Ég er ánægður með að þetta sé fáanlegt á DVD núna. Þessi mynd er frábært dæmi um sigur innihalds og stíls yfir tómhausa blikkandi ljósum og stöðugum hávaða. Í meginatriðum, ef þú ert með stutta athygli eða skortir vitsmuni og ímyndunarafl til að taka þátt í bókmenntalegum frásögnum, mun þér ekki líka við þetta kvikmynd. Ástæðurnar fyrir þessu eru frekar einfaldar, en því miður sjaldan náð: Matthew Jacobs hefur unnið frábært starf við að flytja söguna um skáldsögu Catherine Storr, 'Marianne Dreams', í handrit. Ó öfundsvert verkefni vita eflaust allir sem hafa séð kvikmynd úr bók. þeir leggja sig fram við leiklistina! Ég veit, ég veit, að leikarar sem vinna vinnuna sína og leika í stað þess að grípa til þess að rjúka brjálæðislega í myndavélarlinsuna þar sem kaleiðósjá af bílaeltingum, sprengingum og eldslagsátökum brjótast út í kringum þá er sannarlega sjaldgæft skemmtun, en það gerist í raun í þessu kvikmynd. Þetta færir mig að lokaástæðunni fyrir því að þetta er kvikmynd fyrir hugmyndaríkan hugsuðan en ekki skeið-fóðraðan blaðalesara - Fyrir utan traust handrit, leikstjórn og leik byggir hún á andrúmslofti, spennu og óbeinum hryllingi. Ef það á að flokka það sem hrylling, þá er kynningin á 'Paper House' meira í æð Sófóklesar en Tobe Hooper. Að lokum, ef þér líkar við mikið af hávaða, sprengingum, stöðugum skurðum og björtum blikkandi litum' Það væri betra að horfa á 'Transformers', en ef þér líkar við spennusögu sem þróast í gegnum hæfileikaríka og áhrifaríka notkun á frásögnum án þess að móðga gáfurnar þínar með því að nauðfóðra þig með kakófónískri vitleysu þá gæti þetta bara verið þitt mál.