Ef Lion King var Disney útgáfa af Hamlet, þá er Lion King 3: Hakuna Matata Disney útgáfa af Guildenstern og Rosencrantz are Dead. Rétt eins og töfrandi mynd Tom Stoppard, fáum við að skoða hasarinn frá sjónarhóli tveggja af minniháttar persónunum úr frumritinu: Tímon, meiraköttan með tilhneigingu til að brjótast inn í sönginn og Pumbaa, vörtusvín með vindgangavandamál. Með því að fylgja sögu þeirra - frekar en Simba - fáum við að sjá hvers vegna öll dýrin hneigðu sig þegar Simba var kynnt frá Pride Rock. Við komumst að því hvað varð til þess að Timon og Pumbaa ákváðu að fylgja Simba aftur til Pride Rock til að koma Scar frá völdum. Og við komumst að því hvernig þeir tókust á við hýenuna í eitt skipti fyrir öll. Nathan Lane sem Timon fær flesta bestu brandarana, en hann er studdur af Ernie Sabella sem Pumbaa. Það er líka gott að heyra Matthew Broderick og Whoopi Goldberg endurtaka hlutverk sín. Julie Kavner og Jerry Stiller ljá tveimur nýjum persónum sérstakar raddir: móður Tímons og frænda. Eini gallinn er sífellt stöðva-byrja-spóla til baka-spóla áfram sem hjálpar ekki alltaf við að koma sögunni áfram. Að þessu sögðu þá er ljómandi aðdráttur nálægt upphafi myndarinnar. Með meira hlátri en nokkur önnur kvikmynd í þriðju Disney-seríu er Hakuna Matata þess virði að horfa á - þó ekki væri nema fyrir heitapottaatriðið sem er enn fyndið þrátt fyrir að vera svolítið fyrirsjáanlegt.