Fyrir innan við tvö hundruð og fimmtíu árum skrifaði síðasti hinna miklu sjóræningja nöfn sín í blóði og eldi yfir blaðsíður sjósögunnar. Þetta er saga skipstjóra sem sló í gegn, en nafn hans í eitt stutt ár vakti skelfingu í hjörtum sjómanna og kaupmanna frá höfnum Karíbahafsins til verslunarhúsanna í London.....Hmm, þessi opnun á myndinni hljómar eins og við. ertu í helvítis drasl, rænu, rífa kvikmynd er það ekki? Jæja það er það ekki. Þó það er ekki algjörlega verðlaust sem forvitniverk. Af 20th Century Fox er Anne Of The Indies aðlöguð af Philip Dunne og Arthur Caesar eftir smásögu skrifuð af Herbert Ravenel Sass. Leikstjórn er eftir Jacques Tourneur, tónlist eftir Franz Waxman og Harry Jackson sér um Technicolor ljósmyndunina. Jean Peters er í titilhlutverki Anne {AKA Captain Providence} og stuðningur kemur frá Louis Jourdan, Debra Paget, Herbert Marshall, Thomas Gomez og James Robertson Justice. Upphaflega átti að vera byggð á sanna lífsins sjóræningja Anne Bonny, myndinni Að lokum reynist hún vera saga um konu sem leitar sjálfsmyndar og finnur sjálfa sig í heimi sjóræningja og sjóræningja sem er aðallega undir forystu karla. Uppfull af klisjum og yfir kunnuglegum leikmyndum þjáist myndin líka af leikarahópi sem er að mestu leyti misheppnaður. Peters lætur það gott heita og Paget lýsir upp skjáinn með sprækri fegurð. Þó að Robertson Justice, þó hann sé vannotaður, lítur út fyrir að vera hluturinn og fer ekki of mikið eins og restin af karlkyns leikarahópnum gerir. Sumir gagnrýnendur hafa í örvæntingu reynt að kafa djúpt í myndina til að finna greind og dulda merkingu, eingöngu vegna þess að það er Tourneur í leikstjórnarstólnum. En það er engin dýpt hér, þetta er bara starf fyrir Tourneur, fagmann sem veitt er, en það er þunnt samsæri og í raun vantar töfrasprota til að fara með sylgjuna í hasarinn. Einnota í besta falli. 4/10