Af hverju ætti manneskja að fara aftur til manneskju sem sparkar í tennurnar, ekki einu sinni, ekki tvisvar, heldur aftur og aftur. Þessi mynd kennir okkur að til að finna ást verðum við að sætta okkur við misnotkun (ekki bara fyrirgefa henni, heldur samþykkja það alveg). Djöfull! Engin furða að fyrsta sambandið mitt entist aðeins í tíu ár. Ég var augljóslega ekki að faðma minn innri masókista. Sem frumraun Bucatinskys skrifar eru margar dásamlegar hliðar á þessari mynd; Hins vegar, til þess að réttlæta endurfundi Eli og Tom, hefði meiri persónuþróun verið gagnleg. Við þekkjum aldrei masókisma Eli, reyndar erum við látin trúa því að hann sé ekki masókisti, þó að sál-tilfinningalegur sadismi Toms sé mjög áberandi.