Rúlla upp! Rúlla upp! Þetta er Big Gay Bruce og Big Gay Death Cannon hans! Sennilegt plott? Óþarfi! Ágætis leiklist? Óþarfi! Virðing sýnd voldugum forföður þess? Óþarfi! Já það er annar móðgandi kalkúnn í Butch Bruce kanónunni. Ég meina hvar byrjarðu með þessa mynd? Allt í lagi, við skulum byrja á þeim grátlega misskilningi sem fólk gæti haft að þetta væri á einhvern hátt tengt bókinni eða upprunalegu myndinni, The Day of the Jackal. Það er ekki. Reyndar er þetta svo ólíkt (og svo slæmt) að Fredrick Forsyth bað um að nafn hans yrði tekið af því. Nú er ég ekki endilega þröngsýnn Breti sem kann ekki að hakka Hollywood endurgerð breskra kvikmynda. Jæja, allt í lagi, kannski er ég svolítið þannig, en sem betur fer er það óþarfi í þessu máli. Þessi mynd er svo frábrugðin upprunalegu myndinni að nafnið og skrýtin tilvísun eru það eina sem lifir af. Nú skulum við fara að forsendu. Rússneskur glæpamaður er myrtur í lögregluárás í Moskvu (einhvern veginn tengist FBI þó að enginn nennir að útskýra hvers vegna). Í hefndarskyni ákveður bróðir glæpamannsins að hefna sín með því að drepa eiginkonu Bandaríkjaforseta (þó enn og aftur nennir enginn að útskýra hvers vegna þetta er góð ráðstöfun þó svo að sanngjarnt sé að það hafi verið fyrir 9-11, svo hann var ekki að vita að það hefði leitt til þess að bandaríski flugherinn gerði loftárásir á Austur-Evrópu). Gangster ræður „viðbjóðslegan“ morðingja (Willis). Lögreglan ræður "kelinn" morðingja (Gere), "kelinn" morðinginn rekur "viðbjóðslegan" morðingja. Lögreglan flækist um og verður reglulega drepin. „Kæri“ morðingi drepur „viðbjóðslega“ morðingja. Forsetafrú er bjargað og við gerum okkur öll grein fyrir því að IRA eru bara þessir sætur krakkar, sem vilja bara drepa saklaust fólk. Sniðugt. Við skulum leggja til hliðar þann ósmekklega Hollywood-sið að leika í vandræðum Norður-Írlands eins og það væri sandgryfja í skemmtigarði (ég fjalla um þetta atriði nánar á skilaboðatöflunum). Ef leikstjórar í Hollywood vilja kalla slátrara í Belfast sem króka með hjörtu úr gulli, þá er það undir þeim komið. Ég áskil mér að sjálfsögðu rétt til að fyrirlíta þá fyrir það. Það er frjálst land. Hræðilegri er hins vegar sú staðreynd að myndinni tekst að níðast á og móðga Íra á meðan reynt er að styðja þá. Það er ekki pólitískt ósmekklegt, það er miklu verra: það er vanhæft. Það er til dæmis engin furða að Gere lítur enn svo vel út, í ljósi þess að hann svaf í gegnum allt sex mánuðina sem það tók að búa til þetta stykki af cra*p. Sú staðreynd að hreim Gere er ekki bara suður-írskur, heldur skelfileg skopstæling á suður-írsku sýnir að kvikmyndagerðarmennirnir voru ekki að leita mikið út fyrir Ameríku til að græða peninga á þessari mynd. Svo er það yndislega atriðið í lokin þar sem Sidney Poitier (algjör plásssóun í þessari mynd) segir að hann sé farinn í kaffi, býðst til að fá „kelinn“ IRA-manninn okkar og segir svo afslappaður „Ah, but then you guys drekktu Guinness er það ekki". Já það er rétt Sidney; Írar lifa á Guinness og kartöflum. Á meðan við erum að ræða Poitier: hvers vegna? Í upprunalegu myndinni er leynilögreglumaðurinn eltingamaðurinn. Í Sjakal er Gere rekja spor einhvers. Svo hvað gerir Poitier? Jæja, hann hangir bara og lítur út eins og tví*at auðvitað. Hann hefur nákvæmlega ekkert að gera nema að hringja í landgönguliðið í lokin, og hann gerir þetta bara vegna þess að ágæti IRA-maðurinn segir honum að gera það. Á meðan við erum að ræða Gere: hvers vegna? Ég býst við að það sé aðeins tímaspursmál hvenær Hollywood endurgerir Gandhi með Vin Diesel í hlutverki fyrrverandi Mujahideen Commando Mahatma Gandhi sem hálshöggvar sig í gegnum 1940 og 50s Indland (hann er, þegar allt kemur til alls, dálítið dökkur í lit og því mjög líklegur til að vera múslimi bókstafstrúarmaður). Við skulum ekki gleyma því að persóna Gere er morðingi og því viðbjóðslegt verk. Og ef hann er það ekki, hvers vegna þekkir hann Sjakalann? Ef hann er það ekki, hvers vegna þekkir hann allar hreyfingar sínar? Og ef hann er það, hvers vegna er hann svona slappur kex og svona "elskur" manneskja? Allt þetta sýnir að framleiðendur þessarar myndar gátu ekki nennt að (a) hugsa um söguþráðinn (b) láta persónurnar taka ákvarðanir sem voru í samræmi við persónu þeirra (c) forðast óþægilegar staðalmyndir eins og að hafa stóra yfirmanninn vondi kallinn drepur eigin vin sinn Ég hélt satt að segja að þetta hefði breyst í Bond-mynd (d) gefa „miðlægu“ persónunum eitthvað að gera (e) þakka áhorfendum smá gáfur. Þessi mynd er móðgun við Breta og Írar myrtir af hendi hryðjuverkamanna, það er móðgun við írsku þjóðina, það er móðgun við ekki frábæra, en nokkuð góð mynd sem hún rífur af sér og móðgun við njósnir. En umfram allt og mest ófyrirgefanlegt er það móðgun við a*rse minn fyrir að þurfa að sitja í gegnum rúma tvo tíma af keyrslutíma sem það tók að klára. Satt að segja myndi maður halda að án söguþráðar, engar persónur og engar samræður myndi þetta klárast á skömmum tíma. En þeir höfðu ekki einu sinni velsæmi til að hætta snemma.