Ég man eftir því þegar ég fór á flug til Spánar 25 ára, fékk lyftu frá, sem reyndist vera, tveimur á flótta ítölskum smákrökkum. Þeir voru að gera mikið fyrir utan lögmálið, en frá hinni hliðinni voru þeir með smá mynd af Jesú í vasanum sér til varnar... Réttlátt og óréttlátt, gott og slæmt, glæpsamlegt og rétt þar sem hér er í nýrri samsetningu, utan flokka sem ég þekkti áður. 'Les Valseuses' gefur mér, þó að það sé kvikmynd en ekki raunverulegt líf, mynd sem er nálægt minni eigin upplifun: ákefð hvers augnabliks um leið og þú skilur 'allt eftir' og fer í hið mikilvæga, hvað sem verður á vegi þínum, það er annað hugarástand og líka 'hættulegt' lífsform, því eins og við vitum öll, þá er til fólk sem er ekki tilbúið í þetta og tilbúið að ofsækja þig fyrir að 'stela' og svo framvegis...Þessi mynd snertir 'gildi', það er saga um 'hvað er rétt og rangt': siðferði. Það er upprisa einstaklingsins sem berst við sjálfan sig lausan gegn „fölsku siðferði“ og samræmi...Það er hætta alla leið, því hversu langt geturðu gengið með þitt eigið „frelsi“ og farið yfir eigin siðferðismörk og annarra landamæra. fólk? Hvað á að gera við fólk sem er tilbúið að meiða þig, setja þig í fangelsi eða jafnvel skjóta á þig fyrir það sem þú gerir, eins og að "stela" bensíni frá fjölþjóðlegu olíufyrirtæki fyrir fimmtu handar bílinn þinn? Les Valseuses vekur þessar spurningar aftur í mér, því siðferði, í mótsögn við venjulega „fjölmiðlaboðskap“, er ansi flókið...