Hvers vegna ó, hvers vegna halda stórmyndir ekki einfaldlega við sölustöðu sína? Allir í kvikmyndahúsinu, ungir sem aldnir, voru þarna til að sjá talandi dýr gera brandara og á meðan þau gerðu það vorum við öll ánægð... Og svo, eins og með Lost In Space, komu drápshöggin tvö - söguþráður og tilfinningar. Hverjum var eiginlega sama hvað varð um tígrisdýrið eða hvort Eddie Murphy gerði upp við dóttur sína? Ekki ég, það er á hreinu.