Ég reyndi að gefa þessari sýningu séns, en hún leggst ekki vel í mig. Þó frammistaðan sé góð er skrifin það ekki. Tvö elstu stjúpsystkinin, Derek og Casey, eru jafn pirrandi; Ég fæ á tilfinninguna að við eigum að standa með Casey, í ljósi þess að hún er söguhetjan, en mér finnst hún alls ekki viðkunnanleg. Foreldrarnir eru stöðugt sýndir sem algjörlega hugmyndalausir. Yngri börnin þrjú eru það áhorfsverðasta í þættinum; Lizzie og Edwin eru sæt hvernig þau vinna saman og Marti er yndisleg. Söguþráðurinn er dálítið fjarstæðukenndur og öll forsendan er að mestu leyti erfitt að kyngja -- blandaðar fjölskyldur eru algengar, já, en þessi fjölskylda er í rauninni ekki að reyna að blanda saman. Á heildina litið held ég að það sé þumalfingur niður.