Allt í lagi fólk, ég verð að vera sammála næstum öllum hinum hér. Persónurnar. Eru. Heimskulegt. Þeir eru ALLIR staðalímyndir, en hafa samt falleg föt og eru alltaf mjó. Ekki einu sinni koma mér af stað í hlutverki Jamie Lynn sem ZOEY. Zoey er falleg, vinsæl, sólbrún, ljóshærð unglingur sem allir ELSKA! Hún hefur „uppreisnargjarnan“, frábæran, persónuleika sem allir eru sammála um, sama hversu heimskulegur eða öfgakenndur hann er. Mest pirrandi af öllu: röddin hennar er svo fjandinn freyðandi og andstyggileg. "OMG!" Tökum sem dæmi fyrsta þáttinn. Um leið og hún stígur inn á risastóra PCA háskólasvæðið virðast allir elska hana. Strákarnir vilja biðja hana út, stelpurnar vilja vera vinkonur hennar, o.s.frv. Með því að halda að hún sé allt það, leikur þátturinn þannig að Zoey er alltaf miðpunktur athyglinnar; hún er svokölluð besti leikmaður óopinbera körfuboltaliðsins stúlkna, sjálfsörugg og allir vorkenna henni þegar hún fær veikt högg í andlitið. Ó jú úff. Uppáhalds persónan mín er langt frá því að þessi sería er stelpa sem kemur miklu seinna inn í þáttinn, Lauren eða eitthvað, sem er EINA manneskjan sem hefur verið kynnt í þættinum sem hatar Zoey. Og Zoey virðist ekki einu sinni að vera mjög trygg vinum sínum stundum. Í einum þættinum kallar hún vinkonu sína meira að segja viðundur án þess að biðjast afsökunar og sýnir enga eftirsjá í því að gera það.Zoey er ALLTAF bestur:-Hönnun faglega stuttermabola og bakpoka (sem verða mikið högg)-væntanleg með MJÖG flóknu kerfi SJÁLF að kenna einum einstaklingi lexíu. -Fráleitar einkunnir -Að taka á sig sökina fyrir efni sem var ekki einu sinni tengt henni bara svo allir aðrir gætu verið ánægðir.-Að koma með auglýsingu sem var svo góð að hún var sett í sjónvarpið. Listinn heldur áfram og lengist...Úff. Hún hefur enga leikarahæfileika. Hún er alltaf hin fullkomna manneskja. Hún virkar snotuð og uppreisnargjörn og preppy og ... UGH! Þoli hana ekki. Ekki nóg með það heldur eru allir í þættinum alltaf með frábær föt. JAFNVEL NÖÐURINN! Fataskápurinn hennar er betri en minn, og minn er alveg brjálæðislega almennilegur. Engum er sama þótt allir hjá PCA elski þig, Zoey, og myndu gera allt fyrir þig, jafnvel þótt það þýddi að gefa hægri handlegginn sinn. EN burtséð frá þessum pappapersónum, söguþræðir eru skapandi. Ekki hversdagslegir hlutir. Þær eru áhugaverðar og skemmtilegar. Húmorinn er yfirleitt skapgóður og skemmtilegur, en persónurnar eru svo pappírsflatar að það er erfitt að njóta hans. Þessi þáttur væri mjög góður ef Dan Schnieder færi aðeins meiri tíma í að hugsa um hvers konar persónur hann vildi, því þær eru svo týpískt, svo leiðinlegt að það er lélegt og heimskulegt. Punktur: Enginn er of þungur, allir eru með stílhrein föt, Zoey er skilgreiningin á Mary-sue, söguþráðurinn er vel ígrundaður og húmorinn er hlæjandi. En enn og aftur vil ég leggja áherslu á að persónurnar spilla sýningunni. Horfðu á þáttinn ef þú þarft, en ekki segja að ég hafi ekki varað þig við ef það byrjar að blæða úr augunum.