Þegar ég skrifa þetta eru engar notendaumsagnir enn komnar inn, en það eru 17 atkvæði með 4,8 að meðaltali, svo greinilega fannst sumum að þessi mynd ætti sín augnablik. Ég tók ekki eftir neinum, og jafnvel þó ég hefði gert það, þá held ég að ég hefði ekki getað hætt að reka augun nógu lengi til að kunna að meta þau. Algeng umræða meðal kvikmyndaáhugamanna er hvort meiriháttar mistök í vísindum, lögregluaðferðum og þess háttar svo algengt í B-myndum ætti að draga verulega úr ánægju manns. Ég hef tilhneigingu til að falla inn í "Já, það eru sanngjörn viðbrögð" herbúðirnar - sérstaklega þegar mistökin eru miðlæg í söguþræðinum. Með þessari mynd hlakka ég til að lesa hvernig einhver getur varið þetta rugl. Þeir rugla algjörlega nánast öllum þáttum hernaðaraðferða og hernaðarstefnu, lögregluaðferðum, vopnum, vísindum, þjóðsögum, skynsemi og mannlegri hegðun (fyrir utan B-myndir, það er að segja.) Í stuttu máli get ég ekki hugsað mér neina ó- léttvægur hlutur sem þeir fengu rétt fyrir sér. Sérhver kvikmynd myndi hafa verk sitt skorið fyrir það þegar aðalforsenda hennar er yfirnáttúrulegur andi, ógegnsæjanlegur öllum handvopnum, getur horfið í aðra vídd að vild og er samt greinilega viðkvæm fyrir einfaldlega stærri sprengingu. (Þeir búa ekki til drauga eins og þeir gerðu áður.) Sameina þessa forsendu með því að hvert smáatriði er rangt og þú ert með eftirminnilega slæma kvikmynd.