Ég lenti í þessu fyrir tilviljun. Ég var heima hjá vini mínum og hann var nýbyrjaður að horfa á það, svo ég settist niður og hugsaði um að við myndum skjóta golunni á meðan þetta lék í bakgrunni. Hins vegar, á nokkrum sekúndum, var ég á kafi í þessu docu-drama og við eyddum báðir restinni af tímanum í algjörlega einbeitingu að þessu og að segja ekki orð hvor við annan. Ég þekkti aldrei söguna af fyrstu sólókeppni snekkju um allan heim, hvað þá hörmulega atburði tilraunar eins manns gegn ólíkindum, sem ætlaði að vera endurlausn hans fyrir allar ófarir hans í lífinu, en endar að lokum með því að verða dæmi um þá. Þar sem ég vissi ekki af sögunni horfði ég á þetta af sama ákafa og ég ímynda mér þá sem voru að lesa um hlaupið á þeim tíma sem það gerðist, uppteknir af því sem var að gerast og fúsir eftir frekari upplýsingum, í von um að eini áhugamaðurinn væri Þegar ég ætlaði að rífa þetta upp á móti líkunum og sigra atvinnumennina, sem gerir átakanlega útúrsnúninga sögunnar enn hörmulegri, mér fannst ég lifa söguna. Sagan er sögð af mikilli alúð og viðmælendur hafa greinilega haft tíma til að velta fyrir sér harmleiknum, sem gefur mikla innsýn, en er líka andstæða við skjalasafnið af viðtölum á þeim tíma sem harmleikurinn átti sér stað, upptökur og ljósmyndir einmana sjómannanna eru einnig frábærlega notaðar og innsýn í hugarheim sjómanna. sjómenn og hvernig einsemd hafði áhrif á þá var frábært. Ég er hneykslaður yfir því að þessi saga er ekki þekktari eða hefur verið breytt í kvikmynd, en líka þakklát. Þakklát fyrir að við höfum þessa drama-heimildarmynd til að segja söguna frá þeim sem þekktu manninn, í stað einhverrar óskýrrar kvikmyndaaðlögunar, og þakklát fyrir að ég náði þessum gimsteini kvikmyndar fyrir algjöra tilviljun. Það verður að sjá, hvort sem þér líkar við heimildarmyndir eða ekki.