Þar sem ég hafði lengi fyrirlitið dagskrá sjónvarpsnetsins, man ég eftir fyrsta skiptinu sem ég náði þátt í „lögreglusveitinni!“. Það var algjörlega óvart. Það var á meðan þátturinn var upphaflega sýndur á ABC snemma árs 1982. Ég er langvarandi rásarofgnótt og var að fletta skífunni eitt kvöldið þegar skyndilega birtist upphafsröð „Police Squad!“ á sjónvarpsskjánum mínum. Ég viðurkenndi það strax sem sendingu á upphafsupptökunum á "M-Squad" með Lee Marvin í aðalhlutverki, einum af mínum uppáhalds lögguþáttum allra tíma. Ég hætti að surfa. Svo kom auðvitað að höfuðstöðvar voru skotnar upp, á eftir kom hinn ódauðlegi Rex Hamilton sem Abraham Lincoln. Núna var ég að segja við sjálfan mig "Hvað í fjandanum er ÞETTA??". Svo kom „sérstakur gestastjarnan“ Georg Stanford Brown að fletjast út af lækkandi öryggishólfi. Ég var hooked frá þeirri stundu. Þátturinn var „Ring of Fear/A Dangerous Assignment“ með kómískum tilvísunum í „On The Waterfront“ og „Muhammed Ali“, en eftirminnilegust voru auðvitað öll sjónglöpin og ekki sequiturs. Leslie Nielsen og Alan North í lauslegri skopstælingu sinni á Lee Marvin og Paul Newlan úr "M Squad" voru algjört uppþot. "Loksins", sagði ég við sjálfan mig, "Sjónvarpsþáttur sem er svo sannarlega þess virði að horfa á!!!". Myndirðu ekki vita að það yrði aflýst aðeins nokkrum vikum síðar. Skildu það eftir netkerfum -- ég hefði átt að vita það. Allavega, ég keypti bara DVD safnið af öllum sex þáttunum og þeir eru alveg jafn fyndnir í dag og þeir voru fyrir 27 árum. „Naked Gun“ myndirnar voru líka frábærar, en ég saknaði Alan North (hann var svo góður sem Ed Hocken), Peter Lupus sem Nordberg (hvað voru þeir að hugsa um að leika OJ í þeim þætti?), og sérstaklega William Duell, „Johnny“. “ skópússingurinn. Góðir hlutir.