Vá. Ég sá Demon Wind fyrir stuttu síðan og ég held að ég verði aldrei eins. Það hefur kraftinn til að hvetja til martraða, en af ​​öllum röngum ástæðum, reyndar. Aldrei áður hefur mannkynið séð jafn óþarfa breytingu á förðun, af engri ástæðu. Eða, á sama hátt, svo mikið af slæmum uppvakninga (?) förðun sem gerir þig svangan í þessar hrekkjavökugrænu marshmallows.Eða svo mikið nakin gömul kona, fyrir það mál. En svo var það „The Shining“. Söguþráðurinn hér er svo áhugasamur að hann hefur í raun næstum smá sjarma, eins og samræðan. Síðasta skot myndarinnar er bara svo kjánalegt að það er ólýsanlegt. Það er eins og einhver drukkinn háskólanemi hafi tekið sig saman með einhverjum vinum og ákveðið að henda Bruce Willis týpunni ásamt (ætla ég?) teenybopper dialog úr einhverri Elm Street mynd. Útkoman er skelfileg og það væri virkilega fyndið ef það væri ætlað þannig. Ah, hvað í ósköpunum. Ég mun samt hlæja. Djöfull, komdu saman með vinum þínum og horfðu á þetta. En vertu viss um að þú sért fullur fyrst. Eða þú gætir orðið geðveikur. Sérstaklega ef þú ert háskólakvikmyndanemi. Skál.