Endurgerð getur skilað árangri. Aðlögun getur skilað árangri. Það skiptir ekki máli hvort um er að ræða endurgerð eða aðlögun. Góð mynd er góð mynd og léleg mynd er léleg mynd, burtséð frá því. Ég er hræddur um að Sarkar hafi verið mjög léleg mynd. Í fyrsta lagi, bara með því að láta persónur líta út fyrir að vera hættulegar, eða macho, þá koma þær ekki inn aura um þær. Hvað var svo ljómandi við Nagre (persóna Amitabh Bacchan) að við hefðum átt að vera í aura af „valdi“ hans og hvað sýndi „velvild“ persónunnar? Ekkert. Þessa staðreynd sagði fréttaskýrandi og Amitabh hélt áfram að gefa andlitssvip. Nú getur Amitabh gefið ljómandi andlitssvip en hvers vegna ætti það að þýða eitthvað ef það er engin saga eða saga til að fylgja því. Það var ekki almennileg persónugerð á persónunum sem unnu undir „sarkar“ líka. Bara vegna þess að maður var með gleraugu, hvers vegna ættum við að gera ráð fyrir að hann sé vitur. ] Flæðið í myndinni var almennt dauft vegna þess að atriði úr guðföðurnum voru búnar til (eins og lögreglumaðurinn sem sló Abhishek Bacchan), eldri bróðirinn var drepinn af Abhishek (eins og Fredo var drepinn samkvæmt fyrirmælum Pacino) en of mikið var reynt að pakka inn í myndin með of litla sögu og dýpt til að fara með hana. Það var svo sannarlega vandamálið. Ef þú reynir að pakka inn 3 klukkustundum af flóknum smáatriðum eins og guðfaðir á 2 klukkustundum og það líka með fáum samræðum, þá færðu hápunktasýningu úr krikketleik sem hefur aldrei full áhrif þegar þú horfir á heilan leik. mun búa til.