Þetta tímalausa spakmæli endurómar í þessari mynd og í hjarta mínu. Svo mörg ár hef ég beðið eftir að sjá þessa eilífu sögu! Ég var kannski ekki tilbúin. Það er hugsanlegt að skynsemi mín hefði ekki metið kraft þess. Svo ég fagna því nú með þakklæti í sál mína með gleði. Virðing mín og aðdáun á PAUL MUNI hefur verið löng. Hans er nú goðsagnakennd ljómi. En nú hef ég loksins uppgötvað hinar ómetanlegu gjafir hinna glæsilegu hæfileika LUISE RAINER. Ó, hversu mörg andlit geta talað eins og hennar? Sumir hafa sagt að það hafi verið unnið frá þöglu árum hennar, og þetta gæti hafa verið en ræða hennar, er nógu mælskandi þegar það gefur tækifæri. Hún átti svo sannarlega skilið Óskarinn. Þessi mynd er í epísku í klassískum hlutföllum. Allir hlutar jafnir, nauðsynlegir og fullkomnir. Neisegjendur mega ganga í burtu ef þeir vilja, en þeir myndu forðast frásagnarlist sem fylgir manni alla ævi. GÓÐA JÖRÐIN auðgar mann á þann hátt sem maður á ekki von á. En allt mun ekki koma frá því með þeirri gleði sem ég gerði. En ég get ekki annað en vonað að þessi mynd verði í minnum höfð í mörg ár. Ekki ýta á mig með tæknilegum atriðum varðandi kynþátt aðalleikmannanna. Þetta eru væntingar nútímans þegar við erum upptekin af algjörri fullkomnun. En ég þori milljónaskor af nýrri kvikmyndum til að segja sögu PEARL BUCK með slíkum ákafa, krafti, sannfæringu og þokka. sem enn stafar af kjarna þessarar frásagnar. Tíminn mun ekki draga úr þessari viðleitni né munu framfarir bæta mikilleika hennar.