ANTWONE FISHER er saga ungs sjómanns bandaríska sjóhersins í tilfinningalegum vandræðum. Vandamál hans leiða hann til Jerome Davenport, geðlæknis sem hjálpar honum að átta sig á því að vandræði hans stafa af uppeldi hans í æsku. Vertu tilbúinn til að fella eitt eða tvö tár. Myndin gæti þíða kaldasta hjartað. Ég elskaði söguna, sem breytist frá því að eitthvað svo hræðilegt að gerast fyrir hvern sem er í jákvæðan endi. ANTWONE FISHER er kraftmikil kvikmynd, síðast en ekki síst um fyrirgefningu. Önnur mikilvæg atriði sem vekja mann til umhugsunar eru misnotkun á börnum, ættleiðingar og fóstur. Það voru margar senur sem ég hafði gaman af að horfa á. Þeir innihéldu upphafið (draumar um lítinn dreng skoðaðu risastórar pönnukökur!) og endirinn (draumar urðu að veruleika), sem tengdu söguna fallega saman. Annað dásamlegt atriði átti sér stað þegar læknirinn hvatti Antwone til að leita að fjölskyldu sinni til að finna svör við spurningum hans um fjölskyldu hans sem yfirgaf hann. Uppáhalds atriðið mitt gerðist þegar ungi maðurinn horfði loksins á móður sína og viðbrögð hennar við honum. Ómetanlegt. Allir leikararnir komu vel fyrir hlutverk sitt. Auk leikstjórnarábyrgðar heldur herra Washington áfram að sýna hvers vegna hann vann til Óskarsverðlauna og er farsæll í öllum sínum leikhlutverkum. Hann hafði sterka nærveru í þessari mynd. Leikarinn Derek Luke sýndi hvers vegna hann var svona réttur í hlutverki Antwone Fisher. Hann sýndi mjög raunverulegt og hrífandi verk. Joy Bryant, sem lék hlutverk Cheryl, ástvina Antwone, líktist sólargeisla á skjánum. Efnafræðin flæddi vel á milli rómantísku persónanna. Novella Nelson, sem lék hlutverk frú Tate, fyrirlitlegrar persónu, verðskuldar sérstaka umtal. Þó að við sjáum hana aðeins í nokkrar mínútur, skilaði leikkonan sem lék móður Fisher framúrskarandi frammistöðu. ætti að sjá ANTWONE FISHER.