Riccardo Freda kann að hafa gott orðspor; en þar sem við núna að margar af bestu kvikmyndum hans voru í raun leikstýrt af hinni látnu frábæru Mario Bava; það er ljóst að hann var ekki einn hæfileikaríkasti kvikmyndagerðarmaður Ítalíu á áttunda áratugnum. Þessi mynd sannar það nokkurn veginn þrátt fyrir einfaldan söguþráð; þetta er gríðarlegt klúður og þegar á heildina er litið, þá þyrfti ég jafnvel að ganga svo langt að segja að Tragic Ceremony sé VERRI en fáránleg Giallo tilraun Freda, The Iguana with the Tongue of Fire. Freda afneitaði þessari mynd greinilega og ég ásaka hann svo sannarlega ekki! Söguþráðurinn fylgir einfaldlega fullt af krökkum sem verða bensínlausir í miðri hvergi. Þeir lenda í húsi á meðan þeir leita að eldsneyti; en það reynist slæmur kostur þar sem eigandinn er að fara að halda djöfullega athöfn...ho hum. Myndin er með aðalhlutverk fyrir Camille Keaton, sem myndi halda áfram að leika í nýtingarklassíkinni I Spit on Your Grave nokkrum árum síðar, en nær ekki að slá í gegn hér þrátt fyrir að leika við hlið hæfileikalausra flytjenda. Myndin er með einni þokkalegri gore-senu undir lokin, en þetta er í raun ekki nóg í ljósi þess að það tekur áttatíu mínútur af leiðindum að komast þangað. Ég hef mikið umburðarlyndi fyrir ítölskum drasli myndum sem meika ekki sens - en jafnvel ég þoldi ekki þessa. Sakna þess, sakna engu!