Salva og vinur hans, Bigardo, hafa verið við jaðar lögreglunnar mestan hluta ævinnar. Við sjáum þá bregðast við í neðanjarðarbíl, þar sem völlurinn þeirra til að fá framlög er svo lélegur að enginn gefur þeim neitt! Salva, sem er harður smáglæpamaður, hefur ekki einu sinni neina endurleysandi eiginleika, það er að segja fyrr en hann uppgötvar raunveruleikaþátt í sjónvarpi sem gefur honum hugmynd um hvað á að gera næst. Trúarbrögð og sýningarrekstur reynast sigursæl samsetning, eitthvað sem Salva nýtir sér. Hann og Bigardo hafa verið í fangelsi eftir að prestur lést fyrir slysni sem var gagnrýninn á tvíeykið. Salva sýnir að hann er náttúrulegur fyrir raunveruleikaþáttinn. Hann umbreytir sjálfum sér í Kristslíka mynd sem er strax farsæll í prógramminu. Espe, sem er ósvífn kona sem er framleiðandi þáttanna, getur ekki sloppið frá því hvernig Salva veitir henni óvenjulega athygli. Að lokum er Salva fórnarlamb eigin velgengni í lokin. Jordi Molla, sem er fyrsta leikstjórnarstarfið sem þessi mynd er, náði nokkrum árangri í því hvernig myndin gerir sjónvarpshlutverkið háðs. Spánn, sem var viðkvæmt fyrir þessari tegund dagskrár, hefur séð sinn skerf af hinu undarlega, sem er það sem leikstjóranum fannst vera árás á áhorfendur og vildi setja sögu sína frá sjónarhóli fólksins sem er að gera örlög út af barnalegum áhorfendum. Leikarahópurinn á nokkur góð augnablik í myndinni. Herra Molla hefði, eins og hver leikari sem ákveður að leikstýra sínum fyrsta leik, verið áhrifaríkari að einbeita sér að myndinni fyrir framan myndavélina. Candela Pena, góð leikkona, er ein besta ástæðan fyrir því að horfa á myndina. Juan Carlos Villedo, David Gimenez Cacho, Franco Francescoantonio, Florinda Chico og hinir svöruðu nýja leikstjóranum vel.