Ég hafði lesið dóma á netinu þar sem ég lofaði þessa óljósu skemmtiferð sem sambland af svakalegum hryllingi, sérkennilegum svörtum gamanmyndum og listahúsum á mörkum; myndin hefur að vísu þætti af öllum þremur, en þeir eru í þjónustu svo afskaplega kjánalegrar forsendna (titillinn gefur leikinn strax frá sér) og áhugamannsleg framleiðsla til að ræsa að langvarandi vanræksla hennar vegna skorts af réttri dreifingu í grundvallaratriðum þar til Cult Epics tók það upp fyrir DVD útgáfu heilum 30 árum eftir upphaf þess! var enginn mikill missir fyrir kvikmyndir eða jafnvel tegund(ir). Rúmið var greinilega búið til í þeim tilgangi að taka á móti djöfla við konu; engu að síður, deyjandi maður sem hafði notað fjórpóstinn og jafnvel málað hann endar fastur í veggnum fyrir aftan striga(!) og gefur hlé á „aðgerðinni“. Nokkrir einstaklingar (frá táningum á flótta til glæpamenn í felum) sjá um fóður í hinu sísvanga rúmi; nýjustu á matseðlinum eru tríó stúlkna ein þeirra rifjar hins vegar upp húsmóður sína fyrir löngu og þar af leiðandi virðist rúmið óttast hana! Að sjá ýmsa hluti frá vindlum til bita af steiktum kjúklingi og fólk gleypa (kviðinn á rúminu er sýndur sem ker af hunangslituðum vökva) gerir myndina vægast sagt skemmtilega stundum (sérstaklega þegar hendur ungs manns eru minnkaðar) til beinagrindarmyndunar þeirra, sem hann virðist taka frekar of auðveldlega í skrefi sínu!), en líka afskaplega endurtekinn þannig að, jafnvel á stuttum 77 mínútum, finnst öll tilgangslaus æfingin þvinguð og beinlínis örvæntingarfull.