Magn efla og mikla velgengni sem þessi mynd hefur náð er sönnun þess hversu örvæntingarfullt fólk okkar er í átt að góðri sjálfstæðri Sádi-Arabíu kvikmynd. Í raun er gríðarlegur árangur "Tash ma Tash" líka sönnun þess. Ég ætla ekki að byrja á því hversu mikilvæg kvikmyndagerð er, þar sem það er augljóst fyrir þá sem eru með hálfan heila hvernig kvikmyndir hafa breytt heiminum. Og ég' Ég ætla ekki að segja hversu mikið samfélag okkar þarf á fullt af kvikmyndum að halda til að hreinsa út mörg vandamál sem við höfum í landinu okkar. Trúarbrögð, pólitík, kvenréttindi, menntun, almenn heilsa, hryðjuverk, lög og margt fleira. Samhliða komu fréttir um fyrstu Sádi-Arabíumyndina sem ætti að hafa verið lækning á sumum málum sem við höfum, sérstaklega gagnvart ungmennum. Þess í stað upplifðum við sköllótta mynd. Fáfræðin og barnaskapurinn í handritinu var augljós. Það var eins og 13 ára gamall hefði skrifað hana. Nú hef ég heyrt að fjárhagsáætlunin fyrir þessa mynd hafi verið gríðarleg. Mig langar að vita hvert peningarnir fóru, ha? Effektarnir voru virkilega ljótir, klippingin léleg. Handritið var "kharabeet". Þú veist í raun ekki hver sagan er og hvað leikstjórinn stefnir á með þessari mynd. Athugasemd um leikarann ​​sem lék trúarbróðurinn, frammistaða hans var góð en með slæmri leikstjórn. Annað með hlutverk trúarvinanna sem hann átti, það er ekki hvernig trúaðir krakkar haga sér hér í Sádi-Arabíu! Þeir eru ekki "Vondir" eins og þessi mynd ætlar sér. Reyndar eru þeir eitthvert yndislegasta fólk sem þú munt nokkurn tíma hitt með einhverjum mjög óalgengum lífsháttum, og það er það sem hefði átt að koma fram í myndinni. Ungt fólk fylgir trúarhópnum hér af ástæðu, og það er unglingar eru ástríðufullir og tilfinningasamir. Og með vel mótuðum meginreglum sem trúarbrögðin lifa á, fylgja ungmennin þeim. Aftur, þetta er það sem hefði átt að birtast. Við þurfum aðra „Fyrstu kvikmynd“ með Sádi-Arabíu rithöfundi, leikara, leikstjóra, tónskáldi, jafnvel myndatökumanni. Svo að þeir vinni allir af ástríðu að tilraun sinni, ekki bara fyrir peningana! Og við ættum að gera það sem Shakespeare gerði fyrir hundruðum ára, við ættum að setja setningar úr Kóraninum í handrit myndarinnar. Þar sem fólkið í samfélagi okkar lítur enn á list sem form syndar, þá er áskorunin sem sádi-arabísk kvikmyndagerðarmaður stendur frammi fyrir að breyta hugarfari í þeim sjónarhóli.