Kóresk „rómantík“ um eiganda myndavélaverslunar sem greinist með banvænan sjúkdóm. Þegar hann gengur í daglega rútínu og undirbýr endalokin kynnist hann ungri stúlku sem er viðskiptavinur. Vinátta og rómantík eykst, þótt hvorugt lýsi yfir neinni væntumþykju til hins. Góð mynd er ólík öllu sem þú munt líklega sjá endurgerð í Ameríku einfaldlega vegna þess að kvikmyndaverin myndu krefjast þess að „parið“ bregðist við tilfinningum sínum. Hann mun ekki segja neitt vegna þess að hann á ekki svo langan tíma eftir að lifa, hún gerir það ekki vegna þess að það er ekki það sem er gert og hann svarar ekki eins og hún heldur að hann ætti að gera. Auðvitað er þetta miklu flóknara en ég er að gera það út fyrir að vera og í fullri hreinskilni er það eitthvað sem þú ættir að uppgötva sjálfur. Er það frábær mynd? Nei, en það er gott sem mun hreyfa þig tilfinningalega. Lokalínur myndarinnar elta mig enn: "Ég vissi alltaf að ástin myndi dofna eins og ljósmynd - en þú verður áfram í hjarta mínu eins og þú ert á síðustu stundu minni. Takk og bless". Það kann að virðast skrýtið úr samhengi en í samhengi myndarinnar er það mjög áhrifamikið.