Ég horfði á þetta annað kvöld á staðbundinni stöð vegna þess að mér fannst ekki gaman að horfa á þreifingar eins og 'American Idol'. Peter Strauss gefur frábæra frammistöðu sem dæmdur að nafni 'Rain' Murphy sem heldur sig út af fyrir sig. Hann viðurkennir glæp sinn og gerir engin bein að hann skammist sín ekki fyrir það. Í klefa hans eru engin þægindi sem aðrir fangar hafa eins og bækur og myndir. Eina skiptið sem hann finnur til á öðru svæði er að hlaupa. Hann gerir það oft og getur hlaupið mílu á innan við fjórum mínútum. Þegar háskólaþjálfari heyrir um þetta vill hann fá hann fyrir skot á Ólympíuleikunum. Í fyrstu vill 'Rain' ekki taka þátt í þessu, en þegar besti vinur hans er drepinn sýnir hann áhuga. Þetta er góð mynd, punktur. Strauss er mjög góður (Hversu bjóstu við, eitthvað minna?) og Michael Mann sýnir vísbendingar um mikilfengleika sem myndi koma í fullan blóma árum síðar. Þessi mynd hafði það smá raunsæi (líklega vegna þess að hún var tekin upp meðal dæmdra). Það er næstum því eins og þetta hafi verið sönn saga. Aukasteypan er góð. Það er fullt af athyglisverðum nöfnum eins og Brian Dennehy, Roger E. Mosley og Richard Moll líka. Hjarta mitt sökk þegar einhver prýðileg stjórn leyfði honum ekki að bjóða sig fram vegna þess að honum leið ekki illa fyrir glæp sinn. Lokaverkið hans fékk mig til að standa upp og hressast. Þegar þeir tóku drauma hans í burtu, tók hann þá hart til baka. Þetta var aftur þegar sjónvarpsmyndir voru í raun góðar. 'The Jericho Mile' er gimsteinn í kvikmynd. ESPN Classic, VINSAMLEGAST SÝNA ÞESSA KVIKMYND!!!