Frá huga Robert Bloch, af "Psycho" frægð, koma fjórar sögur af snúinni skelfingu í þessari Amicus safnmynd, sem, þó að hún sé ekki alveg eins skemmtileg eða skelfileg, eins og ég hefði viljað, veitir samt ágætis tegund afþreyingar. .Það er tengt við sögu um mjög efins einkaspæjara í Scotland Yard (John Bennett) sem er að rannsaka hvarf áberandi leikara; honum hefur verið bent á að þetta mál sé tengt nokkrum öðrum við húsið sem þau áttu sér stað í, og myndin okkar er í gangi."Method for Murder" hefur rithöfundinn Charles Hillyer (alltaf yndislegi Denholm Elliott) reimt af nýjustu skáldskaparverki sínu. , sem virðist hafa vaknað til lífsins. Þessi þáttaröð hefur nokkur góð súrrealísk og frekar spennuþrungin augnablik, og hún er háð af þokkalega skemmtilegri opinberun og uppsögn."Waxworks" með hryllingstáknið Peter Cushing í hlutverki verðbréfamiðlarans Philip Grayson á eftirlaunum, sem ásamt gamla vininum Neville Rogers (Joss Ackland) verður heltekinn með mynd af fallegri konu sem fannst á makabre vaxsafni. Áhrifaríkust í þessum þætti er draumaröðin, þó það sé frábært eins og alltaf að horfa á Cushing. Lokamyndirnar sem kynntar eru fyrir okkur í þessari sögu eru frekar átakanlegar."Sweets to the Sweet" sýnir aðra vinsæla hryllingsstjörnu, Christopher Lee, sem John Reid, sem dekrar ekki of mikið við krúttlegu moppubarnið Jane (Chloe Franks). góðvild, og það er undir nýjum félaga / kennara Ann Norton (Nyree Dawn Porter) komið að finna út hvers vegna. Leyndardómur þessa tiltekna þáttar er meðhöndlaður frábærlega; kvikmyndaframleiðendurnir rétta ekki hendinni af viti svo það verður meira áfall þegar við fáum allan sannleikann um þessa óhamingjusömu fjölskyldu. „Deyjandi“ augnablikin eru sérstaklega hræðileg." The Cloak" er með beinustu gamanmynd af þessum fjórum; Jon Pertwee, einn af mörgum leikurum sem hafa leikið hlutverk Dr. Who í gegnum árin, er mjög skemmtilegur sem hégómleg, skapmikil hryllingsmyndastjarna (reyndar er hann hápunktur þessarar sögu) sem reið yfir skortinn. af gæðum í nýjustu lággjaldamynd sinni, fer út og kaupir sína eigin kápu. Sagði skikkjan hefur undarlega krafta, sem ég þori ekki að opinbera hér. Sexy Ingrid Pitt er kærkomin nærvera sem félagi Pertwees; eitt dásamlegt dæmi um húmorinn hér er vitandi stubbur sem tekinn er í engan annan en Christopher Lee! Lokasögunni lýkur síðan á fyrirsjáanlegan en samt áhrifaríkan hátt þar sem Holloway rannsóknarlögreglumaður kemst að því að hann hefði átt að taka öllum viðvörunum sem gefið var honum meira "The House That Dipped Blood" er undirstrikað af óvenjulegu, sláandi og hrollvekjandi skori Michael Dress og er skemmtileg blanda af sögum; Þó ég hafi ekki alveg eins gaman af því og td "Tales from the Crypt", þá er það samt góð skemmtun. Vel leikstýrð af Peter Duffell, hún færist hægt en örugglega í átt að hverri hrollvekjandi niðurstöðu sinni og er vissulega góð mynd af sinni gerð.7/10