Fyrst og fremst: Ég er ekki íhaldssöm. Og þó ég myndi aldrei tala um sjálfan mig sem frjálslyndan eða demókrata, var ég andvígur stríðinu í Írak frá fyrsta degi. Ég held að það sé óhætt að segja að John Cusack og ég myndum líklega sjá auga til auga um pólitík, í raun, ég er viss um að við myndum verða drykkjufélagar ef við myndum einhvern tímann tala um hversu frábærir BBC skjöl Adam Curtis eru. Málið mitt er þetta: ekki vanvirða þessa umsögn með því að halda að ég sé ekki hluti af kórnum sem Cusack prédikar fyrir í War, Inc. Það er engin spurning að stjórnmál WI eru sniðin til að höfða til lýðfræðinnar minnar, en vandamálið er, klæðskeraiðnaður er ófullnægjandi og myndin sem Cusack samdi, framleiddi og leikur í, passar verr en ódýr föt. Eins og þeir segja "leiðin til helvítis er malbikuð góðum ásetningi." Cusack, meðhöfundar hans, leikstjórinn Joshua Seftel og jafnvel leikararnir sem tóku þátt, höfðu eflaust fullan hug á því að gera stríðsmynd sem er alveg jafn bitur og fyndin og M*A*S*H eftir Robert Altman, því miður fyrir áhorfandann, þeir enduðu með einn eins ófyndinn og ógreindan og kanadíska beikonið eftir Michael Moore. Núverandi ástand bandarískra stjórnmála, utanríkisstefnu og stríðsátaksins er nú þegar fáránlegt og þar af leiðandi sorglegt, sorglegt og því miður kómískt -- horfðu bara á The Daily Show og sjáðu sjálfur. Niðurstaðan er þessi: þú getur ekki skrifað efni eins fyndið og það sem Bush-stjórnin gefur okkur daglega, svo hvers vegna að reyna að keppa? Aðalvandamálið við WI er að henni finnst það hafa verið sett saman í flýti. Til að koma því í framkvæmd, gerði Cusack mannát Grosse Pointe Blank (ein af hans bestu myndum), breytti umgjörðinni og troðaði inn innkaupalista með hugmyndum sem voru teknar upp úr safnað verkum Naomi Klein. Flestar af þessum hugmyndum er rakað niður í hálsinn á þér á fyrstu tuttugu mínútum myndarinnar og það sem gerir þær svo viðbjóðslegar er ekkert af brandara eða kjaftæði eða vísvitandi augljósum tilvísunum í Halliburton, Neo-Cons og hernám Bandaríkjanna í Írak, er hugmyndarík. , snjall eða fyndinn. Rithöfundarnir eru svo blindaðir af eigin kenningum að þeir töldu að með því einfaldlega að vísa til þessara mála væri myndin fyndin og niðurrifsleg. Vandamálið er...það er það ekki. Nú þegar eru þessar hugmyndir fréttir gærdagsins og nema þú hafir lifað undir eða rokkað eða ert svo blindaður af fáfræði, afneitun og einskærri heimsku (lesist: hægri sinnaður kristinn), þá eru þessir brandarar móðgandi einfaldir. Kannski myndi WI virka ef það væri blæbrigðaríkara, niðurrifsríkara, móðgandi og feitara með ítarlegum rannsóknum/innsýn í hernámið. Eins og það er, eru brandararnir og sjónglöpin öll yfirborðsleg og eru svo slæm, með svo litlum fíngerðum, fíngerðum eða ádeilulegum illsku að þeir gerðu lítið annað en að láta mig stynja. Homer Simpson sagði einu sinni „Þetta er fyndið vegna þess að það er satt“ og The Daily Show sannar þetta á hverju kvöldi; War, Inc. sannar hins vegar að bara vegna þess að það er satt gerir það það ekki fyndið. Niðurstaðan: ofhögg er ekki krafist þegar kemur að því að lúta í lægra haldi fyrir bandarískum/ný-íhaldssömum stjórnmálum...það er nú þegar nógu stór brandari.http://eattheblinds.blogspot.com/