Hefur þú einhvern tíma, eða átt þú, gæludýr sem hefur verið með þér í gegnum súrt og sætt, sem þú myndir glatast án og sem þú elskar, sama hvað? Betcha hélt aldrei að þeim fyndist það sama um þig! Dásamleg, dásamleg fjölskyldumynd. Ef þú ert með mjúkan blett fyrir dýr, er þetta tryggt að þú grætur, sama aldur þinn. Ég horfði alltaf á þessa mynd þegar ég var lítill krakki og ég finn að núna, sextán ára, elska ég hana eins mikið og ég gerði þá. Ég gæti aldrei ákveðið uppáhalds karakter þá, og ég held samt að ég geti það ekki! Ég elska öll þrjú dýrin. Samræðurnar virðast mjög raunverulegar og þægilegar, eins og elskandi, en rífast fjölskylda. Ég elska Chance og hvernig í lokin segir hann að hann eigi loksins fjölskyldu. Cheesy, já, en maður verður að muna að þetta er ætlað að vera fjölskyldumynd og hún uppfyllir það hlutverk fullkomlega. Sassy hefur bara hinn fullkomna skammt af "sassiness" og Shadow er hinn fullkomni leiðtogi/fyrirmynd hins unga, ævintýralega Chance. Dýrin skína miklu betur en manneskjurnar, en auðvitað eiga flestar grátandi augnablikin að eiga sér stað í samskiptum við þau (þ.e. bjarga Molly, og endirinn). Svo ekki sé minnst á ótrúlega hljóðrásina sem gefur hverju augnabliki enn meiri tilfinningar, og tilheyrandi hjartsláttartilfinningu. Ég gef þessu 9/10. Til að bera saman við (og jafnvel meta betur en) Cats and Dogs and Babe.