Tilvitnunin hér að ofan segir bara allt sem segja þarf um „Slipstream“. Ég hefði átt að bjarga þessari mynd eftir fyrsta hálftímann, en ákvað að ég ætti að vera sanngjarn og gefa henni séns. Ég mun ekki horfa á hana aftur, þannig að ef einhver sem hefur æðruleysi til að gera það getur svarað mér með fjölda klisjukenndra lína í myndinni, þá er ég viss um að hún mun setja met. upp með þetta klúður; Mark Hamill sýnir framúrstefnulegan hausaveiðara og Bill Paxton er grjótnáma hans. Persóna Paxtons hefur rænt fanga Hamill, android sem tekur nafn hans af skáldinu Byron (Bob Peck). Tasker (Hamill) skýtur Owens (Paxton) með pílu sem inniheldur rakningartæki svo hann og félagi hans Belitski (Kitty Aldridge) geti fylgst með parinu. Raunverulega spurningin er hins vegar hvers vegna hann skaut ekki tækinu á Byron og skar þannig út milliliðinn. Ef þú hefur gaman af senu eftir sundurlausri senu með leiðinlegri persónusköpun og listrænum prumpi, þá býst ég við að þú munt finna eitthvað áhugavert hér. En þú getur ekki sannfært mig um að myndin sé skynsamleg á neinu stigi. Atriði á framúrstefnulegri steinöld rýma fyrir hásamfélagssnobbi, en hámarki lélegs smekks er náð þegar persóna Paxtons birtist í kjölfarið á næturskemmtunum með hickeys um allan búk. Ef einhver heldur að það sé einhver falin merking hér, þá ertu virkilega að teygja þig. Bíður þolinmóður eftir að ramminn sem boðar „Endirinn“ komi fram á sjónarsviðið, því miður, jafnvel því var hafnað. Ef fegurð er í auga áhorfandans, þá er það skilningur líka; þessi mynd hafði hvorugt. Samt var einn innleysandi eiginleiki þegar lokaeiningarnar hófu göngu sína - frábært útsýni yfir hálfa tylft heitu loftbelgja. Svo virðist sem myndin hafi haldið þeim á floti.