Eins og aðrir sem tjáðu sig um „Fräulein Doktor“ rakst ég fyrir tilviljun á þennan litla gimstein í sjónvarpi síðla kvölds án þess að hafa heyrt um það áður. Hin undarlega blanda af pulp fiction sögu um kynþokkafulla en samviskulausa andhetju annars vegar og raunsærri og vel rannsökuð lýsingu á stríði í skotgröfunum hins vegar hafði mig hrifinn frá upphafi. Fyrir mér er þetta ein af fimm bestu myndirnar um fyrri heimsstyrjöldina (hinar eru "All Quiet On The Western Front", "Paths Of Glory", "Gallipoli" og "La vie et rien d'autre" eftir stríðið). Og atriðið með eiturgasárásinni er virkilega kaldhæðnislegt; hestarnir og mennirnir birtast eins og reiðmenn heimsenda með gasgrímurnar sínar. Ég vildi bara að ég hefði teipað myndina.