WAR, INC. (2008) **1/2 John Cusack, Marisa Tomei, Hilary Duff, Joan Cusack, Ben Kingsley, Dan Aykroyd, Sergej Trifunovic, Lyubomir Neikov, Ned Bellamy, (Rödd: Montel Williams) -miss-21st Century "STRANGELOVE"John Cusack sem skrifaði handritið ásamt Mark Leyner og Jeremy Pikser fer með aðalhlutverkið sem þreyttur leigumorðingi að nafni Brand Hauser sem er útbrunninn en ákveður að fylgja í gegn í einu síðasta verkefninu með því að sleikja a Olíumálaráðherra Mið-Austurlanda að nafni Omar Sharif (já, ekki ÞAÐ Omar Sharif en þú færð tóninn hér frá þessum misskilningi til að hlæja) undir stjórn fyrrverandi varaforseta Bandaríkjanna (Aykroyd, gamall „Grosse Pointe Blank“ með Cusack, hort, snýr sér illa að Dick Cheney og fékk Brand til að gera verkið undir yfirskini viðskiptasýningarframleiðanda í hinu goðsagnakennda Turaqistan (lesist: Írak/Afganistan) fyrir bandaríska einkafyrirtækið Tamerlane (lesist: Halliburton). Á meðan hann er látinn vita stendur Brand frammi fyrir augnabliki af skýrleika þegar hann rekst á óhrædda blaðamanninn Natalie Hegalhuzen (Tomei) og verður að lokum ástfanginn af henni. Á sama tíma styrkir Tamerlane hið ólíklega sameiningu austur-evrópsku unglingatilfinningarinnar Yonica Babyyeah (furðu almennilegur Duff sem berst á eigin frægð með tungu í gegnum kinnina) og fávitasonar leiðtoga landsins. Það sem á eftir kemur er djörf tilraun fyrir svartan 21. aldar svartan. gamanmynd a la "DR. STRANGELOVE" en fyrir alla ákafa og tilgangi eru því miður fleiri missir en smellir í þessari breiðu tilraun til að hlæja innan um pólitískan boðskap (óréttlátt stríð sem er útvistað af bandarískum kapítalisma, athugaðu!) Á meðan Cusack rífur á Martin Blank hans úr áðurnefndu "Pointe" bætir hann við nokkrum fallegum snertingum af karlinum sínum í svörtu (hann gerir skot af Tabasco sósu til að taka brúnina af), restin af leikara leikritinu nær (nema systir Joan sem er uppþot eins og háan -strung aide- de-camp fyrir Hauser og er með eina fyndnustu hláturslínu myndarinnar: "Menn fjöldasamskiptahæfileikar eru loksins að skila sér") að mestu leyti. Cusack heimsótti Íraksstríðið fyrr á þessu ári í 180 gráðu öðruvísi "Grace Is Gone" og hér leyfir hann pólitískum skoðunum sínum að vera á erminni; þó að aðdáunarvert sé í heildina er hraði og taktur myndarinnar að mestu leyti ekki þökk sé kvikmyndaframleiðandinn Joshua Seftel í fyrsta sinn sem leikstjóri er frumraun hans hér (og það er áberandi) fyrir utan kannski vel dansaða bardagann sem Hauser tekur þátt í fylgdu fávita unnusta Babyyeah. tilraun enn afvegaleidd bilun; kannski næst þegar Cusack reynir ekki svo mikið og lætur fávita stríðsins tala sínu máli í stað þess að vinna þungu verkefnin sjálfur.