Einu sinni var Quentin Tarantino tiltölulega farsæll kvikmyndagerðarmaður. Nú, því miður, gerir hann ekki bara hræðilegar kvikmyndir, heldur setur nöfn sín við slíkar. Þetta er talið flott afturflakk til mótorhjólamannamynda sjöunda og áttunda áratugarins, þetta dregur nýja dýpt. .Trúið þú mér, ég nýt þess þegar blússa dettur af í kvikmynd meira en næsti maður en meira að segja mér fannst ég vera soldið sjúskandi að horfa á þetta. Til að nota orð sem ég hélt aldrei að ég myndi gera, þá er það msysoginistic (þú sérð, ég get ekki einu sinni stafað það.) Söguþráðurinn (í óljósustu merkingu þess hugtaks) er jafn óskiljanlegur og hreim Vinnie Jones, sú staðreynd hræðilegur leikur hans. stendur ekki okkar sérstaklega er eins vítaverður testamenti og hægt er að hugsa sér. Þetta er bara hræðilegt. Átakanlegt. Það fékk mig næstum til að gráta. Í hryllingi.