Ef þú baðst mig um að velja bestu leiknu kvikmyndirnar sem gerðar hafa verið, myndi þessi mynd vera á stuttum lista ásamt Streetcar Named Desire frá 1951. Ég ímynda mér að ég muni uppgötva nokkra aðra sem uppfylla skilyrði, en Kramer vs Kramer er framúrskarandi æfing í náttúruhyggju. Svo það er mjög ánægjuleg upplifun á því sviði: bara að horfa á stórkostlega, rannsakandi frammistöðu Dustin Hoffman, Meryl Streep og barnsins Justin Henry sérstaklega. Ein besta barnasýning sem til er. En mér finnst það líka mjög ánægjulegt að horfa á, því þetta er svo rækilega saga - hún lætur mig alltaf gleyma eigin vandamálum. Það hefur svo frábæran frásagnardrif. Þegar þú hefur haldið Kramer vs Kramer áfram og Alice Kramer yfirgefur Ted til að leika við vinnuna og ungan son þeirra og segir honum ekkert annað en að hún þurfi að uppgötva sjálfa sig - heldurðu áfram að fylgjast með til að vita að allt reynist í lagi hjá þeim. Og jafnvel þegar þú veist hvernig hlutirnir snúa út, þá er hvert augnablik í ferðinni bara svo frábærlega sönn að það er ánægjulegt að horfa á það gerast aftur og aftur. Gerðu ekki mistök - Kramer vs Kramer er ekki létt skemmtun: hún er mjög raunsæ lýsing af áhrifum skilnaðar á alla hlutaðeigandi.10/10.Fyrir eitt besta handrit (komið út úr samtölum Bentons og Hoffman, sem var að ganga í gegnum skilnað á þeim tíma) sem skrifað hefur verið, útfært og leikið fallega og gallalaust. Svo ekki sé minnst á hvað þetta er frábær saga sem tekur þátt. Einfaldlega, fullkomin kvikmynd.