'Opera' (1987) Leikstjóri: Dario Argento (Deep Red, Suspiria) Handrit: Dario Argento og Franco Ferrini (The Church, Sleepless, Demons) Ljósmynd: Ronnie Taylor (A Chorus Line, Sleepless) Tónlist: Claudio Simonetti (Phenomena, ' Goblin') Story: Betty (Cristina Marsillach) er Lady Macbeth sem lærir mjög stílfærða uppsetningu á Macbeth óperu Verdi. Tími Betty til að skína kemur þegar dívustjarnan fótbrotnar fyrir opnunarkvöldið þegar hún verður fyrir bíl sem keyrir í burtu í reiðikasti. Hin fræga bölvun Macbeth tekur ógnvænlegri og útreikningslegri beygju þegar líkamsfjöldi fer strax að hækka. Svo virðist sem Betty fái fyrsta aðdáandann sinn í gegnum stalker sem bindur hana og festir nálar við augu hennar til að neyða hana til að verða vitni að hræðilegum morðum á fólkinu í kringum hana. Saga: 3 af 5 Leikur: Það getur stundum verið erfitt að dæma um að leika í mörgum af þessum ítölsku kvikmyndum. Enska, ítalska, franska, þýska, spænska geta stundum verið í sömu mynd þar sem þeir tala venjulega móðurmálið sitt sem gerir talsetningu þumalputtareglu og erfitt að dæma. Ég klippti þá yfirleitt slaka á svæðinu fyrir vikið. Leiklist: 4 af 5 Leikstjórn: Giallo maestro Argento kemur aftur inn í tegundina sem hjálpaði brautryðjandanum. 'Opera' sýnir hann á toppi leiks síns með stórkostlegri blöndu af glæsileika, spennu og fegurð. Leikstjórn: 4 af 5Sjónræn: Þetta hlýtur að vera ein af flottustu myndum Argento. 'Opera' er glæsilega tekin af Taylor og býður upp á töfrandi og frumlega myndavélavinnu sem heldur myndinni í gangi hratt og vel og heldur augnkonfektinu við. Myndavélin virðist alltaf vera meðvituð hvort sem um er að ræða dásamlegt skot af myndavélinni sem fer upp hringstiga eða röð undir lok fuglasýnar af þessum fugli sem hringsólar um mannfjöldann í óperuhúsinu. Sjónrænt: 5 af 5Hljóð: Simonetti, sem er tíður samstarfsmaður Argento (í gegnum hinar ýmsu hljómsveitir sínar Goblin, Demonian og sóló) hrósar skjánum af ákafa þar sem skor hans snertir allt frá klassíkinni (Verdi) til málmhugsunar (með smá hjálp frá Brian og Roger Eno og Bill Wyman) og ljær tónlistarvöðva til blóðugs grisjunar skjásins. Hljóðhönnunin gefur þér allt sem þú þarft frá hnífstungu til byssuskots, elds til öskra og meistaralega endurgerð á Anchor Bay disknum í glæsilegri 6.1 fyrir hvern marr og káp. Hljóð: 5 af 5Tæknilegt: Klippingin heldur myndinni flæðandi og hreyfst frábærlega. Ásamt myndavélavinnunni heldur klippingarhjálpin súrrealískum draumkenndu myndefni flæðandi. Hið stórkostlega óperuhús er frábær staðsetning og fullkomin til að setja upp hryllingsútgáfuna af Macbeth. Það er ekki hægt að enda gagnrýni á Argento mynd án þess að þurfa að tjá sig um drápin. Argento sendir persónur með glöðu geði að þessu sinni með frábærri hnífstungu röð, krákuaugu og hápunkti kvikmyndarinnar af byssu sem sprengdi í gegnum skráargat í augað og út aftan á höfuðið skot sem enn og aftur sendir fyrrverandi eiginkonu Argento, Daria Nicolodi. í kvikmyndalíkhúsið. Ómetanlegt! Tæknilegt: 5 af 5Uppskrift: Næstum gallalaus giallo sem þjáist af örlítið óþarfa eftirmála í Sviss sem skilar öllum sjónrænum spennu sem aðdáendur Argento þrá. Á heildina litið: 4 af 5