Þessi eina tegund er eins og fyrri mynd frá 1987 „Masters of the Universe“ byggð á teiknimyndinni „He-man“. Í grundvallaratriðum ertu með frábæran gamlan heim og þeir þurfa af einhverjum ástæðum að láta næstum öll hasar myndarinnar gerast á nútíma jörð. Jæja, ég býst við að það sé ekki svo nútíma jörð núna og að það sé forn heimur nú af undarlegum og holu góðra tíma liðinna. Jæja, ég býst við að ég geti skilið hvers vegna þeir settu í raun næstum allar kvikmyndir í nútímanum í hina og þessa mynd. Til að spara peninga í búningum og leikmyndum. Það er miklu auðveldara að endurskapa það sem er að gerast í nútíðinni en undarlegan heim eins og Eternia í He-man eða fornheimur með sértrúarsöfnuði og undarlegum pýramídum, fórnum og undarlegum verum sem faðma þig til dauða. Þessi mynd er gleymanleg og ekki mjög skemmtileg, fyrsta vísbending þín um að hún verði ekki besta mynd í heimi er að Robert Z'Dar er í henni. Það eina sem þessi hefur að gera eru dýrin sem eru ekki eins algeng í þessu eins og þau voru síðast. Marc Singer snýr aftur og það er leiðinlegt að virðast vera í þessu ástandi, gaurinn var frekar góður leikari sem minnkaði við að reyna að gera framhald af mynd sem virkilega þurfti ekki á henni að halda, og jafnvel þótt það gerði það kom það fimm árum of seint .