Þetta er hræðileg endurgerð á lélegri, en vinsælli, mynd frá upphafi sjöunda áratugarins. Ég hef séð frumritið að minnsta kosti 6 sinnum. 1997 útgáfan er 20 mínútna bíómynd sem er „fullkomin“ í 2 klukkustundir eða hvernig sem sýningartíminn er. Cheesy söguþráður, sem er að vísu allt öðruvísi en upprunalega. Helsta afskipti stjórnvalda voru langsótt. Það er ekkert flæði frá einni senu til annarrar. Í frumritinu gætirðu farið og fengið þér bjór eða farið á klósettið og haldið áfram. Það tók aðeins nokkra klukkutíma kvikmyndatíma að skipta um olíupönnu á bílnum. Það tekur margfalt lengri tíma en það í raunveruleikanum. Bílakarlar taka eftir þessu. Einnig ætti fíflið eða fíflin sem völdu að rusla hleðslutæki 1968 og misnota 1970 Challenger að vera skotin í hælinn með daufri byssukúlu. Sú staðreynd að þeir eru ekki „bílafólk“ er sársaukafullt augljóst og fráfall þeirra verður ekki harmað. Það vantaði allar tilfinningar í leikarana, allt var klippt og þurrkað. Eitt skref fyrir ofan eintóna. Barmitzvah er meira spennandi og orkumeira. Síðast en örugglega ekki síst gaf útvarpsplötusnúðurinn þá yfirlýsingu að Challengerinn hafi slegið jarðýturnar á 180 eða 185 (??). Það er algjört sorp. Geturðu sagt loftaflfræði, eða skortur á henni?? Hahahaha!! Þessi mynd er brandari. Ekki eyða tíma þínum í að horfa á þennan.