Forsendur myndarinnar lofuðu mjög góðu - svona samkynhneigð mynd af Napoleon Dynamite. Og til að vera sanngjarn, það voru nokkur fyndin augnablik og fyndnar línur en það var í raun ekki mjög gott í heildina. Handritið og samræðan leið eins og staðbundin sketsaframleiðsla, full af klisjum og senum sem voru fyrirsjáanlegar. Hins vegar var nóg af skemmtilegu, sem ég sat fastur til að sjá hvernig það endaði, þar sem það var gefið í skyn að eitthvað sérstakt gerist í lokin . En svo virðist sem annaðhvort hafi myndin orðið uppiskroppa með peninga eða höfundurinn hafi klárað hugmyndir því endirinn er mjög snöggur, næstum því að fara beint frá því sem leit út fyrir að vera lykilátökin í myndinni yfir í lokaútgáfurnar. Á heildina litið olli þetta miklum vonbrigðum en ekki alveg óáhugavert...