Þessi óháði, svarthvíta, DV þáttur sjokkerar, undrar og skemmtir stöðugt með hæfileika sínum til að búa til geðveikustu aðstæður og finna síðan húmor og áhuga á þeim. Þetta er allt fyndið og fáránlegt efni, samt eins fáránlegt og mikið af myndinni ætti að vera, það er hjarta og veruleiki hér sem heldur myndinni á jörðu niðri, kemur í veg fyrir að allt verkið fari út í algjört brjálæði og þar liggur hinn raunverulegi boðskapur hér. Þessi mynd fjallar um hvernig við lifum öll af í heimi sem er að verða vitlaus. Það virðist vera hjarta myndarinnar. Því eins geðveikur og út af veggnum og hlutirnir verða, Leon, hinn 30 ára. gömul blaðasveinn-söguhetja, reynir alltaf að halda því saman. Hann er eins og barn að eilífu að reyna að ná blöðrunni sem svífur í burtu svo að allt gangi upp fyrir það besta, svo að allir geti fengið það sem þeir vilja. heldur verkinu samheldnu. Van Meter er kannski bestur hópsins hér með frammistöðu sem skín í gegnum fáránlega sjúka tíkina hennar. Rétt eins og persónurnar í myndinni sjáum við framhjá skyndilegum upphlaupum hennar til að sjá raunverulega manneskjuna undir. Majkowski er algjör snillingur hérna. Hann tekur ýtrustu fáránlegu söguþræðinum og heldur þeim raunverulegum. Það er handrit hans og leikarahópur sem hjálpar til við að halda öllu á floti. Það er sannur vitnisburður um hæfileika Majkowski og allra þátttakenda að þessi mynd, með sínum hrikalega söguþræði og persónum, virkar aldrei taugar okkar. Majkowski hefur tekið mynd sem hefði getað verið nöturleg og fráhrindandi, og einhvern veginn gefið henni hjarta og húmor. Þetta er einstök kvikmynd. Ekki má missa af.