sem Welles sagði að hann hafi verið í hnignun allan sinn feril. Það var áhugaverð saga hér. Því miður virtist Welles algjörlega ófær um að segja það. Þess í stað var hann að reyna að segja fullt af mismunandi sögum, um Elmyr, um Clifford Irving, um prýðilega sýn hans á gagnrýnendur og sérfræðinga, ó, já, og að reyna að hefja feril núverandi kærustu sinnar með því að gefa henni óþarfa skjátíma. (Oja, elskan, þegar þeir sögðu þér að sofa hjá leikstjóranum, áttu þeir ekki við að einn skolaði upp eins og hvalur á ströndinni!) Welles var líklega að reyna að fá peninga með fullt af myndefni af Clifford Irving þegar Irving var að verða heimilisnafn með hlutverk hans í fölsuðu sjálfsævisögu Howards Hughes. Því miður þýðir það að viðfangsefni myndar hans, Elmyr, fékk ekki þann tíma sem hann átti skilið og hann var líklega áhugaverðari sagan. Stóri harmleikur Orson Welles var sá að hann náði hámarki snemma og eyddi svo restinni af ferlinum í að spreyta sig. , loksins að gera vínauglýsingar og hræðilegar heimildarmyndir...