Ef hann hefði bara ekki beygt sig fyrir klisjum hefði Shiban í raun getað gert góða kvikmynd úr þessari sögu. Það var bara nógu öðruvísi til að halda þér áhuga, þannig að fyrir sama tíma, orku og peninga og var eytt í þennan óþef, gætum við átt eitthvað gott í stað þess að velta augum. gæti eiginlega búist við handtölvuupptökuvél þannig að hann fær góðar einkunnir þar. Það er í raun handritið sem er um að kenna, þar sem leiklistin var heldur ekki svo slæm, miðað við hvað leikararnir þurftu að vinna með. Ég hélt að þeir dagar væru löngu liðnir þegar við myndum sjá einhvern finna útvarpstæki sem hann vildi ólmur virkjaðu, snúðu fyrst hverjum hnappi á hlutnum frá enda til enda, sláðu honum ofan á 6 eða 7 sinnum og búðust svo við að það virki. Þessi saga er eyðilögð af samfelldri röð af heimskulegum hreyfingum af öllum persónunum nema vonda kallinum. Það er eins og við séum talin vera of grunn til að ná tökum á öllum söguþræðinum, þannig að þau eru öll færð með skeið til að tryggja að við fáum þau. Ég veit ekki með þig, en það virkar ekki á mig. Athygli mín endar með því að vera upptekin af söguþræðinum og ofdramatíseringu, ekki sögunni.Svo, þar sem mér fannst þetta ekki svo slæmt í tæknilegum skilningi, held ég að herra Shiban ætti að reyna aftur, aðeins með almennilegt handrit næst. tími; þá gæti hann gefið okkur eitthvað sem er þess virði að horfa á.