Það var á degi árið 1891 þegar skoski uppfinningamaðurinn William K.L. Dickson kom yfirmanni sínum, Thomas Alva Edison á óvart með ótrúlegri vinnu sinni við þróun kvikmynda. Eftir margar tilraunir gat Dickson nú tekið atriði úr raunveruleikanum með myndavélinni sinni og endurskapað þær með uppfinningu sinni, Kinetoscope, eins og brot af tíma væri varðveitt í selluloid. Brátt myndi Dickson's Kinetoscope verða gífurlegur árangur sem ný leið til afþreyingar, þar sem margir eru fúsir til að borga nikkelið sem var rukkað fyrir að geta horft á fólk dansa, eða acrobata framkvæma glæfrabragð í gegnum "peepshow" á Kinetoscope. Hins vegar var uppfinningin ekki fullkomin, til þess að hægt væri að fanga raunveruleikann eins og við þekkjum það á filmu þurfti hljóð í kvikmyndir. Svo Dickson hélt áfram að gera tilraunir og þessi stutta tilraun, fyrsta kvikmynd Kinetophone, varð niðurstaðan. Í þessari tilraun, sem var einfaldlega kallað „Dickson Experimental Sound Film“, var leikstjórinn William K.L. Dickson stendur fyrir framan upptökukeilu fyrir vaxhólk (elsta aðferðin til að taka upp hljóð), með fiðluna á höndunum og spilar lag sem heitir "Song of the Cabin Boy". Hugmyndin var að taka lagið upp í strokkinn á sama tíma og myndavélin var að taka upp hreyfingar hans. Til að sýna fram á að þetta væri kvikmynd ákváðu tvær af „Black Maria“ rannsóknarstofu Edison að dansa smá fyrir framan myndavélina. Ólíkt því sem rithöfundurinn Vito Russo fullyrti í bók sinni, "The Celluloid Closet", hafði þessi litli dans ekkert með samkynhneigð að gera þar sem hann er augljóslega vísun í umhverfi einmanaleika rannsóknarstofunnar, í ætt við einmana sjómenn sem "Söngurinn til". of the Cabin Boy" var tileinkað (titillinn Russo gefur til kynna, "The Gay Brothers", er í raun tímabundinn þar sem "gay" hafði enga samkynhneigða tengingu seint á tíunda áratugnum). Því miður tókst Dickson ekki að ná tilætluðum árangri og Kinetophone gat í raun aldrei framleitt samstillt hljóð með myndum. Þó að hann væri með sívalninginn með hljóðinu og selluloidinn með myndunum, var samstilling þessara tveggja þátta ekki beinlínis áhrifarík og skyndileg birting kvikmyndar Auguste og Louis Lumière varð til þess að teymi Edison einbeitti sér að varpkerfum og að lokum hætti Dickson fyrirtækið. . Sem betur fer, árið 1998, var sívalningur Dickson með hljóði myndarinnar endurbyggður og kvikmyndaritstjórinn Walter Murch endurgerði tilraunina eins og til stóð. Loks mátti heyra „Dickson Experimental Sound Film“ með samstilltu hljóði, alveg eins og skapandi uppfinningamaður hennar hafði ætlað sér. Þó að þetta hafi ekki verið árangursrík tilraun, þá er þessi framúrskarandi kvikmynd til vitnis um gríðarlega snilld föður Kinetoscope. 8/10