Eftir að hafa ítrekað sagt hversu ljómandi margir Columbo þættir eru, þá er kominn tími til að heiðra þátt með hámarksstigum. "Etude In Black" er ekki 100 prósent fullkomið, en það er vissulega meira en 90 prósent...kannski 96 eða 97! Í síðustu viku rifjaði ég upp „Just Married“ og bar það óhagstæða saman við „Meet The Parents“. Jæja, hér er eitt af foreldrunum, Blythe Danner, í miklu fyrr hlutverki sem eiginkona fræga hljómsveitarstjórans Alex Benedict, leikin af goðsögninni sem er John Cassavetes. Alex hefur átt í ástarsambandi við Jennifer Wells, stelpu í hljómsveitinni (ekki hans fyrsta ástarsamband, grunar mann). Hún er að kúga Alex til að yfirgefa konu sína, en þar sem móðir eiginkonu hans heldur á veskinu fyrir hljómsveitina, telur Alex að það væri ekki svo gáfulegt ráð að eyðileggja feril hans og hjónaband á einni nóttu. Þess í stað leggur hann á ráðin um að laumast út úr tónleikasalnum fyrir sýningu og myrða unga elskhuga sinn á meðan það lítur út eins og sjálfsvíg. Það tekur hann um tvær sekúndur að átta sig á því að morð er líklegra en sjálfsvíg. Það tekur ekki langan tíma fyrir Columbo að tengja Alex við fórnarlambið og fljótlega fylgir hann honum hvert sem hann fer. Jafnvel þó að Columbo sé viss um að Alex sé maðurinn hans, tekur það í raun nokkurn tíma og nokkrar rangar vísbendingar (sem Columbo gleypir í rauninni ekki) áður en hann hefur mikilvægu sönnunargögnin. Á leiðinni eru nokkrar aukapersónur í hæsta gæðaflokki, allt frá bráðþroska ungum nágranna Jennifer Wells og enska vélvirkjanum sem hljómar eins og hann myndi vera meira heima á Coronation Street, upp í brjálaðan málmblásara sem er næstum búinn að búa sig undir morðið (hann hafði líka verið að hitta Jennifer Wells , upptekna stelpan!). Og það er meira að segja stutt mynd frá Commandant Lassard úr Police Academy kvikmyndunum. Eins og með Leslie Nielsen í "Lady In Waiting", þá er ómögulegt að taka hann alvarlega (ég veðja að þú sért að hugsa um þá ræðu sem hann hélt á ræðupallinum, er það ekki?!) En það eru Blythe Danner, John Cassavetes og Peter Falk sem stela hér senunni. Blythe er algjörlega guðdómlegur sem frú Benedikt. Frá því augnabliki sem hún sér Alex hringja í númer Jennifer Wells eftir minni, finnur hún fyrir miklum áhyggjum vegna nákvæmlega hvernig samband þeirra var. Þetta er meistaraleg frammistaða þar sem hún á erfitt með að treysta Alex þrátt fyrir að innsæi hennar segi henni að eitthvað sé mjög, mjög rangt. Columbo hjálpar ekki málum með því að trufla tennisleik hennar til að spyrja hana ósvífna spurninga um samskipti Alex við meðlimi hljómsveitar sinnar. Hvað John Cassavetes varðar, þá er það synd að hann kom ekki fram sem illmenni í Columbo, því hann gæti hafa verið þarna uppi með Jack Cassidy og Patrick McGoohan sem einn af frábærustu þáttunum frá upphafi. En þessi frammistaða er frábær! Hann er annar sem fellur í flokkinn „mjög pirraður“, missir alla þolinmæðina við Columbo frekar en að vingast við hann og dekra við hann. Þrátt fyrir þetta viðurkennir hann snilli Columbo þegar leikurinn er loksins búinn. Jæja, þetta er virkilega, virkilega frábær sýning. Það missir nokkra mjög litla punkta fyrir frekar sleggjuðu sýn sína á klassíska tónlist, eins og fram kemur í mörgum veggspjalda hér, en ekkert þeirra hefur nein áhrif á rökfræði sögunnar eða persónusköpun. Og að minnsta kosti er tónlistin góð, dramatísk og spennandi! Að lokum, ef þú hefur ekki rekist á hana, þá er alveg magnað myndband af John Cassavetes og Peter Falk í Dick Cavett þættinum frá því snemma á áttunda áratugnum. Ég er alveg sannfærður um að Steve Coogan hafi horft á þetta myndband og byggt Alan Partridge á því. Allt við myndbandið líkist Knowing Me Knowing You, allt frá hryllilegum inngangi til algerrar niðurlægingar á Cavett af gestum hans. Jafnvel hljómsveitin tekur þátt og spilar sirkustónlist á meðan Falk, Cassavetes og vinur þeirra Ben Gazzara fíflast og gera gys að gestgjafanum. Það er kannski ekki alveg viðeigandi fyrir þessa umfjöllun, en Cavett sýningarbúturinn gefur góða innsýn í djúpið vináttu og faglegt samband milli Peter Falk og John Cassavetes. Það er greinilegt á gæðum "Etude In Black" hversu vel parið vann saman!