Þessi mynd var sýnd í síðustu viku og þó að á þeim tíma dags (um kl. 18) séu gæði kvikmyndanna nánast aldrei góð (allavega hér í mexíkósku sjónvarpi) þá gat ég ekki slökkt á sjónvarpinu. Sagan um Madelene Moore snertir þig virkilega. Hún kemur ekki fyrir sem mjög samúðarfull persóna í fyrstu, en þegar þú sérð alla myndina vill maður bara að hún nái árangri. Þessi mynd lætur mann virkilega hugsa. Og ég held að það sé í grundvallaratriðum vegna frábærs leiks Brooke Johnson. Ég hafði aldrei heyrt um hana áður né séð hana vitandi vits í annarri mynd, en þetta var frábær frábær leikur. Hrós til Brooke. Ég vonast til að sjá hana í annarri kvikmynd bráðlega.