Ef Deborah Messing væri ekki þegar ráðin í hlutverk "Grace", gæti þetta verið þolanleg mynd. Hins vegar er þetta einfaldlega önnur saga af svekktri spónu með vandamál, sem ræður sér fylgdarmann (Dermot Mulroney) sem hún les um í tímaritsgrein Time til að ferðast til London í brúðkaup systur sinnar í London. Hversu nýr er þessi söguþráður? Hvorki fyndið né fjarska rómantískt, Wedding Date rennur yfir söguþráð blekkjandi kynlífs eftir brúður og besta manninn og borgaði fyrir fylgdarmenn til að láta myndina líta út fyrir að vera fjögur brúðkaup án Hugh, og örugglega blindgata samningur fyrir barnalega brúðgumann sem er fáfróð um kynferðissögu brúðar sinnar (Amy Adams). Þó Messing hafi fullkomnað hina bældu prinsessu, þrítug konu með misheppnaða sambandssögu, þá er taugaveiklun og drukkin hennar á enn eina gervifreyju einfaldlega endurgerð sjónvarpsþáttaröðarinnar hennar. Ef þessi kona er leikkona, fáðu þér hlutverk sem endurnýjar ekki það sem þegar er á besta tíma. Fullt af drukknum kvenkyns böndum, krikket sjónrænum brandara og Mulroney í handklæði (gott!), en myndin er leiðinleg með augljósu hamingjusamur endir. Væntanlegt framhald Messing: Skilnaðardagur.