Ég heyrði fyrst um þessa mynd fyrir um 20 árum síðan þegar ég var krakki í grunnskóla(!), það kom fyrir að ég var að þumla í gegnum alfræðiorðabókina í kennslustofunni einn daginn og undir færslunni fyrir kvikmyndir (eða kvikmyndahús, ég man það ekki), voru nokkrar kyrrmyndir fyrir mismunandi kvikmyndir frá almennum kvikmyndum til tilrauna, og ein þeirra sem sýnd var á síðunni var kyrrmynd fyrir OffOn. Það vakti mikla athygli mína, þar sem það var mest áberandi á síðunni (það var kyrrmynd úr kvikmyndinni með augað með öðrum þáttum ofan á). Um það bil 18 árum seinna var almenningsbókasafnið hér þar sem ég bý. hafði tiltækt til afgreiðslu allt 4-DVD settið af "Treasures of American Film Archives" sem gefin var út af National Film Preservation Foundation. Svo þegar ég var að lesa glósurnar á DVD hulssunum fyrir settið kom það mér skemmtilega á óvart að sjá að OffOn var á einum disknum. Eftir öll þessi ár gat ég loksins séð myndina! Eftir að hafa skoðað hana var hún örlítið ekki sú sem ég bjóst við að hún væri (það hafði tilhneigingu til að vera lífrænni kvikmynd, ekki það að það sé slæmt, en ég bjóst við því að hún hefði rafrænni fagurfræði), en hún var samt áhrifamikil kvikmynd, IMHO, miðað við tæknina sem Scott Bartlett notaði til að gera myndina, þar á meðal að lita myndina sjálfa og nota myndbandsbúnað fyrir sum atriði myndarinnar (tekinn af myndbandsskjá), sem gefur henni meira neyðarlegt, óuppgert útlit. Ekki misskilja mig, tæknin sem notuð var í þessari mynd var alveg byltingarkennd fyrir 1972. Þess vegna er hún enn ein af mínum uppáhalds stutt-/tilraunamyndum og skapandi innblástur fyrir mig líka. ..