Hér fléttast nokkrar sögulínur í kringum mismunandi kvenpersónur. Skórnir sem þeir klæðast eru vísbending um erfiða líf þeirra. Öllum er umbreytt í lok myndarinnar. Adela (Antonia San Juan) stýrir hóruhúsi; Dóttir hennar Anita (Monica Cervera) er þroskaheft og á takmarkað líf. Leire (Najwa Nimri) er skóhönnuður í vandræðum og missir kærasta sinn; Maricarmen (Vicky Peña) hefur misst eiginmann sinn og elur nú upp börnin frá látinni fyrrverandi eiginkonu sinni. Isabel (Ángela Molina) er rík kona sem leiðist. Aðrar persónur eru notaðar til að tengja saman aðalpersónurnar fimm. Í frásagnarlist er ekki allt gefið upp í upphafi: Sum tengsl myndast furðu seint í myndinni og það eykur upplifunina. Skóþemað er keyrt út í öfgar: Til dæmis þegar Leire sem skóhönnuður og vinnur í skóbúð þar sem hún stelur skónum hennar dofnar, brotnar hún annan hælinn. Við klippingu myndast lítil tengsl á milli atriða. Sími hringir, kveikt er í sígarettu, lag o.s.frv. er notað til að koma á sambandinu og hraðklippt. Tíð breyting á söguþræði kemur í veg fyrir að hann sé leiðinlegur eða nái sjónvarpsstigum. Það er mjög tónlistardrifið að setja tón og andrúmsloft. Borgirnar Madríd og Lissabon eru bakgrunnur fyrir sögurnar og myndir af þeim borgum eru notaðar til að lengja söguna út fyrir persónurnar. Eitt af áhrifameiri myndunum er þegar Anita, sem fer sömu gönguna á hverjum degi, víkkar göngu sína og takmarkaða líf frá tiltölulega rólegu götunni yfir á fjölfarinn þjóðveg: Hvernig takmörkun pláss er þýdd sjónrænt er vel gert. Eins og með flestar spænskar kvikmyndir er mikið af frásögnum unnin sjónrænt, með því að nota sápulaga sögurnar sem einfaldan bakgrunn. Það er ljóðræn endir sem er nokkuð rómantískur og tilfinningaríkur en er samt fallegur. Þar sem Ramón Salazar er of ástfanginn af eigin efni er það of langt. Sum atriðin eru kitsch og á sápustigi, þar á meðal leiklistin (ástarlíf Adelu, læknir Isabel). Skóþemað er ýkt og er veik myndlíking. Þetta er oft borið saman við Magnolia vegna þess að uppbyggingin er sú sama. En þeir eru ólíkir. Magnolia er tæknilega hæfari, en nokkuð vélrænn. Þetta hefur meiri getu til að þýða tilfinningar og andrúmsloft sjónrænt. Eftir að hafa séð þetta hallast þú strax að flytja til nýju kvikmyndaborgarinnar: Madrid.