Þetta er önnur myndin sem byggð er á lífi og tímum ofurhangaðrar klámstjörnu, John Curtis Estes, betur þekktur sem John Holmes. Boogie Nights er líka í grófum dráttum byggð á lífi hans. Kannski er einhver að fara að gera kvikmynd um líf Tommy Byron í staðinn. Vandamálið er að sagan er ekki mjög vel sögð. Það eru margir Law & Order þættir sem hafa fleiri útúrsnúninga en Undralandið og leikstjórinn kemur sakamálinu aldrei af stað af neinu tagi. Val Kilmer á við tvö vandamál að stríða - hann er ekki næstum eins hengdur og Holmes er (og enginn gervilimi í þetta skiptið, ólíkt Boogie Nights), og hann er miklu flottari en mope Holmes. Leikstjórinn kynnir ekki einn einasta viðkunnanlegan einstakling meðal leikara. Kynþáttahatarinn, óþroskaði lágkúran sem hann umgengst, eða konan hans og lögreglan gera lítið úr persónusköpun. Besti hluti myndarinnar er Eric Bogosian að segja Paris Hilton að „týnast“. Að þessu sögðu ættu allir sem hafa áhuga á sléttustu hlið klámbransans á níunda áratugnum eða sanna glæpi ekki að missa af því.