Hefðbundin frægðarsaga sem hefur nokkra hápunkta. Númer eitt, Lonette McKee sem systir sem gefur töfrandi stjörnuframmistöðu. Sú staðreynd að hún varð aldrei mikil tilfinning eftir þetta fer fram úr mér. Því miður er hún aukapersóna og við neyðumst til að einbeita okkur að hinni blíðu persónu Irena Carter, Sparkle, en frægð hennar er auðveld, leiðinleg og ósannfærandi. Hins vegar, alltaf þegar stelpurnar fara á sviðið og koma fram, vaknar myndin aftur til lífsins. Hrósa verður frumsaminni tónlist Curis Mayfield. Eintakið sem ég sá var mjög gamalt VHS spóla. Myndgæðin voru frekar lág, sem og framleiðslugildin giska ég á. Allt í allt er það þess virði að skoða.