ég hafði farið í bíó og bjóst við að sjá frábæra mynd byggða á öllum munnmælum og frábærum dómum. um leið og opnunarröðin byrjaði vissi ég að ég væri í vandræðum. tónlistin og textarnir reyndu svo mikið að vekja upp tilfinningar að ég vildi æla. allt sem ég fékk úr þessari mynd voru klisjukenndar persónur, tilgerðarleg samræða og tilfinningalaust handrit. Leikstjórinn/rithöfundurinn Paul Haggis hefur tekist að fá frábæra dóma með handónýtum, sjálfsréttlátum skrifum sínum, en það blekkir mig ekki. sum frammistaðan var góð. don Cheadle er alltaf góður. ég held að Terrance Howard sé aðeins ofmetinn en hann var ágætur. fáránlegt var allt of á nefinu. hann ætti að halda sig við að rappa. Brendan Fraser var fínn. Jennifer Esposito skildi ekkert eftir sig. mér finnst ekkert áhugavert við hana. Sandra bullock er alltaf eins í öllum myndum, hún er bara allt í lagi. Matt Dillon var mjög góður og ég naut þess að horfa á hann vinna. Ryan Philippe var líka góður. en hvað varðar handritið og ömurlega leikstjórnina - þetta er í raun ein af þessum myndum sem er svo pirrandi slæm að ég tók mér tíma til að skrifa um hana. ég myndi ekki mæla með þessari mynd við neinn, þvílík tímasóun.