Það er algjörlega erfitt að skrifa um eitthvað svo dásamlegt. Reyndar er nánast ómögulegt að lýsa sérkenni þessarar myndar. Þetta er stórkostleg saga um kynlíf og kyn, og það er næstum ótrúlegt að við þurfum ekki að takast á við ruddalegar senur af kynlífi. Feeling, þessi mynd var gerð fyrir fólk sem finnst gaman að finna, og bara að finna, lífið í öllu sínu margbreytileika á svakalega einfaldan hátt. Við horfum á það og eitthvað fer að vaxa í huga okkar, jafnvel hjörtu okkar: það er hreint ljóð. Ég hef horft á nokkrar „gay“ kvikmyndir og ég varð næstum alltaf mjög ósáttur við óþarfa atriði af kynlífi, ekki vegna þess að mér líkar ekki við senur af kynlífi, en almennt eru þær svo klámfengnar að ég neyðist til að halda að leikstjórinn eða framleiðendur eða handritshöfundur telur að samkynhneigð þýði ranghugmynd. Nagisa no Shindobaddo er gjörólíkur þeim. Þrjár eru aðalpersónurnar. Við eigum Ito, Yoshida og Aihara, tvo stráka og stelpu í sérkennilegum ástarþríhyrningi. Ito líkar við besta vin sinn Yoshida, Yoshida líkar við Aihara og Aihara líkar við Ito. Ímyndaðu þér hvað þetta gæti breytt í óundirbúnum höndum? En þvert á móti, Hashiguchi gerir stórkostlega sögu sem fer djúpt í heimspeki lífsins og bætir við spurningu í huga okkar sem fékk mig til að hugsa, undrandi, í lok myndarinnar: Hvers vegna? Og þess vegna stækkaði í mörgum spurningum inni í heila mínum og inni í hjarta mínu. Atriðin, sem reyndar hafa stundum tilhneigingu til að vera leiðinleg, eru augnablik af yndislegasta ljóði sem við getum fundið, en með öllu ófært um að skrifa niður með orðum. Og kannski vegna þess getum við ekki skilið spurninguna í lok myndarinnar. Ég er viss um að þessi mynd var ekki gerð fyrir okkur til að ræða hvert stykki af henni Sumir vilja skilja kvikmynd sem er næstum því að kryfja hana. Aðrir eru svo vanir algengum „amerískum samkynhneigðum“ kvikmyndum að geta ekki metið raunverulegt gildi þessa meistaraverks. Horfðu á það, lokaðu augunum í einingunum og finndu, allt, finndu sjálfan þig, finndu frábæra lagið. Fyrir allt þetta og margt, margt fleira gef ég níu. Og ég gef bara ekki tíu, því tíu af tíu er fullkomnun. En ég játa að ég gerði það næstum því.