Ég veit ekki með hinn raunverulega Cobb, en ég fékk það greinilega á tilfinninguna að markmið kvikmyndagerðarmannanna hafi verið að reyna að milda röndótta brúnir hans og orðspor, ekki gefa okkur sanna mynd af manninum sjálfum. Í myndinni, fyrir utan nokkur kynþáttafordómar, er sýnt fram á að hann er bara enn einn harðsnúinn, gömul gömul húlla (hann er svo fullur af lífi!) með hjarta úr gulli (meira eða minna). Þetta er líka versti leikur sem ég hef séð T.L.Jones gera (hann kemur ekkert nýtt eða lúmskt inn í staðalímynda persónu sína). Hann bara gerir Cobb ekki þannig að hann dregur mig inn í myndina. Ekki í eina mínútu gleymdi ég að það var Tommy Lee Jones á skjánum sem þykist vera Ty Cobb. Robert Wuhl var heldur ekki hrifinn. „Kómedísku“ þættirnir í þessari mynd voru bara truflandi og voru alls ekki sannir. Blóðug tímasóun, það er