Ég man eftir því að þessi mynd hafi fengið mikið af gagnrýnendum þegar hún var ný. Letterman og Leno höfðu sjálfir andmæli. Letterman kallaði þetta (umorðun) mestu sóun á kvikmynd sem hann hefði nokkurn tíma séð og Leno mótmælti einfaldri mynd af sjálfum sér. En Letterman var með John Michael Higgins sem gest í þættinum sínum svo það virðist sem hann hafi ekki tekið neinu of persónulega. Endurútgáfa á DVD-diski, með skoðunum og slíku frá þeim sem hlut eiga að máli, gæti verið áhugaverð, þó að mig grunar að dagarnir þegar spjallþáttastríð seint á kvöldin töfruðu þjóðina séu liðin og skili ekki fljótlega. kaupa inn í annaðhvort. Þeir fóru aldrei yfir skopmyndir og ég samþykkti þá aldrei sem leikara. Til samanburðar: Paul Sorvino í hlutverki Kissinger í "Nixon" eftir Oliver Stone kemur upp í hugann sem eftirlíking sem kann að hafa virst hlæjandi fyrstu augnablikin en virtist að minnsta kosti trúverðug eftir að fyrstu stundirnar af skemmtuninni rann út. Hápunktur þáttarins fyrir ég var Treat Williams sem Michael Ovitz. Ræða Williams við Letterman var ekki eins frábær og en minnti á innkomu Alec Baldwins (og skjótan útgang) eins og Blake í Glengerry Glen Ross. Þeir hefðu getað gert meira með hlutverk Johnny í þessu öllu. Ég veit að hann tók ekki þátt í atburðunum sem lýst er í þessari mynd og flestir áhorfendur munu kannast við orðstír hans svo að Johnny Carson þarf ekki að kynna. En meira samhengi um hvers vegna Dave og Jay og allir grínistar virða Johnny hefðu gefið þessari mynd það efni sem hana vantar í að vera slúðurmynd. Held að ég ætti að lesa bókina...Rich Little sem líkti eftir Johnny Carson kom því miður fyrir sem ekkert annað en Rich Little sem líkir eftir Johnny Carson. Ég segi þér hvað, eftir að hafa horft á þessa mynd og síðan annað hvort Letterman eða Leno þáttinn, vil ég bara opna Johnny Carson DVD diskana mína og sjá alvöruna.