Þessi mynd er í raun mjög hrollvekjandi. Því miður, ekki af þeim ástæðum sem kvikmyndaframleiðendurnir myndu vona. Það er líka raðmorðingja sem er heillandi, en hann er heldur ekki það sem er hrollvekjandi. Hann er bara venjulegur teiknimyndasagnaillmenni þinn, kross á milli Hannibal Lecter og Freddie Kruger, þó ekkert sérstaklega ferskt við að bæta. Tilviljun, fyrir jafnvel svívirðilegustu og ámælisverðustu glæpamenn, er hægt að halda þeim hlekkjaðir í streitustöðu, á fótum, útrétta vopn allan sólarhringinn viku í viku? Ég býst við að í heiminum sem gaf okkur Abu Ghraib og Guantanamo Bay, er allt mögulegt. Nei, það sem er virkilega hrollvekjandi við þessa mynd er aðalpersónan, Danny. Þessi óaðlaðandi ungi maður, með aðstoð og hjálp að það er satt með fáránlega slaka öryggisráðstöfunum og læknir sem er algjörlega kærulaus um hvaða hugmynd sem er um starfssiðferði eða trúnað sjúklinga, reikar inn á sjúkrahúsherbergið upptekið af því sem aðeins er hægt að lýsa sem mjög viðkvæmum og varnarlausum unglingi. konu, og á grundvelli alls einskis (langvarandi svefn hennar útilokar að hægt sé að gefa eitthvað eins og upplýst samþykki) ímyndar sér að hann hafi einhvers konar sérstakt samband við hana. Að því er virðist innan nokkurra daga, hefur hann afsakað sjálfan sig réttinn til að ræna henni , að trúa því (algjörlega ranglega, eins og við komumst að) að hann sé betur í stakk búinn til að sjá um hana en nokkur annar, og innan nokkurra mínútna frá því að fá hana aftur í íbúð sína, er hann að misnota hana kynferðislega þó hún sé (aftur vegna syfju hennar) algjörlega ófær um að samþykkja eða standa gegn. Grunsemdir okkar um hvers vegna hann myndi finnast þessi tengsl eru fljótlega staðfestar. Hann er auðvitað meira og minna ófær um að mynda einhver þroskað fullorðins vináttubönd, hvað þá kynferðisleg tengsl, þannig að í staðinn fellur hann aftur á þessa í rauninni ungbarnalegu konu, sem vegna varanlegs svefns hennar hefur andlegan aldur sem samsvarar aðeins nokkurra ára lífsreynslu. . Atriðið þar sem hún uppgötvar ís er sérstaklega hrollvekjandi og hrollvekjandi og vitandi útlitið sem hún gefur honum þegar hann segist glaður segja að hann verði að þrífa hana upp aftur veldur sérstökum hrolli. En enn og aftur, ég er hræddur um, ekki þann hrylling sem kvikmyndaframleiðendurnir vonuðust eftir, heldur mun beinskeyttari andúðarkrampa. Við sjáum öll skýrt hvað er á endanum okkar hér - það er hinn fullkomni draumur barnaníðingsins um sakleysi, kynferðislega fylgni og algjöra ósjálfstæði. Hræðilegt, hræðilegt, hræðilegt. Hvað höfum við annað í þessu blandaðri mauk? Snúið draumalandslag er ekki alveg eins gott og del Toro. Skyldugræðið „Þú þarft að fara til lögreglunnar“ þar sem aðalpersónan hefur alltaf ástæðu til að gera það ekki þó það sé eina skynsamlega aðferðin. Sjálfvirka röðin, sem er mikið lofuð í athugasemdunum hér, þó algjörlega og algerlega tilgangslaus ("Það þjónar engum aðgerðum!", eins og Sigourney Weaver mótmælti eftirminnilega í Galaxy Quest) og lítur fyrir mig alveg eins og hinn viðurstyggilegi Doctor Phibes endurtekinn í einni af Saw derivatives.Jeffrey Combs gerir þó sitt besta, svo stjarna fyrir það, og nokkra í viðbót vegna þess að þú verður að halda lægri stöðu fyrir myndir sem eru jafnvel verri en þetta, og almennt er þetta vel tekin og vel leikin.