***BIG SPOILERS!*** "Flesh Feast" frá 1970 er meira en óverðug niðurstaða á ferli hinnar miklu Veronica Lake. Þetta hefur það víðtæka orðspor að vera afskaplega óþefjandi, og það er rétt, verð ég að segja. Sem mikill aðdáandi lágfjármagns hryllings/nýtingar, sérstaklega frá áttunda áratugnum, valdi ég engu að síður að horfa á þetta, aðallega vegna flottrar búðarmyndarinnar á þessari síðu, en eftir að hafa horft á hana varð ég að viðurkenna að myndin hefur í raun og veru ekkert með myndina að gera. Myndin hér á síðunni er forsíða af DVD safni sem ber titilinn 'Flesh Feast' sem inniheldur fjórar myndir, þar á meðal "Mountain Of The Cannibal God" eftir Sergio Martino og Dal Tenney, "I Eat Your Skin". Það sem safnið inniheldur hins vegar ekki er þessi leiðinlegi kalkúnn. "Flesh Feast" er ekki bara tjaldað og fáránlegt, heldur að mestu frekar leiðinlegt, sem er enn aumkunarverðara varðandi það að myndin er aðeins 70 mínútur að lengd. Láttu heldur ekki blekkjast af titlinum, myndin er alls ekki dásamleg. Samt er það áhorfanlegt, þó ekki væri nema fyrir drasl og sérstaklega afskaplega heimskulegan en þar af leiðandi nokkuð skemmtilegan endi. Myndin fjallar um fáránlegan söguþráð um Dr. Elaine Frederick (Veronica Lake), snjalla kvenkyns vísindakonu sem getur einhvern veginn endurbyggt æskuna með hjálp holdætandi maðka (ekki spyrja hvernig). Fullt af glæpamönnum (eða hryðjuverkamönnum, eða hvað sem er), sem er á launum af róttækum stjórnmálahópi, felur lækninum að endurheimta æsku „dularfulls“ herforingja. Eftir endalausa klukkutíma af vitlausu væli kemur í ljós að hinn dularfulli yfirmaður er í raun Hitler sjálfur. Það var alveg augljóst áður en ég varð samt að springa úr hlátri því lokaatriði myndarinnar var svo ótrúlega kjánalegt og óviljandi fyndið... Þetta er mynd sem er mjög ófullnægjandi enda síðasta mynd frábærrar leikkonu og fyrrverandi fegurðardrottningar eins og Veroniku Vatn. Fyrir utan lake eru frammistöðurnar fáránlega slæmar, jafnvel fyrir núll-fjárhagsframleiðslu sem þessa. Slæm frammistaða er hins vegar eitthvað sem ég get auðveldlega fyrirgefið í myndum eins og þessari. Það sem ég get þó ekki fyrirgefið eru mikil leiðindi. Síðustu fimm mínúturnar gera þetta áhorfanlegt fyrir harðkjarna aðdáendur herbúðadóta, en ég myndi samt mæla með því að sleppa því.