Þessi mynd byrjar á því að aðalpersónan liggur í dái á sjúkrahúsi, með tveimur eftirlitsmönnum í heimsókn. Meðvitundarlausa aðalpersónan heyrist í röddinni segja að eftirlitsmennirnir séu samkynhneigðir. Skipulagsmennirnir kyssast. Ég horfði á þetta í DVD útgáfu og mig grunar að þetta eigi að vera fyndið það stóð gamanleikur" á DVD hulstrinu, eftir allt saman og það heldur áfram svona. Hefði ég séð þetta í kvikmyndahúsi myndi ég líklegast gera það. ég hef heyrt hluta áhorfenda öskra af hlátri, vegna þess að hún er svo fyndin og vegna þess að þeir eiga að sitja í gamanmynd. Þó að það sé heillandi að hugsa um hvað það er fyndið og hvað ekki, þá skilar þessi mynd því miður bara rök um það sem er ekki. Snilldar gáfur geta gert hvað sem er fyndið, fólk eins og Ernst Lubitsch, Billy Wilder eða Mel Brooks hafa sannað það. En þú verður að kunna vélfræðina", býst ég við. Leikstjórinn og meðhandritshöfundurinn Dani Levy kippir sér ekki upp við þá vélfræði, honum finnst ákveðnir hlutir einfaldlega vera fyndnir, sú staðreynd að tveir reglumenn eru hommar og kyssast yfir mann í dái, svo dæmi sé tekið. Ekki misskilja mig, sumt fólk getur gert það fyndið, Dani Levy getur það ekki, ekki fyrir mig, samt. Helsta vandamálið sem ég á við þessa mynd er að ég get ekki séð ástæðu á bak við hvernig aðalpersónurnar hegða sér. Ég gat ekki skilið hvers vegna bræðurnir tveir, annar rétttrúnaður gyðingur frá Vestur-Þýskalandi og annar þriðja flokks afrit af Fast Eddie Felson frá fyrrum Austur-Þýskalandi mislíkaði svo mjög hver annan. Þær eru báðar frekar bragðdaufar persónur. Börnin þeirra eru leiðinleg fyrir utan það að þau laðast kynferðislega að hvort öðru (tja, ein er lesbía núna en elur upp dótturina sem hún á með frænda sínum). En jafnvel þessi sifjaspellusambönd ef eitthvað er þá eru þau vandræðaleg - koma bara í gegn sem afsökun vegna þess að handritshöfundarnir gátu ekki fundið upp á neinu betra. Leiklistin er ekki slæm, Udo Semel líkaði mér reyndar mjög vel þó hann minnti mig meira á af Helmut Kohl, fyrrverandi kanslara (léttari útgáfa) en af ​​virðulegum rétttrúnaðargyðingi. Leikstjórnin í sjálfu sér er heldur ekki slæm, en kannski ætti Levy að halda sig við að leikstýra kvikmyndum og láta handritsgerðina eftir öðrum. Nú heyrði ég að hann gerði gamanmynd um Hitler. Ó, Vai!