Línan er að sjálfsögðu úr Faðirvorinu - "Verði þinn vilji á jörðu sem á himni". Svíþjóð, sérstaklega norður, er ekki hugmynd mín um himnaríki -30 gráður C vetrarhiti er aðeins í lægri kantinum fyrir mig, en góða fólkið sem býr þar heldur eflaust að það sé í Guðs eigin landi. Söguþráðurinn hér er kunnuglegt. Hinn virti alþjóðlegi tónlistarmaður Daniel þjáist af heilsubilun á miðjum ferli, fer aftur til litla þorpsins í Norður-Svíþjóð þar sem hann fæddist. Hann var sannfærður af prestinum á staðnum um að hjálpa til við kirkjukórinn, hann breytir einhverjum ólíklegum hæfileikum í flokksverk og þeir taka þátt í keppni sem haldin er í Innsbruck Austurríki. Það eru bergmál (því miður) af hljómsveitarleikurum „Brassed Off“, fyrirmyndum „Calendar Girls“ og dönsurum „the Full Monty“. En auðvitað veldur hann miklu tilfinningalegu uppnámi þar sem sumir hinna niðurdregna þorpsbúa átta sig á gildi sínu og gera uppreisn gegn kúgarum sínum. Hann stendur frammi fyrir fjandsamlegum eiginmönnum og sífellt vafasamari presti, en ekkert nema dauðinn mun stöðva hann. Þrátt fyrir dálítið fyndna sögu kynnumst við og líkar við margar persónurnar, sem koma fram sem fólk frekar en skopmyndir þrátt fyrir að margar þeirra séu þekkjanlegar „týpur“. Ég velti því fyrir mér að eiginkonuberillinn væri órefsaður svo lengi Svíþjóð er eitt land í heiminum þar sem frekar er mælt með slíku ofbeldi (hann var líka svolítið ungur til að vera einn af hrekkjusvínunum í æsku Daníels) og púrítaníski presturinn með leynilega ástríðu fyrir stelputímaritum var dálítið staðalímynd, en Niklas Falk gerði sér dásamlega grein fyrir því. Michael Nyqvist er einfaldlega dásamlegur sem Daniel, veikburða en drifnir tónlistarmaður, og það er líka fín tónlist. Ég var hrifinn í heilu tvo tímana. Endirinn er það sem þú gerir úr honum, held ég, en það er ekki að spilla því að segja að Daníel nái því sem hann ætlaði sér.