Hvar var þessi mynd þegar ég var krakki? Eftir að foreldrar hans hættu saman flytur Tadashi með mömmu sinni til að búa hjá afa sínum. Systir Tadashi er hjá pabba sínum og þau tala oft í síma. Afi er bara „hér“ þriðja hvern dag. Mömmur eru eiginlega aldrei heima. Krakkarnir eru alltaf að grínast í greyið krakkanum. Á þorpshátíð er Tadashi valinn „kirin rider“ eða andlegur meistari friðar og réttlætis. Lítið grunar hann að bráðum þurfi hann að stíga inn í hlutverk hetju þegar myrkraöflin sameinast reiði hlutanna sem hent er í samsæri um að tortíma mannkyninu og andlega heiminum. Allt í lagi, þetta var auðveldi hlutinn. Nú kemur erfiði hlutinn, að reyna að útskýra myndina. Þetta er frábær barnamynd. Nei þetta er frábær mynd, gölluð, (mjög gölluð?) en frábær mynd engu að síður. Hún þróast eins og allar þessar frábæru bækur sem þú elskaðir sem krakki og er eins þétt stundum og Tadashi á í erfiðleikum með að finna styrk til að verða hetja. Þegar ég horfði á hana fannst mér ég vera að lesa frábæra bók og hugsaði hversu stórt þetta hefði verið ef þetta væri bók. Ég elskaði að myndin fari ekki eðlilega leið. Hlutir gerast oft af tilviljun eða vegna misskilnings, ein persóna sogast inn í atburði einfaldlega vegna þess að fóturinn hans sofnar. Það eru útúrsnúningar og augnablik sem virðast vera ekki sequiters og eru þeim mun meira heillandi fyrir hana (sem er dæmigerð Miike) Vissulega er þetta Takashi Miike mynd. Þessi japanski kvikmyndameistari stjórnar greinilega mynd sem er oft snertandi, skelfileg og fyndin á sama tíma. Enginn nema Miike virðist skilja að þú getur haft margar tilfinningar á sama tíma, eða að þú getur allt í einu fengið útúrsnúninga þar sem hlutirnir verða dimmir eina sekúndu og svo fyndnir þá næstu. Ég dáist að því að Miike hafi gert mynd sem er dökk og vongóð, sem skorast ekki undan að vera skelfileg, ég meina virkilega skelfileg, sérstaklega fyrir börn. Þetta er sama myrka svæðið og ætti að vera í Harry Potter myndunum en er það sjaldan. Þetta er dökk Grimms saga með húmor. Fyrstu viðbrögð mín við að sjá upphafsmyndina voru þau að ég trúði ekki að nokkur myndi byrja krakkamynd með mynd af heimsendi, þá áttaði ég mig á hver var að gera myndina. Hatturinn ofan fyrir Miike fyrir að gera kvikmynd sem veit að krakkar geta séð um ógnvekjandi myndirnar. Hún starfar líka á fleiri en einu stigi. Vélrænu skrímslin sem vondu kallarnir búa til eru svikin úr hentuðu drasli mannkyns. Það er reiði þess að vera hent í burtu sem kyndir undir skrímslin. Einn af Yokai (andanum) talar um reiðistrigaskóna sem hent er vegna þess að þeim er óhreint eða of lítið finnst þeim þegar þeim er hent. Þú ert líka með einn af góðu strákunum sem neitar að ganga til liðs við vondu strákana vegna þess að það væri mannleg hlutur að gera. Þetta er villt hugtak, en eins og aðrir hlutir sem svífa í kringum það er það sem lyftir þessari mynd á annað stig. (það eru fullt af riffum og tilvísunum í aðrar kvikmyndir, sjónvarpsþætti og skáldsögur sem fá mig til að velta fyrir mér fyrir hvern þessi mynd er þar sem börn skilja þau kannski ekki, þó að margir foreldrar geri það) Og auðvitað eru það skrímslin. Þeir hlaupa frá cheesy til stórbrotnu með stoppum alls staðar á milli. Í hreinskilni sagt verður þú að fyrirgefa ójafnvægið í sköpun þeirra einfaldlega vegna þess að þau verða að vera hundruð ef ekki þúsundir skrímsli á skjánum. Svo flott og það virkar. Ein aðalpersónan er Yokai sem mér finnst best lýst sem hamstur í kyrtli og er oft leikinn af uppstoppuðu dýri, hann lítur út fyrir að vera heimskur og samt munt þú gleðja litla þrjótinn og elska hverja stund sem hann ríður á haus Tadashi . (Það er líka auðveldara að samþykkja ef þú hefur einhvern tíma séð gömlu tréskurðina af skrítnu japönsku skrímslunum) Ég nefndi galla og þeir eru nokkrir. Áhrifin eru misjöfn, sumar skyndilegu beygjurnar eru svolítið skrítnar (jafnvel þótt skiljanlegar) og nokkrir aðrir minniháttar hlutir sem eru að dofna núna um tveimur tímum eftir að hafa horft á myndina.. Ekkert þeirra skaði myndina almennilega, þó flestir svona til að koma í veg fyrir að þú sért alveg ánægður með myndina. Ég elskaði þessa mynd. Ég er nokkuð viss um að ef ég sá þetta sem krakki hefði þetta verið uppáhaldsmyndin mín allra tíma. (hvar er enska talsetningin?).Sjáðu þessa mynd. Það er frábær ferð. (Auk þess góð kynning á kvikmyndum Miike að frádregnum blóði og myndrænu kynlífi)