Það er kenning um tíma sem heldur því fram að öll þau augnablik sem hafa verið til og munu vera til séu í raun til núna. Það er aðeins of mikið að vefja hausnum um, en kannski smá huggun fyrir þá sem óska ​​þess að þeir gætu farið aftur til einfaldari tíma og stað. Fyrir Barböru Jean Trenton (Ida Lupino) var sá tími tuttugu og fimm árum fyrr, um miðjan þriðja áratuginn þegar æska hennar og glamúr lofaði hvað mestu. Fyrir mitt leyti, ef ég gæti ferðast í gegnum tímann, væri það aftur til 1950 þegar ég ólst upp. Kannski á stað eins og Willoughby, en það er annar þáttur. Eitt sem væri ekki svo sérstakt við árið 1959 myndi fela í sér að takast á við allar þessar klunnalegu vélar bara til að horfa á þátt af "The Twilight Zone". Hversu margar hjól heldurðu að það myndi taka til að skrá alla seríuna og finna svo ákveðna sögu sem þú vildir horfa á? Ég býst við að þú þurfir að íhuga málamiðlanir, þægindi á móti einfaldleika, að hafa það núna eða taka þér tíma til að spóla því nákvæmlega á þann stað þar sem sagan byrjar. Að skjóta inn geisladisk hefur sína kosti. Ég er svolítið hissa á því að Rod Serling skuli skrifa sögu sem líktist svo mjög "Sunset Boulevard". Persónuspegillinn hennar Ida Lupino sýndi Normu Desmond aðeins of náið til að geta talist frumlegt hugtak. Martin Balsam túlkar mjög svipaða persónu og Erich von Stroheim, eiginmaðurinn varð þjónn og tryggð er ótvíræð. Þar sem sagan er ólík hefur að gera með því hvernig Danny (Balsam) og Sall (Ted de Corsia) skora á Barböru Jean að komast með raunveruleikann og hreinsa kóngulóarvefinn sem lama tilveru hennar. Sem betur fer fyrir okkur áhorfendur hafði Ida Lupino engan slíkan fyrirvara við að taka hlutar sem voru „ekki stórir, en fínir sýningarskápar“. Það er algjört æði að horfa á hvaða þátt sem er af „The Twilight Zone“ og fá að sjá hverjir skjóta upp kollinum frá liðnum dögum. Stundum færðu tvíbura, eins og þú hefur hér með Lupino og Balsam, frægt fólk sem stundum setti svip sinn á áður en þáttaröðin hófst og stundum eftir. Saman við sögurnar sem dagskráin framleiddi kemur það ekki á óvart að þær nái að skemmta sér svona vel enn í dag.