Þetta er EKKI eins slæm mynd og sumir gagnrýnendur, og eins og samantektin á IMDB síðunni fyrir þessa mynd segir að sé. Hvers vegna? Í fyrsta lagi er sú staðreynd að árið 1984 voru kvikmyndagerðarmenn nógu áræðnir til að horfast í augu við, sem einn af söguþræðinum, heimilisofbeldi -- þannig að gagnrýnendur sem kvarta yfir söguþræðinum missa því miður eitt aðalatriðið! Í öðru lagi, án söguþráðar þáttar í kvikmyndasambandi Prince við ofbeldisfullan föður sinn, myndi tónlistarhámarkið ekki virka eins vel og það gerir - svo þeir gagnrýnendur sem segja að aðeins tónlistin sé góð hafa enn og aftur misst af einum punkti -- sérstaklega, AFHVERJU er hún svona góð...vegna þess að öll tónlistin í þessari mynd er með söguþræði sem gerir tónlistina áhrifaríkari. Í þriðja lagi, gefðu þessari mynd frí! Fyrir kvikmyndaframleiðendur og leikstjóra í fyrsta sinn er þetta bara ekki svo slæmt! Það eru til miklu verri myndir eftir afreksfólk í kvikmyndum!! Og síðast, gagnrýnendur sem segja að tónlistin sé "góð" hafa líka misst af tilganginum -- skoðaðu úrval stílhreinra tónlistarmeðferða, fjölbreytileikann, tónlistina og sviðsframkomu Prince -- sannarlega einstök, fara tónlistarlega þangað sem enginn annar var að fara á níunda áratugnum og með stíl sem sést í verkum annarra listamanna (fatnaður og hreyfing: hvaða búningaatriði komu fyrst, Michael Jacksons eða Prince? Athugaðu líka hvort þú sérð útbreidda fingurna sópa fyrir framan augun sem Prince gerir í þessari mynd, löngu á undan „Pulp Fiction“ eftir Quentin Tarentino. Sem summa hluta hennar, alls ekki slæm mynd.