Mig langaði virkilega að elska þessa sýningu. Það gerði ég svo sannarlega. Í fyrsta skipti fá samkynhneigðir áhorfendur sína eigin útgáfu af "The Bachelor". Með hjálp skyldubundins „hag“ hans Andra, James, á vel útlítandi, vel stæður þrítugur og eitthvað möguleika á ást með 15 jakkafötum (eða „félaga“ eins og þeir eru kallaðir í þættinum). Eina vandamálið er að helmingur þeirra er beinlínis og James veit þetta ekki. Ef James velur homma fá þeir ferð til Nýja-Sjálands og ef hann velur beinan strák fær það 25.000 dollara. Hvernig getur þetta ekki verið gaman?! Taktu í höndina á mér, láttu rölta: Áberandi vandamálið við þessa sýningu er ungfrúin sjálfur. James er hinn dæmigerði ungi og farsæli samkynhneigði strákur með fallegt bros og líkama, sá sem þú myndir líklega líta tvisvar í átt að á barnum á staðnum áður en þú beitir fyrir grænni haga. Hvers vegna þeir völdu að skipa James sem fremsta mann er mér óskiljanlegt. Guð veit að það eru svo margir aðrir heitari og líflegri samkynhneigðir karlmenn þarna úti sem eru að deyja eftir að vera í sjónvarpi. Fyrir utan frekar meðal líkamlegt útlit sitt er James um það bil eins áhugaverður og spennandi og krítarstykki. Jafnvel sem slíkur hefur hann þessa hrokafullu, sjálfumglaða niðurlægjandi aura yfir sér. Hins vegar, ef James stæði upp við auðan, hvítan vegg myndi hann blandast beint inn í hann. Ég man satt að segja ekki eftir einum áhugaverðum eða eftirtektarverðum hlut sem James sagði á meðan á sýningunni stóð. Hann er SVO leiðinlegur og gleyminn. Reyndar sagði einn félaganna honum að hann væri ekki að finna fyrir tengingu. Mér fannst þetta besti hluti þáttarins. Jafnframt talar James með ógeðslega pirrandi litli. Hljómar kvenlegt eða hljómar karlmannlegt, en ekki ****dældu tónum í miðjum setningum...svo sársaukafullt að sitja yfir. Ég hataði hann svo mikið allan þáttinn að ég hélt áfram að hugsa: "Vinsamlegast veldu hreinskilinn gaur og niðurlægðu sjálfan þig og óheppilega útlítandi krakkann þinn." Þá erum við með suitara. Merkilega blátt áfram hópur karlmanna sem virðist ekki vera sama um hvað er að gerast. Þeir virðast ekki vera aðgreinanlegir frá einum gaur til annars nema, "Hey þessi gaur er með ljósa hápunkta eða ó, sá er með krullað hár" Aftur, ótrúlega óhæfar ákvarðanir um leikarahlutverk virðast vera markmið þessa þáttar. Þó að það gæti verið brjálað að slá inn hlutverk í hlutverkum, hefði verið miklu skemmtilegra að horfa á það en þessar myndlausu drónar. Samt sem áður, í allri banalísku sinni tekst þeim samt að setja James upp á svið (sem er samt ekki svo erfitt að gera), örlítið. Þú veist að þú átt í vandræðum þegar sumir suitors eru í raun heitari og áhugaverðari en fremsti maðurinn. Og sú staðreynd að jakkafötin virðast skemmta sér betur í kringum HVER ÖNNUR en með fremsta manninum? Mjög leiðinlegt. Einnig, ég hélt bara að ég myndi benda á eitthvað sem minnst var á á skilaboðatöflunum sem mér fannst í raun og veru vera satt: beinustu karlarnir eru allir heitari en hommarnir. Ekki misskilja mig, ég er ekki að segja að allir homma strákarnir hafi verið ljótir og leiðinlegir, reyndar fannst mér sumir þeirra mjög sætir. Það er bara þannig að í heildina voru þeir bara BLAH miðað við karlmennina sem þú myndir sjá í þáttum eins og A Shot At Love með Tila Tequila eða The Bachelorette. Ég veit ekki hversu oft ég sló hratt fram á meðan á þessari sýningu stendur. Ég get sætt mig við eins áhugaverða aðalpersónu og pappakassa, ég get sætt mig við hversdagslega, sinnulausa elskendur en PLÍS fyrir ást Guðs skemmtu mér aðeins. Engin slík heppni. Ef þú átt von á drama, fróðleik, kynþokka eða spennu muntu verða fyrir MIKIL vonbrigðum. Stærsta „dramaið“ kemur frá því að einn af sækjendunum gæti enn átt kærasta í New York (Hversu hneyksli!). Eins pirrandi og það kann að vera, þá ábyrgist ég þig, það er það EINA sem líkist lítillega hvers kyns átökum í þessari sýningu. Vissulega er útúrsnúningurinn, en ef þú hefur einhverja líkingu af Gaydar í þér, muntu auðveldlega greina hver er hver (það var alls ekki erfitt, ég hafði bara rangt fyrir mér einu sinni.) Þessi þáttur er að stafla svo miklu af flísum sínum á snúninginn að hún skilar sér ekki annars staðar. Við fáum að fylgjast með því þegar James & Co tróðast um svo spennandi verkefni eins og nám hvernig á að dansa vestrænt, versla gjafir, heimsækja húsdýragarð og samkynhneigð karókí. GAPA. Vissulega dansarðu stöku topplausan dans en hverjum er ekki sama þegar allir eru leiðinlegir samt. Það er eitt helsta vandamál þáttarins: ENGINN virðist njóta sín - þeir eru þarna bara að ganga í gegnum hreyfinguna og reyna mjög mikið að virðast skemmta sér vel. Og þú getur í raun ekki kennt þeim um þar sem atburðirnir eru allir stórkostlega hugmyndalausir og lélegir. Að lokum er líkamlegi þátturinn ekki til staðar. Það er ekkert að knúsa, ekkert strjúka, ekkert kyssa (!), engin ástúð af neinu tagi. Það er bara "Ok, þetta var leiðinlegt stefnumót, ég ætla að fara aftur í ljóta, klístraða óska-vera óperuhúsið í Sydney (fljótur kippur á varirnar) CYA." Þessi þáttur er svo ****ing prúður að það er fáránlegt. Ég get skilið að þeir vilji ekki spila upp á skynjunarleysi samkynhneigðra karlmanna, en komdu með skítkastið. Fólk sem horfir á raunveruleikasjónvarpsþætti mun vilja meira en óviðjafnanlegt faðmlag og stutta kossa. Þessi þáttur neitar að gera málamiðlanir. Fyrirgefðu ef þetta var langdreginn en mér fannst þetta vera mál sem þyrfti að taka á. Ég hrósa Bravo fyrir að setja fyrst upp sýningu af þessu tagi, en ótrúlega óhæfur aðferðin sem þessi sýning var meðhöndluð á er heillandi. Til að draga saman þrjú atriði mín: Leiðinlegt + leiðinlegt + leiðinlegt = farðu að gera eitthvað annað. Þú munt hafa meira gaman af því að bíða á læknastofu eftir tíma, að minnsta kosti eru þau með áhugaverð tímarit þar.