Þegar ég les í gegnum flestar aðrar umsagnir, hef ég tilhneigingu til að vera sammála flestum athugasemdunum. Það eina sem ég bæti við er að myndinni hefur verið leikstýrt og framleitt ósamræmt. Ég held að sumir af þessum nýbylgjukvikmyndaframleiðendum telji að þeir séu snjallir með því að nota óvenjuleg (stundum hik) myndavélarhorn og flakka frá einni senu til annarrar. Það fer vel með þessar kvikmyndahátíðir, og hjá sumum af þessum gagnrýnendum Indie, en það skemmir myndina fyrir mér. Ég tók eftir því í gagnrýnunum, einni athugasemd sem sagði að engin af þessum kvikmyndaframleiðendum hafi orðið stórmynd. Þetta myndi kannski sanna mál mitt, þar sem myndin hefur þessa tilfinningu fyrir „flýti að klára“ sem fær mann til að velta fyrir sér hvers vegna svona falleg mynd virðist skorta slétt flæði. Varðandi ummælin um að Kiefer Sutherland sé stórt nafn til að setja á plakatið, þá myndi ég veðja á að hann hrökklaðist við þegar hann horfði á lokaklippuna. Þetta er saga með raunverulega möguleika, spillt með því að reyna að vera öðruvísi í framleiðslu sinni. Þess virði að horfa á, en ekki margir myndu koma aftur til að skoða annað.