Hugsanlega góð hugmynd verður algjörlega svikin af slöku handriti sem kastar öllum trúverðugleika út um gluggann og skilur leikarana eftir mjög lítið að vinna með. Roth hylur það eins vel og hann getur með því að vera allur munnur; Hurt býr við um það bil jafn mikla ógn og dúnkenndan kanína og Stamp virðist ekki geta ákveðið hvort hann sé að leika fyrrverandi London-krók eða eitthvað toff beint af leikvellinum hjá Eton. Hvað varðar fátæka Lauru del Sol þá gerir hún það sem hún getur en persóna hennar er ekki meira en hugmynd allra Norður-Evrópumanna um hina staðalímynda latínukonu sem er öll með kjaftæði og heitt geðslag. Ef þú ert aðdáandi einhvers af aðalleikurunum skaltu ekki gera sjálfum þér vonbrigðum eða blekkja sjálfan þig (eins og mig grunar að margir hinna gagnrýnenda hér hafi gert). Horfðu á það fyrir alla muni en vertu gagnrýninn; þú veist að þessir krakkar geta gert betur.