Rithöfundurinn/leikstjórinn Bart Sibrel byggir verk sín hér á dós af kvikmynd sem hann segir að hafi fyrir mistök verið send til sín af NASA. Hann segir að það sýni geimfarana falsa sjónvarpsupptökur af ferð sinni til tunglsins með því að beita myndavélarbrögðum. Geimfararnir voru á lágu sporbraut um jörðu allan tímann og ritstjórar á jörðu niðri sömdu þetta hráa myndefni í örfáar sekúndur af fullgerðri kvikmynd. Því miður eru rannsóknir Sibrel svo sleipur að hann gerir sér ekki grein fyrir að "baksviðs" myndefni hans er raunverulega tekið inn. stór hluti af 30 mínútna beinni útsendingu (einnig á þeirri spólu) sem milljónir sáu, ekki falinn í hvelfingum NASA eins og hann gefur í skyn. Og við verðum að velta því fyrir okkur hvers vegna Sibrel setur sína eigin samsærissögu yfir hljóð geimfaranna í myndefninu, því að heyra geimfarana með þeirra eigin orðum lýsir greinilega að geimfararnir voru bara að prófa myndavélina, ekki að falsa myndefni. Loksins getur hver sem er séð hráa myndefnið fyrir sig án þess að þurfa að kaupa upphakkaða útgáfu Sibrel af því. (Hann sýnir þér meira af Zapruder myndinni af morðinu á JFK en af ​​"reykingarbyssunni hans".) Sibrel heldur að hann sé sá eini sem hefur séð hana. Það sem er meira afhjúpandi eru klippurnar úr þessu hráa myndefni sem Sibrel kaus að nota EKKI, eins og þær sem sýna greinilega hæfilega fjarlæga jörðina sem myrkvast af gluggarömmum og svo framvegis, sem eyðileggur fullyrðingu hans um að mattur og glærur hafi verið settar í glugga geimfarsins til að skapa tálsýn um fjarlæga jörð. Eins og á við um flestar kvikmyndir af þessu tagi, treystir Sibrel á ábendingar, óþekktar forsendur, villandi athugasemdir og sértækar tilvitnanir til að hagræða áhorfandanum til að samþykkja niðurstöðu sem ekki er sneið af raunverulegum sönnunum fyrir.