Aðeins mjög lítið barn gat horft framhjá fáránleikunum í þessari sprengju; Fyrsti erfiðleikinn sem kafbáturinn "Seaview" stendur frammi fyrir er það sem virðist vera klumpur af - rokk? falla niður í gegnum vatnið og rekast í skrokkinn. En það er ekki rokk, þeir eru undir norðurpólnum - það er ÍS! Allir, nema mögulega hingað til nefnd lítil börn (og jafnvel sum þeirra) vita að ÍS FLÝTUR. Þá verða hörmungarnar - að helvítis VAN ALLEN GEISLABELTI umhverfis jörðina kviknar! Enginn veit hvernig þetta gerðist, er okkur sagt, sem er skiljanlegt, því það er algjörlega ómögulegt fyrir geislun að „kvikna“ og jafnvel þótt hún gæti, þá er EKKERT LOFT Í RÚMinu til að hún geti brennt. Það er bókstaflega ekkert gott ástæða til að líta framhjá náttúrufræðihugtökum undirstöðu til kennslubóka í 2. bekk þegar kvikmynd er gerð; hins vegar tekst Irwin Allen að gera það aftur og aftur; kannski er okkur ætlað að einbeita okkur að "fólkinu" í staðinn, sem er frekar auðvelt, þar sem það er PAPP. Leikarahópurinn reynir mjög mikið að líta ekki út fyrir að vera vandræðalegur í þessu fáránlega undirbarnaleikfimi, líkt og síðari þættir hans "Lost in Space" hans " Sjónvarpsþættir, en hugmyndinni um þær var strokið beint frá rithöfundinum Ib Melchior og síðan hljóp í framleiðslu. Undirlagið lítur þó nokkuð vel út, þess vegna fær þessi "2".