Þegar ég horfi á þessa mynd er áhugavert að sjá hversu mikið hún jaðarsetur svarta menn. Myndin eyðir tíma sínum í að sýna hversu máttlaus sýnilegasti svarti maðurinn í henni er (fyrir utan hetjulegt augnablik). Stóran hluta myndarinnar eru hinir blökkumenn (og dökkar svartir konur) í myndinni langt í bakgrunni, varla sjáanlegir. Persóna Vanessa Williams var sterk og samúðarfull. Áhorfandinn getur auðveldlega borið kennsl á hana og haft samúð með henni. Það eru líka nokkuð sýnilegar og þrívíddar stuðningspersónur sem eru ljósar á hörund og sumar hvítar persónur með einhverja hlýju og reisn. En 99% af svörtu karlmönnum í þessari mynd eru ekkert nema ósýnilegir karlmenn. Raddlausir skuggar í bakgrunni, engu skipta. Svo hræðilegur galli, en allt annað en óvenjulegt í almennum fjölmiðlum.