Vá. Söguþráðurinn í þessu var bara ótrúlega heimskulegur. Ég geri mér grein fyrir því að þessi mynd átti að vera af gríntegund. En samt, jafnvel vitleysa á að hafa að minnsta kosti einhvern óljósan skilning. Vatn er orðið ótrúlega sjaldgæft efni? Jæja, það er skrítið, miðað við að hert súrefni (eða oxað vetni) er eitt af þeim efnum sem til eru í alheiminum. . Og frekar auðvelt að gera. Skelltu saman vetnis- og súrefnisatómum, og voilà, vatn. Í stað vatns, hefði sjaldgæft dílítíumkristalla eða eitthvað slíkt mál hafa átt að vera notað sem söguþráður sem eitthvað sem sjóræningjar myndu sækjast eftir. Vatn sem söguþráður var bara heimskur, heimskur, heimskur. „Gómedían“ virtist erfið og tilgerðarleg og þvinguð. Gamanmyndin í sjónvarpsþáttunum „Red Dwarf“ var erfið og tilgerðarleg og þvinguð, en hún var reyndar skemmtileg. Hér í staðinn fannst mér eins og að segja: "Ha ha, þetta var bara svo fyndið, ég gleymdi að hlæja..."Andvarp... allir þessir peningar settir í leikmynd, búninga, leikara... þvílík sóun...frekar en bara að væla og væla og kvarta yfir haltu þess, ráðleggingar mínar til að gera það betra: 1) Notaðu trúverðugt plotttæki. 2) Losaðu þig við "gamanleikinn". Enginn leikaranna var í rauninni góður í þessu. Kvikmyndin myndi virka betur sem „alvarlegt“ hasarævintýri. Augljós ætlun höfundanna var að gera kjánalega gamanmynd, en þeir náðu því ekki alveg. Það er ekki líklegt að ég muni nokkurn tímann horfa á þetta aftur. Það er of mikið hakkverk.