"Hátíð allra heilagra?" Hvar...? Hvenær...?Var söguþráði og þema Hátíð allra heilagra klippt út? Þvílík sóun á dásamlegum titli! Það er aldrei neitt í sögunni sem hefur fjarlægustu tengingu við "hátíð allra heilagra". Það er heldur ekkert í sögunni um „All Souls Day“ sem hugtakið vísar til. Af hverju að nenna að nota þennan titil ef þú ætlar aldrei að setja inn einhvers konar söguþráð eða þema um "Allra sálna dag" eða "hátíð allra heilagra"? Vandræðalega slæmt handrit og áhugamannaskrif Hvernig drógu þeir svona mikla hæfileika að þessum klungum? Skrifin eru svo áhugaverð - persónur sem hafa þekkst alla ævi fara í stórar langar ræður um ævisögu sína í þágu áhorfenda. Alls ekki hvernig fólk talar saman. Hvað var leikstjórinn að hugsa? Leikstjórnin er ekki síður slæm! Þvingaður og of vísvitandi stíllinn finnst áhugamaður. Í einni senu er persóna að öskra „Taktu hendurnar af mér“ og ENGINN snertir hann! Slælegast leikstýrða atriðið er hins vegar ótrúlega ofur-the-top bardagaatriðið í upphafi myndarinnar. Of mikið Gore in a Very Fake, Silly Battle Scene.Það eru svo margir látnir í mest fölsuðu bardagaatriðinu. Þetta lítur út eins og Saturday Night Live skets!! Þú getur séð aukaleikara bíða eftir vísbendingum sínum til að ganga yfir myndavélina. Allir leika dauðasenuna sína eins og strákar í 4. bekk - ýkja hverja smá anda og kipp. Blóðið á fórnarlömbum bardaga er svo óhóflegt og kæruleysislega beitt að það lítur út fyrir að einhver hafi notað tómatsósuskammtara og bara sprautað beinum línum af rauðu á búningana. Allt þetta bardagaatriði kemur út sem skopstæling af virkilega ógeðfelldri stríðsmynd. Maður býst næstum við því að einhver eins og Will Ferrell og Mike Myers ríði á hestbaki og skili punchline.Who in Real Life Would Ever Behave This Way?! Fáránlegasta hluti af skrifum, leikstjórn og leikarahlutverki er í raun í brennidepli atriðisins: Lítil stúlka stendur undir líki hangandi föður síns - sem er hræðilega limlestur og bókstaflega drýpur blóð mynda gapandi sár hans. Jafnvel algjör hálfviti myndi vita að hann er dáinn! Samt er hún - mjög eintóna - að endurtaka aftur og aftur "Pabbi, pabbi..." meðan hún horfir á einhvern utan skjásins. Hún skilaði þessu af um það bil eins mikilli trúverðugleika og ástríðu og búast mátti við af krakka sem ekki var leikari sem hafði verið að endurtaka línuna fyrir myndavélarnar allan daginn. Jafnvel þótt greyið barnið hefði einhverja leikhæfileika er atriðið alveg ótrúlegt. Litla stúlkan myndi ekki einu sinni VERA á miðjum vígvellinum eftir margra klukkustunda blóðbað - umkringd hundruðum líkum, á meðan hún stendur þar róleg!! Náttúruleg eðlishvöt myndi fá krakkann til að öskra og hræða, hlaupa í burtu frá blóðuga blóðbaðinu! Eigum við að hræðast eða hlæja...?!Eitt sérstaklega asnalegt smáatriði, sem gefur atriðinu SNL satíru tón, er faðirinn hangandi, með risastóran krók í gegnum munninn og kinnina. Hann lítur út eins og fiskur á krók! Óviljandi fyndnu smáatriðin láta allt atriðið þykja falsað og kjánalegt. Í Fantasy La-La-Land eru mæður og dætur á sama aldri! Annað fyndið smáatriði er að þú sérð aðalpersónu - móður litlu stúlkunnar - í lok atriðisins og í næsta atriði, sem gerist 20+ árum síðar, lítur hún nákvæmlega eins út! Hún er enn ung og falleg og nú á sama aldri og dóttir hennar! Ég slökkti næstum á myndinni þarna vegna þess að leikstjórn og skrif voru augljóslega hræðileg - en ég reyndi að halda því út vegna þess að mig langaði að sjá Louisiana stillingarnar og mér líkar við alla leikarana. Ég veit ekki hvað þessir ágætu leikarar voru að hugsa þegar þeir tóku við þessum hlutverkum!Hver var markhópurinn? Of mikið blóð og illa leikið ofbeldi í upphafsatriðinu er undarlega út í hött með frásagnartóni sápuóperunnar sem fylgir. Það er líka undarleg leið til að hefja kvikmynd sem, það sem eftir er, virðist miðuð við konur sem lesa rómantískar skáldsögur. Furðulegt ósamræmi í tóni!