Ég elska að sjá kvenkyns söguhetju, í þessari mynd hét hún Rose. Rose dró fram margar áhugaverðar spurningar í lífsfyllingarferð sinni. Er hægt að ná friði og innri uppfyllingu með ytri leiðum? Kennir samfélag okkar þetta? Getur maður verið fórnarlamb minningar sem getur leitt til þess að verða fórnarlamb annarra? Ber maður ábyrgð á því að vera afurð umhverfisins? Að hve miklu leyti getur maður stjórnað eða tekið stjórn á umhverfi sínu? Hvernig er "dæmigerður" maður eins eða öðruvísi en Rose? Að lokum, myndi niðurstaðan eða sagan breytast ef hún væri frá öðru landi eins og Frakklandi eða Ítalíu? Ég elskaði að þessi mynd vakti allar þessar spurningar hjá mér, á meðan hún skemmti, örvaði og hélt mér til enda! Í hvert skipti sem ég hef horft á hana hef ég lært meira um myndina og sjálfan mig.