Sannkallað meistaraverk eftir Sorrentino og Tony Servillo sýnir óvenjulega leikhæfileika sína sem hin svölu, dularfulla Titta. Enn eitt dæmið um kvikmynd sem hversdagsleikinn fær ekki aðgang, þar sem hágötubíókeðjurnar eru fullar af bulli sem fjármagnað er frá Hollywood. Sem betur fer bý ég í stórborginni og meðal þeirra fáu forréttinda sem njóta þess vals sem listahúsabíóið býður upp á. Ég fagna deginum þegar fjárfestingar í kvikmyndahúsum verða sendar í sérsniðnar kvikmyndasýningar sem leyfa fjöldanum að velja og fjarri því að setja saman smápeningaborða! Mynd ársins hjá mér hingað til og já ég hef séð nokkrar....