Vandaðar kynlífsgrínmyndir eru alltaf erfiðar að ná fram. Horfðu á myndir Blake Edwards, sem er að öllum líkindum meistari tegundarinnar, og þú munt finna álíka mikið af söknuði og smellum. Því ef kvikmynd af þessu tagi tekst einhvern tímann ekki að virka getur hún aldrei fallið aftur á sannan og sannan klósetthúmor unglingakynlífsgrínmyndar [þ.e. „American Pie“], eða ylja áhorfendum með tilfinningasemi rómantískrar gamanmyndar [þ.e. Allur ferill Juliu Roberts]. Það getur aðeins haldið áfram að ýta til enda og vona að áhorfendur geti metið næstum nauðsynlega kaldhæðni í upplausn þess. Skrifað af eiginmanni/konu teyminu Wally Wolodarsky og Maya Forbes, "Seeing Other People" opnar með trúlofuðu parinu Ed & Alice [ Jay Mohr og Julianne Nicholson] aðeins sekúndum frá því að aftaná bílinn fyrir framan þá. Þegar ramminn frýs heyrum við óvænt hugsanir og ótta beggja persónanna. Héðan í frá fögnum við því að sagan sem er að þróast muni njóta sjónarhorns beggja kynja. Ed & Alice eru nú þegar feimin við heit sín og hegða sér eins og gömul hjón. Í fyrstu klósettsenu sýna gjörðir þeirra okkur bara hversu þægileg þau eru hvort við annað og hversu lengi þau hafa verið saman. Þannig að þegar línan til að knýja söguþráðinn áfram er sögð - að öllum líkindum frá þeim ólíklegasta af þeim tveimur - þá er eins og sjálft sambandið kalli á breytingu, jafnvel þótt það þýði eyðileggingu þess sjálfs. Þegar allar grunnreglur hafa verið settar [Ed getur ekki sofið hjá móður sinni eða, fyrir það mál, Salma Hayek], þau tvö halda hvor í sína áttina í von um að finna tilgangslaust kynlíf til að styrkja sambandið. Í fyrstu virðist allt ganga eins og til var ætlast þar sem daglegar tilraunir þeirra hjálpa aðeins til að kveikja ástríðu á milli þeirra. En fyrirsjáanlega, þegar dýpri tilfinningar eftirsjár og afbrýðisemi byrja að koma fram, finna þau fljótlega að þau vaxa í sundur og á barmi þess að hætta saman. Allar þessar aðgerðir sem leiða til upplausnar sem þér líkar kannski eða ekki - fer eftir eigin tortryggni. Fyrir gamanmynd sem þessa þarftu traustan leikarahóp með aukapersónum álíka sterkar og aðalhlutverkin. Og leikstjórinn Wolodarsky veldur ekki vonbrigðum. Hér hefur hann sett tvær af uppáhalds leikkonunum mínum sem systur - Julianne Nicholson & Lauren Graham - og leyfir þeim að leika eftir styrkleikum sínum. Fyrir Nicholson, sem hefur alltaf minnt mig á unga Shirley MacLaine, færir hún Alice tilfinningu barnalegrar og varnarlausrar, jafnvel þegar gjörðir hennar virðast minna en svo. Og hvað varðar Graham, leikkonu sem hefur sannað að hún gæti staðið sig betur en heilt Howard Hawks ensemble, stelur hún hverri senu sem hún er í með oddhvassri „no BS“ persónu. Hvað strákana varðar, þá er Jay Mohr nothæfur hér sem og Josh Charles. Byron Cranston frá "Malcolm in the Middle" hlýtur að fá klapp fyrir að taka á sig breskan hreim og láta allt hanga. En hið raunverulega skemmtun hér er Andy Richter og undirleikur hans sem tekur þátt í einstæðri móður, Helen Slater. Þó að atriðin hans virðist næstum eiga heima í annarri mynd, þá eru þau lang fyndnust og sending hans, sem er með látum, stelur senunni. Fyrir sjálfstæða framleiðslu hefur "Seeing Other People" persónulegri og innri tilfinningu - eitthvað sem væri áberandi fjarverandi úr stórri Hollywood-mynd af þessu tagi. Svo ekki sé minnst á að þessi mynd hefur líka nokkur virkilega fyndin augnablik - ólíkt til dæmis flestum Hollywood gamanmyndum almennt. Einkunn [með 5 stjörnu kerfi] : 3 1/2 stjarna