Margt gott hefði verið hægt að gera með þessari mynd með því að nota í meginatriðum sömu leikmyndir, söguþræði og söguþráð. Til dæmis, hvers vegna ekki að planta fræi af getu Ericu fyrir morðið á elskhuga hennar? Af hverju ekki að þróa samband Ericu og löggunnar hægt og sannfærandi? Kannski andstæða myndbreytingu Erics með því að setja einhvern annan þátt eftir atburði, samband o.s.frv., í lífi sínu sem hún hafnar núna? Af hverju ekki að láta hana særa saklausan nærstadda til að undirstrika ranglætið í gjörðum Ericu. Þess í stað nýtir TBO hefndarfantasíuna að hámarki og veitir óeinlægri vörn við „ekki gera þetta heima“ skilaboðunum sem send eru inn eingöngu til að leyfa myndina til að teljast lögmæt. Ég er ekki Jodie Foster aðdáandi. Eftir að hafa sýnt nokkurt svið í kvikmyndum eins og SILENCE OF THE LAMBS, NELL og einni þar sem hún leikur venjulega móður undrabarns, hefur Foster runnið inn í röð hlutverka þar sem hún leikur sömu harðbeittu, gráhærðu kvenhetjuna og sigrast á illsku. . Svona er allt í lagi einu sinni eða tvisvar, en ég er að verða of vön "fight versus flight" nærmyndinni hennar. TBO hefði getað notað yngri leikkonu eða leikkonu sem tók meira sannfærandi til sín að vera kona á fertugsaldri (í stað þess að 40-eitthvað Foster leika yngri konu).