Stundum þarftu að sjá slæma kvikmynd bara til að meta þá góðu. Jæja, það er allavega mín skoðun. Þessi mun alltaf vera í flokki slæmra kvikmynda, einfaldlega vegna þess að allt nema frammistaða Shu Qi var hræðileg. Martial Angel segir frá Cat (Shu Qi), atvinnuþjófi sneri sér beint við eftir að hafa yfirgefið elskhuga sinn, Chi Lam (Julian Cheung), í tvö ár áður. En fortíð hennar snýr aftur að henni þegar Chi Lam er rænt fyrir lausnargjald öryggishugbúnaðar sem tilheyrir fyrirtækinu sem Cat vinnur fyrir. Til þess að bjarga honum, kallar hún á gamla vini sína frá dögum munaðarleysingjahælis, sex aðrar hressar konur, til að bjarga málunum...ég gæti hafa sagt samantektina kátlega, en þetta er ógeðsleg saga. Reyndar skorti allt handritið og leikstjórnina alla gæði. Mikið af samræðunum var tilgangslaust og ásamt söguþræði sem var þunnt eins og hrísgrjónapappír í vatni. Ef ég gæti dregið þetta saman, taktu lélega Jackie Chan mynd, fjarlægðu gamanmyndina, fjarlægðu kóreógrafíuna, hentu fjárhagsáætluninni, og þú átt Martial Angels: formúlulegt verk án hugmyndaflugs. Athugið, ég á til að gefa heiðurinn þar sem lánsfé átti að vera og Shu Qi var líklega eina manneskjan sem komst ómeidd út úr hræðilegu aðgerðunum, þar sem það var frammistaða hennar sem skein í gegn. Allt í lagi, það er ekki hægt að segja að hún hafi verið frábær - þegar allt kemur til alls hafði hún nákvæmlega ekkert að vinna með - en hún náði að grafa einhvern karakter út úr hlutverki sínu. Fyrir utan það voru aðeins Sandra Ng og Kelly Lin sem létu í sér heyra - þó að þetta hafi að mestu verið glimmer og mjög stutt. Annars staðar féll myndin bara í sundur. Atriði og samræður voru algjörlega óeðlilegar og ótrúlegar, tæknibrellur voru augljóslega gerðar á ódýran hátt án þess að reyna að hreinsa upp brúnir á milli einstaklinga og grímu bláa skjásins, léleg klipping sem fól í sér fjölmargar ósamfellur í bardagaatriðum, myndavélahorn sem voru einföld og óslétt. , og leikstjórn sem ég hef séð betur frá týndum hundi. Ég býst við að þessi mynd hafi verið of mörg kokkamál. Líklega var kostnaðarhámarkið blásið út af of mikilli ákefð að hafa sjö krakkar á sama silfurtjaldinu. Það skildi ekki mikið annað eftir. Í hreinskilni sagt, hvernig þessi mynd var gerð var eins og ódýr klámmynd án klámsins. Charlie's Angels, það er það ekki. Reyndar, þó að systur geti gert það sjálfar, var ekkert af þessu í raun svo áberandi hér. Örugglega eitt til að gleyma.