Það sem stendur upp úr í mínum huga í þessari mynd (því miður) er inngangurinn, þar sem John Berlin (Andy Garcia) keyrir í bæinn. Þú sérð Mercedes hans fara á hlykkjóttum vegi í gegnum skóg sem lítur út fyrir að vera hlaðinn rauðviðartrjám. Það er alveg fallegt. Hvað varðar Andy Garcia að leika persónu með eftirnafninu Berlín, tja...Andy er bara of rómönsk/latínskur til að það sé viðráðanlegt. Kannski kákasískur faðir giftist spænsku móður sinni fyrir þessa sögu? Hver veit. En ég get sagt þér það að þegar þú setur hann í bæ sveitafólks og hjúkrunar stendur hann upp úr eins og aumur þumalfingur, sérstaklega með hreimnum sem blossar upp þegar hann verður reiður. Já, ég veit, mikið mál ekki satt? Hann er samt góður leikari. Titillinn varðar raðmorðingja sem nefnir fórnarlömb sín Jennifer. Öll fórnarlömbin eru blind og hann sundurlimar þau. Morðinginn hefur tekið sér pásu en kemur skyndilega upp aftur þegar blindt vitni (ekki spyrja) kemur fram, Helena Robertson (Uma Thurman). Thurman stendur sig vel í því að leika blindan mann, mér til undrunar. Þegar ég sá Lance Henriksen leika Sgt. Freddy Ross Ég varð áhyggjufullur. Henriksen hefur leikið í ansi undarlegum myndum, sérstaklega upp á síðkastið. Ég get samt ekki gleymt honum í blóðbaðsmyndinni, Pumpkinhead. Berlínarbíó inn í smábæ frá L.A. sem spæjari. Hann byrjar að rannsaka Jennifer morðin eftir að hafa fundið líkamshluta á urðunarstaðnum. Snilld hans við að uppgötva að eitt fórnarlambanna var blindt virtist fráleitt. Það gerði líka kaldhæðnin í *SPOILER* morðinu á Freddy, með upptökunni og nafnalíkindum. Ég varð mjög ruglaður með rökfræðina í því hvernig það varð til átta „Jennifers“. Og tilefni morðingjans sem einfaldlega brjálaður var ekki mikið fyrir. Eftir á að hyggja er þessi mynd sennilega raunsærri þegar kemur að því að sýna grunlausan einstakling sem er fær um að myrða einfaldlega vegna þess að hann varð svolítið vitlaus með tímanum eða kannski fæddist looney toons. John Malkovich gerir stórkostlega vinnu í yfirheyrslum sínum yfir Garcia! Að vísu hefði engin lögga löglega leyfi til að þrýsta svona fast á einhvern og eggja hann á sig án þess að verða réttilega sleginn út. Varðandi endirinn kemur hann svolítið á óvart en er mjög umdeilanlegur, líkt og Sgt. Morðið á Ross. Morðinginn velur að ganga á eftir hlaupandi fórnarlambinu sínu og velur þess í stað að ærslast held ég. Og það eru svo mörg tækifæri sem hann hefur til að drepa hana að það er fáránlegt. Ég mun ekki eyðileggja endalokin því þrátt fyrir að það sé skjálfti kemur það mjög á óvart. Eftir á muntu þó líklega segja, eins og ég, "drengur var hún heppin!" 4/10