Anton Newcombe og Courtney Taylor eru vinir, þeir eru báðir aðalhlutverkin í eigin hljómsveit; Anton með The Brian Jonestown Massacre og Courtney með The Dandy Warhols. Það sem er áhugavert við vináttu þeirra er að þeir eru keppinautar; það er ástarhaturssamband. Stundum heyrirðu þau bæði hrósa hvor öðrum, en á næstu sekúndu eru þau að kvarta yfir því hversu heimskir og uppteknir þeir eru. Þó að Dandy Warhols hafi náð viðskiptalegum árangri, var BJM enn fastur í neðanjarðarsenunni; og ekki að ástæðulausu. Áherslan á Dig! er meira gagnvart Anton og BJM, þar sem þeir hafa miklu meira efni. Þeir eru vanvirkasta hljómsveitin. Á tónleikum munu þeir berjast og skella hver öðrum. Anton mun lemja aðra meðlimi ef honum finnst þeir ekki standa sig rétt. Með magni fíkniefna og áfengis sem þeir neyta, var barátta alltaf að bíða eftir að gerast. Þú veist hvernig fólk fer á bílamót bara til að sjá hvort stórt bílslys gerist; þess vegna myndi fólk fara á tónleikana sína, fyrir slagsmálin. Anton er mjög óstöðugur. Hann telur sig alltaf vera tónlistarmessías, hann vill breyta tónlist og skapa byltingu, en hann gæti aldrei komist út úr neðanjarðarlestinni. Hann er mjög hæfileikaríkur tónlistarmaður, það er ótrúlegt hversu mörg hljóðfæri hann getur spilað og með slíkri kunnáttu. En galli hans er að hann getur ekki flúið heiminn sem hann skapaði; afkastamikill tónlistarmaður fastur í svartholi eiturlyf, áfengi og þunglyndi. Hinum megin áttu Dandy Warhol-hjónin sín eigin vandræði. Þeir náðu ekki miklum árangri með fyrstu plötu sína og voru stöðugt að berjast við útgáfufyrirtækið sitt. En þeir náðu miklum árangri í Evrópu. En Courtney sogast sífellt aftur inn í heim Antons. Það er athyglisvert að bæði Anton og Courtney höfðu það sem hinn þurfti. Courtney vildi alltaf vera tónlistarlega hæfileikaríkur sem Anton, þó Anton myndi ekki segja það, hann þurfti þann viðskiptalega velgengni sem Dandy's náðu til að gera byltingu sína. Á sjö ára námskeiðinu fylgdi kvikmyndahópurinn þessum tveimur hljómsveitum, það er mikið af myndefni. Það er aldrei leiðinleg stund í Dig!. Það er stöðugt á hreyfingu þar sem það hefur ekki tíma til að hægja á sér þar sem það hefur of mikið að segja, sjö ára sögusagn á 1 klst og 45 mín er erfitt starf. Ondi Timoner hefur gert frábært starf við að setja saman eina bestu tónlistarheimildarmynd sem fær þig til að vilja alltaf meira. Jafnvel ef þér líkar ekki við hljómsveitirnar á það samt skilið að skoða; það fer yfir tónlistina til að sýna frábæra sögu um árangursríka mistök. Þú munt ekki verða fyrir vonbrigðum.