Vísindamaður og vinkona hans eru úti að aka þegar hraðakstur hans veldur bílslysi. Hann sleppur ómeiddur en hún er hálshöggvin. Hann bjargar höfði hennar, kemur með það heim til sín og heldur því á lífi (!!!!). Hann heldur síðan áfram að leita að módelum og nektardansberum að hinum fullkomna líkama fyrir höfuðið. Örkumlaði aðstoðarmaðurinn hans fylgist með hausnum sem byrjar að tala og er með fjarskekkju (eða fjarskipta) hlekk á vanskapað skrímsli sem geymt er í skápnum....Eins og þú sérð er þetta frekar asnalegt efni, en ég hafði ákveðið dálæti á því . Þegar ég ólst upp seint á áttunda áratugnum sýndi staðbundin sjónvarpsstöð þessa mynd um 20 sinnum á ári (engar ýkjur). Þeir sýndu það alltaf í sjónvarpinu á laugardagseftirmiðdegi - óklippt. Að sjá þetta í sjónvarpinu þá var frábært! Skýrt blóð og sýkjur ásamt óhugnanlegu skrímsli og svívirðilegri kynlífsnotkun - hverjum er ekki sama hvort það hafi verið gott? Þegar ég sé það núna geri ég mér grein fyrir því hversu ömurlegt þetta er í raun og veru. Leikurinn er fullkomlega ömurlegur, framleiðslugildin eru engin, handritið er frekar asnalegt og (fyrir utan enn frekar ógeðslega gorminn) er þetta dauflegt efni. Það er líka vægur kattabardagi á milli tveggja kvenna og óneitanlega mikla skrímsli í lokin. Bættu líka við enda sem skilur eftir tonn af lausum endum. Annars vegar er þetta áhugavert dæmi um nýtingarmynd frá 1960. Á hinni algjöru ruslinu. Hvort heldur sem er, þá er þetta ekki góð mynd en verður að sjá (aðeins í eitt skipti) fyrir aðdáendur hryllings og gore. Einnig er hlátur höfuðsins frekar hrollvekjandi. Taktu eftir lokaeiningunum sem fá titilinn rangan (kallar hann "Höfuðið sem myndi ekki deyja")!