Ég hef tilhneigingu til að elska allt sem hinn frábæri látni Paul Naschy (R.I.P.) var í. Þó að ekki séu allar myndir með Naschy frábærar, hafa þær allar sérstakan sjarma sem er hvergi að finna nema í Naschy-myndum og þær eru alltaf skemmtilegar. Það er þó engin regla án undantekninga, eins og "El Mariscal Del Infierno" aka. "The Devil's Possessed" (1974) sannar. Þó að myndin hafi sérstakan Naschy-flick-sjarma, þá dregur hún því miður allt of mikið og verður virkilega, virkilega sljór á milli. Naschy fer með hlutverk hins illa baróns Gilles De Lancré, sem kúgar fólkið og notar svartagaldur og blóðuga helgisiði til að halda völdum. Þegar Gaston de Malebranche (Guillermo Bredeston), sem barðist hlið við hlið með Gilles De Lancré gegn Bretum, kemst að illri hegðun barónsins ákveður hann að snúast gegn fyrrverandi vopnafélaga sínum og hjálpa fólkinu að losa sig undan harðstjórn sataníska barónsins. ...León Klimovsky leikstýrði, sem er þekktastur fyrir að leikstýra Naschy í "La Noche De Walpurgis" ("The Werewolf Vs. The Vampire Woman", 1971), en handrit myndarinnar var handritið af Naschy sjálfum. Naschy skrifaði oft eigin kvikmyndir og það verður að segjast að hann skilaði að mestu betri og frumlegri vinnu en hér er gert. "El Mariscal Del Infierno" er að mestu leyti byggð upp sem sögulegt ævintýri frekar en hryllingsmynd og verður ansi leiðinleg um miðjan tíma. Hún líkist oft Sword og Sandal myndunum frá fimmta áratugnum, aðeins að þessi mynd gerist á miðöldum. Satanshlutinn var líklega aðeins bætt við vegna þess að nafn hins frábæra Paul Naschy er tengt hryllingstegundinni. Myndin hefur sína góðu þætti: Paul Naschy heldur undarlegar ræður, Paul Naschy lítur undarlega út, Paul Naschy að gera Satanísk efni, Paul Naschy pyntar saklaus fórnarlömb, o.s.frv. En því miður, mest af myndinni einbeitir sér að leiðinlegu hetjunni og góðu strákunum, og þessar stundir eru leiðinlegar. Kvenkyns leikarar eru fallegir á að líta, en ólíkt flestum Naschy myndum er þessi með enga nekt og sljóleika. Það er einhver klúður, en það lítur að mestu leyti klaufalega út og er ekki eins skemmtilegt að horfa á eins og raunin er með flestar aðrar Naschy myndir. Á heildina litið er "El Mariscal Del Infierno" aðeins þess virði að skoða fyrir aðra Naschy-áhugamenn mína. Það eru heilmikið af kvikmyndum með spænska hryllingsguðinn í aðalhlutverki sem ætti að sjá á undan þessari, eins og "El Jorobado De La Morgue" ("The Hunchback of the Morgue", 1973), "La Orgia De Los Muertos" ("The Hanging" Woman", 1973), "El Espanto Surge De La Tumba" ("Hryllingur rís úr gröfinni", 1973), "Latidos De Panico" ("Panic Beats", 1983), "Rojo Sangre" (2004), eða hvaða sem er af 'Waldemar Daninsky' varúlfamyndunum. HVÍL Í FRIÐI. Páll Naschy. Goðsagnir deyja aldrei!