Ég hef lesið næstum allar bækurnar núna og hef séð söngleikinn á tveimur mismunandi tungumálum. Ég dýrkaði algjörlega allt sem ég hef kynnst áður. En undanfarið hef ég verið að verða uppiskroppa með fjármagn til að viðhalda ímyndinni minni. Ég á enn nokkrar bækur eftir, en þær eru annað hvort í flutningi eða þær eru framhaldsmyndirnar sem ég er ekki að flýta mér að lesa. Þannig að hugmynd kviknaði fyrir mér - Sinkið mér! Það eru kvikmyndir sem ég hef ekki horft á! Þess vegna verð ég að horfa á þær strax. Fyrstu fimm mínúturnar af þessum þáttaröðum voru... viðunandi. Reyndar hafði ég mjög gaman af mismunandi ástæðu uppsagnarinnar, hversu ólík sem hún hafði virst. Þaðan fór þó allt niður á við. Chauvelin var of... fífl? Og ég leyfi mér að vera of gamall fyrir þetta hlutverk. Ekki næstum því þessi dökka og flotta mynd með sitt hræðilega annað hvort eða. (Og hvað var það með tilviljunarkenndar rúmsenu sem sýndi hann? Þetta var allt of hrollvekjandi - var ekki eina ástin hans Madame Guillotine, og eina áhugamálið hans - starfið hans og eina þráhyggja hans - Sir Percy?) Marguerite... Fallegast kona í Frakklandi? Snjallasta kona í Evrópu? Ég held ekki. Þó, hvað sem neyddi hana til að brjótast inn í rannsókn Sir Percy, hef ég ekki minnstu hugmynd. Og hvað sem Tony lávarður hefur gert til að verðskulda þennan dauða? Já, sérhver meðlimur bandalagsins lofaði Sir Percy lífi sínu, en hann hefði aldrei stofnað neinum þeirra í hættu né hefði hlaupið í burtu eins og huglaus þegar kæri vinur hans stendur frammi fyrir lífshættu. Og ef hann hefði með einhverjum hætti þurft að syrgja félaga sinn, þá hefði hann gert það, syrgt, ekki bara haldið áfram eins og ekkert hefði í skorist. Sem leiðir mig að öðru atriði, Sir Percy. Lýsing hans var hin hræðilegasta. Hann var hvorki latur fífl, né hraustleg og fáránleg hetja sem er meistari umbreytinga. Honum var heldur ekki sama um cravats (framburður hans á því orði einn lét blæða úr eyrum mínum) Og með eigin höndum hafði hann aldrei drepið neinn. Svo hvað var það með hann að ganga um og slátra fólki af handahófi? Búningarnir voru bara of áberandi fyrir það tímabil líka. Þetta er Frakkland eftir byltingarkennd sem við erum að tala um! Ekki fyrir byltingarkennd. Fólk í svona kjólum sker sig frekar auðveldlega úr hópnum. Þetta var allt bara... gah! Þó, ég verð að viðurkenna, eftir að ég horfði á aðra þætti breyttist skoðun mín lítillega. Að horfa á það sem sérstakt verk, óháð Scarlet Pimpernel seríunni, var þolanlegt. Bara önnur meðalhetjan þín í grímunni. En fyrir það sem þeir reyndu að standast það er það samt ömurlegt.