Sem Southern Baptist er mér sárt að ég verð að gefa kristinni kvikmynd undir meðallagi einkunn. Það eru örugglega ekki svo margir að ég vil letja kvikmyndaframleiðendur úr tegund sem er gríðarlega vannýtt. Samt verð ég að segja í hreinskilni sagt að "Love's Abiding Joy" er dæmigerður lágkúra, lágstemmd, sjálfmeðvituð kristin kvikmynd. Söguþráðurinn er fyrirsjáanlegur, leiklistin miðlungs (ég er góð) og klippingin voðaleg. Sem sjónvarpsmynd gæti hún hafa verið aðeins yfir meðallagi, en sem kvikmynd í fullri lengd skilur hún eftir sig miklu. Haltu áfram að reyna krakkar. Þú verður að hafa kvikmynd um alvöru kristna menn innra með þér einhvers staðar. Gæti ég mælt með því að þú snúir þér til G. K. Chesterton eða C. S. Lewis til að fá smá innblástur?