Þetta er án efa ein besta mynd sem ég hef séð. Í fyrsta skipti sem ég sá hana var ég um 9 eða 10 ára. Ég byrjaði að leita einhvern tíma fyrir nauðgunarsenuna. Og þegar ég sá hana var ég mjög hneykslaður að hugsa "Hvaða sjúk mynd er þetta?". Í dag hef ég séð hana frá upphafi og skilið virkilega hversu frábær þessi mynd er í raun. Það er spennandi, ógnvekjandi, átakanlegt og á sinn einstaka hátt truflandi. En það besta við þetta er endirinn þar sem áhorfendum er sýnt að þessi upplifun mun ásækja persónurnar það sem eftir er ævinnar. Það mun kvelja samvisku þeirra og þeir munu hafa áhyggjur það sem eftir er af lífi sínu um líkin sem finnast í ánni. Og það er ekkert sem þeir geta gert í því, þetta er eitthvað sem þeir verða að lifa með. Þessi endir er einn óhamingjusamasti endir kvikmyndasögunnar og mjög snjall, ljómandi og hryllilegur. Og leikurinn er líka frábær, sérstaklega Jon Voight og Burt Reynolds. Stórglæsilegur leikur í þessari mynd. Allt í allt hefur John Boorman búið til eina bestu kvikmynd í kvikmyndasögunni eftir skáldsögu Dick Chaney. Verður að sjá fyrir alla kvikmyndaunnendur