Klukkan 2:37 fremur framhaldsskólanemi sjálfsmorð. Ekki sést hver hefur tekið líf sitt eða vitað um ástæður, tíminn fer aftur til upphafs dags. Héðan fylgjum við sex aðskildum nemendum; Marcus, Melody, Luke, Steven, Sarah og Sean. Hver nemandi er að glíma við eigin siðferðisvandamál, allar ná suðumarki, ná endamarki fyrir einn. Eftir að hafa misst vin vegna sjálfsvígs og lifað af eigin sjálfsvígstilraun hefur rithöfundurinn/leikstjórinn Murali K. Thalluri búið til eftirminnilegt drama með áherslu á unglingalífið og hið hræðilega sjálfsmorð. Sjálfsvíg hefur verið umræðuefni sem hefur verið haldið í skugganum, 2:37 er tilraun Thallara til að draga það fram í dagsljósið. Ef þú hefur orðið fyrir snertingu af sjálfsvígsverki eða einhver sem hefur gert það, verður 2:37 erfiðara að skoða. Með þungu og erfiðu viðfangsefni tekst Thalluri einnig á hversdagslífskreppu unglinga. Kynlíf, meðganga, kynvitund, einelti, vinátta, Thalluri heldur utan um og sýnir þau á einstaklega raunhæfan hátt. Ástæðan fyrir hæfileikum Thalla er fíngerð hans. Hann ber virðingu fyrir viðfangsefni sínu og þeim vandamálum sem allir munu einhvern tíma hafa lent í. Stundum er hún nálægt heimildarmynd, hún hefur svo sársaukafullt raunsæi; viðtölin við hverja persónu sem er splæst í gegnum myndina eykur aðeins þetta.2:37 hefur áberandi líkt við Gus Van Sants mynd Elephant. Þó að kjarni hverrar myndar sé öðruvísi, takast báðar á við unglingalífið. Líkt og Sant, notar Thalluri langar mælingarskot, þar sem tíminn fer fram og til baka, til að sýna samskipti hverrar persónu frá mismunandi sjónarhornum. Skilgreiningarpunktur Elephant var náttúrulegt andrúmsloft hans. Með sparilegum samræðum, lítilli þróun persóna og löngum mælingarskotum skapaði Sant draugalegt og dáleiðandi andrúmsloft til að koma ótta. Á meðan þessi ótti býr í 2:37, nær tilfinningatengslin við persónurnar hærra stigi sem Sant gat ekki náð. Eftir því sem tíminn líður, læðist hver persóna viðkvæmni fram og dregur þig meðfram tilfinningalegum rússíbananum sínum. Raunverulega höggið í þessari mynd kemur með óumflýjanlegu sjálfsmorði, sem sagt var fyrir strax í upphafi. Það erfiða við þessa senu er algjör afskipti og óþægindi sem við höfum sem áhorfendur að horfa á líf einhvers enda á hræðilegan hátt. Þó margar kvikmyndir sem hafa sýnt sjálfsmorð, sleppa verkinu eða rómantisera verkið. Thalluri sýnir sársauka og kvöl sem fylgir þessu verki og að það er ekki besta lausnin. Með óþekkta menn í aðalhlutverkum og fyrstu stóru hlutverkin þeirra; Teresa Palmereach, Frank Sweet, Joel Mackenzie, Marni Spillane, Charles Baird og Sam Harris sýna öll gríðarlega hæfileika og efnilegan leikferil. Áhrifamikil og eftirminnileg, 2:37 er algjörlega ómissandi mynd.