Higher and Higher var einn af minni Broadway-söngleikjum Rodgers&Hart, hann var aðeins sýndur í 84 sýningar á Broadway árið 1940. Samt skilaði hann einum af stærri smellum þeirra It Never Entered My Mind. Samt sem áður fyrir utan eitt smálag, So Disgustingly Rich, allt Broadway skorið var afnumið þegar RKO keypti kvikmyndaréttinn. Í staðinn var samið alveg nýtt tónverk eftir Jimmy McHugh og Harold Adamson, aðallega til að koma til móts við einn Francis Albert Sinatra sem var að gera frumraun sína í leikinni kvikmynd. Sinatra, sem hafði gert nokkrar raddir í fyrri myndum, tekur blað af síðu söngkeppinautar síns. Bing Crosby. Þegar Bing lék frumraun sína í kvikmynd í The Big Broadcast lék hann Bing Crosby. Frank Sinatra fór með hlutverk Frank Sinatra og ég get ekki hugsað mér neinn sem hefði getað gert betur. Stjórnarformaðurinn er hér í þriðja sæti á eftir stjörnunum Jack Haley og Michele Morgan. Hann er þjónninn og hún er þjónustustúlka Leon Errols. Reyndar er Errol milljónamæringur sem hefur ekki greitt hjálp sína í sjö mánuði. Aðallega vegna þess að hann er við það að fara á magann í kafla 11 eða svo lætur hann starfsfólkið vita. Errol er yndisleg gömul sál að vinna fyrir og enginn af starfsfólkinu vill missa af góðu. Þeir sameina auðlindir sínar og fá Michele Morgan til að herma eftir dóttur Errols sem er í Sviss með móður sinni. Hugmyndin er að næla sér í ríkan seðil í þeirri von að bjarga fjölskylduauðinum. Aðeins Michele byrjar að horfa á aðra. Þetta er smá söguþráður og vissulega ekki verri en fullt af söngleikjum, en RKO fjárfesti þessa mynd með góðum leikmönnum. Barbara Hale og Elizabeth Risdon leika aðra frumkvöðla og móðir hennar sem grunar að eitthvað sé ekki í lagi, Victor Borge er auðæfi sem leitar ekki reiknings, Dooley Wilson, Paul Hartman, Grace Hartman, Marcy McGuire, Mel Torme og Mary Wickes, leika aðra af Errol heimilinu starfsfólk. Alls ekki slæmur hópur. Sinatra söng þrjár góðar ballöður sem allar náðu einhvers konar viðskiptalegum árangri, The Music Stopped, A Lovely Way to Spend an Evening og I Couldn't Sleep a Wink Last Night. Sá síðasti var tilnefndur til Óskarsverðlauna fyrir besta lagið en tapaði fyrir You'll Never Know eftir Alice Faye. 1943 var ár verkfalls tónlistarmannasambandsins gegn upptökugeiranum. Til að koma efni þeirra út tók Frank Sinatra lögin af Higher and Higher með acapella-kór fyrir Columbia. Bing Crosby tók upp lög úr kvikmynd sinni Dixie á sama hátt fyrir Decca. Báðir voru þeir fordæmdir af forseta sambandsins, James C. Petrillo, sem verkfallsbrjóta og komust báðir ekki yfir strikið aftur. Verkfallið var ekki útkljáð að fullu fyrr en 1944 þó Decca hafi slitið sig fyrr frá hinum plötufyrirtækjunum og settist fyrr en Columbia, RCA Victor og hinir. Verkfallið veitti Sinatra nokkur kvíðastundir. Hann var nýfarinn frá Tommy Dorsey hljómsveitinni þegar boðað var til verkfalls. Það lokaði á nauðsynlegan vettvang fyrir listsköpun hans þegar hann var ekki viss um hvort það myndi reynast réttur ferill að yfirgefa Dorsey. Sem betur fer var Higher and Higher vel tekið og goðsögn var hleypt af stokkunum.