Það er mat þessa gagnrýnanda að besti tíminn til að vera barn hafi verið á tíunda áratugnum, tímabil þegar teiknimyndir voru ekki mikið ritskoðaðar og hæfileikaríkir og skapandi hugar stóðu fyrir einhverri bestu fjölskylduskemmtun sem sló í gegn. Bestu framleiðendur teiknimynda á laugardagsmorgni voru hjá Warner Brothers sjónvarpinu, sem upplifði mikla gullöld með draumateyminu Steven Spielberg, Tom Ruegger og Paul Dini. Ásamt alvarlegum og myrkum þáttum eins og Batman endurlífguðu þeir einnig furðulegar, fráleitar teiknimyndir sem gerðar voru frægar af Looney Tunes. Animaniacs var stærsti kappinn með dökka fullorðinshúmorinn og virðingar til selluloids fyrri tíma og samtímans, en Tiny Toon Adventures var jafnvinsælt með því að finna upp Looney Tunes aftur fyrir nýja kynslóð, á sama tíma og hún hélt áfram þessu brjálaða teiknimyndaofbeldi og gáfulegu gamanmynd sem getur haldið í hvaða aldurshóp sem er, sama hversu gamall. Jafnvel þegar Tiny Toons var teygt í langtímalengd með How I Spent My Vacation, fannst mér það ekki vera lengri þáttur í sjónvarpsseríunni, bölvun sem hrjáir svo oft aðrar aðlögunarmyndir af vinsælum teikniþáttum. Toon Gang eru ungt afkvæmi klassískra teiknimyndapersóna sem fengu áhorfendur til að hlæja á fjórða og fimmta áratugnum og eru nú að læra teiknimyndagamanleik til að "vinna sér Toon gráðu". Sumarfríið er hafið og hver persóna hefur sína hugmynd um hvað á að gera. Buster Bunny (Charles Adler) og Babs Bunny (Tress MacNeille) hefja vatnsbyssubardaga sem á endanum leiðir til þess að Acme Acres flæddi yfir og þau sigla bæði niður Mississippi. Plucky Duck (Joe Alaskey) fer með Hamton Pig (Don Messick) í gönguferð í bílferð í hamingjusamasta skemmtigarð í heimi, en fjölskylda Hamtons reynist erfiðari en hann ímyndaði sér. Á sama tíma reynir Elmyra Duff (Cree Summer) að finna kött til að knúsa og kreista í öðrum sögum, Fifi Le Fume (Kath Soucie) reynir að fara út á stefnumót með uppáhalds skunkstjörnunni sinni og Shirley the Loon (Gail Matthius) ) fer í bíó með háværum munni Fowlmouth (Rob Paulen).Þó að forsendurnar hljómi þunnt fyrir kvikmynd í fullri lengd, þá láta margir leikstjórar og handritshöfundar allar sögurnar vinna vel saman. Það besta af þessu er óheppileg ferðalag Plucky, sem nýtir gullið gríntækifæri mjög vel: að vorkenna einhverjum á sama tíma og hlæja að vandræðum þeirra. Pirruð viðbrögð Plucky við öllu því slæma sem kemur fyrir hann eru fullkomin blanda af handriti og hreyfimyndum, allt í takmörkunum á litlum bíl fylltum svínakjöti. Saga Elmyru er örugglega í öðru sæti bara til að sjá hvernig lítil, næstum saklaus stúlka getur valdið ótta í svo mörgum frumskógardýrum. Fyrrnefnt teiknimyndaofbeldi kemur svo sannarlega í sviðsljósið með sögu Buster og Babs, sem fær okkur til að brosa ekki aðeins vegna hláturs útkomanna, heldur líka nostalgískt, þar sem Ruegger og félagar myndu líklega ekki fá að sýna helminginn af því sem þeir gera í þeim hluta. Nánast helmingur þess hluta er skopstæling og virðing fyrir Deliverance, þar á meðal snjöll ívafi á einvígisbanjósenunni, með hinu ógleymanlega Tiny Toon Adventures þemalagi. Hluti af alhliða aðdráttarafl Tiny Toons er að húmorinn reynist mjög góður. gáfað þar sem það beinist að viðfangsefnum af grimmd sem sannar að það á alls ekki skilið titilinn „barnaréttur“ sem fólk virðist skella því með. Heilur þáttur sem sýnir lélega siðareglur Fowlmouth í bíó grín að yappers á fullkominn hátt, ásamt stökki í viðbót við THX merki Lucasfilm. Sú sena er svo fullkomlega gerð að hún ætti að vera sýnd fyrir hverja kvikmyndasýningu. Það eru líka nokkur augnablik sem gera grín að Disney World, kvikmyndasöguþræði og jafnvel lögfræðideild Warner. Sú staðreynd að teiknimyndir í dag eru bragðdaufar og óskapandi gerir þessi gáfuðu augnablik enn dýrmætari þar sem það verður líklega ekki önnur teiknimyndasería sem kemur nálægt. Eftir að hafa horft á How I Spent My Vacation í fyrsta skipti í mörg ár get ég sagt með fullri vissu um að þeir gera ekki teiknimyndir alveg eins og áður. Með áframhaldandi ritskoðun sem fjölskylduskemmtun dagsins í dag fær, spyr maður sig hvort eitthvað þessu líkt verði nokkurn tíma gert aftur. Þessi gagnrýni er ekki aðeins meðmæli um virkilega snjalla kvikmynd, heldur einnig beiðni til Spielberg, Ruegger og Dini um að sameinast aftur og koma með töfrandi sköpun í huga okkar enn og aftur. Drottinn veit að börn tuttugustu og fyrstu aldarinnar þurfa eitthvað með gáfur Tiny Toon Adventures. Þetta er ekki einfalt reiðufé, þetta er dásamleg mynd með fullri anda, brjálæðislegu rugli og fyndni.