STJÖRNUNNI: ***** Laugardagskvöld **** Föstudagskvöld *** Föstudagsmorgun ** Sunnudagskvöld * Mánudagsmorgun Eitt sinn sem heróínfíkill Frankie Machine (Frank Sinatra) sleppur úr fangelsi til brjálaðs jailbird félaga síns Sparrow (Arnold) Stang), bágstaddur eiginkona Zosch (Eleanor Parker) og beit á hliðina Molly (Kim Novak.) Hann er að reyna að gera það stórt sem trommuleikari í hljómsveit, en þangað til stóra hléið kemur á hann er hann fastur í því að gera eina aðra hlutur sem hann var góður í annað en að vera dópisti og gaf spil í háum húfi. Og hvernig sem hann reynir, jafnvel fangelsið hefur ekki læknað hann af fíkn sinni í djöfulsins eiturlyf, sem hefur valdið því að hann ljúga að og blekkja alla í kringum hann og knýja hann til örvæntingarfullra ráðstafana til að næra vana hans. Þrá hans eftir að losna við það er hans eina hvatning í átt að farsælum endalokum. Þegar fólk hugsar um Frank Sinatra hugsar það almennt um sígild hálög eins og Under My Skin, New York New York og It Had to Be You. En svo að einhver gleymi því að hann var í raun þekktur leikari líka og ef frammistaða hans í hinu margrómaða From Here to Eternity dugði ekki til, verður hans líka minnst fyrir þetta háþróaða drama, sem fjallaði um það sem á þeim tíma var ofur tabú. af fíkniefnaneyslu. Kvikmyndin er oft talin ein af þeim fyrstu til að sýna grafíska heróínneyslu (sennilega ástæðan á bak við 15 vottorðið) á tímum þegar það var viðfangsefni sem var enn mjög ýtt undir jörðu. Í túlkun sinni á aðalsöguhetjunni er Sinatra fínn, tjáir fullkomlega örvæntingu, örvæntingu og einlægni þess að maður missir annað hvert tækifæri sem honum er gefið. Cold kalkúnaatriðið hans er miklu ákafari en Ewan McGregor í Trainspotting. Fyrsta mótleikkonan sem hefur áhrif er Parker sem krefjandi, þurfandi eiginkona, sem notar sektarkennd eiginmanns síns og skyldurækni til hins ýtrasta sem hún getur. Novak sem leynilegur elskhugi hans stjórnar enn nokkrum sterkum augnablikum en er minna stjarna en Parker. Stang gerir sína venjulegu grínistu léttir, sem brjálaða hliðarmanninn sem eltir fremsta manninn með geitungum New York-hreim sínum. Leikstjórinn Otto Preminger leyfir hraðanum stundum að dragast aðeins en þetta er samt kröftuglega hrífandi mynd alla leið, með nóg af óvæntum útúrsnúningum og sem ber að dást að fyrir að vera ein af fyrstu myndunum sem vekur jafn grátlegt viðfangsefni svo kröftuglega til lífsins. ****