Fyrsta myndin á Fangoria hátíðinni í Vegas og sú krefjandi. Þetta er ekki kvikmynd fyrir alla. Nokkrar kvikmynda sem fylgdu í kjölfarið notuðu fyrirsjáanlegar klassískar hryllingsformúlur til að segja fyrirsjáanlegar sögur. Þessi mynd virtist staðráðin í að gera sitt. Hann drottnaði yfir hverri senu sem hann var í og ​​snéri kápunni sinni eins og Leslie Neilson sem lék Drakúla. Það var frábært að heyra útskýringu hans eftir myndina. Hann hafði svo góðan húmor fyrir hlutverkinu. Ég var fegin að hafa ekki of miklar forhugmyndir í gangi, því myndin kom upp á margt sem kom á óvart. Sagan var fyndin og svívirðileg og óvenjuleg. Það var mikil ást á útlitinu. Mikilvægast var að það hafði undarlegan kant við það. Ólíkt mörgum myndunum sem fylgdu og reyndu að nota svipaðan klassískan hryllingsstíl, þá var þetta mynd sem notaði útlit sitt í ákveðnum tilgangi. Það var fullt af kvikmyndum á Fangoria hátíðinni með stærri fjárveitingar, en engin sem þorði að vera þessi. öðruvísi.