Masters Horror: Sounds Like gerist í Seattle þar sem Larry Pearce starfar sem stjórnandi símaver fyrir tölvuhugbúnað, eftir að hafa misst 6 ára son sinn Michael (Nicholas Elia) úr sjaldgæfum hjartasjúkdómi og kemst að því að hann er með ofurviðkvæma heyrn. Larry heyrir allt í tífalt, allt frá því að fólk skrifar á tölvulyklaborð, fólk hvíslar yfir herbergið, fólk slær fótinn í gólfið, drýpur krönum og á endanum verður jafnvel fólk sem andar óbærilegt fyrir Larry þar sem hann er stöðugt sprengd yfir huganum hávaða. Að lokum ákveður Larry að hann sé búinn að fá nóg og ef hann getur ekki stöðvað hávaðann sjálft þá getur hann kannski hætt að heyra þau með hjálp stórs kjötsnjalls...Þessi kanadíska ameríska samframleiðsla var þáttur 4 frá 2. seríu af Hit-and-miss Masters of Horror sjónvarpssería, skrifuð og leikstýrð af Brad Anderson. Mér fannst Sounds Like vera algjör missir. Handritið var byggt á smásögu eftir Mike O'Driscoll og ég er virkilega hissa á fjölda mjög jákvæðra athugasemda sem það hefur hér á IMDb um þessar mundir, til að byrja með væri mjög erfitt að lýsa þessu sem hryllingsmynd og finnst hún meira eins og eitthvað furðulegt sentimental drama þar til á síðustu 5 mínútunum þegar Howard Berger, Gregory Nicotero og strákarnir á KNB effects fá í raun að gera eitthvað. Larry hefur þennan undarlega óútskýrða hæfileika til að magna upp hljóð og hávaða frá upphafi þannig að þessi þáttur endar eins og 55 mínútur af nákvæmlega sömu tegund af endurtekinni uppbyggingu sem leiðir til dásamlegs enda þótt það komi of seint að bjarga þættinum. Þetta gengur frekar hægt og á meðan þetta er vel skrifað er þetta ekki ætlað að vera með hryllingsþema og ég er örlítið ringlaður á hverjum þetta er ætlað að höfða til? Leikstjórinn Anderson er í lagi en hann heldur bara áfram að endurtaka sömu hlutina aftur og aftur aftur, þar til á síðustu 5 mínútunum er ekki einn blóðdropi í öllu. Það er enginn hryllingur, það er engin hræðsla eða spenna og nákvæmlega engin stemning. Tæknilega séð er þetta mjög vel gert, hefur gott framleiðslugildi og lítur ekki út eins og ódýrt sjónvarpsefni. Leikurinn er mjög góður í raun og synd að sagan er nokkuð takmörkuð.Sounds Like er einn versti Masters of Horror þátturinn, mörgum virðist líka vel við hann og það er allt í lagi en það er örugglega ekki fyrir mig. Annar meistarar hryllings, enn ein vonbrigðin.