Lífskraftur byrjar í geimnum þar sem HMS Churchill rekur halastjörnu Haley og búnaður hennar finnur 150 mílna langt geimskip í höfði halastjörnunnar, getur ekki haft samband við jörðina vegna truflana. Ofursti Tom Carlsen (Steve Railsback) ákveður að þetta sé hið eina og eina. tækifæri til að rannsaka það. Að fara út í geimbúningum Carlsen og nokkrir úr áhöfn hans fara inn í dularfulla geimskipið og finna leifar af leðurblökulíkri veru kynstofni og þremur fullkomnum manngerðum, tveimur karlmönnum (Chris Jagger & Bill Malin) og fallegri konu (Mathilda May) sem þeir taka um borð í Churchill. Þrjátíu dögum síðar og aftur á jörðinni er Churchill greindur á ratsjá, björgunarleiðangur er sendur upp aðeins til að uppgötva að geimskipið er útbrunnið og öll áhöfnin er talin látin. Björgunarsveitin finnur þó manneskjulegu geimverurnar þrjár og fer með þær aftur til jarðar þar sem þær vakna aftur til lífsins í geimrannsóknarmiðstöð í London og byrja bókstaflega að soga lífskraftinn úr mannlegum fórnarlömbum sem þurfa síðan að gera það sama til að hættu að breytast í ryk, hlutirnir líta ömurlega út þegar faraldurinn breiðist út um London...Þessi enska framleiðsla var framleidd af hinum alræmdu Menahem Golan & Yoram Globus sem snemma á níunda áratugnum stóðu fyrir mörgum ódýrum lággjaldaaðgerðum undir framleiðslufyrirtæki sínu. Cannon með Chuck Norris í aðalhlutverki og þeir vildu fara út í stóra tíðina og sömdu við leikstjórann Tobe Hooper um þriggja kvikmyndasamning (sem voru þessi Lifeforce, the Invaders from Mars (1986) endurgerð og The Texas Chainsaw Massacre 2 (1986) framhaldsmynd til klassíkar Hoopers sjálfs) sem allt floppaði og í rauninni gjaldþrota bæði Golan & Globus & Cannon voru ekki lengur. Engu að síður, þrátt fyrir að vera auglýsingaflopp við miðasöluna verð ég að segja að mér finnst Lifeforce mjög skemmtilegur, ef frekar kjánalegur sci-fi hryllingur. Þegar Lifefore var upphaflega frumsýnt í kvikmyndahúsum '85 var Lifefore skorið niður í 101 mínútur af Golan & Globus en á undanförnum árum hefur lengri 116 mínútna klippingin nánast komið í stað þess á DVD, VHS, Laserdisc og sjónvarpi, þó að það virðist upprunalega klippa Hoopers af myndin stóð í 128 mínútur svo það er enn meira myndefni þarna úti einhvers staðar. Ég mun byggja athugasemdir mínar á lengri 116 mínútna klippingu, handrit Dan O'Bannon, Don Jakoby og óviðurkenndar endurskrif eftir Michael Armstrong og Olaf Pooley var byggt á 1976 skáldsögunni 'The Space Vampires' eftir Colin Wilson og hefur marga óvenjulega. hugmyndir, umfang þess er sannarlega metnaðarfullt og manni fannst það endar með því að vera svolítið rugl en helvíti skemmtilegt. Hún hreyfist áfram eins og eldflaug og innst inni er mjög áhugaverð saga hér þó myndin lendi í flækjum. Það eru líka bráðskemmtileg augnablik í Lifeforce, atriðið þegar öryggisvörðurinn reynir að sannfæra nakta kvenkyns Vampíru um að gefast upp með því að bjóða henni upp á hálfborðið kex er sannkölluð herbúðaklassík, hræðilega ofmetnaðar dáleiðslusenurnar þar á meðal sú þar sem Railsback endar á að kyssast Patrick Stewart og margir, margir fleiri að auki. Ég veit það ekki, kalla mig skrítinn en mér fannst Lifeforce bara ótrúlega skemmtilegt og mjög skemmtilegt á næstum því allan hátt, allt frá kjánalegum persónum, skrítnum samræðum, undarlegum hugmyndum sem ná aldrei alveg saman og stórkostlegu myndefni sem Lifeforce er svo sannarlega ekki. kvikmynd sem mun leiða þig. Leikstjórinn Hooper átti næstum því meiri peninga hér til að leika sér með en hann hefur nokkru sinni (tvöfalt það sem hann átti fyrir Poltergeist (1982) jafnvel) og hann notar allt til að koma þessari stórkostlegu mynd á hvíta tjaldið , John Dykstra gaurinn sem bar ábyrgð á Star Wars (1977), Star Trek: The Motion Picture (1979) og nýlega Spider-Man (2002) var fenginn til að sjá um sjónræn áhrif og almennt séð líta þeir stórkostlega út. Röðin sem gerast í geimnum með geimskipum líta sérstaklega vel út, það eru líka mjög góð sjónræn áhrif á jörðina, þar á meðal eyðileggingu London þar sem 100 bláar sálir fljúga um alls staðar. Það er einhver nekt en ekki mikil tæri, það eru einhver visnuð lík, nokkur skotsár, húðin á hendi einhvers flagnar af, blóðið spýtur úr augum, nefi og eyrum einhvers og það er afskorinn handleggur auk nokkurra zombie. Sérfarðabrellurnar eru líka almennt mjög góðar. Ég myndi ekki segja að Lifeforce sé ógnvekjandi sem slík þar sem hún er meira vísinda-fimimynd en hryllingur, ég elskaði hvernig Hooper tekur myndir úr geimnum þar sem hann heldur áfram að snúa myndavélinni sinni til að fanga tilfinninguna um þyngdarleysi og að það er engin „fast“ gólf eins og það var. Með ætlað fjárhagsáætlun upp á um $ 25.000.000 þénaði það minna en helming þess í leikhúshlaupinu og hefur ekki kveikt í heiminum á myndbandi eða DVD, sem er synd því þó að það sé svolítið rugl það er mjög gaman að horfa á það. Tekið á tökustað í Englandi. Vel tekin upp í 2:35:1 breiðtjald, 4:3 klippta myndin er hræðileg og klippir gríðarstóra klumpa af upplýsingum frá báðum hliðum skjásins, þetta er mest áberandi í upphafssenum í geimnum þar sem stundum er erfitt að greina hvað er að gerast & tilfinningin fyrir víðáttu geimsins & geimskipsins er týnd. Leikurinn er í lagi í mjög kjánalegri mynd, Patrick Stewart kom í stað Sir John Gielgud, Nancy Paul kom í stað Olivia Hussey, Frank Finlay kom í stað Klaus Kinski á meðan Anthony Hopkins hafnaði hlutverki Caine. Lifeforce er furðuleg mynd, í rauninni er ekki hægt að sjá um hana. Og allir sem eru að leita að einhverju einföldu og beint fram ættu að leita annað. Allir sem eru að leita að einhverju sem er aðeins öðruvísi í Sci-Fi tegundinni en að gefa Lifeforce að fara þar sem hún er ein af þessum svo slæmu myndum að það eru góðar myndir með áhrifamiklum áhrifum og hún er alls ekki meðalmyndin þín.