Will Farmer (Lanter) spilar tölvuleik sem líkir eftir hryðjuverkaárás og Ripley, ofurstjórnartölvan, sem er hönnuð til að kynna mögulega hryðjuverkamenn, rekur hann vegna þess að Will fékk lánaðan (með því að hakka) peninga af bankareikningi næsta nágranna síns til að borga fyrir. bekkjarferð til að tefla í Fíladelfíu. Næsta nágranni, sem Will var að laga tölvuna hjá, á ættingja í miðausturlöndum sem senda peninga í banka nágrannans í gegnum bankann og Ripley sér hryðjuverkatengsl. Ripley hefur vald til að boða eldflaugaárásir. Ó, ó! Þessi útgáfa af War Games hefur miklu hraðari hraða og meiri árásargirni en War Games myndin snemma á níunda áratugnum. Jæja, rafeindaiðnaðurinn hefur svo miklu meira að vinna með þessa dagana. Er rökrétt. Þannig að myndin töfrar okkur með frábæru CGI á tölvuskjáum og þegar Joshua, forveri Ripley, finnst starfhæfur, sitjum við eftir með að horfa á tölvuna á móti tölvunni og mannfólkið hrollur, vona, biður.svona, ó-ó- ing, OMG-ing, og meira pirrandi í von um að hlutirnir gangi eftir. Með öðrum orðum erum við núna að upplifa kvikmynd sem er gerð fyrir sjónvarp og það er Oh Hum Time. Farðu aftur til níunda áratugarins og horfðu á upprunalegu War Games myndina. Það er miklu betra. En við verðum virkilega að spyrja okkur: erum við að gera tölvur of greindar þar sem þær munu einn daginn, með tímanum, stjórna okkur? Hmmm..Ofbeldi: Já. Kyn: Nei. Nekt: Nei. Tungumál: Nei.