Söguþráðurinn fyrir kvikmynd eins og þessa er uppljóstrun. Hvernig geturðu farið úrskeiðis með samkynhneigða söguþráð og alla liti og tónlist Indlands - saga eins og þessi skrifar sig sjálf. Ég mun horfa á flest allt, en þetta var ekki hægt að horfa á. Það sorglega er að hvíta fólkið er litríkast í myndinni. Vanessa var uppþot með munninn eins og sjómaður og Jack var frábært augnkonfekt, en allir aðrir voru svo leiðinlegir. Saeed Jeffrey, sem var einstakur í My Beautiful Landrette, gerði það sem hann gat en sagan var svo leiðinleg. Bjargráðið var í raun bakgrunnstónlistin, sem gerði það að verkum að það var allt í lagi að hlæja að myndinni, í stað þess að vera með myndinni, eða alls ekki. Það eru margar aðrar betri hommamyndir, þjóðernismyndir, bara venjulegar kvikmyndir. Ég gef mörgum lággjaldamyndum brautargengi, en þetta hefði ekki átt að vera búið til, eða hefði átt að vera gert af einhverjum öðrum.