Lýsum Larry sem viðmælanda: algjöru sýknugati, á allan mögulegan hátt. Hann hlær að öllum gestabröndurum sínum, hann spyr leiðinlegustu spurninga og hann myndi aldrei þora að andmæla þeim. Hann lítur á mig sem manneskju sem vill vera hrifinn af ... öllum. Vingjarnlegur, leiðinlegur, ófyrirsjáanlegur Harry. Sennilega á hann velgengni sína að þakka því að vera draumaviðtalsmaður fyrir frægt fólk vegna þess að þeir fá ekki sprengjuárás á það sem við, fólkið, viljum vita og eigum rétt á að vita. Við skulum orða það þannig: hann tekur viðtöl eins og hann sé í rauðu landi. 02/10, 2 fyrir gestina sem koma í þáttinn en það virðist allt tilgangslaust þegar Larry byrjar að spyrja hugann deyfandi spurninga eins og "Hvernig er það að vera móðir?" fylgt eftir með venjulegu svari í líkingu við „Að vera móðir er það mesta sem hefur komið fyrir mig: það er yndislegt, en þreytandi“.