Þetta er margþætt, innsýn og djörf saga um fólkið í lífi geðklofasjúklings, skynjun þess (og okkar) og veruleika. Þótt meginþemað snúist um blekkinga unga konu, daðrar sagan yndislega við eðlisfræði, læknisfræði, trúarbrögð og jafnvel pólitík þar sem hún efast um skynjun okkar um hvað er satt og hvað er raunverulegt. Konkona Sensharma tjáir fallega að heimurinn sem Mithi lifir í er eins raunverulegur fyrir hana og okkar er fyrir okkur. Innan þess heims er hún rökrétt og hugsanir hennar eru samkvæmar innra með sér, ekki kjaftæðið sem þær virðast okkur í heiminum okkar. Hér eru nokkrar framúrskarandi atriði til að passa upp á þegar þú horfir á myndina (hafðu engar áhyggjur, þetta eru ekki spoilerar ). Ég elskaði algjörlega hvernig Aparna Sen fléttaði þessum athugasemdum inn í söguna.- Tilvísanir í skammtafræði og afstæðiskenningu blanduðust saman við töfralækninn ("ojha" á hindí) sem framkvæmir trúarathafnir sínar sem hann telur að muni reka burt "draugana" sem sitja í heila Mithi. - Læknirinn sem ávísar lostmeðferð sem lausn sem "talið" virki - Skynjunargluggar - Atriðið um ritdóminn um bók Anu. - Vísun til blekkingar í samtali um leikstjóra sem er að leita að "maya". - Fréttaupptökur af George Bush þar sem hann segir öllum heiminum að það sé "enginn vafi í hans huga" að gereyðingarvopn séu til staðar í Írak (nú, það snýst ekki eins mikið um skynjun Bush, sem mig grunar að hafi vitað sannleikann, og skynjun hins trúlausa almennings um gereyðingarvopn í Írak.)- Ein besta atriði myndarinnar er þar sem Mithi segir við Anu „Charu sendi þennan mann til að berja mig“ og Anu vísar því á bug sem sjálfsagðan hlut. Konkona stóð sig frábærlega og dró fram hina undarlegu blöndu af rugluðum hugsunum í heila geðklofa þegar heimur hennar og raunheimurinn stangast á. Aparna Sen var djörf, en ekki nógu djörf til að varpa fram einni stórri spurningu: Er næstum öllu mannkyni í villu að trúa í Guði? Hún hefði getað sett inn nokkrar senur um "venjulegt", "heilbrigt" fólk sem biður til og fórnar fyrir veru sem enginn hefur nokkru sinni séð eða heyrt frá í allri mannkynssögunni (Siðan við helgisiði/útdrætti nær ekki nógu langt). Það væri lokaspurningin: Hvað er eðlilegt? Hver er veruleiki er réttur, hinn trúaða eða trúleysingjans? IMHO, þessi mynd er miklu flóknari könnun á geðklofa huga en "A Beautiful Mind". Það lítur ekki bara á huga hins sjúka, heldur líka hins heilbrigða, og gerir það frá mörgum mismunandi sjónarhornum og lýsir upp skilning okkar á eigin huga okkar og heimi. Ef sá fyrrnefndi fékk 4 Óskarsverðlaun á þetta skilið meira - Að minnsta kosti einn hver fyrir sögu, handrit, leikstjórn, Konkona og Shabana Azmi. Það var sannarlega skemmtun að horfa á þessa mynd og ég er ánægður með að hafa keypt DVD-diskinn fyrir safnið mitt. Þetta var mjög vel sögð saga.