"Shadrach" var ekki uppáhalds tegundin mín af kvikmynd. Mér fannst þetta alltof sentimental og leiklistin var undir pari. Harvey Keitel og Andie MacDowell voru góðir en sumir hinna leikaranna voru alls ekki trúverðugir. Ég trúði heldur ekki að foreldrar Pauls myndu fara og skilja hann eftir hjá Dabney fjölskyldunni, sérstaklega þegar þau voru með húshjálp á heimilinu. Þjóðfélagsstéttir þeirra voru of langt á milli til að telja þetta trúverðugt. Svo virtist sem lífsstíll Dabney væri of ýktur. Það var atriði í upphafi myndarinnar sem sýndi Andie MacDowell fara út úr bíl eftir að hafa stundað kynlíf með einhverjum. Hver var þetta? Sonur hennar? Hvað átti atriðið að sýna okkur? Hvers vegna var atriðið jafnvel tekið með? Það hafði ekkert með restina af myndinni að gera og var í raun aldrei vísað til þess aftur. Það virtist tilefnislaust og passaði alls ekki inn í söguna. Það var of mikið ósamræmi í myndinni fyrir mig. Sagan um Shadrach var ágæt en ég var ekki sannfærður um að Dabney-hjónin hefðu verið eins góð og gjafmild og þau voru sýnd.