Það er ekkert verra en að leigja asíska kvikmynd og fá ameríska kvikmyndaupplifun í staðinn. Það er aðeins mín skoðun, en góð spennumynd er háð því að viðkunnanlegar, greindar persónur séu komnar á fót. Hvað líkindi varðar eru söguhetjurnar í Say Yes skrautleg hjón. Vel gert. Því miður eru þeir heimskir umfram trú. Við skulum telja hvernig þeir fara illa með að vera hræddir við stalker.1. Eftir að hiti hótar að drepa þig, vertu viss um að segja honum á hvaða hóteli þú ert að gista þegar þú skilar honum.2. Slá helvítis eltingarmanninn út um hábjartan dag og fyrir framan tugi vitna og leyfði honum þar með að kæra líkamsárás.3. Ekki nenna að segja lögreglunni frá stalkernum og ganga einfaldlega út frá því (af engum gildum ástæðum) að löggunni hafi verið mútað af honum.4. Á meðan þú ert að reyna að flýja, slepptu konunni þinni úr augsýn eins mikið og mögulegt er til að tryggja að stalkerinn ræni henni.5. Eftir að hafa fengið hjálp frá einhverjum til að finna stalkerinn eftir að hafa rænt konunni þinni, vertu viss um að senda hann í burtu eins fljótt og auðið er svo þú getir horfst í augu við hann einn á einn. Það þýðir ekkert að vera ósanngjarn, ekki satt? Nú myndi ég aldrei búast við því að nokkur manneskja væri ónæm fyrir því að gera nokkur mistök við þessar streituvaldandi aðstæður, en persónurnar í Say Yes eru svo þéttar og gera svo ótrúlega mörg mistök að það er í raun ómögulegt fyrir áhorfandann að hugsa um öryggi sitt. , þar sem þeir eru fórnarlömb eigin gjörða. Þetta drepur ánægju allrar myndarinnar. Ef þú varst að velta því fyrir þér, þá hættu handritshöfundarnir ekki með hálfvita persónur. Þar sem þeir sjálfir eru örugglega hálfvita fyrir að skrifa þessa vitleysu ákváðu þeir að gera aðstæður svo fáránlega óraunhæfar að öll raunveruleikaskyn fer út um gluggann.1. Árásarmaðurinn drepur löggu inni á lögreglustöð á meðan söguhetjan er sofandi í ekki meira en tíu feta fjarlægð.2. Stalkerinn stundar alls kyns vafasamar athafnir um hábjartan dag og um tonn af fólki, samt virðist enginn annar en hjónin taka eftir undarlegri hegðun hans.3. Stalkerinn lifir af fáránlegt ofbeldi sem hefði drepið hvaða manneskju sem er.4. "Spennu" atriðin höfðu ekkert ímyndunarafl. Reyndar voru sum atriðin bein brot úr amerískum kvikmyndum. Það eina jákvæða er afhausunin undir lokin, sem var frekar hrottaleg sena þar sem hún var sett á eiginkonuna. Það er verst að kvikmyndagerðarmennirnir fylgdu þessu eftir með svívirðilega heimskulegum endi sem kemur út úr vinstri sviði. Sannarlega ættu Kóreumenn á bak við gerð Say Yes að skammast sín. Enn betra, þeir ættu bara að flytja til Kaliforníu og fá vinnu hjá fólki sem gerir kvikmyndir með svipuðu virðingarleysi fyrir gæðum og greind.