Nightmare Weekend er sönnun þess að sumt fólk er svo örvæntingarfullt að vera „í bíó“ að það er tilbúið að gera næstum hvað sem er. Ég á ekki við þær óteljandi konur sem virðast frekar ánægðar með að birtast algjörlega áþreifanlegar í þessu hræðilega rusli ( enda er nakt kvenkyns form fallegt og ekkert til að skammast sín fyrir). Nei...ég er að tala um þá sem eru meira en til í að leika með illa gerðri handbrúðu sem heitir George. Nú er það vandræðalegt!!!Lífrafræn tilvera búin til af snilldar vísindamanni Edward Brake (Wellington Meffert), George (sem lítur út eins og geðveikur filttrúður með græna ull fyrir hárið) er gervigreind viðmót fyrir háþróað tölvukerfi sem starfar byltingarkennd tæki (silfurkúla á stærð við golfkúlu) sem, þegar hún er tekin, getur snúið við eðlisröskunum. Persónuleikabreytingartilraunir Edwards hafa skilað árangri á tilraunadýrum, en varkár vísindamaðurinn er tregur til að framkvæma prófanir á mönnum, óttast að það geti enn verið aukaverkanir. Hinn vondi aðstoðarmaður hans Julie (Debbie Laster) hefur hins vegar enga slíka vandræði og heldur áfram að nota þrjár fallegar ungar konur sem naggrísi. Óhjákvæmilega breytast þeir allir í ógnvekjandi drápsstökkbrigði. Með tæknibrellum í kjallara sem er hagkvæm, hæfileikalaus leikarahópur og söguþræði sem er nánast ómögulegt að fylgja eftir (ég tók minnispunkta þegar ég horfði á myndina, og jafnvel þá er ég ekki alveg sannfærður um að samantektin mín sé nákvæm), Nightmare Weekend er algjör og alger hörmung sem ekki einu sinni nokkrar mjúkar kynlífssenur og snerting af eymsli geta bjargað. Þessi mynd inniheldur líka eina pirrandi persónu sem ég hef séð í hryllingsmynd : Tony (Bruce Morton), vasadiskó klæddur hálfviti sem hoppar í burtu til vitlausrar 80s tónlist á þann hátt sem lætur mig líta út eins og Justin Timberlake í samanburði.