Ég horfði á þetta vegna þess að vinur minn sagði mér að þetta væri helvíti gott, og ég horfði á myndband um það, svo ég var mjög áhugasamur um að horfa á það. Ég horfði á það, og fjandinn, bardagaatriðin eru MJÖG góð. Ef strákarnir geta ekki barist svona í raunveruleikanum, hafa þeir örugglega blekkt mig. Það er ekki eins mikið slagsmál og ég vildi, ég verð að segja, en bardagarnir sem eru í myndinni eru ansi stórkostlegir. Þeir sýna ekki mikið, en þú getur sagt að það er ofbeldi og flott. En það er líka söguþráðurinn, sem fer í kringum ástarþríhyrning á milli aðalpersónanna, þó hann sé svolítið snúinn. Tae-sung er áhyggjulaus strákur sem virðist elska að lenda í vandræðum, sem og slagsmál. Hann er leiðtogi skólans síns, og er keppinautur Hea-won, sem er leiðtogi eigin skóla - dálítið leikfíkill, heitur og ríkur drengur. Svo er það Han-kyung, stelpa sem hefur ekki mikið fyrir henni - faðir hennar dó nýlega og hún flutti aftur með móður sinni, gaurinn sem henni líkaði við er að hitta gamla vin sinn - og svo hittir hún Hea-won, sem fer í skólann sinn, og Tae-sung, sem kallar hana "nuna" (eldri systir). Að lokum kemst hún að því að Tae-sung er bróðir hennar, ávöxtur eins af ástarsambandi föður hennar, og hann elskar hana þrátt fyrir blóðskylda þeirra. Á meðan fellur Hea-won fyrir henni og tekur hana sem kærasta sinn. En hún slitnar á milli kærasta síns og litla bróður, sem játar henni ást sína. Á heildina litið er þetta dásamleg mynd, en ef ég var mjög þunglynd eftir lokin og ég gæti bara ekki annað en hugsað, fjandinn, eru allar kóreskar kvikmyndir sem ég horfi á um slagsmál/dauða/þunglynd efni/sifjaspell?? Vegna þess að það var vissulega raunin með Old Boy og Temptation of Wolves. Þetta er mjög góð mynd en fólk verður að vera tilbúið að gráta í lokin.