Sennilega vegna þess að þetta er fyrsta kvikmynd Columbia í lit, litirnir líta öðruvísi út sérstaklega í innanhússenum. Þeir virðast vera sterkari, beittari og útkoman er svolítið óraunhæf, en mjög ánægjuleg. Randolph Scott er sýslumaðurinn, góður strákur en alvöru stjarna myndarinnar er mjög ungur Glenn Ford, sem er útlagi sem vill breytast. Evelyn Keyes er konan sem fer að falla fyrir Ford og Claire Trevor er greifynjan sem stýrir salnum. Það er skemmtileg persóna sem heitir Nitro sem hugsar sig ekki tvisvar um áður en hann blæs á hana. Ég hafði sérstaklega gaman af tveimur augnablikum af myndinni, annars vegar þegar það er gífurlegt troðningur á hestum og maður sér þúsundir hesta, það var engin tölva til að hjálpa á þeim tíma, svo ég geri ráð fyrir að þeir hljóti að hafa safnað öllum þessum hestum, ekkert auðvelt verkefni. Önnur stund er lokavítakeppnin, tæknilega mjög góð. Það er líka töluverður hnefaleikur. Að sjá þennan vestra sem gerður var árið 1943 með svo frábærum hasarsenum fær mann til að komast að sorglegri niðurstöðu: Þeir búa þær ekki til lengur. Myndu þeir geta það ef þeir vildu? Ég hef mínar efasemdir.