Sem einhver sem lifði í gegnum, og man enn þennan áratug vel, ef raunverulegur sjöunda áratugurinn hefði verið hálf fyndinn og (hálf)eðlilegur, þá hefðu þeir verið miklu skemmtilegri. Raunverulegir krakkar á þeim tíma léku ekki eða hegðuðu sér ekki neitt nálægt eins björt og eðlileg og þessir krakkar gerðu. Æska landsins var enn undir áhrifum hippanna og eiturlyfjamenningarinnar, öll þessi uppreisn sjöunda áratugarins sem hún olli, sérstaklega í hegðunardeildinni; vesenið, sjálfsgleðin, sjálfsmyndin. -réttlætið, barnaskapurinn, ósanngjörnin í þeim - engin persónanna sýnir neitt af því. Einhver miðað við "Happy Days", og ég get skilið hvers vegna: Þeir voru báðir sitcom sem gerast 20 árum áður en þeir voru sýndir núna ,og báðir bjóða þeir aðeins upp á yfirborðslegar, klisjukenndar myndir af raunverulegum tímum, ekki einu sinni nálægt öllu umfangi þess, sýna bara augljósu hlutina - tískuna, leikföngin, tónlistina, upptökurnar osfrv., og það er það. Fyrir þá sem eru of ungir að muna, eða fæddust ekki þá, treystu mér, 7. áratugurinn var ekki svona, frekar en „Happy Days“ voru eins og raunverulegur 50s, þar sem „M*A*S*H*“ gerði það ekki lýsa nákvæmlega lífinu á læknastöð bandaríska hersins í Kóreustríðinu o.s.frv.