Árið er 1964. Ernesto "Che" Guevara, sem hefur verið kúbverskur ríkisborgari síðastliðin fimm ár, hverfur af yfirborði jarðar og skilur eftir Fidel Castro glaumgosa til að tilkynna að hann sé líklega dáinn, þegar í sannleika sagt er hann farinn Kúba að flytja til Bólivíu til að lifa með áætluðum sjálfsmynd. Á meðan hann býr í La Paz, tekur Guevara að sér hugmynd um að steypa spilltu, borgaralegu ríkisstjórninni þar. Enn og aftur tekur Steven Soderberg upp þar sem 'Che:Part One' hættir (aðeins betra að þessu sinni). Hraðinn er meira á markinu, leiklistarstarfið er alltaf svo fínt (þar á meðal sjúklega útlit Benecio Del Toro, sem Che Guevara). Það er nóg að segja, það er líklega best ef þú sérð báðar myndirnar, til að fá sanna sögu Guevara og hvers konar maður hann var (ég hafði þann sjaldgæfa opna glugga tækifæri til að sjá báðar myndirnar á einni sýningu ---- tala um langan tíma!). Eins og með „Che-Part 1: The Argentine“, þá hefur þessi mynd enga MPAA einkunn, en inniheldur nógu salt tungumál og ofbeldi til að auðveldlega næla henni í „R“.