Ég sá myndina hans á Ann Arbor kvikmyndahátíðinni. Ég er kvikmyndanemi við háskólann í Michigan svo ég veit eitt og annað um kvikmyndir. Og kvikmynd Crispin Glover er svívirðileg. Hann nýtir sér í grundvallaratriðum þá sem eru með þroskahömlun. Það er ekki bara Shirly Temple and-Kristur (sem ég viðurkenni að er svolítið fyndið) að segja þroskaheftum að drepa hvert annað, heldur er þráhyggja fyrir því að drepa snigla. Crispin leikur sér líka með þá hugmynd að vera ástfanginn af einum leikara sinna sem er eins og þeir allir eru með andlega vandamál. PETA og mannréttindi ættu að vera út um allt þetta. Þetta er ekki „mótmenning“ eins og Crispin sagði á Ann Arbor kvikmyndahátíðinni, þetta er arðrán.