Ég horfði á þessa mynd þegar ég var ungur strákur fullur af ofsafengnum hormónum og hún var um það bil jafn kynþokkafull mynd og ég hafði nokkurn tíma séð - eða var að sjá. Þetta var kannski ekki frábær mynd. Ég giska á að svo hafi ekki verið. Ég man reyndar ekki mikið eftir því, satt að segja. Ég man aðeins eftir kynferðislegri efnafræði Crosby og Biehn. Engin kona í NEIRI mynd hefur nokkru sinni gert það fyrir mig eins og hin ótrúlega kynþokkafulla Cathy gerði í þessari mynd. Ég hef ekki séð hana síðan í fyrsta skiptið sem ég náði henni í sjónvarpi á áttunda áratugnum og ég held að ég myndi ekki vilja sjá hana aftur þar sem ég er viss um að það yrðu vonbrigði - hormónin mín eru ekki eins ofboðsleg og ég hef orðið þreyttari með árunum. Samt, þegar ég hugsa til baka um sturtuatriðið, man ég enn hversu frábært það var þegar.Bætt við síðar: Eftir að hafa horft á myndina aftur komst ég að því að það er hættulegt að fara heim aftur. Það sem einu sinni var erótískt er nú frekar tamt. Þetta með eldri konu og yngri karlmann virkar enn fyrir mig, bara ekki eins mikið og það gerði einu sinni, líklega vegna þess að ég er ekki lengur 12 ára. Þessi eldri kona er nú yngri en ég. Einnig var áhugamennskan í þessu öllu ekki skynjað af mínum tólf ára gamla huga. Siðferðilegt: Stundum er betra að rifja ekki upp fortíðina.