Auðveldasta leiðin til að lýsa þessari mynd er ádeila. Markmið ádeilunnar er nokkuð víðfeðmt, allt frá bandarískum stjórnvöldum til fyrirtækja í Ameríku. Hún er heldur ekki stingandi háðsádeila, heldur frekar kjánaleg. Hugsaðu um þessa mynd sem blöndu af Kentucky Fried myndinni, Airplane og Police Squad seríunni, unnin með miklu minna kostnaðarhámarki og ekki eins fyndið. Ég get séð hvernig þessi mynd er háðsádeila á margar náttúruhamfaramyndir frá 5. og 6. áratugnum. Ég lít á þessa mynd sem mikil áhrif á Mars Attacks eftir Tim Burton. Söguþráðurinn er nógu einfaldur. Erfðabreyttir risatómatar verða „brjálaðir“ og fara að ráðast á fólk og borgir. Í fyrstu er hulið og síðan blæs það yfir í fullkomið stríð. Kvikmyndin nær yfir svið persóna og persónusköpunar: Lois "Fairchild" (Lois Lane klón), mjög metnaðarfullur blaðamaður forseta, Clark Kent, Mason Dixon (FIA umboðsmaður sem hefur ekki starfað síðan í Svínaflóa), gagnslaus forseti (sem virðist aðeins geta skrifað undir nafni sitt og ráðist á New York), jafnvel óhæft þing, sléttur markaðsforstjóri og teymi Mason sem samanstendur af feitur austur-þýskur „kvenkyns“ sundmaður, köfunarkafari, brjálaður fallhlífahermaður í síðari heimsstyrjöldinni og afrísk-amerískur dulbúningssérfræðingur (dulbúinn sem George Washington, Abraham Lincoln, Hitler og loks sem tómatur). Gleymdi ég líka að nefna, fullt og fullt af tómötum? Það eru til alls konar tómatar, allt frá litlum tómötum, til risastórra plasttómata, til möltra tómata, til tómatsafa og loks til fólks sem er klætt sem tómatar. Ofan á þetta allt hefurðu líka nokkur tónlistarnúmer. Þeir eru ekki svo góðir og virðast vera talsettir. Besta lagið er þema myndarinnar ("Attack of the Killer Tomatoes"). Það er allt of grípandi og þú gætir endað á því að raula eða syngja það opinberlega. Vertu varaður. Flest af myndinni er frekar skemmtileg og sýnir fáránleika ýmissa raunverulegra aðstæðna sem og ýmsar afþreyingartegundir. Ég trúi því ekki að ég hafi verið framkallaður til að hlæja, en aðallega brosti og klóraði mér í hausnum. Ég mæli hiklaust með þessari mynd fyrir aðdáendur kvikmynda í B og C bekk, en aðeins sem leigu.-Celluloid Rehab