Naach hefði unnið Razzie fyrir verstu myndina árið 2004 (gæti verið í heildina líka) ef hún væri alþjóðleg. Þegar það kemur að því að leika illa (aka sýna viðhorf/geispa/yfir (ekki) leikaraskap) er Halle Berry engan veginn hliðholl Antra Malli. Þó að kattarkonan hafi verið með búðarlínu, sem á að vera heit leikkona í smásæjum búningi, og nokkrar hasarmyndir, átti Naach alls ekkert. Ein af þessum myndum sem fær mig til að velta því fyrir mér hvers vegna IMDb leyfir manni að gefa kvikmynd einkunnina 0/10. Enn og aftur, ég held að þessi mynd eigi ekki einu sinni skilið 0. Hún verður að vera eitthvað neikvætt eða mínus óendanlegt. Allt í lagi hvað með söguþráðinn? Þetta er sjóðandi, hrokafullur, fullur af viðhorfi danshöfundur sem hittir gagnslausan, kunnáttulausan, loafer sem þráir að vera leikari. Sagan er svo stutt að ef bara önnur setning gæti IMDb bannað mig fyrir að skrifa spoiler. Um sögusagnirnar? Það er eins og hópur (því miður 2 manns að mestu leyti) af fólki sem hreyfist í ofur hægu hreyfingu. Ekki prófa þessa mynd ef þú hefur keypt nýjan DVD-spilara. Þú myndir á endanum trúa því að annaðhvort DVD sé í slæmu formi eða DVD-spilari sé sleginn. Það er alls ekki því að kenna. Þegar öllu er á botninn hvolft endar þú með því að gefa leikstjóranum smá einingar. Að minnsta kosti áttaði hann sig á því að bæði Antra Malli og Abhishek Bachan (að minnsta kosti á þeim tíma) geta ekki talað samræður á sannfærandi hátt, svo það eru ekki of margar samræður í þessari mynd. Þannig að þú getur að minnsta kosti sofið þig í gegnum myndina, með einhverjum pirrandi hávaða frá þessum Antra-malli lögum. Horfðu á þessa mynd ef þú ert nýr í Bollywood Cinema. Þegar þú hefur þolað þessa mynd, gætirðu séð hvaða Bollywood kvikmynd sem er og notið hennar. Það geta ekki verið verri 3 tíma pyntingar en þetta!