Einfaldlega ein af mínum uppáhalds dramatísku sjónvarpsmyndum, að mörgu leyti falleg en samt sorgleg, yljar um hjartarætur og vekur til umhugsunar, þetta er frábær dramatík nokkurra ára í lífi C.S. Lewis og samband hans við Joy Davidman. Mér fannst það vera ótrúlega hrífandi með frábærum og „raunsæjum“ samræðum og aðstæðum. Þetta virtist allt mjög „raunverulegt“, en samt voru líka „töfrandi“ augnablik sem gera mann næstum andlaus af ánægju. Ackland og Bloom sem aðalpersónur voru frábærar, sem og aukaleikarar. Þetta er eitt af þessum leikritum sem ég á erfitt með að gagnrýna, einfaldlega vegna þess að fyrir mig er EKKERT að gagnrýna, það virkar bara svo vel á svo mörgum stigum. Mjög mælt með því.