Ég man eftir Casper teiknimyndasögum en man ekki eftir neinum teiknimyndum. Kannski voru þær ekki eftirminnilegar; Ég veit það ekki en á háum aldri, hér er ég að horfa á þessa mjög snemma Casper teiknimynd í gær. Eftir á var ég hneykslaður að lesa notendakommentirnar hér. Missti fólk af endalokunum? Ég verð að læra upp á nýtt að Casper er ekki eins og hinir draugarnir, sem vilja fara út á hverju kvöldi og hræða alla. „Hann sér enga framtíð í því,“ samkvæmt sögumanni hér. Þess í stað fer hann eitt kvöldið út í sveitabæinn, hræðir óviljandi nokkur dýr og finnur enga vini. Það fær hann til að gráta, þar til lítill refur heyrir hann grenja og vingast við hann. Þeir tveir verða vinir en fljótlega hleypur refurinn fyrir lífi sínu með refaveiðar í gangi. Aðrar umsagnir hafa allar nefnt hvað gerist, svo ég mun koma inn á það líka. Refurinn er drepinn af veiðihundum (ekki sýnt) og Casper er í tárum fyrir að missa „eina vininn sem ég átti“. En enginn minnist á gleðilegan endi á þessari sögu. „Ferdie“ refurinn verður andafígúra eins og Casper, hoppar í kjöltu hans, sleikir á honum andlitið og sögumaðurinn segir „þeir lifðu hamingjusamir til æviloka“. Báðar persónurnar líta út fyrir að vera ánægðar. Hvað er svona sorglegt við það? Þetta er fín saga með fallegum, hamingjusömum endi.