Joan Fontaine er „A Damsel in Distress“ í þessum söngleik frá 1937 með Fred Astaire, George Burns og Gracie Allen í aðalhlutverkum. Söguþráðurinn, það sem til er, fjallar um breska konu (Fontaine) sem er ástfangin af Bandaríkjamanni, sem er ranglega kölluð Astaire, tónlistargamanstjörnu. Kvikmyndin, í leikstjórn George Stevens, inniheldur dásamlega Gershwin-tónlist, þar á meðal " Nice Work if You Can Get It" og "A Foggy Day." Besta atriðið er "Stiff Upper Lip" númerið, sem gerist í skemmtilegu húsi. Söngrödd Astaires hljómar sterkari í þessari mynd en í öðrum og hann á nokkur frábær dansnúmer. Burns leikur sinn æðsta fréttamann og Allen er ritari Burns. Hún er fyndin. Vandamálið, eins og aðrir hafa bent á, er Fontaine sem þarf að dansa við Astaire í lok myndarinnar. Stevens hefði auðveldlega getað notað tvífara því hann sýnir dansinn í langskoti og hann gerist meðal trjánna. Ég hefði haldið að þetta væri tvöfaldur nema dansinn var svo ömurlegur. Örugglega þess virði að sjá þrátt fyrir gallana.