Ég sá þetta nýlega, eftir næstum fjörutíu ára hlé. Það heldur sér vel, sérstaklega framúrskarandi lög Lionel Bart. ("Hver mun kaupa" með töfrandi mótvægi þess, bara einn af mörgum áberandi.) Ég er ósammála hinni færslunni sem hafnaði G einkunninni. Einkunnakerfið, sem var glænýtt á þeim tíma, ætlaði aldrei að einkunnin G (almennt) myndi þýða "algjörlega laus við átök". Að einkenna það sem óhentugt fyrir börn minnir mig á lýsinguna sem ég sá einu sinni á Galdrakarlinum í Oz: Stúlka kemur í ókunnu landi og drepur fyrstu manneskjuna sem hún hittir. Hún fer svo í ferðalag með þremur karlkyns félögum og drepur aftur.