Ég sá þessa mynd árið 1956 og aftur á Cable fyrir nokkrum dögum. Myndin hefur ekki batnað með aldrinum. Alveg öfugt. Þetta er sönn spaghettí-epík. Trójumenn eru hetjulegir og viðkunnanlegir; Grikkir eru viðbjóðslegir, smámunasamir og lúmskir. Svo hvað ef París hljóp á brott með konu konungsins? Hey...ást er ást.