Það er gott hlaup um verðmiðann á silki negligee. Bimboið á skrifstofunni sýnir kaupið sem hún fékk fyrir $22 (nærmynd af merkinu). Seinna finnur Mary Astor merkið í svefnherbergi yfirmannsins (sönnun þess að bimbo hafi sofið hjá honum). Enn seinna er Mary Astor að fara að eiga í ástarsambandi við Ricardo Cortez, lítur á verðmiðann á silki negligíinu hennar ($14) og er minnt á hversu ógeð hún var yfir bimbonum, sem og þá staðreynd að hún hefur eytt $8 minna en "aukaberasta" konan sem hún hefur hitt. Þetta hljómar sem augljós siðferðisbreyting, en það var vel gert. Myndin væri sterkari ef persóna Robert Ames hefði verið leikin af kraftmeiri leikara (hann er of lágstemmd fyrir sjálfgerðan sölumann og hann eyðir megninu af myndinni með andlitið snúið frá myndavélinni), og ef Ricardo Cortez hafði fengið meira að gera en að brosa kaldhæðnislega. Báðar karlkyns aðalhlutverkin eru blíð og gleymanleg og hindrast af pönnukökukarlförðuninni sem er svo vinsæl á tímum þessarar myndar. Hins vegar er Mary Astor persónan áhugaverð, aðlaðandi og trúverðug. Á bak við lokaðar hurðir er vel þess virði að skoða.