Sem krakki hræddi þessi mynd mig græna. Sem fullorðinn gat ég ekki hætt að hlæja. Ég hef ekki haft ánægju af að horfa á þessa mynd í gegnum MST3K. Ég náði því í staðinn seint á laugardagseftirmiðdegi, þegar nákvæmlega ekkert var í kvikmyndahúsunum, og það var ekkert eftir að gera úti en að raka smá haustlauf. Mér datt í hug, þetta HURÐI að vera betra. Ég hafði rangt fyrir mér. Myndin hefur nokkra mjög góða þætti; vatnsgáfaður dulspekingur, beatnik-málari, fávitar búgarðshendur, aldraður söguáhugamaður og „illur vindur“. Um...ég meina...illt höfuð. Illt höfuð sem mun, um leið og kerfisbundinni dáleiðsla hvers og eins viðstaddra er lokið, leita að sínum illa líkama. Öll sagan gerist á illum "búgarði" sem virðist hvorki rækta uppskeru né ala upp illt búfé. Þar sem allt er lýst yfir af heimilismanni þeirra sem „illt“, þá rekurðu annaðhvort augun hræðilega eða hlærð þar til hliðar þínar klofna, allt eftir skapi þínu. Ég? Ég hló þar til tárin streymdu niður andlitið á mér. Ég minntist þessarar myndar með hlýhug sem einni af þeim sem hræddi mig mjög sem krakki. En sumir krakkar eru líka hræddir við jólasveininn..nei? Allavega... ef þú ert í 50's hryllingsbúðum, þá er þetta örugglega mynd sem þú ættir ekki að missa af. Ef þú ert að leita að góðum söguþræði þá hefur þessi mynd það. Það er ofur dramatík og hreint sakleysi samtímans sem gerir þetta svo hræðilegt. Leikurinn var bara lélegur, en samt hafði hann nokkra góða þætti. Kannski metur það endurgerð...? Það er 4,3/10 frá...the Fiend:.