Þessi langi þáttur inniheldur mikið af ótrúlegum óvæntum þáttum, spennusögum, ráðgátum og áhyggjum af vitsmunabaráttu Sherlocks gegn Charles Augustus Milverton, fjárkúgunarmeistara. Þetta er frábær of langur tími af Jeremy Brett-Holmes seríunni. Í myndinni birtast venjulega fallbyssa Holmes sem Inspector Lestrade og frú Hudson, þó enginn Moriarty sé hins vegar mesti illmenni, Charles Augustus. Þetta er ósvikið rífandi garn með forvitni, spennu og spennu, þar á meðal spennandi lokaviðmót. Þetta er sérstök Sherlock mynd en við finnum fyrir Holmes að verða ástfanginn af þjóni, kyssa, gráta og jafnvel ræna. Að þessu sinni ásamt þættinum ¨Scandal in Boheme¨ með Irene Adler, verður það sá eini sem Holmes er hrifinn af. Brett frammistaða í fyrsta flokki, hann ásamt Peter Cushing er besta Sherlock sjónvarpið, en í kvikmyndahúsinu er að eilífu Basil Rathbone. Brett kemur fram sem ákveðinn, hörkuþrunginn og hvatvís spjót. Hér er Doctor Watson ekki grínisti, töffari og klaufalegur vinur persónugerður af Nigel Bruce, heldur er hann gáfaður og slægur félagi vel innfæddur af Edward Hardwicke, fullkomnu mótvægi Bretts. Leikarahlutverkið er hreint út sagt stórkostlegt, sérstaklega er Robert Hardy nefndur sem gáfaður viðbjóðslegur. Hardy, sem í dag er frægur af hlutverki Cornelius Fudge í Harry Potter, er gamalreyndur leikari með fjörutíu ára feril og með nokkrum velgengni eins og The 10th kingdom og Winston Churchill. Ennfremur koma fram aukaleikarar með frábæra frammistöðu, Nickolas Grace, Sophie Gordon, Serena Gordon, meðal annarra. Myndin fær litríka stemningu, göturnar í London og hús 221 Baker Street eru vel hönnuð. Kvikmyndinni er vel leikstýrt af Peter Hammond, leikstjóra ýmissa þátta. Það verður að sjá fyrir Arthur Conan Doyle aðdáendur.