OK..þessi mynd hefði getað verið svooo góð! Allar kynslóðir hafa verið útsettar fyrir Thunderbirds og eru farnar að elska það og þessi mynd hafði nokkra eiginleika sem maður myndi leita að í góðri Thunderbirds mynd. Handverkið sjálft og Tracey Island voru raunsæ yfirfærð á stóra skjáinn, en héldust samt við hönnunina sem við urðum ástfangin af. Sophia Miles var einfaldlega frábær, þar sem Lady P og Bill Paxton, þó ekki nákvæmlega sú sem ég sá fyrir mér að Jeff Tracey væri, var nógu traust...en svo var fullorðna fólkið tekið út úr jöfnunni og við vorum beðin um að trúa 8 ára börnum gat flogið 200 tonna vélum. Það er ekki svo mikið sú staðreynd að myndin snerist um börnin sem lét mér líða eins og Jonathan Frakes væri að skella mér með blautum fiski og hlæja að peningunum mínum sem ég hafði eytt í myndina, það var staðreyndin. að Alan Tracey hafi verið svona andstyggilegur í myndinni og að hann virtist vera jafn fær um að fljúga vélunum og bræður hans...sem voru að minnsta kosti 19/20. Í alvöru, þetta eru frekar bölvaðar vélar til að nota ef þetta er raunin. Myndin virtist ekki vita hvort hún vildi vera alvarleg eða farsík. Það reyndi að votta virðingu á meðan á háðsádeilu stóð og það féll bara almennt á andlitið. 3/10 (2 fyrir vélarnar, 1 fyrir Lady P)