Pat O'Brien átti sitt besta hlutverk sem Knute Rockne, knattspyrnuþjálfari Notre Dame. Frá hógværu upphafi fór Rockne inn í Notre Dame sem nemandi um 1910. Hann er í efnafræði en verður stórkostlegur fótboltamaður og hetja. Við útskrift kennir hann efnafræði í skólanum en hann hefur fengið fótboltahitann sem togar í hann, þetta þvingar fram hann að gefast upp á efnafræði til að elta draum sinn um að þjálfa leikinn. Á vissan hátt, verst, skólinn missti líklega frábæran efnafræðikennara - örugglega miklu betri og flottari en sá sem ég hafði í menntaskóla. (Erasmus Hall í Brooklyn til að vera nákvæmur.)Hann hvetur nemendur sína. Hann mun ekki þola akademískan árangur. Hann er þjálfari fyrir allar árstíðir. O'Brien fangar þessa algengu snertingu. Einn af nemendum hans, George Gipp, er eftirminnilega leikinn í stuttri stuttri frammistöðu Ronald Reagan. Árin líða og afrekin verða mikil - en Knute er enn hinn sami góði þjálfari sem ber vitni fyrir þinginu þegar fótbolti er dreginn í efa. Donald Crisp er framúrskarandi sem Notre Dame prestur sem vissi að Rockne var ætlað að þjálfa fótbolta. Albert Basserman er fullnægjandi, en gyðingahreimur hans í túlkun prests er í besta falli óþægilegur. Basserman var tilnefndur það ár í stuðningsflokki fyrir "Erlendur fréttaritari." Hörmulegt andlát Rockne, í flugslysi, rændi heiminn mörgum árum í viðbót algerlega faglega frábærri manneskju. Myndin er frábær.