SPOILERS Fræg persóna Edgar Rice Burroughs var aðlöguð þúsund sinnum fyrir skjáinn þar til þorsta manns er svalað, einkum á þriðja og fjórða áratugnum af Hollywood. Framleiðendur þess gerðu Tarzan að einni farsælustu kvikmyndapersónunni. Nokkrum árum síðar ákvað Hugh Hudson að gera metnaðarfyllri útgáfu af apamanninum og það er náttúrulegri, villtari og jarðbundnari Tarzan sem hann gefur frá sér hér. Hudson forðast klisjur sem þú venjulega veitir Tarzan eins og fræga öskrið hans eða vingjarnlega gæludýrið hans, Cheetah. Við erum ekki aðeins langt frá hönnuðu og uppfundna persónu sem Hollwood gerði heldur erum við líka langt frá kvikmyndasettinu sem notað er til að búa til sögur hans. Myndin var að hluta til gerð í Afríku (nánar tiltekið í Kamerún). Myndin kynnir tvo augljósa hluta: sá fyrri sem gerist í frumskóginum þar sem Tarzan býr meðal ættleiddra vina sinna, apanna og lítur á sig sem herra þeirra. En hann hunsar raunverulegan uppruna sinn. Sá síðari í Englandi þar sem Tarzan uppgötvar enska samfélagið. Ian Holm útskýrir tengslin á milli þessara tveggja hluta og Hudson forðast allt sem gæti orðið til þess að myndin lendi í fáránlegu þökk sé snjöllu handriti. Reyndar kennir Holm Lambert helstu siðareglur til að haga sér rétt í ensku samfélagi og niðurstaðan virkar. Þar að auki, í seinni hlutanum hlær enginn að Tarzan og hann er meira að segja vel þeginn. Hvað endirinn varðar, þá er það bæði bitur og hamingjusamur endir. Ánægður vegna þess að Tarzan kemur aftur í frumskóginn og hittir aftur nánustu ættingja sína í ættleiðingu. En bitur líka, því þessi heimkoma þýðir að Greystoke línan verður ekki tryggð og er dæmd til að hverfa... Christophe Lambert finnur hér sitt fyrsta (og síðasta?) frábæra hlutverk. Því miður mun hann aldrei jafna sig á frammistöðu sinni í þessari mynd og hann mun leika í lélegum og látlausum hasarmyndum. Engu að síður, eins og ég sagði áður, snjallt handrit, flutningur af sjaldgæfum gæðum, tilkomumikið náttúrulandslag (bæði frumskógurinn og enska landið og við fáum stórkostlega kvikmynd. Hún er líka frábær endurlestur úr vinsælli skáldsögu. Svo hvers vegna er fékk það varla einkunn (6/10)?