Búðu þig undir að hitta Messías þinn - þeir kalla hann Masten Thrust. Sífellt erfiðara er að finna karlkyns fyrirmyndir í oflýstu samfélagi nútímans. Annan hvern dag neyðist sýnileg fyrirsæta til að biðjast grátbrosandi afsökunar á unglegu óráðsíu eða hann dregur sakleysislega nokkra ungmenni drukkna á búgarðinum sínum. Síðasta risaeðlan er sagan af síðustu stóru veiði Masten Thrust, gamals, gráhærðs stórveiðiveiðimanns sem þjónar sem æðsta fyrirmynd. Þrátt fyrir hrörleg einkenni hans og perukennt nef, laðast kvendýrin, þar á meðal Joan Van Ark, að honum eins og Meatloaf er að töfrandi textum. Thrust er opinskátt kynferðislegur og biðst ekki afsökunar á vandaðri lífsstíl sínum, sem felur í sér rauðan klút og einkaþotu með virkum arni. Thrust fer í leiðangur til að finna og veiða síðustu risaeðlu á jörðinni þegar kaldhæðnislegt er, eftir ríkulegt líf, hann er sannarlega síðasta risaeðlan. Þrátt fyrir tilhneigingu hans til að öskra á alla í návist hans, eru starfsmenn hans og vinkonur honum óbilandi tryggð. Hann kann að haga sér eins og hann sé alltaf drukkinn, en gerðu engin mistök, ef hann kallar þig 'Ding Dong' ertu 'Ding Dong'. Ekki til að neita hans eigin ballöðu, lag Thrust hrósar honum og karlmennsku hans blygðunarlaust. Sýnishorn af textum inniheldur: "Fáir menn hafa nokkru sinni gert, það sem hann hefur gert, eða jafnvel dreymt, það sem hann hefur dreymt/Fáir menn hafa jafnvel reynt, það sem hann hefur reynt, flestir menn hafa mistekist, þar sem hann hefur sigrað/Heimurinn geymir ekkert nýtt í vændum fyrir hann, og hlutir sem hræða þig og mig, eru honum bara leiðindi/Fáir menn hafa nokkru sinni búið, þar sem hann hefur búið, eða jafnvel gengið, þar sem hann hefur gengið.“ Jafnvel BMTG bannaði listamaðurinn Clay Aiken gæti spenntu út þessa texta og verða rjúpnasparkandi vél. Thrust og áhöfn hans vísindamanna festir sig í „Polar Borer“ með smáhjólahjálma, þó Thrust veitir sér þann munað sem rauða klútinn um hálsinn er. Risastór mannfyllt borvél biti grefur sig í gegnum jörðina og ísinn til að koma út í lón. Risaeðlur úr lofti og landi koma fljótlega niður á vísindamennina og neyða Thrust og áhöfnina til að hlaupa fyrir líf sitt. Eftir að hafa sloppið naumlega úr hleðslu risaeðlu, leggur Masten sig til baka og sprengir út hjartanlega hlátur, ekki svo mikið til að fagna lífinu heldur til að viðurkenna að „leikurinn er í gangi“. Skömmu síðar kemur það fáum á óvart að við sjáum nokkra örlítið krókinn yfir hellisbúa kíkja á gesti sína. Thrust, sem er ekki sáttur við einfaldlega að drepa risaeðlu, ákveður síðan að gera það að hlutverki sínu að pakka hellinum breiðan. Í gegnum myndina stangast hinn eini T-Rex í bága við þá trú að risaeðlur hafi heila á stærð við hnetu. Þrátt fyrir gríðarlega stærð sína getur T-Rex á staðnum skroppið upp við hliðina á fórnarlömbum sínum nánast óséður. Með því að koma á óvart, rústar T-Rex einfaldlega einn eða tvo vísindamann og rænir tjaldstæðið. Öðru hvoru sést Thrust uppblásinn og kátur í andlitinu öskra á einhvern, skjóta á eitthvað eða daðra við frumstæðan J-Lo á karlmannslegan hátt. Thrust er eins og James Tiberius Kirk, ekki aðeins í ástfíkn sinni, heldur líka þegar hann kemur. að búa til flókin vopn með takmörkuðum náttúruauðlindum á stuttum tíma. Thrust og áhafnarmeðlimir sem eftir eru smíða mjög nákvæma skothríð sem kastar stóru steini í höfuðkúpu hins slæglega T-Rex. Eftir að hafa áttað sig á því að jafnvel hann, Masten Thrust, getur ekki toppað þessa viðbót við bikarmálið sitt, ákveður Thrust að vera í forsögulegu umhverfi sínu. Sífellt minnkandi áhöfn yfirgefur Thrust til að lifa út dagana með sinni yndislegu, þó dálítið leiknu, helliskonu sinni og kynna hana fyrir persónulegu safni hans af kynsjúkdómum. Þetta er aðeins stutt yfirlit yfir kvikmynd sem er svo flókin og rík af BMTG-hefð að það þarf nokkra áhorf til að meðtaka boðskap hennar og átta sig á því að Masten Thrust er svarið. Blaðamannafundurinn, heill með öskrandi Thrust, muldra blaðamenn, og kynning á hinni miklu Bunta, er klassísk stund. Leitaðu líka að líki, sem líkist látnum Ricky Schroeder, liggjandi á einhverjum trjástokkum, og öflugustu notkun þess sem er kallaður „Ding-Dong“ í kvikmyndasögunni.