Myndin byrjar vel, hún hefur eitthvað að segja. Um það bil 1/3 af myndinni fer hlutirnir niður á við. Carrey byrjar að þráast um númerið 23 vegna þess að hann sér hana alls staðar. Og hvað? Það er engin ástæða til að fara í taugarnar á sér og byrja að skrifa hluti um allan líkamann og á veggi. Leiklistin hjá þeim sem leikur son sinn er slæm. Frá upphafi, um leið og hann frétti af þráhyggju föður síns, hoppar hann á vagninn og er hysterískur yfir því. Alveg ótrúlegt. Ég vona að ég sé aldrei aftur þennan krakka í annarri mynd. Það er tímasóun að horfa á þessa mynd. Gríptu annan. Leiðinlegt stykki af ... jæja. Er númerið að drepa hann? Láttu mig í friði. Ég mun ekki spilla fyrir þér endirinn, en við skulum bara segja að það sé jafn vonbrigði.3 / 10.