Það er ekkert einstakt í hvorki sjónvarpsþáttunum né kvikmyndinni. Sem er forleikur sjónvarpsþáttarins, sem er ekki að finna alls staðar annars staðar í lífinu og afþreyingu. Bæði fyrir David Lynches ógeðslegan frásagnarstíl og eftir það. Frá augnablikinu skolaði lík fátækrar afvegaleiddrar stúlku upp á ströndina. Og að vera kynntur fyrir einhverri hugdeyfandi skuggalega siðlausri persónu Twin Peaks. To the Mind deyfandi næstum barnaníðingur á ógeðslegan hátt virðist myndin segja á rómantískan hátt frá eyðileggingu mannslífs í gegnum einhver tilviljunarkennd geðræn fyrirbæri í kvikmyndinni Twin Peak: Eldur Komdu Gakktu með mér. Ég horfði á þetta allt bara til að vera viss um að ég væri ekki að missa af neinu. Ég gerði það ekki. Þetta er einfaldlega augljóst kynferðislegt fetish manns sem nær yfir langar seríur sem gerðar eru með fáránlegri of klámrænni kvikmynd. Sparaðu sjálfum þér kvölina spennuna og horfðu á allt annað sem að minnsta kosti hefur getu til að segja sögu, frekar en að tæla þig inn í einhverja andlega klámmynd. Ég hef heyrt mikið af dómum, gífuryrðum og röfli um hversu frábær David Lynch. Vegna hæfileika hans til að skilgreina eymd og harmleik og gera það að einhvers konar dásamlegum hlut. Þetta er ekki list sem líkir eftir lífi, eins mikið og það er einhver sjúklega snúin útgáfa af list sem gerir sitt besta til að hvetja til algjörs hugarlauss lífs. Gerðu sjálfum þér greiða og forðastu þetta sorp.