Kjálkinn minn datt svo oft við að horfa á þessa mynd, ég er með marbletti. Allt í lagi, að vísu bjóst ég ekki við gæðum til dæmis The Others eða jafnvel Thirteen Ghosts (hin nýja, sem var bara hræðileg og ber enn höfuð og herðar yfir þessa geðveiki). Einhver annar tók eftir þunnu persónunum...ég myndi ekki kalla þær "þunnar". „Þunnt“ gefur til kynna að það gæti verið eitthvað að þeim. Hvað með nánast engin? Í engri sérstakri röð höfum við: The Girl Who Will Scream; Bandaríkjamaðurinn sem mun átta sig á því; The Macho Guy sem mun bara bull í gegnum allt þar til hann verður drepinn: Viti svarti maðurinn sem mun deyja snemma; Aukagaurinn sem er þarna til að deyja fyrstur; Aukakonan sem er þarna til að leika hörku. Það er það. Þetta er persónulistinn þinn og það er það sem þeir eru og það sem þeir eru eftir frá upphafi til enda. Ef þeir væru „þunnir“ gætu þeir að minnsta kosti breyst aðeins frá upphafi til enda. En þeir gera það ekki. Jæja, allt í lagi, bandaríski gaurinn ákveður að hann verði áfram með vettvangsvinnuna í lokin og öskrandi stelpan fer aftur hvert sem hún kom. Það er breytingin. Að öðru leyti hegða þeir sér allir samkvæmt hlutverkum sínum og svíkja sjaldan neinar raunverulegar tilfinningar þegar þeir mæta loksins ógninni. Nú fá framleiðendur leikmuni fyrir frumlega ógn, mun ég segja. Ég hafði skilið að sagan yrði „Sjálfti“ en með maurum í stað risaorma. Ég gef höfundinum kredit: þetta eru mjög flottir, mjög ógnvekjandi maurar og það sem þeir gera við bein er frábært. (Í fyrsta skipti sem „beinasnillingurinn“ birtist viðurkenni ég að ég hoppaði nokkra fet.) Því miður verður mjög flott hugmynd að Alien in the Desert mjög fljótt. Við fáum mikið af athugasemdum um maura sem kunna að vera sannar eða ekki, en við fáum ekki mikið af goðafræðinni sem ógnin byggir á. Og við fáum allar skrímslamyndaklisjur sem gerðar hafa verið. Fólk fer á staði sem það veit að það ætti ekki að gera og þegar það hefur enga haldbæra ástæðu til þess. Morónískar persónur reyna að hindra hetjurnar okkar og deyja fyrir það. Ein persóna gerir tvöfalda skyldu sem "vísindamaður sem vill ekki drepa skrímslið heldur rannsaka það". Mjög flott græja er aðeins kynnt til að Bandaríkjamaðurinn geti sagt öllum eitthvað um maura sem ég vona að allir viti samt. Þá er græjan biluð. Hetjurnar okkar verða uppiskroppa með það eina sem getur haldið ógninni í skefjum. Og svo er það síðasta, pirrandi augnablikið þegar við vitum að ógnin er enn með okkur - og veltum fyrir okkur nákvæmlega hvað og hvernig hey hetjan eða kvenhetjan komst með það. Það gerir allt sem á undan var ónýtt og rangt. Þrjár stjörnur fyrir flotta notkun á maurum og beinum. Alls ekkert fyrir klisjur, klunnalegar samræður og daufa perupersónur.