Ég hef dvalið í eitt ár í Írak og meðal þeirra hundruða kvikmynda sem ég hef séð hér var þessi litli gimsteinn sem heitir Vampire Assassin. Af forsíðunni að dæma (afrísk-amerísk með kornröðum með bogadregnu blaði, leðurfrakka og framkomu töffara) bjóst ég við Blade rip-off. Sanngjarnt. Svo ég skellti mér inn og horfði á landamæra of þungan Afríku-Ameríkan með ekkert blað, engin korn og, jæja, alls ekkert nema...ég veit það ekki. Ef þú hefur lesið einhverjar af þessum öðrum umsögnum færðu kjarna myndarinnar. Það sýgur. Slæmt. Virkilega slæmt. Ég veit ekki hvort þetta var eldingin frá Highlander-eigandanum eftir að hafa drepið ódauðlega vampíru, eða karate-spark hljóðbrellurnar fyrir aðdrátt myndavélarinnar, eða tuttugu dollara fjárhagsáætlun fyrir leikmuni, eða „ok, við höfum 90 mínútur að taka þetta upp áður en við verðum gripnir við tökur á Johnson & Johnson bílastæði,“ eða bardagalistin sem er jafn spennandi og hröð og tvö gömul fólk sem stundar kynlíf, eða leiklistarhæfileikar 7. bekkjar, eða sérvitringur asíski meistarinn sem er annað hvort senial eða á sýru, eða hvað, en myndin nær að neyða þig til að efast um tilvist þína. Og það er æðislegt. Ekki margar kvikmyndir geta verið svo slæmar að höfuðið á þér springi eins og skannar. Ef þú hneykslar (eða MST3K) með vinum þínum, þá er þetta mynd fyrir þig. Ég hef séð það þrisvar þegar, og ég held að það gæti hafa valdið varanlegum skaða á sálarlífi mínu. Ef þú hefur ENN ekki hugmynd um gæði myndarinnar, þá var fólk að reyna að gefa hana ókeypis og enginn myndi taka hana. Ekki einu sinni með valdi. Löng saga stutt, horfðu á það. Annað hvort sem masókísk ánægja eða refsing. Það mun rugga höfuðkúpunni (og að mestu leyti af öllum röngum ástæðum).