Þessi mynd er ein af mínum uppáhaldsmyndum allra tíma og er það sem gerði mig að ævilöngum aðdáanda Nicolas Cage. Um miðjan níunda áratuginn tók ég upp þessa mynd (þegar myndbandstæki var ómögulegt að gera þetta með!!) og horfði á hana aftur og aftur. Nicolas Cage er bara frábær hérna. Og hann lítur dásamlega út og hefur engin áhrif á „leiklistar-isma“ (sjá „Peggy Sue giftist“ til að vita hvað ég á við um það!!). Ég mæli alla frammistöðu hans á móti þessum. Hann var svo fullkomlega steyptur sem svalur pönkarinn með oddvita vinum. Tónlistin var FRÁBÆR. Plimsouls! The Psychodelic Furs! Nútíma enska! Menn að vinna! Alltaf þegar ég heyri "Melt With You" er ég tekinn aftur í lokaþátt þessarar myndar. Hvað varð um sætu leikkonuna hans, Deborah Foreman? Og hysteríski vinur hans, Cameron Dye? Tók svo sannarlega aðra stefnu en Nicolas! Athyglisvert er að drusluvinkonan (Elizabeth Daily) endaði með því að vera rödd Tommy frá Rugrats (hún er talin E.G. Daily fyrir þennan hræðilega þátt)! Skrýtið! EF þú vilt fara í frábæra ferð aftur til níunda áratugarins skaltu horfa á þessa mynd. Það er örugglega klassískt. Eins og algjörlega!