Eftir að hafa ekki lesið Nabokov og vissi ekkert um skák gat ég aðeins litið á "The Luzhin Defence" sem kvikmynd. Það virkar mjög vel sem ein af uppáhalds tegundunum mínum "íþróttarómantík." Skákin lifnar við sem erfið keppni miklu frekar en í, segjum „Að leita að Bobby Fischer“, þegar hún sýnir hversu mikil andleg vinna getur verið í leiknum sem krefst umhugsunar, undirbúnings, úthalds og skipulagningar. Mér líkaði sérstaklega við tæknibrellurnar á skákborðinu þar sem búist er við öðrum leikjum. Í gegnum femíníska leikstjórann Maureen Gorris (af „Antonia“), styrkist Emily Watson með stóru bláu augun sín smám saman í gegnum umbreytandi samband sitt við John Turturro sem er fjarverandi með einni tón. -hugsaður ákafur skáksnillingur. Umgjörðin á Ítalíu og Ungverjalandi eru falleg.(upphaflega skrifað 27.5.2001)