Þetta er áleitin, kraftmikil ítalsk aðlögun á skáldsögu James M. Cain The Postman Always Rings Twice í leikstjórn hins mikla Luchino Visconti. Það sem er svo áhugavert við myndina er að á allan hátt fer hún yfir frumefni hennar til að verða eitthvað djarfara og frumlegra (athyglisvert er að Camus telur skáldsögu Cains einnig vera lykilinnblástur að tímamótaskáldsögu sinni The Stranger). Kvikmyndin hefur meiri kraft og styrkleika en skáldsagan vegna þess að Visconti er fær um að skapa kvikmyndalegt jafngildi frásagnarbyggingar Kains en bjóða upp á flóknari könnun á kyni. Mjög bandarísk skáldsaga Cains er líka gagnrýnislaust heilluð af smíði hvítleikans (aðalpersónan Cora er ofboðslega hrædd um að hún verði auðkennd sem Mexíkó og skammast sín fyrir að giftast grískum innflytjanda), sem á ekki við í ítalska sveitasamhenginu sem Visconti er. Þetta gerir stéttamótstöðunum kleift að taka mið af sviðinu og dansa meðal glóðarinnar í ástríðufullu, dæmda ástarsambandi aðalpersónanna tveggja. Þessi mynd er flókin, spennuþrungin og gefandi upplifun.