Í hreinskilni sagt hefur þessi mynd farið yfir höfuð flestra andstæðinga hennar. Andstæðan við glötun (að glatast) er hjálpræði (að vera hólpinn) og þessi mynd er ein af mjög fáum sem fjalla um þessi tvö hugtök. Myndin fjallar einnig um ástina og vonbrigðin sem fylgja sambandi föður og sonar. Það skal tekið fram í upphafi að ekkert af þessu er tískuþemu eins og er. Forsendan er sú að feðurnir á ferðinni, leigumorðinginn Michael Sullivan (Tom Hanks) og glæpaforinginn John Rooney (Paul Newman), elska syni sína og mun gera allt til að vernda þá. En sonur Rooney, Connor, er enn vondari en aðrir. Hann drepur einn af tryggum hermönnum Rooney til að hylma yfir eigin þjófnaði frá föður sínum. Þegar Connor kemst að því að Michael, sonur Sullivans, hafi orðið vitni að því, drepur hann fyrir mistök hinn son Sullivans (og eiginkonu Sullivans) í tilraun til að þagga niður í vitnum. Rooney, sem í einu atriði bölvar daginn sem Connor fæddist, neitar að yfirgefa son sinn Connor til Sullivan og ræður samningsmorðingja að nafni Maguire (Jude Law) til að drepa Sullivan og son hans. Svo Rooney gengur til liðs við son sinn Connor á leiðinni til glötunar. Það sem eftir er af myndinni, í fylgd eftirlifandi sonar síns unga Michaels, eltir Sullivan Connor Rooney niður veginn til glötunarinnar og Maguire eltir Sullivan. Þegar Sullivan stendur frammi fyrir Rooney í kjallara kirkjunnar og krefst þess að hann gefist upp á Connor vegna þess að Connor myrti fjölskyldu hans, segir Rooney - "Michael, það eru bara morðingjar í þessu herbergi, .., og það er bara ein trygging, enginn okkar mun sjá Himnaríki." Þegar myndinni lýkur, nokkuð fyrirsjáanlega, er einni persóna bjargað og ein persóna iðrast. Ég er ekki mikill Tom Hanks aðdáandi, en hann stígur út úr karakternum til að leika leigumorðingjann Sullivan á sannfærandi hátt, sem skilar lúmskum og lúmskum frammistöðu. Newman stendur sig vel sem gamli írski glæpamaðurinn Rooney, sýnir harða brún í andliti sínu og framkomu, augu hans eru ásótt af misgjörðum Connors. Jude Law leikur Maguire á hæfilega hrollvekjandi hátt. Tyler Hoechlin leikur Young Michael náttúrulega og án ástúðar. Kvikmyndatakan lék stöðugt ljósið frá myrkrinu og endurómaði þemu hjálpræðis og glötun. Myndavélin dró úr litatöflu af grænum og gráum litum. Hinir gráu tilheyrðu feðrunum og borgarlandslaginu á tímum þunglyndis Illinois. Grænin tilheyrðu yngri sonum og flatlendi þess ríkis. Gróðursæl, hljómmikil og áleitin tónlist Thomas Newmans hafði daufa írska yfirtóna og var leikin í útsetningum eins og Copland. Leikmyndirnar voru ekta mið-vestur þéttbýli - verksmiðjur, kirkjur. Heimilin ljómuðu af glampandi tréverki. Framúrskarandi myndarinnar felst í því að hún skapaði einstaka tilfinningu út frá djúpstæðum þemum hennar, áberandi leik og umvefjandi tónlist og kvikmyndatöku. Eina neikvæða var örlítið andbyssuboðskapur sem smeygði sér inn í handritið y, eina hnossið frá myndinni til pólitískrar rétthugsunar. Ég gef þessari mynd 10 af 10; með tímanum verður hún viðurkennd sem frábær kvikmynd.