VIÐVÖRUN - MÖGULEGAR SPOILERS! 'Rock Star' er ein af traustu rokkmyndum sem ég hef séð. Upprunalega hugmyndin að handritinu fjallar um ungan söngvara á níunda áratugnum, sem leiddi heiðurshljómsveit einnar frægustu harðrokksveitar tímabilsins. Hann er ekki bara að spila tónlist þeirra á nótunum, heldur lifir hann líka lífi átrúnaðargoða sinna. Þegar vinir hans í tribute-hljómsveitinni reka hann, í leit að frumleika, leika örlögin honum vel og verða ráðin í stað aðalsöngvara idol-hljómsveitarinnar. Draumur rættist? Jæja, næstum því. Þó að hann sé byrjaður að lifa lífi fræga fólksins, þar á meðal eiturlyfja- og kynlífsofstæki rokksenunnar á níunda áratugnum, mun hann einnig þurfa að horfast í augu við vandamálin í sambandi við kærustuna sína og þarf að lokum að svara spurningum um sköpunargáfu og hafa orð í tónlist sveitarinnar. Mér líkaði myndin, ein af ástæðunum er sú að hún er í fyrsta skipti sem líf og tónlist harðmálmrokksveitanna er sýnd á raunsæjan hátt. Aðdáendur tónlistartegundarinnar verða ánægðir með hljóðrásina. Heildarhugmyndin er frumleg og álitamálin um hvernig listamaður lifir lífi sínu og skapar list sína eru sett fram á skynsamlegan og yfirvegaðan hátt. Leikurinn er nokkuð góður, með Mark Wahlberg betri en í flestum öðrum hasarmyndum sem ég sá hann undanfarið, og Jennifer Aniston í takt við fína-stelpu-sem-veit-mikið-um-líf-hlutverkið. Vandræðalegri er endirinn, sem er nokkuð hefðbundinn og gæti valdið vonbrigðum. Það lítur út fyrir að aðalpersónan eftir að hafa hætt í stóru og frægu hljómsveitinni hafi fundið sína eigin skapandi leið. Hins vegar, í kaldhæðnislegu ívafi er tónlistin sem hann spilar í klúbbnum í lokin sú versta í allri myndinni! 8/10 á mínum persónulega mælikvarða. Þess virði að sjá - búist við útsetningu fyrir stórum skammti af málmi. Ef þér líkar ekki svona tónlist gætirðu valið að forðast þessa mynd.