Ég verð að viðurkenna að ég hafði efasemdir um þessa mynd áður en ég ætlaði að horfa á hana. Aðalástæðan fyrir því er sú að henni var líkt við Hitchcock mynd. Ég hef séð nokkrar myndir sem sagðar voru vera innblásnar af Hitchcock eða sem gæti hafa verið gerðar af „Master of Suspense“ sjálfum, en hingað til hef ég ekki séð neina af þessum myndum sem gæti staðist prófið tíma. Að mínu mati er Hitchcock orðið að nafni sem er of auðvelt að nota til að kynna suma (ódýra) spennumyndir, en á hinn bóginn verð ég að viðurkenna að ég var heilluð af henni því þetta er evrópsk mynd. Venjulega eru það stóru kvikmyndaverin í Hollywood sem vilja misnota nafn Hitchcocks ef það getur hækkað tekjur þeirra. En þessi mynd var gerð í einu ósjálfbjargasta Evrópulandi allra tíma og ég er viss um að flestir Frakkar myndu frekar falla dauðir en að viðurkenna að kvikmyndir þeirra hafi verið innblásnar af Englendingi. Þess vegna ákvað ég að prófa þessa mynd og ég verð að segja að ég er ánægður með að ég gerði það."Sur mes lèvres" eða "Read my Lips" eins og hún heitir á ensku, segir sögu ungs ritara að nafni Carla . Hún er harðduglegur og tryggur starfsmaður en hefur aldrei verið mikið metinn af samstarfsfólki sínu. Það hefur mikið að gera með þá staðreynd að hún þjáist af heyrnarskerðingu sem hefur meinað henni að klifra upp á stigveldisstiga fyrirtækisins. En þegar hún fær að ráða starfsnema sem getur unnið fyrir hana er allt að breytast. Paul Angeli er 25 ára gamall og algjörlega ófaglærður fyrrverandi sakamaður. Maðurinn er þjófur en Carla gefur honum tækifæri og hylur hann þegar á þarf að halda. Hún vonast til að kenna honum hvernig venjulegt líf ætti að líta út en á sama tíma dregur hann hana með sér í sínu gamla lífi...Þar sem ég trúi því enn að nafnið Hitchcock sé notað of oft til að lýsa mjög góðri spennumynd - sem þessi mynd er það svo sannarlega - ég mun ekki gera neinn samanburð á leikstjórn Hitchcock og Jacques Audiard. Staðreyndin er sú að maðurinn hefur staðið sig mjög vel með þessa mynd. Ég hafði ekki heyrt um hann áður, en það er rétt að hann veit hvernig á að byggja upp spennu og hvernig á að halda áhuga þínum frá upphafi til enda. Það hefur auðvitað mikið með hina mjög fínu og frumlegu sögu að gera. Ég efast um að það sé einhver í Hollywood sem hefur einhvern tíma komið með þá hugmynd að nota fatlaða konu í öflugu hlutverki í stað þess að gera hana að hjálparlausu viðfangsefni ofbeldismanns (þú veist, dæmigerð sjónvarpsmyndasaga). sem vert er að taka eftir er leikurinn í þessari mynd. Vincent Cassel er nokkuð frægur, en Emmanuelle Devos var mér algjör ráðgáta. Það er nákvæmlega ekkert töfrandi við hlutverkin þeirra, en þeir stóðu sig báðir frábærlega með persónur sínar, sem lét þær líða mjög trúverðugar og raunsæjar. Paul hefði getað verið meðal harðjaxlinn strax út úr fangelsinu og Carla hin dæmigerða hjálparlausa kona, en þökk sé frammistöðu þeirra trúirðu virkilega að þetta séu tveir sterkir menn sem báðir hafa lent illa í lífinu en munu gera það besta út af henni saman. Allt í allt er þetta kraftmikil mynd með mjög fínu handriti og frábærum leik. Þrátt fyrir að ég hafi haft mínar efasemdir um það, er ég fljótlega orðinn einn mesti aðdáandi þess. Ég gef þessari mynd 8/10. Ekki hika við að prófa.