Í grundvallaratriðum er þetta um par sem vill ættleiða annað barn. Á ættleiðingarstofnuninni hitta þau mús (Stuart) og þau ákveða að ættleiða hann. Ef þú heldur að þetta sé heimskulegt, haltu því, því þetta versnar. Stuart kemur á nýja heimilið sitt, þar sem komið er fram við hann eins og mannsbarn. (Spartaðu mig!) Afgangurinn er nokkurn veginn venjuleg klisja, um fjölskylduvandamál, afbrýðisemi frá eldri "bróður", og á endanum eru öll mál leyst og þau eru öll "hamingjusöm fjölskylda". Eins og þetta er leiðinlegt og slitið, þá er þetta líka sýnt á sem beinskeyttasta og óvandaðasta hátt. Ég veit ekki hvort leikstjórinn hafi trúað því að hann hafi verið skapandi með því að kynna músinni fyrir klisjuna, eða hann var bara að reyna að fylla út. mínútur, en hann uppfærði klisjuna aðeins úr leiðinlegri í viðbjóðslega. Af hverju gaf ég þá 3 en ekki NÚLL? Vegna fjölskylduköttsins, sem elskar Stuart jafn mikið og "bróðurinn". Og vegna nokkurra fyndinna tónleika, þar sem Stuart nýtir sér smæð sína vel. Á heildina litið tel ég að myndin myndi virka þokkalega ef: a. Stuart var PET en ekki "systkini". b. Það hafði haldið sig við fyndnu tónleikana, eins og Stuart að reyna að yfirstíga köttinn, og hafði sleppt leiðinlegum klisjum sem passa ekki einu sinni við neitt annað.