Í nafni Pinter skal hvert hné beygja sig - sérstaklega eftir móttökuræðu hans fyrir bókmenntaverðlaun Nóbels sem gerði lítið annað en að endurvekja niðursoðinn, eftir tölum, sjöttu mynd andameríku. En þetta er enn verra; þetta er ekki aðeins töfralausn hæfileikaleysis, frábært dæmi um hvernig hægt er að komast upp með að sleppa með áratuga gamalt orðspor, heldur táknar það líka slátrun frábærs verks. Upprunalega Sleuth var meistaraverk sinnar tegundar. Já, þetta var leikhúskonfekt og það er auðvelt að sjá hvernig aðal söguþráðurinn myndi virka betur á sviðinu en skjánum, en það virkaði samt ótrúlega vel. Þetta er Michael Caine hégómi, en við skulum horfast í augu við það, Caine er enginn Olivier. Hann getur ekki bara fyllt skóna hans Larrys, hann gat ekki einu sinni fyllt baðherbergisinnkóna sína. Hinn viðeigandi nafngreindi Caine er þegar allt kemur til alls greinilega meðalleikari, en einu raunverulegu meðmæli hans, eins og svo margir breskir leikarar, eru langlífi þeirra í bransanum. Hann var góður Harry Palmer, frábær í Get Carter, en það er mikið, félagi! Gefðu þessu mjög breitt svefnpláss og haltu þér við hið frábæra upprunalega. Þetta er meira hálf-pinter.