Myndin byrjar frábærlega, með sýndarkennslumynd um venjur sænskra húsmæðra. Eftir það fáum við ítarlega endurgerð Skandinavíu eftir stríð með fullt af mögnuðum bílum, rafeindabúnaði og innanhússhönnun; lágmarks djassskor, fín kvikmyndataka og stílhrein titill. Það er líka fyndið skandinavískur samkeppni eins og í Von Triers 'Riget'. Því miður, eftir uppsetninguna, hrynja "Kitchen stories" eins og Tvíburaturnarnir 11. september. Leikarar sem reyna að lýsa tilfinningunni "öfund" með því að stara í framan af þeim. Kátlaus samræða fyllt með gay symbolism til einskis: „Mér líkar ekki við hvíta svana, ég vil frekar björn og úlfa... hefur þú einhvern tíma smakkað bjarnarkjöt?“ Tónlistin verður cheeser en Yann Tiersen þegar hann er verstur. Það er leitt að leikstjórinn lagði sig alla fram í þessari frábæru uppsetningu, bara til að klúðra þessu eftir á.