Egó. Það virðist vera eina ástæðan fyrir því að þessi mynd var gerð. Þessi mynd er svo röng á svo margan hátt að það er fyrir neðan virðingu manns að skrifa mikið um hana. Sérhver persóna var aðeins góð í að hrósa sjálfum sér og aðalleikarar (ég nota þetta hugtak frjálslega eins og leikstjórinn hefur gert) tilfinningar í steini. litla sagan, ef það, mistekst á grunnþáttum eins og rökfræði, tilfinningu og drama. Leiðsögn skilur mikið eftir. Augljósir gallar eru út um allt (persónahvatir eru ekki skilgreindar, væntanlegir eiginmenn finnast á einni nóttu, brotnar bílrúður laga sig meðal annars) Við skulum horfast í augu við það, Himesh getur ekki leikið. ekki heldur, að því er virðist, Hansika Motwani. Henni til varnar er hún enn bústinn barn sem lítur út fyrir að vera eldri en hún er þökk sé tonn af förðun. Raj Babbar ofvirkir og gerir litlu nærveru sína eins falska og mögulegt er. Darshan Jariwala hlær aðeins of mikið. Leikarinn sem leikur vin Himesh er hinn eðlilegi. nokkrar spurningar koma upp í hugann: hvernig getur slík mynd kostað 500.000.000 Rs. hvert fóru peningarnir??? veitt að ein eltingarröð var í meðallagi vel skotin og Mallika Sherawat fékk ruddalegar 15.000.000 rúpíur fyrir 15 mínútna framkomu sína og 2 lög. en algjör heimska myndarinnar svíður hugann. (þar á meðal 3 bílar í Mumbai sem mæta og hoppa á lögreglubíl) hið góða: Himesh sýnir hugrekki með því að leyfa myndinni að gera grín að nefrödd sinni og vörumerkinu „topi“. Við skulum gefa djöflinum sem hann ber: Himesh, eins og venjulega gefur góða tónlist. Hið slæma: Leikstjórn, Saga, söngur Himesh er enn erfitt að hunsa The Ugly: Dialogs og allt hitt!!!Lokaorð: Sársaukafullt í öllum skilningi orðsins! Horfðu aðeins á þessa mynd ef þú elskaðir "Yaadein" eftir Subhash Ghai