Ég get með sanni sagt að ég bjóst aldrei við að þessi mynd yrði góð. Ég fíla ekki fjölskyldumyndir. Ég er langt frá því að vera aðdáandi Shahid Kapoor. Síðasta mynd leikstjórans (MPKDH var algjör heimska. Og tónlistin var mjög leiðinleg og blíð. En þarna var Amrita Rao, sem er orðin uppáhaldið mitt eftir Main Hoon Na. Það voru líka Seema Biswas, Alok Nath og Anupam Kher sem eru mjög hæfileikaríkur. Svo nokkrir plús punktar.Ég sá myndina loksins og ég var mjög hrifinn. Hann færir okkur ungu unnendur MPK með klípu af HAHK brúðkaupinu, og við höfum sigurvegara. Söguyfirlitið er svipað og HAHK, ljós hjartahlýr í upphafi til alvarlegrar hamar í lokin. Leikstjórinn gerði líka persónu sem þú gætir tengt við. Það sem mér líkaði ekki við HAHK var að persónurnar voru of sérvitrar. Leikarinn eykur fullkomnun sína. Shahid Kapoor kom mér á óvart með góð frammistaða. Þetta er mikil framför og síðast en ekki síst hentar hann hlutverkinu. Best er auðveldlega Amrita Rao. Reyndar er þetta besti frammistaða hennar. Viðvera hennar á skjánum er svo rafmögnuð að þú hlýtur að elska frammistöðu hennar. Sameer Soni, Amrutha Prakash, Anupam Kher, Alok Nath og Seema Biswas eru frábærlega leikin. Ekki einum leikara finnst hann vera óviðkomandi. Lögin olli talsverðum vonbrigðum en þau munu hljóma betur eftir að hafa horft á þau. Mujhe Haq Hai og Do Anjaane Ajnabi eru fínar ballöður. Milan Abhi Aada Adhura Hai er líka ágætur að horfa. Lögin eru ekki litrík og dansandi og eru líkari ballöðum. Undantekningin er Hamari Shaadi Mein sem hlýtur að minna þig á HSSH og HAHK. Svo hver var gallinn í myndinni? Myndin verður frekar hæg og endirinn er frekar teygður. En myndin er samt á góðum hraða, sem gerir hana að fullkominni fjölskyldumynd.