Dekalog Five var áhugaverð áhorfsupplifun fyrir mig, vegna spurningarinnar sem Kieslowski virðist spyrja áhorfendur á lúmskan hátt. Þrír menn eru í brennidepli í þessum kafla og Kieslowski sýnir þeim tveimur sem taka þátt í morð bæði góða og slæma eiginleika (í manns tilviki, næstum yfirgnæfandi slæmum). Með svona viðbjóðslegar persónur fann ég mig næstum því feginn að þeir myndu fá einhvers konar refsingu. Hins vegar, þegar tíminn kemur fyrir morðið (Og það hefur síðari áhrif á morðingja), tekur Kieslowski áhugaverðan vinkil og virðist spyrja okkur sem deildum skoðun minni: "Ertu ekki jafn sekur og þessi maður?" Svona óbeint ávarp áhorfenda gerir lokaþátt Dekalog Five miklu dýpri þar sem Kieslowski (Eins og venjulega) heldur sig ekki innan bókstaflegra marka þema síns. Rétt eins og aðrir hlutar Dekalog taka ekki þema boðorðsins þeirra í bókstaflegri merkingu, þá gerir Dekalog Five ekki heldur. Það spyr okkur hvað sé morð, hver er sekur um morð og hver ætti að vera viðeigandi refsing, ef einhver er? Þetta er frábær mynd og, dæmigert fyrir Kieslowski, algjörlega töfrandi.