Hundur keisarans (Richard Haydn) er trúlofaður hundi Jóhönnu (Joan Fontaine). Hins vegar, þegar Virgil (Bing Crosby) kemur í bæinn til að selja keisaranum grammafónplötuspilara, verður hundurinn hans Jóhönnu fyrir árás á hundinn hans. Eftir hefndarárás þar sem Virgil er rekinn úr bænum, krefst sálfræðingur að hundur Jóhönnu verði að takast á við hund Virgils svo hún geti sigrast á hundahræðslu sinni. Þetta er komið í lag og hundarnir verða ástfangnir. Það gera Virgil og Jóhanna líka. Restin af myndinni líður hjá með rómantík og í lokin fæðir hundurinn hennar Jóhönnu. En hver er faðirinn.......? Hundasagan er mjög veika farartækið sem er notað til að reyna að búa til sögu milli manna. Þetta er hræðilegur söguþráður. Það eru 3 aðaltónlistarverk sem öll eru rusl - slæm lög og hræðileg kóreógrafía. Þetta er bara mjög leiðinleg mynd - Bing hefur of mörg orð í hverri setningu og kemur þeim til skila á næstum hrópandi, pirrandi hátt. Það er ekki fyndið............ ALLTAF..........en það er ætlað að vera það. Bing og Joan hafa gert miklu betur en þetta.