Þetta var átakanlega léleg mynd og ég bókstaflega gabbaði í fyrsta skipti sem ég sá Bláskjásbrúðurnar. Ímyndaðu þér verstu Blue Screen tæknibrellurnar sem þú hefur séð, gerðu það einhvern veginn miklu verra og sameinaðu þetta svo illa gerðum, gúmmí- og Play-doh brúðum sem líta út eins og eitthvað úr hálfþroskaðri myndlistartíma í leikskólanum. Bættu svo við einhverju öskrandi, Yngwie Malmstein-esquire, melódískt-metal gítarsóló sem er allt of hátt og endist allt of lengi. Heildarmyndin er alveg hræðileg og lætur "Feeders" líta út eins og "Rashomon." Hún er ein versta mynd sem ég hef séð, þar sem hver einasta mælanlega mælikvarða snýst döpur niður á við, líkt og vatnsheldur kurl í eilífri, hægum hringiðu brotnu Rest Stop salerni. Engu að síður má kvikmynd eins og "Actium Maximus" ekki missa af slæmum kvikmyndaframleiðendum, jafnvel þó ekki sé nema með því að fletta upp klippum á YouTube eða einhvers staðar. Þessi mynd er svolítið augnopnari, ef þú getur þolað ferðina. Ég held að þessi leikstjóri gæti þó verið geðsjúkur, sem er svolítið niðurlægjandi. Þegar þú horfir á hann ræða verkefnið færðu þá tilfinningu að hann trúi því sannarlega að hann hafi búið til eitthvað dásamlegt. Ég býst við að hann sé "Star Wars krakki" gonzo kvikmyndagerðarmanna. Þvílíkt klúður. :-)