Bell, Book and Candle var eitt af stórkostlegu poppmenningarfyrirbærum um miðja tuttugustu öld, mjög lík þeim fyrirbærum sem við sjáum í dag (til baka á áttunda áratugnum - meira en tíu árum seinna - voru enn endalausar tilvísanir í þessa mynd). Það gerði Novak að risastórri stjörnu, setti fallegan hlut á ferilskrá Jack Lemon, varpaði nýju ljósi á Jimmy Stewart og gaf Lancaster og Gingold nýjar leiðir til að kanna á ferlinum (báðir héldu áfram að leika nornir og aðrar forvitnar „gamlar kylfur“ ", í kvikmyndum og sjónvarpi). Ásamt 40s myndinni I Married a Witch (sem hjálpaði til við að gera Veronica Lake að helgimynd), bjuggu Bell, Book and Candle til hinnar stórfenglegu kvikmynda- og sjónvarpsheillunar á öllu því sem er galdra sem hófst með Bewitched og hefur áfram í gegnum Practical Magic, Worst Witch og Harry Potter. Það sem ég sé sjaldan tekið fram er að myndin er líka frekar áhugaverð valmynd um jólin. Sagan gerist yfir jólahátíðina og þrátt fyrir að hún snúist yfirborðslega um galdra, felur hún í sér mikinn jólaanda (gjöf, ást, fjölskyldu, fórnfýsi o.s.frv.). Ég mun alltaf horfa á þessa mynd ( hef séð hana nokkrum sinnum síðan ég sá hana fyrst snemma á tíunda áratugnum) sérstaklega ef hún er sýnd í kringum eða rétt eftir hátíðartímabilið. Það hefur stíl, efni, frábæran leikarahóp og frábær framleiðslugildi. Og eins og Adam's Rib tjáir hún hugmyndir sem voru frekar róttækar á sínum tíma, eru róttækar jafnvel núna (í báðum myndunum er kvenpersónan svikul og kraftmikil) og virðist alltaf vera á undan tímanum.