Þegar þú gerir kvikmynd með morðingja-krakka forsendum eru tvær áhrifaríkar leiðir til að nálgast það; þú getur annað hvort gert það eins raunsætt og mögulegt er, búið til trúverðugar persónur og aðstæður, eða þú getur gert það eins skemmtilegt og mögulegt er með því að leika það fyrir hláturskast (eitthvað sem framleiðendur "Silent Night, Deadly Night" gerðu t.d. á jafn umdeilt efni: morðingi jólasveinn). Fólkið sem gerði "Bloody Birthday" gerir hins vegar hvorugt af þessu; þeir treysta einfaldlega á lost gildi myndarinnar af krakka með byssu (eða hníf, eða snöru eða ör) í hendinni. Niðurstaðan er bæði móðgandi og heimskuleg. Öll myndin lítur út eins og slæm hugmynd sem var flýtt í gegnum framleiðslu (og síðan haldið frá útgáfu í nokkur ár). Það hefur leyst pínulítið út með góðri frammistöðu krakkanna, en hann er MJÖG slappur gerður. (*1/2)