Scream var síðasta ágætis spennumynd Wes Craven. Síðan þá hefur ekkert verið nema óbærileg rönd af Hollywood rusli sem varla er nógu gott fyrir stórmyndarkvöld, þar á meðal vonbrigðin með Scream framhaldsmyndunum. Kannski tók snilldin og handverkið sem var helgað myndinni alla orku og sköpunarkraft úr honum, þannig að þegar kom að kvöldverðinum hafði hann ekkert til að þjóna okkur nema sinn eigin doo doo. Að lokum, eftir hver veit hversu margar slæmar myndir seinna, gefur hann okkur dýrindis, miskunnarlausa, grípandi, kaldhæðandi spennutrylli með Red Eye. Rachel McAdams skilar enn og aftur skemmtilega frammistöðu þar sem hún leikur hótelstjóra sem hefur óheppileg tengsl við mikilvægan þátt. stjórnmálamaður og fastagestur á hótelinu hennar. Svo hittir hún Jackson Ripner (Cillian Murphy, Batman Beyond) á flugvellinum sem hún kynnist aðeins betur eftir seinkun á flugi og flóagola. Það sem hún veit ekki er að hann þekkir hana nú þegar. Og hann þekkir líka föður sinn, sem hún mun aldrei sjá aftur ef hún tekst ekki að vinna saman og mæta kröfum Jacksons - að nota tengsl hennar til að setja upp hótelið sitt reglulega fyrir morð. Þú heldur líklega að þetta sé ekkert annað en hversdagsleg spennumynd þín fullkomin með fyrirsjáanleika og eltingaatriði. Þó þetta sé gamaldags og góð spennumynd er það fegurðin við þetta. Engar tæknibrellur. Enginn ódýr farði. Bara klassísk spenna. Þú finnur fyrir örvæntingu og eftirsjá við hverja ákvörðun sem McAdams er neydd til að taka og þér þykir í raun umhugað um hana þegar þú hvetur hana við hverja hreyfingu sem hún gerir til að komast undan klaustrófóbíu sinni. Eins og alltaf skilar hún skemmtilegri og sannfærandi frammistöðu. Annaðhvort er það ljúfa andlitið eða óhugnanlegur hæfileiki hennar til að gráta í einlægni, en þú virðist alltaf hafa samúð með henni ef hlutverk hennar krefst þess. Cillian Murphy á hinn bóginn er náttúrulega hrollvekjandi útlit, svo jafnvel þótt stiklan hafi ekki opinberað það, þá kemur fullkominn umskipti hans frá heillandi ókunnugum yfir í miskunnarlausan töffara ekki svo á óvart. Það hefði kannski verið meira þreytandi að sjá manneskju eins og Toby Maguire breytast í illt vægðarlausan brjálæðing. Engu að síður, Cillian Murphy, eftir að sanna sjálfsmynd hans hefur verið staðfest, lék hlutverkið svo traust að þú myndir virkilega vilja að hann deyi, eða að minnsta kosti fá rassinn á honum. Ekki líta framhjá þessum eiginleika. Það eru fullt af krítartöflum og hjartastökkum sem halda augunum á skjánum í stað úrsins eins og þú myndir gera á nýlegum myndum Cravens. Ef ekki fyrir þig, gerðu það í öll skiptin sem þú munt sjá kærustu þína, eða kærasta eða einhvern með popp hoppa og loða við þig. Wes hefur loksins rétt fyrir sér. Fyrir utan vörumerki hans í spennu, er Red Eye ekki án húmors þar sem Cynthia, Cynthia í stað McAdams, í afgreiðslunni reynir að halda hótelinu í lagi. Það var léttir að Red Eye olli ekki vonbrigðum. Í staðinn munt þú njóta þeirrar ánægju að sjá McAdams skila enn einum ótrúlega hæfileikaríkum leik, Murphy líta hrollvekjandi út með hverri mínútu og Craven búa til klassískan hefðbundna spennumynd. Flug sem var seinkað og hefði verið upphafið að endurreisn Cravens hefði það komið rétt á eftir Scream.