Þessi mynd hefur sinn skerf af neikvæðum athugasemdum og ég verð að vera sammála þeim sem telja hana eina verstu mynd sem gerð hefur verið. Að vísu eru flestar myndir byggðar á verkum King frekar lélegar, en þessi fer lengra en illa inn á sviði hræðilegs. Það er ekki eitt ógnvekjandi augnablik í henni nema þú teljir heimsku ógnvekjandi. Þetta er týpískt King-sorp -- goðsagnir snúnar í kringum sig sem meikuðu engan sens til að byrja með, í bland við augljós og úthugsuð svokölluð "hræðsla" sem eru álíka átakanleg og PeeWee's Playhouse (sem er a.m.k. skemmtilegt). Hún er full af fáránlegum augnablikum, ekki síst karakter Alice Krige. Þegar hún fer á hausinn og byrjar að tuða eins og illmennið í gömlum Batman sjónvarpsþætti, þá er það svo fáránlegt að vera sjúkt. Allt fólkið sem átti þátt í þessu (þar á meðal John Landis) er heppið að þeir eigi enn feril. En það fáránlegasta hlýtur að vera kattabúningarnir undir lokin, sem líta út eins og ódýr gúmmíföt sem einhver keypti í K-mart. Besti hluti myndarinnar er útlit nokkurra alvöru katta sem raunverulega leika fólkið í myndinni.