Þessi mynd á ekki að vera fyndin, en hún fékk mig til að hlæja. Hún er ekki hönnuð til að vera sorgleg, en hjartað mitt var þungt í gegnum fjölda vignettanna. Hún er ekki skrifuð sem hasarævintýri, en púlsinn á mér jókst oftar en einu sinni. Rétt eins og lífið, vinnur þessi mynd ekki tilfinningar þínar og segir þér hvernig þér eigi að líða. Það er einfaldlega þannig og þú bregst við. Ef þér finnst þetta ekki fyndið eða sorglegt eða áhrifamikið, þá grunar mig að það segi meira um þig en myndina. Það er ótrúlegt og hressandi að sjá leikstjóra fagna því af heilum hug að við erum öll mannleg og faðma að við erum öll föst hér, gerum þetta "líf" hlutur, aftur og aftur eins lengi og við verðum. Á morgun er annar dagur.