Þó að sumar frammistöður hafi verið góðar - Victoria Rowell, Adrienne Barbeau og tvær ítölsku vinkonurnar koma upp í hugann - sagan var léleg og afleit, var áherslan á kynþáttabakgrunn kærustunnar meðhöndluð í besta falli klaufalega og ættingjarnir voru að mestu sýndir sem staðalmyndir, ekki sem raunverulegt fólk. Mér fannst ég hrökklast óþægilega mikið á mörgum augnablikum sem áttu að vera fyndið. Ég get varla skilið hvers vegna staðarblaðið hér í SF sagði að þetta væri góð mynd og velti því fyrir mér HVER birti glóandi umsögnina hér á IMDb. Mjög vonsvikinn með þessa mynd og ég fór reyndar í leikhús til að sjá hana, byggt á gölluðu sambandi við Garden State, sem er miklu fyndnari, frumlegri og áhrifaríkari mynd en þessi. Sérstaklega verð ég að nefna tilfinningalega hápunktinn í kirkjunni, sem var svo viðarkennd og með tölum að ég fór næstum því, og sumir í salnum gerðu það reyndar. ÞVÍ fylgdi kjánalegt hápunktur í kirkjugarðinum, sem ég sá koma 10 mínútum áður en það gerðist. Mér líkar eiginlega ekki að láta blekkjast til að eyða peningunum mínum svona gagnslaust.