Ég eyddi bara síðasta hálftímanum í að lesa í gegnum hinar umsagnirnar og ég veit ekki hvort ég vil hlæja eða gráta. Það er engin leið að ADJL sé eins og Harry Potter, Danny Phantom, Fairly OddParents, annað en leynilegur töfraheimur, sem hefur verið nærri ofgert. Einnig, engin leið er ADJL anime. Anime er mjög mikill teiknistíll (og sumir vilja segja meira, eins og söguþráður og japanskur uppruna), hvort sem er er ADJL ekki anime svo hættu að segja að það sé það og ef þú ert að leita að einhverju sem er eins og anime, leitaðu annars staðar, eins og Teen Titans og Avatar.ADJL er dæmigert. Þetta er alveg eins og allir aðrir Disney þættirnir. Hrokafullur aðalpersónukrakki sem heldur að hann viti allt og nennir ekki að hlusta á fólk sem er eldra en hann og heldur áfram að gera sömu mistökin. Besti vinur hliðhollir. Endurtekinn söguþráður með keim af ívafi. Og systkinasamkeppni. Geta þeir ekki einu sinni búið til persónu sem hefur gáfur og er ekki full af sjálfum sér? Geta þeir ekki látið börn bera virðingu fyrir öldungunum sínum? Geta þeim ekki dottið eitthvað annað í hug við söguþráðinn? Geta þau ekki látið systkinin ná saman og hata ekki hvort annað? ADJL er bara of almennt, vegna þess að þú ert líka með vonda gaura sem verða ósigraðir og koma aftur, og eru líka algjörir hálfvitar, sem hafa engan bakgrunn fyrir hatri sínu. Komdu, þú munt halda að einhver sem er að minnsta kosti þrítugur muni geta yfirvegað 13 ára barn. Að horfa á ADJL er eins og að horfa á næstum allt annað í sjónvarpinu þessa dagana, sama hlutinn aftur og aftur. Ekkert sérstakt, bara nýir hönnunarkarakterar og ein lítil hugmynd sem hefur verið notuð aftur og aftur.