Ég er elskhugi B-mynda, gefðu mér erfðabreytta kylfu og ég er á himnum. Þessar kvikmyndir eru góðar til að láta þig hætta að hugsa um allt annað sem er að gerast í heiminum þínum. Jafnvel heimskuleg B-mynd mun venjulega fá mig til að hlæja og ég mun samt telja hana góða. Svo var það Hammerhead, sem var svo hræðilegt að ég þurfti að skrá mig á IMDb svo ég gæti varað aðra við. Fyrst var það vísindin um að búa til hákarlamanninn, sem myndin snerti varla. Til þess að halda áhuga áhorfenda gættu þeir þess bara að blóð væri á nokkurra mínútna fresti. Á einni árásarsenu færði myndavélin sig frá árásinni en þú sást greinilega fötu af blóði kastað af sviðsmanni til að láta þig vita að árásin var blóðug og manneskjan var líklega látin (þvílíkar stórkostlegar tæknibrellur). Aftur að vísindunum fannst mér mjög áhugavert að kvenkyns prófunum var haldið nöktum og prófunarbúnaðurinn krafðist þess að fylgst væri með þeim í gegnum brjóstvefinn. Engu að síður var þessi mynd með lélega söguþræði, hræðilega sögu, og mér þykir leitt að segja frekar slæmur leikur. Ekki einu sinni William Forsythe, Hunter Tylo eða Jeffrey Combs gátu bjargað þessum óþef.