(Inniheldur spoilera)Rússland á 13. öld. Upphafsskotið sýnir minjar síðustu innrásar: mótandi einkennisbúninga, hauskúpur af mönnum og beinagrind hests. Alexander Nevsky prins (Nikolai Cherkasov) rak sænska herinn á brott og vakti svo mikla hrifningu á mongólska höfðingjanum að hann leggur til að hann verði skipstjóri. En Nevsky svarar: "Deyja í heimalandi þínu en ekki yfirgefa það". Hann ætlar að veiða, smíða skip og versla. En hann varar við hættulegri óvini: Nálægari, vondari og enginn möguleiki á að kaupa sig út: Þýskaland. Markmið þeirra er Novgorod. Þau hafa þegar náð til Pskov: Mæður og dætur þjást fyrir feður sína og syni. Hernámsliðið sem rænir útdeilir ránsfengnum. Ríkir kaupmenn vilja kaupa frelsi sitt (alltaf staður fyrir einhverja and-kapítalíska p. r.), en "almenningurinn" er tilbúinn að berjast. Þeir vilja Alexander sem leiðtoga þeirra. Pskov er brenndur til grunna. Teutonic riddararnir finnast þeir ósigrandi og brosa bara sjálfum sér til rússnesku kvennanna sem verða vitni að því hvernig feður þeirra og synir eru slátrað. Börnum er varpað í eldinn á meðan háttvirtir kirkjunnar menn horfa á og standa aðgerðalausir. Í Novgorod: Olga Danilovna á tvo aðdáendur: ríkan og traustan Gavrilo og háan og glaðlegan Vasili. Hún lofar að giftast hinni hraustustu. Vasili kallar á Alexander Nevsky í Perejaslav. Prinsinn ákveður að bíða ekki eftir árásinni heldur slá strax. Jafnvel konur klæðast keðjubrynjum... Innrásarherarnir vilja beita „rússneska björninn“ en list Nevskys stenst prófið: Peipusvatn er stríðssvæði hans: Menn hans þekkja landsvæðið en Þjóðverjarnir, sem eru þyngri, munu brjótast í gegnum ísinn...Opnaðu augun og horfðu á glæsilegustu bardagaatriði sem tekin hafa verið upp. Það er ekki bara fjöldinn af aukaleikurum (sem var, held ég, þrýst á í þessari þjóðræknu æfingu), heldur meistaralega stjórn Eisensteins á svo miklum fjölda einstaklinga: hann ryður út skiptingum eins og stykki á skákborði og næstum hvert skot líkist samsetningu málverk eftir Rembrandt eða Rubens (Þar á meðal hestar í stórkostlegum búningum). Rússland á veturna lítur út fyrir að vera ógnvekjandi í sjálfu sér, en sjónrænt ímyndunarafl Eisensteins er hors concours. Hrúgur af líkum eru á kafi í kosmísku ljósi undir endalausum sjóndeildarhring. Um kvöldið leita Olga og aðrar konur með blysum að eftirlifendum. Dyggur fálki situr á líki húsbónda síns á meðan kráka bíður eftir réttu augnablikinu til að tína fram augu hins látna. Leikstjórn Eisensteins og skor Prokofievs gera ALEXANDER NEVSKY að "Rolls Royce" meðal áróðursmynda. Nevsky er auðvitað alter ego Stalíns og Rússarnir eru hávaxnir, flottir, hetjulegir og með fullkomna hárgreiðslu. Þjóðverjarnir eru skeggjaðir villimenn og líta út eins og meðlimir Ku-Klux-Klan. Leikarinn sem leikur Vasili sýnir eins manns og fjórar persónur frammistöðu: fyrst hvikandi, síðan hetjulegan, unglegan elskhuga og grínisti léttir. Helsta skylda Cherkasovs er að líta hetjulega út. Í lokin sýnir Nevsky-Stalin örlæti sitt: Hann fyrirgefur „litlu hermennina“ og skiptir riddarunum um sápu. Aðeins skeggjaður morðingi og svikull klerkur eru framseldir til mafíunnar. Hann gleymir ekki lokaviðvörun: Sá sem kemur með sverðið mun deyja fyrir sverði...Hann stóð við loforð sitt. 10/10