Þetta er bæði skemmtileg og áhrifamikil útgáfa af klassískri sögu, líka nokkuð gáfuð, alls ekki af „Me Tarzan, You Jane“ skólanum. Þetta er fræg saga af barni sem er alið upp til karlmennsku í frumskóginum af öpum. Breskt par sem ber nafnið (eiginkonan ólétt) er strandað í Afríku óbyggðum eftir skipbrot. Eftir dauða foreldranna er barnið alið upp í frumskóginum af öpum. Tuttugu árum síðar bjargar þessi ungi maður (þ.e. Tarzan) særðum belgískum landkönnuði og hjúkrar honum aftur til heilsu. Belginn uppgötvar vísbendingar um að björgunarmaður hans sé hinn ungi Greystoke lávarður og skilar honum aftur í rétta bú sitt í Skotlandi, þar sem hann verður að aðlagast siðmenntuðu samfélagi. Myndin skiptist nokkurn veginn í tvo hluta. Í fyrri hálfleik sjáum við Tarzan í frumskógarumhverfinu sínu. Þar sem ég er ekki sérfræðingur er ég ekki meðvitaður um raunsæi lýsingarinnar á samfélagslífi apa, en hún er vissulega skemmtileg. Fyrir mér er hrifnari hlutinn seinni hálfleikurinn, þegar Tarzan verður að hitta alvöru fjölskyldu sína, þróa tungumálakunnáttu og aðlagast bresku aðalssamfélagi, á meðan hann biður um Jane (Andie MacDowell). Hann er sýndur sem „göfugur villimaður“, hvort sem hann er úti í náttúrunni eða á glæsilegum edvarskri stofum. Aftur á móti er efri skorpan lýst sem oft miklu villimannlegri en frumskógurinn sem Tarzan skildi eftir. Christopher Lambert er frábær í samúðarfullri túlkun sinni á Tarzan bæði í frumskóginum og siðmenntuðu umhverfi. Hann miðlar raunverulegri tilfinningu fyrir rugli sínu og átökum, rifinn þar sem hann er á milli tveggja mjög ólíkra heima, upprunalegu apafjölskyldunnar og nýju mannanna hans. Sir Ralph Richardson, ein af gömlu bresku goðsögnunum, er frábær eins og alltaf í hlutverki afa Tarzans, sjötta jarlsins af Greystoke. Myndin einblínir meira á baráttu Tarzans við að aðlagast siðmenningunni og innri átökum hans en frumskógarhetju hans. Þessi óvenjulega útsýn á gömlu klassíkina gerir hana bæði að dæmigerðu dramatísku ævintýri en umfram allt að áhrifamikilli persónulegri sögu. Það kom mér ekki á óvart að geta þess hér að leikstjóri hennar er sami einstaklingurinn, Hugh Hudson, sem einnig leikstýrði Chariots of Fire, annarri snilldarmynd.