Ef kapertegundin á Walter Huston mikið að þakka, þá á hún líka þakkarskuld við Jules Dassin, mann sem var á undan sinni samtíð og þjáðist mikið vegna svartan lista þegar Edward Dmytryk sakaði hann um að vera kommúnisti. Endalok amerísks ferils hans hefðu þýtt endalok herra Dassin, en flutningur til Evrópu sýndi að hann var stærri en sama fólkið og hafði stuðlað að fráfalli hans í Hollywood."Rififi" er glæsileg mynd þar sem allir réttu þættirnir koma til greina. saman þökk sé sýn Herra Dassin. Hann ákvað að laga skáldsögu Auguste Le Breton vegna þess að hann sá möguleikana á því að breyta henni í kapersmynd sem varð samstundis klassísk. Jules Dassin var peningalaus í París þegar hann uppgötvaði borgina sem ætlaði að vera bakgrunnur kvikmyndar hans. Slæma veðrið borgaði sig fyrir herra Dassin þar sem göturnar voru alltaf blautar og ekki þurfti mikið að gera til að sýna þeim það. Þegar við hittum Tony fyrst er hann að spila á spil. Tony virðist vera við slæma heilsu; hann hóstar allan tímann og svitnar mikið. Eftir að hafa tapað öllum peningunum sínum fer hann að hitta Jo, Svíann, sem segir honum frá möguleikum á ráni í Maupin & Webb, fínu skartgripaversluninni í stórum hluta Parísar. Þeir fara með hugmyndina í gegnum Mario, sem stingur upp á Cesar, Mílanóbúanum, sérfræðingur í öryggisbrjósti. Tony, sem hefur komið út úr fangelsi nýlega, kemst að því að Mado, fyrrverandi elskhugi hans, er núna með Grutter, skrípa sem á næturklúbb. Þegar hann stendur frammi fyrir Mado, í stað ástar, er allt sem hann finnur fyrir fyrirlitningu og fundurinn endar illa og hann kastar henni út af stað. Grutter hefur enga ást á Tony, sem er náttúrulegur óvinur hans vegna tengsla hans við Mado. Þegar á daginn rennur upp kemst genginu að íbúðarhúsinu þar sem eigandinn býr á annarri hæð, rétt fyrir ofan skartgripaverslunina. en hann er í burtu. Allt gengur vel og klíkan kemst upp með skartgripina. Cesar, Mílanómaðurinn, dæmigerður kvenmaður, tekur hring sem minjagrip, sem aftur gefur sönginn á næturklúbbnum Grutter. Þessi taktísku mistök eru neistinn sem afhjúpar hina vel ígrunduðu áætlun. Jean Servais gerði frábæran Tony. Hann sýndi þreyttan mann sem var hugsanlega að gera sitt síðasta rán. Carl Mohner, Robert Manuel og leikstjórinn, Jules Dassin, sjást sem Jo, Mario og Cesar, kvartettskartgripaþjófarnir. Marie Sabouret leikur Mado. Marcel Lupovici leikur Grutter af lágum styrkleika. Robert Hussein, sem átti eftir að fara að leikstýra kvikmyndum seinna meir, lætur gott af sér leiða með Remi sínum, einum af mönnum Grutter. Besti kosturinn við myndina er hið frábæra myndavélaverk Philippe Agostini, sem fangaði andrúmsloft Parísar og staðanna þar sem allir þessir glæpamenn. starfa frá. Tónlist Georges Auric á vel við hasarinn í myndinni. Jules Dassin var sérkennilegur í vali sínu á myndum sem hann leikstýrði og því miður er það okkar missir því þessi maður var snillingur eins og sannaðist aðallega með "The Naked City", "Night and the City" og "Rififi".