Það er freistandi að líta á þessa mynd sem djörf framúrstefnutilraun. Mér finnst gaman að halda að leikstjórinn hafi verið að reyna að sjá hvort það væri hægt að taka allar venjur gamanmynda og framleiða eitthvað sem var algjörlega, algjörlega, algjörlega ófyndið. Já'. Þetta er kannski ekki versta mynd sem ég hef séð, en heilinn á mér virðist hafa bælt allt minni um hina. Þessi hræðilega mynd svífur bara á mörkunum: nógu slæm til að tilhugsunin veldur enn sársauka, en ekki alveg svo slæm að innri ritskoðendur mínir hafi eytt henni úr meðvitundinni. Það er erfitt fyrir mig að ímynda mér hvað leikstjórinn og leikararnir héldu að þeir væru að gera hvenær þeir gerðu þetta, eða hvers vegna þeir héldu áfram og slepptu því þegar þeir höfðu gert það. Ég efast um að einhver sem tengist henni hafi þénað mjög mikið, en á milli þeirra hefðu þeir örugglega getað safnað nægum peningum til að kaupa upp allar prentanir og láta brenna þær. Þetta er kvikmynd sem hefur ekkert að mæla með henni. Það er ekki einu sinni skemmtilegt slæmt. Þetta er bara ekki kvikmynd þar sem ekkert áhugavert gerist. Ég hugsaði alvarlega um að taka það til baka og heimta peningana mína til baka, sem er ekki eitthvað sem ég hef nokkurn tíma gert áður. Ekki einu sinni hugsa um að leigja (því síður að kaupa!) þessa hræðilegu kvikmynd sem ekki er kvikmynd!