Helsti gallinn við myndina er óinnblásið handrit hennar. Það flakkar fram og til baka á milli vignetta af sögu Bettie og endursköpunar á Klaw stuttmyndunum. Þó að Klaw endursköpunin sé vel unnin er óþarfi að endurskapa þær í nánast heild sinni. Page Richards, þótt hún sé ekki mögnuð leikkona, stendur sig ágætlega í heildina. Og stundum er hún ótrúlega lík Bettie. Einnig vekur athygli að smáatriðin eru nákvæm. Búningar og klæðnaður vel með farinn, sem og sumt af settri stefnu. Leikmyndin eru almennt fábrotin og eru sviðsbundin, en tilfinningin fyrir tímum. Það er stundum furðu vel upplýst og litapallettan var greinilega úthugsuð til að gefa heildarútlitinu líflegan, retro tilfinningu.