Þegar ég sá "A Cry in the Dark" fyrst hafði ég ekki hugmynd um hvað söguþráðurinn var. En þegar ég sá það, var ég hneykslaður á því sem það sýndi. Þegar ég sá hana í annað sinn á námskeiði í ástralskri kvikmyndagerð áttaði ég mig á öðru atriði: samskiptavandamálum. Þú sérð, þegar dingó hrifsaði barn Lindy Chamberlain (Meryl Streep) voru hún og eiginmaður hennar Michael (Sam Neill) sorgmædd en sýndu það ekki. Sem sjöunda dags aðventistar trúðu þeir því að Guð vildi að þetta myndi gerast og því gátu þeir ekki syrgt það. En þegar fólk um alla Ástralíu sá skort þeirra á sorg, fóru allir að trúa því að Lindy gerði það sjálf. Aðalatriðið er að röng skilaboð komu á framfæri við almenning og það sneri fólki á móti Lindy. Þó þetta hafi verið hreint slys þá gerðist það samt. Það kann að vera ein stærsta hörmungin sem stafar af tilvist fjöldamiðla, burtséð frá pólitískum skoðunum hvers fjölmiðils. Hvað varðar frammistöðuna, þá gerir Streep mjög gott starf með ástralskum hreim (ekkert á óvart þar), og Sam Neill er jafn vel. frábært. Þú verður sennilega hrifinn af því sem þú sérð hér. Klárlega ein besta mynd Fred Schepisi frá upphafi.