Ég lagðist gegn því að sjá þessa mynd og ég skil hvers vegna hún sló ekki í gegn í kvikmyndahúsum. "October Sky" finnst og lítur svo kunnuglega út. Og það er. Allar söguþræðir og tilfinningar hafa verið kannaðar áður í öðrum myndum - og hugsanlega jafnvel betri. En þrátt fyrir kunnugleika og mótstöðu við allar formúlur Hollywood, þá er þessi mynd sigursæl og viðkunnanleg í hvert sinn. Spútnik er innblástur þessa ferðalags hjarta, huga og sálar. Rétt eins og persónurnar úr söngleik Stevens Sondheims MERRILY WE ROLL ALONG stóðu uppi á þaki íbúðarinnar í von um að það myndi hleypa af stokkunum nýrri kynslóð þeirra ("Hvað kallarðu það? Þú kallar það kraftaverk.") Spútnik hefur svipuð áhrif á unga fólkið. flugeldastrákar þessarar sönnu sögu. Á meðan þrotnir bæjarbúar í kolabæ þeirra frá 1950 segja viðburðinum á bug lítur Homer Hickham á Spútnik sem farseðil sinn út úr lífinu í námunum. Meistaraleg leikstjórn og leikarahlutverk gera ferð eldflaugastráksins Homer og félaga hans fersk og ný. Sérstaklega áhrifamikil eru undirsöguþræðir um veikan unga skólakennara Hómers. Merkilegt aðhald er sýnt í að lýsa viðkvæmu sambandi þeirra. Einnig merkilegt er faðir / sonur supblot sem festir myndina. Fullkomlega spilað út um allt. Jafnvel mamma Hómers fær stundina sína án klisju eða afskipta. Ultimatið hennar til eiginmanns síns er bæði virðulegt og hitabrjótandi. "Myrtle Beach" segir allt sem segja þarf. Stór myndbandakeðja sem ég fyrirlít er með skilti við hliðina á þessari mynd sem segir að þú munt elska þessa mynd eða þeir endurgreiða peningana þína. Fyrir einu sinni er ég sammála þeim. Þú munt aldrei líta eins á októberhimininn aftur.