Þetta er miklu verra en þessar hræðilegu Laurel og Hardy teiknimyndir sjöunda áratugarins. Þeir voru hræðilegir, en að minnsta kosti voru þeir einfaldir ripoffs af þáverandi Stan og Ollie endurvakningu. Nýir áhorfendur höfðu enduruppgötvað kómíska snilld þeirra hjóna og teiknimyndirnar voru geðveikt sorp sem ætlað var að græða á áhuga barna. Það mátti búast við því. En hvernig reynir maður einu sinni að hagræða þessu verki... Ég get ekki einu sinni hugsað um orð. Ég er viss um að framleiðendurnir vonuðust til að það myndi einhvern veginn hvetja til annarrar Laurel og Hardy endurvakningar, en þú getur ekki vakið áhuga á fortíðinni með grunnri og ófyndinni skopmynd af því sem gerði frumlagið svo aðlaðandi. Impressjónistarnir (ég hika við að kalla þá leikara) gera Vegas leik og þar á það heima. Söguþráðurinn er jafnvel fábreytilegri en þeir sem notaðir voru í gamla daga, þar sem reynt er að teygja fram tveggja hjóla hugmyndir að þætti. Ef þessi mynd væri fyrsta útsetning einhvers fyrir ALVÖRU Laurel og Hardy, þá er ég viss um að áhorfandinn myndi afneita orðspori upprunalega tvíeykisins sem ellilífeyrishafti. Eina myndin sem ég hata verri en þetta er I SPIT ON YOUR GRAVE. Og viti menn, þessir kvikmyndagerðarmenn gerðu það sama við Stan og Ollie.