Er eitthvað sem gerist í þessari mynd sem er EKKI fyrirsjáanlegt? Ég held ekki. Í grundvallaratriðum er myndin klisja eftir klisja og í raun kemur ekkert á óvart. Það gerir myndina einstaklega fyrirsjáanlega og þess vegna er myndin líka verulega spennulaus. Þannig að fyrir spennumynd er hún ekki nógu spennuþrungin og óútreiknanleg en líka sem drama er hún misheppnuð. Þetta er vegna þess að saga myndarinnar er mjög ólíkleg. Ég meina, engan veginn gæti þetta gerst í raunveruleikanum, eins og á sama hátt og atburðir gerast í þessari mynd. Þannig að myndin er með algjört spennu- og trúverðugleikavandamál. En það eru sannarlega klisjurnar sem drápu myndina. Það var stundum hrollvekjandi efni. Allt er svo formúlukennt í þessari mynd. Rándýrið er lýst sem svölum hjartalausum, næstum geðsjúklingi eins og kynferðislega svekktur strákur og fórnarlambið sem barnaleg ung kona, sem lætur eins og hún hafi ekki séð neitt af þessu koma. Allt sem gerðist í myndinni var svo augljóst og allt virtist gerast af ástæðu. Svo sem röðina þar sem „rándýrið“ lagar bilaðan bíl „fórnarlambanna“. Þetta hlýtur að vera ein elsta klisjan úr bókinni. Ég vissi hverju myndin reyndi að ná eftir þeim tímapunkti. Ég reyndi að líta út fyrir að kennarinn og nemandinn væru virkilega að vaxa í átt til hvors annars með augum hinna í kringum þá. Hún var svo ótrúlega augljós og ódýr að mig langaði næstum því að hætta að horfa á myndina eftir þann tímapunkt. Kvikmyndin er uppfull af augnablikum eins og þessum. Titillinn gæti bent til þess að þetta sé ódýr klámmynd en í raun er þetta sappy sem er gerð fyrir sjónvarpsmynd. Sem þýðir að allt er að gerast hægt og rólega og myndin eyðir helmingi sínum í persónuþróun og óþarfa undirspil til að gera myndina enn meira drama. Ég skal viðurkenna að Elizabeth Berkley er frekar góður leikari í þessari mynd. Hún lætur sumar klisjur og atburði líta jafnvel út fyrir að vera nánast raunsær stundum. Hollywood ferli hennar er svo gott sem lokið eftir að hafa komið fram í Paul Verhoeven myndinni "Showgirls", svo því miður mun hún líklega enn koma fram í kvikmyndum og sjónvarpsþáttum eins og þessari. Það er sóun á hæfileikum hennar og hún á svo sannarlega betra skilið. Allar hinar persónurnar eru vonbrigði. Corey Sevier leikur klisjuna ansi 'ósnertanlega' ríkan dreng og hvernig eiginmaður aðalpersónunnar er túlkað er enn verra. Hann lítur meira út eins og kynferðislega svekktur rándýr en hið sanna rándýr myndarinnar. Hann reynir í rauninni að stunda kynlíf með konunni sinni í hverri röð. Hann vaknar, hann vill kynlíf. Áður en hann fer að sofa vill hann kynlíf. Hann kemur heim, hann vill kynlíf. Það gæti verið raunhæfur hlutur en ég veit það ekki, mér fannst þetta bara ekki rétt fyrir kvikmynd eins og þessa og söguna almennt. Klísjufull mynd og ég get ekki hugsað um neina ástæðu fyrir því að einhver ætti nokkurn tíma að horfa á þessa kvikmynd. Það er fyrirsjáanlegt og skortir því líka spennu og trúverðugleika. Ekki „hræðileg“ mynd og hún er vissulega áhorfanleg á stundum en allir veiku og klisjulegu þættir myndarinnar gera þetta líka langt frá því að mæla með henni.4/10