Til að byrja með lýsir hugtakið „Necromancy“ svarta galdralistinni að vekja hina látnu aftur til lífsins og það tengist EKKI á nokkurn hátt kynlíf með líkum. Þetta er kallað drepsótt og já, ég veit að það er augljós munur en ég er nú þegar að fá fullt af athugasemdum frá kunningjum og ættingjum um að ég sé með pervertískan smekk á kvikmyndum! Þessi mynd er í rauninni andstæðan við pervertísk eða sleazy, og flokkast bara sem leiðinleg, óhæf og hræðilega slæm. „Necromancy“ er að minnsta kosti í fimm efstu sætunum, þ.e. á lista yfir ósamhengilegustu kvikmyndir sem gerðar hafa verið! Nú er leikstjórinn Bert I. Gordon ekki beint frægur fyrir að skila meistaraverkum (á efnisskrá hans eru titlar eins og "Earth vs. the Spider", "King Dinosaur" og "Food of the Gods") en hann fór sannarlega fram úr sjálfum sér hér með a. algjörlega tilgangslaus, óþarfur og algjörlega vitlaus saga um galdra og leynilega smábæi. Stuttu eftir þá hörmulegu upplifun að sjá barnið sitt fæðast dáið flytja Lori og eiginmaður hennar Frank til hins rólega litla bæjar Lillith, þar sem Frank var skyndilega boðin áberandi starf í leikfangaverksmiðju. Lori er tortryggin og skynjar andrúmsloft veikinda, sérstaklega þar sem ættfaðir bæjarins og "eigandi" herra Cato hegðar sér mjög uppáþrengjandi og dularfulla. Það er annað. Hvernig getur einhver "eigað" bæ og allir í honum? Hvort heldur sem er, Lori uppgötvar smám saman að allir í Lillith eru nornir og herra Cato lokkaði hana eingöngu til bæjarins vegna yfirnáttúrulegrar hæfileika hennar til að reisa hina látnu upp. Í mörg ár þegar hefur Cato reynt að koma látnum syni sínum aftur til lífsins og hann er reiðubúinn að færa hvers kyns mannfórn sem þarf. Ég sé satt að segja ekki tilganginn með allri myndinni. Þetta er hrópleg upprifjun á "Rosemary's Baby" einn af varatitlunum er meira að segja "Rosemary's Disciples" en handritið er ruglað og ótrúlegt. Af hverju má enginn eignast börn svo lengi sem sonur Catos er dáinn? Þetta er bara mjög eigingjarnt! Hvenær, hvar og hvernig lærði Lori skyndilega að reisa hina látnu upp? "Necromancy" inniheldur örugglega nokkur virkilega óhugnanleg og andrúmsloft augnablik, en þau eru unnin á óvarlegan hátt annaðhvort fyrir algjöra tilviljun eða með algjöru kostnaðarleysi. Kornaða ljósmyndin gefur myndinni skelfilega stemningu og leikmyndirnar líta nógu ódýrar út til að vera hrollvekjandi. Frammistaða Orson Welles án efa lágpunktur ferils hans er aumkunarverður og samt besti þátturinn við alla myndina.