Stundum þarftu bara að hafa sjúklinga þegar þú horfir á indie hrylling. Ef þú getur bara tápað þig í gegnum hægfara fyrstu senurnar, mun stundum sannur gimsteinn birtast... Þetta var (því miður) ekki tilfellið með "Satan's Whip". Skrifað og leikstýrt af Jason Maran, "Satan's Whip" reynir að draga okkur með á leiðinlega hrjótahátíð í kvikmynd, án þess að það borgi sig í lokin. Ég giska á að svart-hvíta (og bláa) kvikmyndatakan hljóti að hafa verið af ástæðu, hins vegar er aldrei útskýrt hvers vegna meirihluti blóðsins er blátt, og mér fannst þetta sífellt pirrandi eftir því sem leið á myndina. Sagan í sjálfu sér er ekki svo slæm, og hafði reyndar einhvern frumleika og ágætis innihald en leikurinn er einfaldlega ömurlegur. Þetta, ásamt hægfara og skorti á raunverulegum (rauðum) glóðum gerði það að verkum að "Satan's Whip" gleymdist fljótt. Ég mun gefa henni "4" í einkunn fyrir fyndna umræðu sem fékk mig til að hlæja, en því miður gat það ekki bjargað þessari leiðinlegu sóun á tíma mínum.