Ef þú ert að leita að kvikmyndalegu meistaraverki, þá er þetta ekki það. Ef þú ert að leita að einni af þessum hræðilegu myndum sem eru svo hræðilegar að þær eru í raun góðar, þá gæti þetta verið fyrir þig. Það er svo mikið af óviljandi hlátri í þessari mynd að hún gæti nánast talist gamanmynd. Byrjum á opnunartitlunum, sem segja „Jack-O“, og bætum svo orðinu „Lantern“ við, eins og áhorfandinn gæti ekki áttað sig á því að myndin væri um grasker eftir risastóra graskerið sem sýnt er á báðum forsíðum. og í upphafssenu myndarinnar. Eftir það fer myndin í um 20 mismunandi áttir, engin þeirra meikar sens. Jack-o er alls staðar, hann er í húsum fólks, í skóginum, en samt virðist hann aldrei gera mikið af neinu. Hann gerir nokkur dráp, en hin langa uppbygging að þessum morðum er svo illa leikin og smíðuð að þú vildir næstum því að Jack-o tæki reiði sína út á þig sem áhorfandi. Að öðru leyti samanstendur söguþráðurinn af lélegum leik, tilefnislausri nekt og fáránlegri söguþræði. Leikurinn í þessari mynd er með því versta sem ég hef séð í 35 ár ásamt kvikmyndaáhorfi. Strákurinn sem er aðalhlutverkið í myndinni (sonur leikstjórans) hefur um það bil jafn miklar tilfinningar og lík og næstum allir aðrir leikarar/leikkonur eru jafn slæmir af mörgum ástæðum (sérstaklega gallauga konan með stærri augu en undirskálir). En eftir að hafa sagt allt þetta, ef þú tekur þessu eins og það er, (það er rjúkandi haug af mykju) þá muntu fá smá hlátur úr þessari mynd. Það sem mér fannst líka skemmtilegt er að framleiðendur DVD-disksins sáu sér fært að gefa út "10th Anniversary Version" af þessari mynd (eins og frumlagið væri ekki nógu gott). Og einhver hafði reyndar hugmynd um að gera "behind the scenes" smámynd sem er líka innifalin í 10 ára afmælisútgáfunni (ég er ekki viss af hverju).......Ég gef þessu 3 mölbrotnu grasker úr 10...