Endurgerð síðasta árs af 'The Hills Have Eyes' var ein af betri tilraunum til að uppfæra óljóst arðrænt hryllingsmyndir áttunda áratugarins fyrir nýjan áhorfendahóp. Alexandre Aja leyfði aðdáunarverða persónuþróun og þegar ofbeldið hófst var það illgjarnt og villimannlegt og allt framkvæmt í landslagi óaðfinnanlegrar ljósmyndunar og framleiðsluhönnunar. Ég var einn af fáum sem í raun og veru töldu að það væri betra en upprunalega og hlakkaði til annarrar heimsóknar í sérstaklega dimma og grimma heim villimanna eyðimerkurstökkbreytinganna. 'The Hills have Eyes 2', sem kom út aðeins ári eftir upprunalega, virðist fljótfærnisleg og vanhugsuð tilraun til að greiða fyrir sérleyfið með litlum hugsunum um gæði. Handrit Jonathan Craven hefði getað verið skrifað á einni helgi, og í ljósi þess hversu hraðinn þessi mynd komst í kvikmyndahús, var það líklega. Það fellur til baka á hverja töfrandi tegund klisju í bókinni á meðan hún býður nákvæmlega ekkert nýtt í eyðimerkurstökkbreyttu goðafræðinni. Ég grenja alltaf af vonbrigðum þegar framhaldsmynd kemur í stað borgaralegra karaktera fyrir herinn. Hermenn eru alltaf svo letilega skrifaðir og leiðast aldrei rækilega með grófum skopmyndum af stríðandi macho kjaftæði. Í mínum huga var 'Aliens' eina myndin sem tókst að gera slíka umskipti, vegna hæfileika James Cameron, ekki bara fyrir að leikstýra bestu hasarseríunum, heldur aldrei að gleyma því að áhorfendum verður að vera sama um fólkið sem er slátrað. Hann naut einnig góðrar aðstoðar nokkurra virkilega hæfileikaríkra leikara. Með 'The Hills have Eyes 2' er ljóst að Martin Weisz myndbandsleikstjóri er enginn James Cameron, og leikhópur sjónvarpsþáttafélaga hefur ekki hæfileika eða jafnvel tilhneigingu til að breyta pappaútskornum persónum sínum í eitthvað sem nálgast lifandi, andardrátt manneskjur. Það þarf varla að taka það fram að sérhver persóna er víðtæk og almenn klisja. Þeir haga sér á heimskulegan og órökréttan hátt, taka heimskulegar og órökréttar ákvarðanir sem leiða þá til fyrirsjáanlega heimskulegra og órökréttra dauða. Seinni helmingur myndarinnar verður bara enn ein leiðinleg atburðarás sem er elt í gegnum myrka ganga. 'The Descent' (sem Sam McCurdy vann fyrir tilviljun einnig sem kvikmyndataka) sannaði að jafnvel þessa afleitustu röð er enn hægt að framkvæma með ósviknum frumleika og spennu, en við sjáum enga slíka nýjung hér.' The Hills Have Eyes 2 ' er bara mjög löt mynd, laus við alla spennu, spennu eða undrun, þar sem enginn einstaklingur tekur þátt í því að framleiða eitthvað af gæðum. Þetta er tam og þreytt afsökun fyrir framhaldsmynd og á skilið að eyða restinni af lífi sínu í sölutunnunni í risasprengju.