Mig langaði að sjá þetta þegar ég sá fáránlega MEATBALLS plakatið og spáði í því að þetta hlyti að vera besta háðsádeila allra tíma. Hvílík snilldarhugmynd að háðsádeilu - tegundin er útbreidd. Því miður er fullunnin vara (eins og ég held að allir sem taka þátt sennilega gera sér grein fyrir) listi yfir glötuð tækifæri, ekki alveg sýningar og (sem betur fer!) nokkra afar fyndna, innblásna hluti. Janeane Garafolo, sem er mjög sláandi, lítur mjög illa út hér, líklega vegna þess að hún á óþægilega erfitt með að gera flatt hlutverk sitt fyndið. David Hyde Pierce er bara leiðinlegt að horfa á, reynir mikið að vera fyndinn og lítur út eins og Castro nörd. Molly Shannon er svo fyndin bara AÐ SJÁ hana fær mann til að hlæja, en einhvern veginn tekst hluti hennar ekki að snjóa í eitthvað hysterískt. Paul Rudd var með frábæra unglingahegðun og var sexý eins og helvíti, hinir strákarnir eru líka mjög fyndnir (þeir nördari). Ég held að vandamálið sé að leikstjórinn færir hlutina ekki áfram á réttum hraða. Hann byrjar mjög daufur, og það setur eintóninn. En þegar hann lætur hlutina verða virkilega svívirðilega (fíkniefnaröðin er annað fyndnasta augnablikið sem ég hef upplifað allt árið í kvikmyndum, sú fyrsta kemur líka í lélegri mynd: Andrea Martin í ALL OVER THE GUY kvartar yfir myndinni IN & OUT) , það er einfaldlega fyndið. Mig langaði svo mikið að þessi mynd virkaði en hún gerði það bara ekki. Fötin og stíllinn fyrir 1981 eru 99,9% FULLKOMIN og örfá lög sem notuð eru eru líka fullkomin. Þetta endar sem miðlungs slæmur MAD sjónvarpsþáttur, heill með pirrandi of löngum sketsum.