"Rauða Sonja" er gölluð, veik og ábótavant. Jafnvel tjaldaðstaðan er ekki góð. Það er bara tvennt gott við "Rauðu Sonju"; Búningarnir (þó rauði Sonja búningurinn sé fáránlegur. Það er kaldhæðnislegt að stelpa sem er jafnvel hrædd við að láta karlmenn snerta hana, vegna þess að henni var nauðgað, velur samt að vera í svo fáum fötum, jafnvel þegar það rignir.) og tónlistin. eftir Ennio Morricone Samt sem áður er myndin nokkuð áhorfanleg en örugglega ekki mælt með henni. Sagan er mjög einföld og þeir nenntu ekki einu sinni að gera hana áhugaverða. Sagan hefði getað gleymst ef það hefðu verið góðar hasarmyndir og einhver húmor, hvort tveggja er til staðar en er á margan hátt verulega gallað. Myndin tekur sjálfa sig of alvarlega og reynir að heilla en mistekst algjörlega.Brigitte Nielsen er hræðileg aðalkona. Ég veit ekki hver hreimurinn er verri; Hennar eða Arnie og ofan á það; Hún getur ekki leikið. Það er líka nákvæmlega engin efnafræði á milli persónanna tveggja sem gerir ástarsöguna algjörlega ótrúverðuga. Jafnvel verri var Sandahl Bergman sem aðalillmennið sem lætur illa en pappírspoki. Ronald Lacey var nokkuð góður í hlutverki sínu, en guð minn góður, hann leit hræðilega út, hann breyttist svo mikið síðan (eina þekkta) hlutverkið hans í "Raiders of the Lost Ark". Kannski hafði það eitthvað að gera með veikindi hans sem kostuðu líf hans árið 1991? Og við the vegur, hvað var með alla þessa "Raiders of the Lost Ark" leikurum í þessari mynd? Við hlið Ronald Lacey, Pat Roach, Terry Richards og Tutte Lemkow komu fram í hlutverki, það virtist vera einhvers konar "Raiders of the Lost Ark" endurfundir. Einu skiptin sem myndin verður svolítið áhugaverð eru í (sverð)bardaga jafnvel þó að sum þeirra séu óþörf og veik. Aðeins hægt að horfa á það fyrir aðdáendur fantasíutegundarinnar.4/10