Ég njósnaði þessa stuttmynd á DVD-disk með bestu nýsjálensku stuttbuxunum, allar frábærar en The french Doors var mögnuð. Þetta byrjar hægt og maður veltir því fyrir sér hvort eitthvað sé að fara að gerast. Rétt þegar þú slakar á í suðinu við endurnýjun heimilisins gerist það skelfilegasta. EEEEkkk, mig langaði að hætta að horfa, en ég var límdur. Myndirnar dýfa sér í frumhræðslu við myrkrið og með litlum ef ekki neinum tæknibrellum. Það kælir þig alveg inn að beini. Einfalt en ljómandi hugtak opnaði allar þessar minningar frá því þegar ég var ungur og dreymir ekki um ósennilegustu heldur ógnvekjandi aðstæður. Sjónrænn stíll kvikmyndagerðarmannsins er í fullu fjöri og aðalpersónan fer með þig sannfærandi í gegnum söguna. Þetta er gæða stuttmynd sem ég hef ekki séð í langan tíma. Frönsku hurðirnar hafa öll einkenni frábærs eiginleika, því miður klárast hann eftir tíu mínútur eða svo. Engu að síður frábær endir sem biður þig um að vilja vita meira. Elskaði það og vel gert og takk fyrir ferðina. Þessir Nýsjálendingar eru virkilega að sýna hæfileikana. Nýr aðdáandi.