Mjög cheesy og daufleg vegamynd, með það í huga að vera hipp og nútímaleg, sýnd í klippingarstílnum og nokkrum undarlegum myndavélarhornum, sem leiðir aðeins til syfju. Leikarahópurinn er sóun, skrifin eru heimskuleg og tilgerðarleg. Það eina sem er þess virði er hljóðrás Lalo Schifrin í fyrsta flokki, virkilega flott og líka upphafsserían, mjög frumleg og áhugaverð. Hlaupa ef þú getur, slæmu skoðanirnar og athugasemdirnar um þessa mynd eru algjörlega verðskuldaðar; það er í rauninni hreint sorp. Auðvitað hefur þetta sinn sjarma, að horfa á kvikmynd sem allir myndu ekki sleppa bjórglasinu á ef kviknaði í, en geyma hana fyrir stormasaman dag þar sem maður hefur nákvæmlega ekkert annað að gera.