Það virðist hafa legið einhverjir peningar á bakvið þessa mynd, en það væri ómögulegt að ímynda sér svona illa skipulagða og framkvæmda mynd ef ég hefði ekki byrjað að horfa á hana. Til að byrja með, þegar við erum komin í hellinn með persónunum (þ. venjulegar staðalímyndir fyrir unga fullorðna sem við höfum kynnst í hryllingsmyndum síðan snemma á níunda áratugnum), myndin er nánast eingöngu tekin í nærmynd. Þar sem leikararnir eru með hjálmljós þýðir þetta að allt sem við sjáum eru glampandi ljós sem skiptast á með algjöru myrkri - við fáum aldrei að sjá það sem persónurnar sjá; svo þegar þeir hrópa út "Sjáðu þarna!" við eigum eftir að biðja "Hvað?! Hvar?!". Á endanum hefur myndin ógeðsleg, ruglingsleg strobe-ljósáhrif, sem hefur ekkert vit í því fyrr en við komum að endalokunum. Og ég mun ekki segja þér hvað "endirinn" þýðir - en þú munt kannast við það ef þú hefur einhvern tíma séð gamla Arch Hall hláturhátíðin snemma á sjöunda áratugnum "Eegah!" með Richard Kiel. En hvaða brjálæðingur myndi nokkurn tíma vilja gera tilbrigði við þema eins og "Eegah!", sem lengi er minnst sem einni verstu mynd sem gerð hefur verið?! En það er það sem við höfum hér, gott fólk. Nema hvað, ólíkt "Eegah!", er "The Cavern" ekki hugmynd neins um gífurlega skemmtun. Það er ósýnilegt. (Ég keyrði hana á 2x venjulegum hraða, bara til að klára hana, í von um að ég myndi í raun geta séð eitthvað í lok myndarinnar; en þegar ég gerði það var hún bara heimskuleg.) Þessi mynd gaf mér þó eitt ánægjulegt augnablik; þar sem það kostaði aðeins nokkra dollara, eftir að ég tók það úr DVD spilaranum, gat ég mölvað það með eigin höndum - þvílíkur léttir!