'Oppenheimer' með Sam Waterston í titilhlutverkinu og með David Suchet í hlutverki Evard Teller er dæmi um docudrama eins og hún gerist best. Vel skrifað, vel leikið af leikurum sem líkjast trúverðugum persónum sínum, mjög fræðandi og mjög skemmtilegur. Leikmyndin og búningarnir fanga tilfinningu Bandaríkjanna í seinni heimsstyrjöldinni og samsæri og samræður láta áhorfandann líða eins og hann hafi verið raunverulega viðstaddur Los Alamos og lent í spennunni í Manhattan Project. Eini gallinn er að þetta er bresk framleiðsla og suma leikaranna skortir kunnáttu í að hafa áhrif á sannfærandi amerískan hreim. (Hægni ástralskra og írskra leikara nú á tímum að taka á mállýskum öðrum en innfæddum er ótrúleg.) Söguþráðurinn er í fullu samræmi við endanlega sögu Richard Rhodes um þróun kjarnorkusprengjunnar. Því miður var smáserían aðeins sýnd nokkrum sinnum á PBS í byrjun níunda áratugarins og hvarf síðan í gleymskunnar dá. 'Oppenheimer' er í góðu samanburði við nýrri kvikmyndina 'Fat Man & Little Boy' með Paul Newman sem Leslie Groves (þann langvarandi of þunga og frekar heimilislega hershöfðingjann yrði rækilega smjaður) og Dwight Schultz (alumni í 'A-Team' sjónvarpsins) sem Oppenheimer. Sem smásería er 'Oppenheimer' um það bil 4x lengri en Newman-eiginleikinn, en notar allan viðbótartímann algjörlega sér í hag.