þetta var frekar vont. gangandi vinnu eða þaðan af verra. Ég held að það hafi ekki verið hommahatur, bara mjög slæmt. ef eitthvað var þá var það virkilega áhugamannalegt, eins og þegar þú ert 14 ára og uppgötvar fyrst bölvunarorð og húðblöð. Aðalatriði þessarar myndar, rómantíkin, fellur í raun og veru. Ég get ekki annað en velt því fyrir mér hvort rithöfundarnir hafi einhvern tíma átt í alvarlegum samböndum fyrir þessa mynd. Söguþráður og hraðaupphlaup eru hræðileg, fara alls ekki neitt. eina mínútu erum við að horfa á þessa stráka grípa svikara, svo erum við á hommaklúbbi, svo erum við á stefnumóti. upp úr engu finnst stelpunni greinilega gaman að myndasögum og svo sofa þær saman. ekkert af þessu finnst raunverulegt, eins og grunnskólaframleiðsla af Shakespeare ef Hamlet var skrifuð af bróðurstráki. Endirinn var einhvers konar hrollvekjandi hefnd ímyndunarafl eftir tapara sem var hent af stúlku. Óþarfi og eiginlega frekar truflandi. Þú verður samt að horfa á það. Hvers vegna? Eins og aðrir tóku fram er ummæli leikstjórans í raun og veru fyndið - hvers konar fagleg viðræður um að „barla“ eða „tengjast“ við leikkonurnar? samræður soguðu, sambönd skorti efnafræði. þú verður á gólfinu að hlæja að þessu tilgerðarlega kjaftæði.