Í fyrsta lagi er allt handritið að mestu leyti spuna, sem bætir við þá frábæru blekkingu að það sem við erum að horfa á sé raunveruleg heimildarmynd. Í öðru lagi voru leikararnir sem Watkins réði markvisst valdir til að tákna raunverulegt pólitískt bandalag þeirra og bakgrunn. Hipparnir sem sýndir eru eru raunverulegir hippar, embættismenn (þó ekki endilega í ríkisstjórninni sjálfum) eru að minnsta kosti í raun og veru góðir íhaldsmenn innan kerfisins, og nokkrar af löggunum eru raunverulegir lögreglumenn. Samskipti þessara leikara, miðað við textafrelsið sem Watkins úthlutar, koma að lokum í ofbeldisfullan haus þar sem jafnvel Watkins sjálfur er sannfærður um að leikari hafi í raun verið skotinn. (Við heyrum hann öskra „Cut! Cut!“ í bakgrunni.) ÓTRÚLEGA kvikmynd þó bandarískir gagnrýnendur hafi verið frekar harðir í dómum sínum, einn sagði reyndar frá því að þetta væri „móðgandi“ mynd sem hún hafði séð. Þetta er ekki alveg óvænt þar sem afhjúpun þessa kúgandi kommúnistalíka hugarfars Ameríku á þessu tímum myndi vissulega skrölta í sumum búrum. Þessi gerviheimildarmynd krefst svo sannarlega opins huga, en ef þú ert alvarlega að leita að ákaflega nákvæmri lýsingu á menningu sjöunda áratugarins, þá væri þetta Kvikmyndin til að horfa á.