Þrátt fyrir að ég hafi búið í Ástralíu árið 1975 flutti ég til útlanda ekki löngu síðar, leiður á stöðugum iðnaðaróróa, almennri tilbeiðslu á meðalmennsku - nema maður sé íþróttamaður! - og sjálfumgleði svo margra Ástrala sem kusu að hunsa ógnarhraða breytinga sem eiga sér stað í löndum fyrir norðan þeirra. Þar af leiðandi missti ég af The Dismissal, ásamt mörgum öðrum áströlskum sjónvarpsþáttum frá níunda og tíunda áratugnum, eins og hinni frábæru Janus og Phoenix þáttaröð, sem ég hef síðan séð, ásamt Wildside.To me kvikmyndasögunni The Dismissal er sanngjörn og, eftir því sem ég best veit, nákvæm. Hins vegar, hvað varðar „hneykslun“ almennings, sýnir hún aðeins aðra hlið myndarinnar, ekki hvernig fjölskyldur voru hrifnar af deilunni. Ég veit, þar sem bræður mínir tveir myndu ekki tala við mig í marga mánuði á eftir. En umsögnin er að mínu mati mjög einhliða út í gegn. Staðreyndin er óumflýjanleg að þrátt fyrir brennandi reiði frá verulegum hluta samfélagsins völdu kjósendur í Ástralíu - og völdu með afgerandi hætti - Fraser í hag, eins og þeir gerðu aftur tveimur árum síðar. Þetta fyrir utan, sögulega nákvæmt og frábærlega vel leikið docudrama.