Falleg mynd. Persóna John Garfield er fjarskyld ættingja Jean Valjean úr „Les Miserables“ á meðan einkaspæjarinn Rains rifjar upp Javert eftir Victor Hugo, miskunnarlausan arm lögfræðinnar. Eins og í mörgum kvikmyndum noirs, sýnir borgin hið illa en landið og náttúran. táknar helgidóm, endurlausn og annað tækifæri fyrir þá sem virðast vera dæmdir að eilífu. En jafnvel í björtu dagsbirtu getur hætta birst skyndilega, eins og hið frábæra atriði við lónið sýnir. John Garfield - leikari sem, eins og Leonard Maltin bendir á , ætti að enduruppgötva: Ég hef aldrei orðið fyrir vonbrigðum með neina af myndum hans nema fyrir aukahlutverk hans í "gentleman's agreement" en það var ekki honum að kenna - gefur hjartanlega viðkvæma frammistöðu og áhorfendur taka með honum um leið og hann er ranglátur sakaður (fyrsta serían sýnir frekar óvingjarnlegan hræsnara, en allar raunir hans leysa hann og hvernig finnum við fyrir honum í síðustu senunum með einkaspæjaranum Rains. Litríkar persónur (amma og krakkarnir) bæta við mikilli lífsgleði sem er nauðsynlegt .Húmor er líka til staðar í strípapókerleiknum þar sem brjálæðingarnir í blindgötunni flísa ríkt barn. Ég mæli með þessari mynd.