Svo hér er smá bakgrunnur um hvernig ég komst að því að sjá þessa mynd. Eins og þú veist líklega er þetta upprunalega franska myndin, sem síðan var endurgerð (quelle surprise) af Hollywood sem Wicker Park. Jæja, ég forðast myndina eins og pláguna þegar hún var frumsýnd, einfaldlega vegna þess, a) ég vissi að hún hafði nákvæmlega ekkert með Wicker Park að gera, og þegar ég bjó í Chicago, sá ég ekki hvers vegna þeir kölluðu hana það - hún var tekin upp í fricking Kanada til að byrja með! - b) Ég á mjög erfitt með að skipta mér af tilgangslausum endurgerðum, gerðar eingöngu vegna þess að Hollywood heldur að við séum of beinlínis aðgerðalaus til að lesa nokkra texta (ég er að óttast endurgerðina af Infernal Affairs by the way) og c) ég get það ekki stattu Josh Hartnett, 'nuff sagði þarna. Hins vegar rakst ég á WP í sjónvarpinu um daginn, sennilega um hálftíma eftir, og ég verð að segja í upphafi, það meikaði alls ekki, fyrr en um hálftíma frá lokum, þegar það byrjaði að koma saman. Undir lokin var ég mjög hissa á því að finna mig virkilega til í því, og þá virtist endirinn bara svo góður - fullkomin samsetning af sögu, ástríðu og endir á hugsanlega einum mesta tónlistarvali sem ég hef nokkurn tíma séð (heyrt?? ).Síðan þá hef ég heyrt mikið um L'Appartement vs Wicker Park rifrildið og þegar ég horfi á WP, þá segi ég samt að það hafi allt að gera með Chicago, en það virtist eitthvað við það sem mér líkaði, svo þegar það var aftur kveikt, ég horfði á það aftur - því miður, vantar enn fyrsta bitann (ég á enn eftir að sjá hann!), og mér fannst hann enn frekar góður. Heck, jafnvel Josh Hartnett virtist góður! En ég var forvitinn um L'Appartement og langaði að sjá hvað öll lætin snerust um. Svo ég beið og beið eftir að ná l'Appartement einhvers staðar einhvern veginn. Netflix sleppti mér, svo ég endaði með að fá eintak af einhverri vefsíðu á Írlandi. Og ég er nýbúin að horfa á það. Það er mjög skrítið, en gott skrítið. Klassísk frönsk mynd. Frábær leikur, Romane Bohringer er algjör gimsteinn - því miður, en hún leikur Monicu Bellucci utan skjásins í hverju atriði. Vincent Cassel var undarlegur kostur fyrir forystuna en undir lokin vinnur hann. Og ég hef séð Jean-Philippe Ecoffey í mörgum kvikmyndum og ég bara elska hann - atriðið þar sem Alice henda honum á veitingastaðinn og hann lítur út eins og einhver hafi sagt honum að það hafi verið keyrt á hvolpinn hans var skelfilegt! En ég get með sanni sagt, eftir að hafa séð WP og búist við því nokkurn veginn að það hafi verið atriði fyrir senuafrit (eins og um 75% af restinni af myndinni höfðu verið - kannski í annarri röð, en komdu, atriðið með kaffið í glösunum?? Orð fyrir orð!!), þið getið ímyndað ykkur undrun mína þegar ég horfði á endalok L'Appartement!! Ég get bókstaflega sagt að ég hafi verið hrifinn í burtu - hmm, svolítið eins og gamli greyið Lucien hafi verið í gegnum kaffihúsgluggann í alvörunni! Svo vertu viðbúinn, ef þú hefur séð Wicker Park og þú vilt kíkja á frumritið eins og ég gerði, ekki gera þau mistök að búast við eins mynd, því þú verður annað hvort fyrir vonbrigðum eða spenntur yfir stykki af Frönsk kvikmyndasaga - gott dæmi um hvernig þú getur horft á kvikmynd, haldið að þú sért að fara að horfa á góðan endi og fá svipuhögg frá heildarsnúningnum í gagnstæða átt strax í lokin. Náði örugglega í þessa mynd. Ó og á meðan þú ert á, kannski ekki of nálægt sama tíma, en niður á veginn, skoðaðu Wicker Park, það mun koma þér á óvart líka.