Ég byrjaði fyrst að horfa á þennan þátt líklega um árið 2003 eða 2004 með vinum mínum. Auðvitað var ég yngri á þeim tíma og hafði gaman af sumum bröndurunum í þessari sýningu. Ég var 11 árið 2003 og er 14 núna (2007). Þó að aldur minn spili líklega stórt hlutverk í því hvernig ég dæmi þennan þátt, eftir að hafa lesið umsagnir annarra, hef ég komist að því að eftir þriðju þáttaröðina fór þessi þáttur í túpurnar. Ég er sammála. Þessi þáttur er andstyggilegur, endurtekinn og fjallar venjulega um sama söguþráðinn. Þátturinn snýst um Timmy Turner, sem fékk tvo Fairy Godparents vegna þess að líf hans var í rauninni hræðilegt - foreldrar hans voru aldrei til og hann átti viðbjóðslega barnapíu. Söguþráðurinn í sýningunni í heild er sá að þessi krakki (Timmy) og guðforeldrar hans óska ​​alltaf eftir einhverri eyðileggingu sem ekki er hægt að koma í veg fyrir með því að gera aðra ósk, því eitthvað í "Da Rules" segir að þeir geti það ekki. Í þættinum eru margar línur sem eru sífellt að endurtaka sig, eins og „töfrar geta ekki brotið sanna ást, ofurklósett“ eða jafnvel bara einhverjar skrítnar brandaralínur sem Nickelodeon hefur líklega þótt fyndnar og ákvað að setja í þáttinn nokkrum sinnum. hjá krökkum yngri en 10, vegna þess að það felur í sér grófar aðstæður og "krakkahúmor" sem flestum krökkum á mínum aldri væri sama um. Raddvalið hefði líka getað verið betra. Timmy er með einstaklega háværa, skeljandi, kvenlega rödd eins og Cosmo. Wanda hljómar eins og gömul kona. Pabbi Timmy hljómar eins og einhver boðberi eða þáttastjórnandi, rödd mömmu Timmy er of ýkt til að hljóma kvenleg. Viðhorfin í þessum þætti eru þessi: í sumum þáttum talar Timmy aftur og bregður fyrir sig skemmdum og snobbum. Wanda er greinilega klár og vitur. Cosmo er heimskur, heimskur og ófær um að hugsa eins og pabbi Timmy er. Mamma Timmy virðist á endanum gera allt sem pabbi Timmy gerir. Þátturinn er of langt frá raunveruleikanum til að ég get ekki lengur fílað mig. Kannski gæti ég sem yngri krakki séð meira af húmornum í þessum þætti, en þegar ég verð stór eldist hann virkilega. Og ekki til að hljóma játandi eða „trassandi“ en þátturinn hefur það hugarfar sem fær þig til að vilja fremja manndráp gagnvart persónunum. Svona sýning verður bara að vera þín attitude, ef þú veist hvað ég meina. Ef ekki, þá er það í rauninni viðbjóð á þér.