Ég og herbergisfélagi minn fengum fría miða á forsýningu, ég býst við að þú myndir kalla það í Atlanta, GA á Atlantic Station. Þegar ég gekk inn átti ég von á einhverju umdeildu, ögrandi, óþarflega ofgert o.s.frv.. En myndin er miklu meira en það. Þetta er saga um tvær manneskjur sem hjálpa hvor öðrum. Það er ekki ofgert og myndin er unnin í vandlega jafnvægi til að láta þig ekki hrolla eða segja að hún sé óþörf. Hún er mjög vel sett saman og tekur sjálfa sig ekki of alvarlega. Það er fegurðin við það. Ef það hefði reynt að taka sjálfa sig alvarlega hefði það mistekist hrapallega, en þess í stað ber það sig í gegnum húmor (sumar óviljandi) og furðu góðan leik hjá Ricci. Þrátt fyrir að Timberlake mistakist hrapallega í hlutverki sínu, þá er myndin nógu góð til að þú getir sett það á hliðina. Ég mæli hiklaust með þessari mynd, ef ekki af annarri ástæðu en þeirri staðreynd að hún er eitthvað öðruvísi að upplifa.