Verður að vera sammála hinum gagnrýnandanum. Þetta hlýtur að vera VERSTA mynd, hvað þá vestri sem ég hef séð. Hræðilegur leikur, samræður sem voru hugmyndalausar og aumkunarverðar (hvað þá algjörlega óviðeigandi fyrir að vera á 1800), og ó, minntist ég á rafhlöðupakka sem var áberandi aftan á einni af persónunum? Ég var að bíða eftir að bóm-hljóðninn félli í miðri senu. Og endirinn? Það minnsta sem ég get sagt er að það var í samræmi við restina af myndinni...alveg hræðilegt. Og já, hún innihélt hverja klisju í bókinni frá hægfara göngunni eftir tómum rykugum veginum til hláturmildu „við skulum muna hvenær“ skotin þegar aðalpersóna deyr. Sem betur fer sá ég þetta í ókeypis sjónvarpi. Ekki eyða tíma þínum.