Það næsta sem ég kom til að sjá þetta var myndband sem sýnt var á Gerard Philippe sýningu í París fyrir um tveimur árum. Ég hafði engan áhuga á endurgerðinni og eftir að hafa náð upprunalegu útgáfunni rúmri hálfri öld eftir að hún var gerð get ég ekki annað en dregið þá ályktun að óhæfu girðingarnar hafi verið viljandi, stefnt að löngu úreltu skotmarki. Hollywood hafði stundað raunsæjar sverðbardaga síðan á þriðja áratugnum þegar sá mesti af þeim öllum, Basil Rathbone, fór í kross með Errol Flynn og fleirum þannig að tæknin var tiltæk og þannig er bara háðsádeila eftir. Eftir smá stund tekur maður ekki eftir því og gleðst yfir Henri Jeanson samræðunni sem minnir á Prisoner Of Zenda, báðar útgáfurnar. Gerard Philippe hafði svo sannarlega nærveruna til að koma hlutverki sem þessu af sér og Gina Lollabrigida var líklega aðeins betri en Martine Carol, hinn augljósi frambjóðandi á þeim tíma. Prentið sem ég sá var sérstaklega slæmt og á einum tímapunkti bilaði algjörlega svo kannski myndi DVD útgáfa auka það.