Ég trúi því ekki að ég hafi í raun og veru setið í gegnum alla þessa mynd! Þetta var alveg hræðilegt og alveg hryllilegt, en samt sat ég í gegnum það og hélt að það yrði að lagast. Það gerði það ekki og ég hef sóað 2 klukkustundum af lífi mínu. Will Smith er miklu betri í hasarmyndum - ég elskaði hann í I, Robot, Enemy of the State og Independence Day - og ég held að það sé ekki hægt að búast við því að hann fari með heila mynd sem rómantíska aðalhlutverkið á þann hátt sem Cary Grant gæti. Svo aftur, handritið var óþolandi hræðilegt og samræðan var svo cheesy. Mér líkaði illa við alla nema persónu Alberts og jafnvel það sem ég fann var gert með harðri hendi. Ef þú vilt horfa á nútímalega rómantíska gamanmynd, horfðu á eitthvað eins og How To Lose A Guy In Ten Days, eða When Harry Met Sally. Hin 40 ára meyja fór frá mér með bros á vör. Ég valdi meira að segja tónlist og texta umfram þetta - og já, ég veit að þetta er cheesy, en það tók sig allavega ekki alvarlega og var sætt. Mér líkaði líka illa við aðalkvenkyns aðalhlutverkið - og var ekki sannfærð um efnafræðina á milli hennar og persónu Will Smith. Alls held ég að það hafi verið tvær senur sem mér líkaði (og örugglega ekki endirinn, sem var ógeðslegur og ósannfærandi!) - Hitch sem hringdi í Söru þegar hún hafði ekki gefið honum númerið sitt var frekar sætt, og - nei, því miður, það er það eina sem mér líkaði við alla myndina. Ekki eyða tíma þínum.