Auðvitað, hvernig gat hann það. Hann valdi augljóslega nokkra þætti úr þeirri ágætu mynd, sem var einnig byggð á tilkomumiklu frönsku máli um sjálflýsta „lækninn í Alþjóðaheilbrigðismálastofnuninni“ sem myrti fjölskyldu sína og sjálfan sig þegar hann var loksins afhjúpaður sem svikari. Emilio vísar til sonar síns sem „skrímslis“, hann syngur í útvarpið í bílnum sínum, hann hangir á bekkjum í garðinum og hann sérhæfir sig í fjárfestingarkerfum til að blekkja fjölskyldu sína og vini – allt þetta og meira til beint af „Time“ Out," sem kom út árið fyrir "Nobody's Life". Það er of slæmt því þessi mynd er nokkuð góð ein og sér, með góðum leik og skrifum. Á meðan Vincent úr "Time Out" er miklu lúmskari persóna sem virðist hafa tilfinningu fyrir siðferði þó að það fari stundum í hnúta, virðist söguhetjan hér gjörsneyddur neinni persónu nema fyrir sigursæla útlit sitt og sjarma. Í alvöru, sá hluti þar sem hann notaði röntgengeisla sem sýna krabbamein tengdamóður sinnar til að borga meira fé frá föður sínum, notar síðan lúmskur útúrsnúningur á sama svindli til að forðast brottvísun frá glæsilegu heimili sínu fyrir að hafa ekki borgað leigusamninginn tími -- það er næstum of mikið. Gaurinn hefur enga skömm, í raun er hann líkari aðalhlutverkinu í "Stjúpföður" en einhverjum aumingja veseni sem verður rekinn og er svo niðurlægður að hann getur ekki horfst í augu við vonbrigði fjölskyldu sinnar og vina og finnst hann neyddur til að finna upp glansmynd. nýtt líf fyrir sjálfan sig, eins og Vincent gerði í "Time Out". Þannig mátti finna fyrir spennunni aukast í "Nobody's Life" og ofbeldisfullri niðurstöðu koma. Eitt sem „Nobody's Life“ hefur sem „Time Out“ skorti örugglega var ástaráhugi fyrir utan trausta eiginkonu söguhetjunnar. Það er ekki erfitt að skilja hvernig kynþokkafullri barnapían tókst að heilla og fanga Emile að því marki að hann hunsaði hættuna sem stafaði af náttúrulegri forvitni hennar og leyfði henni að afhjúpa minna en vandlega smíðuð svik. Miðað við fyrirvarana sem nefnd eru er þetta nokkuð góð mynd sem okkur fannst skemmtileg. Ef þú þráir eitthvað sem snertir svipaða þætti sem fer miklu dýpra og er vitsmunalega og andlega fullnægjandi, þá mæli ég eindregið með „Time Out“.