Hernaðarþjálfunarmyndir eru að verða svo algengar að þær eru að verða tegund út af fyrir sig. Meðal þeirra meira áberandi sem við höfum, „Officer and a Gentleman“, „Top Gun“, „GI Jane“ og nú „Men of Honor“. Sú staðreynd að þetta var satt breytir því ekki að formúlan er sú sama. Þessi mynd er líklega mest eins og 'GI Jane' þar sem hún einblínir á aðskilnaðarhornið. Sagan er í raun mjög hvetjandi og er líklega besta sagan af mannlegum hagsmunum af þeim sem nefnd eru hér að ofan. Carl Brashear (Cuba Gooding, Jr.) er tvímælalaust maður með mikið hugrekki og reglusemi og karakterstyrkur hans skín skært í gegn í þessari mynd. Því miður hefur leikstjórinn George Tillman jarðgangasýn í að kynna persónurnar og forðast persónuþróun ýmissa persóna annarra en Brashear í þágu þess að sýna Brashear í stöðugu mótlæti. Billy Sunday (Robert De Niro) er aðalpersóna og fyrir utan upphafsatriðið, hnefabardagann og nokkrar senur með konu sinni, vitum við ekki mikið um hann. Til dæmis, Brashear sér örin í lófum sunnudagsins og við eigum að gera ráð fyrir að hann hafi unnið plóg, en það er engin eftirfylgni á því atriði. Herra Pappy (Hal Holbrook) fær aðeins eina stutta senu sem við getum dæmt hann eftir. Það sem eftir er af skjátímanum sýnir hann ganga um og tuða. Ef leikstjóri ætlar að búa til sögu af mannlegum áhuga þarf hann að mannúða persónurnar. Cuba Gooding Jr. skilar framúrskarandi leik sem Brashear. Þetta er líklega það besta sem ég hef séð hann. Þetta er hlutverk og persóna sem er mun fullkomnari en nokkur hlutverk sem hann hefur áður leikið og hann rís við tækifærið. Í `Jerry Maguire' var Rod Tidwell heillandi, en einvídd persóna með dýpt regnpolls. Brashear er miklu flóknari og jarðbundnari, og vandamálin sem hann stendur frammi fyrir eru lífskreppur, sem gerir hlutinn mun erfiðari. Þetta er frábær bati frá síðasta hlutverki Gooding í 'Chill Factor', mynd sem var svo hræðileg að það var næstum atvinnumorð að taka þátt í hlutverki sínu. Adventures of Rocky & Bullwinkle', 'Meet The Parents'), Robert DeNiro er kominn aftur í dramatískar rætur sínar með framúrskarandi frammistöðu. DeNiro er ekki slæmur grínisti, hann er bara svo frábær dramatískur leikari að það virðist sem hann ætti ekki að eyða tíma sínum í gamanleik. DeNiro gefur Billy Sunday grjótharðan persónuleika þar sem hann er að þola pyntaða sál. Það er ánægjulegt að fylgjast með honum vinna. Það virðist vera Charlize Theron í hverri mynd sem ég horfi á undanfarið. Ég sá 'The Legend of Bagger Vance', 'Men of Honor' og 'The Yards' í röð og ég var farin að velta fyrir mér hvort hún ætti þátt í hverri mynd árið 2000 (reyndar gerði hún bara fimm). Þetta var lítið hlutverk fyrir Theron en hún bar það vel af sér og náði að vera með DeNiro skref fyrir skref. David Keith, sem lék ásamt Richard Gere í „Officer and a Gentleman“, er með hlutverk hér. DVD-diskurinn hefur nokkra áhugaverða sérþætti, þar á meðal hugleiðingar hins raunverulega Carl Brashear og nokkrum eyddum atriðum. einvídd framsetningin. Ég gaf henni 7/10. Ég er hrifinn af vandalausum sögum og ég hef dálæti á sögum þar sem karakterstyrkur er aðalþemað. Þessi mynd er sérlega sterk á báðum sviðum og færir okkur tvær eftirminnilegar leiksýningar sem bæta upp nokkra galla leikstjórans.