Þetta er ein hatursfullasta og grimmasta mynd sem ég hef séð í langan tíma. Því miður var ég blekktur til að halda mig við það, þar sem nærvera Donald Sutherland veitti því á villandi hátt einhvern trúverðugleika. [Það er í síðasta skiptið sem það gerist.] Persóna Lesley Ann Warren var pirrandi vælandi og eins heimsk og þau koma. Það voru gáfaðari karakterar en hún sem voru drepnir í myndinni. Þetta er bara eitt af mörgum hlutum í þessari mynd sem fékk mig til að spyrja: „Hvar er réttlætið?“ Hvers vegna er kapalinn seint á kvöldin svona fullur af sadisísku rusli uppfullur af sjúklegu rugli? Flestar þessar kvikmyndir virðast eiga í sérstökum vanda með konur og þær virðast einbeita sér að því að þær séu hræddar og myrtar. Þessi mynd hefði getað verið jafn spennuþrungin án þess að vera veik og snúin í ferlinu. Allt sem það endar með að gera er að snúa maganum á áhorfandanum með veikindum sínum og móðga greind áhorfandans. Leikarahópurinn er villandi góður. Mín ágiskun er sú að þeir hafi fyrst farið í Sutherland og notað hann til að lokka hina eins og læmingja inn í þetta. Ég er að sparka í sjálfan mig fyrir að eyða tíma og gefa þessu rusli tækifæri.