Einhvern veginn gróf þessi mynd sig inn í mjúka blettinn í hjarta mínu. Ekki spyrja mig hvernig það gerðist, en ég geri ráð fyrir að það hafi verið svolítið með það að gera að kvikmyndin sé Ed "I'll Sponsor Anything" McMahon sem elta rjúpu. 1972. Ekkert annað en snöggt samankast til að fylgja Shaft-mania. Hvernig kemst framhaldið frá þessu? Big Jim Brown virðist sterkari sem Slaughter hér en í þeim fyrsta. Kannski er þetta vegna þess að einu ári seinna hafði hann eitthvað til að vinna úr, í stað einfalds „Be like Shaft“ hvatningar hans áður. Það sem helst er áberandi við myndina er hljóðrásin sem pimp-pabbi númer eitt, James Brown útvegaði. . Næstum hvert atriði er prýtt fönk af guðföðurnum. Frábær tímabilsmynd, fyrir tónlistina, fataskápinn, farartækin, tungumálið og hárið. Ég ætti líka að benda á að þessi mynd er líka frábær tímabilsmynd til að tákna tíma í kvikmyndasögunni þegar Jim Brown og Ed McMahon gátu í raun vaxið hár. og James Brown. Þú átt eftir að fá eina helvítis hasarmynd frá 70. áratugnum og ekki síður forvera hans. Fyrir peningana mína getur Slaughter's Big Rip-Off spilað bolta með hvaða Blaxploitation kvikmynd sem er gerð. Jafnvel Shaft. Líkur eru á að þú sért ósammála, en Slaughter's Big Rip-Off hefur sína eigin sérstaka tilfinningu. Eitthvað sem upprunalega vantaði.