Ja hérna. Greyið Jane hlýtur að hafa gert það gamla að velta sér í gröfinni. Jafnvel ef miðað er við lélegt framleiðslugildi fyrir tímann (1971) og sniðið (einhvers konar smásería), þá er þetta baaaaaad. Hvað sem þú gerir annað með Austen, ætti samtalið að glitra (jafnvel í þessu, kannski alvarlegasta verki hennar), og melódrama ætti að vera algjörlega utan marka. Því miður, ekki málið með þessa framleiðslu. Þegar þú kemur að „Frederick, Frederick, Frederick“ eftir Anne muntu annað hvort hlæja eða gráta. Nema þú sért bara á því að „safna“ sjónrænt öllum kvikmyndum sem eru til af verkum Austen, geturðu sleppt þessari. Ef þú horfir hins vegar á það eru litlar huggunir: Leikkonurnar sem leika systur Anne vinna frábæra vinnu með hlutverkin sín.