Í mörg ár reyndi Samuel Goldwin að koma vini sínum Jascha Heifetz á skjáinn. Kvöld eitt þegar Goldwyn og kona hans Frances snæddu kvöldverð með Heifetz og eiginkonu hans, þöglu tjaldstjörnunni Florence Vidor, stakk Goldwyn upp á að Heifetz myndi leika í kvikmynd. Eftir nokkrar fortölur samþykkti Heifetz, með því skilyrði að leiklist hans yrði í lágmarki. Og myndin, sem upphaflega hét "Tónlistarskóli" fæddist. Sagan sjálf er frekar almenn: Strákur í götu (Gene Reynolds, sem er best þekktur sem framleiðandi "M*A*S*H"), flýr að heiman og endar í tónlistarskóla sem er í fjárhagsvandræðum sem prófessor Lawson (Walter Brennan) rekur. Þegar reynt var að safna fé fyrir skólann, gerast drengurinn og nokkur önnur börn yfir Heifetz í Carnegie Hall. Eftir mikið átak endar Heifetz með því að koma fram á skólatónleikum og styrkja skólann. Sagan, þó hún sé fyrirsjáanleg, er furðu vel skrifuð, þó að í myndinni séu nokkrir smágallar þar sem ólíkum senum var pjattað saman, þar sem augljósast er ungi sellóleikarinn sem er sendur út úr hljómsveitarherberginu í erindi og sést sitja í hljómsveitinni. nokkrum sekúndum síðar. Það sem kemur ekki á óvart er hversu góður leikurinn er. Eins og tíðkaðist fyrir vinnustofur þá umkringdi stúdíóið óreyndu stjörnuna með gamalreyndum hæfileikum: Brennan, Joel McCrea, Andrea Leeds, Porter Hall, Marjorie Main (síðar frægð Ma og Pa Kettle), Arthur Hohl, Paul Harvey og Who's Who. persónuleikara. Leikkonan Diana Lynn og söngkonan/leikkonan Kaye Connor léku (óviðurkenndar) frumraun sína í þessari mynd, eins og fyrrverandi söngfélagi Nelson Eddy, Gale Sherwood (sem Jacqueline Nash). Barnaleikararnir Reynolds, Walter Tetley og Terry Kilburn koma einnig fram. Goldwyn réð Peter Meremblum sinfóníuna, sem er mikils metin unglingahljómsveit frá Los Angeles svæðinu, til að koma fram í myndinni. Flestir krakkarnir í hljómsveitinni voru ekki leikarar, en þeir voru frábærir tónlistarmenn, jafn góðir sem atvinnumenn (sem margir þeirra urðu síðar). Mörg krakkanna í hljómsveitinni fóru á eftirtektarverðan feril: Kaye Connor og Diana Lynn léku bæði í leikhúsi og kvikmyndum, Richard Berres var framleiðandi og leikstjóri, Mitchell Lurie stofnaði þekkt tónlistarfyrirtæki, Elliott Rapaport hélt áfram að vera áberandi hjartalæknir, Lewis Elias var hljómsveitarstjóri, Thomas Facey hljómsveitarstjóri með mismunandi sinfóníur, Channing Robbins áberandi kennari við Julliard skólann, systir hans Joyce Robbins kennari við SUNY Stonybrook, og margir krakkanna í hljómsveitinni stunduðu söngleik. feril með helstu sinfóníuhljómsveitum. Þó að leik Heifetz hafi verið haldið í lágmarki, voru laun hans það ekki. Hann bauð $70.000 í sjö vikur. Þegar taka þurfti upp sumar atriði síðar, fékk hann 50.000 dollara til viðbótar í fjórar vikur í viðbót. Það sem sem betur fer var ekki haldið í lágmarki var tónlistarframleiðsla hans. Tónskáldið Alfred Neumann (sem eitt sinn var hljómsveitarstjóri Meremblum hljómsveitarinnar) sá um stigagjöf. Heifetz flytur "Introductionne and Rondo Capriccioso" eftir Camille Saint-Saens, hans eigin útsetningu á "Estrellita" eftir Manuel Ponce (með Teddy Saidenberg utan skjás í fylgd), djöfullega erfiðu "Hora Staccato" Dinicu (af Vitaphone upptöku, með Emanuel). Bay við píanóið), brot úr "Melody" eftir Tchaikovsky, útdráttur útsettur fyrir einleik á fiðlu úr hinu þekkta "Adante Cantabile" eftir Tchaikovsky úr ópus 11 strengjakvartett hans (leikinn á upphafsupptökunum í upphafi myndarinnar), og lokaþáttur úr e-moll fiðlukonsert Felix Mendelssohn-Barthody. Á öllum þessum sýningum eru margar nærmyndir af leik Heifetz, þar á meðal nokkrar mjög nánar myndir af fingrasetningu hans og hneigð, eitthvað sem væri mikils virði fyrir fiðluleikara sem vilja kynna sér tækni hans. Meremblum-hljómsveitin skín einnig hér og flytur aríurnar " Caro Nome" eftir Verdi og "Casta Diva" eftir Bellini, (bæði með Sherwood-söng), útsetning á forleiknum úr "Rakaranum frá Sevilla" eftir Rossini, stutt brot úr "Eine Kleine Nachtmusik" eftir Mozart og áðurnefndum Mendelssohn. konsert (með Heifetz). Díönu Lynn heyrist í bakgrunni einnar senu, þar sem hún flytur hluta af Nocturne eftir Chopin í h-moll, og fimm ára Mary Ruth flytur hinn vinsæla "Minute" Waltz eftir Chopin. Allt í allt er þetta frábær mynd. AMC sýndi þetta reglulega fram til ársbyrjunar 1992. Ég hef ekki séð það í sjónvarpi undanfarin ár, en afrit af því er ekki erfitt að fá. Ef þú hefur tækifæri þá mæli ég eindregið með því að þú horfir á myndina.