Það er engin lóð. Það eru engar aðalpersónur. Það eru engar myndavélar á hreyfingu eða nærmyndir. Reyndar fylgir þessi mynd ekki neinni hefðbundinni frásagnartækni sem almenn kvikmynd notar. Hins vegar er Du Levande eftir Roy Andersson eftirtektarverð kvikmyndasögu. Þetta er snertandi sýn á sálarlíf mannsins. Roy Andersson, sem samanstendur af röð af vignettum, gefur okkur nána innsýn í það sem gerir okkur öll að manneskjum. Í fullkomlega innrömmuðum kyrrstæðum myndum, bætt við fullkomlega samstilltri, en samt sérkennilegri tónlist, kynnir Roy okkur fyrir fjölda persóna þegar þær taka að sér daglega tilveru. Sumt jaðrar við hörmulegt, annað bráðfyndið, við erum tekin í norrænt ferðalag sem engu öðru líkt. Þetta er ferð inn í litlu hlutina sem gera okkur að mönnum. Í stað þess að vera yfirþyrmandi frásagnargáfur eða sjónræn tækni er öllu strípað niður að lágmarki þannig að einblína á persónurnar sjálfar. Hún fjallar um ómerkileg atriði lífs okkar sem gera okkur að því sem við erum; drauma okkar, örvæntingu okkar. Það er í gegnum þessa einföldu athugun á öðrum sem við getum sætt okkur við hver við erum sem einstaklingar. Útþvegnir litir og dauðableikur förðun persónanna virðist aðeins leggja áherslu á einstaka sögur þeirra og minna okkur á að ólíkt þeim erum við öll á lífi. Það er enginn hamingjusamur endir eða ljós við enda ganganna í þessari mynd, samt gengur maður út úr bíóinu með lífstilfinningu. Miklu aðgengilegri en fyrri mynd hans, Songs from the Second Floor, Du Levande, er sannarlega hvetjandi kvikmynd.