Horfði á þetta með kærustunni minni eftir að hafa hrasað yfir því á meðan við töpuðum á rásum. Ég býst við að við vonuðumst báðir eftir einhvers konar sætri fjölskyldu jólamynd, en urðum fyrir miklum vonbrigðum. leikarinn sem leikur hermanninn virðist hafa engar tilfinningar, andlit hans lítur út eins og sama, hvort sem hann er að höggva niður jólatré, sjá stelpuna sem hann elskar vera kysst af kærastanum sínum eða þegar hann er ánægður hissa á stelpunni sem hann elskar, hann er hræðilegur leikari og á engum tímum gerði ekkert okkar annað en að hlæja að honum .Svo er það sæta ljóshærða stelpan, blessuð með hæfileikann til að telja punkta og svindla á kærastanum sínum, þvílík grípa! og metnaður hennar í lífinu er að búa hjá foreldrum sínum og telja fleiri punkta. Þannig að þetta er í rauninni saga um strák án tilfinninga eða tilfinninga sem fellur fyrir gaur sem telur punkta og svindlar á kærastanum sínum, það er eins fyrirsjáanlegt og það gerist, og í raun tímasóun, þú græðir ekkert á því að horfa á þetta, annað en eitthvað skrítið hlátur, því þetta er allt svo krúttlegt. Ég elska það þegar pabbi hennar segir að hann borði bara franskar kartöflur en ekki franskt vín, og þeir hlæja allir, það er hillbilly viðhorfið sem þessi mynd snýst um, ennfremur, ef pabbi kærustunnar minnar væri að stýra mér eins og ég myndi segja honum eitthvað eða til, en ekki vopnahlésdagurinn okkar, nei herra, hann leyfum öllum að stjórna honum. Myndin er það sem First Blood hefði verið, ef John Rambo hefði brennt eins og stærsti fífl í heimi.