Sum hinna viðurkenndu Altman "meistaraverka" virðast mér sorglegri núna. Kannski er það ég. Eins og síðasti gagnrýnandi er ég meira að segja hrifinn af þessum „minni“ Altman (sýndur nýlega á FMC), þó ég held að hann hafi ekki stefnt að breiðum hópi. Skipulagspólitík sem „smíkrósmos“ fyrir opinberar herferðir. Sumt af þessu háðsádeilu "docudrama" er nú dagsett, eins og Dick Cavett að horfa á Tonight Show, en mér fannst margt af umræðunni fyndið og innsæi (t.d. "Þú ert í alvörunni. Það þýðir að þú ert engum ógnun"). Sagan er ekki „djúp“ en mér fannst hún góð. Og frammistöðurnar eru fyndnar, sérstaklega Cavett (sem "sjálfur"), Lauren Bacall sem aldrað íhaldssöm höfðingi, Glenda Jackson (sem varð reyndar þingmaður) sem vinstri sinnaður hugmyndafræðingur (í upphafsatriðinu að fyrirlestra einhvern klæddan sem gulrót um helgi stjórnmálanna), og Carol Burnett sem körfumál. Allt í óviðjafnanlegum Altman-stíl, þó kannski ekki alveg eins ófrávíkjanlegt og venjulega. En frekar óviðjafnanlegt.