Ég er staðráðin í þeirri trú að kvikmynd, sjónvarpsþáttaröð eða hvers kyns myndlist ætti og væri að fullu vel þegin þegar tekið ætti tillit til tímasetningarþáttarins, hvenær skrifuð, framleidd eða hugsuð. Yeh Jo hai Zindagi er einn slíkur. röð. Ég man eftir því að hafa horft á það um miðjan níunda áratuginn í sjónvarpinu og endursýningarnar í gegnum myndbandssöfnin snemma á níunda áratugnum. og hlæja upphátt og vera háður því. Það varð til þess að ég keypti DVD-settið í heild sinni og kom á óvart - gamanleikurinn og augnablik gömlu góðu daganna féllu einfaldlega í kramið hjá mér. Jafnvel hin mjög vinsæla "30 ára reynsla" "GULAAAAB JAMUN!" og "Sófi ásamt rúmi" kallaði ekki á þá tegund af gleði sem ég hélt að það myndi gera. Tímasetningarþátturinn: fyrir níunda áratuginn var þetta sýningarstöðin. Aðalviðburðurinn. Móðir allra sjónvarpsgrínmynda. Og það virkaði á aldrinum og tímanum! Kannski er ekki hægt að segja það sama núna, en engu að síður vakti það ánægjulegar minningar að horfa á DVD-diskinn. Ég vildi óska ​​að tímabilin með Shafi Inamdar og Swarup Sampat væru lengri. Satish Shah hefur verið ótrúlega góður sem hjarta þáttarins, með jafn áhrifaríkum stuðningshópum Farida Jalal, Tiku Talsania og bengalskra nágranna. Rakesh Bedi skinkur í gegn. Allt í allt, upplifun sem mun vekja upp minningar fyrir þá sem sáu hana á besta tímanum, gæti ekki höfðað til yngri áhorfenda eða fyrstu áhorfenda!