Ég elska slæmar kvikmyndir. Ekki bara vegna þess að þær eru oft jafn skemmtilegar og „raunverulega“ „góðar“ myndir (eins og Pirates of the Caribbean þáttaröðin og önnur Hollywood-pató), heldur eru þær oft miklu betri en þessar myndir. Og það er ástæðan fyrir því að ég elska ítalska bíómynd frá 1970 og 1980. Og það er ástæðan fyrir því að ég elska þessa mynd sérstaklega, The Barbarians & the Company. Leikstjórinn Ruggero Deodato hefur gert nokkrar í raun mjög góðar myndir, eins og House on the Edge of the Park, og líka Atlantis Interceptors hans og Live Like a Cop, Die Like a Man eru skemmtilegar hasarmyndir. En þetta er mjög slæmt. The Barbarians er svo fáránleg mynd. Peter og David Paul sem Barbarian bræðurnir Kutchek og Gore eru mjög fyndnir, vegna skorts á karisma og leikhæfileikum. En ef þeir geta ekki athafnað sig, þá öskra þeir og öskra í hvert sinn sem þeir gera eitthvað mikilvægt. Í einni senu reynir fólk að hengja Barbarian bræðurna, og þeir sleppa mjög ótrúlega hátt. Slæmur leiklist, slæmar tæknibrellur, mjög heimskuleg saga, slæm leikstjórn, í raun er allt slæmt í þessari mynd. Ég get ekki lýst því hvað ég hló mikið þegar ég horfði á þetta í fyrsta skipti. Barbarians & the Company er klassísk búð sem allir ættu að sjá einu sinni. Ef þér fannst Plan 9 From Outer Space skemmtilegar búðir, þá verður þetta algjör morðingi.