Ég hafði mjög gaman af þessari mynd. Ég hef raunverulega réttlætiskennd og „auga fyrir auga“ og þessi mynd skilar því í spaða. Glenn Ford er boðið mjög lágt verð fyrir búgarðinn sinn af stóra búgarðinum í dalnum; þá er ein af búgarðinum hans barin og skotin 'til að hjálpa honum að ákveða að selja'. Þegar hönd búgarðsins deyr, og sýslumaðurinn neitar að gera neitt, virðist Ford í fyrstu tregur til að gera hvað sem er og varar menn sína við að taka ekki hlutina í sínar hendur. En það er bara það sem hann er að fara að gera. Ég vissi að þessi mynd var við það að kvikna þegar hann fór inn í salernið og stóð frammi fyrir gaurnum (Richard Jaeckel, einn af mínum uppáhalds vondu persónuleikurum) sem hafði drepið búgarðinn sinn; eftir blíð samskipti við hann, slær Glenn Ford andlitið á honum og skýtur hann til bana. Svolítið sniðugt aukið réttlæti, hann drepur þennan gaur með byssunni sem hafði tilheyrt hinum myrta kúabúi hans. Í stuttu máli erum við meðhöndluð með því að Ford lætur brenna búgarðinn sinn, svo menn hans eiga rétt á því að leggja fyrirsát fyrir áhöfnina frá hinum búgarðinum; þá stappa Ford og menn hans alla hesta og nautgripi á búgarði stóra vonda karlsins; þá mæta þeir og brenna útihúsin og stóra fína húsið til grunna. Talaðu um að verða jafnvel stór. Mikill hasar í þessari mynd. Það er meira til í sögunni en þetta, en ég mæli bara með því að þú horfir á myndina. Glenn Ford var einhver sem sýndi aftur og aftur hvað getur gerst þegar maður dæmir einhvern rangt og ég naut þess mjög að horfa á hann fá réttlæti á gamla mátann.