Venjulega elska ég lesbíur jafnvel þó þær séu ekki mjög góðar. Ég er hlutdræg, held ég! En þetta er bara gryfjurnar. Já, landslagið og byggingarnar eru fallegar, og það er stutt en fallegt erótískt millispil, en annars er þessi mynd bara algjör tímasóun. Annamarie skiptir á milli þess að grenjast og verða há/grjótuð/hjá mér yfir hvaða eiturlyf eða áfengi sem er hentugt og Ella þolir þessa viðurstyggilegu hegðun á óskiljanlegan hátt í gegnum alla myndina. Við fáum aldrei innsýn í hvers vegna þetta er svona, eða jafnvel hvers vegna Annamarie er svona þunglynd og afturhaldin. Ef það hefði að minnsta kosti verið einhvers konar lokun í (hugsanlega rómantísku? við vitum ekki einu sinni!) sambandið milli þau tvö, gæti hafa verið einhvers konar ánægja. En þó Annamarie spyr Ellu á einum tímapunkti "af hverju elskarðu mig?" Ella viðurkennir þetta ekki einu sinni. Það er aldrei alveg ljóst hvort þetta er eitthvað annað en (illa hagað) lesbía á leiðinlegri vegferð með beinskeyttri konu. Jafnvel samskipti kvennanna tveggja og heimafólksins sem þær hitta á ferðalaginu, sem hefði getað verið líflegt og upplýsandi, eru þess í stað flatir, leiðinlegir og að mestu óskiljanlegir. Það er einn góður brandari í myndinni, þó ég sé viss um að það hafi verið óviljandi. Konurnar ferðast á tveggja sæta Ford coupe með meðalstóru skottinu. En þegar þeir setja upp búðir eru þeir með risastórt tjald, barnarúm, svefnbúnað og jafnvel borð, stól og ritvél! Ofan á það, þegar þeir fara um borð í ferju, sjáum við hrúga af farangri, væntanlega þeirra, væntanlega líka borinn í skottinu á litla Fordinum! Og í gegnum alla myndina sjáum við aldrei eina bensínstöð eða nokkurn stað sem lítur út fyrir að vera í raun og veru með neinn stað til að kaupa bensín. Aðallega ferðast þeir um endalausa kílómetra af auðn eyðimerkur. Svo hvaðan fengu þeir eldsneyti? Það eru kannski ekki of margar lesbískar myndir þarna úti, góðar eða slæmar, en það er fullt sem er betra en þetta og mjög fáar sem eru verri. Skildu þennan eftir í rekkanum.