Þessi mynd fjallar um tvo hestakaupmenn sem samþykkja að fylgja litlum hópi mormóna yfir eyðimörkina. Á leiðinni lenda þau í morðóðri þrjótafjölskyldu sem ógnar friðsömu fólki og stofnar pílagrímsferð þeirra í hættu.WAGON MASTER er það sem ég myndi kalla „litla“ John Ford mynd, þar sem hún hafði augljóslega ekki fjárhagsáætlun eða umfang sumra af öðrum vestrænum sínum. Sérstaklega vantar í þessa mynd stórstjörnur eins og John Wayne en leyfir sumum venjulegum aukapersónum að vera í aðalhlutverki. Gamlir Ford-karakterleikarar Ben Johnson, Harry Carey, Jr. og Ward Bond hafa verið hækkaðir í aðalhlutverk og ef til vill var sá sem kom sem „aðal“ líklega Johnson - þó að hinir tveir hafi fengið næstum jafn mikið af skjám tíma og fókus. Þetta er ekki slæmt, þar sem myndin virkaði ágætlega án stórstjörnunnar - og er vel þess virði að sjá hana. Nú er ekki þar með sagt að ég hafi elskað myndina. Það var mjög gott en vissulega ekki fullkomið. Sérstaklega, hvað tónlistina nær, muntu líklega annað hvort elska hana eða hata hana. Mér fannst tónlist Sons of the Pioneers stundum dálítið skrítin. Það vakti að vísu góða stemmningu, en virtist einstaka sinnum ráða ríkjum í senum. Ég held að lítið hefði virkað miklu betur. Auk þess, með stanslausan söng þeirra í bakgrunni, bjóst ég við því að Roy Rogers myndi skjóta upp kollinum hvenær sem er. Annað smávægilegt vandamál er að söguþráðurinn var ótrúlega einfaldur og endirinn var nokkurn veginn sjálfgefinn. Hins vegar, og ég er ánægður með að segja að það er „hins vegar“, þrátt fyrir að þetta sé frekar formúlukennt og tilfinningalegt, virkaði myndin samt vel. Þetta var fyrst og fremst vegna góðrar, eins og venjulega, leikstjórnar John Ford sem og einstakrar frammistöðu Ben Johnson. Hann gat veitt myndinni frábært akkeri. Annar plús fyrir mig er að ég sá þetta í sömu viku og BRIGHAM YOUNG, önnur mynd um fólksflutninga mormóna. Þó að BRIGHAM YOUNG hafi verið dálítið kjánalegur og of „dýrlingur“ í lýsingum sínum, þá voru mormónar hér minna „fullkomnir“ og líkari raunverulegu fólki – með veikleika og persónuleika. Ó, og talandi um BRIGHAM YOUNG, þá virðist eins og Jane Darwell hafi verið „fara til“ stúlkan fyrir kvikmyndir með mormónaþema á þessum tíma, þar sem hún var stór aukapersóna í báðum myndunum. Miðað við að hún dó í BRIGHAM YOUNG og gerðist um það bil 20 árum á undan WAGON MASTER, þá er þetta einhver glæfrabragð! Einnig, ef þú vilt sjá innsýn í hinn fræga Jim Thorpe, er hann í pínulitlu hlutverki þar sem hann leikur óbilandi Indversk dans við hlið Jane Darwell í kringum varðeldinn.