Burt Reynolds kom á þeim tímapunkti á ferlinum að hann virtist bara fara í gegnum hreyfingarnar. Hann myndi mæta, djamma með vinum sínum á kvikmyndum og taka með sér stóra launaseðil heim. Það virtist ekki skipta hann máli að varan sem hann var fulltrúi fyrir væri hreint rugl. Engin mynd lýsti þessu frekar en "Stroker Ace" sem lætur "Cannonball Run" líta út eins og klassík og "Cannonball Run II" lítur út fyrir að horfa á það. Sparaðu nokkrar keppnisatriði, það er nákvæmlega EKKERT þess virði að sjá hér. Jafnvel hin fallega Loni Anderson hamrar það svo illa sem heimsk ljósa að það er vandræðalegt. Ef tilhugsunin um að Burt sé að hamra þetta með Jim Nabors og klæða sig eins og kjúkling hljómar fyndið þá er þetta myndin þín. Annars veldu næstum hvaða kvikmynd sem er og hún verður ekki verri.