Gentleman Jim er lauslega byggð á ævisögu James J Corbett „The Roar Of The Crowd“ og er dásamlega hress mynd sem umlykur fullkomlega ekki aðeins uppgang hins pæliíska prakkara sem var Corbett, heldur einnig vind breytinganna hvað varðar hnefaleikaíþróttina. um 1890. Sagan fylgir Corbett {fullkomlega leikstýrðum Errol Flynn} frá auðmjúku upphafi hans sem bankagjaldkeri í San Fransico, í gegnum tækifærisbardaga við fyrrverandi hnefaleikameistara sem að lokum leiðir til þess að hann berst við hinn ógurlega þungavigtarmeistara heimsins. , John L Sullivan {beefcake persónugerð yndislega af Ward Bond}. Það eru þó ekki allir slagsmálin í hringnum og það eru allar útúrsnúningarnar í lífi Corbetts sem gera þessa stórkostlega skemmtilega mynd. Það eru bekkjarvandamál sem þarf að sigrast á hér {fullkomlega leikið þar sem félagar í klúbbnum borga fyrir að láta hann rífa niður hníf eða tvo} og Corbett þarf ekki aðeins að berjast til að fá virðingu frá svokölluðum jafnöldrum sínum, heldur verður hann líka að sigrast á sjálfinu sínu. enda vex það jafn hröðum skrefum og orðstír hans gerir. Ásamt hinni dásamlegu Corbett fjölskyldu og öllum stóískum gamansömum stuðningi þeirra, er ferðalag Corbetts jafn hrífandi og það er gleðilegt, en þó eins hress og djarfur og hann er, hann er mjög viðkunnanlegur karakter, og það er persóna sem hæfir merktum nafn sem hann fékk af herranum Jim. Myndin svífur aldrei í eitt augnablik og það er vitnisburður um leikstjórann Raoul Walsh að þó við bíðum spennt eftir lokabardaganum, þá er ytri hringurinn í gangi heldur okkur til skemmtunar, ekki einu sinni ástaráhuganum. söguþráður særir þessa mynd {takk Alexis Smith}. Bardagaloturnar standa sig mjög vel og þær sýna fullkomlega hvernig Corbett varð sá meistari sem hann var, tegund hans af danshringjum í kringum slælega bardagamenn er nú fastur í sessi í hnefaleikasögunni. Þegar síðasta spólan rúllar komum við öll niður á jörðina þar sem fundur Sullivan og Corbett eftir bardaga setur alla grimmdina í samhengi, og það er hér þar sem auðmýkt og auðmýkt verður beinlínis sigurvegari, og eins langt og þessi áhorfandi nær.... .........