(Þessi gagnrýni afhjúpar ekki endilega söguþráð myndarinnar, hins vegar getur það breytt væntingum manns til myndarinnar og þannig gert það að verkum að upplifunin verður ekki eins skemmtileg.) Hefur einhvern tíma leigt skelfilega kvikmynd og búist við því að vera á brúninni af hræðslu, og endaði þess í stað á því að grenja úr hlátri við hverja og eina heimskulegu beygju í söguþræðinum? Þessi mynd hafði svo mörg tækifæri til að heilla og í raun hræða áhorfandann. Það var skorið illa og hoppaði of mikið um; að láta tilvísanir í fortíðina virðast meira eins og afsökun fyrir því hvers vegna söguþráðurinn stefndi í sína sérstaka átt. Höfundarnir hljóta ekki að hafa velt því fyrir sér hvernig hinn hugsanlega frábæri söguþráður hefði átt að vera framkvæmdur, því léleg tímabygging í gegnum söguþráðinn er letjandi fyrir áhorfandann og gerir myndina sífellt þreytandi áhorfs. Næstum verra en að höfundarnir hafi misnotað það sem gæti hafa verið frábær og klassísk spennumynd var sú staðreynd að hún treysti smám saman á ódýra tækni til að hræða. Leiklistin gerði þetta ekki ógnvekjandi og aðstæðurnar gerðu það varla skelfilegt, þess vegna þurfti nokkrar dökkar senur með hlutum sem hrökk við til að gera það þess virði. Jafnvel þeir voru fyrirsjáanlegir. Ekki einu sinni glóðin hefði getað bjargað söguþræðinum, og hún keppir við glæsileikann í hinni vel heppnuðu spennumynd Se7en. Talandi um Se7en, þá finnst mér eins og Saw hafi reynt að fylgja ótrúlega heillandi sálfræðilegu þema Se7en, en mistókst hrapallega í því. . Ég varð fyrir miklum vonbrigðum með skort á greiningu og söguþræði í kringum sálfræði morðingjans. Upphafsatriðin stríða áhorfandanum til að halda að þetta sé sálfræðileg spennumynd; trúðu mér, það er langt frá því. Ó, minntist ég á lélegan leik? Í fyrstu virðist Cary Elwes sýna sannfærandi frammistöðu; þetta versnar þó algjörlega á mikilvægustu hlutum söguþræðisins. Ég var skilinn eftir í tárum af hlátri við þessa frammistöðu, sem er verðugur Razzie. Frammistaða Leigh Whannell er líka hræðileg og of leikin, þó ekki eins slæm og frammistaða Elwes, og stóri rauði fáninn við þetta er að Whannell er líka rithöfundur myndarinnar. Endirinn á Saw gæti aldrei bætt upp. fyrir að hafa tapað öllu miðjunni og það er það sem gerir það að stórum mistökum. Þetta var tækifæri sem var ónýtt og ég hef ekki hugmynd um hvers vegna Monica Potter og Danny Glover völdu að fara með hlutverk í þessari mynd. Ég er reið út í sjálfan mig fyrir að eyða peningum í að leigja hana. Það var örugglega ekki $4 virði og í framtíðinni mun ég örugglega forðast að sjá neitt sem tengist Elwes, Whannell eða James Wan. Stóri harmleikurinn í þessu er ekki sá að það vanti grundvöll fyrir söguþráðinn, það er að hinum mikla hugsanlega söguþræði var hent og lélegur leikur bætti gráu ofan á svart. Ég mun forðast lélega orðaleikinn sem felur í sér titilinn og lýk bara með þessu: ekki horfa á þessa mynd.