Sem 90 mínútna reynsla er það ekki í samræmi við staðla „Drive“, þar sem leikararnir lærðu greinilega fagið á „Hver ​​er ég?“ akademíunni, á meðan hasarmyndirnar eru almennt ekki betri en þær í hinum frábæra Mark Dacascos beat 'em-up. Hins vegar munu þeir sem höfðu gaman af `Drive', (og mér fannst það dásamlegt!), án efa hafa gaman af þessu líka. Þú munt örugglega ekki spóla til baka í byrjun og horfa á þetta allt aftur, en þú munt örugglega fletta til baka að sumum hasarsenunum í langan tíma. Það er hressandi að sjá að listin að vanda bardagakóreógrafíu er enn stunduð, jafnvel þó ekki í Hong Kong, og ég myndi elska að sjá hvað þessir krakkar gætu gert með fjárveitingum, tíma og virðingu sem mönnum eins og Yuen Woo- ping og Corey Yuen Kuei. Ef þú situr í gegnum fyrsta hálftímann og ert ekki brjálaður af grimmilegu samræðunum þá ertu með skemmtun. Bosch er stórkostlegur og getur virkilega sloppið með stórkostlegum loftfimleikum, spörkum og einföldum hugrekki. Ef þú ert svo heppin að vera í innan við 500 mílna fjarlægð frá eintaki, fylgstu með því og horfðu á það. Það er ekki Shakespeare. Reyndar er það ekki eins skýrt en Coolio í 'China Strike Force', en þú munt verða hrifinn af bæði hreyfingum sem sýndar eru og sársaukann sem glæfrabragðsteymið finnur fyrir - (ég er nokkuð viss um að það er engin örugg leið til að lenda beint á þínum höfuð, eða neyðast til að skalla tréþak af hraðakandi bíl!?).