"Fótspor (á tunglinu") er næstum örugglega sá undarlegasti, flóknasta og óvenjulegasti sem Giallo hefur gert. Það getur verið aðhald fyrir suma aðdáendur undirtegundarinnar, en þessi mynd inniheldur ekki mörg af venjulegum Giallo vörumerkjum eins og blóðug hnífamorð (helst framin af grímuklæddum morðingja með svörtum hönskum), hrífandi fáklæddar snyrtimennsku og óútreiknanlegt rautt. síld. Hins vegar, til að bæta upp fyrir allt þetta og margt fleira "Fótspor" nýtur góðs af ólýsanlega dularfullasta og stanslaust sannfærandi andrúmslofti sem ég hef upplifað í þessari tegund kvikmynda. Leyndardómurinn í þessari mynd er svo mikill og óbærilegur að það lætur þig bókstaflega líða óþægilega og hræddan. Eins og kvenkyns söguhetjan Alice Cespi sjálf, hefur þú nákvæmlega enga hugmynd um hvað er að gerast eða hvers vegna, og þessi tilfinning um algjört vanmáttarleysi er tvímælalaust helsta styrkleiki myndarinnar. Sem áhorfandi þráirðu að hjálpa þessari aumingja konu að skilja hlutina sem yfirvinna hana, en þú getur það einfaldlega ekki. Alice á farsælan feril sem túlkur, en rólegt og friðsælt líf hennar verður hrottalega truflað þegar hún vaknar einn morguninn og fer hægt og rólega að átta sig á því að hún man nákvæmlega ekkert eftir síðustu þremur dögum. Hún finnur í sundur rifna ljósmynd af hóteli sem staðsett er á orlofseyjunni Gama og ákveður að fara þangað til að kanna hvað gerðist. Á eyjunni virðast nokkrir einstaklingar, þar á meðal einmana lítil stúlka, þekkja Alice, aðeins hún notaði falsa nafnið Nicole, klæddist rauðhærðri hárkollu og lét eins og hún kæmi til eyjunnar til að fela sig fyrir óþekktri hættu. Á sama tíma eru jafnvel nætur greyið stelpunnar eirðarlausar þar sem hana dreymir endurtekna drauma um geimfara sem hoppa á yfirborð tunglsins og óhugnanlegan vísindamann sem heitir Dr. Blackman. Söguþráðurinn í "Fótspor" er sannarlega furðulegur og hægt og rólega, og sérstaklega er mjög erfitt að tengja hina kosmísku undirsögu. Alice gerir ráð fyrir að þetta séu bara myndir úr Sci-Fi kvikmynd sem hún sá fyrir löngu síðan, sem hljómar eins og nógu sanngjörn skýring, en þú skynjar að það er dýpri merking og raunveruleg tengsl við alla aðra atburði. Aðdáendur spennuþrunginna og stílhreina ítalskrar kvikmyndagerðar geta ekki leyft sér að missa af þessari mynd. Þetta er sálfræðileg túr-de-force leikstjórans Luigi Bazzoni, með ótrúlega fallegri ljósmyndun og hugarbreytandi tónlist. Þrátt fyrir skort á ofbeldi (eða kannski bara vegna þess) er myndin virkilega truflandi og andlega kvölin sem Alice gengur í gegnum hefur heiðarlega áhrif á áhorfandann líka. Eins og það er því miður of oft í Gialli-kvikmyndum kemur hápunkturinn skyndilega frekar skyndilega og gefur næstum ekki vatnshelda skýringu á öllum þeim óþægilegu atburðum sem þú varðst vitni að síðasta og hálfa klukkutímanum. Samt sem áður mun innihald "Footprints" halda þér til umhugsunar löngu eftir að myndinni lýkur og kröftug áhrif hennar munu bara aukast. Florinda Bolkan er háleit sem þjakað aðalkonan og fær frábær viðbrögð frá takmarkaða stuðningshópnum, þar á meðal hinni ungu Nicolettu Elmi. Hinn virti Euro-cult-stjarna Klaus Kinski fær sömuleiðis verðlaun, en hlutverk hans er aðeins framlengdur þáttur. Þessi mynd er í raun miklu betri en hinn margrómaða (og miklu auðveldari) Giallo "The Fifth Cord" leikstjóra Bazzoni, svo það er vonandi að "Footprints" fái bráðlega líka flotta DVD-útgáfu.