þetta varð sértrúarmynd hjá kínverskum háskólastúdentum, þó ég hafi ekki horft á hana fyrr en hún er sýnd á Channel4, Bretlandi. Full af listrænum svívirðingum, söguþráðurinn er miðlungs og óraunverulegur; „andinn“ sem það vill koma á framfæri er hvernig sjálfstæðir listamenn „streytast á móti markaðssetningu tónlistariðnaðarins“ og viðhalda „hreinleika listrænrar sálar“ og myndu ekki „selja sig fyrir óhreina peninga“. það er virkilega svimandi og yfirborðskennt; tvíræðingarnir eru aðallega aumkunarverðir. leiklist er léleg. sviðsmyndin er full af listfengi. þetta er fantasíumynd fyrir börn og það er allt og sumt