Mjög pólitískt hlaðið drama sem, þótt hlutdrægt sé, er einstaklega vel meðhöndlað og ein gáfulegasta mynd sem gerð hefur verið. Hún inniheldur nánast enga prédikun, heldur fylgst frekar með barnalegum sjónvarpsfréttamanni sem smám saman áttar sig á þeirri ógn sem kjarnorkuver stafar af, ekki vegna innbyggðrar hættu, heldur vegna þess að útboðsaðilar hafa meiri áhuga á botnlínunni en öryggi þeirra. Margir hötuðu myndina vegna þess að þeir litu á hana sem pólitískt smárit gert af ofurfrjálshyggjumönnum eins og Jane Fonda og Michael Douglas, en ef þú lítur á hana einfaldlega sem drama, þá er hún grípandi, spennandi, full af vel þróuðum, sérstakri persónum og , að lokum, sannarlega spennuþrungin samtímaspennumynd sem snertir nálægt heimili. viku eftir að þessi mynd var frumsýnd varð hin hrikalega sprenging í Three Mile Island kjarnorkuverinu. Uppfært, 04/08/2007: Á næstum áratug síðan ég skrifaði þessa gagnrýni fyrst, hef ég heyrt mikið af athugasemdum um myndina . Eitt sem ég held að þurfi að hafa í huga er að þessi mynd er ekki sú „ofur-frjálslynda“ andstæðingur kjarnorkutilraunir sem hún er oft merkt sem. þessi mynd árásir er ekki hugmyndin um kjarnorku, heldur hugmyndin um mannlega græðgi, spillingu og villuleika sem dregur í efa hugsanlega hættu á einhverju sem náttúran hefur þegar gert hættulegt. að kjarnorkugeislun er að minnsta kosti mjög líkleg til að vera banvæn. Nánir vinir mínir sem unnu í kjarnorkuveri í nokkur ár sögðu mér meira að segja frá opinberri stefnu vinnuveitanda síns um hámarks "örugga" váhrifastig sem starfsmenn hans gætu ráðið við. Þú þarft ekki að trúa því að fyrirtæki séu í eðli sínu vond til að sætta sig við að einstaklingar, í leit að auði og völdum, séu gráðugir og oft spilltir. Og jafnvel þó þú hafnar þeirri fullyrðingu geturðu ekki mótmælt því að öllum mönnum er hætt við að gera mistök. Þegar kemur að því að afhjúpa saklaust fólk fyrir kjarnorkugeislun, höfum við ekki efni á neinum mistökum, og það, meira en allt, eru rökin sem þessi mynd vill koma með. Fordæmdu hana ef þú verður, en reyndu að hafa smá yfirsýn. Við stöndum nú í stríði þar sem áframhaldandi afleiðingar eru talsvert frábrugðnar þeim sem upphaflega var spáð, ótrúlega dýrt stríð sem ekki sér fyrir endann á. Og hvort sem þér finnst stríðið vera nauðsynlegt til að berjast gegn hryðjuverkum á heimsvísu eða ekki, þá geturðu ekki mótmælt raunveruleikanum að lengdin, fjárhagskostnaðurinn og síðast en ekki síst manntjónið hefur allt farið langt yfir þau mörk sem "sérfræðingarnir" tryggðu. okkur frá 2003. Þannig að jafnvel þótt enginn sem á hlut að máli sé gráðugur eða spilltur, þá voru „mistök gerð,“ og mistök af ansi alvarlegri stærðargráðu, til að byrja með. Sams konar alvarleg mistök, ef þau verða leyfð að koma upp í kjarnorkuiðnaðinum, gætu gert stóran hluta yfirborðs jarðar óbyggilegt.