Dásamleg mynd, uppfull af frábærum vanmetnum frammistöðu og beittum, gáfulegum samræðum. Það sem einkennir myndina hins vegar er þessi undirstraumur sorgar út í gegn. Sagan er undirstrikuð af málefnum, einmanaleika, sjálfsvígi, vonbrigðum, ótta við að missa vinnuna í heimi þar sem það hafði hörmulegar afleiðingar. Mest af öllu gerðist það í heimi sem var ekki lengur til, eftir að hafa verið rifinn í sundur í upphafi síðari heimsstyrjaldar. Í raun er myndin varla grínmynd ef maður ber saman hlutfall alvarlegra atriða við grínatriðin. Samt er það fyndið - hlustaðu á harkalega uppsögn Margaret Sullivan á Jimmy Stewart og horfðu á sársaukafulla svip hans þegar hann svarar að ummæli hennar hafi verið ótrúleg blanda "ljóðs og illmennsku". Það er fyndið, áleitið og sorglegt allt í senn. Merkilegt afrek og ein af tíu bestu skjámyndum sem gerðar hafa verið.