Fyrsta skiptið sem ég sá þessa mynd var á níunda áratugnum sem lítill strákur. Pabbi minn tók það reyndar upp úr sjónvarpinu. Ég hlýt að hafa horft á er meira en 20 sinnum, áður en tiltölulega nýleg útgáfa á DVD. Ég auðvitað keypti og horfði á DVD og var hissa á því hversu mikið samtalið hafði breyst. Í fyrstu útgáfunni, sem ég er enn með á VHS, var stemning myndarinnar, þökk sé samræðunni, í raun mjög dökk. Hins vegar er nýja útgáfan, með Van Der Beek o.fl., kómískari. Til að orða það á annan hátt er það eins og að horfa á upprunalegu bandarísku útgáfuna af Akira með þeirri talsetningu, áður en þú horfir á endurgerða útgáfuna með bókstaflegri þýðingu á japönsku.I' Ég kvarta á engan hátt, sagan og gæði hreyfimynda eru ekki dregin frá, en það vekur spurningu hvort Miyazaki hafi ætlað sér ljósari eða dekkri frásögn og þema í mynd sinni.....