Þessi mynd hafði tilhneigingu til að verða mjög góð, miðað við að sumir þættir í söguþræðinum eru fengnir að láni frá Sci-Fi hasaranum THE HIDDEN. Og Dolph skírskotar alltaf til hlutverka sinna. En einhvers staðar sleppti boltanum á þennan. Dolph leikur rassparkandi munk (!) sem ferðast til New York til að ná í lykil sem opnar hurð undir klaustri hans sem hefur fangelsað andkristinn í 2000 ár. Hann verður að berjast við minion, sem er andi sem hoppar frá líkama til líkama líkt og THE HIDDEN og JASON GOES TO HELL. Minion vill náttúrulega lykilinn svo hann geti hleypt andkristnum út. Með í ferðinni er pirrandi kvenkyns fornleifafræðingur og saman eru hún og Dolph eltast af líkum sem eru í eigu minnijónanna. Ef ég er að láta þetta hljóma skemmtilegt, gleymdu því. Gangurinn er mjög óþægilegur og slakur, leiklistin í besta falli undirmáls og bardagaatriðin illa sett. Dolph gengur í svefni í gegnum hlutverk sitt og dregur fram einhverja verstu umræðu ferils síns. Ostastuðullinn tekur við sér í lokin þegar minion berst við her vélbyssumunka í klaustrinu, en restin af þessari mynd er blundafest .Verst, mig langaði rosalega að fíla þetta.