Þetta yrði að teljast ein versta mynd allra tíma. Myndin var sýnd á ítölsku kvikmyndahátíðinni í Melbourne í Ástralíu. Eftir skimunina vildi ég ekki aðeins fá peningana mína endurgreidda, ég vildi líka fá 1,5 sóaða tíma lífs míns til baka. Ég hef mjög breitt umburðarlyndi þegar kemur að eftirlátssemi einhverrar evrópskrar kvikmyndagerðar, en þetta er ein af þessum myndum sem eru valdar á hátíðir á grundvelli orðspors kvikmyndagerðarmannsins einni saman. Þessi mynd er sönnun þess að þótt slíkt val gæti fullnægt egói kvikmyndagerðarmannsins og valnefndarinnar, þá er engin gleði fyrir áhorfendur. Það er engin persónaþróun, söguþráðurinn er ruglaður, stíllinn er vitlaus, myndavalið er skelfilegt og klippingin verri. Í lok fyrstu spólunnar muntu velta því fyrir þér hvort þú hafir farið inn í rangt kvikmyndahús og í lok þriðju spólunnar muntu biðja um að vera látinn víkja úr eymd þinni. Þessi mynd er viðbjóð.