The Great Caruso sýnir einstaka hæfileika Mario Lanza. Hann sýnir mikla leikhæfileika og er í toppformi sem ljóðrænn söngvari, í pari við Dorothy Kirsten, sópran Metropolitan óperunnar. Reyndar þori ég að fullyrða að hann flytur sum lög betur en Caruso (tékkið á A'Vuchella úr Tosti og La Danza úr Rossini). MGM lista- og tónlistardeildir stóðu sig líka vel. Þessi mynd gæti verið fullkomin ef það væri ekki fyrir óþægilega nærveru Ann Blyth; við sjáum að hún er að reyna sitt besta, klædd fimmta áratugnum í senum rétt fyrir 1920 - ófyrirgefanlegt. Lanza átti skilið betri aðalkonu og Blyth ætti að halda sig við minna krefjandi framleiðslu. Taktu líka eftir því að fröken Kirsten syngur flesta óperudúetta myndarinnar með Lanza og gefur því ranga hugmynd um að Caruso hafi eins konar fasta aðalsópran.