Crush býður upp á blöndu af drama, húmor og slíkri kaldhæðni sem mér finnst Englendingar koma sér mjög vel fyrir þegar það varðar hjartans mál. Aðallega þekktur fyrir leikstjórn John McKay skrifaði þetta frábæra handrit um þrjá fjörutíu og eitthvað vini í litlum bæ í Englandi. Allar þrjár atvinnukonur, sem voru ekki heppnar með karlmenn, stofnuðu helgisiði fyrir dömukvöld með inntöku gins, fagra og sælgætis, innifalið í endalausu spjalli um ranga hegðun þeirra eða þörfum kynhvötarinnar. Andie MacDowell, sem enn og aftur er kastað út í umhverfi Breta (sem er þar sem mér finnst hún spreyta sig mest) er algjörlega heillandi sem yfirkona virts skóla sem tengist yngri manni. Smábæjarslúður og afbrýðisamir vinir (frábærir aukaleikarar) stangast á við samband hennar. Fjallar um röð grimmilegra óheppilegra atburða og sýnir okkur hina mörgu erfiðleika þegar maður er í leit að sannri hamingju. Hafðu í huga að aðalforsenda þessarar myndar er vinátta og endirinn sýnir okkur nákvæmlega það. Þetta er tegund kvikmynda sem þú annaðhvort elskar eða hatar, þess vegna tel ég að margir misjafnir dómar og ekki sá mesti árangur hafi náðst þegar þessi mynd kom út. Eins og ég er viss um að flestir eru bara að grafa upp myndina núna. Ég hafði mjög gaman af þessari mynd og mæli eindregið með myndum eins og "Love Actually" og "Three Weddings and a funeral". Svo ekki sé minnst á að hljóðrásin er óvenjuleg og fangar þessi mikilvægu augnablik fullkomlega.