Í alvöru, þessi mynd er það ekki. Steve Guttenburg er stöðugt að þvinga harðjaxlinn sinn samræður og gefur síðan öllum illt auga allan tímann. Hann var bara ekki trúverðugur, hann virðist vera að reyna að vera brjálæðingur og sýgur það. Ég man bara eftir honum sem milljónamæringapabbanum með Olsen tvíburunum í It Takes Two...svo, þetta er STÓR breyting. Ég leigði þessa mynd fyrir Sean Bean og hann deyr (eins og venjulega). Aðeins í þetta skiptið lét hann ekki festast á akkeri í bát (Patriot Games), mölvaði hann af risastórum gervihnattadiski (Goldeneye), eða keyrði yfir kýr (The Field). Hann varð bara skotinn, mjög fljótur og kurteislegur, og það var allt sem ég fékk úr þessari mynd að þeir drápu hann ekki á afskaplega gróteskan og sjúklegan hátt. Hversu sorglegt er það? Ég var bara að horfa á hana í þessar 3 sekúndur sem Sean var í henni og svo var restin drasl. Ég reyndi reyndar að horfa á og skilja söguþráðinn, en það var í raun enginn. Virtist svolítið eins og Mission Impossible með gatið, "Ooooooo! Það er mól! Það er leiðtogi hópsins, og ENGINN BJÁST við því! Við skulum gildra hann! Við skulum ramma niður undirdogan góð-gaurinn svo við getum komist upp með það!" Klisjukennd og þreytt, þessi mynd var tímasóun.