Ég var einmitt á forsýningu á þessari mynd. Meistaraverk heimildamyndagerðar var það ekki. Myndin er algjörlega upptekin af viðfangsefni sínu og verður ófær um að jafna nokkurs konar gagnrýna athugasemd við fröken Faye. Eini endurleysandi eiginleiki myndarinnar var óþægilegur og sársaukafullur en notkun hennar á leikbrúðum í tilraun (að vísu misheppnuð) til að byggja upp einhvers konar frásögn. En hrollvekjandi upplifunin átti sér stað þegar lokaeiningarnar rúlluðu. Áhorfendur risu upp og klöppuðu. Eins og mölflugur að loga, eru Bandaríkjamenn á 21. öld enn dregnir að freakshows. Frásögnin af misskildu skrímslinu er að verða frekar þreytt.