Þetta er ekki ein af þessum umsögnum um lélegar tæknibrellur eða tækni, eða að vera dagsett, málefni sem aðeins fátækasta fólk gæti tengst við, heldur frekar umfjöllun um söguna, sem flest okkar hafa sannarlega áhuga á. Söguþráðurinn er um blöndu af liðsmönnum bandamanna og þýska sjóhersins í síðari heimsstyrjöldinni, og tveimur óbreyttum borgurum (hetjan og kvenhetjan), sem er stungið saman á þýskan U-bát og lenda í villimannslandi risaeðlna. , og við vitum af söguþræðinum að raunsæið verður ekki mikið. Það sem myndir eins og þessar þurfa eru trúverðugar og viðkunnanlegar persónur, ásamt skynsemi í aðgerðunum. Þessa mynd skortir hvort tveggja. Fyrir kvikmynd í fullri lengd eru aðeins 6 persónur gefnar upp hvenær sem er og 3 þeirra eru varla skoðaðar. Hetja McClure er handan „rútínu“ og meikar ekki mikið sens á neinum tímum. Konan virðist vera að leita að svari við gátu um land risaeðlanna sem þær komu inn í, en gátan er ekki mikil gáta, og okkur gæti verið meira sama. Mikið misheppnað í mynd sem hefði átt að vera betri, jafnvel fyrir sinn tíma.