Það er eitt af því fyndna við að vera ungur að maður getur auðveldlega blekkjast af auglýsingum. Ég hef áður talað um aðra mynd, þar sem auglýsingin fyrir (gaman)myndina gerir hana fyndnari en hún er. Þegar ég sá auglýsinguna um þetta árið 1981 hélt ég að þetta yrði ofboðslega fyndin mynd. Það sem ég og bróðir minn sem fórum og sáum hana með mér vissum ekki er að atriðið sem notað var í sjónvarpsauglýsingunni var síðasta atriðið í myndinni! Þar sem þetta atriði er lokaniðurstaðan af öllu því sem kom á undan í myndinni get ég aðeins giskað á að það hafi ekki verið neitt annað fyndið til að nota! Síðasta atriðið er, þökk sé unglingadrykk, Dr. Fu Manchu breytist úr langskeggjaðri gömlum manni, í bjarta unga Asíu/Elvis eins og rokkstjörnu! (Með varasöngvurum hvorki meira né minna!) Peter Sellers gerði sitt besta á þriðja áratugnum að ástæðulausu, en hann hefur ekki gefið neina góða ástæðu fyrir „kómískum“ augnablikum sínum. Restin af leikarunum voru bara voða leiðinlegir og við bróðir minn sátum allt í gegnum þetta og hlógum varla að neinu. Það var bara eðlilegt að við áttum von á gamanmynd af „Pink Panther“-gerð, Peter Sellers var svo frábær í því. Það er aumkunarverð synd að þetta var síðasta myndin hans áður en hann dó. Framkoma hans í Muppet Show var skemmtilegri en þetta vanhugsaða flopp. Samt kenna ég honum ekki. Ég kenna öllum öðrum sem taka þátt fyrir að reyna ekki að gera betri mynd úr þessu. 2 stjörnur er að vera örlátur !!