Óperudíva lendir í slysi, sem gerir það að verkum að dyrnar eru opnar fyrir undirnámið til að taka við hlutverkinu. Betty (Marsillach) er nú stjarna Mac Beth, en einhver sem felur sig í skotgröfunum er með óperu sem hann ætlar að gera. Hann fær sparkið út af því að binda Betty upp, setja nálar undir augun á henni (svo hún geti ekki lokað þeim) og myrða meðlimi óperufélagsins fyrir augum hennar."Opera" er vissulega ein af metnaðarfyllstu myndum Argento, eins og að blanda þessu saman. með Macbeth eftir Shakesphere er auðvitað sú staðreynd að óperan sem flutt er í myndinni er útgáfa Giuseppe Verdi af Macbeth en líka Argento, rétt eins og Shakespeare notar hrafna sem fyrirboða dauða og ógæfu. Og eins og hrafnarnir sem hringsóla um kastalann Dunsinane og boða andlát hins uppátækjasama Macbeth, þá gegna hrafnarnir í ÓPERU lykilhlutverki í fall morðingjans. Ennfremur, eins og í gamla leikritinu, bregst morðinginn eftir hvatningu elskhuga síns. En ég vil ekki ganga svo langt að segja að OPERA sé ætlað að vera endurgerð af annað hvort The Phantom of the Opera eða Macbeth, líkindin eru allt of lúmsk. Þetta er bara týpískt Argento meistarastykki og með því gefur hann þessari annars frekar undirstöðuspennumynd skæran blæ af gotneskri dulúð. Þó að þessi mynd hafi galla eins og heavl metal hljóðrásin passar bara ekki við þessa mynd og lokasenurnar í þessi mynd er svolítið skrítin. Allt í allt er "Opera" eitthvað gallað meistaraverk en samt gott.