Hluti af ánægjunni sem ég fékk af þessari mynd stafaði af því að ég vissi ekkert meira um hana en að John Turturro og Emily Watson léku hana í aðalhlutverkum (nógu 2 ástæður til að horfa á), var tímabilsverk og fól í sér skák. Allt sem þróaðist á undan mér var algjörlega óvænt. Ég mun því ekki gefa upp mikið meira. Skemmst er frá því að segja að Turturro er stórkostlegur sem sérvitur, þráhyggjufullur og mjög viðkvæmur skáksnillingur og Em samsvarar honum skref fyrir skref sem hugarfarskonan sem laðast að honum. Þetta snýst um ást og þráhyggju, frekar en hið virðulega borðspil og eftir að hafa dregið mig smám saman inn á fyrsta hálftímann, varð það algjörlega sannfærandi. Og ég ögra hverjum sem er til að spá í lokin.