9, myndin sem ég hef hlakkað til í marga mánuði.... var lítið annað en vonbrigði. Ég var mjög hissa á söguleysi 9 og undarlegri persónuþróun. Allar æðislegu hasarmyndirnar í heiminum bæta ekki upp fyrir eina ósamúðarfulla persónu. Hinar undarlegu, næstum hentuðu dulrænu raðir voru ekki aðeins út í hött, þær voru pirrandi. Sagan fjallar um vélmenni og vísindamenn... af hverju breytist hún allt í einu í necronomicon hryllingswannabe með dulrænum táknum og grænum töfradraugalínum í stað þess að gefa svör við því sem hefði getað verið frábærlega ógnvekjandi sögutæki??Hvernig, hvað, hvenær, hvers vegna .... spurningar sem boða að spyrja bara ef þér er sama og það verður minni og minni líkur á að þú gerir það þegar þú ferð í burtu frá leikhúsinu. Mynd eins og þessi er pirrandi vegna dýptarleysis.... Ég myndi horfa á þessa mynd teiknaða með krít ef sagan væri góð. En kvikmyndagerðarmennirnir hafa reitt sig á CGI galdrafræði og nafn Tim Burtons til að draga til sín fjöldann. Sem ... er það sem dró mig að en náði ekki virðingu minni.9 hefði getað verið æðislegt ... með nokkrum fleiri endurskrifum og aðeins meiri virðingu frá eigin höfundum.