"Fraidy Cat", sú fjórða af þessum teiknimyndum, er góð. Mér líkar það að minnsta kosti, svo ég er hissa á því að þetta fái misjafna dóma. Þessi saga er meira makaber saga en fyndin, þó hún hafi sín gamanmynd. Andrúmsloftið er dimmt og skelfilegt. Spennan er annar sterkur þáttur hér. Hvað húmor varðar, þá er það aðallega dimmur húmor. Í þessu stutta máli hlustar Tom á hrollvekjandi útvarpsþátt á kvöldin og er algjörlega dauðhræddur vegna þess að hann fjallar um drauga, eitthvað sem hann trúir. Á meðan Tom er dauðhræddur er Jerry að horfa á allt og getur ekki annað en hlegið allan tímann. Reyndar finnur Jerry fljótt leið til að pynta hann meira og meira. Með hjálp hvítrar skyrtu og ryksugu býr hann til stóran „draug“. Tom lifir skelfilegustu upplifun allra lífs síns. Þó að Jerry hræði Tom án góðrar ástæðu, endar hvernig sagan er gerð á því að vera fyndin. Auk þess, enn og aftur, það er ekkert ofbeldi hér því þetta er ein af elstu teiknimyndum Tom & Jerry. Hins vegar skil ég ekki brandarann ​​um 9 líf Toms sem sogast næstum inn í ryksuguna. Þegar Tom kemst loksins að því að þetta hafi allt verið Jerry's áætlun og að Jerry hafi gert hann að fífli, er Jerry "gripinn með hendinni í kökuglasið» (hann á skilið að vera uppgötvaður). Samt sýnir Tom ótrúlega þolinmæði áður en hann bregst við. Hann horfir reiður á Jerry í um eina mínútu. Það fyndna er að Jerry býður Tom að hlæja með sér og tekur um hálfa mínútu að átta sig á því að Tom horfir á hann mjög alvarlegum augum. Jerry reynir að vera fyndinn, en Tom hlær ekki. Á heildina litið er þetta öðruvísi, sérkennileg og merkileg upplifun Tom & Jerry.