Þetta er mjög sjaldgæf mynd og líklega sú minnsta þekkta frá Shirley Temple þar sem hún er ekki á neinu safni hennar. Ástæðan fyrir því er líklega sú að hún hefur ekki hamingjusaman endi, ólíkt öllum öðrum myndum hennar. Hún er heldur ekki söngleikur, þó að hún nældi sér í eitt lag sem heitir 'The world owes me a living'. Myndin var gerð árið 1934 og upphaflega í svarthvítu, útgáfan sem ég er með er í lit og á VHS, ég myndi segja að þeir hefðu gert fínt starf þar sem liturinn lítur raunsætt út, ólíkt því sem ég myndi segja lituðu myndirnar af Laurel And Hardy sem eru hræðilegar. Myndin er góð miðað við aldur og sagan hefur alls ekki tímasett, ég er hissa á að enginn hafi reynt að Gerðu endurgerð. Stundum er myndin svolítið talandi þar sem sum atriðin með Gary Cooper og Carole Lombard virðast mjög dregin, í sumum senum virðast þau taka fimmtán mínútur að segja það sem þau hefðu getað sagt á fimm. ekki láta þetta trufla þig því þessi mynd hefur sannarlega góð augnablik í henni, sérstaklega þegar {Jerry}Gary Cooper stelur hálsmeni og felur það í bangsa Shirley. Spennan og hægfara uppbyggingin í gjörðum hans,{ á sama tíma og dóttir hans er að syngja fyrir áhorfendur í öðru herbergi}er mjög vel leikstýrt. Gary og Caroles eru skrítnir andlitssvip þegar þeir eru skoðaðir mjög góðir. Allt í allt er þetta góð mynd frá því snemma á þriðja áratugnum, sætta sig við það fyrir aldur sinn.