Það er erfitt að keppa við klassískan hátign, en þegar þú hefur tekið það val og ákvörðunin er í leik þarftu að finna bestu og björtustu úrræðin til að halda vörunni í efstu skúffunni og í fremstu röð gæða. Ef ætlun þín er að stefna að öðru eða þriðja (eða fjórða) besta, hvers vegna þá að reyna? Það er með það, ég velti því fyrir mér hvers vegna þessi útgáfa af boðorðunum tíu var skrifuð, framleidd og sýnd. Ég myndi spyrja framleiðendurna: "Hvað varstu að hugsa? Varstu að reyna að skapa áætlaðan halla?" Ef kannski framleiðendurnir væru að hugsa: "Við viljum skoða þessa biblíusögu frá öðru sjónarhorni..." Þá myndi ég segja "Allt í lagi, ég horfði á þáttinn, hvert er nú sjónarhornið?" Forsendur þessarar „mögulegu sjónarhornskenningar“ fara fram hjá mér. Ég get almennt horft á þætti og (rétt eða rangt) að minnsta kosti fengið tilfinningu fyrir því sem höfundarnir voru að reyna að ná fram. Ekki svo, hér. Ég kannast við nöfn eins og "Robert Halmi" (framleiðandinn) og ég get tengt verk hans við einhverja áberandi vöru; Tin Man, Earthsea, Flash Gordon, Jason and the Argonauts. Afþreying á lágu verði byggð á goðsögn, sögu og teiknimyndasöguafþreyingu. Fullkomin tegund fyrir Sci-Fi Channel. Svo ég verð samt að spyrja Robert Halmi..."Hver var tilgangurinn með ÞESSUM boðorðum tíu, hvað varstu að hugsa?" FJS