Þessi mynd stendur höfuð og herðar yfir langflestar kvikmyndarómantískar gamanmyndir. Það er nánast gallalaust! Skriftin, leiklistin, framleiðsluhönnunin, húmorinn og patosinn er allt dásamlegt! Jafnvel tónlistin -- frá Dean Martin til La Boheme -- er grípandi og yndisleg! Sérhver persóna er einstaklega yndisleg og eftirminnileg, allt frá aðalhlutverkum Cher og Nicolas Cage, til margra aukahlutverka -- Olympia Dukakis , Vincent Gardenia, John Mahoney, Danny Aiello - jafnvel afi með hundapakkann sinn! Hver þessara flytjenda, auk Norman Jewison sem leikstjóri, kemur fram yfir eðlilegum gæðum í þessu ensemble verki. Fyrir nokkra leikaranna var þetta snemma stór útsetning í kvikmyndum, svo leikarahlutverkið er líka óvenjulegt -- og við höfum mörg núverandi leikaraveldi þar sem ferill þeirra var breyttur vegna áhrifa þeirra í þessari mynd. Ég hef séð þessa mynd nokkrum sinnum allar leiðin í gegnum -- sem getur stundum dregið úr áhrifum kvikmyndar verulega. Meira að segja, ég áttaði mig á því fyrir nokkrum árum að alltaf þegar ég vafraði á rás inn í atriði úr þessari mynd - hvaða atriði sem er - þá var atriðið sannfærandi og fallega smíðað. Það eru svo margar töfrandi og eftirminnilegar senur upprunalega fundinn milli Cher og Nicolas Cage persónanna, þar sem Cage segir sögu sína um vá; Vincent Gardenia uppgötvaði með ástríðu sinni í óperunni, innan um glæsileikann sem skapaðist af pípulagnafyrirtæki sínu í gullnámu; Olympia Dukakis skammar John Mahoney fyrir að hafa verið að bulla með nemanda sínum í klassísku línunni um samskipti við vinnufélaga: "Ekki skíta þar sem þú borðar!"; Danny Aiello við rúm deyjandi móður sinnar; Nicolas Cage „tekur“ Cher þegar aría svífur í bakgrunni! Það eru auðvitað margar frábærar rómantískar gamanmyndir, þar á meðal Sabrina (báðar útgáfur, en sérstaklega Audrey Hepburn/Humphrey Bogart/William Holden frumsamið); Þegar Harry hitti Sally; The Apartment.None er alveg jafn Moonstruck!