Ég eyddi 35 mínútum af lífi mínu í þennan kalkún áður en ég gafst upp. Aðalpersónan er algjörlega hugmyndalaus og ótrúlega ósamúðarlaus, en það er enginn húmor í klúðri hans. Um leið og hann kemur til Þýskalands dregur handritshöfundurinn í gamla „það er bara eitt herbergi á hótelinu, þú verður að deila herbergi með fallegri stelpu“. Komdu, þú gætir allavega leyft þeim að þróa samband sitt aðeins fyrst. Horfðu á "It Happened One Night" til að sjá hvernig á að gera það rétt - eða einhverja af þúsund kvikmyndum síðan þá. Leikurinn er stöðugt þriðja flokks og spunasamræðurnar hefðu átt að vera skildar eftir á gólfinu í klippiherberginu. Það hlykkjast án nokkurrar áætlunar, þrátt fyrir að myndin lýsir áfangastað sambandsins frá því augnabliki sem Greta er kynnt. Fyrsta lagið, í stjórnarherberginu, er vægast sagt fyndið en illa sungið. Restin af lögunum (jæja, til að vera sanngjarn, ég heyrði þau bara á fyrsta hálftímanum) eru bara tilgangslaus og hræðileg. Flestir söngvararnir eru sársaukafullir úr takti, en ekki á neinn vísvitandi fyndinn hátt.