"The Moon Is Blue" leikstjórinn Otto Preminger tæklaði enn meira bannorð efni í umdeildri útgáfu sinni "The Man with the Golden Arm" árið 1955. Á meðan hann hafði reitt sig í kvikmyndasamtök Bandaríkjanna með því að nota orðin „meyja“ og „ástkona“ í mildri gamanmynd sinni „The Moon Is Blue“ frá 1953, gekk Preminger langt umfram það sem nokkur kvikmynd hafði reynt með „The Man with the. Golden Arm" síðan Dick Powell gerði lög og reglu sína epíska "To the Ends of the Earth"(1946) um að koma í veg fyrir alþjóðlega verslun með fíkniefni. Byggt á skáldsögu Nelsons Algren sem vann National Book Award árið 1950, fjallar þetta grófa, málamiðlunarlausa, 119 mínútna svarthvíta melódrama um heróínfíkn. Upphaflega, þegar kvikmynd Premingers kom út, myndu kvikmyndasamtök Bandaríkjanna ekki gefa út viðurkenningarstimpil sitt vegna þess að kvikmyndagerðarmennirnir sýndu fíkniefnafíkn. Þessi byltingarkennda kvikmynd hæfist sem fyrsta stóra kvikmyndin til að meðhöndla fíkniefni frá sjónarhóli dópfjöfulsins og sýndi í raun áhöld sem dópistar beittu til að skjóta upp heróíni. Framleiðslureglurnar kváðu á um að kvikmyndagerðarmenn yrðu að forðast að sýna persónur sem notuðu ólögleg fíkniefni. Engu að síður gaf United Artists út þessa einstöku Frank Sinatra mynd og hún þénaði yfir 4 milljónir dollara. Gagnrýnin og viðskiptaleg velgengni "Maðurinn með gullna arminn" rýmdi framleiðslukóðann. Í kjölfarið breytti MPAA siðareglunum þannig að kvikmyndagerðarmenn gætu kafað ofan í önnur bannorð, svo sem eiturlyfjamisnotkun, mannrán, fóstureyðingar og vændi. Myndin hlaut þrjár Óskarsverðlaunatilnefningar. Óskarstilnefningar hlutu Sinatra fyrir besta leik, Joseph C. Wright og Darrell Silvera fyrir bestu listræn leikmynd, svart-hvítt og Elmer Bernstein fyrir bestu tónlist, skor úr dramatískri eða gamanmynd. Reyndar, Elmer Bernstein skapaði sér nafn með djassandi tónleikum sínum. Framleiðendurnir höfðu hugsað sér að setja Marlon Brando í titilhlutverkið en Sinatra sló Brando í gegn. Eleanor Parker, Kim Novak, Arnold Stang, Darren McGavin og Robert Strauss léku ásamt Ole Blue Eyes. McGavin var sérstaklega eftirminnilegur sem dónalegur heróínsali, á meðan Eleanor Parker lék eiginkonu söguhetjunnar með dökkt, djúpt leyndarmál sem er mikið áfall. „Maðurinn með gullna arminn“ vísar til hæfileika söguhetjunnar Frankie Machine til að vinna með spilastokk. Frankie gefur spil fyrir Zero Schwiefka (Robert Strauss úr "Stalag 17") en hann hefur verið frá Chicago síðustu sex mánuði á alríkis fíkniefnasjúkrahúsi að jafna sig eftir heróínfíkn. Frankie hefur ekki aðeins sleikt þennan vana heldur hefur hann líka lært að spila á trommur og ætlar að hefja tónlistarferil. Bjartsýnn eins og Frank er um framtíð sína, lendir hann í því að horfast í augu við fortíð sína upp á nýtt þegar hann snýr aftur á gamla troðslusvæðið sitt. Schwiefka vill að hann geri fyrir sig aftur og Nifty Louie Fomorowski (Darren McGavin úr "Counter-Attack") reynir að fá hann til að halda áfram heróínnotkun sinni. Á meðan kemur Frankie heim til ógildrar, hjólastólbundinnar eiginkonu sinnar, Zosh (Eleanor Parker úr "Flýja frá Fort Bravo"), sem hagræðir honum með sektarkennd. Frankie var drukkinn þegar hann lenti í bílslysi og Zosh lenti í hjólastól. Frankie mætir með miklar vonir og trommusett, en Zosh sér enga framtíð fyrir hann sem tónlistarmaður og hvetur til að fara aftur að vinna fyrir Schwiefka. Frankie ætlar að heimsækja tónlistarkynningu og einn af hans eigin vinum, Sparrow (Arnold Stang úr "My Sister Eileen"), rænir jakkafötum úr stórverslun fyrir Frankie. Eftir að Frankie neitar að vinna fyrir Schwiefka vegna þess að hann er að fara að hitta tónlistarmanninn Harry Lane (Will Wright úr "The Wild One"), breytir Schwiefka bæði Frank og Sparrow í lögregluna. Á meðan fær Schwiefka vöruverslun Brachs til að falla frá búðarþjófnaðargjöldum. Fötin voru $37,00 virði. Frankie samþykkir að halda áfram að eiga viðskipti við Schweifka og svindlarinn bjargar honum. Ekki löngu síðar, þrátt fyrir að hafa ákveðið að forðast heróínnotkun, brotnar Frankie niður og borgar Louie $2,00 fyrir lagfæringu. Að lokum hittir Frankie Harry Lane og Lane varar hann við því að hann sé að ná Frankie að skjóta upp að hann muni ekkert hafa með hann að gera. Það sem greyið Frankie veit ekki er að Zosh hefur endurheimt hæfileika sína til að ganga, en hún notar sektarkennd sína vegna slyssins til að halda í hann. Zosh er líka afbrýðisöm út í nágranna sína á neðri hæðinni, Molly Novotny (Kim Novak úr „Picnic“), fyrrum ástkonu Frankie sem iðkar drykki á nærliggjandi nektardansbar sem heitir Safari Club. Þegar Zosh kvartar yfir höfuðverk sem Frankie lætur hana æfa sig á trommusettinu sínu færir Frankie þá niður í íbúð Mollyar. Schwiefka og Louie eru að skipuleggja stóran pókerleik með Sam Markette (George E. Stone úr „Guys and Dolls“) og Williams (George Mathews úr „Gunfight at the O.K. Corral“), tveir stórir fjárhættuspilarar sem hafa heyrt um Frank og hinn goðsagnakennda „gullhandlegg“ hans. Schwiefka og Louie sannfæra Frankie sem er tregur til að deila fyrir $250. Eftir snemma sigurgöngu byrjar Frankie að tapa og hann getur ekki snúið óheppninni við. Reyndar eyðir Frankie um tveimur dögum í að eiga. Þreyttur, taugar hans sprungu og örvæntingarfullur eftir að laga hann, hann dettur í sundur á öðrum degi og Markette og Williams ná honum að svindla. Louie neitar að gefa Frankie lagfæringu, svo Frankie slær hann út og rænir íbúðina hans í leit að heróíninu. Preminger dregur ekkert í "The Man with the Golden Arm" og myndin er frekar vonsvikin. Engin persónanna hér er lítillega samúðarfull. Í meginatriðum eru þeir annaðhvort hrekkjóttir eða ýktir. Sinatra gefur annan dýnamítframmistöðu eins og McGavin og Parker. Vissulega hefur "Maðurinn með gullna arminn" misst mikið af áhrifum sínum á þessum 50 árum eða fleiri, en hún er samt tímamótamynd.