Ef ég hefði ekki lesið „Union Street“ eftir Pat Barker áður en ég sá þessa mynd, þá hefði mér líkað það. Því miður er þetta ekki raunin. Þetta er í raun mín tegund af mynd, hún er vel gerð og ég vil á engan hátt segja annað, en sem aðlögun misheppnast hún frá öllum hliðum. Hrikalega skáldsagan um raunveruleikann að búa í verkamannastétt í Norður-Englandi svæði greip um hjartastrengi mína og neitaði að sleppa takinu í margar vikur eftir að ég var búinn. Ég varð fyrir tárum, viðbjóði, áfalli, reiði, samúð og eymd þegar ég las um konur Union Street. Æðislegt. Skáldsaga sem mér fannst stundum að ég gæti ekki lesið meira af, en skáldsöguna gat ég einfaldlega ekki lagt frá mér. Niðurdrepandi já, en algjörlega grípandi.Myndin. Ó elskan. Hollywood tók sannleika Barkers og veruleika og sturtaði lag af sætum flórsykri yfir það. Falleg mynd, hvetjandi hljóðrás, frábær frammistaða, saga um von og rómantík...já. Aðlögun á 'Union Street'...nei. Konurnar á Union Street og sögur þeirra eru þéttar í persónu Fonda, sögur þeirra eru snertar, en mörgum er hent. Ég tek undir það að sumar sögur Barkers eru viðkvæm málefni og eru of hræðilegar til fjöldaskoðunar og að kvikmynd með um það bil 7 aðalsöguhetjum er bara ekki hagnýt, en innihaldið er ekki aðalmál mitt. Kjarni skáldsögunnar og hið raunverulega þörmum er týnt - myrkur og rigning, brotnir gluggar þaktir pappa og myndrænt lýsti fátæktarlyktinni er skipt út fyrir sólskin, falleg hús og tindrandi texta Williams. Ef þú hafðir gaman af myndinni vegna hennar jákvæðni og von andspænis „veruleikanum“, ég ráðlegg þér að hika við að lesa bókina án þess að búa þig fyrst undir eitthvað meira eins og 'Schindler's List'...en án þess að endirinn sé hamingjusamur.