Þegar horft er á kvikmynd eins kjánalega og „Hot Rod“ verður maður að halla sér aftur, slaka á og breyta vitsmunalegri getu sinni í svipað ástand sem er, í þessu tilfelli, ástand sem er nógu vitlaust til að þola heilalausa læti sem hefur einhvern veginn verið rangt fyrir. gamanleikur. Með stuttum sýningartíma upp á 88 mínútur var þessi mynd löngu liðin frá því að vera þröng og gróf sig undir búnti af endurteknum brandara brandara sem komu í minnihluta og voru ekki einu sinni fyndnir í fyrsta lagi. Grunnefni 'Hot Rod' er jafn yfirborðskennt og óviðkomandi og Cult-smellurinn 'Napoleon Dynamite' frá 2004, þó það sé miklu tilgerðarlegra og kemur án nokkurs hláturs. Reyndar er hrópleg örvænting myndarinnar að vera líkt við 'Napoleon Dynamite' háðsleg og móðgandi, og gerði það að verkum að ég setti mark á mig í stað þess að vera bara pirraður. setur sjálfskipaðan áhættuleikarann ​​Rod Kimble fyrir okkur, með þann léttvæga ásetning að stökkva fimmtán rútum (einni meira en átrúnaðargoð hans Evel Knievel hoppaði, svo okkur er sagt af Rod) og safna 50.000 dollara fyrir yfirvofandi lífsbjargandi hjartaaðgerð stjúpföður síns; allt til þess að hann geti barist við stjúpföður sinn, þegar hann er búinn að jafna sig, og öðlast virðingu sína því til að öðlast virðingu sína þarf fyrst að berjast við þá. Ha? Hvað sem er. Hver persóna er ekki áhugaverðari en yfirvaraskeggið á Rod, og frá upphafsbrandari myndarinnar til fáránlegrar niðurstöðu lék hvert atriði eins og ómálefnalegur og hræðilega ófyndinn SNL-skemmti sem, að viðbættum 85 mínútum til viðbótar, er , í meginatriðum, það sem 'Hot Rod' leitast við að vera. Stjarna myndarinnar, Andy Samberg, lagði sitt af mörkum á skjánum sem áberandi beitti hverjum einasta dropa af kómískri getu hans. Því miður, frekar, raunhæft, eru gamansamir hæfileikar hans ekki aðdáunarverðari en fimm ára gamall maður sem endursegir sinn eigin uppgefinn brandara sem einhvers staðar inniheldur sakleysislega grófan kúk og pissa-pissa. Og ef það veldur vonbrigðum skaltu draga stól, fela andlitið í höndum þínum og búa þig undir alvöru höggið: hann ER húmor myndarinnar! Til að bjarga þeim frá dapurleikanum mun ég fúslega sleppa hrollvekjunni í hlutverkum samleikara Sambergs og láta annan þriðjung liðsins The Lonely Island, leikstjórann Akiva Schaffer, eftir hæfileikum hans sem leikstjóri eða grínisti. Í grundvallaratriðum er allt sem hægt er að gera til að troða enn frekar hrunnámskeiðs gamanmynd hér fullkomlega lýst; og gert það af hroka, eins og myndin væri fyndnari þannig. Gabbaðu sjálfan þig til að trúa því að það sé jafnvel einn hlátur í þessari hrúgu, eða dekraðu við sjálfan þig með annarri mynd ÖNNUR kvikmynd.