Þessi mynd er léleg. Ef þú ert að hugsa um að horfa á hana, þá er bara ein ágætis sena í myndinni og hún tekur um 5 sekúndur (toplaus atriði Amöndu Carraway). Restin af myndinni er hræðileg. Ég held að framhaldsskólaleikrit séu líklega með betri leik. Söguþráðurinn meikar engan sens. Leikmyndin var frekar léleg og það var ekki einu sinni gott að gera grín að því. Þetta var bara leiðinlegt og mjög mjög vont! Ég horfði á þetta á Starz svo ég hélt að það yrði að minnsta kosti að vera þokkalegt. Lítil lýsingin hljómaði eins og hún væri í lagi. Kærastan drepur sig af ástæðulausu að því er virðist í upphafi myndarinnar, eftir að þú þarft að horfa á eitthvað hræðilegt tónlistarmyndband. Skiptin á milli atriða eru MJÖG snögg og það er eins og einhver hafi bara sett fullt af klippum inn í kvikmynd án þess að hugsa um hvernig eigi að breyta þeim. Bara klippt úr einni senu í aðra, engin sléttleiki. Svolítið eins og tilviljunarkennd að ég skipti frá því að tala um hversu léleg myndin er, yfir í að útskýra hvers vegna söguþráðurinn er sjúkur. Hljóðið verður lágt á sumum stöðum, þar sem þú heyrir það varla, þá verður hávært með samkynhneigðum „hryllingsöskum“ sem kastað er inn á handahófi staði í myndinni. Það er sama hljóðið í hvert skipti. Þetta er nú formlega versta mynd sem ég hef séð Leikur: 0/10 Áhrif: 1/10 Söguþráður: 0/10 Tónlist: 3/10Lame-meter: 1.000.000 / 10