Ég verð að segja að þetta er ein besta teiknimynd sem ég hef séð. Mér líkaði það í fyrra skiptið en kunni mjög vel að meta það við seinni áhorfið, fyrir aðeins nokkrum vikum. Ég sé hvers vegna framhaldið er að gera svona frábær viðskipti við miðasöluna. Svo virðist sem margir hafi líkað við þessa mynd. Glæsileg litapalletta (maður, þetta lítur vel út) og mikið af góðum fullorðnum (en hreinum) húmor gera þetta að stórum sigurvegara. 3-4 mínútna upphafsatriðið með "Scat," er frábært sem og síðari millispil með honum. "Sid" letidýrið (raddað af John Leguizano) gefur hins vegar aðalhúmorinn í myndinni. Hann hefur venjulega eitthvað fyndið að segja í gegnum myndina. Ray Romano er rödd mammútsins, stóra persónan í myndinni, bókstaflega, á meðan Denis Leary er grimmur vondi kallinn sem varð góður sabeltanntígrisdýr Þetta er ekki bara húmor og fallegir litir en falleg, tilfinningarík saga af því hvernig lítið barn mýkir upp nokkra erfiða karaktera. Þetta er heldur ekki truflað með mörgum lögum: aðeins eitt stutt og það er ekkert móðgandi, tungumálalega séð. Ef fleiri teiknimyndir væru svona góðar, myndi ég eiga fleiri.