"A Minute to Pray, A Second to Die" er vandaður spagettí-vestri með traustum leikarahópi og áhugaverðum söguþráði. Hún er fallega tekin upp, með tiltölulega hátt framleiðslugildi fyrir kvikmynd í þessari tegund. Alex Cord stendur sig frábærlega í því að túlka Clay McCord, útlaga sem þjáist af sífellt lamandi flogum. Hann er að sækjast eftir sakaruppgjöf áður en óvinir hans nálgast hann, en er of kjarkmikill fyrir eigin hag þegar hann biður um það. Robert Ryan skilar bestu frammistöðu í myndinni sem ríkisstjóri Nýju Mexíkó. Mario Brega og Arthur Kennedy eru líka frábærir hér. Þessi mynd er mjög góð, en mér finnst hún ekki vera einn besti spaghettí vestrinn sem til er. Það vantar of mikið í stíl til að vera í sömu deild og einhver af þeim frábæru. Hann hefur að vísu nokkra flotta spaghettí yfirtón, en í heildina er hann aðeins of mikill amerískum vestri. Þetta er sérstaklega áberandi á tónleikunum, sem er í lagi þar sem kvikmyndir eru almennt séð, en frekar dauflegar miðað við evru-vestrænan mælikvarða. Hljóðrásin minnir mig svolítið á tónlistina úr "The Unforgiven". Þó að hér sé áhugaverð saga er hún sögð á þann hátt sem er aðeins of hefðbundinn fyrir minn smekk. Ef spaghettí vestra aðdáandi og Hollywood vestra aðdáandi þyrftu að horfa á kvikmynd saman, þá væri þessi fullkomna málamiðlun. Allt þetta er ekki þar með sagt að einhver ætti að forðast þessa mynd. Mér fannst mjög gaman að horfa á það. Eins og ég sagði er þetta mjög vel gerð mynd og ég mæli með henni fyrir alla sem hafa gaman af vestrum, spaghetti eða öðru.