THE FBI STORY (1959) var Warner Bros. Úr bók eftir Don Whitehead kom dálítið vandmeðfarið handrit eftir Richard L. Green og John Twist og var leikstýrt af aðeins smá tilþrifum af Mervyn LeRoy. Hins vegar var hún með stórkostlegri litakvikmyndatöku eftir Joseph Biroc og hjálplegt tónverk eftir tónlistartöffarann ​​Max Steiner í myndverinu! Kvikmyndin dregur upp sögu skrifstofunnar frá lágværu upphafi þess á 20. áratugnum til nútímans og allt séð í gegnum endurminningar um öldrunarvandamál. umboðsmaðurinn Chip Hardesty (James Stewart) þar sem hann segir rannsóknarreynslu sína - í flashback - flokki verðandi ungra umboðsmanna. En þetta er allt mjög langdreginn og episodic! Og eftir því sem lengra líður fer hún að líta út eins og smá sjónvarpssería í stað stórrar kvikmyndagerðar þar sem hinn ungi Hardesty rekur bandaríska glæpahópinn frá því að taka á sig svo alræmdar glæpamenn eins og "Baby Face" Nelson, Ma Barker, Dillinger o.fl. út glæpsamleg samtök eins og Ku Klux Klan, njósnahringir nasista og Rauða ógnin. Og hér verður að segjast að aðeins fyrir skjáviðveru og aðdráttarafl stjarna hennar hefði FBI SAGA líklega endað sem gleymd hörmung. Þar að auki er þetta annað vandamál með myndina - Stewart á eftir að bera alla myndina nánast sjálfur! Að Veru Miles undanskildri - sem hefur það vanþakkláta hlutverk að vera langþjáð en dygg eiginkona hans - er hann umkringdur hópi minniháttar leikara! Í gegnum tíðina ertu hálfpartinn að búast við því að einhver eins og Robert Ryan, Jack Palance eða jafnvel Raymond Burr komi velkominn inn sem mafíósa eða lögreglustjóri eða hvað sem er. En ekkert jafn hugmyndaríkt og það gerist! Samúð! Myndin nær þó að gefa góða mynd inn í starfsemi skrifstofunnar! Með hjálp frásögn Stewarts lærum við um þúsundir karla og kvenna sem vinna fyrir samtökin sem innihalda hundruð umboðsmanna á þessu sviði. Og við fáum líka að kíkja inn í höfuðstöðvarnar sem hýsir risastóra plötuhlutann og við fáum líka innsýn í efnafræðinga og fingrafarasérfræðinga sem fara nákvæmlega í gegnum dagleg störf sín. Annar plús fyrir myndina er ótrúlegt skor Max Steiner! Heyrst yfir titlunum er kraftmikill, uppörvandi og ákveðinn mars á meðan fyrir mildari augnablik myndarinnar er aðlaðandi ástarþema. En nokkuð sniðugt er hið ógnvekjandi og ógnvekjandi marsþema fyrir Ku Klux Klan röðina. Og enn betri er taktfast latínu-ameríska tónlistin sem tónskáldið samdi fyrir suður-amerískar senur, sérstaklega spennandi Fandango-líkar hljómsveitir fyrir komu sambandshermanna á hestbaki. SAGAN FBI var ein af fimm tónleikum sem tónskáldið samdi árið 1959 sem innihélt sjómannaepík Samuel Bronstons „John Paul Jones“, hina heillandi rómasögu „Cash McCall“, frumkvöðla vestra Delmer Daves „The Hanging Tree“ og „A“ Daves. Sumarstaður" sem var dregið af Young Love Theme - sem átti eftir að verða stórsmellur fyrir Steiner betur þekktur sem "Theme From A Summer Place". FBI-SAGAÐ er rétt að verða kvikmyndagerð þökk sé litríkri kvikmyndatöku Biroc, Steiner's. dásamleg tónlist og auðvitað Jimmie Stewart sem gerir allt áhorfanlegt! Klassísk en ósennileg lína úr THE FBI STORY............. Eins og hinn blákalt Nick Adams (sem er nýbúinn að sprengja flugvél með 43 manns á stjórnar, þar á meðal móðir hans) er leiddur burt handjárnaður, hann snýr sér að handtökulögreglumanninum og segir: „Ef ég fæ einhvern póst geturðu sent hann í Canyon City fangelsið næsta mánuð eða svo - eftir það geturðu sent það til HELVÍTIS ". Vá!