„Þetta líf“ er sannarlega eins slæmt og það gerist. Leikhópur hennar af málaliða, grimmdarlausum, miskunnarlausum, tvísýnum, grunnum persónum er hugsaður sem hugleiðing um umgjörð þess eftir níunda áratuginn og ég verð að viðurkenna hvað þetta varðar að þetta er nákvæm sköpun. Því miður gefur það mér ekkert til að hafa samúð með eða kæra mig um og ég lít á það sem enn eitt skrefið í átt að sjónvarpsgjaldsímanum í svindli; ótrúlega slæmt, ódýrt, raunveruleika- og 'fræga' mettað sjónvarp; og önnur niðurskurðarleg viðhorf sem hafa eyðilagt þennan miðil og reyndar stóran hluta bresks samfélags. Hljómar ýkt? Ég held að það sé ekki. Í þessu sambandi hafa þættir eins og 'Þetta líf' sannarlega haft jafn áhrifamikil og þau eru oft kölluð.