Núna líkar mér við Victor Herbert. Og mér líkar við Mary Martin og Allan Jones. En það hefði verið gaman að sjá alvöru ævisögu Victors Herberts. Walter Connolly eins og Herbert hefur ágætis líkindi við hann á síðari árum hans Jones og Martin syngja þó fallega. Herbert tónlistin er bara þarna til að prýða söguþráðinn varðandi þessa tvo tónlistarflytjendur. John Ramsay eftir Jones er veikburða persóna, mjög lík Gaylord Ravenal í Showboat sem Jones lék líka. Hvað Mary Martin varðar, þá er það ráðgáta hvers vegna hún átti aldrei góðan Hollywood feril. Hún gerði myndir með Bing Crosby og Dick Powell auk þessa. Hún stóð sig vel en kvikmyndaáhorfendur tóku henni ekki. Besta tónlistarstundin í myndinni er Jones og Martin í dúett af Thine Alone. Upptökurnar sem ég á af laginu eru einstaklingsbundnar og það var samið sem dúett. Það er líka notalegt atriði þar sem Jones og Martin hjóla og skipta um Herbert lög á meðan þeir hjóla. Hinn raunverulegi Victor Herbert með kvenkyns og írskan ættjarðarbakgrunn og tónlistarþjálfun sína í Þýskalandi þar sem hann þróaði með sér ást fyrir öllu sem þýsku hefði verið heillandi. nám. Hann var líka sellóvirtúós áður en hann sneri sér að tónsmíðum í fullu starfi. Ég verð að taka sterka undantekningu frá gagnrýnandanum sem sagði að Cuddles Sakall hefði verið góður Victor Herbert. Sakall sem írskur, HALLÓ.Fín mynd, en alvöru Vic hefði verið svo miklu betri.