Þegar ég settist niður til að horfa á þessa mynd bjóst ég reyndar við töluverðu þar sem söguþráðurinn tekur á ansi flóknum málum. Það var líka áhugaverð nálgun að nota fótbolta sem ræsipallinn fyrir flækjuna. En því miður, þrátt fyrir hugrekki sitt til að takast á við umdeild mál þar sem menning berst á milli múslimskrar og vestrænnar menningar, sem bætir við kynslóðaátökum og fordómum í garð homma/lesbía, þá hleypir hún þér niður í átt að upplausninni með frekar einfeldningslegri léttir á allri spennunni sem byggist upp í gegnum tíðina. kvikmynd. Þetta fær mig á tilfinninguna að framleiðendurnir hafi tekið að sér aðeins of stórt verkefni fyrir sjálfa sig að takast á við, reyndu að vera dýpri en þeir náðu að takast á við. Hins vegar þýðir þetta ekki að myndin sé beinlínis slæm, þar sem hún er flutningur átökin þar sem þau voru mjög trúverðug og líka skemmtileg. Myndinni tekst að vera grípandi og skemmtileg í þessu efni, en eins og fyrr segir virðast höfundar hafa spunnið sig aðeins of djúpt. Þetta hefur leitt til nokkuð óraunhæfrar persónuhegðunar undir lokin til að takast á við vaxandi átök. Með því að sleppa boltanum á þeim tíma sem framleiðendurnir hefðu í raun getað sýnt ljómi og tekið myndina upp á annað stig af þakklæti. Jafnvel þótt myndin reyni á engan tíma í raun að vera djúpt drama, hefur umgjörðin svo mikla möguleika í söguþráðurinn það verður vonbrigði þegar "boltinn dettur". Þannig færist myndin úr því að vera góð og endurspeglað gamanmynd yfir í staðlaða klisju sem verður fáránleg í hamingjusömum endi. Ekkert er skilið eftir í Hollywood eins og endirinn. Svo jafnvel þótt sagan sé grípandi og maður þoli hið mikla magn af klippingum, getur maður ekki annað en rekið augun í upplausnina. Persónulega var ég nálægt því að hrópa "kláraðu nú þegar!!" Á skjánum. Það voru ágætis leikir í myndinni og tvær ungu kvenkyns aðalpersónurnar áttu góð augnablik. Það gerðu foreldrar þeirra og aðrir tvífarar líka. Hins vegar var myndarlegur írski þjálfarinn vandræðalegur leikari, sem setur myndina töluvert niður hvað varðar raunsæi. Hann virtist ekki einu sinni mjög viðkunnanlegur, heldur sjálfur þátttakandi þrátt fyrir góðverk sín, sem gerir það að verkum að yfirvofandi átök milli stúlknanna virðast svolítið erfið. sjónarhorni til að nálgast viðfangsefnið út frá. Handritið og leikararnir áttu margar góðar og trúverðugar persónur, sem gaf áhorfendum tækifæri til að þekkja sjálfan sig eða aðra. Hefði niðursveiflan ekki valdið þessum vonbrigðum, myndi ég auðveldlega gefa myndinni 7 eða 8. Ef þú hefðir gaman af þessari mynd myndi ég mæla með myndinni "East is East", sem mér finnst vera jafn góð ef ekki. betri skil á menningarátökum, auk þess að vera skemmtilegur og grípandi.