Eftir gróskumikið, hvetjandi loftmyndatöku í hraðri hreyfingu í upphafi myndarinnar, rann þetta yfir í algjör leiðindi og eins tón alveg til enda. Hvar á að byrja, jæja, ég ætla að byrja á persónunum. Ég hafði mjög gaman af þeim í bókinni, hér voru þeir allir týpur og einvíddar vitleysingar sem annað hvort voru með "Fórnarlamb" eða "Rassgat" skrifað á ennið frá upphafi. Hvernig einhver sá ekki í gegnum verslunareigandann Lealand Gaunt (í hammy og útúrsnúningi eftir Sydrow) er mér óskiljanlegt. Þessi mynd skortir spennu, spennu og að vissu leyti já, skemmtileg gildi. Það teygir sig allt of lengi með ekki miklum ávinningi. Af hverju að kynna of margar pirrandi persónur sem ættu að deyja hratt og gleyma svo helmingi þeirra á miðri leið? Í bókinni urðu næstum allir sem fóru inn í búðina hræðileg örlög. Hér, fyrir utan eina almennilega sena sem þýddist vel úr skáldsögunni (bardagi Wilmu og Nettie), var svikin og ekki mikil bolta. Fyrirgefðu, en eftir, einn dauðsfall á skjánum, leiðinleg skotbarka, og smá þrætu og svo nokkrar sprengingar gerðu það bara ekki fyrir mig. Hrottaleikann og grimmdina í bókinni vantaði því miður. Sprengingin í kirkjunni var svo yfirgengileg og illa framkvæmd, allt í einu var öll borgin í slagsmálum? Það meikaði engan sens og persónur sem voru ekki kynntar alla leið í gegn eru skyndilega, hver er þetta fólk og hvers vegna ætti mér að vera sama? Mér fannst Ed Harris og Bonnie Bedeila vera góðir leikarar í þessu, en myndin gefur þeim ekki nægilega mikið efni til að ég nenni því. Amanda Plummer var trúverðug en of aumkunarverð til að vera raunverulega samúðarfull (í skáldsögunni var hún sorgleg og niðurdrepandi persóna) hér var þetta of ein nóta. J.T. Walsh var skemmtilegur en hlutverkið var langt frá því að vera áhugavert eða lagskipt. Of fyrirsjáanlegt. Hljóðrásin var of flott fyrir efnið sem það var undir. Það stóð upp úr eins og sár þumalfingur. Auðvelt þarna félagi, auðvelt. Eitthvað aðeins minna leikrænt myndi ég gera ráð fyrir að hefði virkað. Ég skal viðurkenna að sumt af því sem það náði að hafa var nógu gott held ég, leikstjórinn virtist þó halda aftur af sér oft. Ef þú ætlar að gera kvikmynd sem nær 2 klst. tímapunkti, vertu viss um að hafa miklu meira í gangi þá er þessi hörmung aðlögunar á einni af betri skáldsögum Kings. Ég fann mig oft hlæja að atriðum sem átti að taka alvarlega (Red. Harris ræðu í lokin, eða karakterinn Hugh Priest almennt), og leiddist og var áhugalaus mest allan tímann. Persónulega hefði leikstjórinn átt að gera svo miklu meira með þessa sögu, nálgun hans er of tamin og felur sig á bak við of skarpa kvikmyndatöku til að koma nokkurn tíma út sem sæmileg kvikmynd. Myndin lítur vel út en ekki útlitið sem mér finnst þessi saga eiga skilið. Ég meina, þessi náungi stýrði ALASKA, ekki gott merki. Ég vil frekar bara lesa bókina, eins og þú ættir líka að vera eins og hún sé miklu skemmtilegri, lagskipt persónuþróun, hræðilegt ofbeldi og ringulreið, viðbjóðslegan húmor og miklu meira æði. Þetta er slátrað útgáfa, sem hefur ekki mikið að bjóða. ** úr ****