Ég var að hálfblunda þegar ég horfði á úrval stuttmynda seint á kvöldin - en sat alveg upprétt frá fyrstu ramma "I Shout Love" og gat ekki tekið augun frá mér fyrir fulla, stutta, fullkomna lengd. Með ótrúlega öruggum takti og frammistöðu heldur þessi mynd sínum fyndna/dapurlega/innsýna tóni út í gegn. Einingarnar í lokin liðu svo fljótt og í svo litlum letri að ég þurfti að fara á netið til að finna ábyrgðarmanninn fyrir þessu meistaraverki. Það kom mér á óvart að sjá nafn Söru Polley, stórleikkonu sem sést of sjaldan. Kristen Thomsen (Tessa) og Matthew Ferguson (Bobby) skila ríkulegum og hrífandi leikjum sem par í óðaönn að hætta saman. Þegar þeir vinna í gegnum endurtekningu á uppáhalds augnablikum Tessu frá samverustundum, sýna báðir leikararnir víddir persóna sinna og sambands þeirra á þann hátt sem veitir ekkert nema heiður fyrir hæfileika þeirra - og hæfileika leikstjórans/höfundarins. Myndin skapar áhrifaríka frásögn með hláturmildum augnablikum og öndinni sorg."I Shout Love" er tvímælalaust ein mesta og eftirminnilegasta stuttmynd sem ég býst við að sjá. Það hefur vitsmuni, hjarta og töfrandi frumleika. Það skiptir máli.