„Shade“ reynir mikið að vera annar „Sting“ og kemur í stað póker fyrir kappreiðar sem leið til að koma óvini niður, en það mistekst hrapallega. Ég horfði á allt og gat samt aldrei alveg skilið hvers vegna ungi krakkinn vildi tvöfalda félaga sinn. Var það vegna þess að félagi hans stal stelpunni hans? Er einhver kona í heiminum sem er þess virði að fara í svona mikið vesen? Ef svo er, þá var það svo sannarlega ekki þessi snáði. Hún hafði enga endurleysandi eiginleika, og í raun og veru, var hún í raun með sérstakt herbergi útbúið þannig að skurðlæknir gæti fjarlægt nýrað af hverjum sem reyndi að sækja hana á bar? Dina Merrill kemur stuttlega fram sem rík kona sem hýsir, af öllum hlutum, pókerveislur sem borga leigu á sínu tignarlega heimili. Og svo segja leikmennirnir hluti eins og: "Ég skal sjá þúsundið þitt og hækka þig um fimm þúsund til viðbótar." Láttu mig í friði. Þú getur ekki hringt ("sjá") og hækkað, þú gerir eitt eða annað. Allir krakkar sem eru að spila fyrir nikkel og dimes við eldhúsborðið vita þetta; þú myndir halda að fullorðnir karlar sem spiluðu fyrir svona háar fjárhæðir -- eða að minnsta kosti hnakkahausarnir sem skrifuðu handritið -- myndu vita það líka. Eitt af hinum veggspjöldum nefndi hvernig enginn hámarkspókerleikur myndi leyfa spilurum í raun að deila með sínum eigin spil og ég er sammála. Þú leyfir ekki tveimur af þekktustu bílasvindlunum inn í leik þar sem innkaupin eru $250.000 og lætur þá deila við hvort annað. Það er ekki póker; það er bara að sjá hvor getur svindlað betur. Og mig langar að vita hvaða manneskja með rétta huga myndi kaupa inn í leik þar sem tvö af þekktustu kortasvindlunum eru að spila og búast við því að hann eigi möguleika á að vinna? Og umfram allt, hvaða mafíustjóri myndi stjórna slíkum leik? Í hvert sinn sem Melanie Griffith kom á skjáinn var ég svo dáleidd af þessum risastóru flúrljómandi rauðu vörum hennar að ég missti algjörlega söguþráðinn, og að sjá hana og Stallone saman var meira eins og opinber tilkynning um lýtaaðgerðir sem fóru úrskeiðis en ástarsamband. Stallone nefnir að hún hafi verið grifter áður en hún keypti veitingastaðinn sem hún rekur núna, en við vitum ekki hvers konar grifter hún var og við sjáum hana aldrei vinna með Stallone á yngri dögum svo við eigum eftir að velta því fyrir okkur hvort okkur er meira að segja sama um það. Jamie Foxx er besti karakterinn í allri myndinni, en hann verður drepinn strax og við sitjum eftir með pappaútklippingar sem allir hljóma eins og þeir séu að lesa línurnar sínar af fjarstýri. utan myndavélar. Endirinn meikar heldur engan sens. Krakkinn fær klippingu sína úr leiknum og gengur bara niður götuna með skjalatösku fulla af peningum og félagi hans er hvergi sjáanlegur? Er mafían ekki að fylgjast með hverri hreyfingu sem hann gerir? Allir aðrir yppa bara öxlum og sætta sig hljóðlega við tapið á milljónum dollara án þess að reyna að endurheimta eitthvað af því? Mér finnst það ekki. Umfram allt veldur þessi mynd atvinnupókerspilurum um allan heim mikið óréttlæti og gefur í skyn að eina leiðin til að vinna sé með því að lófa spil og spila með "safa" stokkum. Og hvers vegna eru þeir alltaf að lófa kónga og ása? Stundum þarftu þrennu eða níu til að fylla beint eða fullt hús. Bestu hlutir allrar myndarinnar eru handbragðabrögðin í upphafi og lokaeiningum; allt þar á milli er fáránlegt.