Jæja jæja, loksins sýn á þessa vanmetnu mynd. En þú getur ekki fundið gott eintak af því, hræðilegt eintak fullt af grænum dropum, klippingin er ekki samstillt, hljóðið hefur stundum svona hræðilegt hvæs og stundum heyrir þú jafnvel upptöku myndavélarinnar. Á heildina litið er það of dökkt, þú ættir að segja að það er tímabundið en það er það ekki. Þetta er svolítið hægt, fyrri helmingur myndarinnar er allt að tala og elska hvort annað. Það er jafnvel enn skrítið að stelpurnar í kvikmyndum frá sjöunda áratugnum klæðast aldrei brjóstahaldara. Þegar þau koma inn í svefnherbergið er það full dýrð. Allavega, bannaður í Bretlandi síðan 84 og enn á vídeó nasties listanum. Ástæðan er einföld, hún er dásamleg í augnablikinu. Það hefur í raun einhverjar viðbjóðslegar sundurliðun og það er hrollvekjandi á einhvern hátt vegna þess að það er tekið upp á handycam hátt. Þannig að hvert einasta skot sem myndin hreyfist við, hlutir sem þeir gera þessa dagana með stöðuga myndavélinni. The Ghastly Ones hefði getað verið betri ef gæði myndarinnar væru betri en samt betri en aðrar myndir þess tíma eins og Schoolgirls In Chains.