Mér líkaði þetta frekar en ég á vini sem hata þetta. Það er ekkert kynlíf, en það er mjög lítið um nekt í öllum þáttunum - sem er gott. Keitaro er líka með klósettfestingu sem er kannað í að minnsta kosti helmingi þáttanna. (Klósett eru miklu fullkomnari í Japan.) Hmm, ég er að velta fyrir mér hvers vegna ég gaf þessu svona hátt sjálf...? Það er svo sannarlega ekki það að ég fíli naktar teiknimyndastelpur. Að sumu leyti er Keitaro Oe (aðalpersónan) hliðstæð Johnny Bravo nema í stað þess að vera viðbjóðslegur, vöðvabundinn djók, þá er Keitaro ofvirkur nörd. Eða þú getur hugsað um hann sem svar Japans við Leisure Suit Larry. Hann er auðveldari að taka ef þú horfir á það textað frekar en talsett, en hann vex á þér hvort sem er ef þú gefur honum tækifæri. Hann ER gulldrengurinn. Formúlan er sú sama fyrir hvern þátt. Strákur hittir stúlku, drengur reynir að vinna hjarta stúlkunnar þrátt fyrir að vera dónalegur öfuguggi, strákur tekst einhvern veginn gegn öllum líkum. Venjulega áttar stúlkan sig ekki á því að hún er hrifin af Keitaro fyrr en eftir að hann hefur verið barinn í klessu og/eða gert stórkostlegt glæfrabragð eins og að búa til nútíma stýrikerfi á einni viku eða vinna keppni á bensínknúnu mótorhjóli með reiðhjóli sínu. #1 býður upp á ríkan hugbúnaðarauðjöfur. Ég held að hreyfing á brjóstunum setji stórt strik í reikninginn því hún er eina konan sem er með svona hreyfimynd. Hún klæðir sig líka algjörlega ófagmannlega. Flestir sem meta þetta neikvætt komust líklega aldrei framhjá fyrsta þættinum. Þáttur #2 hefur ríku, unga dótturina sem finnst gaman að stríða. Hún er aðeins 16 en það er löglegur aldur í Japan (og í sumum ríkjum í Bandaríkjunum, gæti ég bætt við). Faðir hennar er líka hrottaleg yakuzza týpa sem hefur orð á sér fyrir að drepa gaura sem hafa áhuga á dóttur sinni. Stelpa #3 er sæt og saklaus dóttir núðlubúðareiganda sem er í bland við vondan kærasta. Fyrir utan að Keitaro rekur truflun fyrir meyjuna og að vera kysstur af gaur, þá er nánast engin ecchi af neinu tagi í þessum þætti - mikil lækkun frá fyrri tveimur. Engu að síður, Keitaro og vondi kærastinn slá hvor á annan í alvöru. Í þætti #4 er Keitaro að reyna að heilla fyrsta flokks sundþjálfara. Keitaro virðist „beinlegri“ varðandi fyrirætlanir sínar með þessa tilteknu stelpu en nokkur önnur... og hún er frekar bein á móti... Stelpa #5 er mótorhjólabarnið. Hún er sennilega sú þyngsta af þessum 6 (þótt hún sé ekki frábær eins og stelpa #1) og „rastast“ hvað varðar kynhneigð og dónaskap. Þessi tiltekni þáttur er auðveldlega sá ofsalegasti hvað varðar (skort á) raunsæi. Keitaro hefði átt að brjóta hvert bein í líkamanum að minnsta kosti tvisvar í keppninni við mótorhjólabarnið en ég held að framleiðendurnir og rithöfundarnir hafi sagt: "Þetta er bara teiknimynd! Við getum allt!" Þessi hrun í raunsæi gerir hann að uppáhaldi hjá aðdáendum. Að lokum kynnir þáttur #6 nýja stelpu (sem virkar í hreyfimyndum) og fyrri 5 stelpurnar hjálpa Keitaro þegar hann reynir að takast á við ómögulega tíma- og tilföngsþvingun til að koma OAV út um dyrnar fyrir frestinn. Hvað ecchi varðar, þá er þessi líka mjög taminn, en það er nóg af húmor. Endirinn hefur allar 5 einstaklega fallegar stúlkur úr fyrri liðum til að veiða Keitaro, sem sleppur óséður, að því er virðist í þeim tilgangi að hópnauðga honum. Já, það -NÆSTUM- gerist í raunveruleikanum. Einhver fór yfir Ukyo Tachibana (ala Samurai Shodown) með Steve Urkel(ala Family Matters)...Allt í allt, það er enginn millivegur fyrir þetta. Þú munt annað hvort hata það eða elska það. Ef þú ert nýr í anime, viltu líklega ekki byrja á þessu. Á sama tíma, ef þú þolir persónur eins og Happosai (úr Ranma 1/2) eða Johnny Bravo... eða þú hefur gaman af gamanmyndum sem hallast þyngra að kjánaskapnum en hafa mjög kynferðislega yfirtón, ættirðu að prófa.