'Una Giornata Particolare' er kvikmynd sem ber titil sem hljómar svo kunnuglega að ég hélt að ég hefði séð hana oftar en einu sinni. Nú þegar ég loksins hef ég séð það, er ég mjög ánægður. Þetta er ein af betri ítölskum myndum sem ég veit um, með einum dásamlegasta leik Marcello Mastroianni, sem leikur í öðrum meistaraverkum eins og 'La Dolce Vita' og '8 1/2', báðar frá hinum frábæra Federico Fellini. Leikstjóri er Ettore Scola, þetta er kvikmynd sem tekur tíma til að kynna persónurnar og þróar sögu hægt og rólega á sérstökum degi, daginn sem Adolf Hitler heimsótti Róm. Marcello Mastroianni leikur Gabriele, nágranna Antonietta (Sophia Loren). Hún er meðlimur í flokki Mussolini, frekar ofstækisfull í hugsunum sínum, og hann er ekki lengur meðlimur. Ástæðuna fyrir því ætla ég ekki að gefa upp. Daginn sem hver einstaklingur í byggingunni þeirra, þar á meðal eiginmaður hennar og börn, er á leið til Hitlers, eru þeir enn í byggingunni. Fugl Antoniettu sleppur og flýgur til íbúðar Gabriele og þannig hittast þau tvö. Rétt áður en Antonietta fór til Gabriele datt honum í hug að drepa sig, aftur af ástæðum sem ég mun ekki gefa upp. Hvernig sagan þróast héðan mun ég ekki gefa upp, en það er það sem gerist á milli þeirra tveggja sem gerir þennan dag að svo sérstökum degi, ekki sú staðreynd að Hitler er í Róm. Eins og ég sagði, þá er Mastroianni með frábæra frammistöðu. Þú sérð að hann er maður sem vill sárlega hafa einhvern í kringum sig, þó fyrst við vitum ekki hvers vegna. Kannski líkar hann við Antonietta, gæti verið að hann sé ástfanginn af henni, það eru kannski aðrar ástæður. Antonietta finnur það sem við finnum. Hvað vill þessi maður af henni? Henni líkar alla vega athyglina. Við sjáum hvernig hún gerir hárið til að líta aðlaðandi fyrir manninn. Loren leikur senurnar líka mjög vel. Við skiljum spurningar hennar, þó við getum ekki verið viss um hver áform hennar er. Augnablikin þar sem við komumst að leyndarmálum þeirra beggja, ef það er það sem þú getur kallað það, eru frábær stund. Hvernig sagan þróast þaðan er enn áhugaverðara, en ég vil ekki spilla því fyrir þér. Þetta er kvikmynd sem þú ættir að sjá. Frábær sýning og falleg kvikmyndataka og boðskapurinn sem hún gefur okkur stendur enn í dag.