Leyfðu mér að formála með því að segja að ég hef búið í Louisville, Kentucky allt mitt líf. Ég ólst upp um ½ mílu frá Waverly. Á veturna drógum við sleðana okkar niður Maryman veginn og fórum yfir Dixie þjóðveginn til að fara á sleða á Waverly Hill. Oft yfir veturinn 76-77 klifruðum við inn í göngin til að hita okkur upp. Staðurinn var enn þá rekinn sem „öldrunarmiðstöð“. Við myndum fara alla leið í gegnum göngin upp hæðina til að lemja á það sem við héldum að væri „hurðin að líkhúsinu“. Ég verð að vera hreinskilinn. Eina tilfinningin sem við fundum var að við værum að komast upp með eitthvað sem við ættum ekki að gera. Ég verð að segja að við fórum upp þessi göng meira en 50 sinnum þann vetur. Ekkert skrítnara en unglingsstrákar sem haga sér heimskir hefur nokkurn tíma gerst. Ég elska þá staðreynd að það er að fá athygli eftir öll þessi ár. Kvöld eitt, þegar ég var ungur, horfðum við út á veröndina okkar og það virtist sem öll hæðin væri alelda. Á hæðinni var eldra sjúkrahús sem brann. Það logaði tímunum saman á meðan allt hverfið sat úti og horfði á. Það sem týnist við Waverly er að margir lifðu af berkla þar. Við skulum horfast í augu við þaðLæknarnir gerðu allt sem þeir töldu rétt til að bjarga fólki. Það þurfti mikinn kjark fyrir fólk að vinna þar vitandi hversu smitandi berkla var. Of mikið er einblínt á þá sem þjáðust. Ég hef líka ferðast inn í bygginguna nokkrum sinnum í byrjun áttunda áratugarins. Við fórum og heimsóttum lokunarheimili á hjúkrunarheimilinu í gegnum æskulýðshóp kirkjunnar. Við the vegur, hurðirnar þarna voru ekki fangelsi eins og stálhurðir með keðjum og hengilásum eins og lýst er í myndinni. Þau voru úr tré og opin, stundum of opin. Það lyktaði af þvagi og saur og þú sást einstaka sinnum opinn slopp sem tengist sjúklingum með heilabilun. Það var rétt að það var lokað af ríkinu snemma á níunda áratugnum. Margt af því gæti tengst aldur byggingarinnar eða rétta strákurinn fékk ekki borgað. Þetta er eftir allt saman Kentucky. Sá hluti heimildarmyndarinnar sem sló mig mest var að hrúga líkum í kerru. Ef mér skjátlast ekki þá virðist þetta hafa verið myndefni af helförinni. Því var bætt við fyrir dramatísk áhrif. Það skildi mig eftir með súrt bragð í munninum fyrir kvikmyndagerðarmanninn. Ég er efins þegar kemur að "draugum". Ég trúi því að margir hér í kring haldi sannarlega að staðurinn sé reimt. Waverly fyrir mér táknaði hins vegar skemmtilegan ævintýrastað fyrir strák með sleða.