Þessi mynd er ekki eins og hún virðist vera. Clint Eastwood er ekki Dirty Harry eða "kúreki" hér. Aðdráttarafl myndarinnar kemur frá varkárri meðferð hennar á andrúmslofti og þema. Þetta er gotnesk saga sem gerist í borgarastyrjöldinni og sem slík gerist allur „hasar“ myndarinnar, eða skortur á henni, inni í húsi sem byggt er af Suður-bjöllum á öllum aldri og af öllum gerðum. Hryllingurinn kemur frá því að skoða alla söguna með augum Clint Eastwood karakterinn. Að sjá hann strandaðan í húsinu og haldið föngnum af konunum er mjög „töfrandi“ reynsla. Og hver er einmitt "svikinn" hér? Eru konurnar tældar af ótrúlegu útliti Eastwood? Erum við, áhorfendur, tæld bæði af kynferðislegri tælni hans og hugsanlegum frávikskynhneigðum sem það leysir úr læðingi? Eða vísar "beguiled" til þess sem leikstjórinn gerir hér - heldur okkur töfrandi í stuttan tíma aðeins til að (kannski) sleppa okkur? Don Siegel gerir allt ofangreint í einni eftirminnilegustu og truflandi mynd sem ég hafði ánægju af að horfa á.