Þetta er fjórða Joe McDoakes stuttmyndin mín sem ég hef séð og hingað til sú fyndnasta. Í þessari tekur Joe raddnám af plötu sem líkir eftir Charles Boyer og Ronald Colman. Þegar hann fer í Warner Bros. Studio (fyrirtækið á bak við þessa seríu, tilviljun), spyr hann Jack Carson um leiðbeiningar sem ruglast bæði. Svo hittir hann leikarann ​​George O'Hanlon (sem er líka McDoakes) sem talar með sinni venjulegri rödd sem er ekki langt frá síðari Geroge Jetson hans og kemst að settinu þar sem hann kemur leikstjóranum sjálfkrafa í uppnám. Ég læt hér staðar numið og segi bara hversu fyndið mér fannst þetta allt saman og heillaðist af kvikmyndastjörnumyndunum sem veittar voru undir lokin. Lokaatriðið var sérstaklega hláturmild svo á þessum nótum, farðu á YouTube ef þú vilt horfa á So You Want to Be in Picutres!