Brown sneri aftur í hlutverk sitt árið áður (í "Slaughter") fyrir þessa grófu framhaldsmynd. Í frumritinu hafði hann hefnt víg foreldra sinna með því að þurrka út risastór mafíusamtök í Mexíkó. Hér er hann sá sem peningaþvætti eltir uppi (hefndaraðgerðir) sem McMahon sýnir. Þegar fyrsta morðtilraunin mistekst er Brown aftur í aðgerð og sparkar glæpamanninum út um allt á meðan hann reynir að vernda nýju kærustuna sína Hendry. Þó að upprunalega myndin hafi í heildina verið betri og heildstæðari mynd, þá skilar þessi öllum hagnýtingarþáttum í mun þyngri skömmtum, sem gerir hana ánægjulegri fyrir aðdáendur tegundarinnar. Fyrir utan frekar ömurlega opnun á hestbaki og beinlínis banvænan bíltúr niður borgargötu á kvöldin, þá er þessi kvikmynd með mjög hröðum hraða. Á nokkurra mínútna fresti birtist eitt eða fleiri af eftirfarandi: eiturlyfjaneysla, kynlíf, nekt, byssuleikur, morð eða einhver önnur athöfn. Brown er vanalega áreiðanlegt, viðkunnanlegt sjálf hans, hjálplegt af ótrúlegri líkamlegri nærveru hans sem fer langt með að glæða hvers kyns stífleika í leik hans. McMahon er uppþot! Með lituð gleraugu og hárið skipt niður í miðjuna (!) er hann sýndur að gefa skipanir til þrjótagengisins síns og heyrist hann elska loðsklædda bimboann sinn ástríðufullan. Að sjá hliðarmann Johnny Carson í hlutverki sem þessu er öfugsnúinn unaður. Stroud vekur hrifningu sem ákafur, kynþáttafordómafullur leigumorðingi á meðan Peters bætir aðeins við sig klassa sem hreinskilinn lögregluspæjari sem fær Brown til aðstoðar. Því miður er alls ekki minnst á upprunalegu hliðarmenn Browns, Don Gordon og Stella Stevens. Allt í einu á Brown núna kærustu (Hendry) sem er nógu viðkunnanleg, en skortir þá vellíðan og persónuleika sem Stevens hafði áður. Williams gerir svívirðilega beygju sem hallæri sem virðist geta valið hvaða stelpu sem er af bar og gert hana samstundis að meðlimi haremsins síns. Kvikmyndatakan og heildarleikstjórnin er minna fáguð en fyrri myndin, en þessi hefur þó drifkraft og hættutilfinningu sem fer fram úr upprunalegu tilfinningunni. Myndin eyðir miklum tíma í skólpi skipulagðrar glæpastarfsemi, eiturlyfja, vændis og annarra lösta, en hún heldur áhuganum í gegnum sköpunarkraftinn í hasarsenunum og ógnvekjandi skorti á pólitískri rétthugsun. Ein skrýtin athugasemd: Lykill aukaleikari í fyrstu myndinni var sýndur skotinn til bana, en birtist hér í öðru hlutverki.