Af „druggie“ kynslóðinni fannst mér þessi mynd bráðfyndin. Það færði Jekyll & Hyde örugglega uppfærð, ef svo má segja. Ég og maðurinn minn hlógum alla leið í gegnum þetta. Væri gaman að hafa myndina í safninu mínu. Ég sagði tveimur unglingum mínum frá myndinni og þeir myndu gjarnan vilja sjá hana. Þeir eru ekki í fíkniefnum en þeir vita nóg um þau til að skilja gamanmyndina í myndinni. Það er svo langt síðan ég hef séð hana að ég man ekki nema nokkur atriði. Ég verð að segja að það fyndnasta var þegar Dr. Jekyll blundaði á rannsóknarborðinu sínu og andaði að sér stráinu, á meðan hann hrotaði, og hnýtti svo upp duftformi sem hann hafði fundið upp. Það fyndnasta sem ég hef séð í kvikmynd.