Ég vil frekar fá 20 rótarskurði heldur en að fara í gegnum þessa mynd aftur. Prinsinn af pirrandi, Myles Berkowitz, hefur sóað næstum tveimur klukkustundum af lífi mínu með þessu tortryggilega gervi-svali. Það eina skemmtilega í öllu þessu rugli er andstyggilegt kjaftæði herra Samaha utan myndavélarinnar um brjóst og rass. Berkowitz tekur frábært hugtak og malar það í rykið. Það er ögrandi og illa gert, í augljósri viðleitni til að láta það virðast pirrandi eða fyndið. Það er hvorugt. Mér finnst sjaldan að kvikmynd hafi verið sóun á filmu (eða segulbandi), en þessi uppfyllir þann aðgreining. Ef dagsetning bendir til þess að sjá þessa mynd skaltu hlaupa.