Eftir um það bil 15 mínútur var konan mín þegar að fara að fara. Ekki svo mikið vegna efnisins, heldur skorts á því. Þeir ákváðu að fylla í eyðurnar þar sem fyndið hefði átt að vera með eins miklu orðalagi og algjörlega dónalegu tali og þeir gátu. Þegar þetta hætti (mjög sjaldgæft) myndum við halla okkur aftur og horfa (ekki hlæja, takið eftir) og bíða eftir næstu grófu eða móðgandi athugasemd(um). Eftir um 35 mínútur stóðum við báðar upp og fórum. Allt sem við höfðum lesið sagði hversu frábært þetta var. Trailerinn leit vel út og Roger Ebert kallaði hana reyndar „gáfulega“ og sagði að þetta væri ekki gróf kynlífsgrínmynd. Fór hann á réttu myndina? Ásamt Be Cool er þetta eina myndin sem ég hef gengið út á...og ég sé ekki eftir því. Mér leiðist að reyna að fara að sjá gamanmyndir í Ameríku.