Góð sýning, virkilega góður leikur og leikstjórinn fer með okkur í sund í gegnum söguþráðinn sinn á áhugaverðan, ófyrirsjáanlegan hátt, sérstaklega þar sem þetta eru í raun tvær manneskjur í herbergi. Hún rennur ekki í gegn eins og margar nútímamyndir, en dregst ekki heldur. Bohl er nógu flippuð til að trúa henni í "nú" karaktersins, sem er enn viðriðinn og ekki að fara aftur á "feril" val hennar - svo það er trúlegt án þess að hún þurfi að sýna okkur djúpa, sjálfsskoðun á sál hennar...Brundage hefur hið viðkvæma jafnvægi þyngdar, sakleysis, hógværðar og flokks til að ná „Buddy“ mjög vel. Dálítið kornótt í myndgæðum, en það passar við tóninn í sögunni. Gæti notað smá pússingu á hárið og förðun á hlutunum, en alveg þess virði að fylgjast með.