"Bon Voyage" hefur hraðann sem að sumu leyti minnir mig á Indiana Jones/Star Wars myndirnar -- það er eins og þú sért í hraðri lest eða rússíbana. Hún er talin rómantík, ráðgáta, spennumynd og farsi. ; þetta er allt þetta og meira til, þar á meðal einlægar athuganir á viðbrögðum fransks samfélags við innrás nasista í upphafi seinni heimstyrjaldarinnar. Og það er líka sýning á jóggleri sem tekur þátt í 7 aðalpersónum. Atriðin virtust öll sögulega nákvæm (í mínum augum) og gáfu frábæra tilfinningu fyrir tímabilinu. Allir leikararnir voru vel leiknir og sýndu frábæra frammistöðu en IMO sú frábærasta var eftir Isabelle Adjani sem lék hlutverk tækifærissinnaðs sjálfs. -miðju frönsk kvikmyndastjarna; hún lék ekki aðeins á nokkuð sannfærandi hátt hlutverk ungrar leikkonu, kannski hálfri aldur hennar, heldur lék hún ástríðufullu brögðin á sannfærandi hátt en samt á þann hátt að áhorfendur sjá að hún er aðeins hálf alvarleg og flóknari sem manneskja en bara gullgrafari. Persóna hennar og orka knýja myndina áfram frá upphafi til enda. Það var ekki fyrr en ég las umsögn Roger Ebert að ég komst að því að hún var 48 ára þegar myndin var gerð. Þvílík fegurð!! Ég kunni að meta endirinn -- hann er ánægjulegur en gerir þér kleift að skrifa þína eigin niðurstöðu um hvað verður um aðalpersónurnar. Eins og annar notandi kommentaði á -- EKKI koma of seint; þú þarft að vera til staðar frá upphafsatriðinu. Góð ráð. Ég gaf því 9 af 10.