Þegar ég sá frumsýningarþáttinn af Farscape fyrst hafði ég ekki hugmynd um við hverju ég ætti að búast. Ég var gríðarlega hrifinn og ánægður með "Premiere". Síðari endurhorfur hafa hins vegar gert mér grein fyrir fjölmörgum göllum sem ég missti af í upphafi. "Premiere" er ekki frábær Farscape þáttur, en hann á hrós skilið fyrir að setja upp söguþráðinn á farsælan og skilvirkan hátt og gefa mörgum venjulegum persónum grunnsögurnar. Þátturinn byrjar á John Crichton (Ben Browder), geimfari og vísindamanni. , að búa sig undir að skjóta út í geiminn í Farscape Module, litlu geimskipi fullkomnað af Crichton og vini hans DK. Crichton á afhjúpandi samtal við föður sinn, Jack Crichton, og byrjar síðan tilraunaflug sitt í geimnum. Auðvitað verður allt vitlaust og Crichton er „skotinn í gegnum ormagöng“ og vindur upp á „fjarlægan hluta vetrarbrautarinnar“. Eftir að hafa farið út úr ormaholinu er eining Crichtons dregin um borð í lifandi geimskip. Héðan eru persónurnar og söguþráðurinn í Farscape-seríunni kynntur á skemmtilegan en fljótfærnislegan hátt. Venjulegu persónurnar eru almennilega kynntar í fyrri hluta þáttarins. Auðvitað er það Crichton, vel leikinn af Ben Browder. Hann býður áhorfendum upp á samkennd persónu til að samsama sig. Hann er týndur og hefur ekki hugmynd um hvernig á að gera mikið af neinu. Í "Premiere" þarf Crichton að velja á milli þess að ganga til liðs við fangana eða friðargæsluna. Hann veit alls ekkert um hvora hliðina, en þegar hann hjálpar Aeryn (fangaðri friðargæsluflugmanni) verður ljóst að hann ætlar að hjálpa friðargæsluliðunum. Hann hefði sennilega ekki endað með því að standa með föngunum ef það hefði ekki verið fyrir Crais, friðargæsluliða, sem lýsti Crichton sem morðingja bróður síns. Þetta setur Crichton í áhugaverða stöðu: hann er fastur í furðulegum, ofbeldisfullum föngum á flótta í fjarlægri vetrarbraut sem hann veit ekkert um. Algjör skortur á þekkingu Crichtons á Farsape heiminum gerir hann að sérlega áhugaverðri söguhetju á fyrstu leiktíð Farscape. Aukahlutverkið er jafn sannfærandi. Þarna er Zhaan, blár Delvian og fyrrverandi fangi. Hún er friðsæl og sanngjörn, öfugt við samfangann Ka D'Argo, öflugan og harðhausa kappi. Virginia Hey er algerlega þakin bláum förðun, sem gerir persónu sinni Zhaan kleift að virðast flott og sannfærandi. Mega-förðun D'Argo er aftur á móti undir pari. Hann lítur út fyrir að vera hálf kjánalegur með risastóra tentacles og undarlegt nef, og það er eitthvað sérkennilegt við augu hans. Þeir líta út eins og þeir hafi fengið einhvers konar ofnæmisviðbrögð við förðuninni hans. Farscape myndi bæta förðun hans í 1. seríu, en heildarbúningurinn myndi, að minnsta kosti, fyrir mig, vera vandamál þar til 2. þáttaröð. Brúðu-/stafrænu persónurnar Rygel og Pilot eru, einfaldlega, frábærar. Rygel er pínulítill Hynerian Dominar sem svífur um á einhvers konar svifflugu. Í "Premiere" fær hann góðar samræður en ekki mikið annað. Pilot stelur næstum senunni sem tengiliður milli lifandi skipsins, Moya, og farþega Moya. Jafnvel í fyrsta þættinum gefur Pilot frá sér útlitið að vera raunveruleg, lifandi geimvera; hann virðist aldrei einu sinni í þættinum vera risastór, dýr vél. Persónurnar sem Friðargæslumaðurinn kynntar eru líka mjög áhugaverðar. Friðargæsluliðarnir samanstanda af kynstofni sem kallast Sebaceans, sem lítur út eins og menn. Aðalandstæðingurinn er kynntur í "Premiere" sem Captian Crais, sem telur að Crichton hafi drepið bróður sinn. Í raun og veru var dauði bróður Crais aðeins slys sem varð vegna áreksturs fyrir slysni við skip Crichton. Aeryn Sun, flugmaður sem Crichton hjálpar að flýja, reynir að útskýra að dauðsfallið hafi verið slys, en Crais heldur því bara fram að hún sé „óafturkræf menguð“ og neitaði að skipta um skoðun. Hefndaráhugi Crais, hvort sem það er ástæða til eða ekki (það ætti að vera ljóst fyrir Crais að Crichton er ekki ábyrgur), er dularfull í "Premiere", en það verður útskýrt síðar á tímabilinu. Aeryn gefur sjálf afar áhugaverða persónu. Með því að neyðast til að yfirgefa friðargæsluna breytir hún öllu sínu lífi og er í því sambandi í svipaðri (þó minna alvarlegri) aðstöðu og Crichton. Hinn raunverulegi þáttur, eins og fyrr segir, finnst hún nokkuð fljótfær og klunnaleg. Svo mikið gerist að ekki er eytt nægum tíma í neitt. Einnig lítur D'Argo (í bili) út fyrir að vera hálf kjánalegur að hlaupa um í miðlungs búningnum sínum og reyna að virðast ógnandi. Samt er "Premiere" traust skemmtun. Tæknibrellurnar (eins og í stjörnuhringnum) eru áhrifamiklar. Flestir búningar og leikmynd um borð í Moya eru frumleg. Þrátt fyrir galla sína er „Premiere“ ómissandi fyrir Farscape aðdáendur. 3/4