Ég man eftir að hafa séð þessa mynd í West End leikhúsinu í Louisville, Kentucky þegar ég var strákur. Atriðið þar sem Dr. Carmus finnur kistu garðyrkjumannsins, og andardráttarlíkið í henni, var skelfilegasti hluti myndarinnar fyrir mig, aðeins magnaður af myrkri myndarinnar. Ég velti líka fyrir mér fólkinu sem hékk í trjánum í lokin, þar til ég þekkti þann hluta myndarinnar þar sem ættarnafni Blackwoods var breytt úr Blackblood, vegna þess að í fjölskyldusögunni var persóna sem var þekktur fyrir margar hengingar sínar á ýmsu fólki. Sir Thomas Blackwood virtist fá sparkið út úr því að auka á dauðsföllin af völdum fjölskyldu hans. Ég tók líka eftir því að þegar Foster kemur fyrst inn í hlið kirkjugarðsins, er hann varkár í að taka eftir beittum hlut hliðsins, þar sem hann hittir enda hans. Ég myndi ekki hika við að mæla með þessari mynd fyrir hryllingsmyndaunnendur.