Þó að Bretar hafi framleitt skemmtilega og klóka myndasöguþætti á tíunda áratugnum - Ab Fab, Men Behaving Badly, One Foot in the Grave, o.s.frv. - var sjöunda áratugurinn hin raunverulega gullöld. Á áttunda áratugnum voru alveg ný svæði til að kanna, þar á meðal kynferðisleg bylting, femínismi og meðvitund sem þróast hægt og rólega um þörf fyrir „næmni“ sem myndi, tuttugu árum síðar, verða að pólitískri rétthugsun. Tilraunir til að glíma við ruglið í þessum rækilega nútíma heimi voru lúmsk og ekki svo lúmsk þemu í öllu frá teikningum af Monty Python's Flying Circus til sitcoms eins og Man About the House. (Síðar á áttunda áratugnum leiddi þetta „grípa“ til hugleiðslumeiri og bitursætari sitcoms eins og meistaraverkið Butterflies.)Man About the House er fullkomið dæmi um góða bretkóma þess tíma - örlítið ljúfmenni, ósvífinn, ferskur, sniðugur, stundum svívirðilegur, með nokkrum vel gerðum athugunum á nútímalífi. Berðu það saman við tortryggilegan 90s þátt eins og Ab Fab, og það er erfitt að trúa því að þeir tveir hafi verið búnir til í sama landi. Life), og About the House's spin off George og Mildred. Gæði hennar eru til vitnis um að - eins og með Good Neighbours - hafa höfundar þess, rithöfundar og margir úr leikarahópnum náð áframhaldandi velgengni í bresku sjónvarpi.