Þetta er bara ein af þessum myndum sem fá mann til að stynja stöðugt og ég vildi óska ​​þess að væri lokið. Vandamálin eru mörg og góðu atriðin fáir. Mér finnst aðalvandamálið við þessa mynd vera að hún hefur það sem jafngildir töfrandi söguþræði og þeir reyna að gera hana að epískri mynd, sem mynd um ofur vonda apa og klára sem skrifa undir er bara ekki epísk, það er ostur. Þegar þú átt ost gerirðu myndina skemmtilegri. Að vísu var lokaatriðið með öpunum og leysinum mjög gott að horfa á og meira af slíku vantaði. Í staðinn eru leikararnir að vinna svo alvarlegt starf að þér finnst myndin bara vera með lélegan söguþráð innan um alla alvarlegu spennu sem myndin er að reyna að koma á. Söguþráðurinn snýst um konu sem reynir að finna hvað varð um týnda fyrrverandi eiginmann hennar á meðan hún leitar einnig að einhvers konar goðsagnakenndum demöntum. Hún notar þessa tvo stráka sem þjálfuðu apa til að gera táknmál og vilja nú skila henni aftur út í náttúruna sem skjól til að komast inn í landið og hefja miðlungsævintýri lífs síns. Það eina sem gerir þessa mynd nokkuð þolanlega er persóna Ernie Hudson og laserárásin í lokin.