Ég sá þessa mynd aftur og tók eftir því hversu nálægt hún er skáldsögunni ef við hunsum þáttinn um æsku Cary [Leslie Howard]. Í ljósi þess að á þeim tíma er ekki hægt að sýna mikið á skjánum, [ekki það að það sé mikið í skáldsögunni] er þráhyggja persónunnar fyrir Mildred [Bette Davis] mjög vel miðlað til áhorfenda. Ég mæli með þessari mynd fyrir alla sem hafa einhvern tíma fallið fyrir annarri manneskju og hinn aðilinn reyndi að nýta sér hann eða hana. Ég hef lesið að Maugham hafi verið beðinn um að gera upptöku af skáldsögunni til sölu, en þegar hann byrjaði í stúdíóinu fór hann að gráta og gat ekki klárað meira en nokkrar línur og allt verkefnið var kastað. Það má segja að skáldsagan sé skrifuð frá hjartanu og myndin er að minnsta kosti góð aðlögun að hluta hennar.