Pushing Daisies er bara yndislegt ævintýri, með tónum af fagurfræði og rómantík "Amelie". Hann er með fallega litatöflu, myndirnar eru vel ígrundaðar og ítarlegar, nöfnin og samræðurnar eru duttlungafullar og of sætar til að vera raunverulegar, ímyndunaraflið frábært og rómantíkin djúp. Horfðu á bláan himininn skjóta út fyrir þig eins og blár getur' er ekki að finna í restinni af settunum eða myndunum (með fáum undantekningum). Horfðu á undarlega eðlilegt og fullkomlega ánægjulegt lag brjótast út úr senu. Tónleikur þess er glæsilegur, leikarahópurinn er afskaplega viðkunnanlegur, það er frábær tónlist og tveir fremstir rómantískar stjörnur geta ekki snert hvor aðra eða hún deyr. Hversu miklu meiri kynferðislega spennu þarftu? (Reyndar hafði ég óskað þess að þeir fyndu leið framhjá þessu, en c'est la vie). Þetta er einfaldlega sýning sem það er ánægjulegt að eyða klukkutíma með og ég mæli eindregið með henni. Það hefur ekki verið annað eins sjónvarp og ég myndi vilja sjá meira. Það kom mér í gegnum flensu eina vitlausa viku, enda gefur það góðan félagsskap. Komdu með hana aftur!