Formúla í hámarki. Hvorugur titillinn endurspeglar raunverulegt innihald þáttaraðarinnar, "Berjast við nasista í Marokkó," (reyndar Iverson búgarðurinn). Söguþráðurinn er bara til að fylla upp í lognið á milli hnefabardaga. Umbúðirnar segja til um yfir 40 „hnefamót“ í 15 köflum. Það eru að minnsta kosti þrír í kafla! Fyrir utan að sjá Duncan Renaldo í hlutverki Frakka með spænskum hreim, að horfa á hversu mörgum húsgögnum er velt, mölbrotnum, hent, brennt eða sprengt í loft upp er það sem þessi þáttaröð snýst í raun um. Þegar söguhetjurnar byrja að berjast geturðu veðjað á að allt í herberginu verði líka. Svo, hrós til bardagadanshöfundarins, sem er raunveruleg stjarna þessarar seríu! Tvær jákvæðar athugasemdir: persónurnar missa stundum hattinn í slagsmálum og það besta af öllu er að við erum með stúlkuna (oft blaðamann, eins og hún er hér) sem tekur þátt í óeirðunum, aðallega með því að skjóta og drepa vondu strákana . Á eftir að koma er Linda Stirling að drepa aðal illmennið í "Manhunt of Mystery Island" (1945). Það neikvæða er að það eru bara of margir sem hoppa út úr sleppum - áður en hellan dettur, áður en bíllinn fer yfir bjargbrúnina, áður en hraðbáturinn springur, áður en byggingin springur, áður en vörubíllinn lendir á þér o.s.frv. Fullyrt er að þessi þáttaröð hafi að hluta „innblásið“ George Lucas til að gera fyrstu Indiana Jones myndina, en það er meira af óbeinum hugmyndum en vegna raunverulegrar sögu eða þróunar þáttaraðarinnar. Rod Cameron „skín“ sem klettur á hreyfingu, a hlutverk sem hann lék í öllum myndum sínum. Annað en að horfa á öll húsgögnin verða mölbrotin, þá er ekkert að gerast hérna, samanborið við aðrar þáttaraðir sem hafa færri slagsmál, meiri sögu, betri leikara og þróaðari karaktera. Ég gef henni 3 fyrir öll húsgögnin sem eru smöluð.