Doghi er dásamleg mynd og Renuka Daftardar er frábær. Það er líka Uttara Baokar sem er yfirleitt frábær í flestum hlutverkum sínum. Ásamt Kairee er þetta dæmi um Marathi kvikmyndagerð eins og hún gerist best. Það eru ákveðnir þættir í báðum myndunum sem hafa tilhneigingu til kennslufræðinnar - það hefði sennilega bætt myndina að hafa ekki þær fáu senur þar sem samfélagsboðskapurinn er hamrað á. Þessar senur eru líklega sprottnar af pólitískum áhyggjum kvikmyndagerðarmannsins en myndin er raunsæ. og hreyfa sig nógu mikið til að þurfa þess ekki. En burtséð frá svona minniháttar klækjum, þá er þetta mynd sem á skilið að sjást meira og ein sem ég mæli eindregið með. Umhyggja Sumitra Bhave og húmanismi skín í gegn.