Ég verð að vera hreinskilinn og segja að ég keypti þessa mynd, ekki vegna innihaldsins, heldur vegna þess að David Cubitt er í henni; Ég veit ... grunnt, eða hvað? - en komdu, herra Cubitt er vægast sagt frábær leikari. Ég vissi í rauninni ekki við hverju ég ætti að búast við að horfa á þessa mynd, ég myndi lesa hina skrifin og þær á öðrum síðum en ég verð að segja Ég var dreginn inn í heim bræðranna nánast frá upphafi. David Cubitt sem Theo, og Colm Feore sem Ryan eru svo trúverðugir sem bræðurnir tveir sem eru fráskilinn, myndin færist í gegnum samband þeirra þegar þeir byrja að reyna að kynnast aftur eftir dauða föður síns. Atriðið þar sem Theo kemst að því að Ryan er samkynhneigður var leikið frábærlega, hann gengur bókstaflega inn á atriði og reynir að fara án þess að Ryan taki eftir því - sem hann hefur auðvitað gert. Myndin hefur verið mjög vel rannsökuð og er því ótrúlega sorgleg, áhrifamikil, upplífgandi og hátíð lífsins á köflum. Ég losnaði frá þessari sorgartilfinningu yfir því sem Ryan gekk í gegnum en líka með vitneskju um að honum hafi verið gefin von og skilyrðislaus ást frá fyrrverandi eiturlyfjafíkill bróður Theo. Ég er sammála hinum gagnrýnandanum sem finnur atriðið þar sem Theo segir að hann muni verða faðir á hreyfingu, og ég myndi ganga aðeins lengra til að segja að ég hafi í raun lýst hugsunum mínum á Ryan þegar hann segir grimmilega við Theo „Hvað fær þig til að halda að þú getir vertu faðir' og Theo segir einfaldlega 'Þú.' Theo fer þá í burtu, en þessi litla samræðuskipti segja mikið til næstum sjálfsvorkunnar þáttar Ryans sem er alinn upp af hinu einfalda svari. Frábærlega hugsuð kvikmynd í alla staði, leiklist, leikstjórn, skrif o.s.frv. búið. Ég get eiginlega ekki fundið neitt annað að segja um þessa mynd, nema að segja að það er mjög erfitt að takast á við andlát ástvinar en þetta er gert frábærlega, að óendanlega miklu. Virðingin fyrir viðfangsefninu og úthellingu ástarinnar (án þess að vera iðrandi og móðgandi) segir sitt í þessum frekar eigingjarna heimi sem við búum í í dag. Vel gert til allra hlutaðeigandi. Það eru ekki margar kvikmyndir sem koma mér til að tárast og gefa mér hlé til að hugsa um lífið almennt, og líka til að vera glaður yfir öllu því sem ég á og ekki vera leið yfir því sem ég á ekki, en þessi mynd gerði, var það ótrúlega upplífgandi miðað við efnið.