Ég horfði á þessa mynd byggða á mjög hagstæðum dómum sem ég las um hana hér af öðrum. Þeir sáu örugglega eitthvað í þessari mynd sem ég sá ekki, það er alveg á hreinu. Myndin byrjar á góðum hraða, og fyrstu 15 eða 20 mínútur af því eru áhugaverðar, svo byrjar það að skrá sig niður og dragast, svo ekki sé minnst á alveg ótrúlegt. Að lokum finnurðu sjálfan þig að segja: "Hvað?!? Hann ætlar að gera það líka? Hversu langt ætlar hann að ganga með þetta?" Söguþráðurinn byrjar á því að persóna Jeff Goldblum, John, fer inn í sælkerabúð til að kaupa vínflösku. Það er rán og nýr verslunarmaður, Auggie Rose, drepst á meðan á ráninu stendur. John fer í sjúkrabílinn og fer á sjúkrahúsið með stráknum. Þetta virðist svolítið mikið, en bíddu, það er meira. John verður algjörlega heltekinn af Auggie Rose. Af ástæðum sem hafa aldrei neina rökrétt skilning, ákveður John, sem á mjög gott líf, fallega, ástríka kærustu, örugga, vel borgaða vinnu, gott hús, fallegan bíl, dýr jakkaföt, að hann vilji verða tapari eins og Auggie Rose var, og upplifa lífið í láglaunavinnu, búa á sorphaugi með djúpri kærustu og mögulegum tengslum við hættulegt fólk. Hvers vegna þessi vitlausa, hálfgerða mynd fékk góða dóma mun ég aldrei vita. Vissulega gerir Goldblum gott leikstarf - hann gerir það alltaf - og útlit hans hefur batnað með aldrinum - en nema þú sért með MIKIL ástfanginn af Jeff Goldblum og þurfir að sjá allar kvikmyndir sem hann er í, þá myndi ég ekki mæla með þessum kalkúni. Það eru um það bil tveir tímar af lífi þínu sem þú munt ekki fá til baka - og trúðu mér - þú munt ekkert hafa til að vera þakklátur fyrir þegar þessir tveir tímar eru búnir, annað en að vera þakklátur fyrir að sitja ekki enn og horfa á þessa mynd !