Ég hef séð svo marga slæma dóma á Supervivientes de los Andes að ég fann mig knúinn til að standa fyrir það (eða ég ætla að minnsta kosti að reyna). Fyrst af öllu, auðvitað að það lítur út fyrir að vera dagsett, það var gert á áttunda áratugnum með mjög lágu fjárhagsáætlun, en það er hluti af sjarma þess. Ég hef gaman af samtímamyndum en grafa líka þær gömlu fyrir hvers virði þær eru. Ég er ekki sá sem finnur fyrir löngun til að sjá eða líka við kvikmyndir með nútíma meðferðum og áhrifum; að auki, næstum því allir kvikmyndaáhugamenn hafa gaman af gamaldags kvikmyndum (hverjum líkar ekki við kvikmyndir frá El Santo eða Plan 9 utan úr geimnum, sama um heildargæði?). Í hlið hraða, er bara tæki til að ná (aftur) það er litlum tilkostnaði, og ég held að stöðugar samræður séu í röð betri karakter og aðstæður þróun. Vissulega er Alive með betri FX, en ég mun ekki fyrirlíta þann gamla bara þess vegna, og ég laðast ekki alveg að enskumælandi í viðburði þar sem fólk frá Úrúgvæ kemur við sögu og fyrir mig, sem gefur Supervivientes de plús los Andes. Það er eins og að jafnvel þótt Canoa, frá áttunda áratugnum og byggt á sönnum atburði líka, myndi fá betri endurgerð núna vegna framfara tækninnar, en ég held að ég myndi halda mig við þá út frá tilfinningunum sem bjóða upp á óháð framleiðsludegi .Allt er þetta byggt á áhrifunum sem hafði á mig því fyrsta skiptið sem ég sá þetta var í sjónvarpi, og nú á dögum held ég að það hafi ekki tapað einhverju af frumkrafti sínum. Auðvitað er það langt síðan og ég hef séð fullt af betri kvikmyndum í öllum þáttum kvikmynda, en það dregur ekki úr gildi hennar. Þetta er ekki slæm mynd og ég set hana hiklaust fyrir ofan Alive. Gefðu því bara frí.