Mér fannst ég virkilega svikinn eftir að hafa séð þessa mynd. Mér leið eins og ég hefði setið og horft á þessa mynd í 101 mínútu fyrir ekkert. Ég skil ekki hvað þeir voru að hugsa þegar þeir gerðu þetta. Það kemst varla inn í að myrða Jeffrey Dahmer og það tekur engan endi. Það leið næstum eins og þeir væru að skilja þessa mynd eftir opið fyrir framhald. Þetta var eins og að horfa á sjónvarpsþátt af Sopranos. Það endar skyndilega og þú veist að það verður annar þáttur í næstu viku. Mér leið líka eins og ég hafi bara horft á hluta 1 til tveggja hluta kvikmyndar. Það eru margir möguleikar á því sem hér fór úrskeiðis; þeir urðu latir, þeir urðu peningalausir, þeir vissu ekki restina af sögunni, þeir vildu gera Dahmer 2. Eftir að hafa séð þessa mynd hljóma þeir allir mjög nákvæmir. Ég var að horfa á Jeffrey Dahmer ganga í gegnum skóginn. Allt í einu heyri ég þessa tónlist spila, þá kemur skrif á skjáinn og segir hvernig Dahmer afplánaði 2 ár af dómnum sínum og varð fyrir árás af samfanga og myrtur 34 ára að aldri. Vá, hann fer úr göngutúr í skógar til dauða í fangelsi. Hvernig væri að sýna hvernig hann komst þangað. Hvernig væri að sýna réttarhöldin yfir Dahmer. Hvernig væri að sýna smá smáatriði. Ég get ekki einu sinni útskýrt hvað gerðist í þessari mynd því hún hoppaði út um allt. Ég fann mig í raun og veru að segja í vantrú: "Það er það, það er endirinn?" Ég vil ljúka þessari umfjöllun með því að segja að enn eigi eftir að gera góða Dahmer mynd. Við kvikmyndagerðarmenn vil ég segja, ef þú ætlar að gera það, gerðu það rétt.