Í "Love Crimes" eftir Lizzie Borden (1992) leikur Sean Young grimman D.A. í Atlanta. Hún er einfari sem blandar sér of djúpt inn í mál manns (Patrick Bergin) sem gerir sig sem frægan tískuljósmyndara og tælir konur, tekur málamiðlanir af þeim og yfirgefur þær svo. Auðvitað ákveður þessi harði einfari að fara í tískuljósið. líf shutterbug með því að gera sig að bráð sinni og ætla að draga hann fyrir rétt. Þau hittast, þau elskast, svo er það næsta sem hún veit, hún er yfir kjöltu hans og verður fyrir rassinum. (Athugið: rassgatið er aðeins í "ómetnu" útgáfu þessarar myndar. Útgáfan með R-einkunn sleppir því og nokkrum öðrum senum sem myndu gera söguþráðinn skýrari.) Þessi sálfræðilega spennumynd inniheldur nokkrar senur af nekt kvenna og truflandi myndir , eins og Bergin að elta eitt af fórnarlömbum sínum um herbergið, svífa á hana með reiðhestur. Sem spennumynd er "Love Crimes" upp á sitt besta þegar Sean Young er að spila katta-og-mús-leikinn sinn með Bergin, að reyna að grípa hann fyrir saknæmt athæfi. Það er ömurlegt að myndin endar ekki, hún hættir bara. Það er satt. Leikstjórinn Lizzie Borden er kannski nýbúin að segja söguna, en eftir 92 mínútur rúlla heimildirnar og við sitjum eftir með undarlegt "hvað gerðist?" ráðvilltur. Framkvæmd áætlunar Young er leikin í grípandi stíl, en skortur á samfelldum endi mun vera afgerandi fyrir suma áhorfendur. Dan (daneldorado@yahoo.com)