Ég horfði ekki á alla myndina. Ég gat ekki horft á alla myndina. Ég stöðvaði DVD-diskinn eftir að hafa horft í hálftíma og ég legg til að allir sem hugsa um að horfa á sjálfan sig stoppa sig áður en þeir taka diskinn úr hulstrinu. Mér líkar við mafíumyndir bæði tragískar og kómískar en Corky Romano er aðeins hægt að lýsa sem hörmulegri tilraun til að mafíu gamanmynd. Vandamálið er að Corky Romano reynir einfaldlega of mikið til að fá áhorfendur til að hlæja, söguþráðurinn virðist vera afsökun fyrir því að færa Chris Kattan (Corky) úr einni senu í aðra. Corky sjálfur er algjörlega ofleikur og skortir lúmsku eða trúgirni - öll undarleg framkoma hans þykja tilgerðarleg - Chris Kattan er greinilega að 'leika' frekar en að taka hlutverk - það hrökklast mann beint út úr sögunni. Hver sena er algjörlega fyrirsjáanleg, „kómíski atburðurinn“ sem mun eiga sér stað á settinu er augljós um leið og hver sena er kynnt. Í gamanmyndum eins og Mr. Bean eru hamfarirnar af völdum titilpersónunnar fyndnar vegna þess að þú getur haft samúð með hvötum persónanna og upphafsatburðinum og ástandið sem persónan lendir í er ekki símritað. Corky gefur hins vegar á tilfinninguna að hann sé vísvitandi að klúðra í örvæntingarfullri tilraun til að draga fram hlátur frá áhorfendum. Ef Chris hefði ekki leikið svona framandi persónu (sem aldrei raunverulega tengist öðrum persónum myndarinnar) og hegðun hennar er algjörlega óútskýranlegt (fyrir utan að reyna að draga fram hlátur) og gamanatriðin voru ekki svo fyrirsjáanleg og staðalímynd - allir brandararnir virtust allt of kunnuglegir) hefði verið hægt að horfa á þessa mynd. En það er það ekki. Ekki horfa á það.