Það var erfitt að ná tökum á þessari mynd og þegar ég sá hana loksins voru vonbrigðin yfirþyrmandi. Ég meina, þetta er ein af frábæru sögum tuttugustu aldarinnar: óþekktur maður notfærir sér grunlausan flugiðnaðinn og KOMUR FRÁBUR með milljónir í lausnargjald án þess að særa neinn eða klúðra tilrauninni. Með allan þennan innbyggða áhuga, hvernig gæti nokkur maður gert svona daufa, tal-hlaðna mynd af þessum sanna atburði. Þó að Williams sé alltaf áhugaverður, gerðu handritshöfundar ráð fyrir að D.B. Persóna Cooper var staðalímynd hetjuleg eins og kvikmyndastjarna, það sem við fáum er týpa - án nokkurra grípandi smáatriða eða innsýn í huga manneskju sem er nógu áræðinn og snjall til að hafa náð því. Harrold stelur nánast myndinni með sprunginni og hreinni fegurð sinni, en raunverulega niðurdrepið var í meðhöndlun söguþræðisins og lélegri leikstjórn. Skömm á þessari mynd fyrir að vera jafnvel til.