Þegar ég horfði fyrst á Flatliners varð ég undrandi. Hún hafði alla nauðsynlega eiginleika góðrar kvikmyndar: leikarahópurinn var frábær, söguþráðurinn var frábær og þegar um spennumyndir var að ræða var ósvikinn „spennur“ í gegn. Keifer Sutherland bauð stórkostlega frammistöðu sem karlkyns aðalhlutverkið, mynd af vísindamanni sem telur sig geta fundið svör við lífi og dauða með því að drepa sjálfan sig og koma svo aftur til lífsins, í raun og veru að „stela“ leyndarmálum dauðans í burtu. Kevin Bacon býður upp á frábæra frammistöðu sem siðferðislega sæmandi hliðstæða Keifers á meðan Julia Roberts býður upp á sitt sannfærandi hlutverk. William Baldwin sýnir nemanda sem skarar fram úr í tímum og, að því er virðist, samfarir. Og Oliver Platt, í annarri framúrskarandi frammistöðu, sýnir rödd skynsemi hópsins og saklausustu. Sagan er tiltölulega einföld, en samt frumleg, og leikurinn er hressandi - örugglega áberandi kvikmynd fyrir tegundina, og ein sem hefur sett mælikvarða á aðrar spennumyndir fyrir mig.8/10.