Aumingja Basil Rathbone, eigingjarnt tónskáld sem hefur misst músina sína. Hann hefur falsað það í nokkurn tíma, keypt texta sína og tónlist úr ýmsum áttum. Vandamálið er að tvær heimildanna (Bing Crosby tónlist) og (orð Mary Martin) hittast og verða ástfangin. Og þá uppgötva þeir hvað þeir hafa verið að gera. Flækjur koma í kjölfarið, en allt er í lagi í lokin. Crosby og Martin syngja frábærlega. Mary hafði skrifað undir Paramount samning og einnig á sama tíma tvöfaldast sem fastagestur í Crosby's Kraft Music Hall Radio Show. Af ástæðum sem ég skil ekki, tóku kvikmyndaáhorfendur ekki til hennar, svo hún fór aftur til Broadway og gerði One Touch of Venus árið 1944 og var þar. Basil Rathbone í einu af fáum skiptum sem hann lék gamanleik gerir það mjög vel . Egóið hans er stöðugt verið að tæma af hliðarmanninum Oscar Levant og aftur er ég hissa á að þeir gerðu ekki fleiri myndir saman. Eins og í flestum Paramount farartækjum Crosby, engin stór framleiðslutölur, en ég er sammála fyrri gagnrýnanda um að titillagið sé gert sem óundirbúinn jam session í veðlánabúð. Vel gert hjá öllum. Furðu frumlegur söguþráður og frábær skemmtun.