Nóg er til af sorgarsögum um konur og kúgun þeirra með trúarlegum, pólitískum og samfélagslegum hætti. Ekki til að draga úr kvikmyndum og sögum um limlestingar á kynfærum og æxlunarrétti, svo og launamisrétti og jaðarsetningu í samfélaginu, allt í nafni Allah eða Guðs eða einhverrar fáránlegrar réttlætingar, en stundum er gagnlegt að taka bara aðra nálgun og varpa ljósi á efnið. Umgjörðin er 2006 leikur Írans og Barein til að komast á HM. Ástríðan er mikil og nokkrar konur reyna að dulbúa sig sem karlar til að komast inn í leikinn. Konurnar sem voru gripnar (leikar Sima Mobarak-Shahi, Shayesteh Irani, Ayda Sadeqi, Golnaz Farmani og Mahnaz Zabihi) og handteknar vegna ákæru veittu skemmtileg og lýsandi innsýn í siði þessa lands og líklega allra múslimalanda. Samskipti þeirra við írönsku hermennina sem vörðu og fluttu þá, bæði borgarbúa og þorpsbúa, og föðurinn sem var að leita að dóttur sinni veittu skemmtilegar stundir þegar við hugsuðum um hvers vegna þeir hafa svona óskrifaðar reglur. Það snýst aðallega um föðurlegt samfélag sem finnst það verða að bjarga konum sínum frá grófri hegðun karla sinna. Frekar en að fræða karlmenn neita þeir konunum forréttindum og réttindum. Þegar þeir sjá breytingarnar á hermönnum sem bera ábyrgð og spegilmynd íranskt samfélag kemur það ekki á óvart að þessi mynd muni ekki fá neina sýningu í Íran. En Jafar Panahi er með sigurvegara í höndunum fyrir þá sem geta séð hann.