Fyrsti þátturinn setti markið frekar hátt fannst mér. Myndin lék William Hurt sem leigumorðingja sem er samningsbundinn til að drepa leikfangaframleiðanda. Okkur eru gefnar mjög litlar upplýsingar um persónu hans eða hver er að borga honum fyrir að drepa, reyndar er þátturinn þekktur fyrir að hafa alls engar samræður. Þegar hann kemur aftur í móderníska þakíbúðina sína fær hann afhentan pakka sem inniheldur leikfangahermenn, þetta brosir hann en hann vísar því á bug og heldur áfram að sinna málum. En hann er í helvítis nótt, hermennirnir eru á lífi og eru að fara að heyja stríð, keyra jeppa, skjóta vélbyssur og bazooka og jafnvel fljúga þyrlum!. Tæknibrellurnar eru góðar í sjónvarpsþætti og það verður ansi spennuþrungið þar sem hann snýr sér um í íbúðinni með vitsmunum sínum til að lifa af, nær stundum yfirhöndinni og stundum ekki. Ég mun ekki skemma endirinn en ég læt nægja að segja að þetta var snjall smá snúningur. Þetta gaf mér von fyrir restina af seríunni en ég varð fyrir vonbrigðum, hinir þættirnir voru allir drasl og ég missti áhugann í þeim fjórða. Stephen King aðlögun er alltaf blanda og þetta er engin undantekning