Allt í lagi, svo ég verð að byrja þessa umfjöllun á því að segja að ég hafi virkilega búist við að sjá þessa mynd í marga mánuði, ég er vanur að horfa á stikluna hennar og finnst hún líta mjög flott út....lítið vissi ég að það eina flotta við þessa klisju- driven turd var einmitt kerruna hennar. Í bíó horfði ég á fyrstu 3 ramma þessarar myndar og þótti sjálfum mér "þessi mynd er ekki svo slæm, ekki vera hálfviti, gefðu henni séns! þú hefur bara séð 3 mínútur" á meðan ég rak augun í skömm. Allir þessir rammar sýndu....fáðu þetta....gaur með pókerandlit (því hann finnur ekkert....það er djúpt) horfir beint í myndavélina í miðjum rammanum. Í annarri eða þriðju er hann vakandi í fullkomlega uppbúnu rúminu sínu (vegna þess að hann sefur eins og dauður strákur...því hann finnur ekkert), og faðir hans hringir og segir "John Garden State, er ég, faðir þinn" ....Æi láttu ekki svona! Ég hef séð örlítið meira en nokkra flikka til að hata klisjur eins og "er ég, þitt (setja inn foreldri)", hvernig í fjandanum á ég að bregðast við??: "Ó, hann á í erfiðu sambandi við hann" ....uh....já, það er nákvæmlega eins og ég á að bregðast við....maður, þetta er vitlaus mynd...Hvað sem er, þegar líður á klippuna lærum við ýmislegt um vini hans, sem allir eru ALTERNATIVE EMO WALKING INDIE MOVIE CLICHÉ. Til dæmis er einn kunningi hans strákur sem vinnur á miðaldaþemaveitingastað sem talar klingonsku (furðulegar persónur + Pop menning = Standard American indie flickið þitt). Svo þekkjum við persónu Natalie Portman, sem er eftirlíking af Alissa Jones (úr mynd sem sparkar í rassinn á GS, Chasing Amy), Amelie og skvísunni úr Eternal Sunshine... þú veist, klár, frumleg (ekki raunverulega), menningarleg, falleg og ... í sambandi við kynhneigð hennar (!). Hún hlustar á einhverja '70 hljómsveit sem heitir The Shins og gefur...hvað? þeir eru frá þessum helvítis áratug?? Af hverju hljóma þeir þá svona?? Ó, þeir hafa engan persónuleika, allt í lagi.....svo hún réttir John Garden State geislaspilarann ​​sinn og hann horfir á hana með heimsku andliti (þú veist, elskan). Þegar lagið spilaðist, heyrði ég textann þess segja „þú munt elska þetta hljóðrás, hún er svo óhefðbundin og flott, þú munt elska þessa mynd, hún mun skilgreina þig og þína kynslóð jafnvel þótt hún sé hugmyndafræðileg ljósrit af The Breakfast Club, Ghost World og hver önnur snjöll unglingamynd frá síðustu 20 árum, þú munt drekka kaffi og lesa bækur sem þú skilur ekki“...Nú fer virkilega ófrumlegt sh!t að gerast....honum er alveg sama. ef hann deyr í flugslysi (vegna þess að hann er þegar dáinn....og hann finnur ekkert) og hann lætur okkur vita í senuhugmynd tekin beint úr óþekktri mynd sem heitir FIGHT CLUB!!!, þá er það flott atriði en, ó, minntist ég á að það birtist í stiklunni?.......svo í einhverju partýi, og bara þegar þér finnst þessi gaur vera mjög djúpur og kynlaus, þá gerir hann út með bimbo....svo ó, hann er ekki svo tilfinningaþrunginn uppvakningur eftir allt saman....snjöll persónuþróun eða bara skítleg mynd?......jæja, við skulum greina það atriði, það sýnir hann sitjandi hreyfingarlaus í sófanum og allir hinir hreyfa sig virkilega inn. hröðum hraða......senuhugmynd tekin beint úr óþekktri mynd sem heitir REQUIEM FROM A DREAM!......svo bara sh!tty, sh!tty mynd...Þá hittast þau sérviturlegri (klisja) , reyndar) persónur, og að lokum, einn sem býr við hliðina á stórri holu í jörðinni. John Garden State segir eitthvað vitleysu eins og "gangi þér vel í að skoða óendanlega hyldýpið þitt" og gaurinn segir...og núna langaði mig að kæfa sjálfan mig, "Þú líka"............. .og svo er okkur sagt blíðlega að Neo sé Jesús....ó nei, bíddu, það kemur frá öðru heimskulega, augljósu, endurteknu, ofmetnu og klisjulegu drasli. Loksins (Loksins!!!!), eitthvað meira vitleysa gerist og hann fer inn í stóra vöruhúsauppgjörið til að gera sprengjurnar óvirkar: hann þarf að tala við pabba sinn sem hann hefur ekki séð síðustu zilljón árin vegna þess að hann (LOKSINS SVALIR SPOILERS) drap sína eigin mömmu....(þú sérð, hann drap mamma hans, svo hann er líka dáinn.......og finnur ekkert.....það er djúpt). Nú bjóst ég virkilega við snjöllum og áhrifamiklum Magnolia-legum samræðum milli föður og sonar......en þetta er Garden State, svo þetta er nokkurn veginn það: -John Garden State: Faðir, ég fyrirgef þér, þú gerðir það. Veit ekki hvað þú varst að gera þegar þú dópaðir mér í zilljón ár, en ég veit að þú elskar mig -Crappy leikstjórinn: Nei!!! Nei!!!! Ég ætla að segja eitthvað einfalt vegna þess að ég er ekki alveg eins djúpur karakter samt, eins og alla myndina reyndar, svo nei!!!! -John Garden State: Nei pabbi, við verðum að ná saman því við erum jafnir einstaklingar.....ég meina ólíkir einstaklingar -Crappy leikstjórinn: Nei!!!!! Nei!!!!............OK, þú sannfærðir mig. Og hann fær stelpuna (því að hann er ekki lengur dáinn, þú veist) og myndin endar og ég fer og borða kjúklingabita sem gerir daginn minn....Þessi eftirvagnsmynd er ömurleg