Ef þú elskar japanskar skrímslamyndir muntu elska þessa hasarfylltu bardaga þar sem framandi innrásarher, sem ætlar sér að sigra jörðina, og „Risa vélmenni“ með vopnabúr af ofurvopnum. Geimveran, "Emporer Guillotine," frá plánetunni Gargoyle, hefur her þrjóta sem kallast, (auðvitað) "gargoyle-gengið", auk endalauss framboðs af gríðarlegum fjandsamlegum verum sem eru reglulega lausar á jörðinni til að brjóta byggingar. , gefa frá sér hávaða, örvænta fólkið, o.s.frv. Lítill krakki, sem heitir Johnny Sokko, er með risastóra vélmennið á boðstólnum og sendir vélmennið, eftir þörfum, til að berja upp og sprengja svo þessar verur. Johnny gengur til liðs við hóp „góðra njósnara“ sem kallast Einhyrningur og leitast við að hjálpa til við að bjarga heiminum. Þrátt fyrir kjánalegt eðli, óviljandi gamansama umræðu og þá staðreynd að markhópurinn var augljóslega börn, þá er þessi mynd með stanslausan hasar, litríkar persónur, ágætis tæknibrellur og er bara hreint út sagt skemmtilegt að horfa á. Bardagaatriðin eru vel útfærð og tíð, eins og söguþráðurinn krefst. Góðu krakkar og vondu krakkarnir sáu báðir um að þeir ættu ótæmandi framboð af sprengjum, leysigeislum, skotfærum og ráðast á hvert annað. Þrátt fyrir að myndin hafi verið byggð upp úr ritstýrðum þáttum úr sjónvarpsseríu, þróast söguþráðurinn í raun og veru og nær endanlega niðurstöðu. Myndin hefur jákvæða sýn og höfðar til löngunar allra (sérstaklega barna) til að eyða illsku í mörgum sínum. eyðublöð. Krakkar eru kannski markhópurinn, en það er gaman fyrir alla að hlæja að kómísku kjánaskapnum; samt, á sama tíma, rót til góðra krakka til að sigra og "bjarga heiminum." Leiklistin er sums staðar kjánaleg, en það er sjarminn: það eru nokkrar línur af krúttlegum samræðum (hugsanlega þýðingarvillur eða hugsanlega viljandi brandarar kvikmyndaframleiðenda), og þú munt finna sjálfan þig að vitna í þessar fáránlegu línur síðar. Að vísu er þessi mynd er ekki hátt í framleiðslugæði eða fjárhagsáætlun. Hins vegar, fyrir hvað það er, campy sci-fi, það er skemmtilegt fyrir sumir hlæja. Ég mæli með því fyrir alla sem hafa húmor fyrir svona hluti.