Í fyrsta skipti sem ég sá þetta var þegar ég var með stefnumót og henni fannst þetta æðisleg mynd. Ég gerði það ekki. Í annað skiptið sem ég sá þetta var í sjónvarpinu í gærkvöldi. Það er samt ógeðslegt. Sem ástarsaga er þetta sjúskað. Þetta er fráhrindandi eins og að láta Julia túlka götukrók. Fyrir mér var hún bókasafnsfræðingur með mínípils og hæla. Hún hafði enga harða skel við sig. Hún var ekki pyntuð, angist, reið, svelt eða neitt annað. „HOOKER“ persónan hennar var svo gölluð, eins og að bera saman sirkon við demant. Þessir tveir passa einfaldlega ekki, sama hvernig þeir líta út. EINA leikarahópurinn sem mér fannst vera þess virði að horfa á voru 2 tíkarlegu sölukonurnar, sem voru frábærlega leiknar. Þeir stóðu sig svo vel að ég hataði þá í nokkrar sekúndur sem þeir voru á skjánum. Þeir höfðu raunverulega skilgreiningu, fyrir minni hlutverkin. Allt í lagi, þannig að myndin var ekki algjörlega rusl... tvær fáfróðu sölukonurnar björguðu myndinni. Fyrir utan þessar tvær sölukonur voru restin af leikarahópnum...þar á meðal stóru nöfnin bara vitleysa. Annaðhvort voru allir rass-kyssarar eða höfðu nákvæmlega enga ástæðu til að fylla upp í neina umræðu í myndinni fyrir utan bara að hrósa Juliu Roberts eða kyssa Richard Gere rass. í Beverly Hills hlær fólk að þér og krakkar sem vinna á hótelum gæla eins og þeir hafi bara fengið hafnaboltakylfu í andlitið á sér. Á meðan í raun og veru eru konurnar sem eru klæddar í níunda sæti í Beverly Hills hórkar og vændiskonur til hærri gráðu, en þar sem þeir eru ekki með skartgripi í útliti Madonnu eða einkaleyfisstígvélin geta þeir litið niður á hina sem gera það. Það var sjúklega sorglegt að horfa á leikarana á hótelinu og allir sem höfðu raunverulegan karakter höfðu minna en eina mínútu af skjátíma. Þetta er móðgun við rómantískar kvikmyndir, gamanmyndir, dramatík og jafnvel vændiskonur sem mæta ríkum viðskiptavinum daglega með von um að líf þeirra gangi fullkomlega upp. Sagan fjallar um Juliu Roberts sem er PIMPED (já PIMPED) af margmilljónamæringur í jakkafötum og eðalvagni. Hún er enn í eigu, enn sagt hvernig á að bregðast við, hvernig á að hreyfa sig, hverju á að klæðast, hvað á að segja, hvert á að fara og hvað á að gera. Hann er stjórnsamari en götupíll, en fólkið hjá Disney/buena vista smyr það til að gera það auðveldara að kyngja. Hefði Richard Gere verið svartur maður með gulltönn og AK-47 við hlið í stað viðhengis. Tilfelli myndi þessi mynd fjalla um hvernig kona þarf að berjast til að komast í burtu frá hörku vændis. Sama sagan, mismunandi persónur munu hafa mjög mismunandi viðhorf. Ó já, breyttu hvíta manninum í svartan mann eða asískan eða spænskan, láttu landaviðskiptasamninginn breyta í samning um vopn eða fíkniefni og allt hugtakið rómantísk gamanmynd er hent. Hvað mig varðar þá er Pretty Woman enn rusl, klædd með slaufur og slaufur. Mér líkaði það ekki fyrir 15 árum, þegar ég skildi það ekki og var leidd af Hollywood hype. Ég hata það núna að ég sé framhjá fallegu skreytingunum sem kallast "ást". Þessi mynd er EKKI rómantísk gamanmynd. Þetta er saga um hvernig á að stjórna konu svo lengi sem þú hefur fjármagn og tekjur til þess. Þetta er móðgun við sterkar konur, veikar konur og konur almennt, sem og sjónvarpsskjáinn minn. Hata ég það? Já. Er það töff? Já myndi ég mæla með því við þig? NEI...jæja kannski ef ég hataði þig virkilega. Verður þessi umsögn birt? Við sjáum til.Anywayz, það er allt í bili.