Elfriede Jelinek, sem er ekki alveg þekkt nafn ennþá, hefur hlotið Nóbelsverðlaunin í bókmenntum. Skáldsaga hennar olli kvikmynd sem vann önnur verðlaun í Cannes og efstu verðlaun fyrir aðalhlutverk karla og kvenna. Er ég risaeðla í málefnum um fagurfræðilegt þakklæti eða er listin orðin svo niðurdregin að allt gengur? Í kvikmyndaheiminum er kalkúnn stórkostlegt flopp miðað við miðasölukvittanir eða gagnrýnar móttökur. 'Gobble, gobble' og The Piano Teacher eru fullkomnir félagar. Það er ekki hægt að ofmeta hina vandræðalegu hræðilegu mynd sem er mikið lofuð. Það byrjar mjög illa, eins og gert til að pirra áhorfandann. Inneign trufla ómarkviss atriði í meira en 11 mínútur. Við kynnumst prófessor Erika Kohut, greinilega alter ego hinnar viðurkenndu rithöfundar, steindauðs prófessors í píanó. Hún býr hjá hógværu og ráðríku mömmu sinni. Pabbi er stofnanavæddur brjálæðingur sem deyr óséður í því sem líður fyrir aðgerðina. Það er erfitt að rifja upp píanókennarann, meira en að skrá óþægindi hans. Það sem við sjáum í myndinni (og gætum lesið í bókinni, eftir því sem ég veit) er taugaóstyrk, arðræn og vitlaus saga um tilfinningalegan pendúl sem sveiflast hingað og þangað án þess að halda áfram. Erika, en nafn hennar er lítið notað, er upphaflega sýnd sem manneskja með mikilli tónlistarnæmni en að öðru leyti algerlega bældur. Ekki alveg, vegna þess að það er handtöskur á tveimur skrefum senu með mölrödduðu mömmu sinni snemma sem endar með mikilli afsökunarbeiðni. Ef gagnrýnandi þarf að (geispa) að draga fram leiðarstef (af hverju ekki að nota tilgerðarlegt orð þegar einfaldara myndi gera það), þá væri það ofbeldisfull til skiptis í skapi Elriku. Ungur hungur, Walter, að læra að verða „lágspennu“ verkfræðingur, hvað sem það er, og að spila íshokkí á sínum fáu frístundum, er líka hæfileikaríkur píanóleikari. Hann hittir Elriku á gamaldags tónleikum í lúxusíbúð í París sem gæti verið eða ekki. Hann verður strax ástfanginn og byrjar að „cherchez la femme“ í sléttum stíl svo mikillar listar. Hin bælda Erika hefur mætur á harðkjarna klámi, sýnt stuttlega en myndrænt í nokkrar sekúndur á meðan hún þefar af vefju sem er tekin úr ruslakörfunni í einkabásnum þar sem hún horfir á. Walter framkvæmir frábæra áheyrnarprufu og er móttekinn sem einkanemi af Eriku, en kennslustíll hennar einkennist af fjarska, fjandskap, kjarkleysi og niðurlægingu. Hann lýsir fljótlega yfir ást sinni og áður en langt um líður eltir Eriku inn í Dömur þar sem þær stunda væga hanky panky og ófullkomið munnmök. Erika heldur stjórn á ástarveikum svaninum sínum. Hún lofar að senda honum leiðbeiningarbréf um frekari ánægjuleg skipti. Í millitíðinni fyllir Erika úlpuvasa nemandans af brotnum, afbrýðissamri afbrýðissemi vegna góðvildar Walters við taugaveiklaðan nemanda sem er bókstaflega með skítkast fyrir æfingu fyrir framtíðartónleika. gler, sem veldur alvarlegum rifum á þessum viðkvæmu píanóspilandi höndum. Næsta stóra atriði (framhjá sjálfslimlestingu kynfæra osfrv.) lætur Walter mæta í íbúðina sem Erika deilir með móður sinni. Erika vill vera niðurlægð, bundin, lemjandi o.s.frv. Skynsamur Walter er, í augnablikinu, hrakinn og gengur út í nóttina. Á þessum tímapunkti er enn næstum klukkutími eftir. Áhorfandinn getur aðeins óttast það versta. Erika rekur Walter á skautahöllina þar sem hann æfir íshokkí. Þau fara á eftirlaun í bakherbergi. Lusty Wally getur ekki staðist hendurnar sem toga í buxurnar hans. „barnasósu“ hans er fljótlega rekið út með öðru magainnihaldi. Ho hum.Hvirtur en húkkt, ef til vill þrá hefnd fyrir móðgunina sem svo nýlega barfed á gólfið, Walter snýr aftur í íbúð Eriku. Geturðu giskað á hvað gerist núna? Það er ekki mjög djúpt eða erfitt. Já, hann verður skepna á meðan Erika verður fórnarlamb. Eitt augnablikið er hann að læsa mömmu inni í herberginu sínu og lemur Eriku, þá næstu sparkar hann í andlitið á henni, stundar kynlíf með henni og endurnýjar ástaryfirlýsingar sínar. Er ég ósanngjarn í þessari samantekt? Horfðu á myndina ef þú vilt, en ég myndi ráðleggja þér að gera það ekki.Hver sem er getur séð eilífðina í sandkorni ef þeir eru í réttu skapi. Ég gæti útskýrt hina krefjandi lýsingu á mannlegum samskiptum sem þessi mynd miðlar ef ég vildi. En ég „vil helst ekki“, því þetta er ódýr og viðbjóðsleg mynd sem höfðar til óviðeigandi eðlishvöt og segir ekki neitt. Ég á að segja að Erika, sem er bæld foreldra, þrái ást, leitar hennar á árangurslausan hátt í klámi, hafnar henni á óviðeigandi hátt þegar hún birtist bókstaflega, bleik og dúndrandi, undir nefinu á henni, en hún áttar sig seint á því að henni líkar ekki við að vera særð, bla, bla, bla. Heimurinn hefur, af ástæðum sem ekki er útskýrðar, gert hana lægri. Hún gerir greinilega skrímsli úr einhverjum sem virtist yfirborðslega elskandi - en vissulega vitum við öll að hver maður er mögulega ofbeldisfullur nauðgari, því það er eðli hans hversu mikið sem hann reynir að segja sjálfum sér og heiminum annað. Í lokin, ef þú hafðu þolinmæðina til að vera þarna, það er smá snúningur. Áður en hún fer á lokaatriðið, þar sem hún á að koma fram sem staðgengill fyrir nærfataóhreina nemandann með rifnar hendur, setur Erika hníf í handtöskuna sína. Fyrir Walter? Já, þú ert á undan mér. Hún stingur sig á ekki lífshættulegu svæði og fer. Roll credits.Ef þetta fékk önnur verðlaun í Cannes, hversu slæm voru þá restin af færslunum?