Ég sá þessa mynd þar sem hún var annar þátturinn á diski sem inniheldur áður bannaða Video Nasty 'Blood Rites'. Þar sem Blood Rites var alveg hræðilegt bjóst ég í raun ekki við miklu af þessari mynd; en reyndar virðist sem ruslaleikstjórinn Andy Milligan hafi farið fram úr sjálfum sér að þessu sinni þar sem Seeds of Sin toppar Blood Rites í stíl og stendur uppi sem meira en fullnægjandi sneið af sjúkri sextugsaldri kynlífsnotkun. Söguþráðurinn er í rauninni nokkuð svipaður Blood Rites, þar sem við einblínum á vanvirka fjölskyldueiningu, og auðvitað; það er arfur í húfi. Myndin er tekin í svarthvítu og útlitið og tilfinningin á henni minnti mig mikið á ruslaklassíkina „The Curious Dr Humpp“. Það er varla til sýnis grjót og leikstjórinn virðist gjarnan einbeita sér að kynlífi, þar sem þemu um sifjaspell og hatur síast í gegn. Leikurinn er yfirleitt drasl, en flestar konurnar fá að birtast naktar á einhverjum tímapunkti og þrátt fyrir lélegt orðspor virðist leikstjórinn Andy Milligan í raun hafa auga fyrir svona hlutum, þar sem margar seríurnar í þessari mynd eru í raun frekar falleg. Söguþráðurinn er pappírsþunnur og megnið af myndinni fylliefni; en tónlistin er grípandi og leikstjórinn fer líka furðu vel með kynlífssenurnar sjálfar enda flestar nokkuð erótískar. Á heildina litið er þetta ekki frábær mynd; en það er líklegt til að höfða til cult-aðdáandans og fær mun hærri meðmæli en hið þekktari og lægri gæða 'Blood Rites'.