...þó fyrir kvikmynd sem virðist vera að reyna að markaðssetja sig sem hrylling, þá vantaði áberandi blóð. Það vantaði líka áberandi hæfa leikstjórn, leik, klippingu og handritsskrif.Jeremy London setti inn ein skelfilegasta sýning sem ég hef séð - „niðurkoma hans í maelström“ brjálæðisins er sársaukafullt sjálfsmeðvitaður og klaufalegur. Ó sjáðu hann kippist! Ó sjáðu hann drekka sterka brennivín! Ó, horfðu á hann lyftu brúninni og hallaðu höfðinu í glettnishorni! Ó, sjáðu óþvegið, feitt dökkt hárið hans! Ó, hlustaðu á röddina hans, sem hann var hrifinn af! Hann hlýtur að vera pyntaður listamaður/rithöfundur/snillingur! Ó, já, út kemur skáldskyrtan - það er annar strákur sem heldur að hann sé Byron. (Eða Poe.) Ó fyrir ástina á... gaf einhver þessum gaur handbók um "How To Act Good" eða dró hann hann bara upp úr pappakassa einhvers staðar, hina horfnu litla plastleikfangaverðlaun í hætt vörumerki af kornvöru í hagkaupi. Allt í lagi, þetta var heimskuleg lína - en það er bara vegna þess að frammistaða London hefur brætt heilann með hræðilegu sinni. Katherine Heigl er krúttleg og mjög brýn rós, en hefur enn ekki vaxið inn í leiklistarskóna sína í þessari mynd - hún skilaði línum sínum eins og henni var haldið uppi, reyndar var allur frammistaðan mjög viðarkennd, stellingar hennar eins stífar og línurnar hennar - hver veit, kannski var hún bara að bregðast við og reyna að gera óvirkan óhóf Jeremy London, en ef það er raunin, hún tekur það of langt. Athyglisvert er Arie Verveen sem Poe - þótt hlutverk persóna hans sé ruglað skilar hann besta flutningi verksins. Hann lítur einfaldlega rétt út, en það er meira en það - hann hefur einhvers konar dýpt, ég trúði því að hann ætti sér líf handan við hin dapurlegu tvívíðu eiginleika annarra persóna. Ha, kannski er það bara vegna þess að mér líkar við Poe og gæti þannig bara látið hugann reika og föndra á meðan hann var á skjánum - hvað sem það var, það vantaði einhvern áhugaþátt annars. Restin af persónunum eru andlitslaus þoka - það eru allar venjulegar skopmyndir: frjóa ljóshærða besta vinkonan sem er dálítið fúl; hina slegnu löggu á staðnum, sem er dálítið fífl; verndandi eldri maðurinn sem hefur ef til vill of mikinn óföðurlegan áhuga á kvenhetjunni okkar; hin uppátækjasömu gamla norn o.s.frv., o.s.frv., geispa, geispa. Eins og með „einkennisskort á blóði fyrir hryllingsmynd“ er ekkert af þemunum sem þeir nefna (og sem persóna London nefnir - svo hörðlega - í árás sinni á skrif Poe) fylgt eftir. Eins og annar gagnrýnandi sagði - það var möguleiki hér: morð, sifjaspell, - virkilega átakanlegt efni, en í staðinn víkja þeir frá vandamálunum og skera burt frá ofbeldinu (upphækkaður kertastjaki sveiflast um loftið - loka fórnarlambinu sínu - þá ---skera í svart! Þetta er fínt í hefðbundnum Noirish hryllingi, sannarlega, það er búist við því, og er tekið vel á móti því þegar það gerist - þetta er kær venja, sérstaklega þegar því fylgir falsar eldingar og ákafur Siouxie augnförðun - en í ' Afkomandi' kemur þetta bara fyrir að vera klaufalegt, eða eins og ritstjórinn hafi orðið pirraður á síðustu stundu og klippt það út.) Þetta gæti annað hvort hafa verið mjög spennuþrungin sálfræðileg spennumynd - hryllingurinn sem felur í sér blekkingu/villu/brjálæði - eða einföld ( og skemmtileg) slasher-mynd: hún reynir að vera bæði, eða hvorugt (eitthvað nýtt og spennandi!), en hvort sem er misheppnast hún hrapallega. Eini hryllingsþátturinn í allri þessari mynd er epísk daufleiki. Ég held að klipparinn (ef það var einhver) hljóti að hafa verið drukkinn þegar hann/hann saxaði þetta í sundur - það eru óþægilega styttar senur; atriði sem virtust vera í ólagi (en það gæti bara hafa verið lélegt handritið). Sömuleiðis leikstjórinn og kvikmyndatökumaðurinn - það voru mjög undarlegar myndir og innrömmun sem ég held að hafi verið ætlað að vera hylling til Hitchcock eða Browning, en enduðu bara með því að líta kjánalega út (aftur, fínt í noir, en þetta var að reyna að vera eitthvað annað. )Allt þetta gæti kannski hafa verið fyndið (á þann hátt sem fyrri gagnrýnendur hafa nefnt - "OMG hvernig varð þetta til?!?") ef ég hefði verið í skapi fyrir ruslapoka, því miður fyrir mig var ég búinn að sætta mig við í sófanum, með lágt ljós, með það í huga að hræða sjálfan mig kjánalega - þetta er mjög léleg mynd og ég er hrædd um að ég geti ekki mælt með henni við fólk, ekki einu sinni til að hlæja. Vinsamlegast, vinsamlegast, ekki ekki eyða tíma þínum eða peningum í þetta - annaðhvort fáðu lánaða alvöru hryllings-/spennumynd eða finndu þér eintak af frábærum sögum Poe, hvort sem er, þú munt eiga miklu skemmtilegra og ógnvekjandi kvöld en þú gætir nokkurn tíma vonast til að ná. með þetta drasl.