Clair Denis rifjar aftur upp þema sitt um fráskilda feður, karlmenn sem fylgja eigin sælu á ákveðinn hátt, án tillits til tilfinninganna sem leggst á fjölskyldu sína en á meðan Nénette og Boni úr fyrri myndinni búa í þröngum heimi Marseilles, er skoðun okkar á Louis Trebor. í The Intruder fer með okkur frá afskekktum stað meðfram landamærum Frakklands og Sviss til hálfs vegar um heiminn, til Kóreu og Tahítí. Aftur hefst myndin í miðjum straumi, þar sem Louis, á sextugsaldri, glímir við veikt hjarta á meðan hann reynir að viðhalda háu stigi. Við komumst að því að Louis er ekki ókunnugur ofbeldi þar sem káeta hans er staðsetning fyrir smygl og skothríð sem reglulega gerist. Louis sefur með stóran hníf undir koddanum sínum með rifflum í nágrenninu. Denis er ekkert að flýta sér að koma aðgerðunum áfram og við verðum þolinmóð að byggja upp skilning okkar á Louis út frá daglegum athöfnum hans og fáu fólki sem hann umgengst við landamærin, þar á meðal soninn Sidney (Grégoire Colin, næstum óþekkjanlegur með sítt hár og yfirvaraskegg) sem hafnar honum sem „brjálæðingi“:, sýndur sem hollur tveggja barna faðir. Það eru margar stuttar senur sem, þótt þær virðast óskyldar, byggja upp mynd af Louis og umhverfi hans. Myndavélavinna frú Godard er spennandi hér. Ráðandi myndlíkingin er hjartaígræðsla Louis sem hann fer til Kóreu og síðan til Tahítí til að leita að öðrum syni, sem ekki fannst, og þar sem nýja hjarta Louis hafnar honum rétt eins og Sidney hafnaði því gamla. Við erum vön stuttum atriðum í kvikmynd Denis sem eru óútskýranleg: Nénette svíður Boni að borða með skeið; akstur með því að skjóta föður Boni og svo stutta mynd af Boni með skotsár í höfðinu; atriði af Louis í líkhúsi með lík með ör ígræðslu en lík Sidney. Tildrög þessara tveggja síðustu er höfnun, raunveruleg eða ímynduð, af föður, sem drepur eitthvað óskilgreinanlegt í syni.