Þessi lata Harold Lloyd hljóðmynd hefur ekkert hlegið að henni og fær mann til að velta því fyrir sér hvort þessi Lloyd sé jafnvel sá sami og gerði allar þessar yndislegu og bráðfyndnu hljóðmyndir. Strákalegur mætur Lloyds verður feykur og haltur þegar við heyrum hann tala, og hægur, hófsamur hraði kemur í stað brjálaðs uppátækis þagnar hans. Lloyd leikur ungan son trúboða sem elst upp í Kína og lendir síðan í ígræðslu í nútíma New York borg án þess að hafa hugmynd um hvernig lífið fyrir utan kínverska þorpið hans virkar. Hann telur sig vera ólíklegan sigurvegara í borgarstjórakosningum og vekur fljótt reiði allra ríkisstofnana vegna þess að hann neitar að líta í hina áttina frammi fyrir hömlulausri spillingu. Þegar hann er látinn reyna að koma honum niður, ákveður hann að leika alveg jafn skítugan og allir hinir, og setur upp falsa aftöku á hverjum glæpamanni í NYC sem hræðsluaðferð. Þessi dökka satíríska endir finnst óviðeigandi við hliðina á öllu öðru í myndinni, en það er eini hluti myndarinnar sem lifnar í fjarska. Allt annað er leiðinleg leiðindi. Mér líkar ekki að þurfa að viðurkenna að kvikmynd um Harold Lloyd misheppnast, því mér líkar svo vel við hann, en ég hef ekki val um þessa. Einkunn:D