Eins og hringur í kringum mannlegt ástand, byrjar 2001 á byrjuninni, sleppir miðjunni og heldur áfram til enda, rétt aftur þar sem við byrjuðum. Þar sem Kubrick tekur eftir veikleika orða miðað við myndir, sleppir Kubrick skynsamlega samræðum, kýs frekar kraft og kjarna landslagsins og leyfir greind áhorfenda að ráða. Eða ekki, það fer eftir áhorfendum. Einleikur í kvikmyndasögunni, 2001 er mikil merki um leikstjórn, framkvæmd og afrek. Ef litið er til metnaðar myndarinnar (kvikmyndar um allt), og mælikvarða á velgengni myndarinnar í þeim tilgangi, er hægt að færa mjög haldbær rök fyrir því að þetta sé best allra kvikmynda.