Já, ég komst alla leið til enda. Það var samt frekar erfitt. Stundum var ég að velta því fyrir mér hvort það væri jafnvel leikstjóri á tökustað. Leiklistin...jæja, ég veit ekki einu sinni hvað ég á að segja. Ég hélt að stelpan sem lék Emily reyndi sitt besta með leiðinlegu, stundum vitlausu og stundum fyrirsjáanlegu samtalinu. Ég veit að það var lágt kostnaðarhámark en holur hljóðið og lýsingin lét það því miður líta út og hljóma eins og 100 mínútna löng áheyrnarspóla. Ég ætla ekki einu sinni að tala um endirinn...Það besta við myndina var tónlistin. Sem sagt, ég mæli ekki með þessari mynd við neinn. Jafnvel fyrir lesbíur sem hafa ekki margar kvikmyndir til að horfa á í heildina er þetta ekkert til að eyða tíma þínum í. Ef þú ert að leita að sorglegri mynd með lesbískum þema skaltu skoða The Children's Hour, Lost and Delirious eða High Art. Þeir munu allir skilja þig eftir þunglyndan og drungalegan en þú þarft ekki að þjást af kvikmyndahelvíti á meðan.