Sá þessa mynd þegar hún kom fyrst út á áttunda áratugnum og hataði, hataði, hataði hana! Auðvelt sú töff mynd sem ég hef séð á ævinni. Veit ekki hvaðan Leigh fékk innblástur hans en þetta er ein af þessum myndum þar sem þú vilt hrista persónurnar til að fá þær til að opna munninn og eiga samskipti. Titillinn segir allt sem segja þarf vegna þess að það eru engin bjargandi augnablik í þessari mynd, bara langar, langar þögn þar sem fólk getur ekki orðað það sem því (væntanlega) líður. Ef þú vilt horfa á eitthvað sem fær þig til að drekka þá er þetta rétti staðurinn fyrir þig. Ef þú hefur ekkert betra að gera í tvo tíma, stingdu þá gaffli í brauðrist: upplifunin verður óendanlega ánægjulegri en allt sem þú færð af þessu! Já, Leigh kom með fullt af virkilega verðmætum hlutum seinna á ferlinum en slepptu þessu.