Riff Randell er ofboðslega þráhyggju aðdáandi rokkhópsins; Ramones og svo eru flestir nemendur skólans. En nýr harðstjóri skólastjóra, fröken Togar, telur rokk 'n' ról hafa slæm áhrif á nemendur, sérstaklega tónlistina úr The Ramones. Svo, þegar Riff kemst að því að þau eru að koma fram í bænum, sleppir hún kennslustund í nokkra daga til að fá miða fyrir sig og vini sína. En þegar fröken Togar kemst að því hvers vegna hún tók þessa daga frí gerir hún miðana upptæka. Á meðan þetta er að gerast er Tom Roberts algjör ást yfir Riff, en vinkona Riff, Kate Rambeau, finnst það sama um Tom. En Riff hefur aðeins augun á aðalsöngvaranum Joe Ramone og vonandi að komast á þá tónleika til að fá þá til að spila lagið hennar. Gaman! Gaman! Gaman! Já, það er rétt, „Rock n Roll menntaskólinn“ hverfur ekki frá aðaláherslum sínum hávær, dagmikill leik! Það var ekki það sem ég bjóst við, það er á hreinu. Allir sem taka þátt í þessu flotta verkefni líta út fyrir að skemmta sér vel og afslappandi eðli þess sést á skjánum með orkunni sem gefur svo glóandi anda, sem gerir þetta að ómetanlegri upplifun. Það er ekki þar með sagt að mér finnist list þess og söguþráðurinn eins tilgangslaus og hægt er. En þegar ég horfði á þessa ástríðufullu, brjáluðu ferð sem stækkar upp í góða skaðlausa háhring, gat ég bara ekki þurrkað glottið af andlitinu á mér. Það er klístur, mjög cheesy, þétt óskipulegur, en fjandinn það er angurvær-dory! Þessi lággjaldaþáttur í b-gráðu frá framleiðandanum Roger Corman og John Dante sem var meðhöfundur (og auk þess sem hann leikstýrði nokkrum senum þegar leikstjórinn Allan Arkush var lagður inn á sjúkrahús í síðustu myndatöku). Er í rauninni dýrðleg virðing fyrir rokkandi 1950 flicks með því að halda sig við frjóar klisjur og henda í soðið unglingauppreisnarmerkið vegna kynslóðabilsins á milli þeirra og hinna fullorðnu (sem vita alltaf best). Þessir eiginleikar eru kannski ekki sérlega ferskir, en þeir vekja þó nokkra aðdráttarafl vegna kraftmikillar og andlegrar meðferðar. Myndin hefur bara eitt í huga, að fara út á hvelli! Og það tekst þeim. Með leyfi 'The Ramones', sem leika sjálfa sig. Í alvöru, þú gætir sagt að það sé eitt stórt töff myndbandsbút, þar sem það snýst allt um Ramones vel, mest af því samt. Ég sé mikið vesen gagnvart leikhæfileikum The Ramones. Þetta eru tónlistarmenn ekki leikarar, sem þýðir að þetta snýst ekki um leik þeirra hér, það er tónlistin sem við eigum að grafa. Þeir eru hér til að koma fram! Sem, þeir skila framan af með nokkrum spark-ass lögum sem pipraðu myndina til að skapa algerlega hressandi stemningu. Sérstaklega glæsilegur tónleikaflutningur þeirra. Hið suðandi hljóðrás var einnig með dásamlegum tónum frá nokkrum öðrum listamönnum eins og Devo, The Velvet Underground, MC5, Fleetwood Mack, Eddie and the Hot Rods og Alice Cooper. En þessar stökkbrautir féllu vel að áhyggjulausri tilfinningu og meira að segja var skorað frekar vel inn. Sérstaklega í atriðunum þar sem fröken Togar tekur þátt í því að ná réttu skapinu sem umlykur hug hennar. Fjörug stemmning myndarinnar er nokkurn veginn eins og rússíbanareið með svo hröðum hraða á milli rafmögnunar laganna og kómískra þátta, allt frá dreifðum slöppum rútínum til þess að hún er stundum snjöll, tungu í kinn samræðu. Til góðs er hent ýmsum léttum og þungum gaggum, sem mér fannst mjög ánægjulegt og það gaf henni svo breiðari svið til að tjá sig. frammistaða hennar í Hrekkjavöku), sem sýndi svo frábæra frammistöðu eins og hinn ferska Riff Randell. Aðrar fyrirmyndarframmistöður voru Dey Young, sem hin ofboðslega sæta Kate Rambeau, Vincent Van Patten sem hinn gáfaði Tom Roberts og go to man Eaglebauer sem er frábærlega leikinn af Clint Howard. Einnig skjóta upp kollinum einhverjir fastagestir Corman með frábæra sendingu frá Mary Woronov sem er frábær sem krefjandi fröken Togar sem ýtir ósanngjarnri stjórn sinni á nemendurna, Paul Bartel sem Mr. McGree og lítið stuðningshlutverk frá Dick Millar undir lokin. . Áhugasamur leikurinn er frekar þéttur, en það fellur vel að efninu og það er ákveðin ljúfleiki sem stafar af þessum persónum, en við fyrirlítum fröken Togar og hallarvaktargubbana hennar algjörlega. 'n' Roll High School' er vímuefni, algjört æði!