Stundum verða þeir heppnir og fá högg á hendurnar (Wayne's World, sá fyrsti, ekki sá seinni). En oftast eru þeir með duds (Það er Pat kemur frekar fljótt upp í hugann). Að þessu sinni er það Tim Meadows sem The Ladies Man. Þessi mynd fellur einhvers staðar á milli höggs og dúllu. Þetta var mjög fyndið fyrstu 20 mínúturnar, en svo, eins og venjulega gerist með SNL-skemmtum, byrjar það að hægja á sér, áður en það endaði loksins, löngu eftir að það ætti að hafa gert það. Tim Meadows er Leon Phelps, útvarpsplötusnúður með næturþætti sem heitir Kvennamaðurinn. Hann svarar öllum spurningum sem snúa að kynlífi og samböndum, venjulega á sem grófastan hátt. Allt virðist á endanum koma niður á rassinn. Eftir að hafa ýtt á hnappa stöðvarstjórans verður Leon, ásamt framleiðanda sínum Julie (Karyn Parsons) rekinn og þarf að finna sér aðra vinnu. Upp úr handahófi kemur bréf frá einni fyrrverandi konu hans. Bréfið býður honum auð og lúxus til æviloka, eina vandamálið er að bréfið er ekki undirritað. Svo Leon þarf að hafa uppi á öllum konunum sem hann hefur verið með til að finna draumakonuna. En stundum, eins og Billy Dee Williams segir í myndinni, stendur draumakonan beint fyrir framan þig. Það er líka undirþráður um fullt af strákum sem eiginkonur/kærustur hafa allar sofið hjá Leon, og þeir vilja fyrst komast að því hver hann er (með húðflúri sem hann hefur á hluta af líffærafræði hans), svo drepa hann. Að leiða þennan hóp af strákum er, óvart! Will Ferrell frá SNL. Í fyrsta lagi fannst mér undirspilið frekar lélegt. Söng- og dansdótið var bara algjörlega einskis virði. Mér líkar venjulega við Will Ferrell en hér klikkaði hann bara aldrei fyrir mig. Og restin af strákunum voru bara klumpur sem tóku þátt og á endanum ákváðu allir að það væri í rauninni þeim að kenna að láta konur/kærustur þeirra halda framhjá sér. Svo aftur að aðalsögunni. Sagan snýst í grundvallaratriðum um Leon og kynlíf. Svo það sem það kemur niður á er, ef þér líkar ekki við persónu Leonar, muntu ekki líka við myndina. Rödd hans, framkoma hans, samtal hans er það sem ber myndina. Ég er ekki mikill aðdáandi Tim Meadows. Mér fannst hann aldrei sérstaklega góður leikari á SNL. Það eina sem mér líkaði í raun og veru af honum, voru Ladies Man-skettur hans. En það besta við þá, er að þeir tóku venjulega þátt í gestgjafanum (manstu eftir þeim með Cameron Diaz?), og þeir voru stuttir. Í um það bil 5 mínútur voru þær frekar fyndnar. Og hér, í um það bil 20 mínútur, er það mjög fyndið. Það sem mér fannst vera gott við karakterinn í myndinni er að hann var í karakternum út í gegn. Hann hvikaði aldrei frá því að hann vildi bara fá látinn persónuleika. Þangað til rétt í lokin þar sem þessi umbreyting var, og alltaf til staðar til að binda hlutina saman. Fyrir utan það, það var frekar gott að halda Leon sem Leon, og ekki breyta honum í eitthvað minna gróft en hann var. Það er ekki mikið efni í þessari mynd, ef þú gætir ekki giskað á það. En eins og ég sagði áðan þá fannst mér byrjun myndarinnar mjög fyndin. Sumar alvöru hlátursstundir, sem allar snúast um kynlíf og grófleika hans. Vandamálið við þessa mynd, og flestar aðrar SNL snúningamyndir, er auðvitað að þetta eru persónur sem eiga bara að vera sýndar í nokkrar mínútur í einu. Það er mjög erfitt að teygja hugmyndina í 80 mínútur. Þessi erfiðleiki er augljóslega ástæðan fyrir því að þeir þurftu undirspilið, því án hans hefði þessi mynd verið tæpur klukkutími. Þegar hún var góð var hún góð, en þegar hún var ekki góð varð hún leiðinleg. Þannig að á heildina litið var The Ladies Man ekki eins slæm og aðrar SNL myndir, en hún var ekki eins góð og aðrar. Það voru skemmtileg augnablik, fyrstu 20 mínúturnar voru frekar góðar en restin dróst á langinn. Það var óþarfa undirspil sem hafði það eina markmið að lengja myndina. Niðurstaðan er sú að ef þér líkar við Tim Meadows og Leon Phelps karakterinn hans muntu geta horft á myndina. Ef hann pirrar þig, nenntu ekki einu sinni að fara. Nema þú viljir bara sjá Tiffani Theissen í fallegum afhjúpandi fötum.