Hundrað og sjötíu og fimm milljónir dollara er helvíti mikill peningur til að eyða í jafnvel stærstu sumarrisa. Ekki einu sinni Michael Bay átti svona stórt fjárhagsáætlun fyrir Transformers, svo nákvæmlega hvernig Universal Pictures eyddi svona miklu peningum í að gera Evan Almighty er ráðgáta. Þeir eyddu svo sannarlega ekki í handritið fyrir eitt þar sem myndin er ekki svo mikið klassísk gamanmynd heldur er hún kristna fána veifandi og bar eitt eða tvö rólegt hlátur, líklegast ertu að eyða tímanum í að velta fyrir þér hvar fjárhagsáætlunin fór eða hvers vegna Steve Carrell taldi sig þurfa að fá það í algjörri meðalmynd á nákvæmlega því augnabliki þegar stjörnusnið hans er farið að hækka. Framhald Jim Carrey gamanmyndarinnar Bruce Almighty, þessi mynd sér fyrrum aukapersónuna Evan Baxter (Carrell) færa sig upp stigann í aðalspilara raufina. Sagan hefst á því að hann yfirgefur fréttaborðið til að gerast opinber embættismaður og flytur til Washington með eiginkonu sinni og þremur almennum sonum (smá skrítinn grunnskólaþvottavél, lífsglaður miðskólanemi og dónalegur unglingur). Tilraun Evans til að breyta heiminum í gegnum pólitík fær hins vegar byr undir báða vængi þegar Guð (Morgan Freeman) birtist og biður hann um að smíða örk. að smíða hinn risastóra bát. Því miður, þó að forsendan sé sæmilega vænleg, gefur hún því miður ekki marga hlátur. Það er dálítið skemmtilegt um að vera í upphafi þar sem hinn beinskeytti þingmaður Evans reynir að stilla saman kröfum um opinbera þjónustu með óvelkomnu dýrapakkunum sem fylgja honum um og skegg sem standast allar tilraunir til að raka það, en um leið Þegar hann tekur við guðlegu hlutverki sínu tekur myndin dýfu. Upp frá þessu breytist hún í skilaboðamynd. Evan byrjar að prédika með ógnvekjandi reglusemi og Morgan Freeman mætir í sífellu til að bjóða upp á vinsamlega visku, en ýtir varlega sínum útvöldu í rétta átt. Án mótspyrna Evans þó, þá kemur eina snefillinn af gamanleik sem eftir er í formi nokkurra rusladýra-saurbrandara og hlutverk John Michael Higgins sem pirraður hægri hönd Evans. Higgins gæti sýnt sömu ríku myndasögumöguleikana og hann gerði áður í Arrested Development, en eldmóð hans getur ekki bjargað sökkvandi skipinu, sérstaklega þar sem Carrell hefur allt annað en sett ægilega spunahæfileika sína á bakbrennarann. Að sumu leyti er það svolítið svipað til Passion of the Christ, en ólíkt kvikmynd Mel Gibsons sem hvatti alla til að trúa á Guð með blóðlátum og sektarkennd, reynir Evan Almighty mildari nálgun. Myndin segir okkur einfaldlega að við ættum að hafa trú á Guð, því hann hefur trú á okkur. Því miður er þessi mynd álíka líkleg til að fá þig til að hlæja og Passion. Carrell er á sjálfstýringu, brandararnir eru ekki til og Wanda Sykes leggur sig fram um að verða pirrandi manneskja á jörðinni. Það gæti verið sætt, en einhver kastaði bara 175.000.000 dollara fyrir borð.