Ég hef gefið 'Kôhî jikô' lága einkunn, ekki vegna þess að hún hafi verið slæm mynd, heldur vegna þess að hún gerir ekki neitt sem er þess virði að hrósa. Ég hef ekki séð neitt af verkum Hsiao-hsien Hou áður, heldur fyrir óinnvígða innifalinn) 'Kôhî jikô' er auglýst sem heiðursmerki Yasujiro Ozu. (Japanskur leikstjóri sem var síðasta mynd árið 1962) Myndin er afar fábrotið verk ... inniheldur mjög litlar samræður, sögu, tónlist eða tilfinningar. Yo Hitoto leikur "Yoko" atvinnulausa, villandi persónu sem eyðir tíma sínum á kaffihúsinu hennar á staðnum eða rannsaka lauslega taívanskt tónskáld sem henni líkar. Tadanobu Asano leikur vinkonu sína, sem vinnur í geisladiskabúð og lætur stundum eftir sér otaku áhuga sinn á lestum. Og það er allt. Hvers konar hversdagslegur veruleiki sem allir í Japan geta séð daglega. Hou fangar þessi venjulegu augnablik í lífi þessara persóna, en án nokkurrar merkingar fyrir þessar vinjettur er þetta algjörlega tilgangslaus kvikmynd að gera eða horfa á.