Alain Delon heimsækir snögga, örugga hefnd á miskunnarlausu glæpafjölskyldunni sem réð hann sem leigumorðingja í Duccio Tessari spennumyndinni „Big Guns“ eftir að þau myrtu eiginkonu hans og barn fyrir slysni. Tessari og sviðsmyndaleikararnir Roberto Gandus, Ugo Liberatore úr „A Minute to Pray, a Second to Die“ og Franco Verucci úr „Ring of Death“ fara með þessa hasarmynd um byssumann fyrir mafíuna alveg niður á blað. Reyndar er "Big Guns" frekar fyrirsjáanlegt, en það flokkast samt sem heilsteypt afþreying með fullt af villimannslegum og oft skyndilegum morðum. Alain Delon úr "The Godson" er hæfilega lélegur þar sem hann útskýrir aðferðafræði dauðann fyrir höfuð mafíufjölskyldna sem neituðu að láta hann hætta störfum svo hann gæti notið lífsins með ungum syni sínum og dóttur. Richard Conte úr "The Godfather" leikur sikileyskan glæpaforingja sem vill grafa öxina með Delon-persónunni, en hinir harðsnúnu félagar hans vilja að morðingjann deyi. Eins og flestir glæpasögur á sjöunda og áttunda áratugnum, þá er "Big Guns" aðhyllast það siðferði í kvikmyndum að glæpir borgi sig ekki. Athyglisvert er að sá maður sem hefur ekkert með morðið á eiginkonu og syni kappans að gera lifir af á meðan annar svíkur hetjuna með miklum fordómum. Tessari eyðir ekki sekúndu í þessari 90 mínútna skotleik. Fyrir utan að móðir og sonur deyja í bílsprengju sem ætluð var föðurnum, þá gerist það versta sem gerist í bílabjörgunargarði þegar félagi kappans er kremaður í ruslbíl. Svo virðist sem "Big Guns" sé frekar blóðlaust útspil, en það hefur mikla líkamsfjölda fyrir mafíumelódrama frá 1973. Aðeins á síðustu stundu sleppir söguhetjan okkar vörðum sínum og þannig er tilgerðarlegt siðferði auga fyrir auga ósnortið. Tessari stundar nokkra almennilega bílaeltinga og andlát dons í lest sem ferðast um lestargöng er eins blóðugt og þetta ofbeldisfulla garn verður. Myndatakan og samsetningarnar eru frábærar.