Mér þykir leitt að rigna á skrúðgöngu allra. Bara smá bakgrunnur um mig: Mér líkar og veit mikið um asíska kvikmyndagerð, sérstaklega japönsku, kínversku og indversku. Að vísu er ég nýliði þegar kemur að suður-kóreskri kvikmyndagerð en ef þetta er það besta af því besta, því miður. Ég vil bara að þú vitir að ég er alls ekki þröngsýnn þegar kemur að því að meta erlendar kvikmyndir og ég passa ekki við staðalímyndina um „heimska Bandaríkjamanninn“. . . jæja, ekki fullkomlega. Ég trúi ekki því mikla lofi sem þessu stykki af engu er veitt. Þetta er ógeðsleg *og* fáránleg mynd. Hammy leiklist - allt er illa gert og ofgert, eins og að biðja um athygli hins ómenntaða áhorfanda. Hræðileg myndavélavinna, með kröfu um tilgangslausar nærmyndir úr fagurfræði MTV. Söguþráðurinn er meira holur en risastórt stykki af svissneskum osti. Enginn býst við að spennumynd sé 100% raunsæ og til skemmtunar væri ég fús til að loka augunum fyrir litlum óviðeigandi smáatriðum. En, fyrirgefðu, hvað er að gerast hér sem *þolir* jafnvel yfirgripsmikla athugun? Þessi saga um ótrúlega flókinn og iðrandi hefnd er verri en versta blaðasagan sem hægt er að lesa í röð í matvörubúðinni. (Viltu ekki spilla "njótinni", ef það er orðið, svo mun ekki fara nánar út í söguþráðinn.) Bardagaatriðin eru ofbeldisfull, ótrúleg, hreint út sagt heimskuleg (aðal "hetjan" tekur á sig tugi og tugi af andstæðingum á sama tíma, eftir að hann AÐEINS þjálfaði meðan hann var í fangelsi, kýldi vegg! ) Hinir sannarlega „framúrskarandi“ eiginleikar þessarar myndar eru tveir: hræðilegt og sifjaspell (bróðir á systur og faðir á dóttur, jæja, við höfum þróast síðan Ödipus, er það ekki?) og myndræna ofbeldið. Afskornir líkamshlutar - hendur, tennur, tungur - ásamt iðnaðarmagni af úthellt blóði (hversu margir tugir þúsunda tómata þurftu að deyja til að þessi mynd yrði gerð?) hafa enga fagurfræðilega virkni/hvatningu. Veisla fyrir S & M hneigðist, að vísu, en, jafnvel fyrir þá, veislu án verðleika né lúmsku. Himnaríki, meira að segja nýleg og margumrædd verk Mel Gibsons um næstum svipuð þema var ekki SVO slæm. Undantekningalaust góð pressa sem þessi tilgerðarlega, ofblásna, of langa stykki af óþarfa glóð sem kemur frá kóreskum ströndum fær mig til að velta fyrir mér hvað sé að gerast. Ég lít ekki á sjálfan mig sem fullkomna fyrirmynd smekks og oft er ég tilbúinn að sætta mig við að kvikmynd sem ég hafði ekki gaman af gæti verið betri en ég gat skynjað. Hins vegar hef ég engar samviskubit yfir því að kalla þennan eins og ég sé hann: slæmt, slæmt, slæmt. Engir endurleysandi eiginleikar. 2c minn? Finndu eitthvað betra að gera við tímann þinn.