Ég er alls ekki vandlátur á hryllingsmyndir og er til í að horfa á nokkurn veginn hvaða sem er. Það þýðir ekki að ég sé til í að horfa á margar þeirra aftur, eða að ég muni ekki hafa gagnrýni fyrir þá. Þessi mynd er hrollvekjandi og er mjög vel gerð. Reyndar held ég að þessi mynd myndi gera frábæra tvöfalda reikning með Session 9. Ég ætti að tilgreina, áður en ég kem að athugasemdum mínum, að ég hafi horft á þetta einn. Ég byrjaði að horfa á það áður en ég fór að sofa og var komin um 15 mínútur áður en ég áttaði mig á því að hún var of áhrifarík, svo ég geymdi restina af henni fyrir morguninn. Jafnvel þegar horft var á hana í hábjarta dags var hún enn hrollvekjandi. Hins vegar get ég ekki ábyrgst hversu áhrifaríkt það væri þegar horft er í stærri hóp. Eftir andlát dóttur sinnar flytja hjón í afskekktan kofa til að reyna að sætta sig við þennan dauða. Leyfðu mér að taka eftir þessum dauða - þetta er ein af sjaldgæfu kvikmyndum sem skorast ekki undan dauða barns. Þetta er miklu mikilvægara þar sem það gefur bæði tóninn og útskýrir mikið af leiklistinni sem gegnsýrir myndina. Hjónunum gengur ekki vel. Eiginkonan hefur fjarlægst sambandið og eiginmaðurinn gerir hvað hann getur til að reyna að koma henni aftur. Þó að sum ummælin hafi kvartað yfir leikaraskap þeirra - einn tilgreindi að þau hegða sér meira eins og faðir og dóttir en eiginmaður og eiginkona, og það er lögmætt. Hann er að reyna að gefa henni meiri stefnu. Það er hlutverk sem karlmenn taka stundum að sér. Það eru margvíslegar hræður í myndinni og flestar eru frekar ofbeldislausar, þó gróteskar að sumu leyti. Sagan sjálf finnst mér mjög einföld fyrir megnið af myndinni og tekur skrýtna stefnu undir lokin. Þó að beygjan sé ekki fáránleg, þá er hún sannarlega ekki það sem þú bjóst við miðað við hvernig hlutirnir höfðu verið að þróast. Stemmningsríkt, andrúmsloft og mjög vel gert fyrir eitthvað sem virðist hafa verið tekið á myndbandi.