Þetta er bara enn ein af þessum ógeðslegu myndum sem þú finnur á Lifetime TV sem sýna viðbjóðslega hegðun einhverrar viðbjóðslegrar konu á samúðarfullan hátt. Ásamt öðrum slíkum viðbjóðslegum myndum eins og "The Burning Bed", "Nóg" eða "Monster" tekur þessi mynd ógeðslegan glæpamann og reynir að sýna áhorfandanum hvers vegna hún er ekki svo slæm manneskja eftir allt saman. Gefðu okkur frí! Hér er spurning mín til kvikmyndagerðarmannanna: Ef LeTourneau væri karlmaður, og Vili væri 12 ára stúlka, hefðirðu gert mynd með samúð og samúð með þessari manneskju? Svar: Djöfull nei. Ímyndaðu þér að skipta um kyn í þessari mynd, og þá muntu sjá hvers vegna ég og aðrir hér telja þetta einskis virði. Ef skipt væri um kyn væri engin tilraun til að hafa samúð með glæpamanninum. Þess í stað myndum við líklega vera meðhöndluð með túlkun á voðalegum og viðbjóðslegum manni sem rænir unga stúlku, illgjarn hegðun hans lendir í fangelsi og heilaþvegið fórnarlamb hans þjáist af Stokkhólmsheilkenninu. Eina ástæðan fyrir því að LeTourneau fær ekki sömu meðferð í þessari mynd er í krafti kyns hennar. Við skulum kalla spaða spaða. LeTourneau er barnaníðingur. Einfalt og einfalt. Engin ef, ands eða buts. Hún er glæpamaður sem á heima í fangelsi og á skilið háðung okkar og fyrirlitningu, en alls ekki samúð okkar eða samúð.