Til þess að geta notið 'Fur - An imaginary portrait of Diane Arbus' þarf Stephen Shainberg áhorfandann til að fresta öllum raunveruleika og fyrri þekkingu bandaríska ljósmyndarans, Diane Arbus. Það er þversagnakennt að það er einmitt notkun nafns og þekkingar Diane Arbus í lífi hennar og starfi sem gerir þessa mynd til að mistakast á stórum skala. Það sem kemur í ljós snemma þegar hin fallega WASPish og glæsilega Nicole Kidman var leikin gyðinginn Diane Arbus, sem er andstæðingur glamúrsins, er sú að Shainberg hafi ekki náð Arbus eða því sem verk hennar snerust um (sentimental realism) og virðist aðeins laðast að Arbus á yfirborðslegu stigi í gegnum ljósmyndir sínar af sirkusviðundurum. Það sem á eftir kemur er eins konar fallegt og léttvæg ímyndunarafl Beauty & the Beast með Robert Downey JR sem loðinn skáldskaparáhuga Kidmans. Það er hins vegar ekki banalitet sögunnar sem er helsti gallinn við þessa mynd, heldur kvenfyrirlitning leikstjórans um að Diane Arbus, ein einstæðasta og frumlegasta kvenljósmyndari listheimsins, hafi verið ófær um að mynda sér eigin hugmyndir um verk sín. Þó fyrri mynd hans 'Secretary' hafi verið rannsókn á kvenkyns masókisma, þá spillir áframhaldandi túlkun hans á konunni sem undirgefna þessa mynd algjörlega - og er andspænis hugrekki, þrautseigju og óttaleysi Diane Arbus við að kanna á eigin spýtur. oft skuggalegur heimur utanaðkomandi. Ímyndaðu þér ímyndaða ævisögu um líf poppstjörnu Madonnu með Guy Richie sem Svengali hennar, maðurinn á bak við feril hennar, og þú munt fá tilfinningu fyrir því hversu alvarlega gölluð og ímynduð þessi mynd er: Hún getur aðeins virkað ef þú hefur nákvæmlega enga þekkingu á efninu, eða velur bara að hunsa allar staðreyndir. Það er synd því þegar þú hefur fjarlægt allar tilvísanir í Diane Arbus, hefði þessi mynd getað staðið upp á eigin spýtur sem áhugaverð rannsókn á fetisisma og góður félagi grein til ritara. 4/10