Ég virkilega, virkilega skil ekki hvernig þessi mynd gæti fengið hærri einkunn en 4 hér á IMDb. Þetta er einfaldlega mikið rugl og ég verð að viðurkenna að mér líkaði reyndar við AvP 1: Close to no story, allt í lagi, ég get lifað með því, en þeir komust allavega að punktinum í einu. AvP 2 gerir það ekki. Eftir að heimskulegu forsendurnar hafa verið settar fram er rúmlega hálftími af heimskulegum og óviðeigandi unglingaklisjum, asnalegum samræðum og nær engu öðru, fyrir utan nokkrar geimveru senur sem finnst eins og afsökun fyrir að hafa þann fyrri hluta myndarinnar. og Predator atriði sem fá þig til að spyrja sjálfan þig hvort þessir krakkar sem gerðu myndina hafi jafnvel horft á einhverja aðra Predator mynd eða hafi bara ekki verið nógu sama til að vera nennt. Eftir það kemst þessi vitleysahátíð loksins á það stig að Predator byrjar að ráðast á geimverurnar , eða þykist að minnsta kosti gera það. Og drengur, er þessi rándýr heimskur, blindur og heyrnarlaus. Það er hræðilegt. Hvernig honum tókst að vinna sér inn þetta dót sem hann á er mér óskiljanlegt. Hann missir af næstum hverju skoti, tekur aðeins eftir Aliens þegar þær eru beint í andlitið á honum eða ef það er algjörlega nauðsynlegt fyrir handritið, svo hann geti hreyft sig þangað sem hann þarf að vera. Hann kemur meira að segja á óvart af smávægilegum unglingum og varamönnum allan tímann. Hvað á þessi gaur að vera? Eftir fyrsta klukkutímann af þessum viðbjóði var ég meira og minna stöðugt að hrista höfuðið á hverju atriði. Nánast engin sena í þessari mynd fer framhjá án ótrúlega heimskulegra samræðna, heimskulegra rándýraaðgerða eða heimskulegrar skorts á því eða heimskulegra aðgerða frá „hetjunum okkar“. Svo lauk þessu loks. Mér til undrunar vissum ekki aðeins ég og vinir mínir hvort ég ætti að hlæja eða gráta, heldur allir sem ég heyrði fara út úr herberginu voru hálfgrátandi, hálfhlæjandi yfir þessum 1 1/2 tíma sem þeir eyddu. Ekki horfa á . Aldrei.