Til að endurgera "Lost Horizon", sem söngleik, var þörf á tónlistarsamsetningu Rodgers & Hammerstein eða Lerner & Lowe. Burt Bacharach og Hal David voru rangur kostur. Að þessu sögðu, uppáhalds hluturinn minn við "Lost Horizon", er skorið. Það er bara þannig að skorið passar ekki við verkið. Leikarahópurinn er að mestu skipaður hæfileikum sem ekki eru tónlistarhæfileikar (Ullman, Finch og Hussey, voru allir taldir, og hljóma samt ekki alveg frábærlega). Í hreinskilni sagt, skáldsagan, sem þessi, og fyrri ósöngleikurinn kvikmyndaútgáfur voru byggðar, er miðlungs, í besta falli. Þó að möguleikarnir fyrir sannarlega góðri kvikmyndatónlistarútgáfu séu fyrir hendi, eru þeir ekki að veruleika hér. Myndin tekst að vera gott farartæki fyrir rigningardaginn til að láta tímann líða. Annars er betra að kaupa geisladiskinn með hljóðrásinni. Aðeins mælt með sem forvitniverk, vegna hræðilegs orðspors myndarinnar. Ég hef séð miklu betur; en ég hef séð MIKLU verra.