Einn af álitsgjöfunum um efni Lil' Pimp (dbborroughs of Glen Cove), fékk það rétt þegar hann/hún sagði að myndin væri mjög slæm en ég tek undantekningu þegar hann/hún tjáði sig um hreyfimyndina. Hreyfimyndin var ekki slæmt vegna Macromedia Flash. Þetta var lélegt fjör vegna þess að það var rangt leikstýrt. Flash er bara tæki. Í réttum höndum getur listamaður búið til hreyfimyndir eins fulla og fljótandi og hvaða Disney kvikmynd sem er og í röngum höndum getur hún litið jafn illa út og efni á internetinu, þar sem Lil' Pimp er upprunnið og hefði átt að vera þar. .Stúdíó eins og Cartoon Network, Nickelodeon, Disney og Warner Bros., búa til frábæra hreyfimynd með því að nota Flash (þ.e. Puffy Ami Yumi, Foster's Home for Imaginary Friends, Mucha Lucha, o.s.frv.). Lil' Pimp var illa hugsaður stykki af tripe sem var gert vegna þess að Revolution Studios keypti Media Tripp og Lil' Pimp var ein af eignunum sem fylgdu með. Roth og félagar héldu að þeir myndu græða á því að nýta sér töffara eins og Lil' Pimp og svindlinu var haldið áfram af framleiðanda þess, Amy Pell. Ástæðan fyrir þessari fóstureyðingu teiknimyndar á þriðja þriðjungi meðgöngu er sú að enginn af stjórnendum Revolution Studios hafði raunsæi til að setja Mark Brooks og Peter Gilstrap til hliðar (þeir reyndu í raun og veru sitt besta en voru langt í hausnum) og ráða alvöru rithöfunda. , leikstjórar og að minnsta kosti hálfhæfur framleiðandi. Þeir gerðu þó eitt rétt, þeir réðu nokkra af bestu söguborðamönnum, hönnuðum og teiknurum í LA, en eins og Lil' Pimp sýnir fram á, þá er hægt að kaupa besta sportbílinn á gólfinu en ef þú ert vitleysingur, muntu eyðileggja það örugglega.