Með ofgnótt af endurteknum og afleiddum sitcom-þáttum sem trufla haust-, sumar-, vetrar- og vorlínur, er gaman að sjá sýningu sem setur sig frá lóðinni á fleiri en einu svæði. „Earl“ tekur óvenjulega nálgun. Þetta snýst ekki um "daglegar hugleiðingar sérvitrar fjölskyldu" (zzzz..) né um annað leiðinlegt efni sem þú sérð alls staðar í sitcom. Þátturinn fjallar um þennan litla hvíta ruslaþjóf (Earl) sem klórar af sér happdrættisspjald og skorar stórt. Rétt á því augnabliki tók 'Karma' það frá honum. Yfirvinna kemst hann að því að þetta óvenjulega atvik var líklega vegna allra slæmu hlutanna sem hann hefur verið að gera, svo hann leggur af stað í leiðangur til að leiðrétta öll rangindi sem hann hefur gert og hann hefur fengið öll verk sín á blað. Þetta er frábær forsenda fyrir sitcom. Sem betur fer lenti það í réttum höndum. Framkvæmd sýningarinnar skilar einstaklega viðunandi árangri: þú færð nýstárlega gamanmynd sem er virkilega fyndin og virkilega hrífandi oft. Þú getur ekki annað en orðið ástfanginn af einlægni og staðfestu Earls, einföldum huga Randy, gott hjartalag og athugunum á lífinu, villtan, skrautlegan persónuleika Joy og mjúku, slappandi framkomu Darnells sem gerir þér mjög auðvelt að elska hann. Nýsköpun sýningarinnar með ósviknum húmor, góðu hjarta, áhugaverðum karakterum og vel skrifuðum samræðum, þú átt virkilega gæslumann. Með svona sýningum (og hið óviðjafnanlega „The Office“) er NBC augljóslega á einhverju. Losuðu þeir loksins einn eða tvo klefa til gæðatryggingar? Við skulum vona það. Og við skulum vona að fleiri gæðaþættir eins og þessir muni hertaka hópinn; þættir sem fá okkur bæði sjónvarpsáhorfendur og stjórnendur NBC til að hætta að gráta yfir löngu liðna daga gullna daga NBC (Frasier, Seinfeld, Friends)