Táknræn notkun hluta, klipping forms, staða persóna í atriðinu... þetta var allt notað af svo gleðilegri yfirgefningu af Hitchcock að þú sérð í raun hvaða frjóa snilld hann hafði. Hvernig eiginkonan færist úr einu horni hringsins í annað eftir því sem átökin halda áfram, klippingin þegar giftingarhringurinn er settur á fingur hennar... þó að þetta kunni að virðast svolítið augljóst miðað við nútíma mælikvarða, á þögla tímum sem þeir töluðu bindi um söguna án þess að orð sé talað. Jafnvel titillinn hefur að minnsta kosti fjórar merkingar sem ég get séð; hnefaleikahringurinn, giftingarhringurinn, armbandið sem elskhuginn kaupir og ástarþríhyrningurinn í hjarta sögunnar.