Enn og aftur er ég undrandi á því að Thomas Gibson hafi ekki komið til höfuðs hópnum fyrr á ferlinum. Í þessari mynd sýnir Gibson enn og aftur getu sína til að ná tökum á persónu óháð kynhneigð, félagslegri stöðu eða þjóðerni. Gibson leikur mjög sannfærandi homma frá seint á 20. öld. Persóna Gibson er blíð en ekki kvenleg, hrædd við grunnatriði ástarinnar og snertir ýmsar tilfinningar. Einnig er frammistaða Cameron Bancroft lofsverð. Þörfin hans fyrir að vera gagnkynhneigður sigurvegari öfugt við "samkynhneigða landvinninga" besta vinar síns veitir dýnamík fyrir sambandið sem er á margan hátt óvænt. Efnafræði Bancroft og Gibson er augljós frá fyrstu senu sem þeir birtast í saman. Það eru mörg "spjöld" í þessu teppi. Frá samböndum samkynhneigðra yfir í bein samskipti; frá gagnkynhneigðum samböndum til könnunar á lesbískri ást; þessi mynd ferðast um vítt litróf kynhneigðar á meðan hún er með sögu raðmorðingja í kjarnanum. Eina eftirsjá mín er að það liðu 6 ár frá útgáfu hennar áður en ég uppgötvaði þessa mynd! Ég hlakka til að sjá hana aftur og mæli eindregið með henni fyrir alla aðdáendur Bancroft, Gibson eða leikstjóra Denys Arcand.