Ég var mjög heppinn að sjá þessa mynd sem hluta af alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Melbourne 2005 fyrir aðeins nokkrum dögum. Ég verð að viðurkenna að ég er mjög hliðhollur kvikmyndum sem fjalla um mannleg samskipti og sérstaklega þær sem einbeita sér að hörmulegu hlið lífsins. Ég elska líka meirihlutann af skandinavísku kvikmyndaframboði, það er oft sérstakur djúpur eiginleiki í því hvernig sagan þróast og persónurnar eru teiknaðar. Persónuuppbygging í þessari mynd er óvenjuleg í smáatriðum og dýpt. Þetta er þrátt fyrir þá staðreynd að við hittum töluvert af persónum sem allar eru með mjög sérstakar persónulegar aðstæður og staðsetningar innan samfélags síns. Áhorfendur í lok sýningarinnar voru mjög þöglir og hugsi. Ég er enn að spila sumar af þessum senum í huganum og ég er enn undrandi á krafti þeirra og merkingargildi.