Brain of Blood byrjar sem Abdul Amir (Reed Hadley) leiðtogi lands sem heitir Kahlid er nálægt dauðanum vegna krabbameins, en ef hann deyr mun Kahlid rífa sig í sundur án þess að nokkur leiði þá svo læknirinn Robert Nigserian (Grant Williams) og einn af trúnaðarmönnum Amirs Mohammed (Zandor Vorkov) hafa hugsað sér áætlun um að fara með lík Amirs til Ameríku þar sem brjálaður vísindamaðurinn Dr. Lloyd Trenton (Kent Taylor) mun græða heila hans í ferskan líkama og með smá lýtaaðgerð mun enginn nokkurn tíma veit að hann var meira að segja dáinn. Hlutirnir ganga þó ekki samkvæmt áætlun þar sem þegar tíminn kemur að ígræðslu heila Amirs, æði Trenton aðstoðarmaður Gor (John Bloom) kemur með lík einhvers sem féll af svölum, Trenton þurfti sterkan lifandi líkama og þar sem það er ekki meira þegar hann ákveður að nota líkama Gors sem tímabundið stopp þar til annað hentugra finnst. Því miður þegar Amir vaknar í nýja líkamanum er hann ekki mjög ánægður með það sem hann sér, ég meina myndirðu vera það ef þú kæmist að því að heilinn á þér væri inni í illa brenndum viðundarmanni? Einnig þekktur sem Brain Damage, The Brain, The Creature's Revenege & The Undying Brain þessi ódýra misnotkunarmynd var framleidd og leikstýrð af hinum eina og eina Al Adamason og satt best að segja er ég móðgaður á aumkunarverðu 1,5 einkunninni sem Brain of Blood er með á IMDb, persónulega finnst mér hún ofboðslega skemmtileg í svo slæmri tegund af leið. Hið skemmtilega handrit Kane W. Lynn og Joe Van Rodgers er jafn kjánalegt og kjánalegt og þau koma frá slyngum blóðvæddum heilaígræðslum til brjálaðra brjálaðra vísindamanna, allt frá 7 feta háum sýruörðum frekjum sem leika sér með leikfangabíla til 4 feta háa dverglækninga. aðstoðarmanns, allt frá dýflissum í kjallara til eltinga á þaki, frá bílslysum til morða, mannránum til öskrandi fáklæddra kvenna, allt frá hárgreiðslu Reginu Carrol sem ætti að fá minnst á sjálfan sig á upphafsupptökunum til unglingsstúlkur sem eru fangelsaðar í kjallaranum fyrir blóð til að hlæja. -upphátt fyndinn endir sem felur í sér djúpt innihaldsríkt tal! Það er allt hér og Brain of Blood er með gæðaosti stimplaðan út um allt, ef aðdáandi þinn lélegrar hagnýtingar á lágu kostnaðarhámarki er skemmtilegur, þá ætti þessi mynd að vera efst á listanum yfir kvikmyndir sem þú verður að sjá. Þrátt fyrir lága 1,5 einkunn er ég stoltur af því að viðurkenna að mér fannst Brain of Blood mjög gaman, mér fannst þetta algjört æði að horfa á, það hægist aðeins á í lokin með nokkrum of mörgum myndum af fólki sem ráfaði um að gera ekki neitt í sérstaklega en fram að þeim tímapunkti hafði það hreyft sig eins og eldflaug, á aðeins 85 mínútum er það tiltölulega stutt, það er erfitt að geta sér til um barmy söguþráðinn og mér finnst þetta bara fullt af campy gaman. Þetta er meistaraverk leikstjórans Adamson eins langt og ég er áhyggjur ásamt Dracula vs. Frankenstein (1971) sem hann gerði ári áður. Þeir sem hafa séð Adamson mynd áður munu vita um framleiðslugildin sem ekki eru til, ódýr tæknibrellur og pappasett og það eykur allt á skemmtunina, þessi mynd tekst það fínt á milli vanhæfni og alvarleika til að skapa eftirminnilega áhorfsupplifun. Ég elska upphafsskotið af Kahlid sem er augljóslega bara mynd af Taj Mahal á Indlandi með styttu fólki í forgrunni! Hárið á Reginu Carrol virðist vera aðskilin eining út af fyrir sig, það virðist skipta um stíl á milli mynda og er hreint út sagt hræðilegt, ekki koma mér af stað með förðunarvinnuna hennar heldur sem hún verður að nota með málningarúða! Það er annað bráðfyndið augnablik þegar við sjáum lík Amirs hafa verið flutt til Ameríku vafin inn í það sem lítur út eins og venjulegt álpappír, hvers vegna er spurningin sem ég spurði sjálfan mig, hvers vegna!? Áhrifin eru breytileg, það er hræðileg fölsk kónguló í útliti, brennt förðunarstarf Gor er frekar slæmt þó að það sé furðu dásamlegur heilaflutningur sem er í raun alveg áhrifamikill. Fjárhagsáætlunin fyrir Brain of Blood hlýtur að hafa verið nánast engin, ég hlýt að viðurkenni að mér fannst rannsóknarstofa Trentons vera nokkuð góð með ýmsar tölvur og lækningatæki þó restin af myndinni líti út fyrir að vera ódýr og viðbjóðsleg. Framleiðslugildið er lágt, tónlistin var tekin úr annarri kvikmynd Beast of Blood (1971) og leikurinn er hræðilegur en á skemmtilegan hátt. Brain of Blood hefur ef til vill besta titilinn fyrir misnotkunarmynd nokkru sinni og eins langt og Ég hef áhyggjur af því að þetta sé mjög skemmtilegt bull sem ég skemmti mér konunglega við að horfa á og hlæja að. Þeir bara ekki/geta/vilja ekki gera þá svona lengur, ómögulegt að mæla með þeim fyrir alla sem eru að leita að góðri mynd en vondir kvikmyndaunnendur ættu að njóta hennar. Mér líkaði það en svo er ég bara skrítin.