Súrrealísk film noir kom út fljótlega á eftir „raunverulegu,“ tegundaskilgreindu sígildunum „The Maltese Falcon,“ „Double Indemnity“ og „The Postman Always Rings Twice“. Welles kvikmyndir ættu ekki að vera metnar á móti öðrum. Hann var að spila eftir mismunandi reglum. Reyndar var hann að spila. Þetta byrjar þar sem aðrar femme fatale myndir hætta, svo óljóst rökrétt (en áhugavert) whodunit er skreytt með sýningu á Wellesian senum (dæmigert hraðbrennandi stíl), samtali (mikið af "harðsoðinni" heimspeki) og óvenjulegum leikaraskap. (góður Hayworth væntanlega viljandi einvídd). Fyrir Welles kann „tegund“ að hafa þýtt „formúla“ en hann virtist hafa gaman af því að nota „leyndardóma“ sem bakgrunn fyrir „skemmtanir“.