Ég hef séð margar, margar framleiðslu Hnotubrjótsins. Núna horfði ég kannski á þessa mynd frá lituðu sjónarhorni leikhússtjóra, en ég varð fyrir vonbrigðum. Ég er viss um að fólki í tilteknum bransa ballettdanshöfundar finnst þessi framleiðsla áhrifamikil en frá eingöngu leikrænu sjónarhorni fannst mér allt frá hönnun til danshöfundar vera dauft og óviðeigandi "kvikmynd". Enginn hinna hefðbundnu „furðulegu“ og áhrifamiklu búninga leit út eins og þeir áttu að vera (þ.e.a.s. sælgæti líktust ekki nammi, rotturnar líktust ekki rottum heldur frekar eins og súkkulaðikossar), leiklistin var veik, kannski tónaði of mikið niður fyrir skjáinn og dansverkið gerði bara ekkert fyrir mig. Þetta gerir alla sýninguna mjög fullnægjandi (í besta falli), eins og henni væri ætlað að skera sig ekki frá annarri framleiðslu. En mundu, aftur, þetta er frá listrænu sjónarhorni leikhússtjóra, ekki dansara eða danshöfundar, heldur beinskeytts karlkyns leikhússtjóra.