Eins og aðrir hafa tjáð sig, skoðaði ég þetta eftir að Siskel og Ebert skráðu þetta sem eina af topp 10 kvikmyndum ársins. Þvílík gjöf. Ég fór svo út að kaupa það, bara til að ég gæti lánað það út. Besta tilboðið? Dwight Yoakum stoppar vörubílinn sinn þegar hann áttar sig á því að einhver (Cage) er ofan á stýrishúsinu hans. Þegar Cage kíkir niður biðst hann afsökunar. "Fyrirgefðu ef ég hræddi þig." Yoakum stingur skammbyssunni í andlit Cage með "Lítur ÞETTA út eins og ég sé hræddur?" Frábær húmor eftir spennandi (og tímabundinn) flótta. Það var virkilega gaman að þessu. Stöðugt að sjá „Welcome to Red Rock“ skiltið vekur andvarp og brosandi höfuðhristing. Tónlistin skapaði veiðimannlegan, skelfilegan eiginleika myndarinnar sem minnir á "Twin Peaks". Ólíkt „Twin Peaks“ skemmir það þó ekki hlutina með því að fara of langt út í hið fráleita, þurfa að „toppa“ sjálft sig. Ég viðurkenni að hafa horft á einingarnar 15-20 sinnum. Þú sérð, þeir létu Yoakum "Thousand Miles from Nowhere" (fullkomlega valið) spila þar sem vöruflutningalest sveigði sig niður á eyðimerkurgólfið. . með snævi þöktum fjöllum í fjarska. Þetta var ótrúlegt, fljótandi ramma. Ennfremur hef ég aldrei séð betri sameiningu sjón og hljóðs á kvikmynd. Það passaði líka alveg við söguna.