Í því sem mun líklega finna sig á listanum mínum yfir bestu kvikmyndir Fullers (þ.e. þegar ég sé meira af þeim, bara þetta og Shock Corridor), er Pickup on South Street film noir þar sem femme fatale, sem og karlkyns söguhetjan , eru ekki staðalímyndir í tegundinni. Eins og flest önnur verk hans sprautar Fuller inn eigin reynslu og tilfinningu fyrir New York-stíl sem venjulega er fjarverandi í Hollywood noirs. Á litlu kostnaðarhámarki - að minnsta kosti fyrir fólk eins og Darryl F. Zanuck - skapa Fuller og leikarar hans persónur sem eru viðkunnanlegar jafnvel í svo dimmu andrúmslofti. Góðu strákarnir eru í grundvallaratriðum þeir sem verða ekki ofbeldisfullir við þig þó þeir séu að leita að auka pening. Richard Widmark, Jean Peters og Thelma Ritter eru öll frábær í aðalhlutverkum. Widmark er einn fáir leikarar sem ég get hugsað mér sem hefði virkilega getað dregið þessa persónu af sér. Hann er svolítið eins og Bugs Bunny, þar sem hann getur verið vitur-ass sem er svolítið laumulegur. Á hinn bóginn hefur persóna Skip McCoy ákveðin gildi í lífi sínu. Hann fer ekki út í málefni annarra og reynir ekki að hugsa um stóran hluta atvinnulífsins fyrir utan litla kofann sinn á ánni eftir að hafa verið sendur í burtu í þrjú ár. Hann rennur upp, án þess að hann viti af því, þegar hann tekur konu (Peters) í lestina og lyftir hlut sem er undir auga stjórnvalda. Það kann að hafa einhver leyndarmál sem gætu skilað honum miklum peningum. En á hvaða kostnað er miðpunktur myndarinnar, þar sem hún tekur þátt í slælega Moe (Ritter er einn besti og trúverðugasti karakterleikari frá tímabilinu), fyrrverandi konunnar (óstöðug Kiley) og lögregluembættið. frá þematískum þáttum, sem eru sögð með miklum dramatískum, blaðamannastíl (eins og var fyrri staða Fullers, ásamt boxer), er samtalið ferskt og innihaldsríkt. Það er sjálfsprottni í mörgum myndavélahreyfingum Fullers. Og þvílíkur þriðji þáttur. Þetta er grannur, þéttur film-noir sem er þess virði að skoða jafnvel þótt þú þekkir ekki Fuller (það er tiltölulega minna furðulegt en sum síðari verka hans).