Ég byrjaði að taka gagnrýna sýn á þessa aðlögun á fyrstu mínútunum en sem hollur Jane Austen aðdáandi hélt ég áfram til enda... Hins vegar er þetta ekki forrit sem ég myndi mæla með við einhvern sem ekki þekki verk hennar þar sem ég geri það. Ég held ekki að það geri bókina réttlæti, né gerir sérstaklega skemmtilegt sjónvarp í sjálfu sér. Það var eitthvað við þessa aðlögun sem vantaði trúverðugleika - margir búningarnir og jafnvel leikararnir voru ekki með ekta útlit og mér fannst leiklistin stundum léleg. Það er enginn vafi á því að leikararnir voru allir mjög myndarlegir, en þetta gaf ekki næga fjölbreytni til að skapa virkilega fjölbreyttar og eftirminnilegar persónur. Það var allt of kyrrstætt að vera sett algjörlega á sama stað og missa af heimkomu Fannyar, sem er einn af áhugaverðustu hlutum sögunnar. Besti leikarinn var Blake Ritson, sem fangar heilnæmni Edmunds mjög vel og Crawford-hjónin voru líka í hlutverki. Mér líkar vel við Billie Piper sem leikkonu, en þetta hlutverk hentaði henni ekki og var miklu betur leikið af Frances O'Connor í 1999 útgáfunni sem gaf í heildina mun lúmskari og sannfærandi frammistöðu. Jane Austen aðlögun mun alltaf veita ástarsögu til að láta þér líða vel en því miður er þetta eitt það versta sem ég hef séð.