Ég hlakkaði til að sjá Amöndu Peet í öðru góðu hlutverki eftir að hafa nýlega leigt "The Whole Nine Yards" - sem er auðvelt að leigja, við the vegur - en þetta var það ekki. Ég mundi að stiklan fyrir "Whipped" var dálítið fyndið og söguþráðurinn um þrjá ofurkynjaða New York-búa, tuttugu og tuttugu hluti, sem allir falla fyrir og verða fyrir áhrifum af heillandi fröken Peet var þess virði að reyna. Svo ég sannfærði tvo vini síðdegis einn um að koma og sjá þessa mynd með mér. Þessi upprifjun er iðrun mín. Í fyrsta þættinum erum við með aðalpinnana þrjá sem segja frá sigrum þeirra í veitingahúsi. Það sem hefði átt að vera fyndið, eða að minnsta kosti segja frá, kemur frekar ömurlegt út. Var einhver frelsandi eiginleiki við mennina þrjá og kynni þeirra sem við áttum að komast út úr þessu?[Og þó að mér sé ekki sama um kvikmyndir sem eru fjörlega dónalegar, var ég sífellt að velta fyrir mér hvers vegna enginn í matsalnum sneri sér við þegar tjaldið tala hátt um kynferðisleg og flokkuð smáatriði. Gera þeir þetta í hverri viku á sama matsölustað? Maður myndi halda að einhver myndi kvarta. Ó, bíddu, ég gleymdi: tveir aðrir matargestir taka eftir því í einni senu. En þetta er bara uppsetning fyrir punchline. Allir aðrir í matsölustaðnum eru heyrnarlausir.]Í öðrum þætti falla töflarnir þrír allir fyrir Míu og þróast síðan heilarot, og spyrja hvor aðra um hvað sé raunverulega að gerast á milli þeirra fjögurra. Og ég spurði sjálfan mig í sífellu, eins og pinnarnir halda áfram að haga sér eins og þeir hafa verið, hvaða endurleysandi eiginleika sér hún í þeim til að haldast við þá lengur en eitt stefnumót? Byrjar hún með heilarot? Ég hélt áfram að vona að persóna Erics, hinn gifti félagi, yrði eitthvað meira en einfaldlega pirrandi gatapokinn í þessu athæfi. Hlutverk hans er greinilega að gefa ráð um að vera giftur. En hvers vegna nenna þeir að tala við hann þegar þeir vilja ekki tala saman? Og ráð hans? Sheeesh! Þriðji þáttur leysir hvaða söguþráður það er en á þessum tíma var ég að horfa á úrið mitt. Vinir mínir sögðu mér að þeir væru enn að bíða eftir að eitthvað virkilega fyndið myndi gerast og ég varð að vera sammála. Atriðið sem útskýrir allt var fullnægjandi og tókst að útskýra allar spurningarnar og dularfulla samræðurnar í myndinni en við vorum bara að haka við þá af lista. ("Ó, allt í lagi, þess vegna lét Brad gerast og Jonathan segir þetta og...") Það sem við hlógum var af heimsku söguþræðinum en af ​​einhverju skemmtilegu. Jafnvel útköllin á tökunum voru ekki mjög fyndin. Á endanum sat ég ekkert eftir nema löngun til að vara fólk frá þessari mynd. Einkunn: 3