Meðan hún drap tímann á laugardagsmorgni kom „Looking For Lola“ á HBO. Ég ákvað að prufa hana þó lýsingin á myndinni hafi litið frekar illa út. Það var jafnvel verra en ég gat ímyndað mér. Myndin var ótrúlega ótrúverðug og það var nákvæmlega engin efnafræði á skjánum á milli aðalleikaranna að ég hristi höfuðið næstum á 10 mínútna fresti. Milli Mike Greenbaum (aðalleikara) í senum þar sem hann sleppir reikningnum á fínum veitingastað og þar sem Lola (aðalleikkona) leyfir honum að nota hús yfirmanns síns til að blekkja foreldra sína til að halda að hann sé ríkur, það var næstum jafn slæmt og hann „Dagdreymir“ um fólk í kringum hann sem gerir macarena (það var HRÆÐILEGT!) og að leikararnir tveir yrðu á endanum ástfangnir. Mig langaði í sífellu að skipta um rás, en ég var að reyna að gefa henni öll tækifæri til að verða sæt ástarsaga með nokkrum hlátri. Það gerði það aldrei. Reyndar varð hún svo slæm að ég ákvað að klára hana bara svo ég geti fullyrt að ég hafi horft á eina verstu mynd sem gerð hefur verið í heild sinni í stað þess að vera gagnrýnd fyrir að „gefa henni ekki sanngjarnan séns“. Síðasta atriðið þar sem Lola reynir að dansa þátt var hápunktur myndarinnar. Hún kemur seint inn eftir að hafa gift sig (jafnvel þessi atriði þar sem Mike segir prestnum að drífa sig og hrifsar svo bara blöðin í burtu og heldur því fram að það hafi verið gert var í takt við trúverðugleika þessarar myndar), og þá einhvern veginn "sannfærir" dómarana um að láttu hana líta. Karldómararnir tveir eru þegar farnir að fresta því hversu sein hún er. En eftir að hafa horft á hana vafra um sviðið (allt í lagi, hún dansar fínt, en ekki of áhrifamikið), taka allir þátt í því, þar á meðal fjölskyldur Lola og Mike, aðrir dansarar sem voru þarna og *hóst* jafnvel dómararnir. Slæmt, hræðilegt, hræðilegt. Það var svo slæmt að ég varð að skrifa umsögn. Horfa á eigin ábyrgð.