George Raft sem Steve Brodie, áhyggjulausa, dansandi fjárhættuspilarann ​​sem getur aldrei neitað um að þora, er keppt á móti hinum lummandi, tilfinningaríka Chuck Connors (Wallace Beery). "Swipes" (Jackie Cooper, heill með kettlingum!) og heimilislausa Lucy Calhoun, saklaus utanbæjarfólk með metnað til að verða rithöfundur. Í þessari karlrembumenningu fara samskipti að mestu fram í formi ofbeldis (maður sér hvers vegna THE BOWERY er í uppáhaldi hjá Martin Scorsese). Sprengjandi vindlar veita hlaupandi gagg. „Swipes“ hefur gaman af því að kasta steinum í gegnum glugga í Kínahverfinu og kveikja í einu sinni í þvottahúsi. (Samtímis koma sjálfboðaliða slökkviliðsfyrirtækja bæði Brodies og Beery leiðir til slagsmála, þar sem byggingin brennur til grunna.) Beery sýgur vandræðalega erfiða stúlku og slær alla sem eru ósammála honum, þar á meðal Brodie, sem hann sigrar, í hnefabardagi að næturlagi á bryggju, til að ná aftur stjórn á salnum sínum, tapaði á veðmáli um að Brodie myndi ekki hafa hugrekki til að hoppa af Brooklyn brúnni. (Brodie tekur þó stökkið, en aðeins vegna þess að undirferli með dúllu mistakast á síðustu stundu.)Eins og venjulega fyllir Walsh rammann af smáatriðum og sýnir með ánægju daglegt líf hryggsins; syngjandi þjónar, barmenn sem leggja í einelti, hórur úr sjálfsvígshöllinni sem hrúgast inn í Black Maríu, klæðskera sem hengja saman óheppna hnakka af götunni og neyða þá til að kaupa jakkaföt sem þeir vilja ekki. Lítil en aðdáunarverð mynd.