Þessi mynd, sem byrjar á áhugaverðri opnun af tveimur heitum ljóshærðum að setja hana á sig aftan á ökumannslausu, hreyfanlegu farartæki, hefur alveg einstaklega litla persónuleika til að ræsa. Sjö leikararnir (þó að ein stúlka hangi ekki með líkamstalninguna, sem er miður vegna þess að tala látinna er nú þegar svo lítill sem er) eru allir ofboðslega heitir, þar sem sagan okkar snýst um unglinga sem djamma langt út í eyðimörkinni ( undarlegt en áhrifaríkt val á umgjörð), sem eru hundelt af hrollvekjandi manni í svörtum hönskum og gallabuxum sem ekur svörtum vörubíl. Það er á undan mörgum ökutækja-innblásnum slashers til þessa ("The Trip", "Joy Ride", "Jeepers Creepers") þar sem farartæki morðingjans sjálft verður illur andstæðingur. Morðinginn sjálfur er ansi hrollvekjandi og við finnum huggun í hinni einstaklega viðkunnulegu kvenhetju í Jennifer McAllister (sjáðu hina áhugaverðu táknrænu andstæðu hins illa morðingja í öllu svörtu, á meðan hin góðviljaða kvenhetja okkar er í hvítum klæðnaði, eins fámennan og steinþveginn og hún kann að vera. vera). Leikstjórinn Bill Crain gerir nokkra frábæra hluti með myndavélinni sinni, nokkur sniðug brell á skjánum og leikararnir reyna sitt besta. Það er nóg af blóði í lágu líkamsfjöldanum til að þóknast gore aðdáendum, og nóg T&A frá nokkrum af stelpunum til að þóknast T&A aðdáendum. Á heildina litið er þessi mynd mjög vanmetin og víða leitað í slasher kvikmyndaheiminum þar sem það hefur reynst frekar sjaldgæft að finna hana á myndbandi. Mjög mælt með.