Dylan og Bobby eru æskuvinir og þeir eru ástfangnir eins og ungir strákar eru stundum. En Dylan hefur kynnst stelpu og er farinn að leggja þessi drengskaparatriði til hliðar. Bobby veit að hann hefur ekki áhuga á stelpum og saknar þess sem hann átti með Dylan. Sagt sem að hluta til lúmskt 80's poppmyndband, að hluta til heimamynd, að hluta til endurminning myndbands, segir þessi mynd ruglingslega og sorglega, en alltof oft sanna, sögu sem mun slá í gegn hjá mörgum sem sjá hana. Þessi mynd vekur upp margar minningar og sló mjög í gegn hjá mér en ég vildi að kvikmyndagerðarmaðurinn hefði gengið aðeins lengra og skilið hana eftir á glaðari nótum. Já, við elskum öll og missum, jafnvel þegar við erum ung, en það er alltaf morgundagurinn, sérstaklega þegar við erum ung.