Það er ákveðinn töfra sem ég hef alltaf fundið við að uppgötva hina frábæru (hálf) óþekktu kvikmynd. Þessar uppgötvanir hafa næstum alltaf verið dramatískar kvikmyndir - mín reynsla er sú að óþekkt sci-fi, hasar og hryllingur eru óþekkt af mjög, mjög góðum ástæðum. Ég fann "High Tide" á myndbandi í ruslbúð, blandað inn í óteljandi tugi spóla af mismunandi gæðum. Auðvitað, það er eini staðurinn sem ég myndi finna hana, þar sem hún er enn ekki á DVD. Á meðan ég var að horfa á Judy Davis (sem Lillie) í gegnum þessa mynd var ég einhvern veginn viss um að ég væri að horfa á frábæran ófundinn frammistöðu. Já, ég hafði áður séð Davis í nokkrum litlum hlutum - og einu aðalhlutverki í "A Passage to India". En þó hún hafi verið frábær í fyrrnefndri mynd, þá er "High Tide" allt annað dýr. Síðan ég horfði nýlega á síðari mynd Gillian Armstrong, "Charlotte Gray", var ég mjög meðvitaður um hvers konar leikkona sem heillar hana. Davis líkir miklu meira en Cate Blanchett - bæði í hátt og næmni. Frammistaða Judy Davis er töfrandi, ég get ekki sagt nógu góða hluti um hana. Hún deilir ótrúlegu sambandi á skjánum með ungu Claudiu Karvan (sem Ally), annarri frábærri leikkonu þessarar myndar. Það er mikið drama og rólegt manneskju sem þeir deila saman, smáatriðin sem ég ætla ekki að gefa upp hér (sjáðu það sjálfur!). Það er of margt gott í "High Tide" til að hægt sé að fjalla um það í einni umsögn. Reyndar myndi ég varla kæra mig um það - myndin talar nógu vel fyrir sig. Að lokum vil ég hrósa handritshöfundinum Lauru Jones fyrir frábæra samræður, leikstjóranum Gillian Armstrong fyrir skilning hennar á leikurum og hinum frábæra Russell Boyd fyrir frábæra, vanmetna kvikmyndatöku (vinsamlegast sjáðu verk hans í "Tender Mercies").