Það er algjör áskorun að gera kvikmynd um barn sem er étið af villtum vígtennum og móðirin sem er ranglega sökuð um morð fyndið en þvert á móti tekst þetta. Meryl Streep sýnir frammistöðu lífs síns, melódramatískan, yfirvegaðan en með þessari kómísku snilld sem heldur þér hlæjandi jafnvel þegar móðir glímir við hinn endanlega hrylling. að horfa á þetta og já, það er skrýtið val á efni fyrir farsa en í raun og veru hefur mjög lítið af myndinni neitt með það að gera þar sem hún leggur áherslu á að gefa Streep sýningu fyrir áströlsku hreiminn sinn og andlitsskekkjur. Með því að kasta kjaftshöggi á hlutdrægni í fjölmiðlum og tilfinningasemi og lítilsvirðingu fyrir annaðhvort sannleikanum eða siðferði gefst myndinni tækifæri til að draga fram þá áræðni að þessir hlutir séu slæmir.