Jæja, það er ekki oft sem við í Bretlandi látum gera kvikmynd um borgarlíf frá sjónarhóli afró-karabíska samfélagsins, síðasta dæmið sem ég man eftir var vanmetna Babýlon árið 1980. Svo ég hafði miklar væntingar þegar ég heyrði um Bullet Boy, kvikmynd sem hefur verið kynnt sem breska útgáfan af La Haine! Jæja La Haine er það ekki! Ég er sammála því að notkun á samræðum og umhverfi gefur þessari mynd áreiðanleika sem hefur verið saknað í öðrum breskum kvikmyndum upp á síðkastið, en áhyggjur mínar eru þær að þessi mynd endi fyrirsjáanlega sorglega. Myndin fjallar á skynsamlegan hátt um stigvaxandi vandamál svarts á svarta ofbeldi sem er því miður allt of algengt í London, en ég hef áhyggjur af því að kvikmyndagerðarmenn noti nú túlkun í söguþræði öfugt við persónur sem eru jafn skaðlegar. Saul Dibb fékk frábært tækifæri til að gera kvikmynd sem gæti verið bæði skemmtileg og hvetjandi fyrir okkur öll, en missti því miður og bjó til mynd sem aðeins styrkir þá hugmynd að til að vera ungur svartur karlmaður í London er eina framtíðin ofbeldi og harmleikur