Venjulega veit ég eftir fyrstu mínútu kvikmyndar hvort ég mun hata hana eða dýrka hana... en núna hafði ég rangt fyrir mér. Byrjunin var frábær; „þetta er byggt á sannri sögu“ og bla bla bla málið var fyndið. Eftir það komu teiknimyndirnar og lýsingin á lífi strákanna með myndum til þess að ég hélt að ég hefði valið rétt. Síðan var það töff að sjá hið fyndna falsa útlit Toronto. Aðstæður og útlit hússins virtust líka staðfesta fyrstu hugmynd mína. Þetta voru kannski fyrstu 10 mínúturnar af myndinni... sem eftirá leit út eins og eilífð. Kannski er það bara ég sem skil ekki enskan kanadískan húmor (það er mögulegt, enska Kanadamenn skilja heldur ekki alltaf húmor frá Quebeco), en hey... það var nóg til í því fyrir stuttmynd, *ekkert* meira. Kannski gæti það verið merking fyrir titilinn? Engu að síður var næstum allt að fyllast, og mjög fáir hlutir voru jafnvel nálægt því að vera fyndnir að mínu mati. Reyndar var "gerðin" betri en myndin. Þú skilur allavega hvatann á bak við það sem gerði allt slæmt. Möguleikar hugmyndarinnar voru miklir; þess vegna leigði ég myndina, hafði áhuga á "pirrandi fólk hvarf". En samt vissi ég ekki að allur alheimurinn myndi hverfa, og þar með jafnvel punktur í myndina. Ef þú ert enskur kanadískur virðist þú geta metið húmorinn á staðnum, miðað við ótrúlega fjölda fólks sem gaf þessari mynd 8. Annars skaltu bara hugsa þig tvisvar um áður en þú tapar dýrmætum tíma þínum...