Ekki gott. Aðallega vegna þess að þér er sama um hvað verður um allt þetta fólk. Nokkrar athugasemdir: 1. Ég er þreyttur á því að sjá ráðamenn sem aldrei tala við nemendur sína, kenna þeim aldrei neitt og líta þreytulega og pirraða í hvert sinn sem umræddur nemandi, sem auðvitað hefur verið unnið yfir á 4 sekúndum, segir eitthvað 2. Allt í lagi, svo Rosina á föðurflókið og laðast þess vegna að vinnuveitanda sínum. En Charles er gjörólíkur föður sínum á öllum sviðum - ef eitthvað er þá er Henry miklu nær sem lifnaðarfull, upphafinn manneskja 3. Hvernig gætirðu trúað því að hún myndi laðast meira að Tom Wilkinson en Rhys Meyer. 4. Erfitt að trúa því, ef hún hefði í raun verið alin upp sem djúpt trúuð stúlka, að hún væri svo kærulaus að sofa hjá heiðingja eftir að hafa þekkt hann í 5 mínútur. Nokkrir góðir hlutir um myndina: Hún gerði það að minnsta kosti ekki enda ólétt, án þess að vita hver faðirinn var... Öll lýsingin á lífinu í gyðingasamfélaginu í London er góð