Ein versta mynd sem ég sá á tíunda áratugnum. Ég myndi oft nota það sem viðmið þegar ég horfi á aðrar kvikmyndir; „Þetta var allavega ekki eins slæmt og Caro Diario.“ Þrír algjörlega tilgangslausir þættir, allir með leikstjóranum sem leikur sjálfan sig - og hann er ekki svo áhugaverður. Heilur þáttur um að þessi ofsakláði fari til læknis. Annað sem sýnir hann hjólandi um sveitina á vespu sinni. Í þrjár áhugaverðar mínútur og aðrar fimmtán kvalarfullar mínútur. Eini lausnarþátturinn var að vespusenan var sett á 'Koln Concert' Keith Jarrett. Hvatti mig til að fara heim og enduruppgötva þessa dásamlegu plötu. Það besta sem þú getur sagt um leikstjórann/leikarann/egoistinn er að hann hefur frábæran tónlistarsmekk.