Dæmigerð Lanza-mynd sem hafði takmarkaða aðdráttarafl áhorfenda með veikum söguþræði sem var settur saman einfaldlega til að réttlæta MGM samning Lanza á þeim tíma. Eins og greint var frá af meðlimnum Lastliberal (hér að ofan) þoldi Grayson ekki Lanza vegna ruddalegra framfara hans í garð hennar af ( og stundum á) myndavél. Þar að auki var óþolandi háttsemi hans og sífelld áfengislykt í andliti hennar í atriðum sem þau gerðu saman. Eftir að hafa gert aðra (og síðustu) myndina sína saman, "Toast of New Orleans", strunsaði hin venjulega hljóðláta Grayson inn á skrifstofu Louie B. Mayer og sagði honum með berum orðum að hún myndi aldrei vinna með Lanza aftur tímabil. Mayer taldi að Grayson væri miklu meira virði fyrir MGM en Lanza, svo yfirlýsing Grayson festist. Grayson hélt áfram að leika í fjölda vinsælra (og mun arðbærari) söngleikja með Howard Keel og fleirum. Síðar á ævinni þegar hún var beðin um að bera saman Lanza og Keel var svarið hennar að það væri enginn samanburður á milli þeirra og að Keel væri frábært að vinna með og hefði miklu meira aðdráttarafl til „alvöru fólksins“ í áhorfendum.