Þrátt fyrir að myndin sé greinilega dagsett, geta áhorfendur samt auðveldlega samsamað sig neyð hins ömurlega Busters í þessari tímalausu og mjög fyndnu undirmálssögu. Buster berst gegn óvinsælum líkum á þremur mismunandi tímum: steinöld, rómverska öld og nútímaöld, leikur næstum sömu persónuna með aðeins breyttu umhverfi til að hjálpa okkur að bera kennsl á mismunandi „aldir“. Í þessari mynd sjáum við eina af elstu kómísku lýsingunum á "hellismanninum" staðalímyndinni, sem vinnur ást sína ekki með rómantík heldur með grófu valdi, auk fyndna ívafi á rómverskum skylmingaþrælum, tveimur grínískum sketsum sem eru löngu áður en skopstælingar eins og "History of the World: Part I" eftir Mel Brooks. Undirliggjandi þema myndarinnar er einfalt en þó sannfærandi: Þó að tímarnir hafi breyst, stöndum við enn frammi fyrir sömu baráttunni, jafnvel í nútímanum og við börðumst á forsögulegum tímum til að „vinna stúlkuna“ (hafðu þetta í huga er þema Ameríku 1923, tíma þegar chauvinismi var enn í tísku). Það er áhugavert að skoða þessa mynd rúmlega áttatíu árum síðar og íhuga hversu stórkostlega hlutirnir hafa breyst frá „nútíma“ myndarinnar til þessa.