Lorna Green (Janine Reynaud) er gjörningalistamaður fyrir auðuga menntamenn hjá klúbbi á staðnum. Hún verður fantasíum sínum að bráð þegar loforð um rómantísk millispil breytast í morð þegar hún drepur þá sem trúa því að kynlíf sé í sjóndeildarhringnum. Það er vel hugsanlegt að einhver (..mögulegur verkefnameistari sem togar í strengina eins og brúða) sé að leiðbeina Lorna í að drepa þá sem hún rekst á á afskekktum stöðum þegar í ljós kemur að ástarsamband er að verða byrja. Eftir að morðin í fantasíum hennar eru framin vaknar Lorna ráðalaus, oft hugmyndalaus um hvort það sem hún var meðvituð um í draumum sínum hafi einhvern tíma átt sér stað í raunveruleikanum. Ef einhver spyr mig hvernig eigi að lýsa þessu tiltekna verki frá Franco, myndi ég segja að það væri glæsilegur & erfiður. Núna hefur þú sennilega lesið athugasemdir annarra notenda sem eru undrandi yfir því sem þessi mynd fjallar um, þar sem stór hluti hennar gerist í súrrealísku andrúmslofti draums. Franco nefndi í viðtali að hann væri undir miklum áhrifum frá Godard snemma á ferlinum, hvað varðar kvikmyndagerð, og ákvað því að yfirgefa skýra frásagnargerð til að reyna að búa til allt aðra tegund af áhorfsupplifun. Og eins og þú lest út frá viðbrögðum notenda athugasemda hér..sumum líkar við þessa ákvörðun, finnst öðrum stíllinn erfiður, daufur og ruglingslegur. Ég skal vera fyrstur til að viðurkenna að myndin er yfir höfuð, en meira að segja Franco sjálfur, þegar hann var spurður af gagnrýnendum sem horfðu á "Succubus", viðurkenndi að hann skildi ekki einu sinni myndina og hann leikstýrði henni! Sumir gætu sagt að "Succubus" hafi aðeins verið undanfari dásamlegra verks hans, "Venus in Furs", talið meistaraverk hans eftir Franco-faithful, vegna þess að það tileinkar sér líka súrrealíska, draumkennda uppbyggingu þar sem söguhetjan veit ekki alveg hvort hann /hún er að upplifa eitthvað raunverulegt eða ímyndað. Í vissum skilningi, eins og söguhetjan, erum við að upplifa sömu tegund af rugli.. vissulega er "Succubus" óhefðbundin kvikmyndagerð þar sem við fáum ekki lyklana að því sem er nákvæmlega að gerast. Og mikið af hinni fimmtugu samræðum hjálpar ekki málum. „Succubus“ er líka byggt af beatnik-týpum og „poet-speak“, kvikmynd Cormans, „A Bucket of Blood“ grín að. Persónulega uppáhaldssenan mín stríðir við mögulega lesbía milli Lorna og konu sem hún hittir í flottu partýi.. alveg furðuleg fantasíuröð þar sem mannequin eru notaðar frekar óvenjulegt. Frábærir staðsetningar og djassatriði..Mér líkaði við þessa mynd sjálfur, þó ég skilji hvers vegna hún fær neikvæð viðbrögð. Elskaði þetta eina atriði í flottu veislunni með Lorna, örlítið drukkin, sem hrikti sig á gólfinu í glæsilegum kvöldkjól þegar aðrir sem mættu á shindig (..jafnt eyddir) þjóta hana í kossfaðm.