Hvílík sóun á hæfileikum - þó svo virðist sem Crudup í raunveruleikanum sé miklu meira eins og fáránlega, sjálfsupptekna og persónulausa karakterinn sem hann dregur upp í þessari vonbrigðamynd. Í myndlist sýna tómu rýmin stundum meira en málaða. eða búið til efni. Það sem þessi mynd sýnir er meðvitundarleysið og mótsagnakenndar/samkeppnishæfar, óuppgerðar hvatir/meðvitund leikstjóra/höfundar myndarinnar. Það sýnir óviljandi Skortur á meðvitund um að raunverulega þróað, djúpt meðvituð persóna ætti að hafa og kveljast um til að verðskulda samkennd eða samúð áhorfenda EÐA skortur á henni er notaður til að vera varúðarsaga fyrir áhorfendur. En þessi mynd misheppnast á báðum sviðum í þeim efnum. Sú staðreynd að Cal, aðalpersónan (mjög ANTagonist, ekki söguhetja í eiginlegum skilningi orðsins), hefur enga samúð með neinum, sérstaklega þeim sem eiga hana mest skilið ( sem felur hann EKKI í sér) og að hann hafi slíka yfirþyrmandi, réttmæta, sjálfsvorkunnarfulla, vælandi samúð eingöngu með sjálfum sér, ásamt einkennandi skorti á iðrun og enga sektarkennd eða meðvitund um áhrif hans á aðra -- allt rennur saman í þessu kvikmynd til að gera hann að mynd af sjálfum sér, þroskaheftum, narsissískum sósíópata -- einhvern veginn er þetta nú gulls ígildi fyrir karlmenn á kvikmyndum og í heiminum á þessum tímapunkti og tíma. Einn af andstæðingum hans (James LeGros) segir með leysisglampa: "Ég veðja að þú hafir ekki gert einn góðan hlut í lífinu - og ég veðja að þú munt ekki gera það". Það fangar algeran kjarna Cal karaktersins. Nokkuð sem hinar persónurnar sem hann skellir sér yfir í myndinni virðast átta sig nokkuð fljótt þrátt fyrir að leikstjórinn hafi stokkið upp stokkinn til að hagræða samúð með Cal. Það er vitnisburður um hæfileika og færni aukaleikara. Endanleg „endurkoma“ Cal hefur ekkert með persónuþróun, umbreytingu eða meðvitundarþróun að gera. Það hefur aðeins að gera með fullkominn uppgjöf að þar til eitthvað betra kemur upp gæti hann allt eins verið kominn aftur í notalega notalega stöðu quo af réttri virkni þar sem lífið er auðvelt og enginn mun krefjast þess að hann vaxi upp - eitthvað sem hann er vísvitandi ófær og hefur ekki áhuga á að gera það. Myndin hefði getað verið markviss og vísvitandi um að sýna gildrur og harmleiki -- hrikaleg áhrif þessa tegundar skorts á samvisku/meðvitund, en hún afsakar og vegsamar það í staðinn -- í raun, það veltir sér upp í sjálfsvorkunn ásamt hrokafullu, eigingjarnu, tilfinningalega hallærislegu aðalpersónunni.(og það sendi örugglega hroll upp á hrygginn á mér þegar ég hugsa um nýlegar uppljóstranir um dæmda morðingjann Scott Peterson). Ef þú vilt sjá Crudup í besta falli. blæbrigðaríkur og fullur af spennandi möguleikum sem að mínu mati hefur aldrei raunverulega verið að veruleika, sjá vanmetna 'Inventing the Abbotts' ....