Sönnun þess að það er ekki nauðsynlegt fyrir kvikmynd að hafa djúpa og marglaga sögu og aðra háþróaða þætti til að vera góð kvikmynd. Jafnvel þótt hægt væri að víkka söguna í margar áttir, sérstaklega á félagsfræðilegan hátt (féþrá) þá virðist hún vera fullkomin eins og hún er. Í gegnum margar skyndilegar breytingar tekur það áhorfandann til enda án óþarfa flækja og án þess að láta áhorfandann taka augun af skjánum. En leiklistin fyrir mér er ekki svo góð. Að Lindsey McKeon undanskildum voru hinir í meðallagi eða jafnvel verstu. Í sumum atriðum starðu þeir bara tómir framan í sig. Að undanskildum Lindsey sem var meira sannfærandi. Þetta er mjög einföld mynd til að slaka á og njóta. 7/10