"Opening Night" kom út árið 1977 og reynir að vera metnaðarfull framleiðsla. Það tekst aðeins í sannarlega töfrandi frammistöðu Gena Rowlands. Persóna hennar, leikhúsleikkonunnar Myrtle, er ekki endilega einhver sem við myndum elska í raunveruleikanum. Hún er sjálfsörugg, oft viðbjóðsleg og gerir þeim sem í kringum hana eru lífið leitt - semsagt ekki ósvipuð sumum leikkonum! Myrtle er líka kona á barmi hruns - við erum ekki alveg viss um hvort púkarnir sem hún berst við séu raunverulegir eða ímyndaðir, þó okkur sé hleypt inn á leyndarmálið snemma. Rowlands er augljóslega vel leikstýrt af kærleika af hæfileikaríkum eiginmanni sínum, leikaranum/leikstjóranum John Cassavettes, sem fer einnig með hlutverk í myndinni. Þessi mynd er ekki gallalaus - hún er of löng og síðasti hluti myndarinnar þar sem Myrtle fer á sviðið mjög drukkin virðist næstum grimmur. "Spuna" í sumum samræðunum - að minnsta kosti á sviðinu - heldur allt of lengi. Sumar aukapersónurnar gefa góða frammistöðu, sérstaklega frá Ben Gazarra, þar sem hann leikur slælegan framleiðanda Myrtle. Persóna Joan Blondell er aldrei fullþroskuð og ég gat aldrei fundið út hvers vegna hún var í myndinni, nema til að friða Myrtle. Sjáðu þessa mynd fyrir Rowlands eina - hún er heillandi út í gegn - og það er erfitt að taka augun af henni, þó þú viljir það stundum.