Þessi mynd fellur auðveldlega í flokkinn hlæjandi, ef ekki umfram það til móðgunar. Ég meina í hvaða alheimi héldu kvikmyndaframleiðendur og kvikmyndaver að þessi mynd myndi leika? Frá upphafi til enda rákumst við á með ofvirkni Quaids og fáránlegum svipbrigðum, lá á "im a loose cannon" lagið svolítið þykkt. Annar valpunktur sem ég hafði með myndinni var skortur á raunsærri sögu um atburði sem myndi gera þér kleift að tengjast persónu. Ég meina í einni senu þar sem Lewis er að spila á bar áður en hann gerir það stórt þar er þetta yfir höfuð, bara algjörlega fáránlegt barslag sem allir borgarar í bænum eru greinilega hluti af. Svo byrjar Lewis að spila túlkun sína á "A whole lot of shaking" og allir gleyma strax ágreiningi sínum og byrja að dansa eins og það sé það eðlilegasta í heimi. Svona atriði, sem þær eru margar, ásamt skorti á dýpt í einhverri persónu leiddu mig til raunverulegs hláturs. Þannig að allt í allt er þessi mynd ekki þess virði að skoða fyrir neinn sem hefur ekki áhuga á að hæðast að ákvörðunum kvikmyndagerðarmanns og leikara hans í eina og hálfa klukkustund.