Flestar yeti-myndir eru grafnar undan alvarlegri orku og eldmóði. Ekki svo þessi glæsilega beygða, svölu og berserki yfir-the-top-ítalska-framleidda skot-í-Kanada kitsch gut-buster: Þetta er ofboðslega þroskuð og kröftuglega heimskulega hræðilega undur sem nær töfrandi apotheosis af réttlátlega ofbökuðu "hvað í fjandanum er gerast?" klikkaður óhóf og geðveiki. Áhöfn flutningaskips uppgötvar líkama 30 feta Yeti sem líkist hirðfljótum 70's diskóskúffu (ásamt jómbó bylgjuðu afrói) sem er fullkomlega varðveitt í stórum klaka. Þeir afleysa dýrið, hrista hann aftur til lífsins með rafhleðslum, fara gróflega illa með hann og geyma greyið loðna Golíat í risastórum glerskála. Áður en þú getur sagt „Hey, kvikmyndagerðarmennirnir eru augljóslega að rífa „King Kong“ af,“ svífur viðurstyggilegur snjókarlinn okkar laus úr búrinu sínu, grípur fyrsta ljúffenga ljóshærða evru-víxlinn (hinn glæsilega Pheonix Grant) sem hann horfir á, og stormar í burtu með nýju dömuástinni sinni. Yeti er endurtekinn og flogið til Toronto til að sýnast áhorfendum. Auðvitað slítur hann sig laus aftur, grípur víxlina og fer á væntanlegu trampi um borgarbröltið. Hin háleita heimskulega samræða (sýnishorn: "Heimspeki á ekkert erindi í vísindin, prófessor"), töff (langt í frá) tæknibrellur (hræðilega gagnsæja bláa skjárverkið og krúttlegar Tonka leikfangsmámyndir eru sérstaklega upprennandi í mjög kjálka-sleppa hryllingi), klunnalega (röng) leikstjórn og þungt handrit sem jafnvel reynir klaufalega einlægt „Er Yeti maður eða a skepna?" Siðferðileg umræða sameinast um að búa til eina skemmtilegasta fáránlega risastóra skrímslismynd sem nokkurn tíma hefur öskrað fáránlega leið yfir hvíta tjaldið. Það sem betra er, við erum líka með nokkrar angurværar snertingar til að bæta frekar sléttu kryddi við hið þegar safaríka kvikmyndalega brugg: víxlinn burstar óvart á einni af geirvörtum Yetisins, sem veldur því að hún harðnar og dregur fram stórt, grátbros af velþóknun frá svívirðilega töffarinn (!); níkurinn hlúir að særðri hendi Yetisins á meðan hann horfir á hana, Yetiinn brýtur rúður með fótunum á meðan hann klifur upp í háa skrifstofubyggingu og loðni náunginn hálsbrotnar meira að segja manni með tánum (!!). Á heildina litið stendur þessi einstaka skrúfubolta og skammarlega óboðna klassík í búðunum uppi sem merkilegur einlitur smitandi asinískrar selluloidbrjálæðis sem er einstaklega verðugur mikillar harðkjarna neðanjarðardýrkunar.