Sumum gagnrýnendum fannst þessi mynd döpur, en fyrir mér var nógu góður húmor og bjartsýni til að sigrast á þessari hrifningu. Til dæmis er hin hljóðlega jákvæða og stóíska persóna dótturinnar enn miðpunktur myndarinnar, sem vegur oft á móti óhamingjusamlegum hliðum umgjörðarinnar og söguþráðarins. Myndin er full af frumlegum hugmyndum og persónum og endanleg niðurstaða er ekki fyrirsjáanleg: ég Mér fannst það hafa getað farið á hvorn veginn sem er. Við the vegur, margir dómar sem ég hef lesið nefna skilvirka notkun svart og hvítt, en prentun sem ég sá, sýnd á SBS TV net hér í Ástralíu, var í fullum lit.