Þetta er fyrsta myndin af hryllingshátíðinni sem ég hef horft á og eftir að ég var næstum að hugsa um að ég þyrfti ekki að sjá neina af hinum. Mér var sagt að þetta væri "thinking mans hryllingsmynd" og verð að segja að ef þetta átti að fá mig til að halda að ég myndi loka mig til að hugsa hvernig splatter/gore myndirnar í safninu verða. Ekki misskilja mig, ekki einu sinni kjaftæðið í þessari mynd er þess virði að sitja yfir. Söguþráðurinn er mjög þveginn út með allt of mikilli list fyrir lista sakir. Myndavélabrellurnar og tónlistin eru oftast ekki á sínum stað og persónurnar vægast sagt banal. Nokkrar persónur og atriði virðast einskis virði í lokin þegar þær byrja að afhjúpa nokkra króka "The Hamiltons". Ég komst að því hver Lenny var í um hálftíma þegar ég fattaði myndina. Ég var svo sjónrænt undrandi og ruglaður af Lenny-uppljóstruninni að mér fannst ég gjörsamlega hrifsuð. Ég bjóst við því sem ég fékk en þeir hefðu getað náð svo miklu lengra, í rauninni fellur allur gárinn alveg flatur. Með kvikmyndum eins og "Hostel" og "Saw" þarftu að koma aðeins betur fyrir kvikmynd sem er "talin grafísk eða of truflandi fyrir almenna áhorfendur".