*Gæti innihaldið spoilera*Ég beygði mig afturábak til að vera sanngjarn við þessa mynd. Ég vissi að það lék Madonnu í aðalhlutverki. Ég vissi að það varði heila viku í kvikmyndahúsum. Ég vissi að það fékk marga slæma dóma. Ég bjóst ekki við djúpri og ígrunduðu skoðun á stétt, menningu og kynhneigð eins og við fengum í ítölsku frumritinu. Ávinningurinn af vafanum varði í heilar tíu mínútur.Madonna leikur ríkan, tilgerðarlegan, nöturlegan Gorgon sem fer í frí með svívirðilegum eiginmanni sínum og ósvífnum vinum (dökkhærða konan er jafn slæm og Madonna, sýnir mjög heimskulega svipbrigði) . Adriano Giannini leikur fyrsta maka skipsins sem Madonnu persónan hefur unun af því að niðurlægja og meðhöndla eins og óhreinindi í hverju atriði sem þau hafa saman. Af hverju er hún svona mikil tík við hann? Einfaldlega vegna þess að söguþráðurinn krefst þess að seinna þegar þau tvö lenda á eyðieyju í Miðjarðarhafinu verður taflinu snúið við og hann mun kenna henni lexíu. Álíka óútskýranlegt er hvernig þau verða ástfangin þrátt fyrir að eiga ekkert sameiginlegt og hafa misnotað hvort annað í tvo þriðju hluta myndarinnar."Swept Away" er kjánaleg, einfölduð, yfirborðskennd mynd frá upphafi til enda. Madonna sýnir venjulega viðarframmistöðu. Það eru margar heimskulegar senur: Madonna syngur og dansar voðalega að kröfu Giannini, fantasíusena með Madonnu og fullt af atriðum þar sem hann lemur hana og sparkar í rassinn á henni. Guy Ritchie gerir sína "stílhreinu" klippingu sem er hlæjandi hér. Myndin inniheldur einhverja verstu umræðu sem ég hef heyrt í stórri kvikmynd í nokkur ár. Endirinn er ljótur og ósennilegur. Það er í rauninni "Bláa lónið" mætir "Overboard" að frádregnum nektinni fyrrnefnda og húmor þess síðarnefnda. Kannski er sjálf Madonnu svo stórt að hún krefst þess að halda áfram að sanna sig sem hæf leikkona. Vinsamlegast gefðu það upp, Madge, okkar vegna og þinna vegna. Þetta er samt ekki versta myndin hennar. Þessi greinarmunur tilheyrir enn „Shanghai Surprise“. Hún hefur ekki gert neitt verra en það...ennþá.