Rétt eftir að hafa flutt inn í nýja sumarhúsið sitt í enska landinu fær Hercule Poirot kvöldverðarboð frá Sir Henry og Lady Angkatell, eigendum stórs höfðingjaseturs í nágrenninu. En daginn eftir finnst einn gestanna skotinn nálægt sundlauginni og klaufaleg eiginkona hans heldur á byssu nokkrum skrefum í burtu....Þessi Agöthu Christie ráðgáta er nokkuð þunn, þó áætlun morðingjans sé enn mjög snjöll. Það er stórkostleg kvikmyndataka og kvikmyndataka sem lyftir sögunni á hærra plan. Þessi þáttur heldur að mestu leyti alvarlegum tóni „Fimm litlir svín“ og „Sad Cypress“ en inniheldur dökkari húmor en þau. Í leikarahópnum eru mögulega tveir frægustu leikarar sem hafa starfað í seríunni á þessum tímapunkti, Edward Fox (sem þjónninn) og Sarah Miles (sem Lady Angkatell), þó framúrskarandi frammistaða sé gefin af hinni töfrandi fallegu Megan Dodds sem er á undan. Henrietta af sinni tíð: átök hennar við Suchet glitta í mann á mann og eru hápunktur myndarinnar. Ó, og þar sem enskur lögreglueftirlitsmaður blandar sér í málið, þá held ég að þeir hefðu getað fengið Philip Jackson aftur fyrir þetta. (***)