Þó ég hefði enga jarðneska hugmynd um við hverju ég ætti að búast af þessari mynd, þá var þetta svo sannarlega ekki það sem ég hefði haft í huga, hefði eitthvað raunverulega komið upp í hugann. Þegar ég heyrði af tilvist hennar vissi ég bara að ég yrði að eiga kvikmynd sem heitir Please Don't Eat The Babies. því miður gat ég aðeins fundið eintak undir varaheitinu, Island Fury. Þegar ég lít til baka, held ég að ég gæti kallað þetta tap-tap ástand. Annars vegar er ég enn ekki þekktur sem gaurinn sem á kvikmynd sem heitir Please Don't Eat The Babies, og hins vegar myndi Island Fury á endanum sýna sig sem hræðileg, tilgangslaus, leiðinleg, ósjáanlegt rusl. Já, örugglega tapa-tapa. Ég er ekki einu sinni viss um hvaða tegund þeir eru að fara í hér. Slæmt snemma á níunda áratugnum, með endurliti sem gæti í raun verið lengra en það sem ekki var aftur. Í fyrsta lagi eru tvær unglingsstúlkur eltar af tveimur vondum krökkum, þegar þeir hafa náðst, vekja þeir athygli okkar á því að önnur stúlknanna er með mynt á bandi, um hálsinn, og einhvern veginn vita þessir vondu krakkar um margt meira af þessum myntum falið á eyju einhvers staðar. Og þetta er þar sem hlutirnir fara að verða skrítnir, einhvern veginn vita þessir krakkar um ferð sem stelpurnar fóru til einhverrar eyju, árum áður, þegar þær voru aðeins 10. Ég býst við að þetta eigi að þýða að stelpurnar ættu að vita nákvæmlega hvar þessi meinti fjársjóður er. Svo núna erum við í fortíðinni, á meðan stelpurnar reyna að stíga aftur sporin, svo þessir vondu krakkar drepi þær ekki, þó mér hefði ekki verið sama ef þær hefðu gert það. Í endurlitinu eru 10 ára félagarnir í bátsferð með systrum sínum og kærastum systranna, koma að lokum við á eyju til að fá sér loft, þær blandast saman við einhvern krakka og morðingja afa hans og ömmu. Hugsanleg spenna eða ástæður til að halda áfram að horfa birtast aldrei, en afturhvarfið var óneitanlega betra en nútíminn, sem segir samt ekki mikið. Um tíma þar hafði ég gleymt upprunalegu sögunni, á einum tímapunkti, ég Hélt kannski að leikstjórinn hefði líka gert það og þegar afturhvarfinu lauk, þá væri það endirinn, sem hefði virkað fyrir mig miðað við að þessi vonbrigði hefðu verið hálftíma styttri. Þessi tilgangslausa mynd innan tilgangslausrar kvikmyndar endar á endanum og alvöru hlutir gerast, en það er heimskulegt. Ætli ég hafi ekki alveg búist við mynd fullri af ungbörnum sem verða étin, eða eitthvað svoleiðis, en ég bjóst við einhverri furðulegri B-skemmtun, aðallega bara ruglingslegum, óhæfum söguþræði, óviss um tegund þess. Mitt ráð væri að leita að einhverju sem er þess virði eins og Attack Of The Beast Creatures. Ef einhver er þá myndi ég bara mæla með þessari fyrir alvarlega B-myndasafnara sem hljóta að eiga þær allar, einhver annar sem hefur áhuga er líklega með heilaskaða. Það sem virkilega fer í taugarnar á mér er að ég hef enn ekki hugmynd um hvers vegna þeir kölluðu það Please Don't Eat The Babies. 3/10