Þetta hefði átt að vera skapmikil, grátbrosleg kvikmynd sem situr eftir í minningunni sem útlistun á sambandi þar sem ríkjandi persónuleiki lifir aðeins af vegna þess að persónuleikinn sem er á valdi sér enga von um breytingar. Leiklistin var ákafur og kunnátta, samræðan virkaði en myndin var pirrandi árangurslaus: of mörg fjarlægðarskot sem bentu til skorts á fókus frekar en breiðari mynd. Lélegt flæði. Fyrstu 5 mínúturnar hefðu alveg getað misst af. Mig grunar að með annarri klippingu hefði þessi mynd getað verið sannfærandi. Í núverandi mynd er hún flöt, formlaus og gífurleg vonbrigði.