Maður skyldi halda að kvikmynd byggð á lífi japanska rithöfundarins Yukio Mishima væri ógnvekjandi ef ekki ómögulegt verkefni. Hins vegar hefur Paul Schrader sannarlega gert kvikmynd „um“ Mishima sem er bæði frábær og flókin. Þó að þetta sé ekki bókstafleg ævisaga, hafa Schrader og annar handritshöfundur hans Leonard Scharder (bróðir hans) tekið nokkur atvik úr lífi hans, þar á meðal sjálfsvíg hans og búið til það sem best er hægt að lýsa sem tilfallandi taflum sem eru sjónrænt fábrotin og töfrandi. Samkynhneigð Mishima er nánast ekki til staðar, vegna lögfræðilegra hótana frá ekkju hans, en þrátt fyrir það er myndin samt frábær, og ein besta mynd sem ég sá árið 1985. Ég skal líka nefna mikilvægt framlag Philip Glass sem gerði skorið, sem bætir myndinni aukinni áferð og er betri en hann gerði fyrir Kundun eftir Scorsese. Einnig áberandi er fín og skörp og fallega lituð kvikmyndataka John Bailey og frábæra framleiðsluhönnun og búninga eftir Eiko Ishioka sem gerði eftirminnilega búninga fyrir Dracula eftir Coppola sem hún fékk verðskuldaðan Óskar fyrir. Vonandi verður þessi mynd fljótlega fáanleg á DVD.