Tvennt ásækir þig í gegnum L'intrus (The Intruder): hver er boðflennan og er það kvikmynd eða draumur sem þú ert að horfa á? Endirinn er svo átakanlegur að um stund ertu ekki með svar við annarri af þessum spurningum. Innbrotsþjófurinn skýtur upp kollinum sem ólíkar persónur, ólíkir karlmenn við ólíkar aðstæður sem eiga ekki heima í atriðinu, þannig að þeim er vísað frá því, vinsamlega eða hrottalega, en oft án tilfinningalegrar aðkomu. Aðalpersónan, Louis, er fyrirlitlegur maður. Hann hefur grófar leiðir, suma vonda vinnu og ekkert hjarta. Hann þarf einn og fer eftir því. Hann fer í hjartagræðslu og ákveður í kjölfarið að hefja nýtt líf. Getur þessi maður náð árangri í leit sinni að endurlausn? Svona gaur gæti skorið þig á háls þegar þú varst að fara. Þú veist það en Claire Denis hvetur þig ekki til að dæma hann. Stundum er ung rússnesk kona - falleg stúlka sem virðist búa einhvers staðar milli himins og jarðar - sem dæmir hann. Hún gæti jafnvel refsað honum. En ekki Denis. Það er persónan sem Beatrice Dalle leikur sem vill ekkert við hann eiga: ekki snerta mig, segir hún. En Denis lætur þennan mann vera hann sjálfur, kvikmyndar hann í sjálfsupptekinni leit sinni. Ég veit ekki hvort það sem hún kvikmyndar er hjartað eða hugurinn en það er ekki hefðbundin grunnatriði í söguþræði. Hvað sem hún kvikmyndar þá færðu það á endanum. Þú veist hver er "hinn" boðflenna, þú veist hvers vegna, meira eða minna, og sumar senur koma aftur upp í huga þinn með fullri merkingu. En var þetta kvikmynd eða draumur?