Þetta er ein af þessum myndum þegar þú ert að horfa á hana veltirðu fyrir þér hvort það sé heimildarmynd eða skáldskapur. Eftir myndina svaraði Ramin Bahrani mörgum spurningum og við komumst að því að myndin er með handriti. Myndavél Bahrani er hljóðlaus, hann er ekki dómharður, hann þurrkar næstum því út leikstjóra úr myndinni af tilgangi, bakgrunnur er ekki skipulagður til að gera myndina fallega, hins vegar ekki misskilja mig; það er mikill undirbúningur fyrir þessa mynd. Að byrja á persónulegu stigi, vera hluti af umhverfinu, að vera hunsuð þegar þú kvikmyndar. Aðalpersónan er „alvöru“ leikari í öllum skilningi. Mig langar að þakka öllu áhöfninni fyrir þessa mynd, sem sýnir okkur annað land í NYC. Ég mæli eindregið með því ef þér líkar við sögur af öðrum.Bora Kizilirmak