Af lífinu í (sumum) háskólum. Auðvitað voru listræn leyfi tekin, en sumt af því sem þú sást í þessari mynd fer fram í sumum framhaldsskólum. Ég fór í framhaldsskóla í Suður-Kaliforníu þar sem kynþættirnir hanga nánast með sínum eigin. Það er fyndið vegna þess að þetta eru skólar sem vilja einingu kynþátta, jafnrétti o.s.frv. og ég get með sanni sagt að það er til staðar. En málið er þegar tíminn sleppir, eða þegar þeir eru bara að hanga og bíða eftir kennslunni, virðast þeir (nemar) bara hanga með fólki af eigin kynþætti eða þjóðerni. Er það slæmt? Eiginlega ekki. Allir þurfa tilfinningu um að tilheyra. En eins og skólablað eins skóla sem ég fór í skrifaði einu sinni um það, "við ættum öll að reyna að hanga með nemendum af öðrum þjóðerni og reyna að þekkja þá." Annars ertu að búa til þinn eigin aðskilnað. Rasismi var vissulega til í einum af þessum skólum sem ég gekk í. Eitt sinn setti einhver bæklinga um háskólasvæðið þar sem talað var um dýrð aríska kynstofnsins og hafði tákn sumra þessara kynþáttafordómasamtaka. Sem betur fer gerðist ekkert eins og atvikið í myndinni þar sem ungi hvíta maðurinn fór af stað og byrjaði að skjóta á fjölmenningarsamkomu. Ég get bara vona og biðja um að ekkert slíkt muni gerast. Svo er "Higher Learning" of dramatískt? ýkt? Kannski. Er það svona "úr marki?" Það fer eftir því hvar þú fórst eða ferð í skóla. Kynþátturinn þar sem þjóðernishóparnir hanga bara með sitt eigið gerist. Að frádregnum Hollywood ýkjum, þá sló keppnismálið ansi nálægt heimili fyrir mig.