Þó að 9 gæti virst vera óvenju há einkunn fyrir svo væga mynd, miðað við hundruð og hundruð leynilögreglumannamynda frá þriðja og fjórða áratug síðustu aldar, þá er þetta meðal þeirra allra bestu og ber einnig mjög vel saman við síðari „Thin“ eftir Powell. Man" kvikmyndir. Nú þýðir þetta EKKI að myndin sé svona lík Thin Man myndunum, þar sem THE KENNEL MURDER CASE er ekki gamanmynd heldur frekar hefðbundin leyndardóms-spæjaramynd. Nú gætirðu haldið að það væri skaði að hafa ekki Noru Charles eða Ástu eða hefðbundinn grínisti (eitthvað sem er að finna í næstum öllum spæjaramyndum) með sér til skemmtunar, en ég saknaði þeirra alls ekki því þetta var einstaklega óvenjulegt. vel skrifuð mynd - með virkilega áhugavert mál og einstaklega frábæra frammistöðu allra. Myndin hefst á hundasýningunni og heitir The KENNEL Murder Case, þó að þessi Philo Vance mynd eyðir í raun litlum tíma á hundasýningunni og hundar eru ekki ofurmikilvægur hluti myndarinnar. Þess í stað er rækilega hataður maður drepinn og skilinn eftir í algjörlega lokuðu herbergi - hugmynd sem er endurtekin í allmörgum öðrum einkaspæjaramyndum (eins og FRÍÐASTA MÁLI GLÆPSLÆKNAR). Hins vegar, hvernig allt þetta er útskýrt virðist frekar trúverðugt og passa mjög vel saman - halda áhuga mínum út í gegn. Ég vildi að aðrar spæjaramyndir samtímans hefðu jafn gáfulega skrifaðar söguþræðir og einstakan leik og þessi. Þessi er svo sannarlega markvörður.