Þessi mynd varðar sögu Eddy eins og nefnt er í titlinum og heimkomu hans til gamalla vina í sjávarsamfélagi. Söguþráðurinn snýr að vinahópnum þegar í ljós kemur að Eddy fór sem leið til að takast á við dauða vinar sem hann telur á einhvern hátt bera ábyrgð á. En þetta er ómarkviss, þar sem valið sem gert er í framleiðslunni er afar lélegt og ekki að fullu gert sér grein fyrir. Handrit þurfa ekki alltaf að vera „spjallandi“, en þau ættu að minnsta kosti að aðstoða við þróun sögunnar. Hér eru tilraunir með einni línu eins og „hann fór bara af stað“ eða „Ég veit að þú ert ekki með ást í hjarta“, að vekja bara fullkomlega upp eitthvað sem er þess virði að gefa áhorfendum tíma. Í hvert sinn sem rithöfundurinn telur sig ekki vita hvert hann eigi að fara næst, klippir hann til tónlistarsamsetningar af söguhetjunni sem gengur um sviða við einhverja indie stemmningartónlist. Talandi um að reyna að leggja hart að sér. Ef þú hefur áhuga á góðri kvikmynd, þeirri týpu sem gefur gæði og efni fram yfir bara stíl þá er þetta ekki myndin fyrir þig.