"The James Dean Story" er kynnt sem "Önnur tegund af kvikmynd," sem útskýrir: "Nærvera aðalpersónunnar í þessari mynd hefur verið möguleg með því að nota núverandi kvikmyndaefni, segulbandsupptökur af rödd hans og af þýðir nýja tækni - kraftmikla könnun á kyrrmyndinni." Eina "upptökur af rödd hans" sem vekur athygli er ein stutt upptaka sem herra Dean gerir þegar hann heimsótti fjölskyldu sína í Indiana; hann vildi taka upp allar fjölskylduminningar um langafa sinn Cal Dean, forvitinn vegna þess að hann lék svipaðan nafnið "Cal" í "East of Eden". Dean spyr hvort Cal Dean hafi haft áhuga á myndlist og kemst að því að ættinginn hafi verið uppboðshaldari. James Dean hafði áhuga á myndlist og átti í góðu sambandi við fjölskyldu sína, augljóslega. Það er eina 100% nákvæma opinberunin í þessari heimildarmynd. James Dean hafði áhuga á myndlist og átti í góðu sambandi við fjölskyldu sína. Ótrúlegt „skjápróf“/“úttak“ úr „East of Eden“ birtist undir lok myndarinnar. Þetta er svart og hvítt atriði milli Dean (sem Cal Trask) og mótleikarans Richard Davalos (sem Aron Trask). Dean er upp á sitt dáleiðandi besta. Ef þetta atriði birtist aðeins hér, og engin "East of Eden" mynd væri fullgerð, væri þessi heimildarmynd ómissandi kvikmynd með háa einkunn. En atriðið, sem er fullkomið „10“ í einangrun, ætti að teljast aukalega „East of Eden“. "Umferðaröryggismynd" Dean er líka þess virði að sjá. Það eru væntanleg viðtöl við fjölskyldu og vini. Uppáhaldið mitt var gaurinn (Lew Bracker) sem fór í gegnum kassa af dóti sem Dean skildi eftir hjá honum og fjölskylda Dean. Það var ekki nóg frá Ortense frænku og bréfið frá Dean til litla frænda hans var mjög gott. Meiri lestur á bréfum Dean hefði verið vel þeginn. Óþekktur rithöfundarvinur Dean virtist vera með betri ritgerð fyrir myndina; Kvikmyndaframleiðendur gætu hafa hugsað sér að þróa hana sem aðaláherslur. Leikstjórn Robert Altman á lestri Martin Gabel á handriti Stewart Stern er hræðileg. Hvað voru þeir að hugsa? Kannski er hægt að fyrirgefa kvikmyndagerðarmönnum vegna þess hve nálægur andlát Dean er. Ekki búast við "The James Dean Story" yfirleitt. Þessi mynd fjallar meira um áhrif Dean á fólk (bæði aðdáendur og kvikmyndagerðarmenn) en manninn. Það er mjög greinilega snemma hluti af James Dean goðsagnagerðinni "goðsögn". Tommy Sands syngur „Let Me Be Loved“. Frásögnin vísar til Dean sem „Hann“ með guðalegu lofti. Myndirnar af fjölskyldu Dean sem virðast „veita“ augnablikið sem hann deyr eru sannarlega ömurlegar.** The James Dean Story (8/13/57) Robert Altman ~ James Dean, Martin Gabel, Richard Davalos