Þetta er klassísk mynd sem dregur upp bágindi manns sem getur ekki aðlagast breytingum sem eiga sér stað í samfélaginu og finnst hann meira og meira firrtur, sem leiðir til ofbeldis. Joe er verkamaður og hann er ósáttur og reiður og það eina sem hann þarf er ásökun til að rífast, sem er það sem sagan fjallar um. Einn, Jói er rólegur; ásamt einhverjum öðrum verður hann banvænn. Og það sem gerir persónu Joe enn slappari er að hann rökstyður ofbeldi sitt að fullu þannig að það sé ekki bara slæmt heldur nauðsynlegt. Því að Joe varpar eigin ofbeldishneigðum yfir á þá sem hann telur „óvininn“ og telur sig því vera í stríði og í þessari mynd er „kynslóðabilinu“ lýst sem stríði. En það er stríð í huga Joe eingöngu, því „óvinurinn“ í þessu tilfelli er í ímyndun hans. Enginn vill berjast við Joe, en Joe finnst að hann verði að verja sig. Þrátt fyrir að þessi mynd hafi verið gefin út árið 1970 er boðskapur hennar jafn viðeigandi núna og hann var þá þar sem samfélagið heldur áfram að ganga í gegnum miklar breytingar sem leiða til mikillar firringar sem myndin í raun leiklistar.