Það er ógæfa Viktoríu drottningar að vera skilgreind sem söguleg persóna samkvæmt samskiptum hennar við karlmenn. Stuttu eftir að hún tók við völdum varð hún undir áhrifum forsætisráðherra síns Melbourne lávarðar að því marki að hún varð þekkt sem „frú Melbourne“. Eftir andlát ástkærs eiginmanns síns, Alberts, var hún kölluð „ekkjan í Windsor“ og árum seinna færði löng vinátta við skoska ghillie hennar John Brown gælunafnið „frú Brown“. Svona er verðið sem konur greiddu. í feðraveldissamfélagi. Raunveruleikinn er nokkuð annar og "Young Victoria" gengur að einhverju leyti í átt að því að setja söguna á hreint, lýsa drottningunni sem greindri og sjálfstæðri ungri konu sem er meðvituð um misrétti í samfélagi sínu og við hirð hennar. Dómstólar hafa alltaf verið suðandi afbrýðissemi, samsæri og gagnályktanir, nakin metnað og stundum bein morð. Sem 18 ára saklaus steig Victoria upp í hásæti frænda síns og hóf þannig jákvæða orgíu ráðabrugga og valdabaráttu milli Melbourne lávarðar forsætisráðherra og keppinautar hans Sir Robert Peel. Melbourne lávarður slær í gegn í Old Public School Man með fíngerðri tortryggni sinni og vel slípuðum ráðleggingum sínum. Það kemur því varla á óvart að unga drottningin lendi í lotningu á honum, og jafnvel kannski svolítið ástfangin, lotningu sem hann miskunnarlaust hagnýtir sér, dregur fína línu á milli tilrauna til tælingar og tilraunar til uppreisnar þegar hann þvingar stefnu sína í gegn gegn betri vitund Viktoríu. Inn á leikvanginn ríður Albert prins, í leiðangri frá Leopold Belgíukonungi, áhugasamur um pólitíska nálgun milli Bretlands og annarra Evrópu. Í fyrstu, tregur skjólstæðingur, verður hann fljótlega ástfanginn af ensku drottningunni og dregur úr áhrifum stjórnmálamanna og hirðmanna. "The Young Victoria" er fallega ljósmynduð, frábærlega skorin og mjög íburðarmikil kvikmynd. Ég tek það fram að hún hefur verið gagnrýnd sums staðar fyrir þessa íburðarmikil eins og kvikmynd um 19. aldar enska konungdóminn hefði einhvern veginn átt að sýna Indlandskeisaraynju og hana fjölskylda sem býr í tuskum í skítugu vinnuhúsi........held ekki. Ég verð að nefna hina merkilegu ungfrú Emily Blunt, en fegurð hennar minnti mig á hina ungu Margaret prinsessu. Hennar er augljóslega lykilhlutverkið og hún á nákvæmlega ekki í neinum vandræðum með að ráða yfir myndinni þrátt fyrir sterka frammistöðu frá Mr Jim Broadbent, ungfrú Miranda Richardson og ungfrú Harriet. Walter, allt ómælt reyndari. Tónlistin er hæfilega konungleg og myndar samheldinn þátt í allri myndinni án þess að vera á nokkurn hátt áberandi. Sú staðreynd að Bretland blómstraði meira undir tveimur stórdrottningum sínum, Elizabeth fyrstu og Viktoríu, en nokkru sinni fyrr er mál sem femínistar gætu viljað gera meira úr, en mig grunar að eins og Margaret Thatcher forsætisráðherra lætur virkilega valdamiklar konur líða fyrir þær. óþægilegt. Ef þú getur fundið út hvers vegna það gæti verið Ph.D. í því.