„Out to Sea“ er skemmtileg kvikmynd með þessum frábæra dúett Jack Lemmon og Walter Matthau í aðalhlutverkum. Þessi mynd er ekki alveg eins fyndin og "Grumpy Old Men" gamanmyndirnar þeirra (sem hún líkist mjög), en það er mikið hlegið í gegn. Lemmon og Matthau leika tengdaforeldra sem fara saman í siglingu. Þegar þeir eru komnir á bátinn veit Lemmon ekki að Matthau hefur skráð þá sem dansgestgjafa svo þeir þurfa ekki að borga fyrir siglinguna. Þetta vekur reiði Lemmon sem er ekki í neinu skapi til að dansa. Það sem verra er, Matthau kann ekki einu sinni að dansa. Engu að síður taka þeir þátt í því og það ferli sem þeir hitta nokkra af samferðamönnum sínum og áhafnarmeðlimum. Hér eru áhafnarmeðlimir: þar er skemmtiferðaskipastjórinn Gil Godwyn, leikinn af "Star Trek: The Next Generation" öldungadeildarmaðurinn Brent Spiner, sem hagar sér eins og illur einræðisherra. Það eru tveir aðrir dansstjórar, leiknir af "Barney Miller" stjörnunni Hal Linden og öldungis söngleikjastjörnunni Donald O'Connor. Þarna er skipeigandinn frú Carruthers, leikin af "Golden Girl" Rue McClanahan. Hvað farþegana varðar: þar er Vivian, ekkja sem Gloria De Haven leikur, sem verður ástfangin af Lemmon. Þarna er Liz, leikin af einni af mínum uppáhaldsleikkonum, Dyan Cannon, sem verður ástfangin af Matthau. Þarna er Mavis, móðir Liz, leikin af hinni gamalreyndu leikkonu Elaine Stritch. Og þeir hitta aðra líka. Það er ánægjulegt að horfa á alla þessa leikara þegar Lemmon og Matthau leika af þeim. Það er frábært að sjá Cannon hér, sjá er fallegt eins og alltaf; Stritch er æði; Spiner er fyndinn grínisti illmenni sem leikur það dauðans beint; De Haven er yndislegt; Linden, O'Connor og McClanahan eiga góða stund eða tvö; og að lokum eru aðalstjörnurnar tvær, Lemmon og Matthau, fínar eins og venjulega. Skemmtileg smámynd af gamanmynd.*** (af fjórum)