Oliver Gruner er mér algjörlega óþekktur. Vinur minn sýndi mér þessa mynd vegna þess að hann hafði séð Gruner í, sem hann kallaði ansi góð sci-fi mynd, Nemesis. Svo þegar við horfðum á þetta, komumst við að því að spóla áfram í gegnum BS drama þættina bara til að komast að ótrúlegum hasarþáttum. Gruner elskar að sparka og sparka og sparka. Og sparkaðu! hahaGruner persónan er útskriftarnemi sem neyðist til að vera í gettói nálægt því sem hann ólst upp í. Hann lendir í því að fylgjast með stráknum sem býr með honum vegna þess að hann vill endilega taka þátt í mexíkósku klíkunni sem heldur áfram að kvelja fjölskyldu hans. . Í stað þess að taka þátt, segir Gruner drengnum að berjast á móti (gegn klíku? of brjálaður). Gruner leikur dæmigerða Van Damme persónu sem drepur alla (eða limlestir þá frekar illa) og vinnur að því að losa blokkina sína við þessa klíkumeðlimi. Söguþráðurinn var mjög cheesy og auðvelt að hugsa um. Gruner er líklega ekki mjög þekktur vegna handritsvals hans ef þessi mynd er eitthvað til að bera saman mögulega valkosti við. Þetta gettó er hreint helvíti og ég naut þess að sjá fjölskrúðugan hóp persóna fara í gegnum það eins og þeir ættu möguleika gegn persónu Gruner. Tónlistin var dæmigerð hasartónlist (dúnandi píanó og timpani, þrútnandi gítar) sem var reyndar ekki eins slæm og ég læt hana hljóma. Leikstjórinn þurfti virkilega að halda hasarnum gangandi í stað þess að taka sér hlé á 5 mínútna fresti fyrir spennuþrungna fjölskyldustund. Að lokum gaf ég henni 4/10 vegna þess að hún reyndi í raun að vera meðalstór hasarmynd fyrir Oliver Gruner að leika í, en heildartilfinning myndarinnar gerir það að verkum að þú vilt fá meiri lokun á það sem þú sást.