Þetta er heimildarmynd ólík öllum öðrum. Það hefur svo mörg lög og sýnir okkur svo margt að það er næstum ómögulegt að reyna að greina það allt í einu. Heimildarmaðurinn William Greaves sýnir okkur ferli kvikmyndagerðar frá öðru sjónarhorni. Við sjáum baráttu leikaranna, leikstjórans, hljóðhópsins og allra annarra reyna að hanga inni og gera þessa mynd farsæla. Ef þetta væri bara um að gera kvikmynd væri það venjulegt. Það sem Greaves gerir er að gera þetta flóknara með því að láta áhöfn mynda leikarana, og svo verður þetta tekið upp af öðru áhöfn, bara til að láta aðra áhöfn kvikmynda allt. Þrjár myndavélar, hver með mismunandi markmið. Það hefur næstum svimandi áhrif á þig en er á sama tíma spennandi. Mér líkar við hlutina þar sem áhöfnin skipuleggur saman og ræðir hvað er að gerast. Jafnvel þeir eru nokkuð í myrkri hvað Greaves er að reyna að gera. Helmingurinn lítur á þetta sem tilraun á meðan hinn helmingurinn lítur á þetta sem óreiðukennda og ruglingslega bilun. Sama hvaða hlið þú velur, þú getur ekki haldið því fram að Greaves taki þig ekki þátt í þessu ferli.