Ég kemst ekki yfir hversu latur leikstjórinn er við þessa mynd. Í stað þess að setja upp atriði á skapandi hátt treystir hann á leiðinlegar gamlar uppvakningaklisjur. Þar sem tveir óvopnuðu aðalmennirnir þurfa að komast niður háskólatröppurnar inn í sendibílinn umkringir hann þá uppvakningum en hvorugur leiðtoganna er bitinn. Hann getur ekki verið að því að leikstýra almennilegu bardagaatriði svo við sjáum aðalhlutverkin ýta sér niður tröppurnar. Stundum haltra uppvakningarnir og á öðrum hlaupa þeir eins og vindurinn. Þetta er mjög þægilegt fyrir leikstjórann því hann getur sett upp hvað sem honum líkar án þess að skipta sér af samfellu í hegðun uppvakninganna. Með vandlegri skipulagningu og miklu meiri innblástur hefði þessi mynd getað orðið miklu betri.