Þessir Frakkar og þessir Þjóðverjar eiga örugglega langa sögu um að vera ekki hrifnir af hvor öðrum. Það er athyglisvert að Kamerdaschaft eða Comradeship í þýðingu á sér stað árið 1931. Aðeins nokkrum árum síðar myndi Hitler setja umsátur um Þýskaland og hefja áætlanir sínar um að taka yfir heiminn, Frakkland var fórnarlamb metnaðar hans. En þetta eru tímar æðruleysis miðað við framtíðina. Hópur námuverkamanna við landamærin reynir að komast yfir til Frakklands til að fá vinnu. Þeim er vísað til baka og síðar á næturklúbbi af frönskum nágrönnum sínum. Þá gerast hamfarir í námum Frakka og vel unnin og skrifuð atriði, hópur þýskra námuverkamanna ákveður að koma til bjargar. Einföld saga er það ekki? Pabst var skáld þöglu kvikmyndarinnar og ég er ekki viss um hvort þetta sé fyrsta hljóðmynd hans eða ekki, en ljóð hans er til þess að uppgötva. Hann er ekki vandlátur en kemur með hrikalegt raunsæi í raun. Það er meira að segja afturhvarf frá atburði í seinni heimsstyrjöldinni sem vísar til sögunnar. Talið er að myndin sé byggð á raunverulegum atburði og gerir atburðina með stolti af beinskeyttleika og nákvæmni. Stundum er það það sem kvikmynd þarf að vera.