Þessi mynd byrjar mjög MJÖG hægt, en þegar hasarinn fer loksins í gang þarf hún aðeins að fylgja. Ég gat ekki skilið hvers vegna sumir atburðanna áttu sér stað og margir atburðir gerðust áður en þeir voru útskýrðir, sem gerði þá hálf ruglingslega. Það eina sem það hefur í raun að gera fyrir það er gríðarlegt magn af blóði/gorm sem það hefur, þó oftast vanti tæknibrellurnar. Blóð lítur út eins og rautt Kool-Aid. Að rífa húð hljómar eins og einhver sé að stíga á stafli af prikum. Aftur, sagan hefur eins konar áhugamannabrag yfir henni, eins og rithöfundurinn hafi ekki verið lengi að fullkomna hana. Mér finnst eins og hún gæti orðið miklu betri mynd ef áhrifin væru betur gerð og meiri tími væri tekinn í handritið. Ég vildi satt að segja að ég hefði ekki horft á hana, ekki vegna áfallsins, heldur vegna þess að mér finnst ég sóa 90 mínútum af lífi mínu. Ef þú hefur gaman af gríðarlega svekkjandi kvikmyndum, þá er þetta fyrir þig, ef ekki, vertu í burtu.