Ég hef séð um fjórar aðrar japanskar hryllingsmyndir og þær voru ekki of áhrifamiklar. Hins vegar gat ég skynjað að það væri skynsamlegt handrit að leiðarljósi. Ekki hér, engin leið. Þetta fjallar um einkaspæjara sem er að reyna að tengja saman svipuð morð og hafa verið að gerast. Þegar hann finnur grunaðan mann til að yfirheyra, fer sá grunaði í taugarnar á sér vegna þess að þeir sjá alltaf draug. Svo byrjar draugurinn að elta spæjarann ​​í kring AF ÁSTÆÐU SEM ER ALDREI útskýrð og tekur meira en helminginn af myndinni. Nógu slæmt? Ó nei. Myndin skiptir sífellt um sjónarhorn yfir í mismunandi persónur sem hafa ekki mikið með söguna að gera. Ég hef séð þetta áður í öðrum kvikmyndum þar sem það sýnir annað sjónarhorn. Ekki málið hér. Einnig, allt sem er að gerast á skjánum sem er í raun þolanlegt endar fljótt. Til dæmis eru nokkrar senur með örlítið hljóðfæraleik sem byggjast upp og...svo klippist það bara í aðra senu. Ég geri mér grein fyrir því að þetta getur verið stórkostleg áhrif. Það er svo sannarlega ekki ætlunin hér. Þetta er bara léleg klipping. Að lokum er það "draugurinn" sem öskrar bara á þann hátt sem er ekki skelfilegur eða óviljandi fyndinn. Það er pirrandi og það gerist mikið í gegnum myndina. Öll hræðslan hefur verið gerð áður á betri hátt svo þú getir séð þá alla koma. Síðan eftir eina þeirra er myndin búin. Á þeim tímapunkti fór ruglingsbylgja yfir áhorfendur þar sem ég skynjaði að okkur fannst öllum að við hefðum sóað tíma okkar. Einhver klappaði látlaust og í kjölfarið var hlegið. Hún var betri en öll myndin. Einfaldlega sagt, FORÐAST.