Ég sá söngleikinn í beinni í Denver Center For The Performing Arts og hann var algjörlega heillandi, töfrandi og hafði svo frábæra samfellu í söguþræði og samræðum að mér líkaði hann miklu meira en flestir söngleikir sem ég hef séð á sviðinu. Það áhugaverða er að þú fékkst ALDREI að sjá andlit Zachs. Hann var alltaf í myrkrinu en nærvera hans var kraftmikil og stýrði allri framleiðslunni. Þegar ég heyrði að þeir væru að búa til kvikmynd úr henni beið ég í öndinni í hálsinum, en þegar ég horfði á kvikmyndaútgáfuna varð ég svo bölvaður fyrir vonbrigðum að mér fannst ég vera svikinn. Myndin skortir grípandi stemmninguna í lifandi framleiðslu og hún leyfir þér aldrei að vera í fullkomnu sambandi við hverja persónu. Persónulega myndi ég vilja sjá lifandi útgáfuna aftur og ef það ætti einhvern tíma að endurvekja hana, þá mæli ég heilshugar með því að þú farir úr vegi þínum til að sjá hana. Þetta verður ein eftirminnilegasta upplifunin sem þú munt njóta.