Ég sá þetta bara snemma í morgun á Fox rásinni alveg óvart (hundurinn minn vakti mig) - ég hafði séð það fyrir mörgum árum og fannst ég muna það nokkuð vel. Sem krakki hafði ég notið þess. En núna? Eins og annað veggspjald sagði frá voru nokkrar af hjólunum ekki í lagi, og þótt það hafi verið ruglingslegt í fyrstu, og furðulegt, virtist það passa við framleiðsluna - það sem var bara hræðilegt varð súrrealískt og skemmtilegt. Tónlistarnúmer fyrir það sem ég held að hafi verið "stóra" fjáröflunarþátturinn ("þú ert í sýningarbransanum, ég er í sýningarbransanum, flestir krakkarnir eru í sýningarbransanum, við skulum setja upp sýningu") koma úr engu FYRIR allt tal um að setja upp sýningu, og dofna svo án lófaklapps yfir í algerlega ótengdar „beint“ atriði. Kærasta aðalmannsins birtist, spýtir út línum og samræðulínum og hverfur svo. Ég var hálf vakandi og elskaði hverja geðveika mínútu af því.