Er ég sá eini sem trúir því að þessi bandaríska útgáfa sé miklu betri en enska myndin frá 1934? Enska útgáfan hefur enga spennu, lítur forn og mjög lágt út og hefur óvenjulega leikaraskap (nema Peter Lorre). Útgáfan frá 1956, fyrir utan að hafa hámarks framleiðslugildi, sýnir James Stewart sem hinn fullkomna „saklausa“ Bandaríkjamann í útlöndum og gefur Doris Day besta hlutverk sitt. Sérstaka athygli vekur tónlistin - tónlist bandarísku myndarinnar er nánast sígild; berðu saman "Albert Hall" seríurnar af báðum, og þú munt vera sammála því að Bernard Herrmann tónlistin er miklu meira spennandi en upprunalega útgáfan (þótt það sé í grundvallaratriðum sama tónlistin!). Eini gallinn í myndinni frá 1956 er fáránleg fundur í búðinni.Ég myndi þakka öllum rökum sem geta sannað fyrir mér að enska útgáfan sé betri.