Auðugi geðlæknirinn Lindsay Crouse er nýbúin að gefa út sína fyrstu skáldsögu og líður niður á fagið og finnst það vonlaust að hjálpa sjúklingum sínum. Ungur viðskiptavinur spilafíkill biður hana um að hjálpa sér að borga skuldir sínar ef hann vill virkilega hjálpa honum að verða betri. Hér blandar hún sér í Joe Mantegna. Að afhjúpa meira af söguþræðinum myndi spilla einni helvítis skemmtilegri mynd og 'House of Games' gæti mjög vel verið besta svikamyndin sem ég hef séð. David Mamet skrifaði og leikstýrði þessum gimsteini sem er stútfullur af snörpum samræðum, frábærum einstrengingum og nægum flækjum til að halda þér til að giska allt til enda. Crouse er fullkomin sem spennuþrunginn geðlæknir sem þarf að breyta til og Mantegna toppar hana sem djöfullega slægi svikarinn. Og að undanskildum tilviljun á síðasta fjórðungi myndarinnar, þá er myndin í fullri stjórn á áhorfendum sínum; og við erum að elska samsærið.*** af ****