Ekkert byltingarkennt hér; bara óaðfinnanlega glæsilegur, aðhaldssamur kvikmyndahús. GARDE A VUE er nánast eingöngu bundið við dapurlega lögreglustöð og að mestu leyti við eitt yfirheyrsluherbergi, en leikstjórinn Claude Miller (sem gerði meðal annars hina frábæru kvikmynd ÞESSA SWEET SICKNESS) fléttar inn sýnishorn af ytra borðum. sem mínimalískt svæðissviðsmynd. Aðhald Millers, sérstaklega snemma, er hrífandi og stórkostleg meðhöndlun hans á þar af leiðandi mikilvægu innri mise-en-senu gerir það að verkum að grípandi áhorf er. Lino Ventura er frábær eins og venjulega, og tekst að réttlæta persónu sem á pappír er klisja: hinn lakoníski, harðsnúna, heimsþreytti morðspæjari. Ventura lifir hlutverkið, gerir það fullkomlega trúverðugt, jafnvel þó handritið leyfi okkur lítinn aðgang að innri verkum hans; myndinni lýkur á sama augnabliki sem virðist vera að hann verði neyddur til að horfast í augu við mistök sín í fyrsta skipti. Michel Serrault er jafnvígur á verkefnið sem grunaður barnamorðingi sem snýr snjallt með einhuga flísinni. Samskiptin á milli þeirra tveggja eru oftar en ekki þunguð af spennu og yfirvofandi stöðugt umbreytandi leiksvæði fyrir vitsmunabaráttu. Persóna Serrault er til skiptis grátlega hrokafull og slæg og aumkunarverð; svo seinna...."Skilaboðin" GARDE A VUE, ef leitað væri að slíku, er fordæming á aðferðafræði lögreglunnar og hvers konar þrýstingi sem gerir löggu ofkappsama um að, ef nauðsyn krefur, loka málum hjá kostnað réttlætis. Lengst af lengd sinni skín myndin þó sem ekkert annað en fyrirmynd um hvernig hægt er að breyta hugsanlega svífandi sviðsmynd í spennuþrungið drama af ýtrustu hagkerfi kvikmynda.