Hrottalegur, tilfinningalaus Michael Myers stingur systur sína til bana sex ára á hrekkjavökukvöldi árið 1963; 30. október 1978 sleppur hann frá geðsjúkrahúsi og stofnar nýtt ógnarstjórnarríki í heimabæ sínum Haddonfield, Illinois. Honum er elt allan tímann af geðlækni (Donald Pleasence) sem veit hversu vondur þessi ungi maður er. Hún opnast með hvelli og setur upp raunverulega spennuþrungna og andrúmsloftskæli sem er í raun betri en þær fjölmörgu niðurskurðarmyndir sem það hjálpaði til við að gera. hvetja. Það er lúmskur miðað við viðbjóðsleg blóðböð sem margar af þessum síðari kvikmyndum voru; lúmskur og skelfilegur. Það heldur hæfileikanum til að láta mig hoppa jafnvel eftir endurtekið áhorf. Hversu margar kvikmyndir eru eiginlega til sem geta haldið áfram að vera ógnvekjandi jafnvel eftir að maður hefur séð þær áður? Ekki mjög margir. Ánægjan er mikil í því sem var líklega endanlegt hlutverk ferils hans; Jamie Lee Curtis, í frumraun sinni í kvikmyndinni, varð sannkölluð öskurdrottning eftir að hafa leikið í "Halloween" sem og nokkrum síðari slasher myndum, og hún er ætlað fórnarlamb sem vert er að róta í. Meðhöfundur/leikstjóri John Carpenter veit hvað vinnur í þessari mynd, nýtir sér vel skugga og dimman himin; taktu eftir því hvernig megnið af myndinni gerist eftir kvöldið. Með þessari mynd bjuggu hann og fyrrverandi samstarfskona hans Debra Hill til sérleyfi sem hefur alið af sér sjö framhaldsmyndir, marga eftirherma og væntanlega „endurmyndun“. Það er mjög hægt að vitna í það - hver gæti nokkurn tíma gleymt ræðu Dr. Loomis (Pleasence) þar sem hann lýsir Michael Myers fyrir sýslumanninum (Charles Cyphers, áreiðanlegur efnisskrárleikari í nokkrum fyrri verkum Carpenter)? Það er frábært og þess virði að leita að. Þetta er uppáhalds John Carpenter kvikmyndin mín allra tíma. Hún er ekki alveg óskeikul - það eru göt í handritinu, þegar allt kemur til alls - en í heildina hefur hún sterk áhrif.9/10