Þetta er svona kvikmynd sem ég óttast mest. Hrokafullt og ábyrgðarlaust, það sýnir skissu af Kólumbíudeilunni svo klisjukennt og heimskulegt að það er móðgun við alla Kólumbíu. Sýningarnar eru æðislegar, allt frá Grisales (nakta senan hennar er algjörlega aumkunarverð), til Bejarano, til Fanny Mickey (sem lítur út fyrir Tim Burton martröð), til Díaz, sem leggur sig fram um að koma lífi í persónu svo einn. -víddar, svo klisjukenndur og svo illa skrifaður það eina sem hann á eftir að vinna með er yfirvaraskegg. Svo ekki sé minnst á óþarfa endi, hátíð sem er svo töff að Ed Wood hryllir við. Hún misheppnast á alla vegu, kvikmyndataka, liststjórn, búninga, förðun, klippingu og umfram allt leikstjórn, Jorge Alí Triana hefur alltaf verið ömurlegur kvikmyndagerðarmaður en að minnsta kosti voru fyrri myndir hans með nokkurri reisn. Ég get ekki sagt neitt gott um þessa peningasóun, nema að ég vona að kólumbískir kvikmyndagerðarmenn læri lexíu um heiðarleika, heiðarleika og ábyrgð af þessu illviljaða fíflagangi.