Besta rómantíska gamanmynd sem ég hef séð í mörg ár. Ekki eins konar klókur yfir topp Hollywood efni eftir Ben Stiller eða Adam Sandler og miklu minna síróp en Hugh Grant epík. Julianne Nicholson og Jay Mohr eru fullkomlega leikin og báðir skila vel faglegri frammistöðu sem trúlofuðu parið sem ákveður að eyða smá tíma í að sá kynhöfrum sínum fyrir hjónaband. Í stað þess að leika það eingöngu til að hlæja sömdu rithöfundarnir og leikstjórinn saman fallega blöndu af mannlegum tilfinningum og kómískum hasar. Nicholson er bara frábær sem óþægilega tálbeitakonan og Mohr stendur sig frábærlega sem maðurinn sem kemur treglega inn í leikinn en finnur fljótlega að hann nýtur aðeins of mikið. Við sjáum bara nóg af aukapersónum til að klára söguþráðinn fallega án þess að trufla athyglina frá aðalsögunni. Andy Richter (alvarlegur vinur) og Helen Slater (örugg einstæð móðir) eru sérstaklega góð. Það er næg merking og tilfinningalegt flókið til að gera þetta miklu meira en venjulegan stráka-stelpufarsa. Reyndar, með aðeins betri hraða og örlítið meiri klippingu væri þessi mynd topp tíu gamanmynd.