Frábært dæmi um stórbrotna Busby Berkeley söngleiki sem framleiddir voru snemma á þriðja áratugnum. Áhorfendur hljóta að hafa verið mjög hissa að sjá James Cagney í þessari tegund farartækja. Alveg andstæða frá "Public Enemy" hans 2 árum fyrr. Cagney bætir neista og áhuga við frekar venjubundinn þreyttan söguþráð og söguþráð. En hápunktur myndarinnar eru 3 vandað framleiðslunúmer bak til baka. Fyrst með íhaldssama "Honeymoon Hotel" númerinu, svo fylgt eftir með mjög stórbrotnu augntöfrandi "By A Waterfall" röðinni, fylgt eftir með lokunar "Shanghai Lil" röðinni, Cagney tekur aðeins þátt í síðasta númerinu sem klýfur það upp á bar. gegn með Ruby Keeler. "Shanghai Lil" númerið með Cagney er frábært en dálítið niðurdrepandi og andsnúningur eftir hina spennandi og ótrúlega hugljúfu "By A Waterfall" kóreógrafíu. Ef ég væri leikstjórinn hefði ég sett inn "Shanghai Lil" númerið í miðjunni & loka með "By A Waterfall",sem blæs hinum 2 tölunum upp úr vatninu ef svo má segja & að mínu mati best af 3 tölunum. Framleiðslunúmerin 3 eru frostið á kökunni og frammistaða James Cagney er bætt við skraut á kökuna. Framúrskarandi tónlistarafrek, 4 stjörnu kvikmynd, fullkominn söngleikur, vel þess virði að horfa á, þú verður ekki fyrir vonbrigðum!!!!!!!!!