Aðskildar LYGAR breyttu lífi mínu. Reyndar, spurningar og svör gerðu það. SPOILERS NEÐANNAN. Lestu aðeins ef þú horfir á stiklur eða ef þú hefur þegar séð þær: Emily Watson persónan svindlar á Tom Wilkonson persónunni. Fyrstu viðbrögð mín við Emily með hvolpa-hundaeygð voru: "Það er búið. Hleyptu henni. Slæm losun." Einhverra hluta vegna sat hann fastur. Ekki á aumkunarverðan hátt. Hann hlustaði bara. Og reyndi að sætta sig við þarfir hennar. Stundum þurfti hann að fara. En hann hélt fast við hana og lét hana lifa sínu lífi. En mig langaði samt að sjá hana. Eftir það talaði Julian, handritshöfundur og leikstjóri, um myndina. Ég er ánægður með að hann gerði það, því satt að segja er ég líka þú og var of óþroskaður til að skilja málið áður en hann braut það niður fyrir mig. Persóna Toms elskaði hana og sama hversu mikið leit hennar að þörfum hennar gæti verið ósammála því sem hann vill, þá myndi hann alltaf elska hana. Sambandið og ástin sem þau deildu var ekki lygi, allt í einu, bara vegna þess að hún vildi vera með einhverjum öðrum. Sú staðreynd að hún vildi vera með einhverjum öðrum gerði hana ekki að því sem hún var. Þegar þú ert kominn yfir fimmtugt eru miklar líkur á því að það að finna ást lífs þíns muni ekki koma aftur, svo þú getur ekki verið eins frávísandi og þú varst þegar þú varst yngri. Þú verður að reyna að láta hlutina virka, því valkosturinn gæti verið miklu verri. Hún þurfti það sem hún þurfti og hún gat ekki hjálpað því. Hann varð að læra að sleppa takinu á henni ef hann ætlaði að verða fullur maður sem hann gæti verið. Hann hjálpaði henni í leit að elskhuga sínum, jafnvel þegar það særði hann. Annað: Julian sagði að sterkasta verkfæri stjórnandans væri sektarkennd. Aftur: Sterkasta verkfæri stjórnanda er sektarkennd. Í lok myndarinnar leysti Tom hana úr byrðinni. Hann fann þörf fyrir að láta hana vita að hann elskaði hana, en ekki til að fá hana aftur; hann vildi láta hana vita að hún þyrfti ekki að hafa sektarkennd eða hugsa illa um sambandið, bara vegna þess að það endaði á svo hræðilegan hátt. Það er ekki mín leið að rifja upp kvikmynd byggða á boðskapnum, frekar en aftökunni, sérstaklega þegar ég skil þessi skilaboð betur þegar leikstjórinn útskýrir hann fyrir mér, en ég geri undantekningu hér, þar sem mér finnst einn þroskaðri en ég hefði gott af að sjá myndina. Framkvæmd kvikmyndagerðar var ágæt, Breskur hraði. Rupert var slímugur og uppreisnargjarn. Tom og Emily voru venjulega traustir, raunverulegir karakterar þeirra.