Ég veit ekki hvað Dick steel var að tala um, en mér fannst þessi mynd vera ein mest spennandi sögu Japans til þessa. Hvað varðar Armageddon eða Deep Impact, eða fyrir það mál Dagurinn eftir morgundaginn er fölur í samanburði. Fyrir það sem ég veit um kvikmyndir eru flestar hamfarirnar í kvikmyndum í grundvallaratriðum reknar af smástirnamyndum eða eitthvert af hnattrænni hlýnun. Þetta hefur alltaf verið annað námskeið. Náttúruleg leið þar sem jarðskorpan er farin að veðrast svo mikið að hún tekur annað land með sér í ferðina. Það sem vísindateymin þurftu að gera var að búa til leið til að stöðva veðrun frá því að fara langt og sökkva Japan með öllu. Í flestum tilfellum væri þetta einfaldlega kallað tectonic shifting á sterum. Mér fannst persónurnar frekar aðlaðandi í alla staði, allt frá barninu sem missti móður sína til þess að mæta eigin andláti meðal ókunnra vina. Eða björgunarstúlkuna sem gerir allt sem hún getur til að bjarga mannslífum þegar hörmungar verða. Eða maður sem hélt að hann gæti skipt um skoðun að vera ekki svona áræðisdjöfull og fara með honum í öryggið, bara til að verða hetjan sjálfur og bjarga heimalandi sínu. Og við skulum ekki gleyma því hvernig restin af heiminum hristi þá alla til baka bara til að gleymast, með því að heimurinn sneri baki við japönskum borgurum sem hrópuðu á hjálp. Þetta var frábær mynd í alla staði. Það sem Dick er að reyna að segja er að þessi mynd hafi ekki verið gerð í Hollywood, að hún hafi verið gerð í Japan, að hún hafi persónur sem keppa við aðra leikara um allan heim, að áhrifin eru mjög glæsileg eins og hann nefndi en það er allt sem hann beið eftir. , og ekkert annað. Hann skortir sýn á hvað er mikilvægt fyrir alla, og hvers vegna þessi mynd hafði alla þætti tilfinninga, mikilfengleika og mannúðar. Mér fannst þessi mynd vera á toppnum og ég hef séð margar hamfaramyndir til að vita að Japan Sinks var mögulega eitt frumlegasta og úthugsaðasta verkefnið sem ég hef orðið vitni að. Ég vona svo sannarlega að Shinji Higuchi geri aðra slíka mynd. Ó og við the vegur, ég er ekki japanskur, þó að mörgu leyti vildi ég að ég væri það. Ég er kanadískur, fæddur og uppalinn. Og ákafur kvikmyndaáhugamaður í alla staði. Fordómafullar sýn eru bitur og ekki þess virði að vera viðurkennd sem skoðun. Dick þú ættir að horfa á hana með opnari hjarta og huga, ekki bara leita að augnkonfektinu sem gerir kvikmynd innihaldsríkari, leita að því sem er mikilvægara og skilja það. Þeir eru kannski ekki amerískir, en Japanir hafa slegið í gegn á markaðnum upp á síðkastið fyrir einhverja hrífandi og grátbroslegustu kvikmyndagerð hingað til. Þess vegna er það bara það sem læknirinn pantaði að eyða 25.000.000. Þú heyrðir rétt, 25.000.000 til að gera þessa mynd. Nú segirðu mér, var það þess virði? eða var það þess virði vegna þess að bandarískir leikarar voru ekki í því?