Góðu strákarnir í Webster's Dictionary skilgreina Logophobia sem „ótta við orð“. Ég er kannski bara Logophobic. Því engin orðasamsetning hræðir mig meira en þegar í upphafi kvikmyndar innihalda heimildir orðin „Framleitt, skrifað og leikstýrt af:“, og á eftir henni kemur nafn eins einstaklings. Hugsa um það. Það eru smiðir, rafvirkjar og pípulagningamenn, en svo fáir töffarar. Jafnvel reyndustu leikstjórar eins og Speilberg og Scorsese taka sjaldan slíka stjórn á myndum sínum. En þarna var ég, allur í leikhússætinu mínu, popp í höndunum og ætlaði að horfa á The Order þegar mér var hent eins og Nolan Ryan hraðbolti, voru orðin „framleitt, skrifað og leikstýrt af Brian Helgeland“. vá! Þar sem ég var kvikmyndaáhugamaður vissi ég um Brian Helgeland. Sem rithöfundur myndi kvikmyndataka hans undanfarin 10 ár vera grafin upp eins og hlutabréfaverð dotcom-fyrirtækis árið 1998. Það voru jafn margir óþægilegir þættir í leikhúsmálum (Assassins, The Postman, Conspiracy Theory) og gagnrýninn og margverðlaunaður árangur (L.A. Confidential, Mystic áin). Þeir virtust skiptast á um eina góða, aðra slæma, svo ég vissi að síðasta mynd hans, BloodWork, var ein mest sóun á ferli Clint Eastwood, dró ég andann og vonaði það besta. Eftir á að hyggja hefði ég ekki átt að anda frá mér. The Order leikur Heath Ledger (Helgeland's A Knights Tale), sem Alex Bernier, prestur í röð sem kallast Karólingarnir, sem er kallaður til Rómar þegar samprestur er drepinn við aðstæður sem erkibiskupinn telur „forvitnilegar“. Þeir hittu föður Thomas (einnig af reglunni og frábærlega leikinn af Mark Addy hjá Still Standings) og lögðu upp með að setja saman gátuna sem skilin var eftir í kjölfar ótímabærs dauða prestsins. leikin af Shannyn Sossamon) sem hefur flúið frá stofnun sem var afleiðing af tilraunum hennar til að drepa Alex á meðan á útsáða stóð. Alex hefur tilfinningar til Mara og af einhverjum ástæðum, án þess að áhorfendur viti af því, ferðast þau saman til Rómar. Það líður vel með góðan nætursvefn og Alex verður andspænis William Eden (Benno Fürmann) sem segist vera aldagamall syndaætur. Syndaætur, eins og okkur er sagt, eru þeir sem éta syndir deyjandi einstaklings þegar kirkjan gerir það ekki og leyfa þannig inngöngu í himnaríki. William, eins og heppnin vill hafa það, er þreyttur á lífi í lækningu og leitar að Alex til að taka við hlutverki hans og losa hann frá veraldlegum skyldum sínum. Alex er tregur en eftir andlát nýrrar ástar sinnar Mara grípur Alex til helgisiði Syndaætarans til að bjarga henni og umbreytingunni er lokið. Alex leitar síðan að svörum við mörgum fyrirspurnum sínum á meðan faðir Thomas afhjúpar samsæri Vatíkansins á bak við að vald hefur verið afgreitt til samrannsakanda síns. The Order er ekki hræðileg mynd en hún er hræðilega leiðinleg. Það voru fáránlegar tæknibrellur og engin tengsl við neina persónu. Jafnvel í dramatískasta atriðinu - því þegar Alex gengur inn á hina deyjandi Mara - er hún föl og blíð og skilur okkur eftir engin tilfinningaleg viðbrögð við neyð þeirra hjóna. Allir virðast tala svo hljóðlega og tilfinningalausa að hægt hefði verið að gefa filmuna flatar línur og lyktandi sölt til að koma í veg fyrir að ég myndi reyna að fá mér stuttan lúr í miðri mynd. Svo, herra Helgeland, ég bið þig um að reyna ekki. þetta aftur. Deildu sýn þinni með öðrum og leyfðu þeim sem eru reyndari að hjálpa þér að beina þér í áttir sem eru ekki svo þröngsýnar og sjálfhverfa. Þangað til þá er ekkert sem sýnir að þú ert fær um annað en falleinkunn. Tvær stjörnur.