Þetta var önnur upplifun mín af Monkey Island seríunni, heilum sjö árum eftir að mér hafði verið sýndur fyrsti leikurinn. Hvert var svar mitt? "Ó, frábært, við erum að leika teiknimynd." Ég er ánægður með að bróðir minn þagði í mér þá og spilaði áfram, því brandararnir vöktu athygli mína enn og aftur, sem og dásamleg raddsetning Armato á Guybrush - að ógleymdum öllum öðrum vel (mér finnst Elaine frá CMI hljóma betur en EMI). Klippurnar gera vel til að sýna eitthvað að gerast og listin í leiknum og klippin er frábær. Þegar við fundum geisladiskinn með frumgerðinni, Secret og LeChuck's Revenge, vorum við báðir himinlifandi og eyddum tímum í að vinna í gegnum Revenge - eitt slíkt augnablik var þar sem við settumst niður og blésum hálfan daginn á hana. Hins vegar þarf CMI að vera sá Monkey Island leikur sem ég hef spilað mest, sérstaklega fyrir endurkomu sverðbardaga og bardaga á úthafinu. Það augnablik þegar þú lendir í Kenny og hann segir þér að hann sé farinn beint og svo, "Ég er að keyra byssur!" höfðum bæði ég og bróðir minn í tárum af hlátri. Og það er ekki besti hluti leiksins, ekki langt.