Frá túlkunum af Andy Warhol í myndunum I Shot Andy Warhol og Basquiat, þá er þetta sú tegund kvikmynda sem ég myndi spá fyrir um að Andy Warhol gæti gert - loftgóð, órökrétt, snobbuð, siðlaus. Söguþráður myndarinnar (nánast engin) sem er stundum ótrúlega ótrúverðugur vegur á móti grófri, raunverulegri kvikmyndatöku myndarinnar. Myndin hefur þann hátt á að vera óraunveruleg, en segja samt fyrir áhorfandann raunveruleikann. Eina verðmæta hluti myndarinnar er þróun sambandsins milli Joe og Holly og allt í henni ætti að skoða sem persónusköpunartæki. Það eru nokkrar kómískar senur sem ég viðurkenni að eru fyndnar, en Trash snýst í raun bara um karakterrannsókn á óvirku fólki sem er vægast sagt skemmtilegt ef þú nennir ekki að horfa á nekt og i.v. eiturlyfjanotkun.