Það var fyrst þegar ég sá Napoleon Dynamite að ég mundi eftir að hafa séð Cracker Bag. Bara falleg tilfinning en samt aldrei beygja sig til að vera soppy. Það er frábær kvikmyndataka og aðalstelpan er alveg frábær. Hún fangar meira en nostalgíu þess tíma. Það er raunverulegt hjarta í því. Það er Achillesarsár bernskunnar sem er stórkostlegt og sársaukafullt. Einföld saga er alltaf áhrifarík þegar vel er gert. Þessi Glendyn Ivin á stóra framtíð fyrir sér og ég er að spá í næsta verkefni hans. Eftirfylgnin er alltaf það erfiðasta. Þetta er eins og önnur plata blús fyrir flesta. Ég vona bara að næsta mynd hans sé ekki eitthvað lame eins og hákarlamynd. Skál til allra. Njóttu bíósins þíns.