Áður en ég byrja þarf ég að segja ykkur að ég elska hryllingsmyndir af ástríðu. ELSKA ÞAU! Ég hef séð þúsundir og sjaldan kemur einn sem mér líkar ekki. Ég er mjög fyrirgefandi gagnvart hryllingstegundinni. Ein mesta línan í kvikmyndasögunni er í myndinni "Ed Wood" þar sem Ed Wood (Johnny Depp) fer í taugarnar á sér og öskrar á of gagnrýna framleiðendur eftir að þeir tjáðu sig um ódýr leikmynd og samfelluvandamál "Plan 9": "Þú gerir það ekki Ekki vita neitt! Hefurðu aldrei heyrt um „suspension of disbelief?!“." Jæja, ég reyni að koma með þessa "suspension of vantrú" hugmyndafræði með mér í hverja hryllingsmynd sem ég sé og hún virkar venjulega. Því miður virkaði það ekki fyrir mig á sýningunni á Cheerleader Massacre. Strike One: Það fyrsta sem þú munt taka eftir við þessa "kvikmynd" er að hún er tekin á myndbandi og er með þetta krúttlega handheld-home-digital- myndavélarstíll. Vinna og gæði myndavélarinnar eru svo slæm að dagsápur líta stórkostlega út í samanburði. Reyndar lætur það Troma og Full Moon myndbandsútgáfur líta vel út. Og það er slæmt. Strike Two: Jim Wynorski. Þessi „kvikmyndagerðarmaður“ sér líklega fyrir sér sem flís af gamla Corman, en ekkert gæti verið fjær sannleikanum. Roger Corman tók hratt, trylltan og undir kostnaðarhámarki, en gat skilað þéttri frummynd. Þó Wynorski skili ódýrri mynd, svíkur hann áhorfendur sína (og kannski aðra listamenn) þar sem hann stelur heilum hlutum af „Humanoids From The Deep“ og „Battle Beyond The Stars“ söngleiknum eftir James Horner og sleppir þeim á óviðeigandi hátt í Cheerleader Massacre. Á bakhlið kassalistarinnar og á upphafsupptökunum er tónlistin ranglega kennd við Dan Savio (aukaleikari í "Deathstalker II") eftir Wynorski. Þú munt líka taka eftir því hvernig Cheerleader Massacre hoppar úr myndbandi yfir í kvikmynd og aftur til baka þegar Wynorski lyftir heilum atriðum úr bæði „Slumber Party Massacre“ og „Humanoids From the Deep“. Wynorski beitti þessari blekkingu, fjórtán árum áður, í hræðilegu útgáfu sinni af "Not of This Earth." Strike Three (þú ert úti): Þó að Cheerleader Massacre sé nekt, (40 ára leika unglingar og grófasta settið af fölsuðum brjóstum sem ég hef nokkurn tíma séð í hryllingsmynd, úff), morðin eru tiltölulega blóðlaus. Hvað í fjandanum snýst þetta um? Myndin ber titilinn, Cheerleader Massacre, en handfylli af morðum utan skjás, að mínu mati, jafnast ekki á við fjöldamorð. Það bætir ekki einu sinni við slæmu moskítóbiti. Saga "myndarinnar" er nógu sanngjörn - óséður morðingi eltir fullt af klappstýrum (gamlar stelpur að leika unglinga) þar til bíllinn verður bensínlaus og "stelpurnar" neyðast til að halda uppi í afskekktum tveggja hæða fjallaheimili. Ég mun ekki eyðileggja fyrir þér endirinn en þetta er ein af þessum "myndum" þar sem sá sem er augljóslega morðinginn er ekki augljóslega morðinginn. Cheerleader Massacre hefði verið frábært ef það væri tekið á filmu, leikstýrt af Joseph Zito og með tæknibrellur eftir Tom Savini. Þess í stað er þetta áhrifalaus, skot-á-vídeó-mynd eftir Jim Wynorski. Úff, ég bið þig, vinsamlegast ekki kaupa eða leigja þennan viðbjóð. Ef við höldum áfram að styðja þessa trúða, því meira af þessu hæfileikalausa myndbandsrusli munu þeir framleiða. Farðu út og leigðu "The Prowler", "The Last House on Dead End Street", "Delirium" eða "The Burning" í staðinn. Þú munt vera ánægður með að þú gerðir það.