Í hraðri efnahagsþróun 1990 í Kína er endurvakning hefðbundinnar kínverskrar menningar, að hluta til vegna uppgangs þjóðernishyggju samfara auknum auði, og það sem meira er, vegna tilfinningarinnar um andlega tilheyrandi eftir hrun hins gamla. sósíalísk hugmyndafræði eftir menningarbyltingartímann. Hins vegar var endurvakning kínverskrar hefðbundinnar menningar, þ.e. konfúsíanismans, ekki án hamfara, vegna þess að Kínverjar hafa tekið upp alla hefðina án þess að útrýma slæma hlutanum og mismunun stúlkna sem sýnd er í þessu. kvikmynd er frábært dæmi. Þar að auki var ekki aðeins hluturinn sem ætti að farga í arf, sá góði sem átti að erfa, eins og hefðbundin ópera, og tækni hennar, eins og að skipta um andlit, var hunsuð í endurreisninni, og frammi fyrir útrýmingu. Leikstjórinn notaði þessa mynd til að gagnrýna vandamálið við að endurtaka hefðir í Kína samtímans og þetta er dýpri merkingin á bak við myndina.