Þegar árið 1982, "The Thing" kom út í kvikmyndahús alls staðar, fékk það kaldar viðtökur og afar lélegan árangur í miðasölunni og varð nánast misheppnaður á ferli John Carpenter sem hryllingsleikstjóra; Hins vegar hefur tíminn sannað að "The Thing" var svo sannarlega ekki misheppnað verkefni og að vonbrigði auglýsingaútkomunnar var ekki myndinni að kenna. Nú á dögum hefur „The Thing“ eftir John Carpenter hlotið þá viðurkenningu sem hún á réttilega skilið og er af mörgum hryllingsaðdáendum talin klassísk hryllingsmynd, og ekki að ástæðulausu, þar sem þessi nýja útgáfa af sögu John W. Campbell, Jr., „Who. Fer þangað?" (áður lagað sem "The Thing From Another World") er nær upprunalegu sögunni og heldur svartsýnni tilfinningu um hræðslu og stóra skammta af spennu í meistaralega gerðri rannsókn um ofsóknaræði. Söguþráðurinn í "The Thing" hefst í vetur 1982 í bandarískri rannsóknarstöð sem staðsett er á afskekktum svæðum Suðurskautslandsins, þegar meðlimir áhafnarinnar taka eftir norskri þyrlu á leiðinni. Tveir, greinilega geðveikir flugmenn þyrlunnar, eru að reyna að drepa Husky-hund sem leggur leið sína inn í bandarísku herstöðina. Eftir að Norðmenn eru drepnir fyrir slysni reyna Bandaríkjamenn að átta sig á því hvað gerði þá til að vera geðveikir. Fljótlega munu þeir komast að því að Husky-hundurinn sem Norðmenn voru að veiða var ekki venjulegur hundur, heldur vera sem getur líkt eftir hverri lifandi veru, og ekki nóg með það, hún hefur gífurlegt hungur. Leikstjórinn John Carpenter vann sér sess í sögunni þegar hann var í 1978 leikstýrði hann hinni frægu slægju "Halloween", þar sem spenna og andrúmsloft var ofar skelfingu og losti. Líta mætti ​​á "The Thing" sem þróun þessa stíls, því jafnvel þegar Carpenter nýtir sér tæknibrellur Rob Bottins (sem gagnrýnendur töldu "fráhrindandi" á sínum tíma), þá einblínir myndin enn meira á andrúmsloft og spennu. frekar en í ofbeldisfullum (og mjög vel unnin) sýningum gossins. Einmanaleikatilfinningin, sem og „slæmt karma“ milli meðlima áhafnarinnar eykur ofsóknartilfinningu þar sem hver sem er gæti verið hluturinn, jafnvel aðalpersónan okkar, R. J. MacReady (Kurt Russell), endar í aðstæðum þar sem enginn getur Þessi þáttur í söguþræði var trúari hugmyndinni um upprunaskáldsöguna og var hunsuð af fyrri útgáfunni (ekki alveg slæmt, bara mikill munur), sem gerir þessa útgáfu minna eins og endurgerð og meira sem ný hugmynd um upprunaskáldsöguna. Handrit Bill Lancaster sér um persónurnar af frábæru sviði, gefur okkur nóg til að aðgreina þær, en ekki of mikið til að treysta þeim fullkomlega, sem gerir þær að mikilvægum þáttum í áleitinni hræðslutilfinningu myndarinnar sem heldur áfram að renna í gegnum myndina. Leyndardómurinn og spennan eru í hámarki, því aldrei er hægt að segja til um hver er hluturinn og hver er eðlilegur, sem eykur ofsóknaræði og ófyrirsjáanleika söguþræðisins með frábærum árangri. að maður getur næstum fundið slæmu tilfinningarnar á milli persóna þeirra sem raunverulegar. Hinn fasti samstarfsmaður Carpenter, Kurt Russell, sem MacReady ber myndina og í gegnum augu hans verðum við vitni að brjálæðinu og hryllingnum sem rannsóknarstöðin verður eftir því sem aðstæður versna. Klárlega ein besta frammistaða hans. Wilford Brimley er líka frábær sem Dr. Blair, vísindamaður sem verður brjálaður eftir að hafa uppgötvað tilgang hlutarins."The Thing" er kvikmynd svo frábærlega unnin að gallar hennar hafa tilhneigingu til að fara óséðir, þó þeir séu til. Það alræmdasta er mjög lágstemmd og stundum óviðeigandi skor Ennio Morricone. Það er ekki beinlínis slæmt, en finnst það bara út í hött í sumum atriðum og þetta er ekki eitt af bestu verkum hins goðsagnakennda tónskálds. Einnig, vegna misgerða tæknibrellunnar, var sumum atriðum sleppt sem fylla í raun og veru smá göt í söguþræðinum, þó ekkert skipti miklu máli eða í raun pirrandi. Þegar talað er um myndir John Carpenter munu flestir næstum samstundis nefna "Halloween" sem uppáhaldsmyndin hans, en persónulega myndi ég fara með "The Thing", þar sem ég tel hana mesta afrek Carpenter hingað til, og eina áhugaverðustu og reyndar skelfilegasta hryllingsmynd sem gerð hefur verið. Ég myndi ganga svo langt að kalla hana eina bestu mynd sem gerð hefur verið. 10/10