Annar tvöfaldur noir á einum diski frá Warner Home Video og langbetri af myndunum tveimur er stórkostleg spennumynd RKO frá 1950 "Where Danger Loves". Þetta er eftirminnileg klassík með frábærum leikarahópum í Robert Mitchum, Faith Domergue og Claude Rains. Skörplega ljósmynduð í Black & White af Nicholas Musuraca og var þétt leikstýrt af John Farrow. "Where Danger Lives" er gott dæmi um noir-stíl myndagerðar og verður alltaf minnst fyrir stílhreint handverk sem var fortíð Hollywood - (Sjá umfjöllun mína í heild sinni). Því miður er ekkert af ofangreindu lofi hægt að beita til annars. bíómynd á disknum, hinn ömurlegi MGM 1949 óþefjandi SPENNA! Illa skrifuð (Allen Rivkin) og leikstýrt af John Berry, þessi mynd er full af fáránlegum persónulýsingum og ólíklegum aðstæðum. Hið óhugsandi samband á milli milds háttaðs og dónalegs lyfjafræðings - hógværlega leikinn af Richard Baseheart - og augljóslega fljúgandi eiginkonu hans (auðvalda Audrey Totter) er algjörlega ósennilegt og ósannfærandi (hvernig í ósköpunum þau náðu saman í fyrsta lagi er nokkur ágiskun). Síðan þegar hún „í óvænt“ sleppir honum fyrir einn af leikfélögum sínum (Lloyd Gough), huglítill lyfjafræðingur okkar, í stað þess að vera í sæluvímu og yfir tunglinu með nýfengna gæfu sína, ætlar hún að hefna sín og reyna að drepa Gough en á síðustu stundu sleppur . Gaurinn verður samt myrtur og lyfjafræðingurinn okkar er strax grunaður af morðspæjaranum Barry Sullivan (önnur bragðdaufur gjörningur). Svo hver drap hann? Jæja, á þessu stigi myndarinnar gæti þér í raun ekki verið meira sama þar sem hún er öll svo illa útfærð og gerð fáránleg af leikstjóranum Berry. Herra Berry hefur ekki hugmynd um skeið og getur ekki dælt einu sinni smá stíl inn í hlutinn. Það er ekkert sem hann getur sett fyrir framan myndavélina sem kemur í veg fyrir að þú kinkar kolli! Eina SPENNAN sem er að finna í þessari mynd er í gúmmíbandinu sem er strekkt til hins ýtrasta og smellur í fingrum Barry Sullivan þegar hann gefur kynninguna við opnun myndarinnar. Svo mikið fyrir það! Óheppileg tilraun! C'est La Vie! Það besta við þennan kalkún er slétt einlita kvikmyndataka eftir hinn frábæra Harry Stradling, áhrifaríkt tónverk eftir ungan Andre Previn og snemma dramatísk framkoma hinnar yndislegu Cyd Charisse áður en hún fann dansskóna sína. Hæ! - kannski hefði hún getað bjargað myndinni ef hún hefði gefið okkur nokkur skref og nokkra píróettur! HUH? Í þágu þess eru hins vegar haugarnir af aukahlutum sem fylgja með sem státar af stiklum, athugasemdum og leikmyndum fyrir báðar myndirnar. En diskurinn er þess virði einn og sér fyrir RKO Mitchum klassíkina!