Nei, það er annað! Vegna þess að allir Star Wars aðdáendur þurftu að hafa skoðun á I, II & III og vegna þess að sú skoðun var hlutdræg þar sem við söknuðum svo mikið af andrúmsloftinu og persónunum í upprunalega þríleiknum, þá ætla ég að taka fram góða punkta „The Return of the Jedi“ og nokkrir samsvarandi slæmir punktar forsögunnar. Auðvitað elskaði ég tónlistina, tæknibrellurnar, dróidana tvo, en um þetta hefur verið of mikið deilt annars staðar. Það sem við fáum í upprunalega þríleiknum og í þessari tilteknu mynd: - Sterkt vistfræðilegt áhyggjuefni - Andstæðingur hernaðarhyggjunnar - Heillandi innsýn um Jedi Order and the Force - Sætar skepnur - Bros Harrison Ford - Morðingjasena : Nálægt endalokum, þegar Vader horfir til skiptis á son sinn og á keisarann. Elding banvænu boltanna endurspeglaðist á svarta hjálminum hans. Og þegar hann grípur og svíkur meistara sinn til að bjarga Lúkasi og stofnar þar með lífi sínu í hættu! Ó, strákur !Hvað er rangt í forsögu INMHO : - allan „mannlega þáttinn“ þáttinn sem upprunalega leikarinn gat ýtt áfram vantar einhvern veginn - The Force virðist snúast meira um ofurkrafta og veltihring en um visku - Of margir Jedis í einu og of margir Light Sabres á skjánum - Skortur á reynslu nokkurra leikara ógnar of oft samhengi söguþræðisins. Við the vegur, ef þú hefur gaman af kenningunni um Kraftinn eins og útskýrt er af Obi Web (Obi Wen, I. mean) og Yoda, þá ættir þú að lesa nokkrar bækur um búddisma og form hans í Japan til forna. Galdurinn við Star Wars, IMHO liggur aðallega í áframhaldandi andlegri arfleifð frá meistara til lærlings hans, frá föður til sonar hans. , að vísu erfiðleikar. "De mon âme à ton âme", (frá sál minni til þinnar), eins og myndi skrifa Bejard til látins Zen-meistara T. Deshimaru.