Já, Shakespeare hefði örugglega verið stoltur. Laurence Fishburne var ekki upp á sitt besta en svo sannarlega ekki slæmur. Kenneth Brannagh var aftur á móti frábær. Uppástunga hans var dásamleg sem og leik hans við áhorfendur. Mjög gott verk. Það var stundum of lítið drama þar sem meira hefði mátt búast við. Dráp Cassio, til dæmis, var dálítið skýjað af of miklu sem gerðist langt á milli, sem olli því að áhorfandinn sneri höfðinu til að fatta allt. Var ég búinn að nefna Michael Maloney? Geðveiki hans sem Roderigo varð fyrir var óvenjulegt; pirrandi jafnvel.Ef þú hefur ekki séð Othello áður, sjáðu þetta. Ef þú hefur ekki lesið Othello, skoðaðu þetta. Ef þú hefur ekki heyrt Othello, sjáðu þetta. Þú gerir aftur á móti sjálfum þér greiða með því að lesa það, sjá það leikið á sviði og heyra það líka sungið.