Upprunalega titillinn þýðir "Fæðing kolkrabbanna". Ég verð að viðurkenna að ég skil ekki alveg þennan titil. Enski titillinn er "Water Lilies". En eftir að hafa skrifað þetta las ég athugasemd annars notanda: "Titillinn á frönsku er líka leiðbeinandi: "prieuve", eða kolkrabbi, bendir til þess að einstaklingur þurfi að leika við marga þrýsting samtímis." Takk fyrir útskýringuna. Grunnþemað er fyrstu kynferðislegar tilfinningar stúlkna, þegar ekki er ljóst hvort þær beinast að sama eða hinu kyninu. Það er ekkert öðruvísi hjá strákum. Ég held að bæði Floriane og Marie muni á endanum hafa gagnkynhneigðar tilfinningar án nokkurra íblöndunar. Stór hluti myndarinnar er vatnsballett. Stundum eru stelpurnar með höfuðið niður á við og ekkert fyrir ofan vatnið nema fætur og neðri fætur, sem þær veifa og sparka í loftið. Fyrir fólk eins og mig sem hafði aldrei séð slíkt áður var þetta heillandi. - Floriane er leiðtogi eins liðs "vatnalilja". Marie segir henni að hún myndi vilja sjá hvenær Floriane er að æfa. Þetta virðist vera fyrsta samband þeirra sem er ekki bara venjulegt. Brátt munu þau ganga saman. Floriane fer með Marie í bílskúr þar sem strákur bíður eftir henni og fer svo í burtu með honum í klukkutíma á meðan Marie bíður eftir að hún komi aftur. Mér fannst sjálfsagt að hjónin sváfu hvort hjá öðru. En við munum seinna læra af myndinni að þeir gera minna en það. Ég get veitt upplýsingar sem fáir notendur munu finna annars staðar. Það er atriði þar sem Marie stelur ruslapoka Floriane á laun. Í henni finnur hún epli, aðallega borðað. Og Marie heldur áfram að borða afganginn. Það er hliðstæð atriði í annarri mynd, "Kazetachi no gogo" (Afternoon Breezes) eftir Hitoshi Yazaki (Japan, 1980). Þetta snýst um fullorðnar ungar konur og greinilega lesbísk kona er einskis ástfangin af gagnkynhneigðri konu. Hún stelur líka ruslapoka af elskunni og finnur líka meira og minna étið epli og borðar afganginn. Seinna segir Floriane Marie að hún vilji fá sína fyrstu fullnægingu frá henni. Marie segist ekki geta gert þetta. En seinna segir Marie að hún sé sannarlega tilbúin að gera það. Og hún fróar sér á Floriane. Það er engin nekt í þessu atriði. Sennilega hefði aðeins kvenkyns leikstjóri getað gert svona fínan sálfræðiþátt eða rannsókn á Mig langar að vitna í Baudelaire, "Les amours enfantines". Floriane er leikin af Adèle Haenel, sem gerði frábæra frammistöðu sem einhverfa stúlkan í "The Little". Devils" eftir Christophe Ruggia (2002) mjög vanmetin mynd.