Það er alltaf áhugavert að grípa línu í mynd sem endar með því að vera nokkuð spádómsrík fyrir framtíð leikara. Í þessu tilfelli var ég forvitinn af yfirlýsingu Edward G. Robinson til Barböru Stanwyck - "Ég lofaði þér dalnum", þar sem hann ræðir einmanaleikann við tilraun sína til að stjórna öllu landinu í Logasa. Tíu árum síðar myndi Stanwyck leika sem matriarch Barkley fjölskyldunnar í "The Big Valley". Einhvern veginn hélt ég að hún gæti hafa litið eldri út á fyrri myndinni; Ég býst við að allir þessir björtu sloppar og fínu reiðbúningar hafi leið til að draga fram æskuhlið manns. Hvað varðar samantektarlínuna mína hér að ofan, þá er það úttekt Lee Wilkison á John Parrish (Glenn Ford), einum af þeim sem minnst var á fyrr, skömmu eftir Parrish notar þekkingu sína á hernaðaraðferðum til að taka fram nokkrar Wilkison hendur eftir að þær réðust inn á búgarðinn hans og kveiktu á heimili hans. Mér líkaði hvernig myndin kannaði persónu hans, og byrjaði á því hvernig hann tókst á við verkstjórann Wade Matlock (Richard Jaeckel) í útreiknaðri uppgjöri. Uppsetningin fyrir launsátið var líka snjöll maneuver, þveröfugt við þá stefnu að þjóta vondu kallana á hausinn og báðir aðilar berjast við það til síðasta manns sem stendur. Fyrir það hafði Parrish líka eitthvað að segja - "Aldrei hitta óvininn á hans forsendum". "The Violent Men" er góður titill á þessari mynd og var líklega fremstur í flokki hennar um miðjan fimmta áratuginn, þó í dag. staðlar koma ekki nálægt því blóði sem maður finnur í „Tombstone“ eða „Open Range“, þar sem byssukúlurnar kalla á viðbjóðslega villimennsku. En það er mótað af fínni frammistöðu frá skólastjóranum, með undirsöguþræði sem rannsakar framhjáhald sem virtist næstum kaldhæðnislegt miðað við að það var persóna Stanwyck sem var að svindla.