Í pallborðsumræðum sem ég sótti eftir að hafa horft á þessa mynd sögðu kvikmyndagerðarmennirnir að það ætti ekki að líta á þetta sem kvikmynd heldur umhugsunarefni. Jæja, einu hugsunin sem vakti hjá mér var tímasóun í að horfa á myndina. Brellur myndarinnar (heimildarstíll, framúrstefnulegt umhverfi) virkuðu sem truflun á það sem átti að vera ígrunduð skoðun á umræðunni um fóstureyðingar. Þessi mynd sýnir vandamálið þegar fólk reynir að nota kvikmynd sem vettvang fyrir stjórnmálaskoðanir sínar - yfirleitt mjög leiðinleg mynd sem prédikar fyrir kórnum.