Ef ég hefði aðeins séð plakatið fyrir Betty hjúkrunarfræðing, hefði ég líklega ekki snert það með tíu feta stöng. En eftir að ég heyrði jákvætt suð og vissi að það gerði hávaða í Cannes ákvað ég að prófa. Það sem ég fékk er virkilega skemmtileg mynd, byggð á mjög skemmtilegum söguþræði. Rene Zelleweger er áhrifamikil í hlutverki sínu sem hjúkrunarkonan Betty, kona sem er send í ranghugmynda geðrofslotu í kjölfar áfallalegrar reynslu. Mér líkaði líka við Morgan Freeman (ekkert á óvart) og kom grínistinn Chris Rock skemmtilega á óvart. Myndin skoppar stöðugt á milli grín, drama, rómantíkar og spennumynda. En þrátt fyrir þessa augljósu sjálfsmyndarkreppu, heldur hún sig nokkuð vel. Mér fannst augun límd við skjáinn frá upphafi til enda og beið alltaf eftir næsta snúningi í sögunni. Allur leikhópurinn er sterkur, ef ekki stórbrotinn. Eina raunverulega kvörtunin mín er sú að leikstjórinn Neil Labute (sem sló í gegn fyrir nokkrum árum með hinni mjög áhrifamiklu og myrku In the Company of Men') treysti allt of mikið á margar klisjukenndar Hollywood-siðvenjur. Stemmningsskapandi tónlistarbrellurnar sem hann troðaði ofan í kokið á okkur í hverri tilfinningaríkri senu voru óþolandi! Og hann gerði hið staðlaða gamla "við skulum taka nokkrar af minniháttar persónunum og para þær saman í lokin í órökréttri og óþarfa rómantík" bragð, bara til að vera alveg viss um að allir fari heim með bros á vör. Af hverju verða leikstjórar og rithöfundar að koma fram við áhorfendur sína eins og hálfvita??En myndin er samt allt of skemmtileg til að dragast mjög langt niður af þessum pirrandi pirringi. Á mjög lágu ári fyrir kvikmyndir er 'Nurse Betty' í hópi skemmtilegra á óvart ársins 2000. 8 af hverjum 10.