Þrátt fyrir að aðalleikkonan sé VERÐLEGA falleg, á söguþráðurinn litla möguleika á að verða samþykktur vegna þess að of mörg truflandi smáatriði blasa við áhorfendum á meðan sögunni fer fram. Það má trúa því að miðstéttarskólastúlkur á táningsaldri á fimmta áratugnum hafi auðveldlega gefið frá sér meydóminn. án þess að hugsa um að giftast 30 ára gamalt fólk vita þeir varla, en ég efast um það. Það má trúa því að ungir unglingar í framhaldsskóla séu mjög sjálfsöruggir og sjálfsöruggir þar sem þeir eiga samskipti við öldunga sína í flóknum félagslegum aðstæðum, en mín reynsla hefur oftar en ekki fundist unglingum vera mjög óþægilegt og hegða sér klaufalega þegar þeir gera tilraunir í fullorðinsheiminum. Það má trúa því að reyndur læknir myndi ekki þekkja ákaflega stranga tegund Stroptomycin - lyktandi gerjunar aukaafurð upptekinna jarðörvera - - og ekki skynja að eitthvað líflaust blátt duft sé falsað, en ég held ekki. Það má trúa því að 30 ára gamlir vandræðagemsar geti farið inn í, og hangið inni í, opinberum skólastofu meðan á skólasamveru stendur og gert vandræði , en ég held að skólafélagar séu jafnan verndað umhverfi og foreldrar, forverar og skólastarfsmenn myndu vera til staðar til að koma í veg fyrir þetta. Eitt síðasta kvöldið, í gegnum Hey Babu Riba kölluðu fimm unglingavinirnir sig sem fjórmenninginn. Það er sennilega skýring á því hvers vegna þeir FIMM voru FJÓRIR, en vegna þess að hún var aldrei ítarleg dregur hver tilvísun athygli frá hverri senu. Þessi mynd var ekki rétt hjá mér.