Jewel Thief er sjaldgæf kvikmyndategund - algjörlega noir í sögu sinni en ekkert noir við framsetninguna. Ungur maður Vinay, frábærlega leikinn af Dev Anand sem nýlega lyfti andlitinu, 40 ára og eldri, er viðskila við lögreglumanninn pabba sinn og finnur vinnu í skartgripaverslun. Fljótlega kemur tilviljunarkennd fólk að honum og kallar hann Amar. Með því að nota örfá smá stund er tilvist „tvíburamanns“ staðfest. Þá kemur kona Shalini (Vyjayantimala) fram og segist vera trúlofuð þessum tvíliða. Með henni er ástríkur bróðir hennar (Ashok Kumar) sem er svo sannfærður um að Vinay sé í raun Amar að hann lætur hann fara úr skónum og sanna að hann sé ekki Aamr, sá sextánda. Ofursæt dóttir skartgripasmiðsins Anju (Tanuja) er algjörlega ástfangin af Vinay. Innan um allt þetta rugl er gimsteinaþjófur á lausu og hann er að stela að vild. Hægt og rólega lærum við af kynnum Vinay af ofurheitri næturklúbbssöngkonu (Helen!) að þjófurinn er Amar tvífari. Margar margar flottar konur (Anju Mahendru, Faryal) eru á eftir kappanum. Lögreglan, þar á meðal pabbi Vinay, er algjörlega ringlaður. Vinay er hægt og rólega að falla fyrir Shalini/Shalu og bróðir hennar virðist blessa sambandið. Aðgerðin færist til Sikkim þar sem næsta rán Amar á að eiga sér stað. Afganginn er fyrir þig að horfa á - afritið, stelpurnar, karlarnir sem halda fast við hvert orð Vinay og halda að hann sé yfirmaður þeirra Amar, ástríka bróðursysturtvíeykið - ekkert virðist vera í lagi og það krefst fimleika frásagnar (og leikstjórn) eftir Vijay Anand til að ljúka þessari sögu á mjög skemmtilegan hátt. Kvikmyndin hefur mörg augnablik sem þú munt furða þig á þar til þau fléttast ljúffenglega inn í stórt lokaatriði á dansleik í höll í Sikkim. Ég var ekki mikill Vyjayanthi aðdáandi en hún er alveg hæfileikarík hér, þó hún sé hún sem mest. Hún getur aukið á ruglinginn í sögunni á lúmskan hátt en er best þegar hún er sorgmædd eða dansar. Tanuja er sæt sem hnappur og ég elskaði hana í þessari mynd. Ég vildi svo mikið að hún fengi manninn. Dev var, jæja, Dev. Ef hann væri ekki að ganga eins og maður með meðfæddan axlargalla (ein öxlin alltaf lægri en hin) myndi ég velta því fyrir mér hvern þeir hefðu fundið til að líkja eftir honum! Samt var stíll hans, sjarmi og karismi óbilandi. Í laginu Yeh Dil Na Hota Bechara gat aðeins Dev litið flott út með veiðistöng sem stór plastfiskur var festur við! Ashok Kumar var einfaldlega æðislegur - Dada Moni missti ekki af einu höggi alla myndina og breytti þessu í sögubækurnar.SD Burman spratt galdra með tölum eins og Baithe Hain Kya Uske Paas (Helen í blóðrauðum hani eftirlíkingu dansandi á bar efst), Aasman Ke Neeche, Rula Ke Gaya Sapna Mera, og persónulega uppáhalds tælandi númerið mitt Raat Akeli Hai Bujh Gaye Diye. Ef þig langar í frábæra sögu, með fleiri útúrsnúningum en kringlu, vilt þú halda áfram að giska, en samt skemmta þér og skemmta sér - farðu svo að kaupa eða leigja Jewel Thief. Betra að kaupa það, þá geturðu farið aftur og séð það aftur með vinum þínum. Þessi er markvörður.