Þar sem ég er svolítið smekkmaður á rusli hef ég rekist á þennan litla fjársjóð. Hasar, rómantík, skökk lögga, ofbeldi. Þetta er allt hér og ekki einn einasti hefur verið dreginn af réttu. Ég varð strax ástfangin. Svo gerðist eitthvað fyndið við annað skiptið. Ég varð háður. Ég hélt að þetta yrði einhvers konar kvikmynd með leigu og hlátri. Rudy Ray Moore vissi hvað hann vildi sjá í kvikmynd. Hann átti ekki peninga til að láta þetta líta vel út en hann gerði það samt. Það er mjög lofsvert. Það sýnir líka að hann var að gera myndina fyrir sjálfan sig. Ég veit ekki hversu margir ykkar hafa heyrt tónlist Rudy Ray, en ef þið hafið ekki átt hann fullt af plötum sem ná fram á fimmta áratuginn.