Ég hef ekki lesið skáldsöguna, þó mér skilist að þetta sé nokkuð frábrugðið henni; sú staðreynd að ég hafði frekar gaman af þessu, ásamt því að þetta er í raun ekki mín tegund, leiðir mig til ákvörðunar um að halda ekki áfram að lesa bókina. Eftir að hafa ekki lesið eitt einasta orð af skrifum Austen get ég í raun ekki borið þetta saman við neitt af verkum hennar. Það sem ég get sagt er að næstum allar samræður í þessu eru snjallar, fyndnar og vel skilaðar, auk stærsta uppspretta gamanleiks í þessu. Þetta fékk mig til að hlæja upphátt, með fullkomnu bresku og munnlegu efni. Sérhver leikaraframmistaða er staðbundin og Paltrow neglir algjörlega í hlutverk vingjarnlegs hjónabands. Persónurnar eru vel skrifaðar, trúverðugar og samkvæmar. Ég fann þó nokkur þeirra mjög pirrandi, og þó að ég held að að minnsta kosti sumt af þessu hafi verið ætlað að vera fyndið, var það tilhneigingu til að endurtaka sig óhóflega, og það var satt að segja ekki skemmtilegt í fyrsta skipti sem þau birtust. Klippingin og kvikmyndatakan eru dásamleg og allt lítur stórkostlega út. Söguþráðurinn og takturinn er frábær, þér leiðist aldrei. Það endar á * virkilega * augljósan hátt, en kannski er það það sem áhorfendur þessara kjósa. Ég get ekki fullyrt að þetta hafi ekki skemmt mér, það gerði það frá upphafi til enda, og ég myndi horfa á það aftur. Það er stutt orðalag í þessu. Ég mæli með þessu fyrir alla aðdáendur rómantískra sagna. 7/10