Ég var svo heppin að hafa séð þetta í snatri á kvikmyndahátíð og var svo hrifinn af því sem ég sá að ég kom aftur annað kvöld af þremur. Skemmtileg, villimannsleg og skarptennt árás á alla þætti almennrar afþreyingar sem gleypt er á aðgerðalausan hátt án þess að smakka af markhópi með lægsta samnefnara sem blaðamaður sem er einmana hefndur og tekur hægt og rólega inn meðlimi fyrir skæruhernað sinn gegn fyrirsjáanleika. Kvikmyndin snýst allt um og er framkvæmd á svo ófyrirsjáanlegan og hressandi hátt að þú situr eftir eftir að kvikmyndirnar rúlla með von endurnýjuð og spenntur yfir því að enn sé hægt að gera frumlegar myndir. Hver sá sem er svekktur með óuppfylltar væntingar um eitthvað til að kveikja upp ímyndunarafl sitt myndi gera vel í að veiða (og ég meina veiða) þetta varla séð atriði niður. Fyrir aðdáendur Fight Club og hvaða Charlie Kaufman kvikmynd sem er, og nauðsynleg áhorf fyrir alla sem forðast margfeldi eins og ofsafenginn hundur.