(***Minniháttar spoilers***)Ef það er eitthvað í heimi þögla trúða sem pirrar mig, þá er það að Charley Chase fékk aldrei sitt verðskuldaða "brot" í bíó. Ó jæja, kannski er það ekki svo skrítið, í raun, þar sem hann lék aldrei í neinum myndum í fullri lengd. En þegar ég hugsa um það, þá gerir slík útskýring þetta allt bara dularfyllra - því hvers vegna í ósköpunum fékk Chase engin tilboð um að leika aðalhlutverkið? Ein skýringin er sú að persóna hans, hversu skemmtileg sem hún var, var einfaldlega of raunsæ til að henta lengri sögu; án burlesque þáttanna sem Chaplin, Keaton, Lloyd, Langdon og aðrir grínistar bjuggu yfir má ætla að gamanleikurinn sem hann gerði og virkaði svo vel í tuttugu mínútur myndi endurtaka sig eftir nokkrar hjóla í viðbót. Ég kaupi þetta þó ekki alveg þar sem gaggsmíði Chase er stórkostleg og gæti, tel ég, í besta falli haldið uppi áhuga áhorfenda einna í lengri tíma; að minnsta kosti freistast ég til að halda það þegar MIGHTY LIKE A MOOSE rekur þáttinn.Hr. Moose er ekki einstaklega myndarlegur, og frú Moose er varla "klassísk fegurð;" hann hefur sannarlega stærstu framtennur allra manna á jörðinni og hún er með ótrúlega stórt nef. Báðir fara þeir í lýtaaðgerð án vitundar hins og þegar þeir hittast fyrir tilviljun aðeins seinna þekkir hann ekki konuna sína og hún kannast ekki við manninn sinn. Ýmis bráðfyndin misskilningur byrjar, með mörgum snjöllum gaggum alla leið í gegn. Ég held að ég muni ekki gefa neitt meira upp, til að gera áhorfið ánægjulegra fyrir þig. Vegna þess að ef þú ert aðdáandi þögla gamanmynda, eða jafnvel ef þú ert það ekki, þá býður MIGHTY LIKE A MOose upp á svo margar eftirminnilegar stundir á svo stuttum tíma að ég myndi líta á það sem hreint og beint synd að sjá það ekki; kjánalegt reyndar, en ekki síður einstaklega fyndið.