Satt að segja hafði ég ekki miklar væntingar til þessarar myndar, en á sama tíma var ég vongóður. Það vakti ekki beinlínis vonir mínar að hafa leikstýrt henni af Albert Pyun - einum af þekktari b-kvikmyndahöfundum. Ég meina hversu margar Albert Pyun flicks raðast svona hátt? Já, einmitt ... en samt auglýsti myndin ágætis leikarahóp. Rob Lowe, Burt Reynolds (fyrir endurfæddur stjörnuleikur), Ice-T og Mario Van Peebles. Þetta jafngildir hins vegar allt saman hnjaski þar sem myndin er svo leiðinleg og hreyfist svo hægt að orkan virtist bara renna út úr mér því lengur sem hún er fór. Það tekur yfir 90 mínútur, en það er að segja sögu sem hefði getað verið sögð á 30 mínútum flatt. Ég veit ekki hvað Pyun var að fara hérna. Ég meina myndin drýpur listrænan stíl, en hún er stundum óskýr og kannski er ég hálfviti fyrir að búast við meira frá Pyun í þetta skiptið. Hér virtist hann í raun hafa fjárhagsáætlun og mögulega frábæran leikara fyrir efnið, en það er allt til spillis. Crazy Six er ekki mikil hasarmynd, hún er ekki mikið af neinu í raun og veru. Ég býst við að það sem er sorglegast hér er sú staðreynd að mér fannst lokaeiningarnar skemmtilegasti hluti myndarinnar. Tónleikurinn er reyndar hálf þokkalegur með sléttum kvenröddum líka, en restin er algjör sóun og því minna sem sagt er því betra. Forðastu.