Myndin tók nýjan vinkil á líf Gandhis, sem er gaman að sjá og sýnir hversu mannlegur hann var. Samband hans við Harilal er eitthvað sem Gandhi var í vandræðum með og nefndi það nokkrum sinnum sem mistök hans sem faðir í sjálfsævisögu sinni. Stóra kjaftæðið mitt er að mér fannst Gandhi vera furðu ógeðslegur í myndinni. Það hefði verið betur leikið af þeim sem lék Gandhi. Sumar af fullyrðingum Gandhis virtust of smekklegar og það virtist eins og hann væri viljandi sýndur í neikvæðu ljósi sums staðar í myndinni. Myndin er í rauninni ekki alhliða, heldur einblínir hún aðeins á samband föður og sonar. Restin er óskýr og aðeins notuð til að sýna tímarammann og almenna umgjörð myndarinnar. Á heildina litið ágæt kvikmynd ef þú hefur í huga að hún er ekki heildarmynd.