„Dressed to Kill“ er besta mynd Brians DePalma, algjör spennuferð spennu, húmors og stíls sem er enn óviðjafnanleg í dag. DePalma er með rapp í Hollywood enda halda flestir því fram að hann rífi Alfred Hitchcock af sér. Hann gerir það ekki. Hitchcock gat aðeins látið sig dreyma um það sem DePalma sýnir í spennumyndum sínum. Því miður er upprunalega óklippta útgáfan af "Dressed to Kill" ekki lengur fáanleg á myndbandi. Núverandi eintak sem Goodtimes gefur út er Jack Valenti samþykkti R-hlutfallið. En nokkur eintök af upprunalegu klippi DePalma eru enn til. Það er sú sem Warner Home Video dreifir, bæði í grænum pappakassa með Angie Dickinson á kápunni, eða í svörtu samlokuhylki með leikhúsplakatinu á silfurfóðri. Þetta eru þeir sem þú þarft að fá, ef þú finnur eintak. Ég á grænan og hann er meðal dýrmætra eigna minna. Allavega, aftur að sögunni. Dickinson leikur Kate Miller, kynferðislega svekkta eiginkonu sem er í meðferð hjá Dr. Robert Elliott (Michael Caine) vegna þráhyggjuhugmynda sinna. Þegar hann er á ferð á safnið (alvöru ferðalag fyrir DePalma hvað varðar myndavélavinnu og spennu) er Miller sóttur af ókunnugum manni. Þú getur nokkurn veginn giskað á hvað verður um hana, þar sem auglýsingarnar og kassalistin gefa frá sér söguna. En það eru nokkrir fylgikvillar. Húkkari (Nancy Allen) er eina vitnið að morðinu. Sonur Kate Miller, Peter (Keith Gordon) er táningssnillingur sem er staðráðinn í að leysa glæpinn. Og símsvarinn hans Dr. Elliott hefur ákveðin skilaboð á sér... um týnda rakvél...ég er alls ekki að skemma myndina fyrir þér þar sem það sem ég hef lýst hér að ofan gerist innan opnunarhálftímans og DePalma kemur mest á óvart eru frátekin síðasta klukkutímann. Þessi mynd er hins vegar nógu skýr til að Valenti (yfirmaður MPAA) geti krafist niðurskurðar á myndinni. Það sem kemur mér á óvart er hvaða niðurskurð hann vildi. Nokkrir klippingar í upphafssturtuatriðinu og eitt eða tvö ristaatriði og eitthvað af samræðum Nancy Allen (Valenti vildi breyta „hani“ í „bungu“). Þetta er mynd sem er mjög ofbeldisfull og blóðug en samt sem áður eru mótmælin gegn kynferðislegu efni. Mér þætti gaman að heyra útskýringu Valenti á því hvernig að sjá tvær konur í blíðu ástarsenu í „Lost and Delirious“ er einhvern veginn skaðlegra fyrir ungan huga en Arnold Schwarzenegger að sprengja fólk í burtu með keðjubyssu. Það er bara ekki sanngjarnt. Það sem gerir "Dressed to Kill" svo gott er að ekki aðeins eru tæknieiningarnar í fyrsta flokki, heldur er frammistaðan líka mjög góð. Michael Caine, sem var í miklu rugli á þessu tímabili, skilar sínu besta sem læknir. Angie Dickinson er betri en venjulega, mögulega vegna þess að hún hefur í rauninni sterkt hlutverk hér. Nancy Allen bætir þessu við svið frammistöðu sinna sem gerir hana að verkum að hún er ein af vanmetnustu leikkonum heims. Keith Gordon er dásamlegur sem snillingurinn og ég elskaði allar þessar uppfinningar hans. DePalma er einn besti leikstjórinn okkar sem hefur aldrei fengið þá viðurkenningu sem hann átti skilið. Nýlegur brandari á lista AFI 100 bestu spennumyndanna sýndi að mjög fáir vita í raun hvað spennusaga er. Ef þeir myndu opna augun í einu sinni myndu þeir sjá að DePalma hefur lagt feril sinn í spennusögur og er í raun besti handverksmaðurinn. Þetta er jafnvel betra en "Psycho". Það er synd að mjög fáir vita það í raun og veru.**** af 4 stjörnum