Ég skammast mín næstum fyrir að viðurkenna að hafa séð CALIGULA tvisvar. Vandamálin við framleiðsluna eru næstum of mörg til að geta þess. Handritið er undir-staðlað (það er auðvelt að sjá hvers vegna Vidal reyndi að afneita því). Stefnan er verri. Megnið af myndinni samanstendur af löngum myndum sem eru klipptar á milli með nærmyndum ásamt þverskurði af aðallega óerótísku klámi (sem er augljóslega algengara í „óklipptu“ útgáfunni). Kvikmyndatakan er sérstaklega undir pari, sem gefur allri framleiðslunni ódýrt útþvegið útlit sem grefur undan sumum vandaðri leikmyndahönnun. Myndin hefði átt að líta miklu betur út. Heildarhugmyndin um að setja nafna leikara í kvikmynd sem hefði auðveldlega verið X-metin (Guccione kallaði hana „heiðingjafræði“) er þunn eftir fyrsta klukkutímann eftir að Peter O'Toole og John Guilgud hætta. Bob Guccione eyddi augljóslega miklum peningum í þetta en þetta virðist allt vera mikil sóun. Ef þú vilt fá mun betri skilning á Rómaveldi á 1. öld, horfðu á BBC framleiðslu I, CLAUDIUS um miðja 79. í staðinn... og ef þú vilt klám, jeeze-Louise, leitaðu annars staðar.