Um það bil eins fyndið og bresk gamanmynd frá 50. aldar getur orðið, THE BELLES OF ST TRINIAN'S er með næstum töf á mínútu... og á 91 mínútu er frábær tími. Aðrar myndir sem ég mæli jafnt með frá sama tímabili eru THE TITFIELD THUNDERBOLT og THE GREEN MAN. Í raun er hver kvikmynd með Alistair Sim eða Terry Thomas, George Cole, Richard Wattis eða Joyce Grenfell eða hvaða samsetningu sem er unun. í ST TRINIAN'S fáum við tvöfaldan skammt af Sims sem leika tvö hlutverk með þessari bráðfyndnu fyrirlitningu sem hann lætur sífellt gára yfir andlit sitt. Joyce Grenfell sem Ruby Gates (æi elskan! þetta nafn!) leikur „glöðu íshokkíkylfurnar“ lögreglumanninn hennar í huliðsljósi til fyndnar fullkomnunar. Hugsanlega kemur besti hláturinn frá George Cole sem Flash Harry (sem kemur út úr runna þegar flautað er á) og ýmsar heimsóknir í kennslustofur fröken Fritton (Sims) sem bregst við sprengingum („Ó, greyið Betty!“) eða framleiðslu á gini í vísindastofu ( „sendið bara nokkrar flöskur af því upp í herbergið mitt“'). Sérhver hluti myndarinnar er fyndinn af persónunum, búningum þeirra, uppátækjunum og umgjörðinni. Það voru framhaldsmyndir en þær fyrstu þrjár eru bestar: þar á meðal þessi, BLÁA MORÐ HJÁ ST TRINIAN'S og síðar í lit HITA ST TRINIAN'S LESTARÁN.