Ég hafði horft á (og tekið upp) þetta fyrir nokkrum árum í staðbundnu sjónvarpi og eftir að hafa verið undrandi yfir því, eyddi ég síðan út spólunni; Hins vegar, þegar hún var gefin út af MGM sem hluti af „Midnite Movie“ tvíþættri DVD af Curtis Harrington/Shelley Winters kvikmyndum fyrir mjög viðráðanlegu verði, gat ég ekki staðist að líta á hana annað (þetta hefur síðan farið út- á prenti). Reyndar fékk ég DVD-diskinn fyrir nokkrum mánuðum en fyrst núna, þegar Harrington lést, komst ég að honum; Sem betur fer var ég móttækilegri fyrir myndinni í þetta skiptið og tel hana nú vera eina ánægjulegasta HVAÐ KOMIÐ Í BABY JANE? (1962) eftirlíkingar (sem hún deildi handritshöfundinum Henry Farrell með). Kvikmyndin býður upp á stórkostlega lýsingu á þunglyndi 1930 í Ameríku - með barnastjörnubrjálæði sínu og tilkomumiklum morðum (nýtt við opnun falsfréttamynda); það er stílhreint gert (hrós fyrir kvikmyndatöku Lucien Ballard og leikmynd eftir Eugene Lourie') og státar af áhrifaríku David Raksin-skor. Shelley Winters, Debbie Reynolds og Michael MacLiammoir skila frábærum frammistöðu; sá síðarnefndi er sérstaklega áhrifamikill sem hinn lífsnauðsynlegi og óljóst óheillvæni þjálfari (þó hann sanni að lokum bara rauðsíld!). Einnig koma fram Dennis Weaver og Agnes Moorehead (hún er í rauninni bara mynd, þar sem guðspjallamaðurinn sem hún leikur heyrist að mestu í útvarpi). Margir virtust sjá eftir því að krakkarnir hefðu tekið inn söngnúmer (þar á meðal skemmtilega eftirlíkingu eftir Mae West) , en ég persónulega var ekkert að trufla þá; myndin er örlítið ofboðslega velkomin vegna ósnortins hraða og (kannski óþarfa) flókins söguþráðar. Reynolds - sjálf tónlistarstjarna - er fullkomlega ráðin í hlutverk dansskólaeigandans og þrátt fyrir samkeppni þeirra á tökustað vinna hún og Winters vel saman. Hið síðarnefnda gefur raunar yfirvegaðri lýsingu á ofsóknarbrjálæði og geðveiki en í HVER DREIPTI ROO Frænku? (1971); frásögnin kemur því með fjölda kaldhæðnislegra útúrsnúninga sem leiða til hinnar væntanlegu upplausnar af Grand Guignol-gerð. Svo virðist sem kvikmyndin hafi verið dregin niður (upphaflega innihélt meira gos og jafnvel vísbendingu um lesbínsku!) af framleiðanda Martin Ransohoff - gegn vilja Harrington - til að fá PG einkunn...