Þetta er ein af þessum myndum sem þú getur haft á í nokkra klukkutíma á sunnudagsmorgni -- getur gert aðra hluti án raunverulegra fylgikvilla með því að missa allan skilning á málsmeðferðinni, og öðlast nokkra hrifningu af því að velta því fyrir sér hvers vegna slíkir meðalmenn hafi fengið mannskapinn og fjármagn sem þarf að framleiða í fyrsta lagi. Auðvitað, með öllum kapalrásum, sem og þörf Lifetime til að fylla tímana sína með 100 eða svo klukkustundum virði af kvikmyndum á viku (ásamt stanslausum "Golden Girls" endursýningum) , þessi tegund af fargjaldi er nú t.v. hefta. Svo virðist sem þessar klippur sjái fyrir lífsviðurværi fyrir kanadíska staði þar sem flestar eru gerðar, auk fjölda kanadískra leikara sem koma fram í þeim. Tori Spelling, eins og frettuandlitið Paris Hilton, er einhver sem - ef ekki fyrir fjölskyldutengsl og auðlindir - myndi líklega vinna hjá The Gap. En að minnsta kosti er Tori orðinn, segjum, C+-level thespian, sem kemur fram í einstaka kynningum sem hæfa þessu stigi. Þessi saga er saga sem hefur sést á Lifetime og á svipuðum stöðum Guð-veit-hversu oft. Dásamleg kona, alger sósíópati, sem reynir að klúðra lífi allra annarra, starfaði í fyrstu hlutum sögunnar af meiri snjallræði en CIA-starfsmaður gat komið sér upp, fremur morð þegar nauðsyn krefur, og út til að rústa lífi „hetju myndarinnar“ "Eins og venjulega er karlkyns aðalliðið algjörlega hugmyndalaus dúlla. Og í þessum tegundum kvikmynda finnur maður, segjum, persónur sem manni er alveg sama um, um 10% tilvika. Þessi er í hinum 90%.