Fyrsta horft 2/9/2008, 4 af hverjum 10 (Dir-J.S. Cardone): Kynlífspólitísk spennumynd sem heppnast ekki mjög vel á neinu af þessum sviðum nema snemma þar sem eru áhugaverðar mjúkar senur. Myndin byrjar á því að sýna par sem skoðar kynlífsfantasíur sínar innan um vinnuumhverfi sitt eða hvar og hvað sem hentar þeim. Hjónin fara í skoðunarferð á athvarf og baðstofu þar sem þau lenda í konu sem er tilbúin að vera hluti af þremenningi og uppfylla einhverjar fantasíur þeirra. Á þessum tímapunkti vitum við bara að þetta par hefur það gott en við vitum ekki fyrr en þau snúa aftur að unnustan er hluti af vel stæðri pólitískri fjölskyldu. Maðurinn vonast til að vera á uppleið að því marki að hann fái hugsanlega þingsæti eftir hjónabandið. Þeir fá síðan pakka í pósti frá nafnlausum heimildarmanni með skýrum myndum af fundi þeirra í baðstofunni og qwest þeirra hefst um hvernig og hvers vegna þeir voru teknir upp, hver sendi pakkann, hvað þeir vilja og hvernig á að hreinsa nöfn þeirra áður en eitthvað af þessu kemur út. Þetta qwest verður þráhyggja sem leiðir þá dýpra inn í seinni heima og tekur mikinn tíma þeirra, að því marki að vinir þeirra og fjölskylda velta fyrir sér hvað þeir séu að gera allan daginn og hvers vegna þeir líta út fyrir að vera niðurlútir allan tímann. Þessi mynd er stundum áhugaverð en fer út í fáránleika þar sem þeir leita persónulega að vandanum í stað þess að blanda lögreglunni snemma í málið vegna stolts síns. Þessi mistök halda myndinni áfram. Frammistaðan er fín þrátt fyrir nafnlausan leikarahópinn en brjálæðið í aðstæðum víkur fyrir og myndin byrjar að verða há-hum um það bil ½ leið í gegn. Og auðvitað kasta þeir inn snúningi í lokin sem ögrar og ögrar öllu sem gerðist áður (eins og er normið þessa dagana þegar þeir vita ekki hvað annað á að gera til að krydda myndina). Þetta hjálpar þessari mynd samt ekki neitt.