Við skulum losa okkur við gallann strax á toppnum - myndin hefði átt að vera miklu lengri. Ray Charles var frábær og heillandi maður sem lifir flóknu og krefjandi lífi. Það var einfaldlega engin leið að passa þetta allt - eða jafnvel snerta það allt - í venjulegri lengd kvikmynd. Í ljósi þess gerðu höfundar þessarar myndar aðdáunarvert (og ég er viss um að það er alveg ömurlegt) starf við að setja saman mynd sem gat ekki sagt alla söguna en tókst að setja fram dæmigert sýnishorn af manninum og tónlist hans. Styrkleikar Ray Charles komu í ljós alla myndina og veikleikar hans voru hvorki magnaðir né sykurhúðaðir. Við hefðum getað óskað eftir klukkutíma í viðbót til að rifja upp líf hans eftir 1980, en ég býst við að það hefði tilhneigingu til að breyta myndinni í virðingu og, á meðan það hefði líka gert ráð fyrir upplausn á nokkrum hlutum sem voru látnir hanga í lokin, á Jafnvægi Ég býst við að það hafi verið betra eins og það var kynnt. Nú að stóru spurningunni: hver eru skilyrðin fyrir Óskarsverðlaun? Við hjónin höfum séð ómældan fjölda kvikmynda á okkar árum, en við vorum strax sammála um að við höfum aldrei séð jafnfram Jamie Foxx. Mörkin á milli leikara og persóna voru ekki óljós – heldur hvarf hún alveg. Við höfðum heyrt mikið af hype áður en við sáum myndina, en þetta var óhugnanlegt. Foxx VAR Ray Charles. Þú horfðir ekki á myndina með það á tilfinningunni að þú værir að horfa á Foxx gera framúrskarandi starf við að túlka Ray Charles - þú horfðir á hana einhvern veginn með því að trúa eða skilja að þú værir að horfa á Ray Charles sjálfan. Ég veit ekki hvernig ég á að orða það annað. Við vorum gjörsamlega dolfallin. Ég viðurkenni að við höfum ekki séð allar aðrar sýningar til Óskarsverðlauna í ár, en það skiptir í raun engu máli. Foxx tók þetta upp á allt stig, sem við höfum aldrei orðið vitni að áður og efumst um að við munum nokkurn tíma sjá aftur. Ég get ekki hugsað mér aðra mynd sem ég hef nokkurn tíma séð þar sem manneskja sem gegnir hlutverki svo fullkomlega og sannfærandi varð manneskjan sem sýnd var. Við kveðjum þig, herra Foxx. Okkur skilst að óskarsverðlaunin hafa að gera með miklu meira en frammistöðuna, en hvort sem þú vinnur eða ekki, viljum við að þú vitir að þú hefur gert eitthvað sem er algjörlega í flokki út af fyrir sig og þú ættir að vera gríðarlega stoltur af því. þitt óviðjafnanlega afrek.P.S. Tónlistin var náttúrulega frábær. Ég sagði við eiginkonuna að ef það væri eitt augnablik í tónlistarsögunni sem ég vildi að ég hefði getað orðið vitni að, þá hefði það verið tilurð (í Kansas City, er það ekki?) Hvað sagði ég? Myndin stóð sig frábærlega með hana - vildi bara að ég hefði getað verið þarna!