Persónulega hafði ég mjög gaman af Cut. Þetta var í fyrsta skipti sem ég hef séð ástralska slasher-mynd sem er gefin út í kvikmyndahúsum. Tegund sem venjulega er bundin við almennar hollywood-myndir. Með öllum venjulegum kex gamanmyndum og leikritum sem koma frá Ástralíu elskaði ég að geta séð heimaræktaða hryllingsmynd sem var ekki að rífa neitt. Ég hélt ekki einu sinni að þetta væri í raun skopstæling af öðrum myndum. Þetta var yfirnáttúrulega þema hryllingur eins og Nightmare on Elm Street, ekki Scream eða I know What You Did Last Summer og því var meira um stöðvun á vantrú. Ég held að það sé kominn tími á að áströlskar kvikmyndir reyni að komast meira inn í almennar tegundir. Cut var frumlegt, nógu ógnvekjandi og á endanum bara svolítið skemmtilegt. Ég myndi gefa það sjö af hverjum tíu og myndi ekki líta á það sem neitt alvarlegt. Það gerði það sem ég bjóst við að það myndi gera, skemmta og hræða mig nógu oft til að vera ánægður. Ég naut þess.