Í fyrsta lagi tel ég að þessi mynd sé miklu meira metin af áhorfendum sem hafa í raun lesið "Heart Of Darkness" eftir Joseph Conrad, bókina sem var bókmenntalegur grundvöllur myndarinnar. Að þessu sögðu tel ég að þessi mynd sé ótrúleg. Þetta er afbragðs stríðsmynd sem einbeitir sér ekki svo mikið að hörku og grimmd Víetnamdeilunnar, heldur meira þann sálræna toll sem hún tók á ungu, óreyndu „krakkana“ sem voru sendir til að berjast gegn þeim. Coppola sýndi algjöra snilld í kvikmyndagerð og notaði mörg myndefni til að segja söguna. Leiklistin sem ég fann var svo sannarlega allt til alls. Hlutur Marlon Brando í myndinni er það sem kom mér svo langt í leiklistinni. Skýring hans til Willards í lok myndarinnar hrífur þig að og afhjúpar hollyndi manns sem þú hefur heyrt um og vildir sjá í gegnum myndina. Þeir sem myndu líta á þetta sem enn eina stríðsmyndina þurfa að líta ítarlega á alla bókmenntaþættina sem fléttast saman við þessa mynd, því það er mikil merking á bak við þetta allt saman. Að mínu mati er þetta ein mest skúlptúruð og best gerð mynd allra tíma.