Framhaldsskólar, framhaldsskólar, bræðrafélög og kvenfélagar hafa verið vinsælustu eltingarstöðvar brjálæðra brjálæðra síðan slasher-hringurinn varð fyrst vinsæl kvikmyndamenning seint á áttunda áratugnum. Jafnvel skálar og tjaldstæði í skóginum hafa farið í haglabyssu í fjölda fjöldamorða sem hafa átt sér stað á háskólasvæðum síðan Hrekkjavaka flokkaði tegundina sem sértrúarsöfnuð hryllingsflokk. Frá fyrstu færslum eins og To all a Good Night og fram að stórum kostnaðarháðum titlum eins og Urban Legend eða Schools Out, hefur yfirleitt alltaf verið einhvers staðar í pípunum einhvers staðar slasher á háskólasvæðinu. Þrátt fyrir að hafa verið tekinn upp af Troma - títanunum í B-mynd illsku Splatter háskólinn var mjög sleginn við útgáfu og fann aldrei áhorfendur. Jafnvel alræmdar vefsíður á borð við HYSTERIA-LIVES hafa afskrifað splattergarn Richard Haines sem eitt það versta í uppsveiflu snemma á níunda áratugnum. Ég nálgast gagnrýndar kvikmyndir alltaf bjartsýnn vegna þess að oft er möguleiki á að fáeinir slæmir dómar geti verið ósanngjarnir smitandi eins og skammtur af flensu, sem fjölgar dómgreind ákveðinna höfunda. Hún byrjar með hefðbundnum hætti á þeim stað þar sem einhver brjálæðingur sem er saltsins virði kemur fram. . Já þú giskaðir á það geðveikrahæli! Svo virðist sem einn fanga hafi ákveðið að hann sé óánægður með þjónustustig stofnunarinnar og því sé hann að leitast við að fara með fyrirtæki sitt annað. Hið óséða hnoðrastarf brýtur af sér eftir að hafa stungið óheppilegan reglumann þar sem sólin skín svo sannarlega ekki. Hann er augljóslega hlynntur klæðaburði hins myrta starfsmanns, svo hann leyfir sér að fá lánaðan einkennisbúning hans, blóðlitaðar buxur og allt! Þremur árum síðar flytjum við til St Trinians College, menntastofnunar sem er stjórnað af kaþólskum prestum. Kennari er upptekinn eftir vinnutíma við að merkja nemendur sína í vinnu þegar allt í einu er bankað að dyrum. Áður en hún fær tækifæri til að komast að því hvað hinn óséði gestur vill, stingur hann hana í brjóstið með eldhúshníf og hún dettur á gólfið í blóðuga hrúgu. Þetta þýðir auðvitað að það er laust starf við háskólann og því erum við kynnt fyrir Julie Parker (Francine Forbes), hinn elskulega staðgengill fyrirlesarans sem er nýfarinn. Svo virðist sem komu hennar hafi óvart gefið brjálæðingnum íbúum allan þann hvatningu sem hann þarf til að fara í slátrun án banns. Áður en langt um líður falla nemendur og kennarar eins og flugur að myndavélinni feimni ógn þegar hann eltist um gangana og svæðin vopnaður einstaklega stóru blaði. Grunsamir grunaðir eru margir, en getur prófessor Parker leyst ráðgátuna um háskólasvæðismorðinginn áður en hún verður bara enn ein tölfræðin? Ég er ekki alveg viss um hversu margar útgáfur af þessari mynd eru til. Breska breytta myndbandið var gefið út undir nafninu Campus Killings, en í bandaríska eintakinu sem ég á segir að þetta sé óbreytt útgáfan, sem gæti þýtt að það sé ritskoðað prent á svífum einhvers staðar? Það kæmi mér nokkuð á óvart ef það væri raunin þar sem Splatter háskólinn er vissulega ekki eins ljúffengur og ofurpökkunin myndi leiða þig til að trúa. Einn eða tveir lítrar af maíssírópi standast svo sannarlega ekki skoðun gore hounds í samanburði við Blood Rage eða Pieces, þannig að í þessu tilviki er myndin nokkuð ofmetin. Eitt sem margir gagnrýnendur hafa ekki minnst á er heillandi aðalframmistaða Francine Forbes, sem endar með því að bera alla myndina á herðum sér allan 79 mínútna leiktímann. Þrátt fyrir áhugamannlega leiðbeiningar frá Richard Haines afhjúpar hún enn stórkostlega möguleika sem hefðu átt að leiða til möguleika á öðru hnífi í alvarlegum leikaraskap undir hæfari stýri. Því miður kom sá möguleiki aldrei og sprengjur eins og Death Ring og Splitz hjálpuðu svo sannarlega ekki til við að hlúa að hæfileika sem hefði getað batnað verulega með réttum námsstyrk. Restin af leikarahópnum var sambærilegt við óljósan kvikmyndaleik. , sérstaklega tréplankunglingarnir sem af einhverjum undarlegum ástæðum létu eins og þeir væru að fara í prufur fyrir endurgerð af Grease eða The Wanderers. Mýrarstaðalinn og tökustjórnin gæti ekki hafa hjálpað til við að byggja upp mikið sjálfstraust í verkefninu og sú staðreynd að hin fáu merki um möguleika voru grafin undan með klaufalegri meðhöndlun handritshöfundarins gerði þáttinn í raun óinnleysanleg. Kannski er eina fullyrðingin um frumleika sem hægt er að finna í niðurskurði Haines hugrökk tilraun til hinnar andstæðu niðurstöðu. Segjum bara að þetta er ekki úrslitaleikur sem ég bjóst við að verða vitni að í kvikmynd sem var svo dæmigerð fyrir hringrásina. Á einum tímapunkti í sýningartímanum segir einn af táningunum: „Maður sem Parker leiðist mig til társ“ Jæja það sama má segja um Splatter háskólann, sem lyftir aldrei hraðanum yfir hægfara hreyfingu. Að þessu sögðu gerði Francine Forbes fyrir yndislega öskurdrottningu og án efa eina sem ég hefði borgað fyrir að horfa á aftur í svipuðu hlutverki. Þannig að það lýsir nokkurn veginn þessari ó-troma-tising ferð. Hægur gangur, lélegur en samt undarlega aðlaðandi; þú þarft að vera sérstaklega fyrirgefandi til að gefa því tækifæri