Ég hlakkaði til að horfa á þessa mynd og varð því fyrir miklum vonbrigðum þegar mér fannst hún vera algjört og algjört rugl. Leikstjórn Akerman er bæði harðneskjuleg og klisjukennd (hversu miklu meira klisjulegt er hægt að fá en París á kvöldin?). Karlkyns leikarahópurinn virðist eingöngu hafa verið valinn vegna þess að þeir líkjast angistarfullum sjálfsmyndum Egon Schiele. Samt eru þemu afbrýðisemi og svik, sem hefðu átt að vera aðaláherslan í kvikmynd af þessu tagi, nánast órannsökuð. Eftir stendur þröngsýnt melódrama sem tekur langan tíma að byrja og jafnvel lengur að klára. Eini kosturinn við þessa tegund kvikmynda er að hún gerir þér grein fyrir hversu góðir Goddard og Truffaut eru í raun.