Ég hlakkaði til að eyða hluta af Independence Day helginni minni í að horfa á góða mynd um Jefferson. Þessi mynd var ekki það. Hann var frekar langur, langdreginn, daufur og ójafnvægi. Of mikill tími fór í að kanna samband Jefferson við Cosway og ekki nægur tími var eytt í samband hans við Sally Hemmings. Konan sem lék Sally, Thandie Newton, var alveg hræðileg. Leikur hennar var svo slæmur að það var eins og að horfa á A1 lofthaus reyna að segja Shakespeare. Stöðug vælandi rödd hennar rak taugarnar! Hreimur Nolte fékk Jefferson til að hljóma eins og fáfróð maður, frekar en snillingur. Samband Jeffersons við dætur sínar og tilfinningar þeirra til þrælahalds var einnig vanþróað, en uppreisn elstu dóttur hans (Patsy) er lykilatburður seint í myndinni. Myndin var of löng og það vantaði orku og spennu í handritið. Það jákvæða var að búningarnir voru nokkuð fallegir og Greta Scacchi lék hlutverk Cosway vel. Ef þú vilt horfa á kvikmynd um byltingartímann og/eða Jefferson, horfðu þá á 1776, hún er miklu betri en Jefferson í París.