(aka: TRINITY IS STILL MY NAME) Þessi framhaldsmynd lítur út fyrir að hafa verið gerð til að nýta framúrskarandi evrópska miðasöluárangur THEY CALL ME TRINITY, aðeins í þetta skiptið vildu Joseph E. Levine og Avco-sendiráðsmyndir nýta hana í Ameríku líka. Verst að þeir komust ekki langt þar sem Hill/Spencer myndirnar hafa aðeins náð litlum árangri hér í Bandaríkjunum, og þessi að mestu leyti leiðinlega, langdregna kvikmynd hjálpar henni ekki neitt. Trinity og Bambino sverja dauðann. föður (Harry Carey Jr.) að þeir muni verða farsælir útlaga og sjá um hvort annað. Síðar lenda þeir í vopnasala sem smygla byssum út úr klaustri og halda ranglega að þeir séu alríkisfulltrúar. Þetta endar allt saman þrátt fyrir nokkrar fyndnar senur, sérstaklega þá þar sem Trinity og Bambino eru á fínum frönskum veitingastað og kunna ekki að bera sig. Og atriðin með korthákarlunum voru líka vægast sagt gamansöm. Tónlistin með upphafstitilinn sunginn af Gene Roman hljómar eins og sanngjarnt Bobby Goldsboro-líkt popplag snemma á áttunda áratugnum á meðan tónlistarbendingunum er stráð í gegnum myndina eru nokkuð góðar. Ekki viss um hvort ég myndi vilja kaupa geisladiskinn af henni en einhverjir aðrir gætu verið. Myndin hefði getað sloppið í hálftíma og hún hefði ekki dregist svo lengi. Það lítur út fyrir að hér sé verið að tyggja mikið landslag. Reyndar missti ég áhugann á því um 2/3 hluta leiðarinnar. DVD-diskurinn er líka hræðilegur, með stöðugu suð í hljóðrásinni og lélegri prentun sem lítur út fyrir að hafa átt að vera send á þennan mikla ruslhaug á himninum. Stórt skref niður frá fyrri mynd.4 af 10