Þú getur ekki horft á þessa mynd í sögukennslu. Þetta var það fyrsta sem ég heyrði um Ma Barker söguna, en ég gat næstum strax sagt að staðreyndirnar væru fjarri lagi. Og með smá rannsókn á internetinu áttaði ég mig á því að ég hafði auðvitað rétt fyrir mér. Ma Barker er viss um að hún er ekki kynþokkafulla, úthugsandi konan sem myndin sýnir hana sem, og greinilega skipulagði hún ekki öll bankaránsáformin, mannránin og morðin sem glæpastrákarnir hennar stóðu fyrir. En ekki búast við frábæru glæpadrama. . Handritið og leikurinn eru fullnægjandi, byssubardagarnir eru óhóflegir og að mestu óraunsæir, og það er mjög hlátursleg dauðasena í hægum hreyfingum. Svo hvers vegna gaf ég henni 7 af 10? Vegna þess að það var helvíti skemmtilegt. Skemmtilegt er að horfa á byssubardagana en það eru nokkur dýpri þemu sem koma upp á milli þeirra. Myndin hefur sterka tilfinningu fyrir sjálfsógnun meðal hóps alfa karlmanna, sem hver og einn hefur sína eigin dagskrá. Og ég kann að meta lágmarks notkun blóta fyrir tímabilið. Leikmyndirnar eru frábærar og endurskapa sannfærandi tímabil 1930. Svo horfðu á þessa mynd eins og þú myndir gera sértrúarsöfnuð og taktu óhóflega blóðugleikann og miskunnarleysið með jafnaðargeði við lúmsk og ofuralvarleg ummæli FBI-mannsins sem vill taka Barkers niður kl. hvaða kostnað sem er. Með öðrum orðum, ekki taka þessu of alvarlega, bara hafa gaman af því. Og ef þér líkar þetta, muntu elska Serial Mom.