Þessi mynd er sannkallað meistaraverk, svo sannarlega. Það er sjaldgæft að þú lendir í svona hugljúfri mynd, fullri af skemmtun, hlátri, ástarsorg og með smá drama til að halda þér á tánum. Sannkölluð fjölskyldumynd, Homeward Bound segir frá þremur hugrökkum gæludýrum, sem leggja af stað til að fara yfir Klettafjöllin til að reyna að finna eigendur sína, eftir breytingarnar sem þeir ganga í gegnum og hindranirnar sem þeir mæta á leiðinni. Eitt af því sem er sannarlega töfrandi við þessa mynd er hæfileiki hennar til að gefa dýrum mannlegan persónuleika - raddbeitingin er svo góð. Shadow er dásamlegur karakter, gamall, vitur og hugrakkur, og að horfa á hann reyna að bjarga Sassy í ánni var mjög áhrifamikið augnablik. Chance - hver myndi ekki elska hund eins og Chance? Hann hlýtur að vera uppátækjasamasti og elskulegasti hvolpur sem sýndur hefur verið á hvíta tjaldinu. Og Sassy er mjög fyndin fyrir kött - hún var með mig í sporum þegar hún var að hæðast að gæslumanninum; „Hér kisu kisu kisu... ekki á lífi þínu, bústinn.“ Það voru líka fullt af vel gerðum tilfinningaþrungnum atriðum, eins og Sassy að fara yfir fossinn (ég var sannarlega hræddur um hana), Skuggi að detta í skurðinn (nánast í tárum) og svo frábær endirinn, þegar öll þrjú gæludýrin snúa heim. þar á meðal gamli góði Shadow! Uppáhald allra tíma - allir sem fíla ekki þessa mynd mega bara ekki hafa gaman af dýrum. Leigðu það eða keyptu það núna, og það mun skilja eftir þig með ánægjulegar minningar sem endast alla ævi.