Þrátt fyrir íburðarmikil framleiðslutölu og dásamlega búninga er þessi mynd verk að horfa á. Morð-ráðgáta samsærið er bara farartæki til að festa söngleikjanúmerin á en það stöðvar málsmeðferðina oft á furðulegan hátt fyrir utan að vera ekki mjög þátttakandi. Þótt augljóslega hafi verið mikið fé varið í þá eru tölurnar illa sviðsettar og illa myndaðar. Þetta er augljóslega forkóðamynd því stelpurnar ganga oft í mjög litlum fötum og það er meira að segja lag sem syngur marijúana lof! Sýningarnar eru allar á einni nótu þó gaman sé að sjá Carl Brisson í söngleik en þegar Victor McLaglen, sem lögregluforingi, hleypur fram á sjónarsviðið í margfætta sinn í leit að vísbendingum gætirðu viljað kasta inn handklæðinu eða kl. minnst spóla áfram í næsta númer. Samhryggist fastagesturunum sem voru fastir í kvikmyndahúsinu við útgáfu þess!