Lat kvikmynd gerð af latum leikstjóra. Persónurnar eru gróteskar. Þrátt fyrir hörmulegt stríð eru engar tilfinningar í myndinni. Táknfræði er tilgerðarleg og óhagkvæm (og gömul bosnísk kona sem gefur mynd af syni sínum til Arbor mun „konkretisera“ vilja sinn, vekja ofurmóðurina sem sefur inni í henni, lík sem ormar éta til að sýna hryllinginn við þjóðarmorð... líka margt er stundum verra en ekki nóg). Þessi mynd er aðeins auglýsing, tómur gleðskapur við konu sem er ekki hetja. Hún starfaði fyrir Sameinuðu þjóðirnar. Mundu að SÞ tókst ekki að vernda óbreytta borgara í Srebrenica. Hverjar eru sannar hetjur þessa stríðs? Kanadískur dómari sem leiddi réttarhöld eftir morð vegna grimmdarverka sem áttu sér stað aðallega vegna þess að samtökum hennar tókst ekki að koma í veg fyrir þau? Hvar er gagnrýnin í þessari mynd?