Jeremy Northam berst gegn „Total Recall“ klónahandriti og einnota rómantískum aukaleik til að vekja líf í ruglaðri persónu. Lucy Liu útskrifar leiklist sína frá trébyrjun yfir í vinnumannslíkan frágang. Þú getur ekki látið hjá líða að hlæja þegar þú horfir á viðtölin hennar á DVD-disknum þegar hún notar hugtakið "Femme fatal" og "Romance". Franska film-noir leikkonan er hún ekki og þau skortir efnafræði saman. Þessi mynd misheppnast, hvorki í söguþræðinum né hasarþáttunum heldur í skortinum á smáatriðum í ljósmyndun kvikmyndanna og túlkun á tækniheiminum í kringum kvikmyndina. helstu sögupersónur. Lítil tilraun er gerð til að klæða landslagið til að tákna hvaða samfellda kvikmyndalandslag eða tímabil. Bílar eru mjög 1990 og arkitektúrinn varla nútímalegur með opnum teikningum sem gefa til kynna takmarkað fjárhagsáætlun frekar en meðvitaða klæðnaðartækni. Tæknin er jákvætt fyndin. Gríðarstór "2001: A Space Odyssey" stórtölvur sem eru fóðraðir af geisladiskum sem hægt er að flytja með mönnum með gögnum sem safnað hefur verið af einhverjum óútskýrðum ástæðum, þrátt fyrir fjölgandi fjarskiptanet sem jafnvel ókunnugasta tæknifræðingur í dag myndi augljóslega vita. Það er augljós skortur á rannsóknum sem gerðar eru hér og miðað við opinn uppspretta eðli netsamfélagsins hefðu rannsóknir lítið kostað meira en auglýsingatöflu og persónulegan tíma. DVD-viðtöl sýna einnig að upprunalega kvikmyndaheitið var "Company Man" en þetta var líklega sleppt til þess að fá peninga í Matrix efla. "Cypher" titillinn hefur aðeins minnstu tengsl við myndina. Terry Gilliam hefði gert kraftaverk með þessu hugtaki; og endurskrifaði algerlega Decalogue. Þetta er fjarkvikmyndagæði og afar vonbrigði fyrir framleiðslu á lengd kvikmynd. Það gæti hafa verið gott undirspil fyrir "Alias".