Ein minna þekktasta dulræna hryllingsmynd áttunda áratugarins. Þetta er grátbroslegt, spennandi, skelfilegt, súrrealískt hér og þar og á stundum jafnvel mjög gáfulegt, sem ekki er hægt að segja um margar af þessum myndum. Ég get ekki varist því að sjá einhverja stingandi táknræna og myndlíkingalega punkta í samfélagi áttunda áratugarins og kynslóðarefni þess tíma sem þessi mynd var gerð. Handritshöfundurinn hefur greinilega verið að elda á meðan hann skilar líka gömlu góðu „frá dulmálinu“ senum. Með vel unnin störf frá skapandi leikstjóra er útkoman skemmtileg og umhugsunarverð. Einfaldi en áhrifaríkur endirinn sýnir sérstaklega hvernig þessir hlutir eru meðhöndlaðir rétt af þeim sem geta. Frábær leikarahópur var mér að mestu óþekktur, nema L. Q. Jones sem skapmikill en fyndinn sýslumaður og Strother Martin sem bæjarlæknir. Það kemur ekki á óvart að Martin endar alltaf með því að stela myndinni. Með þessa rödd og kunnáttu er hann einn mesti brjálæðingurinn í kvikmyndum, allavega fyrir mig. Þvílíkur leikari! Svo það er mér svolítið ráðgáta hvers vegna þessi mynd hefur ekki fengið miklu meiri viðurkenningu. Ég held að það ætti skilið næstum jafnan sess í dulrænu hryllingskanónunni við hlið Rosemary's Baby og The Exorcist. Ein helvítis mynd!