ég er algjörlega ósammála þeim sem skrifaði fyrst um þessa mynd. fyrir mér fjallar þessi söguþráður um mann með vaxtarhormónaröskun sem reynir eftir fremsta megni að leita að ástinni sem hann þráir. Reyndi sitt besta til að passa inn í samfélagið sem virtist ekki samþykkja hann. Síðan hitti hann einhvern sem kemur fram við hann með ást besta vinar og var sýnd leiðin til að fá ástina sem hann vildi alltaf hafa. maðurinn sem skapaði alla þá hamingju fékk eitthvað mikilvægt frá risanum, sem er fjölskyldu- og makaást. og gamanleikurinn, þetta er bara hluti af því að láta áhorfendur finna fyrir hláturgöllum á ákveðnum hluta þáttanna.og ég verð að viðurkenna, það fékk mig til að tárast aðeins.