Ég gat ekki beðið eftir að fá þessa í hendurnar þegar ég las um Fred Astaire sem gekk í lið með George Burns og Gracie Allen í kvikmynd með handriti eftir P.G. Wodehouse og tónlist eftir Gershwins. Hún er svo sannarlega þess virði að sjá hana, en skortir á samheldna eiginleika Fred & Ginger-myndanna. Sennilega væri betra að lesa söguna í Wodehouse-bók, þar sem húmorinn kemur betur fram. Sumt af leiklistinni er beinlínis sársaukafullt að horfa á (sérstaklega unga drenginn og stúlkuna). En...! Funhouse dansinn er meira virði en flestar kvikmyndir. Ég vissi aldrei að Gracie Allen gæti dansað, en hún gerir það í þessari mynd. Hefur þú einhvern tíma reynt að standa áfram á einum af þessum diskum sem snúast í skemmtihúsi? Ímyndaðu þér að dansa á háum hælum! Hún heldur sig frábærlega við Astaire og bætir mjög við heildargæði myndarinnar. Nokkur fín lög, sérstaklega skemmtileg eru Nice Work if you Can Get It og Stiff Upper Lip. Mælt með fyrir aðdáendur Astaire, Burns & Allen. Ég þurfti að fara aftur og horfa aftur á funhouse dansinn um leið og einingarnar rúlluðu.