SPOILERS Gyðingur Frodo? Já, það verður Elijah Wood aftur. Allt frá lokahlutanum í "Hringadróttinssögu" hefur Elijah Wood sem Frodo átt sífellt erfiðara með að komast burt frá þessu stóra hlutverki. Wood leikur fótboltabrölt, geðlækni og nú ungur gyðingur Bandaríkjamaður og hefur reynt allar leiðir sem hann getur til að sleppa við þessa leturgerð. Nú, með "Everything Is Illuminated" gæti hann loksins hafa náð þessu. Með því að gegna hlutverki sem er ekki eins róttækt og önnur viðleitni, kemst hann sannarlega að sál persónu sinnar. Það er samt ekki eins og Wood geri þetta einn. Aðstoð af stórkostlegri aðlögun eftir fyrsta leikstjórann Liev Schreiber og frábæra frammistöðu nýliða Eugene Hutz, hefur Wood fundið stórkostlega framleiðslu til að breiða út vængi sína. "Everything is Illuminated" er stórkostlegt og áhrifamikið kvikmyndaverk. Jonathan Safran Foer (Wood), ungur bandarískur gyðingur, heldur af stað til Úkraínu til að finna dularfullu stúlkuna sem bjargaði afa hans og hjálpaði honum að komast til Ameríku. Þegar hann er kominn til landsins hittir Jonathan hinn altalandi, dansandi Alex (Hutz) og rasista afa hans (Boris Leskin). Á ferðalagi um landið, læra þau þrjú hægt og rólega meira og meira um söguna og samskiptin sem Alex og Jonathan vissu aldrei að væru til. Það er undarleg tilfinning þegar myndin fer yfir í annan kafla (hún er í raun skipt í fjóra í heildina). Fyrri hlutinn, þó að hann sé stundum svolítið fyndinn, er að mestu alvarlegur og ákafur. Svo þegar okkur er gefið stutta sögu Alex og fjölskyldu hans í seinni hlutanum, þá er skrítið skref að skipta úr alvarlegu yfir í fyndið. Það virkar ekki alveg, en eftir því sem líður á myndina lærir hún örugglega sinn lexíu þar sem þessi blanda af húmor og sorg rennur betur saman eftir því sem tíminn líður. Öllum sem taka þátt í því til hins ýtrasta sóma, þegar sagan heldur áfram, þá byrjum við að falla meira og meira fyrir persónunum. Elijah Wood er stórkostlegur, Boris Leskin er svo ákafur og sterkur að það vekur spurningar hvers vegna Hollywood hefur aldrei tekið almennilega eftir honum. Áberandi af öllu er þó nýliðinn Eugene Hutz. Hutz leikur ákaflega erfiða persónu og er algjör snilld. Hann sýnir klofninginn á milli ættingja sinna og raunheimsins með næstum fullkominni færni og þegar persóna hans er í samskiptum við Wood tengist þú honum í raun á dýpri stigi. Án Hutz er sagan svo sterk að myndin væri samt stórkostleg, en með honum kemst hún á næsta stig. Sem frumraun fyrir leikarann ​​Liev Schreiber er sagan líka frábært verk að byrja. Verk af ástríðu (afi Schreibers er sjálfur innflytjandi til Ameríku), honum tekst að umfaðma tilfinningar innihaldsins og með því að sýna okkur virkilega fallegt landslag og stórkostlegar myndir tekst honum að slá í gegn. Sérstaklega er síðasti hálftíminn svo fallega búinn að það er áskorun fyrir tár að myndast ekki í auga áhorfenda. Þetta er áhrifamikil saga og með hjálp Schreiber verður hún enn öflugri. „Allt er upplýst“ er smíðað af ást frá ástríðufullum leikstjóra og er fallegt verk. Vegasaga með ólíkindum, hún er stórkostlega leikin og frábærlega skrifuð. Þetta er kvikmynd sem allir ættu að sjá og það er fullkomin leið fyrir Elijah Wood að leggja Frodo loksins til hinstu hvílu.