Ég sá "Heaven-Ship" ("Himmelskibet") á Cinema Muto hátíðinni 2006 í Sacile á Ítalíu. Þvílík frábær mynd! Þessi dönsku gufupönksaga er hrífandi saga fyrstu ferðarinnar til Mars, á tímum þegar þráðlaus símtækni hefur ekki verið fullkomin. Geimskipið hefur ekki útvarp og hetjurnar eru fluttar til baka frá lendingarsvæðinu með hestakerru. Jafnvel millititlarnir eru yndislegir ... sumir þeirra eru skrifaðir í rímuðum tvíhljóðum á upprunalegu dönsku. Frammistaða leikaranna er hlæjandi, að mestu leyti hand-til-brún sagnfræði. En leikmyndirnar eru undraverðar og fara auðveldlega fram úr öllu sem Georges Melies gerði áratug fyrr (eða í "Die Frau im Mond" áratug síðar). Að sjálfsögðu er söguþráðurinn einföld. Áhöfn geimskipsins samanstendur af sjö grönnum strákum og einum feitum snáða. Giska á hver klikkar. Athyglisvert er að allir í þessari mynd (nema hinn vafasami prófessor Dubius) trúa ákaft á Guð. Jafnvel Marsbúarnir. Áhrifamikið er að sviðsmyndarar hafa vit á því að viðurkenna að ferð til Mars er ekkert vesen: titilspjöldin sýna að það tekur vísindamennina tvö ár að smíða geimskipið sitt (sem er með loftskrúfu) og sex mánuði að komast til Mars. Á meðan á byggingunni stendur er ein ákaflega áhrifamikil uppsetning sem hlýtur að hafa verið gerð: tugir verkamanna þeysast allir í gegnum vinnusvæðið í mismunandi áttir, án þess að hika og án árekstra. Dönsku vísindamennirnir skíra skipið sitt „Excelsior“ („pökkunarefni“?) og setja stefnuna á Mars, þó svo að tunglið og Venus séu nær. Þegar skipið (sem flýgur lárétt, ekki lóðrétt) lendir á Mars, tekur á móti því "Marsboerne" - Marsbúar - sem reynast norrænir ljóshærðir, allt þróaðir friðarsinnar og grænmetisætur. (Sem mjög þróaður kjötátandi var mér illa við þann þátt.)Þægilegt að Mars sé með andrúmsloft alveg eins og jarðar, auk þess sem þyngdarafl er jafnt. Í ytra skoti af landslagi Mars er sýnileg stærð sólar frá Mars sú sama og hún er frá jörðu. Ég gat heldur ekki varist því að fylgjast með því að allir vitrir eldri Marsbúar eru karlkyns. Reyndar eru kvenkyns öldungar þunnir á jörðinni hér: bæði jarðarfædda hetjan og Marsmeyjan eru móðurlaus. Marsbúarnir tala alhliða tungumál, klæðast ankhs á skikkjurnar og heilsa jarðargestunum með jarðhnött ... sem þeir halda auðvitað með norðurpólnum upp á við. Þessi Marsmeyja er Marya, leikin af dönsku fallegri leikkonu. . (Þjónn, ég ætla að fá mér eitthvað af þessum dönsku!) Við sjáum skírlífisdans á Mars sem gæti hafa verið tíst eða fáránlegur en er í raun alveg aðlaðandi og fallegur. Einnig er útfararsenan á Mars með einu skoti sem minnti mig á þáttaröð í "Sjöunda innsiglið". Ég velti því fyrir mér hvort Ingmar Bergman hafi séð þessa mynd."Himmelskibet" hefur nokkra galla, en framleiðsluhönnun þess og aðrir kostir vega miklu þyngra en gallarnir. Ole Olsen sem er nefndur í einingunum (og kemur fram í stuttum formála) er ekki í neinum tengslum við vaudeville-félaga Chic Johnson úr "Hellzapoppin". Ég myndi gefa "Himmelskibet" 12, en mælikvarðinn toppar á 10 ... svo, heilar 10 af 10 fyrir þessa yndislegu ferð til Mars, ljósu plánetunnar!