Eftirfarandi "gagnrýni" er einn af rangri hlið laganna, sem þýðir tvennt: Þú munt ekkert heyra nema lof frá mér og ekki láta blekkjast af einkunninni minni. Ég gæti líka sagt þér að þessi umsögn inniheldur enga spoilera, en tæknilega séð ... það er lygi. Jæja, ... Skrúfaðu umsögnina. Ég ætla bara að röfla aðeins. Það er langt síðan ég skemmti mér svona vel við svona slæma mynd. Og ef þú getur ekki notið þessa algjöru kjaftæðis, þá hefurðu einfaldlega engan húmor. Í fyrsta lagi átti að taka þessa mynd alvarlega og það er aðalatriðið þar sem gamanið kemur frá. Sagan? Sonur læknis er banvænn. Pabbi-læknir ákveður að hjartaígræðsla hljóti að vera eina leiðin til að bjarga syni hans. Svo, í sönnum vitlausum læknisstíl, ákveður hann að hjarta górillunnar muni gera gæfumuninn. Auðvitað er górillu-hjartað "allt of öflugt fyrir mann", svo sonny-boy breytist í þennan viðbjóðslega Ape-Man sem losnar strax og fer í dráps- og nauðgunargleði (því það er einfaldlega það sem sérhver horndýr myndi gera , er það ekki?). Förðun Ape-Man okkar er bráðfyndin. Það er einfaldlega engin önnur leið til að orða það: Andlit strákanna lítur út eins og frekja! Ég er að tala um mannasaur hérna, hinn gegnheilbrúna tegund! Falleg! Glæðið í þessari mynd er líka dásamlegt: Fyrir utan raunverulegt myndefni af opinni hjartaaðgerð, höfum við líka ótrúlega fölsuð (en frekar viðbjóðsleg) blóð- og glóðáhrif: hálshögg, augnstungur, hálsrífur, hársvörð á höfuðkúpu einhvers,... Það er fyndið og í raun alveg óskiljanlegt hvers vegna NIGHT OF THE BLOODY APES komst einhvern tíma á hinn alræmda breska Video-Nasties lista, því allt það viðbjóðslega sem lýst er í þessari mynd er einfaldlega of fáránlegt til að vera hægt að tekið alvarlega. Ó, og það er bara einn blóðugur api sem hleypur um í henni líka, við the vegur. Það er því óþarfi að taka fram að LA HORRIPILANTE BESTIA HUMANA er miklu nákvæmari titill á þessari skelfilegu og sannfærandi sögu um vísindi sem hafa farið hræðilega úrskeiðis. Þegar ekki er reynt að hneyksla með illa sviðsettum blóðugum ofbeldisverkum eða tilviljunarkenndum lýsingum á nekt kvenna, þá tekst þessari mynd. að vera mjög skemmtilegur með hráefni eins og vitlausum samræðum, ódýrum pappasettum, söguþræði heimsku og ótrúlega lélegum leik. Bara nokkur tilviljunarkennd dæmi, kannski? Um leikmyndirnar: Það er greinilega hægt að sjá að leikmyndahönnuðirnir notuðu bara sömu veggina, hurðirnar, gluggana (o.s.frv.) aftur og aftur til að smíða ýmis innri sett (t.d.: Önnur hlið sjúkrastofunnar - gluggahliðin - þar sem meðvitundarlausa glímustelpan liggur, lítur grunsamlega út eins og gluggahliðin á kjallara-rannsóknarstofunni þaðan sem Ape-Man sleppur; Leikmyndahönnuðirnir tóku líka einn af hliðarrúðunum af rannsóknarstofunni, gerðu hann aðeins stærri og réttlátan sett það í fundarherbergi sjúkrahússins; Allir veggir í hvaða byggingu sem er eru eins gráir;...). Svo er það umgjörð garðsins. Greinilega tekin í stúdíói, þú getur séð (við nokkrum sinnum) að grasið er laust. Alltaf þegar einhver barátta/barátta/nauðgun er í gangi, þá færist grasið bara og stokkast og þú getur séð gráu steypuna af vinnustofugólfinu undir því. Bara nokkrar tilviljanakenndar línur sem koma út úr munni leikaranna: -- Á ráðstefnunni -herbergi þar sem allir læknarnir eru að rökræða hvarf meðvitundarlausrar glímustúlku (hvarf sem myndi auðvitað þýða slæma umfjöllun fyrir spítalann), segir pabbi-læknir skynsamlega: "Við finnum okkur í erfiðri stöðu".-- Meðan á því stendur. Sama umræða segir samstarfsmaður-læknir snjallt "Svefngengill! Allir svefngengir standa upp.", gefur hér með trausta afsökun fyrir hvarfi meðvitundarlausrar glímustúlku.-- Eftir rannsóknarlögreglumanninn okkar, í gegnum ótrúlegt ferli eigin rökrænna frádráttar, ályktar hann. og segir yfirmanni sínum að morðinginn hljóti að vera hálfur maður/hálf skepna, yfirmaður hans svarar að það sé fáránlegt og bætir við línunni „Það er líklegra að seint, meira og meira, hafir þú horft á margar af þessum myndum í sjónvarpinu þínu. skelfing"... Sannarlega ein besta lína myndarinnar. Aðrar uppsprettur hláturs: -- Atriðin tvö voru Daddy-Doctor og Igor-líkur aðstoðarmaður hans rændu górillu úr dýragarðinum og Unconscious Wrestling Girl frá spítalanum - þessar vel ígrunduð mannrán eru eins og að taka nammi frá barni.-- Pabbi-læknir talar mikið við Guð, er það ekki?-- Sonny-boy kallar pabba-lækni "Papa" oftar en einu sinni.- - Gömul kona öskrar „Aaargh!!! Dáinn maður! Dáinn maður! Dáinn maður!! DAUÐUR MAÐUR!!!".-- Söguþráðurinn stoppar reglulega til að velta sér upp úr senum af glímu kvenna, bara til að halda áfram aftur og gera ekkert með það hugtak. Jú, Daddy-Doctor kemur í stað górilluhjarta Sonny-Boy í annað sinn með frá Unconscious Wrestling Girl, en finnst þér eitthvað stórkostlegt gerast eftir það? Eins og Ape-Turd-Man að stækka brjóst eða eitthvað, að reyna að nauðga karlmönnum í þetta skiptið? Leiðandi lifandi glímufegurð okkar (Norma Lazareno) fer ekki einu sinni í a hápunktsglímukeppni með Ape-Turd-Man nálægt lokahófi myndarinnar... En Ape-Turd-Man byrjar að sýna móðurást undir lokin... næstum (og ég segi "næstum") í sönnum KING KONG-stíl (þ.e. efst á byggingu og fólk á jörðinni sem bendir og öskrar). Allt í lagi, ég held að það sé nóg núna. Ég greip inn meira en tvö sentin mín hér. Rational Rating Vomitron fyrir þetta sleipur stykki af fyndið drek: 2/10. Einkunn Vomitron From the Wrong Side of the Tracks: 8/10. Farðu að sjá þessa mynd, gott fólk. Hún er vel þess virði!