Þessi mynd, Blade Master, er kannski ódýr, klaufaleg í útliti og er það stundum, en hún miðlar hugsunum um vandamál sem eru langt út fyrir það tímabil sem þessi mynd gerist í. Ator er sá útvaldi sem þarf að vernda jörðina gegn hræðilegu vopn, sem er borið saman á ógleymanlegan og ófyrirsjáanlegan hátt við atómvopnið. Hann fer í gegnum hindranir sem hláturmildur karakter sem er bara meira en vöðvakraftur, þó hann hafi töluvert mikið. Ég myndi segja að þessi þáttur myndarinnar geri hana framar mynd eins og Conan villimanninn, sem er það minnsta sem ég get sagt, alveg heilalaus. Það dregur ekki á neinn hátt úr hinni frábæru ævintýramynd sem Conan er, en hún gefur Ator heilbrigði hans sem hann deilir ekki með villimanninum. Fyrir lægri kostnaðarmynd gerir þessi mynd gott hvað varðar umgjörð og slagsmálin eru oftast trúverðug. Zor, illmennið, hefur með er fangi í gegnum myndina eitt áhugaverðasta sálfræðilega áreksturinn sem gefur myndinni spennu, jafnvel þótt Ator virðist vera allt of hæfur til að leysa verkefnið. Það sem gefur þessari mynd það litla auka eru þessar senur sem kunna að líta sérkennilegar út, en þess virði að minnast á. Baráttan við höggormguðinn, þótt hann sé risastór brúða, er vel meðhöndluð þar sem snákurinn, með góðum eldingum, er áfram skuggamynd og baráttan er nokkuð sannfærandi. Kvikmyndin nær hápunkti á afar óvenjulegan hátt, frekar ótímabundið, en hrífandi: Deltaplane röðin. Atriðið sjálft er ekki kynnt almennilega, alls ekki lesið, hvar fékk Ator þá vél, hún er frekar ósannfærandi, en hún leiðir af sér virkilega ljóðræna og fallega röð í loftinu, sú sjálfstæða, er hápunkturinn í myndinni, sem lyftir Ator upp í staður þar sem fáar mannlegar fantasíuhetjur hafa verið. Ef Blade Master er ekki meðal stórkostlegra kvikmynda allra tíma kemur það ekki á óvart vegna skorts hennar, það er meira á óvart, miðað við þá heimspekilegu leið sem hún velur á árekstrum góðs og ills, sannleikann sem hún talar og hjartað sem það sýnir, að þessi mynd sé svo óvelkomin. Ég mæli með henni fyrir alla aðdáendur tegundarinnar og reyndu að taka hana alvarlega sem gáfulega kvikmynd sem á að taka alvarlegri en hún virðist.