Það er hluti af einni þáttaröð þar sem vatn streymir inn í sökkva flugvélina, allt annað sem gerist í þessari mynd er myndefni fyrir Airport 77. Þú getur jafnvel greina Jack Lemmon og Christopher Lee í sumum myndanna. Algjört rip off? Jæja næstum samkvæmt skilgreiningu. Það gæti verið meira myndefni í þessari mynd en í Plan 9 From Outer Space. Allt nýja efnið, leikarar sem sitja um í flugvélasetti og tala, er bragðdauft og hræðilegt á öllum stigum. Dennis Weaver er algjörlega sóað í lágkvikmynd, þó það eigi við um alla aðra en þennan kvikmyndaleikstjóra Fred Olen Ray, sem notar eitt af þessum mörgum nauðsynlegum fölsuðum nöfnum til að halda áfram að vinna. Það er lítil fagmennska sem gerir þetta kvikmynda svona tímasóun, það væri í rauninni betra ef það væri tekin af einhverjum með enga tækniþekkingu, því Ray hefur bara nægilega þekkingu á því hvernig á að setja saman atriði á versta gamla skólasjónvarpstískan sem þessi mynd, eins og flestir kvikmyndir hans, er gjörsamlega laus við líf. Hakkavinnu af verstu gerð. Kvikmynd af verstu gerð. Leiðinleg. Þessi tegund af kvikmyndum er sóun á peningum, mál þar sem áhöfnin á öllum stigum er draugar sem vonast til að fá hvaða lélegu launaávísun sem þeir geta og að enginn muni sjá eða vita að þeir birtust/ tóku þátt í þessu uppátæki. Það eru svo margir sem vilja gera kvikmyndir að það er ógeðslegt að sjá Ray brenna upp peningunum sem gefnir eru til að gera ekkert annað en að fylla tímann. Skýringarlagið hans er áhugavert að því leyti að hann þarf að byrja það á því að útskýra að hann sé í raun Fred Ray eins og hann er ekki skráð á myndina sjálfa. Það blekkti mig til að sjá það ekki láta það plata þig.