Ég hef þegar séð frábærar sögur, en forsendur þessarar eru svo ótrúlegar að þær eru mjög nálægt því að vera fáránlegar. Ríkur og ungur strákur fer í hjartaígræðslu daginn eftir giftingu hans og hann er einhvern veginn vitni að eigin aðgerð og samsæri skurðlækna hans um að drepa hann. Jafnvel þótt það sé læknisfræðileg skýring á slíku fyrirbæri hvað gerist næst er blanda af samræðum meðal ... segjum ... sálir? ... kannski og raunverulegt líf þar sem hollur móðir mun gera allt til að bjarga lífi sonar síns. Það er enginn skugga á spennu eða spennu, bara sambland af slæmum og einfeldningslegum söguþræði með röð tilviljana sem aldrei geta gerst í lífinu. Þetta er ekki þar með sagt að myndin skorti algjörlega gæði - reyndar í fyrsta skipti sem leikstjórinn Joby Harold gerir það ágætis starf við að leikstýra góðu leikarateymi sem inniheldur Hayden Christensen í sínu fyrsta stóra hlutverki eftir að hafa farið úr Anakin Skywalker búningnum, hinni stórkostlegu Jessicu Alba og ofurgáfuðu Lenu Olin. Allir hefðu átt skilið betri sögu.