Leikstjórinn og leikskáldið Richard Day lagaði sitt eigið sviðsefni fyrir tjaldið, greinilega innblásið af raunveruleikavanda Rock Hudson frá 1950: hvað á að gera við skjágoð sem er leynilega samkynhneigt? Giftu hann grunlausri konu til að kveða niður slúðrið (og halda honum í vinnu). Þynnri hugmynd sem hefur fengið smá orku vegna góðrar leikarahóps og afturframleiðsluhönnunar sem líkist skemmtilega kveðjukorti frá Shag. Samræðan er ekki mjög snjöll, og það er einhver slatti fífl í kringum byrjunina sem tekst ekki (spýta út mat osfrv.). Samt, þegar alvarlegur tónn kemur yfir lokaþáttinn, er hann meðhöndlaður af mikilli smekkvísi - og er mun meira fagnað af áhorfandanum en öll klútaleg kjánaskapur. Matt Letscher vinnur gott starf sem kvikmyndahetja/karlhóra Guy Stone, en er reynsla hans hér nóg til að styrkja persónu hans, eða væri hann strax aftur á barnum næsta kvöld? Kvikmyndin virðist ekki vita - eða sama. Day vill sleppa nokkrum eintökum og einni vandlega skrifaðri ræðu fyrir samkynhneigða - beiðni um umburðarlyndi - en hann hefur enga aðra dagskrá. Fyrir áhorfendur sem leggja tíma sinn og áhuga í þessu fólki, getur tilfinningaleg boga þessa hluts litið út eins og ekkert annað en prakkarastrik. *1/2 frá ****