Svona gerirðu það: Trúðu á Guð og iðrast synda þinna. Þá ættu hlutirnir að snúast við á næsta degi eða svo. Þangað til síðustu fimmtán mínúturnar, spilar þessi mynd bara sem slæm samantekt á ömurlegu lífi fyllibytta. Mamma hans deyr. Stjúpmamma hans er b_tch. Pabbi hans deyr. Hann drekkur. Hann giftist. Hann á börn. Hann drekkur meira. Konan hans verður reið. Hann veldur börnum sínum vonbrigðum. Konan hótar að fara. Hann kallar á séra seint á kvöldin, ef hann vill drepa sig. Síðan eftir að upprifjunin gerist, þá fáum við „Left Behind“-lík lúmsku skilaboðin: „Hann þurfti launaseðil“. Þetta er setningin sem ég þurfti að endurtaka aftur og aftur þegar inneign fór að rúlla svo ég myndi ekki missa virðingu mína fyrir Madsen. Madsen fellur á kné og biður Krists fyrirgefningar. Þegar hann gerir það gengur hann út og segir í raun að hann sjái heiminn á annan hátt. Hann segir konu sinni að hann hafi fundið Guð og það sé nógu gott fyrir hana. Flip atriði í fjóra mánuði og eiginkonan er þreytt á að fara í kirkju. Ljúktu myndinni þegar Madsen gengur framhjá barnum og flytur eintölu um hversu ánægður hann er með Krist og án áfengis. Lokastund? Hann veitir barinum (þ.e.a.s. syndarhúsinu) smá fyrirlitningu og gefur samkynhneigðu, Miami-Vice, eftirskóla sérstakt hamingjustökk upp í loftið þegar myndavélin frýs-rammar. Sjáðu hvers vegna ég þurfti að endurtaka setninguna? "Hann þurfti launaseðil". Maður þessi mynd er slæm. B-Grade 80 framleiðslugildin hjálpa ekki mikið. Handritið hefði auðveldlega getað verið „Touched By An Angel“ þáttur. Það hefði getað verið slegið út á 30 mínútum auk auglýsinga. Leikurinn er viðurkenndur og aldrei trúverðugur. Jafnvel Madsen, sem ég er mikill aðdáandi af og er eina ástæðan fyrir því að ég sat í gegnum þetta, gerir það ljóst að þetta er fyrsta leikarastarfið hans og hann þekkir ekki a$$ið sitt af olnboganum enn á myndavélinni. Þegar 45 mínútur voru liðnar af þessu fór ég að verða niðurdreginn. Þetta var eins og heimanám. Ég vildi bara leggja það frá mér og segja að allt í lagi, ég sá helminginn af því. Það er nógu gott. En nei. Ef ég sætti mig við Cheerleader Ninjas gæti ég setið yfir þessu. Eina ástæðan fyrir því að ég gef þessu hlut ekki 1 er fyrir tvö stig: 1) Ég elska Madsen. Ég veit að það er ekki sanngjarnt. En það er frábært að sjá upphafstitilinn „Introducing Michael Madsen“. Kærðu mig. 2) Sumt af Dialogue er svo slæmt að það er klassískt. Ég mun setja nokkrar tilvitnanir í lok þessa svo þú getir notið þeirra líka. Það er um það bil. Til að pakka því upp, þá er þetta drasl sem ætti að vera skolað með restinni af túrdunum. En hey! Sjáðu! Michael Madsen! (Sjá einnig halla, framkvæmdamarkmið, Dóttir yfirmanns míns osfrv.). Nú verð ég að horfa aftur á Reservoir Dogs og horfa á Madsen pynta löggu til að fá virðingu mína fyrir honum aftur. Sjáumst, krakkar." Þetta dót mun gera mig blinda, en ég ætla samt að drekka það." - Fyrsta smakk Madsen af ​​ódýru áfengi "Ég skil ekki! Allt virðist svo fallegt!" - Madsen labbandi fyrir utan eftir að hafa játað Guð „Ég fer í miðbæinn seinna og ná í biblíu og ég ætla að fara í klippingu líka“ - Madsen eftir að hafa skipt um við matarborðið, því Satan býr í hárinu þínu