Eva (Hedy Lamarr) er nýbúin að gifta sig með eldri manni og í brúðkaupsferðinni áttar hún sig á því að eiginmaður hennar þráir hana ekki. Vonbrigði hennar með hjónabandið og ástarskortinn gera það að verkum að Eva snýr aftur til föður síns á sveitabæ og yfirgefur eiginmann sinn. Síðdegis einn, þegar hún baðaði sig í stöðuvatni, sleppur hesturinn hennar með fötin sín og ungur starfsmaður sækir og gefur Evu þau aftur. Þau verða ástfangin af hvort öðru og verða elskendur. Seinna saknar eiginmaður hennar hennar og reynir að fá Evu heim. Eva neitar og gæfan leiðir tríóið á sama stað og bindur enda á framhjáhaldið á hörmulegan hátt. Ég er nýbúinn að horfa á "Extase" í fyrsta skipti og fyrsta athugasemdin sem ég hef er í tengslum við hræðileg gæði VHS sem brasilíska dreifingaraðilinn Video Network gaf út í Brasilíu: myndin hefur aðeins 75 mínútur í sýningartíma og svo virðist sem það var notað mismunandi hjól af filmu. Það eru sumir hlutar algerlega skemmdir og aðrir mjög skemmdir. Þess vegna er fegurð myndanna ekki náð af brasilíska áhorfandanum, ef hann hefur tækifæri til að finna þetta sjaldgæfa VHS á leigu eða til sölu. Myndin er nánast þögul mynd, sagan er mjög dagsett og hefur aðeins nokkrar línur. Þar af leiðandi eru persónurnar illa þróaðar. Hins vegar er þessi mynd líka mjög djörf, þar sem Hedy Lamarr sýnir falleg brjóst og nakinn feitan líkama fyrir núverandi fegurðarviðmið. Annar stórkostlegur punktur er ljóðræn og myndlíking notuð af blómum, sem táknar samfarir Evu og elskhuga hennar. Það er mjög skýrt hvernig leikstjórinn framkvæmir atriðin til að sýna þarfir og vanlíðan Evu. Endirinn sem ekki er afgerandi er líka mjög óvenjulegur fyrir kvikmynd frá 1933. Mér líkaði við þessa mynd, en ég vona að einn daginn fái ég tækifæri til að sjá 87 mínútna endurgerða útgáfu. Atkvæði mitt er átta. Titill (Brasilía): "Êxtase" ("Ecstasy")