Þessi sýning varð til þess að ég var líkamlega veik og algjörlega aðskilinn frá bresku samfélagi í heild. Það voru þættir eins og þessi og Blue Peter sem létu eins og það væri/væri engin stéttaskipting í Bretlandi. Þeir myndu alltaf segja hluti eins og; "Farðu inn í risið þitt og þú gætir fundið þetta.." eða "Farðu inn í bakgarðinn þinn í kvöld og..." - hvað með okkur "skúffu" verkamannakrakkana sem aldrei áttum "loft", og "bakgarð" „sem var ekkert annað en 1 metra ferningur af svölum á 14. hæð í ráðhúsi? Almannaútvarp - já rétt! Og í ofanálag var það afskaplega niðurdrepandi að sjá þessi heimsku, millistéttarbörn, sem eru upp á sitt eigið bakhlið, rugla saman með bita af gömlu plasti að skemmta sér... gera mér greiða, og "af hverju ekki" ferðu og klippir þig á úlnliðina eða tekur of stóran skammt af kók af peningum "mömmu og pabba"... þú gerir mig veikan