Einstök blanda af söngleik, film-noir og gamanleik - með nokkrum kynlífssenum til góðs. Eina myndin sem mér dettur í hug með nokkuð álíka villtri og vitlausri blöndu af þemum og klisjum er franska myndin Billy Ze Kick - en hún hefur súrrealískari og sérkennilegri nálgun. Ekki það að þessi mynd væri ekki súrrealísk eða sérkennileg. Húmorinn er stundum frekar lúmskur, stundum bersýnilega í andlitinu - og fer oft yfir landamærin til móðgunar. Til að nefna dæmi: í spjallinu við vændiskonu eftir samveru hvetur hetjan okkar Max Müller hana til að gefa upp hver var ábyrgur fyrir nýlegu morði, með því að nota orðin „Schiess los!“. Bókstaflega þýðir þessi setning "Skjóta!" á þýsku og það er einmitt það sem falinn morðingi gerir til að bregðast við. Með öðrum orðum - þessari fallegu konu var fórnað fyrir orðaleik.Müllers Büro er líka eitt af mjög sjaldgæfum dæmum um kvikmyndir með fyndnum kynlífssenum. Rómantík Larrys fylgir lagið "Ich will mehr" (I want more) - á meðan lagið undirstrikar gjörninginn fullkomlega breytist merking orða þess nokkrum sinnum og gefur í lokin í skyn að Larry geti ekki veitt frekari þjónustu. Helsta ástarsena myndarinnar á milli Max Müller og Bettinu Kant skortir slíka fíngerð - þetta er kjaftstopp, sérstaklega þegar söngur Bettinu bregst hægt og rólega yfir í styn, auðvitað allt í takti tónlistarinnar. Ómissandi, nema þú sért einn af þeim auðveldlega móðgast.