Ég var þeirrar gæfu aðnjótandi að hafa séð brot úr upprunalegu sýningu Aardmans á þessari sýningu í Bretlandi. Það var alltaf gaman og alltaf fyndið. Ekkert af sjarmanum hefur glatast í þýðingunni - það er eins ferskt og fólkið sem rætt var við - hvort eitthvað af því er handritað eða ekki, eins og orðrómur hefur verið um, er fyrir utan málið. Það er alltaf skemmtilegt.Aardman Animations sýnir mikið ímyndunarafl í persónunum sem notaðar eru fyrir hverja rödd, þann eina þátt sem ég elska líklega mest við sýninguna og hugmyndina (fjandskapinn milli pöndanna, svínsvínanna sem ræða hræðslu við nálar, málverkið apa). Fastagestir vaxa líka á þér, eins og hesta- og asnaunglingarnir frá Maryland, flest öll hjón (páfagaukar, skordýrin og kettirnir svo eitthvað sé nefnt) og barnarödduð karakter, og ég er í raun kominn til grafa fretuna! Mánudagurinn er loksins orðinn dagur til að hlakka til.