Marxísk pæling Jean Luc Godard er eins nálægt því að vera óáhorfanleg kvikmynd og þú munt líklega sjá frá alþjóðlega virtum kvikmyndagerðarmanni. Hluti af pólitísku leikhúsi, ógeðslega leiðinlegt og endalaust, er blandað saman við gerð "Sympathy for the Devil", með Rolling Stones í stúdíóinu. að bakraddirnar sem eru teknar upp undir lokin, er heillandi, og það er þess virði að leigja þessa mynd bara til að sjá bitana með Stones. Næstum helmingur myndarinnar er helgaður þessu, svo þökk sé kraftaverki kaflastoppa er hægt að sleppa öllum furðulegu pólitísku myndasögunum og bara horfa á Stones setja saman lag. Þegar ég var með þetta á laserdiski reyndi ég af kappi að horfa á þetta allt. , en ég sé ekki hvernig nokkur gæti komist í gegnum það. Ég gafst að lokum upp og sleppti mér bara yfir kafla í Stones þættina.