Var að klára þetta ótrúlega nöturlega mál og þó ég geti ekki sagt að það hafi verið eins gott og ég hafði ýkt það upp í huga mér, þá var það samt áhrifaríkt og á sínum tíma frekar viðbjóðslegt heilabrot og kvenfyrirlitning ýtti undir J-rusl. Sagan segir af fátækri stúlku sem leitar að systur sinni sem á endanum verður nauðgað og dópað af Yakuza-skítdýrum og hjálpsamri lækniskonunni sem ætlar sér að hefna hennar og gerir það á undarlega óhugnanlegan hátt eftir svipaða nauðgun og eiturlyf. Ó já og það er líka svolítið einfalt kynlíf þarna inni, því miður er allt mjúkur kjarninn, eins og japanska vanþóknun á nekt fyrir neðan belti, en pixlamyndun er í lágmarki, í raun aðeins áberandi í bráðfyndnu blow-job-senu. Þó að rithöfundinum/leikstjóranum Kazuo „Gaira“ Komizu takist ekki að búa til sérstaklega sannfærandi sögu þá er þetta að minnsta kosti frekar skrítið efni, kafa snemma ofan í skítabrunninn með ansi órólegri nauðgun (verri vegna þess að stúlkan lítur frekar ung út, þó ég sé nokkuð viss um að hún hafi verið fullorðin). Einnig er þetta að mestu leyti frekar fagmannlegt efni, kannski ekki stílhreint en það hefur ákveðinn blæ og efnið er meðhöndlað þokkalega, með sérstökum heiðursmerkjum fyrir að forðast að mestu að þurfa að nota mikla pixlamyndun. Hlutirnir eru að mestu byggðir á kynlífi/nauðgun fyrir um það bil tvo þriðju hluta af skörpum sýningartímanum og það er nokkuð áhorfanlegt ef þú ferð í svona far, það verður dálítið deyfandi eftir smá stund en dömurnar eru léttar fyrir augað og það er hæfilega harkalegt stundum. Tónlistin, frá Yôichi Takahashi, er einstaka sinnum áhrifarík, þó að hún sé varla lykilhluti sýningarinnar á nokkrum stöðum fyllir aðgerðina snyrtilega, alla vega nógu mikið til að ég gæti tekið eftir því. Mikilvægari eru áhrifin, eftir Nobuaki Koga, sem gefa tilkomumikið suð þegar þau birtast, hjálpuð út af brjálæðislegu eðli loftslagsáhrifanna. Hlutirnir dragast meira að segja í endir sem hafa einkennilega áhrif, viss um að það er ekki grátlegt eða neitt, en fyrir kvikmynd sem er svo hávaxin mest allan tímann sem hún keyrir er hún tiltölulega átakanleg. Á heildina litið er þetta ansi skemmtileg afþreying fyrir vonda og andlega ruslaaðdáendur, sérstaklega þá sem hafa smekk fyrir japönskum nauðgunarævintýrum. Ég hefði í raun getað gert með lengri hefndarkafla og meira gore, líka kannski meira point/heil, en hey, það hélt mér að fylgjast með og það er frekar fallega búið af eftirminnilegum wtf augnablikum. Svo ef þú grafir svona úrkynjað drasl, sennilega þess virði, skaltu bara kannski ekki búast við endurkomu.