Einhver hlýtur að hafa verið að grínast í alvörunni þegar þeir gerðu þessa mynd. Í fyrsta lagi er það algjör ómögulegt að þessi mynd hafi verið gerð árið 1993. Tískan og tónlistin segja til um að þetta sé í alvörunni áttunda áratugurinn. Ég giska á að þetta hafi legið á hillunni í langan tíma áður en einhver klikkaður dreifingaraðili tók það upp og sleppti því í vantrúaðan heim. Það er söguþráður. Eiginlega. Undarlegur einfari hittir tilviljunarkenndan mann með skegg sem segir honum að ef hann hugleiðir á meðan hann syngur uppáhaldslagið sitt muni hann geta breytt sér í þann sem hann kýs. Á þessum tímapunkti finnst mér mér skylt að benda á að uppáhaldslag einfarans er London Bridge Is Falling Down. Af hverju er þetta uppáhaldslagið hans? Af því að hann er hálfviti. Við erum aðeins mínúta í myndina og myndin hefur nú þegar náð stórkostlegu stigi heimsku. Það verður enn heimskara. Einfarinn er nösveljarinn. Ég get bara gengið út frá þessu þar sem það eru tvær senur í myndinni þar sem hann sést taka í nefið. Það skýrir titilinn. Hann ákveður að breytast í stelpu svo hann geti komist nálægt öðrum stelpum. Og drepa þá. Það er meira og minna það. Leiklistin er almennt skelfileg. Hver einasta frammistaða í þessari mynd er ömurleg. Reyndar myndi ég ganga svo langt að segja að leikurinn sé á stöðluðum klámmyndum. Það er í raun svo hræðilegt. Nasarinn birtist áhorfendum sem nöstínslumaðurinn. Persónurnar í myndinni sjá hann sem stúlkuna sem hann er orðinn með því að syngja London Bridge Is Falling Down. Maður, mér finnst ég vera hálfviti að skrifa þetta. Allavega, það er svolítið skrítið að sjá miðaldra furðufugl hanga með skólastúlkum. Og ekki á góðan hátt. Það er meira að segja umfangsmikið klippimynd af senum þar sem nöstínslumaðurinn er í skólanum með stelpunum og lag leikur ofan á. Það er mögulega versta lag sem tekið hefur verið upp. Ég ætla ekki einu sinni að lýsa því. Þú munt vita það þegar þú heyrir það. Og þú munt vera sammála mér. Það eru nokkrar ofbeldissenur, vissulega. Og það er Benny Hill stíll eltingarröð sem felur í sér transsexuella. Það er meira að segja ódauðleg samræða, sem gæti hafa verið tekin frá Shakespeare eða John Milton, þar sem nöstínslumaðurinn segir við vændiskonu: „Ég á peningana ef þú ert með kjaft“. Yndislegt, ég er viss um að þú sért sammála. Algjört bull.