Þrátt fyrir frábæra stiklu fyrir Vanilla Sky bjóst ég við að verða fyrir vonbrigðum með myndina því ég hafði heyrt að hún fengi ekki frábæra dóma. Hins vegar fór ég algjörlega úr bíóinu með undrun yfir því hversu góður Vanilla Sky er. Það var alls ekki slæmur leikur í allri myndinni, hver einasta persóna er trúverðug. Rómantísku augnablikin á milli persónu Cruise, David Aames og persónu Cruz, Sophia, eru tárvotandi raunsæ og náin (sennilega vegna þess að þau voru bráðlega raunverulegt par). Söguþráðurinn í Vanilla Sky mun rugla þig á síðasta þriðjungi myndarinnar og það eru mjög litlar líkur á að þú giski á endirinn. Endar eru þó bundnir undir lokin og skilur eftir sig undarlega blöndu af tilfinningum sem samanstanda af sorg, losti og samúð með David Aames. Myndin er vitsmunaleg og þú verður að fylgjast með í gegn. Þetta er ekki svo erfitt vegna þess að allar líkur eru á því að þú verðir algjörlega hrifinn af myndinni og taki ekki augun af skjánum í eina sekúndu. Ég fer venjulega úr kvikmyndahúsum og gleymi öllu um myndina sem ég horfi bara á. En Vanilla Sky situr enn í huga mér dögum eftir að hafa horft á hana. Ég mæli með henni fyrir alla sem vilja breyta frá einföldum, grunnum kvikmyndum.