Ég er undrandi á jákvæðum dómum fyrir þessa algjörlega óinnblásna mynd. Oft með erlendum myndum sleppi ég yfir dóma sem kvarta yfir hægum hraða og virðist „skorti á hasar“ þar sem margar af bestu alþjóðlegu kvikmyndunum standast ekki fyrirmynd Vestur-Hollywood. frásagnarlist í kvikmyndum. Ég nýt hinnar tíðu listsköpunar og klisjuleysis á erlendum kvikmyndavettvangi. Ég nýt þess að margar erlendar kvikmyndir binda hlutina ekki í fallegan, girnilegan litla slaufu. Sem sagt, þessi tiltekna mynd bauð ekkert endurlausnargildi fyrir þann tíma sem ég eyddi í að horfa á hana. Engin þroskandi persónaþróun, engin grípandi sögubogi, engin leið til að taka tilfinningalega þátt í neinni af persónunum á skjánum. Samantekt: Hópur tilfinningalega óþroskaðra, fordómafullra nýlendubúa fara illa með þræla sína og lítil stúlka verður særð af eina vini sínum þegar „hússtrákurinn“ verður loksins leiður og tekur misnotkun sína út á hana. Þó að málsgreinin hér að ofan sé hrífandi og dramatísk, mun þessi mynd leiðast þig á meðan þú spilar atburðarásina. Ég var svo óvirkur að það tók þrjár lotur að klára það og ég hefði ekki einu sinni gert það ef það væri ekki fyrir jákvæðu einkunnina. Nema þú hafir akademískan áhuga á tímabilinu mæli ég eindregið með að forðast þetta.