Þetta hlýtur að vera einhver versta leið sem ég hef séð. Nærmyndin getur verið mjög kraftmikil skot, en þegar sérhver sena samanstendur af engu nema nærmyndum, missir hún öll áhrif. Tony Scott hefur mjög fallegt landslag til að vinna með, bakgrunn Mexíkó, mötuneyti, fallega bústaðinn þar sem Anthony Quinn býr og rykugu bæina sem Costner rúllar í gegnum á ferð sinni til hefndar. Því miður sjáum við aðeins þessa staði í skyndi áður en myndavélin klippir mynd af stóru, risastóru höfði. Jafnvel breytingaatriðin þar sem Costner keyrir einn yfir Mexíkó klipptist fljótt í nærmynd. Leikritið er ofdramatískt og uppáþrengjandi og ræður öllum tilfinningum sem við ættum að finna. Sagan sjálf hefði átt að fara miklu betur. Meðal annars skjóta of margir upp kollinum upp úr engu til að hjálpa Costner áfram – þetta er bara léleg skrif. Þetta er dæmigerður spennusöguþráður en margir aðrir hafa tekið sömu forsendur og gert framúrskarandi hluti með honum. Costner's No Way Out var með nokkuð svipaðan söguþráð en hún var mun betri mynd. Endirinn var algjörlega andstyggilegur og þjáðist af melódramatísku skori myndarinnar. Þessi mynd átti aldrei eftir að verða frábær, en ef við sáum meira af Mexíkó og minna af risastórum hausum gæti þessi mynd verið hægt að horfa á.