Þrátt fyrir að hafa þekkt fólk sem annað hvort eru miklir aðdáendur Noam Chomsky eða halda að hann sé þreyttur minjar frá sjöunda áratugnum, hafði ég í rauninni ekkert álit á manninum, nema að ég vissi að hann öðlaðist frægð sem málfræðingur, þó ég gæti ekki skýrt neitt af því. kenningar hans, og að hann væri frjálslyndur sósíalisti með marxískar tilhneigingar. Svo þegar ég rakst á DVD-diskinn af heimildarmyndinni Noam Chomsky: Rebel Without A Pause frá 2003 í notaðri myndbandsbúð, kvikmynd sem fylgdi honum í bókaferð 2002 fyrir bók hans 9-11, ákvað ég að fá hana, bara svo ég gæti haft smá fróðleik um manninn næst þegar einhver, með eða á móti, talaði um hann. Þótt ég væri ánægður með að hafa fengið myndina, voru fyrstu viðbrögð mín við þessari daufa og illa klipptu hagiómynd, svo um hvað er málið? Samkvæmt tilfelli DVD-disksins var víst ekki mikið þarna, vitsmunalega séð. Ég veit að ég myndi tyggja hann upp og spýta honum út í kappræðum og ég myndi ekki einu sinni vilja horfa á hvað William F. Buckley gæti gert honum. Að vísu snerist öll myndin um að Chomsky sæi samsæri alls staðar, og að hann hafði gljáandi augnaráð kinka kolli í ruglingslegu samþykki við það vitlausasta og svívirðilegasta sem hann myndi segja, frekar en að vera í málvísindum, svo kannski er það ástæðan fyrir því að hann kom svona illa út. . En, aftur, ef hann er málvísindamaður og er í fremstu röð á sínu sviði, hvers vegna í ósköpunum skyldi einhverjum vera sama hvað hann hefur að segja um eitthvað utan sérfræðisviðs hans? . Jafnvel verri eru liðsmenn hans, sem virðast einangra manninn enn frekar frá raunveruleikanum, með því að ýta undir ranghugmyndir um að Chomsky sé skotmark síonista morðingja. Það litla sem ég vissi um Chomsky áður en ég horfði á þessa mynd, þetta vissi ég: hann var almennt talinn hafa verið, og nánast óviðkomandi vitsmunalega, frá falli Sovétveldisins. Myndin er svo illa uppbyggð og án frásagnarþráðar að það er erfitt að skilja allt ruglið í sundur. Eiginkona hans, Carol, sem dæmi, gaf greinilega eitt viðtal, sem var skorið niður og sleppt hvar sem er í myndinni. Hún virðist nógu góð kona, en algjörlega út í loftið og svarar öllu nema grundvallarspurningum um líf þeirra. Það eina athyglisverða sem hún segir er að 11. september hafi verið frábært fyrir Chomsky-hjónin, því hann hefur uppskorið mikla peninga í ræðugjöldum síðan þá. Það kemur ekki á óvart að svona kvikmynd gefur nánast engan ævisögulegan bakgrunn. Gert er ráð fyrir að allir áhorfendur hljóti að þekkja alla lofsöngina sem þessi „mikli maður“ ber. Chomsky er sjaldan tekin viðtal eitt á móti. Stílfræðilega eru engar hreyfingar myndavélarinnar, engar áhugaverðar klippingar né neinar einkennissnertingar, og megnið af myndinni er ósamþykkt röfl eftir Chomsky, myndbandsupptökur af Chomsky sem segja frá þessu eða hinu, og slakir og agndofa nemendur sem horfa á hann eins og hann var óefnislegur, það er að segja þegar misvitrir coeds spyrja ekki varla heyranlegra og fáránlega einfeldningslegra spurninga til hans. Þetta er virkilega léleg kvikmyndagerð eftir leikstjórann og klipparann ​​Will Pascoe, sem í kvikmyndagerðarmanninum á DVD-disknum sýnir að hann er enn einn gagnrýnislaus ástvinur Chomskys. Að öðru leyti er eitt öruggasta merki þess að þetta sé ekki hlutlæg heimildarmynd, heldur aðeins agitprop, og hégómi af agitprop, að ekki einu sinni sést Chomsky glíma við svar. Hann virðist vera leturgerð þekkingar sem á sér engin takmörk. Í ljósi þess að mikið af þessu bretti var tekið upp á fyrirlestrum Chomskys við McMaster háskólann í Ontario, Kanada, fyrir innrás Bandaríkjamanna í Írak árið 2003, virðist margt af því sem Chomsky segir sem fjarlæg eins og hlutir frá Víetnamstríðstímanum. Já, hann kemur með góða punkta, hér og þar, um meðvirkni bandarískra fjölmiðla fyrir stríð, en hann fylgir þeim eftir af hreinni brjálæði, því að hann virðist ekki gera sér grein fyrir því að flest samsæri eru tilfallandi, en ekki fullkomlega úthugsuð kjaftæði. Sem dæmi þá heldur hann því fram að auglýsingaiðnaðurinn sé kabal sem stjórnar alþýðunni miskunnarlaust, en segir ekki orð um uppvakningalýðinn sem lætur stjórna sér svona. Að sama skapi heldur hann því fram að þríhliða trúarsinnar stjórni heiminum og að ótti fólks við glæpi sé enn ein niðurstaða kabalans. Auðvitað útskýrir þessi fullyrðing svo fullkomlega nauðgunarmiðstöðvar, og allan þann tíma og peninga sem embætti héraðssaksóknara eyða. Hann heldur einnig fram þeirri fáránlegu fullyrðingu að Kúba hafi verið fórnarlamb hryðjuverka í áratugi, þegar Castro og félagar voru miklir bakhjarlar þeirra, í Rómönsku Ameríku, Asíu og Afríku, þar til Sovétríkin féllu. Ég get aðeins giskað á að UFO-samsærismennirnir séu bara að bíða eftir að Chomsky lýsi því yfir að gráar geimverur hafi sett upp tegundablöndunarvæðingarstöðvar í Idaho. Í sínum einfalda heimi án gráa er Chomsky ógnvekjandi jafn þéttur og meðlimir Bushco, sem hann svívirðingar, eru; enn frekar þar sem þeir gera ekki tilkall til að vera menntamenn. Í stuttu máli, Chomsky er maður sem lifir í fortíðinni, yfir höfuð í flestum málum og út úr dýpt hans vitsmunalega. Undir lok þessarar myndar varar hann við: „Vertu varkár þegar þú heyrir um að menntamenn séu baráttumenn fyrir réttlæti,“ en samt getur maður bara hlegið, þar sem maðurinn virðist aldrei hafa hitt byltingarkennda manneskju né hugmynd sem honum líkaði ekki, sama hversu villimannsleg glæpi þeirra, og and-vitsmunalega afstöðu þeirra. Vinsamlegast staldraðu við áður en þú eyðir tíma þínum og peningum í þennan kjánalega og þegar óviðkomandi DVD DVD.