Eins og 'Singin' in the Rain', er 'Cover Girl' með tríó af tveimur strákum og stelpu. Í 'Cover Girl' er Phil Silvers (Genius) grínisti léttirinn. Hann samsvarar fyndnum mannshlutverki Donald O'Connor í 'Singin in the Rain'. Í Cover Girl er ástaráhugi Gene Kelly Rita Hayworth og í 'Rain' er það Debbie Reynolds. Þar lýkur samanburðinum. Á meðan "Singin' in the Rain" er klassískur amerískur söngleikur í kvikmyndum, er "Cover Girl" meðalmennska í holdi. Sagan er ekki mjög flókin. Rusty Parker (Rita Hayworth) er dansari í lágmynd Danny MacGuire. -leigu næturklúbbur í Brooklyn. Rusty ákveður að taka þátt í Cover Girl keppni sem styrkt er af auðugum útgefanda, John Coudair, sem gerði misheppnað leikrit fyrir ömmu Rusty fyrir mörgum árum. Coudair kynnir Rusty fyrir Broadway framleiðanda Noel Wheaton sem gerir hana að stjörnu. Danny finnst lítið þegar Rusty byrjar að mæta of seint á æfingar á næturklúbbnum og ákveður að leggja klúbbinn niður og fara á götuna og skemmta hermönnum ásamt hliðarmanni sínum, Genius. Á síðustu stundu, með Rusty við altarið með Noel, áttar hún sig á villu hennar og hleypur aftur til Danny. Þau lifa hamingjusöm til æviloka.Gene Kelly á minnst þróaða þáttinn í myndinni. Það eina sem við komumst að um hann er að hann á næturklúbb og er geðveikt ástfanginn af Rusty. Coudair og Wheaton hagar sér eins og pirraðir unglingar í garð Rusty og Phil Silvers skilar rækilega kjánalegu en ófyndnu skítkasti. Áhugaverðasti þátturinn í frammistöðu Ritu Hayworth er atriðið þar sem hún verður drukkin. Þetta táknar það sem kom fyrir hana í raunveruleikanum. Allir sem hafa lesið ævisögu hennar munu komast að því að henni líkaði illa við Hollywood, sóttist eftir eðlilegu heimilislífi sem hún gat aldrei náð en fór að lokum að drekka og endaði með alzheimer á síðustu árum ævinnar. Næstum öll lögin í Cover Girl eru gamaldags og ekki sérlega lagleg. Gene Kelly á aðeins eitt virkilega frábært dansnúmer og það er atriðið þar sem hann dansar með „alter ego“ sínu. Áður fyrr hefur tríóið annað númer sem er fölur undanfari 'Make em Laugh' úr 'Singin' in the Rain'. Það sem er mest pirrandi við 'Cover Girl' er hvernig Rita Hayworth er sett upp á stall. Nokkrum áratugum síðar átti Raquel Welch við sama vandamál að stríða. Báðar leikkonur síðar á ferlinum myndu alltaf reyna að finna handrit sem sýndu leikhæfileika þeirra. Þær vildu vera þekktar sem „leikkonur“ en ekki „pinup-stelpur“. Því miður er „Forsíðustúlka“ dæmi um hvernig Hollywood notaði konur til fjárhagslegs ávinnings.