"Laughter is a state of mind" segir á merkinu og ég hika við að tjá mig um Barry Levinson's. Hvað gæti hann hafa verið að hugsa við gerð "Toys"? Þegar hann horfði á áhlaupin, sá hann vel heppnaða, fyndna fantasíu? Ef svo er, þá er hann að vinna á öðru plani en ég. Þetta er skelfileg mynd, þar sem framleiðsluhönnunin er 90% af hlutnum (og jafnvel teiknimyndalitirnir eru vonbrigði). Robin Williams og (sérstaklega) Joan Cusack eru niðurlægð sem bróðir og systir leikfangamógúls sem er framhjá erfingjum verksmiðjunnar þegar pabbi þeirra deyr. Það er ekkert fjarska fyndið (ádeila eða slatta) til sýnis hér. Hún er einsleitt dragy, ljót og ein allra versta "stóra" mynd sem gerð hefur verið. ENGIN STJÖRNUR frá ****