...ég hata venjulega orðaleiki, en þetta virðist vera eina viðeigandi samantektin fyrir "Barnyard". Mig grunar að ég sé ekki sá fyrsti. Og ég er viss um að margar, MARGAR athugasemdir snúast um fávitaskap nauta með júgur. Það truflaði mig svo sannarlega strax. En það er miklu meira rangt við þessa mynd en grundvallarskortur á þekkingu á því hvernig spendýr virka. Persónulega, ef ég væri foreldri, væri ég pirraður yfir ofbeldisfullri beygjunni sem tekur undir lokin í uppgjörinu við sléttuúlfurnar. (Þó fyrir mig hafi það að minnsta kosti gefið smá hasar.) Og frá sjónarhóli hefðbundinnar skjáskrifa gætirðu búist við að sléttuúlfarnir gegni stærra hlutverki í átökunum (Jæja, þú ert með "ekkja" kú... kannski var "maðurinn hennar" drepinn af sléttuúlpum? Nei...það er miklu heimskulegri skýring.) Og hverskonar býli er þetta? Otis hét því að vernda öll dýrin fyrir skaða, en það virðist vissulega engin ógn stafa af mönnum. Þeir vísa til þess að bóndinn sé vegan, en til hvers er hann að ala svín? Í öllum dýrasögum barna- Babe, Charlotte's Web, you name it...veruleiki bændalífsins er að minnsta kosti snert. Kannski er vingjarnlegur bóndinn okkar að reka einhvers konar björgunarskýli (það er einhver vísa í þetta, en það er aldrei útskýrt.) En það eina sem bóndinn fær í staðinn er misnotkun frá hesti í atriði sem á að vera fyndið, en fór frá mér að velta því alvarlega fyrir sér hvort hann ætlaði að enda grafinn í grunnri gröf bakvið hlöðu. Og hvað í ósköpunum er málið með "Wild Mike"? Þetta var eins og Gimp-senan í Pulp Fiction án boltans. Bættu við nokkrum virkilega hræðilegum tilraunum til tilfinningaþrungna sena, næstum algjöru hláturskorti og ÞESSA UDDAR, og þú ert með verstu barnamynd sem ég hef séð í aldir. Ég birti almennt aðeins á IMDb til að varpa ljósi á kvikmynd sem er ekki svo vel þekkt - ekki til að skella á núverandi #2 miðasölu. En þessi mynd reiddi mig. Það var að taka pláss í leikhúsinu mínu á staðnum, pláss sem hefði verið hægt að nota til að sýna eitthvað sem er þess virði. Það hefur verið nóg af góðri fjölskylduskemmtun í sumar - reyndar voru að minnsta kosti 2 krakkamyndir í viðbót í spilun á sama multiplexinu. En mér er ekki leyft að sjá eitthvað eins og "Little Miss Sunshine" svo Viacom geti svindlað fjölskyldur upp á $30 aukalega. Ég var að minnsta kosti með frípassa. Ég veit að sem 35 ára barn með engin börn var þessi mynd ekki hönnuð fyrir mig. En það er bara engin afsökun fyrir svona letilegri og hræðilegri barnamynd eins og "Barnyard" á tímum Pixar. Mér leiddist "Ice Age" myndirnar en þær reiddu mig svo sannarlega ekki eins og "Barnyard". „Shark Tale“ var slök tilraun til götuhippa, en það var hlegið nokkuð mikið. Fyrir það mál gætirðu kveikt á Nickelodeon hvenær sem er dagsins og séð eitthvað skemmtilegra og gáfulegra - þess vegna ættu þeir að skammast sín fyrir að setja nafnið sitt á þetta sorp. Ég gef því 2 af 10, aðeins vegna þess að Pip The Mouse var af og til skemmtilegur og Maria Bamford átti nokkrar skemmtilegar línur sem bóndakonan. Jæja, ekki bóndakonan. Einhver annar bóndi. Þeir útskýrðu í raun ekki hver hún var. Þeir útskýrðu ekki margt. Sérstaklega ekki hvers vegna Sam Elliot - hinn fullkomni "manneskja" - var með júgur sem keyrði um þarna niðri. Hrollvekjandi.