get bara ekki horft á þetta of oft, það er fullt af sannri eldmóði og snjallræði sem Mikki Mús hafði fyrstu 30 árin. Nú á dögum er Mickey snjall rass lítill vælukjói þegar þetta er borið saman. Gufubáturinn Willie fær mig alltaf til að brosa, allavega endirinn þar sem Mickey hlær eftir að hafa slegið páfagauk með kartöflu. Hreyfimyndir eru mjög fínar og þó að gufubáturinn Willie hafi enga glugga, þá er tónlistin nóg fyrir það. IMHO ef þessi hluti á ekki skilið 10/10 þá gerir hvaða teiknimynd það ekki bara vegna þess að hún er sannkölluð klassík, heldur líka vegna þess að hún er svo full af gleði og það er alltaf gaman að fylgjast með.