Frönsk framleiðsla þar sem leiðandi kvikmyndaleikstjórum frá 11 löndum var boðið að búa til 11 mínútna stuttmyndir sem miðla hugleiðingum sínum um atburði 11. september. Kvikmyndaþættirnir eru mjög mismunandi að innihaldi og gæðum. Tvennt vísar til þátttöku Bandaríkjanna í hryðjuverkum (í Chile gegn Allende, sem lést 11. september 1973, lýst í þættinum af breska leikstjóranum Ken Loach; og í Palestínu af Ísraelsmönnum með stuðningi Bandaríkjanna, sýndur í þætti egypska leikstjórans Youssef Chahine. ). Tveir til viðbótar minnast annarra eyðileggjandi atburða (sjálfsmorðssprengjuárás Palestínumanna í Tel Aviv, skotin af ísraelska leikstjóranum Amos Gitan; „heilagt stríð“ Japana gegn vesturlöndum í seinni heimstyrjöldinni, af Shohei Imamura). Íroníur eru margar í mörgum sögum. Skuggar sem myrkva íbúð syrgjandi gamla manns í New York borg hverfa skyndilega þegar World Trade-turninn sjónauki til jarðar í verki Sean Penn og vekur manninum augnabliksgleði. En í þessu skæra ljósi getur hann loksins séð að konan hans er í raun farin. Í kvikmynd Mira Nair, sem byggð er á raunverulegu atviki, er týndur ungur maður, einnig í New York borg, sonur pakistönskrar fjölskyldu, fyrst talinn vera flóttamaður hryðjuverkamaður, en síðar sannar hann fyrir hetju sem fórnaði sjálfum sér við að reyna að bjargaðu öðrum í turnunum. Það eru áhrifamikil augnablik í punktinum. Loach lætur útlægan Chileskan mann sinn vitna í St. Augustine, þess efnis að von sé byggð upp af reiði og hugrekki: reiði yfir því hvernig hlutirnir eru, hugrekki til að breyta þeim. Imamura segir okkur að það sé ekkert til sem heitir heilagt stríð. Samira Makhmalbaf sýnir kennara með mjög ungum afgönskum skólabörnum sínum, í útlegð í Íran, að reyna að segja þeim frá atburðunum sem hafa gerst í New York. En þeir eru skiljanlega hrifnari af stórviðburði í flóttamannabúðum þeirra, þar sem tveir menn hafa fallið í djúpan brunn, annar drepinn, hinn fótbrotinn. Þetta er skiljanlegur harmleikur á stórum skala fyrir 6 ára börn. Idrissa Ouedraogo, frá Búrkína Fasó, býr til drama þar sem sonur veikrar konu kemur auga á Osama bin Laden í þorpinu þeirra og safnar félögum sínum til að hjálpa til við að handtaka hryðjuverkamanninn á flótta, til að fá 25 milljón Bandaríkjadala verðlaun. Hann segir vinum sínum að láta ekki fullorðna fólkið vita af áætlunum sínum, því eldra fólkið myndi bara sóa peningunum í bíla og sígarettur, á meðan hann ætlar að hjálpa móður sinni og öðrum sem eru veikir og snauðir. Þetta er mexíkóski leikstjórinn Alejandro Gonzalez Inarritu (framleiðandi "Amores Perros") sem sér um lang kraftmesta og hryllilegasta þáttinn, einn sem að mestu leyti sýnir aðeins myrkvaðan skjá með hljóðbandslykkjum af söng og röddum og einstaka dúndrandi hljóðum. Stuttir sjónrænir blikar leyfa okkur smám saman að sjá lík falla af háum hæðum turnanna og það rennur upp fyrir okkur að dynkarnir eru þessir líkir sem berja til jarðar. Röðinni lýkur með glæsilegri hljómsveitartónlist og kyrrmynd, sem ber setningu sem fyrst er sýnd eingöngu á arabísku, síðan með þýðingu bætt við: "Leiðir ljós Guðs okkur eða blindar okkur?" (Á ýmsum tungumálum með enskum texta) Einkunn: 8/10 (B+). (Séð 31.10.04). Ef þú vilt lesa fleiri umsagnir mínar, sendu mér skilaboð til að fá leiðbeiningar á vefsíðurnar mínar.