Þessi bandaríska sápuópera, 'Knots Landing', hefur allt það skemmtanagildi að vera föst í lyftu. Hver þáttur innihélt söguþræði eins og nauðganir, morð, mannrán og eiturlyfjasmygl, ekki mikið frábrugðið söguþræði annarra leiksýninga á tímabilinu. Hvað leikarahópinn varðar þá hef ég séð betri leikara á morgunkornskassa. Frá miðjum til seint á 9. áratugnum, endurtekningar á „Knútum“ stungu upp U.K-Gold eins og fjall af myglubleyjum. Mér þykir leitt að tilkynna að ég hafi þurft að þola þetta þar sem móðir mín var mikill aðdáandi þáttarins og myndi horfa á hann af trúarbrögðum. Þó síðan þá hafi endursýningar verið fáar og langt á milli (við skulum vona að það haldist þannig). Það eina jákvæða sem hægt er að segja um 'Knots' er grípandi saxófónlagið, sem síðar var notað sem titiltónlist fyrir I.T.V sitcom, 'The Upper Hand'. Frábær arfur það, ha?