Þetta var frábær mynd með góðum leikarahópi, allir slógu í gegn á öllum strokkum. Og þegar Dianne Keaton er upp á sitt besta, þá gerist það bara ekki betra en það. En Tom Everett Scott, alltaf vanmetinn, var enn betri. Hann ætti að vera stjarna. Eina kvörtunin mín er vegna einnar hliðar handritsins. Engin persónanna viðurkenndi nokkurn tíma að látna dóttirin væri ekki alltaf góð manneskja. Og ekki heldur móðir hennar, leikin af Keaton. Á einum tímapunkti brýtur hún loforð sem hún gaf einni persónu um að gefa ekki upp að hann hefði sofið. Einn hinna fréttaskýrenda sagði að myndin hefði „pólitíska dagskrá“. Það er fáránlegt að segja. Það var alls engin pólitík í þessari mynd.