Þessi grípandi (sem það ætti ekki að vera) lággæða spænska arðrán (alveg tamt gæti ég bætt við) lítur vel út, en ha? Leyfðu mér að orða þetta aftur "ha?". Reyndar orðið "ha?" myndi fara ansi mikið í gegnum huga þinn. Ekkert meikar sens, né reynir það líka. Ég veit bara ekki hvort það er flókið dularfullt eða bara ruglað rugl, en það er ekki hægt að neita því hversu viðburðaríkt, undarlegt og orðamikið það líður. dreifð saga af ljósmyndaranum Mario (leikinn af John Caffari sem blásar fyrir brjóstið, en yfirvaraskeggið er dauður hringir fyrir hinn merka Mario Nintendo. Hverjar eru líkurnar á því?) sem sleppir kærustu sinni heima og rekst á unga konu (glæsilega festa Patty Shepard) hvern hann biður um að koma með sér í ljósmyndaverkefni, þar sem þeir á þessu afskekkta fjallaathvarfi rekast á nokkrar hettuklæddar nornir. Horfðu framhjá óhengdu söguþræðinum og veltu þér í því sem er einfaldlega skapmikið stykki af andrúmslofti og vaxandi óróleika. Raul Artigot leikstýrir fáum óvenjulegu myndefni og hrollvekjandi köflum, en virðist að mestu leyti ekki til og einbeittur rétt eins og skrif hans. Áberandi kvikmyndataka Ramon Sempere dregur upp hið þokkafulla landslag þegar við njótum fallegs útsýnis og látum tímann líða í rólegheitum. Hins vegar eru ákveðin svæði þar sem of dimmt var til að sjá hvað var að gerast. Hin ofboðslega sprengjufulla og yfirþyrmandi skor Fernando Garcia Morcillo blandast ótrúlega vel saman við áráttuþétta stemningu sem skapast. Leiðtogarnir eru færir, en það er líka traustur hópur (valið er Víctor Israel) af aukaleikjum. Hæg og lítinn áhuga, en þessi draumkennda uppsetning (sem virðist halda áfram og áfram) nær að halda þér fylgist með þar til henni lýkur.