Richard Dreyfuss er að sönnu í þessari mynd, en í frekar litlum hluta. Hann er EKKI hinn „þráhyggjufulli“ kvikmyndagerðarmaður - hann er viðskiptastjóri/endurskoðandi hópsins. Jafnvel kassinn lýsir myndinni á ónákvæman hátt. Það eru engar erótískar senur með Sondra Locke, eins og auglýst er, nema maður noti hugtakið "erótískt" frekar lauslega. Mér hefði ekki dottið í hug að horfa á myndina án þess að Richard Dreyfuss væri í henni sem aðalpersóna. Ég hefði hins vegar getað gert það ef ég hefði áttað mig á því að hinn frægi sjöunda áratugssöngur, „Suzanne“ eftir Leonard Cohen, hafði listræn áhrif. Fyrir utan stutta upplestur af línum úr lok James Joyce "Ulysses" og áhugaverða sjónræna vísun í lokin á "Sjöunda innsiglið" eftir Ingmar Bergman, fannst mér það léleg tilraun til að blanda saman táknrænum þáttum og skapi ódauðlegum í kvikmyndum eins og "Í fyrra í Marianbad" og "Un Chien Andalou." Ef þér líkar við hugmyndina um sérvitringa listahópinn, þá eru margar frábærar myndir, allt frá "Bye, Bye, Brasil" til "Cecil B. Demented."