Hvernig LIVING THE DREAM tókst að komast inn í Laemmle 5 í Vestur-Hollywood fer fram úr mér, enda versta mynd sem ég hef séð á ævinni. Ég hefði átt að vita þegar fyrsta atriðið opnaði í augnablikinu, Eugene, Oregon-, að þessi dúlla mynd með persónum sem þú vilt líka við og vorkenna frá útilokunardögum þeirra frá menntaskóla, en getur það ekki, þar sem þeir eru slíkir taparar, er svo viðurkenndur og voðalegur með samræðum sem eru meira en slæmir. Síðan, klisja, lenda þrír menntaskóla tapararnir í LA, og hér er þar sem myndin hefði getað verið raunhæf ef hún hefði sýnt þá að reyna að finna sér feril í leiklist. En nei, annar vinnur sem notaður bílasali, hinn er algjör tapa í símaveri í bílskúr sem selur tímarit. Jafnvel ræfillinn sem rekur staðinn hefur meiri aðdráttarafl áhorfenda en þessi hræðilegi leikari með hræðilega erlenda hreiminn. Og þeir fá peninga á sviksamlegan hátt frá tryggingarsvindli til að stofna ráðningarfyrirtæki með enga reynslu, bara sýna „meint góða lífið“ á næturstöðum í LA með leikarahópi sem er svo viðurkenndur og slæmur að þeir ættu ekki að hafa SAG spil...Ég gæti haldið endalaust áfram um þessa slæmu mynd, en ég endaði á því að ganga út úr leikhúsinu, sem hafði í upphafi sex manns, og þegar ég fór voru fjórir menn einir í áhorfendum. Mig langaði að líka við þessa mynd, en ég fann ekki einn kost í sögunni, persónum, skrifum, samræðum né leikurum. Sá sem fer með þessa mynd ætti að hætta. Amen...nóg...