Steve Carell hefur gert feril með því að túlka dálítið skrýtna, hetjulega gaur, fyrst í 'The Daily Show' og síðan í ýmsum aukahlutverkum. Í Virgin hefur Carell fundið snjallt og fyndið handrit sem nýtir styrkleika hans fullkomlega. Carell leikur Andy Stitzer, miðaldra mann sem lifir rólegu, einmana lífi. Andy er svolítið skrýtinn, en á einhvern óþægilegan ágætan gaur. Kvöld eitt, þegar Andy var í félagsskap við vinnufélaga sína í fyrsta skipti, upplýsir Andy óvart að hann er mey. Vinnufélagar hans, David (Paul Rudd), Jay (Romany Malco) og Cal (Seth Rogen) stríða Andy í upphafi um aðstæður hans. En það er greinilegt að allir þrír bera ákveðna virðingu fyrir þeirri ágætis manneskju sem Andy er og þeir ákveða að hjálpa honum með því að aðstoða hann við að binda enda á meydóminn. Og þannig hefst leit Andy inn í fullorðinsárin. Andy er hinn mesti saklausi og meginhluti húmorsins stafar af barnaleika hans til aðstæðna sem hann lendir í í gegnum myndina. Sumt af húmornum er gróft gróft efni, en flest er bara vel unnin gáfuð gamanmynd. Að auki fannst mér sumir hlutar myndarinnar í raun ansi snertandi þar sem Andy finnur sjálfan sig að þróa bæði rómantísk sambönd og vináttu, kannski í fyrsta skipti á ævinni. Ég er ekki að reyna að sýna myndina sem ástarsögu eða drama; það er gamanleikur sem snýst um. Samt sem áður inniheldur hver góð gamanmynd sem ég hef séð nógu mikið hjarta til að þér sé sama um persónurnar. Góður samanburður væri 'The Wedding Crashers' frá því fyrr í sumar. Virgin hefur svipaðan húmor en er kannski aðeins dónalegri í sumum bröndurum sínum. Mér þótti sérstaklega vænt um endir myndarinnar, sem mér fannst fullkomin leið til að binda enda á mynd. Án þess að gefa neitt upp minnti það mig á 'Eitthvað um Maríu'. Mjög létt og skemmtilegt; það lætur þig hlæja og brosa, sem er nákvæmlega það sem þér ætti að líða þegar þú klárar gamanmynd. Ég myndi mjög mæla með.