Hefur þú einhvern tíma horft á kvikmynd, þegar eftir að henni lýkur, veltirðu vinstri þinni fyrir sér hvað í ósköpunum hún snýst um? Jæja, segðu halló við "Scream, Baby, Scream". Það er ekki það að sagan sé flókin eða eitthvað svoleiðis, heldur bara að hún spilist í þremur gjörólíkum hamum...1. Skemmtileg 60s eiturlyfjamynd...2. Mikið ofspiluð sápuópera...og 3. hryllingsmynd (með mjög litlu að "öskra" um). Mér til mikillar undrunar hef ég komist að því að það var skrifað af einum af mínum allra uppáhalds, Larry Cohen. Jæja, ég býst við að jafnvel þeir bestu verði að læra með prufu og mistökum. Þessi „slæma“ mynd hefur sína kosti þegar hún spilar eitthvað eins og eitthvað frá H.G. Lewis (aðeins með minna td). Mestan hluta af stuttum sýningartíma er ansi flott djassatriði að heyrast, og það eru nokkrar eftirminnilegar senur...ein af þeim er þar sem hópur krakka ákveður að gera tilraunir með sýru og taka langan mótorhjólatúr í dýragarðinn. Myndavélarbrögðin sem leikstjórinn notar til að gefa til kynna ofskynjunarástand þeirra er einfaldlega seinþroska, en skemmtileg. Treystu mér þegar ég segi þér, það er engin þörf á að hlaupa út úr húsinu til að ná þessum!