Upprunalega "Cube" er frábær B-mynd rík af ofsóknarbrjálæði, kjötmiklum persónusköpun og fínum yfirburðum. Það er hrollvekjandi, dulrænt og flott. Og það stendur fullkomlega vel, eitt og sér, án heimskulegra framhaldsmynda eins og "Cube Zero". Þessi þriðja (!) kvikmynd í Cube seríunni er að hluta til endurgerð (flestar gildrurnar eru því miður endurunnar), að hluta til frávik. Það tekur það djarfa skref að útskýra hvað teningurinn er - eitthvað sem aldrei kom í ljós í fyrstu myndinni - en þar sem þessi skýring er fáránleg, vildi ég frekar að henni væri haldið leyndu. Það eru nokkrar hugsanlega áhugaverðar tilvísanir í samfélagið sem er fyrir utan teninginn, en þær þróast aldrei lengra en vísbendingar um einhvers konar pólitískt-trúarlegt alræðisríki. Svo, hvaða litla félagslega athugasemd sem er finnst flöt og ómarkviss. Hvað virkar? Í rauninni ekkert. Leikurinn er eingöngu áhugamannastund, hraðinn er hægur (hversu mikið af þessari mynd samanstendur af tveimur nördum sem horfa á skjá?), og gore-brellurnar, þó þær séu uppreisnargjarnar, ná ekki að sannfæra. Í stuttu máli, "Cube Zero" minnti mig á "Cube" aðdáendamynd, slepjulegan og sófórískan klón af góðri mynd sem þurfti svo sannarlega ekki framhald.