Genghis Cohn er (mjög) vægast sagt skemmtileg bresk kvikmynd um þýskan lögreglustjóra seint á 5. áratugnum sem er ofsóttur af draugi gyðinga grínista sem hann drap 15 árum áður þegar hann þjónaði undir stjórn Hitlers í SS. Draugurinn kemur aftur og vill að morðingi hans lifi sem gyðingur til að friðþægja fyrir morðin sem hann framdi. Otto, þýski lögreglumaðurinn veit reyndar nafn þessa draugs vegna þess að það síðasta sem hann gerði áður en hann dó var sagt, á jiddísku, „Kysssu minn rass'. Lögreglumaðurinn talaði ekki jiddísku, svo hann spurði í kringum sig þar til hann fann meininguna. „Kyssið á rassinn“ skildi eftir sig svo mikil áhrif að allir sem tóku þátt í morðinu lærðu og mundu nafn grínistans, Genghis Cohn. Það er fullt af mönnum sem eru myrtir í lögsögu lögreglustjórans og það eru engar gagnlegar vísbendingar. Mennirnir eru myrtir með hnífasetti sem er saknað frá slátrara á staðnum. Slátrarinn tilkynnir að hnífa hans sé saknað á meðan sýslumaðurinn er í búðinni til að fá lifrar- og lauksamloku, svo sýslumaðurinn er grunaður. Fyrsti maðurinn er drepinn þegar hann elskar konu slátrarans, svo slátrarinn er grunaður. En slátrarinn heldur því fram að hann yrði mjög upptekinn ef hann drepi hvern mann sem svæfi hjá konu sinni. Allir mennirnir eru drepnir strax eftir hápunkt ástarsambandsins. Ég held að ég gæti verið aðeins reiðari en draugur Genghis Cohn ef ég væri drepinn eins og hann var. Hann virðist vera mjög skapgóður í þessu, eins og hann hafi bara lent í vægu bílslysi. Ég get aðeins giskað á að það sé vegna þess að þetta er bresk kvikmynd og þeir eru þekktir fyrir að vera mjög kurteisir. Hann notar eitthvað af efninu sínu úr uppistandsleiðsögn sinni, og mér fannst það bara ekki mjög fyndið. Ég gaf þessari mynd 4 vegna þess að hún var bara hálf kjánaleg. Ég hélt að þetta hefði átt að vera aðeins alvarlegra en það var. Myndin reynist vera morðráðgáta (hvaðan kom þetta?), og svo virtist sem Genghis hefði átt að vera hjálpsamari en hann var. Kvikmyndin gaf mér örlítið innsýn í menningu gyðinga, en var aðeins húðin. Elska allir gyðingar lifrar- og lauksamlokur? Segja þeir allir „shtoop“ og „meshuganah“ í daglegum orðaforða sínum? Er ekki mikilvægara efni sem við ættum að vita um menninguna? Ég sá þessa mynd í félagsmiðstöð gyðinga í Berkeley, Kaliforníu, og ég var eina manneskjan í herberginu sem var ekki alveg grátt eða hvítt. (Ég er ekki með grátt eða hvítt hár.) Við vorum 18 og eftir myndina voru þau í um 20 mínútur til að ræða myndina. Þar komu fram 2 megináhyggjur: 1. Kvikmyndin var allt of létt í lund og komandi kynslóðir gætu ekki áttað sig á alvarleika þess sem gerðist og 2. Þegar þeir sem lifðu af helförina eru að deyja, munu komandi kynslóðir ekki vita hvað gerðist í raun og veru. Ég hélt að þessi seinni áhyggjur væru fáránlegar og ég sagði þeim að ég teldi að þeir þyrftu ekki að hafa áhyggjur af því að það er fullt af bókmenntum þarna úti og það verður alltaf til fólk sem hefur gaman af að horfa á kvikmyndir, eins og ég sjálfur. Morðið á 6.000.000 manns af mjög vondum manni mun aldrei gleymast. Ég skrifa þessa síðustu málsgrein vegna þess að þeir ákærðu mig fyrir að segja öðrum frá reynslu minni þann daginn.