Ég var búinn að ná í þennan aftur og aftur í leigubúðinni og velti því fyrir mér hvort ég ætti að prófa. Í dag brotnaði ég niður og gaf henni snúning, og ég hefði sennilega ekki átt að gera það. Þó að rithöfundurinn/leikstjórinn hafi lagt sig fram við myndina á virðulegan hátt, var hún langt frá því að grípa til. Persónurnar, á meðan þú vildir finna fyrir þeim, höfðu bara ekki næga þróun eða dýpt til að þú gætir tekið raunverulega þátt í þeim. Kynferðisbrot Söru urðu þreytandi - hratt. Ég hef ekkert á móti kynlífi í kvikmyndum, og ég hef ekkert á móti tíkarlegum persónum, en að vera „slæm“ stelpa þýðir ekki að þú hafir tilhneigingu til að spyrja fólk af handahófi spennt hvort það vilji kynferðislega greiða. Þegar það kom í ljós hvað varð um persónurnar leiddist mér og var tilbúinn að spóla áfram að hápunktinum, endalokunum, öllu spennandi... og ekkert skilað. Það sem fólkið í sögunni upplýsir þig um virðist þvingað og óraunhæft og var bara ekki spilað alveg rétt. Ef þeir hefðu hent aðeins meiri angist þarna inn hefði ég kannski haft áhuga. Þetta hefði átt að vera meiri spennu/drama mynd, og hefði átt að halda sig við titilinn "Jon Good's Wife" frekar en alla "rauðu hægri höndina" og hryllingsmyndalega kápuna. Djöfull... þetta hefði átt að hafa spennu, punktur. Hvort heldur sem er... horfðu á þetta á rigningardegi eða seint á kvöldin þegar ekkert er í sjónvarpinu. Þó að þetta sé ekki eins frábært og ég hafði vonast til, myndi ég fara í þetta yfir einhverjum upplýsingaauglýsingum.