Ég keypti DVD diskinn til að fá Julia Ormond. Jæja, ég fékk þetta í spaða. Hún var yndisleg í rómantísku senunum; verst að Bill Paxton var að fljúga á sjálfstýringu alla átakið. Ég missti næstum því hádegismatinn minn þegar hann stakk stóra feita hvíta aftan úr flugbúningnum sínum til að segja að „vera í sambandi“ við Juliu. Ég áttaði mig á því að Julia var mjög fær í frönsku á meðan hún horfði á hana í „Sabrinu“. Ég horfði á 'Sabrina' með frönsku hljóðrásinni til að sjá hvort Julia talsetti sína eigin dialog. Þeir notuðu einhvern annan. Allavega var Julia valin fyrir þessa hollensku mynd fram yfir frönskumælandi að móðurmáli með nægilega ensku til að eiga samskipti við bandaríska flugmanninn. Kannski vildu þeir að minnsta kosti eitt kunnuglegt nafn fyrir breska/ameríska markaðinn. Fyrir mitt ókunnuga auga gætu einkenni Juliu verið belgísk. Öll myndin hafði einkennilegt eðli. Þetta var hollensk kvikmynd um Belgíu í seinni heimsstyrjöldinni. Ég gæti ímyndað mér að þjóðarstolt hefði krafist þema hetjulegrar andspyrnu Hollendinga gegn þýsku innrásarhernum. Belgar voru mun aðgerðalausari á hernámstímanum en Frakkar eða Norðmenn. Hræðilegustu bardagarnir komu á Balkanskaga þar sem kommúnistaflokksmenn Títós veittu Þjóðverjum átök. Ég tók fram í annarri umfjöllun að „dbdumonteil“ taldi að Julia Ormond væri Bandaríkjamaður í stað hins raunverulega breska ríkisfangs. Kannski voru leikhæfileikar Juliu nógu miklir til að bera þessa hrifningu af sér. Eftir að hafa horft á þessa mynd nokkrum sinnum rann það allt í einu upp fyrir mér hversu ótímabundin myndin er. Það gerist 16. júní 1944 þegar bandaríska flugvélin hrapaði í belgísku bændalandi. Trén líta út fyrir að vera um mitt haust með fullt af laufum og veðrið er hlýtt. Fólk gengur um í léttum fötum og grasið er enn grænt. Það er ekki minnsti snefill af snjó eða ís. Þetta hlýtur að hafa verið mildasti vetur í Belgíu nokkru sinni. Raunverulegur söguþráður myndarinnar var rugl. Hvar á að byrja? Fyrir alla sem hafa áhuga á sögu síðari heimsstyrjaldarinnar kom myndin fyrir sem farsi. Könnunarflugvélin sem notuð var var risastór fjögurra hreyfla sprengjuflugvél. Slíkar flugvélar voru til, en þær hefðu þurft mikla orrustufylgd til að eiga möguleika á að lifa af. Í raun og veru voru smærri og hraðskreiðari flugvélar aðgengilegar og hefðu verið mun hentugri fyrir verkefnið. Hinar mikilvægu kóðabækur í myndinni hefðu aldrei verið fluttar í flugvélinni. Áhöfnin hafði enga þörf fyrir þessar upplýsingar til að ljúka verkefni sínu, á meðan málamiðlun þessara upplýsinga hefði verið gríðarlegur ósigur leyniþjónustunnar. Jafnvel miðað við forsendur myndarinnar, væru fyrstu hlutirnir sem yrðu fjarlægðir úr flugvélinni kóðabækurnar. Þeir hefðu verið á leiðinni til Berlínar innan við 10 mínútum frá komu þýskra hermanna á slysstaðinn. Heimili Daussois, þar sem 'Major Brice' leitaði skjóls, var býli þar sem enginn hafði minnsta áhuga á búskap. Matur hefði verið mjög af skornum skammti í Belgíu á þessum tíma. Þjóðverjar hefðu þurft umtalsvert magn af staðbundnum matvælum til að styðja hersveitir sínar. Fjölskyldubíllinn hefði verið tekinn eignarnámi löngu fyrir komu bandaríska flugmannsins. Það hefði ekki verið neitt eldsneyti til staðar til að keyra það hvort sem er. Söguþráðurinn þar sem Henri Daussois snýr sér inn á Bandaríkjamanninn af öfund er aumkunarverður. Hann hefði þurft að opinbera allt sem hann vissi um andspyrnu til að fá að lifa. Hann hefði þurft að virka sem tvöfaldur umboðsmaður til að koma í veg fyrir áhrifaríka andstöðu. Konan með leyniútvarpið hefði aldrei lifað stríðið af. „Major Brice“ var gripinn í borgaralegum fötum undir lok myndarinnar. Það gerði hann að njósnari samkvæmt stríðslögum og ábyrgur fyrir aftöku án varnar. Hann hefði ekki hógværlega gefið sig fram við yfirheyrslur óhindrað af Genfarsáttmálanum. Betra að neyða þá til að drepa hann og hlífa vinum hans ef mögulegt er. Ég hef ekki lesið skáldsöguna sem þessi mynd er byggð á. Ef þessi mynd er trú aðlögun sýnir hún afskaplegan þroskaleysi í skáldsögunni. Burtséð frá skáldsögunni hefðu handritshöfundarnir auðveldlega getað framleitt frábært handrit sem myndi ekki sóa þessu tækifæri til að skila miklu betri kvikmynd.