Þessi mynd var svo hröð að ég held að ég hafi ekki blikkað þegar ég horfði á hana. Hvert ákafar ástandið á eftir öðru hélt mér límdri við settið. Hins vegar hefði ég viljað sjá Corey Feldman miklu meira á þessari mynd. Hann stelur bara hverri senu sem hann er í. Þetta gæti verið uppáhalds Corey frammistaðan mín fyrir fullorðna. Endirinn var snjall og ólíkt öðrum myndum sem hverfa frá því að slíta líkamshluta viðkunnanlegra aukapersóna, þá fer þessi mynd fyrir það! Mér fannst gaman að þetta væri ekki myndrænt blóð og gormur heldur skildi meira eftir ímyndunarafl áhorfandans. Bravó. Ég þurfti bókstaflega að þerra svita af enninu á mér í þessari tilteknu pyntingarmynd með pappírsskera. Á endanum virkar myndin vegna viðkunnanlegrar aðalpersónu hennar og frábærrar nærveru uppáhalds vonda stráksins míns allra tíma, James Remar (48 Hours, manstu?) Ég mæli eindregið með þessari mynd fyrir alla sem vilja svitna.