Eftir að hafa ekki haft mikla heppni við að selja handrit sín til nýja kvikmyndaiðnaðarins á fyrsta áratug 20. aldar, árið 1908, leikskáldið D.W. Griffith fékk starfið sem myndi gera hann að goðsögn: hann var ráðinn af Biograph Company sem leikstjóri kvikmynda. Það var í rauninni ekki það sem Griffith hafði búist við þegar hann ákvað að fara í kvikmyndabransann, en hann þáði starfið og á innan við ári varð hann farsælasti leikstjóri Biograph þökk sé frumlegri nálgun sinni á kvikmyndagerð og hinni villtu hugmyndafræði. frásögn hans. Mörgum árum síðar myndi hann leikstýra "The Birth of a Nation" árið 1915, myndinni sem myndi gjörbylta kvikmyndagerð og gera hann að einum af fyrstu viðurkenndu höfundum kvikmyndahúsa; hins vegar er margt af því sem myndi gera hann að frábærum kvikmyndagerðarmanni að finna í þeim fjölmörgu stuttmyndum sem hann gerði fyrir Biograph Company á fyrstu árum ferils síns. „The Sealed Room“ frá 1909 er ein af þeim, og einnig ein af fáum hryllingsmyndum á þessum fyrsta áratug 20. aldar." The Sealed Room" er saga sem gerist á 16. öld þar sem greifi (Arhtur V. Johnson) hefur byggt gluggalaust herbergi í kastala sínum. Þetta er lítið en samt gott og mjög notalegt herbergi, þar sem það er ætlað til að njóta ástar og félagsskapar eiginkonu hans, greifynjunnar (Marion Leonard) á persónulegri hátt. Hins vegar veit greifinn ekki að eiginkona hans er ekki beinlínis trú, þar sem hún er hrifin af Minstrel (Henry B. Walthall) við Court, sem hún á í ástarsambandi við. Um leið og greifinn verður upptekinn af eigin viðskiptum hringir greifynjan í Minstrel og báðir elskendurnir fara að njóta nýja herbergis greifans. Þegar greifinn kemur aftur kemst hann að því að hennar er saknað og fer að gruna, loksins uppgötvar hann elskhugana tvo í herberginu sínu; en í stað þess að gera atriði, vill hann helst vera falinn þar sem hann ákveður að það sé betri refsing fyrir ótrú konu hans: að innsigla gluggalausa herbergið með hjónunum inni. Skrifað af Frank E. Woods, reglulegum samstarfsmanni Griffiths, "The Sealed Room“ tekur þætti úr „The Cask of Amontillado“ eftir Edgar Allan Poe og aðallega „La Grande Breteche“ eftir Honoré De Balzac til að búa til áleitna gotneska melódrama sem byggir á þemum sviksemi og sadisma. Þrátt fyrir að vera í 11 mínútur, þróar handrit Woods söguna á mjög góðan hátt og leikur ótrúlega vel með hryllingsþáttum sögunnar. Þótt hann sé melódrama í hjarta sínu, einbeitir Woods sér að persónu greifans og sadismi hans skapar eina bestu hryllingspersónu þessarar fyrstu tímabils. "The Sealed Room" er örugglega mjög einföld og grunn saga, en Woods meðhöndlun á myrku og sjúklegu þema söguþræðis hennar gerir söguna að mjög skemmtilegri mynd sem var allt öðruvísi en flestar melódrama Griffiths. Í "The Sealed Room", Griffith notar hæfileika sína til að gera tilraunir með spennu og spennu á annan hátt en venjulega. Þó hann léki sér oft með klippingu til að búa til spennusögur sem spenntu áhorfendur hans, í þessari mynd var áherslan hans á að skapa örvæntingu og hrylling og leika sér með þá eðlislægu tilfinningu um klaustrófóbíu sem upprunasögurnar höfðu. Það er athyglisvert hvernig sagan byrjar sem önnur melódrama hans og hægt og rólega verður hraðinn hraðari eftir því sem hryllingsþemu fara að ráða ríkjum í söguþræðinum og ná hámarki í mikilli notkun hans á klippingu fyrir lokasenurnar. Það er ekki kvikmynd þar sem myndavélarbrellur eru nauðsynlegar, það sem skín mest í "The Sealed Room" er hæfileiki Griffith til að leikstýra leikurum sínum, þar sem hinum goðsagnakennda kvikmyndagerðarmanni tekst að koma því besta út úr leikarahópnum sínum með venjulegum náttúrulegum stíl sem er fjarri kvikmyndinni. stöðnun sem var venja á sínum tíma. Eins og venjulega var leikarahópurinn skipaður venjulegum samstarfsmönnum Griffith, og byrjaði með Arthur V. Johnson sem greifinn. Johnson gefur frábæra frammistöðu og tjáir sannarlega umskipti persónunnar frá ástríkum eiginmanni yfir í sadisíska skrímsli. Frammistaða hans er ekki laus við ofspilun, en í raun bætir það raunsæi við ýktan persónuleika persónunnar. Sem greifynjan lítur Marion Leonard mjög vel út og er líka mjög áhrifarík í leik sínum og miðlar náttúrulegum sjarma sem gerir það erfitt að hafa ekki samúð með henni í sviksemi hennar. Loks kemur hinn goðsagnakenndi Henry B. Walthall fram sem hinn myndarlegi Minstrel, og þó að hann sé langt frá því að vera ein af hans bestu frammistöðum, þá tekst honum að skila vandvirkum leik sem setur líka skemmtilegan blæ á myndina. Þó það skipti ekki miklu máli fyrir söguþráðinn, þá er gaman að sjá aðra meðlimi hlutabréfafélagsins Griffiths í bakgrunni, eins og eiginkonu hans Lindu Arvidson og unga Mary Pickford sem aðalsmenn í Court. Þó að það sé ekki beint meistaraverk, er "The Sealed Room" eftirtektarverð klipping til að skapa spennu og spennu eins og Griffith var vanur að gera í þá daga. Myndin er með mjög góða leikmynd og þó hún sé með mjög lágt kostnaðarhámark gerir umhyggja Griffith fyrir smáatriðum hana mjög sannfærandi og virkar fullkomlega í takt við leikstjórnarstíl hans. Breytingin á fókus í hrylling gerir það að verkum að það stendur upp úr meðal annarra kvikmynda hans frá þeim tíma og frammistaða Johnson sem sadisti greifinn gerir það þess virði að horfa á hana. Þó að Griffith verði alltaf minnst fyrir mjög áhrifamikla (og umdeilda) "The Birth of a Nation", gefa fyrstu stuttmyndirnar sem hann gerði áður en hún í raun góða hugmynd um þróun tækninnar og stílsins sem myndi gera hann að goðsögn . Einföld en samt glæsileg, "The Sealed Room" er skemmtileg mynd til að horfa á og ein af fáum hryllingsverkum fyrsta áratug 20. aldar. 7/10