Ég verð að viðurkenna að í fyrstu hafði ég áhyggjur af Farscape. Upphafsþátturinn var ekki mjög sterkur og ég fór að hafa áhyggjur af því sem koma skyldi. Hins vegar, þegar það var komið inn á kunnuglegt svæði Henson með snjöllu kímnigáfunni, sameinuðust hinar einstöku og viðvarandi persónur og sannfærandi sagan og skapaði framúrskarandi vísindaskáldskap. Sagan fjallar um John Crichton (leikinn af Ben Browder) vísindamanni sem hefur þróað geimskip og kenningu sem reiða sig á framdrif í slingu. Hins vegar, í fyrstu prófuninni, lendir farkostur hans á óþekktu segulsviði og hann er knúinn inn í óþekkta vetrarbraut, þar sem hann lendir í miðri baráttu milli fanga á flótta (á geimskipinu Moya) og friðargæsluliða (mannanna sem framfylgja þeim) . Hann er bókstaflega dreginn inn í fangaskipið og eftir margar flækjur finnur hann sig sameinaðan föngunum (Ka D'argo, Luxom stríðsmaður; Pa'U Zhaan, Delvian prestkona; Rygel XVI, steypt af stóli; og Aeryn Sun, friðargæslumaður sem hefur treglega gengið til liðs við áhöfnina). Með frábærum tæknibrellum, hóflegri förðun og leikbrúðum og vélmennum sem fara yfir Henson staðal fullkomnunar; auk mjög vel skrifuð saga og karakterdrifinn söguþráður lítur FarScape út fyrir að vera frábærlega frumleg, skapandi og snjöll vísindaskáldsagnasería.