Vá - flestir áhorfendur virtust bara hrista höfuðið í gegnum mikið af þessari heimildarmynd við hina hreinu galdrafræði sem sýnd var á skjánum. Breytingin frá árdögum sem svart-amerískt fyrirbæri í New York yfir í núverandi daga sem kynþáttalega fjölbreytta undirmenningu ( og að mestu leyti vestanhafs) er vel sniðið. Hið auðmjúka plötuspilara er ekki borið virðingu fyrir neinu hefðbundnu hljóðfæri, en það getur verið svo miklu fjölhæfara og tæknilega flóknara. Þessir plötusnúðar taka nauðsynlega hæfileika fyrir hvaða hljóðfæri sem er - handlagni, taktur og tímasetning, meðal annars - og beita þeim á nýja tækni með nokkrum fleiri breytum. Ummæli DJ Qberts um að hann myndar hvernig "tónlist" hljóti að hljóma á háþróuðum plánetum og síðan vinnur þetta, virðist kjánalegt í fyrstu, meikar meira og meira vit þegar þú horfir á þessa gaura fara og spýta út fjölda hljóða sem ekkert eitt hefðbundið hljóðfæri gæti nokkurn tímann búið til! Sumir gagnrýnendur hafa sagt að þessi mynd einblíni of mikið á ákveðnar stjörnur ' og sóar tækifæri til að kynna víðari hip-hop menningu. Ein mynd í einu gott fólk!