Ég nenni ekki framhaldssögum; stundum eru þeir betri en upprunalega. Hins vegar er oft best að láta frumritin í friði....sérstaklega þegar ekki er hægt að afrita leikarahópinn. Ein af stóru ástæðunum fyrir því að "The Magnificent Seven" sló í gegn var mjög vinsæll leikarahópur. Þetta er varla "magnificent seven", þegar aðeins Yul Brynner snýr aftur sem einn af meðlimum þessa fræga hóps í "The Magnificent Seven." Þar sem sex af sjö strákunum eru fjarverandi og mun minna þekktir leikarar koma í staðinn, missir þetta aðdráttarafl sitt í flýti. Með öðrum orðum, nema Brynner, þessir krakkar hafa engan karisma! Þetta er eins og meistaraflokksíþróttalið sem teflir fram öllum varamönnum nema einum. Brynner er góður, enn og aftur: gaman að horfa á, gaman að heyra með þessari einstöku djúpu rödd hans, en sagan, ekki bara restin af áhöfninni, er léleg. . Þessi mynd hefði aldrei átt að vera gerð. Í frumritinu var okkur sama um "sjö;" hérna inni, okkur gæti ekki verið meira sama.