Það er synd að virkilega hæfur leikstjóri eins og Andre de Toth sem sérhæfði sig í hálum, breytilegum bandalögum skyldi ekki ná þessu hugtaki fyrst. Hann hefði getað hjálpað til við að draga fram raunverulega möguleika, sérstaklega með áhugaverðu persónunni sem William Bishop leikur. Eins og myndin stendur er hún frekar mikið rugl (eins og gagnrýnandi Chipe fullyrðir). Helstu vandamálin eru leikstjórn, ódýrt kostnaðarhámark og lélegt handrit. Styrkurinn liggur í frábærum leikarahópi og áhugaverðu almennu hugtaki - persónur dregnar í mismunandi áttir af andstæðum krafti. Það sem þurfti var einhver með nægilega framtíðarsýn til að draga saman jákvæðu þættina með því að endurvinna handritið í einhvers konar heildstæða heild, í stað þess útbreidda, óþægilega klúðurs sem það er, (reyndu að átta þig á hvötunum og samspilinu ef þú getur). Einnig hefði stærra fjárhagsáætlun getað passað upp á andstæðar staðsetningar og stúdíómyndir og komið staðsetningunum út úr alltof augljósu útjaðri LA. Hin raunverulega skömm felst í sóun á frábærum leikarahópi - Hayden, Taylor (áður en tennurnar hans voru lokaðar), Dehner, Reeves, ásamt James Millican og William Bishop skömmu fyrir ótímabæran dauða þeirra. Fáar myndir sýna fram á mikilvægi höfundar-með-sýnar meira en þennan lágkúrulega óljósa vestra, sem í réttum höndum hefði getað verið svo miklu meira.