Í gær var ég viðstödd heimsfrumsýningu "Descent" á Tribeca kvikmyndahátíðinni í NYC. Ég skemmti mér vel. Uppselt var á hana og allar helstu stjörnurnar sóttu hana, þar á meðal félaga minn-spacer Marcus Patrick. Ég gef myndinni 7,5 byrjun af 10 mögulegum stjörnum. Myndin byrjar með Maya (Rosario Dawson) í háskóla. Þú getur séð fyrir þér dæmigert háskólaumhverfi með villtum veislum og daðurum í gangi. Myndatakan í þessari mynd var frábær. Hún hittir Jared (Chad Faust) og þau verða elskurnar. Það lítur út eins og hvert annað samband í upphafi. Maðurinn er í leit að athygli konunnar og ástúð og konan er að leika sér. Báðir spiluðu þetta vel. Mjög saklaus daður á milli þeirra tveggja. Hann býður henni í íbúðina sína og allt hrynur. Íbúðin er mjög leiðinleg og dimm. Þeir enda að lokum í kjallaranum sem er afar dimmur og upplýstur af fjölmörgum kertum. Þetta minnti mig reyndar á dýflissu. Hér sýnir hann sitt rétta andlit og heldur áfram að nauðga henni. Þetta er mjög dimm og grátbrosleg nauðgunaratriði. Þetta atriði er ekki fyrir unga eða veikburða í hjarta. Nauðgunaratriðið er svolítið langt og erfitt að taka það, en það er nauðsynlegt fyrir restina af myndinni sem fylgir. Maya byrjar nú að missa sál sína í eiturlyfjum og kynlífi. Hún fellur í eigin hyldýpi. Hún byrjar að mæta í villtustu veislur og vaknar einn morguninn í herbergi án þess að muna hvernig hún komst þangað. Henni er sagt að fara til Adrian (Marcus Patrick). Það fyrsta sem ég man um þessa persónu er að þeir segja "hann er sá sem bjargar hverjum sem þarf að bjarga". Hann er í raun sá sem kynnir Maya fyrir eiturlyfjum. Þau hefja ósjálfstæðissamband sem kemur við sögu síðar í myndinni. Klúbbsenurnar á þessum tímapunkti myndarinnar eru teknar af mikilli sérfræðiþekkingu. Mér fannst þær vel gerðar og ég tók eftir því að ljósmyndastjórinn var klappaður í lok sýningarinnar á meðan á tökunum stóð af áhorfendum. Maya er þá aftur í háskóla sem TA og hver er í bekknum hennar -- Jared nauðgari hennar! ! Þú sást ruglið og tilfinningarnar á andliti Mayu. Hvað ætti ég að gera?? Hvað geri ég næst?? Myndirnar af andliti hennar og tilfinningarnar eru ómetanlegar. Það sem gerist næst er í raun ekki það sem er að gerast. Hún hefur áhuga á Jared. Hún virðist ætla að endurvekja sambandið og verða elskurnar aftur. Ég sat þarna og sagði að þetta gæti virkilega verið að gerast. Það var það ekki. Ekkert gæti verið fjær sannleikanum. Hún býður honum í íbúðina sína og auðvitað mætir hann. Nú er íbúðin hennar dimm og gráhærð. Hún lætur hann rífa sig alveg niður. Hann heldur að hann eigi eftir að verða "heppinn". Hún stríðir honum svo eins og hver kona getur. Hún strjúkir við hann alls staðar og hann er að verða spenntur. Athugið:: fyrir alla sem ætla að sjá þessa mynd er þetta atriði algjör nekt að framan - gæti ekki verið rétt fyrir yngri áhorfandann. Hún snýr ástandinu við og hún verður dýrið og heldur áfram að nauðga honum. Enn og aftur er atriðið dökkt, gróft og mjög gróft. Ef þú ætlar að sjá myndina og vilt ekki vita hvað gerist næst skaltu sleppa þessari málsgrein og halda áfram í síðustu málsgreinina. Þetta er þar sem Adrian fer aftur inn í myndina mynd. Maya lætur Adrian bjarga(?) sér með því að stunda afar gróft karlkyns kynlíf með Jared. Hún heldur að þetta sé síðasta hefnd. Adrian heldur áfram að taka alla karlmennsku Jareds og sviptir virðingu hans að engu. Marcus, sem Adrian, leikur þetta atriði eins trúverðugt og nokkur getur. Hann er sterkur leikari sem leikur sterka persónu og styrkurinn kemur út um allan skjáinn. Eftir myndina, á spurningum og svörum, útskýrði Marcus að þetta atriði krafðist mikils trausts milli hans og Chad. Maya trúir því að þessi hefnd muni bjarga henni en ég held að hún geri það ekki. Ein lokasenan er með nærmynd af andliti Mays og þú sérð tár renna niður kinn hennar. Þetta var stórkostlegt nærmyndaatriði og vekur stöðuga umræðu allra sem fara að sjá þessa mynd. Fékk hún þá hefnd sem hún vildi?? Var það eins ánægjulegt og hún bjóst við?? Að mínu mati gerir það það ekki. Það gerir bara illt verra. Þetta er frábær mynd, vel leikin hlutverk og ég mæli með henni fyrir alla sem eru að hugsa um að fara að sjá hana. Ég væri bara svolítið hikandi ef ég væri yngri en 17 ára. Rosario, Chad og Marcus eiga hrós skilið fyrir vel unnin störf. Einnig ber að hrósa leikstjórn og ljósmyndun. Þetta var kvöld sem ég naut.