Fyrstu 30 mínútur myndarinnar voru ögrandi og erfitt að vita hvað var í gangi (nema þú hafir lesið bókina - sem ég hafði ekki). Ef þú getur haldið þér við fyrri hálfleikinn er seinni hálfleikurinn ljúfur - fyrirsjáanlegur, já, en ljúft engu að síður. Eins og það var tekið myndi maður halda að það hafi verið framleitt snemma á níunda áratugnum, ekki 2005. Engin áberandi augnablik, bragðdauf, en hún hreyfðist áfram án þess að leiðast mig. Mig langar að vita hvers vegna Keaton valdi þessu hlutverki, hennar hlutverk hefði verið betur sett með leikmanni meira á vettvangi hinna leikaranna til að halda jafnvægi.