Þessi dæmigerða melódramatíska Bollywood-mynd hefur á óskiljanlegan hátt orðið uppáhald vestrænna gagnrýnenda. Handritið er fáránlegt, leikurinn er yfirvegaður og lítur út fyrir að vera töff. Eina ástæðan fyrir því að horfa á þessa sápuóperu eru dásamlegu lögin sem Mangeshkar syngur og fortjaldskall hinnar goðsagnakenndu Meena Kumari. Að horfa á leikkonuna, sem var veik við tökur og myndi drekka sig til bana 40 ára skömmu eftir að myndin var frumsýnd, hefur sömu hrifningu og að horfa á lestarslys. Fyrrverandi eiginmaður hennar, Amrohi, skrifaði og leikstýrði, en skortir hæfni til að framkvæma annað hvort verkefnið vel. Bollywood hefur framleitt miklu betri myndir.