*SPOILERS* Ég er viss um að þegar þetta kom út árið 1958 var það mjög viðeigandi fyrir tímann. Þá voru kvikmyndir hægar til að gera áhorfendum kleift að fylgjast með og greina söguna. Hér flytur maður inn í hús í eigu síðustu konu sinnar sem dó á dularfullan hátt með nýju konunni sinni. Garðyrkjumaðurinn Mickey (leikinn af Alex Nicol, sem einnig leikstýrði myndinni) er í raun vanmetin persóna. Hann fær höfuðkúpu til að vara Jennifer óbeint við því að hún sé í vandræðum, þar sem hann vissi að það var rangt leikrit í dauða fyrri konunnar. Hann getur ekki sagt Jennifer beint frá því sem gerðist, svo hann reynir að fæla hana burt með höfuðkúpunni. Við komumst líka að því að Jenni sá foreldra sína deyja og olli því ævilangri andlegri angist sem leiddi til stofnanavistunar. Eins og mörgum áhorfendum í dag fannst mér hraðinn vera aðeins of hægur fyrir minn smekk. En ef þú hefur gaman af hægfara hryllingi án mikils átaka, þá er þessi mynd fyrir þig.