Af og til rekst þú á kvikmynd sem kemur þér á óvart og þetta er ein af þeim. Á óvart mælikvarða myndi þetta flokkast sem að deila heitum potti með Jessicu Alba á meðan hljómsveit sem samanstendur af Elvis, Jimi Hendrix, John Lennon, Phil Lynott og Keith Moon spilar fyrir þig tónlist fyrir kvöldið. Ástæðan fyrir því að þessi mynd mun koma þér á óvart er sú að fyrir lítið fjárhagsáætlun sem þeir höfðu (£8.000) og að þetta var gert af fullt af félögum sem vildu bara prófa það hafa þeir framleitt eitthvað mjög klókt og lítur auðveldlega 100 sinnum meira út en fjárhagsáætlun þess. Söguþráðurinn er einfaldur áhöfn málaliða sem bera hættulegan fanga í gegnum geiminn verða fyrir árás og neyðast til að hrunlenda á nálægri auðn plánetu. Eftir nokkrar athuganir er plánetan ekki bara til samkvæmt stjörnukortum heldur eru þær ekki einar eins og það virðist og eitthvað mjög óvingjarnlegt byrjar að tína þær af einni af annarri. Það hljómar eins og mjög venjulegt Sci-Fi fargjald að blanda þætti Aliens. Predator og Pitch Black, en það tekur allt þetta og gerir þau að einhverju sem finnst ferskt og frumlegt. Staðsetningarmyndatakan í þessu er frábær, nýtir Balmeddie ströndina í Aberdeen til hins ýtrasta og þér finnst þú vera einn framandi heimur. Sandöldurnar sem virðast endalausar og snjöll ljósaáhrifin gefa því mjög dapurlega tilfinningu, þú heldur sannarlega að áhöfnin sé stranduð í framandi heimi. Hasarmyndirnar eru líka frábærar, opnunarárásin á flutningaskipið frábær sýning á því hvaða tæknibrellur er hægt að ná á kostnaðarhámarki og slökkviliðsbardagarnir sem og töfrandi lokaatriði sýna allt um frumleika myndarinnar. Hvað varðar málaliðahópinn leikararnir skara fram úr sjálfum sér. Fyrir ódýra óháða kvikmynd var leikarahlutverkið gert í gegnum staðbundna fjölmiðla og þeir virðast hafa valið nokkrar mögulegar stjörnur fyrir framtíðina. Staðbundinn líkamsbyggingarmaður Mike Mitchell er ekki náttúrulegur leikari sem tekur þátt í hlutverki sínu sem Arnie-Esq leiðtogi málaliða. Af restinni af leikarahópnum eru tvær áberandi sýningar Patrick Wright sem annar í stjórn McNeal og Scott Ironside sem hinn grófi og tilbúni verkfræðingur Vince. Báðir eru með bestu línurnar í myndinni og Scott dælir dágóðum húmor inn í myndina með frammistöðu sinni. Patrick sýnir vel ávala leik þar sem hann er svalur eins og ísinn næstráðandi. Leikstjórinn Mark Stirton getur verið mjög stoltur af því sem hann hefur náð og sýnir að skosk kvikmyndagerð þarf ekki öll að vera „Kilts and Ceilidhs“ eða „Slums and Drugs“. vera ferskur, hugmyndaríkur og umfram allt mjög fjandi skemmtilegur. Þessi mynd er skosk (með norðausturkeim) í grunninn og lof til leikara og leikstjóra fyrir að halda hreimnum óskertum sem eykur sjarma verksins. Þó að takmarkanir á fjárhagsáætlun sýni af og til (eina bilunin sem ég fann) má búast við. Þessi mynd, leikarar hennar og áhöfn eiga skilið allan þann árangur sem þau fá og svo eitthvað meira. Ég óska ​​Mark og áhöfn hans alls velgengni og þeirra er ferill til að fylgjast mjög vel með.Einkunn - 9/10 Fyrsta skoska vísindaskáldsagan er djörf, fersk og frumleg, algjör sigur.Kvikmyndadómar, fréttir og skoðanir eins og enginn annar plús hinir vikulegu pod-casts.www.fightrunner.co.uk contact@fightrunner.co.uk