Það gætu verið einhverjir SPOILER framundan en ég efast um það. Ég hef ekki hugmynd um hvernig handritið að þessari komst framhjá tætaranum. Það er hræðilegt. Algjörlega óáhorfanlegt. Ég hékk þarna inni í 45 mínútur (um helmingi hlaupatímans) og bara þoldi það ekki lengur. Ég var Elijah Wood aðdáandi á tíunda áratugnum (sjá „The War“) og ég lærði að njóta breytinga Mandy Moore frá freyðandi yfir í alvarlegt á þessu ári (sjá „Chasing Liberty“ sem er furðu skemmtilegt). Ég hef séð hluti af "Run Lola Run." Þannig að með þremur leiðum sem mér líkaði hefði þetta átt að vera í lagi. Það var það ekki. Enginn skilaði góðri frammistöðu. Wood's Jones var flatur. Fyrir upprennandi rithöfund hafði hann nánast ekkert ímyndunarafl (ofbeldislegar fantasíur hans litu út eins og þær væru rifnar af "A Christmas Story" og lostafullar hans voru - ha, kross milli leiðinlegra og skelfilegra). Potente er gjörsamlega óviðkunnanleg frá fyrstu sekúndu og ég myndi bara vita að hún ætti að vera „STúlkan“ með því að lesa kassann. Talandi um samantektina - hver sem þeir réðu í það starf lét myndina hljóma fyndna, sérkennilega, rómantíska og mjög skemmtilega. Hver sem þessi manneskja var, hefði átt að ráða hann eða hún til að endurskrifa þetta handrit. Þegar það var hálfnað var mér alveg sama um EINHVERNAR persónur lengur. Lisa frá Moore er upprennandi leikkona sem er freyðandi og svolítið samviskusöm (af neinni sýnilegri ástæðu) en fáránlegur tímabilsleikur hennar (sem á að vera fyndinn í framsetningu) er á pari við restina af handritinu. Það er að sögn hamingjusamur, rómantísk gamanmynd endir á þessum kalkún - miðað við persónuefnið sem þeir þurftu að vinna með, get ég bara ekki séð það fyrir mér. Sparaðu peningana þína. Varaðu vini þína við. EKKI horfa á þessa mynd.