Ég sá þetta á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Palm Springs 2008. Það eru dásamlegar lýsingar á þessari mynd frá öðrum umsagnaraðilum hér og þeir virtust hafa haft mjög gaman af henni svo ég ætla ekki að fara langt í að gefa samantekt á myndinni en þú gætir séð smá af Woody Allen og kannski smá af Federico Fellini í þessu Safn kvikmyndarinnar með um 50 stuttum skissum eða vinjettum sem eru strengdar saman án raunverulegs einstaka söguþráðar. Nokkrar vignettanna eru þó skyldar hver annarri í karakter þeirra og söguþræði og hornslá er oft notuð sem miðpunktur þar sem þeir eru alltaf að hringja í síðasta sinn. Upphafs- og lokaatriðin hafa líka sameiginlegt þema sem bindur bókhald á myndina. Það tók þrjú ár að taka þetta upp og mikið af tímanum hlýtur að hafa farið í að finna látlausasta og heimilislegasta fólkið í allri Svíþjóð til að gera leikarahópinn. Þetta er opinber framlagning Svíþjóðar fyrir bestu erlendu myndina fyrir Óskarsverðlaunin 2007. Þetta er fín mynd en varla þess virði að fá opinbera sendingu fyrir bestu erlendu myndina. Í fyrra var opinber uppgjöf Svíþjóðar hinn mjög veikburða Farväl Falkenberg og árið áður var hann dýr útlits en daufur ZoZo, svo enn og aftur mun Svíþjóð ekki eiga möguleika á að ná í Óskarinn. Þessi mynd hefur sín augnablik og hefði gert góða 20-25 mínútna stuttmynd en hún verður svolítið gömul og köld fyrir kvikmynd í fullri lengd. Roy Andersson leikstýrir. Gustav Danielsson er kvikmyndatökustjóri. Ritstjórinn Anna Märta Waern á mikið hrós skilið fyrir þá vinnu sem hún hlýtur að hafa lagt í þetta. Benny Andersson frá ABBA frægð gefur skemmtilega tónlist. Þetta er áhugaverð mynd með miklum þurrum húmor og mér líkaði hún en hún er ekkert sérstaklega sérstök og gæti aðeins gefið henni 7,0 af 10.