Þessi mynd er mögnuð því sú staðreynd að hið raunverulega fólk sýnir sjálft sig og raunverulega lífsreynslu sína og vinnur svo gott starf að það er eins og það sé næstum því að lifa fortíðina aftur. Jia Hongsheng leikur sjálfan sig leikara sem hættir við allt nema tónlist og eiturlyf sem glímir við þunglyndi og leitar að tilgangi lífsins á meðan hann er reiður út í alla, sérstaklega fólkið sem þykir vænt um hann. Það eru augnablik í myndinni sem fá þig til að gráta vegna þess að fjölskyldan, sérstaklega faðirinn, stóð sig svo vel. Hins vegar er þessi mynd ekki fyrir alla. Margir sem þjást af þunglyndi munu skilja vandamál Hongshengs og hvers vegna hann gerir hlutina sem hann gerir til dæmis að halda sér lokuðum í myrku herbergi eða fara sjálfur í gönguferðir eða hjólaferðir. Aðrir gætu litið á myndina leiðinlega vegna þess að hún er bara svo raunveruleg að hún er næstum eins og heimildarmynd. Á heildina litið er þessi mynd frábær og Hongsheng átti skilið Óskarsverðlaun fyrir þessa mynd og pabbi hans líka.