Eftir að hafa séð The Lost Child í allnokkur skipti síðan það kom út árið 1995 og eftir að hafa lesið athugasemdir lesandans (aðallega um bakgrunn Jane Tennison og frábært hlutverk Helen Mirren í henni), slær það mig meira en nokkru sinni fyrr að engar athugasemdir eru gerðar. eftir frábæra hlutverki Robert Glenister sem Chris Hughes. Jafnvel eftir 10 ár er þetta enn ein trúverðugasta leiðin til að lýsa flóknum persónuleika barnaníðingar, sem ber þunga fortíðar hans. Með því að horfa á þáttinn í heila eina og hálfa klukkustund fær maður stöðugt að skipta á milli tilfinninga um ást og hatur á þessum gaur, þar sem hatrið ríkir vegna alvarleika gjörða hans. Ég hef séð fleiri snilldarhlutverk eftirlætisleikarans míns, en þessi missir aldrei af því að gera sem mest áhrif á mig. Helen Mirren myndi aldrei skína án þessara frábæru leikara við hlið hennar. Hrós fyrir Robert Glenister!