Í maí árið 1938, þegar risastór samkoma til að fagna heimsókn Hitlers til Rómar, er bakgrunnur fyrir ástarsögu milli Antoniette (Sophia Loren) gift fasistanum (John Vernon) og Gabriel (Marcello Mastroianni). Hún er leiðinleg húsmóðir með nokkra syni og hann er óhamingjusamur, einmana samkynhneigður rekinn úr útvarpi og eltur af fasistum. Hún er ein eftir á heimili sínu þegar maki hennar verður að vera viðstaddur sögulega hátíðina. Þá þróast báðir mjög skemmtilegt samband þrátt fyrir ágreining þeirra. Myndin gerist á sögulegum fundi Fuher Hitler og Duce Mussolini ásamt öðrum yfirvöldum sem Ciano greifa og Victor Manuel III konungi, sem lýsa atburðunum með útvarpsrödd sem stundum er pirrandi. Þetta er rómantískt drama sem framkvæmt er af skynsemi og næmni. Óvægin ástríðufull rómantík milli tveggja andstæðra persóna. Stórkostleg frammistaða tveggja atvinnumanna gerir stórkostlega kvikmynd sem er vel þess virði að sjá. Auðvitað skilar skynsamlegt handrit Ruggero Macarri og Ettore Scola alltaf áhugavert, vandað og tilfinningalegt. Litrík og andrúmsloft kvikmyndataka eftir Pascualino De Santis. Áhrifaríkt tónverk eftir Armando Trovajoly með næmu leiðtogaefni. Myndin hlaut verðskuldaða Golden Globe 1978 sem besta erlenda kvikmyndin. Ímyndunarafl leikstjóra Scola teygir sig til að lýsa upp takmarkaðar aðstæður þar sem dramað er að þróast. Yfirleitt gerast myndir hans á nokkrum leiksviðum og eru hálfgerðar leiksýningar. Til dæmis: ¨Le Bal¨(1982) notar franskan danssal til að sýna breytingarnar í samfélaginu 2)¨Nuit of Varennes(1983) sviðsbíll er atburðarás þar sem hittir ólíklegan hóp eins og Thomas Paine, Luis XVI og Marie Antoinette sem flúði frá byltingarkenndu París 3) ¨Fjölskyldan¨(1987) gerist öll í stórri gömlu rómversku íbúð fjölskyldunnar; og auðvitað 4)¨Una Giornata Particulare¨ eða ¨Sérstakur dagur¨ þar sem Loren og Mastroianni stofna til dásamlegs sambands í íbúðum sínum og á flata þakinu.