Ég hef lesið smásöguna eftir Norman Maclean og myndin gerði rétt við skrif Norman Maclean. Maðurinn minn hefur tilhneigingu til að endurlesa hana af og til og ég hef sjálfur lesið hana yfir og atriði úr myndinni koma alltaf upp í hugann. Við höfum myndbönd af mörgum myndum frá Redford og við höfum horft á „A River runs through it“ mörgum sinnum. Redford er hluti af „fjölskyldunni“ þar sem hann er alltaf til staðar. Við verðum aldrei þreytt á skynjun Redford á Norman Maclean ritum og fegurð Montana. Handritið minnir mig mjög á mitt eigið uppeldi þar sem faðir minn hafði sömu köllun og faðir Mr. Maclean. Samkvæmt „Á rennur í gegnum það,“ „Methodists are Baptists who can read,“ lína sem er að vísu ekki í smásögunni, en mér finnst þetta skemmtileg lína! Maðurinn minn og ég erum vel lesnir baptistar! Ég hef heyrt kvikmyndagagnrýnanda halda því fram að hraðinn í þessari mynd sé of hægur. Ég er ósammála. Sem ein leit að innri friði er þetta sú tegund kvikmynda sem fær þig til að íhuga fegurð náttúrunnar í þremur/fjórum takti metrónómsins. Myndatakan er framúrskarandi! Leiklistin er frábær. Ég elska atriðið þar sem Norman og Paul sem strákar töluðu saman og veltu fyrir sér hvort maður gæti verið fluguveiðimaður eða boxari! Þá er Paul, sem fullorðinn er, leikinn af Brad Pitt (Se7ven) hinn „fullkomni strákur“ sem þarf hjálp við alkóhólisma en mun ekki sætta sig við hana. Sama á við um Neal Burns sem notar orma sem beitu, hann þurfti líka hjálp en vildi ekki sætta sig við að hann þyrfti hjálp. Atriðið þar sem Paul neitar að borða haframjöl og öll fjölskyldan þarf að bíða í heila eilífð eftir að segja náð! Loks eftir nokkrar klukkustundir krjúpa þeir allir í kringum borðið til að segja: "Náð!" og þeir fara allir. En haframjölið hélst á disknum! Þetta atriði þar sem þau tvö elska fugla og húðflúr þeirra á bakhliðinni! Þetta er fyndið! Sólbruninn! Akstur heim aftur þar sem Jessie Burns (Emily Lloyd) ákveður að fara í gegnum lestarlínuna! Falleg samræða þegar Norman fer í bón við Jessie vegna þess að hann vill að hún komi til Chicago með sér! Redford sjálfur stendur sig frábærlega sem sögumaður. Ég gat ekki stoppað mig í að bera Brad saman við hinn unga Redford (Barfoot in the Park). Tilnefndur leikstjóri, framleiðandi, leikari, er hugsjónamaður sem á skilið að fá hrós fyrir framfarir sínar, ekki aðeins í kvikmyndahúsum í Bandaríkjunum heldur um allan heim. Ég er ánægður með að búa á nítján hundruð því ég hef séð upphaf svarthvíta sjónvarpsins, kvikmyndanna og allrar tækninnar og tæknibrellunnar, að geta horft á myndbönd heima og lifað á sömu öld og Redford vegna þess að ég hafa fengið tækifæri til að sjá verk hans. Redford þarf engar tæknibrellur til að sýna okkur fegurð Montana í þessu meistaraverki. Áin fyrir mér þýðir sú lína sem skilur líf frá dauða, minningar og veruleika. Redford sýnir hendur skaparans svo stórkostlega og áin rennur í gegnum það.