Hin ómögulega kynþokkafulla Rosie Holotik leikur Charlotte Beale, nýja hjúkrunarfræðing á einu af þessum kvikmyndahæli þar sem læknirinn sem sér um hefur sínar eigin óhefðbundnu leiðir til að meðhöndla fangana. Með tregðu til að koma henni um borð er hinn ofurvaldi Dr. Masters (Anne MacAdams, a.k.a. Annabelle Weenick). Fangarnir taka Charlotte heldur ekki of vel. Að hluta til leyndardómur, hluti hryllingur, þetta upphaflega viðleitni B-myndaleikstjórans S.F. Brownrigg hefur þrúgandi tilfinningu yfir því. Þessir litríku geðsjúklingar, þar á meðal nymphomaniac með ekkert sjálfsálit, ljúfur risi sem hefur þegar farið í lóbótomíu og meintur "dómari" sem talar í lögfræðilegu hrognamáli, ráða yfir skjánum með óspennandi nærveru sinni. Þetta er mynd sem virkar nokkuð vel, koma á grófu, grátbroslegu andrúmsloftinu strax í upphafi. Nokkrar stuttar sprengjur af myndrænu ofbeldi hjálpa líka til við að gefa því gamla góða arðræningja eiginleikann. Það eykst ákaft þegar kvenhetjan í útrýmingarhættu berst við að viðhalda eigin geðheilsu og býður upp á hvern súrrealískan fund á eftir öðrum. Sérstaklega áhrifarík er sú gamla frú Callingham sem vitnar í ljóð. Ég skemmti mér frekar vel við að horfa á það.7/10