Í fyrsta lagi - ég er ekki einn af því að fara alveg pirraður yfir kvikmyndum. Ég sá Friends á áttunda áratugnum þegar það kom fyrst út. Ég var um það bil 17 ára á þeim tíma. Jafnvel núna, 50 ára, man ég enn eftir sumum atriðunum. Myndin er ljúf og sorgleg og er kannski of tamin fyrir unglinga í dag en ég elskaði hana. Sagan fjallar um sakleysi, hreinleika ungrar ástar og ákveðni 2 ungmenna til að búa sér til betra líf en þau áttu heima. Á þeim tíma var frekar áhættusamt að hafa kvikmynd um nokkra unga flóttamenn sem tókst að koma sér upp húsi og eignast barn á eigin spýtur. Það kemur mér ekki á óvart að myndin og hljóðrás Eltons John eru nánast óþekkt í dag. Tónlistin er falleg. Það var ógleymanlegt.