Ég bjóst ekki við miklu af þessari mynd, en var fús til að prófa eitthvað sem ég hélt í fyrstu að væri fyrst og fremst unglingahrollvekja snemma á níunda áratugnum. Þrátt fyrir að þrír unglingar séu nokkuð gagnrýninn söguþráður er hún alls ekki unglingahrollvekja. 'The Power' fjallar um lítið Aztec-goð sem skiptast á mörgum höndum þar sem eigandi þess (sem hlýtur að vera fullorðinn og þar með „spilltur“) verður skipið fyrir að losa lausan tauminn af allri illsku skurðgoðsins, og oft með banvænum afleiðingum fyrir ekki aðeins fórnarlömb eigandans, heldur eigandann sjálfan. Eftir að hafa átt í nokkrum orðaskiptum í að keppast um að stjórna þessu, finna þrír unglingar það og geta ekki fundið út hvað það er, nema að síðan þeir fundu hann eru undarlegir og hættulegir hlutir í gangi. Þeir bjóðast til að útskýra stöðuna fyrir fréttamanni sem kaupir ekki andlega bologna. Þó er það framleiðandinn hennar sem vill rannsaka málið frekar, sérstaklega ef það þýðir að hann getur náð stjórn á átrúnaðargoðinu (ég geri ráð fyrir að unglingarnir séu jafnvel ekki nógu spilltir til að finna fyrir hættulegum löngunum sem skurðgoðið hvetur til). Þetta er saga sem er sögð þúsund sinnum, sérstaklega í hryllings- og vísindaskáldskap 1950 og 60. Þessi var að minnsta kosti, fyrir mig, fær um að halda uppi áhuga. Þó að fjárhagurinn væri lítill, var það ekki gert svo augljóslega ódýrt eða hlaðið lélegum leikaraskap eins og margir af lágfjárhagslegum, koma-og-fara hryllingsferðum fyrri áratuga höfðu (nú á dögum, þeir hafa sömu cheesy eiginleika, en stærri fjárhagsáætlun) . Við höfum nóg af því til að gefa okkur að minnsta kosti tækifæri til að verða að minnsta kosti svolítið niðursokkin af hræðilegu andrúmsloftinu og svo framvegis, þrátt fyrir klisjusögu. Og þó það hafi ekki verið voðalega svekkjandi, þá voru tæknibrellurnar vel gerðar. Aftur, þetta er venjubundin hryllingssaga, sérstaklega með endirinn (sem á nútíma mælikvarða er orðinn tæki sem er pirrandi ofnotað), en það er ekki svo vandræðalega slæmt. Það gæti verið þess virði að kíkja á það, jafnvel þótt bara til að hlæja.