Ég vissi að samantekt mín myndi ná þér. Hvernig er þessi mynd eins og Pet Rock and Disco?! Jæja, nema þú hafir lifað í gegnum 1970 eða 80, geturðu líklega ekki skilið AFHVERJU einhver myndi vilja nýja kók eða eiga Pet Rock (og satt að segja, að minnsta kosti í tilfelli Pet Rocks, þá skil ég það ENN ekki alveg ). Þetta eru bara nokkrir hlutir sem virtust skynsamlegir á þeim tíma en trufla yngri kynslóðina í raun. Sama má segja um Kay Kyser og hljómsveit hans. Á þeim tíma (aðallega á fjórða áratugnum) voru þeir mjög vinsælir og höfðu nógu mikinn slagkraft til að stúdíóið lék þá með Boris Karloff, Bela Lugosi OG Peter Lorre í þessari mynd. Samt, ef þú lifðir ekki á þeim tíma (það var langt fyrir mína tíð), veltirðu fyrir þér hvers vegna einhverjum líkaði svona "skemmtun". Þegar öllu er á botninn hvolft eru Kyser og hljómsveitarfélagar hans ótrúlega andstyggilegir og húmor þeirra er mjög, mjög breiður (þ.e.a.s. óvandaður og cheesy). Satt að segja þoldi ég ekki uppátæki þeirra né skildi ég að það væru bara of mörg tónlistarnúmer í myndinni. Vegna þessara þátta fékk frábæra aukahlutverkið aftursæti og aðdáendur þessara leikara verða líklega fyrir vonbrigðum. Myndin felur í sér að Kyser og hljómsveitin koma í höfðingjasetur þar sem ung kona og vitlaus frænka hennar búa. Þegar þangað er komið er brúin skoluð út og undarlegar uppákomur hefjast. Að lokum nær það hámarki í nokkrum tilraunum á líf Sallyar og seance (svona). Þetta er allt leikið til að hlæja - og þetta er í raun ekki hryllingsmynd þrátt fyrir leikarahópinn. Á heildina litið er þetta þokkaleg skemmtun í besta falli. Sem Lugosi og Karloff aðdáandi fannst mér ég vera svikinn að þurfa að horfa á Kyser og hnakkana hans.