„Tólf apar“ hefur alla þætti til að verða meistaraverk Terry Gilliams. Framúrskarandi handrit, viðvarandi taktur, snjallar stundum kaldhæðnislegar samræður. Þar að auki hafði hann gott nef fyrir leikarahópnum. „Tólf apar“ er líka fyrsta myndin þar sem Bruce Willis stendur aftur úr þeirri tegund sem hann var vanur að leika í fyrri myndum sínum. Hér tók lúin og vonlaus persóna sem hægt væri að kalla fanga við af óttalausri og ósigrandi hetju (eins og raunin var í "Die hard"). Sama hvernig hann reynir, hann er fangi tímans. Myndin inniheldur líka mjög spennandi endi. Það hefur alvöru dramatískan kraft. En þessi frábæra mynd er líka hugleiðing um manninn, hætturnar sem hann óttast (sérstaklega þær sem gætu valdið endalokum heimsins og hér, þetta eru vírusar sem geta skapað sjúkdóma). Sama hversu langan tíma það tekur, þá verða „tólf apar“ metnir á raunverulegt verðmæti: eitt af meistaraverkunum sem gerðar voru á tíunda áratugnum.