Ég hef alltaf haft gaman af tónlist Frank Sinatra og nýlega skrifaði ég kennslurit um ævisögu hans. Ég hef verið heillaður af lífi og goðsögn Ol' Blue Eyes. Hins vegar hef ég aldrei séð neina af myndunum hans. Svo ég vildi sjá hvort leikur hans væri jafn frábær og söngurinn. Jæja...það var það! Mér blöskraði frammistaða hans í þessari mynd! Hann vinnur virkilega frábært starf sem endurheimtandi heróínfíkill Frankie Machine, sem er að reyna að koma lífi sínu saman á ný og fara í prufur sem trommuleikari fyrir hljómsveit á staðnum. Leikstjórn Otto Preminger er líka frábær. Ég hef ekki séð neina af öðrum myndum hans. Ég las ævisögu hans á IMDB. Hann virðist vera einn af þessum leikstjórum sem var mjög misskilinn og fólk hafði misvísandi hugsanir um hann. Virðist vera sú tegund sem höfðar mest til sértrúarsöfnuða. Ég hef ekki séð nóg af myndunum hans til að vita með vissu hvort hann sé virkilega snillingur, en núna er ég forvitinn. Mig langar að sjá meira af myndunum hans, því miðað við tilraun hans með "Maðurinn með gullna arminn" hefur þessi gaur hæfileika. Ég elskaði líka tónlistina fyrir þessa mynd. Tónleikurinn inniheldur svo sannarlega tónlist sem ég mun muna ef ég heyri hana einhvern tímann aftur. Það er þegar þú veist að þú ert með frábært stig. Aukasýningin er líka fín, þar á meðal Darren McGavin sem fíkniefnaneytandi á staðnum, Eleanor Parker sem hjólastólbundin eiginkona Frankie og Kim Novak sem elskhugi hans. Það er áhugavert að sjá hvernig kvikmyndagerðarmenn tóku á viðfangsefni fíkniefnaneyslu, öfugt við nútímatilraunir í kvikmyndum eins og "Trainspotting" og "Requiem for a Dream." Árið 1955 olli bara deilum að nefna orðið „fíkniefni“ og ef þú horfir á myndina héldu þau efninu á mjög næðislegu stigi. Það er aðeins eitt atriði þar sem Frankie er í raun að fá heróín sprautað í handlegginn á sér og þeir sýndu nærmynd af viðbrögðum andlits hans frekar en að sýna nálina stinga myndrænt í æð hans. En það kom skilaboðum sínum til skila án þess að láta það líða útvatnað. Í kraftmiklu drama eins og þessu, með kraftmiklum flutningi og leikstjórn eins og þessari, þarf ekki grafískar lýsingar á eiturlyfjaneyslu til að halda áhorfendum forvitnum. "Maðurinn með gullna arminn" er dramatísk gimsteinn sem allir kvikmyndaáhugamenn ættu að skoða. Þetta er í raun ótrúlegt verk! Einkunn mín: 8 (af 10)