Ó elskan. Þetta framhald er með spegli, að þessu sinni, sem hýsir illa anda geðlæknis sem myrti heila fjölskyldu með haglabyssu á heimili Amityville. Spegillinn fangar allt ljóta atvikið af skelfingu lostnu fjölskyldunni sem hafði engan tíma til að undirbúa sig fyrir óboðinn gest sinn. Spegillinn er gefinn ljósmyndara, Keyes(Ross Partridge) af brjálæðingi (..sem er bara brjálæðingur faðir hans, og maðurinn sem ber ábyrgð á því að myrða fjölskylduna) og það er illt að skelfa þá sem eru í risi (..) eins og Suki, málaravin Keyes, sem Julia Nickson-Soul túlkar) þar sem hann býr þegar þeir skoða það. Brátt fær Keyes martraðir, horfir með augum föður síns þegar hann skýtur köldu blóði niður fjölskylduna, áhyggjufullur um að hann gæti fetað í fótspor hans. Fljótlega sér hann aðra atburði með augum föður síns eins og þessi hræðilegi dagur hvellur bar höfuð móður sinnar við gólfið á stofnun eða upplifði augnablik inni í klefanum þegar læknirinn gaf lyf til að koma honum í lag. í svona drasli, eins og David Naughton(amerískur varúlfur í London) sem eigandi rissins sem Keyes býr hjá, Richard Roundtree sem sérvitur myndhöggvari/listamaður, Terry O'Quinn sem sálfræðingur-spæjari og sérstaklega Lin Shaye sem bráðfyndin, frekar undarleg ritari-hjúkrunarkona á hælinu (það sem hélt föður Keyes) sem verður brátt lokað. Í lok myndarinnar er hin kynþokkafulla, háfötta Lala Sloatman sem stuðningsvinkona Keyes, Barböru Howard (föstudagur) 13.: Lokakaflinn) sem svikin eiginkona Naughton (..hann var á barmi þess að hefja ástarsamband við Nickman-Soul), Jack Orend sem sadisíska djöfulinn sem reynir að ögra son sinn til að drepa saklaust fólk eins og hann gerði, og Robert Rusler (A Nightmare on Elm Street 2: Freddy's Revenge) sem hafnað elskhugi (..af Nickson-Soul) sem mætir óheppilegu fráfalli á meðan hann rífur í sundur málverk sem hefnd fyrir uppsögn sína. Þessi mynd er léleg tæknibrellumynd sem er bara með því að nota Amityville titilinn sem innborgun. Sérleyfið hefur aldrei verið eins frábært til að byrja með, en eftir því sem framhaldið var grænt lýst varð það verra og verra. Eftir þriðju myndina verða húsgögn úr hinu alræmda húsi að „eign“ hlutum sem kvelja fólk. Leikarahópurinn reynir þó mikið, en efnið (..spegill sem veldur glundroða og morðum með yfirnáttúrulegum hætti) er ábótavant..og frekar miðlungs tæknibrellurnar hjálpa ekki til. O'Quinn, eins lítið og hann þarf að vinna með, sýnir hvers vegna hann er svona frábær leikari, hann getur meira að segja skínað í saur sem þessum. Allt er ekki glatað, þú færð að sjá Sloatman vera alltaf í ofurstuttum pilsum (..eða skyrtu mannsins hennar í nærbuxum), sýna fæturna í gegn..hey, þú verður að finna silfurfóður einhvers staðar. Trúðu það eða ekki, AMITYVILLE:A NEW GENERATION var sjöunda myndin í sérleyfinu! Flottasti hluti myndarinnar voru andlitsmyndir af djöflum málaðar af listamanni Nickson-Soul, kannski innblásnar af vonda speglinum eftir að hafa skoðað hann.