Þegar ég var 11 ára var Grease 2 eins og crack. Þetta var flokkslaus, skammarleg, vellíðan og mjög ávanabindandi upplifun. Ég og systir mín horfðum á það, spóluðum því til baka og horfðum á það aftur og aftur og aftur þar til við liðum yfir okkur eða urðum of ringluð og fjandsamleg til að standa hvort annað. Þannig að ef þú ert 11 ára stúlka, og þú hefur gagnrýnt þessa mynd sem „snilldarlega“ eða „skemmtilegt“ eða „betri en upprunalega Grease“, þá ertu með unga unglingshormónin þín að kenna og þú getur verið viss um að þetta ósveigjanlega festing með algjöru rusli mun líða hjá. Ef þú ert hins vegar ekki lítil stelpa, hefurðu nákvæmlega enga afsökun fyrir því að halda því fram að Grease 2 hafi verið annað en vitlaus, listlaus og sleipur vandræði fyrir alla sem tóku þátt í framleiðslu þess, dreifingu og/ eða neyslu. Í þágu gagnrýni mun ég heiðra myndina núna með því að útskýra hvers vegna hún blæs 1. Í vel útfærðum söngleik ættu lögin að efla frásögnina eða þróa persónurnar. Í Grease 2, með nokkrum umdeilanlegum undantekningum, er tónlistin ruddalega tilgangslaus. Flest lögin virðast tengjast óhóflegum ábendingum um kynlíf á óhóflegan og almennan hátt ("Score Tonight", "Reproduction," "Do It For Our Country" og "Prowlin'") án þess að gefa eina áþreifanlega yfirlýsingu um eitthvað af þeim. persónur eða þemu kvikmyndarinnar. Auk þess er öll tónlistin óþægilega heimskuleg og enginn í leikarahópnum sýnir jafnvel grófasta yfirbragð hæfileika til að syngja eða dansa.2. T-fuglarnir ættu að vera ljótir, og ef ekki að minnsta kosti nokkuð viðkunnanlegir, en í staðinn er hver þeirra pirrandi wussy-dufus-loser. Að lokum, þegar Johnny Nogerelli býður Michael hinn helga T-fugla jakka og innvígir hann í hópinn, ætti Michael að sparka honum í jörðina, spýta á hann og anda sér í burtu til að skrúbba ákaft hvaða líkamshluta sem hann snertir. . En auðvitað tekur hann þetta eins og það sé gull af því að þrátt fyrir að þeir séu slatti af bullandi kjöthausum er enginn meiri heiður en að vera einn með T-fuglunum. 3. Þar sem Michael er fallegur, klár, góður, úrræðagóður og yfir meðallagi í alla staði (þrátt fyrir tónlistarlegt getuleysi hans), er mögulegt að Stephanie myndi á endanum faðma hann þegar hann opinberar sig sem maðurinn á bak við grímuna. Stephanie er aftur á móti sljó, slök kjálka, tyggjókúla, skítug peysa klædd, þokkalaust dónaleg og drasl. Svo fyrir utan að vera falleg (að ég held), þá hefur hún enga viðkunnanlega eiginleika, þannig að áhorfendur fá engin rök fyrir því hversu djúpt aðdráttarafl Michael hefur að henni. Ég gæti haldið áfram og áfram, en ég vildi ekki nefna það grófa. minnimáttarkennd fyrirrennarans þar sem það eru greinilega svo margir sveifar þarna úti sem virðast telja að slíkur samanburður sé ósanngjarn. Ég segi þetta þó við ykkur sem haldið að þið viljið endurskoða þetta rugl fyrir gamla tíma: Grease 2 er upplifun í ætt við að endurlifa fyrsta kossinn þinn. Aðeins þú ert 32 núna og kyssir snotnefjaðan 13 ára krakka með bólur og sléttar spelkur. Galdurinn er horfinn og þú ert eftir óhreinn og truflun. Treystu mér.