Thomas Clay hefur verið að blanda sér í röngum týpum. Það er vandamálið með ungt fólk þessa dagana, það ber enga virðingu. Í alvörunni ætti að forðast þessa mynd hvað sem það kostar. Hasarinn í meginmáli myndarinnar er hægur og frekar þröngsýnn og gengur að fíkniefnabrjálaða endanum eins og hún hafi, eins og leikstjórinn, hvergi betra að fara. Við erum kynnt fyrir aðaltitilpersónunni sem er dálítið utangarðsmaður, við sjáum hann í skólanum og heima ekki alveg að passa inn, líður óþægilega í sjálfum sér eins og svo margir unglingar gera. Robert lendir í vondum strákum og byrjar að missa skólann og taka eiturlyf og áður en þú veist af er hann geðræn nauðgari. Myndin fjallar í raun um algjöra misbrestur á Clay að skilja tengslin á milli ofbeldismynda og ofbeldisverka. Clay virðist halda að kynslóð brjálaðra ungmenna sé gerð ill af stríðsmyndum í sjónvörpunum okkar. samt hefur hann tekið upp ógeðslegasta stykki af HERMUNAR ofbeldi. Er þessi gaur í alvörunni? Ef Clay hefur ekki séð YouTube er hann kannski barnalegur og ekki meðvitaður um að gert verði með hrottalega hápunktssenuna úr mynd sinni? Það eina sem einhver mun vilja sjá er hrikalegasta atriðið í lok myndarinnar og ég er viss um að það verður það sem festist í fólki. Afgangurinn af myndinni er tilgangslaus vegna þess að með því að fremja slíkt ofbeldi til að kvikmynda Clay bölvar hann ekki aðeins ungt fólk sem tekur virkan þátt í að koma í veg fyrir stríð, hann fordæmir sig líka sem geranda öfgafullt, smekklaust ofbeldi af ekki betri ástæðu en hans eigin persónulega. orðstír staða.Skömm um alla hlutaðeigandi.