Ég held að það sé eitthvað að segja að Bollywood "Bride and PRejudice" hafi verið trúari upprunaefninu en þessi Hollywood útgáfa frá 2005 gerði. Ég hló líka meira að Bollywood útgáfunni. (Herra Kholi? Ómetanlegt!) Ef þú hefur lesið bókina eða séð BBC útgáfuna frá 1995 (og líkar við þá), þá kemur þér á óvart að fara í þessa mynd. Vinur minn, sem hafði hvorugt séð, var hins vegar vægast sagt skemmt af myndinni. Ef þú ert JAne Austen púristi samt, eða jafnvel kvikmyndagestur sem líkar ekki við sögulega ónákvæmni, verður sársaukafullt að sitja í gegnum þetta. Úff, handritið. Handritið var stærsta vandamálið. Ég ímynda mér að leikararnir hefðu ekki farið helmingi svo illa út ef þeir hefðu verið með ágætis handrit, kannski skrifað af einhverjum sem raunverulega elskaði verk Austen. Hvaða furðuverk voru framin? Jæja, þú munt neyðast til að þola svo ótrúlegar línur eins og "Ekki þora þú að dæma mig, Lizzy!" og "Láttu mig í friði einu sinni á ævinni!". Slíkar línur eru ekki aðeins fjarri öllu sem gæti komið úr mælsku penna Jane Austen, heldur getur einhver trúað orðum eins og þessi sem streyma úr munni ljúfrar ungrar dömu frá Regency-tímabilinu? Notkun nútímalegheita er ein af mörgum pirrandi leiðum sem handritshöfundur slátra bókinni. Rithöfundurinn ákvað líka að gefa persónum línur sem í bókinni voru sagðar af allt öðrum persónum og allt án augljóss tilgangs. Verra af öllu, þegar þeir reyna að halda sig aðeins nær skrifum bókarinnar, hefur handritshöfundurinn viðbjóðslegan og óþarfa vana að endurraða setningum Austen og skipta út óþægilegum samheitum fyrir þegar fullkomin orð hennar. Það var eins og handritshöfundurinn settist niður með bókina í annarri hendi og samheitaorðabók í hinni þegar hann skrifaði handritið. Haltu þig við orð Austen; hún gerði það betur en þú! Ég geri ráð fyrir að allt þetta hafi verið gert í "endurskoðunar" anda og í þeirri viðleitni að fjarlægja þessa mynd frá helgimynda BBC útgáfunni frá 1995. Hins vegar, fyrir mig, gerði það líka svívirðingar á sanna anda ástsælasta verks Austen. Leikarahlutverkið átti möguleika, þó það hafi fljótlega verið eytt þegar handritið byrjaði. En Keira, flissandi óhóflega og berandi skakkar tennur þínar gerir það ekki jafn sjarmi og fjör! Og ég held að herra McFayden, þó mér finnist hann þolanlega nógu fallegur, hafi lesið handritið rangt og verið á tilfinningunni að hann væri að leika Heathcliff en ekki hinn ægilega herra Darcy. Ég hafði mjög gaman af Brenda Blethyn, Kelly Reilly og leikaranum sem lék Mr. Collins. Túlkun þeirra var í raun frekar hressandi. Ó, en Donald Sutherland! Einhver lýsti frammistöðu hans þannig að hann virtist eins og hobo sem hafði óvart villst inn á kvikmyndasettið og ég verð að segja að það er viðeigandi lýsing. Og getur einhver sagt mér hvers vegna þeir mótuðu Wickham eftir Legolas? Þó hann hafi verið í myndinni í innan við tvær mínútur, leyfi ég mér að fullyrða, og án tilkomumikilla bogfimihæfileika hans til að bæta upp myndina. Í fataskápnum myndi ég drepa fyrir kjóla Miss Bingley vegna þess að þeir voru íburðarmiklir og myndu passa betur inn í nútímann. öld. (Ermalaus Regency kvöldkjól? Vinsamlegast! Meira Versace en Austen, það er víst) Og greyið Keira, allt fjárhagsáætlun fór í laun hennar en ekki fataskápinn! Ó, og ég er viss um að þeir náðu á endanum skrítinn sem stal einum hárburstanum úr kvikmyndasettinu. Því miður náðu þeir honum ekki nógu fljótt til að kemba tressur leikkvennanna áður en tökur fóru fram. Í stuttu máli, með þessari nýju Hollywood útgáfu, segðu mælsku Austen, lipurð og gáfur því þú munt fá algjöra andstæðu.