Halló, þessi litla kvikmynd er áhugaverð sérstaklega fyrir listamann, kvikmyndagerðarmann eða tónlistarhöfund eða myndlistarmann, vegna þess að: Maður getur fundið og skoðað snertingu/stíl Davíðs beint út úr stuttu stykki af hlutfallslegum einfaldleika. Þú getur séð taktbilið. af skotunum, pönnunum og hljóðþáttunum. Jafnvel sem einföld kvikmynd er þessi sköpun marglaga. Til dæmis eru nokkur hljóð sem dróna allan tímann, á meðan önnur birtast (þó lúmsk), á ákveðnum stöðum til að styðja við ákveðnar myndir. Einnig er hægt að sjá nokkrar gerðir af pönnum: sumar fara upp og niður á rólegan hátt aftur á bak. Það er ská pönnu. Aðdrættir fara líka stundum fram og til baka. Eldingin og samsetning/skipan þátta í rýminu er, eins og venjulega og augljóslega, verk sársauka/listamanns. Þetta má finna jafnvel í þessu vitlausa herbergi. Þetta er að segja: það er nú þegar hægt að búa til stórkostlega list með þeirri einföldu list að setja útlit/sýn og semja atriðið. Síðan koma kraftlínur myndefnisins: eins og digonales, hliðstæður o.s.frv. Niðurbrot ljóssins og litirnir, þó án of mikillar rannsóknar á áferð eins og í stórum framleiðslu, eru líka fínar. Þetta er einhvers konar skissa listamanns...Allt þetta er ekki útreiknað heldur gert með innri tilfinningu og þessi tilfinning gefur snertingu/tilfinningu Davíðs á það, eins og hjá öllum sönnum listamönnum.