Gamall maður er á hjóli sínu eftir þorpsvegi þegar bíll kemur út úr engu, slær hann dauður niður og heldur áfram að keyra. Restin af myndinni fer í að uppgötva hver lamdi hann, hvers vegna hann var laminn og hvaða afleiðingar þetta morð mun hafa á restina af þorpinu. Separate Lies er mjög bresk mynd. Ég er ekki að segja að akstursslys séu sérstaklega breskt fyrirbæri, en það hvernig allir bregðast við þessum harmleik er mjög breskt. Tom Wilkinson leikur James Manning, vinnusaman, virðulegan borgara með „stíft-upper-lip“ viðhorf til harmleiks. Eiginkona hans Anne (Emily Watson), sem er tuttugu árum yngri en eiginmaður hennar, er tilfinningaríkari, hvatvísari og líklegri til leiklistar. Maðurinn sem virkilega kryddar lífið í þessu syfjaða þorpi er playboy milljónamæringurinn William Bule, leikinn af djöfullega djöfullega Rupert Everett (flestir bandarískir áhorfendur munu að eilífu muna eftir honum sem homma vinkonu Juliu Roberts sem stal algjörlega hverri senu í My Best Friend's Wedding). Í Separate Lies er Everett grimmur, kaldur og eigingjarn, en hann er algjör sprengja á skjánum. Nei, það er ekki svo spennandi kvikmyndatitill (Aðskildar lygar hvernig enduðu þeir með þennan lata og gleymanlega titil? Voru þeir bara ekki með markaðsteymi? Var þeim alveg sama um að fá fólk til að sjá þessa mynd?), en fyrir utan titilinn er hjartnæmt drama um mátt fyrirgefningarinnar.