Þótt upphaf myndarinnar í New York taki of langan tíma er myndin skylduáhorf fyrir fólk sem hefur gaman af þessari tegund. Þegar Hannah fer til Berlínar til að heimsækja eldri konuna sem hjálpaði móður sinni í stríðinu verður myndin miklu miklu betri. Myndin er svolítið eins og Píanóleikarinn, er ekki hægt að bera það saman.