Þar sem ég var mikill aðdáandi japönsku söngvaranna Gackt og Hyde, varð ég hræðilega spenntur þegar ég komst að því að þeir höfðu gert kvikmynd saman og gert það að hlutverki mínu í lífinu að sjá hana. Ég varð ekki fyrir vonbrigðum. Reyndar fór þessi mynd verulega fram úr væntingum mínum. Þar sem ég vissi að bæði Gackt og Hyde eru söngvarar fremur en leikarar, var ég tilbúinn fyrir hugrakka en ekki í raun svo fullnægjandi frammistöðu, en ég er ánægður með að segja að þeim báðum tókst að halda mér töfrandi og trúa sögunni þegar leið á hana. Moon Child hefur akkúrat rétt magn af húmor, hasar, rómantík og alvarlegum, hjartnæmum augnablikum. Ég get ekki sagt að ég hafi nokkurn tíma grátið meira í kvikmynd og þessi blíðari augnablik eru aðdáunarlega leikin af parinu, að mínu mati, sem sannar svo sannarlega hæfileika sína sem leikara. Bardagaatriðin eru algjörlega töfrandi og þó að það séu nokkur óvissustundir til að byrja með þá er maður fljótur að komast inn í myndina og byrja að tengjast persónunum. Ég mæli eindregið með þessari mynd fyrir alla, sérstaklega þá sem eru aðdáendur Gackt og Hyde.