Ég ætla ekki að gagnrýna myndina. Það er ekki svo mikið að tala um. Það hefur góðar athafnir dýra sem voru sennilega frekar undraverðar á þeim tíma. Clyde Beatty er ekki beint átrúnaðargoð. Hann er svolítið lítill og lítur ekkert sérstaklega vel út. En það er allt í lagi. Hann er maðurinn í ljónabúrinu. Við vitum að þegar hann getur ekki gefið sér tíma frá ljónunum sínum til að sinna kærustunni sinni mun hann enda á eyju með henni og verða að bjarga málunum. Einhver sagði áðan að þetta væri sögustund. Atriðin í sirkusnum eru annars dags, sérstaklega krakkarnir sem hanga. Ég áttaði mig ekki á því að jafnvel á þriðja áratugnum var siglt á þremur mastraðum skútum. Það leit út eins og eitthvað frá 1860. Ég býst við að það sé myndefnið sem þeir áttu. Engin furða að hluturinn hafi farið í rúst. Þeir eru alltaf að tala um að laga hana. Það er meira að segja leiðbeinandi. Það segir okkur svolítið um sambönd karlkyns kvenkyns á þeim tíma, eins konar flissandi kjánaskapur. En ef þú tekur þetta ekki of alvarlega geturðu skemmt þér við að horfa á það.