Þessi mynd var ein af þeim fyrstu af 70. aldar kvenna-í fangelsi kvikmyndategundinni. Þessi mynd var ótrúlega ofbeldisfull, þar sem mikið af sadískum pyntingum var beitt á föngunum. Myndin gerist á Filippseyjum, sem lítur út eins og hræðilega ljótt land. Eflaust notuðu framleiðendur þennan þátt sér til framdráttar, til að undirstrika hina skelfilegu aðstæður sem fangarnir voru í. Blaxploitation kvikmyndadrottningin Pam Grier fer með aðalhlutverkið í þessari mynd. Hún leikur Blossom, afbrotamann sem er hent í hinu viðbjóðslega kvennafangelsi, vegna svikinna ákæra. Kærastinn hennar, leikinn af Sid Haig, reynir að bjarga Blossom. Hann og Blossom eru hluti af pólitískum skæruliðaflokki og fangelsun Blossom var skipulögð af spilltu, Filippseyska ríkisstjórninni. Myndin sjálf lagði allt of mikla áherslu á ofbeldi sem beitt var föngunum. Fangar þeirra notuðu þá bara sem hluti af sadisma sínum. Þetta varð mjög fljótt leiðinlegt. Þessi mynd hefði getað notað áhugaverðari söguþráð og fínleika. Þetta er ekki ein af betri myndum Roger Corman. Þær fjölmörgu kvenfangamyndir sem fylgdu þessari mynd voru miklu betri í alla staði. Ég mæli með The Big Bird Cage, aðeins fyrir aðdáendur Pam Grier.