Eins góð auglýsing fyrir lýðveldisstefnu og þú ert líklegri til að sjá, "Mayerling" er hversdagssaga um konunglega þjóð í Austurríki seint á nítjándu öld. Hún gerist á meðan á einni af innri óróa Evrópu virðist óstöðvandi að hún snýst um Franz Joseph keisara (Hr. James Mason), uppreisnargjarn sonur hans, krónprinsinn Rudolf (Herra Omar Sharif) keisaraynjan (ungfrú Ava Gardner) og ýmsar ástkonur, leynilögreglumenn, njósnarar, óhóflega einkennisbúna popinjays, sígauna, dansara, eiginkonur, hermenn, svanir, hesta og hinn undarlega innræktaða vef evrópskra kóngafólks á tímum austurrísk-ungverska keisaraveldisins Franz Josephs. Tekið upp á því sem gömlu kvikmyndaplakötin kölluðu „A Riot of Color“ og líkist ekkert meira en dýrt klædda en vitsmunalega áskorun framleiðslu á „The Student Prince“. Herra James Mason, klæddur mjög fallegu litlu hvítu númeri, notar mittel-evrópska hreiminn hans fyrir allan tilgang þegar hann man eftir honum. Ég er mikill aðdáandi hans og ég vona innilega að launin hafi verið í samræmi við ósmekkinn sem hann fann greinilega fyrir persónunni sem hann var að leika. Herra Omar Sharif, sem byggði upp feril sem byggist að miklu leyti á því að horfa beint í myndavélina með stóru brúnu augunum sínum og líta út fyrir að vera sálarfullur, gefur ótrúlega einhæfa frammistöðu sem son sinn krónprinsinn. Hann er algjörlega ósannfærandi sem maður sem -í myndinni kl. snýr að minnsta kosti í gegnum skautahlið austurríska aðalsins. Með smurða lokka sína þétt á sínum stað slær hann sig og stillir sér upp í sífellt ólíklegri einkennisbúningum. Sem uppreisnarmaður talar hann ræðuna en tekst áberandi ekki að ganga og skilur eftir sig neðsti hnappurinn afturkallaður á einum kyrtlinum hans er um það bil eins langt og ögrun hans nær. Óhamingjusamur giftur verður hann ástfanginn af almúgamanni." Forbidden Love" er ein af þáttunum í myndinni. Þar sem hún er leikin af sjaldgæfustu ungfrú. Catherine Deneuve hann er varla að ýta á umslagið þarna. Fröken Deneuve hefur snið til að deyja fyrir og við sjáum frekar mikið af því, sérstaklega í röðinni sem sett er í ballettinn. Núna elska ég ballett eins mikið og næsti maður, en þessi röð virðist halda áfram í of langan tíma, tortryggnari gagnrýnandi gæti talið það vera "fyllingu". Móðir Rudolfs, keisaraynjan er leikin af ungfrú Ava Gardner. Hún gefur hlutverkinu gamla góða ameríska oooomph, sem gerir hana svolítið eins og "Auntie Mame", en það er gert með óneitanlega stíl. Rudolf er vissulega mjög hrifinn af móður sinni - ég' Ég mun ekki orða það sterkara en það. Eina frammistaðan sem er þess virði að horfa á er sýning Mr James Robertson Justice sem Sir Lancelot Spratt - sorry, Edward, Prince of Wales. Hann er svo dásamlega áhyggjulaus um allt sem er að gerast í kringum hann að það er ánægjulegt að sjá. Ég beið einskis eftir að hann spurði Rudolf hin ódauðlega spurning "Hvað er blæðingartíminn?". Ég er ekki hæfur til að mótmæla sögulegri nákvæmni „Mayerling“, en að mínu mati er allt annað við það hæpið. Þetta er rúritanska ópera Buffa án laganna til að senda þig heim úr leikhúsinu flautandi.