Fyrir þá sem búast við að heimildarmyndir séu hlutlægar skepnur, leyfðu mér að gefa þér smá lexíu í amerískri kvikmyndagerð. Þú velur og velur persónur sem þú heldur að muni auka dramatík og skemmtanagildi myndarinnar þinnar. Eftir að þú hefur tekið upp fullt af myndefni, blandarðu því saman til að búa til kvikmynd með upp- og niðurleiðum, vendipunktum, hápunktum o.s.frv. vandræði með núverandi myndefni, þú tekur annað hvort meira sem er skynsamlegt, finnur myndefni eða vertu snjall með frásögn þína. Ásakan um að kvikmyndaframleiðendur hafi notað upptökur af staðbundnum stöðum sem ekki eru hluti af myndinni (favelas við hliðina á fallegum ströndum) dregur ekki úr frá gildi kvikmyndarinnar sem dramatísks verks og tiltekin mynd er sú sem hljómar nógu mikið til að réttlæta ekki alveg sannleikann. Allavega, þú notar það myndefni sem þú getur. Þannig að þeir áttu ekki upptökur af lögregluofbeldi fyrir þetta tiltekna hverfi. Þýðir þetta að láta það ekki fylgja með og tala bara um það eða kannski setja inn einhverja teiknimyndateikningu svo áhorfendur séu ekki "sviknir"? Um, nei. Hvað varðar vonandi endir, hvers vegna ekki? Já, Bandaríkjamenn gerðu það. Já, Bandaríkjamenn eru bjartsýnir skíthælar. En hvers vegna að enda á niðurnjörvum nótum? Bara vegna þess að hún gerist í erlendu landi og erlendar kvikmyndir enda í stórum dráttum á nótunum? Leyfðu útlendingum að lýsa dapurlegu viðhorfi lífsins. Við skulum Bandaríkjamenn halda að það gæti verið farsæll endir yfirvofandi í framtíðinni. Það getur bara verið einn.