Guð minn góður, þetta er hræðilegt. Vertu í burtu, vertu bara í burtu. Ef þú heldur að þú hafir séð slæmar kvikmyndir, hugsaðu aftur. Aldrei áður hefur heilinn minn særst eins mikið og hann gerði eftir að ég horfði á þessa mynd. Leiklistin, ef það má kalla það, nægir til að valda innvortis blæðingum inni í höfðinu. Sagan er svo þunn að hún er bara varla til... nei bíddu, klóraðu það. Það er ekki tæmandi saga þarna, en af ​​og til eru nokkrar þunnar línur sem standa upp úr öllu hræðilegu magni og trúðu mér, þessar fáu línur hefðu átt að vera skotnar. Besta leiðin til að njóta þessarar myndar er að sleppa napalm á hana og horfa á notalega eldinn úr fjarlægð. Sumir kunna að kalla mig kaldhæðni í þessari umfjöllun, en ég er aðeins að reyna að hlífa sumum ykkar við alvarlegum höfuðverk. Hins vegar, ef þú ert, það sem ég vil kalla, sjónrænan masókist (eins og ég sjálfur), vinsamlegast farðu strax og horfðu á þetta voðaverk.