Ég sá þessa mynd á NY Gay & Lesbian Film Festival og fannst hún frekar slæm. Fyrst og mest truflandi var hvernig mikið af því var skotið; það er að segja mikið af hæga hreyfingu og of listrænum nærmyndum sem virtust ekki hafa neinn tilgang - sögulega eða fagurfræðilega - annað en að sýna hæfileika kvikmyndatökumannsins (sem ég tel að hafi líka verið leikstjórinn). Þessi mynd virtist það sem tilgerðarlegur kvikmyndanemi myndi komast upp með. Aðalleikarinn (Sam Levine) var vissulega mjög sætur, en var í besta falli miðlungs leikari; og restin af leikarahópnum var allt frá þvílíku, til slæmra. Sagan sjálf var að mestu pirrandi fyrirsjáanleg. Ég verð að viðurkenna að flestir áhorfenda virtust hafa gaman af myndinni; hlæ og andvarpaði stöðugt, en mér líkaði það mjög illa.