Algjör grípa í kvikmynd, og miðað við aldur hennar, árum á undan sinni samtíð. Ég sá þetta fyrst í vikunni sem pabbi kom heim með sjónvarp nágrannans, að gaurinn var búinn að henda á ruslahauginn. Hann var að fikta í öllu rafmagni, pabbi hafði það að vinna innan tveggja daga. Þetta var júlí 1955...og þá sennilega bara þriðja húsið í götunni sem Á sjónvarp! Nánast það fyrsta sem við sáum á þessum kornótta og flöktandi gamla 12 tommu skjá var ÞESSI kvikmynd. "Þetta er frekar GAMLT elskan," man ég eftir því að mamma hafi sagt mér það! Næstum 50 ár síðan, og það virðist ekki eldra - frekar eins og fyrri heimsstyrjöldin að því leyti! Stórkostleg lítil fantasía um allsherjarrútu í London með þrettán farþega sem hrapar og drepur einn úr hópi þeirra. Síðan, í flashback, tökum við upp líf þessa fólks og hvað varð til þess að það var í þessari rútu þennan dag. Þegar við snúum aftur að hruninu í lok myndarinnar kemur í ljós hver fórnarlambið er, kannski innblásturinn á bak við kvikmyndina frá 1960 LISTINN OF ADRIAN MESSENGER. Ef þú rekst einhvern tímann á þennan litla gimstein, mæli ég með að þú horfir á hann!