Bloody Birthday opnar fyrir skot af Meadowvale General Hospital. Þar fæðast þrjú börn á nákvæmlega sama tíma á almyrkva. Skýringartexti upplýsir okkur um að það sé nú „Meadowvale, California 1. júní 1980“. Tveir unglingselskendur, Duke Benson (Ben Marley) og Annie Smith (Erica Hope) eru að fara að vinna í opinni gröf. Þeir heyra hávaða og Duke rannsakar málið. Bæði Duke og Annie eru myrt. Sýslumaðurinn Jim Brody (Bert Kramer) er ráðvilltur og hefur aðeins handfangið á barni sem Annie hélt á, sem vísbendingu. Því miður áður en Brody sýslumaður getur leyst málið myrða yngsta dóttir hans Debbie (Elizabeth Hoy) og tveir vinir hennar Curtis Taylor (Billy Jayne sem Billy Jacoby) og Steven Seton (Andy Freeman) hann. Rétt þegar þeir eru að klára Brody sýslumann frá öðrum ungum dreng úr bekknum sínum, sem heitir Timmy Russel (K.C. Martel), kemur upp, morðingarnir þrír vita ekki hversu mikið hann sá. Stuttu eftir atvikið leikur Timmy með Steven og Curtis í ruslahúsi. Curtis læsir Timmy inn í gamlan skáp. Timmy tekst að flýja og segja systur sinni Joyce (Lori Lethin), en hún trúir honum ekki í fyrstu. Börnin þrjú halda áfram morðgöngu sinni. Strangi kennarinn þeirra Miss Davis (Susan Strasberg), ástarpar (John Avery og Sylvia Wright) í sendibíl og eldri systir Debbie, Beverly (Julie Brown) eru meðal fórnarlamba þeirra. Joyce byrjar að hafa grunsemdir sínar um Debbie, Curtis og Steven sem gerir hana og Timmy að skotmarki illu tríósins. Munu þeir geta sannfært yfirvöld um að þessir þrír saklausu útlits 10 ára krakkar séu í raun andlausir morðingjar? Samskrifuð og leikstýrð af Ed Hunt Ég hef mikla óbeit á þessari mynd. Mér finnst það alveg hræðilegt og hefur ekki einn skemmtilegan þátt í 83 mínútna hlauptíma. Handrit Hunt og Barry Pearson gefur okkur enga skýringu á tildrögum barnamorðingja fyrir utan sólmyrkvann sem hindrar Satúrnus og því af einhverri furðulegri stjörnuspeki hafa þessi þrjú börn enga samvisku, svo þetta eru einu börnin sem hafa fæðst algjör myrkvi? Ef það er satt, hvers vegna bíða þeir þar til rétt fyrir tíu ára afmælið sitt áður en þeir hefja morðgöngu sína? Ætli það komi bara allt í einu í gang, ekki satt? Það er til heiðurs að það er þokkalega gott skref en mér fannst það samt ótrúlega leiðinlegt og leiðinlegt að sitja yfir. Myndin í heild sinni er mjög óspennandi og fyrirsjáanleg, börnin koma í ljós sem morðingjarnir á fyrstu 10 mínútunum og eins og ég hef nefnt er nánast engin ástæða gefin upp. Það er líka mjög kjánalegt stundum. Skoðaðu atriðið þar sem Debbie stoppar Steven með því að kasta skál af vatni yfir hann! Dauði sýslumannsins er talinn vera að hann detti niður nokkrar tröppur, já, meiðslin sem verða fyrir slíkri slysi verða ekki eins og ef þú ert barinn til bana með hafnaboltakylfu eins og hann var í raun og veru, hvaða hæfur læknir sem er. eða meinafræðingur hefði komið auga á það innan 5 sekúndna. Það er ekki einn blóðdropi hellt niður í allri myndinni og öll lötu morðin eru daufleg og hugmyndalaus. Það er einhver nekt sem lítur út fyrir að vera ekki á staðnum þegar Debbie rukkar 25c til að leyfa strákum að kíkja í gegnum gat á meðan systir hennar Beverly klæðir sig. Það er snemma atriði rétt eftir 5 mínútna markið þegar Joyce labbar úr eldhúsinu og inn í stofu og bummi hljóðneminn sést vel efst á skjánum, ekki einu sinni smá af honum í heild sinni. Almennt vanhæfni heldur áfram alla myndina. Öll framleiðslan er bragðgóð og gleymist samstundis. Leikurinn er lélegur út í gegn, þessir þrír krakkar eru mjög pirrandi og fóru í taugarnar á mér strax í byrjun og gerðu það að verkum að það var enn meira verk að sitja í gegnum þessa mynd, sérstaklega Curtis í nördaðri of stóru gleraugunum sínum. Ég bara hata þessa mynd, svo einfalt er það. Ég get ekki hugsað mér eitt einasta gott að segja um það. Klárlega einn til að forðast.