2:37 tekst frábærlega að sýna okkur hvað áströlskum unglingum finnst og segja ekki. Þetta eru sögur af alvöru krökkum og ég held að við værum barnaleg að halda annað. Það eina nýja sem 2:37 færir okkur í raun er ástralskt sjónarhorn. Við horfum oft á bandarísk börn í vandræðum en oft tekst ekki að tengja sömu vandamálin við okkar eigin unglinga. Útfærð með snjöllri og listrænni kvikmyndatöku fannst mér hins vegar (við strax viðurkenningu á vonbrigðum lokalagsins) vanta fágun í tónlistarstefnunni. Ég fagna stórkostlegum leikarahlutverki þessarar myndar. Þetta eru venjulegir áströlsk krakkar sem bjóða upp á mikla samúð vegna þessa. Frábær frammistaða allan hringinn og þú getur ekki toppað Gary Sweet, þessi mynd fékk mig til að muna hvers vegna framhaldsskólinn var stundum ömurlegur og nema þú sért þögull, eða þú vilt fara með hlýtt og óljóst, farðu og sjáðu 2:37.