Fay Grim er sannkallað dæmi um það sem ég kalla fullkomna þrautamynd. Það hefur öll verk, leikstjórn, söguþráð og skemmtanagildi. Þau passa öll saman og þegar það er búið búa þau til meistaraverk, Fay Grim. Þessi mynd fjallar um einstæða móður Fay Grim sem reynir að ala son sinn upp til að verða ekki faðir hennar sem hljóp í burtu frá lögunum og hvarf. Fljótlega hefur CIA samband við Fay í örvæntingarfullri leit að því að finna 8 dagbækur eftir eiginmann sinn Henry. Þessi tímarit voru full af játningar um langa fortíð hans í CIA og afskiptum hans af löndum og gjörðum þeirra stjórnvalda. Fay er sendur til að finna þessar dagbækur, í staðinn fyrir að sleppa bróður sínum úr fangelsi, og er sendur í kattar- og músareltingu um alla Evrópu til að endurheimta þessar dagbækur og læra af huldu leyndarmálum eiginmanna sinna sem hún vissi aldrei um. Parker Posey hafði þegar verið leikkona sem mér líkaði við eftir að ég horfði á hana í The OH í Ohio og Best in Show. Hún kom lífinu í þessi tvö grínhlutverk hennar, en Fay Grim var allt annað hlutverk en hinar tvær myndirnar. Posey fékk mig til að trúa því sem var að gerast á skjánum, ég fann til með henni, ég átti rætur með henni og mig langaði að vita meira. Hún grípur þig á meðan hún er á skjánum og þegar hún er slökkt geturðu ekki hætt að hugsa um hvað er að gerast hjá henni. Ég hef ekki séð önnur fyrri verk eftir rithöfundinn/leikstjórann Hal Hartley en ég trúi því að ég muni skoða nokkur af fyrri myndum hans ef þær eru helmingi betri en Fay Grim var. Ef þú ákveður að velja snjallt kvikmyndaval næst þegar þú ákveður að leigja kvikmynd eða kaupa DVD myndi ég eindregið hvetja þig til að velja Fay Grim. Ef þú hefur einhverja skynsemi á því hvernig kvikmynd ætti að vera muntu njóta þessarar myndar gríðarlega.