... en varð að sjá hversu slæmt það gæti orðið. Söguþráðurinn var þunnur til að byrja með en hann fór bara versnandi. Kvenkyns erfðaverkfræðinemi notar rannsóknir sínar á hraða mítósu til að búa til karlmann á tilbúnar hátt, vegna þess að líffræðilegt vopn sem notað var í WW3 drap 97% af karlkyns íbúa heimsins. Eftirlifandi mennirnir eru annaðhvort dýrir gigolóar í baksundsklúbbum eða brjálaðir brjálæðingar á niðurníddum fótboltaleikvöngum sem ætla að kollvarpa „lesbísku samsærinu“. Allt ferlið líktist örbylgjuofninni á stórri skál af hlaupi. Ýttu á nokkra takka og þú færð barn. Ekki nóg með það, heldur mun hann eldast í miðjan tvítugsaldur eftir mánuð og byrja síðan að eldast venjulega (hversu þægilegt). Að lokum leiðist aumingja Adam við afskekkta skálann í skóginum þar sem skapari hans hafði alið hann upp og stelur bílnum hennar til að „sjá borgina“. Þetta byrjar 90 mínútur af ólíklegum eltingarleik, þægilegum flækjum í söguþræði og nokkrum undirspildum sem við sjáum aldrei leyst. Eins og Adam kemst fljótt að, er farið með það sem menn lifðu af sem útskúfaðir/glæpamenn, vegna þess að þeir eru hættuleg dýr sem geta ekki hjálpað til við erfðafræðilega tilhneigingu til ofbeldis. Áróðursvélarnar hafa verið í fullum gangi og hræða konur til að trúa því að allir karlmenn séu nauðgarar og morðingjar. Þetta hefur leitt til þess að lesbía er normið, fall kristinnar trúar, æxlun kvenna eingöngu með einræktun og ó já heimsfriður ásamt öðrum óbeinum afleiðingum. Allt þetta virðist ólíklegt í ljósi þess að aðeins ~30 ár voru liðin frá stríðinu. Adam hrasar úr einni slæmri stöðu til annarrar, allt á meðan er hann erfðafræðilega forritaður til að vera ekki ofbeldisfullur og ófær um að gera mikið fyrir eigin hönd. Með FBI á slóðinni, dömur að leita að fersku kjöti og skapari hans að reyna að ná honum aftur (fyrir sjálfan sig virðist), kemst hann að því að ofbeldi er ekki bundið við karlkynstegundina eftir allt saman. Allt í allt myndi ég ekki mæla með þessu kvikmynd. Ég naut hins vegar túlkunar Veronicu Cartwrights á „elska að hata hana“ forstjóra FBI, og Julie Bowen stóð sig ekki illa sem Hope, erfðafræðingurinn í „skápnum“.