Þetta er enn ein gimsteinninn úr penna Daniele Thompson - reyndar sama ár (1999) skrifaði og leikstýrði hún La Buche, fyrsta af þremur rithöfundum/leikstjóraeiningum hingað til. Belle Maman er fyrst og fremst „frönsk“ hvað sem það þýðir sem er auðvitað ólíkt fólki. Forsendan er einföld: Við altarið þar sem hann er að giftast Mathilde Seigner fær brúðguminn, Vincent Lindon, fyrstu innsýn í móður sína, Catherine Deneuve, og verður fyrir því sem Frakkar kalla valdarán sem við þekkjum sem ást við fyrstu sýn. . Fræðilega séð er sagan annaðhvort 1) lokið rétt þá og þar að því gefnu að hann hafi sagt brúðkaupinu af eða annars 2) bara byrjunin þegar hann fer í gegnum brúðkaupið og lifir þannig lygi þar til hún er leyst á einn eða annan hátt. Thompson snýr í átt að #2 en ekki án þess að lemja okkur með skrítnu undirspilinu í leiðinni eins og til dæmis vindlareykinga lesbíska móður Deneuve, Line Renaud (í raunveruleikanum, ef einhverjum er sama, er Renaud í langtímasambandi við Stephane Audran , sem leikur hér með í aðalhlutverki) og kastar inn glæsilegu leikmynd í lúxus útbúnu karlaherbergi í brúðkaupsveislunni, sem tekur á sig mynd af bráðfyndnu söng-og-dansi. Fullkominn rithöfundur um að hún sé Thompson sýrir gamanmyndinni líka með drama eins og frábæru hápunktsatriðinu þar sem Vincent spúar loksins út tilfinningum sínum til Deneuve á fjölskyldusamkomu og eyðir samtímis samskeyti. Þetta er einn til að gæða sér á. Aftur og aftur.