Jæja til að svara spurningu eins manns um "af hverju man enginn eftir þessari mynd?" það er vegna þess að í rauninni sáu það ekki margir árið 1978 og það hefur ekki verið sýnt mikið í sjónvarpi síðan. (Ef það er á myndbandi væri það frétt fyrir mig!) Jafnvel á tímum stundum hugalausra gamanmynda sem var á áttunda áratugnum, höfðu kvikmyndagestir gáfurnar til að forðast þessa mynd. Nema þeir elska Billy Crytal, Paul Lynde eða Joan Rivers "svo" mikið! Paul Lynde var fyndnari í "Bewitched" eða "Hollywood Squares" en hér. Joan Rivers á þessum tíma á ferlinum var að hlæja að gera grimma brandara um þyngdarleysi söngkonunnar Karen Carpenter! Har-har Joan! Það virðist líka eins og hvert "nokkuð" frægt nafn frá þessum tíma sé í leikarahópnum. (Það sem kemur mest á óvart er Doris Roberts síðar í "Everybody Loves Raymond".) Hvað sem því líður, nokkuð góð hugmynd að söguþræði, fer maður að verða óléttur í stað konunnar hér. Með hjálp karlkyns vinar kemst Crystal upp með krókavél til að missa endanlega meydóminn en vegna þess að hún var „á toppnum“ í stað hans verður hann óléttur! (Athugasemd um konur sem taka valdastöður frá körlum). Magi Kristals vex, hann fer í gegnum allar kvenkyns tilfinningar og tengdar tilfinningar. Því miður er hann nú félagslega misskilinn útskúfun! Hann er ráðist af múg sem vill að honum sé nuddað út (býst ég við). Hann neyðist til að fara í einangrun til að eignast barnið sitt...í hlöðu. Eða ef þú vilt, jötu (Guð einn veit hvaðan hún gæti hafa farið! Ewwww!) Það kemur í ljós (ekkert sjokk hér) að vera stelpa! Allt annað við þessa mynd er einskis virði og gleymanlegt, húmorinn er á menntaskólastigi eða minna. 2 stjörnur fyrir góða hugmynd og nokkrar góðar og viðeigandi augnablik með Billy Crystal. Hunsa restina af Rabitt Test, það slær í gegn! Ég trúi ekki að Roddy McDowell hafi skrifað undir heldur! (END)