Ég hef lesið nokkur nöldur um dómsatriðin. Þetta fólk svíkur fáfræði sína. Þessi framleiðsla fór einfaldlega ótrúlega langt í að endurskapa alla þætti tímabilsins sem sagan átti sér stað. Dómssiði er eitthvað sem fáir utan dómstólsins sjá. Þótt leikarinn kunni að virðast mjög stílhreinn er hann í raun eins náin eftirlíking og hægt er af hegðun einstaklinga á tilteknum stöðvum þeirra og leikstjórinn gæti búið til. Andlitssvip leikarans eru dásamleg, sérstaklega tvískinnungurinn Marquis Changxin og móðir konungsins. Það eru auðvitað spegilmyndir af bæði grískum og Shakespear harmleik í sambandi konungs, foreldra hans og ástar hans. Samsetning konungs sem breytist úr góðu í slæmt og morðinginn úr slæmu í gott gefur mikið til umhugsunar um þróun eðlis einstaklings. Þessi mynd myndi gefa mikið til umhugsunar á háskólanámskeiði í hugvísindum. Á sama tíma flýtur hún næstum því áfram, jafnvel í hægustu senum sem stefnir í ófrávíkjanlega upplausn. Maður grunar að stórir hlutar hermannahreyfinganna hafi átt hlut að máli, sem voru alveg frábærar. Það gerir The Lord of the Rings bardagaatriðin föl í samanburði. Fáir leikstjórar geta bókstaflega teflt fram þúsundum manna á vígvellinum bara listarinnar vegna. Ég man eftir einu atriði þar sem að minnsta kosti 30.000 hermenn sjást fara yfir risastóra sléttu. Skipulagið fyrir slíka mynd hefði verið yfirþyrmandi. Ég gæti haldið áfram... en einfaldlega get ég ekki mælt nógu vel með þessari mynd.