Safnarit er alltaf áhættusöm viðskipti og ég held að það ætti að hrósa þessari viðleitni. Hér koma margir hæfileikar við sögu. Fjölmargir hæfileikaríkir leikarar, leikstjórar og rithöfundar. Því miður gat ég ekki notið þessarar myndar í raun og veru byggt á þremur tölublöðum sem ég hafði. Í fyrsta lagi eru þættirnir ótrúlega mismunandi að tóni og gæðum. Og því miður stangast sumir á við hina. Í öðru lagi finnst mér nokkrir hlutir vanþróaðir. Eins og fræ góðra sagna sem aldrei verða að veruleika. Ég er ekki að tala um hamingjusama enda hér (eða jafnvel lokatímabil) heldur skortir þær jafnvel grunnþroska eða jafnvel trausta uppsetningu sem dregur þig inn. Síðast en ekki síst fannst mér New-York og íbúar þess ekki vera almennilega. Það sem þú situr eftir með eru hábrúnar stuttmyndir sem gætu samt verið áhugaverðar fyrir suma en gera meðaláhorfandann óánægðan.