Til að vera stutt, sagan er pappírsþunn og þú getur séð endirinn koma í kílómetra fjarlægð, en Gene Kelly, Rita Hayworth og óhugsanlega ungur Phil Silvers halda myndinni á floti út í gegn og lyfta henni stundum beint upp í loftið. Nokkrir laganna eru hræðilegir („Aumingja John“ er lestarslys) en flest þeirra eru stórskemmtileg og atriðið þar sem Hayworth kemur fram á fáránlega risastóru settinu fyrir keppinaut Kelly verður að sjást til að trúa. Annar skemmtun er hið fullkomna gervi-NYC setur í bestu Hollywood-hefð. Annað aðdráttarafl, ef þú telur slíka hluti aðdráttarafl, er æpandi hræðilegt karlkyns "riddaraskapur" í garð kvenna. Olíukennd og gegnsær þráhyggja sem fór fram fyrir karlmannsheilla þá (í kvikmyndum, a.m.k.) er sett fram í sinni ógnvekjandi mynd hér. Sumir karlanna eru um það bil eins og teiknimyndaúlfur.Ein minniháttar vonbrigði er Eve Arden sem er föst í hlutverki svo smávægilegt að hún hefur varla tækifæri til að gera neitt. Ég get ímyndað mér mikið af mögulegu myndasögusamspili milli hennar og Silvers - glatað tækifæri.