ég trúi því ekki að ENGIN af opinberum umsögnum um þessa mynd vari fólk við því að hún innihaldi tvær ansi pirrandi kynferðisofbeldissenur. Það er eins og menning okkar viðurkenni svona hegðun sem einfaldlega kynferðislega en ekki ofbeldi. Stærsta vandamálið mitt við myndina er að hún virðist ekki fordæma þessar líkamsárásir - eins og í því að konan sem er ítrekað fyrir ofbeldi og þrýstingi heldur aldrei karlmönnum ábyrga fyrir gjörðum sínum, og ekki heldur neinn annan. Einn maður er stöðvaður í að ljúka árásinni þegar einhver kastar rýtingi í hann, en hann er aðeins áminntur með "þú getur ekki neytt konu til að elska þig" frekar en "þú ættir aldrei að neyða konu kynferðislega, skíthæll"... Frá sjónarhorni konunnar er myndin svikin. Hún „kastar beini“ í konur með því að láta þær vera bæði hæfa bardagamenn og leiðtoga, en myndin er miklu meira skilgreind af rómantíkinni - sem einkennist af þeirri hugmynd að mannleg kynhneigð hljóti að fela í sér ójafnvægi í valdinu, þar sem karlar ráða ríkjum. konan sem þau elska. Þessi magnaða bardagaíþróttakona notar enga bardagahæfileika sína til að reyna að bægja árásarmönnum sínum frá sér. Hún lætur þá ekki einu sinni biðjast afsökunar - frekar, HÚN virðist biðjast afsökunar. Á heildina litið, niðurdrepandi og pirrandi mynd, með frábærri kvikmyndatöku og nokkrum flottum bardagaatriðum, en þó ekki eins góð og Hero í langan tíma.