Part II eða áður þekktur sem GUERILLA, er líka frábær árangur en ekki alveg eins skemmtilegur og HLUTI I því það er þar sem við byrjum að verða vitni að því sem gæti hafa valdið falli og dauða Che Guevara. Enn og aftur er ég hrifinn af orsök og afleiðingu sem báðir hlutar hafa í samtengdum sögum sínum. Við erum aftur og aftur minnt á að aðalpersónan, Che Guevara, er Argentínumaður. Sumir karlanna í her Fidels völdu að taka ekki skipunum frá útlendingi og nú þegar Che hefur valið að yfirgefa þægindi sigursins til að halda áfram byltingarmanninum í Bólivíu, fær hann heldur ekki mikla virðingu frá nýja hernum sínum og innfæddum, aðeins vegna þess að hann er útlendingur. Hvað tæknilega snertir, þá held ég að II. hluti hefði verið gagnlegri ef áður en allt annað, rétt eftir birtingu kortsins, myndi hann sýna nokkra hápunkta frá fyrri afborgun bara til að hressa upp á minnið um hann persónur og hvað hann hefur lagt sig fram um að gera, til að fá áhorfendur til að skilja hvers vegna aðferðir hans heppnuðust á Kúbu en þær virka ekki í Bólivíu. Það er ljóst núna í þessum þætti, að Che er ekki eins karismatískur og Fidel Castro. Í Bólivíu er hann að eiga við fullt af hermönnum sem hafa ekki hjörtu í því. Það er sagt að innihaldsefnið fyrir byltingarkennd sé ást.. jæja, þeir gefa ekkert svo mikið um landið sitt svo það er erfitt að selja. Það er óskaplega sársaukafullt og erfitt fyrir Che að fá hina til að kaupa inn í sýn hans. Mér líkar við eina tiltekna senu sem sýnir versnandi ástand Che, atriði þar sem hesturinn hans myndi ekki fara sama hversu illa Che reyni að leikstýra því, og síðan hans skapið tók völdin af honum og í augnablik þar gleymir hann að hann er læknir og hann verður þessi örvæntingarfulli hermaður sem stingur sinn eigin hest. Her hans er eins og hestur sem vill ekki láta leiða sig. En á sama tíma, myndin dregur, byggir hún á litlum myndum frá kunnuglegum andlitum sem þú munt þekkja aðeins til stuttrar skemmtunar og að mestu verður þú barinn til vinstri og hægri við hverja hindrunina á eftir annarri, en kannski það er ætlunin með Part II, ef svo er.. þá virkar það örugglega. Standandi lófaklapp fyrir kvikmyndatökunni sem gefur okkur fyrstu persónu sýn á því augnabliki sem Che er síðasta andann. Þessi mynd svarar kannski ekki spurningunum um hvers vegna Che Guevara var svona þrjóskur, hvers vegna hann var svo staðráðinn í að hann gæti tekist á við það jafnvel þótt líkurnar væru á móti honum og hvers vegna hann vill innilega að Suður-Ameríka hljóti sömu örlög og Kúba en myndin CHE er saga sem vert er að segja.