Unglingur sem virðist hafa þetta allt saman fremur sjálfsmorð. Það lætur fjölskylda hans og besti vinur hans (Keanu Reeves) spyrja margra spurninga...og kenna sjálfum sér um. Góð hugmynd, illa meðhöndluð. Til að byrja með hefur þetta verið gert fyrir 1988 - aðallega í sjónvarpsmyndum og eftirskólatilboðum. Fyrir utan nokkur blótsyrði og samræður (þar af leiðandi einkunnina PG-13) bætti þetta engu nýju við. Niðurstaðan er fyrirsjáanleg og tilraunir Reeve til leikaraskapar voru sannarlega sársaukafullar á að horfa. Hann er góður NÚNA en ekki árið 1988. Fyrir utan það var persóna hans klædd eins og skíthæll og leit alltaf svo skítug út að það var erfitt að byggja upp samkennd. Að öðru leyti er myndin leiðinleg. Ég sá hverja senu koma og hverja „óvart“ var send í símskeyti. Ég gat í rauninni ekki beðið eftir því að þetta gengi yfir. Ég man óljóst eftir að hafa séð það í leikhúsi árið 1988 og hatað það (það sprengdi ILLA). Það lítur enn ömurlegt út næstum 20 árum síðar. Viðfangsefnið er þess virði að meðhöndla það en það hefur verið gert betur (með betri leik) í ótal öðrum kvikmyndum. „Venjulegt fólk“ kemur upp í hugann. Þú getur sleppt þessu.