Þessi mynd virðist hafa verið gerð af einhverjum með góðar hugmyndir en hann hafði heldur aldrei gert kvikmynd áður né hafði talið að handrit ætti að vera klippt eða jafnvel fyndið. Þegar ég sá þessa mynd sá ég hana fyrir John Candy og gerði ráð fyrir, rangt, að hún yrði fyndin. Í staðinn var heimskulegt plott um hugarstjórnun og svo margar flatar og ófyndnar augnablik. Og til að toppa það, þá flutti Candy nokkrar af grófustu línum sem ég hafði heyrt fram að þeim tíma. Svo, þrátt fyrir hugsanlega fyndna leikara- og söguhugmynd, sitjum við eftir með áhugamannalega og grófa kvikmynd sem verður líklega of heimskuleg fyrir meðal fullorðinn, þó að unglingar muni líklega finna nokkra hlátur. Það er í raun synd - það hefði getað verið svo miklu betra. Ég meina, með Eugene Levy, Joe Flaherty og John Candy hefði það átt að vera dásamlegt.