Eftir að hafa horft á "Whipped" á sýningu dreifingaraðila í AFM annað kvöld, verð ég að segja að ég varð rækilega hrifinn. Áhorfendur hlógu alla leiðina. Því miður var hvert landsvæði þegar selt, þannig að ég hafði ekki tækifæri til að kaupa myndina, en ég trúi því sannarlega að hún eigi eftir að slá í gegn bæði innanlands og erlendis. Ég er sammála athugasemdinni um að „Whipped“ ætti ekki að vera „Sex and the City“ karlkyns, aðallega vegna þess að ólíkt „Sex and the City“ er „Whipped“ ádeila um stefnumót sem tekur sig aldrei of alvarlega. "Whipped" gerir grín að samböndum á þann hátt að flestar kynlífsgrínmyndir myndu ekki þora. Einnig hafði myndin sem ég sýndi á AFM meira söguþráð og sögu en "Swingers", "Clerks" og "Sex and the City" samanlagt. „Whipped“ hægði aldrei á sér og sá áhorfendum fyrir stanslausri gamanmynd. Frammistaða Amöndu Peet og restarinnar af leikarahópnum var öll steindauð, sem gerði myndina aðeins áhrifameiri miðað við kostnaðarhámarkið.