Leyfðu mér að vera á undan, mér líkar við kvoða. Hins vegar er þetta eins og ein af þessum „auðveldari dýfum“ sem þú sérð á Ólympíuleikunum. Það verður að merkja það aðeins niður því það er auðveldara að gefa ódýran spennu en draga þig inn í heim til dæmis síðmiðaldamálara. Þetta er aðeins tveggja tíma draugalest og þó oft (eða réttara sagt, flestir tímans!) fáránlegt og ólíklegt að það gangi alltaf áfram og það skemmtir alltaf. Ef ekki alltaf á réttan hátt. Skoðaðu eftirminnilega tilvitnunarhlutann til að hlæja.(Hins vegar af hverju hún hefur fengið „verstu kvikmynd“ Razzie er undrandi - ég veðja á að það voru þúsund verri myndir gerðar árið 2006, en þessi mynd fékk meðferðina vegna þess að hún var skoðuð sem smart fórnarlamb.) Höfuðmál og vinsæl skáldsagnahöfundur Catherine Tramell (Sharon Stone) er nú yfir í London að skrifa skáldsögu, en dauði og eyðilegging fylgja henni eins og flugur fylgja hesti í heitu veðri. Guð í himnaríki, hún getur ekki einu sinni farið á klósettið án þess að lenda í að minnsta kosti tveimur líkum og ég er viss um að ef hún opnaði skápinn í risastóru þakíbúðinni sinni myndi hún steypast út í glæsilegum Hollywood stíl. Já, greinilega mjög hættuleg kona. vera í hringi (ef þú vilt að púlsinn sé yfir núlli), en ber hún persónulega ábyrgð? Ég meina af hverju ætti einhver að setja saman tvo og tvo og fara að halda að hún gæti verið morðingi? Jafnframt virðast viðbrögð hennar við slíkum ásökunum mjög frjálsleg. Hins vegar er þetta bara persónuleikaröskun (einhvers konar b/s áhættufíkn) eða frekari vísbendingar um sekt hennar? Af ástæðum sem ég get ekki skilið að fullu eða útskýrt er Stone úthlutað til geðlæknis Michael Glass (David Morrissey) til að meta frekar en að taka niður klefana eftir annan „elskhuga fannst látinn við dularfullar aðstæður“. Sem betur fer (fyrir Stone) er hann mun vitlausari en allir sjúklingar hans og á sjálfur erfitt heimili/vinnulíf. Á örskotsstundu breytist sambandið frá lækni til sjúklings og þá er erfitt að segja til um því þetta verður allt að einhverju óljósu. sló læknir - í starfi sínu sem lögreglumaður til margra ára - að umrædd kona gæti verið hættuleg. Ég meina, haltu forsíðunni. Hins vegar er Glass nú of gleraugna til að gera sér grein fyrir eða kæra sig um það. Eins og svimandi hnefaleikakappi fyrir framan Mike Tyson á besta tíma er hann þroskaður fyrir stóra niðurtöku, þó ekki áður en hann komst að því að Washburn gæti átt eitt eða tvö leyndarmál sjálfur. Nú kemur Millena Gardosh (Charlotte Rampling) geðlæknir og sjaldgæfur geðlæknir. dæmi (í þessari mynd) um einhvern sem er ekki geltandi reiður eða annars grunaður um morð. Að því gefnu að hún hafi í raun og veru horft á fullunna myndina hlýtur hún að líta til baka með söknuði þegar nærbuxurnar hennar losnuðu af eins vellíðan Stones - sem betur fer (fyrir okkur að minnsta kosti) eru þessir dagar löngu liðnir. Skrýtið er að henni finnst Stone ekki alveg jafn hættulegur og allir aðrir - eða þá finnst henni handritið ekki nógu gott eða ávísunin hennar nógu stór til að geta leikið almennilega. Eftir nokkra hringi af laginu sem er í grófum dráttum hér að ofan kemur að hápunktur sem blandar fylkisfulltrúa saman við cliff-hanger/twist, sem gefur okkur nægilegt olnbogarými fyrir Basic Instinct 3, þó að það sé jafn farsískt og restin af myndinni - mjög ólíklegt að þetta sé á þessum tímapunkti.