Ég leyfi mér að byrja á því að segja að eftir að hafa horft á þennan þátt í fyrsta skipti á DVD klukkan 22:00. eitt kvöldið gat ég ekki sofnað fyrr en um 03:00. Þessi stutta umfjöllun gæti innihaldið spillingar. Ég er lengi aðdáandi The Sopranos og ég get sagt að þetta sé besti þáttur sem ég hef séð. Ég er ekki að segja að öllum eigi að líða svona, en ég geri það. Þessi þáttur er samhljóða helginni sem ég eyddi með fjölskyldu minni, þar sem ég fylgdist með föður mínum, dái á gjörgæsludeild áður en hann lést. Þátturinn byrjar með Tony í öðrum raunveruleika: hann er sölumaður sem hefur verið rangt fyrir sér sem nafn. maður að nafni Kevin Finnerty. Þegar tíu mínútur voru liðnar vissi ég annað hvort að Tony væri að dreyma eða ég var að horfa á einhvern annan þátt. Þetta var ekki eins og venjulega Sopranos og ég elskaði það. Valkostur 1 er staðfestur þegar Anthony (eða "Kevin") horfir til himins í "þyrlukastarljósi" og við sjáum stinga í gegnum það, lækni með vasaljós. Við sjáum þetta aðeins í augnablik og röðin spilar út þar til við förum aftur í raunveruleikann í svipaðri aðstæðum og ég sagði nýlega frá. Tony hefur komist úr dáinu í aðeins augnablik. Strákarnir hans taka A.J. heimili og Carmella, yfirbuguð af streitu, brotnar saman á ganginum: einkennandi augnablik í þættinum. Það sem eftir er af þættinum skerum við á milli raunheimsins: fjölskyldunnar sem glímir við hugsanlega neikvæða niðurstöðu þessa dás og Tonys. varaveruleiki, sem er hliðstæður því sem er að gerast bæði í huga hans og raunveruleikanum í kringum hann. Svo kemur stjörnupunkturinn í þættinum: eftir A.J. Lýkur við að segja móður sinni að hann sé hættur í skólanum, hún gengur inn til að sjá Meadow sitja við hlið Anthony. Hún nálgast Tony og segir bestu línu þáttarins: "Anthony, heyrirðu í okkur?" Í heimi Tonys fer hann inn í dimmt hótelherbergi og kveikir ljós. Hann fer úr skónum og fer að símanum. Hann reynir að hringja, en hann getur það ekki - eins og hann væri að reyna að segja eitthvað til baka við Carmellu, en gæti ekki stillt sig um að gera það. Ekki ennþá. Hann sest niður og horfir út um gluggann sinn. Glitrandi ljós sem hefur endurtekið sig allan þáttinn virðist nú kalla á hann hinum megin í borginni."When It's Cold I'd Like To Die" eftir Moby giftast fullkomlega við þessar síðustu myndir og hjálpar til við að skapa tilfinningaþrungna vals- coaster af þætti.10 af 10.P.S.: Horfðu á næsta þátt. Þú kemst að því hvað ljósið er. Það er dásamlegt.