Ég var hrifinn af þeirri forsendu að þátturinn væri um djöfla. Frá helvíti. Og dyr til helvítis. Það sem ég áttaði mig ekki á var að ég myndi horfa á einhverja gaura hlaupa um göng elta af litlum börnum sem hafa kannski ekki verið djöflar alla myndina. Vissulega var einhver samræða inn á milli og frábært neðanjarðarlandslag en skortur á söguþræði, þróaðar persónur, einhverjar útúrsnúningar eða þróun í sögunni vantaði sárlega. Ó, og af áhuga voru engar tæknibrellur. Öllu kostnaðarhámarkinu var eytt í laun leikara, leikmyndir og mikinn tíma að hlaupa um með myndavél neðanjarðar. Endirinn var einn af týpísku dauflegu leiðinlegu endingunum sem fær þig til að segja "Ég þoldi þessa leiðindamynd fyrir það!?" Ef þú vilt sjá djöfla og hurð til helvítis, þá lofa ég þér að þér væri betur borgið að horfa á stiklur fyrir leikinn Hellgate : London sem er styttri en þessi mynd á 5 mínútur, en pakkar meira samtali, persónuþróun, hasar, söguþráður og ánægjulegar ályktanir en þetta. Önnur stjarnan er fyrir áreynslu, en í heildina lága einkunn fyrir að mistakast að gera kvikmynd sem stendur upp úr og fyrir að lofa miklu meira í orðalaginu en það sem var skilað.