Nú er þetta það sem ég er að tala um. Að lokum, lággjalda hryllingsútspil sem notar takmarkanir sínar sér til framdráttar. WEDIGO, þó að það sé stundum gallað, er sigur ímyndunaraflsins. Að vísu hallar hún sér þungt á hreyfingar myndavéla í EVIL DEAD stíl vegna skapgerðar sinnar, en það er samt fjandans sjón betri en 99% af beinni myndskreytingu. Sagan er frekar einföld: fjölskylda tekur sér frí í afskekktum skála og er ógnað af einn sérlega óheyrilegur veiðimaður. En leikstjórinn Larry Fessenden veit í raun hvernig á að byggja upp spennu og bæta við lögum af ógnvekjandi hrollvekju með því að nota hina goðsagnakennda Wendigo. Er það raunverulegt? Er þetta allt í hugmyndaflugi drengsins? Er það ytri útfærsla á tilfinningalegu ástandi barnsins? Sumir hafa deilt um að myndin sé ófullnægjandi vegna þess að það er eftir þér að ákveða. Ekki láta svona smá vitleysu frá sér fara. Kvikmynd sem vekur mann til umhugsunar að ekki sé hægt að forðast. Það er eitt til að gleðjast yfir.