Mögulega ein mesta sóun á selluloid undanfarin 100 ár. Það þjáist ekki aðeins af sársaukafullu (og gífurlega fyrirsjáanlegu) sundurlausu handriti, heldur er það greinilega kolefnisafrit af Alien II. Innan fimm mínútna hafði ég spáð rétt fyrir um hver myndi deyja og hver ekki (og í hvaða röð). Tæknibrellurnar eru hlægilegar; það er atriði þar sem einn áhafnarmeðlimur er rændur (ósannfærandi) af tveimur krítum sem líta út eins og bangsapar, og sparilegur húmorinn er rangur og skelfilegur. Það er betra að gera með fjarstýringu fyrir myndbandstæki en að nota hana til að horfa á þessa mynd.