Ég varð rafmagnaður þegar ég sá þetta fyrst árið 1983 eða 1984. Steven Biko er farinn hálfa leið í gegnum myndina en ómurinn af hugrekki hans og visku gleymist ekki. Ég gerði það ekki þegar ég var loksins í Suður-Afríku árið 1993. Þetta er líka að mestu leyti saga um vináttu og tryggð. Þegar ég var í Suður-Afríku og heyrði áhorfendur á danssýningu í Natal syngja Nkosi Sikelel' iAfrika, stóð hárið á mér. Það er margt að læra af þessari sögu fyrir allar þjóðir.