Assault on Precinct 13: 3/10: Gleymum í smá stund að Assault on Precinct 13 er endurgerð klassískrar hasarmyndar. Tekið algjörlega á eigin verðleika Árás er tjón. Byrjum á Rio Bravo stíl atburðarásinni. Um tugur manna er fastur í rotnandi lögreglustöð í Detroit (Ef staðsetning Detroit er að gefa þér Robocop heitt og óljóst hættu núna. Það hefði auðveldlega getað sagt Topeka í upphafsupptökunum og ekkert hefði breyst. Reyndar síðasta bitinn í skóginum hefði verið skynsamlegra.) Í kringum þá eru vondu mennirnir okkar; spillt lögga. Nú veit ég hvað þú hugsar. Spillt lögga? Voru nasistar og eiturlyfjahringir uppteknir um helgina? Auðvitað eru þetta engar venjulegar löggur. Þessir krakkar eru til hægri á forsíðu nýjasta Tom Clancy tölvuleiksins. Já, við erum með herklæði; þyrlur; laser sjón; nætursjóngleraugu verkin. Þannig að við höfum þrjátíu S.W.A.T. meðlimir/Sérsveitir vopnaðir upp að tönnum vísur 4 löggur (drukkinn huga að það er gamlárskvöld), 2 stúlkur í veislukjólum og hálfur tugur glæpamanna. Svo hvernig verjast hetjurnar okkar? Sannleikurinn er sá að þeir geta það ekki. Þeir ættu allir að vera dauðir innan tíu mínútna. (Svo ekki sé minnst á persónurnar inni hafa þann pirrandi vana að ganga framhjá gluggunum.) Nú er órökrétt atburðarás engin ástæða til að panna kvikmynd esp. hasarmynd í B stíl. Hins vegar, að Laurence Fishburne og Ethan Hawke undanskildum, virtust allar hinar persónurnar vera grínisti léttir. (Að minnsta kosti vona ég að þeir hafi verið það) Þó að persónur Ja-Rules og Leguizamo séu nógu slæmar. Það er minstrel sýning Aisha Hind sem tekur kökuna. Sjaldan hefur staðalímyndaðri Afríku-amerísk persóna birst á nútímaskjánum. Frammistaða hennar líkist bróðurstrák í blackface and drag acting getto. Í upprunalegu Assault tekur gengismeðlimur yfir ísbíl og keyrir um hverfið og skýtur litlar stúlkur í höfuðið. Ég hef haft óræðan ótta við ísbíla síðan. Eftir þessa Assault hef ég fullkomlega skynsamlegan ótta við endurgerðir.