Kvikmynd Ulli Lommel, 'The Boogey Man' frá 1980, er engin sígild, en hún er yfir meðallagi lággjaldakælir sem vert er að skoða. Framhaldið, 'Boogey Man II' frá 1983, er á endanum tímasóun, en hún er að minnsta kosti skemmtileg ef ekki er tekið að minnsta kosti alvarlega. Nú skildi ég hurðina eftir opna fyrir annað framhald, og ég hefði ekki haft á móti því að sjá að minnsta kosti eina í viðbót. Dag einn þegar ég var að skoða myndböndin í verslun í verslunarmiðstöðinni rakst ég á kvikmynd sem ber titilinn „Return of the Boogey Man“. Þegar ég komst að því að þetta var framhald fyrri myndanna var ég ánægður með að leggja út nokkra dollara fyrir hana... ég hefði átt að vita betur. Þó að upphafstitillinn sé 'Boogey Man 3', þá er þetta ekkert framhald af þessum tveimur miklu betri myndum sem ég nefndi hér að ofan. Jæja, ekki alveg samt. Kostir: Ha! Það er grín. Er eitthvað gott við þennan kúaskít? Við skulum sjá...það er með myndefni frá 'The Boogey Man' og, um...það er miskunnsamlega stutt. Já, það er um það bil það. Gallar: Hvar á að byrja? Ákvarðanir, ákvarðanir. Í fyrsta lagi er þessi mynd algjör leiðindi. Það fer frá einni senu til annarrar án þess að eitthvað fjarska áhugavert eða skelfilegt gerist. Leikurinn er í besta falli stífur. "Leikararnir" eru líklegast vinir leikstjórans sem hafði enga leikreynslu áður og líklega enga síðan. Söguþráðurinn er enginn og handritið skondið skrifað. Leikstjórnin er einfaldlega hræðileg. Leikstjórinn reynir að láta myndina líta út fyrir að vera listræn prump með því að láta myndavélina hreyfa sig, ljósin flökta og með síum, en það bætir engu við. Tónlistin er dauf og á köflum erfitt að heyra. Tengsl við frumritið eru biluð. Persóna Suzanna Love hét Lacey, ekki Natalie! Og atburðir sem sýndir eru í upphafi frumritsins áttu sér ekki stað árið 1978. Einnig, ef þetta hefur 3 í titlinum, hvers vegna er þá ekki minnst á það sem gerðist í II? Að lokum bætir þetta engu nýju eða áhugaverðu við hvorki seríuna né tegundina. Lokahugsanir: Fólkið á bak við þessa sóun á tíma og peningum ætti að skammast sín. Það er eitt ef þetta hefði verið frumleg mynd sem var sú fyrsta leikstjórans og sjúguð. En í staðinn á þetta að vera framhald kvikmyndar sem er ekkert meistaraverk, en er örugglega miklu áhugaverðari og skemmtilegri en þetta. Ef það kemur einhvern tímann önnur framhald, sem ég efast um, þá þarf að gleyma því að þessi gerðist og vera annað hvort meðhöndluð af Lommel sjálfum eða einhverjum sem hefur að minnsta kosti einhverja hugmynd um hvernig á að gera almennilega hryllingsmynd. Einkunn mín: 1/ 5