Eins og fram hefur komið hefur þessi formúla verið tekin upp nokkrum sinnum, síðast sem "You've Got Mail", með Tom Hanks og Meg"Trout Pout" Ryan. Af mörgum útgáfum er þetta minnst í uppáhaldi hjá mér. Vandamálið sem ég held að sé að stúdíóið naut Stars-karismans, sem er ekki alveg að skera úr því hér. Efnafræðin á milli aðalanna tveggja nær aldrei að sjóða í þessari mynd. Það eru engir alvöru neistar. Van Johnson og Judy Garland minna mig á daggamla kleinuhringi, notalega en bragðgóða. Og þegar aðalatriðin eru leiðinleg getur restin af myndinni aðeins fylgt eftir. Judy er sérstaklega vonbrigði. Hún lítur út fyrir að vera ekki með háls! Ég veit ekki hvort hún átti í vandræðum með verki eða eitthvað en hún lítur út eins og skjaldbaka sem reynir að toga hausinn á sér inn í skelina á henni, öll krökt og allt. Ég gat ekki fattað hvað Van Johnson var að verða svona heitur. Ég hefði búið til línu fyrir þennan sæta fiðluleikara. Og Van var heldur ekki frábær. Ég hef alltaf litið á hann sem frekar almennan Hollywood leiðtogamann og hann gerir ekkert til að eyða þeirri mynd hér.Ef þú ert aðdáandi stjarnanna eða snemma á 19. áratugnum gætirðu líkað við þessa mynd. En það eru til miklu skemmtilegri rómantískar gamanmyndir þarna úti og þær bjóða þér miklu meira en munnfylli af gömlu sælgæti.