Hryllingsmyndir geta verið mjög skemmtilegar með lágu kostnaðarhámarki, lélegum leik og smá töffari. Mér finnst bara vanta í myndina, vegna þess að hver dúndrandi daufa senan á fætur annarri grípur fólk hlægilega meinlaust með klóhöndum í loftið. Ef hún væri ekki svona leiðinleg gæti hún verið fyndin. Hryllingsmynd getur náð langt með þreytt hugtak eins og „háskólakrakkar í draugahúsi,“ á svipaðan hátt og Evil Dead myndirnar skemmtu sér vel með svipuð staðlað plotline. Hallow's End fer því miður ekki langt. Reyndar fer það ekki neitt. Það eyðir meira en klukkutíma í að setja upp andlitslausar og nafnlausar persónur með það sem virðist vera endalaust mannlegt drama. Ég hef ekkert á móti persónuþróun, ekki einu sinni í hryllingsmynd, en þetta eru stranglega einvíddar persónur (alfa-karlinn, milquetoast,... um... kastpersónur sem eru aðallega til fyrir kynlífssenur.) Eyðsla. fjörutíu plús blóðlausar, dúndrandi mínútur með þeim voru hræðilegri en þegar blóðsúthellingarnar hófust. Jæja, gefið í skyn blóðsúthellingar samt. Þegar háskólakrakkarnir breytast í hvað sem þeir klæddu eins og fyrir draugahúsið sitt (ein er vampíra, einn er með O.R. skrúbb og hvíta pönnuköku) líta þeir nokkurn veginn út eins og þeir gerðu í draugabúningum áhugamanna; The Dead Hate The Living, sem notar svipað þema, er meistaraverk í samanburði. Það er í rauninni ekki um neina gore að ræða, né heldur neinar raunverulegar hræður. Ég hef hugsað um þetta frá næstum öllum aðferðum. Ef þetta ætti að vera þétt, spennuþrungin hryllingsmynd (sem myndi útskýra hvers vegna hlutirnir hreyfðust svona hægt) myndu aumkunarverðar kynlífssenur og ódýr skrímsli ógilda hana. Ef það átti að vera ósvikin blood & guts hryllingsmynd (sem myndi útskýra schlockið)... hvar er blóðið og innyflin? Og andklimaxið er einn af óspennandi endalokum kvikmyndar sem ég hef nokkurn tíma séð. Þetta er sú tegund af kvikmynd sem, þó að hún hafi ekki sögumann í gegnum myndina, er bókuð af raddsetningum vegna þess að allar tilgangslausu samræðurnar dugðu bara ekki. Þetta var erfitt... að koma út úr þessu, Ég velti því fyrir mér hvort ég hafi bara setið í gegnum kristna hryllingsmynd. Kannski var "ég veit að helvíti er til" í opnuninni ekki meint þannig, en það eru nokkrar vísbendingar (eða rangfærslur - ég er ekki viss hver). Þrátt fyrir allt blótsyrðin í myndinni, þá kemur lína eins og "gosh-darnit" svolítið fáránleg, og það sama gildir um krossfestudýrkun, guðhrædda og satan-hræðslu, sérstaklega eftir svívirðilegar T&A kynlífssenur (ein gagnkynhneigð , ein lesbía). Ef það er kristilegt fyrirtæki (merki Highland Myst er jafnvel svolítið líkt með krossi), þá vegur þessi mynd þungt fyrir herbúðir trúleysingja. Alvaldur vera getur ekki verið svona slæmur kvikmyndagerðarmaður.