Arnold sýndi enn og aftur á níunda áratugnum að hann væri konungur hasarsins og eintaklingur í þessari framúrstefnulegu mynd um ofbeldisfullan leikþátt sem enginn keppandi lifir af. En eins og merkingin segir Arnold á enn eftir að spila! Kvikmyndin hefst árið 2019 þar sem efnahagur heimsins hefur hrunið með matvælum og öðrum mikilvægum efnum af skornum skammti og alræðisríki hefur myndast sem stjórnar öllum þáttum lífsins í gegnum sjónvarp og lögregluríki. Vinsælasti leikjaþátturinn er The Running Man, þar sem glæpamenn neyðast til að lifa af gegn „Stalkers“ sem lifa til að drepa þá. Myndin hefst á því að Ben Richards (Arnold) stýrir þyrluleiðangri til að fylgjast með mataróeirðum í gangi. Honum er skipað af yfirmönnum sínum að skjóta á þá, neita að fá hann sleginn út og hent í fangelsi, í millitíðinni slátruðu þeir fólkinu án hans hjálpar. Ríkisstjórnin kennir Richards um að fjöldamorðin hafi gefið honum nafnið „Slátrarinn frá Bakersfield“. Átján mánuðum síðar brjótast Richards ásamt tveimur vinum William Laughlin (Koto) og Harold Weiss (McIntyre) út af gæsluvarðhaldssvæði sem þeir unnu í. Þeir leggja leið sína í neðanjarðarlestina, undir forystu Mic (Mick Fleetwood). Mic skilgreinir Richards fljótt sem „slátrarann ​​frá Bakersfield“ og neitar að hjálpa honum, en vinur hans sannfærir hann um annað. Þeir vilja að hann taki þátt í andspyrnu, en hann vill frekar fara að búa hjá bróður sínum og fá vinnu. Fljótlega kemst hann að því að bróðir hans hefur verið tekinn í burtu til endurmenntunar og kona að nafni Amber Mendez (Alonso) hefur tekið íbúð hans. Með því að vita hver hann er mun hún ekki hjálpa honum, en hann sannfærir hana, en er handtekin á flugvellinum af löggunni eftir að hún rak hann út. Á meðan á Hlaupandi maðurinn í vandræðum með að finna gott nýtt blóð fyrir eltingamennina til að drepa. Damon Killian (Dawson) þáttarstjórnandi og einn valdamesti maður landsins sér Richards flýja myndefni og getur fengið hann í þáttinn eftir að hann var handtekinn. Richards neitar að spila, Killian hótar að nota vini sína í staðinn fyrir hann, svo hann skrifar undir samninginn. Þú munt elska þann þátt. En fljótlega kemst hann að því að þeir munu líka ganga til liðs við hann og tryggir að Killian viti að hann muni koma aftur. Hlaupararnir byrja að komast í gegnum svæðin og berjast við persónur sem eru eftirminnilegar, Sub-Zero, Buzz Saw og margir aðrir. Að lokum fær Richards til liðs við sig Amber sem grunaði að hann væri settur upp en var gripinn og hent inn í leikinn líka. Saman finna þeir neðanjarðarlestina og leggja leið sína aftur til Killian og gefa honum kveðjusendingu. Hlaupandi maðurinn er önnur af frábærum myndum Arnolds frá níunda áratugnum. Myndin var greinilega að nokkru leyti byggð á samnefndri bók Stephen King. Sumir hafa sagt að bókin sé betri. Ég er viss um að það er það ekki og mér er sama hvort sem er, ég elskaði myndina. Eins og í öllum myndum Arnolds er leikurinn það sem þú gætir búist við með klassískum one liners frá Arnold og meira að segja Ventura fær par inn. En án efa er Richard Dawson afburðamaður í þessari mynd. Þar sem hann var alvöru leikjasýningarstjóri gerði hann auðveldlega skopstælinguna og gat búið til karakter sem var sannarlega kaldrifjaður. Öll myndin sjálf rífur nokkuð á leikjaþáttum og stóri bróðir horfir á þig. Fylgstu með þeim sem eru að grínast og einhverjir gamlir þættir, "hatabátur" meðal annarra. Einnig var leikarinn frábær fyrir utan Arnold, Koto og Alonzo, ekki gleyma prófessor Toru Tanaka, Jim Brown, Ventura og Sven-Ole! Með allri raunveruleikasjónvarpsvitleysunni sem á sér stað passar það næstum betur inn núna, en ég er viss um að frjálshyggjumenn í Hollywood myndu gera það að kvikmynd um "Evil Bush". Nýja DVD-diskurinn var að mestu leyti með lélegum aukahlutum þar sem stalkers voru sá eini sem hægt var að leysa úr. Sumt hvernig ACLU tókst að koma einhverju af þessum kommúnisma inn á DVD diskinn og er hlægilega sorp sem ætti ekki að vera nálægt Arnold mynd af öllum hlutum. Guðlast! Á heildina litið fyrir alla Arnold aðdáendur, sérstaklega við sem ólumst upp við hann á níunda áratugnum, þú mátt ekki missa af þessu. Það er eitt af þeim fyrstu sem ég sá aftur á níunda áratugnum og það er enn frábært enn þann dag í dag. Framúrstefnuheimurinn og húmorinn eru frábær. Í heildina 10 af 10 stjörnum, örugglega ein af hans bestu.