Bara að grínast. Jon Voight er að leita að grænni haga í formi kjaftæðis í New York borg og er ungur bjartsýniskóreki (nánast Forest Gump-eins) Joe Buck frá Texas. Það tekur ekki langan tíma fyrir Stóra eplið að gleypa hann og metnað hans miskunnarlaust í heilu lagi og mjög fljótlega er Joe skotmark bæði kulda New York-búa og galla frá götuþrjótum þess. Í ljósi þess að hann er hreinn í hjarta sínu, vorkennir hann einum af þessum þrjótum, Ratso Rizzo (Dustin Hoffman) og flytur síðar til hans í flakinu af íbúð sinni og þeir tveir eiga í bókstaflegri baráttu við að lifa af. best lýst sem annað hvort tragísk gamanmynd eða kómísk harmleik að mínu mati. Þetta er umfram allt falleg mynd sem er stílhrein í því að fanga hippa-stemningu nútímans seint á sjöunda áratugnum með skyldubundinni hvimleiða Warhol-partýkvikmyndatöku og setja hana saman við ofur-þéttbýli New York borg. Myndin troðar Cowboy Joe Buck einhvers staðar á milli og undirstrikar þar með óviðkomandi stöðu hans. Við finnum fyrir baráttu hans við að passa inn, en líka fyrir að fá bara nægan pening til að fæða Ratso Rizzo. Midnight Cowboy fékk tár í augun þar sem hann er líka ríkur af efni og gefur mikið af hjarta. Ég ímynda mér að þessi mynd hljóti að hafa veitt bæði Forest Gump innblástur með hjartahreinu og óviðkomandi aðalpersónu sinni og að vissu leyti Crocodile Dundee myndirnar þar sem hún fjallar um nánast nákvæmlega sömu tegund húmors - andstæður á milli landa- kúrekar og klókir New York heimsborgarar. Mjög sannfærandi og tilkomumikil skapandi mynd sem ég mæli eindregið með.8.5/10