Það sem er skemmtilegt við Barker's Nightbreed er að hún er saga manneskju á villigötum, banvæn ógn við skrímsli alls staðar. Í þessum eru skrímslin (næturtegund titilsins) „góðu“ strákarnir. Hún deilir tilfinningu sinni fyrir því að fagna hinu öðruvísi, snúna og myrka með fyrstu Addams Family myndinni og miklu af verkum Tim Burtons. Það hefur líka þann glæsileika sem maður býst við af verki eftir Barker. Sérstaklega skemmtileg er frammistaða Cronenbergs sem raunverulega vonda mannlegs læknis sem er tilbúinn að eyða Nightbreed. Eins og gerist í flestum klassískum skrímslamyndum, umkringja þorpsbúar kastala skrímslnanna með blysum og kastala. Aðeins í þetta skiptið kemur nútímaleg umgjörð í stað kastalans fyrir gamalt grafhýsi og rustík "vopnin" með byssum og sprengjum. Og í þetta skiptið er samúðin sem þú fannst þegar þú sást skrímsli Frankensteins brenna í vindmyllunni miðpunktur myndarinnar. Þetta er ekkert meistaraverk, og meira að segja Barker hefur unnið áhugaverðara og örugglega meira slappt verk. En það er hrein skemmtun, það lítur vel út og helst létt án þess að hæðast að sjálfu sér. Þess virði að skoða!