ég trúi því ekki að ég hafi í raun og veru horft á þetta en mig langaði bara að vita hvort þessi mynd yrði óviljandi fyndnari og fyndnari undir lokin. og það gerði það. hápunkturinn var lélegasta frammistaða sem verjandinn hefur gefið - svo úr raunveruleikanum að jafnvel fyrir skáldaða sögu var það allt of skrítið. engin leið að einhver á þessari plánetu geti hagað sér fyrir framan dómstóla eins og hún gerði. og sennilega versti saksóknari á jörðinni. afhverju var hann í réttarsal? hann gerði ekkert og nákvæmlega ekkert til að sanna sekt hennar. Einföld leit í húsi hennar hefði leitt til þess að hringirnir hefðu fundist. en ekki fara. hann vildi helst segja "mótmæli" 2 eða 3 sinnum á meðan á réttarhöldunum stóð - það var það. ljóshærða brjálæðingurinn fékk sannleikslyf til að sanna að hún væri saklaus en ekki Brett. brjálæðingurinn átti næstum altari af Brett á heimili sínu sem hefði getað sannað sjúka þráhyggju hennar. en aftur ekki fara. meðan á réttarsalnum stóð fann ég þá þöglu löngun til að taka nálaroddinn úr hendi hennar og berja honum nokkrum sinnum í höfuðið. jafnvel alvöru skrýtingar líta ekki út fyrir að vera svona kjánalega falsaðir „ég er saklaus“ eins og hún gerði. og hvað segir þessi mynd okkur? aldrei giftast konu með líftryggingu: um leið og hún dettur niður stigann verður eiginmanni hennar hent í fangelsi, sekur eða ekki. vondir, vondir menn.