Ég og pabbi (78) (46) skemmtum okkur báðir vel við að horfa á mynd í dag. Fyrir gaur sem er fyrst og fremst þekktur fyrir alvarleg hlutverk, þá er De Niro grínleikari. Auðvitað hjálpar það að hafa fyrri kvikmyndamyndir hans til að spila á móti. Íhugaðu að eitt af þessum hlutverkum, 15 MÍNÚTUR, var lögga sem þurfti að takast á við afskipti fjölmiðla, og þú ert með áhugaverðan samanburð/andstæða frammistöðu. Murphy leikur aðra af Axel Foley tegundinni hans. Shatner leikur burlesque af sjálfum sér, samhliða heimssjálf sem var þekktastur fyrir TJ HOOKER en ekki STAR TREK. Það er áhugavert að fylgjast með því hvernig myndin tjáir sig um andstæðurnar milli raunveruleika lögreglustarfsins og skáldaðra hliðstæða hennar í sjónvarpi og kvikmyndum. Shatner fyrirlestra um rétta leiðina til að renna yfir bílhlíf; De Niro bendir á hulstur klóra hettuna. Það er kaldhæðnislegt að eftir því sem líður á myndina byrjar persóna De Niro að fella blekkingar sjónvarpslögguveruleikans inn í raunveruleikamálið sem hann er að vinna með. Myndin sækir innblástur sinn í fjölda heimilda, svo maður gæti gert athugasemdina sem hún er afleit. Jæja, hvað svo? Ádeila þarf að fá húmorinn sinn til að vera til. Og þar að auki hefur myndin sérkennileg augnablik af frumleika. Ég er til dæmis nokkuð viss um að aðferðin við dauða illmennisins hafi aldrei verið notuð áður. Einn deilur um raunveruleika vopnanna sem um ræðir - skyldu þessar byssur ekki hafa fengið einhvers konar bakslag? Til þess að komast í gegnum stál þurftu þessar byssukúlur að hafa næga tregðu til að komast í gegn. Og mesta tregðustig allra skota er á því augnabliki sem skotið er. Svo.... að skjóta af þessum skriðdrekadrápsskolum hefði átt að reka skytturnar aftur á rassinn. Ó, hvað í andskotanum... þetta er háðsádeila. Kannski er skortur á afturköstum byssanna í sjálfu sér ádeila á B-F-byssurnar sem notaðar eru svo frjálslega í spennumyndum.