ÞETTA INNIHALDUR SPOILERS.Ég hef sjaldan séð jafn ótrúverðuga mynd og þessi. Og þar sem það er franskt, reynir það að ná dýpt með því að vera dularfullur ekkert meikar sens. Léo er samkynhneigður og hefur nýlega tilkynnt fjölskyldu sinni í morgunmat að hann sé HIV-jákvæður. Yngsti bróðirinn, Marcel, er ekki enn kominn niður í morgunmat og það fyrsta sem fjölskyldan gerir er að ákveða að 12 ára sé hann of ungur til að hægt sé að segja honum það. Kannski ef hann væri fjögurra eða fimm, en tólf? Það fyrsta sem er algjörlega ótrúlegt er að fjölskyldan spyr ekki einu sinni hvar eða hvernig hann fékk vírusinn, hversu lengi hann hefur vitað af honum ekkert er spurt. Þeir hafa aðeins áhyggjur af því að Marcel komist að því. Þetta er mjög samhent héraðsfjölskylda, en þó þau ákveði að láta Marcel ekki vita um HIV-jákvæða stöðu Léo né staðreyndina um að hann sé samkynhneigður, þá tekur restin af fjölskyldunni við öllum þessum fréttum með nákvæmlega engum spurningum eða viðbrögðum. Hversu margar fjölskyldur þekkir þú þar sem foreldrar/bræður myndu ekki hafa að minnsta kosti SUM viðbrögð við því að einn meðlimanna tilkynnti að hann væri samkynhneigður? Hér, ekkert. Léo ákveður að hann þurfi að fara til Parísar til að hitta fyrrverandi elskhuga sinn. Og hann ákveður að fara í ferðina með, af öllu fólki, Marcel. Þekkir þú einhvern sem myndi taka litla bróður sinn með til að fara að hitta elskhuga? Aftur, alveg ótrúlegt, sérstaklega þar sem Marcel á ekki að vita hvorki um læknisfræðileg vandamál sín né af samkynhneigð sinni. Ef þetta er leiðin sem fjölskyldan hefur ákveðið að láta hann komast að er það frekar hrottalegt og aftur ótrúlegt. Léo fer að finna elskhuga sinn, Aymeric, í vinnu sinni á bar í París. Eigandinn segir að Aymeric verði ekki fyrr en snemma kvölds. En hvers vegna ætti Léo að vilja sjá hann í vinnunni? Af hverju ekki að hringja og gera ráðstafanir til að hitta hann á einhverjum persónulegri stað þar sem þeir geta raunverulega talað? Af hverju ekki að fara og sjá hann heima hjá honum? En nei, Léo mætir seinna um daginn (með Marcel í eftirdragi) og er hissa þegar Aymeric sleppir ekki bara öllu til að fara að labba með hann í 5 mínútur. Aymeric segir honum að hann sé ekki lengur á lausu, að það hafi verið Léo sem yfirgaf hann og að Léo hafi ekki svarað neinu bréfi hans. Léo segir „En ég elska þig“ og ráfar svo af stað. En ef hann elskaði Aymeric í alvörunni, hefði hann þá ekki að minnsta kosti sagt honum frá HIV stöðu sinni, til að vara hann við að láta prófa sig og kannski fá lyf? Þetta væri það minnsta sem hann gæti gert en ekki tíst. Hann fer og varar Aymeric ekki einu sinni við því að hann gæti hafa smitast af alnæmisveirunni. Þetta er algjörlega óábyrgt af honum og kvikmyndagerðarmönnum; þessi mynd var greinilega gerð fyrir franska sjónvarpsseríu fyrir ungt fólk hún er fullkomin leið til að sýna krökkum hvernig á að bera ábyrgð. Jæja, ekki hér ég býst við að "Hver maður fyrir sig" sé enn franska leiðin til að gera hlutina Annar þáttur myndarinnar sem var algjörlega ótrúverðugur var "snertilegur" þátturinn. Allir eru alltaf að halla sér að einhverjum, strjúka við einhvern eða kyssa einhvern. Innan fjölskyldunnar og utan fjölskyldunnar. Ég hef aldrei séð neinn í Frakklandi vera ÞESSA líkamlegan, sama um heila fjölskyldu. Við morgunverðarborðið situr einn 17 ára bróðir með fótinn í kjöltu eldri bróður síns og eldri bróðirinn strýkur um fótinn á honum þar sem allir sitja og ræða eitthvað. Hversu marga bræður þekkir þú sem eru SVO nánir líkamlega? Í öðru atriði kemur sami 17 ára gamli inn í herbergi Marcels og spyr „Hvað er að, geturðu ekki sofið?“, fer svo úr fötunum og, algjörlega nakinn, sest upp í rúm með bróður sínum og hjúfrar sig að honum eins og hann sé. þeir voru elskendur. Þessi og önnur svipuð sena á milli Léo og Marcel gaf myndinni dálítið sifjaspell. Afsakið, enn og aftur trúi ég ekki að þetta sé venjuleg hegðun á milli táningsbræðra. Það eina góða sem ég get sagt um myndina er að leikararnir eru allir nokkuð fínir sérstaklega Marcel í aðalhlutverkinu. En það var í raun ekki nóg HIV og alnæmi eru allt of alvarleg til að vera sett fram í svo óljósu og ábyrgðarlausu ljósi. Í lok myndarinnar hefur fjölskyldan farið í kirkjugarðinn til að jarða Léo, en enn og aftur hefur Marcel verið skilinn utan við það hann hefur verið skilinn eftir í umsjá frænda (held ég). Engu að síður læðist hann út og horfir á jarðarförina úr fjarlægð. Er þetta það sem svo samhent fjölskylda hefði gert? Það er með öllu óhugsandi að þeir hefðu ekki tekið hann með í jarðarför bróður hans. Þetta var síðasta atriði myndarinnar og það var síðasta hálmstráið fyrir þennan áhorfanda.