Nauðsynlegt áhorf fyrir alla sem horfa á sjónvarpsfréttir þar sem það getur hjálpað til við að verða aðeins efins, eða jafnvel tortrygginn. Á persónulegum nótum man ég eftir að hafa farið á námskeið fyrir nokkrum árum um að vera í viðtali fyrir sjónvarp - hvað á að gera, hvað á ekki að gera. Leiðbeinendur á námskeiðinu hrifu það á okkur að sjónvarpsfréttir væru "grein af show-biz". Þessi niðurdrepandi skoðun, sem á sennilega enn betur við í dag en þegar hún var gerð, styrkist af þessari mynd. Skiptir engu um heiðarleika blaðamanna, það sem skiptir máli er hæfileikinn til að líta vel út og brosa fallega. Og vertu viss um að þú svitnar ekki fyrir myndavélinni. Samskiptin milli aðalpersónanna þriggja mynda miðpunktinn, hver með sinn metnað, getu og trú. Brooks tekur þennan mismun og setur þá inn í óstöðugt umhverfi sjónvarpsfréttastofu og bætir meira en smá ástaráhuga við blönduna. Niðurstaðan er flókin, þó nokkuð of löng, lýsing á því hvernig við gerum málamiðlanir á hverjum degi til að mæta metnaði okkar og taka aðra með okkur. Það er alltaf skemmtilegt þó lokasenan hafi kannski verið óþörf miðað við allt sem á undan var gengið.