Ég sór að ég myndi aldrei leyfa mér að víkjast að sviknum valdhafa sjöunda áratugarins sem sögðu mér að hlutirnir væru betri í „gömlu góðu dagana“ núverandi forsætisráðherra Ástralíu er fáránlegt dæmi um svona hugarfar. En ég skipti yfir í „A Decade Under the Influence“ vegna þess að mér fannst það svo ógeðsleg upplifun að horfa á hina margboðnu „Sneakers“ heimildarmyndina á hinni rásinni. Mér fannst þau gildi sem viðmælendur „Sneakers“ létu í ljós of ljót til að viðurkenna þau sem eðlileg. Svo efnishyggja! Svo gjörsamlega laus við hneykslun á samfélagi sem getur þolað að drepa einhvern til að stela mjög ljótum skónum hans! Svo skortur á einhverjum verðmætum tilgangi að þeir geta án óþæginda tilkynnt um misnotkun áhorfenda með því að beita þá til að halda skónum fyrir ofan höfuðið til að binda sér styrktarsamning við fyrirtæki skósmiða var bara of mikið til að halda áfram að horfa á.“ Undir áhrifum" sýndi allt önnur viðbrögð við ávöxtum heimsku, spillingar og yfirvegunar á háum (og lágum) stöðum. Ég hef tekið eftir breytingunni á kvikmyndagerð sem fylgdi afhjúpun á hörmulegum utanríkisstefnu Bandaríkjanna í Víetnam og svo mörgum. minna tilkynntir staðir á www.peterhenderson.com.au vefsíðunni minni. "Áratugur undir áhrifum" skjalfestir nákvæmlega augnablikið þegar þessi breyting átti sér stað. Fyrir áttunda áratuginn var herliðið lýst í bandarískum kvikmyndum sem ósigrandi bardagasveit sem samanstóð af almennilegum manneskjum sem breyttust í sigrandi hetjur á vígvellinum. Eftir áttunda áratuginn er þeim almennt lýst sem niðurdrepnum lýð sem afvegaleiddur er af hópi embættismannatrúða í Pentagon. Fyrir áttunda áratuginn var FBI umboðsmaðurinn og heiðarlegi löggan gjarnan sýndur sem vinur þinn og verndari. Eftir áttunda áratuginn voru FBI fulltrúarnir allir óhæfir og það besta sem lögga gæti stefnt að var að hunsa heimsku þeirra og spillingu yfirmanns síns og halda uppi réttlætinu á sinn eigin sérkennilega hátt. meðal Joe“, myndi Jimmy Stewart týpan horfast í augu við vandamálin sem upp komu og þar með öðlast nokkra innsýn í undirliggjandi visku kjörinna leiðtoga sinna og réttlæti „American Way“. Eftir áttunda áratuginn rænir Kevin Costner því hlutverki, en nú er hann rödd þess sem hrópar í eyðimörkinni um að hið illa verði afhjúpað, eða sættir sig við hlutskipti hans og gerir það besta sem hann getur. Og nú eru þessir „gamla trúarbrögð“ hugarfar. hafa verið sviptir allri heiðarleika og réttlæti og lýst (með ákveðinni réttlætingu) sem heiðarlega ofstæki og hræsni sem þjónar sjálfum sér."A Decade Under the Influence" segir það eins og það var. "Áratugur undir áhrifum" segir það eins og það er núna. Hún sýnir endurlausn bandaríska kvikmyndaiðnaðarins úr höndum listræna, siðferðilega og vitsmunalega gjaldþrota stúdíómógúla. Hún sýnir hvernig óháðu kvikmyndaframleiðendurnir réðust inn á Hollywood-bastilluna sem lofuðu að fá vonsvikna og þreytta áhorfendur aftur í kvikmyndahúsin. Sú staðreynd að mistök þeirra voru mörg, og stundum hörmuleg, undirstrikar aðeins hversu mikil afrek þeirra voru. Afrek sem endurspeglast í ævintýralegu og vafasömu viðhorfi stóru miðasölustjarnanna eins og Clooney, Daman, Affleck o.s.frv. og leikstjóranna og framleiðendanna sem leggja til farartækin fyrir hæfileika sína.