Frönsk hryllingsbíó hefur vaknað nokkuð undanfarin ár þar sem frábærar myndir eins og Inside og Switchblade Romance hafa sprungið fram á sjónarsviðið. Maléfique fór örlítið á undan endurvakningunni, en stendur höfuð og herðar yfir flestum nútíma hryllingstitlum og er vafalaust ein besta franska hryllingsmyndin sem gerð hefur verið! Maléfique var augljóslega tekin upp á lágu kostnaðarhámarki, en það er bætt upp á mun fleiri vegu en einn af frumleika myndarinnar og það er aftur hrósað af frábærum skrifum og leik sem tryggja að myndin sé sigurvegari. Söguþráðurinn beinist að tveimur meginhugmyndum; fangelsi og svartagaldur. Aðalpersónan er maður að nafni Carrère, sendur í fangelsi fyrir svik. Hann er settur í klefa með þremur öðrum; hinn hljóðlega geðveiki Lassalle, líkamsbyggingar transvestíta Marcus og þroskaheftur kærasti hans Daisy. Eftir stutta stund í klefanum saman rekst þau á felustað í veggnum sem geymir gamla dagbók. Eftir að hafa þýtt hluta hennar átta þeir sig fljótlega á töfrakrafti þess og gera sér grein fyrir að þeir gætu hugsanlega notað það til að brjótast í gegnum fangelsismúrana. byggt á því þar sem það er svo mikið svigrúm til að gera eitthvað við það. Það er rétt að segja að Maléfique gerir það besta úr eignum sínum þar sem þrátt fyrir aðhaldið finnst myndin í rauninni aldrei vera aðhaldssöm og nær að flæða vel í gegn. Leikstjórinn Eric Valette gefur myndinni frábæra stemningu; sú staðreynd að það gerist að mestu inni í fangaklefanum í miðbænum tryggir að myndin finnst mjög klaustrófóbísk, og það gagnast gríðarlega miðlægri hugmyndinni um að fangarnir vilji nota töfra til að brjótast út úr klefanum - það er mjög auðvelt að komast á bak við þá! Það er oft sagt að hið óþekkta sé það sem hræðir fólk í raun, og þessi mynd sannar að þar sem leikstjórinn tryggir að við getum aldrei í raun verið viss um nákvæmlega hvað er handan við hornið, og þetta hjálpar til við að tryggja að Maléfique tekst í raun að vera alveg hræðilegt! Myndin er eftirminnileg af mörgum ástæðum fyrir utan miðlæga söguþráðinn; persónurnar eru allar mjög áhugaverðar á sinn hátt og sú staðreynd að bókin sjálf tekur nánast á sig sinn karakter er mjög vel unnin. Sá sem hefur áhyggjur af því að myndin muni ekki skila sér í lokin verða heldur ekki fyrir vonbrigðum þar sem endirinn er bæði skynsamlegur og tekst að vera alveg hryllilegur! Á heildina litið er Maléfique sannarlega frábær hryllingsmynd og ein sú besta áratugarins - MJÖG mælt með áhorfi!