Þessir fimm eða svo virkilega góðu vestrar sem Mann gerði eru óviðjafnanlegir sem samleikur í Hollywood. Jafnvel John Ford gerði aldrei svo marga með jafn miklum gæðum. Það forvitnilega við þá alla er hversu misjafnir þeir eru. My Darling Clementine frá Ford er um það bil tveggja og hálfs virði af hverjum þeirra. Eða að minnsta kosti tvær. Raunveruleg hetja þeirra fyrir utan Mann og Stewart er Chase. Chase ber ábyrgð á hinni frábæru Red River. Chase skrifaði langt land, beygju af ánni, og líklega einhver önnur. En engin þeirra er eins frágengin og My Darling Clementine, en svo eru mjög fáar myndir, vestrænar eða aðrar. Hver kvikmyndanna fimm af Mann er með risastórar eyður, eða er það sex, skulum við sjá. Bend, Far, Man of the West, Furies, Winchester 73, og já, sex, Naked Spur. Hver og einn hefur stórkostlegt atriði eftir stórkostlegt atriði, með nokkuð hrópandi horfum. Samt gerir Red River það líka, sem er enn einn besti vestri sem gerður hefur verið. Svo fullkomnun er ekki allt. En The Far Country hefur risastórar, risastórar holur. Það er fáránlegt og lifnar í raun aðeins við þegar Stewart og Mc Entire eru að læsa horn. Restin er frekar gangandi, að venjulegu undanskildu myndavélinni hans Manns. Myndavél Manns er eins manns námskeið í kvikmyndatöku. Hún er um það bil eins gott auga og einhver sem hefur einhvern tíma lent á bak við ræma af hreyfanlegum kvikmyndum. Það er nánast aldrei á röngum stað, aldrei. Fjarlandið á sér eitt ótrúlegt augnablik. Og eins og venjulega kemur það frá Stewart. Enginn í kvikmyndasögunni fékk nokkurn tíma líkamlega refsingu með umboði þess manns. Hann er alveg ótrúlegur: sjáðu hann í Bend, Far, Winchester og Man from Laramie: í Bend hefur verið barinn og hangir á þræði svo trúverðuglega og með svo sjóðandi hatri lítur hann út eins og einhver sem hefur verið fluttur frá Dachau, í Far he er skotinn af fleka með þvílíku ofbeldi, það lítur svo sannfærandi út að þú hristir til, og auðvitað þegar hann er dreginn í gegnum eldinn í Man, þá finnur þú sjálfan þig að leita að brunamerkjunum. Þvílíkur leikari. Svo ekki sé minnst á augnablikið í Winchester þegar hann er laminn snemma á hótelherberginu, líka eins og einhver gerði það. En það var yfirráðasvæði Manns: sjáðu Gary Cooper berjast við Jack Lord í Man of the West. Eins sársaukafullt og hvaða bardagaatriði sem nokkru sinni hefur verið tekið upp. Þó að Cooper sé ekki alveg jafn sannfærandi og Stewart, er hann engu að síður jafningi hans þegar hann lítur út fyrir að vera þreyttur í lok bardagans. Í stuttu máli sagt, enginn en enginn en enginn sýndi manneskjuna í extremis eins vel og Mann. Hvílíkur, frábær leikstjóri. Sjáðu alla vestra sem hann gerði. Þeir eru raunverulegir minnisvarðar hans, jafnvel þótt allir séu skrýtnir. En hvað svo. Þegar hann fer að grenja með frábæru atriðin sín eru þeir eins góðir og allir, þar á meðal Ford. Og sex vestrarnir hans sem sveit eru þeir bestu sem nokkur hefur gert, punktur. Takk, Anthony.