Þú verður bara að elska opnunaratriði eins og í "Sjö konur fyrir Satan" Í innganginum er nakin stúlka á hlaupum í gegnum skóginn, elt af veiðihundi og illkynja náungi á hesti, þar til hún dettur fram af kletti og klýfur höfuðið upp á stein. Svo minnkar myndavélin andlitið á gaurnum og við tökum eftir því hvernig hann situr einfaldlega fyrir aftan skrifborð á meðan ritari hans bíður eftir að hann skrifa undir pappíra. „Ó, fyrirgefðu, ég var týndur í hugsunum mínum“ segir hann síðan! Sæll, ég hef rekist á enn eina algjörlega brjálaða mynd. Jafnvel þó þú skiljir a.m.k. frönsku og lítur á upprunalega titilinn, þá veistu strax að "Sjö konur fyrir Satan" hefur ekkert með Satan eða helgisiðafórnir að gera, heldur snýst það einfaldlega um skrautlegar flóttaleiðir öfugsnúinn og andlega óstöðugur talning um helgina hans í sveitinni. Þetta er í raun enn eitt ógeðslegt tilbrigði við klassíska tímamótið „Hættulegasti leikurinn“ um truflandi áhugamál brjálæðingsins að veiða fólk helst heitar naktar ungar - í skóginum fyrir íþróttir. Í raun er þetta meira en bara tilbrigði við klassíkina frá 1932, þar sem rithöfundurinn/leikstjórinn/leikarinn Michel Lemoine hafði þá tilgerð að tengja söguhetju sína beint við hinn goðsagnakennda illmenni Leslie Banks í "The Most Dangerous Game". Talið er að Zaroff greifi sé upprunalega sonur Zaroff greifa en hann skipti einkaeyju sinni fyrir afskekktu frönsku sveitina. Hann hefur heldur ekki efni á að vera atvinnulaus lengur, svo hann er skrifstofumaður frá mánudegi til föstudags og brjálæðislegur morðingi um helgina. Zaroff er ósvikinn furðumaður sem ofsjónir yfir því að dansa við látna konu en keyrir bílinn sinn yfir þá sem eru lifandi. Butler hans hét einu sinni að koma í veg fyrir að Zaroff-hjónin myndu drepa, en hann er augljóslega að vinna ömurlega vinnu. Það er engin dýpt í handritinu og uppbyggingin tekur svo sannarlega ekki eftir spennu eða óheillvænlegu andrúmslofti. Í rauninni er það eina gagnlega sem hægt er að gera á meðan á þessari mynd stendur að telja stelpurnar sem eru lokkaðar í blekkingargildru Zaroffs og vona að þær nái sjö fljótt. Helmingur myndarinnar er tilgangslaust og leiðinlegt upptökuefni, eins og of langur erótískur dansleikur þar sem stytta breytist á óútskýranlegan hátt í vöðvastæltan svartan gaur (???), og hinn helmingurinn er til af geðþekku sleni sem á endanum verður líka þreytandi þótt allar stelpurnar líta hrífandi út. Ég hef á tilfinningunni að það hafi verið ætlun Michel Lemoine að líkja eftir vini sínum Jean Rollin og búa til ógeðfellda kynlífsspennumynd. "Seven Women for Satan" er frönsk framleiðsla, svo óhjákvæmilega leikur hún einnig Jess Franco, venjulegur Howard Vernon ("The Awful Dr. Orloff", "Zombie Lake"). Lemoine sjálfur hefur vissulega útlit brjálaðs morðingja, en ekki hæfileika til að sýna einn.