Ég slökkti sjaldan á kvikmynd eftir fyrstu 10 mínúturnar en það er það sem ég gerði með þessari. Það sem slökkti á mér var að það var svo augljóst að eini tilgangur þessarar myndar var að afhjúpa eins mikið af húð eins margra B-leikkvenna og hægt var, og ekkert annað skiptir í raun máli. Ekki misskilja mig; Mér líkar við fallegar leikkonur og kynlífssenur, og kynlífsmyndir hafa sinn eigin verðleikakvarða, en þessi leikstjóri gerir ekkert annað rétt. Taktu til dæmis atriðið þar sem löggurnar tvær (auðvitað einn strákur einn stelpa og AUÐVITAÐ er þetta allt þetta talið fyndið grín á milli þeirra) eru að tala um á meðan þeir standa yfir fyrsta líkinu. Myndavélin flakkar á milli þeirra fyrir hverja línu, (það er meira en ein skjábreidd á milli þeirra!) og þú endar með því að velta því fyrir þér hvort þú sért sjóveikur af því eða hugmyndalausu glugganum. Jæja, það gæti hafa orðið betra eftir fyrstu 10 mínúturnar , en ég myndi ekki vita það. Ég afþakkaði veðmálið og fann eitthvað betra að gera.