Þessi mynd er svo óendanlega léleg að EKKERT við hana gerir hana þess virði að sjá hana. ENGIN áhrif, engin spenna og léleg samræða illa skilað. Ó, og hvorki CAMP né nokkur ÓTTI inniheldur það. Gerðu sjálfum þér greiða og farðu að sjá upprunalegu föstudaginn 13. eða (helst) Sleepaway Camp, en hvað sem þú gerir, EKKI sjá þessa mynd. Jafnvel útlit Michele Bauer strax í upphafi getur ekki bjargað því. Venjulega býst maður við ofbeldi, spennu og smá væmni og smá T&A í svona myndum. Ofbeldið var illa framkvæmt, „spennan“ var hlæjandi, það var EKKERT áreiti og T&A er nóg á FYRSTU 5 MÍNUTUNUM, þá EKKERT. Að minnsta kosti eitt af þessum hlutum, rétt gert, hefði að minnsta kosti gert það áhorfanlegt. Til að segja að minnsta kosti eitt gott um það, þá er Buck Flower frábær, hann virðist vera sá eini sem skilur að þeir séu að búa til schlock og hammar það með réttu. Ef allir aðrir hefðu passað við þann tón hefði það verið skemmtilegt, ekkert orðaleikur.