Rithöfundurinn og leikstjórinn Robert Downey eldri, brautryðjandi neðanjarðarkvikmyndahreyfingarinnar á sjöunda áratugnum, gerði háðsádeilu á auglýsingaheiminn á Madison Avenue í New York með framúrstefnulegri gamanmynd sinni „Putney Swope“. Downey einskorðar ekki aðhlátur sitt við auglýsingar, heldur tekur hann á herskáa menningu svartra, gangverkið í lýsingu Hollywood á kynþætti, yfirstétt hvítra valdakerfisins og eðli spillingar í hvaða valdabaráttu sem er. Eins djarf og metnaðarfull og "Putney Swope" leitast við að vera, þá á hún við sem hræðileg mynd, unnin á áhugamannslegan hátt á kostnaðarhámarki með ónefndum leikarahópi og húmor sem skortir grín. Allt við þessa mynd ilmar af spuna. „Putney Swope“ vakti upp deilur í fyrstu útgáfu sinni með pólitískt rangri meðferð sinni á kynþáttamálum og neyslumenningu. Eins og flestar Marx Brothers-myndir er söguþráðurinn þunnur og gefur tilefni til afsökunar fyrir ósvífni Downeys, sem flestar eru hræðilegar. Formaður virtrar auglýsingastofu á Madison Avenue deyr á stjórnarfundi. Áður en líkið hefur verið fjarlægt heldur stjórnin leynilegri atkvæðagreiðslu til að ákveða hver kemur í hans stað. Hver meðlimur skilur að þeim er bannað að kjósa sjálfan sig. Hreint slys á sér stað þegar allir kjósa svarta meðliminn, Putney Swope (Arnold Johnson), þar sem enginn hélt að einhver myndi greiða atkvæði fyrir hann. Swope pink laumar öllum hvítu stjórnendunum nema einum, umkringir sig svörtum, skammbyssupakka starfsmönnum og endurnefnir fyrirtækið „Truth and Soul Advertising“. Swope ákveður að breyta ásýnd bandarískra auglýsinga. Hann neitar að taka við viðskiptavinum sem eru með áfengi, tóbak eða stríðsleikföng. Viðskiptavinir Swope efna til fólksflótta eftir að hann verður forstjóri og heiðurinn laðar að sér nýja hóp viðskiptavina sem mæta á skrifstofu hans með peningapoka og búa sig undir að verða fyrir misnotkun frá herskáum starfsmönnum Swope. Swope hagnýtir sér líka afrískt-amerískt starfsfólk sitt, tileinkar sér hugmyndir þeirra miskunnarlaust eftir að hann kveikti þær og töfrar fram fjölda móðgandi auglýsingaherferða, sem allar eru hylltar sem „nýja bylgju“ markaðssnillinga. Ótrúlega, íhaldssemi Swope reynist farsæl en stofnunin verður skotmark stjórnarliða sem halda því fram að auglýsingaaðferðir Swope séu „ógn við þjóðaröryggi“. Hápunktur þessarar svarthvítu, 85 mínútna gamanmyndar eru sjónvarpsauglýsingarnar teknar í lit. Því miður veit Downey ekki hvenær á að slíta þessar auglýsingar sem byrja alltaf snjallt en slíta velkomin. Fyndnasti hluti "Putney Swope" felur í sér samskipti samnefndrar söguhetju okkar við Mimeo Bandaríkjaforseta í Washington D.C. (Pepi Hermine), marihuana-týndan dverg með Kissinger-líkum teutónskum ráðgjafa (Larry Wolf) sem hrópar bragðlausum brandara á meðan hann reynir að sannfæra Swope. komið með auglýsingaherferð fyrir nýja bílinn hans, Borman 6.