Ég er mjög hissa á því að þessi mynd hafi aðeins einkunnina 6,4 þegar ég gerði þessa umsögn. Þó að hún sé ekki beinlínis frábær mynd, þá held ég að hún sé ein af bestu myndunum sem Dietrich gerði og það er synd að hún sé ekki meira metin. Ég held að ástæðan fyrir því að ég hafi verið svona hrifin af myndinni sé sú að hin venjulega kjánalega persóna Dietrich sem „über-vamp“ er ekki til staðar og hlutverk hennar krafðist þess að hún léki í raun og veru. Ég hata bara að sjá kvikmynd eftir mynd eftir mynd á fyrstu dögum ferils hennar þar sem hún virtist meira eins og skopmynd eða klisja en alvöru kona. Ég er ekki endilega að kenna Dietrich um kjánalegu vampísku myndirnar sem hún gerði á þriðja áratug síðustu aldar - áhorfendur elskuðu þær og þeir gerðu hana fræga. En hér sýndi hún að hún gæti virkilega leikið. Þegar öllu er á botninn hvolft er bara að horfa á hana í myndum eins og MOROCCO, BLONDE VENUS og THE BLUE ENGEL, hver hefði giskað á að hún væri vel leikin til að leika sígauna! Ég var alveg tilbúinn að hata myndina vegna þessarar leikaraákvörðunar, en hún virkaði - hún var frekar trúverðug og mjög skemmtileg að horfa á hana líka! Myndin er í rauninni bara farartæki fyrir Ray Milland og Marlene Dietrich - hinar aukapersónurnar eru mjög aukaatriði myndarinnar. Milland er eftirlýstur njósnari í Þýskalandi fyrir síðari heimsstyrjöldina og í tilraunum sínum til að flýja rekst hann á frekar frjóan einmana sígauna (Dietrich) sem tekur hann samstundis sem uppfyllingu spádóma - með öðrum orðum, nýja elskhuga hennar! Milland er frekar stífluð en samþykkir treglega að ferðast með vagninum sínum - jafnvel að setja á sig líkamsmálningu og gata eyrun til að láta hann líta út eins og sígauna (þar af leiðandi titill myndarinnar). Með tímanum fer hann hægt og rólega að átta sig á því að undir mjög ósnyrtilegu ytra útliti hennar er talsverð kona og rómantíkin blómstrar hægt og rólega. Kvikmyndin er í einu orði sagt "heillandi". Fín rómantík með dágóðum skammti af gríni og skemmtun - bara svona mynd sem þú vilt að Hollywood myndi samt gera. Vinsamlegast athugaðu líka frammistöðu Murvyn Vye sem "Zoltan". Hann var mjög segulmagnaður á þeim stutta tíma sem hann var á kvikmynd og ég elskaði bara djúpu og fallegu röddina hans. Að lokum, sorgleg athugasemd að íhuga. Á meðan myndin gerist í Þýskalandi er ekkert minnst á komandi helför sígauna. Í stríðinu, um allt þýskt yfirráðasvæði, útrýmdu nasistar gríðarstórt hlutfall sígauna og því er síðasti ágæti endir myndarinnar svolítið langsótt.