Ég skrifa venjulega ekki dóma en þessi "mynd" var sérstök. Ég gat ekki slökkt á því. Ég trúi því að ég hafi aldrei séð verri mynd, en þarna sat ég og horfði á. Þetta var eins og hræðilegt bílslys með blóði sem flæddi um allan þjóðveginn. Það var ógeðslegt, en ég gat ekki snúið mér undan. Hvar á ég að byrja? Myndin virðist halda að þetta sé íþróttatryllir, en hún er svo gjörsamlega fáránleg, hún getur bara verið gamanmynd, en hún er ekki fyndin, ekki einu sinni á heimskan/kjánalegan hátt. Það er eins og að horfa á frændsystkini þín reyna að bregðast við teiknimynd um fjölskyldusamverur. Það er sársaukafullt að horfa á, en það er að minnsta kosti aðeins í eina eða tvær mínútur. Seinni strengurinn hélt áfram í rúma klukkustund. Sá sem átti þátt í að gera þessa mynd ætti ekki að vinna aftur. Handritunin, leikstjórnin, leikurinn og allt var bara hræðilegt. Vandamálið er að ég get ekki lýst því hversu slæmt það var; þú varðst bara að sjá það. Og ég er viss um að þetta verður ALDREI sýnt aftur, þannig að þú ert ekki heppinn nema þú hafir séð það. Ég meina það var næstum þess virði að sjá það bara vegna þess að það gaf mér smá þakklæti fyrir hverja aðra „slæma“ mynd sem ég hef séð um ævina. Og fyrir hverja mynd sem ég sé í framtíðinni sem ég þoli ekki, mun ég hugsa með mér, að minnsta kosti var hún ekki slæm sem seinni strengurinn.