"Vinur", greinilega með engan smekk eða flokk, stakk upp á því að ég kíki á verk Ron Atkins. Ef þetta er dæmigert fyrir verk hans, vil ég aldrei sjá neitt annað eftir hann. Það er áhugamannalegt, sjálfseftirlátssamt, glæpsamlegt drasl og sjálfselskulegt rusl. „Hóramanglarinn“ í titlinum er reiður lággjalda kvikmyndagerðarmaður sem myrðir fullt af krækjum. Það er smá nekt og einhver stinning, en enginn einn þáttur gæti hugsanlega bjargað þessu úr snörunni. Lýsingin er skelfileg, samræðan barnaleg og að mestu hrópuð og leikstjórnin er hugmyndalaus. Ég sá skjal um bandaríska kvikmyndagerðarmenn sem voru misnotaðir á nýafstöðnu Fangoria-þingi. Atkins var einn af þeim sem komu fram. Hann talaði eins og það væri eitthvað mikilvægt við verk hans, en eftir að hafa skoðað þetta sé ég ekkert sem skiptir máli. Það er enginn stíll heldur, og hræðilegu myndbandsbrellurnar (eins og sólarljós) auka aðeins áhugamennskuna. Ekki einu sinni svo slæmt að það er gaman. Forðastu.