Ég hef almennt ekki miklar áhyggjur af ofbeldi í kvikmyndum, eða mikið magn af heimspeki, táknfræði eða sálfræði. Allt er þetta mjög gott hjá mér og myndin færir okkur margt af ofangreindu. Það eru fallegar myndir sérstaklega af vatninu og náttúrunni, góð umgjörð af karakterum, góð leikstjórn. Það mætti ​​kjósa þessa mynd sem góða mynd. Hins vegar er hún skemmd af tveimur ástæðum og báðar þessar ástæður í sambandi gera þessa mynd einfaldlega ógeðslega. Í fyrsta lagi er ofbeldi beitt gegn lifandi verum til að gera þessa mynd. Ekki kvikmyndaofbeldi, ég er að tala um ALVÖRU ofbeldi. Þetta ofbeldi eitt og sér gæti verið réttlætanlegt ef ekki og það er ástæða númer tvö; Boðskapur myndarinnar var ekki aðeins sjálfsskoðun um brengluð samskipti leikstjóranna til kvenna. Ekki það að við séum ekki öll með alvöru útúrsnúninga við konur.(þar á meðal karla). En niðurstaða myndarinnar eyðileggur þetta allt saman. *spoiler* "Heroine" okkar deyr loksins, (hér með eigin hendi ef ég man rétt sá ég þessa mynd fyrir mörgum árum og hún reið mig, núna er gaurinn kominn út með nýja kvikmyndnorn sem ég ætla svo sannarlega ekki að horfa á)og er nú enn skýrar lýst sem einhvers konar náttúrupúki, náttúran vex yfir henni, sérstaklega kyn hennar.. Auðvitað er það leikstjórinn sem "drepur" kvenhetjuna. Konur verða að deyja, sérstaklega ef karlmenn laðast að kynhneigð sinni. Það virðist vera lokaniðurstaðan.**endir spoiler*Jæja, allt það væri mögulega í lagi með mig ef leikstjórinn hefði haldið skoðun sinni fyrir sig. En að nota stórar myndir, listrænar leiðbeiningar grimmd við lifandi verur, bara til að segja að karlar geti verið hræddir við konur og karlar eru grimmir við konur. Það er bara ekki nóg. Ég vissi að þegar ég sá þessa mynd myndi hún ná góðum gagnrýnendum fyrir „heimspekilega, austræna og listræna“ og hvaða nálgun sem hún er. En fyrir mér er þessi mynd bara algjörlega skemmd.