Táknfræði í miklu magni, frábærir tónar, þessi mynd braut væntingar markhóps þeirra „bráðum að vera ekki lengur“. Þessir apar og náttúrulega útvaldir meðlimir hópsins, voru að verða vitni að lúmskur enn í andliti þínu, kyssa bless hver til annars. Skilaboðin eru sönn í dag, búrið sem þú sleppur úr og brúin sem þú vilt hoppa af, eru næstu kynslóðar eigin vonbrigði, það verða alltaf nýir krakkar á blokkinni í stað þeirra sem losna úr hlekkjunum. Myndin getur stundum verið pirrandi, vegna þess að þemu sem myndin ræðst á eru svo bersýnilega frábrugðin bandarískum lífsháttum, að hugsandi og rökhugsandi manneskja getur ekki annað en starað á eigin spegilmynd í senum Head, og efast ekki aðeins um persónulega sína. hvatir til að halda áfram brjálæði amerísks hversdagslífs, en hvatir þeirra sem vilja að það haldi áfram vegna brjálæðisins. Lokaatriðið, svipað riddaralegri áræðni Don Kíkóta um tígrisdýrið í búri að fara út í bardaga, sýnir hversu blekkingar og ómögulegar flestir draumar eru.