Hvernig á að taka frábært vitsmunalegt ferðalag Charles Darwin og breyta því í skvísa. Aðalhugmyndir hans og róttæk áhrif þeirra á vestræna hugsun og kapítalískt samfélag eru ósnortnar fyrir utan tvær stuttar senur, í annarri þeirra er fullyrt að hann sé að „drepa Guð“; hrein lýðskrumi til að gera myndina tilfinningaríka. Og restin af myndinni er í þeim tilgangi: hún samanstendur algjörlega af melódramatískum og löngum fjölskyldusenum með ofurhári tónlist sem maður á að gráta yfir. Allir sem raunverulega lesa "Origin Of Species" myndu gera sér grein fyrir því að það var ekkert brot á Guði í neinu verki Darwins; þvert á móti var aukin lotning og virðing og byltingarkennd ný sýn á hlutina. Góð kvikmynd um Darwin gæti verið fræðandi, ígrunduð og djúpt hvetjandi, jafnvel í trúarlegum skilningi - en það myndi stangast á við sápuóperuáform þessarar myndar. Þetta er mynd sem er hönnuð til að fá fólk til að gráta í tilgerðarlegri samúð og líða síðan umbreytt þó það geti ekki skilið hvers vegna; það notar fljótt hið frábæra nafn Darwins aðeins sem markaðsáhrif, þar sem maður myndi sleppa frægu nafni í veislu til að skapa áhrif. Sorglegt að leikmyndir og búningar séu svona góðir: framleiðslugildi, fyrir utan skrifin, var augljóslega hátt. Sjáðu það ef þú vilt gráta, vegna missi upplýsinga í bandarískum bókmenntum.