BABY FACE er hraðskreiður, vitur sprungandi, vitandi bros af kvikmynd sem endist aðeins í klukkutíma og 15 mínútur, en ó hvað þær eru snjallar 75 mínútur! Að saga sem nær yfir svo mikið land gæti verið sögð á svo skömmum tíma setur flesta kvikmyndagerðarmenn nútímans til skammar. Handritshöfundar í dag ættu að kynna sér efnahag BABY FACE og skera á uppþembu sem yfirgnæfir svo margar myndir þeirra. Sagan er engin vitleysa. Siðleysisleg kona rís til auðs fyrst undir, og síðan yfir líkama karlanna sem verða brjálæðislega ástfangnir af henni. Vissulega sló framleiðslukóði það upp með endurleysandi, hamingjusömum endi, en það er ekki erfitt að sjá hvar átt sem rithöfundarnir vildu fara, svo njóttu þess sem er þar og notaðu ímyndunaraflið í restina. Stanwyck er frábær sem og George Brent og Douglass Dumbvrille sem vonlaus jakkafatur. Ekki frábær mynd en vissulega skemmtileg. Ef þú hefur aldrei séð BABY FACE grípa hana næst þegar hún er sýnd á kapal eða leigðu kassettuna. Það er fyrirhafnarinnar virði..