Sjálfsævisöguleg bók Pat Conroy, „The Water Is Wide“, reynist vera eitthvað af suðrænni „Up The Down Staircase“, en þrátt fyrir formúluna sem kennarinn gengur á móti líkum, hreyfir „Conrack“ virkilega við áhorfendum með hverri litlu byltingunni. og skapandi glampi. Þessir nemendur (ómenntaðir svartir krakkar á eyju við Suður-Karólínu) eru í raun sýndir að læra, og sameiginlegt stóreygð sakleysi þeirra er ótrúlega ljúft. Eina raunverulega leikkonan í hópnum (Tina Andrews, mögnuð flytjandi) leikur "harðu hnetuna" sem Conrack þarf að brjóta á og þegar hún fellur undir sjarma hans virðist þetta allt vera gola. En sagan er ekki tilbúin fyrir farsælan endi og ég var ekki tilbúinn fyrir hljóðlátan einfaldleika lokaþáttarins. Það er fallega gert. Handritið snýst af og til en leikstjórinn Martin Ritt er mjög klár í að falla alltaf aftur á trausta nærveru Jon Voight. Atriði eins og sú þar sem hann keyrir um á sendibílnum sínum og gefur út gremju sína yfir hátalara bæta ekki mikið upp, en öll myndin er uppfull af þáttum sem kveikja tilfinningar, og raunverulegur endir er árangur þeirra. **1/2 af ****