Aðrir álitsgjafar hafa lýst þessari mynd sem "klassískri 1950 SciFi" með snjöllri notkun á myndefni og heimildarmyndum og snjöllum persónusamskiptum. Ekkert gæti verið fjær sannleikanum. Já, þetta er klassískt 1950 SciFi...en 1950 SciFi á geigvænlega heimskulega verst. Íhugaðu að fyrsta bráð Mantis er ratsjárstöð sem sýnd er fyrst úr lofti, síðan á jörðu niðri... en stöðin er (úr lofti) á myndinni eins og á fjallstoppi, með snjó á annarri hliðinni og hálfgerð -hreinsuð dökk jörð hinum megin, en þegar (á jörðu niðri) rannsakendur heimsækja svæðið er það allt í einu á flatri, jafnhvítri sléttu, kílómetra frá næsta fjalli. Líttu líka á hið fáránlega gervivísindalega þul um mjög- mælt með sérfræðingi sem er fenginn til að skoða risastóra kló. Hann segir "Jæja, við vitum eitt... það getur ekki hafa komið frá dýri, því allar þekktar dýrategundir hafa beinbeinagrind. Jafnvel skriðdýr og fuglar hafa bein." Síðan heldur hann áfram að segja að sumar verur ...sniglar, skelfiskar, skordýr... hafi ekki beinagrindur. Afsakið mig? Við skulum skilgreina "dýr", hér. Ekki einu sinni á fimmta áratugnum gat einhver eldri en sex ára tekið þennan mann sem sérfræðing í líffræði, þar sem hann veit greinilega ekki hvað "dýr" er, né hefur getu til að nefna nokkra víðtæka flokka dýra sem skortir beinbeinagrind (hákarlar, geislar, marglyttur, skordýr, lindýr, liðdýr, sníkjudýr, svampar, arachnids, skrápdýr....þið skiljið hugmyndina.) Persónurnar eru pappa, tvívíddar hlutabréfategundir... vísindamaður, hliðhollari kærasta, stórt, slæmt skrímsli. Ekkert hér sýnir sköpunargáfu. Enginn púls, engin lífsmerki. Það eru engar fyndnar samræður, tæknibrellurnar eru kjánalegar jafnvel fyrir sinn tíma og myndefnin eru notuð með kærulausri virðingu fyrir samfellu. Þetta er B-myndagerð þegar hún er verst, með framleiðsluhópi sem greinilega gat ekki verið nennt að reyna jafnvel með hálfum huga. Notaðu sparlega sem svefnlyf eða refsingu fyrir lítil börn sem móðgast auðveldlega af slæmum vísindum.