Reda er ungur Frakki af marokkóskum ættum. Þrátt fyrir múslimska arfleifð sína er hann mjög franskur í viðhorfum og gildum. Upp úr þurru tilkynnir faðir hans að Reda muni keyra hann til Hajj (pílagrímsferðar) til Mekka - eitthvað sem Reda hefur engan áhuga á að gera en samþykkir aðeins af skyldurækni. Þess vegna er Reda reiður frá upphafi en þar sem hann er hefðbundinn múslimi er erfitt að tala við föður hans eða ræða áhyggjur sínar. Bæði faðir og sonur virðast mjög stífir og ósveigjanlegir - og það er mjög kaldhæðnislegt þegar pabbinn segir syni sínum að hann ætti ekki að vera svona þrjóskur. Þegar ég les samantektina talar hún um hversu mikið persónurnar stækkuðu og fóru að þekkjast. Hins vegar held ég að þeir hafi ekki gert það og það er heillandi og sorglega hlið myndarinnar. Vissulega voru tímar skilnings, en svo oft var undirstraumur fjandskapar og kúgunar. Mér líkaði þetta reyndar og kunni að meta að það var ekki full upplausn á þessu - þar sem það hefði virst lygi. Á heildina litið er myndin vel leikin og heillandi - sem gefur Vesturlandabúum óvenjulega innsýn í íslam og Hajj. Það veitir einnig heillandi samspil hefðbundins íslams og veraldlegrar yngri kynslóðar. Þó að hægur hraði og skortur á skýrleika um sambandið í gegnum myndina gæti pirrað suma, held ég að það hafi gefið myndinni ákaflega raunsæi og látið hana líta út eins og kvikmynd um fólk - ekki einhver formúla. Fín og óvenjuleg mynd.