Sagan um Hare Rama Hare Krishna kom reyndar upp í huga Dev Anand þegar hann sá hippa og fallin gildi þeirra í Kathmandu þar sem hann var í heimsókn eftir mótmælin gegn fyrri Prem Pujari hans í Kalkútta. Hann var í skapi vegna þess að kvikmynd hans hafði verið mótmælt og sumir höfðu brennt veggspjöld Prem Pujari. En líf hippa kveikti aftur sögu í huga Dev sem átti að kvikmynda. Þetta var kannski besta leikstjórastarf Dev Anand. Myndin sló í gegn í miðasölunni og Zeenat Aman sem systir Dev hafði gríðarleg áhrif. Þessi mynd var ákall Dev Anand til þjóðarinnar um að halda í siðferðisgildi sínu. Hún fjallar um indverska fjölskyldu í Montereal og hlutverk bróðurins. er mjög vænt um systur sína. En foreldrarnir rífast og skilja og skilja Prashant(Dev) eftir hjá móður og Jasbir(Zeenat) hjá föður. Henni er ítrekað sagt að móðir hennar og bróðir séu látin og hún trúir því að lokum að hún muni aldrei sjá Prashant aftur. Hún er illa meðhöndluð af stjúpmóður sinni og hún flýr að heiman. Dev stækkar við að verða flugmaður og hann kemst að því að Jasbir er í Kathmandu með ákveðnum hippum. Til að sameinast systur sinni, ferðast Dev til Kathmandu og hittir Shanti(Mumtaz) sem átti síðar að giftast honum og einnig Janice sem í raun er Jasbir með nýtt nafn og ný auðkenni. Hún hefur gleymt æsku sinni og Dev líka. Dev þarf að fá systur sína aftur meðal allra annarra atburða, þar á meðal að hann er grunaður um þjóf í Katmandu og fólkið er á höttunum eftir lífi hans. Þetta var saga vel leikstýrð og leikin - bæði af Dev Anand. Við sjáum meira af Zeenat Aman en Mumtaz. En tónlistin eftir Rahul Dev Burman var vel samin. Dev hafði fyrst boðið að tónlistin yrði samin af Sachin Dev Burman en Burman Da vildi ekki að Dev myndi gera myndina. Hann var mjög náinn Dev og fyrri mynd hans Prem Pujari, þó hún hafi verið góð, en hafði verið á móti í Kalkútta. Burman Da vildi að Dev prófaði léttara viðfangsefni þar sem hann hélt að kvikmynd um hippatrú gæti endurvakið reiði fólks gegn Dev. En Dev hélt áfram með myndina til að fullvissa Burman Da og myndin var sannarlega vel heppnuð.R D Burman lét Asha Bhosle syngja hina margverðlaunuðu Dum Maro Dum. Kanchi re Kanchi re var annað gott númer. Á heildina litið er þetta góð mynd.