Ég á erfitt með að skilja hvað fær áhorfendum til að finnast þetta vera kraftmikil kvikmynd. Ég myndi giska á að megintilgangur þessarar myndar væri persónurannsókn og áhrif kynþáttafordóma í bresku samfélagi. Það eru því þeim mun meiri vonbrigðum að allar persónurnar eru tvívíðar og leiklistin er á háskólastigi sviðslistanámskeiðs. Ég er alltaf efins um "spuna", annað orð yfir að vera of latur til að skrifa almennilegt handrit. Ég skammaðist mín fyrir sýningarnar og sat í hópi áhorfenda sem hlógu þegar þeir áttu örugglega að hrífast af sögunni. Rasismi er alvarlegt mál en ég held að lúmsk nálgun í kvikmyndum virki miklu betur en að leggja hana á með spaða.