Þessi mynd lofar miklu en skilar litlu. Grundvallarvandamálið snýr að því að vera með persónu Charlotte Gainsbourg í þessari mynd. Innflytjendur frá Sikiley þurftu ekki rauðhærða englendinga á nokkurn hátt - myndin gæti hafa þurft á henni að halda, en nýir borgarar gerðu það svo sannarlega ekki. Að mínu mati eyðileggur sú ákvörðun að taka hana með sér samfellu myndarinnar. Þetta er sérstaklega áhyggjuefni þar sem það virðist niðurlægja ekki aðeins persónurnar í myndinni, heldur einnig innflytjendasöguna sjálfa. Innflytjendur sjálfir voru hetjulegar persónur, fullkomlega færar um að ná vel saman án þess að þurfa að fullnægja því sem ég tel vera dulbúin mynd af "byrði hvíta mannsins." Ég velti því fyrir mér hvort einhver muni gera kvikmynd um írska innflytjendur sem mun innihalda sikileyska konu sem aðalpersónu. Vinstri olnbogavísitalan fjallar um sjö þætti kvikmynda - leiklist, framleiðslusett, samræður, list, samfellu kvikmynda, söguþráð og persónuþróun - á kvarðanum frá hátt í 10 fyrir framúrskarandi, 5 fyrir meðaltal og 1 fyrir þarfahjálp. Bæði kvikmyndasamfella og söguþráður eru lægst 1. Samfellan eins og fjallað er um hér að ofan minnkar enn frekar af súrrealíska endi. Á kvikmynd sem hefur svo mikilvæga sögulega þýðingu ekki meira skilið en niðurstöðu sem minnir mann á Marc Chagall? Söguþráðurinn er nógu einfaldur þar til hann virðist flækjast í of miklum tíma í gamla landinu, of litlum tíma á skipinu og of mikilli áherslu á endirinn. Leiklist og persónuþróun er í meðallagi þar sem allar persónur eru fastar í myndinni og það að vera með engilsaxneska sem talar fullkomna ensku breytir myndinni næstum í háðsádeilu. Hvar er Groucho þegar þú þarft á honum að halda? Framleiðslusettin, samræðan og listsköpunin eru mjög góð, hvert um sig einkunnina 10. Leikmyndirnar á Sikiley, á skipinu og á Ellis-eyju eru eins góðar og hægt er að finna. Samræðurnar eru dásamlegar og siðferðilegur söngur frábær. Ég er sammála Scorsese um að það sé ánægjulegt að hlusta á sikileyska mállýsku. Athugaðu að innflytjendur tala um "Ameríku", ekki "Bandaríkin" - hugsjónina vs pólitískan veruleika. Það eru margar góðar listrænar senur, með draumum um Ameríku, gullpeningum rignir og risastórt grænmeti meðal þeirra bestu. Vinstri olnbogavísitalan er að meðaltali 5,25, hækkuð í 7,0 þegar hún er lögð að jöfnu við IMDb kvarðann. Ein önnur hugmynd virðist ganga í gegnum reynslu Ellis Island: þrengingar Pass-innflytjenda voru erfiðar, seinna, árið 2006, þurfti aðeins að borga sléttuúlpu eða bátaeiganda og laumast inn í sýsluna í næturmyrkri, engar spurningar spurðar! Myndin er þess virði að sjá, en svo virðist sem það sem maður sér sé vandræðalegt.