Vegna frekar vafasamra flekahreyfinga fer Japan að renna undir sjóinn. Fyrstu spár segja að það muni taka um 40 ár áður en landið fari á kaf, en svikinn vísindamaður bætir við enn vafasamari vísindum og ákveður að það muni í raun taka minna en 1 ár! Ríkisstjórnin heldur að hann sé klikkaður, en sönnunargögn byrja fljótlega að bera kenningar hans fram. Þessi stóra fjárlagahamfaramynd fylgir formúlunni sem settar eru af hvaða fjölda Hollywood-mynda seint á tíunda áratugnum (ég geri ráð fyrir, eftir að hafa ekki séð neina þeirra), með umfangi hörmung og harmleikur sem dregur fram göfugleika mannsandans (ja, japanska) í hetjudáðum og fórnfýsi og sannar mátt ástarinnar eða eitthvað slíkt. þ.e.a.s. það er jafn barnalegt í sálfræði sinni og það er jarðfræði... við vitum öll að helmingur íbúanna væri úti að nauðga og ræna um leið og þeir héldu að lögreglan hefði snúið baki við, og hinn helmingurinn myndi bara örvænta og vera gagnslaus. Myndin er með mjög flottar tæknibrellur, en er ekki eins klókur eða dýr útlits eins og sambærileg Hollywood framleiðsla myndi vera. Hún er að minnsta kosti jafn þjóðerniskennd, húmorslaus og sjálfsvitundarlaus og þessi Hollywood-mynd væri þó, og hefur líklega enn verri leikaraskap. Hún er með heitu illu skvísuna frá Battle Royale sem einn af aðalhlutverkunum... en hún er ekki einu sinni örlítið vond og er því miklu minna heit. Myndin er allt of löng, 132 mínútur, og verður verri og verri eftir því sem líður á hana í átt að niðurstöðu sem átti mig á hættu að æla. Mér var svo sannarlega alveg sama hvort Japan sökk eða ekki þegar leið á hálfa leið, og löngu áður en yfir lauk var ég að reyna að hugsa um leiðir til að flýta ferlinu ef ég lenti í þeirri stöðu í alvöru. er með fínar tæknibrellur og Kou Shibasaki er enn frekar heitur, svo ég gef honum stórkostlega... 3/10.