Sem barn var ég aldrei í þeim aðstæðum að hægt væri að kynna mig fyrir Dr Who og þó ég hefði heyrt um þáttaröðina í framhjáhlaupi áttaði ég mig aldrei nákvæmlega á því hvað hún var. Það var því hikandi sem ég settist niður til að horfa á níunda lækninn og uppátæki hans eftir að hafa verið sagt að hann væri eitthvað eins og Arthur Dent (úr Hitchhiker's Guide to the Galaxy) en svalari. Ég trúi ekki hverju ég hef verið að missa af, í alvöru, af hverju hafði enginn sagt mér frá þessu áður? Öll bernska mín var svipt Doctor Who ævintýrum; ég er gríðarlegur aðdáandi flestra sci-fi og fantasíuævintýra. Satt að segja naut ég þess í botn og hlakka til allra framtíðarþátta. Ég verð að viðurkenna að í fyrstu var ég ekki svo viss um að Billie Piper yrði besta leikkonan en ég er ánægð að segja að hún stóð sig mjög vel, hugsaði ég, og setti mjög raunsæjan blæ á seríuna. Ég held reyndar að þetta hafi verið einn af mínum uppáhaldsþáttum í seríunni; andstæðan á milli mikilla geimveruátakasenna stangaðist á við hið pirrandi eðlilega líf í South London Council Estate. Ég hef alltaf áhuga á tilvikum þar sem hugmyndum fólks um heiminn er harkalega mótmælt og hvernig fólk getur tekið hvaða aðstæðum sem er og breytt þeim í huganum þannig að þær falli að hversdagslegu lífi þeirra. Ég elskaði líka Christopher Eccleston. Ég hef ekki séð margar af myndunum hans og ég hef aldrei séð annan leikara sem Dr Who, en mér fannst túlkun hans á Doktornum ljómandi, afskaplega viðkunnanleg og samt nógu dökk til að maður velti fyrir sér. Mér finnst að margar aðrar persónur með hans eins konar persónusögu hafa tilhneigingu til að vera svolítið tvívíðar; þær hafa allar réttar tilfinningar og gjörðir, en þær virðast alltaf svolítið grunnar. Þessi læknir, aftur á móti, ávann sér tryggð mína með lagskipt persónuleika sínum. Ég er sammála sumum hinum ummælunum um að hærri fjárveiting fyrir tæknibrellurnar, geimverur og hvað ekki, hefði kannski verið aðeins áhrifaríkara. en aftur á móti, þetta snýst ekki um tæknibrellur (þó þær hjálpi) af því sem ég hef lesið og heyrt frá löngum Dr Who aðdáendum; það er andi alls hlutanna sem gildir. Og ég held að þeir hafi ekki staðið sig illa með það sem þeir höfðu. Mér líkaði alveg við allar geimverurnar en uppáhaldið mitt varð að vera Dalekarnir; Ef ég vissi einhvern tíma eitthvað um Dr Who áður en ég horfði á þáttaröðina, þá var það að það voru hlutir í henni sem líktust uppsnúnum ruslatunnum á hjólum. Áður en ég horfði var ég alveg efins um að þessir piparpottar ógnuðu tilveru mannkyns en sumir þeirra voru alveg skelfilegir! Sem ég elskaði auðvitað. Á heildina litið góð sýning. Ég hlakka til komandi þátta með ánægju. The Doctor er kominn með nýja aðdáanda.