Þessi mynd var frábær. Það hafði allt sem sannur hasaraðdáandi gæti óskað sér. Nóg af fólki sem verður skotið og/eða limlest, lágmarks rómantík sem felur í sér kynlíf, hetja sem hægt er að samsama sig við, ofbeldi með mörgum millibilum í stað tilgangslausrar söguþráðar sem geymir aðeins eina senu í lokin og illmenni sem eru bara að biðja um það. Bronson virðist vera á sínu lægsta stigi af umburðarlyndi í þessari mynd og það sýnir sig. Ed Lauter er frábær lögga og var unnið óaðfinnanlega inn í söguþráð Bronsons án þess að stela sviðsljósinu hans. Myndin felur ekki í sér söguþræði sem er svo leiðinlegt eða ofneyslulegt að þú horfir á þessa mynd einu sinni og aldrei aftur. Frekar, þú vilt sjá Kersey í hasar og söguþráðurinn djúsar það bara upp. Þetta er frábært efni.