Þetta er mjög áhrifamikil mynd um lífið sjálft. Áskoranirnar sem fatlaður einstaklingur þarf að takast á við í landi sem væntir þess að fullkomnun sé sett á oddinn svo allir sjái og vonandi skilji. Það ætti að kenna ofstækismönnum samfélagsins að við erum öll manneskjur, og þó sum okkar séu hæfileikarík með huga, hjarta og heilbrigðan líkama, þá eru til ágætis manneskjur í heiminum sem eru ekki eins heppnar, eða kannski við. aftur hinir óheppnu. Við sjáum ekki alltaf fegurðina í heiminum vegna þess að við erum umvafin „blindri“ metnaði okkar, og sjáum hana aðeins í einu ljósi "hvað getur þessi heimur gert fyrir mig!!!". Kannski viljum við öll að við værum eins og útvarp, elskandi hamingjusamur einstaklingur ... sem elskar alla.