The Lady and Shanghai, sem var gerð 1946 og gefin út 1948, var ein af stóru myndunum sem Welles gerði eftir að hafa snúið aftur úr útlegð fyrir að gera Citizen Kane. Þessi mynd er dökk, gróðursæl og tjáir vænisýki snemma í kalda stríðinu, þessi mynd stendur sig eins og Film-Noir glæpamynd. Kvikmyndataka þessarar myndar er full af einkennandi sérkenni Welles, skrýtnum sjónarhornum, hröðum klippum, löngum pönnum og óheillvænlegri lýsingu. Notkun ambient götutónlistar er undanfari hins ótrúlega langa upphafsskots í Touch of Evil og dularfullu kínversku persónurnar og seríurnar í Chinatown geta aðeins talist innblástur, á margan hátt, að Chinatown eftir Roman Polanski. Því miður er það þráhyggja Welles fyrir tæknilegri kvikmyndagerð sem bitnar á þessari mynd í heild sinni. Söguþráður þessarar sögu er oft týndur á bak við stundum óskiljanlegt ringulreið kvikmyndatækni. Hins vegar, þrátt fyrir þessa gagnrýni, gerir sagan ásamt frábærri frammistöðu Welles, Hayworth og sérstaklega Glenn Anders (Hlátur) þessa mynd að ánægjulegu áhorfi. Orson Welles dregur ekki aðeins af sér írska brogueið, heldur einnig hina rifnu sjálfsmyndir sem heiðarlegur en hættulegur sjómaður. Rita Hayworth, sem var gift Welles á þeim tíma, brýtur gegn venjulegu hlutverkum sínum sem kynlífsgyðja og tekur að sér hlutverk raunverulegrar dýptar og mótsagna. Að lokum, Glenn Anders undarleg og furðuleg túlkun eða lögfræðifélagi eiginmanna Elsu er ekkert minna en klassísk!