Uzak (2002), tyrknesk kvikmynd sem sýnd er í Bandaríkjunum sem „Distant“, var leikstýrt, framleidd, skrifuð og tekin af Nuri BilgeCeylan. Þessi mynd er grátbrosleg og dapurleg útgáfa af átökum „borgarmúsar,“ Mahmut, leikinn af Muzaffer Özdemir, og "sveitamús," Yusuf, leikinn af Emin Toprak. Báðir mennirnir eru frábærir leikarar og söguþráðurinn gerir þeim kleift að sýna leikhæfileika sína. (Hörmulega dó Emin Toprak í bílslysi stuttu eftir að myndinni lauk.)Í flestum sögum um frændsystkini í sveit/borg er andstæðan milli lífsstíls dreifbýlis og þéttbýlis sýnd á fyndinn hátt. Í þessari mynd er lítill húmor eða jafnvel hlýja. Báðir mennirnir hafa misst tengslin við mannlegt samfélag. Starf Mahmuts sem atvinnuljósmyndari fyrir flísafyrirtæki veitir honum enga ánægju. Hann hefur skilið við konu sem hann elskar greinilega enn og hefur engin ánægjuleg mannleg samskipti. Mahmut hefur misst vinnuna vegna lokunar verksmiðju í smábænum hans og hefur hvorki kunnáttu né orku til að finna vinnu í borginni. Mannleg samskipti hans eru fyrst og fremst bundin við þöglar athuganir á öðru fólki sem fer á vegi hans. Hann er greinilega hlý og umhyggjusöm manneskja, en getur ekki tjáð þessa eiginleika í borgarumhverfi. Frændsystkinin tengjast heiminum ekki vel og þau tengjast ekki vel hvort öðru. Hvorugur reynir að bregðast við á þann hátt sem gefur tækifæri til tengsla eða nálægðar. Í vissum skilningi sýnir þessi mynd tækifæri sem er glatað. Hugsanlega hefði hver frændi getað veitt að minnsta kosti hluta af því sem vantaði í líf hins. Þess í stað stýra þeir samhliða óhamingjusömum brautum. Mennirnir tveir eru fjarlægir í gegn, sem er ástand sem titill myndarinnar gefur til kynna. Einn vina minna minntist á meistaralegan hátt sem Ceylan byggir smáatriði á smáatriði. Þessar upplýsingar segja okkur að lokum meira um persónurnar en við hefðum kannski lært með einfaldri útlistun. Uzak var sýndur sem hluti af Rochester Labour Film seríunni. Þetta er ekki „vinnukvikmynd“ í hefðbundnum skilningi þeirrar tegundar. Þetta er vinnumynd vegna þess að hún sýnir skaðleg áhrif ófullnægjandi vinnu (Mahmut) og atvinnuleysis (Yusuf). Þetta er hljóðlát, hrífandi, dökk kvikmynd. Þó að það sé ekki ánægjulegt áhorf, gekk ég út úr leikhúsinu og áttaði mig á því að ég hafði séð sannarlega skapandi og mikilvæga kvikmynd. Þessi mynd er þess virði að finna og sjá!