John Cassavette's ákvað sem fyrsta myndin hans, augljóslega sem ein mynd á bandi í New York, að hafa ekki einu sinni handrit með samtali, og skilar 1959 leikriti sem jafngildir Curb Your Enthusiasm eftir Larry David - allir leikararnir vita hvað þeir eiga að gera og segja. og hafa jafnvel rétta útlitið í augunum þegar þeir tala. Með öðrum orðum, þetta er eitt raunsærasta útlitið á taktakynslóðinni, djassað ljúflega í tóninum og segir sögu um kynþáttaspennu. Hópur svartra systkina er miðpunkturinn, þar sem eitt reynir að ná betri tónleikum en venjulegur nektardansstaður, og á systur, miklu ljósari en hann, sem fléttast saman hvítum manni í sambandi, sem splundrar báðar hliðar. Myndin snýst þó ekki eingöngu um það; Cassavettes finnst gaman að láta persónur sínar flakka um New York borg (sem ekki margar myndir gerðu á árunum 1959/1960) og frásagnarstíll hans er eins og hjá spunadjasslistamönnum samtímans. Dagsett, að vísu, en þess virði fyrir kvikmyndaáhugamenn; Martin Scorsese nefndi þetta sem einn af sínum þyngstu áhrifavöldum.