Ég fór að sjá þessa mynd af forvitni og til að útkljá deilur. Myndin er nú þekktust úr tónlistarsvítunni sem Sergei Prokofiev dregur úr tilfallandi tónlist sinni við myndina, Troika hreyfingin kemur jafnvel upp í poppútsetningum. Almennar útlínur söguþráðsins eru vel þekktar af ermagreinum á ýmsum upptökum. Afgreiðslumaður býr óvart til Kizhe, sem ekki er til Lieutenant, á lista til að kynna keisaranum. Keisarinn hefur áhuga á þessari manneskju og í stað þess að segja honum að hann sé ekki til halda hirðmennirnir og yfirmennirnir því fram að hann sé raunverulegur. Kizhe er fluttur í útlegð til Síberíu, afturkallaður, færður í embætti, giftur, hækkaður aftur, deyr, fær ríkisútför, opinberaður sem fjársvikari og lækkaður í tign eftir dauða. hnerrar, en ég hafði heyrt að myndin væri týnd, svo það var engin leið að komast að því hvað gerist. Þá birtist myndin á Barbican í London sem hluti af Prokofiev hátíðinni þeirra. Til að vera á hreinu kom í ljós að allt sem gerist er að afgreiðslumaðurinn ruglar tveimur orðum á meðan hann skrifar pöntun og breytir Kuzhe í Kizhe. Þar sem keisarinn er að flýta sér að sjá röðina er enginn tími til að leiðrétta mistökin. Eftir að hafa búist við sögulegri forvitni kom ég skemmtilega á óvart. Myndin er mjög fyndin og áhorfendur, ég þar á meðal, hlógu stanslaust. Þó megnið af því sé tekið beint upp, að mestu leyti í höllinni, eru nokkrar „trick“ myndir þar sem margar myndir birtast á skjánum. Til dæmis er her keisarans táknaður með litlum hópi, endurtekið yfir skjáinn. Fjórar eins hlífar framkvæma fullkomna æfingu í fullkominni samstöðu. Tveir eins þjónar skúra gólfið. Einn smá galli var að það var mjög erfitt að átta sig á hverjir allir væru. Það voru tvær konur sem gætu hafa verið dætur tsarans, eða dóttir og þjónn eða eitthvað annað. Og mjög fáir voru nefndir. En allt í allt skemmtileg mynd og ég er hissa á að hún sé ekki oftar.