Hópur ungra kvikmyndagerðarmanna með nánast enga fjárveitingu ætlaði sér að búa til eitthvað snjallt og frumlegt -- og þó að það sé smá frumleiki og hæfileikarík teikning í þessari slakari brúðuleiksýningu á "Dante's Inferno", þá er ekkert sérstaklega gáfulegt. "Guðleg gamanmynd" Dantes var snilldar samfélagsskýring. Þessi mynd er óljóst siðferðisleg stúdentamynd með tilgátu fyrir háa list. Mig grunar að þeir sem elskuðu þessa mynd hafi verið þeir sem voru fúslega skemmtir af því að pæla í sumum táknum stjórnmála- og/eða trúarlegra hægrimanna og að þeir sem hötuðu hana hafi móðgað kl. að sjá uppáhalds táknin þeirra pota. Hvað sem því líður, þá komust fáir af þessum pælingum í raun og veru upp á hádeilustigið. Hápunktur myndarinnar er skyndilega braust út "Schoolhouse Rock" um málefni hagsmunagæslu og "snúningshurðarinnar." Það er í raun synd að öll myndin gæti ekki hafa verið söngleikur. Það hefði fjarlægt mikið af pirrandi tilgerð kvikmyndaskólans og bætt við miklu sterkari þætti skemmtunar.