Á upp og niður ferli með alls kyns kvikmyndum er þetta eina tilraun Altmans í vísindaskáldskap og sýnir greinilega að það er ekki hans sterkasta hlið. Myndin er nánast óskiljanleg. Þetta virðist vera hörmuleg sambland af tilraunakenndri leikhúsi tilgerð og stórt stúdíó sem reynir að stökkva á vagninn eftir Star Wars (ekki það að þessi mynd sé yfirleitt eftir þeirri mynd, en þú getur ímyndað þér að stúdíóið hafi skrifað undir í von um mun öðruvísi Paul Newman sci-fi kvikmynd). Sagan er engin, persónurnar eru okkur ókunnugar alla leiðina í gegn. Altman er með hundaflokka sem nærast á líkum í gegnum myndina, og reynir greinilega að koma með einhverskonar PUNT. En þar sem myndin er svo illa úthugsuð, og byrjar með skort á söguþræði, snýst hún í raun ekki um neitt. Framleiðslan sem er hönnuð er rugluð, ljósmyndunin er dregin til baka vegna óskýrleika á brúnunum og skorið er hræðilegt. Hins vegar hefur „Quintet“ einn innleysandi eiginleika. Ekki aðeins er myndin greinilega tekin upp í snjó og ís, heldur er innréttingunum haldið kalt. Þú sérð andardrátt leikaranna í hverju atriði. Þú finnur virkilega fyrir kuldanum.