Hellborn byrjar þegar ungur geðlæknir að nafni James Bishop (Matt Stasi) tekur við búsetu sinni á St. Andrews geðveikrahæli, eða „geðveikindastofnun“ eins og þeir vilja kalla það þar. Með næstum 600 sjúklingum hittir Bishop yfirmann sinn Dr. McCort (Bruce Payne) og er settur í vinnu, hann kemst á deild 'A' þar sem sumir alvarlega brjálaðir og hættulegir sjúklingar eru í haldi. Ef það var ekki nógu slæmt í fyrstu heimsókn sinni finnur biskup lík og lætur sprauta ógnandi veggjakrotsskilaboðum yfir herbergið sitt. Biskup byrjar að heyra sögur frá sjúklingunum um óheiðarlega atburði á hælinu og kemst fljótlega að því sjálfur að sögurnar hafa meira en vísbendingu um sannleika um þær...Þekktur sem Asylum of the Damned í Bandaríkjunum var þessi yfirnáttúrulega hryllingsmynd. leikstýrt af Philip J. Jones og mér líkaði það nokkuð en á endanum voru of margir ófullnægjandi þættir til að ég gæti notið þess. Handrit Matt McCombs tekur sjálft sig nokkuð alvarlega og mér líkaði vel við grunnhugmyndina á bakvið og sumar hugmyndir hennar en það eru nokkur atriði sem vinna gegn henni. Til að byrja með er myndin bara of hæg, sagan er nokkuð góð og gefur sig ekki of snemma en það tekur algeran aldur fyrir hana að komast af stað og ég var fljótt að missa áhugann með hverri mínútu sem leið. Einnig fannst mér hinn svokallaði snúningsendi allt of fyrirsjáanlegur & endirinn sjálfur allt of bragðdaufur og gleyminn. Það er synd því mér líkaði við söguna, persónuna, umgjörðina og sumar hugmyndirnar en hún er einfaldlega of hæg og satt að segja leiðinleg til að skemmta manni á 90 mínútum. Þetta er ein af þessum myndum sem ég vil mæla með en í hreinskilni sagt get ég það ekki. Leikstjórinn Jones stendur sig vel, þetta er í raun vel upplýst og ansi stemningsfull mynd. Ég myndi ekki segja að það væri eitthvað skelfilegt hérna. Ég er ekki viss um hvort Hellborn hafi verið skotinn á geðveikrahæli en ef svo var ekki þá stóðu þeir sig frábærlega á tökunum og myndin lítur nokkuð vel út í heildina. Því miður er algjör skortur á gormi eða aðgerð, það eru tvö handprentuð sár & afskorin tunga & það er það, nákvæmlega ekkert annað hvað varðar blóð eða gorma sem þarf að fara niður sem vonbrigði. Það fer eftir því hverjum þú trúir og hvaða umsögn þú lest, tæknibrellurnar eru annaðhvort þær verstu eða mjög góðar, og sem dyggur áhorfandi á lággjaldahrollvekju var ég mjög hrifinn af áhrifunum, sérstaklega púkanum sem lítur mjög áhrifamikill út og er maður í jakkafataáhrifum frekar en hræðilegri CGI tölvugrafík þó það sé áhrifamikið jakkaföt. Það veltur allt á væntingum þínum held ég. Tæknilega séð er myndin góð, hún lítur nógu vel út og skortur á CGI tölvubrellum er eitthvað sem ég fagna. Leikurinn er samt ekki frábær, hún hefði vissulega getað verið betri.Hellborn er mynd sem olli mér vonbrigðum, það var eitthvað gott við hana en á sama tíma hræðilegt efni sem vegur því miður þyngra en það góða. Mér líkaði við hluta af því en í heild sinni 90 mínútna áhorfsupplifun myndi mér finnast algjörlega ómögulegt að mæla með því við neinn.