Ég er svo sannarlega í minnihlutaáliti um þetta. „The Hurt Locker“ hefur unnið til fleiri verðlauna fyrir „besta mynd“ frá gagnrýnendahópunum en nokkur önnur mynd á þessu ári. Samt sem áður, mér líkaði það ekki bara, ég átti erfitt með að sitja uppi. Það er lágmarks söguþráður og lítil persónuþróun. Þeir afvopna sprengjur, berjast og afvopna fleiri sprengjur. Það er öll myndin. En það versta var að myndavélin hættir aldrei að hreyfast og hristist stöðugt. Þetta hefur verið nýleg tíska í kvikmyndagerð og á að láta hana virðast raunverulegri vegna þess að hún hefur ódýrt heimildarmyndalegt yfirbragð. Myndavélin titraði svo mikið að ég fékk ógleði að horfa á skjáinn. Mér er venjulega sama um stríðsmyndir og "The Hurt Locker" var engin undantekning. En þú þarft ekki að taka orð mín fyrir það vegna þess að gagnrýnendur elska það.