Allt í lagi, ég leigði þessa mynd vegna leikstjórans...hann hefur gert nokkrar áhugaverðar myndir í fortíðinni (ef þú hefur ekki séð Waxork þá missir þú af skemmtilegri ferð). Allavega, ég hafði efasemdir um þessa mynd frá upphafi en ég ákvað að sjúga hana upp og skoða hana. Það er slæmt. Mjög slæmt. Ef þú hefur ekki séð myndina og hefur ekki á móti spoilerum lestu á undan. Í fyrsta lagi á hið gamla orðatiltæki „Þú getur ekki dæmt bók eftir kápu hennar“ hér. Kassinn fyrir þessa mynd virðist gefa til kynna að Jill sé steinrefurinn með sítt hár með hápunktum. Á bakhlið kassans er flott mynd af rauðleðri Jill og nokkrum öðrum skotum. Lýsingin fær þig til að vilja leigja myndina því hún Hljómar vel. Maður byrjar að horfa á hana og skyndilega kemst maður að því að myndin gerist (á óskiljanlegan hátt) árið 1977. Jill er algjör hundur sem er ekki stelpan á forsíðunni. Myndin er ekki alveg eins fyrirsjáanleg og þú myndir halda...og það er ekki gott. Persónur gera svo margt asnalegt án þess að vera með smá hvatningu...það er vandræðalegt að horfa á. 10 mínútum fyrir lok myndarinnar stunda Dolph og önnur kona kynlíf án góðrar ástæðu. Einnig, hvað var tilgangurinn með því að láta Dolph drepa þessa aðra konu með köldu blóði sem hafði verið að hjálpa honum. Leikstjórinn Anthony Hickox hefði átt að sjá óþefjandi þegar hann las handritið. Hefði það verið gert í undirheimum nýja árþúsundsins og gert persónurnar hálfvitar þá hefði það kannski verið þokkalegt. Það er ekkert vit í því að setja hana á áttunda áratuginn og hefur engin áhrif á söguna. Forðastu það!