Þegar Rómúlanar koma, munu þeir ekki bera gjafir; nei, þeir bera með sér stríð - stríð og landvinninga. Eins og allir sem þekkja til þessa þáttar vita, þá er hann endurgerð stríðsmyndarinnar „The Enemy Below“ frá fimmta áratugnum. Augljósi munurinn er sá að í stað orrustuskips og kafbáts (eða amerísks eyðingarmanns og þýskrar U-báts) sem stunda banvæna stríðsleiki, þá eru það tvö geimskip í geimnum. Í sögu Trek, um 100 árum fyrir atburðina hér, barðist jörðin í Rómúlustríðunum samkvæmt þessum þætti. Eftir um 5 ára átök leiddi pattstaða af sér sáttmála og stofnun hlutlausa svæðisins, landamæri okkar og Rómúlska heimsveldisins. Núna, á þessum stjörnudegi, virðist sáttmálinn vera rofinn, þar sem útvörðum okkar er ráðist og eyðilagt af einhverju gríðarlegu vopni. Já, Rómúlanarnir eru komnir aftur, að prófa nýja stríðsleikfangið sitt, og Kirk verður nú að vinna sér inn launin sín: hann verður að taka ákvarðanir sem myndu hafa áhrif á þennan geira vetrarbrautarinnar, eins og að finna út hvernig á að forðast... ó, ég veit það ekki - millistjörnustríð, kannski? Ég held að það sem gerir þennan þátt svo áhrifaríkan er að hann víkur ekki frá ömurlegum hliðum stríðs eins og búast má við af einum sjónvarpsþætti frá sjöunda áratugnum - sérstaklega þætti úr vísindaskáldsöguþætti. Þetta er allt mjög spennuþrungið og grípandi, eins og bestu stríðsmyndirnar, eins og þegar Kirk sest niður með lykilforingjum sínum í því sem jafngildir stríðsráði. Rithöfundarnir og leikararnir eru ekki að grínast hér: þetta er allt undirbúningur fyrir skelfileg átök, hugsanlega upphafið á enn einum margra ára vígvellinum. Þegar öllu er á botninn hvolft er markmið Kirk að halda þessum vígvelli aðeins við skipin tvö - en jafnvel þá er þetta viðleitni full af hættu og líklegt mannfall. Reyndar tel ég að þessi þáttur eigi metið í skipaslysum í lok hans. Strax í upphafi þáttarins sjáum við eyðilegginguna sem slík barátta getur valdið, í þeirri meintu vel vernduðu útvörð. Síðan hefjast stríðsleikir katta og músa milli Enterprise og Romulan-skipsins - það er jafn spennandi og öll átök sem við höfum séð á hvíta tjaldinu. Auðvitað, ef þú ert ekki í stríðsmyndum, þá þarftu að leita að öðrum hlutum til að dást að í þessum þætti. Það sem lyftir þessum þætti enn frekar er opinberunin um hvað og hverjir Rómúlanar eru - þetta er raflost af eins konar. Núna höfum við enn frekari átök milli áhafna á brún Enterprise - stríð hefur tilhneigingu til að draga fram það versta í sumum. Vegna enn viðbjóðslegra viðhorfa til kynþáttar í þessari framtíð er spennan aukin enn frekar - Kirk er með hendurnar fullar í þessum. Ég býst við að eini veikleikinn í sögunni sé þægilegur niðurgangur á ofstækismálinu. Á rómulska hliðinni kemur leikarinn Lenard fyrst fram í Trek alheiminum sem rómanskur yfirmaður; hann er frábær í hlutverkinu, bakhlið Capt. Kirk eða Capt. Pike, veldu þitt val, gert til að líkjast Spock meira en lítið. Það kemur á óvart að persóna hans er ekki stríðssvangur eins og við mátti búast, annar augaopnari fyrir þennan þátt. Leikarinn myndi næst snúa aftur til þessa alheims sem Sarek, faðir Spock, svo hann er ekkert ef ekki fjölhæfur. Það er líka lýsandi fyrir það hvernig fyrsta framkoma slíkra persóna eins og Rómúlananna er yfirleitt besta skot þeirra, eins og það er hér. Þeir mættu næst í "The Enterprise Incident".