Alveg aftur árið 1996 gaf einn af farþegaflugmönnum þar sem ég vann mér eintak af þessari mynd. Hann sagði mér að það myndi fá mig til að gráta. Ég trúði honum aldrei og við gerðum meira að segja veðmál. Eftir að hafa séð myndina .... grét ég fötu! Jafnvel eftir að hafa séð myndina fann ég mig grátandi inn á baðherbergi. Þetta var í rauninni mest áhrifaríkasta mynd sem ég hef séð. Mér líkar við þáttinn þar sem móðir Dexter stóð frammi fyrir móður Erics var línan eitthvað eins og... "Besti vinur sona þinna dó bara í dag..og það verður ekki auðvelt...ef þú leggur einhvern tíma hendur á hann aftur... Ég mun drepa þig!" Síðasti hlutinn þar sem Dexter tók skóinn hans Eric var atriði sem aldrei fór úr huga mér fyrr en í dag. Í hreinskilni sagt, bara það að hugsa um það fær augun í grát. Saga um hvað sönn vinátta snýst um. Kærastan mín elskaði það líka... Hún hataði mig fyrir að leyfa henni að sjá myndina. Ég grét í fötu, hún grét í á.