"The Cobweb" er dæmi um mörg dæmi um kvikmyndir sem eru með sterka, stundum athyglisverða flutning og hápunkta, en því miður eru brotnar og hægja verulega á sér með gruggugum söguþræði og mjög lítið vekur áhuga áhorfenda. Í henni leikur Richard Widmark sem læknir sem vinnur á geðveikrahæli þar sem líf hans verður í uppnámi vegna fjölskylduvandamála og frekar fáránlegra og yfirvinnuaðra átaka sem virðast í raun ekkert stórmál. Söguþráðurinn er fráleitur. Það er kominn tími til að stofnunin fái nýjar gardínur fyrir glugga bókasafnsins. Ein gömul kona vill láta setja tjöldin yfir sig, en margir sjúklingarnir vilja búa til sín eigin. Og einhvern veginn brjótast þessi fáránlegu og óviljandi lúðulegu átök út á þann stað að mannslíf er í hættu og fjölskyldur fara að sundrast. Það hljómar meira eins og átök sem myndu eiga sér stað á milli mjög ungra barna. Spurningin um rökfræði söguþræðisins og hvort það gæti raunverulega gerst er svo gríðarlegt að maður veltir fyrir sér hvort aðeins raunverulegur brjálæðingur gæti keypt það. Ekki misskilja mig, það er ekkert að leiklistinni. Leikarahópurinn á eftir Widmark er skipaður öðrum frábærum leikurum, margir þeirra tilnefndir til Óskarsverðlauna og sigurvegarar. Og það er stundum augnablik í myndinni sem gengur ljómandi vel, en það útilokar alltaf heimskulega söguþráðinn um gluggatjöld. Því miður er of mikið um tjaldfötin og því hægist á myndinni. Margar tökurnar eru langar og gerðar út frá sjónarhorni myndavélarinnar, þar sem hægt er að halda sig við hæga hraðann og skort á áhorfsáhuga. Í stuttri greiningu er "The Cobweb" óþekkt kvikmynd og það verður augljóst hvers vegna áhorfendum er í rauninni um leið og söguþráðurinn kemst í fókus, sem hann gerir frekar fljótt. Það hljómar bara ekki eins skemmtilegt að horfa á og ég segi ykkur að það er ekki gaman að horfa á það.