Áður en hann horfir á þessa mynd legg ég til að áhorfandinn leggi frá sér allar væntingar um að fórnarlömb glæpanna sem lýst er fái jafna meðferð og tillitssemi og gerendur. Það hafa verið margar kvikmyndir um fórnarlömb glæpa. Þessi fjallar um morðingjann."Dead Man Walking" finnur raunsæi í einfaldleika sögunnar: það eru engir crack-lögfræðingar sem koma til að bjarga William Poncelet og engar dramatískar söguflækjur. Myndin reynir ekki að setja hann í gott ljós; hann er sekur, hann er viðbjóðslegur, er rasisti og bar ábyrgð á svívirðilegum morðum. Í ljósi alls þessa erum við beðin um að gera eitthvað mjög erfitt: líta á hann sem manneskju þrátt fyrir glæpi hans. Þannig ögrar myndin þeirri hugmynd að dauðarefsing veiti „réttlæti“. Hvort sem þú ert með eða á móti dauðarefsingum vekur myndin upp spurningar um hvort hinir seku geti fundið lausn, misrétti í réttarkerfinu og réttmæti dauðarefsinga. Frábær frammistaða bæði Susan Sarandon og Sean Penn. Sérstaklega sýna síðustu augnablik myndarinnar hina raunverulegu dýpt getu Penns.