Jafnvel í lélegri mynd er yfirleitt einhver endurleysandi þáttur, eitthvað sem þú getur sagt já, það var hræðilegt, en það var þessi frammistaða, eða þessi hluti af handritinu, eða þessi tæknibrellur, þetta var einfaldlega hræðilegt út um allt. Leikurinn var hláturlegur, handritið hræðilegt, heill með mörgum óútskýranlegum tilvísunum Breakfast at Tiffany, og jafnvel tæknibrellurnar voru í besta falli lélegar. Þetta var mjög slæm mynd og myndi jafnvel Drew Barrymore óska ​​þess að væri eytt úr sögunni. Horfðu á það ef þú vilt: a) Þjást af erfiðum sjálfsvaldandi sársauka. b) Sjáðu hversu slæm kvikmynd getur verið. Þetta er ein mynd þar sem ég get notað klisjuna "þar eru níutíu mínútur af lífi mínu sem ég mun aldrei fá aftur" með einhverjum rökum!