Tæknibrellur þessarar myndar eru, sérstaklega fyrir sinn tíma, hlæjandi og notaðar á svo ofuráherslulegan hátt að ekki er hægt að neita hræðilegri tilvist þeirra. Leiklistin endurskilgreinir hugtakið „hræðileg ofleikur“ í höndum Meg Foster og Richard Joseph Paul, þar sem Julie Newman og Andrew Divoff endurskilgreina bara „slæmt“.***spyrnuspilara***Sjarman í þessari mynd má finna í tvennu: Í fyrsta lagi er frábært hlutverk Carel „Lurch“ Struycken sem hinn dularfulla geðþekka Gaunt. , sem getur skynjað hvar og hvenær fólk mun deyja og er alltaf til staðar. Annað eru upprunalegar uppgötvanir, samsetningin SF-Western er augljóslega frumleg, ef hræðileg, en aðrar uppgötvanir eru frumlegri, eins og byssumaðurinn Zack Stone getur skynjað sársauki fólksins sem hann skýtur (þó að leiklist hans sé ekki hér). Á heildina litið...sérðu ekki þessa mynd, nema ef þú elskar þessa ömurlegu Carel Struycken, eins og allir Hollendingar með sjálfsvirðingu ættu að gera.