Fyrir nokkrum árum man ég eftir að hafa lesið ritgerð eftir femínískan kvikmyndafræðing sem minntist stuttlega á Rosalind Russell. Þessi kenningasmiður skrifaði að „styrkur“ „sterku kvennanna“ sem Rozzie R. lék lægi að hluta til í getu þeirra til að standa með manni sínum (jafnvel þegar hann var ekki þess virði). Mér datt í hug þessa ritgerð eftir að hafa horft á „Crimes of Passion'.Kathleen Turner gefur frá sér sama styrk og stíl og Russell í túlkun sinni á vændiskonunni China Blue. Hún er ástfanginn fyrir tvo karlmenn: ósvífna prestinn sem Anthony Perkins leikur, og blákalt hvítbrauðsstrák sem hjónabandið er hægt að fjara út. Og hún mun ekki láta hvoruga þeirra hafa bita af sér fyrr en ... ég mun ekki gefa upp endirinn - en ég mun segja að þetta sé að lokum fantasía Bland Whitebread Boy. Sama hversu mikið Ken Russell reynir, getur hann ekki dulbúið þá staðreynd að þessi mynd er í grundvallaratriðum melódrama frá 1940 fyrir MTV kynslóðina. Nema afturför stétta- og kynjapólitíkin gerir þessar gömlu svart-hvítu myndir byltingarkenndar í samanburði.