Það kom mér á óvart að mér líkaði við þessa mynd. En það minnti mig á 2004 útgáfu af fyrsta föstudaginn 13. Það voru nokkrir cheesy þættir, en á sama tíma voru þeir margir flottir. Söguþráðurinn var góður - fyrirsjáanlegur ef þú hefur séð fleiri en eina eða tvær hryllingsmyndir, en fullur af einstrengingum til að gera það þess virði. Það eru eftirminnileg atriði sem vert er að horfa á. Nokkur vandamál sem ég átti við söguþráðinn höfðu að gera með samfellu persónanna. Til dæmis í upphafssenunni litu fuglahræðar (sem voru menn á stikum, en blóð þeirra var tæmd til að rækta upp ræktunina), mjög raunveruleg, en síðar í myndinni líktust þeir meira fölsuðum fuglahræða með bláum grímum. Það voru fleiri en nokkrar eyður í söguþræðinum og leikurinn var miðlungs, en að minnsta kosti hljómaði hann eins og raunverulegt fólk talar, ólíkt Hollywood myndum þar sem samræðurnar eru í raun falsaðar þegar þú hugsar um það. Hápunktur síðasta atriðisins, þegar aðalpersónan segir "I'm not a Baker, I'm a Connell!" og rífur höfuðið af fuglahræðanum er ánægjulegt, þar sem vinir hans hafa að mestu verið drepnir af þessum verum á þeim tímapunkti.