Ég hef ekki lesið skáldsöguna, eða neitt annað eftir Kurt Vonnegut, en ég ætla núna að byrja. Þetta grípur þig frá fyrstu ramma og sleppir ekki fyrr en lokaeiningarnar byrja að rúlla. Ef þú tekur þig á staði sem þú býst ekki við, er söguþráðurinn áhugaverður í gegn. Hraðinn er staðbundinn, ekkert endist of lengi og þetta gerir fullkomið jafnvægi á milli óvæntra flækinga og gerir áhorfandanum kleift að vinna úr því sem við höfum séð. Það er vel sagt og vel ígrundað. Ég hef aldrei horft á kvikmynd sem mér finnst ég geta borið þetta sérstaklega saman við. Það er ákaft og spennandi, jafnframt fyndið og sorglegt. Leikurinn er frábær, Nolte ljómar alveg, Goodman sannar aftur að hann þarf ekki að fara að hlæja og Lee og Arkin eru töfrandi. Ég gæti haldið áfram, í alvöru... ekkert hlutverk er meðhöndlað með minna en stjörnuframmistöðu. Klippingin og kvikmyndatakan eru stórkostleg og allt myndefnið er frábært, með nokkrum ógleymanlegum og ótrúlegum. Ég ætla að fara í aðrar kvikmyndir sem Keith Gordon leikstýrir, auk hinna tveggja sem greinilega tengjast þessu, í gegnum höfund bókanna. Það er ein vettvangur kynhneigðar og mikið truflandi og órólegt efni í þessu. Ég mæli með þessu fyrir alla sem kunna að meta þetta; það er ekki notalegt. 8/10