Þetta er mjög skemmtilegt og stundum frekar hrollvekjandi safn, að ef það er svolítið stutt í handritadeild, bætir meira en upp gallann í leiklistinni, staðsetningarvinnunni og yfirlætinu í heild. Bestu þættirnir af þessu eru þeir fyrstu þar sem Denholm Elliot leikur hryllingsrithöfund sem eltist er af persónu úr skáldsögu hans í vinnslu (fullkomið dæmi um leiklistina sem dregur þetta út úr göngumanninum); sá þriðji, með Christopher Lee sem manni sem er hræddur við sína eigin dóttur og lokaþátturinn með hinn látna frábæra Jon Pertwee sem prýðilega hryllingsmyndastjarna sem fær meira en bara nýtt hlutverk í nýjasta verkefni sínu. Samræðurnar á milli Pertwee og Ingrid Pitt eru glitrandi og innblásnar, báðar hafa augljóslega gaman af því að fá tækifæri til að hampa því! Cushing er yfirleitt góður í veikasta hlutanum, sem er sannarlega ekki hjálpað af því að vaxmynd konunnar sem hann er heltekinn af niðri á vaxmyndasafninu á staðnum, er allt annað en "falleg" eins og okkur er sagt að trúa því að hún sé! Það vantaði einhverja átakanlega fegurð og í staðinn er okkur gefin kona með skjaldbökukjálka. Minniháttar pælingar til hliðar við þessa mynd og það er dásamlegt sveitahúsumgjörð sem hægt er að grípa þegar þú getur.