Það er svo einfalt að fylgjast með grínþáttaþætti að það að láta persónu hennar starfa samtímis bæði innan og án samhengisins sem restin af leikarahópnum býr í er sú tilraunamennska sem myndasögur gætu raunverulega notað. Aukapersónurnar byggja þáttinn í grínþáttaveruleika sem veitir samhengisbundið mótvægi við óreglulega persónu Söru sem, umfram almennt ónæmi, hefur enga sérstaka endurtekna eiginleika sem hegðunarvæntingar geta byggt á, sem gerir hana minna að persónu en striga sem á að mála í aftur. hvern þátt ef ekki atriði. Hæfni Söru til að sjá allt frá utanaðkomandi sjónarhorni gerir henni kleift að skopstæla þætti félagslegrar hegðunar sem eru nógu lúmskur til að yfirleitt fari ekki eftir því. Í hvert skipti sem hún talar er það eins og sjálfstætt 5 sekúndna teiknimynd. Hún ofmetnar mikið, sýnir óteljandi hluti sem bros eða breyting á raddhæð getur táknað, en heldur aldrei fast við eina hugmynd nógu lengi til að þú náir þér vel og myndar væntingar sem verða uppfylltar. Þetta gæti verið skapandi, frumlegasta og tilraunakenndasta sjónvarpsefni allra tíma.