Líf í einhverju framtíðarfasistaríki eða næstum fasistaríki sem takmarkar persónulegt frelsi verulega er endurtekið þema bæði í nútímabókmenntum og kvikmyndagerðarmönnum. Slík verk birta okkur viðvaranir um óæskilega þróun í samfélagi okkar sem ber að varast; en til að vera áhrifarík verða þau líka að vera skemmtileg. Því miður eru flestar bækurnar líklega áhrifaríkari við að birta viðvaranirnar en að skemmta okkur nógu mikið til að verða mjög víðlesnar; en með kvikmyndirnar er vandamálið venjulega á hinn veginn. Fyrsta slíka verkið sem varð almennt þekkt var líklega "1984" eftir George Orwell (fyrst gefið út 1948), og þetta er enn aðgengilegt bæði í formi bókar og sem kvikmynd. Horfðu á eða lestu það: og síðan, þegar þú ert dálítið þunglyndur vegna ómannúðleika mannsins í garð mannsins, náðu í Öskubusku 2000. Þetta er fiðurlétt, lággjalda gamanmynd byggð á sama þema sem veitir áreynslulaust en ógeðfellt áhorf; og eins og með 1984 er dagatalið nú komið út fyrir fyrra tímabil. Flest gamanleikurinn er lagður á með spaða þó að það séu bara nokkur virkilega fyndin augnablik. Til að æfa hugann á löngu millibilinu á milli þessara geturðu einbeitt honum að spurningunni um hvort þessi mynd muni öðlast nýja framlengingu á lífinu með því að vera gefin út sem DVD eða hvort hún muni loksins hverfa í gleymskunnar dá þar sem núverandi segulbandseintök versna fyrir endurlausn. Það eru margar verri myndir sem birtast sem DVD-diskar þessa dagana, og satt að segja er mér alveg sama hvað gerist á hvorn veginn sem er. Hingað til hafa bestu myndirnar af þessari tegund líklega verið "The Handmaiden's Tale", en ég myndi mjög glaður skipta þeim öllum fyrir vel gerða kvikmynd af risavaxinni skáldsögu Jack London "The Iron Heel". Þótt þetta væri metnaðarfullt, þá virðist það samt ótrúlegt að enginn nútíma kvikmyndagerðarmaður hafi enn þorað að reyna það (IMDb sýnir aðeins svart/hvítt þögla útgáfu sem gerð var í Rússlandi árið 1919).