Little Dieter Needs To Fly er annar í hinum merkilega meginhluta kvikmyndaverks Werner Herzogs sem er án jafningja. Eftir að hafa nýlega horft á hana á DVD, næstum áratug eftir upphaflega útgáfu í Bandaríkjunum árið 1997, hefur hún engu misst af krafti sínum, og maður getur séð áhrif hennar á eins fjölbreyttar heimildarmyndir og nýlega Grizzly Man eftir Herzog og Óskarsverðlaunaverðlaun Errols Morris, The Fog Af stríði. Eins og hið fyrrnefnda greinir hún frá lífi áhugaverðs Bandaríkjamanns á allt of stuttum 74 mínútum sínum. Eins og hið síðarnefnda gefur það innsýn í hlið stríðs sem fáir sjá. Já, við sjáum ofbeldið og hetjuskapinn, en þegar stríðsþokan leiddi okkur inn í huga eins fremsta stríðsáróðurs síðustu aldar leyfir þessi mynd okkur að kíkja á líf nöldurs sem er tekinn af óvininum, pyntaður, og sigrar að lokum. Nema, á engan hátt, lögun, né form, er myndin eins einföld né hress og stutt lýsing mín á henni. Það er heldur ekki nafngrein Little Dieter Needs To Fly, Dieter Dengler, og innflytjandi Þjóðverji sem lifði af hrörnun nasista (við komumst t.d. að því að í heimabæ hans, Wildburg, í Svartaskógi, var afi hans eini maðurinn sem ekki að kjósa Hitler, og þjáðist hrottalega fyrir þá afstöðu) Þýskaland eftir síðari heimsstyrjöldina, og eigin fangelsisvist í höndum Vietcong, þegar flugherþota hans var skotin niður yfir Laos 1. febrúar 1966. Þó að titill myndarinnar, og hugmyndin um ástríðu Denglers til að verða flugmaður, vakti til kynna orrustuflugvélar bandamanna á hann þegar þær lögðu bæinn hans í rúst, sem barn, láta mann trúa því að Dengler sé aðalviðfangsefni myndarinnar. , þetta er ekki satt. Viðfangsefnið er lifun Denglers, eða nánar tiltekið, mannlegur vilji hans, allur mannlegur vilji. Smáatriðin í rómantísku lífi Denglers eru of Hollywood og voru hlið til að vekja áhuga Herzog. Það er heldur ekki sú staðreynd að hann vann fjólublátt hjarta, heiðursverðlaun, D.F.C. og sjóherakrossinn. Það sem ýtti Dengler til að lifa svo mikið af og vera svo tiltölulega hress maður (þótt það sjáist inn í dekkri hliðar), er það sem er miðpunktur þessarar myndar og öll kanón Herzogs. „Fjarlægur villimannslegur draumur“ Dieter Dengler um fortíð sína er fullþroskaður Herzog Country, og notkun Madagascan söngs, Oay Lahy E, í mörgum frumskógarsenum, ásamt öðrum frábærum tilþrifum í tónlistinni, sýnir að Herzog er, kannski ásamt aðeins Martin. Scorsese, besti mynd- og tónlistarmaður í kvikmyndum. Lengi megi hann sameinast!