Eftir að hafa horft á þessa mynd á DVD horfði ég á trailerinn. Talsetningin lýsir myndinni sem súrrealískri. Jæja, það er súrrealískt og það er súrrealískt. Það var í raun aðeins einn hluti myndarinnar sem mér fannst súrrealískur, en satt að segja var hann ruglingslegri en súrrealískur. Hin óvenjulegu myndmál, sérstaklega hádegissalan þar sem allir eru á gólfinu, voru svo vitlausir að þeir höfðu enga merkingu. Mér er alveg sama um myndmál sem þýðir ekki neitt, en þessar senur virtust bara óviðkomandi. Mér finnst að leikstjórinn hafi verið að reyna að koma á framfæri innri einræðu Logans. Ég veit ekki hvað annað myndi útskýra hvað var í gangi. Því miður gaf ekkert sem ég sá mér neina vísbendingu um hvað Logan var að hugsa um, hvert sjónarhorn hans var eða jafnvel tilfinningalegt ástand hans. Það eina sem ég gat sagt var að hann væri ekkert sérstaklega ánægður með útlit sitt og að hann væri hrifinn af eldri strák. Mér fannst endirinn gefa til kynna hvernig sambandið á milli strákanna væri orðið, en ekki mikið annað gerði það. Að setja óljósar senur viljandi saman við þær sem voru beinskeyttari virtist meira eins og lögga út en listræn ákvörðun. Samt sem áður, eins þreytandi og innihaldslaus myndin var fyrir mig, var hún ákveðin hraðabreyting. Mér líkaði mjög vel við Madagascar Skin og ég hafði á tilfinningunni að þessi mynd sæktist eftir svona frásögn og jafnvel stíl. Það kom ekki einu sinni nálægt því. Fyrir mér er engin spurning um það: þessi mynd á skilið A fyrir viðleitni, en D fyrir framkvæmd.