Um leið og ég vissi að Keira Knighteley væri í þessari mynd sagði ég „Ég verð að horfa á þessa mynd“. Hún er óumdeild aðalpersónan, Domino, hausaveiðari. „Starf hennar“, eins og „engin hasar“ atriðin myndu kenna okkur, endurspeglar uppreisnargjarna, ofbeldisfulla viðhorf hennar til lífsins. Ég verð að viðurkenna að það er í fyrsta skipti sem ég horfi á hasarmynd þar sem mikilvægustu atriðin eru sú þar sem byssurnar eru langt í burtu frá höndum persóna. Þannig að þetta sló mig svolítið. Allavega, fyrir alla aðdáendur John Woo, þá eru þyrlur sem detta niður, sprengingar, skothríð eins og það myndi rigna og yndisleg Keira sem skýtur með tveimur vélbyssum, einni í hönd. Leikhópurinn er algjör snilld. Þegar farið er lengra en Keira, sem í þessari mynd er algjör drengur, nokkuð frábrugðinn hinni yndislegu hasarmynd sem við erum vön að sjá, er Mickey Rourke kominn aftur, með sitt venjulega slatta andlit og kraftmikinn líkama. Christopher Walken gerir starf sitt nokkuð vel, sem framleiðandi raunveruleikaþátta. Við skulum fara að innihaldinu: þessi mynd hefur blaðamennsku. Spjallþáttasenan er „ógeðslega“ raunveruleg. Allir sem horfðu á þessa hleðslu. . . þú-veit-hvað, getur sagt að þetta er loftið sem þú andar að þér við þessar aðstæður. Eins og framleiðandinn, þegar mamma Domino's segir að raunveruleikinn sem ætti að sýna líf Domino sé „rusl; ekkert móðgandi“, svarar hann „Ég tek því ekki eins og móðgun“. Þessi mynd lýsir erfiðu lífi. Domino, sem kemur úr heimi sem vildi ekki hafa hana, Ed (Mickey Rourke), hausaveiðari „not so bounty“, Choco (þriðji strákur hljómsveitarinnar), sem fjölskyldan er (með því að nota orð Ed), „leiðréttingin“. stofnana sem hann hefur verið“ og Alf, bílstjórinn/sprengjumaðurinn sem kom frá Afganistan á tímum hernáms Rússa. Þessi hópur fólks táknar á einhvern hátt mannkynið sem fæðist "án skyrtu"; óheppnir, ofbeldisfullir og hafa engu að tapa, nema (eins og þeir myndu telja) ömurlegt líf þeirra. Í inngangi myndarinnar segir að hún sé "innblásin af sannri sögu ... meira eða minna", svo ég gæti ómögulega sagt þér hversu mikið af þessu efni er satt. Hvað sem því líður, þegar farið er út fyrir sprengingar og tugi vopna (sem hefði mátt "bæta við" til að gera myndina auðveldari að sjá og flokkast sem hasarmynd), er saga persónanna of raunsæ til að vera "upplýst". Samspil persónanna er margvíslegt, vel rannsakað og örugglega ekki leiðinlegt. Það sem hefur ekki sannfært mig svo mikið er hlutverk geðlæknisins (Lucy Liu, edrú sem aldrei á leiklistarferlinum). Það táknar aðeins ástæðuna fyrir því að Domino byrjar að segja sögu sína (og það er saga). Sennilega eini "gallinn", í kvikmynd með fullt af "kostum". Allt í allt: Þetta er ekki "SWAT". Persónurnar eru unnar; þeir hafa sjálfsmynd, form. Þeir hafa nafn og eftirnafn (ekki bara "Gamble" og "Street"). Það er raunin að segja, þetta er ævisaga stúlku sem leið eins hratt og skot.