Yokai Monsters: Spook Warfare (Yokai daisenso, 2005) kvikmynd um "yokai" eða hefðbundin japönsk "skrímsli" þjóðsagna. Það er að öðrum kosti þekkt sem Big Monster War eða sem Ghosts on Parade. Yokai í fyrstu afborguninni inniheldur tepottanið, kappa water imp, lifandi 'brella', konu sem getur orðið mjög risastór, kona með annað andlit á aftan á höfðinu, dvergur prestur með gífurlegan úlnlið eins og úlnlið, og svo framvegis. Svona duttlungafulla skrímsli eru ekki aðeins sprottin af ævintýrum, heldur eins konar sumarskemmtun á Tokugawa tímum, sambærileg við hrekkjavökuna í dag. hús, eða „freakshows“ fyrri tíma en með eingöngu falsfríkum. Draugar & gullfiskaskrímsli & dansandi einhöfðaðar regnhlífar voru trompaðar upp til að skapa „hroll“ á heitum sumrum. The fatcheek konan og slíkt var endurskapað með brögðum eða blekkingum, byggt á skrímsli sem lýst er í miðalda bókrollum; & ef hönnun þeirra fyrir myndina er dálítið einföld og kát, þá gerir þetta þá enn meira dæmigert fyrir það sem sögulega var endurskapað fyrir sumarkuldahroll. Þessar frekar hjartfólgna skrímsli þurfa að horfast í augu við og eyða fornum babýlonskum vampírupúka sem hefur komið til Japans & dulbúi sig sem samúræjaherra. Þrátt fyrir að sumar af japönsku birtingunum séu dálítið fúlar og of margir af búningunum varla meira en grímur án þess að hreyfa varir eins og þær tala, þá er þetta allt spilað mjög póker-andlit og er mjög heillandi. Hún er með fallegri kvikmyndatöku, svipað og myndin væri í CGI kvikmynd frá sama áratug. Skoðuð í réttu skapi eða með réttum vinum er hún spennandi, áhrifamikil og snertandi. Yoshiyuki Kuroda leikstýrði einnig hinum fræga Lone Wolf & Cub: White Heaven & Hell (1974) og var sérstakur FX leikstjóri fyrir frábæra Daimajin þríleikinn. Yokai Monsters serían er ekki jöfn Majin þegar hún er best, en Yokai eru engu að síður stórskemmtileg. Fyrsta miike myndin sem er mest barnamiðuð af fjölskyldumyndum hans, með GOZU & IZOO í röð alvarlegri þó hún sé ekki of alvarleg fyrir unga áhorfendur.