Tashan - titillinn sjálfur útskýrir eðli myndarinnar. Þessi tegund af kvikmyndum er í raun gerð fyrir flopp. Þvílík skömm að Yash Raj Films framleiðir slíkar myndir sem eru einskis virði en kvikmyndir í C-gráðu. Eða jafnvel sumar C-gráðu kvikmyndir hafa betri og ánægjulega sögu en Tashan. Tashan, sem er mikið efla og oförugglega kynntur, sprengdi illa á miðasölunni sem hún átti svo sannarlega skilið. Að mínu mati er þetta versta mynd sem gerð hefur verið af heiðursmerki Yash Raj Films. Hvernig stendur á því að þeir höndluðu svo þungt verkefni fyrir nýja Vijay Krishna Acharya sem hefur ekkert raunverulegt vit á að gera hasarmynd? Hann reyndi að líkja eftir aðferðum Sanjay Gadhvi til að gera eins og Dhoom en hann þjáðist að lokum. Hasarsenurnar eru líkari en teiknimyndasögum eða teiknimyndamyndum sem gerðar eru til að þreyta áhorfendur. Sagan missir líka merkingu sína og efni til að vinna hjörtu áhorfenda blíðlega. Í flestum senum minnir Anil Kapoor mig á suður-tamílska stjörnuna Rajnikant í líkamstjáningum sínum og orðum. Ég er ekki aðdáandi hvorki Saif né Akshay, en verðlaunin fyrir Kareena hefðu loksins átt að fara í hönd Saifs í stað Akshay. Bara frá upphafi bjóst ég við því, en í lokin mislíkaði það mér hápunktssannleikann. Saif er aðal á bak við allt ævintýrið, en Akshay bætist við í miðjunni. Í hvaða kvikmynd sem er ætti að dæma úrslitaleikinn með öllum persónum allrar sögunnar og verðlaunin eða segja verðlaunin ættu að vera veitt þeim sem á heiður skilið. Og Tashan tapar á þennan hátt og mistókst óvænt að verða vinsæll. Akshay's hefur ekkert nýtt til að sýna grínistahæfileika sína hér en minnir samt á fyrri myndir hans. Hann þarf alvarlega að mynda nýja ímynd fyrir aðdáendur sína sem myndi heilla þá aftur og aftur. Þess á milli gerði Saif frábært starf í Race og nú sneri hann aftur í bráðfyndnu eðli sínu í gegnum þessa mynd. En hann hefur fullþróað sig á leiklistarsviðinu. Og síðast en ekki síst um Kareenu. Hún lítur mjög heitt út með bikiníkjól sem sumir kvarta yfir þar sem hún varð of grönn. En sjálf held ég það ekki, í staðinn varð hún grannur. Já grannur!!! það er góður þáttur fyrir konu til að laða að helstu fólkið (eða segjum karlkyns). Við hlið þeirra er gaman að sonur Saifs Ibrahim birtist í upphafi og síðast sem ungur Saif. Ég vona að nú muni hann líka halla sér fram á við í því markmiði að gera leiklist sem feril sinn. Þeir sem líkar við þennan Tashan, þeir eru annað hvort andlega vanþroskaðir eða vilja enn fara aftur til æsku, eða segja vilja fá inngöngu á hæli. Þumalfingur niður til frumraun leikstjórans Vijay Krishna Acharya sem fór illa með verkefnið í boði Yash Raj Films. Í framtíðinni ætti hann að gera tilraunir og kynna sér handritið í að minnsta kosti 5 ár áður en hann fer í raunhæfar áttir. Því miður, mér líkar ekki að gefa góðum stjörnum einkunn fyrir þessa tegund af ruslmyndum.