Sumar af bestu kvikmyndunum sem eru flokkaðar sem "gamanmyndir" eru í raun óljósar á milli gamanleiks og drama. "The Graduate" og "Butch Cassidy and the Sundance Kid", sem einnig voru gerðar seint á sjöunda áratugnum eru fullkomin dæmi. Eru það gamanmyndir með dramatískum undirtónum, eða drama með miklum húmor? "The Odd Couple" fellur að mörgu leyti í sama flokk og er bæði gamanmynd en samt hádramatísk með djúpum undirstöðum um mannlegt eðli. Margt af því sem gerist kann að vera fyndið fyrir áhorfendur en persónurnar hlæja ekki. Þrátt fyrir frekar léttan sjónvarpsþátt á áttunda áratugnum snýst upprunalega "Odd Couple" ekki bara um snyrtilegan og sóðalegan gaur sem neyðist til að lifa saman vegna hjúskaparaðstæðna. Hún snýst í raun um tvær andstæður sem verða að horfast í augu við hvers vegna hjónabönd þeirra féllu í sundur og hvernig skaðleg sérkenni þeirra opinbera sig utan hjónabandsins. Hreinlæti, einkenni Felix Ungar (Jack Lemon fullkomlega leikið) og sóðaskapur, einkenni Oscar Madison (Walter Matthau), eru aðeins byrjunin og nokkuð yfirborðskennd. Þegar sagan þróast, finnum við að það er miklu meira í þessum mönnum en einfaldlega snyrtimennska á móti sóðaskap. Í stuttu máli fjallar sagan í raun um Felix Ungar, sem þarf að horfast í augu við yfirvofandi skilnað frá konu sinni Francis, sem við hittum aldrei en er mikilvæg persóna í gegnum söguna. Á barmi sjálfsvígs fer Ungar á eina staðinn sem hann þekkir: íbúð Oscar Madison þar sem hópur pókerfélaga hangir öðru hvoru. Við komumst að því að Ungar er ekki aðeins meðlimur í þessum „pókerklúbbi“ heldur veit hópurinn hvað er að gerast hjá honum og reynir á sinn óhæfa hátt að hjálpa til. Madison telur að besta leiðin til að hjálpa Ungar sé að leyfa honum að flytja inn til sín þar til sjálfsvígstilhneigingin hverfur. Því miður fyrir Madison veit hann ekki hvað hann er að fara út í. Madison er áhyggjulaus hamingjusamur ef frekar óábyrgur skíthæll sem var síðast þrifinn á ísskápnum, líklega þegar Herbert Hoover var enn í Hvíta húsinu. Hugmynd Madison um að bera fram snakk er að grípa myglaðan ost og stinga honum á milli tveggja brauðbita og henda svo innihaldi flíspoka á borðið. Hins vegar hefur hann gaman af áfengi og konum, í stuttu máli að skemmta sér vel. Ungar er ekki bara allt öðruvísi, hann er öfugsnúinn. Hann er ekki bara þráhyggjusjúkur snyrtimenni sem finnur meiri gleði við að sótthreinsa íbúðina en að hitta konur heldur veit hann meira en flestar konur um matargerð og fínt borðhald. Á einum tímapunkti hringir hann í fyrrverandi eiginkonu sína, ekki til að tala um að sættast, heldur til að fá uppskriftina hennar að kjötbrauði. Á öðru augnabliki ætluðu Ungar að eyða restinni af kvöldinu í að skera hvítkál fyrir kál. Þegar Madison virðist ekki hrifin, játar Ungar loksins að hann hafi aðeins verið að gera það fyrir herbergisfélaga sinn vegna þess að hann þolir ekki hvítkál. Hver er þessi gaur? En hann hefur annan ástríðufullan eiginleika: Felix er líka ofsakláði. Hann er heltekinn af heilsu sinni að því marki að hann gefur frá sér undarlega hávaða á opinberum stöðum og heldur því fram að hann sé að hjálpa til við skúta. Hann virðist hafa öll heilsufarsástand í bókinni. Og ef þeir bæru upp fleiri, myndi Felix líklega hafa þá. Að lokum er hann of upptekinn af sjálfum sér. Í gegnum myndina eru tilvísanir í hjónaband. Á einum tímapunkti þegar Madison er að reyna að sannfæra Ungar um að flytja inn, segir hann: "Hvað viltu, giftingarhring?" En lítið veit hann að það er ekki snyrtilegur gaurinn sem getur ekki tekist á við sóðalega gaurinn, heldur öfugt. Vinátta þeirra verður að óviljandi helvítis sambandi. Og hápunkturinn á sér stað þegar Oscar býður tveimur einmanum breskum systrum í samveru með bæði grínískum og hörmulegum afleiðingum. Þetta er ein besta gamanmynd sinnar tegundar sem skrifuð hefur verið og má ekki missa af, með frábærum frammistöðu Walter Matthau og Jack Lemon í hlutverkum sem erfitt er að ímynda sér betur leikið af öðrum. Það er miður að skrif af þessu tagi skorti því miður í flestar gamanmyndir sem eru framleiddar í dag.