Þessi mynd kom mér á óvart. Opnunarröðin inniheldur fallega gert hreyfimyndir. Eftir það erum við á kafi í hálfgerðri framleiðslu, sem svíkjum lágt fjárhagsáætlun. Persónurnar, dæmigerðir amerískir unglingar, eru kynntar hægt og rólega, með persónulegri smáatriðum en venjulega er að finna í kvikmyndum sem þessari. Þegar shlitz lendir á aðdáandanum þekkjum við hverja og eina af persónunum og annað hvort líkar við eða hatum þær í samræmi við mismunandi persónuleika þeirra. Þetta er hægt upp á við, svona eins og ferð upp brekku á mjög háum rússíbana. Sem betur fer, þegar aðgerðin byrjar, þá er þetta fullkominn gamla skóla HRYLLINGUR! Förðunaráhrif Steve Johnson eru æðisleg. Jafn gæði og miklu stærri kvikmyndir. Og hræðsluárin hrökklast. Kevin Tenney skilar sinni bestu mynd frá upphafi, með hrollvekjandi óvæntum uppákomum og hrollvekjandi spennuuppsetningum. Tungur-í-kinn, stundum kjánalegur, húmor markar þessa mynd sem hreinan 80s hrylling, öfugt við kurteislegan tón fyrri tegunda, eins og "Night of the Living Dead" eða "Hills Have Eyes". En fyrir sanna hryllingsaðdáendur er þessi þess virði að skoða. Spilaðu það sem fyrsta færslan á tvöföldum seðli með 1999 endurgerðinni af "House on the Haunted Hill." Uppsetningin og dýnamík persóna eru svo lík að þú verður að velta fyrir þér hvaða mynd þeir voru í raun að endurgera?