Fyrsti Robocop hafði tilfinningu fyrir tortryggni og sjúklegri tilfinningu fyrir ofbeldi. Það var fín lína að ganga, en Paul Verhoeven náði henni og myndin stóð sig svo vel að þeir gerðu framhald. Hversu slæmt. (Mögulegir spoilerar framundan - þó allt sem gæti spillt þessu sé handan við mig).Irvin Kershner er ekki leikstjóri þessarar tegundar kvikmynda. Hann skildi greinilega ekki vitsmunina í frumritinu og þar af leiðandi lítur hið gríðarlega yfirþyrmandi tilgangslausa ofbeldi mjög illa út - og það sem verra er mjög ósmekklegt. Enn verra er söngleikurinn. Leonard Rosenman var gamall maður frá öðrum tímum og hetjulega, létta tónlistin passar alls ekki við myndirnar á skjánum! Hvað var hann að skora?! Stóra ameríska hetjan?! Verst af öllu var að hann útrýmdi þema Robocop algjörlega úr fyrstu myndinni, sem var svo eftirminnileg og fullkomin. Geturðu ímyndað þér Superman mynd án aðdáenda John Williams, eða Indiana Jones o.s.frv.? Hvernig gat hann gert það?!!Plottið er bara samansafn af hugmyndum sem gella ekki. Í upphafi sjáum við Robo „elta“ gömlu konuna sína. Fínt, góð hugmynd. En þeir sleppa því alveg eftir það. Svo er þetta heimskuleg hugmynd um að fyrirtækið endurforriti Robo til að vera góður. Því er hent í 10 mínútur og er síðan sleppt strax. Eða sú kjánalega hugmynd að fráhrindandi 10 ára eiturlyfjabaróninn minni Robo á son sinn - Enn og aftur, veikt mótíf sem er sýnt stuttlega tvisvar og sleppt. Þetta virkar kannski í teiknimyndasögu, en ekki á filmu og Frank Miller var því miður of óreyndur á þeim tíma og henti hverri hugmynd inn ásamt eldhúsvaskinum. Það virkar ekki í heild sinni. Sumir hérna virðast vera að hrósa fyrirtækinu í þessari mynd og einkavæðingu lögreglunnar. Það er besti hluti myndarinnar sem er í samræmi við þann fyrri. Hins vegar, í frumritinu, var gamli maðurinn harður viðskiptamaður í hagnaðarskyni, en að lokum sanngjarn að lokum. Í þessari mynd er hann bara hreinn illska í peninga- og valdaþrá sinni. Það er ekki bara hægt að breyta svona persónum að ástæðulausu. Og persóna Nancy Allen er gagnslaus í þessari mynd, en í þeirri fyrstu var hún ómissandi í leit Robo að sjálfum sér. Hún er jafn tilgerðarlaus og ofbeldið í þessari mynd.Og ofbeldið, já ofbeldið. Ég hef gaman af mörgum ofbeldisfullum, blóðugum kvikmyndum þegar þær þjóna tilgangi og eiga að segja sögu. Irvin Kershner virðist fara á hausinn á því að manneskjur séu sprengdar í mola, skotnar í sundur, börn þrá dauða og pyntingar og löngun fólks í eiturlyf. Hann veit ekki hvenær hann á að hætta. Þurfum við virkilega að sjá hvern síðasta saklausa nærstadda (jafnvel fólk sem reynir að hjálpa öðrum) verða skotinn upp???? Það er ályktað þegar við sjáum slæmu Robocop skjóta ítrekað! Þess í stað sannar herra Kershner að hann hefur mjög lítinn smekk fyrir þessari tegund af verkum og skapar viðurstyggilegt klúður sem er hræðilegt popplistverk og það sem verra er, ógeðslegur ofbeldisboðskapur fyrir hvern þann unga mann sem horfir á þessa mynd. Nei, þessi mynd er ekki Það átti að vera skilaboða-y og ég horfi svo sannarlega ekki á Robocop myndir eða Alien eða Predator myndir af þeim sökum. Hins vegar, þegar þú ferð of langt og fer yfir strikið, verður að draga mikið af því sem þú gerir í efa. Og hvað þessa mynd varðar, með orðum síðustu orða hins illa krakka eiturlyfjasala þegar hann deyr, "Það er ennþá sjúgað".