Þessi kvikmynd sýnir listræna kvikmyndatækni þar sem í stað þess að landslag fanga athygli myndavélarinnar eru það smáatriði í því hvernig einhver birtist, hvernig konan gæti verið með kokteilhatt og vafin inn í lak. Hvernig eiginmaðurinn gæti verið með húfu og sokka og skó og nærbuxurnar og hvort tveggja virðist vera svo þægilegt og þægilegt. Hversu ögrandi konan er sett fram er annar þáttur í taflinu að leikstjórinn velur að láta okkur vita að hún sé frjáls andi kynferðislega og miðar að því að fá þá ánægju sem hún sækist eftir án þess að daðra beint eða með einhverri sérstakri næmni fyrir því sem karlmaðurinn kann að líða. Samband eiginkonu og eiginmanns er einstakt. Það er opinskátt þar sem hún heldur ekkert aftur af sér, skammast sín ekki fyrir hvernig hún hefur hagað sér og vill deila þessum staðreyndum með honum vegna þess að aðaláhersla hennar er alltaf á hjónaband þeirra. Ekkert og enginn getur komið á milli þeirra tveggja. Aðeins örlögin geta gripið inn í --- fangelsun hans í stríðinu og það sem fylgir eftir heimkomu hans loksins. Mjög forvitnileg mynd sem er algjörlega hrífandi.