Þegar ég horfði á myndina í hnefa, sagði ég við sjálfan mig, "svo er hægt að gera kvikmynd eins og þessa." Glæsileg ljóðræn ástarsaga Wong Kar Wai fangaði mig alla myndina og jafnvel eftir hana. Ég verð að viðurkenna að þetta er ein besta ástarmynd, kannski sú besta sem ég hef horft á. Innihald og form skarast fullkomlega. Þegar við horfum á leynilegu ástina sjáum við persónurnar í afmörkuðum ramma sem takmarkar hreyfingar þeirra jafnt sem tilfinningar. Falleg myndavélahorn og lýsingin gerir tilfinningarnar og bláinn jafnvel snertanlegan. Ég vil óska ​​Christopher Doyle og Pin Bing Lee til hamingju með frábæra kvikmyndatöku sem skapar áststemninguna. Einnig skilgreinir tónlistin sorgina í ástinni sem leikur eftir fallegum hægmyndarrömmum og sýnir persónurnar í örvæntingarfullum skapi. Og auðvitað frammistöðu leikaranna sem gerir ástina svo raunverulega. Að lokum sameinuðust allir þættir myndarinnar á fullkominn hátt undir stjórn WKW og gefa áhorfendum þá tilfinningu sem kallast ást.