eina orðið sem dregur saman þessa mynd er skrítið. það er létt í skapi í gegnum tilvistarhugtak. skoppandi (á fleiri en einn hátt) og svolítið hnetukenndur. ég myndi ekki alveg kalla þetta stórt og ógleymanlegt kvikmyndahús og það virðist ekki alveg eins eftirminnilegt og fyrsta kvikmynd leikstjórans "cube" en það er gott ló til að horfa á á sunnudagsmorgni. leiklistin breytist stundum frá virðingu yfir í pirrandi en ég trúi því að það hafi verið hvernig það átti að vera skrifað. Gerð sem alvarleg mynd hefði hún kannski getað verið frábær eða gæti vel hafa stigið í tilgerðarstöðu. svolítið eins og „fylki“ hittir „haus“ mætir „mannlegu eðli“.6.8 af hverjum tíu