Heiðarlega, hugmyndin á bak við "Masters of Horror" hafði eitthvað að segja. Stórkostlegir hryllingsleikstjórar sem eru nú skildir til hliðar af því að iðnaðurinn fái tækifæri til að leikstýra hryllingi aftur, ég var alveg til í það frá upphafi. Þ.e.a.s. þangað til ég horfði á nokkra þætti... Ó drengur, þetta er mjög lélegt sjónvarp. Ekki aðeins virðist sem leikstjórarnir fái mjög litla fjárveitingu til að leikstýra teikningum sínum, heldur virðast einnig vera leiðbeiningar, eins og að taka upp í HD til dæmis. Til að gera langa sögu stutta þá er það slæmt bæði af listrænum og fjárhagslegum ástæðum. Ég get ekki annað en borið saman við „Tales From The Crypt“ og M.o.H. þættir standast í raun ekki samanburðinn. TFTC var gott, MOH er slæmt; Samkvæmt mér eru hér nokkrir lyklar til að útskýra það: TFTC var styttri (um 25 mínútur fyrir hvern þátt) en MOH (50 mínútur á þætti), ég tel að það hafi leyft þéttari handrit, þar sem góðar hugmyndir komu oftar fram, betri yfirsýn yfir þáttur, minni líkur á að láta söguþráðinn vera ruglingslegan eða leiðinlegan. Tímalengd gæti líka hafa verið ástæðan fyrir því að fjárveitingum var betur varið í TFTC: leikstjórar urðu að hafa ALVÖRU kvikmyndatónskáld (tónskáld á MOH eru ef þau eru ekki til, mjög slæm), ALVÖRU leikarar (en á MOH er það ekkert nema óþekktur leikari á eftir óþekktum leikara !), ALVÖRU ljósmyndastjórar og, það getur stundum hjálpað, ALVÖRU kvikmyndavélar (á meðan MOH er tekin á HD myndavélum með mjög rangt völdum linsuhlutum), afleiðingin af þeim er sú að þættirnir af TFTC litu út og fannst "kvikmyndafræðilegir" í þeim skilningi að það voru alvöru leikarar í hlutverki, allt frá Michael J. Fox til Tim Roth til Kyle McLachlan til Kirk Douglas, en það voru líka kvikmyndatónskáld á bak við það, af svið Alan Silvestri, frábærir ljósmyndastjórar eins og Dean Cundey , hágæða handritshöfundar, og í þeim skilningi var hver "Tale" lítil kvikmynd af sinni eigin tegund. Í samanburði við TFTC er „Masters of Horrors“ frekar lame nálgun á sjónvarpshrollvekju. Það er mjög erfitt að þola að horfa á hana ef staðlar þínir varðandi kvikmyndatöku eru aðeins yfir meðallagi, því hún lítur út eins og hver ljót sjónvarpsþáttaröð, ef ekki verri. Það verður leiðinlegt og jafnvel pirrandi ótrúlega hratt, á fyrstu 10 mínútunum venjulega. Leikararnir hafa aldrei heyrst áður en wannabes (fyrir utan Fairuza Balk, Robert Englund, Angela Bettis og nokkra, en jafnvel þar eru þeir einu frægu leikararnir í þáttum þeirra). Leikstjóragrunnurinn fyrir MoH var góður í upphafi, en hann verður verri og verri með hverjum þætti: núna ef jafnvel leikstjórarnir eru óþekktir í heiminum, hvað er þá eftir? Ekkert! Og það er fyndið hvernig þeir eru farnir að hafa algjörlega óþekkta leikstjóra á meðan þeir hafa ekki einu sinni átt, segjum, Stan Winston, Dick Maas, William Lustig, Sam Raimi, Eric Red, Robert Harmon, William Friedkin, Jim Muro, Stuart Gordon, Russell Mulcahy... Ef jafnvel "Masters of Horror" getur ekki vakið dauða leikstjóra til lífsins, hver gerir það þá? Kannski mun endursýning á Tales from the Crypt gera það.