Taktu burt alla hluta myndarinnar sem voru „nútíma“ og haltu þér við endurlitin. Þá hefðirðu fengið frábæra sögu. Saga Faith og Wolf og samband þeirra var það besta. Diaz og Eccleston voru yndisleg. Brewster var erfiður að sitja yfir. Það kom á óvart að sjá Blythe Danner sem mömmu. Hún var frábær. Leitaðu líka að Patrick Bergen sem föður, alltaf eins og hann (Sleeping with the Enemy). Þetta er mjög hippísk, bjarga heiminum, svona mynd. Er ekki alveg sama um það, en ég mæli með að sjá það fyrir frammistöðu Diaz eingöngu. Hún hefur frábært svið og það ætti að nota það meira. Eccleston er, eins og alltaf, sannfærandi. Hann er dásamlegur!