„Rabbit Seasoning“ eftir Chuck Jones, sú önnur í hinum vinsæla veiðiþríleik, er oft talin vera sú besta af þessum þremur. Þó að mér finnist nánast ómögulegt að velja á milli þessa tríós af frábærum teiknimyndum, verð ég að viðurkenna að 'Rabbit Seasoning' er fínlegasta handritið. Hér er áhersla lögð á tungumálið þar sem Bugs og Daffy fara í gegnum röð flókinna samræðna í hinni stóru hefð Abbot og Costello 'Who's on next' rútínu. Sem langtíma aðdáandi Daffy hef ég alltaf verið ánægður með veiðiþríleikinn vegna þess að það er stöðugt Daffy sem fær allar bestu línurnar (hið fræga "fornafnsvandræði" er ein af klassískum sögum allra tíma) og gerir mest af verkinu. Bugs leikur hlutverk svalur manipulator á meðan Elmer, eins og alltaf, er ruglaður blekkjan. Hluti af því sem gerir veiðiþríleikinn svo skemmtilegan er að Daffy og Elmer eru svo lítil ógn við Bugs að hann er í rauninni bara að sparka til baka og hlæja aðeins. Elmer fellur í hverja gildru sem lagður er fyrir hann en það er greyið gamli Daffy sem kemur verst út, er skotinn í andlitið aftur og aftur, goggurinn hans endar í æ fáránlegri stellingum. Þetta byggir allt á hinni óumflýjanlegu hápunktsyfirlýsingu „Þú ert fyrirlitlegur“. Eins flókið dæmi um óaðfinnanlega tímasetningu Chuck Jones og þú munt rekast á, 'Rabbit Seasoning' er sannkölluð klassík.