Við herbergisfélagar mínir og ég styttum næstum því út sjónvarpið okkar eftir hinar fjölmörgu spýtnatökur sem við gerðum á meðan við horfðum á þetta bráðfyndna stykki af sjálfsmikilvægu gervi-zen-drakki á áttunda áratugnum. Ég hafði lesið um þessa tjaldhátíð í aldanna rás og skannað staðbundnar sjónvarpsskrár mínar síðla kvölds í ÁR í leit að þessum fáránlega drullu. Fyrir nokkrum árum síðan var staðbundið ABC samstarfsaðili okkar þekktur fyrir að sýna flottar myndir fyrir helgarleik seint á kvöldin (þ.e. "froskar", "Night of the Lepus", osfrv.). Svo gerðist það einn daginn: klukkan 01:40 á laugardagskvöldi (fyrir meira en 5 árum) var það þarna! Við vorum með meira en 15 manns yfir og myndleikurinn olli EKKI vonbrigðum! Sjáðu! Andy Griffith sem kjánalegasti og óógnandi vondi kallinn síðan Jaye Davidson í "Stargate"! Sjáðu! William Shatner skartar ýmsum hlutum ofan á höfði sér sem líkjast aðeins mannshári (eða einhverju lífrænu ef það er). Heyrðu! kjálka sleppandi geðveikt geðveiki 7. áratugarins sem lætur „Chicken Soup For The Soul“ hljóma eins og BF SkinnerFeel! Efni sem einhver áratugur var betri en sjöunda áratugurinn. Fyrir þá sem enn eru að lesa...söguþráðurinn umlykur fullt af miðstéttarfólki á miðjum stigi sem ákveður að sjúga sig upp að s--- yfirmanni sínum (Griffith) með því að ganga til liðs við hann á kross eftirréttakapphlaupi sem spannar Kaliforníu og Mexíkó. Þeir eru allir í leðurjökkum og líta meira út fyrir Christopher Street en nokkuð annað. Á leiðinni stoppa þeir á Cantina, verða drukknir, reykja joints (sjónin sem Robert "Mike Brady" Reed reykir joint er mynd sem þú munt seint gleyma), hefja slagsmál, reyna nauðgun og bara haga sér eins og hópur af úthverfum miðstétt jack offs. Þrátt fyrir að ég eigi frábært eintak sem ég tók upp af sjónvarpinu, þá LANGAR ég að þetta yrði gefið út á myndbandi svo allur heimurinn gæti notið hálfgerðrar kjánaskapar.