Hefur þér einhvern tíma liðið eins og fylgst sé með þér, eins og einhver fylgist með hverri hreyfingu sem þú gerir? Mundu bara áður en þú ákveður að brjóta lög, FBI mun alltaf vera til staðar. Að minnsta kosti er það tilfinningin sem þú færð eftir að hafa horft á grípandi en örlítið milda glæpasöguna, FBI söguna. Það rekur rætur stofnunarinnar frá lítilli skrifstofu til einnar nútímalegustu aðstöðu í heimi (árið 1959), með því að segja söguna með augum eins umboðsmanns þess, Chip Hardesty (James Stewart). Chip var með FBI frá fyrsta degi, og hann setur starf sitt gjarnan framar öllu öðru í heiminum, jafnvel stundum fjölskyldu hans. Sagan frá FBI rekur líf hans með því að sýna hvað hann gerir sem umboðsmaður og hvernig það að vera einn hefur áhrif á persónulegt líf hans. Myndin sýnir stórkostlega hvers konar mál FBI sinnir og hvernig þeir meðhöndla þau. Áhorfendur fá að sjá Chip stöðva Ku Klux Klan óeirðir, fara huldu höfði til að leysa indverskt morð/eignarhneyksli, koma flóttamönnum í varðhald, bjarga gíslum og hjálpa til við að berjast í seinni heimsstyrjöldinni. Hann hjálpaði meira að segja að draga kommúnista njósnara fyrir rétt. Stewart, í óljósu flóknu frammistöðu, er stjörnu (eins og alltaf) sem örlítið taugaveiklaði umboðsmaðurinn sem elskar starf sitt kannski aðeins of mikið. Eitt af því besta við þessa mynd er að við fáum að sjá innri virkni bæði fjölskyldulífs Chips og vinnu hans. Við verðum vitni að því að hann þjáist vegna dauða besta vinar síns og síðan sonar hans. Við fylgjumst líka með eiginkonu hans sem missir fóstur og hjónaband hans á erfiðum tímum. Næstum öll persónuleg vandamál hans stafa af ást á starfi hans. Vera Miles skilar flekklausri frammistöðu, en hún er mjög sannfærandi, engu að síður. Hún var aldrei frábær leikkona, en það var alltaf eitthvað mjög aðlaðandi og aðlaðandi við hana. Jæja kannski er það bara ég? Því miður er engin af hinum sýningum þess virði að minnast á, en sagan sem vakti athygli náði að halda mér einstaklega áhuga. Kvikmyndataka þessarar myndar var áhrifamikil, sérstaklega atriðin í frumskógum Suður-Ameríku. Litirnir voru allir með áferð sem setti virkilega andrúmsloft myndarinnar. Stærsti hluti þessarar myndar var kannski stórkostleg leikstjórn Mervyn Leroy. Hver sena var svo fljótandi að þau runnu bara saman til að segja frábæra sögu. Hún er stútfull af sniðugum myndavélamyndum, sumar með mjög Hitchcock-tilfinningu. Allt í allt er The FBI Story stórbrotin en gleymd kvikmynd. Sumir áhorfendur gætu verið hræddir við að koma inn á tvo og hálfa klukkustund, en ef þú færð tækifæri þá mæli ég með að stökkva í þennan. Ég naut stórkostlegrar frammistöðu Jimmy Stewart og grípandi sögunnar.