Girlfight er eins og eldamennska ömmu þinnar: sama gamla uppskriftin og þú hefur prófað milljón sinnum áður, en samt einhvern veginn breytt í eitthvað ferskt og nýtt. Reyndu að útskýra söguna fyrir fólki sem hefur ekki séð hana áður: ung kona af rangri hlið reynir að bæta stöðu sína með því að takast á við hnefaleika á meðan hún er að takast á við bitur, hindrandi föður og vaxandi aðdráttarafl hennar til karlkyns keppinautar. . Horfðu á þá reka augun í bandið af klisjum, og þeir hafa rétt fyrir sér: það *er* klisjukennt. Samt var ég dáleiddur af því hversu vel þessi mynd virkar, vegna oft frábærs leiks og samræðna og næmrar leikstjórnar sem gerir hana „nýja“. Ég forðast þetta í bíó vegna þess að þetta leit út eins og algjört vitleysa en ekki gera sömu mistök og ég gerði. Klárlega þess virði að skoða.