Vá, eftir að hafa rústað disknum af Timo Roses „Rout City“ eftir um það bil 15 mínútur (South Park snýst um meira en tilgangslausa bölvun... ætli sumir skilji það bara ekki) hafði ég áhuga á þessari mynd. Ég las nokkuð jákvætt efni og umbúðir og útlit myndarinnar virtust langt frá því algjöru rusli sem ég bjóst við eftir "Rout city". Furðu: Myndin er ekki algjört rusl en vandamálið virðist vera nákvæmlega það. Timo Rose reynir að feta í fótspor þýska hryllings-/splatterbíósins eins og Olaf Ittenbach og þess háttar. Það þýðir að „Barricade“ er á köflum afskaplega grátlegt og ítarlegt. The Gore FX eru í raun ekki trúverðugir en í lagi, leiklistin er í lagi en í sumum tilfellum látlaus. Hillbilly skvísan í upphafsröðinni er fáránleg og batnar ekki fyrr en hún er tekin. Svo hvað er vandamálið... myndin er grátbrosleg, hefur dæmigerða þýska neðanjarðarstemning (þar á meðal klassískar kúluskot í blóði), OK FX og nútímalegt yfirbragð eins og umbúðirnar sem þegar var lofað?! 1. Handritið er alls BS. Þú færð dæmigerða hillbilly/lost in the woods sögu með einhverjum strákum+gal sem tjaldaði út og hittir úrkynjaða hillbilly fjölskyldu. Allt er bara að leiða í átt að pyntingum/limlestingum og virðist ótrúlega tilviljanakennt og tilgangslaust. Þetta er það fyrsta sem gerir "Barricade" hálfkæring.2. Random er líka fullkomin lýsing fyrir mikið af myndavélavinnunni (mér líkaði vel við endurtekna klippinguna á pincetinu í útbreiddu bobbýpyntingarsenunni... annað hvort áttu þeir ekkert efni eða ritstjórinn vinnur í byggingavöruverslun). Jafnvel verri klippingin... vissulega er hún nútímaleg og miklu betri en margar aðrar kvikmyndir í tegundinni en hún er tilviljunarkennd. Þú fékkst ofnotkun á þessum dæmigerðu útsetningaráhrifum alls staðar og án merkingar ... það er bara til staðar ... allan tímann. Svo er eitthvað kornótt/hávaðasamt kvikmyndaútlit sem líka er bara hent hér og þar fyrir sakir, ég skil ekki meininguna.3. Eins og áðurnefndu áhrifin er mikið af endurteknum hlutum hér inni. Til dæmis er flestum drápunum breytt með mörgum endurteknum stungum og kýlum. Það er í lagi einu sinni en hér er það pirrandi og falsað, sérstaklega undir lokin. Pirrandi einkennir líka "tónlistina" sem er varanlega notuð án þess að bakgrunnurinn breytist. Það líður ekki á löngu þar til það gerir myndina varla þolanlega.4. Af þessu öllu kemur stærsta vandamál þessarar myndar (og margra annarra að mínu mati). Ef þú gerir splatter-mynd með rusli finnst það frekar fáránlegt að pússa hana með sérstökum FX og nýrri skólaklippingu. Það lítur út fyrir að þeir taki þessu allt of alvarlega. Það er ekkert gaman vegna þess að almennilegir FX FX eru látlausir í þessu samhengi. Og þar sem hin klassísku FX eru í lagi, þá lítur FX tölvunnar í senum eins og hnífa í munninn eða byssuskotin í lokin frekar kjánalega út (og þrívíddarsplatter fer að mestu í taugarnar á mér, jafnvel í kvikmyndum með budget og ágætis þrívíddarlistamenn). velti því fyrir mér hvort tími alvarlegra splatter-mynda sé liðinn og "Barricade" sé bara enn eitt dæmið, það gæti verið kominn tími til að setja það í gröfina. Það er ekkert skemmtilegt, hefur engan karakter og er of drasl fyrir útlitið. Handritið er ódýr tilraun á „Wrong Turn“ og „TCM“ sem leiðir nákvæmlega hvergi. Þú getur tekið því bókstaflega... endirinn er bara til staðar og eins tilviljanakenndur og margt annað hérna ("Ég elska þig" í skvettu... komdu!!). „Barricade“ reynir að innlima margt og tekst ekki...þú getur örugglega spólað áfram í gegnum þessa mynd fyrir umfangsmikla iðranhreinsun, bráðnun á sýru andliti, klemmu í geirvörtum og klassískt föstudags 13. stíll stungna hjóna á meðan fingra í tjaldi (blóðugt). bobbingar húrra!). En það er mjög erfitt að komast í gegnum þetta. Algjör bilun sérstaklega vegna þess að þú sérð að það gæti hafa verið eitthvað.