Öfugt við flest ummælin í þessum kafla verð ég að segja að þessi mynd sleppur varla skilgreiningunni „rusl!“. Einu lesendurnir sem virðast gera sér grein fyrir því hvaða klisjulisti þetta er eru þeir sem búa eins og ég á norðausturlandi og vita af eigin raun hvernig svæðið er. Ég er algerlega sjúkur á kvikmyndir sem eiga að vera „raunsæjar“, en samt sýna verkalýðinn (hvar sem er) sem heimska, glæpsamlega lágkúru, en afsaka þá síðan vegna félagslegs bakgrunns þeirra. Og fyndið? Ég brosti stuttlega tvisvar og hló einu sinni, en það var vegna ósamræmis tveggja strákaleikara með Sunderland-hreim sem eru að því er talið er að reyna að fela Newcastle-hreiminn fyrir Sunderland-fótboltaaðdáendum! Það var aðeins ein viðkunnanleg persóna í allri myndinni, og það var öldungis afinn sem Roy Hudd lék hljóðlega en mjög hæfileikaríkan af Roy Hudd -- eina sem ekki er Geordie í leikarahópnum. Hvað varðar skrifin -- ja, ég velti því bara fyrir mér hvaða háskólafélagsfræði deild sem höfundur stundaði nám við. Hann hafði svo sannarlega ekkert eyra fyrir staðbundnum hreim. Og ég hef líka aldrei heyrt orðatiltækið „Purely Belter“ -- og ekki aðeins er ég innfæddur, ég er tungumálafræðingur sem hefur skrifað greinar um mállýskuna á staðnum. Ekki eyða tíma þínum og sjón í þetta sorp. Það er ekki fyndið, það er ekki raunhæft, það er ekki skemmtilegt og það er í grundvallaratriðum óheiðarlegt.