Hér er önnur mynd sem þarf í raun ekki mikil meðmæli. Þetta er klassísk gamanmynd, mjög fyndin og skemmtileg og varð auðvitað að lokum innblástur fyrir farsæla sjónvarpsseríu sem margir myndu segja að væri enn betri (ég hef persónulega gaman af báðum). Fyrir suma er erfitt að ylja sér við Jack Lemmon og Walter Matthau sem Felix Unger og Oscar Madison þegar þeir voru vandir af í sjónvarpsþættinum með Tony Randall og Jack Klugman í aðalhlutverkum (eða kannski öfugt). En það sem við höfum fengið þar í báðum tilfellum eru fjórir góðir leikarar sem í raunveruleikanum virtust svo líkir kvikmyndabróður sínum að þeim tókst að gera þessar persónulýsingar að sínum. Það er fyndið efni Neil Simon sem er lykilatriði og hvaðan hláturinn kemur í raun. ára hjónaband með langlyndi eiginkonu sinni og tekur sér búsetu í Manhattan íbúð slælegs og algerlega ábyrgðarlauss félaga síns (Matthau). Að setja þessa tvo ólíklega herbergisfélaga saman innan sömu fjögurra veggja skapar gríðarlega fyndnar vandræði.