"The Vindicator" er skrítin lítil kanadísk B-mynd. Við fyrstu sýn virðist þetta bara vera enn eitt ódýrt (mjög ódýrt!) „Terminator“-útspil, en merkilegt nokk deilir það líka nokkrum eiginleikum með upprunalega „RoboCop,“ sem hafði ekki einu sinni verið gefið út ennþá þegar „Vindicator“ birtist ( 1986). Tilviljun? Hver veit? Engu að síður, sagan er svona: vísindamaðurinn Carl Lehman virðist vera ansi indæll strákur sem vinnur fyrir ofur duper leynilegt hátæknirannsóknarstofu stjórnvalda, sem tilkynnir til lúmsks yfirmanns að nafni Whyte, sem hann ræðir við um fjármögnun verkefna snemma á kvikmynd. Carl er með ástríka eiginkonu heima og barn á leiðinni, sem gerir það enn sorglegra þegar hann er skyndilega drepinn í „rannsóknarslysi“. En bíddu! Carl er eiginlega ekki dauður eftir allt saman! Whyte hefur dregið út heila Carls og sett hann inn í gæludýraverkefnið sitt, einhvers konar tilrauna líf-vélrænan geimbúning. Þegar Carl vaknar inni í nýja líkamanum fer hann skiljanlega aðeins í taugarnar á sér, ruslar rannsóknarstofunni og sleppur. Þetta er vandamál vegna þess að Whyte (af ástæðum sem hann þekkir aðeins) hefur forritað vélrænni fötin með "Rage Reaction" forriti, sem mun valda því að Carl drepur hvern þann sem snertir hann af einhverri ástæðu. Eftir á að hyggja var þessi litla viðbót við sálarlíf Carls sennilega ekki besta hugmyndin. Þannig að Robo-Carl reikar stefnulaust í gegnum myndina um stund og drepur nokkra tilviljanakennda ræningja og aðrar margvíslegar bakgrunnspersónur, þar til hann snýr aftur til síns heima og hefur samband við hann. eiginkona (þessi sena á að vera hjartnæm, býst ég við, en verður kómísk vegna þess að vélmennirödd Carls er svo mikið samsett að maður skilur varla orð sem hann segir). Hann segir henni auðvitað að yfirgefa borgina og koma aldrei aftur vegna þess að hún er í hættu, en hún vill vera áfram og hjálpa honum, yadda yadda yadda. Að lokum ræður Whyte hóp af herforingjaflokki undir forystu „Hunter“, sem virðist vera ninjamorðingja, leikinn af Pam Grier (!) til að veiða upp og eyðileggja sköpunarverk sitt, með því að nota eiginkonu Carls sem beitu, og fyrirsjáanleg (en hlægilega ódýr útlit) ringulreið kemur í kjölfarið. .Ég er svona B-Movie gaur en "The Vindicator" var svo hálfgerð að hún breyttist fljótt í hágómn. Ég geri ráð fyrir að góður hluti af kostnaðarhámarkinu hafi farið í robo-Carl jakkafötahönnun Stan Winstons, því það lítur reyndar frekar flott út, en restin af myndinni þjáist af ódýru, sjónvarpssmíðuðu útliti. Handritið hefði getað notað MIKLU meiri vinnu, en þá höfðu kvikmyndagerðarmennirnir kannski fengið vitneskju um að „RoboCop“ fór í framleiðslu og flýttu sér að ná „Vindicator“ út svo ekki væri hægt að saka þá um að rífa þá af sér. Hvort heldur sem er, miðað við önnur ummæli hér á IMDb, er ég ekki sá eini sem hef tekið eftir hliðstæðum milli "Vindicator" og "RoboCop," og augljóslega er "Robo" yfirburða myndin, svo það er engin þörf á að eyða tíma þínum situr í gegnum þetta bull nema þú viljir sjá mynd sem best er hægt að lýsa í besta falli sem gróft uppkast að "RoboCop" ef hún væri gerð af 8. bekk.