Í fullri hreinskilni er þessi þáttaröð jafn klassísk (eins og sjónvarpið segir) eins og upprunalega ljóðið er um heimsins bókmenntir. Það er langt frá því að vera gríðarlega arðrænt, það er falleg og virðingarverð túlkun á einum af einkennandi textum vestrænnar menningar. Ég var hrærður yfir vanda Ódysseifs og fylgjenda hans; snert af dramatíkinni um fall Tróju (sem fannst en ekki sést); hrifinn af því hvernig guðirnir léku sér að örlögum dauðlegra manna. (Þess ber að nefna að guðirnir sem birtast hér eru ekki fáránlegar CGI-verur sem flökta um á ökklavængjunum, eða illa steyptar tískufyrirsætur í bikiníum. Eins og í verkum Hómers, starfa þeir í gegnum dauðlega umboðsmenn eða, sjaldan, táknuð með klassískum styttum ).Það er leitt að það er ekki fáanlegt á DVD, sérstaklega í ljósi þess hversu óæðri og cheesy aðlögun Odyssey er að finna í myndbandsbúðum.