Midnight Cowboy opnar með keyrslu Drive In leikhúsi með raddsetningu aðalpersónunnar Joe Buck (Jon Voight) sem syngur í sturtunni. Hann er að syngja kúrekalag, einmitt það sem hann leitast við að vera. Joe tekur upp hið fábreytilega líf sitt og býr í Texas og flytur það til New York borgar með drauminn um fullt af konum og jafnvel meiri peninga. Hann klæðir sig sem fyrirmynd kúrekans, en á teiknimyndalegan hátt taka ekki einu sinni vinir hans hann alvarlega. Hann byrjar ferð sína í rútunni til NYC og við sjáum fljótt hversu útþynntur Joe er í samskiptum sínum við hina farþegana. Þetta er fyrst og fremst saga af því að Joe áttar sig á hörðum veruleika raunveruleikans. Hann byrjar sem mjög barnalegur suðurbúi og heldur að hann geti komist í NYC bara á góðu útliti sínu. Hann hefur enga aðra ástæðu til að halda annað, enda reyndust þeir hjálpsamir í fortíðinni; við lærum þetta af mörgum endursýnum sem hann hefur. Í upphafi eru endurlitin tekin upp á þann hátt að þau sýni að þau séu nokkuð duttlungafull. Þær eru þokukenndar og raddirnar hljóma eins og þær komi úr mikilli fjarlægð, eins og þær eru, þær koma út úr fortíð hans. Hins vegar, eftir því sem Joe kafar dýpra og dýpra inn í raunveruleikann í hörðu andrúmslofti NYC, sjáum við meira af fortíð hans, sem er ekki lengur duttlungafull heldur gróf, kvikmynduð í svarthvítu með hraðri klippingu til að lýsa grimmilegu eðli liðinna atburða. Þetta sést sérstaklega á endurlitinu þegar hann og kærustu hans voru ráðist og henni nauðgað. Í einu af þessum endurlitum sjáum við byggingu vera rifin niður múrsteinn fyrir múrstein. Þetta endurspeglar hvernig Jói sjálfur er að falla í sundur; barnaskapurinn sem hann bar eitt sinn er að detta af honum. Hann og Ratso (Dustin Hoffman) búa í veseni og geta varla fengið mat að borða; Joe er að átta sig á því að hann getur ekki lifað af útliti sínu, að það er gruggugur kviður í New York sem hann sá ekki fyrir sér. Undirmeðvitund hans endurspeglar hvernig raunverulegt líf hans er að renna út. Ratso þjónar líka sem eins konar spegill fyrir Joe, en á öfugan hátt; Ratso er álpappír Joe. Joe er myndarlegur, sterkur maður sem að mestu leyti hefur gott ytra útlit. Ratso, aftur á móti, frá fyrsta skipti sem við sjáum hann sitja við hliðina á Joe á barnum getum við sagt að hann er andstæðan. Hann er lágvaxinn, dökkur og alltaf húðaður með svitagljáa. Hann skilur hvernig heimurinn virkar, að hann er ófyrirgefanlegur, og stundum, sama hversu mikið þú reynir, muntu mistakast; alveg eins og faðir hans gerði. Þeir búa í sama heimi, sömu íbúðinni jafnvel, en þeir skilja hlutina á allt öðrum vettvangi. Þemað um firring, sem er algengt á þessum tíma, er mjög áberandi í þessari mynd. Hvorki Joe né Ratso passa inn í menninguna í kringum þá. Joe finnst hann vera fastur í Texas og flytur til NYC þar sem hann er enn mjög utangarðsmaður. Ratso, sem býr í kuldanum í NYC, vill flytja til sólríka Flórída þar sem hann heldur að hann muni geta fundið gott líf. Jafnvel þó að þetta sé hugsjón hans, í fantasíunni sem við fáum frá sjónarhóli Ratso, er augljóst að hann veit að hann mun aldrei í raun passa inn í samfélagið. Í umræddri fantasíu er hann kveiktur af fólkinu sem býr í kringum hann, hann er enn og aftur utanaðkomandi, fjarlægur samfélaginu. Það er ekki fyrr en undir lokin sem bilið milli Joe og Ratso fer að minnka. Joe grípur til ofbeldis; hann tekur á sig hugarfar þessarar borgar til að fá peninga til að fjármagna flóttaleið fyrir Flórída fyrir sig og Ratso. Á ferðinni sjáum við Joe koma út úr búð án kúrekafötanna sem hann er aldrei án í restinni af myndinni. Hann er klæddur eins og einhver sem lítur út fyrir að vera á leið til Flórída í frí. Hann klæðir Ratso á sama hátt; hann þreytist til að láta þá passa inn í hið nýja samfélag sem þeir eru að ganga inn í, en það er til einskis. Við dauða Ratso í rútunni líta samfarþegar þeirra enn og aftur á þá sem utanaðkomandi. Jafnvel í þessari nýju menningu sem þeir eru komnir inn í, geta þeir ekki flúið firringu sem þeir hafa mætt á hverju horni í þessari mynd. Þrátt fyrir dauða Ratso-hjónanna og áframhaldandi firringu Joe endar myndin með þeirri von að Joe geti tekið nýja þekkingu hans á því hvernig heimurinn virkar og skapað betra líf en hann hefði haft sem þrjóskur í NYC. Midnight Cowboy er frábær kvikmynd sem sýnir harðan veruleika samfélagsins, og firringu, með stjörnuleik bæði Voight og Hoffman.