TOUGH LUCK eltir heimilislausan rekamann þegar hann flækist í neðanjarðarglæpaheimi blekkinga og glundroða. Archie (Norman Reedus) hefur verið sleppt úr fangelsi og hefur engu að tapa. Hann er næstum drepinn áður en eigandi karnivals að nafni Ike(Armand Assante) ræður hann til starfa. Fljótlega lætur Ike í ljós mikla löngun til að Archie myrti uppátækjasama eiginkonu sína, Divana (Dagmara Dominczyk), erótískan dansara fyrir karnivalið. Hlutirnir verða fljótt flóknir þegar Archie verður ástfanginn af Divönu og varar hana við áætluninni. Þau lenda í mjög rjúkandi ástarsambandi sem skilur lítið eftir ímyndunarafl áhorfandans, en eftir það gera þau fljótlega áætlun. Saman leggja þeir á ráðin um að myrða Ike, en hlutirnir ganga ekki alveg eins og til stóð. Ég væri að ljúga ef ég segði að þessi mynd hefði ekki komið mér á óvart. Ég var persónulega hrifinn af því hversu góð þessi mynd var. Þegar ég leigði hana fyrir nokkrum árum átti ég von á annarri klisjuspennumynd með fullt af dæmigerðum þáttum og þemum sem eru sýndar í mörgum myndum af þeirri gerð þessa dagana. Innan nokkurra mínútna var ég húkkt og fann sjálfan mig töluverðan þátt í heimi þessarar myndar. Þetta er svona kvikmynd, líkt og BUFFALO '66, sem bara sogar mann inn og flytur mann inn í stílinn og ofsóknartilfinninguna. Þetta er kvikmynd sem virkilega dregur það af sér á töfrandi hátt. Eitt sem ég kunni sérstaklega að meta var hvernig myndin sýndi persónur hennar. Myndin er ekki eins auðveld og skýr og hún gæti birst í söguþræðinum. Þetta eru persónur sem manni þykir vænt um og heillast af, þar á meðal þær persónur sem eiga að vera vondu kallarnir. Í sannleika sagt eru engir góðir eða vondir í þessari mynd. Allar persónurnar eru gallaðar á þann hátt sem er raunhæfur og ótrúlega raunhæfur. Það eru ekki margar myndir sem ná að sinna þessu verkefni eins gallalaust og þessi mynd gerir, en þetta er örugglega kvikmyndastíll sem mér líkar og mig langar að sjá meira af úr myndum í dag. Það voru allmargar glæpamyndir sem voru svona snemma á sjötta áratugnum, en það hefur ekki verið ein eins grípandi og einstök og þessi síðan! Hvað varðar galla, hef ég aðallega mjög minniháttar kvíða. Myndin sjálf er ekki beint frumleg. Hins vegar efast ég um að flestir myndu búast við því að hún væri frumleg. Klippstíll myndarinnar gæti líka verið pirrandi fyrir sumt fólk þar sem hún hefur tilhneigingu til að vera með skjálfta myndavél af gerðinni upptökuvél. Þó að mér hafi ekki verið annt um það og í raun og veru að það jók á andrúmsloftið, þá er ég viss um að flestir áhorfendur verða ekki eins hrifnir af því og gæti fundist það almennt hallærislegt. Þrátt fyrir smávægilega galla er þetta þó ein vanmetnasta mynd 2000. Það er svo hressandi að vera heppinn og horfa á óþekkta mynd sem reynist vera góð. Það virðist sem þessi mynd hafi verið gefin út beint á myndband, þó þessi mynd sé miklu betri en það. Hefði það verið sett í kvikmyndahús hefði það ekki unnið nein verðlaun né séð mikið, en það hefði miklu meiri viðurkenningu en það hefur í dag. Viðurkenning sem þessi mynd á skilið. TOUGH LUCK er undraverður, skemmtilegur og snúinn neo-noir spennumynd með raunverulegri tilfinningu fyrir klassa og stíl samspili og með nægilega mikið efni til að gera hinn almenna bíógesta meira en einfaldlega ánægðan.