Fullt af bandarískum nemendum og kennari þeirra ákveða að heimsækja ljótasta hluta Írlands til að kynna sér forna trúarvenjur. Þrátt fyrir að vera ítrekað varað við hættunni á að villast út af alfaraleið (af hinum hrollvekjandi írska gaur, natch), gera þeir einmitt það og lenda með innra með sér að utan með kurteisi frá fjölskyldu innættaðra mannæta (afkomendur fræga Sawney Bean ættin, sem samkvæmt kjánalegum söguþræði myndarinnar, ýtti upp prikum frá Skotlandi og settist að á Emerald Isle). Ef þú heldur að klámstjörnur og hryllingur með lágum fjárhag jafnist sjálfkrafa á við tonn af nekt og hræðilegum leik, hugsaðu þá aftur: Evil Breed er stútfull af fullorðnum stjörnum, en í rauninni er ekki nærri eins mikið af nektum og búast mátti við miðað við „hæfileikana“ sem í þessu felst, og leiklistin, þó langt frá því að vera Óskarsverðug, er ekki svo slæm (að Ginger Lynn undanskilinni) Allen, sem við vitum að getur gert stórkostlegt „frönsku“, en írskan er ömurleg). Evil Breed opnar í frábærum stíl með hrottalegri slátrun á nokkrum ástríkum húsbílum: eftir stutt kynlíf undir striga er kísillbætt týpan dregin til baka. úr tjaldinu og rifið í tvennt; gaurinn lætur skera af sér handleggi og fætur og er steiktur á spýtu. Þetta er mjög svekkjandi byrjun og lofar góðu fyrir restina af myndinni. Því miður, eftir þetta efnilega upphaf, fara hlutirnir að fara verulega niður á við: við erum kynnt fyrir aðalpersónunum, pirrandi hópi tvítugs og einhvers sem er bara að biðja um að verða mannæta chow, og verða fyrir talsverðri tímaeyðslu í formi hræðilegra falskra hræðra, mikils bulls um morðóða druid frá staðbundnum írska furðumanninum Gary (Simon Peacock), og það versta af öllu, einhverju undir-öskri, eftir- módernískt samtal um venjur hryllingsmynda (hversu gáfulegt!). Síðan, rétt eins og það lítur út fyrir að myndin eigi aldrei eftir að verða betri, ákveður leikstjórinn Christian Viel að verða alvarlegur: gaur fær hníf stungið í gegnum höfuðið á sér og það er óþarfi kynlíf-í-sturtu-sena með yndislegu ljóshærðu Gillian Leigh (EKKI klámstjarna, en ég er viss um að það er ferill sem bíður þar ef hún vill það). Eftir það lagast hlutirnir hratt þar sem mannæturnar troða sér í efstu hold-átunarbúnaðinn og myndin breytist í sannkallað blóðbað: Gary lætur troða sig í rassinn á honum (tímabært!) og er kyrktur með þörmunum; Ginger Lynn sparkar í stökkbrigði; Jenna Jameson er rifin upp, stækkuð og er með sílikonbrjóstaígræðsluna nagað af rugluðum mannáti; gaur verður hálshöggvinn af ostavír; og Taylor Hayes sést blóðug, marin og nakin með dautt fóstur á milli fótanna (svo virðist sem hún hefur verið tekin og notuð sem ræktunardýr). Allt þetta er svo svívirðilega svekkjandi að það er þess virði að sitja í gegnum minna áhugaverða hluti og vinna sér inn Evil Breed lokaeinkunn 7/10.NB. Mjög vandræðaleg framleiðsla og stúdíóafskipti urðu til þess að Christian Viel hætti á endanum við verkefnið. Endurtökur voru gerðar og skurðurinn var klipptur mikið fyrir útgáfu í Bandaríkjunum. Góðu fréttirnar eru þær að þrátt fyrir að myndin flæði ekki eins vel og hún gæti gert, og sé bölvuð með hræðilegum endi, virðist breska DVD-diskurinn (útgáfan sem ég horfði á) hafa verið tiltölulega ósnortin hvað skvettið varðar. (aðeins 13 myndir voru klipptar úr myndinni alls).