Þetta docu-drama er það sem þú gætir búist við frá Richard Attenborough, manninum sem gaf okkur "Gandhi": fallega ljósmyndað, sannfærandi leikara, vel skrifað á yfirvegaðan, læsan hátt sem Hollywood afhenti á þriðja áratugnum og nákvæmlega. Hún sker sig úr sem tegundarmynd, skarar fram úr í túlkun sinni á innfæddum amerískum (eða, réttara sagt fyrir kanadíska umhverfi hennar, "First Nations") menningu og stendur með "Black Robe" sem frábærlega ljósmyndað stykki af kanólandi og menningu þess ( hér, um 1934). Þessi friðsæla portrett dregur dramatík af efni sínu: Archie „Grey Owl“ Belaney, Skoti sem ólst upp í Hastings (Englandi) af meyja frænkum sem varð svo heltekinn af „rauðu indverskum“ sögum bernsku sinnar að hann fór til Kanada, hvarf inn í woods, og varð veiðimaður og ættleiddur sonur Ojibway hljómsveitar. Hann var hégómlegur maður sem hafði það fyrir sið að giftast og yfirgefa indverskar brúður, sem engin þeirra virðist hafa hugsað minna um hann fyrir það, því hann var líka einstaklega heillandi og myndræn persóna. Ein eiginkona hans (ein gáfaðri en hann, að flestu leyti) knúði hann til frægðar sem rithöfundar og snemma talsmaður þess að vernda villta landið í norðri, og þetta er þungamiðjan í sögu Attenborough. Efnafræðin milli Brosnan og Annie Galipeau (sem eiginkonu Gray Owl Pony) er grípandi og, ef ekki firey, er hún engu að síður mjög áhrifamikil. Góð mynd þegar þú þarft smá tíma frá brjálaða mannfjöldanum.