Frá öllum Víetnamstríðsmyndunum er þetta líklega það ógnvekjandi og truflandi og það segir í rauninni mikið með svo mörgum stórbrotnum sem hafa komið út. Það hefur þennan æðislega tilfinningu yfir sér. Allt er svo óskipulegt í myndinni að það hræðir þig. Það er ekki eins og það sýni margt ólíkt miðað við aðrar stríðsmyndir í Víetnam. Það sem ýtir á svona hátt er: Leikstjórnin var stórkostleg hér. Francis Ford Coppola sýnir hæfileika sína í síðustu epísku kvikmynd sinni. Ólíkt öðrum leikstjórum lætur hann þér líða eins og þú sért í stríðinu. Flestir aðrir sýna þér bara og sýna þér hryllinginn í stríði. Coppola gerir þig samt ruglaður, hneykslaður og hræddur. Þessar stríðstilfinningar eru venjulega sagðar okkur úr kvikmynd eða sögu. Þetta er eitthvað sem ég hef aðeins upplifað mjög fáum sinnum þegar ég horfi á kvikmynd. Skrifin voru auðvitað ótrúleg líka. Það leiddi þig til að skrifa inn í miðja mynd. Það leiddist mér aldrei og þessi mynd er þrjár klukkustundir. Kvikmyndatakan helst í hendur við leikstjórnina sem jók mjög á þá skrítnu upplifun að horfa á þessa mynd sem sýnir alla ringulreiðina í kringum mann, jafnvel þegar allt virðist rólegt. Leikurinn var beinþynntur. Horfðu bara á Marlon Brando sem sýndi líka sína síðustu frábæru frammistöðu þegar hann lék blekktan ofursta. Alltaf þegar ég hugsa um brjálaðan farinn hermann held ég að Marlon Brando í Apocalpyse Now. Með Brando í þessari mynd viltu ekki horfa í augu hans. Eins og myndin var hann æði. Fyrir mér er þessi gjörningur jafn eftirminnilegur og sá sem hann gaf í The Godfather. Martin Sheen gaf mjög djúpa frammistöðu og sennilega þá bestu á ferlinum sem gerir það að verkum að þú sérð allt með augum hans alla brjálæðið sem hann er að upplifa og vill samt að hann nái markmiðinu sínu. Það er bara furða hvers vegna þessir tveir fengu ekki Óskarstilnefningar. Robert Duvall gat sýnt hluta af þeirri vitleysu með fáránlegum bardagaaðferðum sínum, meðal þeirra sem spila tónlist til að segja óvininum að hann sé að koma. Einnig var persóna Duvall að biðja einn hermannanna um að vafra í miðjum bardaga bara átakanleg en trúverðug. Aðrar frábærar aukasýningar voru sýndar af ungum Laurence Fishburne, Sam Bottoms og Frederic Forest sem allir tóku saman viðhorf margra hermanna á þeim tíma án þess að verða að klisju. Einnig í eitt skipti voru myndasögur nýttar vel með Dennis Hopper og Harrison Ford sem ég elska báðir. Ég myndi hiklaust mæla með því að fólk horfi á þessa mynd. Hún hefur boðskap og allir sem taka þátt í gerð hennar eru upp á sitt besta. Það er ekkert meira sem ég gæti beðið um af þessari mynd með frábærum leik, leikstjórn, skrifum, kvikmyndatöku og frábærum endi. Horfðu á og þú munt sjá hvers vegna það stendur undir titlinum Apocalpyse Now.