"Hvað gerist þegar þú gefur heimilislausum manni 100.000 dollara?" Eins og með því að spyrja þeirrar spurningar séu þeir einhvern veginn siðferðilega lausir við það sem á endanum er að fara að gerast. Höfundar "Reversal of Fortune" reyna að fá voyeuristic fliss á meðan þeir dulbúa uppátæki sín sem einhvers konar ábyrga félagslega tilraun. Þeir taka Ted, heimilislausan mann í Pasadena, og gefa honum 100.000 dollara til að sjá hvort hann muni snúa lífi sínu við. Síðan, með aðeins lauslegri leiðsögn og ráðgjöf, leyfðu þeir honum að halda áfram glaðlega. Hvað eru þeir að reyna að segja? "Peningar geta ekki keypt þér hamingju?" "Heimilislausir eru heimilislausir vegna þess að þeir eiga skilið að vera það?" Eða hvað með: "Lyftu manni upp - það er skemmtilegra að horfa á hann falla úr meiri hæð." Þeir tóku mann sem hafði engu að tapa, gáfu honum eitthvað að tapa og horfðu síðan á hann henda öllu í holræsi. Það á að vera skemmtun? Þeir klæða þessa gyltu upp með drungalegri tónlist og dramatískum myndavélaupptökum, en á endanum hefur hún allan siðferðilegan grunn bílslysamyndbanda - aðeins í þetta skiptið gerðu þeir bílslysin og spurðu: „Hvað gerist þegar þú tekur niður stopp undirrita?"