Ekki einu sinni Timothy Hutton eða David Duchovny gátu bjargað þessum dauða fiski kvikmyndar. Til að byrja með var handritið örugglega skrifað til að gera B-mynd, en einhvern veginn Duchovny (að leita að stjörnufarartæki til að lyfta sér upp úr sjónvarpinu) og Hutton (að leita að "tvo" af "einn-tveir kýla" hann hafði vonað að myndi skilgreina feril sinn eftir að „Venjulegt fólk“ festist við myndina. Skemmtilegar línur, stórar lélegar þurrkur frá senu til senu (Komdu svo - hver notar þurrkur eftir 12. bekkjar fjarskiptatíma?) og venjulegur gamall slæmur leikur sökkva þessari mynd. Jafnvel Duchovny er ekki ónæmur fyrir slæmu leikaraplágunni sem þessi mynd er. Aðeins Timothy Hutton rís yfir efnið yfirleitt. Ég verð að viðurkenna að ég fann fyrir sársauka Duchovny þegar hann las línurnar sem eru talsetningin. Á meðan ég fann sjálfan mig að hlæja þegar ég er viss um að leikstjórinn vildi að ég yrði skelfingu lostin, bjó ekkert mig undir lokalínuna í talsetningu Duchonvey: „ef þig vantar einhvern tíma lækni, vertu viss um að hringja í 911. Ef aðeins myndverið hefði hringt í 911, hefði þessi kvikmyndahundur aldrei verið gerður. Forðastu hvað sem það kostar.