Þessi mynd er algjör klassík fyrir herbúðirnar. Þess vegna var þetta Elvira og MST3000 klassík. Allir þekkja söguna. Vísindamaður heldur höfði kærustu sinnar á lífi í lasagnapönnu í kjallaranum sínum á meðan hann siglir um bæinn og reynir að finna lík hennar með því að kíkja á ungana á staðnum. Loksins finnur hann alvöru stundaglaslík með ör-slitum skvísuhaus ofan á. Hið afskorna haus vingast við misheppnaða tilraunina í skápnum og keiluhausinn kemur út úr skápnum og rífur af aðstoðarmanninum „góða“ handlegginn sem eftir er (hinn hans er ekki rétt frá fyrri mistökum vísindamanns), og allur staðurinn brennur. Myndin hræddi okkur sem börn svo mikið að vinur minn fór ekki í kjallarann ​​sinn í eitt ár eftir að hafa séð hana. Sem krakkar röðuðum við hræðilegustu kvikmyndum allra tíma og þessi var númer fjögur. Aðeins ein af þessum ógnvekjandi myndum var í rauninni góð (upprunalega „The Haunting“). Ég þurfti að gefa þessari mynd sjö einkunnir fyrir það gríðarlega mikið afþreyingargildi sem hún býður upp á. Hræðileg áhrif þess vegna vitlausrar framleiðslu og undarlegs kynferðissjónarmiðs þegar vísindamaðurinn leitar að líkunum (ásamt klámhljóðrás) hræðir helvítis saklaus börn, á meðan fáránlegu hliðarnar gera það að aðalefni til að horfa á tala og hlæja. Ég gæti horft á þessa mynd í kvöld og notið hennar á meðan ég vil frekar fara til tannlæknis en að horfa á "Chicago" aftur. Sjö er það mesta sem ég get gefið henni, því skemmtanagildi hennar er bara heppni. Myndin, sem kvikmyndahús, er hörmung.