Samanburðurinn er kannski ósanngjarn, en óumflýjanlegur. Þeir sem laðast að nándinni og dýpt Umbrellas verða örlítið skelfingu lostnir þegar þeir uppgötva klipp-og-líma söngleik í amerískum stíl - óþægilega, stælt samræður með óútskýranleg söng- og dansnúmer. Franski hreimurinn hjá Gene Kelly var greinilega svo lélegur að í staðinn kom hræðilegt talsetningastarf (eins og þú munt muna var talsetningin nánast fullkomlega dregin af í regnhlífum). Þýðingin á frönsku (fyrir textaðar útgáfur) skilur líka eftir eitthvað, þó það sé ekki hægt að rekja þetta til Demy. Í myndinni eru líka nokkur sjálfsmeðvituð augnablik sem koma svolítið pirrandi, eins og tilvísanir í lög til LeGrand sjálfs. Og búningarnir - jæja, þröngar buxur/hvítir stígvélarsamsetningin, og æðislega óeðlilegir litir, minna mann á Austin Powers mynd. . .En Demy verðlaunar áhorfandann með skírskotunum til regnhlífar; athugaðu til dæmis ferðatöskuna sem Maxence bar í brottför sinni frá Rochefort - þetta er sama ferðatöskan sem Guy bar í brottför sinni frá Cherbourg. Taktu einnig eftir "Þægilegri brunette af upplausn" - Madeleine í regnhlífum og Josette í Young Girls. Almennt séð, þeir sem búast við náttúrulegum tilfinningu regnhlífa (vistaðu fljótandi reiðhjólsenunni), eða leita að svipuðum dýpri spurningum og óljósum endalokum eins og í Handrit Regnhlífarinnar ætti líklega að standast þetta. Þeir sem eru að leita að frönskri útgáfu af þunnum amerískum söngleik frá sjöunda áratugnum verða nokkuð ánægðir.