Þessi mynd inniheldur eina af bestu frammistöðu Richard Dreyfuss, sem leikara sem leikur einræðisherra og gerir það svo sannfærandi að eigin móðir hans finnur ekki svikarann. Þessi mynd er líka fyndin en hefur samt alvarlegar hliðar. Það sem er sérstaklega forvitnilegt við þessa mynd er persónan Madonna, sem er ástkona einræðisherrans, en verður að lokum leiðtogi landsins. Þróun Madonnu frá ástkonu í stjórnmálaleiðtoga jók mjög gæði sögunnar og skemmtanagildi myndarinnar. Og aðalpersónan, sem í upphafi myndarinnar er erfiður leikari og hálfgerður töffari, þróast líka og í lok myndarinnar öðlast virðingu. Mér líkaði þessi mynd.