Það er ekki sanngjarnt. Ég bjóst virkilega við að þetta yrði bráðfyndin og skemmtileg mynd. Ég meina, mér líkar við Drake Bell úr Drake and Josh, og Leslie Neilson er ekkert til að hnerra að síðan fyrstu klassíkina hans, Airplane and the Naked Gun. Hins vegar, eftir að hafa séð Ofurhetjumyndina, er ég feginn að ég þurfti ekki einu sinni að borga fyrir hana. Það hefði bara ekki verið nálægt 9$ á miðann. Meira eins og dollar og nokkrir aurar. Vegna þess að það myndi draga saman klukkutíma og nokkrar mínútur. Og eins vonbrigði og þessi mynd var, þá er ég feginn að sýningartíminn var svo stuttur, ef ekki styttri. Ég bara trúi því varla hversu ótrúlega dónalegt, óþarft og umfram allt HEIMSKALEGT, sum atriðin voru! Og fyrir ofan það hef ég séð betri leiklist úr trédúkku (án slegils). Það er eins og Craig Mazin hafi markvisst viljað gera mynd sem á skilið 3,7, ef ekki lægri, og jafnvel reyna að vera verri en "Meet the Spartans". Virkilega mikil vonbrigði.