Byssur sprengja, byggingar springa, bílar hrapa, og það eru bara fyrstu tíu mínúturnar. Þessi hasarfulla mynd sem tekur þátt í sviknum fyrrverandi CIA málaliða sem virðist ekki geta dáið sama hversu oft hann hefur verið skotinn (þar af leiðandi titillinn) er nokkuð þokkaleg. Hinn harði og tönnum Gary Busey, sem venjulega er illmenni í þessum dálitlu myndum, hefur sinn venjulega brjálaða sjarma en er aðeins rólegri: þegar allt kemur til alls er hann með allan þáttinn. Sem þýðir ekki að það sé ekki mikið af frábærum aukahlutverkum þar á meðal William Smith, Luke Askew, Mills Watson, R.G. Armstrong, Henry Silva, Lincoln Kirkpatrick, Thalmus Rasulala og nokkrir aðrir „gleymdir“ persónuleikarar. Það er nóg af smærri hasarröðum til að halda uppi allri sögunni: Busey þarf að losa hóp „rænt“ bandarískra hermannaelítu og skila hátækni „supertank“ (venjulegum skriðdreka með töfrandi viðbót límt ofan á) til baka. til Bandaríkjanna. En á Ameríka skilið þessa drápsvél frekar en vondu kallarnir? Þessi spurning er auðvitað spurð eins og í hvaða kvikmynd sem fjallar um CIA... en án þess að predika.