Einn besti söngleikur sem gerður hefur verið, þetta er dæmi um þar sem framleiðendur og leikstjóri voru óhræddir við að velja leikara vegna hæfileika sinna, frekar en fyrir það sem fólk gæti búist við. Lýsingin og settið er einstakt og gefur henni mjög áhugaverð áhrif (þetta hefur sérstakt nafn sem mér dettur ekki í hug). Samdrátturinn er líka einstakur að því leyti að engar samdrættir eru notaðar. Myndin er vel hress, fallega leikin og áhugaverð frá upphafi til enda. Algjör gleði er TÓNLISTIN. Þvílíkur fjöldi fyrsta flokks laga, frá upphafi til enda, sem eru fullkomlega flutt og skipulögð. Einnig er tónlistin mjög frumleg og mjög eftirminnileg og ég held að hún sé betri en margir söngleikir frá þriðja og sjöunda áratugnum. Það hefur vissulega fleiri frumleg og falleg lög en flestir söngleikir, sem gætu aðeins haft tvö eða þrjú. Ekki slæmt fyrir leikstjóra sem hefur enga reynslu af þessari gerð kvikmynda. Annar eiginleiki er að hann er ferskur í hvert sinn sem maður sér hann.