Þó að sumir kalli hana „Cuban Cinema Paradiso“, þá er myndin nær How Green Was My Valley, minningarmynd sem syrgir glatað sakleysi. Myndin forðast á skynsamlegan hátt að falla í pólitíska gildru að taka afstöðu (hlynntur Castro? and-Castro?, og einblína þess í stað á mannlega veikleika persónanna og mikilvægi fjölskyldunnar. Uppfull af góðum leik, einkum frá mexíkósku leikkonunni Díönu Bracho, sem leikur eiginkonu Keitel. Meistaraverk, fullt af tilvísunum í sígildar kvikmyndir, allt frá CASABLANCA til CITY LIGHTS eftir Chaplin. Gael Garcia Bernal leikur lítið hlutverk sem er mikilvægt fyrir dramatískan árangur sögunnar. Sjónvarpsstjórinn Georg Stanford Brown, í sjaldgæfum endurkomu. að leika (munið þið eftir THE ROOKIES?), leikur heimilislausan rass sem fer fram sem grískur kór, frábærlega. Það er leitt að þessi mynd, sem upphaflega hét DREAMING OF JULIA, hefur verið gefin út í Bandaríkjunum af THINKfilm með hinum voðalega titil Kúbuskt blóð. , sem hefur ekkert með myndina að gera.