Nöfnin þrjú sem skipta mestu máli fyrir þessa mynd eru Burt Reynolds, Mark Wahlberg og Julianne Moore. Þessir þrír skila sterkustu frammistöðu en allur leikhópurinn stendur sig frábærlega. Þó að myndin fjalli um klámiðnaðinn lætur hún sig ekki fara úr böndunum með sína eigin kynferðislegu forsendu. Á hinn bóginn voru margar senur sem fólu í sér eiturlyfjaneyslu og þó að það sé mikilvægt til að skilja lífsstíl persónanna, þá held ég að það hafi verið eitthvað of mikið í þessari deild. Paul Thomas Anderson hefur ekki leikstýrt mikið, en hann gæti hafa verið valinn í þessa mynd byggða á verki hans "The Dirk Diggler Story" frá 1988. Eitt sem var frábærlega lýst er fjölskyldulegt andrúmsloft á milli persónanna þegar þær vinna, búa og djamma saman. Þrátt fyrir að það sé ekki dæmigerð fjölskylda þá virðast þau vissulega hugsa um hvort annað. Hin dásamlega hljóðrás hjálpar virkilega að gefa þér tilfinningu fyrir tímabilinu þegar diskóið var í miklu uppnámi. Það eru mörg diskóuppáhald á henni og nokkur önnur dásamleg lög líka. Sagan fjallar um hæfileikaríkan ungan mann að nafni Eddie Adams (Wahlberg) sem er boðið inn í klámbransann. Hann breytir nafni sínu í Dirk Diggler og verður kvikmyndastjarna fyrir fullorðna næstum á einni nóttu. Jack Horner (Reynolds) er leikstjórinn sem tekur myndirnar sínar mjög alvarlega þar sem hann telur að verk sín séu meira en bara klám, heldur að þær séu sann list. Hins vegar verður Dirk of háður eiturlyfjum og heldur fljótlega niður hættulegan veg þar sem hann á eftir að missa allt. Þrátt fyrir að meiri áhersla sé lögð á persónuna Dirk eru undirsöguþræðir fyrir hinar persónurnar og raunir þeirra í lífinu. Þú munt finna sjálfan þig að óska ​​eftir og vona að aðstæður þeirra batni. Allt í allt vel gerð mynd.