Það er svo slæmt að ég get ekki slitið mig í burtu. Ég spyr sjálfan mig sífellt: "Af hverju?" "Af hverju?" með hverri senu. Það er engin samfella, en aftur á móti ef þú vilt gera mjög augljóslega samkynhneigða kvikmynd með fetisískri afstöðu til alls sem er stórir, stórir bátar, stórir strákar, stórar flugvélar, þá þarftu ekki að hafa áhyggjur af hlutunum eins og söguþráður eða karakter. Ég er ráðalaus og mjög áhyggjufullur yfir því að CAG líkist Richard Pryor svona mikið. Það virðist rangt að setja Pryor útlit í svona hræðilega mynd. En ég get ekki slitið mig í burtu. Þessi mynd er fyrsta myndin sem ég hef gagnrýnt. Það er hversu stórkostlega slæmt og furðulegt það er. Það hvatti mig til að skrá mig á þessa síðu. Ég hef talið 50 aðalpersónur. Ef ég væri grýttur gæti ég fylgst með þessu, en eins og það er, þá líður mér eins og ég sé í einhverjum endalausum vondum draumi, þar sem það er alltaf 1988, og við vorum mesti hákarl á jörðinni.