Að mínu mati ættu allir að sjá þessa mynd að minnsta kosti einu sinni. Það setti hlutina í samhengi þegar ég horfði á það. Þó hún hafi verið skálduð, fjallar þessi mynd um eitthvað sem gæti komið fyrir börnin þín. Hún sýnir hversu auðveldlega tveir krakkar geta falið bæði hatur sitt á skólanum sínum og áform sín um að myrða saklausa nemendur. Þessi mynd hefði ekki virkað í neinu öðru sniði. Þeir drógu af sér handfestu myndavélina, fullkomlega. Þetta minnir okkur á 20. apríl 1999, þegar Eric Harris og Dylan Klebold myrtu 12 nemendur og síðan sjálfa sig. Það minnir okkur líka á fjölmiðlastormurinn sem fylgdi í kjölfarið. Allir vildu sjá Rampart myndbandið og allir vildu sjá Basement spólurnar. Þessi mynd er skálduð útgáfa af draumum okkar að rætast. Við fáum að sjá krakkann á bak við skrímslið. Það eina slæma við þessa mynd er að hún gekk ekki vel á markaðnum og fáir vita jafnvel að hún væri til. Ef hún hefði fengið eina sýnishorn af einni stórmynd, hefðu allir farið til að sjá um hvað stórmálið snýst, Zero Day. Ég tel að þetta sé besta kvikmyndaaðlögun skólatöku af þeim fáu sem hafa sannarlega reynt hana. . Myndatakan sjálf tekur aðeins um það bil tíu mínútur af hinni og hálfu klukkustundar löngu mynd, því hún beinist að mestu leyti að Cal og Andre, og því sem þeir gerðu fram að þeim tímapunkti. Ef þú hefur ekki enn séð þessa mynd skaltu leigja hana og horfðu á það. Ég ábyrgist að þegar það er búið verður þú orðlaus.