Ég fór með 10 ára dóttur mína til að sjá Nancy Drew um helgina og skemmti mér vel. Í fyrsta lagi var það hreint og ég meina með mínum stöðlum. Meirihluti barnamynda í dag eru fullar af grófum klósetthúmor og grófum bröndurum til að kalla fram ódýran hlátur hjá hópnum fyrir unglinga. Nancy Drew er þó klárari en það og húmorinn lúmskur og snjall.Titilhlutverkið er leikið af hressandi fjöri af Emmu Roberts sem er hress og kurteis án þess að verða nokkurn tímann pirrandi. Ólíkt The Brady Bunch Movie, þar sem anachronistic persónurnar eru hæddar og hæðst, er stíll Nancy meðhöndluð af virðingu og reisn. Það er frábær stund þegar LA „stílmeðvituðu“ stúlkurnar með Paris Hilton götugöngubúninginn eru vísað frá tískuverslunareigandanum, á meðan Nancy, í smápeningum sínum og heimagerða Butterick-mynstri kjólnum, er faðmað. Þessi mynd sniðgengst að við-þurfum-að-upplýsa-þessa-heilnæmu-stelpu-takka sem svo margar Hollywood-myndir taka. Nancy er alltaf trú sjálfri sér og gildum sínum. Leyndardómurinn er bara nógu spenntur stundum til að vera grípandi. Það voru nokkur spennustund þar sem dóttir mín greip taugaspennt í handlegginn á mér, en það voru engar óþarfa sjokksenur. Þetta byggist allt á spennu og skapi og er mjög skemmtilegt. Aukahlutverkið er gott, sérstaklega Marshall Bell sem hrollvekjandi umsjónarmaður. Það eru nokkrar frábærar myndir eftir Eddie Jemison, Chris Kattan og Bruce Willis og mörg augnablik sem fá fullorðna til að brosa. Þessi mynd á skilið betri einkunnir en sumir hafa gefið henni. Ég var ekki bara feginn að vera ekki dreginn á enn eina tölvuteiknimyndina þar sem talandi dýr grenja og gefa gasi út um allt, heldur skemmti ég mér líka mjög vel. Hefði ég verið þarna án barns hefði ég samt haft gaman af myndinni. Þetta er einn DVD sem mun hafa nafn dóttur minnar á sér undir jólatrénu.