Einfaldlega fyndnasta og ljómandi gamanmynd allra tíma... hún er svo sannarlega á mínum persónulega topp tíu lista. Þessi fær líka fasta tíu á atkvæðaskalanum. Milljónamæringurinn, Arthur Bach (Moore), er miðaldra „barn“ sem neitar að taka þroskaða brautina í lífinu og forðast alla nauðsynlega ábyrgð. Hann neitar líka að skilja flöskuna eftir. Dag einn fara hann og persónulegi þjónninn hans, Hobson (Gielgud), að versla í Bergdorf Goodman's og lenda í smáþjófnaðinum Lindu (Minnelli). Efnafræði Arthur og Lindu bætir rafmagni við restina af myndinni. Það er nóg til af skemmtilegum leikmyndum. Í einni slíkri senu bankar Arthur (drukkinn í gegnum mestan hluta sögunnar) á ranga íbúðarhurð og fær eyrnaslitandi hótanir frá mannlegri „sírenu“ ("maðurinn minn er með byssu!!!!). Sýningar allra sem taka þátt ættu að vera réttilega tekið fram: Geraldine Fitzgerald leikur ástríka-en samt miskunnarlausa ömmu Arthurs, Sir John Gielgud stelur næstum allri sýningunni með súrum droll-ismum sínum (hann tók heim Óskarinn fyrir þennan), og Christopher Cross sér um aðalþemalagið (Óskarsverðlaunahafinn „Best That You Can Do“). Það er synd að látinn Dudley Moore lést í síðasta mánuði (mars 2002).