Í þágu áróðurs í seinni heimsstyrjöldinni var Sherlock Holmes færður inn í þáverandi. Ein af niðurstöðunum er „Sherlock Holmes og leynivopnið,“ með aðalhlutverki Holmes, Basil Rathbone, ásamt Nigel Bruce, Lionel Atwill, Dennis Hoey og Kaaren Verne. Það er hlutverk Holmes að afhenda breskum stjórnvöldum vísindamann, Dr. Franz Tobel (William Post Jr.) og vopnahönnun hans áður en Þjóðverjar ná honum. Þegar maðurinn er kominn til Englands eru vandræði hans rétt að byrja. Getur Holmes afkóðað skilaboðin sem Dr. Tobel skildi eftir áður en hann féll í hendur hins grimma Moriarity, bjargað vopninu og hugsanlega vísindamanninum líka? Þetta er áhrifarík Holmes saga sem gerist í andrúmslofti Sviss og myrkva Englands. Þættirnir virkuðu bara vel í dag. Það var ekki vandræðalaust, en þau vandamál höfðu ekkert með tímabilið að gera. Hvers hugmynd var það að gera Watson að hálfviti? Persónusköpun Nigel Bruce - með hjálp og aðstoð handritanna - hefur alltaf verið röng nótan. Ég vil frekar persónusköpun Edward Hardwicke í Jeremy Brett Sherlock Holmes seríunni - þar er hann aðlaðandi, greindur og trúverðugur félagi Holmes. Í Rathbone seríunni er Holmes oft niðurlægjandi og kemur fram við Watson eins og bjánalegan fífl sem hann er. Hins vegar, í þessari tilteknu mynd, hefur Watson tækifæri til að vera mjög hjálpsamur í nokkrum hlutum. Ég viðurkenni að ég er algjör sap fyrir upplestur Rathbone frá Richard II - "...þessi blessaða söguþráður, þessi jörð, þetta England" - ég get Ekki ímyndaðu þér hversu mikið það þýddi fyrir Breta að horfa á myndina árið 1942. Sherlock Holmes þjónaði virkilega tilgangi sínum.