Ég horfði á þetta í gærkvöldi í sjónvarpinu (HBO). Ég verð að viðurkenna að spennan í þessari mynd var óviðjafnanleg í flestum öðrum myndum frá FN tímum. Ég elskaði hvernig Chip var allur rólegur eina stundina og svo OFBELDIÐUR á næstu augnabliki. Það var klassískt. Ahh já. Dömurnar, illmennin, vindlarnir og þrjótalöggan! Það hefur allt. Þessi mynd skilaði mér öllum varningi. Ég elskaði sérstaklega hvernig þeir blanduðu kommúnisma inn í söguþráðinn, mjög algengt á þessu tímum kvikmynda. Mjög áræðið líka þar sem svartur listi var vinsælt í þá daga. Ég met þessa mynd eina þá bestu sem ég hef séð í FN tegundinni!