Furðu vel leikin, vel skrifuð mynd um harðan rokk-en ágætan ungan mann sem fær þann miða sem vænta mátti á stjörnuhimininn: Uppáhalds þungarokkshljómsveitin hans vill að hann leysi aðalsöngvara þeirra af hólmi. Ekki langsótt, myndin reynir að halda hlutunum í samhengi og fer ekki yfir höfuð; það fær þig vissulega til að hugsa tvisvar um þessar langvarandi fantasíur unglinga um að vera í tónlistarbransanum. En handritið, þrátt fyrir traustar samræður, fylgir þrautreyndu formúlumynstri og festist í sínum eigin klisjum í lokaþáttinum. Ég naut þess miklu meira en sykraða lóbolluna "Almost Famous". Það hefur fallegan, bitur brún til að fara með þungmálmi decadenence, en sterkari frágangur gæti hafa gert það eftirminnilegra. **1/2 frá ****