Þetta er frábær kvikmynd. Ég elska það meira í hvert skipti sem ég horfi. Flestar gamanmyndir geta orðið ansi lélegar vegna þess að þú þekkir allt kjaftæðið, en leyndardómsmenn hafa svo mikla heilindi í skrifum og persónusköpun að horfa á aftur - þegar Ben Stiller rífur í hettuskrautið á eðalvagninum, eða Hank Azaria kveður. til Louise Lasser, eða Geoffrey Rush blikkar fúhrer-kóreógrafíu sinni, eða Tom Waits muldrar á meðan hann horfir á fréttaflutninginn, eða Janeane Garofalo neitar kossi frá Paul Reubens -- er ánægjulegt. Þetta er fullkominn ensemble leikur. Sagan þróast beint og stöðugt, hasarmyndirnar eru skapandi og ekki of ríkjandi, allar uppsetningarnar skila sér í lokin. Í alvöru, ef þú hefur séð það og það er stutt síðan, horfðu á það aftur, og ef þú hefur ekki séð það þá skaltu byrja. Þú getur ekki horft á það aftur fyrr en þú hefur séð það í fyrsta skipti. (Wes Studi, William H. Macy, prófunarsenan. Of mikið af góðu!)