BELL WITCH HAUNTING (aka THE HAUNT) er bandarísk hryllingsmynd sem sögð er byggð á sönnum atburðum sem áttu sér stað á tímabilinu 1817 til 1821. Þessu má ekki rugla saman við BELL WITCH: THE MOVIE, kvikmynd með Betsy Palmer í aðalhlutverki byggð á sömu mynd. atburðir. Hins vegar get ég sagt að ég vildi að ég hefði séð þessa mynd í stað þeirrar sem ég sá! Ég naut hrollvekjandi frammistöðu Betsy Palmer á föstudaginn 13. Sem slík tel ég að jafnvel á slæmum degi myndi hún ná betri frammistöðu en nokkur sem tekur þátt í svívirðingum sem kallast THE HAUNT. Með tilliti til fyrirsagnar minnar er ekki sársaukafullt að horfa á þessa mynd vegna þess að innihaldið er truflandi. Það er sársaukafullt að horfa á hana því hún er hreint út sagt leiðinleg. Þegar ég las jákvæða dóma fyrir þessa mynd gat ég aðeins bent á þrjá möguleika. Fyrsti möguleikinn - þessir höfundar komu að framleiðslunni á einhvern hátt. Annar möguleikinn - höfundarnir, sem voru ekki beint að verki, fengu greitt fyrir að skrifa jákvæða dóma eftir að framleiðslu lauk. Lokamöguleikinn - enginn þessara höfunda hefur séð nægilega marga hryllingsmyndir og er því óreyndur með hugtökin sem farsælar tilraunir nýta. Sögusviðið er Robertson County, Tennessee. James Johnston fær heimsókn tveggja blaðamanna sem eru fúsir til að heyra söguna um bjöllunornina. Sagan er sögð sem röð af endurlitum. Röð yfirnáttúrulegra atburða byrjar að gerast á heimili John Bell og fjölskyldu hans. Fljótlega kemur í ljós að hefndarhugur er á bak við þetta allt saman. Á yfirborðinu virðist söguþráðurinn vera hefðbundinn baráttuhugur, að vísu byggður á raunverulegum atburðum. Þar sem framkvæmd hinnar snilldarhugmyndar snertir hins vegar nánast allt sem gæti farið úrskeiðis. fara úrskeiðis. Og svo eitthvað! Í fyrsta lagi leiklistin. Leiklistin er næstum einsleit hræðileg yfir alla línuna. Þessi þáttur skaðar framleiðsluna mest og grefur undan hugsanlegum trúverðugleika trúar eða áhuga áhorfandans. Rödd hefndarhyggjunnar hljómar meira eins og unglingsstúlka sem upplifir táningskvíða frekar en öflugt djöfullegt afl sem tjáir illgjarnan ásetning. Ég hló næstum þegar ég heyrði nokkrar línur hennar. Því miður fór þessi rödd að verða mjög pirrandi mjög fljótt! Ég hef kannski ekki verið á lífi um 1800, en ég á ótrúlega erfitt með að trúa því að nokkur ung kona á lífi á þeim tíma myndi tala á þann hátt sem þessi "draugur" gerir! Í öðru lagi, stefnan. Leikstjórnin er tilviljunarkennd og mjög misjöfn. Sumar senur sýna fyrirheit en möguleikunum er sóað af greinilega óreynda leikstjóranum. Ekkert er gert með myndavélinni, með hljóði eða með lýsingu til að auka styrkleika við atriðin sem ætlað er að vera ógnvekjandi. Andrúmsloftið er jafn flatt. Hefndinlegur andi er að sögn á bak við yfirnáttúrulegar atburðir. Samt eru brellurnar svo ótrúlega vanhæfar að enginn sem hefur séð almennilega hryllingsmynd myndi kaupa inn í þá. Ég skal nefna eitt dæmi. Í einni senu ræðst andinn á einhvern. Sjáðu atriðið sjálfur. Það er næstum fyndið - næstum því. Í þriðja lagi, handritið. Þó að það kunni að vera að atburðirnir sem sýndir eru séu trúir frásögnum af raunverulegum atburðum, þá er ekki hægt að neita því að flestar senur eru ótrúlega flatar og leiðinlegar. Atriði allt niður í tvær mínútur finnast miklu lengri þökk sé lélegum samræðum - samræður sem ná ekki að auka dýpt í persónurnar eða söguna. Þessi mynd er allt of háð samtölum til að koma sögunni áfram. Þó að þessi stíll hafi einnig verið raunin með breskar kvikmyndir frá breskum hryllingsblómatíma sjöunda og áttunda áratugarins, er ekki hægt að neita því að samræðuskiptin voru alltaf áhugaverð að horfa á í þessum fagmannlegri fyrri verkum. Peter Cushing gæti til dæmis lesið símaskrá og enn haldið athygli áhorfenda. Það sama er ekki hægt að segja um leikarana í THE HAUNT. Að lokum, húmorinn. Hinar illa leiðbeindu tilraunir til húmors í þessari mynd eru skelfilegar. Of feitur strákur er rassinn í mörgum brandara. Eitt sérstaklega hræðilegt atriði sér umræddan dreng fara á útisalerni. Þetta atriði hefði aldrei átt að vera með - en það er það og með hljóðbrellum ef þú skilur ekki hvað hann er að gera! Einu jákvæðu atriðin við myndina eru staðsetningin og búningarnir. Ákvörðunin um að taka myndina nálægt upprunalegum stað hjálpaði til við að auka áreiðanleika. Búningarnir voru líka vel valdir. Á heildina litið er THE HAUNT skelfileg mynd. Það er ekki einu sinni í „svo slæmt að það er gott“ deildinni. Það er í staðinn bara leiðinlegt. Ég ráðlegg öllum að spara peningana sína og forðast þessa mynd eins og pestina. Nenni ekki einu sinni að sjá hana ókeypis! Ég hef aldrei séð hina myndina um Bell Witch. En það gæti í raun ekki verið verra en THE HAUNT. Gæti það? Ég mun gefa þessari mynd séns ef ég get rakið hana. Í millitíðinni myndi ég ráðleggja öllum hér að kíkja á almennilegar hryllingsmyndir um drauga og draugagang. LEGEND OF HELL HOUSE, THE CHANGELING, RINGU, THE GRUDGE (japanskt frumlag) og ONE MISSED CALL (japanskt frumlag) eru góðir staðir til að byrja.