Yfir 21 er kvikmyndaútgáfan af Ruth Gordon leikritinu sem lýsti ítarlega reynslu hennar af því að reyna að halda hjónabandinu saman við Garson Kanin eftir að hann hafði farið í þjónustuna og gefur Irene Dunne eitt af betri síðari hlutverkum sínum á hvíta tjaldinu. Það er líka í samræmi við það sem þá var hressilegur andi í Ameríku um hvernig við myndum ekki klúðra friðnum eins og við gerðum í fyrri heimsstyrjöldinni og sá fræjum enn einnar alþjóðlegrar átaka. Leikritið sem Ruth Gordon skrifaði og lék í sjálfri sér fór fram fyrir 221 sýningu árið 1944 á Broadway og var eingöngu bundinn við bústaðinn sem Gordon og Harvey Stephens, sem var karlkyns aðalhlutverkið, höfðu á þjálfunarstöð. Ef þú skoðar inneignalistann á Broadway segir að verkið hafi verið „sviðsett“ af George S. Kaufman í stað þess að vera leikstýrt af honum. Ég er ekki viss um greinarmuninn, en ég get ímyndað mér að með jafn sterkum gáfum og vilja og Kaufman hljóti það að hafa verið áhugavert tímabil að setja framleiðsluna saman fyrir opnunarkvöldið. Þegar Columbia keypti skjáréttinn þurfti Sidney Buchman að gera nokkur talsverð endurgerð handrits til að færa hasarinn út fyrir bústaðinn. Myndin ber mjög lítið um sviðsuppruna hennar. Alexander Knox leikur eiginmanninn og Charles Coburn vinnuveitanda bæði Dunne og Knox sem eru rithöfundar. Knox hefur ekki aðeins útskrifast sem ritstjóri heldur einnig dálkahöfundur. Orð hans og hugsanir hjálpa til við að selja blaðið og Coburn er í klemmu. En Knox finnst að hann verði að komast inn í stríðið, sem er sá viðburður á sínum tíma, til þess að geta talað af fullum krafti um hvers konar heim eftir stríð sem hann vill. Þetta var ekki óalgengt þema á þessum árum. Irene Dunne á góð kómísk augnablik, eins og hún átti þegar hún kom fram á móti Cary Grant. Reyndar leikstýrði Garson Kanin þeim báðum í My Favorite Wife nokkrum árum áður. Coburn er venjulegur gamli vatnsbuffalóinn hans yfirmanns sem á endanum hefur gott hjarta. Yfir 21 var bjartsýn mynd sem leiðinlegt er að segja að hún hafi ekki verið nákvæm um það sem bandamenn og ég meina að allir gætu komið með á friðarráðstefnurnar til að búa til betri heimur. Vonandi er samt vonandi að ný kynslóð nái þessu rétt.