þetta er frábær mynd. Mér líkar vel þar sem ning klifrar niður til að ná í blekið sitt og beinagrindin elta hann, en sem betur fer komst hann undan þeim, opnaði gluggann og tók ekki einu sinni eftir þeim. Xiao Qian er líka mjög fallegur. & þegar hann stakk nálinni upp í rassinn á Ma Wu, þá var það hysterískt. og þegar hann er að segja að ást sé það mesta á jörðinni á meðan hann stendur á milli tveggja sverða er líka frábært. svo líka hlutinn þar sem hann borðar bollurnar sínar á meðan hann horfir á manninn drepa marga. þá sérðu hann syngja ljóð þar sem hann hljóp til að komast undan úlfunum. ástarsenurnar eru rómantískar, xiao qian og ning eru sæt saman. bættu við grínista tímasetningunni, risastórtungunni, og þú átt hrylling, rómantík, grín, allt í einu. Svo ekki sé minnst á frábærar tæknibrellur fyrir tíunda áratuginn.