Ég sá þessa mynd einu sinni fyrir löngu síðan, og ég hef enga löngun til að sjá hana nokkurn tíma aftur. Þessi mynd fjallar um Preston Waters, harðheppna unglinginn, sem alltaf virðist gleymast af fjölskyldu sinni og sem virðist alltaf vera lágvaxinn á reiðufé. Allt þetta breytist þegar bankaræningi keyrir yfir hjól Preston og gefur honum óútfyllta ávísun í skaðabætur. Preston notar ávísunina til að taka eina milljón dollara út úr bankanum (kaldhæðnislega tilheyra peningarnir bankaræningjans sem gaf honum ávísunina). Preston kaupir síðan höfðingjasetur og segir að hann sé að vinna sem aðstoðarmaður dularfulls og auðugs bakhjarla að nafni Mr. Macintosh (nefndur eftir tölvunni hans). Eftir það verður hann bara brjálaður með peningana. Á pappírnum hljómar þetta eins og frábær hugmynd. Hins vegar, á skjánum, er þetta ein tómasta mynd sem ég hef séð. Fyrir það fyrsta er það of ótrúlegt. Ég veit að sumir hlutar myndarinnar áttu að vera ótrúlegir, en ég dreg línuna við að tólf ára strákur fari út með þrítugri konu og sé settur yfir lítil auðæfi ímyndaðrar manneskju. Einnig var þetta grunn mynd með slakan leik, fyrirsjáanlega söguþræði og persónur sem eru síður en svo eftirminnilegar. Persónurnar voru ýmist cheesy, yfir höfuð, pirrandi eða vanþróaðar. En "Juice" var skemmtileg persóna. Ef þú ert að leita að góðri kvikmynd til að horfa á með fjölskyldunni skaltu sleppa þessari.