Ég sá myndina í gær og hafði mjög gaman af henni. Þrátt fyrir að það hafi verið nokkrar vísbendingar sem ég gæti áttað mig á eftir að hafa horft í annað sinn, gat ég ekki vakið Dow-Dawn málið. Kannski var þetta kæruleysi mitt. Undirmeðvitund konu varð áþreifanleg með persónugerð. 'Leyfðu mér að fara út' lykilsetningu myndarinnar. Leyfðu mér að fara út djúpt inn í heila þínum og við verðum bæði frjáls. kvikmynd sem þvingar fram takmörk mannlegrar meðvitundar og heila. Allir sem hafa séð 'Vélstjórann' myndu gera sér grein fyrir líkt með breiðandi dögun. Maður sem gat ekki flúið frá samvisku sinni (aftur sálfræðilegt og óhlutbundið hugtak) hittir það í manneskju líkami.Og hann verður bara laus við að samþykkja og átta sig á því að það er engin leið til að flýja. Einnig vil ég minnast á sýningar á 'breking dawn's stuffs.Þrátt fyrir að hafa ekki mikla reynslu, allt frá leikurum og leikkonum til leikstjóra sýndar sérstaklega sérstaklega. sanngjarn frammistaða sem hefur skapað samlegðaráhrif sem myndi auka gæði myndarinnar