Að horfa á "Death Bed: The Bed That Eats" er eins og að vakna á sjúkrahúsi, tvo daga í sjálfsvígsúr, ruglandi en undarlega örvandi. Það eru fáar kvikmyndafræðilegar hliðstæður þessarar truflandi en oft gamansömu kennslu í goðafræði, siðferði og súrrealískri hugmyndafræði. "Blóð skálds" eftir Cocteau og tilraunaverk Maya Deren kalla fram smekk af því undarlega andrúmslofti sem er að finna í DEATH BED. Náinn samanburður eru myrku fullorðinsævintýrin eftir bókmenntasnillinginn Angelu Carter, stuttar truflandi sögur UnicaZurn eða E.T.A. Hoffman. DEATH BED hefur marga auðþekkanlega þætti fortíðar, en sýnir algjörlega einstakan og frumlegan söguþráð. Sem saga er DEATH BED ótrúlega einföld en samt frumleg sýn, eitthvað sem aðeins ein af hverjum þúsund sjálfstæðum útgáfum mun ná að framkvæma. Þessi yfirlætislausa mynd hefur sína tæknilegu galla en sigrar þá alla með hópi fallegra leikara sem ekki eru leikarar og glötuðum hrollvekjandi stöðum - sannkölluð sjálfstæð klassík frá 1970. DEATH BED sýnir einnig einstakan, niðurrifsríkan, þrívíddar persónuleika - djúpt og samfellt lag af draumamyndum og hugmyndum sem gefa því "skemmtilegt hús" gerð smíði. Tíminn sem er sagður í endurlitum og sögulegum tímaferðasögum, rúmið með sínum óheillavænlega svarta húmor, hina ríku en þó vanmetnu táknmynd sem notuð er í myndmáli þess. Ánægjulegast er myndin af Aubrey Beardsly, þjáða listamanninum, sem er að eilífu föst inni í ramma eigin málverks þar sem hann tjáir sig um og dekrar við myrta fórnarlambið „fórnargjafir“ sem honum eru gefnar sem ástarfórnir af anda heilabilaðs rúms. -- Sjúkt viðkvæði og dásamlegur þáttur / myndlíking fyrir "fangaða listamanninn" -- Ekkert nema það skrýtnasta í POE eða MALLARME jafnast á við það. Hver sá sem metur anda sjálfstæðrar kvikmyndagerðar og þráir marglaga táknræna upplifun, eða þráir súrrealíska hugtakið "krampa fegurð" og gotneska hryllingshugsun kvikmyndagerðar með lágum fjárhag, munu grafa þessa algjörlega einstöku sýn. Einföld og skemmtileg mynd með yndislega djúpum sálrænum undirstraumum. MJÖG MÆLT. *****