Enn og aftur hefur Almenábar útvegað okkur hágæða kvikmynd. Þessi leikstjóri er ótrúlegur og hann hefur sannað að hann er jafn hæfileikaríkur og áhrifaríkur þegar farið er yfir tegundir. Frábær persónaþróun myndarinnar, með samræðum og persónueinkennum, en einnig með fíngerðari smáatriðum (auka föður Ramons), gerir áhorfendum kleift að samsama sig söguhetjunum mjög náið, sem gerir mikilvægi og tilfinningaleg áhrif atburðanna sem eiga sér stað. öllu dýpri. Myndefnið er stundum einfalt, stundum töfrandi (draumurinn að ströndinni) og ég held að myndir Almenábars hafi mjög gott af því að hann semur líka tónlistina - hún passaði óaðfinnanlega við mismunandi stemningu myndarinnar. Meira en bara kvikmynd um Líknardráp, sem er í sjálfu sér mikilvægt mál, þessi mynd fjallar um tvíhyggju manns sem stundum virðist virkilega njóta lífsins (að vísu á frekar takmarkaðan hátt), og samt sem er óbilandi í löngun sinni til að deyja. Yfirgnæfandi sorg myndarinnar einkennist af vel tímasettum kímnigáfum, sem virðast þeim mun fyndnari vegna þess að þeir veita kærkominn hvíld frá depurðinni sem þú munt örugglega finna fyrir. Þó að þessi mynd sé augljóslega hlynnt líknardráp, stendur þessi mynd sig frábærlega fyrir hönd mýmörg sjónarmið vina og fjölskyldu Ramons. Áhrifaríkastur var faðir Ramons, þegar hann sagði, niðurdreginn: "Það er bara eitt verra en að missa barn. Að barnið vilji deyja." Frábær skrif, leiklist, leikstjórn, kvikmyndataka, tónlist - 10/10.