í lýsingum sínum á CAA, hádegisverði með platínukortum í Hollywood, sálgreiningu, fríi í Provincetown sem hann fór aldrei í og ​​ókeypis ferðir til Níkaragva, fjármögnuð af myndum frá Kólumbíu. Það hljómar sjálfsagt, en Spalding Gray (hugsanlega vegna óvenjulegs persónuleika hans) dregur úr áhorfendur inn, hlær að sjálfum sér (kannski vegna þess að hann tók Hollywood-atriðinu ó-svo-alvarlega) og fær okkur til að vera sama. Þessi einleikur er ekki bara um „The Killing Fields“ eða „Swimming to Cambodia“; það er meira líking atburða, eins og hann sér þá. Sumar línurnar eru klassískar eins og þegar Gray hittir hina virtu hæfileikafulltrúa hjá CAA. Ráðstefnuborðið er ..."fullt af þeim, sólbrúnt, hollt, ferskt eftir að drekka blágrænþörunga úr Oregon stöðuvatni ... það eru engin eiturlyf núna í Hollywood". Þetta var áður en harmleikurinn átti sér stað. Mörg okkar munum sakna húmors hans í ójafnvægi. 9/10.