Lorenzo Lamas leikur einhvers konar CIA umboðsmann, sem fangar framandi fegurð að nafni Alexa, rænir dóttur hennar og neyðir hana til að berjast við fyrrverandi vinnuveitendur sína. O.J Simpson er einnig með á nótunum til að veita hinum ekki svo hæfileikaríka leikara trúverðugleika. Ég verð að viðurkenna að ég er ekki aðdáandi Lorenzo Lamas, eða kvikmynda hans. Hann angrar. Hins vegar þegar borið er saman við O.J Simpson og eiginkonu Lamas í dái, Kinmont, virðist Lamas eins og ah, Jean-Claude Van Damme. Ég sá CIA aðeins vegna endurnýjaðs áhuga á O.J Simpson réttarhöldunum, þú sérð vegna þess að ef foreldrar þínir ættu kapal og auka rásir, gætirðu ekki flúið þessa mynd. árið 1994 gætirðu farið í Amish samfélag og einhver vitleysingur myndi láta þetta spila í færanlega sjónvarpinu sínu. Kvikmyndin sjálf er samansafn af lélegum hasarþáttum og væri forvitnilegt þó áfallsgildi þess að O.J Simpson hoppaði á eftir eldkúlum og skiptist á væri einstakur húmor fyrir óviljandi. Og hvar voru Bobby Knight og Kobe Bryant til að gera þetta að algjörri herbúðaklassík? * af 4 - (slæmt)