Þessi síðfína viðleitni Freda er nútímaleg (70's það er) gotnesk spennumynd, en kemur út úr spennu. Vissulega er þetta ekki hræðilega slæm mynd, hún hefur bara þessa tilfinningu sem margar af síðari myndum Freda hafa um einhvern sem hefur gefist upp þegar hann hefur séð fyrsta dagblaðið. Það byrjar nógu vel, næstum giallo eins og í tóni, snýr svo inn í gotnesk landsvæði með þokkalegri (að vísu hræðilega klisju) uppsetningu. Þá virðist Freda skyndilega hafa misst áhugann á myndinni og það eina sem við fáum eru lengri myndir af Camille Keaton og logandi kertum. Svo um það bil klukkutíma inn í myndina fáum við einhvers konar ofbeldisfullan hápunkt með þokkalegum til lélegum tæknibrellum. Þessu fylgir hægfara útspil með mjög augljósum snúningsendi (Ef það er jafnvel ætlað að vera snúningur?). Og hentu nokkrum mjög hálfhjartaðri skýringarsenum í leiðinni og þú fékkst Tragic Ceremony. Þannig hefur það á köflum sína eiginleika. En hrasar svo skyndilega og hrynur fyrir framan þig. A pity.btw vertu í burtu frá SHAROMA DVD, gagnslaus gruggug pan& scan útgáfa sem drepur á það sem gæti verið góð sjónræn upplifun.