Ég er ekki alveg viss um hvað ég á að gera um þessa mynd, sérstaklega eftir að hafa séð frábæra mynd eins og La Notte. Því miður sá ég þetta á þýsku á Antonioni kvikmyndahátíð í kvikmyndasafninu í Frankfurt, þannig að ég fékk ekki að heyra frábæru rödd Malkovich. Hann á að binda saman fjórar sögur um pör á Ítalíu. Hins vegar, eins góður leikari og hann er, getur Malkovich ekki bjargað þeirri fáránlegustu af þeim fjórum sögum sem hér eru sýndar: konu sem kemur til hans á kaffihúsi við vatnið nálægt búð sem hún á og segir út úr sér hvernig hún drap föður sinn í nágrenninu. Svo fara þau tvö heim, stunda kynlíf og hann fer. Svo virðist sem Antonioni hafi glatað næmleikanum sem hafði verið í fyrri myndum (eins og The Passenger) þegar hann fjallaði um kynlíf og skipt út fyrir bersýnilega nekt. Hversu vitlaus sem söguþráðurinn er, þá inniheldur myndin tvennt sem gerir hana áhorfanlega: augn- og eyrnakonfekt. Leikararnir og leikkonurnar eru allar fallegt fólk og kvikmyndatakan er stórkostleg - atriði í gömlum ítölskum borgum í andstæðu við dálítið í háu fjölbýlishúsi með útsýni yfir borg (minnir á La Notte). Eyrnakonfektið er hins vegar það sem gerir kvikmynd sem vert er að horfa á. U2 og Brian Eno unnu saman að "Your Blue Room" og "Beach Sequence", sem bæði settu stemninguna fullkomlega í myndina. Lögin eru fáanleg á "Passengers: Original Soundtracks 1."