Það er ekkert sem ekki líkar við Moonstruck. Ég er af ítölskri fjölskyldu í New York og fæ reyndar smá heimþrá þegar ég horfi á hana. Leikararnir og leikkonurnar, söguþráðurinn, undirþráðurinn, húmorinn.. þau voru öll frábær. Það byrjar svolítið hægt, en margt gerist á þessum tveimur dögum! Ég varð ástfanginn af LaBoheme vegna þessarar myndar. Á listanum mínum yfir uppáhaldsmyndir er Moonstruck númer 3. Þetta er „feel good“ mynd þar sem þú yfirgefur leikhúsið og raular „það er amore“ eða endurtekur nokkrar af uppáhaldslínunum þínum: „gamli maður, ef þú gefur þessum hundum annað stykki af mínum. matur, ég sparka í þig þar til þú ert dauður“; "Chrissy, komdu með stóra hnífinn", "hver er dáinn", "elskarðu hann Loretta....., gott því þegar þú gerir það gera þeir þig brjálaðan því þeir vita að þeir geta það". Ég set alltaf Moonstruck á þegar það er ekkert gott að horfa á því það gleður mig.