Eins og A Streetcar Named Desire (einnig leikstýrt af Gadg bæði á sviði og tjaldi) lýsir Panic In The Streets New Orleans þar sem helsta tilkallið til frægðar - fæðingarstaður Jazz - er ekki einu sinni minnst á það. Þetta var sjöunda mynd Richard Widmarks og að öllum líkindum fór langt með að festa hann í sessi sem ágæti leikarinn sem hann var í raun frekar en bara geðrofsmorðingi. Gadg sjálfur kemur fram í óviðurkenndu litlu hlutverki sem líkhúsþjónn en myndin er rík af hæfileikum og byrjar á Jack Palance (enn er talinn Walter Jack Palance) þar sem heimamaðurinn Mr 'Big' fylgdi hliðarspyrnu Zero Mostel, Barbara Bel Geddes, Emile Meyer, Tommy Rettig ásamt hinum bjargfasta Paul Douglas sem er alltaf áreiðanlegur sem löggan sem kemur að sjónarhorni Widmark læknis. Þetta er mjög gefandi mynd frekar fyrir að vera lítið séð. Gríptu það ef þú getur.