Frumraun David Mamet hefur verið hylltur af mörgum sem raunverulegri hugsandi mannsins mynd, mynd sem fær mann til að efast um alla og allt. Ég sá hana í fyrsta skipti nýlega og gat ekki skilið hvað átti að vera svona frábært við hana. Myndin fjallar um kvenkyns sálfræðing að nafni Margaret sem er einnig metsöluhöfundur. Margaret hefur orðið fyrir vonbrigðum vegna fagsins og vanhæfni hennar til að hjálpa neinum. Hún reynir að leiðrétta þetta með því að hjálpa til við að greiða upp spilaskuld sjúklings síns við hákarl að nafni Mike (leikinn af Joe Mantegna, sem er eina ástæðan til að horfa á þessa mynd). Hún kemst að því að Mike er í raun fagmannlegur sjálfstraustsmaður þegar hún verður næstum fórnarlamb svindls sem hann dregur strax eftir að hafa hitt hana. Forvitin kemur hún aftur til að hitta hann og biður hann um að sýna sér hvernig svindlarar starfa (hún ætlar að nota þetta sem viðfangsefni nýrrar sálfræðibókar). Hún fellur síðan fyrir honum og fylgir honum í langan tíma sem hann og félagar hans hafa sett upp. Mér finnst ekki gaman að fara í smáatriði, en í lok myndarinnar kemur í ljós að atburðir allrar myndarinnar voru Vandaður svindl Mike og félaga hans til að svíkja Margaret upp úr $80.000. Í fyrsta lagi var stóra snúningurinn undir lokin MJÖG fyrirsjáanlegur. Sérhver vettvangur þar sem svikararnir voru að störfum var mjög augljóst af leiksviðsmyndinni og undarlegu línunni. Ekki nóg með það, heldur vita áhorfendur (og aðalpersónan) að þeir eru að fást við svikara, svo kemur það virkilega á óvart þegar við komumst að því að Margaret hefur sjálf verið svikin? Þar að auki er Margaret talin greindur sálfræðingur sem er sérfræðingur í að lesa fólk, en samt lætur hún blekkja sig allt of auðveldlega -- og hafðu í huga að hún veit vel að Mike er svindlari. Í öðru lagi erum við leidd til trúa því að Margaret hafi verið svikin frá upphafi, en til þess að gallinn virkaði á endanum þurfti hún að gera nokkra hluti sem svikararnir gátu ekki spáð fyrir um að hún myndi gera. Í fyrsta lagi þurfti hún að ákveða að hjálpa til við að gera upp skuldir sjúklings síns og leyfa henni að hitta svikarana í fyrsta lagi. Ef hún hefði ekki gert þetta, hefði allt misheppnin mistekist. Ég verð bara að segja að það er frekar óraunhæft að ætla að sálfræðingur ætli að taka að sér að gera upp spilaskuld sjúklings. Ekki nóg með það, heldur hverjar eru líkurnar á því að svikararnir væru á réttum stað sama kvöldið sem hún ákvað að mæta? Mættu þeir einfaldlega á barinn á hverju kvöldi í von um að hún myndi koma og sjá þá? Annað sem þurfti að gerast sem ekki var hægt að spá fyrir um er að Margaret þurfti að snúa aftur til Mike aftur og biðja hann um að kenna henni brögðin í iðn sinni. Hverjar eru líkurnar á að þetta gerist? Og samt er allt gallinn byggður á þessari forsendu. Annað vandamál sem ég átti við er með endirinn. Margaret kemst að því að hún hefur verið svikin og ákveður að hefna sín á Mike. Í fyrstu fær Mamet okkur til að trúa því að hún sé að fara að svíkja svikin, en það fellur í gegn, svo endirinn er að hún skýtur Mike niður á farangurssvæði á flugvellinum. Einhvern veginn fannst mér þetta bara klaufaleg og óhæf leið til að enda kvikmynd um svikara sem stunda iðn sína. Ekki nóg með það heldur tók hún ekki einu sinni til baka peningana sem hann stal frá henni. Að lokum skilur myndin þig eftir tómleika og ófullnægjandi tilfinningu. Og ef þú, eins og ég, spáðir fyrirfram að Margaret yrði svikin, þá muntu finnast þessi opinberun jafn ófullnægjandi.