Ég hef aðeins séð um hálfan tylft kvikmynda með Lino Ventura í aðalhlutverki, en þessi virðist mjög lík hinum. Hann leikur lymskulegan glæpamann - þann sem á lítið til orða og er niðurdreginn en stundum sprengilegur. Í ljósi hljóðlátrar persónu hans í kvikmyndum eins og ARMY OF SHADOWS og SECOND BREATH, hef ég tekið eftir því að mínimalíski leikstíll hans er einstaklega áhrifaríkur. Með öðrum orðum, vegna þess að hann er svo rólegur og háttvísir, þegar hann gerir slæma hluti hefur þú tilhneigingu til að taka eftir. Og eins og þessar aðrar myndir hefur hann líka mjög sterka, þó snúna, siðferðisreglur. Abel Davos (Ventura) og félagi hans, Lilane, búa bæði á Ítalíu og eru glæpamenn í starfi. Báðir ólust upp í Frakklandi og urðu að lokum að fljúga vegna glæpsamlegra athafna sinna. Núna á Ítalíu þegar myndin byrjar halda þeir áfram að lifa lífi þrjóta og hitinn er að ná þeim. Merkilegt, í stað þess að hlaupa til enn þriðja lands, ákveða þeir að fara aftur til Frakklands - jafnvel þó að Davos hafi verið dæmdur og sakfelldur að fjarveru - og ef hann verður gripinn gæti það þýtt lífstíðarfangelsi eða dauðarefsingu. Mikið af fyrsta þriðjungi myndarinnar snýr að leynilegri endurkomu þeirra. Því miður fyrir Davos gengur endurkoman ekki fullkomlega og nú virðist sem hver lögga í Frakklandi sé að leita að honum. Þar að auki eru viðbrögð gamalla samlanda hans í glæpum alls ekki eins og hann bjóst við. Reyndar endar lúmsk viðbrögð þeirra við endurkomu hans með því að hleypa af stokkunum röð hræðilegra atburða undir lok myndarinnar. Á leiðinni hittir Davos og er tekinn inn í ókunnugan manninn minn, Eric Stark (Jean-Paul Belmondo). Þrátt fyrir að Davos virðist ekki eiga vini, reyna Stark og vinkona hans eftir fremsta megni að gera endurkomu hans farsællega. Það sem hendir öðrum apalykli í þetta eru tveir mjög ungir synir Davos - hvað á Davos við þá - að hafa þá hjá sér í felustaðnum sínum? Á heildina litið er þetta mjög góð glæpamynd - eins og franska kvikmynd Noir. Ólíkt American Noir hafa margar frönsku útgáfurnar sem ég hef séð raunsærri og dökkari sýn á þær. Fatalisminn ræður ríkjum, það er á hreinu! Leikurinn er fyrsta flokks (sérstaklega frá Ventura og Belmondo), leikstjórnin mjög örugg og skrifin mjög fín, þó ég sé viss um að mörgum muni ekki líka endirinn. Það virðist bara vera tekið á - eins og eftiráhugsun. Ég skildi hvers vegna þeir gerðu þetta á þennan hátt, en ég get líka séð hvernig það gæti gert marga óánægða. Hvað mig varðar, þá skildi það mig svolítið flatt. Annars einstök mynd.