Ég hafði miklar væntingar í kjölfarið á „My Beautiful Laundrette“, „Bend it like Beckham“ og (minna svo) „East is East“. Saga breskra Asíubúa sem passa inn á ættleidd heimili þeirra hefur fengið margar góðar sýningar á hvíta tjaldinu, auk fjölda frábærra sjónvarps- og útvarpsþátta (Goodness gracious me, etc). Þessi fellur flatur. Þrátt fyrir góða byrjun fór það hratt niður brekkuna. Á endanum var þetta hræðilega dæmigert BBC viðleitni, fullkomið með sterkum svæðisbundnum hreim, skrítnum ofspilunarpersónum, "þeir voru dagarnir" hljóðrás og fullt af "vandamálum" í tilraun. að vera verðugur. Ég fann sjálfan mig hrollvekjandi á mörgum stöðum meðan á þessari mynd stóð. Skriftin er fyrirsjáanleg. Allar mögulegar klisjur voru dregnar út og viðraðar. Reyndar á ég í vandræðum með að hugsa um hvaða þvermenningar-/kynslóðatæki sem hefði verið hægt að nota sem voru það ekki. Persónurnar voru mjóar og klisjukenndar: sérvitringurinn ósamkvæmi ráðherrann; hin vel meinandi en að lokum kynþáttafordóma gamla konan; yfirþyngd, yfirþyrmandi frænka; hinir ýtnu indversku foreldrar; nágranni verkalýðsins; hin 'vitra' djúpstæða amma; mótorhjólaþrjóturinn. Handritið var veikt, enda gafst tækifæri til að hneyksla áhorfendur með augljósum kynþáttafordómum frá tveimur víddar rasískum hvítum persónum sem teknar voru. Og hvers vegna það þurfti að gerast á 7. áratugnum (fyrir utan að þurfa afsökun fyrir 70's hljóðrás) er ráðgáta. Hugsanlega gerir það ótrúverðugar persónur örlítið trúverðugri fyrir fólk fædd eftir 1979. Ég veit það ekki. Jafnvel þessir hlutir til hliðar, góður leikur hefði getað flutt þetta í virðulega myrku. Þess í stað voru hinir venjulegu "BBC gamanmyndir" grunaðir hjólaðir út til að hamra það. "Bend it like Beckham" var með miklu betri kómískum leik (og alvöru leik, reyndar) en þetta, með nánast óþekktum leikara. Í stuttu máli, letilegt klisjuhandrit, yfirleikið, í dauflegri fyrirsjáanlegri sögu. Gefðu því framhjá þér.