Vá, ég hef örugglega séð töluvert af Kelli McCarty í sumar. Ég vissi ekki að þessi kona hefði gert svona margar softcore myndir á undanförnum þremur árum. Þetta er eins og að sjá framtíðar mjúkkjarnastjörnu blómstra fyrir framan mig, svipað og Michelle Hall gerði fyrir nokkrum árum." Passion's Peak" er þriðja gæða mjúkkjarnamyndin sem ég hef séð Kelli McCarty í, með "Girl for Girl" og " House of Love" eru hinir. „Desire and Deception“ var í lagi, en það var ekki stórkostlegt. Það eru spillingar í þessari umfjöllun, svo lestu aðeins ef þú vilt. Sagan byrjar á því að Christina (Kelli McCarty) heldur út úr stórborginni og til fjalla. Hún hefur erft hús eftir elskulega fráfallna ömmu sína og ætlar að breyta því í fjallaskála. Áður en hún nær að setja hlutina niður byrjar einhver kona að nafni Kim (ótilgreind í þessari mynd, en nokkuð árásargjarn) að bóka gesti til að gista þar. Nú þarf hún að koma húsinu í form fljótt - inn kemur Chip (Bobby Johnston), æskuvinur, til bjargar. Chip hjálpar henni að koma húsinu í nothæft ástand. Hún ræður tvo heimamenn til að vinna í skálanum sínum - systir Chips Bait (Samantha McConnell) og kynlífsfélaga hennar Hank. Nú byrja gestirnir að koma. Fyrstir til að koma eru Eric og Linda (Blóm), tveir staðalmyndir lögfræðingar í fyrsta sinn. Linda og Eric lenda í miklu rifrildi í matarboði sem er hálfnuð í myndinni sem leiðir til sambandsslita þeirra; sorglegt efni þarna. Næst er það rómantísk skáldsagnahöfundur Sophia, leikin af B-myndagyðjunni Monique Parent. Hún er að nota þetta kjánalega nafn Scarlet Johansing aftur, og hún er með mjög fagmannlegt útlit að þessu sinni - með ljóst hár, auðvitað. Það væri ekki Monique ef hún ætti ekki að minnsta kosti eina senu þar sem hún spilar með sjálfri sér - og hún skuldbindur sig í einni af kynlífssenum Eric og Lindu. James og Shene (Devinn Lane - já, klámstjarnan Devinn Lane) mæta líka í smá helgarferð. Án þess að Shene viti það eiga James og Christina sérlega sögu. James og Christina voru áður saman, en Christina braut það til að fara í þennan fjallaskála. James kemur upp í skálann til að fá Christinu aftur, en áætlun hans bregst. Christina hellir baununum til Shene, sem veldur því að Shene gengur út á hann og niður á barinn á staðnum til að klæðast fyrir heimamenn. Shene endar í svefnpoka hins nú einhleypra Erics og þau fara saman. Beit áttar sig á því að hún vill eitthvað meira en bara kynlíf með Hank og Christine finnur sanna ást með Chip, þar sem Sophia dregur allt inn í sig og skrifar það í næstu rómantíska skáldsögu sína. Reyndar....ef þú spyrð mig þá lék þessi mynd öll eins og rómantísk skáldsaga. Ég veit ekki hvort handritshöfundurinn ætlaði að hafa þessi áhrif, en ég fékk svo sannarlega tilfinninguna. Sophia átti nokkrar af bestu línunum í þessari mynd og spilar upp þá hugmynd að þetta sé lifandi rómantísk skáldsaga. Hún virðist hafa gaman af öllum slagsmálum og bakstungum í gangi. Nú að kynlífinu. Það var heilmikið af því, og þetta var venjulegt högg-og mala dót. Monique tók sinn þátt í að stynja í tveimur kynlífssenum sínum. Þessi mynd var bandhæf og sagan mun í raun halda áhorfendum nokkuð áhuga á milli kynlífsatriða. Konur: A- (Monique var einfaldlega Monique. Af öllum mjúku leikkonunum sem ég hef séð í gegnum tíðina er hún best í leiklistinni , að mínu mati. Hún getur virkilega leikið og verið kynþokkafull, þess vegna heldur hún í #1 sæti í Skinemax Top 10 mínum. Kelli McCarty er betri í að gera softcore myndir en hún er í sápuóperunni "Passions"; ég veit ekki af hverju hún er ekki að gera meira af þessu. Flower var bara bakgrunnslandslag að mestu leyti í takmörkuðu hlutverki. Samantha McConnell heldur áfram að heilla mig og Devinn Lane er enn ein harðkjarnaleikkonan sem fer yfir í mjúkkjarnasviðið og gerir hálf ágætis vinna við það.)Kynlíf: B (Þetta var gott, en ekki hrífandi stórkostlegt. Nóg af stynjum. Ekki horfa á R-flokkaða útgáfuna, treystu mér....flest af því góða er tekið út ... Einkunnin mín er fyrir óklipptu útgáfuna.) Saga: B (Stöðugur söguþráður sem kastar inn tilgerðarlegum „Ó, byggingareftirlitsmaðurinn ætlar að leggja okkur niður“ undirþræði undir lokin sem klúðrar hlutunum. Undirliggjandi saga milli Christinu og James var ágæt og samræður Sophiu, fullar af myndlíkingum og myndmáli sem venjulega er að finna í rómantískum skáldsögum, var ágætis snerting.) Á heildina litið: B+ (Mér fannst þessi mynd vera nokkuð skemmtileg. Hún er ekki öruggur Softcore Hall-Of-Famer eins og "Girl for Girl" er, en það er virðuleg viðbót við Skinemax safnið.)