Ég var mjög ánægður með að fara og sjá "Mílanómynd" sem var tekin í Mílanó. Alessandro Alatri er rómverskur leikstjóri sem hefur skilið almennilega og sem betur fer prentað í kvikmynd heimspeki Mílanós. Kvikmyndin segir frá venjulegu -á ferli- Mílanóshjónum, frá „fæðingu“ til dauða. Fæðingarbrúðkaupið er svo dæmigert úr hvaða kerfi sem verður frumlegt og tekur til allra brúðkaupsgestanna í leiftursögu um hvernig parið kom til hvors annars og fannst ástfangið. Lífið er erfitt í „urbe“ Mílanó og eftir að ljúflingarnir urðu harðari og harðari, þá loksins var afurðin: barn, sem í stað þess að styrkja hjónasambandið enn frekar veikist það vegna þess að „eigingjörn áhrif“ eru dæmigerð fyrir nútíma „ Metropolis“ persónuleika. Auglýsingaumhverfið með öllu "skapandi" undir streitu andrúmslofti hjálpar til við að taka vel þátt í söguþræðinum. Við erum að missa lífsgildin og það endurspeglast vel og djúpt í þessari fínu og beittu mynd frá leikstjóra Senza Pelle. Leikararnir eru vel valdir, Stefania Rocca fín og vel persónugerð og kemur jákvætt á óvart, óvænt góður Fabio Volo, vel. þekktur af "rusl" sjónvarpsþáttunum: Le Iene. Einkunn: 7/10