Hver myndi halda að "Helen Crump" eftir Andy Griffith (Aneta Corsaut) hefði Steve McQueen mynd í fortíð sinni? En þetta er aðeins einn af mörgum undarlegum og dásamlegum hlutum við hinn fullkomna kvikmynd um 1950-bardaga-verur, sem gæti best lýst sem Rebel Without A Cause meets God Knows What From Outer Space. Uppreisnarmaðurinn er Steven McQueen (sem myndi innan skamms ákveða að "Steve" hljómaði minna prýðilega), góður drengur með nógu villt til að vera áhugaverður; hin mjög heilnæma en samt skilningsríka kærasta er áðurnefnd Aneta Corsaut. Það var nógu slæmt þegar stefnumótið þeirra var truflað af unglingum, en þeir eru talsvert óánægðari þegar þeir lenda í hlaupkenndum, mannætandi What Is It sem ríður niður á jörðina á sínum eigin hotrod loftsteini - og byrjar að éta upp bæjarbúa. hægri og vinstri. En mun fullorðna fólkið trúa þeim? Auðvitað ekki, hvað vita þeir, þeir eru bara krakkar! Myndin er teeny bopper þegar hún er sem best. Leikararnir taka hinu frekar tilgerðarlega handriti mjög alvarlega, með mörgum sálrænum augum, og "fullorðna" aukahlutverkið segir líklega "Krakkar!" mjög þriðja setning eða svo. En sönn ánægja myndarinnar er skepnan hennar, sem er vel ímynduð, vel útfærð og nær oft að skapa ótrúlega spennu. Og þó að það sé greinilega í ódýrari kantinum (kíktu á þessi litlu sett, krakkar!), þá er THE BLOB í raun nokkuð vel gerð kvikmynd - og það er grípandi litla þemalagið sem er hent inn til góðs. 40 plús mannfjöldinn (meðtalinn ég sjálfur) mun njóta myndarinnar sem nostalgíu, en það kemur ekki í veg fyrir að þeir fái að tuða á sama tíma og yngra settið á næmni sinni með nýmjólk og hvítbrauð frá 1950, og myndin væri frábært val fyrir annað hvort fjölskyldukvöldið eða fyrir flóknari „aðeins fullorðna“. Búðu til nóg af Jello teningum fyrir kvikmyndasnarl! Gary F. Taylor, aka GFT, Amazon gagnrýnandi