Þessi „mynd“ er meira eins og tónlistarmyndband. Kusturica sagði í viðtali frá 2004 að þegar hann er að búa til kvikmyndir finnist honum gaman að búa til tónlist og þegar hann er að búa til tónlist finnst honum gaman að gera kvikmyndir. Það besta í "Lofaðu mér þessu" er tónlistin, skrifuð af Stribor Kusturica. Kusturica sagði í sama viðtali, að fyrir honum væru samræðurnar í kvikmyndunum eins og hávaði. „Lofaðu mér þessu“ hefur mjög lítinn „hávaða“. Mér líkaði við „Lífið er kraftaverk“. Það var líka eins og tónlistarmyndband fyrstu 30 mínúturnar og á einhverjum tímapunkti síðar, en það var fallegur söguþráður. „Lofaðu mér þessu“ hefur engan söguþráð. Ég beið eftir þessari mynd með miklum væntingum, því ég hef lesið, að handritið hafi verið skrifað af Ranko Bozic - einum af mínum uppáhaldshandritshöfundum, sem tók einnig þátt í "Lífið er kraftaverk". Ranko Bozic skrifar frábærar samræður, en fyrir Kusturica eru þær "hávaði", og mér til mikillar eftirsjá sá ég aðeins tvær samræður, sem ég gat skilgreint sem skrifaðar af Ranko Bozic. Hinn hluta handritsins notaði leikstjórinn til að búa til óskipulegt tónlistarmyndband við tónlist sonar síns Stribor. Gordan Mihic (maðurinn sem skrifaði handritin að "Time of the Gypsies" og "Black cat white cat") sagði í viðtali, að Kusturica fylgir aldrei handritinu. "Svartur köttur hvítur köttur" var eina handritið, sem Kusturica sagði að hann myndi ekki snerta það. Að sögn Gordan Mihic kemur Kusturica aftur að handritinu og ef hann gerir það ekki gerir hann ekki góða mynd. Og ég held að þetta sé málið með "lofaðu mér þessu". Hann hefði átt að fylgja handriti Ranko Bozic.„Lofaðu mér þessu“ er sagt sem „gamanleikur“, en það eru mjög fá augnablik sem fengu mig til að hlæja. Kómísku augnablikin eru í sama stíl og "Black cat white cat", en eru alls ekki svo fyndin. Ég held að munurinn komi frá því að "Black cat white cat" var skrifuð af Gordan Mihic. Hins vegar þekki ég nokkra sem líkaði við "Promise me this", þeim finnst hún mjög jákvæð mynd.