Til þess að lýsa því hvað er alvarlega rangt við þessa mynd verður hún að innihalda nokkra *spilla* svo ef þú ætlar að sjá hana og búist við að verða hissa, ekki lesa þetta! Mér líkaði allt við þessa mynd nema söguþráðinn; og í spennumynd sem þessari er trúverðugur söguþráður ómissandi. Hún er vel leikin, þó nokkuð hægvirk, og myndavélavinnan og Portland atriðin eru stórkostleg fyrir lággjaldalausa, tilgerðarlausa mynd. Samtalið er mjög gott. Mason er alvarlega afturkölluð ungmenni sem vinnur hjá símasölufyrirtæki sem selur tryggingar. Félagi hans í menntaskóla, Berkeley, er vinnuveitandi hans og lítur á eftir honum eins og bróðir þrátt fyrir að Mason sé augljóslega veikur á geði. Mason fær martraðir sem fá hann til að anda og þreifa eftir innöndunartækinu sínu. Sýnir hans og martraðir benda til þess að hann hafi átt í alvarlegum vandræðum með myndarlegar konur í fortíð sinni og myndin virðist gefa til kynna að hann gæti verið raðmorðingi kvenna. Hann hittir frjóa, fallega stelpu sem heitir Amber og hann teiknar hana upp í minnisbókinni sinni. Hún er hrifin af honum og stillir sér upp fyrir hann svo hann geti málað andlitsmynd hennar. Hann sér meira af henni og byrjar að vakna af afturkölluðu ástandi sínu, næstum því að verða hálf manneskja. Þá fer eitthvað úrskeiðis. Amber finnur skissubækur með teikningum af öðrum stelpum og hún fer að velta fyrir sér. Hún verður hrædd og dregur sig í burtu. Við erum að velta fyrir okkur hvort skyndilegur kuldi hennar eigi eftir að ýta honum yfir brúnina. Hegðun hans verður óreglulegri. Þetta er uppsetningin fyrir opinberunina. Til þess að útskýra hvernig þessi mynd fer hræðilega úrskeiðis verð ég að útskýra hvað gerist. *Önnur spoiler viðvörun!* Til þess að þessi samsæri virki höfum við trú á því að Amber, mjög uppörvandi, frekar ung stúlka ætli að fara í alvarlega tilfinningalega truflaðan ungan mann sem, að minnsta kosti í upphafi vináttu þeirra, hefur laust stara og getur bara talað í einhljóðum eða talar alls ekki. Hann er langt umfram nördinn, hann virðist á barmi algjörrar catatonia. Já ég veit, stelpur geta laðast að alls kyns furðufuglum, en yfirleitt Charles Manson týpunni eða pönkrokkara, strákum með einhverja illt maníska orku. Mason er nánast uppvakningur, hann er varla þarna. Sérhver frek unglingur færi yfir götuna til að forðast hann. Það er bara ekki trúlegt að þessi stelpa laðast að honum. Þar að auki er engin trúverðug ástæða fyrir Berkeley að dekra við hinn brjálaða Mason, það er bara ekki trúverðugt heldur. En bíddu, það er opinberun. Amber mætir ekki heima hjá Berkeley í jólamatinn þar sem Mason á von á henni og Berkeley, gamli vinur hans, þarf að segja honum að Amber og allar aðrar fyrrverandi kærustur hans, þær sem hann teiknaði í skissubókunum sínum, séu ekki til kl. allt! Hún og allir hinir eru bara uppspuni úr brengluðu ímyndunarafli hans: hann dreymdi þau upp. Jæja, þetta útskýrir hvers vegna venjuleg sæt Amber myndi fara fyrir Mason, hún er bara hugmyndaflug hans. Þetta gæti hafa verið síðasta opinberun myndarinnar með réttum undirbúningi og uppsetningu, en því miður er það ekki. Á þessum tímapunkti hleypur Mason aftur í íbúðina sína og finnur Amber þar...hann er reiður, hann drepur hana. En nú er okkur gefið að skilja að Amber var í raun raunveruleg, ekki ímynduð kærasta Mason. Á endanum, eftir að hafa fengið sönnun fyrir því að Amber sé til og að Mason hafi drepið hana, verður Berkeley að viðurkenna að hann hafi haft rangt fyrir sér, að hann hafi dæmt Mason rangt. Þetta myndi virka ef Mason hefði verið hálfvitur frá upphafi, en vegna þess að við áhorfendur grunuðum hann alltaf um að vera algjörlega brjálaður og hugsanlega morðingi kvenna kemur það okkur ekki á óvart. Okkur grunaði hvað hann væri allan tímann og skiljum ekki hvers vegna Berkeley gat ekki séð það. En þá erum við enn og aftur eftir að velta því fyrir okkur: ef hún væri raunveruleg, hvers vegna myndi Amber laðast að hinu svívirðilega Mason? Til að gera endirinn verri er okkur aldrei gefið að skilja hvort allar aðrar vinkonur Mason, þær sem eru í skissubókunum, hafi verið raunverulegar eða var Amber sú fyrsta alvöru? Og ef hinir voru raunverulegir, drap hann þá líka? Hvað gerði hann við líkin? Vandamálið er að kvikmyndagerðarmennirnir vissu bara ekki hvað þeir ættu að gera við efnið. Kannski hefði verið hægt að leiðrétta þetta og segja trúverðuga spennusögu, en þessi mynd er ekki það.