Svo mikil efnafræði á milli Kristen Scott-Thomas og Harrison Ford, en í hvert skipti sem sagan um samband þeirra fór að hrannast upp var handritið klippt í burtu og fjallað um óviðkomandi undirþráð sem gerði ekkert til að koma sögunni áfram. Reyndar höfðu undirsögurnar ekkert með söguna að gera. Þær voru eins og auglýsingahlé þar sem maður horfði á stiklu fyrir aðra mynd. Rithöfundarnir (eða einhver sem stjórnaði rithöfundunum) treystu sér greinilega ekki til að skrifa sannfærandi um sambönd og innra líf persóna þeirra. Þeir virtust vera óþægilegir nema þeir hafi kastað í einhverja byssubardaga og bardaga. Eða kannski treystu þeir ekki áhorfendum til að veita athygli sögu um karl og konu sem reyndu að skilja samband þeirra við erfiðar aðstæður. Eftir allt saman vitum við öll hversu leiðinlegt "Casablanca" var. Ef sambandið milli Kay og Dutch hefði ef til vill verið þróað meira og fengið að spila út, hefðu rithöfundarnir vitað hvernig ætti að enda söguna. Þessi mynd eru vonbrigði fyrir að gera ekki meira með frábæru leikurum sínum, sem skiluðu góðum leik en hefðu getað gert meira með betra handriti.