"Blind Date" er ein af þremur sögum sem gerðar eru í kvikmynd eftir höfundinn Vida Hurst. Fullt af kunnuglegum andlitum í þessum gamla manni frá 1934. Mickey Rooney sem kjaftfor lítill pönkari. Hann virðist vera í myndinni fyrir kómísk og heimilisleg „fjölskyldugildi“. Jane Darwell leikur aftur viljasterku móðurina, rétt eins og hún gerði í Grapes of Wrath and the Oxbow Incident. Ann Sothern er Kitty, sem hefur verið að deita Bill (Paul Kelly), en hittir ríka Bob Hartwell, leikinn af Neil Hamilton, sem gæti verið betri fyrir hana eða ekki. Þú getur örugglega sagt að þetta var búið til strax í upphafi Hays framleiðslukóðans -- á einum tímapunkti segir Kitty að hún geti ekki verið þarna ein með honum ef það er enginn annar í húsinu ... breytt frá aðeins ári eða tveimur áður, þegar allt var í lagi. Góður heilsteyptur söguþráður, en mikið spjall og gróft ástarspjall. Það vekur upp spurningu um hvað stelpa ætti að leita að í karlmanni; ætti hún að halda út fyrir mann með heilindum sem kemur vel fram við hana, eða bara finna mann með stórfé, eins og flestar kvikmyndir síðustu 20 ára höfðu talað fyrir...? og hvernig breytast karlmenn þegar aðstæður þeirra breytast? passaðu þig á ofbeldi í hinum undarlega dansmaraþonsenu. Sjónvarpsáhorfendur frá sjöunda áratug síðustu aldar munu kannast við Hamilton sem framkvæmdastjóri Gordon úr Batman..... Einnig eitthvað skrítið drama í lífi sumra leikara í þessum leik utan skjásins --Paul Kelly hafði farið í fangelsi fyrir að vera þátttakandi í morðinu. ástarþríhyrningur. Mickey Rooney átti í ástarsambandi við Normu Shearer, sem var 20 árum eldri; Rooney endaði með því að vera giftur átta sinnum. Tyler Brooke (Emory) og Spencer Charters (Pa) slógu báðir af í raunveruleikanum. Titillinn „Blind Date“ hefur margsinnis verið endurnotaður, fyrir kvikmyndir, sjónvarpsþætti og jafnvel teiknimyndir, en engin þeirra virðist hafa sama söguþráð og þessi.