Mig langar að byrja á því að segja að ég er EKKI anime aðdáandi (með nokkrum athyglisverðum undantekningum), og ég hef almennt lítið álit á svokölluðum otakus, þar sem þeir eru svo ástfangnir af sinni sérstöku teiknimyndagerð að þeir merkja allar kvikmyndir með oddhvassar og stóreygðar persónur í aðalhlutverki sem listaverk án þess þó að huga að öðrum mikilvægari þáttum, eins og söguþræðinum. Og engin anime mynd táknar betur þessa skiptingu milli otakus og fólks með raunverulegan smekk en þetta glæsilega rusl, Fatal Fury: the Motion Picture. Eins og sést með gleraugum, vitlausum augum otaku, er lítið að finna í Fatal Fury - það er nóg af sérkennilegum japönskum húmor, einvígjum á mann, nokkur "dramatísk" augnablik og allt er fallega teiknað. . En allir aðrir verða slökktir á klisjukenndum, fyrirsjáanlegum söguþræði með klisjukenndum, fyrirsjáanlegum persónum, sem nær hámarki í klisjukenndum, fyrirsjáanlegum endi. Ástarsenurnar eru bráðfyndnar - atriðið þar sem Sulia „læknar“ Terry er augljóslega ætlað að vera ljúft augnablik, en það er nánast ómögulegt að ekki verði kastað út í svimandi hlátur vegna hreinnar fáránleika þess. Og auðvitað er Fatal Fury ekki án skylduteiknimyndarinnar T&A - þetta er ókeypis frá hinni risastóru Mai Shiranui. Og þar sem Fatal Fury ER byggð á samnefndri tölvuleikjaseríu (oh boy), þá erum við meðhöndluð með fjölda tilgangslausra myndaþátta af vinsælum persónum sem hafa litla sem enga þýðingu fyrir söguþráðinn (þær ganga í gegnum öll vandræði við að kynna Kim snemma, aðeins til að hann myndi hverfa algerlega úr myndinni eftir þann tímapunkt). Þetta klúður kvikmyndar nær hámarki með óviljandi farsalegum lokabardaga, þar sem allar aðalpersónurnar taka þátt í hinum alvalda aðalillmenni í bardaga á móti einum. Það er eitthvað sem hefur alltaf skemmt mér... jafnvel þegar bardagar í animes ERU EKKI að eiga sér stað í mótum, gerast þeir alltaf eins og þeir væru, burtséð frá því að það meikar engan sens! Otakus er alltaf að tala um hvernig ætti að meðhöndla anime kvikmyndir sem KVIKMYNDIR í stað þess að vera eingöngu teiknimyndir, og truflandi hluti af þessu sama fólki elskar Fatal Fury. Svo hefði Fatal Fury verið gott ef þetta væri ekki anime? Svarið er eindregið "nei" - allur sjarmi þessarar myndar, það litla sem til er, býr í raunverulegum teikningum. Hefði Fatal Fury ekki verið anime, hefði það verið verðugt þáttur af Mystery Science Theatre 3000, ef þátturinn væri enn í loftinu. Það er lykillinn - þetta er ekkert annað en hlægilega léleg B-mynd í gervi anime-epíu. Ef þú ert aðdáandi kvikmynda sem eru svo slæmar að þær eru í raun skemmtilegar skaltu íhuga að leigja Fatal Fury (eða ná henni á Sci-Fi rásinni), þar sem hún er örugglega ein af þeim. Ef þú ert otaku, vinsamlegast VAKNAÐU og áttaðu þig á því að um 90% af efninu sem þú ert að horfa á er rusl. Eins og fyrir alla aðra, keyptu Dreamcast og Fatal Fury: Mark of the Wolves, en ekki einu sinni íhugaðu að sjá þessa mynd.