Það er ekki oft sem sjónvarpssería grípur mig strax; Nýlegt tilviljunarkennt niðurhal af tilraunaverkefninu fyrir Surface lét mig líma við sætið mitt allan þáttinn, eftir það lagði ég strax af stað í hitaþrungna leit til að læra allt sem ég gat um þessa frábæru seríu. Mér til mikillar gremju komst ég að því að henni hafði verið hætt eftir aðeins 15 þætti, þrátt fyrir sterka einkunn og einstaklega góða dóma. Þvílík synd. Síðan þá hef ég eignast þá þætti sem eftir eru og fannst fyrstu 5 eða 6 vera með besta sjónvarpi sem ég hef nokkurn tíma horft á. Bara frábært frá upphafi til enda, og eins og annar gagnrýnandi sagði, ELSKAÐI ég hvernig þeir enduðu hvern þátt með risastórum frágangi. Ég ímynda mér að horfa á hana í hverri viku, ég hefði öskrað af spennu og bara heilluð, beðið í örvæntingu eftir að næsta þáttur yrði gefinn út. Þegar ég ólst upp heyrði ég alltaf að það væri hvernig fyrstu seríumyndir gerðu það, enda með risastórum björgum til að fá mannfjöldann aftur inn í leikhúsið fyrir næsta þátt. Jæja, það virðist af einhverri ástæðu að jakkafötin hafi ákveðið að drepa þetta slökkt, og greinilega hljóta fólkið á bak við þáttinn að hafa séð skriftina á veggnum, því eftir 6. þátt fara hlutirnir örugglega til hins verra. Ég myndi ekki segja að þættirnir yrðu í raun og veru LEIÐINLEGIR en margir þættir í söguþræðinum verða aðeins klisjukenndari og ég verð að segja að síðasti þátturinn gerði mig virkilega svikinn. Ég vildi bara óska ​​að höfundum þáttanna væri gefið sanngjarnt tækifæri. *EINA* önnur þátturinn sem lét mig líða eins og þessi var fyrsta þáttaröð Stargate SG-1, sem ómaði bara gífurlega, fannst hún mjög „sönn“, sálarrík og gerð frá hjartanu. Surface var frábær þáttaröð og kannski einn daginn mun einhver vel gefinn sjónvarpsáhugamaður sjá allar úthellingar tilfinninganna vegna hætt við þáttinn og koma með þennan þátt aftur. Maður getur allavega vona. :)