Ég bjóst ekki við að vera eins hrifin af þessari mynd og ég gerði. Ég fékk hana einfaldlega vegna þess að ég sá hana á listanum yfir topp 25 umdeildustu kvikmyndir allra tíma. Það leit ekkert sérstaklega vel út. Það kom mér skemmtilega á óvart að komast að því að þetta var ein snjallasta mynd seinni tíma minnar. Hún fjallar um tuttugu ára konu sem vill vita allt. Hún geymir allar upplýsingar sem hún safnar í risastóru skjalasafni. Hún gerir tilraunir með reynslu af kynlífi, pólitískri aktívisma og mannlegum samskiptum. Á meðan er áhöfn kvikmyndarinnar sýnd sem gerir myndina og við skoðum viðbrögð þeirra við sögunni og hvert öðru. Nekt, skýrt kynlíf og umdeild stjórnmál komu í veg fyrir að þessi mynd yrði sýnd í Bandaríkjunum á meðan tollgæslunni var áfrýjað. Kvikmyndin er frásögn en samt er hún heimildarmynd sem sýnir okkur heim kvikmyndagerðarmanna á bak við tjöldin meðan á frásögninni stendur, fjórði veggurinn er brotinn. Þessi mynd er beinasta mögulega leið til að gera kvikmynd sem ég hef séð. Kvikmyndin virkar aðallega sem tímahylki af geðrænum atburðum sjöunda áratugarins, frelsisbaráttu og kynfrelsi. Mér finnst gaman að hugsa um það sem miklu meira en það. Ég hélt að ég myndi ekki vilja eyða tíma mínum í bláu útgáfuna af þessari mynd, en ég geri það í raun og veru. Þessi mynd er grafinn fjársjóður. Reyndu.