Hvar á að byrja með „Speck“, sanna sögu Richard Speck, morðingja átta hjúkrunarfræðinga á sjöunda áratugnum. Leikstjórinn Keith Walley hefur unnið að nokkrum af afar lággjaldamyndum Full Moon Releasing (eins og Birth Rite) og hér vinnur hann eftir handriti eftir (á þeim tíma) Full Moon venjulegum Don Adams. Því miður, þótt myndin virðist vera nákvæm lýsing á hræðilega glæpnum, er handritið ekki frábært, kannski vegna þess að röfl hins raunverulega Speck var ekkert sérstaklega áhugavert!? Þrátt fyrir þá varkárni sem hefur verið gætt að því að gera þetta ósvikið gefur það ódýran pening fyrir hinar margrómuðu raðmorðingjamyndir í kvikmyndum frá sama tímabili (eins og 'Ed Gein'). Myndin er tekin upp í skítugu brúnu, ekki alveg sepia, að mestu leyti og sögð af stjörnunni Doug Cole, en myndin nær ekki að sýna hryllinginn við glæpinn vegna þess að frásögnin er pirrandi, liturinn dregur athygli frá sögunni og glæpnum, þó hún sé hræðileg og í uppnámi. að horfa á, er bara það og engin ritstjórn virðist hafa átt sér stað á því sem er frekar léleg gæði upptökuvélaskoðunar á atburðunum. Það er engin athugun á hvatanum eða lífi Specks í raun, bara ódýr skot á hræðilegan glæp. Gefin út af Full Moon eru fáar vísbendingar um betri framleiðsla Full Moon hér, Charles Band hunsar sína eigin reglu að kvikmyndir hans innihaldi fantasíudráp (t.d. dúkkur, skrímsli og svo framvegis) og veit ekki alveg hvað á að gera við þennan nýja veruleika. Tilviljun kynnti Band sérstakt merki fyrir þessar myndir sem kallast 'Shadow Entertainment'. Hljómsveitin hefur sagt að hann sjái eftir tímabilinu sem Full Moon framleiðsla var ásamt Tempe Entertainment (sem skapari hans J.R. Bookwalter og venjulegur Danny Draven tala líka mjög illa um Charles Band). Tempe-tímabilið býður upp á samræmda Apple Mac klippingu og grimmilega handheld myndavélarupptöku, mjög eins og heimakvikmynd. Speck heldur þessum eiginleikum og á meðan Witchouse 3, til dæmis, tókst að nota þessa vel, þá er Speck bara leiðinlegur og grófur.