Hinn miskunnarlausi málaliði Bruno Rivera (Paul Naschy í hámarks viðbjóðslegu formi) svíkur óléttu maka sinn/kærustu Meiko (vel leikinn af Eiko Nagashima) til þess að eignast stórfé í stolnum demöntum. En Meiko nær að særa Bruno alvarlega áður en hann kemst í burtu. Bruno vindur upp á glæsilegum skála hins góðlega ríka læknis Don Simon (fín frammistaða Lautaro Murua). Hann vekur líka athygli tveggja heittelskuðu dætra Simons: hinnar eldheitu Monicu (glöðu Silviu Aguiler) og hinnar sætu Aliciu (fínlega skrifuð af hinni yndislegu Azucenu Hernandez). Bruno áttar sig þó fljótlega á því að eitthvað er mjög að við þennan einangraða stað og ætlar að flýja eins fljótt og hann getur. Á meðan reynir bitur Meiko að finna Bruno svo hún geti hefnt sín á honum. Naschy, sem skrifaði og leikstýrði jafnt sem stjörnum, býr til einn af undarlegustu, snúnustu og rangsnúnustu hryllingsbílum sínum sem nokkru sinni hefur verið sýndur með þessum fádæma skrýtni. Hinn óviðjafnanlegi söguþráður og dularfulla andrúmsloftið verða skrítnari og pirrandi eftir því sem sögunni vindur fram, sem leiðir að lokum til virkilega óvæntrar og óvæntrar niðurlags. Þessi mynd nýtur ennfremur góðs af einstaka augnablikum af grafískri dásemd (passaðu þig á eftirminnilegu atvikinu þar sem einn fátækur gaur er étinn lifandi af grimmum holdætandi svínum!), flottri kvikmyndatöku Alejandro Ulloa og sæmilegri nektarmynd og mjúku kynlífi. Góðar hliðarbeygjur hjá Roxana Dupre í hlutverki hinnar brjáluðu vinnukonu Raquel, Pepe Ruiz sem ástfangna leikstrákinn Don Serafin og Julia Saly í hlutverki hinnar brjáluðu Teresu. Ánægjulega ljótur og verðugur áfallari.