Þetta er líklega hraðskreiðasta og hasarfyllsta af þýsku Edgar Wallace "krimi" seríunni, sem er kross á milli Dr. Mabuse-mynda fyrrum og 60's poppspennumynda eins og Batman and the Man from Frænda. Hún kynnir aftur hinn svívirðilega illmenni úr fyrri mynd sem tileinkar sér stílhrein munkavana og hálsbrjótur fórnarlömb með krullu banvænrar svipu. Þetta er í flottum stúlknaskóla sem er fullur af svívirðilegum miðaldra prófessorum, og þar sem löggan dekrar við hina heitu ritara sína við hvert tækifæri, er það vissulega afturhvarf til þessara dásamlega pólitískt rangláta tíma. Það er ákveðin tenging við síðari mynd sem byggir á Wallace, hið ágæta giallo "Whatever Happened to Solange?", sem einnig varðar kvenkyns námsmenn sem spillast af (og spilla?) öldungum sínum. Alveg viðeigandi fyrir munkaþemað, illmenni meistarans notar biblíur í gildrum hér til að takast á við sum dauðahögganna og heldur einnig uppi skriðdýrafullri dýflissu til að skemmta áheyrendum sínum. Alfred Vohrer var alltaf fjörugur og sjónrænastur af leikstjórum þáttaraðarinnar og hér er hin töfrandi litamyndataka hin raunverulega stjarna sýningarinnar. Munkurinn birtist í ofurrauðri skarlatsslopp og slopp, setur smekklega af stað gljáandi hvítu svipuna, á meðan hann birtist gegn fjólubláum næturbakgrunni. Það er líka voyeur-vingjarnlegur grænblár sundlaug sem lítur vel út bæði sem glóandi umhverfi fyrir nubile nemendur og sem skuggalegur bakgrunnur fyrir eitt af morðsenunum. Vörumerkið „kicker“ að fela „Ende“ kortið einhvers staðar í settinu á síðustu senu er líka nokkuð eftirminnilegt hér. Og það er fínt brassy og töff tónverk fyrir retró-tónlistaraðdáendur. Aðdáendur seríunnar munu örugglega sakna hinnar ósvífnu Eddie Arent persónu í þessum síðari myndum. Þess í stað tekur yfirlögregluþjónninn Sir John að sér hlutverk bófans, sannfærður um að hann hafi náð tökum á glæpasálfræði eftir að hafa farið á nokkur næturnámskeið. Því miður hafði Klaus Kinski líka farið í stærri og betri hluti. Glæparnir voru búnir að missa eitthvað af óviðjafnanlegum undirróðursheilla sínum á þessum tímapunkti, og unnu nú á miklu grófara poppmenningarstigi, sem mun gera þetta aðgengilegt fyrir óvana áhorfendur.