Ég býst við að það sé fínt og töff að sjá dásamlega hluti í algjöru tómleika kvikmyndar sem þessa. Með stundum tilgangslausu óhófi margra Hollywood-mynda getum við slakað á og notið senu sem er laus við sprengingar, ljótt orðalag og krúttleg einstrenging. Naumhyggja á sinn stað og getur verið mjög áhrifarík þegar hann er notaður rétt. Hins vegar er þessi mynd ekki eitt af þessum tilfellum. Taktu löngu atriðin án samræðna og ömurlegt, fábrotið landslag. Ég er viss um að þeir hljóta að hafa einhverja mikla merkingu og innsæi, vegna þess að boðuð skilaboð eru hjúpuð hneykslun. Leikurinn er lélegur... blíður og gangandi... og er með einni verstu grátsenu sögunnar (í lok myndarinnar, ef hægt er að sitja yfir því til enda). Landslagið er grátlegt og fáránlega langa endirinn á stelpunni sem gengur í gegnum hrjóstrugan garðinn er jafn ánægjuleg og að láta draga tönn. Ég myndi kalla þetta andsnúið loftslag, en þar sem myndin byggðist ekki upp á nokkurs konar hápunkt... ekki einu sinni í "erótísku" senum... þá væri það ósatt. Ég er viss um að það hafi verið notað handrit við tökur, en með magni samræðna held ég að það gæti hafa verið skrifað á kokteilservíettu. Í grundvallaratriðum býður þessi mynd ekkert til að vekja áhuga eða undrun... engin frábær saga, engin töfrandi innsýn, ekkert sjónrænt drama, engin spenna. Fyrir utan tvö eða þrjú skemmtileg augnablik er þessi mynd sóun á tveimur klukkustundum. Hrikalega leiðinleg og ömurleg mynd.