Carla er ritari sem er í rauninni heyrnarlaus án heyrnartækja sinna. Þegar hún finnur fyrir ofhleðslu í vinnunni getur hún ráðið Paul til að hjálpa sér. Paul er nýkominn úr fangelsi og fortíð hans er ekki alveg á bak við hann. Að segja of mikið meira um söguna, sem hefur marga útsnúninga, væri mistök. Það áhugaverðasta við þessa mynd fyrir mig er hvernig hljóð er notað til að gefa til kynna hvenær Carla heyrir og hvenær hún getur ekki -- eins konar "point of hear" (eins og sjónarhorn). Snemma atriðin sem settu þetta upp, sem og fyrri persónuþróun Cörlu og Paul, var áhugaverðari fyrir mig en útúrsnúningarnir síðar, sem sumt var erfitt að fylgjast með og/eða teygðu trúverðugleikann aðeins. Það er líka óþægilegt ofbeldi. Aftur að jákvæðu hliðinni, kvikmyndatakan var mjög góð. Myndin er þess virði að sjá, en kannski ekki að leita að henni. Sást á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í San Francisco 28.4.2002.