Þessi mynd er ekki laus við þokka og sýnir líka smá hlýju, en á endanum er þessi viðleitni of hégómleg og of sterk lögð á aðalhlutverkin. Það er enginn vafi á því að Mary Tyler Moore veit hvað hún á að gera við allan skjátímann sinn en hún tekur of mikið af sviðsljósinu frá restinni af leikarahópnum. Annað vandamál er of mikið álag á handritið af klisjum. Dóttirin sem hættir leynilega úr háskóla, eldri kona sem á erfitt með að fá góða vinnu (og endar fyrst með frekar niðrandi vinnu), lúðalegur netstjórinn með leikföngin sín sem fer í glæsibrag yfir efni, blaðamaðurinn sem heldur sig upp fyrir skoðanir hennar o.s.frv. Það er í rauninni ekkert athugavert við neitt af þessu, þ.e.a.s. þau eru öll rótgróin í raunveruleikanum, en saman eru þau bara of mikið og skilja okkur eftir með of mikið deja-vu og of fáar óvart.