Sá þessa mynd í fyrsta skipti í gær og naut hennar í botn. Ég er nemandi í skjáskrifum og ég elskaði hvernig minniháttar persónurnar gripu inn í þegar eitthvað mikilvægt/loftslag gerðist í senu. Mér fannst samræðan mjög skörp og forsendur sögunnar eru frekar átakanlegar - á ákveðnum tímapunkti er Barbara Stanwyck opinskátt að daðra við kærasta dóttur sinnar; OG endurvekja einhverja ástríðu í eiginmanni sínum sem hún hefur ekki séð í tíu ár; OG með skotmerkinu „tveir skot og svo eitt“ krækir hún í gamla skálkafélaga sinn, hollenska (ástæðan fyrir því að hún fór úr bænum í fyrsta lagi!) ALLT Á SAMA TÍMA! Hinn siðferðilegi meirihluti hlýtur að hafa verið algjörlega reiður þegar þeir sáu þessa mynd aftur á fimmta áratugnum. Elska búninga og kvikmyndatöku og umræðuna beint frá mjöðminni - bara til að horfa á Barböru Stanwyck og Co gera 'Bunny knúsið' er næg ástæða til að leigja þessi mynd á DVD.Ein besta mynd frá því tímabili sem ég hef séð í langan tíma.