Ég var einn af mörgum sem bjuggust við að sjá dýrðarlega, Yankee-doodle dandy lýsingu á degi sem (eins og frægt er vitnað til) ætti að lifa í svívirðingu, frekar en dýrð. Hversu rangt ég hafði. Þessir krakkar voru þarna, rétt í þessu, og myndirnar sem þeir skiluðu eru bæði ótrúlegar og hjartnæmar. Og samt gerðist þetta allt í tilviljunarkenndri ferð til heimsverslunarmiðstöðvarinnar 11. september 2001. Tveir franskir ​​kvikmyndagerðarmenn voru að setja saman heimildarmynd um lífið sem slökkviliðsmaður í NY, sérstaklega út frá sjónarhorni ungs nýliða sem kom upp í röðinni. Í upphafi sjáum við mikið af þessu myndefni, bara til að minna okkur á að það var engin hugsun að framleiða kvikmynd um hryðjuverk. Þetta var ætlað að vera kvikmynd um venjulegt fólk sem vinnur sér heiðarlegt líf með því að hjálpa öðrum, og fegurð myndarinnar er að hún missir aldrei þessa brún. Á meðan verið er að rannsaka grunsamlega bensínlínu (ég held að minnið sé svolítið óljóst um það), við heyrum allt í einu flugvél fljúga yfir höfuð. Myndavélin snýr upp til að sýna auglýsing þotu torpede sig inn í einn af turnunum. Hvað hlýtur myndatökumaðurinn að hafa verið að hugsa á þessum tíma? FDNY gerir sér grein fyrir mikilvægi myndefnisins sem myndavélin er á, og gerir sér hugsanlega grein fyrir því sama, gerir FDNY myndavélinni kleift að fylgja þeim inn í bygginguna. Það sem fylgir er sönn sýn frá framlínunni. Við sjáum skuldbindingu FDNY, viðbrögð þeirra (töfrandi þögnin eftir að hafa heyrt fyrsta manninn falla til dauða) sem og hrun einnar byggingarinnar innan frá, en önnur myndavél fangar atburðina frá fyrir utan. Ef það væri ekki fyrir hryllilega atburðinn sem þeir voru að fjalla um, myndi myndefnið eitt og sér vera draumur hvers ungs handritsgerðarmanns. Einfaldlega, myndefnið á skilið að vera varðveitt um alla tíð. En það sem aðgreinir þessa mynd í raun og veru er ósvikin mannúð sem hún færir áhorfandanum. Við sjáum slökkviliðsmenn hlaðast inn án þess að hika, fólk af mismunandi kynþætti hjálpa hvert öðru að flýja í rústum og jafnvel áhyggjur kvikmyndagerðarmanna hver fyrir öðrum (þeir eru bræður) þar sem þeir ná ekki hver öðrum í ruglinu. Það eru ótrúlegar sjónir sem og ótrúlegar mannlegar sögur í þessari mynd, eitthvað sem Hollywood gæti aldrei endurtekið (þótt það reyni á það).9/11 er ekki kvikmynd um pólitík. Það er heldur ekki kvikmynd um trúarbrögð, þjóðerni eða jafnvel jihad. 9/11 er kvikmynd um fólk og sannar vísbendingar um það besta og versta sem við getum. 9/11 er einfaldlega ein mikilvægasta mynd sem ég hef séð, og væri eina myndin sem fæddist af þessum atburði ef það væri undir mér komið. Þú getur ekki afritað þetta.