Elmer Fudd hlær á meðan hann liggur í hægindastólnum sínum og les teiknimyndasöguna sína, hundurinn hans sefur þægilega nálægt arninum. Allt er friðsælt þar til fló kemur skoppandi hjá. (Flóin er klædd í búning af bóndagerð með stórum sómberó og er með tösku með nafninu „A. Flea“ á.) Hann tekur fram sjónaukann sinn og kemur auga á hundinn. (Við sjáum stórt skot af rassinum á hundinum og flóið flautar af spenningi, öskrar „T- Bone!“ Hann syngur svo: „Það er matur handan við hornið; það er matur handan við hornið!“) Það setur söguþráðinn í þetta upp. sæt-en-viðbjóðsleg fló að kvelja greyið hundinn. Músarinn er fyndinn þegar hann bregst við flóinu. Teikningarnar af risastórum tönnum hans sem chomping rétt við hlið flóa á flótta eru sniðugar og tal hundsins fékk mig til að hlæja upphátt nokkrum sinnum. Þetta gæti verið fyndnasta hund sem ég hef séð í teiknimynd! Aumingja kúturinn, með hótun um að þurfa að fara í bað, að bregðast EKKI við þegar heimska flóin veldur honum sársauka. Það er næstum sársaukafullt að fylgjast með því þegar flóinn notar töfra, hamra og þess háttar á hundinn. Hann setur eldsprengjur í bakið á hundinum. Það er grimmt!