Þessi mynd grípur mann frá upphafssenum og sleppir aldrei takinu. Þú fylgist með eftirlátssemi þegar þú horfir á spennu Janos Szaby yfir að koma til Ameríku. Hann er viðkunnanlegur náungi. Þú getur ekki varist því að vera hrifinn af honum jafnvel þegar ákafa hans er skipt út fyrir biturleika þegar örlög hans snúast. Þú veist að við aðstæður hans myndirðu neyðast til að taka sömu ákvarðanir og hann gerir til að lifa af. Þessi mynd fjallar um dýrkun samfélagsins á fegurð og öllu yfirborðslegu og á aðeins meira við í menningu tuttugustu og fyrstu aldarinnar. Janos sjálfur verður fórnarlamb þessarar heimspeki þegar hann segir við blinda kærustu sína "þú ert ung og falleg; ef þú gætir séð, myndirðu hafa heiminn." Og eins og margar nútíma glæpamyndir, þegar öryggi hennar er ógnað, nær hann kröftugri hefnd. Sakleysi hans er þó ekki glatað með öllu því hann krefst jafn hás verðs af sjálfum sér, vitandi að hann á skilið örlög sín. Peter Lorre er í fínu formi í þessu aðalhlutverki. Aðeins nokkrir leikarar gátu á sannfærandi hátt náð umbreytingu þessarar persónu úr saklausum í bitur glæpamaður á sextíu og níu mínútum. Lorre er vel studdur af öllum leikarahópnum sem gerir þetta að alvöru samspilsmynd og ekki bara farartæki fyrir eina stjörnu. Með aðeins minna prédikunarsamræðum væri þessi mynd 10. Mælt er með henni.