Ef þú ert einn af þeim sem halda að Lucio Fulci snýst allt um gore, þörmum og zombie, þá verður þú að horfa á þetta (og "The Psychic" líka, ef það er málið). Jafnvel þó að myndin innihaldi nokkuð hrottalegar ofbeldissenur og óhugnanlegt efni, þá er það ekki aðalatriðið hér. Þetta er sannarlega áhrifamikil, sögu- og karakterdrifin morðgáta sem gæti vel verið meistaraverk leikstjórans. Hér sannar hann að hann er alvöru handverksmaður, skapar eftirminnilegt, truflandi en þó sláandi fallegt meistaraverk, fyllt með hrollvekjandi kaþólsku myndmáli og áhugaverðum samfélagsskýringum. Það hefur líka frábæran leikarahóp, þar á meðal hina glæsilegu Barbara Bouchet, auk Tomas Millan (úr Beatrice Cenci) og Irene Pappas í litlu en mikilvægu hlutverki. Samt er það brasilíska leikkonan Florinda Bolkan (sem einnig lék í hinni furðulegu "Eðlu í húð kvenna") sem stelur senunni í hlutverki Majara, með frábærri frammistöðu konu sem er brjáluð af hjátrú sinni, og grimmt morð hennar. atriðið er sérstaklega hjartnæmt. Önnur stjarna myndarinnar er kvikmyndataka Sergio D'Ofizi sem, ásamt melankólískum Morricone-esquire tónleikum eftir Riz Ortolani, hjálpar til við að koma „afskekktum ítalska þorpinu með myrku leyndarmáli“ til lífsins. Ég verð að viðurkenna að ég hélt að dúllahausinn sem sló í steininn dró mig af stað, en engu að síður er þetta ákveðin ítölsk hryllingsklassík - áhrifamikið, sorglegt og að lokum umhugsunarvert verk af snilld. 10/10 fyrir mig. Ef þér líkaði við þennan mæli ég með að horfa á Alfred Sole, "Alice, Sweet Alice", þar sem þeir eru nokkuð líkir, og eru báðir vanmetnir gimsteinar.