Ég held að ég sé ekki að skemma upplifun neins af þessari mynd með því að segja þér að sjá hana ekki ef þú hefur eitthvað betra að gera, eins og að þrífa undir eldavélinni. Það verður skítugt þarna undir og þú verður að þrífa það einhvern tíma. Ég held að myndin þjáist af skorti á kynlífi og ofbeldi, þó að það sé eitt bílaeltingabrellur sem lítur svo hættulega út að það hefði aðeins getað verið tekið upp í landi þar sem lífið er ódýrara en bjór. Hjarta "Gargoyle" er á réttum stað, en vonir þess eru íhaldssamar. Það er að minnsta kosti ekki tilgerðarlegt. En ég skemmti mér konunglega við að leika í henni, leika ævarandi hálfvitann í hryllingsmyndinni sem segir "Hvað er í þessari holu?" og deyr fyrir hybris hans. Auk þess fékk ég að hitta Michael Pare. Sérhver kvikmyndafíkill ætti að vinna með B-myndahefti að minnsta kosti einu sinni fyrir dauðann. Og Rúmenar eru yndislegasta fólk sem ég hef kynnst. Bókstaflega yndislegust. Ganga niður götuna í Búkarest: ef 7 af hverjum 10 konum eru ekki alveg fallegar, þá ertu að ganga niður götu sem ég rakst ekki á; og huggaðu þig við þá staðreynd að að minnsta kosti 5 af þeim 10 eru í boði fyrir drykki.Hluti myndarinnar var tekinn í Casa Radio, yfirgefnu, ókláruðu Classic Communist Bloc-cum-Georgian Nightmare bygging sem upphaflega var ætlað að hýsa KGB áróðursráðuneyti, þ.e. Radio Not-so-Free Europe. Byggingin er fimm hæðir og tekur upp borgarblokk; best af öllu, á meðan framhlið hennar geislar af stóra bræðraríkinu trausti, býr hún nálægt miðbænum eins og post-apocalyptic rúst í frumskógi af burni og hampi sem tugir sígauna og fjölda villtra hunda búa. Framkvæmdir við Casa Radio voru stöðvaðar þegar Caucescu og eiginkona hans voru tekin af lífi í sjónvarpi árið 1989, og enn eru gapandi göt sem falla frá sólbökuðu efstu hæðinni (sem bjóða upp á súrrealískt útsýni yfir nútímalega kvartmílu af steinsteyptu þaki, skreytt með skaga járnstöng og gamla bílavarahluti, með útsýni yfir forna borg sem hrynur niður) alla leið niður í rökum, hrollvekjandi kjallara (sem tvöfaldast í myndinni fyrir Gargoyle bæli.) Engar amerískar varnargrind eða viðvörunarskilti fyrir Bucarest. Frá falli Sovétríkjanna hefur Casa Radio staðið fyrir nokkrum kvikmyndatökum sem ekki tengjast samtökunum, þar á meðal "Highlander III". Það er aðlaðandi fyrir framleiðendur vegna þess að það er ódýr staðsetning, gríðarstór miðað við umfang og tiltækt pláss, furðulegt útlit og laust við höfuðverk vegna tryggingar þar sem það er enn ríkiseign. Auk þess kvartar enginn ef þú hreinsar ekki upp eftir framleiðsluna þína: allt sem eftir er á staðnum er blandað inn í byggingu sígauna íbúanna á hverfisbænum sínum í þessum raunverulega borgarfrumskógi. Aðstoðarleikstjóri var bitinn blóðugur af villtum hundi við tökur á "Gargoyle". Eplin sem veitingarnar útveguðu voru þrýst í notkun af leikara og áhöfn sem skotfæri til að halda hundunum sem ráku í skefjum. Ég var líka bitinn af villtum hundum í Búkarest, einu sinni á bar (!) og einu sinni í borgargarði. Ég lifði líka af tvö bílslys á tveimur vikum, bæði í leigubílum og hvorugt þeirra töldu ökumenn sem tóku þátt sem ástæðu til að stöðva bílana. NIÐUR ATHUGIÐ: Sci-Fi Network eða Channel eða hvað sem var einn af bakhjörlum þessarar myndar (því minni sem fjárhagsáætlunin er, því fleiri framleiðendur á tökustað), svo það er svolítið skrítið að enginn hafi átt í vandræðum með upprunalega titilinn, "Gargoyles", fyrr en það var næstum kominn tími til að sýna hann á netinu, jafnvel þó að Sci-Fi sé þegar var með óskylda röð með því nafni. Titillinn var breytt einhvern tíma tiltölulega nálægt útgáfu, þar sem ég er með litleiðrétt eintak merkt með fyrri titlinum.