Vanaja (2006), skrifuð og leikstýrð af Rajnesh Domalpalli, er óvenjuleg kvikmynd frá Suður-Indlandi. Mamatha Bhukya leikur hina 15 ára gömlu Vanaja sem býr í dreifbýli með ástríkum en alkóhólískum föður sínum. Ef hún ætlar að ná árangri í lífinu verður hún að sigrast á skuldbindingum lágstéttar og fátæktar. Ég fór á myndina og bjóst við lýsingu á ömurlegri stúlku sem er niðurdregin af samfélaginu. Þetta er ekki það sem „Vanaja“ sýnir okkur. Unga konan er aðlaðandi, greind og metnaðarfull. Hún mun ekki sætta sig við örlög sín með tárum eða einfaldri uppgjöf. Hún vill ná árangri og það er aldrei ljóst að hún muni ekki ná árangri, þrátt fyrir líkurnar. Leiklistin sem herra Domalpalli dregur fram úr hópi áhugamanna sinna er kraftaverk. Mamatha Bhukya er framúrskarandi í titilhlutverkinu og Urmila Dammannagari vinnur einstakt starf sem frú Rama Devi, auðugi landeigandinn sem er áður frægur klassískur dansari. Í myndinni lærir Vanaja suður-indverskan klassískan dans, eins og hún gerði í raunveruleikanum. Ég gat ekki sagt hversu góður dans Vanaja var á indverskan mælikvarða, en mörg dansatriðin voru töfrandi. (Hugsaðu ekki Bollywood - þetta er klassískur dans. Hann er líka mjög frábrugðinn ballett, því í ballett lyftir dansarinn hælunum frá gólfinu. Í hljóð indverskum dansi er hælurinn aðal snertipunkturinn.)Þetta er kvikmynd sem ekki má missa af. Það mun virka á DVD, en verður betra á leikhústjaldi því dansinn verður sýndur betur. Hins vegar, ef DVD er eini kosturinn þinn, þá sjáðu það þannig. Vertu bara viss um að sjá það.