Þetta er lítt séð andstríðsmynd sem hefur verið hunsuð of lengi. Tíminn er þakkargjörðarhátíð 1972. Staðurinn er dæmigert úthverfisheimili einhvers staðar í Texas. Elsti sonurinn er nýkominn til baka frá Víetnam og hann á í helvítis tíma við að aðlagast lífinu sem hann hafði skilið eftir sig. Og fjölskyldan veit ekki hvernig á að takast á við vandann. Satt að segja held ég að ég sé ekki að ýkja þegar ég segi að þetta sé ein hjartnæmsta stríðsmynd sem ég hef séð. Það fyndna er að það eru aðeins handfylli af bardagaþáttum í allri myndinni. Megnið af sögunni gerist inni í húsi á nokkra daga. En sú tegund stríðs sem á sér stað á þessu heimili er jafn ákafur og allar raunverulegar vígvallaraðgerðir. Myndin gerir eitthvað sem erfitt er að framkvæma; einhvern veginn hafa Estevez og teymi hans búið til kvikmynd sem felur í sér alla upplifunina í Víetnam. Og miðað við líkindi Víetnams og núverandi innrásar í Írak er myndin furðu viðeigandi. Estevez stendur sig stórkostlega með efni. Hann fær mikla hjálp frá handvöldum leikara. Martin Sheen og Kathy Bates eru sérstaklega frábærir sem foreldrarnir. Virkilega áhrifamikil kvikmynd. Mjög mælt með