Þrátt fyrir að hann hafi starfað fyrir verstu ríkisstjórn 20. aldar er Erwin Rommel almennt vel metinn af sagnfræðingum og heimsstyrjaldaráhugamönnum sem heiðursmaður, hermaður og frábær taktíkari á sviði vélvædds hernaðar. Ef Hitler hefði aðeins gefið honum hermennina og þann mannskap sem hann hafði óskað eftir í Afríku, segja rökin, að hlutirnir hefðu farið allt öðruvísi. Og það er líklega satt. Rommel var í rauninni hernaðarsnillingur og að öllum líkindum framúrskarandi, heiðarlegur maður. En þessi mynd fer út úr því að sýna hann sem nánast dýrling. Hann vinnur vinnuna sína, reynir að vinna stríðið fyrir Hitler, en Fhrerinn truflar stöðugt og gefur honum fáránlegar skipanir, sem Rommel (James Mason) lýsir undrun yfir en spyr sjaldan í raun og óhlýðnast aldrei. Aðeins þegar það er augljóst að Hitler er að leiða Þýskaland í glötun, dettur Rommel í hug landráð gegn honum; þetta vandamál spilar upp sem meginþema myndarinnar, góður maður í slæmum kringumstæðum sem reynir að gera rétt. Mason er fínn sem Rommel, en það er varla eftirminnileg frammistaða í takt við td George C. Scott sem Patton . Rommel var auðvitað ekki eins litríkur og Patton, en þessi mynd er svo áköf í að láta hann líta út eins og almennileg manneskju að það gleymist að gera hann áhugaverðan. Hann fellur stundum í hlýju þegar hann er með eiginkonu sinni Lucie (ungri Jessica Tandy, vel leikin), en venjulega er Mason kallaður til að sýna stífa breska frammistöðu eins og Bretar væru að reyna að gera tilkall til Rommel fyrir sig (þó að öllu leyti sanngirni allir nasistar eru með enska hreim nema Hitler). Gert á ódýran hátt, með hvaða bardagaatriði sem er að strjúka myndefni og strendur suður Kaliforníu tvöfaldast fyrir Túnis, það er ekkert sem mælir sérstaklega með þessari mynd. Endurgerð gæti verið áhugaverð (ég myndi velja Ed Harris aðeins vegna smá líkamlegrar líkingar og, ja, Harris getur leikið) væri hún krydduð aðeins, en þessi mynd sýndi mér að mestu hversu miklu meira krefjandi við sem áhorfendur erum orðin á síðustu fimmtíu árum; ævisaga sem þessi blíða myndi aldrei klippa hana lengur.