Ég fann þennan þátt mjög seint á kvöldin og prófaði hann. Það er hressandi tilbreyting frá annars konar hlutum sem sýnt er seint á kvöldin, ef þú nærð reki mínu. Einfaldleiki þess í gildum og ljúfleiki hjartans hjálpar að minna mig á hvernig vinátta var sem börn. Það er eitthvað sem ég dekra við í hvert sinn sem ég finn það á (sem er sjaldgæft, ég ætti kannski að skoða skrárnar! haha)..... og spennan á milli Joe og Nick er svo krúttleg. Eins og hver góð skvísa, þá tekur maður virkilega þátt í persónunum tilfinningalega. Góða Louisa May Alcott enn hvetjandi góðar sögur :) Svo greinilega þarf ég að klára 10 línur af texta til að mín skoðun sé gild, svo ég býst við að ég segi þér aðeins meira. Krakkarnir eru leiknir af hæfileikaríkum leikurum og leikkonum og umhverfið er yndislegt og náttúrufyllt - annað sem þú sérð ekki mikið í sjónvarpi. Ég vona að allir gefi kost á sér. Ég kannast við og geri mér fulla grein fyrir því að það er sappy, en það er gott hjarta. Eins og ég sagði áður, það er hressandi.