Hefði ég vitað hvað ég var að leggja fram sjálfur hefði ég flúið úr leikhúsinu. Myndin er hræðileg, í bókstaflegum skilningi þess orðs. Þrátt fyrir sláandi myndir, forvitnilegar staðsetningar og efni sem gæti hafa verið heillandi er myndin dauð. Ég þekkti ekki þetta tímabil grískrar sögu og var tilbúinn að upplifa frábæra kvikmynd. Hönd kvikmyndagerðarmannanna er þung. það er ekki nóg að sjá lest fara hjá; við verðum að fylgjast með honum úr fjarlægð, við verðum að fylgjast með honum bíl í bíl, við verðum að sjá reykinn, við verðum að sjá hann hægja á sér og við verðum að sjá hann stoppa. Nálgun leikstjórans er kennslufræðileg. Sömuleiðis þróast persónurnar sem hann skapar aldrei, þær breytast aldrei. Þeir eru svo staðalímyndir að við veltum fyrir okkur, er þeim ætlað að vera Everyman? Allar stelpur? Allir gamlir tónlistarmenn? Er eitthvað vit í þessari myndlíkingu? Þetta er tilgerðarlegasta mynd sem ég hef séð í langan tíma.