"Alexander Nevsky" markaði endurkomu leikstjórans Sergei Eisenstein til kvikmyndagerðar eftir útlegð, og það sem hann framleiddi er sköllótt áróðursmynd þar sem lýst er yfir yfirburðum Rússa yfir Þýskalandi. Það er mjög lítið söguþráð: Rússar sameinast um að berjast gegn Þjóðverjum; Rússland vinnur. Myndin er í raun útvíkkuð samsetning af aðallega bardagaatriðum, í bland við nokkur augnablik af þýskri grimmd (eins og frekar átakanleg atriði sem sýnir þýska hermenn kasta rússneskum börnum á brennandi eld). Þetta var fyrsta hljóðmynd Eisensteins og greinilegt að hann hafði ekki hugmynd um hvað ætti að gera við miðilinn. Reyndar lítur þessi mynd meira út eins og þögul kvikmynd með einhverju hljóði bætt við. Það eru nokkrar samræðuatriði, en þær sitja frekar líflausar á tjaldinu og takturinn er allur af, eins og leikararnir hafi ekki verið á tökustað saman á sama tíma þegar þeir voru að taka þær upp. Eisenstein notar hljóð að mestu sem afsökun til að leggja hrífandi Prokofiev-skor yfir framvindu málsins, og það er í raun einn stærsti kostur myndarinnar. Segðu hvað þú vilt um getu (eða skort á) Eisenstein til að leikstýra leikurum eða segja kvikmynd sína í meira frásagnarformi, hann veit svo sannarlega hvernig á að breyta myndum og tónlist saman til að ná hámarksáhrifum, og "Alexander Nevsky" skín í gegnum alla annmarka þess. Einkunn: A