Kjánalega orðatiltækið „Þú mátt ekki snerta þetta“ á svo sannarlega við hér. Með allar klóna hryllings- og sci-fi myndirnar að koma út, ásamt öllum óæðri endurgerðum, er erfitt að finna neitt sem er verðugt 2 klukkustunda af tíma þínum. Þess vegna treysti ég alltaf á klassíkina sem hræddi ungviðið úr mér þegar ég var unglingur. ÞAÐ er, án nokkurs vafa í mínum huga, dásamlegasta, ömurlegasta og skrítnasta sci-fi hryllingsklassíkin sem John Carpenter , eða hvaða leikstjóra sem er (því miður, meira að segja þú herra Spielberg) sem hefur verið gerð. Það sem raunverulega gefur henni kraft er þó ekki sýkingin (það OOOOOZS af slími og blóði og guð má vita hvaða aðrir vökvar) heldur frekar tilfinningin fyrir ótta, einangrun og vantrausti sem það ýtir undir í persónunum og áhorfandanum. Það verður ekki fjarlægara en Suðurskautslandið og í þessu grenjandi, frosthvíta umhverfi gerist sagan. Nokkrir Bandaríkjamenn, vísindamenn og hermenn, eru þar staðsettir. Dag einn verða þau vitni að Siberian Husky-hundi á hlaupum fyrir ástkæru lífi frá Norðmönnum með byssur. Áður en þeir vita af er bandaríski útvörðurinn að berjast við dularfulla veru sem getur líkt eftir hvaða veru sem hún vill. Það kann að breytast í ógeðsleg slímug blóðug form áður en því er lokið, en þegar það er búið, ef þú sást það ekki í vinnslu, geturðu ekki greint það meðal manna eða annarra venjulegra jarðardýra.Kurt Russell, Keith David, Wilford Brimley, Richard Masur, Donald Moffatt, TK Carter, Thomas Waites og Charles Hallahan eru aðeins nokkrir af fínu leikarahópnum. Þessi mynd er ástæðan fyrir því að hryllingur GETUR verið frábær tegund. Það hræðir mig reyndar ENN. Geimverublóðið sem "hoppar" upp úr petrífatinu þegar heiti vírinn snertir hann fær MIG samt til að hoppa!!!Samt hræðilegastur af þeim öllum.