Þessi mynd er virkilega sérstök. Það er mjög falleg mynd. Sem byrjar með þremur munaðarlausum börnum, Sho, bróður hans Shinji og vini þeirra Toshi, Þeir eru fátæk börn, búa á götunni, en einn daginn tókst þeim að stela fullum poka af peningum og síðan geta þeir lifað á, til að kaupa hús, og líf þeirra virðist verða miklu betra. Þeir eru að eignast nýja vini, lífsvini. En eitthvað fór úrskeiðis og þeir eru að verða óvinir og það endar allt með því að þeir drepa hvort annað. Ég var neikvæður í garð þessarar myndar í upphafi, því þegar söngvarar (Gackt - Solo, fyrrverandi söngvari í Malice Mizer, Hyde - Solo, söngvari í L'Arc~en~Ciel, báðir mjög frægir í Japan og Wang Lee-Hom - taívanskur söngvari) að reyna að verða leikarar, en þetta er ekki eins og hinar söngvararnir-fara-leikarar-myndirnar. Þeir eru að standa sig frábærlega og hafa enga fyrri reynslu í kvikmyndum (nema Lee-Hom, sem hafði verið í tveimur kvikmyndum áður). Þetta er algjörlega ein af mínum uppáhaldsmyndum. Kannski er það svolítið vegna þess að ég er mjög mikill aðdáandi Hyde, en - það var þessi mynd sem fékk mig til að uppgötva hann. Jæja, Gackt (sem leikur aðalpersónuna - munaðarlausa Sho) var hluti af hópnum sem skrifaði handritið , og það var hann sem krafðist þess að Hyde ætti að leika vin Sho, vampíruna Kei. Á þeim tíma þekktust þau ekki, að minnsta kosti ekki eins og vinir. En eftir myndina urðu þeir mjög góðir vinir, og það sýnir okkur líka að þeir unnu mjög hart að þessari mynd og að þeir höfðu gott samstarf. Myndin hefur margar mismunandi tilfinningar í gegnum söguna, ást, hatur, sorg, sársauki, einmanaleiki , Hamingja og svo framvegis. Mér finnst fyrsti klukkutíminn bestur, hann er svo fallegur. Eftir það er fólk að deyja, Kei er að fara og þetta breytist allt svo mikið. En samt er þetta frábær mynd, hún er eina myndin sem hefur fengið mig til að gráta, hún endar svo sorgleg en samt falleg.Svo ef þú hefur ekki séð þessa mynd ættirðu virkilega að gera það. Vegna þess að það er yndislegt, en sorglegt. Þú munt ekki sjá eftir því. ^^