Ég horfði á þessa seríu eftir Tipping the Velvet, sem ég gaf 10/10 einkunn fyrir. Ég hafði lesið athugasemdir notenda um þetta og bjóst við jafn góðri seríu, eða jafnvel betri, ef hægt er. Á þessum tímapunkti verð ég að leggja áherslu á að þessi sería er góð og hún fangaði mig örugglega í gegnum hana og þess vegna þess virði að horfa á hana. Hins vegar naut ég þess ekki eins mikið og Tipping the Velvet, af eftirfarandi ástæðum: 1. Minni ástríðu, ást og tengt kynferðislegu efni. Það var furðu lítil áhersla í þessum þáttum, sem ég hélt að væri óaðskiljanlegur fyrir ástarsögu. Fingersmith fannst eins og útvatnað útgáfa af Tipping the Velvet.2. Sömuleiðis, eins og í Tipping the Velvet, var sagan í þremur hlutum: upphaf, átakanlegum seinni hluta og endir. Seinni hlutinn hefði átt að vera hápunktur sögunnar (eins og í Tipping the Velvet), en þess í stað var honum nánast alveg sleppt, kannski vegna vanhæfni til að búa til átakanlegt en trúverðugt hælisefni. Serían hefði átt að vera í þremur hlutum, með tveimur cliffhangers, með miklu meiri áherslu á seinni hlutann.3. Nánast ekkert vægi var lagt í hvað Fingersmiðir voru og hvernig það hafði áhrif á persónuleika þeirra. Mér fannst frekar pirrandi að þáttaröðin fjallaði ekki almennilega um svona miðlægt efni. 4. Endirinn var mun fljótlegri en í Tipping the Velvet. Fingersmith skildi eftir nokkrar áhugaverðar söguþráður opnar. Þrátt fyrir þessa annmarka er Fingersmith góð sería og vel þess virði 7/10. Hins vegar er það ekki klassískt eins og Tipping the Velvet.