Þessi mynd er útreiknuð tilraun til að greiða fyrir velgengni Sex in the City og Four Weddings and a Funeral. Reyndar, ef þeir hefðu kallað hana Kynlíf í jarðarför, hefðu þeir kannski staðið sig betur í miðasölunni. En myndin dettur á milli tveggja hægða og getur ekki staðið upp. Persónurnar spreyta sig með ólíkindum björtum samræðum, en hegða sér aldrei á nokkurn hátt sem hægt er að þekkja sem manneskjur. Ein handahófskennd, tilgangslaus aðgerð kemur á eftir annarri til að koma því sem gildir í söguþræði, og maður þreytist fljótt á falsinu í öllu fyrirtækinu. Andie MacDowell fær stig fyrir að leika litla hjartað sitt, en heiðursverðlaununum er stolið af Imelda Staunton, frá og með allir hlutir, lögreglumaður (eru þeir ekki með hæðarkröfu þarna?). Fröken Staunton virðist ófær um að gera rangar hreyfingar. Vildi að við gætum sagt það sama um rithöfundinn og leikstjórann. Ef Notting Hill pirraði þig fyrir að vera svikinn, vertu þá í burtu frá þessum. Phonus bolognus á hálfskelinni.