Ég hef séð þessa mynd tvisvar núna á kapal. Í fyrsta skipti sem ég sá það kom það mér á óvart. Skautahlaupararnir sem ég sá voru strákarnir sem við fylgdumst með á síðum Skateboarder tímaritsins seint á áttunda áratugnum. Þetta voru strákarnir sem við afrituðum og reyndum að verða á skautum. Ég fagna því að loksins var gerð kvikmynd sem gefur nákvæma grein fyrir því hvernig allt varð til. Ég er næstum því 40 ára núna og ég býst við frekar spenntur strákur með öll vandamál lífsins; þessi mynd gerði frábært starf við að taka mig til baka. Aftur að lausu sundlaugunum, hálfpípunum í bakgarðinum og vegferðunum til Cherry Hill NJ. Mig grunar að til þess að geta raunverulega skilið þessa mynd og kunnað að meta hana hafi maður þurft að lifa hana. Annars mun það líklega ekki hafa áhrif á þig eins og það gerði mig. En fyrir ykkur (og þið vitið hver þið eruð), sem lifðu það, þið vitið nákvæmlega hvað ég er að tala um! Í öllum tilvikum er mér alveg sama hver þú ert, ef þú færð tækifæri til að sjá þessa mynd ... gerðu það! Ég þakka Z-Boys of Dogtown fyrir æskuminningarnar og þakka Stacy fyrir að gera þessa mynd! VEL UNNIÐ STARF!