Ég hefði getað líkað við þetta ef mér líkaði ekki við Diane Arbus. Fangaði ekki einstaka sjónræna fagurfræði Arbus (eins og Stanley Kubrick gerði í "The Shinning", með tvíburastúlkunum á ganginum, beina virðingu fyrir einni af Arbus flestum frægar myndir, og ein með draugaeiginleika sem engin af myndum þessarar kvikmyndar hefur), og svo sannarlega ekkert af karakter hennar (fráfarandi), líkingu (þunnur og gyðingur, ekki geitungur Queen Kidman), eða lífi, nema mjög yfirborðskennd líkindi, hún var tísku sem síðar myndaði "viðundur" og "utangarðsmenn", meðal margra hluta. Þessi mynd einbeitti sér að "viðundrinu", sem tákni hennar fyrir listræna og persónulega styrkingu, á mjög grunnan og fyrirsjáanlegan hátt. Fyrir utan það gæti þetta hafa verið áhugaverð mynd um miðstéttarfetiss, en ég var of pirruð til að vera alveg sama. Ef Arbus nafni hefði verið sleppt hefði þetta kannski verið minna pirrandi, en hefði nafnið hennar ekki verið í titlinum það hefði ekkert verið sem vakti áhuga minn á að sjá þetta í fyrsta lagi. Lýsing frá "ritara".