ég elska þessa mynd. lögin og sögulínurnar eru stórskemmtilegar. og lagið "segja bless" hrífur mig alltaf. hvað það er frábært að gera til að vekja brúður til lífsins, á þann hátt að manni er í raun sama um þessa hluti úr dúk og efni og hvaðeina. frábærar raddir og miklir hæfileikar. af hverju voru allar hinar múkkumyndirnar sem komu á eftir þessari svona miklu minna áhugaverðar, áhrifaríkar og fyndnar? er það sem hr. Henson er bara svo sárt saknað?