Ekki slæm en líka ekki svo frábær ránsmynd. Kirk Douglas er nýlega látinn laus úr fangelsi öryggisbrjótur sem, eftir að hafa hafnað tilboði mafíunnar, ákveður að taka starfið sjálfur. Hann ræður sirkusfimleikamanninn Giuliano Gemma. Ógæfa fylgir. Douglas og Gemma elta sig fljótlega af mafíubrjálæðingnum Romano Puppo auk þess að flækjast í virkilega geggjaðan ástarþríhyrning með óendanlega þolinmóðri kærustu Douglas (Florinda Bolkan). Leikstjórinn Michele Lupo heldur hraðanum á hreyfingu og það er að minnsta kosti ein frábær og skapandi bílaeltingaleið þar sem Puppo og Gemma taka þátt. Þrátt fyrir að vera ítalsk framleiðsla virðist mest af kvikmyndunum hafa farið fram í Þýskalandi. Douglas er fínn, ekki bara að henda honum í Giallo skyndibita. Hinn sláandi Bolkan skilar frábærri frammistöðu. Tónlistin er eftir Ennio Morricone og kvikmyndatakan er eftir hinn frábæra Tonino Delli Colli, sem náði að vinna með öllum á Ítalíu (frá Wertmuller og Fellini til Pasolini og Leone).