Þetta er klassískt óþef með stórum leikarahópi, aðallega eldri sem voru langt fram yfir aldur og háttatíma í þessari. Þetta er frekar niðurdrepandi mynd þegar maður hugsar um hana. Vertu áfram á jörðinni og þú munt standa frammi fyrir veikindum og að lokum fráfall þitt. Gwen Verndon sýndi að hún gæti enn dansað. Verst að myndin einbeitti sér ekki meira að því. Maureen Stapleton, sem var hrikaleg, sýndi enn þessi skref úr "Queen of the Star Dust Ballroom," svo miklu meira jarðbundið frá 10 árum áður. Ég vona bara að þessi mynd hvetji ekki aldraða til að fremja fjöldasjálfsmorð á sama stigi og Jim Jones. Hvernig getur einhver verið nógu hálfviti til að líka við þetta og segja að þetta veki mann til umhugsunar? Af hverju vann Don Ameche Óskarinn fyrir þessa vitleysu? Ef öldungarnir voru að gera svona dásamlega hluti í lokin, hvers vegna var unglingurinn hvattur til að fara af stað. bátur? Hvers vegna stökk Steve Guttenberg líka? Enda hafði hann fundið dömu-ástina sína. Þetta hefði verið fín mynd ef öldungunum hefði bara tekist að finna æskubrunninn sinn á jörðinni og vera þar. Því miður, að Wilford Brimley undanskildum, þegar þetta er skrifað, Vernon, Gilford, Stapleton, Ameche, Tandy, Cronyn og Drottinn veit hverjir aðrir eru allir farnir. Höfundarnir hefðu átt að taka handritið og setja það líka með þessum hópi.