Ég er trúleysingi. Fyrir mér skipta sagan og sannleikurinn miklu máli. Þessi mynd er gerð eftir skáldsögu sem kom út árið 1921, sem er enn í dag í uppfærslu eins og um sögubók væri að ræða. Jæja það er það ekki. Myndin fjallar um útgáfu 1950 skáldsögunnar. Sumir leikarar voru FRÁBÆRIR en það nær ekki yfir söguþráðinn. Í stuttu máli maðurinn finnur upp ofursprengju svo Guð og vinir hans halda dómstóla til að sjá hvort þeir verði að grípa inn í. Djöflalíkingin ofsækir manninn og til varnar höfum við anda mannsins. Hver er andi mannsins eiginlega? Og hvers vegna var fyrsti stefndi Adam? Að lokum færðu bara bandarískan kristinn áróður í 5. bekk sögubók þess tíma. Þó önnur trúarbrögð séu nefnd, er aðeins evrópsk kristni könnuð. Fyrst fáum við söguna um hellisbúa. Konurnar eru skrítnar staðalímyndir af stúlkum í neyð. Alvöru hellakonur voru jafn sterkar og karlmenn og jafn ónæmar. Erfiðir tímar, erfitt líf, aðlagast og lifa af. Allt þetta er útvatnað af staðalmyndum um miðja öld. Næst fáum við fyrstu pýramídabyggingu Egyptalands. Í dag sjáum við aðra sögu og vitum að það voru mun færri dauðsföll og venjulegir borgarar í vinnu líka. Að missa umtalað magn af mörgum mannslífum í því ferli hefði verið þjóðarslys og enginn eftir það myndi reyna að berja það. Eins og það væri bara EINN pýramída byggður. Hluturinn um Móse og einn sannan guð var eins og spænski rannsóknarrétturinn væri að spyrja fallega. Rannsóknarrétturinn sjálfur var aldrei minnst á í myndinni. Hinn illa grimmur Helen frá Troy var svo viðbjóðslegur að ég skildi ekki hvers vegna svo margir höfðu jafnvel áhuga á henni. Í raun og veru voru þeir bara hermenn, sem fylgdu skipunum herforingja, sem „ræddu“ pólitískt vald. Hún var bara afsökun. Sagan um Cleopatra var þar sem ég sá þessa mynd var ónákvæm og full af áróðri. Hér var bróðir MIKLU yngri. Hún var ekki upptekin af eitri, var frekar menntuð til að endurheimta efni bókasafna og var pólitískt samkeppnisfær um að draga niður Egyptaland úr moldinni. Hluturinn með Neró og biðjandi kristinna manna í helli var ógeðslegur. Já, Róm brann. Já, það var ofsótt kristni. En hvernig þeir sýna það var eins og Coliseum byggi sjálft og það var enginn Vespasianus til að endurbyggja Róm. Minnst er á krossferðirnar með lágmarks blóðsúthellingum. Og ekki er minnst á krossferðirnar austur til Rússlands sem enduðu með kaldhæðnislegri baráttu. Riddararnir fóru bara heim og byrjuðu að keppa að gamni sínu. MIKIÐ af dóti er sett niður eins og engin pípulagnir innandyra, hreinlæti og plágur. Síðan ná þau yfir Jóhönnu af Örk, þar sem hún er alltaf með of mikla förðun og lítur út eins og prinsar. Landstjórnarmálum var skipt út fyrir óréttlátan dómstól. Hliðarhnakkurinn einn á kolli fær mig til að vilja spyrja hvernig einhver gæti fylgst með hér. Þegar ég brenni hérna langaði mig að öskra "Húra! Dey nú þegar! Ódýr tæknibrellur, hvar er eldurinn?". Þegar þeir minntust á Leonardo var ég búinn að fá nóg af myndinni. Columbus, spænska slátrun Ameríku, öskraði Elísabetu drottningu „sparkaðu spænsku hersveitina“ og svo framvegis og svo framvegis. EINA ástæðan fyrir því að ég vildi sjá þessa mynd var sú staðreynd að hún var sú síðasta með öllum 3 Marks bræðrum. Og allt sem þeir fengu var atriðið með Manhattan og indíána. Skemmtilegt, en ekki meira en bros.Nornaveiðarnar eru nefndar stuttlega, sem og plágur (eftir endurreisn). Þegar þeir byrja að lýsa byltingum eru hlutirnir valdasjúkir og anarkistískir. Bandaríska byltingin var stunduð af frönsku byltingunni. Kúgun og vanhæfni er slæm, en þú getur ekki bara sprengt gamla leiðina upp úr reiði, þú verður að skipta henni út fyrir eitthvað. Þannig að þeir skiptu franska konungsveldinu út fyrir nýtt franskt konungsríki. Þannig að við fáum Napóleon og metnað hans til að fara landleiðina til Indlands. En þeir skipta út hvötum hans fyrir samheldni og flokka hann fyrir aðeins titilinn „keisari“. Landvinningarnir í Evrópu, ósigur í Rússlandi eru reknir til Waterloo. Bandaríska borgarastyrjöldin, ensku ríku uppfinningamenn (Tesla ekki innifalinn). „Mister Watson, kom hingað, ég vil þig“ kom mér næstum því til að hlæja af unglingsástæðum. Tæknileg vinna var útvötnuð til lokauppgötvunar og misnotkunar á gríni. Að lokum eftir 85 mínútur komum við að heimsstyrjöldum og skipulagðri glæpastarfsemi, en ekkert af hryllingi hennar. Orð Adolphs "Ég ráðast inn í Rússland. Þetta er síðasta landakrafa mín" voru bráðfyndin. Það var SÍÐASTA svæðiskrafa hans. Til að byggja upp spennu setur Guð niðurtalningarklukku til dómsdags á „vegginn“ fyrir lokaorðin. Allir voldugir geta ekki gert hlé á alheiminum í eina sekúndu? Það var engin þörf á ofsóknaræðunni en vörnin kastaði síðasta kastinu. Síðast sjáum við mann morgundagsins sem lokavörnina. Greinilega þversögn maður, því sprengjan átti að fara í dag. Leikföngin hans eru spiladós í formi byssu og blýantsverðs. Nú er það svo rangt Pennar og blýantar teiknuðu svo mikið af vopnateikningum að fjöldadráp þeirra fer yfir atómsprengjuna. Og búa til tónlist úr vopni? Afvegaleiddir egóistar hershöfðingjar búa til tónlist úr vopnaeldi. Svo maður morgundagsins er nú þegar skrímsli. Eins og ég sé þetta, þurfti allt sem vörnin gerði að gera var að kenna djöflinum um sem hinn sanna samsærismann um fráfall mannsins og málinu lokið. Og satt að segja, miðað við allt villimannslegt dót sem forfeður okkar gerðu fyrir öldum síðan þá erum við frekar mannúðleg í sársaukalausu bakstungu þessa dagana. Til að draga allt saman mun ég bara vitna í "Firefly" þáttinn "Jaynestown": "Það er mat mitt að hver maður hafi nokkurn tíma fengið styttu úr honum var eitthvert tíkarsonur eða annað. Snýst ekki um þig, Jayne. Þetta snýst um það sem þeir þurfa".