Harmony Korrine - hata hann eða hata hann? Í þessum sönnunargögnum gæti hatur verið betra orð. Ekki hann auðvitað, bara allt sem hann gerir. En það hefði getað verið svo öðruvísi vegna þess að fyrstu tíu mínútur þessarar myndar lofa svo miklu, þar á meðal frábærri hugmynd um Michael Jackson eftirherma sem verður ástfanginn af Marilyn Monroe eftirherma. Frábært. Og gerist í París! Þetta gæti orðið frábært. En því miður gæti Korrine kveikt hina ágætu hugmynd en vegna þess að hann er hræðilegur rithöfundur mistekst sagan á öllum stigum og áhorfendagangan sem ég varð vitni að um klukkutíma í er sönnun þess að hann er leiðinlegasta og tilgerðarlegasta kvikmyndagerð sem til er. . Svo virðist sem útgönguhlutfallið á frumsýningu hennar á síðasta ári í Cannes hafi verið nokkuð átakanlegt. Í stað þess að einbeita sér að söguhetjunum tveimur, snýr hann sögunni heimskulega yfir á skála til að kynna fullt af öðrum eftirhermum sem gera alla upplifunina leiðinlega og frásagnarlega ófrjóa. Hvenær hættir óháða kvikmyndahúsið að fjármagna þetta uppátæki?