Það er ótrúlegt hvað mér finnst skemmtilegt í dag. kannski er ég risaeðla frá fimmta áratugnum og ég er ekki í sambandi við kvikmyndakynslóðina í dag, og það er greinilega raunin með þessa mynd, þar sem svo margir elskuðu hana. Mér fannst það ljótt og dónalegt. Ég hef ekki sagt það um margar kvikmyndir á ævinni en þessi hentar vel. Húmorinn er ljúfur og grófur. Ég er ekki pólitískt réttmæt manneskja, og jafnvel mér fannst hommabrandararnir, ekki bara ekki fyndnir heldur beinlínis móðgandi (ég er ekki hommi). Aðalpersónan í myndinni er ekki einu sinni viðkunnanleg manneskja, bara aumkunarverð. Þegar myndinni var loksins lokið heyrði ég fjölda fólks tjá sig um hversu vonsvikin þeir voru með það sem þeir höfðu bara borgað góðan pening fyrir að sjá.