Ef ég man þá bauð Ira Gershwin, textahöfundur og bróðir George, upp Gershwin vörulistann fyrir þessa mynd og framleiðendurnir tóku hana upp. Að mörgu leyti var þetta dæmigerður 50's kvikmyndasöngleikur eftir Freed Unit á MGM og leikstýrt af Vincente Minelli með mikilli hjálp frá Gene Kelly. Gershwin-hjónin voru að sjálfsögðu í hópi fremstu allra Broadway-tónlistarteyma en í mínum huga. skoðun, George var sjálfur í hópi fremstu allra bandarískra tónskálda, punktur!!! Gene Kelly var auðvitað annar af tveimur bestu karldönsurum kvikmyndasöngleiksins (einn giska á hina?) og ég ímynda mér ekki að leikarahlutverk hans hafi nokkurn tíma verið í vafa. En ég held að restin af leikarahópnum þurfi einhverrar skýringar: Oscar Levant var þekktur persónuleiki á sínum tíma og sem raunverulegur vinur George Gershwin varð hann að vera í þessari mynd. Hann var hæfileikaríkur píanóleikari og meira að segja hóflega hæfileikaríkt tónskáld sem og þekktur tauga- og dýptarmaður og hér, eins og alltaf, leikur hann sjálfan sig. Leslie Caron var óþekkt á þessum tíma og hún var af frönsku "gamin" gerðinni. Hæfileikarík dansari, hún var aldrei nein fegurð. George Guétary sem fer með hlutverk Maurice Chavalier, úps, ég meina Henri Baurel, var grískur en ekki franskur en hann er vissulega meira en í lagi sem franskur boulevardier, jafnvel þó að hann sé aðeins of ungur fyrir hlutverkið. Guétary er með miklu betri raddbúnað. Þrátt fyrir að Gene hafi verið betur leikið annars staðar eins og augljóslega í "Singin' in the Rain" þar sem persóna hans er miklu meira reiknuð, jafnvel hér sýnir hann sig stundum vera eitthvað af hælum (hann var, ekki fyrir ekki, leikin sem upprunalega hæl Joey í Pal Joey, Broadway söngleiknum.) Ég var ekki svo heillaður af "I Got Rhythm" atriðinu hans með börnunum sem virðist ekki eins sjálfsprottið og ætlað var að mínu mati. Mér fannst líka persóna Ninu Foch Milo vera frekar pirrandi.En hápunktur myndarinnar er augljóslega langi ballettinn í lok myndarinnar byggður á titiltónlist með leikmyndum og búningum í stíl hinna miklu frönsku impressjónista málara. Ég átti erfitt með að trúa Gene og Oscar, eins og listamenn sem eru í erfiðleikum og ég held að tónlistarnúmerin séu ekki eins vel sett upp og þau gætu verið, en þegar á heildina er litið er Gershwin tónlistinni mjög vel þjónað í þessari mynd. DVD diskurinn er vel gerður með fínni skýrri grafík (þegar þeir eiga að vera) og mónóhljóðið er gott en smá grunnt.