Allir hafa þegar tjáð sig um þá augljósu staðreynd að fyrstu athugasemdirnar voru augljóslega frá fólki sem annað hvort átti hlut í myndinni eða átti vini/fjölskyldu sem átti hlut í myndinni, og það er allt í lagi - ef ég hefði gert kvikmynd, allt af fjölskyldu minni og vinum myndu vera þarna inni og hrósa því líka. Í hreinskilni sagt þá eru nokkrir góðir hlutir ásamt því slæma í þessari mynd. Því miður eru slæmu hlutir miklu þyngri en góðu. Gott: Söguþráðurinn í heild var vægast sagt áhugaverður. Tónlistin var í heildina nokkuð góð. Mörg laganna (þegar hægt var að heyra þau) voru reyndar frekar flott. Einu tónlistarvandamálin sem ég átti við voru: #1) fyrsta spennuatriðið með einhvers konar hljóðlátum hljóðfæraleik (það virtist virkilega taka spennuna frá), #2) lagið sem spilað var þegar aðalpersónurnar fóru í útipartý kl. hús vinar og #3) lögin sem voru góð voru of hljóðlát, sérstaklega þegar þungarokkslag var að spila í bakgrunninum á meðan Danny Trejo hengdi mann (hljómaði eins og frekar flott lag, en það hefði átt að rífa út um svæðið þegar Danny Trejo varð froskur). Nú að algjörlega slæmu hlutunum: Handritið var hræðilegt. Ég meina, HRÆÐILEGT. Ég hef séð mýkri samræður í Star Wars mynd. Ráð til rithöfundarins frá rithöfundi í hlutastarfi og kvikmyndaáhugamanni í fullu starfi: Þegar þú skrifar samræður skaltu spyrja sjálfan þig: "Er þetta eitthvað sem fólk myndi í raun segja?" Satt að segja var handritið hlæjandi. Mig langar að skella leiklistinni en með svona skrifum er erfitt að vita hvort þeir hafi hæfileika eða ekki. Hið vægast sagt áhugaverða söguþráð var verulega hamlað af vitleysu samræðunni. Ég veit að þetta var lágkúrulegt, en orð kosta ekki peninga - ef þú ert með gott handrit geta jafnvel hálfhæfir leikarar náð því. Þessi mynd virtist ekki hafa heldur, en vonandi fær leikstjórinn annað tækifæri til að gera betri mynd.