Ég efast ekki um að Victor McLaglen hafi unnið Óskarsverðlaunin sem besti leikari fyrir þessa mynd vegna þrískiptingar á milli Mutiny on the Bounty aðalmanna Clark Gable, Charles Laughton og Franchot Tone sem voru allir í sömu keppninni. En The Informer er samt fín mynd því John Ford hefði ekki fengið sína fyrstu Óskarsverðlaun fyrir besti leikstjórinn ef svo væri ekki. Enginn klofningur tók þátt í verðlaununum hans. Kvikmyndin og sagan eftir Liam O'Flaherty sem hún er byggð á fjallar um fátækan einfeldning manns að nafni Gypo Nolan sem var einu sinni meðlimur írska lýðveldishersins. Hann var gjaldkeraður út af því fyrir einhverja fáránlega glæfrabragð sem hann tók og vill aftur inn. Hann er kominn í síðasta peninginn sinn og ef hann kemst ekki aftur inn, vill hann nóg fyrir ferðina til Ameríku. Það eru tuttugu punda verðlaun fyrir upplýsingar sem leiða til handtöku fyrrverandi félaga að nafni Frankie McPhillip sem Wallace Ford leikur. Í augnabliki veikleika fer hann til Black and Tan lögreglunnar og upplýsir um McPhillip. IRA er ansi ákafur að komast að því hver svíður McPhillip og þeir eru nokkuð vissir um að þetta hafi verið McLaglen. Hann hefur ekki vitsmuni til að hylja eigin lög. Hann gerir lítið úr því að bendla við annan mann að nafni Peter Mulligan, leikinn af Donald Meek. Hann tekur einnig upp snaga sem J.M. Kerrigan leikur. Allur hasarinn í The Informer gerist árið 1922 í Dublin frá um klukkan sex að kvöldi til snemma morguns eftir. Af nauðsyn er hún tekin upp í myrkri og skuggum, sem gerir hana mögulega að fyrsta noir spennumyndinni. Hefði það verið gert eftir seinni heimsstyrjöldina hefði The Informer verið flokkaður sem frábær noir klassík, eins og Odd Man Out eða The Third Man sem það er mjög líkt við. John Ford þekkti þennan heim mjög vel. Hann tók sér frí í uppreisninni og var á Írlandi á þeim tíma og átti bróður sem var í IRA. Rétt nafn hans áður en það var anglicized var Sean O'Fiernan. Preston Foster leikur IRA yfirmanninn Dan Gallagher. Í bókinni er Gallagher harðari og vondari maður en Foster hefur hann hér. Mín ágiskun er sú að John Ford vildi hafa hann sem samúðarkenndan karakter til að veita kvikmyndaaðdáendum einhvern róttækan áhuga. Hann segir það ljóst að Foster verði að útrýma uppljóstrara því Black and Tans munu grípa hann og fá töluvert meira út úr honum og setja allt skipulagið í hættu. IRA réttarhöldin eru hápunktur myndarinnar. Þegar Foster spyr Donald Meek hvort hann viðurkenni vald dómstóla þeirra er Meek ekki í aðstöðu til að segja nei. Réttlæti konungs og bréfaskrift fer ekki hér fram. Það sýnir myndrænt á þeim tímapunkti þrátt fyrir hernám hersveita og lögreglumanna, að Bretar eru sannarlega að missa tökin á íbúunum. Auðvitað hefur The Informer frekar grátbrosleg saga John Ford snertingu, en frekar færri en þú hefðir búist við. Jafnvel á meðan McLaglen er að eyða peningum sínum í fyllerí, er IRA stöðugt í skugganum að horfa á hann og telja hvern einasta hlut. The Informer er saga vel sögð um Írland á ömurlegum og dapurlegum tíma.