Sem fyrrum kafbátamaður var þetta ein versta kafbátamynd sem ég hef séð. Fyrst af öllu, uppreisn um borð í hvaða bandarísku flotaskipi sem er, sérstaklega kjarnorkuknúinn Trident kafbátur sem er óhugsandi. Þessir menn eru þeir bestu af þeim bestu og eru hollir verkefni sínu. Ábyrgðin sem þeir bera er æðisleg og þeir taka hana mjög alvarlega alla leið frá skipstjóra til yngri áhafnarmeðlims. Ég gat aldrei séð áhöfn nokkurs skips skipta bandalagi sínu á milli skipstjórans og framkvæmdastjórans. Framkvæmdastjóri sem virkaði eins og persónan sem Denzel Washington lék myndi verða leyst frá störfum og dómstóll bardagamaður, síðan trommaður frá sjóhernum. Það kemur ekki á óvart að sjóherinn neitaði að senda tæknilega ráðgjafa til að aðstoða við gerð þessarar myndar. Að lokum, ef einhver meðlimur kafbátaáhafnar gerði þann hávaða sem var í gangi á þessu skipi, yrði hann áminntur alvarlega. Kafbátamenn læra snemma á ferlinum að vera eins rólegir og hægt er til að forðast uppgötvun. Þeir skella ekki hurðum og tala jafnvel hljóðlega og vera í mjúkum sólaskóm þegar þeir eru á leiðinni. Það kom mér á óvart hversu hátt þeir sýndu mannskapinn á meðan á ferð stendur. Hávær tónlist myndi aldrei líðast. Ég veit að það að lýsa kafbátalífinu í raun og veru myndi ekki selja bíómiða, en þetta er yfir höfuð að vera fáránlegt. Ég myndi ekki mæla með þessari mynd við neinn.