Ég held að uppáhaldshlutinn minn í þessari mynd, sá sem sýnir hreint tilgangsleysi, heimsku og geðveiki, komi á hápunkti myndarinnar. DOKTOR TED NELSON og ókvæntur vinur hans, sýslumaðurinn, hafa loksins komið Bræðslumanninum í horn á stigagangi í raforkuveri. Hafðu í huga að Nelson hefur verið að leita að MM næstum alla myndina og að MM hefur drepið og étið nokkra einstaklinga á þessum tímapunkti (þar á meðal yfirmann sinn), og Nelson er mjög meðvitaður um að MM er ofbeldisfullur geðveikur og hungraður í manneskju. hold og blóð. Þannig að sýslumaðurinn beinir byssunni sinni að MM, sem er, og ég gef myndinni og Rick Baker leikmuni fyrir þetta, ógeðslegasta og ógnvekjandi hlut í mannsmynd sem við höfum nokkurn tíma séð. Og hann öskrar mjög mikilvægri spurningu til læknisins TED NELSON: "HVAÐ GERUM VIÐ NÚNA?!?!?" Myndavélin fer yfir til LÆKNAR TED NELSON og það er augljóst að Ted hefur ekki hugmynd um hvað hann á að gera næst. Svo virðist sem Ted hafi verið svo áhugasamur um vandamálið við að FINNA bráðnandi manninn, að honum datt aldrei í hug að taka með sér aðhaldsbúnað, lassó eða spennitreyju, eða net, eða róandi píla, eða kannski New Age spólu frá Vangelis til að róa villidýr. Þannig að sýslumaðurinn skelfist og skýtur, Bræðslumaðurinn gengur berserksgang, og hláturmildirnar myndast. Kannski skýrir þetta hvers vegna NASA hefur verið að klúðra geimferjunni í geimnum undir tunglinu síðustu 30 árin í stað þess að fara aftur til tunglsins eða út til Mars eins og allir vita að þeir ættu að gera. Ég veit það ekki. Allavega, þetta er svona ömurleg, löt skrif og leikstjórn sem undirstrikar alla þætti þessarar myndar. Það er erfitt að segja til um hversu góðir leikararnir eru í raun og veru, því myndin hefur fullkomna fyrirlitningu á persónum þeirra. Tvær aðrar ótrúlega sársaukafullar seríur auka einnig heimsku málsins: Það er atriði þar sem klumpasta gamla parið í heiminum reynir að stela sítrónur úr lundi, aðeins til að rífa í sundur af Bræðslumanninum. Þetta atriði er lágmark í kvikmyndum á sjöunda áratugnum. Ég get ábyrgst að þú hefur aldrei horft á tilgangslausari og pirrandi uppsetningu með skrýtnara fólki á ævinni. Og árás Bræðslumannsins á konuna sem býr í húsinu þar sem þeir halda hesti sem pissar á veggina stangast á við allar tilraunir til að vinna úr því.(BTW, ég held að frægi kvikmyndaleikstjórinn Jonathan Demme eigi sér stað í þessu atriði sem rauðháls eiginmaður sem fer fyrstur inn til að athuga húsið og kemur aldrei út aftur). Það eina sem kemur í veg fyrir að leikkonan bókstaflega tyggi landslagið er að eins og ég sagði hefur hesturinn þeirra greinilega verið að pissa á hann. Og við neyðumst til að horfa á ofstæki hennar í að minnsta kosti tveimur mínútum lengur en nokkur SANE kvikmyndaleikstjóri myndi halda skotinu. Burr DeBenning ætti að slá vitleysuna út úr leikstjóra og ljósmyndara IMM. Ég man eftir honum úr gömlum Columbo-þætti þar sem hann leit MIKLU betur út en hann gerir hér - enginn hefur hugmynd um leiðandi mann, heldur heilsteyptan og lítt áberandi. En enginn gæti hugsanlega verið eins óaðlaðandi í raunveruleikanum og leikstjórinn hans lætur hann líta hingað. Allir aðrir koma aðeins betur út nema gömlu hjónin (og þegiðu, ég veit að það var verið að hlæja að þeim, en ég er ekki að hlæja!) en ekki mikið. Þetta fellur örugglega í flokkinn „So Bad You Can't Look Away“ kvikmyndahamfara. Samt myndi ég horfa á hana aftur áður en ég myndi horfa á margar aðrar fóstureyðingar frá 70's og 80's („Track of The Moonbeast“ og „It Lives By Night“ koma upp í hugann), og umfjöllun MST um hana er mjög skemmtileg, svo ef þú færð tækifæri skaltu horfa á MST útgáfuna.