Ég horfði bara á "The Last Wave" í myndlistarsafni skólans míns. Það er forvitnilegt, eins og allt dótið hans Peter Weir, en það er ekki alltaf eins athyglisvert og ég hefði viljað. Ég fann mig heilluð af hugmyndunum sem var varpað til mín (því þær eru mjög vel meðhöndlaðar af leikstjóra myndarinnar Weir) en á sama tíma var ég ekki nógu örvandi af þeim. AKA mér leiddist svolítið á blettum. Söguþráðurinn umlykur ástralskan lögfræðing sem verður heltekinn af ákveðnum draumum sem hann dreymir sem tengja hann við Aborigóna hóp sem hann er að verja. Það byrjar með mikilli veðurröð og hefur mjög ógnvekjandi skapáhrif í gegn um allt. (sérstaklega furðuleg, „ropandi“ hljóðhönnun) og sterk leikstjórn; en það skemmti mér bara ekki eins og síðari myndir Weir gera. Ég gæti samt þurft að horfa á hana aftur. Góð mynd um þráhyggju og dulúð. Vegna þess að á endanum hefur leyndardómurinn sem ríkir á milli hvítra og frumbyggja mjög alvarlegar afleiðingar. Guð blessi Peter Weir samt. Fyrir hann einn er þessi mynd þess virði að horfa á ... mjög lífrænn leikstjóri. Eins og ástralskt svar Malick! Ég myndi gefa henni 7 vegna þess að það hefur nóg af frábærum hugmyndum til að sigrast á leiðinlegum augnablikum sínum.