Jæja, myndin varð miklu betri en ég bjóst við. Það er ekki leiðinlegt og það er ekki ófrumlegt. Þetta er í rauninni ekki kjánaleg rómantísk gamanmynd. Aðstæðurnar sem persónurnar setja sig í eru mjög óvenjulegar, auðvitað erum við enn að tala um kvikmynd, en aðalpersónurnar eru svo sannarlega trúverðugar. Donald er auðvitað ofmælt, en hann er bara peð í myndinni, leið til að sanna eitthvað. Endirinn er ekki einn af þessum fáránlega hamingjusömu, alltaf sömu, siðferðilega innihaldsríku draslunum sem þú getur venjulega séð í kvikmyndum af þessari tegund. Mér líkaði það virkilega og ég er erfitt að þóknast þegar kemur að þessari tilteknu tegund kvikmynda. Það er þess virði að horfa á. Auk þess er henni betur leikstýrt en öðrum myndum, söguþráðurinn stendur alltaf upp, persónurnar sjálfar standa upp. Og þeir upplifa ekki þessa kraftaverkabreytingu og ástin er ekki opinberuð þeim eins og heilagur guð gefinn gripur, yada, yada. Þegar öllu er á botninn hvolft sérðu sjálfan þig ganga í gegnum allt, myndin lætur þig finna eitthvað, þú gætir jafnvel lært eitt og annað. Þetta er ekki venjulegur vonskapandi, vefjavættandi fáviti. Þetta er góð mynd, ekki huggunarverðlaun fyrir tárvota konur um allan heim.