Svo, þegar Herbie kom fyrst fram, var ég fullkomlega ánægður með að horfa á Dean Jones krúsa burt. Mig langaði bara að skemmta mér í nokkra klukkutíma og borða of smurt popp. Nú, því miður, hef ég væntingar um hrífandi/dásamlega sögu þegar ég horfi á kvikmynd, ef ég er ekki á einhvers konar lyfjum. Og þetta er enn ein góð mynd fyrir lyfjafræðinga. Það er enginn meiriháttar hlátur, engar flóknar söguþræðir, engin erfið útúrsnúningur. Herbie Fully Loaded er frábært fyrir þá sem eru fullhlaðnir. Þetta var í fyrsta skipti sem ég sá La Lohan á skjánum síðan hún skipti við Jamie Lee Curtis (mér fannst hún frábær í því) og ég get ekki sagt að ég hafi verið hræðilega hrifinn að þessu sinni. Fyrir utan síbreytilegan og truflandi óeðlilegan hárlitinn hennar, var hún bara ekki rétt sem barnið í næsta húsi sem hafði eytt ævinni í að hanga í kringum kappakstursmenn. „Hraðaþörf“ hennar var ekki lýst stöðugt í myndinni - kannski var það annars staðar - hún leit út fyrir að vera eldri en hluti hennar og virtist alltaf vera að leita að einhverju (partýi? hönnuður? nýjum stað til að eyða peningum?) sett. Ég gat ekki séð neina efnafræði með Justin Long; þessi rómantík virtist í besta falli skylda. Eina skiptið sem Lindsay virtist trúlofuð var þegar hún var í samskiptum við Matt Dillon, sem mér fannst vera hæfilega yfir höfuð sem Evil Bad Guy Trip Murphy. Það var frábært að sjá Herbie aftur og ég elskaði kynninguna á myndinni með efni úr gömlu myndunum. . Ef Disney hefði skotið upp kollinum með Car 53 skartgripi hefði ég kannski klæðst einhverjum bara til að vera tryggur. Nýja eiginleiki hans (?) var svolítið ósamræmi (rýrir hann hugsunum ökumanns síns? Er hann núna á hjólabretti?) en hvað sem er. Við vissum öll hvernig þetta myndi enda, en ég vildi óska ​​að hann hefði endað með einhverjum sem var aðeins minna dónalegur en Maggie. Og ég er enn sár í hausnum af þeirri lexíu sem Maggie og við áhorfendur höfðum hamrað á. Hvað hefði gert myndina þess virði? Hafa gamla Herbie í alvöru sögu með alvöru söguþræði - að minnsta kosti, Herbie er jafn góður og Lassie - en það er greinilega of mikið farið fram á. Af hverju fer Disney alltaf aftur í sama brunninn og „Herbie Goes Bananas“ og „Tölvan sem klæddist tennisskónum“ þegar kemur að nýsköpun? Ég er viss um að þetta var frábær mynd fyrir krakka og þá sem engar væntingar hafa. Fyrir okkur hin....það er fyrir þegar þú ert með 'flensu og getur bara ekki þolað spennuna í afturrúðunni.