Eftir áratug af mikilli óróa fóru bandarískar kvikmyndir að skipta um gír og snúa myndavélum sínum frá stríðshrjáðum vígvöllum, pólitískri spillingu og almennri félagslegri vanlíðan yfir í innri heim fjölskylduvandamála. Tollurinn sem hinar eigingjarnu Baby Boomers fóru að taka á bandarísku fjölskylduna þegar þau uxu úr grasi og eignuðust börn sjálf var að gera vart við sig."Kramer vs. Kramer" er eitt af fyrstu þessara óvirku fjölskyldudrama sem myndi halda áfram að vera það. vinsæll allan níunda áratuginn og er einn sá besti. Hún verður frekar bullrapp núna, því hún er þekkt sem myndin sem sló „Apocalypse Now“ fyrir Óskarsverðlaunin fyrir bestu mynd árið 1979, en að bera þessar tvær myndir saman er eins og að bera saman banana við marineraðar kjúklingabringur: þær eru ekki í fjarska sama, en getum við ekki notið þeirra beggja? Leikstjórinn/rithöfundurinn Robert Benton reynir ekki að gera neitt skrautlegt við myndina sína; Styrkur þess liggur í frammistöðu þess, sérstaklega Dustin Hoffman og Meryl Streep, þar sem þau leika fráskilið par sem berjast barnslega og sjálfselsku um son sinn. Atriðið í réttarsalnum þar sem þeir sækja um gæsluvarðhald og þar sem hver neyðist til að meiða annan á hræðilegan hátt, er hrikalegt og finnst það ekta. Myndin sýnir ekki traustan föður Hoffmans sem hetju, eða villtandi mömmu Streep sem illmenni. Þau eru hvorki góð né slæm sem fólk -- þau eru einfaldlega léleg í að vera gift. Myndin er tárvot á lokakaflanum, en ekki á manipulative hátt. Það ávinnur sér rétt sinn til að kalla fram grátur. Einkunn: A