Vissulega ekki slæm lítil lágfjármynd, þessi "Bride of the Gorilla", en ekkert sérstakt, hvorugt, og ekki nógu eftirminnilegt til að vera í hópi þýðingarmikilla Sci-Fi viðleitni síns tíma. Leikstjórinn Curt Siodmak var framúrskarandi handritshöfundur á þriðja og fjórða áratug síðustu aldar og flutti sögur fyrir sannkallaða klassík ("I walked with a Zombie", "The Wolf Man") en sem leikstjóri skorti hann augljóslega tilskilda hæfileika. "Bride of the Gorilla" svipar til áðurnefnds "The Wolf Man" í sögu og andrúmslofti, en myndin lítur út fyrir að vera mun áhugamannlegri og aumkunarverðari. Báðir fjalla um bölvaða menn sem breytast í stór dýr á nóttunni, en titilsgórillan lítur ekki út fyrir að vera helmingi eins ógnandi og varúlfurinn, jafnvel þó að myndin hafi verið frumsýnd heilum áratug síðar. Í ljúffengri opnunarræðu reynir leikarinn Lon Chaney að sannfæra okkur um að frumskógurinn sé ógnvekjandi staður og felur marga leyndardóma, en í raun er engin raunveruleg leyndardómur í söguþræðinum. Þetta fjallar bara um plantekrustjóra sem öfundar eldri kollega sinn fyrir að eiga svona fallega unga konu og drepur hann. Innfædd kona verður vitni að glæp hans og setur álög á Barney sem gerir það að verkum að hann breytist í hryllilega stóra górillu á nóttunni... Eða kannski vill hún bara að hann trúi því að hann sé að breytast í hryllilega stóra górilluLon Chaney sjálfur leikur lögreglustjórann sem er ákærður með morðrannsókninni á meðan Raymond Burr (sem lék í um þúsund Perry Mason sjónvarpsmyndum) túlkar hinn gráðuga plantekrustjóra/næturgórillu. Siodmak reynir að láta myndina líta út eins og yfirnáttúrulega spennusögu, er það eða er þetta ekki bara að gerast í hausnum á Barney? mistakast hrapallega og það veldur allt of miklu tali og of fáum frumskógsaðgerðum. Nokkrar frumskógarstillingar eru fallega myndaðar en restin af "sérbrellunum" eru klístruð og illa gerð. Samt er leikurinn nokkuð góður, Barbara Payton lítur fallega út og „þó mjög fyrirsjáanleg“ er sagan undarlega sannfærandi allt til enda. Skrítin mynd, sennilega hefur hún vúdú-bölvað mig