Eftir að "Attack of the Fifty Foot Woman" með Alison Hayes opnaði dyr fyrir konur til að vera jafn hættulegar og karlar, var augljóslega opinn markaður fyrir aðrar kvikmyndir til að taka upp og bera kyndilinn og hvað meira yndisleg leikkona en Dorothy Provine úr "It's A Mad, Mad, Mad, Mad World" til að leika hlutverkið. Minnkunin er sú að sæta og ljóshærða Provine er kannski bara of sæt og saklaus að leita að því að stíga í skó Allison Hayes í stærð 50. Þetta hlutverk þurfti virkilega einhvern með magn af rjúkandi kynþokka; Provine er meira týpan í næsta húsi. Hún kann að hafa tekið og gegnt þessu hlutverki til að sanna að hún gæti verið kynþokkafull, en efnið svíkur hana. Lou Costello sannar hins vegar að hann getur gert kvikmynd án þess að Bud Abbott gefi honum línur og hann blandar jafnvel inn dramatísku hlutverki í sumum senum sínum þegar hann snýr sér ekki að Gale Gordon sem aðalmann sinn fyrir gaggs. Gordon staðfestir hins vegar að allt sem hann getur verið er brjálaður, truflaður og ýtinn, nánast sama karakter og hann skapar síðar í "The Lucy Show". Charles Lane gegnir líka sama hlutverki í öllu sem hann tekur sér fyrir hendur: hreinskilinn maður og skjátími hans er takmarkaður. Tæknibrellurnar eru sannfærandi fyrir tímann, en ég hefði viljað að Dorothy hefði verið aðeins meira en ostakökur og dressing og að minnsta kosti fengið að verða hættuleg. Sem aðalpersóna myndarinnar tekur hún seinni reikninginn til Costello sem er í allri myndinni með Dorothy nokkrum sinnum að hverfa eins og undirsamsæri. Öll myndin saman getur bara ekki ákveðið hvort hún á að vera vísindaskáldskapur, gamanmynd eða bara skopstæling á klassíkinni Allison Hayes. Það er fullt af góðum senum, sumir mjög fyndinn húmor og sumir mjög fáránleg camp sem hefur áhrif á restina af myndinni. Samt líkar ég við þessa mynd vegna þess að hún er valdefling kvenna; það er ekki til nóg af kvikmyndum eins og þessari. Ef þessi mynd ætti möguleika á að vera endurgerð í dag, myndi ég eindregið mæla með Courtney Cox og Jason Alexander í aðalhlutverkum og leyfa mér að endurskrifa upprunalega handritið algjörlega. Courtney er efst á listanum mínum yfir leikkonur sem ég tel að gætu og ætti að leika stórkostlegar tröllkonur með fullnægjandi hætti; þó, ég verð að viðurkenna að ef annaðhvort af títanísku fegurðunum Allison eða Dorothy kæmi á eftir mér, þá myndi ég fara hljóðlega !!