Þessi Metro-mynd er þáttaröð, en næstum stöðug röð eltinga, aðallega að reyna að komast undan lögreglu, hvort sem hún er raunveruleg eða ímynduð, þar sem Buster er skakkur sem glæpamaður sem slapp. Það er stöðugt frumlegt og skemmtilegt. Mesta gildi þess er í því að skrásetja hvernig Hollywood leit út snemma á tuttugasta áratugnum, þar sem 95% þess er skotið utandyra á götum og byggingar þess tíma. Eitt gimsteina augnablik og ein gimsteinaröð eru til staðar hér. Stóra augnablikið er þegar lest í mikilli fjarlægð nálgast myndavélina fljótt og stoppar að lokum skammt frá henni - þar sem Buster situr lúinn á kúafangaranum og færist þannig úr langskoti yfir í a nærmynd innan nokkurra sekúndna. Hin frábæra röð er með símaklefanum við hliðina á lyftunni - þar sem einni er stöðugt skjátlast fyrir hitt með hlaupum frá hæð til hæðar - einn af frábæru Keaton gaggunum. Prentun Kino er skörp og skýr - næstum óspillt. Það er fiðlu-/píanóviðleikur. Þetta er einn til að leita að og njóta.