Byggt að einhverju leyti á eigin reynslu rithöfunda, David Croft og Jimmy Perry, sem skemmtikrafta Butlins Holiday Camp í Bretlandi á sama tíma og dagskráin fylgir, "Hi-De-Hi!" táknar „slapstick, póstkortahúmor“ í Bretlandi eftir stríðið. „Hi-De-Hi“ er staðsett í hinum tilbúna strandbæ Crimpton-on-Sea og fjallar um gamansögurnar í Maplins Holiday Camp - ein af mörgum sem eru dreifðar með bresku ströndina í eigu stórríkra, en aldrei séð (á skjánum) Joe Maplin. Þó að þátturinn hafi byrjað árið 1980 með tilraunaþættinum og stóð til 1988 þegar BBC taldi hann of taminn fyrir háþróaða gríndeild, árstíðir 1-5 einbeitti sér að 1959 á meðan tímabil 6-9 komu fram í sviðsljósinu 1960 - tími þegar bresku fríbúðirnar í gamla stílnum fóru að falla. Á fyrstu 5 tímabilunum var Jeffrey Fairbrother (leikinn frábærlega af hinum seint frábæra Simon Cadell) skemmtanastjóri Camp; vel meinandi, en samt örlítið hugsi fyrrverandi háskólaprófessor sem losar sig við yfirstéttarbakgrunn sinn og hættir sér inn í "raunverulega" heiminn til að stýra teymi sínu af skemmtanastarfsfólki sem var í algjörri mótsögn við hans eigin afslappaða persónuleika. Frá og með 6. þáttaröð var Fairbrother skipt út fyrir Clive Dempster (leikinn af David Griffin þegar Cadell hætti í þættinum þegar vinsældir voru sem mest), fyrrverandi stríðshetja RAF sem að mörgu leyti var svipuð persónu Cadell í bakgrunni, en Samt sem áður voru raunverulegu stjörnurnar í "Hi-De-Hi" á þessum níu þáttaröðum Ted Bovis (vel leikinn af Paul Shane), staðalímynd verkamannastétt, öldrykkju, ógeðsleg myndasaga - einhver sem gæti aldrei standast tækifæri til að fikta við tjaldvagnana; Gladys Pugh (leikinn af Ruth Madoc sem er nú að upplifa endurkomu á ferlinum með framkomu í smellinum BBC Comedy, "Little Britain"), yfirmaður Yellowcoat (það sem starfsfólk skemmtana var kallað vegna skærgulu jakkanna) og íþróttaskipuleggjandi - en mikilvægara , eina manneskjan sem bjargaði Jeffrey Fairbrother og Clive Dempster frá skömm með því að hylma yfir reynsluleysi þeirra við að reka fríbúðir; Peggy Ollerenshaw (Su Pollard), lítilfjörlega, en samt elskulega lágkúrulegu skálaþernin með brennandi metnað til að verða Yellowcoat, og Spike Dixon (Jeffrey Holland), saklaus skjólstæðingur Ted að læra meira um „show business“ en hann vonaðist eftir. Eins og venjulega. með Croft & Perry framleiðslu, samankominn leikhópur af persónum var fullt af misfitum sem léku frábærlega af leikarunum sem tóku þátt. Herra Partridge (leikinn af hinum látna Leslie Dwyer, sem var á sjötugsaldri þegar hann hætti í þættinum), hinn alkóhólíski barnahatandi barnaskemmtari; Fred Quilly (Felix Bowness), fyrrum meistaraflokkur með vafasama fortíð; Yvonne & Barry Stuart-Hargreaves (Dianne Holland & Barry Howard), snobbuðu fyrrverandi samkvæmismeistararnir í samkvæmisdansi sem voru í rökkrinu á ferlinum; og Sylvia og Betty (Nikki Kelly og Rikki Howard), tvær helstu stelpurnar Yellowcoats sem voru alltaf að leita að þeirri tegund af skemmtilegu sem Joe Maplin myndi aldrei leyfa í einni af búðunum sínum. seint á fimmta áratugnum með hrífandi og að vissu leyti dónalega „tungu-í-kinn“ húmor (brandarar um fólk sem situr á klósettum og sögur um „konur með stórar hnakkar“ voru daglegt brauð). En þrátt fyrir keim af "Carry On" fyndni, var það alltaf svo saklaust og varð eitthvað af ráðlögðum fjölskylduskoðunum á níunda áratugnum. Auðvitað sögðu gagnrýnendur þáttarins að þátturinn hefði farið fram úr honum í nokkur ár, en ég er ósammála því. Þó að fyrstu þáttaröðin hafi aðallega einblínt á óþverra og lúmsk húmor, sá síðari þáttaröð "Hi-De-Hi" meiri hugsun í handritin og aðalpersónurnar (sérstaklega Spike Dixon og Gladys Pugh) gátu vaxið með viðkvæmari sögu. línur. Sem sagt, það var nokkur gagnrýni á sýninguna. Clive Dempster var enginn Jeffrey Fairbrother og sá fyrrnefndi var ekki alveg með efnafræðina á skjánum með Gladys eins og Jeffrey gerði (mér finnst persónulega að það hefði verið trúverðugra ef Gladys hefði gifst Jeff); fimm árstíðir tileinkaðar 1959 og fjórar til 1960 ollu meira en bara nokkrum samfelluvillum (hvarf gamalla andlita og kynningar á nýjum persónum voru ekki útskýrðar almennilega, sérstaklega hjá Yellowcoats sem komu og fóru með mikilli reglusemi; og persóna Gladys Pugh, sem, í tilraunaþættinum, var gerður út sem frjáls-elskandi mannæta sem var skyndilega breytt í barnalega mey eins og persónu! Einnig til að nefna nokkuð pedantically, mest af 1959 hátíðartímabilinu var fjallað í árstíð eitt, svo að teygja það sem eftir er af árinu út í fimm seríur til viðbótar var eitthvað sem jaðrar við ótrúlegt. Samt var ekki ætlað að skoða sýninguna nákvæmlega og gamanmyndin meira en vegur þyngra en galla hans. Allt í allt, "Hæ-De- Hæ" var sennilega ein af síðustu gamanmyndum frá gullna tímabili BBC, og jafnvel þótt hún hafi aldrei náð að jafnast á við breska grínista eins og "Only Fools & Horses", "Porridge" eða jafnvel "Last Of The Summer Wine", "Hæ". De Hi" verður best minnst sem gamanmyndar sem öll fjölskyldan gæti notið. Ef þú hefur ekki þegar skoðað það sjálfur, þá bið ég þig að gera það.