Þetta er alveg ágætis dæmi um film noir. Sögusviðið er snemma á fimmta áratugnum þar sem kommúnistar reyna að stela vopnaleyndarmálum frá bandarískum stjórnvöldum. Richard Widmark er hinn ljúfi vasaþjófur án vandræða. Hann gefur nokkuð þokkalega frammistöðu en það er ekkert A-listi við hann. Það áhugaverða var að hann var ekki bara andhetja heldur í gegnum megnið af myndinni, óviðkunnanlegur andhetja. Það er ekki mjög eðlilegt. Jean Peters sýndi svo-svo frammistöðu sem krókurinn með gullhjarta. Þessi frábæra karakterleikkona Thelma Ritter ljómar sem hægðadúfan. Söguþráðurinn hafði sinn skerf af útúrsnúningum, vitsmunum og hörðu tali. Það er bardagaatriði nálægt lok myndarinnar (í neðanjarðarlestarstöðinni) sem var frekar gróft og spennandi. Ég held að noir aðdáendur (eins og ég) muni hafa gaman af þessari mynd. Fyrir áhorfendur sem ekki eru noir, kann það að virðast svolítið dagsett og allt Commie málið svolítið ofgert.