Ég las nokkra góða dóma á þessu borði fyrir "Mr. Scarface", en fyrir hvern sem er óinnvígður í tegund ítalskra glæpamynda eins og ég, mun myndin líklega meika mjög lítið sens. Reyndar, eftir upphaflegu uppsetninguna sem fól í sér tíu milljóna líra svindlið, breyttist myndin í nokkuð venjubundinn hefndarleik með smá ívafi í persónu Rick (Al Cliver). Allt glæpagengjastríðssamsærið fór í taugarnar á mér með því að Vinchenzo Napoli (Vittorio Caprioli) var með í för, en eins og flestir aðrir áhorfendur sögðu, er hann um það bil sá eini sem gaf þessari mynd nokkurt líf með oft árangurslausum tilraunum sínum til ofbeldis. Mér fannst dálítið ótrúlegt að brjálæðingarnir hans Manzari sem ráku Tony um göturnar hafi í rauninni ekki strokið út áður en Tony lagði hönd á þá. Þrátt fyrir alla uppbyggingu sína sem titilpersóna, var Jack Palance sóað frekar óhátíðlega í antíklómatískt lokaatriði, sem gerði bandaríska vinnutitilinn, "Mr. Scarface", frekar þröngsýnn. Ég hef séð nóg af spaghettí vestrum til að vita að þeir virka ekki allir; Ég býst við að í þessu tilviki hafi fyrsta kíkið á spaghettí-gangster-flík ekki alveg náð sér á strik heldur.