Ég hafði séð Rik Mayall í Blackadder and the New Statesman, svo mér datt í hug að prófa þessa mynd. Um klukkan 16 keypti ég hana, um 20:00 byrjaði ég að horfa á, um 20:15 spólaði ég áfram myndina sem eftir var. til að sjá hvort eitthvað væri eftir sem hægt væri að horfa á fyrir manneskju með heila... en svo var ekki. Um 20:45 henti ég DVD disknum í ruslatunnu. Og það er þar sem þessi „mynd“ á heima. Hvað varð um breskan húmor? Húmorinn svo fínn og fyndinn, greindur og listrænn að þú finnur í Yes, Minister, Blackadder, Vicar of Dibley, Fawlty Towers eða The Fast Show? Svarta húmorinn sem Bretland er svo frægur fyrir? Ég vil ekki móðga neinn, en ég geri ráð fyrir að jafnvel heimsk börn myndi ekki finnast þetta fyndið. Þeir eiga skilið gáfulegri skemmtun. Og Rik Mayall, þú getur gert betur, svo vinsamlegast gerðu það!