Þegar Family Guy var fyrst frumsýnd var ég ekki í misskilningsskapi. Þar sem tíunda áratugurinn innihélt mikið af snjöllum, súrrealískum teiknimyndum, hvers vegna ætti ég að vera það? Nickelodeon framleiddi Doug; Ren og Stimpy og Rockos Modern Life ásamt öðrum fínum teiknimyndum (Já, þetta felur í sér Spongebob). Allir voru með sérkennileg, draumkennd hreyfimynd og furðu fágaðar sögur og samræður. The Simpsons varð hreint og beint fyrirbæri, kannski ekki eins ljómandi og stærstu varnarmenn þeirra halda því fram að þeir séu, en mjög fín fjárfesting þíns tíma og vísar svo sannarlega á bug þeirri rangstöðu að allt sjónvarp sé rusl. South Park byrjaði sem gróf en bráðfyndin árás á allt með einstakri og gáfulegri ádeilu undir niðri. Það þróaðist í að verða Monty Pythonesquire sýning með svívirðilegum hugmyndum og hrottalega snöggri og beittri samfélagsgagnrýni (eins og vörn þeirra fyrir göfugu nærbuxnadvergunum) og að lokum sættist hún við að vera algjörlega sjálfsvísandi og "meta" eins og Simpsons gerði, og hefur því miður hoppaði hákarlinn. Family Guy er yfirborðslega eins og Simpsons og South Park. Það ýtir á hnappa og er í uppáhaldi meðal háskólanema og dýraáhugafólks. Samt sem áður, það sem það hefur í orðfæri það skortir í sannri vitsmuni. Þátturinn er frægur fyrir notkun brella, sérstaklega fyrir flashbacks. Margar eru tilvísanir í slæmar sjónvarpsþættir eða auglýsingar. Sumar eru fyndnar (Sérstaklega frá fyrstu tveimur árstíðunum), flestar ekki. Eru tilvísanir í eðli sínu fyndnar? Ég er ekki viss, en þeir eru að mestu leyti það sem þátturinn stendur á miðað við að persónur hans eru sársaukafullar óáhugaverðar. Þar sem Homer og Bart hafa sjarma og Cartman hefur stórskotalið sjálfsvitundar og hreinnar svívirðingar til að styðja við hræðilega hegðun sína, hefur Peter Griffin enga afsökun. Hann er bara hávær, andstyggilegur svín. Allt fyndið sem kemur frá persónu hans er aðeins vegna þess að rithöfundarnir gleyma hvernig á að vera ófyndinn þann daginn. Lois er líka mjög grunnt og sljór; Meg er leikmunur, aðeins til að vera misnotaður; Chris er þroskaheftur og bara stundum fyndinn og tvær aðalstjörnur þáttarins (Stewie og Brian) eru svo misjafnar í persónusköpun sinni að það er eiginlega allt tilgangslaust. Önnur brella sem ég þoli ekki eru þegar persóna bendir á eitthvað augljóslega og situr í því óþægilega lengi. Þetta hefur gerst mikið undanfarið og ég þoli þetta ekki lengur. Ekki bara kjúklingurinn sem oft er nefndur sem finnst gaman að berja Peter upp, ég er að tala um sársaukafullu augnablikin þar sem þeir tala um poppmenningu og ýta undir hana eins og þeir séu geimverandi áhorfendur. Þetta er ekki vitsmuni eða jafnvel kaldhæðnislegur húmor, hann er algjörlega leiðinlegur og líflaus. Ekki það að þátturinn geti ekki verið fyndinn, meira að segja sumir af fyrri þáttunum lét mig rúlla. Meðal hápunkta má nefna tilraunaþáttinn, þar sem Peter missir samband við raunveruleikann eftir að hafa týnt dýrmætu sjónvarpinu sínu; þegar trúaráhugamaður Péturs faðir birtist og veldur usla; Þegar Peter verður narc í Megs skóla, og "pönnuköku" þátturinn. Mig grunar að þetta séu þættirnir sem fyrir tilviljun hafi raunveruleg mannleg einkenni í persónum sínum, eða bara voru tímar sem rithöfundarnir höfðu raunverulegan grínískan innblástur. Eitt að lokum, þátturinn er ekki móðgandi. Það er bara móðgandi fyrir þá sem myndu ekki horfa á þáttinn til að byrja með, þannig að þetta er nánast eins og hringur í kór hipsteranna.