Ég var heillaður af því hversu virkilega slæm þessi mynd var. Átti áhorfandinn að læra eitthvað, eða hugleiða eitthvað hér? Hvað var að graskerunum? Átti ég að vera hrifinn af mótelmyndunum? Skiptir það máli að það séu einhverjir ruslapokar á þaki hinum megin við hótel? Hvers vegna hæðast sögumaðurinn árangurslaust við fólkið sem hann tekur viðtal við (það er svo augljóst að hann klippti út raunverulega upplýsandi hluta viðtala sinna til að ná háði). Besti hluti myndarinnar var viðtalið við kvikmyndaprófessorinn sem segir okkur hversu slæm þessi mynd verður jafnvel áður en henni lýkur. Ég er sannarlega undrandi. Ég trúi því að skaparinn sé að berjast við að verða vitsmunamaður eða sé að reyna að heilla vitsmunasamfélagið.