Þessi noir er kannski ekki besta myndin frá þessum tíma, en hún býður upp á frábæran leyndardómsfléttu, sameiginlegt noir andrúmsloft og góða frammistöðu minna þekktra leikara. Robert Siodmak, hæfileikaríki leikstjórinn á bakvið leyndardóms-/hryllingsklassíkina 'The Spiral Staircase' leikstýrði þessari mynd tveimur árum fyrr en áðurnefnda mynd, og sýnir alvöru hæfileika til að skapa dimmt og gruggugt andrúmsloft ásamt því að búa til söguþráð sem bæði heillar og heillar áhorfandann. Phantom Lady einbeitir sér að Scott Henderson; maður giftur konu sem honum líkar ekki við. Hann sækir dömu með stóran hatt á bar eitt kvöldið og þau tvö samþykkja „einstakt skemmtikvöld“. Hins vegar snýr hann aftur heim til að finna íbúð sína þar sem lögreglumenn eru sýktir og kemst fljótlega að því að ástæðan fyrir því að þeir eru þarna er sú að konan hans hefur verið kyrkt með einu hálsbindi hans! Hann er skelfingu lostinn að komast að því að enginn sem hann sá á meðan hann var með dularfullu konunni man hana og eðlilega sendir kviðdómurinn hann niður fyrir morðið á eiginkonu sinni. Hins vegar, sem betur fer fyrir hann, kemur fallega kvenkyns starfsmaður hans að málinu... Söguþráðurinn gengur ágætlega í gegn og ólíkt mörgum af þekktari noirunum, þá er þetta með nokkur morð sem gera málsmeðferðina áhugaverðari. Reyndar, ef það væri ekki fyrir þá staðreynd að það var gert á fjórða áratugnum og skotið í svarthvítu, myndi ég sverja að Phantom Lady væri ítalskur Giallo! Aðalpersónurnar eru allar nógu áhugaverðar, þar sem Alan Curtis gefur góða túlkun á óheppilega fórnarlambinu og Ella Raines er áhrifarík sem kvenkyns óundirbúinn spæjari. Raunverulegur áberandi í myndinni er þó Franchot Tone, sem gefur eftirminnilega frammistöðu sem geðveikur illmenni verksins. Í myndinni er einnig hlutverk aukaleikarans Elisha Cook Jr, sem leikur á trommur í eftirminnilegustu þætti myndarinnar. Ef ég ætti að gagnrýna þessa mynd myndi ég segja að deili á morðingjanum komi aðeins of snemma í ljós - þó Phantom Lady eigi skilið nokkurn heiður á þeim vettvangi fyrir upprunalega framkomu hennar. Niðurstaðan er ánægjuleg og allt er skynsamlegt (sem er ótrúlegt miðað við ólíklega söguþráðinn) og á heildina litið er Phantom Lady örugglega einn mesti og vanséðasti noir sem gerður hefur verið!