Þar sem ég var barn níunda áratugarins ólst ég upp með fjölmörgum fræðslu- og afleiðingaráætlunum (eða bæði) og held áfram að læra svo mikið af þeim núna að ég dáist að visku þeirra sem unnu að þeim. Eftir að hafa komist að því að Sesame Street, svo besta dæmið sé nefnt, var ekki eingöngu ábyrgt fyrir því að ég gæti lesið á fullorðinsstigi áður en ég gat gengið, það jók aðeins viðbjóðinn sem ég finn ekki aðeins fyrir Lyons fyrirtækinu og vöru þess. , en þeir sem verja þá líka. Eins og ég hefði trú á þeim sem við úthlutum til að vernda okkur eða börnin okkar til að byrja með, þá er sú staðreynd að Barney & Friends mengar loftbylgjurnar okkar enn eftir meira en áratug síðar vanvirðing ekki aðeins fyrir FCC, bandarísk viðskipti og framleiðendur þess. , það er vanvirðing við allt mannkynið. Í heimi þar sem lögreglan, velferðarþjónustan og barnaverndarstofnanir geta áreitt mig án þess að grípa til neyðarúrræða einfaldlega fyrir að vera fæddur öðruvísi en þeir sem eru við völd, en samt sem áður er útvarpsmönnum leyft að dæla þessu drasli inn á heimili mitt óumdeilt, þá verður þú að spyrja hvað er rangt hjá fólki. Þú sérð, í heimi þar sem ætlast er til að við hegðum okkur eins og fullorðin og gerum grein fyrir okkur sjálfum, er það sem við segjum við syni okkar og dætur mikilvægt vegna þess að það mun oft hafa afleiðingar löngu eftir að við erum farin. Ekki aðeins eru tilraunir okkar til að gera börnin okkar eðlilegri, líkari, hugsa eins, hugsanlega hrikalegar, það sem við á endanum kennum þeim að vera eðlilegt hefur líka stóran þátt. Þannig að spurningin verður ein af því sem Barney er að kenna börnum okkar að vera eðlileg. Fyrir utan lærdóm eins og að við séum ekki góð ef við höfum ekki góðar tilfinningar, eða að einhver breyti reglum til að gleðja okkur þegar við komumst niður, er annað átakanlegt sem okkur er sýnt í Barney-sýningunni meðal annars að Barney misnotar börn. Málið um barnarán og barnaníð er stórt mál í samfélagi okkar og hefur verið það síðan við byrjuðum að reyna að láta eins og svo væri ekki, en það myndi teljast ein óviðeigandi leiðin til að kynna efnið. Ég hef aðeins minnst á óviðeigandi og tilfinningalega skaðlega lexíu sem Barney sjálfur flytur. Það sem eykur á vandamálið eru börnin sem sýnd eru á sýningunni. Ég nota orðið börn lauslega hér, þar sem aldursbilið sem sýnt er fer niður í þrjú ár og allt að fjórtán. Samt er enginn munur á tilfinningalegum viðbrögðum sýndur í báðum öfgum. Fjórtán ára börn bregðast við Barney og fyrirhuguðum aðstæðum hans á nákvæmlega sama hátt og fimm ára börn. Sérstaklega þykir sérfræðingum í barna- og ungmennaeinhverfu þetta ótrúlega viðbjóðslegt að útsetja börn fyrir. Fullorðnir á einhverfurófinu sem stóðu frammi fyrir vaxandi vandamálum þar sem þörfum þeirra var ekki bara ekki uppfyllt heldur var hunsað af fullum krafti, hafa tilhneigingu til að horfa á þetta og finna fyrir löngun til að gera hluti með Barney sem myndu fá fjórtán ára börn til að gráta. Eins óvirðulegir og veikir og þættir sem beittu sér fyrir eldri börn eins og You Can't Do That On Television voru, stimpla þeir sig um allan Barney með því að sýna fram á að mismunandi aldurshópar bregðast ekki aðeins við sama hlutnum á mismunandi hátt, það gera það líka. mismunandi fólk.Svo sem svar við mdmireles1295 verð ég að segja að ég vona að þeir eigi ekki börn. Í hvert skipti sem ég sé foreldri sýna barni sínu þessa dónaskap, vekur það mig yfirþyrmandi hvöt til að kæra það til lögreglunnar fyrir barnaníð. Og ég tala sem maður sem allt uppeldi hans einkenndist af misnotkun. Þeir gætu sungið um mannasiði, elskað, umhyggju eða deilt, en dæmin sem þeir sýna eru ekki aðeins svo hallærisleg að þau séu andstæða uppeldis, þau eru svo gjörsneydd raunsæi að þau verða hættuleg, eins og The Light Triton hefur þegar bent á. . Lærdómurinn sem börn draga af Barney er að fólk er ekki mismunandi, tilfinningar verða að bæla niður hvað sem það kostar og reglur eru algjörlega handahófskenndar. Þegar borið er saman við lærdóminn um að breytileiki sé það sem fær heiminn til að snúast um og jafnvel bitrustu tilfinningar hafa tilgang sem sjónvarpið kenndi mér sem strák, þá fer það samt í taugarnar á mér að yfirvöld eiga enn eftir að grípa inn í og ​​rífa þetta rusl af lofti. Ef foreldri gerði við barnið sitt það sem Barney gerir um allan heim, myndu þeir eiga yfir höfði sér sakamál. Þess vegna gaf ég Barney uppáhalds tvö af tíu stigum mínum sem ég gef öllu rusli með nákvæmlega engu endurgjaldsgildi. Í heimi fullorðinna sem vita hvernig á að bregðast rétt við börnum sínum á það engan stað.