„Ímyndaðu þér ef þú gætir vakið hlutina aftur til lífsins með aðeins einni snertingu“ Um leið og ég heyrði það fyrst var athygli mín læst á stikluna og eftir fyrsta þáttinn fann ég sjálfan mig ástfanginn af þessum þætti. Nútímaævintýri sem vekur upp anda mína og heldur athygli minni í gegnum alla sýninguna. Mér finnst leik- og leikarastarfið bara fullkomið, hver persóna færir sýninguna eitthvað einstakt sem eykur fullkomnun hennar. Jafnvel í eina skiptið sem illmennum tekst að fyllast yfir af einstökum skilningi, Frá býflugnamanninum til gaursins sem getur gleypt kettlinga, virðast þeir aldrei svika mig. Og dauðsföllin sem venjulega myndu leiða til niðurdrepandi augnabliks enda oft á því að vera hreint kómískt (svo sem sprungið skraf- og sniffabók) Jafnvel með því mikla magni af glæpaþáttum sem við höfum núna, er Daisies ein af fáum sem standa í raun út úr restinni, Að vera ekki bara ráðgáta heldur ástarsaga, Gamanleikur og ævintýri með keim af drama, allt bakað í einni dásamlegri baka.....villuvel sýning. Það sem kom mér verulega á óvart var sú staðreynd að hún var á ABC, í mörg ár hafði ég aldrei ástæðu til að snúa mér til ABC, en þetta kom mér aftur í hverri viku með bros á vör. Það var eins og Pushing Daisies vakti ABC aftur til lífsins fyrir mig. En bara svona, eftir tvö tímabil, Nokkur verðlaun, Stór aðdáendahópur og jákvæð svör frá gagnrýnendum hefur sýningin verið hætt. Það virðist eins og Ned hafi snert ABC aftur og að eilífu drepið það fyrir mig. Ég mun samt alltaf vera aðdáandi þessa þáttar, og ég mæli með þessu fyrir alla sem hafa gaman af því að tala og hafa mikla ást frá þáttunum sem þeir horfa á.