Margar umsagnir sem ég hef lesið sýna að flestir hafa tilhneigingu til að fíla fyrsta hlutann betur en annan hlutann. Mér finnst einmitt hið gagnstæða. Fyrsti hluti lék svolítið mikið í því að reyna að finna mismunandi leiðir til að sýna persónuleika Che Guevara með mismunandi gerðum kvikmynda, mismunandi stöðum og klippa fram og til baka á milli viðtals og kúbversku byltingarinnar. Að mestu leyti var það fínt uppbyggt en dálítið truflandi. Í öðrum hluta fer Che inn í Bólivíu og samhliða breyttri landfræðilegri staðsetningu breytast reglurnar og uppbyggingin. Horfin eru rýmistökkin og skiptingin á milli hlutabréfa, "heimildarraunsæið" og ritgerðirnar. Þess í stað, núna erum við bókstaflega föst með Che í vanmettuðu, mannfættu landslagi þar sem eina fólkið sem er til er of langt íþyngt með lífi sínu til að allt annað en að lifa af sé valkostur. Ég held því fram að það sé hin myrka leið í lífi Che sem sé hin raunverulega ástæða fyrir því að flestir kjósa fyrsta hluta en annan hluta. Breytingin á landfræðilegri staðsetningu táknar líka, að minnsta kosti fyrir mig, að Che: Part One og Che: Part Two eru, í raun, seinni tveir þættirnir í þriggja þátta uppbyggingu sem hófst með Motorcycle Diaries. Mótorhjóladagbækur er fullorðinsár Che (eða réttara sagt fullkominn hugsjón) í Argentínu, Che: Part One er herforysta hans á Kúbu og Che: Part Two er fall hans í Bólivíu. Þessar kvikmyndir sýna ekki alveg líf hans (við erum að sakna reynslu hans í Guatamala og, mikilvægara að mínu mati, aftökur hans eftir kúbversku byltinguna), en þær skapa mjög ítarlega könnun á umdeildum hliðum persónu hans og eðli eins og tákn um allan heim. Hann táknar bæði hugsjónahyggju og þörf fyrir vopnaða andspyrnu gegn kúgun og byltingarkennda mistök í þriðja heims löndum eftir síðari heimsstyrjöldina og hindrun þeirra með starfsemi eins og afskiptum CIAs. En enn og aftur er allt þetta spáð á skjánum í þessu tilfelli, ekki með löngum samræðum og ræðum, heldur í gegnum mun innilegri og þjáningarlegri túlkun á Che í lok þráðarins og lífs hans. Aftur hafa reglurnar breyst og í þessu tilfelli er erfitt að segja til um hvort það hafi verið einhver möguleiki á árangri. Fjöldi skipta sem myndavélin sýnir fólk bókstaflega föst á milli steins og sleggju og hina mettuðu, skjálfta löngu mynd felur áhorfendur í frásögn fólks sem er fangelsað í fjandsamlegu landslagi, tilvistarhelvíti, þar sem byltingarkennd viðhorf endar á endanum í öðru sæti. flokkast undir örvæntingu veiðimanna sem deyja úr hungri. Það er bara ekki svo auðvelt að horfa á kvikmynd, en hún er mjög áhrifarík.--PolarisDiB