Ég sá þessa mynd fyrst fyrir tveimur árum í bíó og varð ástfangin af þessari myrku sögu af tveimur unglingssystrum á unglingsaldri að takast á við heima í stóru sveitasetri sínu með föður sínum og stjúpmóður. Samband þeirra við stjúpmóður sína er vægast sagt stirt þar sem stjúpmóðirin virðist vera að verða sífellt óstöðugri í baráttu sinni við yngri stúlkurnar. Myndin er þó hallandi með austurlenskum draugabrellum og hryllingi, sem bætir undarlegum og órólegum þætti við söguna sem við fyrstu áhorf er ekki skýr, en er þeim mun forvitnilegri. Leikstjórnin er ótrúlega góð og leikurinn er töfrandi, með stjúpmóðirin sérstaklega ótrúlega góð sveifla úr einum stemmningsstíl í annan í myndinni. Stóra húsið eykur hryllinginn og það eru nógu margir punktar í myndinni þar sem þú hoppar úr sætinu. Þessi mynd sýnir mér greinilega hvers vegna kóresk kvikmyndagerð er mögulega sú besta frumlegasta í heimi um þessar mundir. Þú færð einfaldlega ekki neitt þessu líkt í hinum vestræna heimi, því miður, og í raun og veru get ég séð það hafa áhrif á kvikmyndaframleiðendur um allan heim á næsta áratug. Mjög mælt með áhorfi að mínu mati, algjör gleði og hræðsla...