Crash á að vera kvikmynd um kynþáttafordóma í Los Angeles. En í rauninni er þetta bara fullt af tilviljunum á milli nokkurra persóna sem tengja hver aðra saman á einum degi í einni af stærstu borgum heims. Hver í fjandanum ætlar að trúa því? Það eru óraunhæfar aðstæður, hver á eftir annarri. Á hinn bóginn þykist þessi mynd sýna kynþáttafordóma milli Asíubúa, Írana, Latinóa, svartra og hvítra. En stóra villan byggir á fyrirfram staðfestum rasisma sem kemur frá rithöfundinum. Aðallega vegna þess að hvítu persónurnar í þessari mynd eru venjulega portrettar sem fólk með betri félagslega-efnahagslega stöðu en aðrir kynþættir. Íranar eru fátækir, alveg eins og Asíubúar. Og Latinos, eins og alltaf, eru portrett sem húsverðir, lögreglumenn, eða með mjög lágt starf eins og lásasmiður. Jesús!!! Finnst ykkur ekki kominn tími til að breyta þessum staðalímyndum? Sama með svarta, portrett sem meðlimir klíku, að undanskildum svörtum sjónvarpsstjóra, sem var eina ferska persónan fyrir mig. Þessi mynd er svo ógeðsleg að það veldur mér miklum vonbrigðum með þá tegund kvikmynda sem koma út frá Hollywood þessa dagana. Alltaf með staðalímyndir. Ekkert raunsæi. Ekkert til að samsama sig. Þetta er einfaldlega mikil sóun því þetta hefði getað verið frábært tækifæri til að sýna latínumenn, Kóreumenn, Írana og blökkumenn frá öðru sjónarhorni.