Það er engin gagnrýni á myndina, heldur athugasemd um hversu blind við erum á okkar eigin fortíð. Ég horfði nýlega á Winter Soldier, og The Ground Truth var eins og að horfa á endurgerð eða framhald - nema það var um Írak frekar en Víetnam. Líkt og Winter Soldier vegna einhliða boðskaparins sýna báðar myndirnar hversu glöð við flýtum okkur til að taka þátt í átökum byggðum á fölskum forsendum og leyfum ungum okkar og hugrökku (og oft barnalegu) að bera hitann og þungann af þessari gráðugu stríðsgróðafíkn. Báðar myndirnar sýna í raun að hugarfarið sem þvingað er inn í huga hinna ungu og viljugu gerir þá að skilvirkum drápsvélum, en þjálfunin skortir gríðarlega mikið af því að kenna þá diplómatísku og lögreglukunnáttu sem nauðsynleg er til að vinna hug og hjörtu fólksins sem það er talið vera. berjast fyrir. Þetta er að lokum það sem tapaði stríðinu í Víetnam og mun líklega tapa stríðinu í Írak líka. Eina neikvæða athugasemdin mín er sú að myndin er svo einhliða að hún gæti hæglega verið afgreidd sem vinstri sinnaður áróður. Ekki af mér, takið eftir, heldur af þeim sem hafa það að markmiði að vanvirða myndina og boðskapinn. Jafnvægara sjónarhorn myndi tala til stærri áhorfenda.