Ég sé eftir hverri einustu sekúndu af þeim tíma sem ég tapaði þegar ég horfði á þessa mynd, í alvöru. Því miður finnst mér alltaf erfitt að slökkva á mynd þegar ég byrjaði að horfa á hana. Sérstaklega þegar það er svona klassískt eða það sem fólk er að kalla klassík. Ég held að þetta sé ein af þessum myndum sem allir kvikmyndaunnendur ættu að hafa horft á að minnsta kosti einu sinni, svo þess vegna horfði ég á hana. Ekki misskilja mig, ég er hrifinn af Humphrey Bogart og konu hans Lauren Bacall bæði sem par og sem leikarar, en þessi mynd var mikil svik að mínu mati. Enginn virkilega góður söguþráður, hvorki njósnamynd né rómantísk ástarsaga. Ja, ekki einu sinni sannfærandi blanda af báðum þessum tegundum. Eina sem olli spennu var að það var óvíst hvort 'Bogey' og Bacall myndu haldast saman á endanum eða skilja hvort frá öðru. Mér finnst "To Have and Have Not" mjög ofmetið og Bogart var í mörgum betri myndum á fjórða áratugnum.