ÞESSI UMSÝNING ER AÐ FLEST ALLT SPOILER. EF ÞÚ ÆTLAR AÐ NJÓTA ÞESSARI KVIKMYND, EKKI LESIÐ ÞESSARI UMSÝNINGU. Það er vandamálið með barnasjónvarp nú á dögum. Þetta er allt svo niðurlægjandi og niðurlægjandi. "Vá, þetta var gaman, var það ekki?" Nei það var það ekki. Og því miður virðist það hafa gegnsýrt inn í barnamyndir líka. Og það er það sem „Flight of the Reindeer“ snýst um. Að vísu hef ég ekki séð „Flight of the Reindeer“ í nokkur ár svo ég gæti verið þokufull á sumum atriðum, en ég man að ég var rækilega óhrifinn af því á þeim tíma. Í meginatriðum fjallar sagan um fyrirlesara sem fær bók í jólagjöf. Nú er fyrirlesarinn virtur vísindamaður um flugvenjur einhvers dýrs. Ég held að það hafi verið nautafroskar. Allavega, í gegnum þessa bók, lærir herra lektor/fjölskyldufaðir að hreindýr geta flogið á nákvæmlega sama hátt og nautafroskar. Svo virðist sem þessi bók hafi verið skrifuð af vísindamanni fyrir mörgum hundruðum árum sem hvarf á norðurpólnum. Nú, ef það væri ég hefði ég hent bókinni út um næsta glugga. Fljúgandi nautafroskar eru náttúrulegt fyrirbæri, en fljúgandi hreindýr er frábært og algjörlega óraunhæft hugtak. En, herra lektor ER EKKI ég, svo ég býst við að það útskýri hvers vegna hann ákveður að fljúga á norðurpólinn og skilja konu sína og barn eftir heima án þess að hafa hugmynd um hvert hann er farinn. Auðvitað fer allt á versta veg og áður en hann veit af hefur fljúgandi hreindýr hrapað inn í einkaflugvél hans og hann er strandaður á norðurpólnum. Ertu enn að fylgjast með þessu? Góður. Fjölskylda hans er auðvitað niðurbrotin. Ég væri það líka, ég meina, þvílík jól. Annars staðar finnur herra fyrirlesari sig í földum bæ á norðurpólnum þar sem dvergur og ein harðstjórnarkona klæðast aðeins rauðu og hvítu. Frekar en að reyna að flýja strax, eins og ég hefði gert, heilsar hann öllum þar með opnum örmum. Þessi falna siðmenning dvergur skrímsli, og hann heilsar þeim með opnum örmum. Oooo-kayyyy. Þeir gefa honum þessa sögu að þeir séu álfar jólasveinsins og þeir eyða allt árið um kring í að búa til leikföng fyrir krakka sem þeir hafa ekki hugmynd um að séu til. Og herra lektor tekur undir þetta allt. Hann viðurkennir meira að segja að jólasveinninn sé í raun vísindamaðurinn sem hvarf fyrir tvö hundruð árum eða hvað sem er. Það er bara eitt vandamál - þeir vilja ekki að hann fari. Heimurinn getur ekki vitað af leynilegri tilvist þeirra. Þegar öllu er á botninn hvolft, áður en þeir vissu af, væru McDonalds og Starbucks á hverju götuhorni. Enn með mér? Nú finnur fjölskylda herra ágæta stráksins bókina og gerir ráð fyrir að hann sé farinn á norðurpólinn. Strákur, myndu þeir ekki skammast sín ef þeir kæmust að því að hann hefði bara farið í hressan göngutúr? Áður en áhorfendur vita af leggja þeir af stað til að eyða jólum í ekta vetrarundralandi jarðar. Á meðan verður herra fyrirlesarinn veikur af öllum æðruleysismönnunum og ákveður að fara. Ég man það ekki nákvæmlega, en ég man að hann hélt á jólasveininum við byssur. Eldslagur kemur upp þegar dvergarnir ráðast á og honum tekst að flýja með sleða jólasveinsins. Með jólasveininn heitan á hælunum og með blóðþorsta í augunum, kemst Mr Whatever, vegna stórkostlegrar tilviljunar, að fljúga við hlið flugvélar fjölskyldu sinnar sem leitar að honum. Svo hann hoppar upp í flugvélina þeirra, flugvélarnar fljúga til baka og allir lifa hamingjusamir til æviloka. Staðreyndin er sú að það hafa verið gerðar nokkrar átakanlegar myndir í nafni jólanna í gegnum tíðina en vegna þess að þær eru með þennan hátíðlega sjarma komast þær upp með það. Og það er þessi sjarmi sem er gjörsamlega laus við 'Flight of the Reindeer'. Það er ekki mikið að því; ekkert sem móðgar greindina (tja, augljóslega ER það, en þetta er krakkamynd og getur þannig komist upp með svona hluti) eða neitt sérstaklega móðgandi, en vandamálið er að það er ekkert mikið rétt við það heldur. Finnst það bara ekki jólalegt. Og fyrir mynd sem snýst allt um jólin, að það er frekar stór galli. En hey, ég held að „Flight of the Reindeer's markhópurinn sé ekki áhyggjufullur um það? Af hverju ættu þeir að gera það? Þeir eru allir svo dópaðir af róandi lyfjum að þeir gætu líklega ekki stafað „jólin“ að ég gef þeim þrjú af hverjum tíu. Ef þetta væri sjónvarpsmynd þá myndi ég bæta tveimur stjörnum við hana. Við vitum öll hversu slæm þau geta orðið.