Til að byrja með hitti ég leikstjórann einu sinni þegar hann var að fara á endursýningar WW2 með tímabilskvikmyndavél og gera myndbönd af atburðunum sem litu HJÁLFLEGA vel út. Mikið vildi ég að hann hefði haldið þessu áfram. Vegna þess að eins mikið og ég fagna því sem hann áorkaði á greinilega „næstum engu“ kostnaðarhámarki, þegar ég spratt út DVD-diskinn, velti ég því bara fyrir mér hvers vegna ég sat í næstum tveimur klukkustundum af engu. Það er enginn alvöru söguþráður til að tala um, þér er alveg sama hvað verður um persónurnar (kannski ítölsku hermennina og einhverja Þjóðverja), og endirinn er enn ein "listamyndin" athugasemdin um tilgangsleysi stríðs. Ég hefði getað sagt einhverjum hvernig þetta myndi enda þegar ég komst í gegnum fyrstu tíu mínúturnar. ÉG VISSI að Þjóðverjar myndu fá nokkra hetjulega sjálfboðaliða til að berjast til dauða, ég vissi að flestir Quartmaster GIs yrðu drepnir, það var bara of augljóst! Og á meðan ég er við efnið, var ég hneykslaður að sjá svo mikið af Axis hliðinni gert vel, samt GI hliðinni gert kómískt. Öll persónuþróunin var greinilega fyrir hlutverk sem ekki töluðu ensku. GI-ingarnir urðu einfaldlega harðir í þessari mynd. Og ég get ekki annað en velt því fyrir mér hvort þeir hafi jafnvel verið með einhvern á tökustað sem skildi hvernig bandaríski herinn virkar? Setningarnar, hugtökin, aðgerðir, voru greinilega skrifaðar af einhverjum sem hafði enga þekkingu á bandaríska hernum. Hefði ég nú vitað hver hefði leikstýrt þessari mynd hefði ég svarið að hún væri leikstýrð og skrifuð af þýskum...