Linda Blair hefur leikið í fjörutíu ár núna og þó að hún muni aldrei sleppa við hlutverk Regan MacNeil í "The Exorcist", hafa fáar af síðari hryllingsmyndum hennar notað goðsagnakennda stöðu hennar til eins mikils áhrifa og "Witchery" gerir. Hún leikur Jane Brooks, ólétta einhleyp konu sem ferðast með fjölskyldu sinni á yfirgefið hótel á eyjunni sem foreldrar hennar vilja kaupa. Í fylgd með þeim eru nokkrir fasteignasalar (Catherine Hickland og Rick Farnsworth) og við komuna á eyjuna hitta þeir ljósmyndara (David Hasselhoff) og kærustu hans rithöfundar (Leslie Cumming) sem sitja ólöglega á hústökunum á hótelinu á meðan þeir rannsaka goðsögnina. af staðbundinni norn (Hildegard Knef). Svo virðist sem löngu liðnar nornaveiðar hafi leitt til sjálfsvígs hennar og var hún með barn á þeim tíma. Ókunnugt um hættuna hefur Jane nýlega dreymt um dramatískan dauða nornarinnar og litli bróðir Jane, Tommy (Michael Manchester) hefur fengið meiri heimsókn frá óhugnanlegum, svartklæddum anda hennar, sem hann kallar „konan í svörtu“. Tími hópsins á gistiheimilinu á eyjunni byrjar nógu rólega; óþekkt þeim, hins vegar hefur Lady in Black þegar sent skipstjóra leigubáts þeirra (George Stevens). Áður en langt um líður fer einangrunin og kuldinn að hafa áhrif á alla og það er á þessu tímabili skaps og spennu sem Svartkonan byrjar ógnarstjórn sína. Hún ætlar að hefna sín eigin örlaga með því að eignast Jane og fórna félögum sínum og ófæddu barni sínu. Hvert annað fórnarlamb hennar uppfyllir hluta af hefndarfullri bölvun hennar - græðgi, losta og blóð mey. Þegar sólin sest og sjórinn verður villtur ásækir hún þá einn af öðrum á hræðilegan, skelfilegan hátt. Staðsetningin á eyjunni er í raun skelfileg og gistihúsið er mjög hrollvekjandi og áleitlega skotið. Þetta er svo litrík mynd að hún minnir mig á verk Dario Argento. Lýsingin er frábær og sett skreytingin er fullkomlega skelfileg. Hljóðrásin er mjög áhrifarík og einstök. Hryllingsáhrifin eru öfgakennd, ógnvekjandi og ógleymanleg. Kvikmyndatakan er frábær og það er þetta sem færir okkur aftur til Lindu Blair. Skapandi teymið á bak við þessa mynd skýtur hana eins og hryllingsstjörnu ætti að vera skotin: fullt af dramatískum innstungum, langvarandi nærmyndum sem lýsa á lúmskan hátt yfir stigvaxandi eign Jane og augnablik sem minna á aðrar frábærar hryllingsmyndir. Það eru falin virðing fyrir "Rosemary's Baby", "Jacob's Ladder", "The Shining", "Black Sunday" og auðvitað "The Exorcist". Hún stendur sig frábærlega og stelur algjörlega senunni með skapmiklum og vanmetinni frammistöðu sinni. Það er ekki þar með sagt að restin af leikarahópnum valdi vonbrigðum; Catherine Hickland er kynþokkafull og mjög góð og hin gamalkunna flytjanda Annie Ross er eftirminnileg sem kelling móðir Jane, Rose. Hasselhoff gerir sitt besta, en hann er ekki í raun kvikmyndastjarna og sjónvarpspersóna hans kemur í veg fyrir frammistöðu hans. Blair og hinn ungi Michael Manchester eiga frábæra efnafræði saman. Myndin er annars svo ofbeldisfull og hrollvekjandi (á góðan hátt) að hún þarf sárlega á hlýju þeirra að halda (Blair lék líka móður í "Monster Makers" árið 2003, og móðursenur hennar í þeirri mynd bera sama blíða tilfinningu fyrir þeim). Loks leikur Hildegard Knef (í einu af síðustu hlutverkum sínum) frábæra norn og hún er með ótrúlegustu rödd og hreim. Ásamt Blair var hún líka fullkomlega leikin. En það er kvikmynd Blairs alla leið. Jane Brooks virðist líka hafa einhverja sálræna hæfileika og þessi þáttur myndarinnar heyrir aftur til "Exorcist II: The Heretic". Ég held að "Witchery" sé þarna uppi með "The Exorcist", "Exorcist II", "Hell Night" og "Summer of Fear" sem besta tegundarverk Blairs til þessa.