Ef þú ættir að dæma út frá myndinni einni saman, þá voru nefndin sem veitti sviðssöngleiknum "A Chorus Line" Pulitzer-verðlaunin, og Broadway-áhorfendur sem héldu stríðshestinum gangandi í 15 ár, allir á þungum fíkniefnum, því ein einstök tilfinning þessi mynd er það svo sannarlega EKKI. Það sem fékk einhvern til að halda að Richard Attenborough passaði rétt fyrir þetta efni fer algjörlega í taugarnar á mér, en hann gerir söngleik sem snýst nánast eingöngu um hreyfingu, situr bara á skjánum eins og leirklumpur. Er ekki sáttur við upprunalega lagið eins og það var upphaflega skrifað, ákvað einhver að það sem myndin þyrfti í raun væri glænýtt lag til að gefa myndinni smá zip. Þannig er ráðist á okkur með Óskarstilnefningu(!) "Surprise, Surprise." Jæja óvart, óvart, lagið angrar, og myndin líka. Einkunn: D