Eftir að hafa vaknað klukkan 3:30 á morgnana og ekki getað sofnað ákvað ég að ég mætti ​​líka skemmta mér á meðan ég þjáðist af svefnleysi. Þessi mynd var á HBO og ég ákvað að horfa á hana. Hvílík mistök!Hér er söguþráðurinn (hugsanlegir spoilerar, ef þér er jafnvel sama): taugaveiklaður maður með sælgætisfíkn (Josh Kornbluth) vinnur sem afleysingamaður fyrir fáránlegt fyrirtæki. Skyndilega býðst honum tækifærið til að „perma“, sem virðist vera uppáhalds gripurinn í þessari mynd. En með örugga vinnu og örugga tekjur innan handar, ákveður Josh af hvaða heimskulegu ástæðu sem er að hann vilji ekki gera það. Hann klúðrar nokkrum smærri verkefnum vonlaust og leti hans og metnaðarleysi fyllir mig fyrirlitningu. Vanhæfni hans til að senda nokkur „mjög mikilvæg“ bréf innan ákveðins tíma á að vera fyndið, en er bara heimskulegt. Josh hittir og blekkir lögfræðingskonu og þau lenda í rúminu saman (augljóslega ímyndun hjá Josh í raunveruleikanum, þar sem slíkt myndi aldrei gerast). Ýmislegt annað gerist, en það er of þröngsýnt og brjálæðislegt til að fara út í það núna. Þrátt fyrir þá staðreynd að þessi mynd er talin vera gamanmynd hló ég aðeins tvisvar á meðan á henni stóð; í fyrra skiptið var upphafsskot Josh Kornbluth (fyrstu viðbrögð mín voru kæfandi ótta) og í seinna skiptið var hann í rúminu með aðlaðandi konunni (já, rétt). Josh Kornbluth er kannski ógnvekjandi manneskja sem ég hef séð á ævinni. Hann er óaðlaðandi, of þungur, sköllóttur gyðingur sem ég á að trúa að stundi kynlíf með fallegum konum. Ég hef alls ekki samúð með persónu Josh. Hann er latur og áhugalaus og ég kann bara ekki að meta misheppnaðar tilraunir til húmors. Slepptu því, jafnvel þótt líf þitt velti á því.