Ó, maður, ég hataði þessa mynd. Vissulega voru staðsetningarnar frábærar, en það er um það bil það EINA jákvæða sem ég get sagt um það. Nú ætla ég að taka það fram strax í upphafi að ég er MJÖG gagnrýninn á hvernig vopn, sérstaklega skotvopn, eru bæði sýnd og meðhöndluð í kvikmyndum. Þar sem túlkunin var stríðsmynd var túlkunin fín, en léleg vopnameðferð í myndinni hefði ALDREI þolast af alvöru SEAL Team. Leiklistin var frekar viðarkennd en fyrsta seglbáturinn minn, búnaðurinn sem bar (eða skortur á honum) var hláturmildur og í samræðunum vantaði, skulum við segja, NEITT áhugavert. Ja, að undanskildum blaðamanninum, sem var í raun forsjálni. Að horfa á þessa mynd var sambærilegt við að horfa á "Palmetto" með Woody Harrelson, þar sem hvert atriði var svo slæmt að þú gat bara ekki slökkt á henni, því þú varðst að sjá hvort þau gætu versnað með næstu senu. Eins og Palmetto gerðu þeir það svo sannarlega. Atriðið í vatninu, þar sem þeir, eftir að hafa skotið þann fyrsta af óvininum, sprengdu FOLSKI BÁTINN UPP, og þurftu þar með að horfast í augu við hugsanlega drukknun, fékk mig til að hlæja svo mikið að í eina millisekúndu hélt ég næstum því að það væri þess virði að bíða í gegnum kvikmynd fyrir. Þá ákvað Charlie Sheen að draga eftirlifandi óvininn niður í hafsdjúpin (eins og það var tekið upp, með mörgum myndavélarklippum, leit út fyrir að þeir færu niður um 80 fet. Ágætis samfella þar ....) áður en hann hjó til hans hálsinn var svo helvíti heimskur að ég varð agndofa. Enn og aftur, svo var öll fjandans myndin. Ég hef gaman af hasarmyndum, en ekki þessari. ATH: Útgáfan sem ég horfði á var sjónvarpsútgáfa, pan & scan. Ég get ekki ímyndað mér að það hafi skipt sköpum, nema það að gera þetta allt saman blessunarlega styttra!