Ég er nýkomin heim eftir sýningu á "My Left Foot" á almenningsbókasafninu okkar. Þvílík tilfinningaþrungin upplifun -- mér finnst ég vera tæmd og upplyft. Þetta er saga Christy Brown, írska rithöfundarins og málarans, og byggð á sjálfsævisögu höfundarins "My Left Foot." Christy fæddist með einhvers konar heilalömun þannig að eini útlimurinn sem hann hafði góða stjórn á var vinstri fótur hans. Læknar ráðlögðu foreldrum hans að hann væri vonlaust þroskaheftur en móðir hans gafst ekki upp á honum og, eins og Annie Sullivan hafði gert með Helen Keller, hjálpaði hann honum að ná byltingu þar sem hann lærði stafrófið og síðan að lesa, skrifa og paint.Þessi mynd vann Óskarsverðlaun fyrir Daniel Day-Lewis (besti leikari) sem og besta aukaleikkona fyrir leikkonuna sem leikur móður hans; hún fékk líka Óskarstilnefningar fyrir bestu myndina, besta leikstjórann og besta aðlagaða handritið. Sem klínískur sálfræðingur og fjölskyldumeðferðarfræðingur á eftirlaunum, þótt margar kvikmyndir kunni að skemmta mér, þurfa margar líka oft að horfa framhjá grófum skáldskap eða ólíkindum í raunhæfum sálfræðilegum viðbrögðum. Ekki þessi mynd – hún var algjörlega „spot on“ í því að sýna dæmigerð írsk foreldrahlutverk og hegðun (sjá t.d. dæmigerðar írskar fjölskyldur í „Ethnicity & Family Therapy“ eftir McGoldrick) sem og misjafnan tilfinningaþroska Christy Brown – einhvern óþroskaðan persónuleika viðbrögð sem voru enn meiri ef hann tók upp eiginleika föður síns. Kvikmyndin sýnir meiri sannleika á meðan hún breytir ákveðnum röð í þróun hans (málun og ritun) og þéttir nokkra mikilvæga einstaklinga í eina manneskju, til að segja samfellda, trúverðug saga, ekki íþyngd af litlum, truflandi, minna mikilvægum staðreyndum. (Sjá Christy Brown á Wikipedia til að fá meiri nákvæmni.) DVD-útgáfan sem okkur var sýnd var með nokkrum enskum texta sem hjálpuðu mjög vel við að skilja ræðu Christy (og sumt af írsku tali); í fyrstu útgáfu myndarinnar gæti hafa vantað þetta. (Ef þú sérð þetta á DVD, virkjaðu þann möguleika.)Frammistaða Daniel Day-Lewis er eitt mesta, trúverðuga leikarastarf sem ég hef séð. Sannarlega stórkostleg, framúrskarandi, yfirburðamynd." Vinstri fóturinn minn" ber meira en nokkurn líkt við nýlegri kvikmynd, "Köfunarbjöllan og fiðrildið," að því leyti að hver dregur upp líf raunverulegrar manneskju sem tókst að sigrast á fangelsi og einangrun manns. afar alvarleg líkamleg fötlun. Og þar með hljómar það "Invictus" eftir William Ernest Henley sem hefst: "Out of the night that covers me,//Black as the Pit from pole to pole,//I thank whatever Gods may be. //Fyrir ósigrandi sál mína."