Ef það er til eitthvað sem heitir fallegur hryllingur þá er þessi mynd ein sú besta í þessari tegund. Þetta er hryllingsmynd sem, þrátt fyrir að vera ekki tóm senum, byggir meira á sálfræði og meistaralegri uppbyggingu spennunnar til að skapa spennu. Og þetta er ein af þessum kvikmyndum sem eru svo fallega teknar, þar sem hver sena er fullur heimur tákna og smáatriða, allt þjónar því umfangi og tegund sem hægt er að kalla hana en falleg. Þetta er ekki auðveld saga, þar sem tvær systur snúa aftur til þeirra. búsetu föður og stjúpmóður eftir að hafa dvalið um tíma á geðdeild. Þeir ráða varla við dauða móður sinnar og þeir reyna að vernda sinn heim, verja þá gegn heimi fullorðinna. Þannig að myndin virðist vera í sínu ytra lagi. Reyndar þróast myndin hægt og rólega yfir í eitthvað allt annað, á hægum hraða, en enginn rammi glatast til að miðla tilfinningunni fyrir spennandi fegurð, svo ég segi ekki mikið meira. Horfðu á hana, hún er ein sú besta í tegund hryllingsmynda í Austurlöndum fjær sem sigraði heimsbíóið nýlega og sýnir í raun að þeim tókst það af góðum ástæðum.