Ég elskaði "Dan in Real Life". Dásamleg saga um ástarferð eins og You've Got Mail eða While You Were Sleeping, en ekki fáránlega full af sjónarspili og grófum brandara og ekki svo rómantísk að það fær þig til að kasta upp. Dan Burns (Steven Carrell) er vinsæll dálkahöfundur sem virðist ekki geta komið hlutunum í lag í eigin lífi. Þangað til einn daginn, á fjölskyldusamkomu/ferð, hittir hann og tengist Marie (hinn alltaf fallega Juliette Binoche) geislandi eintak af konu sem virðist vera rammuð inn í þokukenndan síu og hlustar aftur á stjörnurnar í klassískri kvikmyndagerð. Efnafræði gerist yfir tebolla og möffins, en Marie verður að vera í fríi vegna fyrri trúlofunar og leiðir verða að skilja. Seinna erum við meðhöndluð með þéttum, skemmtilegum ættingjum Dans sem borða ekki bara stóran morgunverð saman heldur njóta þess líka að nota hinn gáfaða og ljúflega lúða Dan sem rassinn í mörgum ungmennabrandara. Það sem mér líkaði svo vel við var að þó að einkenni fjölskyldunnar gætu talist viðbjóðsleg fyrir suma þá fannst mér þetta frábær lýsing á stórri fjölskyldu sem hættir sér ekki í skopstælingu eða grófar ýkjur. Burns fjölskyldan er einfaldlega náinn, ástríkur hópur fólks sem hefur sannarlega áhuga á því besta fyrir Dan. Það eru dásamlega óþægilegar fjölskyldustundir sem eru ekki óraunhæfar. Fjölskyldan er nöturleg, en aldrei illgjarn eða slúður; skrítinn, en aldrei fráleitur. Og svo verður Dan ástfanginn af kærustu bróður síns sem hann hefur komið með á ættarmótið. Og þannig hefst rússíbani afturhaldssamrar þrá og fyndinnar ástarbransa. Ég gæti haldið áfram en mér fannst þessi mynd einfaldlega æðisleg. Hún er ekkert sérstaklega „hip“ eða „snjöll“, aldrei of orðuð og upptekin af þurrum húmor eða bítandi fyndni eins og margar gamanmyndir eru í nútíma kvikmyndagerð. Það er gott jafnvægi á myndrænu frásagnarefni og fyndnum en raunverulegum samræðum. reyndar snemma í myndinni byrjar upphafsneisti ástar með duttlungafullum umræðum í klassískum Hollywood-stíl spjalli þar sem persónurnar segja það sem þær eru að hugsa upphátt. Þannig að ég hef líklega röflað og endurtekið mig, en ég mæli eindregið með „Dan í raunveruleikanum“. Þetta er frábær stefnumótamynd, trúðu mér, þú munt hlæja, og aðeins ef þú ert nörd eins og ég muntu fá dálítið tár í augun. Uppfull af skemmtilegri og töfrandi ást mun „Dan in Real Life“ ekki valda vonbrigðum.=================== 3,5 af 4 stjörnum Einkunn: A