Ég prófaði að horfa á þennan viðbjóð kvikmyndahússins þegar ég var fimm ára; Ég hef aldrei verið samur síðan. Uppfull af myndum af völdum eiturlyfja sem lykta af algengu oflæti meðal íbúa hælisleitenda er þessi "bíómynd", þrátt fyrir litríkt útlit, ekki fyrir menn, SÉRSTAKLEGA ekki börn. Hún byrjar nógu sakleysislega með fátækum dreng sem eyðileggur trommuna hans bekkjarfélaga síns með því að (bíða eftir henni) stinga hausnum í gegnum hana; já, að setja HÖFUÐ í gegnum það. En óttist ekki, vinir mínir! Hann er fljótt huggaður af típandi flautunni sinni, sem er nógu skrítið, ég skal gefa þér það, en samt ásættanlegt. ÞÁ: Myndin breytist í blöndu af Wizard of Oz og Where the Wild Things Are, en tapar öllu "hlýju og loðnir" þættir annarri þessara tveggja bóka. Svo, þessi sjö feta guli ættingi Barney, vingast við þennan fátæka dreng og sökkvi honum enn dýpra í örvæntingu. Og til að bæta við skemmtilegu úrvali hryllilegra þema, kjötætur bátur, áður vinur hins brosótta áhafnar af hrollandi afa-klukkum og dópuðum „drekum“, bætist við blönduna af óreiðu. Mest hughreystandi myndin í miðri ringulreiðinni er illmennið, rétt kallaður „Witchiepoo“ (?). Auðvitað á hún í eigin vandamálum: hvað með augljós plastgríma sem þrengir að andlitssvip hennar til að þurfa að takast á við kústskaft þar sem gasmagnið virtist alltaf vera í lágmarki á óheppilegustu augnablikunum. Þess vegna var ein af uppáhalds dægradvölinni hennar að kafa í nefið í vatnshlotið sem skildi landið Pufnstuf frá úrkynjaðri, hrörnandi bústað hennar (ég veit ekki hvar ég hefði kosið að búa).Í stuttu máli, þessi mynd er skelfileg...Ef þú vilt horfa á myndina sem hefur svipuð áhrif á áhorfendur sína og The Exorcist, þá er þessi fyrir þig. Njóttu.