Kannski var það titillinn, eða stiklan (alveg örugglega ekki viðtalið á DVD-diskinum, sem er við leikstjórann þar sem hann segir sífellt „hæ krakkar“ inn í myndavélina eins og fífl), en ég hafði væntingar til þess að Entrails of a Virgin myndi vertu að minnsta kosti dálítið sjúklega skemmtilegur með góðum kynlífssenum og hrottalegum, blóðugum morðum af undarlegum japönskum penetrator. Í ljós kemur að það er allt of sleazy fyrir eigin hag, eða slæmt, eða hvað sem er. Það er vandamál - og það má líka sjá þetta í ítölsku kynlífsmyndinni Porno Holocaust, svipað þessu að mörgu leyti - að hafa ekki jafnvægi í kynlífi og ofbeldi. Of mikið kynlíf og það mun breytast í frumgerð klámmynda, og ekki einu sinni með miklum framleiðslugæðum í samanburði við flestar faglegar klámmyndir! Og með drápssenurnar þarf að vera að minnsta kosti smá töffari, og kannski bara smá hugvitssemi, við að búa til veruna/drápinn/hvað sem er. Innyfli meyjar hefur hvorugt. Það er óhætt að segja að þetta sé frekar andlaus mynd, jafnvel þó hún sé ekki ein sú versta sem gerð hefur verið - hún er bara til fyrir japanska fetisista með hornhund til að sleppa við stelpur í vandræðum og karlmenn sem eru með heilann í „annað“. Í þessu tilfelli fáum við myndateymi þar sem strákarnir eru að taka myndir af nokkrum stelpum, ekkert of hollustu, og síðan í þéttri þoku gista þeir í einhverju húsi eina nótt og eru teknir af einni. eftir einn með "A Murderer" eins og hann er færður til. Í fyrsta lagi ákveður leikstjórinn Kazuo 'Gaira' Komizu að hann þurfi að setja inn kvóta af tilviljanakenndum kynlífssenum snemma - okkur er skeytt inn (eða hringt inn, veljið ykkur) klippum af einum af ljósmyndurunum sem stundar kynlíf með einum eða fleiri af stelpunum annars staðar. Það lítur út fyrir að vera úr annarri kvikmynd. Eftir að hafa komið sér fyrir í húsinu er „glímu“ atriði sem er illa samið og tekin upp (já, við þurfum virkilega að sjá hann „allan“ þar), og svo áfram að nauðgunum og morðunum. Fyrst nauðgunin, af ljósmyndurunum, sem lofa stelpunum vinnu fyrir tíma þeirra. Svo er morðinginn, sem eins og skepna D'Amato er einfaldlega hulinn leðju og fengið heimskulega andlitsmeðferð, og sem af óþekktri ástæðu drepur karlmennina og/eða nauðgar konunum hverri af annarri. Nú er sú síðarnefnda tekin af sjálfum sér. , ætti að teljast hápunktur myndarinnar. Þetta er hins vegar eins og að segja að croûtons séu besti hluti af ömurlega bragðgóðu salati. Sena sem dregur auga, brodd sem kastað er eins og ólympíuviðburði (sú sena er reyndar soldið töff) og loks innbyltingin á ofur kynlífsbrjáluðu stúlkunni, sem ég man ekki hvað hún heitir. Jafnvel *þetta* veldur vonbrigðum bara með því að hafa ekki rétt á titlinum! Ofan á þetta eru kynlífssenurnar, sem verða leiðinlegar í gegnum 'Gaira' og undanlátssemi hans við langtímamyndir-án-klippingar þar sem allt af japönsku ritskoðunarfólkinu er óskýrt hvort sem er, talsettar yfir af leikurunum (það mætti ​​halda að þeir virðast njóta sín nóg, þess vegna þarf að leyfa þeim að „tala“ fyrir sig). En heildartilfinningin frá Entrails of a Virgin er kekkjuleg tilfinning, þar sem hún er bara þarna til að horfa á og án snefils af spennu eða sannri hryllingi (horfðu á hvernig síðasta stúlkan sem eftir er á lífi, mey myndarinnar, reynir að koma í veg fyrir að morðinginn komist að henni, sem varir í fimm mínútur þar sem hún heldur áfram að kasta prikum í hann!) Þú vilt bara að það sé búið, svo að „Ég hata konur“ þulan léttist upp eða losni alveg.