Fyrstu tíu mínúturnar af "Just Looking" ræður í rauninni hvaða stefnu mestur hluti þessarar myndar tekur. Lenny (Ryan Merriman) er 14 ára drengur sem býr í New York á fimmta áratugnum. Hann hefur brennandi löngun til að sjá tvær manneskjur stunda kynlíf. Hver er besta fólkið sem hann hefur í huga? Jæja, hans eigin mamma og stjúpfaðir auðvitað! Hversu notalegt. Því miður fyrir Lenny er hann gripinn áður en hann sér nokkuð og er sendur í burtu um sumarið til að vera hjá frænda sínum og eiginkonu frænda hans. Næsta áætlun Lennys er að sjá frænda sinn og konu hans stunda kynlíf. Hins vegar er eiginkonan frekar ólétt og þau sofa ekki saman eins og er. Þá eignast Lenny nýjan vin. Hann og félagi hans eyða mestum frítíma sínum í að hanga í kringum nokkrar stelpur. Þau eru með lítinn klúbb þar sem það eina sem þau gera er að sitja og tala um kynlíf. Vandamálið er...þetta er ekki gert á saklausan, heillandi 1950 hátt. Ég er ekki með neinum hætti, en mér fannst frekar truflandi að hlusta á þessa krakka tala um sjálfsfróun, blástur og endaþarmsmök. Svona hráleiki virkar kannski í kvikmynd eins og „Kids“ (1995) en í þessari mynd virðist hún bara öfugsnúin. Gretchen Mol er algjörlega sóað hér sem Hedy, fyrrverandi brjóstahaldarafyrirsæta sem verður viðfangsefni holdlegra langana Lennys. Jason Alexander þarf að halda sig eins langt frá leikstjórastólnum og hægt er. "For Better Or Worse" (1996) var hræðilegt og nú þetta. Þvílík sóun. 1/10