Samfélagsábyrgð Warner-bræðra í mesta lagi, með prédikun á fimm mínútna fresti eða svo um hvernig við erum Bandaríkjamenn, við hlaupum ekki frá vandræðum, við horfumst í augu við ábyrgð okkar. Það bendir líka til þess að ef þú ert tilbúinn að meina sjálfan þig til að vernda fjölskyldu þína gegn greinilega banvænum glæpamönnum, þá ertu ó-amerískur. Walter Huston, sem lítur út fyrir að vera leiðinlegur, er svekktur DA, og í „ameríska meðalfjölskyldunni“ eru svo kunnugleg andlit eins og Sally Blane (líkir mjög systur sinni, Lorettu Young) og Dickie Moore, sem meint yndislegur moppur. Báðir eru reglulega troðnir út úr rammanum af Chic Sale, aðeins 47 ára þá en þeir leika áttatíu ára gamlan borgarastyrjöld, hoppandi íhugullega og "skemmtilega" narra í bannorð og siðferðislega um hvernig við erum Bandaríkjamenn, dag nabbit. St. Vitus Dance hans gamaldags frammistaða er þreytandi schtick; það er eins og Walter Brennan hafi byggt allan feril sinn á því. William Wellman leikstýrir á skilvirkan og fljótan hátt, líkt og fyrri „Public Enemy“ hans, en hann og handritshöfundurinn vanrækja að sýna hvað verður um þessa fjölskyldu eftir hamingjusömu fölnunina - þ.e.a.s., þeir myndu líklega vera nuddaðir út af múgnum.