Þegar ég leitaði að Quo Vadis í myndbandsbúðinni minni, fann ég þessa 1985 útgáfu sem leit áhugaverð út. Vá! Það var magnað! Mjög mikið Ken Russell-mynd - einkennileg, stílfærð, mjög listræn og auðvitað „öðruvísi“. Nero var ekki svo mikið sýndur sem illskan í holdi, heldur sem vitlausan, óuppfylltan keisara sem hefði frekar viljað hafa sirkusferil. Hann velti því líklega fyrir sér hvers vegna í ósköpunum hann var settur í þá stöðu að "leiða" heimsveldi - það var ekki skemmtilegt og gaman er það sem hann þráði. Klause Maria Bandaur skemmti sér konunglega í þessu hlutverki og lék það fyrir allt sem það var þess virði. Já, Neró ofsótti kristna menn af hefnd; einn af mörgum sem gerði það. Á einum tímapunkti muldrar einn handlangara hans: "Enginn mun nokkurn tíma skilja að við vorum einfaldlega að vernda okkur." Hann hafði rétt fyrir sér.