2 stjörnur af 10 mögulegum - og það er að vera of gjafmildur. Ég hugsaði með leikarahópi af James Woods, Cathy Bates, Randy Quaid, Lou Gossett, Jr., og Henry Thomas - hvernig gæti það misst af. Ég hafði rangt fyrir mér. Ég get aðeins velt því fyrir mér hvaða eiturlyf Sam Shepard var um helgina sem hann setti þetta stykki af dribblingi. Ég hafði lengi grunað Sam S. um að vera hálfvitlaus, þessi mynd, byggð á leikriti hans, staðfestir það. Þetta er svona listræn b.s. sem leikarar ELSKA að sökkva tönnum sínum í þar sem það gefur þeim tækifæri til að anda endalaust. Hins vegar, fyrir áhorfandann sem situr í gegnum þetta vitlausa rusl, þá er nákvæmlega EKKERT að elska við þessa mynd. Þú hefur ekki séð vanvirkar fjölskyldur fyrr en þú hefur séð þennan hóp. Pa er brjálaður, mamma er brjáluð, sonurinn er brjálaður og dóttirin er, ó já, brjáluð. Þeir hafa líka munn á þeim sem mæla orð sem myndu fá sjómann til að roðna, sérstaklega táningsdótturina. Til viðbótar við ofangreint, eins og það væri ekki nóg, er söguþráðurinn - og hann er svo þunnur að þú gætir lesið hann ítarlega - - er með gat á stærð við Alaska. Ma er að leggjast á eitt um að selja niðurnídd býlið sitt. Eins og það kemur í ljós er Pa. Nú segist ég ekki vera sérfræðingur í fasteignaviðskiptum, en síðast þegar ég athugaði, verður eign í sameiginlegri eigu að hafa báðar undirskriftir eigenda til að seljast. Ef aðeins annar þeirra ætti eignina, þá gæti hinn ekki selt hana með löglegum hætti, svo það væri tilgangslaust fyrir viðkomandi að gera það. Herra Shepherd kýs að hunsa þessa grundvallarstaðreynd og þess vegna virkar söguþráður hans ekki. Ekki það að eitthvað annað hafi raunverulega virkað samt. Eina mögulega ástæðan sem einhver gæti haft fyrir að horfa á þessa mynd er ef þeir eru algjörlega örvæntingarfullir að sjá James Woods í full nekt að framan og ég get ekki ímyndað mér hvers vegna einhver myndi vilja það.