Ef það er eitthvað sem ég hef lært af því að horfa á Creepshow eftir George Romero, þá er það að ef þú rekst á dularfulla gamla rimlakassa sem einhver hefur greinilega lagt mikið á sig til að fela, láttu þá bara í friði: það er líklega eitthvað viðbjóðslegt inni. Prófessor Gordon Crowley, persóna Robert Englund í „Jack Brooks, Monster Slayer“ er ekki aðdáandi Romero, „þar sem hann opnar gamla trékassann sem hann finnur grafinn í garðinum sínum, aðeins til að uppgötva forn púka sem kemur á óvart og kemur á óvart sem býr yfir líkama sínum (upphaflega sem veldur því að hann borðar og ælir frekar mikið). Þegar púkinn brýst að lokum upp úr líkama Crowley í efnafræðitímanum og byrjar að breyta nemendum í helvítis, hold-rífa dýr, er það komið að pípulagningamanninum Jack Brooks (Trevor Matthews) ) til að reyna að stöðva óþverra verurnar, aðeins vopnaðar pípulengd og kynda undir ævilangu hatri á öllu sem er voðalegt!.DVD-umbúðirnar fyrir skrímslismynd Jon Knautz, sem eru lággjaldalausar, lofar skemmtilegri ferð, sem býður upp á ógeðslegan spennu. og af því tagi sem maður gæti búist við af meðalskepnunni þinni á níunda áratugnum (tannóttar skepnur, gúmmískrímslafatnaður, ógeðsleg töffari og nákvæmlega ekkert CGI!)og síðustu 15 mínúturnar fá áhorfendur nákvæmlega: stanslausar skvettubrellur ; kjánalegt, tentacled Jabba-stíl púka hlutur; og mucho macho skrímsli mashing! Það er því synd að restin af sýningartíma myndarinnareins og 70 mínútur eða svo fer að mestu í að fylgja Jack á meðan hann er að sinna leiðinlegu, hversdagslegu viðskiptum sínum: pípulagnir, heimsækja krakkann sinn, fara í efnafræðitíma, og styggja kærustuna sína. Ef þú heldur að þú gætir haft gaman af kvikmynd sem einblínir fyrst og fremst á að takast á við áföll í æsku og reiðistjórnun, kaupa varakatlalokur frá byggingavöruverslun og efnafræðilega eiginleika natríums, þá er þetta myndin fyrir þig; en ef það er stór skammtur af skrímsli sem þú ert á eftir, þá myndi ég ráðleggja þér að leita annars staðar!