Ég naut þeirrar ánægju að horfa á þessa fallegu mynd í gærkvöldi, með frábærri spurningu og svörum með leikstjóranum eftir áhorfið. Mig grunar að fyrsti athugasemdarmaðurinn hafi aldrei misst foreldri eða einhvern mjög nákominn í dauðann. Ég hef lent í mörgum slíkum tapi og þessi mynd talaði til mín. Eitt helsta þemað er hvernig við tökum ekki á spurningum/vandamálum/sögum með ástvinum okkar fyrr en það er of seint - þeir eru of óvinnufærir eða dauðir áður en það gerist. Talaðu við ástvini þína, hlustaðu á og skráðu sögur þeirra, segðu fólki að þú elskar þá, leystu ágreining. Ég elskaði skilaboðin um að það séu engin mistök. Ég elska lýsingu leikstjórans á sambandi dætranna tveggja - sem ein af sex systkinum, mér er ljóst að hann skildi hversu flókin þessi sambönd eru. Saga hans sem kvikmyndatökumanns kemur líka í gegnum hátt og skýrt - þvílík falleg mynd! Leikarahlutverkið er frábært - kvikmynd sem ekki má missa af!