Ég hef alltaf verið mikill aðdáandi Woody Allen og mun alltaf vera fyrir flest það sem hann gerði í fortíðinni, en aðeins blindur elskhugi gæti hunsað hversu leiðinleg, tilgangslaus, tilgerðarleg og umfram allt hræðilega leikin þessi mynd er. Tómlaus andleg sjálfsfróun byggð á ósamræmilegum forsendum. Og hvílík hörmuleg hugmynd að endurgera á tilbúna „allen-klón leikara“, það er að leggja Will Farrell í munninn og gefa til kynna hvað Allen hefði gert í stað Farrells hefði hann verið 30 árum yngri. Niðurstaðan var augljóslega fáránleg. Og svo ekki sé talað um samræðurnar... það sem ætlað var að vera heimspekilegar hugleiðingar breyttist í ósjálfráða hæðni að vitsmunalegum pælingum, ómeðvituð um kómísk áhrif hennar. Hversu sorglegt...