The Master Blackmailer, byggð á smásögu Sir Arthur Conan Doyle, "Ævintýri Charles Augustus Milverton," er fyrsta langþráða Sherlock Holmes sagan með Jeremy Brett sem ég hef séð. Sagan er áhugaverð og dökk. Myndin hefur dálítið leiðinlegan, sorglegan blæ, en hún er frekar skemmtileg (með sumum sérstaklega fyndnum atriðum).*Spoilerar* Sherlock Holmes og Dr. Watson reyna að afhjúpa hver sé blekkingur fjárkúgara sem hefur verið að eyðileggja sumt af myndinni. þekktustu fjölskyldur Englands með því að birta einkabréf sem munu á einn eða annan hátt eyðileggja líf þeirra. Þeir komast að lokum að því að hann er Charles Augustus Milverton, "listaverkasali," eftir fáar hörmulegar afleiðingar fyrir fórnarlömb sem gátu ekki borgað sig. Hetjurnar okkar verða næst að hjálpa Lady Evu Blackwell, sem verður að borga upphæð sem er umfram efni hennar, annars verður væntanlegt hjónaband hennar örugglega hætt. Atriðið þar sem Holmes og Watson brjótast inn í hús Milvertons eru ákafur. Þrátt fyrir að myndin hafi í rauninni ánægjulegan endi er tónninn dapur og eftirsjálegur. Framúrskarandi frammistaða Jeremy Brett og Edward Hardwicke (eins og venjulega) og Robert Hardy sem alræmda illmennisins (flestir áhorfendur kannast líklega við hann í dag sem Cornelius Fudge í Harry Potter) , Serena Gordon sem Lady Eva Blackwell, Norma West sem Lady Swinstead og Sophie Thomson sem Agöthu (senurnar sem taka þátt í henni og Holmes eru uppþot). Ég gef því ***1/2 út *****. Eina kvörtunin mín er sú að það var ekki nægur eftirlitsmaður Lestrade. (Ég vildi að þeir hefðu bætt við atriðinu í lok smásögunnar þar sem hann gefur lýsingu á innbrotsþjófunum tveimur, annar þeirra samsvarar Watson.)