Ég hef ekki séð hverja einustu mynd sem Burt Reynolds hefur gert, en þessi (sem ég er nýbúin að horfa á, í þriðja sinn) gæti alveg verið hans besta! Það þjáist aðeins af nokkrum hægum teygjum; Burt reyndi ef til vill að gera það „arty“ en það hefði átt að vera. Á hinn bóginn tókst honum að forðast margar af venjulegum klisjum í framsetningu „harðsnúinna löggu“ hlutverksins sem hann leikur (tökum t.d. eftir atriðinu þar sem hann reynir að kyssa Rachel Ward í fyrsta skipti, eða óttann. tjáir hann rétt fyrir lokauppgjörið við hinn óslítandi Henry Silva). Reyndar eru Silva og þessir tveir ninja-morðingja þrír eftirminnilegustu illmenni lögreglutryllianna á níunda áratugnum. Myndin hefur líka óviðjafnanleg tilþrif, ótrúlega mikinn húmor, grimmt og grípandi hnefaslag og mörg vel leikstýrð skot. (***)