Stórkostleg kvikmynd sem fjallar aftur um raunir og þrengingar í 11. heimsstyrjöldinni í Englandi. Það sem gerir þessa mynd svo góða er snerting mannlegs þáttar. Þessi mynd er svo sannarlega í hefð fyrir slíkum breskum línuklassíkum eins og "Mrs. Miniver" og "Hope and Glory." Eins og raunin er með þessa mynd, sjáum við örvæntingu fólks á stríðstímum. Frammistaðan er framúrskarandi hér, sérstaklega af biturða John Thaw, sem fær úthlutað barni sem hefur verið flutt frá sprengjutilræðinu í London. Við sjáum fljótlega hvers vegna þetta barn bleytir rúmið sitt. Hann kemur frá brjálæðislegri móður sem hefur misnotað hann hræðilega. Gamli maðurinn tekur til barnsins og færir hamingju inn í sorglegt líf sitt. Þegar barninu er skilað til móður sinnar fer gamli maðurinn til London og leitar þess aðeins til að finna harmleik. Hann bókstaflega rænir drengnum og getur sannfært hærra hærra um að barninu líði betur með honum en að vera á heimili drengsins. Myndin er svo góð vegna þess að hún fjallar um og byggir á yndislegum samböndum.