Árið 1909, D.W. Griffith hafði leikstýrt kvikmyndum fyrir Biograph Company í um það bil eitt ár, og að vinna á hraða upp á tvær eða þrjár á viku var fljótt farinn að þróa hæfileika sína sem kvikmyndagerðarmaður. 'The Sealed Room' er mjög áhugaverð 11 mínútna stuttmynd, heillandi stykki af gotneskri melódrama sem svífur jafnvel örlítið inn á svið snemma hryllings. Hin einfalda frásögn var líklega innblásin af smásögu Edgar Allen Poe frá 1846, "The Cask of Amontillado," og snýr að voldugum konungi sem hugsar sér ljúffenga sadisíska hefnd til að refsa framhjáhaldi eiginkonu sinnar. Segir til á miðöldum, 'The Sealed Room'. byrjar á því að konungur (Arthur V. Johnson) hefur umsjón með byggingu gluggalauss herbergis úr bundnu dúfuhúsi, hugmyndin er sú að hann og eiginkona hans (Marion Leonard) fái algjörlega einkastað til að njóta félagsskapar hvors annars. Hann er augljóslega mjög ástfanginn af henni, sýnir alltaf ástúð sína, þessi nýjasta athöfn kóróna afrek ástúðar hans. Hins vegar, án þess að konungur viti það, hefur eiginkona hans orðið ástfangin af konungssöngkonunni (Henry B. Walthall). Í einni rómantískri tengingu inni í sérbyggða herberginu uppgötvast eiginkonan og snápurinn, og sá hjartsláttur konungur hugsar sér leið til að fá refsingu sína á fáfróðu hjónin. Hljóðlátur skipar hann verkamönnum sínum að loka einu hurðinni með grjóti og steypuhræra og sígur hægt og rólega niður í grenjandi geðveiki þegar hver nýr steinn er settur niður.D.W. Griffith hafði alltaf auga fyrir bráðum smáatriðum og 'The Sealed Room' er frábært snemma dæmi um þetta. Íburðarmiklir miðaldabúningar gefa myndinni tilfinningu fyrir veruleikanum og innréttingin í kastalanum lítur nógu ekta út til að vera trúverðug. Á þeim tíma var leikstjórinn líka brautryðjandi í aðferðum til að skapa spennu og ég verð að viðurkenna að eftir því sem leið á myndina festist ég við að komast að því hvað yrði um hina ógæfulegu ungu elskendurna. Á fyrstu mínútunum takmarkar Griffith myndir sínar við langar langar myndir úr kyrrstæðri myndavél (eins og var venjulega á þeim tíma), en fljótlega samhliða sífellt dekkri myndefninu breytir hann klippingaraðferðum sínum á heillandi hátt. Þó að hann hafi kannski ekki fundið upp tæknina, var Griffith afar mikilvægur í vinsældum notkunar á "þverskurði" það er að skipta á milli mismunandi atburða sem eiga sér stað á sama tíma. Þetta skapar ekki bara tilfinningu fyrir samfellu, heldur hámarkar það líka spennustigið, þar sem við, sem áhorfendur, erum vel meðvituð, ekki aðeins um hræðilegar gjörðir konungsins, heldur líka að eiginkonan og söngkonan eru ekki meðvituð um það. allt. Þrátt fyrir þessar nýjungar þjáist 'The Sealed Room' af mörgum af þeim göllum sem eru dæmigerðir fyrir tímabilið. Öll myndin gerist í aðeins tveimur herbergjum, með myndefni tekin úr samtals aðeins þremur stöðum, og því er hætt við að hún verði dauf og einhæf stundum. Leikaraframmistöðurnar eru stórlega ýktar fyrir aukaáhrif, en að minnsta kosti í tilfelli Arthur V. Johnson, stuðlaði ofleikur hans í raun og veru að því að viðurkenna stigvaxandi brjálæði hins svikna konungs. Augnablik sem mér fannst sérstaklega áhrifaríkt var þegar elskhugarnir tveir reyndu að fara út úr herberginu, aðeins til að finna einu hurðinni þeirra skipt út fyrir vegg úr gegnheilum steini. Hræðsluviðbrögð þeirra, samfara þögulu oflætisgalla konungsins, þjóna mjög vel til að skapa yfirvofandi tilfinningu um klaustrófóbíu. Ég hélt hins vegar að súrefnisbirgðir þeirra tæmdust furðu fljótt.