Ég sá þessa mynd fyrir um viku síðan og er enn að hugsa um hana. Ég var mjög snortin af þessari mynd. Mér fannst karakterarnir mjög trúverðugir og viðkunnanlegir næstum því að kenna. Eins og í raunveruleikanum þó stundum veldur fólki vonbrigðum, eins og raunin var með Leó, sem þótt mér líkaði við karakterinn hans hefði ég ekki getað orðið fyrir meiri vonbrigðum þegar hann var tilbúinn að stunda óvarið kynlíf þó að hann væri fullkomlega meðvitaður um HIV stöðu sína. Ég varð líka fyrir vonbrigðum með Leó fyrir að hafna lyfinu sem hann stóð til boða og hvernig hann kom fram við Marcel þegar hann ákvað að senda hann heim með lestinni. Ég held að þessi mynd hafi sýnt á mjög raunverulegan hátt hvers vegna HIV-tölur hækka hjá ungum hommum. Þetta er á engan hátt ætlað að níðast á hommum (ég er samkynhneigður) og mjög vel hefði getað verið gerð kvikmynd um ungan hetjulega manneskju sem tekur slæmar ákvarðanir og virðist ómeðvitaður um afleiðingarnar fyrir sjálfan sig og aðra. Eini hluti myndarinnar sem ég gat ekki skilið var hvers vegna (samkynhneigð) fjölskyldan var ekki tilbúin að taka Marcel með í veikindum Leo að því marki að hann leyfði honum ekki að fara í jarðarförina. Ég held að stærstu skilaboðin frá þessari mynd séu að hvort sem er samkynhneigður eða gagnkynhneigður, EKKI HAFA ÓVERND KYN!