Þetta er klassískt dæmi um hvað gerist þegar situr com er í sjónvarpinu allt of lengi. Allt verður þreytt og brandararnir byrja að endurtaka sig aftur og aftur. Allt í lagi, frá upphafi voru fyrstu seríurnar nokkuð góðar. Þú varst með skemmtanastjóra (Simon Cadel) sem eltist af staðgengil hans, leikin af Ruth Madoc, ræstingakonu sem vildi verða gul úlpa, alkóhólistinn barnahatandi Punch and Judy maður, sveigjanlegur Jockey og uppistandari. Eins og áður sagði byrjaði þetta vel en gekk allt of lengi. Þegar Simon Cadel hætti fór þetta hratt niður á við, þú varst að fá skelfilegar sögulínur og nýjan skemmtanastjóra sem Ruth Madoc (aftur) henti sér yfir. Þegar gamanmynd er öll tekin upp á einum stað þá eru takmörk fyrir fjölda brandara sem hægt er að klikka. Því miður hélt þetta áfram svo lengi að hver brandari var klikkaður þrisvar eða fjórum sinnum. Ef þessi gamanmynd hefði verið stöðvuð eftir 2 seríur hefði hún farið niður sem klassík allra tíma. Eins og það er, verður hennar að mestu minnst fyrir hræðilegu síðustu seríurnar.