Það er ekki mikið meira sem ég get sagt um þessa mynd en allar athugasemdirnar á síðu eitt, nema - eins og Jesse segir - "það eru berin". Allir álitsgjafar á síðu 1 skrifuðu mælskulega - eins og næstum því sem svarglugginn er í þessari mynd. Þetta er kannski bara eitt af þessum blekkingu hlutum sem við heyrum svo mikið um, en venjulega er það gert af leikurunum sem bera línurnar: fallegt handrit. Kannski hefur Robert Redford haft strangt vald á leikarunum/leikkonunum við tökur á þessari mynd, svo að fegurð sögunnar týnist ekki. Ég fór líka í kirkju þegar ég var mjög ung og á táningsaldri. Prestur kirkjunnar talaði mjög mælskulega og hljóðlega eins og séra Maclean gerði í kirkju sinni. Það er í sjálfu sér allt önnur mynd sem er sýnd af suðrænum baptistakirkjum - ekkert heilagt í kirkjunni minni. Þetta var stór kirkja, með mörgum ólíkum dagskrárliðum til að halda söfnuðinum uppteknum - það hvetjandi var kannski tónlistardeildin með sínum risastóra kór og næstum klassískum söngvum. Sömuleiðis var sunnudagskvöldsöfnuðurinn nær eingöngu yngra fólk. Ertu jafnvel meðvitaður um að það var einu sinni óhætt að fara í kirkju á sunnudagskvöldið? Hvernig ég vildi að það væri enn! Að horfa á „A River Runs Through It“ er mjög eins og að heyra fallega prédikun í kirkju þar sem meðlimir hennar taka fullan þátt í lífinu. Eins og þegar hefur verið skrifað svo fallega, er prédikunin fyrir þessa mynd fegurð Montana í opnu rými - samt, eru ekki líka eldflaugasíló þarna líka? Fluguveiði eða önnur athöfn sem dregur fjölskyldumeðlimi nær saman fyrir hamingjusömu lífi - og djúpum skilningi hver á öðrum - verður blessun. Þótt þú sjáir sumt af skuggalegri hliðum lífsins þá setur einfaldleiki sögunnar varanleg áhrif á hjarta þitt, ef þú leyfir því. Speakeasies og vændiskonur eru í mótvægi af einföldum samkomum gamaldags, samfélagslautarferða eins og þessi mynd inniheldur - í miklum andstæðum við nútímafjölskyldur sem fara með börnin sín til Disneylands til að skreppa í gleðiferðir og kalla það „saman dag“. Það er athugavert við það, en eins og "River" sýnir fram á, gæti eitthvað af þögulli fegurð þess ekki gert neitt annað en að gera lífið ríkara. Þetta er þriðja myndin sem ég hef séð þar sem Tom Skeritt (?) leikur föður, allt í mismunandi stílum og frábærlega leikið. Brad Pitt, að mestu óuppgötvaður hæfileikamaður nema "Thelma og Louise" og "Meet Joe Black", og allt af meðlimum leikara áttu mörg verðlaun skilið. Litlar sögur sem eru frábærlega sagðar munu fá 10 af 10 frá mér yfir hvaða kvikmynd sem er með ofbeldi, ljótt orðalag, ljótleika og „action“. Ég er sérstaklega að hugsa um "Crash" og flestar kvikmyndir "Arnolds". Þvílíkur frelsari fyrir frið sem þessi mynd er.