Þessi mynd var frumsýnd þegar ég var 15 ára og ég átti auðvelt með að tengja við þemu sem myndin sýndi. Það var fyrir meira en 24 árum síðan og ég hef ekki séð myndina síðan. Í þetta skiptið hrökk ég við sumum leikaraskapnum en kann samt að meta myndina fyrir það sem hún er. Lífið er ekki alltaf sanngjarnt og góðu krakkarnir vinna ekki alltaf, ég held að myndin hafi gert vel til að endurspegla það sérstaklega sem unglingur. prick gekk alltaf betur með fullt af stelpum. Það skiptir líka ekki máli hversu góður þú ert, þú getur ekki gert einhvern eins og þig. Stelpur/strákar líkar við þann sem þeir vilja líka við, sama hversu mikið þú reynir annars. Stundum verður þú bara að sleppa takinu og segja næst. Gary stendur sig vel og sýnir hversu sterkar tilfinningar hans eru til Karenar. Þetta á svo við um unglinga þegar þeir festast við einhvern. Ég man að ég sat með félögum sem hlógu rassgatið á okkur að einhverju uppátæki. Leiklistin er ekki alveg til í samanburði við Fast Times á Ridgemount High en hún slær rassinum yfir þessa mynd einfaldlega vegna þess að FTARH er með lélegan áhorfendavænan endi þar sem þessi mynd hefur raunhæfan endi. Flottir krakkar enda síðastir!! Gary kemur út fyrir að vera frekar lame cringe verðugt efni en við þekkjum öll svona gaura sem eru allt að viðkvæmir. Við þekkjum öll Davíð, skemmtilegan gaur sem fær þig til að hlæja. Sumir hérna tékka á endanum en halló, endirinn er nákvæmlega það sem getur gerst í raunveruleikanum. Sumir ungar fara bara aftur í meira, sama hversu illa náunginn kemur fram við þá, sérstaklega á þeim aldri. Ég hef upplifað það af eigin raun. Frábært hljóð líka!! U2 "Ég mun fylgja" - Jesús er þetta svona gamalt??