Þetta er ólíkt allri annarri mynd, það næsta sem ég get borið hana saman við er Woody Allen mynd... En þar sem Woody Allen er stöðugt að velta fyrir sér mannlegum göllum virðist Bret Carr vera að reyna að finna leið til að ná tökum á því. eitt lamandi óöryggi sem hefur tilhneigingu til að skilgreina okkur með góðu eða illu. Í tilfelli Lou er það rótin að stami hans, sem má rekja til einstaks barnahettuáverka sem kemur í ljós í gegnum bakslag. Það er svo margt undarlega taugaveiklað fólk í heiminum og ég tel að þeir eigi allir skilið. tækifæri til endurlausnar, þó að fjölbreytileiki mannlegs eðlis sé eftir allt saman það sem gerir heiminn að svo forvitnilegum stað, svo kannski ættum við ekki að laga taugaveikina okkar frekar en við ættum að laga nefið okkar eða brjóst. Þetta er indie kvikmynd tekin á löngum skóm , en framleiðsluverðmætin eru gríðarleg sem og umfang myndarinnar. Mér finnst þetta skrítinn gimsteinn fyrir sjálfshjálparmarkaðinn. Ég hlakka mikið til að sjá hvað þessi kvikmyndagerðarmaður gerir næst, ég gæti ímyndað mér feril í líkingu við Woody Allen eða Albert Brooks, þó venjulega þegar svona gaur slær í gegn fer hann af stað og gerir "X MEN" og hans auðmjúku einkennilegu Uppruni gleymist fljótt eða er það.... X Men er fullt af æði ef ég man rétt :)