Félagar Giallo-ofstækismanna: Gættu þín og/eða farðu varlega því þessi mynd er ekki nákvæmlega eins og hún virðist vera. Það lítur vissulega út eins og Giallo, með safaríku VHS-kápunni (sem sýnir barmavaxna nakta stelpu og stóran blóðugan hníf), taktfastan titil og nöfn tveggja gamalreyndra ítalskra leikara í leikarahópnum (John Phillip & Fernando Rey), en það er í rauninni bara erótísk spennumynd án mikillar söguþráðar. Útgáfan sem ég horfði á er væntanlega harkalega ritskoðuð með keyrslutíma upp á varla 77 mínútur en þá er samt mikill skortur á spennu, persónuþróun og umfram allt sadisísku (og venjulega Giallo) blóðbað. „Augu á bak við vegg“ má í stuttu máli draga saman sem söfnun fjölda pervertískra persóna og útbreidda lýsingu á kynhneigðarmálum þeirra. Það er áhugaverð tilraun þrátt fyrir það, því rithöfundurinn/leikstjórinn Giuliano Petrelli (eina myndin hans) reyndi greinilega að gera eitthvað sérstakt, en heildarútkoman er ófullnægjandi og því miður tam. Innblásin af "Rear Window" eftir Hitchcock er aðalpersónan svekktur aldraður og hjólastólabundinn rithöfundur. Hann og mun yngri elskhugi hans fá kynferðisleg köst af því að njósna um einhleypa karlkyns leigjanda sem býr hinum megin við veginn. Leigjandinn, hver um sig, finnst gaman að framkvæma líkamsræktaræfingar í kringum húsið á meðan hann er nakinn og hefur greinilega tvíkynja langanir. Hjólastólastrákur sendir konuna sína og þau stunda kynlíf. Svo er það líka Ottavio þjónninn sem nauðgar skólastúlkum ítrekað. Eru einhverjar eðlilegar persónur í sögunni? Jæja nei, auðvitað ekki! Myndin nýtur góðs af stöðugu ógnvekjandi andrúmslofti, með stemmandi hljóðrás og sniðugri ljósmyndun, en ekkert af henni leiðir nokkru sinni neitt þannig að þetta er allt bara sleaze & kynlíf án þýðinga. Það er sannarlega furðulegur snúningur/opinberun í lok sögunnar, en hún kemur of seint og of af handahófi til að auka heildargæðin. Ekki mælt með því fyrir aðdáendur ítalskra hryllings/cult kvikmynda, en kannski er það frábært útsýni fyrir sálfræðinema að greina persónurnar í Freud-stíl.