Kannski lifa margir áhorfendur sem urðu svekktir yfir þessari mynd lífi sínu án þess að hugsa djúpt um lífið sjálft. Það sem ég vil benda á hér er að "distant" er ekki bara listhúsmynd heldur ein af bestu listhúsmyndunum. Af öllum listhúsmyndum sem ég hef séð er „fjarlægt“ sú sem stendur í raun upp úr sem glitrandi gullmoli. Það er meira að segja sanngjarnt að segja að kvikmyndataka þessarar myndar og lýsing á mannlegum tilfinningum fari fram úr Nostalgíu Tarkovskys. Einn álitsgjafi hafði rétt fyrir sér, að kynlíf, sem er þreytt, algengt einkenni meðal erlendra kvikmynda, skortir furðu "fjarlægt" og á góðan hátt. Það sem er merkilegast við "fjarlægt" er að það fangar smáatriði lífsins sem við venjulega hunsum og ríkulegan kjarna tilveru okkar sem er oft grafinn undir hávaða og sjónrænum eyðslu í markaðsvæddri heimi okkar. Sem betur fer hefur „fjarlægt“ ekki svo miklu til að hlífa áhorfendum og það sem við sjáum á skjánum er bert mannlífsmynd.