Frekar heimskuleg tilraun að Hitchcock-gerð leyndardómsspennu, með ólíkindum að skipta njósnum út fyrir fornleifafræði og byggð á skáldsögu Robin Cook; tilviljun, ég hef nýlega eignast aðra aðlögun af verki hans - COMA (1978) - til heiðurs Richard Widmark sem er látinn. Til að gera það gott, þá var leikstjórinn Schaffner nýbúinn að gera THE BOYS FROM BRAZIL (1978) – álíka stórkostlegan en miklu meira grípandi spennuspil og því miður var SPHINX rangt skref sem hinn glæsilegi ferill hans myndi ekki ná sér upp úr. Þrátt fyrir umfang og þokkalega þokkalegur leikarahópur, þessi reyndist hins vegar gagnrýninn og viðskiptalegur flopp – aðallega vegna þess að frásögnin er bara ekki mjög spennandi: í rauninni er hún frekar ömurleg (veikburðartilraunir til hryllings – fornleifafræðingurinn sem þarf að þola grafsetningu, rotnandi lík ógrynni, og jafnvel árás af leðurblökum – þrátt fyrir). Lesley Anne-Down er yndislega aðalkonan, sem rekst á týndan fjársjóð - hann hefur í raun verið falinn af sértrúarsöfnuði á staðnum til að koma í veg fyrir að hann lendi í höndum útlendinga, sem hafa tileinkað sér stóran hluta af arfleifð landsins (undir formerkjum menningar ) allt of lengi. Sir John Gielgud mætir snemma á vanþakklátan hátt sem forngripasalinn sem setur ránsfeng og borgar fyrir þetta „landráð“ með lífi sínu. Venjulega kemur í ljós að sumar persónur eru andstæðar því sem þeir segjast vera það - þannig að augljósir bandamenn (eins og Maurice Ronet) verða að lokum afhjúpaðir sem illmenni, en tvíræð persóna (Frank Langella, sem ég sá í London snemma árs 2007 í West End flutningi á "Frost/Nixon", sem hefur nú verið breytt í kvikmynd) fer frá andstæðingi Downs yfir í elskhuga hennar og aftur til baka, þar sem hann ákveður að halda auðnum sem tilheyrir egypska æðstaprestinum Menephta sem þjóðargersemi.