Fyrsta orðið sem kemur upp í huga minn eftir að hafa horft á þessa mynd er "fegurð". Fegurð er allt um kring, í leik leikara (Andie er frábær eins og alltaf), í vel hönnuðum myndum og í hugmyndum höfunda um rauða línu - ástina. Ég held að persóna Kenny sé eini hvíti bletturinn í annars leiðinlegu þessara þriggja kvenna og fyrirsjáanlegt líf. Samskipti hans gera persónu Andie eins skemmtilega og hún gæti verið. Þegar hann er farinn varð augljóst að við getum ekki raunverulega metið og haldið í okkar innri trú og helgar þrár. Sú staðreynd að Andie nái sér vel af þessum missi er ekkert slæmt, heldur sýnir það að lífið ríkir í hvaða mynd sem er, jafnvel hjá þessum litla Breta. village, sem er sýnd fullkomlega. Önnur ástæða fyrir því að ég elska þessa mynd er sú að hún er svo bresk í alla staði - allt þetta hús og "fagur" og kommur :))). Og Andie er aftur að gera frábært starf! Það er synd að þessi mynd hafi fengið svona lágar einkunnir. 10 af hverjum tíu!