Ef einhver veltir því fyrir sér hvort kvikmyndagerð sé listgrein, geturðu gert verra en að benda þeim á þessa mynd. Hún er einfaldlega hin fullkomna samsetning af sögu, handriti, leikurum og kvikmyndatöku sem hefur nokkurn tíma verið skuldbundinn til selluloids. Sagan af dæmdum sprengjuflugmanni sem er saknað af himneskum hljómsveitarstjóra sínum í ensku þokunni í síðari heimsstyrjöldinni, og síðari penslin hans við himnesk yfirvöld (eða er það í höfðinu á honum) er leikið af æðruleysi af David Niven og Kim Hunter og er ótrúlega áhrifaríkt - sérstaklega í Opnunaratriði þegar hinn dæmdi flugmaður (Niven) lýsir ástandi sínu fyrir fjarskiptamanninum (Hunter) á jörðu niðri. Tilfinningin um að vera annars heims eykst af ljósmyndun Jack Cardiff og ótrúlegri framleiðsluhönnun. og jarðbundin atriði sett fram í Technicolor - þetta er meira að segja nefnt af himneska hljómsveitarstjóranum (frábær Marius Goring). Ekki aðeins hápunktur í breskri kvikmyndagerð, heldur hápunktur í kvikmyndagerð, punktur.