Gamanmyndir hafa oft það óheppilega orðspor að hafa litla raunverulega dýpt. Arms and the Man, sannar að þessi hugmynd sé röng. Leikrit Shaw er fullt af kómísku drama, sem sameinar skemmtilegan söguþráð og sannri heimspekilegri dýpt. Á einu stigi er Arms and the Man vel heppnuð og nokkuð einstök rómantísk gamanmynd. Hin unga, melódramatíska og yfirborðskennda Raina kemur frá herfjölskyldu sem er djúpt í stríði; unnusti hennar og faðir hennar eru báðir herforingjar. Hún er hneyksluð, eina nótt þegar óvinur hermaður kom. Hún bjargar honum, vitandi að hún verður að halda atvikinu leyndu fyrir fjölskyldu sinni að eilífu og hermaðurinn fer að lokum. Auðvitað, þegar stríðinu er lokið, kemur þessi hermaður aftur og neyðir hverja aðalpersónu til að endurmeta gildi sín og sambönd sín. Það er mjög áhugavert hvernig Shaw leggur merkingu í frekar staðlaða grínsöguþræðinum. Shaw tekst að tjá sig um stéttarsmíðar, um fáránleika stríðs og jafnvel um eðli ástarinnar. Og auðvitað gerir hann þetta með savískum gáfum og með ánægjulegum söguþræði. Hér er svo að mörgu að hyggja að ég held að margt megi missa af í einni skoðun. Arms and the Man er frábært gamanleikhús og er án efa eitt af bestu verkum Shaws."Arms and the Man" er bæði skemmtileg og umhugsunarverð mynd sem heldur mikilvægi sínu enn í dag, meira en öld eftir að hún var fyrst hugsuð. Shaw gerir gys að vinsælum kenningum um stríð og ást og sameinar hernaðarádeilu og ádeilu á ást og fjölskyldugerð. Leikritið hefur leiftrandi gáfur, hressilegan húmor og bitrar kaldhæðni. Gott dæmi um samræður Shaws er yfirlýsing Bluntschli skipstjóra til Serguis: "Ég er atvinnuhermaður: Ég berst þegar ég þarf og er mjög feginn að komast út úr því þegar ég þarf það ekki. Þú ert bara áhugamaður; þú heldur að bardagi sé skemmtun". Reyndar, sem sonur svissnesks hótelvarðar, hafði Bluntschli enga ástæðu til að taka þátt í stríði og það er í þessum fáránleika sem Shaw efast um þjóðrækinn viðhorf. Shaw skoðar allt hugtakið stríð og herinn frá báðum hliðum baráttunnar og sýnir að lokum að tilfinningarnar í báðum búðunum eru ekki svo ólíkar. Samræðan og kaldhæðnin sem notuð er gagnvart almennum hugmyndum um lífið er flækt með mildri fullvissu um hreyfing sögunnar í átt að ævintýralokum. Endirinn þar sem allar persónur eru gerðar hamingjusamar og elskendur breytast og ástin breytist er það sem undirstrikar kjarna þessa drama sem gamanmyndar. Þetta er kvikmynd sem viðheldur ímynd sinni um að hafa alhliða aðdráttarafl og á enn við í dag þegar hugtökin stríð og ættjarðarást og ást og hjónaband hafa breyst verulega. "Arms and the Man" eftir Shaw ætti að halda mikilvægi sínu svo lengi sem ást og stríð eru til staðar.