Úff. Jafnvel hin sívinsæla Diane Lane gat ekki bjargað þessari mynd og það sem var mest spennandi við myndina var að sjá hvort andlit Rourke myndi hreyfa sig. Maður hefur heyrt svo mikið "slúður" um bilaða andlitslyftingu hans o.s.frv., þannig að eins og slys í vegarkanti þurftum við bara að hægja á okkur og sjá flakið. Söguþráðurinn var þunnur. Hérna erum við með mjög fagmannlegan mafíumorðingja sem festist einhvern veginn við villtan og óviðráðanlegan pönkara/krók, og í gegnum þessa mynd erum við að velta fyrir okkur hvers vegna þessi strákur haldi sig með þessum hálfvita, hvað þá að ná saman við gaurinn í fyrsta lagi. Þá hefur glæpurinn sem var ekki einu sinni framinn kost á að fara á eftir vitnunum. Hann hefði skotið þeim strax. En þá hefðum við ekki farið í bíó, er það nokkuð? Og hvers vegna féllst fasteignasalinn jafnvel á fjárkúgunina? Það voru fleiri göt í þessu sleikju en í sigtinu mínu. Leikurinn var hræðilegur, öll myndin fyrirsjáanleg niður á mínútu, og jafnvel endirinn. Og það hefði verið hægt að gera svo mikið til að gera þessa mynd að miklu betri mynd. En ef þú hefur um það bil 90 mínútur til að drepa og þarft ekki að nota neinar heilafrumur í því ferli, þá er þessi mynd bara það sem læknirinn pantaði.