Ég las fyrst um Left Behind seríuna fyrir nokkrum mánuðum síðan og skrifaði huga minn til að skoða hana þar sem ég hef áhuga á því hvernig trúarbrögð eru notuð til að stjórna fólki í okkar sífellt hatursfulla heimi, svo ímyndaðu þér undrun mína og gleði þegar Ég fann eintak af Left Behind : World at War á bókasafni mínu á staðnum, sem er saklaus meðal stórra hagkvæmra hasarmynda. Nú sem kvikmynd er hún afar léleg. Leikurinn er beint úr grunnskólaframleiðslu og „sérbrellurnar“ hefðu litið út fyrir að vera gamlar í byrjun tíunda áratugarins. Þar sem sagan væri þriðji hluti þáttaraðar væri sagan óskiljanleg fyrir alla sem hefðu ekki séð eða lesið um hinar Left Behind myndirnar, og jafnvel með fyrri þekkingu mína var hún enn frekar hlæjandi. Á trúarlega sviðinu, held ég ekki. allir sem ekki voru þegar fullir af anda drottins myndu finna hvað sem er í myndinni til að sannfæra þá um að breyta háttum sínum. Hvernig áttu að óttast andkristinn þegar hann er með rússneskan grínhreim og það versta í krafti hans er einhver aumkunarverður CGI? Hins vegar er aðalvandamálið mitt við þessa mynd sú grímulausa tilraun til að reyna að blekkja fólk til að trúa því að hún sé stór. budget hasarmynd. Þegar ég tók upp kassann og las spjallið tók ég strax eftir einhverju skrítnu...hvergi á umbúðunum var minnst á hið sanna eðli þessarar myndar. Einhverjum sem ekki vissi það myndi virka í öllum tilgangi að Left Behind: World at War væri ekkert öðruvísi en nýjasta Tom Clancey. Á eintakinu sem ég leigði stóð heldur ekki neitt um að hún væri sú þriðja í röðinni. Miðað við alla forsendu seríunnar er sú að Andkristur hafi blekkt allan heiminn, finnst mér afar hræsnilegt að kvikmyndaframleiðendur hafi reynt að blekkja. mig TVISVAR áður en ég fékk meira að segja á móti! Ef þú ert svona staðfastur í trú þinni, hvers vegna þá ekki að vera heiðarlegur um það? Staðreyndin er einfaldlega sú að hefði þetta ekki verið „kristin“ mynd með innbyggðum aðdáendahópi sem henni fylgir, efast ég alvarlega um að hún hefði nokkurn tíma séð dagsljósið. Ef Cloud Ten væri að vonast til þess að ég myndi sjá villu veganna og gefa mig Guði, er ég hræddur um að segja að ég hefði dáið úr leiðindum og/eða hlegið mig til dauða áður en ég hefði nokkurn tíma tækifæri til þess.