Ef þú hefur einhverja hugmynd um framleiðslu Jane Austen, munt þú nú þegar hún endurtekur það sama í hverri skáldsögu sinni: hjónaband, hjónaband og hjónaband! Að mínu mati eru allar kvikmyndir sem gerðar eru úr skáldsögum hennar svolítið leiðinlegar, en mér líkar við persónur Austen, því þær hafa allar ákveðinn persónuleika og dæmigerð orðatiltæki sem þeim finnst gaman að endurtaka eins og hjá Emmu. Það sem gerir Emmu góða er Gwyneth Paltrow, hún er mjög góð í aðalhlutverki sínu. Einnig sú staðreynd að hver og ein persóna í myndinni virðist ekki geta hugsað um annað en hvernig á að eignast góðan maka og fljótlega gifta sig gerir myndina fyndna.