Já, eins og hinir gagnrýnendurnir hafa þegar sagt, þá er þetta kannski ekki vintage L&H en það er langt frá því að vera þeirra versta verk eins og á 20th Century Stupid...ég meina Fox. Þessi mynd hefur vissulega öll helstu innihaldsefni til að hlutir fari úrskeiðis fyrir strákana. En það er alvarleg nálgun þeirra og ákveðni sem gerir þá fyndna. Þeir spila þetta ekki til að hlæja eins og aðrir grínistar gætu gert en þeir taka vinnu sína og aðstæður nokkuð alvarlega og það er kjarninn í þeirra eilífu húmor. Í þessari mynd standa þeir frammi fyrir nokkrum grunnvandamálum sem einhver okkar gæti lent í í dag, nefnilega vinnutengda streitu. Fyrst fórum við í skoðun hjá lækni og hann myndi skrifa upp á nauðsynlega hvíld og ef til vill gista við sjóinn. Þarna kemur súrrealískan inn í þetta allt saman. L&H taka alltaf mjög trúverðugar aðstæður og ýkja þær en aldrei að því marki að þær séu ótrúlegar, nema kannski stundum. Þetta fær okkur til að hlæja vegna þess að við getum tengst við sjálfsvaldandi vandræðum og tilraunum til útrýmingar. Það er það sem gerir Stan og Ollie alhliða í áfrýjun sinni. Í þessari mynd eru öll þessi hráefni sett fram á yndislega listilegan og þokkafullan hátt. Ekki þeirra besta í samanburði við fyrri verk þeirra líklega vegna þess að þetta var raunverulega síðasta myndin sem þeir gerðu fyrir Roach vegna þess að hann vildi spegla „stóru“ stúdíóin og fara eingöngu í að búa til þætti og vildi líka drífa sig og klára samningsskyldu sína. STÓR MISTÖK! Þau hefðu öll átt að vera saman og halda áfram í kannski fimm ár í viðbót. Það sem heimurinn gæti hafa misst af því að hafa ekki íhugað þetta sem valkost. Horfðu á, hlæðu og njóttu þessa sem síðasta frábæra frammistöðu þeirra.