Rík gömul kona kallar á daðrandi fráskilnaðarkonu til að biðja um Lothario í burtu frá kjánalegu, bráðlega gifta barnabarni sínu. LET US BE GAY er áhugaverð lítil innlend gamanmynd sem inniheldur smá samræður (með leyfi hinnar frægu handritshöfundar Frances Marion) & góðar frammistöður. Þó kannski stundum dálítið óþægilegt, má líklega kenna þetta um erfiðleikana með frumhljóðtækni sem hafði tilhneigingu til að takmarka virkni og hreyfingu. Norma Shearer má eiga heiðurinn af því að hafa komið fram í þessari minniháttar mynd, frekar en að nota ótvíræða hæfileika sína sem maka Irvings Thalbergs. að krefjast þess að einungis A-bekkjar myndir. Hún er sérstaklega áhrifarík í fyrstu senum sínum, þar sem dowdy flatförðun gerir hana nánast óþekkjanlega. Öfgafull umbreyting hennar frá gæs til álftar gæti aðeins gerst í Hollywood, en það er varla hagkvæmt að eyða miklum tíma í að hafa áhyggjur af því. Rod LaRocque kemur ekki of vel út sem framhjáhaldsmaður Shearers. Nokkuð vinsæll á Silent days, taltölvurnar voru ekki sérstaklega góðar við hann og ferill hans myndi þjást. Hér er hlutverk hans ekki að minnsta kosti samúðarfullt og maður þarf að velta því fyrir sér hvaða masókísk hvatning fær konur til að þrá svo mikið í keppandanum. Stórbrotin Marie Dressler er við höndina sem sérvitringur á Long Island. Sem mikill vinur Frances Marion getur maður auðveldlega ímyndað sér að hluturinn hafi verið skrifaður sérstaklega fyrir hana. Full af sveifum og heklum, hún er mjög gamansöm. Hins vegar vantar að miklu leyti hina gífurlegu hlýju og ómissandi góðvild sem myndi bráðlega gera að stærstu stjörnu hennar í Hollywood. Meðal aukaleikara skorar Hedda Hopper sem slyngur félagsormur, eins og Wilfred Noy leikur grínista bryta. Kvikmyndafrömuðir munu koma auga á litla Dickie Moore sem ungan son Shearers og aldraða Mary Gordon sem húshjálp hennar, báðar óviðurkenndar.