ein besta kvikmynd allra tíma...Fire...hún snýst ekki mikið um félagsfræðilega lýsingu á Indlandi í dag...það er hugljúf notkun ljóss sem hættir aldrei, verður aldrei...eðlileg...jafnvel þegar... .í þessum skilningi er myndin næstum einstök...báðar aðalsögurnar eru mjög góðar...uppruni Das sem götuleikara er nokkuð augljós...frammistaða hennar er frábært "cammeo"...en notkunin ljóssins...ég hef horft á það og horft á það, aftur og aftur...enn pirrandi eftir aldir...ekkert skelfilegt í sögunni...frekar "hrein" leið til að horfast í augu við viðfangsefnið... á vissan hátt er sorglegt að í þeim undarlega heimi sem við lifum í dag er stórt listaverk venjulega þekkt sem kynjamynd...Fire getur staðið augliti til auglitis við Jeanne D' Arc eftir Dryer eða Biruma no Tategoto eftir Ichikawa eða eitthvað af þeim. helstu Kurosawa kvikmyndir, bara til að nefna "sumar". Vildi að inntak mitt gæti hjálpað þessari mynd aðeins að verðskulda leið til frægðar.