Þetta er eitt af mínum allra uppáhalds. Frábær tónlist og skemmtilegir þættir. Ég hlæ í hvert skipti að Millie, þernu sem þykist vera frumkvöðull, heldur á fínu handsnakkinu sínu á meðan hún spjallar og pússar húsgögn með henni á meðan hún spjallar. Ég get bara aldrei komist framhjá franska hreimnum hennar sem er aldrei vandamál þar sem þeir reyna að framselja hana sem dóttur yfirmannsins. Að sjá unglinginn Mel Torme og mjög ungan Frank Sinatra syngja er svo skemmtun. Mamma sá Frank Sinatra í leikhúsi um svipað leyti og þessi mynd kom út. Hún sagði að þeir gætu ekki hreinsað „bobby-soxers“ út á milli kvikmynda (í þá daga þurfti maður ekki að fara á milli sýninga). Þessi mynd sýnir þér hversu aðlaðandi og aðlaðandi ungi Frank var og gerir þér kleift að meta fyrstu hæfileika hans líka. Og Victor Borge kemst í smá rútínu, sem er bónus. Þetta er skemmtileg mynd með ljúfum, einföldum söguþráði. Mjög skemmtilegt.