Kathleen Beller, sem er með auga í framhaldsskóla, er barin með öðrum í upphafssenum þessarar sjónvarpsmyndar. Myndin fjallar síðan um nokkra daga fyrir nauðgunina, þar sem Beller varð fyrir áreitni af ókunnugum manni. Beller og Scott Colomby og besti vinur hennar Robin Mattson og Dennis Quaid eru snemma að hittast. Áhyggjufullir foreldrar Beller, afslappaðir Tony Bill og skælbrosandi Blythe Danner, bíða heima með höndunum og svo framvegis. Strax fer áttunda áratugurinn inn í dag þegar ungu pörin ræða rómantíkina og ástina í "Three Days of the Condor." Beller, áhugaljósmyndari, byrjar að stinga ógnandi nótum í skápinn hennar í skólanum. Kvikmyndaframleiðendurnir gefa okkur skynsamlega helling af grunuðum: nýja kærasta Beller, kærasta Mattson, pabba Beller, fyrrverandi kærasta Beller, og hvað með þennan of vingjarnlega ljósmyndakennara sem vill að Beller sé aðeins kynþokkafyllri í sjálfsmyndum sínum? Ég vissi hver nauðgarinn var vegna þess að kvikmyndakassinn í Worldvision Video fyrirtækinu er með mynd af árásinni á bakhliðinni, sem eyðileggur alla spennu í því sambandi. Án þess að gefa upp hver árásarmaðurinn er byrjar Beller að fá áreitandi símtöl og er að lokum nauðgað. Kvikmyndin heldur suður á bóginn þegar hún gerir eins og Nancy Drew og setur leynilega upp tímatökumyndavél til að ná gaurnum að elta annan nemanda. Að lokum taka kvikmyndaframleiðendurnir á blað frásögn Beller um skort á skilningi fórnarlamba nauðgana á þeim tíma og aldur. Spennan hér er mjög raunveruleg, án þess að fara yfir hámarks ógnvekjandi kvikmyndaefni. Beller er mjög góð og fylgist með sviðsmynd hennar og Mattson í yfirgefnu leikhúsi - báðir standa sig frábærlega. Kvikmyndin er full af kunnuglegum andlitum, þar á meðal Ellen Travolta í litlu hlutverki, og allir eru fagmenn. Þetta var gert árið 1978 og það sést. Ég er viss um að enginn hafði hugmynd um að þetta yrði endurskoðað árið 2001 af of gagnrýnum hryllingsmyndaunnanda sem þarf að fara að sofa og vakna snemma á morgnana, en sum viðhorfin hér eru vandræðaleg. Kennarinn sem segir Beller að vera kynþokkafullur er aldrei látinn útskýra hvað hann hafði í huga. Nú á dögum, ef einhver menntaskólakennari hefði sagt það, þá hefði ÞAÐ verið gerð fyrir sjónvarpsmynd ein og sér. Eftir að Beller er nauðgað er nauðgarinn enn hluti af lífi hennar, þar sem heimildir eru gefnar út, bla, bla, bla. Það er kannski ekki mál vegna þess að Beller er ekki mey og getur ekki sannað að henni hafi verið nauðgað af þeim sem hún sagði. Mörg þessara vandamála hafa verið tekin fyrir með nútímatækni og löggæslustarfi, en þessi mynd gaf augljóslega tækifæri til að bæta við umbótaumræðuna. Nauðgun er ofbeldisverk sem hefur ekki horfið, en tilraunir í dag til að ná árásarmönnum eru mílum á undan fyrir tuttugu og fjórum árum síðan. Vandamálið er að andstæðingur nauðgunarhornsins finnst gripið til, eins og eftiráhugsun. Þar áður höfum við þéttan lítinn spennu sem hefur raunverulega heiðarlega persónugerð Guðs. Eftir nauðgunina breytist allt, kvikmyndalega og ekki til hins betra. Ég man eftir Beller frá áttunda og níunda áratugnum (og hver gæti sleppt því að sýna hlutverk í "The Betsy"), en hún hefur ekki gert neitt í næstum tíu ár. Þetta er synd, þar sem hún var mjög góð leið aftur þá. Ég mun mæla með "Are You in the House Alone?!" byggt á leiklistinni einni saman, með tregðu kolli til að minnsta kosti fyrstu tveimur þriðju hlutum myndarinnar. Ef þú vilt endurupplifa áttunda áratuginn sem er gerður fyrir líf í framhaldsskóla í sjónvarpi, þá er þetta þinn bolli af Tab. Þetta er ómetið en inniheldur líkamlegt ofbeldi, sumt kynferðisofbeldi og sumar aðstæður fyrir fullorðna.