Þessi mynd fjallar um hóp kvenna (kannski ekki í hæsta gæðaflokki) sem er á leið í lítið virki til að taka yfir eign frænda sem er nýfarið frá þar sem þær ætla að koma sér upp verslun. Við komuna í nálæga borg komast þeir að því að enginn mun fara þangað (þótt það sé aðeins 15 mílur í burtu), svo þeir ganga. Þegar þeir koma þangað komast þeir að því að það eru engir hermenn heldur mikið af fólki sem hefur tekið yfir notkun virksins og byggt upp litla borg í nágrenninu. Þeir komast fljótt að því að eitthvað er ekki í lagi hér og Fort McMillan (Ft. Doom eins og heimamenn kalla það) á í miklum vandræðum. Í stað þess að fara inn á söguþráðinn mun ég gera nokkrar athugasemdir um hluti sem ég tók eftir við myndina. Í fyrsta lagi er leikurinn mjög flatur, aðeins fáir af fólkinu virðast vera nógu raunverulegir til að trúa á. Fyrsti leikurinn minn var þó lélegur leikur, en í lokin horfði ég á nokkrar af útspilunum og þetta sama fólk varð á lífi. Svo eina hugsun mín eftir er að þetta er hvernig leikstjórinn vildi hafa þetta. Ofan á slæma leikaraskap á ég við stórt vandamál að stríða þar sem fólk bregst ekki rétt við tilteknum aðstæðum. Tökum sem dæmi að enginn myndi fara með þá til Ft McMillan fyrir hvaða verð sem er, jafnvel þó að það sé aðeins 15 mílur í burtu. Samt þegar við komum að virkinu finnum við að því er vel viðhaldið af ágætis íbúafjölda, sem allir verða að fá vistir frá einhverjum, svo ekki sé minnst á póst o.s.frv. Það á að gerast árið 1867, en samt getum við séð Járnbrautarbíll er með rafljósum (þau eru allavega ekki kveikt) og eimreiðarvél sem er að minnsta kosti 30 árum síðar, ekki einn af almennum eimreiðum sem eru svo vinsælir á þeim tíma. Það eru líka staðir þar sem þú getur séð malbikaða blacktop, (og kannski bíl á einum tímapunkti, vildi ekki nenna að fara aftur og skoða) og aðra tímalausa hluti. Ef þeir hefðu fylgt reglum "heimsins" sem þeir gerðu og látið leikarana vera leikara þá hefði það kannski fengið 4 frá mér í stað þeirra 2 sem ég gaf honum, og þeir endurskrifuðu það um það bil 4 sinnum í viðbót, þá hefði það kannski gert enn betur.