Þetta var aðeins annað ár akademíunnar en þeir voru þegar búnir að kjósa pólitískt - frábær frammistaða Jeanne Eagels í þessum brjálaða snemmbúningi varð að láta sér nægja Óskarsverðlaunin og styttan fór í verstu frammistöðu sem unnið hefur verið - Mary Pickford í COQUETTE . Eina prentunin sem fyrir var var verkprentun án tónlistar eða lokaklippingar, en hvar sem það er sýnt töfrar Eagels og heillar með töfrandi, kraftmiklum flutningi sínum. Hún er svo sannfærandi á vitnabekknum að á meðan við vitum að hún er að ljúga í gegnum tennurnar (við sáum eftir allt saman hana drepa manninn), finnum við í áhorfendum að við, eins og kviðdómararnir, trúum á sakleysi hennar, áður en við náum skyndilega okkur sjálfum. ÞAÐ er FRÁBÆR LEIKUR. Það þarf að gera myndina aðgengilega á myndbandi svo heimurinn geti notið þessarar frábæru frammistöðu aftur. (Einn þögull af Jeanne er til á skjalasafni - MAÐUR, KONA OG SYND - og eina talsmáturinn hennar, ÖFUNDUR, er "týndur", svo þetta er eina skjalið sem við höfum af henni. Hlaupa til að sjá það (þegar það kom fyrst út) af skjalasafninu sem á að sýna í NYC snemma á áttunda áratugnum prentaði Village Voice heilsíðu umsögn og tilbiðja frammistöðu Eagels).