Ég trúi því ekki að ég hafi eytt fimm klukkustundum af lífi mínu í þetta drasl. Fyrri fimm daga tilboð þessa höfundar var mjög ánægjulegt og ég hlakkaði mikið til þessa. En samræðan var að mestu með öllu óskiljanleg. Suranne Jones var aðal sökudólgurinn þar sem hún annaðhvort muldraði eða gabbaði línur sínar, en flestir aðrir leikarar fylgdu fordæmi hennar. Athyglisverðar undantekningar voru Bernard Hill og Anne Reid, gamlir leikarar sem voru til fyrirmyndar. Hlusta framleiðendur ekki á framleiðslu áður en þær eru sýndar til að tryggja að samræðurnar heyrist? Fyrir vikið býst ég við að ég hafi misst af því sem var að gerast, og þar sem upprunalega söguþráðurinn virtist breytast í staðlaða þau-og-okkur hlutinn milli múslima og hinna missti ég fljótlega áhugann. Endirinn var algjört anti-hápunktur. Algjör dúlla.