Skömm í raun - mjög sjaldan horfi ég á kvikmynd og verð fyrir vonbrigðum í lokin. Ég hef séð töluvert af lagfæringum Ira Levin - "Rosemary's Baby" og "The Stepford Wives" - og líkaði við þær báðar, en þetta höfðaði bara ekki til mín. Þegar ég las söguþráðinn - verðlaunað leikskáld ( Michael Caine) ákveður að myrða einn af fyrrverandi nemendum sínum (Christopher Reeve) og stálpa handritið sitt fyrir eigin velgengni - ég var spenntur. Mér líkar við spennumyndir, Michael Caine er góður leikari, Sidney Lumet er góður leikstjóri og verk Ira Levin eru almennt góð. Ég mun ekki spilla því fyrir neinn sem hefur ekki séð hana ennþá, en það eina sem ég myndi segja er að það eru til MIKLAR af útúrsnúningum. Svo margir að það er erfitt að útskýra söguþráð myndarinnar í smáatriðum, án þess að gefa það upp. Ég naut fyrstu ... 45 mínúturnar, áður en beygjurnar fóru að eiga sér stað og á þeim tímapunkti fór áhuginn og ánægjan að fjara út. Þó ég verð að þakka Lumet fyrir mjög skemmtilegan endi sem fékk mig til að hlæja upphátt. Aðalleikarar - Michael Caine, Christopher Reeve, Dyan Cannon og Irene Worth - voru allir frábærir í hlutverkum sínum. Þó að augljósi falsaði rússneski hreimurinn hans Worth hafi farið örlítið í taugarnar á mér (ekkert persónulegt Irene, ég held að falshreimur hvers leikara myndi pirra mig). Ekki viss um hvort persóna Cannons hafi átt að vera pirrandi fyndin en Dyan tókst að pirra og skemmta - á sama tíma. Allir sem lesa þetta - ég vil ekki að þú látir bíða eftir þér að horfa á þetta vegna skoðana minna - gefðu því tækifæri , þú gætir líkað við það, þér kannski ekki. Þetta snýst allt um skoðun.