Þetta er lítil kvikmynd, fáar persónur, leikræn. Og samt segir hún eitthvað um Írland sem þú finnur ekki annars staðar. Þessi mynd ER ÍRLAND. Í öllu er þetta nöturleiki, það er sorg, það er sjálfsblekking. Strákarnir, Master Doyle, SP O'Donell, The Cannon, dóttir öldungadeildarþingmannsins Doogan, Gar og umfram allt Madge. Ég þekki þá. Ég er á kránni með þeim eða krjúpa til að biðja með þeim. Þau eru sorgleg saga okkar og þau eru nútíð okkar.