Þar sem ég var bæði Dario Argento aðdáandi og Phantom of the Opera aðdáandi, langaði mig til að sjá fyrstu töku hans á sögunni, áður en svo slæmt-það er-gott "Dario Argento's Phantom of the Opera". Myndin er bara frábær, meira að segja söguþráðurinn, sem hér er einn sá besti hjá Argento í samfelldri sögu. Það hvernig hann breytir klassískri rómantíksögu í hrollvekjandi niðurskurð er bara frábært. Myndin hefur mjög martraðarkennda tilfinningu, sem hjálpar þér að halda þér á brúninni. Litirnir hafa aldrei verið betri í Argento-mynd síðan hina töfrandi "Suspiria". Morðin eru snjöll og dásamleg, öll gerð í vörumerkjastíl Argento. Málið með augun í þessari mynd er bara órólegt og gert sumt miklu betur en í splatter Fulci. Leikurinn er svo sem svo, en þegar þú hefur séð myndina oftar skilurðu hvatir persónanna betur og þú venst því. Tvær stærstu kvartanir mínar yfir því er notkun rokktónlistar. Ég held að það hafi verið sniðug hugmynd að blanda fallegum óperubrotum saman við þungarokk, en það er ekki mjög vel útfært hér. Endirinn er MJÖG svekkjandi, sem er það versta við myndina, virðist enduróma fyrra "Phenomena" hjá Argento, en hræðilega gert, það þurfti bara ekki að enda þannig. Sama gerðist í klippi leikstjórans af "The Exorcist". Ég vildi að þeir héldu upprunalega endingunni. En samt er þetta stórkostleg kvikmynd og í raun skylduáhorf, þó ekki væri nema fyrir eftirminnilega morðröð Daria Nicolodi.