Í fyrstu hélt ég að ég myndi ekki elska þessa mynd, en eftir því sem leið á hana varð hún betri og betri. Ég elska tónlist og ég var hrifinn af því hversu vel Cage gat falsað hreyfingarnar við að spila á mandólín. Sonur minn var með mér og honum líkar líka vel við myndina fyrir tónlistina og söguna og hvernig sagan þróaðist --- og sýnir hægt og rólega hvernig Corelli vann hjarta stelpunnar. Leikurinn og sagan voru bæði vel gerð og vel leikstýrð. Í fyrstu var hroki Corelli pirrandi, en fljótlega jókst hann á þér. Snúningarnir í söguþræðinum voru heillandi, sérstaklega samskiptin við Þjóðverja. Ég myndi vilja sjá þetta aftur til að fylgjast með öllum hliðarflötunum. Mig langar líka að kaupa hljóðlagið til að heyra tónlistina aftur.