Að skoða hina skálduðu ævisögu "The Phenix City Story", fullyrði ég, er að fara inn á svið þar sem bandarískir kvikmyndagerðarmenn hafa sjaldan vogað sér, leikstjórinn Phil Karlson fékk leikstjórnarverkefni sitt á "The Untouchables" sjónvarpsþáttaröðinni að mestu leyti á grundvelli "Kansas" City Confidential“ og þessi mynd; og hún er orðin ein dáðasta og mest eftirherma kvikmynd sem gerð hefur verið. Sjaldgæfasta afrek bandarískra kvikmyndagerðarmanna virðist vera hetjumiðuð markviss andglæpamynd eða sjónvarpssería; Ég minni áhorfandann á hversu kröftuglega framleiðendur "Cain's Hundred" og "Hardcastle og McCormick" og jafnvel "the Untouchables" þurftu að vinna til að framleiða allt annað en þætti sem voru að mestu helgaðir óskáldlegri starfsemi glæpamanna frekar en þeirra. siðferðislegir andstæðingar. Þessi kraftmikla, hrífandi og mjög gráhærða kvikmynd hefur sinn stíl; og lexía þess virðist vera athygli á smáatriðum um andstæðinga og fórnarlömb glæpasamtaka sem og klíkumeðlimi þeirra. Það er tólf mínútna aðdragandi myndarinnar, þar sem fréttamaðurinn Clete Roberts tekur viðtal við raunverulega þátttakendur frá Alabama-borginni sem höfðu barist gegn spilltum varaglæpaklíkum hennar. Vandamálið ólst upp vegna nærveru Fort Benning handan ánna og næstum aldar langri tilvist vígahola á svæðinu. Í myndinni er greint frá endurkomu John Patterson frá Þýskalandi þar sem hann hefur verið saksóknari. Faðir hans, sigraður fyrir dómsmálaráðherra Alabama, neitar að taka þátt í leit sinni að 14th street vicelords þrátt fyrir nokkrar ögrun, þar á meðal að hafa barið son sinn, sem Patterson hefndi á kvalara sínum. Það eru nokkrir vel þróaðar persónur, þar á meðal Ellie, sem vinnur í einum af klúbbunum og heiðarlegur kærasti hennar, leiðtogi samtaka, Pattersons og eiginkonu John, Ed Gage, aðgerðarmenn varaherranna og Zeke Ward, heiðarlegur blökkumaður. fórnarlamb fyrir andstöðu sína við þá. Kvikmyndatakan eftir Harry Neumann og myndlistarstjórn Stanley Fleischer eru í svörtum/hvítum og eru mjög eins og fréttamyndir, sem eykur á raunhæfan kraft myndarinnar. Tónlist eftir Harry Sukman stuðlar að myndinni á áhrifaríkan hátt. Rithöfundurinn Daniel Mainwaring og Crane Wilbur framleiddu hraðvirka og beinskeytta sögu sem skiptist í hluta. Hluti einn sýnir heimsveldi viceords innan úr einum af kylfum þeirra, sýnir örlög fórnarlambs sem er barinn og síðan sóttur af lögreglu í launum mafíunnar. Í öðrum hluta neitar Albert Patterson að andmæla leiðtoga mafíunnar, hinum greinda Rhett Tanner. Í þriðja hluta snýr ungi Patterson aftur og eftir nokkur atvik, þar á meðal að hann þurfti að berja höfuð mafíunnar til að hefna sín eigin barsmíðar, ákveður hann að stýra föður sínum sem dómsmálaráðherra ríkisins. Konan hans er skelfingu lostin; og múgurinn drepur dóttur Zeke Ward og hendir líkinu í hús Patterson með viðvörun að börnin hans verði næst. Nokkur fleiri slík atvik, þar á meðal tap á réttarhöldum þar sem Pattersons sanna að drottinn drap vin sinn sem hafði fundið bílinn sem var bendlaður við morðið á litlu stúlkunni, og horfðu á rannsóknina lýsa því yfir að andlátið hafi verið slys, sannfæra Patterson um að hlaupið, og hann hlýtur tilnefningu demókrata í ríkinu þrátt fyrir tölfræðiaðferðir mafíunnar - og er strax myrtur. John Patterson kemur í veg fyrir að árvekjandi mannfjöldi hefji opinn hernað við 14th Street mafíuna og notar raddir þeirra til að hringja í höfuðborgina og krefjast herlaga fyrir Phenix City. Klúbbunum er lokað og búnaður gerður upptækur, en ekki áður en stúlkan inni er myrt af mafíuforingjanum og Zeke Ward þarf að stöðva Patterson frá því að drepa Tanner í stað þess að koma honum til lögreglu. Endir dramasins eru hressir; en horfur á bænum eru síður en svo málaðar; múgurinn reyndi í raun að koma aftur og flutti síðan til Tennessee. Í þessari vel leiknu klassík í kvikmyndagerð gegn glæpum er Richard Kiley ungur en mjög sterkur sem Patterson, leikur hana hreimlausan. John Mcintyre sem faðir hans er mjög góður, en Edward Andrews sem Boss Tanner er verðlaunakali. Aðrir í leikarahópnum eru Kathryn Grant sem stúlkan inni, Ellie, Jean Carson og Kathy Marlowe sem konur mafíunnar, John Larch sem dóna þeirra, Biff Mcguire sem unga fórnarlambið, James Edwards sem Zeke Ward, Lenka Peterson sem eiginkona Johns og nokkrir góðir karakterleikarar sem bæjarmenn og mafíuforingjar. Það er erfitt að segja nógu góða hluti um raunsæi og skort á stellingum í þessari mynd; þetta er vissulega ein besta leikstjórn Phil Karlson. Karlson gerði einnig "The Scarface Mob" gerði síðar "Walking Tall" líka. Hugvekjandi og hvetjandi sýn á hvernig sjálfgefnir borgarar í lýðræðisríki fyrir almannahagsmuni geta sætt sig við harðstjórn og hvernig nokkrir heiðarlegir menn geta kennt þeim nauðsyn þess að berjast fyrir réttindum sínum.