Þessi dæmigerða Mamet-mynd skilar hljóðlátri, jöfnum skrefum innsýn í hvað gerir sjálfstraustsmann (Joe Mantegna) góðan. Hún er skoðuð sem sálfræðirannsókn þekkts sálfræðings (Lindsay Crouse) og dregur hana hægt og rólega inn í heiminn hans með venjulegum viðbjóðslegum afleiðingum. Í leikarahópnum eru nokkrir af þeim leikmönnum sem fundust eru nokkrar af kvikmyndum Mamet (Steven Goldstein, Jack Wallace, Ricky Jay, Andy Potok, Allen Soule, William H. Macy), og þeir gera sitt venjulega góða starf. Ég elskaði Lindsay Crouse í þessari mynd og hef oft velt því fyrir mér hvers vegna hún varð ekki þekktari leikmaður en hún hefur orðið. Kannski er ég ekki að leita á réttum stöðum! Kvikmyndin heldur áfram á hægum hraða, með flötum samræðum, en samt viðheldur hún spennustigi í gegnum tíðina sem leiðir rökrétt til endalokanna. Þú mátt búast við alvöru svikum í lokin, en mér fannst það upplífgandi og ánægjulegt. Ég elska þessa mynd!