Ég hafði áhuga á að sjá þessa mynd vegna þess að ég vissi að hún var byggð á kristni. Leikstjórinn hafði góða hugmynd/ætlun við gerð þessa myndar en hún hefði getað verið betri. Ég get skilið hvers vegna einhver myndi enn hafa tilfinningar fyrir því hver hann telur að sé mesta ást lífs síns. Hins vegar skildi ég ekki hvers vegna leikstjórinn gerði vini sína svona óviðkvæma, vonda og dónalega. Aðalpersónan bað vini sína afsökunar þegar þeir voru vondir við hann. Þeir voru alls ekki skilningsríkir og þeir notuðu Guð sem ástæðu til að útskýra hegðun sína. Aðalpersónan, né nokkur annar vissi ekki hvort fyrrverandi kærastan væri fráskilin, enn gift o.s.frv., en þeir voru á móti því að hann leysi úr gömlum tilfinningum sem þurfti að bregðast við. Vinir hans áttu að vera kristnir og hefðu átt að vera sýndir stuðningsmenn hvort sem þeir væru sammála ákvörðun hans eða ekki. Svo oft gerum við hluti í lífinu þar sem við biðjum ekki afsökunar á þeim sem við höfum sært áður og þegar hann var að reyna að gera þetta voru þeir allir á móti honum. Það kaldhæðnislega var að nýja vinkona hans sakaði hann um að hafa eltingarhegðun fyrir einfaldlega að fletta upp gömlum vini, þegar hún gerði mjög undarlega hluti til að ná í nafn hans, heimilisfang og símanúmer...hún virtist vera stalkerinn. !. hún virtist alls ekki vera vinkona heldur var hún bara að passa sig. Guð er ást...og ég held að Guð vilji að fólk sé með manneskjunni sem því var ætlað að vera með og mér finnst myndin hafa gert hræðilegt óréttlæti með því að láta það líta út fyrir að Guð sé sama um sanna ást...aðeins það þú gistir hjá einhverjum sem þú hefur valið slæmt með. Við gerum öll mistök...þetta snýst allt um hvaða skref þú tekur til að bæta úr. Eins og ég sagði hafði myndin möguleika en ég var þreyttur á að einhliða sjónarhornið væri stöðugt endurtekið og stungið niður í kok áhorfenda af svokölluðum...velmeinandi vinum hans. Þessi mynd stóðst ekki kristna trú um ást en ég gef henni C fyrir viðleitni hennar.