Með þessari mynd vinnur Bunuel áhorfandann af öllu afli og segir skýrt í myndinni að verk hans séu „hlutlæg“. Augljóslega er það ekki. Af einni ástæðu eru margar senur „skonar af hreinni tilviljun“ augljósar uppsetningar (þegar þessi aumingja geit „óvart“ dettur fram af bjargbrúninni, geturðu í raun séð byssureykinn hægra megin á skjánum!). Í öðru lagi leyndi hann einni mikilvægri upplýsingar: Hurdes-fólkið var eins og það var af ákveðinni ástæðu sem er bara gefið í skyn í myndinni. Þ.e. struma, sjúkdómur sem stafar af skorti á joði (salt). Þessi húmor er orsök kretinisma þeirra og hefði Bunuel aðeins gefið sér tíma til að gera rannsóknir sínar (fokk, ef hann athugaði 'cretinism' í læknaorðabók þá hefði hann fundið 'goitre') GÆTI hann að lokum hafa sagt sannleikann um þetta fólk (enn eflaust). Þess í stað, með kvikmynd sinni, dæmir hann þá stöðugt, talar um þá sem „cretins“, aftur og aftur, dramatískir hasarinn, setur upp senur til að skapa sjónarspilið, allt þetta er mjög óviðunandi fyrir heimildarmann sem segist vinna fyrir allsherjar hlutlægni. Bunuel talar allan tímann í þessari mynd og lætur fólkið sem hann er að kvikmynda ekki eitt orð. Hann talar FYRIR þeim og, jafnvel þá, DÆMAR þá. Þetta verk er gallað að rótum sínum, hugmyndafræði sinni og það er algjör synd að það sé talin frábær kvikmynd.