Skáldsaga eftir Remarque. Leikmynd sem lítur vel út á pappír. Vinstri sinnaður flóttamaður sem berst við að vera áfram í París milli stríðanna. Gestapo liðsforingi í leyni. Það er leitt að það er engin samlegðaráhrif hér. Hlutarnir renna aldrei saman. Sögur um vinstrisinnaða flóttamenn í Frakklandi þurfa ekki að vera svona leiðinlegar. Lestu endurminningar Arthurs Koestler "Scum of the Earth" (ef þú finnur hana). Eða hrollvekjandi "Dialogue With Death" hans (semsagt). Fyrir mér liggur eini áhuginn á þessari mynd í sumum tilfallandi smáatriðum. Aðalhlutverkin eyða miklum tíma í að drekka calvados, Norman eplabrandíið. Ég fagna öllum tilmælum um að fá mér calvados sjálf. Það gerði það svo sannarlega til að þessi mynd virðist líða hraðar. En samkvæmt myndinni er það aðeins selt í ódýrum lágflokkasölustofum. Vive le tabac parisien! Það er það sem ég segi. Tilvísanir í vímuefnavín eru í miklum mæli hér; það virðist vera áhyggjuefni sviðsmyndaranna. Ég hef gaman af kvikmyndum sem gerast í Frakklandi því það getur verið skemmtilegt að bíða eftir að óumflýjanleg áfengisauglýsing í fullri stærð birtist á vegg í bakgrunni. Ég varð ekki fyrir vonbrigðum. Að þessu sinni var það fyrir Byrrh, mjög óvenjulegt val. Þessi mynd myndi gefa 10 einkunn ef aðeins við værum að dæma hana út frá fágun vínveggmynda hennar. Afskiptalaus skor myndarinnar er eftir Louis Gruenberg. Gruenberg er þekktastur -- ef hægt er að kalla það svo -- fyrir óperu sína "The Emperor Jones", byggða á O'Neill leikritinu. Hún var frumsýnd nokkurn veginn á sama tíma og kvikmyndaútgáfan með Paul Robeson í aðalhlutverki. Óperan lifir í dag í upptöku eða tveimur eftir Lawrence Tibbett. Það ætti þó að koma upp aftur fljótlega; þær eru að verða uppiskroppar af mögulegum markaðslegum óperum til að endurlífga. Ópera virðist vera viðeigandi efni til að nefna hér þar sem persóna Charles Boyer starfar undir "tékkneskum" samnöfnum hans. Tvö þeirra eru "Wozzeck" og "Gunther", bæði áberandi hlutverk í þýskri óperu. Er það bara tilviljun? Nafnaslepping virðist bara vera hluti af þessari mynd. Taktu eftir því að þeir hringja í "Himmelstoss" í símanum. Himmelstoss er fyrir tilviljun ein af aðalpersónunum í fyrri „All Quiet on the Western Front“ eftir Remarque. Jæja, inn-brandararnir eru allir á sínum stað; held að það hafi ekki verið tími til að þróa eitthvað drama.