Johnnie (Bert Wheeler) er væntanlegur lagahöfundur; Newton (Robert Woolsey) er væntanlegur uppfinningamaður. Báðir vinna við vindlastand í anddyri skrifstofubyggingar. Johnnie vill selja lag til Winfield Lake, lagaútgefanda sem einnig á húsið. Ritari Lake, Mary (Betty Grable), er elskan Johnnie. Þegar Lake mætir dauður leggjast aðstæður saman til að fá Mary og Newton til að halda að Johnnie sé morðinginn. Þeir leggja aftur saman samsæri til að bendla Mary, sem fer í fangelsi. En hver skaut Lake eiginlega? Hver er svarta ekkjan, fjárkúgarinn sem hafði hótað honum? Aðrar persónur í þessari vitlausu morðgátu eru: Grunsamleg eiginkona Lake, sjálfumglaður einkaspæjari, að því er virðist hæglátur húsvörður (Willie Best), endurskoðandi Lake, lagahöfundur sem heldur að Lake sé að stela frá sér og annar sem heldur að allir séu það. að stela frá honum. Það er undir Newton og sannleiksvélinni hans komið að afhjúpa hinn raunverulega morðingja. Barnraddaði Wheeler og vindlakósí Woolsey koma mér fyrir sjónir sem handahófskennd pörun, en þeir gerðu nokkrar kvikmyndir saman á þriðja áratugnum og sumar þeirra voru fyndnar. Ekki þetta einn. George Stevens, sem átti stóran feril að baki, leikstýrði þessari dapurlegu gamanmynd með leiðinlegri morðgátu. En tvær senur eru góðar og í báðar eru þær Wheeler og Betty Grable sem syngja hið ágæta "Music in My Heart", skrifað af Dorothy Fields og Jimmy McHugh. Í fyrra skiptið syngja þau það gangandi upp stiga (eftir það dansa þau aftur niður). Síðar eru Wheeler og Woolsey á stöplum svo þau geti séð og talað við Mary, sem situr í fangaklefa á efri hæð. Wheeler og Grable syngja hvor fyrir öðrum í gegnum rimlana." The Nitwits" hlær smá, en hversu gamanleikurinn er best lýst með línu Woolsey: "Sonny, þú ert með heila sex ára drengs. Og ég þori að veðja að jafnvel hann hafi verið feginn að losna við það." Það er útvatnaður Grouchosem notaði ekki hið óþarfa „jafnvel“ þegar hann sagði það.