Margir leikarar hafa fullt af góðum kvikmyndahlutverkum í sálinni. Sumir, handfylli. Aðrir, kannski par. Svo er það Linda Blair. "Særingamaðurinn". Það er það.Þegar þú sérð "Chained Heat" og horfir á Lindu Blair í því, verður þú að velta fyrir þér hvað, ef eitthvað, var í gegnum huga hennar. Svo sannarlega ekki, "Oh boy: Oscar fyrir besta leikkona, hér kem ég!" önnur konur í fangelsismynd eins og þær voru vanar að búa til ódýrt á áttunda áratugnum, þessi ber reyndar nöfn sem þú gætir kannast við. John Vernon leikur deildarforseta... ég meina, varðstjórinn (með heitan pott á skrifstofunni sinni; furða hvað hann sagði verktakanum?), Stella Stevens kemur upp, jafnvel Henry Silva og Louisa Moritz sýna hversu illa þau þurftu verkið. Og sérstakt minnst, auðvitað, fyrir kvenhetjuna okkar Sybil Danning sem tvíkynhneigða fanga sem setur tökin á aumingja Blair. Til að orða það, Sybil er eins og Sybil gerir og allt sem Sybil gerir er gert fullkomið. Lætur þig gleyma því hvað þú ert að horfa á hræðilega mynd. Næstum.Tvær stjörnur. Ein fyrir Sybil og önnur fyrir að reyna að afgreiða Linda Blair sem kyntákn. Hvað sem gæti hafa haft þá (skilið það?)?