- Kvikmyndahópur er að taka upp hryllingsmynd í gömlu, meintu bölvuðu húsi þar sem sjö manns hafa dáið í gegnum árin á dularfullan hátt. Einn úr áhöfninni finnur gamla galdrabók og það lítur út fyrir að hún væri fullkomin til að nota í sumum helgisiðum í myndinni þeirra. Það er rökstutt að galdrar í bókinni séu betur skrifaðir en handritið sem þeir nota. En þegar bókin er lesin lifnar allt í einu í kirkjugarðinum fyrir utan. Nú standa leikararnir og áhöfnin frammi fyrir raunverulegri hættu .- IMDb sýnir 90 mínútur í sýningartíma. Fyrstu 60 mínúturnar gerist ekkert. Allt of mikill tími fer í myndina innan kvikmyndar. Eigum við að vera hrædd við hryllingsmyndina sem þeir eru að taka upp? Við vitum nú þegar að myndin þeirra er ekki „raunveruleg“. Þessar hræður virka bara ekki.- Það er mjög fátt til að njóta við The House of Seven Corpses. Leiklistin er ömurleg. Flestir þessara "leikara" ættu í vandræðum með að gera grunnskólaleikrit. Staðan er hræðileg. Hún minnir mjög á sjónvarpsseríu frá sjöunda áratugnum og gefur enga stemningu. Talandi um andrúmsloft, annað en nokkur augnablik í lok myndarinnar, þá er ekkert að tala um. Einkennisrökfræði er allt annað en engin. Jafnvel í kvikmynd býst þú við að persónur hagi sér á ákveðinn hátt. Hér held ég að ég muni ekki eftir einu atriði þar sem persóna valdi ekki órökréttustu leiðina sem henni stóð til boða. Og að lokum, það eru þessar fyrstu 60 mínútur myndarinnar sem ég hef þegar minnst á. Geturðu sagt LEIÐINLEGT? - Ég hef ekki metið The House of Seven Corpses neitt lægra í einkunn vegna tilvika þar sem myndin (líklega fyrir tilviljun) virkar í raun. Tvær uppáhalds eru upphafið og endirinn. Opnunartitlaröðin sýnir dauða sjö fyrri eigenda og gæti verið hápunktur myndarinnar. Og lokasenurnar á risastóra stiganum þar sem uppvakningurinn ógnar kvikmyndatökuliðinu eru nokkuð áhrifaríkar (þvílík meðmæli). Á heildina litið eru þessi augnablik þó ekki nóg til að gera þetta að góðri mynd.