Annar hringur með apakónginum sem fer vestur....eins konar. Byrjar í miðjum einhverju hasarmyndinni fer myndin bara frá fyrsta ramma og áfram. Munkur og þrír lærisveinar hans fara til bæjar til að ná í heilögu súrurnar sem munu koma friði í heiminn þegar þau hafa verið þýdd og talað til heimsins. En illt afl hefur gripið inn í og ​​rænt öllum börnum bæjarins. Hið illa afl vill munkinn því ef þú borðar hann muntu lifa að eilífu. Handhafarnir berjast við myrkraöflin áður en þeir senda munkinn af valdi til öryggis (Munkurinn heldur að hann geti unnið einfaldlega með því að rökræða við vondu kallana). Munkurinn endar með fullt af eðlusnápum sem ætla á einhverjum tímapunkti að borða hann... hvernig sem vondu kallarnir koma og hann er á ferð með þeim ljótustu. Getur kvikmynd sem byrjar af teinunum farið úr skorðum? Ekki misskilja mig, ég var mjög hrifin af þessari mynd en hún er svo dreifður mynd og út um allt að söguþráður og rökfræði falla einfaldlega í burtu þar sem sumar senur taka einfaldlega upp miðjan hasar án þess að vita hvernig við komumst þangað (Síðasta baráttan við bjarga lærisveinunum er algjörlega út af vinstri sviði). Þetta er ein sóðalegasta mynd sem ég hef séð í nokkurn tíma, en hún fékk mig til að hlæja og brosa eins og ég hefði ekki komist út. Myndin byrjar og þú hefur ekki hugmynd um hvar hlutirnir eru og þá er það sem er á skjánum annað hvort áhugavert eða fyndið og þú ferð bara með það. Hvernig við komumst frá hlut til máls er oft út í hött. Það er fullt af undarlegum hliðum og undarlegum tilvísunum þegar við förum frá himni til hafs til geims í rifbein einhvers goðsagnadýrs til guðs veit hvert. Þessi mynd svífur út um allt sem hjálpar til við að halda henni skemmtilegri þar sem þú veist ekki hvar hún endar (og er ástæðan fyrir því að ég hef smáatriði í lágmarki) og hún er fyndin. Mjög mjög fyndin stundum.Og hasarinn er mjög gott, jafnvel þó að góður hluti af því sé óþarfi CGI hreyfimyndir (sem gefur fyrir nokkrar flottar myndir, gullna stafinn, köngulóarárásarmyndunina, engillinn á flugi...) Og það er mjög áhrifamikið. Hasar og gamanleikur fyrir utan þetta er í rauninni dásamleg ástarsaga. Sagan af ljótum heimskingja og munki sem á endanum verða ástfangin (og lenda í öðrum flækjum). Það er áhugavert að skoða eðli ástarinnar og hvað er sönn ást. Þú verður hrærður. Hins vegar mikið ég naut hennar Ég var enn pirraður yfir dreifingarmyndagerð hennar. Vanhæfni kvikmyndanna til að halda hugmyndum sínum saman og segja heila sögu særir myndina mjög og tekur frá ánægjunni í hvert sinn sem við komumst að óhöggi á veginum. hnökrar taka þig út úr myndinni sjálfri og gera þér grein fyrir því hversu mikið er verið að tjalda frá öðrum aðilum. Algjörlega þess virði að sjá þar sem hún hefur mörg val augnablik, vertu bara tilbúinn fyrir einhver högg og þú munt hafa það gott.