Sem aðdáandi Paris Je'Taime fór ég að sjá New York, I Love You með mjög miklum væntingum. Ég gekk glaður út með allar væntingar mínar uppfylltar. Þetta var fyndið, ljúft, hraðvirkt og skemmtilegt. Myndin byrjar á því að tveir leigubílar (Bradley Cooper og Justin Bartha) reyna að komast á sama svæði en rífast um hvaða leið eigi að fara. Þetta var fyndið og svo fer myndin í einhverja bestu teiknimynd sem ég hef nokkurn tíma séð. Það voru fjórir ótrúlegir af öllum þeim góðu. Þessa fjóra mun ég byrja að tala um. Einn sýnir Shia LaBeouf sem bjöllu á hóteli sem finnur ást í gamalli konu. Í þeirri næstu kemur Orlando Bloom fram sem tónlistarframleiðandi sem á í viðskiptum við konu sem leikin er af Christina Ricci. Annar sýnir Anton Yelchin og Olivia Thirbly sem tvær manneskjur að fara á ball, persóna Thirbly er fötluð. Sú besta sýnir Eli Wallach og Cloris Leachman sem gamalt par sem rífast. Ég mun vekja athygli ykkar á því að Nataile Portman leikur glæsilega frumraun sem leikstjóri og skrifar skets um húsvörð og Ethan Hawke og Maggie Q eru frábær sem daðrandi maður og krókur. New York, I Love You er örugglega jafn góður, ef ekki betri en Paris Je'Taime 2006. Skátarnir eru vel hressir og myndin sýnir hvernig indie myndir ættu í raun að vera. Myndin hefur hins vegar ekki eins marga fræga leikstjóra og Paris Je'Taime og þess vegna var frábært að standa undir ágæti hennar. Ef þú vilt hlæja, sjá frábær dramatísk áhrif, sjá ótrúlega mikið af frábærum sýningum og bara skemmta þér þá skaltu endilega fara að sjá New York, I Love You.