Fangelsi eru ekki beinlínis þekkt fyrir vinsamlega gestrisni og „hamingjusama strauma“, hvað með sögur af slagsmálum, ringulreið, morðum og auðvitað öfgafullri karlrembu! En fangelsið í þessari mynd er allt önnur skepna. Hryllingsmyndir sem gerast í klefum eru, eins og þú sennilega veist, ekkert sérstaklega nýjar þar sem þær leggja áherslu á og ýkja óttann við klaustrófóbíu og vanhæfni til að flýja tvö af stærstu þemum hryllingsmynda. Með slíkum dæmum eins og THE CHAIR (Waldermar Korzeniowsky, 1988), THE GREEN MILE (Frank Darabont, 1999), ALIEN 3 (David Fincher, 1992) og auðvitað allt Women In Prison arðránið sjálft, verður önnur innganga í þennan sess að vera eitthvað frumlegt og mjög skemmtilegt að ræsa til að hljóta viðurkenningu. Eða það er allavega það sem þú hefðir haldið. FANGELSI er vissulega ótrúlega skemmtileg og skemmtileg ferð og það er svolítið synd að það sé ekki eins þekkt og það ætti að vera. Myndin fjallar í stuttu máli um gamalt fangelsi (jæja, duh!) sem hefur verið opnað aftur. Hins vegar eru það ekki bara samfangar og verðir sem fangarnir þurfa að óttast, heldur einnig illgjarn rasspúka draugaandi með aðeins eitt í huga; dauða! Og drengur, erum við meðhöndluð með æðislegum dauðasenum! Ég mun ekki spilla neinu hér fyrir þér en það er fullt af nýstárlegum og skemmtilegum morðum sem öll eru unnin af ósýnilegum höndum. Fyrir utan tæknibrellurnar og morðin, þá hefur þessi mynd líka annað að gera; það er kastað. Fyrirsögn, við höfum LORD OF THE RING (Peter Jackson, 2001-2003) stjörnuna Viggo Mortensen (og fyrir alla þá sem eru svo hneigðir, já, hann verður nakinn) en frammistaða hans er ekki bara mjög trúverðug, heldur er hún unnin af slíkri kunnáttu að hans Eastwood-esquire persóna er bæði bein- og viðkunnanleg (mjög viðkvæm blanda). Bættu honum við hóp af „hey-bíddu-einni-mínútu-ég-veit-þann-gaur“ leikara og þú hefur fengið þér eina frábæra stjörnu. Persónurnar sjálfar skortir hins vegar þrívídd og þykja oftar en ekki mjög staðalímyndir. Við höfum svartan augnfræðing, harðan fangavörð, mannréttindakonu og fullt af öðrum persónum. En í fullri hreinskilni, þá hjálpar þessi 'villa' í raun myndinni. Í stað þess að vera leiðinleg persónaþróun í alltof löngu jafnvægi, erum við meira og minna látin renna beint inn í hasarinn og þegar hann fer af stað (mjög snemma) er ekki ein einasta sena sem er uppfylling það er boltinn í veggfléttuna. Ólíkt ákveðinni SHAWSHANK REDEMPTION (Frank Darabont, 1994)! Að deila venjum með slasher tegundinni, þetta er að vissu leyti venja sjálft, og í góðri hefð slasher tegundarinnar, refsar FANGELSKI þeim sem hafa verið slæmir. Allt í allt er þetta frábær lítil hryllingsmynd og ein sem er því miður gleymt og ónefndur meðal hryllingsheimsins. Með frábærum leikarahópi og frábærum tæknibrellum og frekar frumlegum dauðasenum er mjög mælt með þessari mynd fyrir hryllingsaðdáendur. Ekki láta blekkjast til að halda að þetta verði töff lítil mynd heldur, bara vegna þess að hún var gerð í Bandaríkjunum 1980, þá er hún langt frá því að vera cheesy (þó að endirinn eyðileggi þetta) og á sama tíma langt frá því að vera grátbrosleg og raunsæ (þó það er reynt að takast á við mál eins og fangelsisnauðgun, þetta er frekar lúmskt gert). Ég gef því 3,5 af 5 elskum. Mjög skemmtileg hryllingsmynd með mjög fallegum tilþrifum.