Ég las miklar vonir frá lesendum bókarinnar um að þetta yrði trú aðlögun á sögu Noru Roberts. Eftir að hafa ekki lesið bókina veit ég ekki hvort þessi aðlögun var trú en ég veit að hún var ekki góð. Í raun var handritið besti hluti myndarinnar svo að Nora Roberts hrósi. Ég skipulagði mig fram í tímann og horfði á Carolina Moon vegna Claire Forlani. Ég hef aldrei verið viss um að hún sé góð leikkona. Hún hefur verið þokkaleg í sumum myndum, í meðallagi í öðrum og mjög slæm í þessari. En Forlani var ekki einn. Sýningarnar voru út um allt. Oliver Hudson var viðurkenndur og leiðinlegur. Josie Davis var hammy. Svo, mitt í öllum þessum B-flokks leikaraskap, er Jacqueline Bisset! Hún hafði ekki mikið að gera annað en að lýsa biturleika en, jafnvel þegar hún gekk í gegnum það, var hún kílómetrum á undan hinum. Samt sem áður er Forlani ein hrífandi kona í kvikmyndum og ég varð ekki fyrir vonbrigðum með þá hæfileika hér. Ég tel að Forlani geti verið meira en augnakonfekt en þar til hún skilar góðum árangri í góðri kvikmynd heldur hún áfram að skara fram úr í því. Og ég mun halda áfram að horfa dyggilega á allt sem hún tekur þátt í. Fandom er skemmtileg þannig. Þessi mynd, Carolina Moon, var þó frekar slæm. Fyrir utan slæma leikaraskapinn (falsir suðurríkishreimir trufla virkilega athyglina) var leikstjórnin gangandi. Það var ekki hræðilegt. Þetta var bara leiðinlega sjónvarpsgáfan sem þú ert vanur að sjá á Lifetime. Ef þú ert aðdáandi einhverrar stjarna geturðu líklega notið Carolina Moon af þeirri ástæðu, eins og ég gerði. Ef þú ert aðdáandi bókarinnar gætirðu haft gaman af því að sjá söguna á skjánum, þó í dauflegu formi. Annars er þessi mynd ómerkileg.