Þetta er hrífandi, en þó óviðjafnanleg aðlögun á samnefndri skáldsögu Thomas Mann. Dirk Bogarde skilar sínu besta á skjánum - hann trúði því sjálfur. Samræðurnar eru í lágmarki, svo andlit hans verður að skrá blæbrigði angistarfullrar persónu hans - tónskálds (rithöfundur í skáldsögunni - eina stóra breytingin) sem ferðast til Feneyja árið 1910. Visconti gleður sig yfir myndinni af fegurð, hún er að líða hjá og keimur rotnunar undir. Visconti, sem er þjálfaður sem óperuleikstjóri, blandar tónlist Mahlers og myndmáli óaðfinnanlega saman í bestu mynd sinni síðan "The Leopard" (önnur töfrandi mynd, sem hafði mikil áhrif á Sikiley eftir Coppola í "Guðföðurnum").