Mögulegir áhorfendur verið varaðir við, núverandi IMDb áhorfendaeinkunn fyrir „Tomorrow at Seven“ er frávik á lágri kosningaþátttöku. Það hefur áhugaverða forsendu, morðingi skilur eftir spaðaás-kort á vettvangi glæpa sinna, á meðan hann gerir fórnarlambinu viðvart fyrirfram. Aftakan fellur hins vegar í kramið og að segja að myndin eigi sinn hlut af söguþræði væri að gefa í skyn að það sé í raun til söguþráður. Chester Morris túlkar leyndardómsrithöfundinn Neil Broderick, sem fléttar inn þáttum raunverulegra morða af Spades-ás-morðingjanum sínum. nýjasta skáldsaga. Broderick ætlar að taka viðtal við auðugan kaupsýslumann fyrir bók sína, en fyrst þarf hann að komast framhjá sérvitringum ritara mannsins - "Ef þú stillir ættingja hans upp, þá hefðirðu nóg af hnetum til að halda Ford saman". Þessi lína gleður hann óhóflega við dóttur "hnetunnar" Mörtu (Vivienne Osborne), sem býðst til að kynna. Broderick hittir Thornton Drake (Henry Stephenson) rétt þegar sá síðarnefndi er að fara að leggja púsl sem sendill sendi frá sér um morguninn. Einu bitarnir sem eftir eru, eins og við lærum í eftirfarandi atriði, mynda djörf, svart lögun spaðaássins sem inniheldur orðin "Á sjö á morgun kvöld". Nú hvaða manneskja sem setur saman púsl notar ekki bitana með andstæðum litum FYRST! Upphaflega var ég forvitinn af útliti Frank McHugh og Allen Jenkins í hlutverkum þeirra sem lögregluspæjara sem kallaðir voru til Drake-bústaðarins. Yfirleitt eru persónur þeirra nógu litríkar til að bjóða upp á ósvikinn grínisti léttir, en hér eru þær bara pirrandi. Sérstaklega hættir McHugh's Clancy að hrópa andmæli við vitlausum ummælum frá félaga sínum Dugan, og báðir fara venjulega í gagnstæða átt þegar raunveruleg vandræði gætu komið upp. Nú er spurning - í ljósi deili á Ace morðingjanum, hvers vegna myndi hann hefur hann boðið skáldsagnahöfundi og löggupar sem hann hitti nýlega, með flugi á plantekruna sína í Louisiana? Sérstaklega þegar klukkan sjö mundu allir aðilar vera fangar áhorfendur um borð í flugvélinni þegar fyrsta morðið er framið. Það er hins vegar ekki Drake sem er látinn, heldur ritari hans Austin Winters (Grant Mitchell). Snemma grunur fellur á flugmanninn Henderson (Cornelius Keefe) í kjölfar slokknaðs ljóss, en Henderson hefur samt ekki tilkynnt morðið til yfirmanns síns fyrr en löngu eftir að hann kemur á plantekru Drake með öllum öðrum. Geturðu ímyndað þér að einhver reyni að komast upp með það í dag, nema þú hét Ted Kennedy? Þar sem dánarorsökin hefur ekki verið ákveðin, er dánarorsökin kallaður til, en sá fyrsti sem kemur fram (vitorðsmaður Broderick) er lygi. Samt, þegar hinn raunverulegi dánardómstjóri birtist, hverfur hann einfaldlega strax á eftir! Í öðru myrkri senu er bréf frá morðfórnarlambinu Austin Winters að verða lesið. Það týnist þegar ljósin snúa aftur, og vegna þess að það gæti bent á morðingja, verður það vísbending sem verður að ná í. Hvar var þá bréfið? Martha Winters dóttir greip það og setti í möttulinn á stofunni! Hversu mikil hugsun var lögð í þetta? Augljóslega er allt málið svo vitlaust að persóna Morris leysir málið frekar auðveldlega. Þrátt fyrir að myndin komi inn á rétt um klukkutíma þá verður hún næstum því að horfa á hana með öllu bullinu í gangi. Það er í rauninni aðeins eitt gamansöm augnablik sem vert er að endurtaka; á meðan þeir eru um borð í flugvélinni, hafa rannsóknarlögreglumenn þessi orðaskipti: Dugan - "Hey Clancy, hversu oft detta þessir hlutir?" Clancy - "Einu sinni!" Fyrir utan McHugh og Jenkins, get ég ekki sagt að ég hafi séð neinn af hinum leikmönnunum í myndum þessa tíma, þó ég sé aðdáandi flestra "B" leyndardómsmynda frá 3. áratugnum til 50. aldar. Sem betur fer gengur parinu miklu betur við bakið á Humphrey Bogart í geggjaðri gimsteini frá 1938 - "Swing Your Lady", þar sem hláturinn er viljandi. Það besta sem ég get boðið um "Tomorrow at Seven" er tilvitnun í Mörthu Winters um miðjan veginn í þessum kalkúni - "Þetta er bara kjánaleg tímasóun".