Þessi mynd er nánast óþekkt, en hún er mjög góð. Í einmanalegum dönskum bæ búa tvær gamlar systur til að minnast fjarlægra ungmenna, þegar þær urðu að hafna hamingjunni vegna strangrar púrítanskrar menntunar. Einmana, þá lifa þeir í virðulegum niðurskurði, þar til Babette, sem flýgur frá París, hrædd við hryllinginn í stríðinu, kemur. Eftir fáan tíma mun hún geta breytt gæsku og kærleika sem hún fékk þegar hún kom. Góð lottóvinning gerir henni kleift að skipuleggja frábæra veislu, eftir bestu reglum franskrar matargerðarlistar. Öllum hverfum er boðið (allir ofstækisfullir púrítanar). Þeir samþykkja, en þeir gera samkomulag um að sýna ekki snefil af ánægju eða ánægju, þar sem það væri synd. Hins vegar tælandi kraftur dýrindis máltíðar sem þeir borða, að þeir láta tælast af sensuality franskrar matargerðarlistar. Veislan endaði með mjög tilfinningaríkri, þó hljóðlátri, hamingju. Ástin milli manna hefur vaknað. Kraftaverkið að rísa mannlega góðvild vegna ánægju skynseminnar er hafið. Myndin er furðu góð, en hún er ekki fyrir alla smekk. Mestan hluta myndarinnar gerist ekkert, allt er svo rólegt og svo friðsælt að á mörgum mínútum er bara hægt að sjá líf íbúa bæjarins. En eftir því sem myndin þróast verður hún dýrmætari, þegar Babette vinnur lottóvinninginn (eftir 30 mín mynd) byrjar sýningin. Höfundur er fær um, með fullkominni leikstjórn, að sýna okkur hvernig Babette undirbýr veisluna, hvernig hún blandar öllu hráefninu saman við hið dásamlegasta (Love), allt sagt á rólegan og ljúffengan hátt, með fullkomna þekkingu á ljósmyndun og leiklist. . Síðan, þegar líður á veisluna, eru gæðin í því að sýna okkur hvernig skap allra matargesta breytist vegna máltíðarinnar, aðeins með fyrstu myndum, með áhrifamiklum kvikmyndum hverri af annarri, einfaldlega ótrúleg. Þar að auki er háttvísin við litina og ljósmyndun líka frábær, næstum hvert atriði myndarinnar er eins og mynd, þannig að þar er unnið að verki. Ef þú ert fær um að dást að góðri kvikmyndagerð og getur áttað þig á því að stundum er leiðin til að segja þér eitthvað frekar en það sem sagt er mikilvægara, þá er þetta myndin þín. Ef þér líkar vel við góðar máltíðir og elskar bara góða matargerð, muntu líklega skemmta þér, þar sem flestar tilfinningar myndarinnar þekkja þig. Óskar algjörlega verðskuldaður. Eina vandamálið er seinleiki hennar við að setja upp söguna, en ég get fyrirgefið það (ég vona að allir líka)