Saga Ned Kelly hefur verið umvafin goðsögnum og ýkjum í tímans rás og þessi mynd er engin undantekning. Það sem tryggir að Ned Kelly á varanlegan sess í sögunni er átakið sem hann fór í til að jafna líkurnar á því að lögreglumenn veiði hann. Í nokkrum bardögum gekk hann út klæddur plötum af barnu járni, sem byssukúlurnar sem voru tiltækar fyrir lögregluna á þeim tíma myndu skoppa skaðlaust af. Reyndar er það aðeins vegna þess að það voru nokkrir skærir neistar meðal Viktoríulögreglunnar sem tóku eftir því að hann hafði ekki klætt fæturna sem hann var tekinn og hengdur. Sagan hefur verið sögð í skólum og sögu Ástralíu svo lengi að sumar umbreytingar sögunnar eru, kaldhæðnislega, orðnar leiðinlegar. Því meira sem sögurnar reyna að sýna Kelly sem ómanneskjulegt eða ofurmannlegt skrímsli, því minna gefur fólk eftirtekt. Það er þar sem þessi aðlögun á Sunshine okkar, skáldsögu um Kelly goðsögnina, skarar fram úr. Í stað þess að reyna að túlka Ned Kelly sem er jafn tilfinningalaus og brynjan sem hann klæddist, festir myndin hann fljótt í sessi sem manneskju. Reyndar, viðsnúningur hinnar vinsælu goðsagnar, sem sýnir spillingu Viktoríulögreglunnar og óviðunandi stöðu nýlendubúa, fer langt með að gera þessa mynd skera sig úr hópnum. Hér er Ned Kelly einfaldlega manneskja sem býr á tíma og stað þar sem maður þurfti einfaldlega að vera næsti maður við líkið til þess að vera dæmdur fyrir morð þegar lögreglumaður fann það. Nei, ég er ekki að búa það til. Um það bil eina svæðið þar sem myndin skekkir er með því að ýkja írska á móti ensku hugarfari bardaganna. Þó að Kelly-gengið hafi verið greinilega írskt, hefur Ástralía lengi verið staður þar sem fólk af mjög mismunandi þjóðerni hefur blandast saman nánast óaðfinnanlega (sena með nokkrum kínverskum innflytjendum undirstrikar þetta). Heath Ledger gerir ótrúlega gott starf við að líkja eftir alræmdasta útlaga Ástralíu. Það er aðeins vegna frægðar sem hann hefur fundið í öðrum myndum sem áhorfendur eru meðvitaðir um að þeir eru að horfa á Ledger en ekki Kelly sjálfur. Orlando Bloom hefur loksins fundið hlutverk þar sem hann lítur ekki út fyrir að vera alveg glataður án boga sinnar og framkoma Geoffrey Rush sem leiðtogi lögregluliðsins í Glenrowan sýnir hvers vegna hann er einn virtasti leikarinn á þessari auðnuðu litlu eyju. ríki. En það er Naomi Watts, sem kemur fram í hlutverki Julia Cook, sem fær dálítið brjálaðan samning í þessari mynd. Þó að myndin gefi í rauninni í skyn að Cook hafi í raun verið konan í lífi Ned Kelly, en þú myndir ekki vita það frá lágmarks skjátíma sem hún fær hér. Reyndar finnst mér mikið af hundrað og tíu mínútum myndarinnar meira frostþurrkað en til rannsóknar. Þegar þáttur spillingar lögreglunnar hefur verið staðfestur, þá fer myndin í raun og veru svo hratt af stað stundum að hún er næstum því skyndilega. Því miður eru flestir styrkleikar myndarinnar ekki nýttir. Rush fær varla meiri skjátíma en nafnið hans gerir í upphafs- og lokaeiningum. Sama fyrir Watts, og restin af leikarahópnum kemur svolítið eins og mannequins. Ég get aðeins dregið þá ályktun að aðrar fimmtán, jafnvel þrjátíu mínútur af myndefni gætu hafa lagað þetta. En það leiðir til hins vandamálsins, þar sem skortur á dýpt eða bakgrunni annarra persóna en titilshetjunnar skilur atburði sögunnar eftir með engin áhrif. Eitt atriði tekst að gera málflutninginn vel, en því miður verður þetta allt saman klippimynd af augnablikum án tengingar eftir smá stund. Ef maður ætti að trúa þeirri tilfinningu sem þessi mynd skapar, líða nokkrar vikur, jafnvel dagar frá því að Ned Kelly verður eftirlýstur maður að sögn eins spillts lögreglumanns, og þar til skotbardaginn alræmdur við Glenrowan. Það er pirrandi að réttarhöldin yfir og aftökunni á Ned Kelly er ekki einu sinni sýnd hér, einfaldlega vísað til í texta áður en heimildirnar eru teknar upp. Sem sagt, fyrir utan skjálfta myndavélavinnu á stundum, tekst Ned Kelly að sýna spennandi tökur, og það hefur góð byrjun. Af þeim sökum gaf ég henni sjö af hverjum tíu. Aðrir gagnrýnendur hafa ekki verið svo góðir, þannig að ef þú ert ekki hrifinn af skotbardögum með óvenjulegum þáttum (og hvað er óvenjulegra en allsherjar brynjur í skotbardaga í nýlendutímanum?), þá gætirðu verið betra að leita annars staðar. Sérstaklega ef þú vilt fá raunhæfari frásögn af lífi Ned Kelly.