Kannski grípandi og gáfulegasta af krökkuðum löggumyndum er „Where the Sidewalks Ends“ eftir Otto Preminger, eftir virkilega frábæru handriti eftir Ben Hecht byggt á skáldsögunni „Night Cry“ eftir Frank Rosenberg... Dana Andrews er heiðarleg, harðskeytt ný. Lögreglumaður í York, alltaf í vandræðum með yfirmenn sína vegna þess að honum líkar eins vel við sína eigin sterku handleggsaðferðir og hann hatar glæpamenn... Þegar hann sló einhvern, særðust hnúarnir... Og maðurinn sem hann vill lemja er sléttur illmenni ( Gary Merrill) sem bendir á titilinn. "Af hverju ertu alltaf að reyna að ýta mér í þakrennuna?" spyr hann Andrews. „Ég á jafnmikinn rétt á gangstéttinni og þú.“ Þráhyggja Dana Andrew og taugaveiklun eru ígrædd í falinni, sársaukafullu uppgötvun hans að hann er sonur þjófs... Djúpt hatur hans á glæpamönnum varð til þess að hann notaði sínar eigin ólöglegu aðferðir til að eyða þeim og réttlætisleitin spilltist í einkarekstri...Með kaldhæðni sem er einstök fyrir myndina sjálfa sameinast Dana Andrews og Gene Tierney úr 'Laura' enn og aftur, og Andrews virðist nú vera að leika sami einkaspæjarinn nokkrum árum síðar, en ekki lengur rómantíkerinn, sleginn niður af vinnu sinni, af ódýru brjálæðingunum... Í þetta skiptið gengur hann of langt og drepur fyrir slysni grunaðan... Morðið er óvart, fórnarlambið einskis virði , samt er það glæpur sem hann veit að getur brotið hann eða sent hann í fangelsi...Með því að nota þekkingu sína á verklagsreglum lögreglunnar, hylur hann hlut sinn í glæpnum, plantar röngum vísbendingum og reynir að bendla klíkuforingja, en getur ekki forðast að rannsaka málið sjálfur... Hin tvöfalda spenna sem fylgir því að fylgja stærra málinu til lykta án þess að blanda sjálfum sér í morðið, er fallega viðhaldið og lokalausnin er bæði rökrétt, ánægjuleg og á engan hátt málamiðlun... kvikmynd er ein af bestu leynilögreglumyndum 5. áratugarins, með forvitnileg siðferðisgildi, einnig ein af bestu Premingers... Preminger notar kraftmikla frásagnartækni, varpar upp tilgerðarlegum myndavélasjónarhornum og sérkennilegum tilþrifum af hinu furðulega til að ytra spennu sína í raunsæi. ...