Aðrir álitsgjafar hafa lýst söguþræðinum og þjóðfélagslíkingunum og athugasemdunum líka (eða betur) en ég gæti, en mig langar að taka þátt í aðdáun minni á þessum litla gimsteini kvikmyndar. Það stenst reyndar mjög vel meira en 50 árum síðar í öllum flokkum - handrit, leiklist, ljósmyndun, leikmynd, hljóðhönnun...það er í raun klassískt. Þetta var fyrsta útsetning mín fyrir hinum „unga“ Alec Guinness, og það er augljóst frá fyrstu römmunum hvað gerði hann svo sérstakan að hann hlaut að lokum riddara. Ég gef því aðeins „8“ vegna þess að þetta er í rauninni frekar létt dæmisaga sem skoðar mannlegt eðli en skekkir það í raun ekki; og vegna þess að söguþráðurinn tekur auðveldu leiðina út í lokin, frekar en að leysa í raun átök milli uppfinningamannsins og verksmiðjuverkamanna og iðnaðarmanna sem elta hann um allan bæ. Nokkrar mínútur af umhugsun sýna líka grunngallann í rökfræði handritsins - slit er varla ráðandi þáttur í kaupum á nýjum fötum (sérstaklega kjólföt); börn vaxa úr grasi, fólk skiptir um stærð, fitnar og grennist og fylgist alltaf með nýjustu tískunni og hefur svo lengi sem vefstólar hafa ofið dúk. Og ef ekkert annað myndi framleiðandinn græða örlög á því að útvega óslítandi efni fyrir hermannabúninga (sérstaklega BDU). Samt er þetta frábær mynd. Ef þú færð tækifæri til að sjá hana á klassískri kvikmyndarás ættirðu að gera það.