Það er allavega með þennan þátt. Hér höfum við tímaferðalanga, prófessorinn frá Gilligan's Island, ekki síður, sem fer aftur í tímann til 1865. Hvað gerir maður - hvers vegna að reyna að bjarga Lincoln auðvitað! Engin virkilega áhugaverð afbrigði eru kölluð á þessu gamla þema. Eins og annar gagnrýnandi hefur sagt, er þessi þáttur sérlega ljótur og óstílhreinn, og fátt sem bendir til þess að „prófessorinn“ sé raunverulega kominn aftur til sjöunda áratugarins. Fjárhagstakmarkanir eru augljósar og stefnan er óstöðug. John Wilkes Booth bætir neista en það er enn mjög flatt framleiðsla. Okkur finnst við of oft vera á sviðinu og bíða eftir að eitthvað snjallt gerist. Það er smá snúningur í lokin en ég legg áherslu á smávægilegt.