Sem kvikmyndaaðdáandi var White Noise algjör vonbrigði, sem kvikmyndagerðarmaður var kvikmyndatakan nokkuð góð, fallega upplýst, góð myndavélavinna, hæfileg leikstjórn. En sem kvikmynd var hún bara eins fyrirsjáanleg og allar hinar „svokölluðu“ hryllingsmyndirnar sem markaðurinn hefur nýlega verið yfirfullur af. Þrátt fyrir að það hafi svolítið af „chill factor“ virtist hugmyndin um E.V.O (rafræn raddfyrirbæri) ekki trúverðug. Þessi kvikmynd útskýrði ekki rökin fyrir ákveðnum atburðum en fór á undan þeim. Leikurinn var fjarri góðu gamni. Aðalpersónan sýndi engar tilfinningar, eins og margar nýlegar spennu-/hryllingsmyndir. Örugglega ekki mynd sem ég mun kaupa á DVD og myndi ekki mæla með því að neinn flýti sér út til að sjá hana.