Kvikmynd Ye Lou, Purple Butterfly, mætir leynilegum samtökum (Purple Butterfly) gegn japönskum hersveitum í hinu stríðshrjáða Shanghai. Ding Hui (Zhang Ziyi) og fyrrverandi elskhugi hennar Hidehiko Itami (Toru Nakamura) lenda á sitt hvoru megin við átökin eftir tækifærisfund. Ég er sammála gagnrýnandanum frá París. Myndin kemur í stað flókinna, hálfsögulegra átaka fyrir söguþráð, án þess að gefa áhorfendum eina ástæðu til að vera sama um persónurnar eða orsakir þeirra. Skyndileg tímabreyting skiptir ekki máli þar sem hún virðist algjörlega ástæðulaus og tilgangslaus. Venjulega hef ég ekkert á móti dökkum kvikmyndum, en skortur á ljósi, beinhringjandi skjálfandi myndavélarupptökur og almennt slæm kvikmyndagerðartækni gera þetta virkilega erfitt að horfa á og halda áhuga á. Ég er líka sammála áhorfandanum. frá Georgíu að þessi mynd "hefur óskipulegan klippistíl og klaustrófóbíska kvikmyndatöku", en ég held að það hjálpi ekki myndinni. Baksvið myndarinnar er einn af áhrifamestu atburðum 20. aldarinnar og ég trúi því ekki að þú getir gert það neitt réttlæti með því að klippa hana eins og um Michael Bay mynd væri að ræða. Ofur melódramatísk augnablik auka ekki á áhorfshæfni þess. Leikararnir eru allir hæfilega depurð. Zhang Ziyi sýnir enn og aftur að hún er með einstaklega takmarkað leiksvið þar sem hún eyðir allri myndinni í að gera það sem hún virðist gera best í öllum myndunum sínum, furða og er almennt pirruð. Hún bætir þó að minnsta kosti smá fjölbreytni við þetta hlutverk með því að reykja og taka þátt í verstu ástarsenunni síðan Michael Biehn og Linda Hamilton í The Terminator. Allt í allt mjög vonbrigði kvikmynd, sérstaklega í ljósi þess hvernig hún kemur frá leikstjóranum. frá Suzhou He. 2/10