Þessi mynd skartar Ben Kingsley sem Frank, leigumorðingja nokkurra rússneskra mafíósa sem byggir á Buffalo. Hann er líka ofsafenginn alkóhólisti og það hefur valdið því að starfsframmistaða hans hefur minnkað. Eftir að hann sofnar í bílnum sínum á meðan á árekstri stendur, sendir mafíuforingi hans hann til San Francisco, þar sem hann á að mæta á AA fundi og fá vinnu sem aðstoðarmaður jarðarbúa. Ef þú heldur að þetta sé nákvæmlega ekkert vit, þá ertu ekki einn. Þetta versnar. Jæja, það lagast reyndar, en ekki áður en það verður mikið, miklu verra. Frank verður skyndilega skurðlæknir þrátt fyrir algjört þjálfunarleysi en viðbrögð hans við fólkið í útfararstofunni og AA fundunum eru áhugaverð. Áhorfandinn byrjar að róta fyrir honum þegar þeir taka eftir jákvæðum breytingum á lífi hans. Luke Wilson er kærkomin viðbót sem styrktaraðili Frank, þó hann fái nánast ekkert að gera (persónan hans segir okkur að hann sé samkynhneigður, en þetta hefur á endanum enga þýðingu). Myndin sökkva sér út í fávitaskap með kynningu á Tea Leoni persónunni. Hún er algjörlega veruleikafirrt og hlutverk hennar sem ástaráhuga Franks svíður, þar sem leikararnir tveir hafa enga efnafræði saman. Um það leyti sem hún kemur inn í myndina verður Frank mun minna heillandi sem persóna. Lýsing hans er að því er virðist tilviljunarkennd; það er ekkert samræmi í hegðun hans. Gamanmyndin er lágstemmd og aðeins fyndin með hléum, sérstaklega vonbrigði miðað við kómískan ætternis leikarahópsins. Vandamál eru mikil í þessari. Hreimur Kingsley er hræðilegur og ósamræmi. Það skiptast á ítölsku, rússnesku og rómönsku. Í gegnum kvikmyndina segir Frank við fjölmörgum að hann sé leigumorðingi (þar á meðal heilum AA-hópi), en enginn virðist vera sama eða vilja gera neitt í því. Myndin byggir á klisjusenum til að koma henni í gegnum lokaþáttinn, einkum þegar óþolandi persóna Leoni eltir Frank niður á flugvellinum, rétt þegar hann er að fara um borð í flug aftur til Buffalo. Þó hún hafi sterkar forsendur og áhugaverða fyrstu hálftíma verður myndin fljótt algjör hörmung og breytist í algjöra vitleysu. Í lok myndarinnar fagnar Frank eins árs edrú. Ég vonast til að fagna mörgum, mörgum árum af því að hafa ekki séð "You Kill Me". Einkunnin mín: D+