"Witchery" gæti bara verið ósamhengislegasta og grátlegasta hrollvekjumynd níunda áratugarins en sem betur fer hefur hún nokkra uppbótar eiginleika eins og frábæra gore-brellur, hrífandi tónlistaratriði og frábært leikaraval. Satt að segja meikar handritið ekki einu sinni af sens, en hverjum er ekki sama þegar Linda Blair (með sprungna hárgreiðslu) túlkar enn eina stúlku með illum völdum og David Hasselhof sýnir svalan ljósmyndara (sem virðist ekki geta lagst) í kvikmynd sem sýnir stöðugt blóðugt vúdú, saumaðar varir, krossfestingar á hvolfi, illvígar brennur og ofnotað en virkilega hrollvekjandi lag. Átta tilviljanakenndir einstaklingar eru saman komnir á yfirgefina orlofseyju undan strönd Massachusetts. Unga parið er þarna til að kanna myrka sögu staðarins; óstarfhæfa fjölskyldan (með barnshafandi Lindu Blair, jafnvel þó að enginn virðist nenna því hver faðirinn er og hvar hann er) íhugar að opna hótelið aftur og hinn ljúffengi kvenkyns arkitekt tók einfaldlega þátt í frjálsu kynlífi. Þau neyðast til að gista á hinu hrikalega hóteli og allt í einu byrjar fyrri húsfreyjan öldruð leikkona eða eitthvað sem er alltaf í svörtu að taka þau út á ýmsan hrífandi hátt. Allt er einhvern veginn tengt kynningarröðinni sem sýnir konu sem er sökuð um galdra hoppa út um glugga. Engu að síður, söguþráðurinn skiptir örugglega litlu máli í ítölskum hryllingsmyndum sem byrjaði sem óopinber spuna-off af "The Evil Dead". Andrúmsloftið er af og til órólegt og förðunarbrellurnar eru án efa yfirburðaþáttur allrar myndarinnar. Það er eitthvað ákaflega sjúklegt og órólegt við það að stara á varnarlausa konu sem hangir á hvolfi í skorsteini og bíður eftir að verða steikt.