé réttlætanlegt). 1,5/4 stjörnur.