Ég hef séð alls kyns „Hamlet“. Kenneth Branagh var metnaðarfullastur, Mel Gibson var fljótur og að marki, Laurence Olivier var bestur. En nú komum við að tökum Maximilian Schell á Bard. Fyrir það fyrsta er þetta talsett útgáfa af þýskri sjónvarpsframleiðslu á virðulegum kastaníuhnetu William Shakespeare. En ef það er til hægari, þrjóskandi, daufari og verri sviðsett útgáfa þarna úti einhvers staðar, hlýtur hún að hafa verið gerð á grunnskólastigi. Að hafa séð það á MST3K hjálpar, þar sem Mike og vélmennin taka skemmtilega stökk í gamla strákinn, stinga niður djúpleika svarthvítu sjónvarpsins, Shakespeare og speki (?) Þjóðverja sem leika enskt leikrit og láta það líta út eins og Ingmar Bergman hafnar. Auðvitað eru bestu þættirnir MST riffin. Bestu línurnar? „Ég ætla að gefa Dananum mikla lausan tauminn“, „Ég held ekki, „anda“, „Meet the Beatles“, „Hey, pabbi, viltu hjálpa mér með vísindaverkefnið mitt“ og, mitt persónulega uppáhald, í partýi - "Garrison Keillor fer frá Þýskalandi (YAAAY!!)". En svo er það Schell, sem leikur mestu persónu Shakespeares eins og mannequin í stórverslun myndi gera, bara ekki eins svipmikill. Hann er eflaust frábær leikari, en hér kemur hann jafn vel út og Paul Newman í "The Silver Chalice". Hefurðu einhvern tíma séð þann? Þú VERÐUR að horfa á þetta tvennt á tvöföldum reikningi! Þegar öllu er á botninn hvolft er þetta eitt dæmi þar sem það er satt að þér er miklu betra að lesa bókina bara. Að minnsta kosti er bókin ekki talsett af Ricardo Montalban. Ein stjarna fyrir þennan "Hamlet"; tíu stjörnur, náttúrulega, fyrir MST3K útgáfuna.Góða nótt, ekki svo sætur prins.