Ímyndaðu þér að þú hafir bara verið í flugvél í 18 klukkustundir. Þú hefur verið í viðskiptaferð til Suður-Afríku. Þú ert hálaunaður fagmaður. Þú hefur búið í Bandaríkjunum í 20 ár. Þú ert á þrítugsaldri, þú átt eiginkonu lítinn dreng og annað barn á leiðinni. Eitt, þó þú sért með grænt kort, þá ertu samt egypskur. Í flutningi ertu beðinn um að koma með 2 öryggisvörðum, næst sem þú veist að þú ert yfirbugaður, hettuklæddur og hlekkjaður og eftir stutta (en samt þokkalega borgaralega) yfirheyrslu á að dæma þig! Þetta er það sem gerist með Anwar el Ibrahimi í upphafi myndarinnar. Hann er saga um sársauka og (bókstaflega) pyntingar. Það er ein af mörgum sögulínum. Maður fylgist með tilraunum eiginkonu sinnar til að fá frekari upplýsingar. Maður fylgir (köldu) embættismönnum á bak við flutninginn. Önnur saga fjallar um fjölskyldu mannsins sem leiðir yfirheyrslur yfir Anwar el Ibrahimi. Það eru líka nokkrar aðrar sögur og í lokin koma þær allar snyrtilega saman. Þótt frægustu leikararnir eins og Reese Witherspoon (sem ólétta ólétta eiginkonan) Jake Gyllenhaal (sem nýliði CIA neyddur til að horfa á yfirheyrsluna í Norður-Afríku) og Meryl Streep (sem Corine Whitman frá CIA) eru það í raun óþekktari leikararnir sem bera söguna og gefðu henni hjartað. Fyrir mér var leikarinn sem lék hinn óheppna herra El Ibrahimi (Omar Metwally) hjarta og sál þessarar myndar. Lýsing hans á manni í neyð var átakanlega vel unnin. Það er næstum eins og hann hafi verið pyntaður í alvöru! Einnig var ísraelski leikarinn Yigal Naor mjög áhrifamikill þar sem hann hafði áhyggjur af fjölskyldumanni og að hluta afar grimmur yfirmaður pyntinga. Erfitt að horfa á og ekki beint skemmtilegt, en samt mjög þess virði.