Ég sá þessa mynd langt aftur í fyrstu kvikmyndasýningu, í réttilega tómu leikhúsi. Trúðu það eða ekki, eftir áratuga áhorf á kvikmyndir festist þessi enn greinilega í huga mér sem versta mynd allra tíma; eða að minnsta kosti það versta sem ég myndi leyfa mér að horfa á. Leiklistin er langt undir þeim viðmiðum sem allir tilviljanakenndir hópar drukkinna framhaldsskólanema hrífast af götunni og neyddir til að læra línur sínar á 5 mínútum eða minna.Eftir fyrsta áfall af vantrú, við hlógum í smá stund þegar hvert atriði náði nýjum lægðum. En eftir smá stund dró meira að segja þessi vafasama ánægja út og þetta varð bara virkilega sorglegt.