Það sem ég get sagt um þessa mynd er að það er frábært að sjá svona mörg asísk andlit. Það sem mér líkaði ekki við myndina var að hún var full af staðalmyndum um hvað dæmigerðar kynþáttapersónur myndu gera í hlutverki sínu. Asíska stúlkan án sjálfstrausts sem þarf að leika einhvern annan til að komast áfram, hvíti gaurinn sem er hrifinn af asískri menningu og kýs að skilja hvíta heiminn sinn eftir fyrir land gula og "halda því alvöru" svarta leigubílstjóranum. Auk þess var allt kók, shanghai tang og dunkin kleinuhringir vörustaðsetning aðeins of augljós. Söguþráðurinn sjálfur var skemmtilegur en nokkurn veginn hvernig ég hélt að sagan myndi leysast upp. Svo aftur þegar þú horfir á rómantískar gamanmyndir er ekki hægt að búast við miklu en aftur hefði ég viljað vera hissa að minnsta kosti einu sinni. Foreldrarnir eru besti hluti myndarinnar.