Ég ætti að lifa þessa mynd, en ég geri það ekki. Hún vann til alþjóðlegra verðlauna, hún er erlend (mér líkar venjulega við slíkar myndir) hún er hægfara (aftur eitthvað sem mér líkar við) og hún hefur ekkert tilefnislaust kynlíf né ofbeldi. vandamálið er að það er leiðinlegt. Við eigum tvo vini frá sama þorpi í Tyrklandi, annar "heppnaður" hinn ekki. sá misheppnaður kemur til Istanbúl til að vera hjá þeim sem hafa náð árangri í tilraun til að fá góða vinnu á sjó. Bæði lifa lífi sem er ófullnægjandi, tilgangslaust og smáræði. Jæja, þetta er ekki í fyrsta skipti sem svona kvikmynd er gerð. Ég sá ekkert nýtt bætast við þetta þreytta þema. Það eru langir tímar sem eru bara einhver sem stendur og horfir á sjóinn eða situr á kaffihúsi eða horfir á sjónvarpið. Ég skil vel að svona hlutur er til staðar til að sýna tómleika ástanna þeirra, á meðan það gerir það fékk ég hugmyndina á fyrstu 15 mínútunum. Ég þarf ekki að vera barinn í höfuðið með því það sem eftir er af tveimur klukkutímunum. Táknmálið er líka svolítið þungt í hendi. diskurinn af lifandi fiski af fiski af tegundinni með einn af diskinum og floppar um í dauðaköstum sínum. Tákn eru best þegar þau eru ekki augljós en eru þarna í bakgrunni og skapa stemningu aðeins undir meðvitund áhorfandans. Myndin er svo sinnulaus að hún gefur ekki einu sinni einkunnina 1, svo ég gaf henni 2 Til að gefa 1 einkunn þarf hæfileika til að vera slæmur. Þessi mynd hafði ekki svo mikla orku.