Þegar fólk spyr mig hver sé versta mynd sem ég hef séð þá er þetta þessi. Það er ekki einu sinni nálægt MST3k stigi riffing, eða miðnætti áhorf í leikhúsi, eða jafnvel sem Disney Channel seint á kvöldin fylling. Eina skiptið sem mig hefur alltaf langað til að hoppa af ferð í Disney World (eða Disney/MGM Studios í þessu tilfelli) var að grípa jakka Dick Tracey af mannequin, rífa hann í tætlur og troða honum niður í kok fararstjóranna með því að segja. "Borðaðu þetta! Borðaðu þessa vanheilagu myrkrinu!!!" Ég hef aldrei verið jafn reið út í kvikmynd, ekki einu sinni "Nutty Professor II: The Klumps" eða "Flash Gordon". Langar þig í fallega liti og kvikmyndatöku? Er ekki hér elskan. Gagnrýnendur halda áfram að segja „ó, en hún lítur líka út eins og teiknimyndabók“, fyrir mér er hún liturinn á Gordito eftir nokkrar vikur í sólinni. Um það bil eins skemmtilegt líka. Beatty ráfar um þetta landslag og hoppar um og talar við úrið sitt, sjálfan sig og einstaka sinnum við hina leikarana, í von um að einhver segi honum hvenær framhaldsmyndin hefst. Til að vera sanngjarn, hef ég aðeins séð þessa mynd einu sinni, en sársaukaþröskuldur minn er maður, ekki Guðs.