Maður, þetta er erfiður DVD-diskur. Ég fann það aðeins á svæði 2, spænskum innflutningi, og það var dýrt. Var það þess virði? Nú já. Ekki svo mikið vegna þess að þetta er meistaraverk í kvikmyndagerð, þó leikstýrt sé af Curt Siodmak (upptökurnar á IMDb.com voru "Robert" en DVD-einingarnar listi Curt), eða vegna þess að hún hefur nokkrar kunnuglegar persónur úr öðrum morðgátum -- Elisha Cook, Jr., og Thomas Gomez -- en vegna þess að áratugalangri forvitni minni um myndina hefur loksins verið fullnægt. Í meginatriðum hefur virtur en sjálfstæður verkfræðingur (Alan Curtis) verið reistur upp af fráskilinni eiginkonu sinni og finnur sjálfan sig á bar í New York með tvo sýningarmiða í vasanum. Kona með undarlegan hatt er á kollinum við hlið hans og hann býður henni kurteislega að vera með sér í tónlistarrýni. Hún tekur undir það, svolítið dapurlega. Mopey barþjónninn gefur þeim bæði augað þegar þeir fara. Á sýningunni tekur hin ofviða stjarna eftir því að þessi kona í salnum er með sama hattinn og brýst út fyrir sviðið af reiði. Trommuleikarinn í hljómsveitinni, Cook, hlær að þöglu konunni en fær engin viðbrögð. Curtis fer með konuna heim til sín og spyr hana að nafni en hún gefur það ekki upp og hún vill ekki vita hans. Ef hún hefði verið Longfellow hollvinur hefði hún sagt eitthvað um skip sem fara um nóttina. Allt í lagi, Curtis fer heim til að komast að því að eiginkona hans hefur verið myrt í fjarveru hans. Yfirlögregluþjónninn, Gomez, framselur hann til saksóknara. Eina fjarvistarleyfi hans er að hann var með draugakonu sem enginn annar virðist muna eftir - ekki barþjónninn, ekki latínustjörnuna, ekki leigubílstjórann ("Al Alp"), ekki trommuleikarann ​​- og þar sem konan sjálf. er horfin, það er ómögulegt að grafa hana upp.Curtis er dæmdur og dæmdur til dauða. En Gomez lögreglumaður hefur hugsað málin og ákveðið að hún sé sennilega saklaus vegna þess að enginn með heila myndi búa til svona heimskulega sögu. Hann gengur til liðs við ástríkan ritara Curtis, Ella Raines, við að rannsaka málið aftur óformlega. Þau heimsækja hin meintu vitni aftur. Bíll keyrir á hinn ógnvekjandi barþjón, kannski óvart, svo hann er úr myndinni. Hin skapheita Latina er farin vegna þess að þættinum var lokað og hún er hvort sem er ósamvinnuþýð og fáfróð um uppruna hattsins. Elisha Cook, yngri, er kyrkt af alvöru morðingjanum en ekki áður en hann kemur fram í atriði þar sem hann slær á trommurnar í spunadjasshópi. Sveitt andlit hans tekur á sig svip sem gefur ekki til kynna mikinn einbeitingu heldur voðalega, fullnægjandi geðveiki. Augnaboltarnir rúlla upp í loftið, munnurinn gapir, hamarinn verður æði. Ég hló upphátt. Frammistaða enginn er að öðru leyti framúrskarandi, en allir nógu fagmenn. Thomas Gomez er alltaf áreiðanlegur. Besti frammistaðan er þó líklega eftir Franchot Tone. Hann er hinn raunverulegi morðingi og hann falsar fjarvistarleyfi sitt. Hann er hlédrægur og listrænn. Jafnvel þegar hann falli í yfirlið er hann skrautlegur. Ég veit ekki hvernig ég á að orða þetta nákvæmlega en Tone virðist hugsa jafn vel og einfaldlega fara með hlutverk sitt. Alan Curtis sem saklausi verkfræðingurinn er nálægt núlli á Kelvin kvarðanum og á heima í B mynd. Ég veit ekki hvers vegna það er talið klassískt. Þetta er í raun grundvallar morðráðgáta þín eftir Cornell Woolrich, ekki eins góð og sum önnur hans. En leikstjórn Siodmaks er viðkvæm. Það verður keyrt á mann og hatturinn hans vindur upp í þakrennu með vatni sem rennur um hana. Notkun hans á skugga er hljóðlega áhrifarík. Glaður að ég fékk það.