Ímyndaðu þér að slökkva ljósin í afskekktum bænum þínum á köldu kvöldi og fara svo að sofa. Það er engin þörf á að læsa hurðunum. Eina hljóðið er vindurinn sem flaut í gegnum trén. Einhvern tíma eftir miðnætti bíll með slökkt ljós tommur upp innkeyrsluna. Augnabliki síðar geislar boðflenna vasaljós inn í myrkvuðu stofuna þína. Það sem gerir þessa mynd svo skelfilega er umgjörðin: afskekktur bóndabær ... á nóttunni. "In Cold Blood" er byggð á metsölubók Truman Capote og með svart-hvít lýsingu sem er sambærileg við bestu noir-myndirnar frá 1940 og sýnir skelfilega sögu, sérstaklega í fyrsta þættinum, þar sem söguþráðurinn gerist að mestu á nóttunni og á rigningvottu landi. vegum. Það er efni í martraðir. En þetta er enginn draumur. Atburðirnir gerðust í raun og veru, árið 1959. Tveir svikarar með höfuð full af blekkingum drepa heila Kansas-fjölskyldu, í leit að peningum sem eru ekki til. Leikstjórinn Richard Brooks notaði raunverulega staði þar sem atburðir í raunveruleikanum áttu sér stað, jafnvel sveitabæinn ... og innréttingar þess! Hún skapar eftirminnilega og áleitna kvikmynd. Báðir aðalleikararnir líkjast hinum tveimur raunverulegu morðingjum. Robert Blake er meira en sannfærandi sem Perry Smith, lágvaxinn og þéttvaxinn með rassinn, sem dreymir um að finna grafinn fjársjóð Cortez. Scott Wilson er næstum jafn góður og Dick Hickock, sléttmælandi svindlarinn með al-amerískt bros.Eftir morðgöngu sína heldur tvíeykið til Mexíkó. Þar fara hlutirnir á versta veg, þannig að þeir koma aftur til Bandaríkjanna, stela bílum, fara á ferðalag og eru almennt ömurlegir þar sem þeir reika á milli staða. En þetta er heimskingjalíf og útlagarnir tveir sjá eftir gjörðum sínum fljótlega. Síðustu tuttugu mínútur myndarinnar eru dáleiðandi, þegar rigningin fellur, reipið þéttist og allt sem við heyrum er slá af sláandi hjarta. Jafnvel með dálítið hversdagsleika miðlagsins, sviðsetur "In Cold Blood" í hrífandi smáatriðum raunveruleikanum. saga sem dáleiðir enn, næstum hálfri öld síðar. Það er þessi stilling sem gerir það. Heldurðu að fólk í dreifbýli Kansas skilji enn dyr sínar ólæstar ... á nóttunni?