Við skulum vera sanngjörn: það eru engar REGLUR um handritsgerð, svo ég mun ekki segja að myndin ÆTTI að vera eitthvað annað en hún er. Ég segi bara mína skoðun. Allt í lagi, mér líkaði mjög vel við handritið, hvernig hlutirnir eru sagðir og persónurnar eru kynntar. Hins vegar held ég að þegar leikrit er aðlagað að silfurtjaldinu gæti það kannski reynt að passa þennan annan miðil. Þar sem þessi mynd var leikstýrð af João Falcão, sama manni og leikstýrði verkinu, kemur það ekki mjög á óvart að myndin hafi verið aðeins of leikræn. Þetta er fyrsta mynd mannsins, fyrir að gráta upphátt! Það sem ég er að segja er að það eru þættir í myndinni - eins og borgin Nordestina, sem líkist aðeins leikmyndinni "Hoje é Dia de Maria" - sem líður eins og við séum ekki í kvikmyndahúsi. Við erum í leikhúsinu! Línur eru taldar of formlega, persónur eru á hreyfingu í dansi og léttingin er greinilega ætluð fyrir leiksvið. Jú, kannski var það ætlunin, en það hefur verið gert. Á sviði. Dásamlegir hlutir hafa verið gerðir þegar leikrit er breytt í kvikmynd - til dæmis hið fallega "Closer". Þegar ég fór að sjá þessa fannst mér samt ekki eins og ég væri að horfa á kvikmynd. En á heildina litið var þetta gott, þess virði að horfa á. Þetta er fín ástarsaga, stundum fyndin og stundum sorgleg. Atkvæði mitt er 7.