Rauð gleraugu Ég elskaði Avalon, ég held að þessi leikstjóri hafi gert ógnvekjandi vitlausa framtíðarsýn. Þessi mynd var hins vegar leiðinleg tilgerðarleg vitleysa. Opnunarsenan sýndi mikil fyrirheit um það sem forsíðumyndin og lýsingin lofa súrrealískum lifandi hasar í amimae stíl framtíðar noir. Mér finnst ég hafa fengið það með Avalon. Með rauðum gleraugum var ég aðeins knúinn til að finna fyrir óþægindum að langa í hvað í fjandanum tilgangurinn var. Myndin meikaði varla sens fyrir mér og mér gæti ekki verið meira sama um fólkið í henni. Þetta væri allt í lagi ef myndin væri áhrifarík list. Þó að upphafssenan hafi verið áhugaverð og atriðið með risastóra vélmennabúningamanneskjunni sem hélt á risastóru vélbyssunni í rigningunni virtist flott, horfði hún ekki á myndina sem er þess virði að horfa á. Þumalfingur niður.