Uppnámslaus gamanmynd þar sem grínistinn Mark Blankfield sýnir Jekyll sem þéttan lækni sem er mjög skuldbundinn til rannsókna sinna. Þegar hann er búinn að hrjóta tilraunaformúluna sína hefur hann breyst í landslagsgleypandi Hyde, sem veldur endalausum vandamálum fyrir alla í kringum hann. Þetta kom mér skemmtilega á óvart. Það hefur sannarlega geðveikt, vitlaus nálgun; það er á fullu með hvern svívirðilega heimskulegan en óneitanlega bráðfyndinn brandara á eftir öðrum. Skemmtilegar línur og sjónarspil eru í ríkum mæli; Blankfield leikur hvert hlutverk fyrir allt sem það er þess virði. Einn hápunktur hefur Hyde að springa í söng; "Hyde's Got Nothing to Hyde" er frekar grípandi og enn núna heyri ég það í hausnum á mér. Hápunkturinn gengur meira að segja svo langt að skemma gamlar svart-hvítar hryllingsmyndir. Aukahópurinn er líka ansi fjörugur, með Bess Armstrong í hlutverki hinnar siðlausu unnustu Mary, Krista Errickson í hlutverki hinnar spræku Ivy og Tim Thomerson sem prýðilega lækninn Knute Lanyon. . Ég vildi óska ​​að hægt hefði verið að gera meira með persónu Thomersons, þar sem ég er aðdáandi mannsins, en það er alltaf gaman að sjá hann í einhverju. Mikill fjöldi kunnuglegra andlita skrúðganga fyrir myndavélina: Cassandra "Elvira" Peterson, Peter Brocco, Liz Sheridan, George Wendt, Michael Ensign, John Dennis Johnston, Art La Fleur, Lin Shaye og George Chakiris í hlutverki sínu. þessi hvað sem það kostar. En fyrir þá sem hafa gaman af brjáluðum, pólitískt ranghugmyndum og glaðværum dónalegum tíma, gæti þetta bara gert gæfumuninn. Einn af bestu bitunum er geymdur til hins síðasta.8/10