Þegar ég las bókina fannst mér ég enn og aftur dragast inn í Castle Rock (Needful Things er lokahluti rokkþríleiksins), og söguþráðurinn var afbrigði af „púkinn kemur í lítið rauðhálsþorp“ sögu sem King hefur gaman af að segja. Persónunum var öllum lýst í ástríkum smáatriðum og það gerði bæði góða sálfræðilega og hryllilega hrylling. Myndin er aftur á móti hræðileg. Horfin eru persónusamskiptin og snjall söguþráðurinn, og í staðin kemur saga sem reynir að vera spennandi en missir af kílómetra. Ef þú hefur ekki lesið bókina gætirðu haft gaman af þessu, annars forðast það hvað sem það kostar, eins og með flestar kvikmyndir King's bækur.