OK ... ég horfi á margar slæmar kvikmyndir. Ég er stoltur af þeirri staðreynd. oft eru nokkrir gimsteinar í sprengjum með B einkunn. En þessi mynd er ein sú versta sem ég hef séð. Mér finnst góð hryllingsmynd...en með söguþræði og tilfinningu fyrir hreyfingu. Opnunaratriðin virtust nokkuð góð. Ágætis tónlist og myndmál. Síðan er gengið niður brekkuna þaðan. Ein aðalpersónan er með fötlun (eyrnasuð sem kallast eyrnasuð). Nú mun þetta aftur hóta að opinbera leyndarmál hans. Þeir gerðu það of mikið í brennidepli í myndinni. Svo það sem hann er með suð í eyrunum og skildi óvart eftir eyrnatappa einhvers staðar þar sem hann hefði ekki átt að vera. Óþarfi að halda áfram að taka það upp. Svo þessi strákur á í ástarsambandi við þessa stelpu og á móteli dettur hún og slær hausnum á endaborðið. Svo í stað þess að láta alla vita af framhjáhaldi hans ákveður hann að henda líkinu. Nú er tvíburasystir hennar að reyna að komast að því hvar hún er og hvað kom fyrir hana. Eftir að hafa séð systur sína aftur og aftur (sem uppvakninga eins og draug) og jafnvel bent beint á staðsetningu líkamans finnur hún hana loksins. Nú er líkið náð og hún er farin að takast á við þann eina grunaða sem drap hana. Það slæma er að hún var ekki með mikið plan. Aðeins til að þykjast vera tvíburi hennar og hitti gaurinn þar sem líkinu var hent. Fíflið trúði ekki einu sinni að hann hefði drepið hana. Svo kemur allt í ljós þarna og þó hún hafi verið með byssu....ná einhvern veginn tekst henni að kyrkja sig. Þannig að síðustu atriði myndarinnar eru af "andanum" hennar og tvíbura hennar sem ganga upp úr vatninu. Svo þú meinar að segja mér í þessari mynd að vondi kallinn vinnur. Og ekki einn heldur tveir saklausir deyja. Góðir hlutir við myndina: myndmál Slæmir hlutir við myndina: tónlistarhljóðbrellur langir og útbreiddir ranghugmyndir í söguþræði lágstigs leiklist frá sumum ekki öllum leikurum