Skrýtið, viðkvæmt, hrátt, heiðarlegt og gott að horfa á. Ég er ekki hér til að gefa samantekt eða ágrip af myndinni. Ég vil einfaldlega óska ​​þessari litlu mynd til hamingju með STÓRA HJARTAÐ. Ég vísa hattinum mínum til kvikmyndagerðarmannsins og það er frábær leikarahópur. Ef þú vilt vita hvað gerist í myndinni...farðu þá að sjá hana. Michael Parness, rithöfundur/leikstjóri, hefur tekist á við mjög viðkvæmt og tilfinningaþrungið viðfangsefni, sjálfsvíg, af mikilli samúð, gamanleik og innlifun. Ég sé frábæran feril framundan fyrir herra Parness. Þessi mynd virkar. Allt frá svívirðilegri opnunarröð til blíðra, heiðarlegra augnablika milli David Krumholtz og Natasha Lyonne. Eins og með allar kvikmyndir, þurfum við að fresta vantrú, en samt fann ég að með MAX AND GRACE var ég auðveldlega fluttur og fullkomlega sannfærður um "súrrealísk augnablik". Ég vildi bara að þeir hefðu ýtt einhverjum af þessum augnablikum enn lengra. Herra Parness hefur "dragið" frábæra frammistöðu frá þessum þegar hæfileikaríka leikara. Til dæmis var frammistaða Guillermo Díaz sem sjúklings á hælinu hysterísk og áhrifamikil. Risastórinn Ralf Moeller, fyrrverandi herra Ólympíuleikinn, sem skelfingu lostinn sjúklingur...fullkominn. Ég get haldið áfram og áfram...Þessi óháða þáttur hefur stjörnumátt í stórri fjárhagslegri Hollywood-mynd, en þú gleymir STJÖRNUNAR á skjánum þegar þú flæðir með þessari frábærlega skrifuðu sögu. Raunverulega stjarnan hér er snilldarhandritið. Ég hlakka til að sjá meira frá rithöfundinum/leikstjóranum Michael Parness.