Þetta tekur við um ári eftir atburðina í "Basic Instinct". Catherine Tramell (Sharon Stone) er nú stödd í London. Þegar hún stundar kynlíf með fótboltamanni á hraðaupphlaupum í bíl á 110 mílna hraða (ekki spyrja) fer hún út af veginum og endar í Thames. Hún lifir af - hann gerir það ekki. Lögreglan ræður geðlækninn Michael Glass (David Morrissey) til að athuga hvort hún sé andlega hæf til að mæta fyrir rétt. Hún byrjar náttúrulega að leika sér að huga hans í staðinn og nóg af morðum og kynlífi fylgja í kjölfarið. Þessi mynd var dauðadæmd áður en hún opnaði. Það tók eilífð að fá leikara og leikstjóra, handritsvandamál voru stöðug og leikarahópurinn var ekki ánægður (Morrissey kvartaði oft yfir myndinni). Það er samt ekki svo slæmt. Það er mjög líkt því fyrsta - það er gróskumikið tónlistaratriði, fallegar staðsetningar, nóg af kynlífi og nekt (þetta þurfti að breyta fyrir R), fallega flókinn söguþráð og góður leikur - en það hefur engin áhrif. Það líður eins og afturhvarf frá því fyrsta. Hér er verið að drepa fólk með choker-taumi (trúi ég)...alveg eins og fólk var drepið af íspinna í fyrstu. Á einni krúttlegu augnablikinu tekur Stone íspinna og horfir á hann með söknuði. Hún er líka að spila hugarleiki við mann og gæti verið að láta hann bendla hann við morð. Líkindin eru of áberandi. Þetta er líka MJÖG R metið - það er nóg af skýrum kynlífsspjalli, nekt karla (Morrissey lítur miklu betur út en Michael Douglas), nekt kvenna (Stone lítur enn vel út) og nokkur blóðug morð. Leiklistin er góð í alla staði. Stone er bara frábær hérna; Morrissey lítur ömurlega út en er í lagi; Charlotte Rampling og David Thewlis eru góð í aukahlutverkum. Þannig að þetta er alls ekki slæmt en finnst eins og endurgerð þeirrar fyrstu. Ég mæli samt með því. Fólk réðst bara á þetta vegna þess að Stone er ekki vinsælt og fannst það heimskulegt að gera framhald af "Basic..." 14 árum eftir að það var gert.