Talaðu um sprengjuopnun, „Trampa Infernal“ er með flottustu opnunareiningar ever! Að leiðarljósi tónlistartóna sem eru kannski örlítið innblásnir af hinu goðsagnakennda "Friday the 13th" þema (Tsh-Tsh-Tsh-Ha-Ha-Ha), birtast nöfn aðalleikuranna á skjánum skipt upp í risastór atkvæði. Efnilegur inngangur af algerlega óljósum mexíkóskum slasher/backwoods survival spennumynd og verður bara svalara með hverri mínútu sem líður. Tveir ákaflega samkeppnishæfir og ofhlaðnir paintball-óvinir skora á hvorn annan í endanlegt uppgjör á sljóum bar. Samkvæmt blaðagrein er villibjörn laus í skóginum í nágrenninu og hefur hann þegar drepið marga veiðimenn sem reyndu að veiða hann. Áskorunin felur í sér að sá sem drepur björninn verður lýstur fullkominn macho-hetja með stærsta settið af boltum. Við komuna kemur hins vegar fljótt í ljós að þeir eru ekki á móti birni heldur ráðalausum og gjörsamlega brjálæðislegan stríðshermanni með heilmikið vopnabúr í felum og fjölmörg bardagabrögð uppi í erminni. Eftir heilan áratug af tamdum og afleitum amerískum slashers, lítur þessi mexíkóska átak snemma 90' út og finnst mjög hressandi og lifandi. Formúlan er einföld en skilvirk, aðalpersónurnar nógu trúverðugar og uppbyggingin í átt að átökum við sadistamorðinginn er hæfilega spennuþrungin. Brjálæðingurinn mun hafa verið aðdáandi Freddy Krueger og Michael Myers, þar sem hann notar líka sjálfsmíðaðan hanska með beittum hnífum áföstum og hvítri grímu til að hylja andlit sitt. Morðin eru ánægjulega viðbjóðsleg og villimannleg, sem ég var virkilega að vonast eftir síðan í hinar frábæru fyrrnefndu upphafsseríur, og sóa fullt af óþarfa blóði. Skógræktarumgjörðin og sérstaklega felulitu gildrurnar eru afskaplega stórbrotnar. „Trampa Internal“ er mexíkóskur slasher/sleeper-smellur sem er mjög mælt með fyrir aðdáendur tegundarinnar.