Castle of Blood er gott dæmi um gæðaverkið í hryllingsgreininni sem kom út á Ítalíu á sjöunda áratugnum. Myndin hefur alla réttu þættina - gamalt myrkt hús, andrúmsloft, ágætis saga og Barbara Steele. Steele gerir flest hvaða kvikmynd sem er þess virði að sjá. Sagan fjallar um draugakastala. Fólk hefur heimsótt, en enginn hefur snúið aftur. Hetjan okkar veðjar á að hann geti eytt nóttinni í kastalanum og snúið aftur til að safna vinningum sínum. En kvöldið sem hann heimsækir er sérstakt kvöld. Það er nóttin á hverju ári þegar hinir látnu snúa aftur til að endurlifa dauðann. Eini gallinn sem ég sé í myndinni er sýningartíminn. Finnst það næstum bólstrað. Það er stór hluti af fyrsta þættinum þar sem bókstaflega ekkert gerist. Hetjan okkar hrasar um í myrkrinu og finnur ekkert áhugavert. En þegar hann finnur eitthvað tekur myndin við sér og verður ansi skemmtileg.Castle of Blood er algjör nauðsyn fyrir Steele aðdáendur og aðdáendur ítalskrar gotneskrar hryllings almennt.