Þó þetta byrji vænlega þá er kona í bíl að vefjast um dimma vegi um miðja nótt í miðjum skógi þar til hún lendir næstum því á manni sem heldur á eðlu! Þetta gaf mér þá tilfinningu að við ætluðum að sjá eitthvað sérstakt, eitthvað næstum David Lynchian (ef slíkt hugtak er til), en því miður fer myndin að fara alls staðar, ekki með kjarna miðju, bara eins konar hvikandi saga um kona að reyna að leysa ráðgátu smábæjar. Persónurannsóknin fer út um allt og mér gæti ekki verið alveg sama um neina persónu, sérstaklega þegar sum sagan fer allt í einu í flashback-ham. Ég gerði mér nokkrar vonir um þessa mynd, en allt í allt var hún dálítið niðurdrepandi.