að miðla í kvikmyndum mikilvæga hluti lífsins - eins og hvað er lífið, hefur það merkingu? - er hreint út sagt ómögulegt. Auðvitað eru möguleg svör við þessum spurningum sýnd í hverri kvikmynd (sögu), en samskipti þurfa beina skírskotun til meðvitundar. Þetta gerist ef inntak frá skynfærum yfirgnæfir "inntak" frá huga okkar, þ.e.a.s. hugsunum okkar. Fáir leikstjórar vita hvernig á að miðla mikilvægum hlutum. Tarkovsky, er einn. "Stalker" hans sýnir myndir af tilverunni, miðlar lífinu eins og það sýnir sig og sleppur samt úr huga þínum. Ég held að De Zee og De Graaff geri það sama.