Þegar ég sá stiklur þessarar myndar leit hún út fyrir að vera góð rómantísk gamanmynd. Ég bjóst við léttum dúnkenndum skemmtunum. Í staðinn leiddist mér og var svolítið þunglynd. Satt að segja var engin efnafræði á milli aðalhlutverkanna og myndin hafði lítið ef eitthvað sem var fyndið við hana. Litla stúlkan var yndisleg - þegar hún grét, þá grét ég - en ég hélt að þau hefðu kannski notað einhvern aðeins yngri í hlutverkið. Hvort heldur sem er, myndin var full af löngum, daufum þögnum eða þrotandi óperutónlist. Ég er ekki andstæðingur óperu, en ég hefði kosið að þeir eyddu þeim tíma í að leyfa okkur að kynnast persónunum, sem voru allar stífar og vanþróaðar. Ég varð fyrir miklum vonbrigðum með þessa mynd. Allan tímann sem ég horfði á hana hugsaði ég um hversu miklu betri hún hefði getað verið.