Ég hafði mikinn áhuga á að sjá þessa mynd þegar hún kom fyrst í bíó, en ég gat ekki komist að henni. Svo loksins datt það í hillurnar og ég tók það upp. Ég vissi ekki nákvæmlega hverju ég átti að búast við, setti DVD-diskinn í spilarann, kom mér fyrir á morðkvöldi og ýtti á play. Það sem kom í kjölfarið var ein af áhugaverðari myndum sem ég hef séð undanfarin ár.*SUMIR SPOILERS*Þetta er sagan af Wonderland morðunum, sem leiddu til grátlegustu hluta LA og beint til stærsta klámupphafs sjöunda áratugarins. , John Holmes (Val Kilmer). Ég var hooked frá upphafi, og tilfinningin í myndinni hélt mér alla leið til hins blóðuga enda. Ég var hissa að komast að því að myndin einbeitti sér minna að raunverulegum morðum og meira að atburðum á undan og rannsókninni á eftir. Burtséð frá nokkrum blóðvökvuðum veggjum í upphafi og raunverulegri sýningu á morðunum undir lokin, var myndin meira og minna grípandi sýning með frábærum samræðum og frábærum leik. Val Kilmer selur mig nánast sem klámstjarna fyrir dópista, og meira að segja "fallega en það er það" Bosworth var ánægjulegt að horfa á (og bara fyrir útlit hennar, takið eftir) mér fannst persónulega besti þátturinn í myndinni vera, eins og ég nefndi, skortur á því að sýna morðin beinlínis. Hún var sýnd í mjög dimmu andrúmslofti, þannig að maður gat ekki alveg séð hrottalega kjaftshöggið sem sofandi fjórmenningurinn fékk. Ennfremur voru hljóðáhrif þessara morða meira en nóg til að vekja upp matarlystina. Það var verið að berja þær með blýpípum, það er ekki mikið meira sem þarf að segja. Eina raunverulega vandamálið mitt var stutt framkoma Carrie Fisher. Lýsing hennar á hinni oftrúarlegu persónu var, held ég, aðeins of klisjuleg af útliti hennar. Kannski var þessi manneskja í rauninni hluti af sögunni, kannski ekki, en ég var ekki seldur, og af einhverjum ástæðum virtist Fisher aðeins of „kátlaus“ í túlkun sinni. Á heildina litið frábær mynd sem er þess virði að horfa á, jafnvel þó einu sinni! ***8/10***