ONE NIGHT AT McCOOL'S / (2001) *** (af fjórum)Eftir Blake French: Samkvæmt Harald Zwart, leikstjóra "One Night at McCool's", er þessi mynd "dökk gamanmynd um vald kvenna yfir körlum, og hvernig hópur fólks getur allt skynjað ólíkan veruleika Þetta er sama sagan sögð frá þremur mismunandi sjónarhornum og í hvert sinn sem við segjum söguna reynum við að afhjúpa aðeins meira um hvað gerðist í raun og veru, sem enginn veit í raun. " „One Night at McCool's“ markar frumraun kvikmyndaleikstjóra Zwarts, margverðlaunaðs auglýsinga- og tónlistarmyndbandaleikstjóra sem byrjaði að gera stuttmyndir þegar hann var átta ára gamall. Ég verð alltaf stressaður þegar leikstjóri auglýsinga og tónlistarmyndbanda snýr sér að kvikmyndagerð. Við höfum séð svo mörg dæmi um hvernig þessir krakkar halda að þeir séu að gera aðra auglýsingu eða tónlistarmyndband fyrir sjónvarp með framleiðslu sinni. Zwart stenst þá tilhneigingu. Hann fangar ákveðinn gamansaman sannleika í "One Night at McCool's," úr frumlegu, flóknu handriti hins látna Stan Seidel, jafnvel þótt það sé oft svolítið vandræðalegt. „One Night At McCool's“ sýnir þrjá menn sem deila aðskildum reynslu sinni af sérlega fallegri ungri konu. Að sumu leyti er þessi mynd grínútgáfan af "American Beauty", en að öðru leyti er hún heimur í sundur. „Þetta byrjaði allt eitt kvöldið á McCool's“ útskýrir hver og einn þriggja manna fyrir hinum ýmsu hlustendum sínum. Það er Randy (Matt Dillon), útboðsmaður á barnum á staðnum, og frændi hans, lögfræðingur að nafni Carl (Paul Reiser), sem dvelja þar til staðurinn lokar. Leynilögreglumaðurinn Dehling (John Goodman), kemur þegar stofan verður að glæpavettvangi hins látna kærasta kvenkyns banvænu sem heitir Jewel (Liv Tyler). Randy er fyrstur til að sjá hana, þar sem einstaklingur kemur óvinsamlega fram við hana. Hann stendur upp fyrir henni og áður en þú getur sagt SEXY, stunda þau kröftugt kynlíf og hún flytur inn til hans. Í fyrstu er Randy tregur: "Kynlífið og ofbeldið, allt á einni nóttu það er svolítið mikið." En hver gæti snúið gimsteini eins og Jewel frá sér. Jewel breytir lífi hvers og eins mannanna þriggja. Fyrir rannsóknarlögreglumanninn Dehling dregur hún hann upp úr holu sorgarinnar eftir að eiginkona hans dó. Fyrir Carl lætur hún hann gleyma ástríkri fjölskyldu sinni og fallegu litlu úthverfisheimilinu. Fyrir Randy kveikir hún nokkra elda, bæði jákvæða og neikvæða, því síðar að sannfæra hann um að hafa samband við bingóspilandi leigubíl að nafni Burmeister (Michael Douglas) til að binda enda á villandi háttur hennar. Það er athyglisvert hvernig myndin skynjar þessar þrjár mismunandi annálar - jafnvel búningur Jewel er miðaður við manninn sem segir söguna. Dehling lítur á Jewel sem fallega, dáleiðandi gjöf frá Guði. Carl lítur á Jewel sem tvo kynþokkafulla fætur og fullt af klofningi. Randy er ekki viss um hvað hann á að gera um hana, sem vaknar fyrir annars leiðinlegum, leiðinni til hvergi. Forvitnilegasti þáttur þessarar myndar er Jewel sjálf, hins vegar yndislega leikin af hinni alltaf yndislegu Liv Tyler ("Armageddon"). Hún hefur í rauninni ekki áhuga á mönnunum heldur því sem þeir geta boðið henni. Hvatir hennar eru allt of einfaldar, ekki sannarlega djöfullegar eða vondar; hún er einfaldlega ung kona sem hefur snemma lært að hún getur fengið það sem hún vill út úr lífinu með fegurð sinni. Myndin er mjög skemmtileg með efniviðinn. Allt frá áhugasömum leikarahópnum til ofboðslega fyndna uppgjörsins, "One Night at McCool's" nýtir sér flestar skemmtilegar hugmyndir sínar. Það sem gerir myndina enn fyndnari er hvernig sjónarhorn mannanna þriggja eru ólík. Leikararnir hafa líka mjög gaman af persónum sínum. Goodman er forvitnilega duttlungafullur; Reiser passar nokkuð vel við kinky, squirmy hluta hans; Douglas er klókur og dularfullur í einni fyndnustu sýningu myndarinnar; Dillon gefur persónu sinni hrokafullan persónuleika, jafnvel þó að Randy sé ljótur enginn; Liv Tyler er töfrandi. Hún sprautar Jewel fullkomnu magni af hrósandi karisma og hrífandi gáfum. Hún minnir okkur á náinn leik Menu Suvari í "American Beauty". "One Night at McCool's" er fyrsta myndin sem kemur frá nýju framleiðslufyrirtæki Michael Douglas, Furthur Films. Þetta er skapandi, ósvikin og kynþokkafull framleiðsla. Á leiðinni verðum við oft föst í snúinni uppbyggingu, en það er eðlilegt svar við kvikmynd sem fléttar viljandi saman nokkrum sjónarhornum í eina sögu. Myndin endar á nótum sem er bæði svört og grín. Þetta er enn ein af þessum gamanmyndum þar sem alvarlegir atburðir gerast á gamansaman hátt; e.a.s. svarta gamanmyndin. Margar myndir af þessari tegund þykja annaðhvort of svartar eða of fátækar. "One Night at McCool's" er eitt af fáum sem virka í raun.