Fyrsta von Trier myndin sem ég hef séð var að brjóta öldurnar. Vissulega fín mynd en hún stendur örugglega í skugga Evrópu. Europa segir sögu af ungum þýsk-amerískum sem vill upplifa Þýskaland rétt eftir seinni heimsstyrjöldina. Hann tekur við starfi sem frændi hans hefur útvegað honum sem purser í lúxuslest. Vegna starfs síns ferðast hann um nánast algjörlega eyðilagt Þýskaland, hittir fyrir morð á svikurum og leitar að fyrrverandi nasistaflokksmönnum. Samfélagið þjáist af spillingu. Frændi hans hefur minnkað meðvitund sína með því að einbeita sér að starfinu sem hann hefur líka sem veðjamaður í lestinni. Fyrir tilviljun blandast aðalpersónan í sprengjuárásir og hryðjuverk af hópi sem kallast „varúlfar“, þeir setja þrýsting á hann til að hjálpa þeim að koma sprengjum fyrir í lestum. Andrúmsloftið er ótrúlegt. Áhorfandinn er tekinn frá vettvangi til sviðs af manni sem reynir að setja áhorfandann í dáleiðslu og telur síðan til að vekja þig í nýju atriði. Bara þegar þú heldur að þú hafir séð mikið!!!!!!! evrópa!!