Mjög ungur Ginger Rogers skiptist á snörpum kjaftshöggum við Lyle Talbot, blaðamann keppinautarins, í þessari morðgátu frá Poverty Row kvikmyndaframleiðanda Allied Productions árið 1933. Myndin hefst á því að auðugur kaupsýslumaður tekur haus úr þakgarði háhýsa fjölbýlishúss, eða var það úr íbúð elskhuga? Rogers hefur í raun tvö auðkenni í upphafi myndarinnar, ungfrú Terry, ritara hins látna fórnarlambs, ásamt blaðagrein sinni um Pat Morgan. Hún hringir fyrir mistök beint til Ted Rand (Talbot) í stað umritunarborðs blaðsins, og verður rekin fyrir viðleitni sína þegar yfirmaður hennar kemst að því að hann hefur verið útvegaður. Hér er þraut - hún kemur í ljós við rannsókn lögreglustjórans Russells (Purnell Pratt) á Harkers. dauða að Terry/Morgan hefði verið ráðinn ritari hans í þrjár vikur. Hvers vegna var það nákvæmlega? Eftir það væri skynsamlegt að hún væri þarna fyrir blaðasögu, en áður? Vísbendingum er sleppt varðandi tengsl Harkers við þekktan mafíósa sem býr þægilega í sama fjölbýlishúsi, en aftur, það félag skiptir ekki máli fyrr en það er allt tengt við húsvörðinn Peterson (Harvey Clark). Og hver er að búa til öll símakortin með snáknum sem framkvæmir HSSS, með orðunum „Þú munt heyra það“ klippt og límt undir? Svo virðist sem hvæsandi hljóð snáks hafi verið hljóðið frá ofnakerfi íbúðarhússins, sem Peterson notaði til að senda eitrað gas inn í herbergi hugsanlegra fórnarlamba, eins og frú Coby í íbúðinni fyrir neðan Harker. En sem svar við spurningu sem Russell eftirlitsmaður var settur um dauða frú Coby svaraði hann "að því er virðist" ástæðu kyrkingar. Það eru þessir frekar misvísandi söguþræðir sem gerðu myndina nokkuð ófullnægjandi fyrir mig. Afhjúpun húsvarðarins Peterson sem vonda stráksins í þessu verki kemur undir dálítið hræðilegum kringumstæðum þegar við sjáum hann troða meðvitundarlausum líkama ungfrú Morgan í brennsluofni hússins! Hins vegar, og skorum annað stig gegn samfellu, sjáum við ungfrú Morgan í risastóru kjallaraherbergi þegar Peterson kveikir í ofninum; hún komst undan, en hvernig? Og enn falleg sem mynd. Og hver fær að gera kragann af skjánum ef enginn annar en Milquetoast lögregluþjónninn Wilfred (Arthur Hoyt), sem í upphafsatriði féll yfir eigin fætur inn í herbergi. Því miður, en fyrir alla þá gagnrýnendur sem fundu "A Shriek in the Night" til að vera fullnægjandi whodunit, þá finnst mér að hvaða Charlie Chan mynd sem er á sama tíma sé sannkölluð "The Usual Suspects" í samanburði. Ef þú þarft ástæðu til að sjá myndina, þá væri það Ginger Rogers, en látið þig vita, hún dansar ekki.