Alicianne (Laurel Barnett) verður barnapía fyrir unga Rosalie Nordon (Rosalione Cole) sem hefur nýlega misst móður sína. En Rosalie saknar látinnar móður sinnar mikið og heimsækir gröf hennar stöðugt (þægilega staðsett í kirkjugarði rétt fyrir aftan húsið) seint á kvöldin...þar sem hún hittir líka "vini" sína...Þetta byrjar vel með virkilega skelfilegri röð í kirkjugarðinum...þá fellur í sundur. Sagan er þunn og það er TONN af bólstrun til að gera myndina 85 mínútur að lengd. Leiklistin er hræðileg yfir alla línuna (þar sem Cole er auðveldlega sá versti). Illa leikstýrt með einhverri VERSTA klippingu sem ég hef séð á kvikmynd. Senur (og hljóð) eru bara klipptar af án ríms eða ástæðu. Myndin hefur líka hræðilegt (og augljóst) hljóð eftir vinnslu. Hvað varðar blóð og ofbeldi - gleymdu því! Það er mjög lítið og það sem til er lítur ótrúlega falskt út. Ég hef ALDREI séð eins falskt blóð - lítur út eins og tómatsósa! Leiðinleg, tilgangslaus - réttilega gleymd innkeyrslumynd. Þú getur sleppt þessu.