Þessi mynd var í grundvallaratriðum sett upp fyrir bilun af myndverinu. Annað, Anne Rice (höfundur bókarinnar) bauðst til að skrifa leikritið en var neitað af stúdíóinu. Tvær, þeir reyndu að troða 2 ítarlegum skáldsögum inn í 2 tíma kvikmynd. Ég held að eina leiðin fyrir þessar tvær bækur -Vampire Lestat og Queen of the Damned- að virka í lifandi hasarformi væri í gegnum smáseríu. Fyrst og fremst gerist Vampire Lestat einn sér frá 1700 til 1980 og hefur ofgnótt af persónum sem eru nauðsynlegar fyrir söguþráðinn skilning aðalpersónunnar, Lestat. Öll bókin Vampire Lestat setur upp atburði í öðrum hluta Queen of the Damned. Án þess fulls skilnings er forsendum kvikmyndar eytt. Lestat var ekki grimmur og grimmur við alla, hann vildi ekki fara eftir áformum Akasha, Marius gerði ekki Lestat, Lestat elskaði ekki Jesse eða gerði hana, Lestat gat ekki farðu áfram að vera óskaddaður af ljósinu, Marius var ekki á eftir Davíð né öfugt, hver persóna var fullkomlega táknuð rangt, í grundvallaratriðum sömu nöfn önnur saga. Ef þeir vildu gera vampírumynd, fínt. Jafnvel ef þú vildir fá innblástur af þessum skáldsögum, allt í lagi. En ekki grípa aftur inn í kvikmyndahús vegna velgengni frábærra skáldsagna og persóna Rice bara til að eyðileggja það sem dyggir lesendur hennar eru farnir að elska. Ef þú hefur ekki lesið bækurnar muntu ekki skilja myndina í raun, ef þú hefur lestu bækurnar sem þú verður móðgaður. Sem sagt, ég er svo mikill aðdáandi að ég varð að sjá myndina með vissu að þetta myndi verða raunin og fór samt í það. Catch 22, verð að sjá það, mun hata það.