Paul Mazursky misskilur í þessari mynd. Handritið, leikstjórnin, leikaraliðið og leikarinn (að Victorio Gassman undanskildum) eru allt útundan. Ég man að umsagnirnar frá 20+ árum síðan voru miðlungs, en ég hélt að það gæti samt verið þess virði að skoða þær. Með eftirtektarverða eins og Susan Sarandon, Raul Julia (sem ofspilar í flestum atriðum hans) og John Cassavetes bjóst ég skiljanlega við miklu meira. Tónlistin sem valin er fyrir myndina er ögrandi, niðurskurðurinn á milli New York og Grikklands ruglingslegur og heildarhraðinn skilur allt eftir sig. Hvers vegna Paul Mazursky fann þörf á að uppfæra þessa sögu eða bæta snertingu við hana er undarlegt - þessi endursögn á Prospero og dóttur hans tekur mjög lítið úr leikritinu og bætir ekki miklu meira. Leikritið er hvort eð er ekki eitt það besta sem Shakespeare hefur gert og það virðist ekki vera góð ákvörðun að gera það enn frekar. Því miður er ekkert hægt að mæla með í þessari mynd.