Þrettánda og síðasta RKO Falcon myndin hefst með gagnkvæmu lögbanni frá Tom Conway sem Tom Lawrence sem er kallaður fálkinn og Ed Brophy sem Goldie í "No dames!" á meðan þeir búa sig undir að fara í frí. Á meðan þú ert enn að velta fyrir þér frá hverju þeir eru að fara í frí þar sem þeir höfðu ekki fengið vinnu síðan í upphafi fyrstu myndarinnar árið 1941 (með Sanders sem Gay þó og Jenkins sem Goldie) rekast þeir á konu og verða dregnir saman. Þeir lofa að hjálpa henni þegar frændi hennar er myrtur, með því að taka umslag sem inniheldur upplýsingar um formúlu til að búa til staðgengils iðnaðardemanta til viðskiptafélaga síns í Miami. Gruna alla hér nema lögguna hér sem eru á eftir Lawrence og Goldie fyrir morðið. Til að hugga sig heldur Goldie áfram að umorða ferðabæklinga: „Á kaldasta degi geturðu alltaf notið hlýjunnar í notalegum og notalegum rafmagnsstól“ fyrir einn. Nokkrar fallegar næturklúbbar í andrúmslofti níðast á herðar með sérstaklega slæmri hegðun frá vondu fólki. Uppáhaldshluti: hinn virðulegi feluleikur/veiðar fingurbubburinn sem hinn óviðjafnanlegi og ljúfi Lawrence hefur með vondum mönnum í sofandi lestinni. Minnsta uppáhaldsbitinn: vandræðalegasta atriðið í allri seríunni í alligator-glímukofanum örugglega hent fyrir krakkana! Allt í allt ekki það besta í seríunni en enn ein skemmtileg skemmtun, með ánægjulegum söguþræði og mörgum þáttum jafnvel í þetta sem gerir það að verkum að ég vildi óska ​​þess að þeir hefðu getað haldið áfram í örfá ár í viðbót eins og Columbia gerði með Boston Blackie, þó að RKO væri að hrista þetta út hraðar. Algerlega ekkert kynlíf, ekki mikið ofbeldi (reyndar alls ekkert samkvæmt háum stöðlum nútímans) og jákvætt enginn boðskapur gerir þessa tegund af kvikmyndum til dauða fyrir alvarlegt fólk sem getur aðeins litið á kvikmyndir sem listgrein sem hlýtur að vera háð þessum þremur stoðum. Þrír Diet Falcon's voru gerðir síðar með John Calvert í titilhlutverkinu, ég nenni þeim ekki en gat aldrei stillt mig um að telja þá inn í aðalþáttaröðina, sem Tom Conway hafði gert að sinni að sinni. Sorglegt líka að það var allt niður á við eftir þetta fyrir Conway, sem flutti yfir í sjónvarp, raddsetningar og lék meira að segja Norman Conquest í Park Plaza 605 frekar vel árið 1953. Hann þróaði líka með alvarleg augn- og áfengisvandamál ég veit ekki hvort þau voru tengdur slitið fátækt barinn og eftir álög á sjúkrahúsi árið 1967 fannst látinn í rúmi kærustu sinnar. Fyrir okkur fólkið sem viljum að minnsta kosti eigum við enn 10 skemmtilegu Falcon's hans ásamt fjölda annarra verðugra, jafnvel klassískra RKO-mynda frá 1942 til 1946 til að minnast hans með.