Þessi 70s Show er besti sjónvarpsþáttur allra tíma, punktur. Það er þarna uppi með Andy Griffen Show, Saturday Night Live og Simpsons í bókinni minni. Þessi 70s þáttur hélt áfram í 8 árstíðir, sem allar snúast um hóp unglinga/ungra fullorðinna sem takast á við sambönd, aðskilnað frá foreldrum sínum og heildar framtíð þeirra. Aðalpersónurnar tvær, Eric og Donna, eru tveir unglingar sem búa í næsta húsi til hvors annars. Þau hafa búið í næsta húsi við hvert annað mestan hluta ævinnar og byrja bara að finna fyrir meiri tilfinningum hvort til annars í upphafi fyrsta tímabilsins. Stór hluti þáttarins snýst um hvernig samband þeirra virkar. Tvær aðrar persónur, Red og Kitty, eru foreldrar Erics. Rauður var í þjónustunni, svo hann ýtir við Eric í alvörunni. Kitty er bara hið gagnstæða. Þrátt fyrir að hún drekki mikið kemur hún fram við Eric og vini hans af mikilli alúð. Bob, nágranni þeirra, er augljóslega pabbi Donnu. Bob flissa um með nokkrum mismunandi konum í gegnum grófa sögu þáttarins. Bob pirrar Red líka að fullu. Persónan sem eftir er, Hyde, Kelso, Fez og Jackie, eru vinir Erics. Þeir leika einnig stórt hlutverk í sögu þáttarins. Jæja, fyrsta þáttaröðin er frábær. Þetta er þegar persónurnar eru farnar að finna fyrir nýjum hlutum hver fyrir annarri. Fyrsta þáttaröðin er frumleg, fyndin og skemmtileg. Önnur þáttaröðin er góð, þó hún sé ekki eins góð og sú fyrsta. Það er grundvallarframhald af því fyrsta. Eric og Donna eru saman og allt gengur vel. Þriðja árstíðin er í uppáhaldi hjá mér. Það fór til baka og fanga fyrstu árstíð tilfinningu og húmor. Ég held líka að eðli efnafræðinnar hafi batnað töluvert, sem gerði þáttinn enn skemmtilegri á að horfa. Fjórða þáttaröðin er ekki nærri eins góð. Eric og Donna Arne eru ekki saman í þessari, sem gerir sýninguna aðeins minna ánægjulega. Það er samt fyndið, þó ég hafi ekki notið þess eins mikið og fyrri árstíðirnar. Fimmta þáttaröðin er síðasta tímabilið sem ég naut alla leið í gegnum. Þetta er efri ár klíkunnar, svo það hjálpar virkilega við söguna. Fimmta þáttaröðin var líka með bestu endir allra tímabila. Sjötta þáttaröðin er góð að mestu leyti. Það er einstaklega fyndið, þó það fangi ekki tilfinninguna sem hinar árstíðirnar gerðu. Gengið er úr menntaskóla, svo ég trúi því að það hafi ekki bitnað á unglingnum sem fyrri árstíðirnar gerðu. Mér líkaði líka ekki síðustu þrír eða fjórir þættirnir með hliðsjón af því að þeir höfðu mikil dramatík yfir þeim. Sjöunda þáttaröðin fangar sömu tilfinningu og fimmta þáttaröðin hafði á vissan hátt, þó hún hafi ekki gert það alla leið. Ég naut sjöunda þáttaröðarinnar eins og ég gerði allar hinar og endirinn er frábær. Síðasta þáttaröðin var ömurleg. Eric var ekki í því, sem eyðilagði það. Kelso var heldur ekki í því að mestu, sem hjálpaði ekki. Ég hataði áttundu þáttaröðina fram að síðasta þætti. Mér fannst síðasti þátturinn mjög góður og viðeigandi endir á seríunni. Þannig að þegar á heildina er litið, ef þú hefur gaman af gamanleik skaltu prófa That 70s Show. Þeir hættu að gera nýja þætti, en þeir eru enn í sjónvarpinu. Ég mæli líka með að kaupa Seasons 1-7. Það er undir þér komið hvort þú vilt kaupa þáttaröð 8.