Fyrir peningana mína, sennilega besta myndin - eða að minnsta kosti hreinasta kvikmyndamynd - leikstjórinn Ford sem hefur gert. Spjallið er snöggt, klippt, að markinu.l Sagan byrjar alveg í byrjun og endar aðeins með lokaeiningunum. Ford notar tiltölulega lítinn leikarahóp, en leikstýrir þeim og myndar þá af æðruleysi og epískum hlutföllum. Hrikalega raunsæ, hlýlega skemmtileg, frábærlega leikin (erfitt að trúa því að Johnsonj gæti ekki orðið fremstur maður eftir þetta), með bestu ljósmyndun og klippingu í nokkurri amerískri svart-hvítu kvikmynd. Á klippitækni Sergei Eisenstein afskaplega mikið að þakka, en aldrei eins svalur aðskilinn eða „vísindalegur“ og Eisenstein gæti oft orðið. Og frábær söngleikur. Stórkostleg víðmynd af mikilvægum og illa skilnum þætti í bandarískri sögu. Ein smá pæling: það er ekki ljóst hvers vegna myndin tekur þátt í mormónum, sem, eftir því sem ég best veit, voru aldrei friðarsinnar sem Quakers og Amish voru. Þetta rugl skilur eftir sig örlítið biturt eftirbragð. Hins vegar er restin af myndinni svo mikil veisla að auðvelt er að hunsa þetta. Að öllu öðru leyti sannkallað meistaraverk bandarískrar kvikmyndagerðar sem þarf að endurvekja og skoða aftur (og aftur og aftur).