Ég sá þessa mynd fyrst í sjónvarpi fyrir nokkrum árum og elskaði hana satt að segja. Charles Dance gerir einn ógnvekjandi illmenni sem nokkur getur ímyndað sér. Fágun hans er svo fullkomin andstæða við hina gróflega góðu hetju. Ég hef aldrei verið mikill Eddie Murphy aðdáandi en finnst pirrandi túlkun hans hér sigurvegari: smá af "Axel Foley Through the Looking Glass". Charlotte Lewis er, til að nota töfrandi setningu en sú eina sem á við, lýsandi glæsileg. Sum atriðin eru frábærlega sköpuð: draumaröðin, fuglinn, kjánalegu bardagaatriðin og hápunktsátökin. Í gegnum þetta allt er Murphy nútímamaðurinn sem er skyndilega fallinn inn í austurlenska goðsögn, töfrandi og hljóðlátari útgáfu af Kurt Russell í austurlenskri fantasíuleik. Eins og þessi mynd höfum við James Hong, hinn óviðjafnanlega leikara en senur hans, þó stuttar séu, hækka jafnvel gæði Derek. Síðan 1955 hefur Hong skilgreint fínan aukaleikara, „stéttargerð“ starfsgreinarinnar. "Gullna barnið" er kjánalegt; það er ekki fullkomið; en það hefur svo marga endurleysandi eiginleika að það er skemmtileg og skemmtileg fantasía, vel þess virði að horfa á. Eftir fjögur ár hef ég séð "Gullna barnið" aftur; Ég naut þess enn meira! Það er sannarlega frábær skemmtun.