Þessi mynd er eins og 1950-útgáfa af Brutti sporchi e cattivi eftir Ettore Scola. Minna kynlíf og minna raunsæi, en saga með mikilli húmanisma og hlýju. Ég myndi ekki kalla þetta nýraunsæa mynd. Hún er mjög tilfinningarík og meira ævintýri lík og ætti líklega að flokkast undir gamanmynd þó hún fjalli um alvarleg mál (svona eins og Chaplin eða 1930-grínmynd). Dæmigert ítalskt þó, mjög tilfinningaþrungið og erfitt að standast nema fyrir steinkalda manneskju. Tilfinningahyggjan er niðurdrepandi þó þessi mynd hafi ekki átt að vera raunsæ drama. Það er ekki meistaraverk eins og Umberto D eða The Bicycle Thief. En þetta er elskuleg og bráðfyndin gamanmynd, með góðri tónlist.7/10