Ég sé hvers vegna þessi mynd var tilnefnd til Óskarsverðlauna sem besta stuttmyndin í beinni, þar sem hún var smíðuð á meistaralegan hátt. Jafnvel ef þér líkar ekki sérstaklega við blúsinn (þó fyrir mér hafi þetta hljómað miklu meira eins og djass), þá geturðu auðveldlega metið þessa mynd. Hún er einfaldlega mjög vel gerð, þó ég get ekki séð af hverju leikstjórinn Gjon Mili fékk aðeins að leikstýra einni mynd - þessari. Með öðrum orðum, myndin er tilnefnd og samt fékk leikstjórinn engan feriluppörvun. Hvað svörtu flytjendurna varðar, þá gæti ég skilið að þetta valdi ekki því að ferill þeirra færist yfir í háan gír, þar sem því miður hefur flest hvítt samfélag áhugaleysi (eða það sem verra er) fyrir svörtum eða "svona tónlist". Ef þú horfir á þessa mynd, ef þú hefur ekkert sérstaklega gaman af fyrri hlutanum, slepptu því að vera um það bil 5:50 markið - þar sem það tekur töluvert upp. Þegar frúin hætti að syngja og flytjendur fóru að spinna, lagaðist hraðinn töluvert.