Daisy Movie Review eftir James Mudge Frá beyondhollywood.com Á pappír hljómar "Daisy" eins og draumur asísks kvikmyndaaðdáanda rætist, leikstýrt af "Infernal Affairs" meðstjórnandanum Andrew Lau og í aðalhlutverki er uppáhalds sassy stúlkan allra, vinsæla kóreska leikkonan Jeon Ji Hyun. Því miður, þrátt fyrir hæfileikana og þá staðreynd að áhöfnin flaug hálfan heiminn til að taka upp í Amsterdam, reynist myndin vera nokkur vonbrigði, enda klisjukennt rómantískt drama sem veltir sér upp úr eymd og sjálfsvægi. Söguþráðurinn fjallar um Hye Young (Jeon Ji Hyun), frekar barnaleg kóresk stúlka sem býr í Amsterdam, eyðir ævinni í að vinna í forngripabúð afa síns og gera portrettmyndir fyrir ferðamenn. Dag einn byrjar hún að fá blóm á nákvæmlega sama tíma frá leynilegum aðdáanda, sem hún telur vera leyndardómsmann úr fortíð sinni sem einu sinni byggði handa henni fallega litla brú. Dag einn hittir hún Jeong Woo (Lee Seong Jae, einnig í "Holiday" og "Public Enemy"), sem án þess að vita af henni er í raun umboðsmaður Interpol sem rekur asíska glæpamenn í Hollandi. Þar sem Hye Young gerir ráð fyrir að Jeong Woo beri ábyrgð á blóm, falla þau tvö mjög hægt í skírlíft rómantískt samband. Hins vegar kemur í ljós að maðurinn sem sendir blómin er í raun Park Yi (Jung Woo Sung, úr "Sad Movie" og "Musa"), morðingi sem vinnur fyrir kínversk glæpasamtök. Óhjákvæmilega verður ástarþríhyrningurinn hörmulegur og mennirnir tveir endar með því að horfast í augu við á meðan aumingja Hye Young reynir að komast að því hver þeirra tveggja er ást lífs hennar. Þó "Daisy" sé að því er virðist ástarsaga hefur hún tilfinningu fyrir jarðarför, með hægum, dapurlegum hraða og söguþræði sem hrannast á eymdina. Helmingur sýningartíma myndarinnar er tekinn upp með atriðum þar sem persónurnar stara með þrá út um gluggana út í rigninguna, þar sem þögnin er aðeins rofin með sjálfsvorkunnarfrásögn. Leikstjórinn Lau virðist hafa á tilfinningunni að myndin sé þungbær Shakespeare-harmleikur, frekar en enn ein drungaleg ástarsaga leigumorðingjans. Sem slík hefur málsmeðferðin frekar tilgerðarlegu andrúmsloft, þrátt fyrir að söguþráðurinn sé í eðli sínu fyrirsjáanlegur og byggist að miklu leyti á áberandi klisju sem fengin er frjálslega að láni frá mönnum eins og "Fulltime Killer" og klassík John Woo "The Killer". Kvikmyndin er full af angist, þar sem aðalpersónurnar þrjár þjást eins og þungi heimsins væri á herðum þeirra og neita staðfastlega að gera neitt til að elta rómantískar hneigðir sínar. Sérstaklega Park Yi, sem of tilfinningaþrunginn, félagslega þroskaheftur morðingi sem er svo elskaður í nútíma kvikmyndagerð, er fáránlega fáránlegur, allt frá hróplegu vanhæfni hans í starfi til bráðfyndnar tilrauna hans til að ræða impressjónísk málverk við Hye Young eða hneigð hans fyrir blómarækt. Þessi sljóa aðgerðaleysi gerir það að verkum að miðrómantík myndarinnar er nokkuð erfið við að kyngja, og tilraunir Lau til að vekja upp þá tilfinningu að það séu örlögin sem leiða persónurnar saman koma frekar fram sem léleg tilviljun. Aðdáendur Jeon Ji Hyun ættu að hafa í huga að persóna hennar er miklu nær. í hlutverki sínu í hinu yfirnáttúrulega yfirnáttúrulega drama "The Unvited" en "My Sassy Girl" eða "Windstruck", og á meðan hún reynir sitt besta til að draga upp nokkur vitlaus andlit hér og þar, er frammistaða hennar vissulega lágværari. Myndin nýtur góðs af gljáandi framleiðslugildi, og Lau nýtir Amsterdam landslagið vel og spilar á andstæðuna milli grárrar, næstum gotneskrar fegurðar borgarinnar og saklauss blárs himins og blómstrandi túna sveitarinnar. Því miður hefur hann tilhneigingu til að ofnota hæga hreyfingu fyrir sumar tilfinningaþrungnar senur, sem þegar það er ásamt sumum póstkortamyndum gefur myndinni tilfinningu á stundum sem ilmvatnsauglýsingu. Það eru nokkrar senur af furðu ofbeldisfullum hasar, þó þær séu fáar og þó þær séu vel sviðsettar, virðast hafa verið varpaðar inn sem eftiráhugsun og gera lítið annað en að hækka púlsinn í stutta stund. Þrátt fyrir galla sína, gerir "Daisy" fyrir aðlaðandi áhorf, og sagan grípur nánast þrátt fyrir sjálfa sig, aðallega af sjúklegri hrifningu til að sjá ekki hvorn mannanna Hye Young mun enda með, heldur til að sjá hverjir munu liggja deyjandi í fanginu á henni. Hin sjálfselskandi melódrama virkar nógu vel til að merkja við alla réttu reitina fyrir tegundina og myndin virkar fullkomlega vel sem skemmtilega gljáandi, grátbrosleg rómantík. Þess má geta að DVD-diskurinn er með klippingu leikstjórans af myndinni, sem gefur í eitt skipti til kynna að hún er verulega frábrugðin leikhúsútgáfunni, sem bætir ekki aðeins við 25 mínútum, heldur endurskipur sum atriðin, sem gerir frásögnina minna línulega. Þrátt fyrir að þessi nýja útgáfa sé kannski of löng er hún vafalaust betri, þar sem án þessara breytinga hefði myndin vafalaust verið enn hefðbundnari og þjáðst af enn grugglegri persónuþróun.Wai Keung Lau (leikstjóri) / Jae-young Kwak ( handrit) LEIKARAR: Woo-sung Jung . Park Yi Sung-jae Lee . Jeong Woo David Chiang . Cho Ho-jin Jeon . Leynilögreglumaður Jang Ji-hyun júní . Hye-ungur Dion Lam . Yun Joon-ha