Spoilerar. Þessari umsögn hefur verið breytt vegna orðatakmarka.`Hryllingurinn. Hryllingurinn.' Marlon Brando, Apocalypse Now (1979) og Apocalypse Now Redux (2001) Setningin sem er jafn fræg og "Hér er að horfa á þig, krakki," eða "Ertu að tala við mig?" eða 'Megi krafturinn vera með þér' eða 'ég kem aftur' þýðir aðeins meira en einhver eintök. Þegar það er talað dvelur það í loftinu með mikilvægi og merkingu sem ekki fer fram hjá neinum. Það sem gæti gert suma áhorfendur brjálaða er að þeir finna kannski aldrei svar við hryllingnum nema þeir horfi á myndina aftur og reyni að fylgjast vel með hverjum einasta ramma. Hvað þýðir þessi samræðulína nákvæmlega? Hryllingurinn sem talað er um er raunveruleiki stríðs. Raunveruleiki siðferðilegra manna er svo auðveldlega spilltur að þeir kveikja á meðfæddu eðlishvötinni og drepa náunga án nokkurra merki um sektarkennd. Þegar Capt. Willard (Martin Sheen) stendur frammi fyrir hinum deyjandi ofursta Kurtz (Marlon Brando) í lok myndarinnar, "Hryllingurinn. hryllingurinn." er að átta sig á spillingu Willards. Hann hefur miskunnarlaust myrt mann með köldu blóði sem hluta af verkefni sínu. Þetta er ekki dæmigerður Hollywood endir. Í flestum tilfellum eignast persóna eitthvað, hvort sem það er tilfinningalega, líkamlega, andlega eða allar þrjár. En Willard bæði græðir og tapar. Hann öðlast þá vitneskju að hann hafi glatað siðferði sínu. Og það er átakanleg endir. `Apocalypse Now' er virðing Francis Ford Coppola við listræna hlið kvikmyndagerðar. Þessi mynd er algjörlega frábrugðin "The Godfather." Það er ofskynjunarvaldandi, sjónrænt töfrandi og kveður til seku hliðar mannlegs eðlis. Í fyrstu virðist það raunsætt, og síðan verður það undarlegt, og síðan táknrænt, og undir lokin frumlegt í sínu einstöku sjónarhorni á andlegu hlið hernaðar. Þetta er ekki eins mikið kvikmynd um Víetnamstríðið og það er mynd um stríðið innra með okkur. Í fyrstu virðist þetta vera önnur stríðsmynd. Captain Willard (Sheen) er falið af hersveitarforingja (ungum Harrison Ford) að myrða fráfallinn bandarískan ofursta að nafni Kurtz (Brando), sem er í felum einhvers staðar í Víetnam með hrúgu af hermönnum sem starfa meira og minna sem þrælar hans. Willard sinnir hlutverki sínu "með miklum fordómum," á leið út á bát ásamt fjórum hermönnum, þar á meðal bátsstjóranum, yfirmanni (Albert Hall), matreiðslumeistara (Frederic Forest), og mjög ungum "Larry" Fishburne (sem síðar fór. á að koma fram sem Morpheus í `The Matrix'). "Apocalypse Now" er að mörgu leyti nútímaleg uppfærsla á Ódysseifsbók Hómers. Þegar aðalpersónan okkar, Willard, heldur áfram ferð sinni, kynnist hann fjölda frumlegra og undarlegra persóna, þar á meðal Kilgore ofursta (Robert Duvall), sem hefur undarlegan fetish fyrir brimbrettabrun, og steindauðum ljósmyndara (Dennis Hopper). sem líkja má líflegum látbragði og framkomu hans við hina miklu minni Jeremy Davies í "The Million Dollar Hotel", einni verstu mynd sem ég hef séð. Davies náði ekki neinum tengslum við áhorfendur; Hopper gerir það. Hann er eins og ljóðræn stemningin milli Willard og Kurtz; hann er eins og túlkur sem fer fram og til baka og talar á erlendum tungumálum. Í þessu tilfelli er hann að þýða Kurtz fyrir Willard, þó ég sé ekki svo viss um að Kurtz þurfi þýðingu á Willard. Margar myndir eru svo heppnar að hafa eina eða tvær eftirminnilegar senur eða línur. "Apocalypse Now" hefur marga. Kilgore, sem stígur niður á þorp í Víetnam, sem leikur "Ride of the Valkyries" eftir Wagner er enn ein eftirminnilegasta atriði kvikmyndasögunnar. Það er skerpa í því, grimmd, kaldhæðinn tónn og líka glettni. Þegar Kilgore krjúpar á ströndinni og segir: "Ég elska lyktina af napalm á morgnana. það lyktar eins og sigur," brosum við öll. Ég mun ekki ljúga að þér: "Apocalypse Now" er undarleg mynd. Það er ekki beint það auðveldasta að greina. Endirinn gæti truflað suma áhorfendur ef þeir skilja ekki merkar ræður Marlon Brando. En það sem allt kemur niður á, það sem raunverulega skiptir máli, er að þessi mynd fjallar um myrkt eðli sálar mannsins. Hryllingurinn er að átta sig á stríði og áhrifum þess, ekki stríðið sjálft. Kurtz segir: „Þú hefur rétt á að drepa mig. En þú hefur engan rétt til að dæma mig.' Persóna Brandos, Kurtz, er látin dæma áhorfendur. Í augum margra barnalegra áhorfenda kann hann að líta út fyrir að vera brjálaður lóur sem komst honum í hausinn. En það er ekki það sem Francis Ford Coppola er að reyna að koma á framfæri. Með því að berjast í Víetnam hefur Kurtz áttað sig á því hversu frábært hann hafði það og hversu slæmt sumir aðrir höfðu það. Með því að ganga í gegnum eyðilögð þorp kemst hann að lokum að því að við erum barnalegir, sem lifum lífi okkar í paradís heimskingja. Við erum algjörlega barnaleg gagnvart umhverfi okkar og mögulegum ógæfum þangað til þau skella á. Með því að sjá hversu óheppnir sumir Víetnamar eru, gerir Kurtz sér grein fyrir hversu auðveldlega hann gæti orðið fyrir barðinu á einhverju. Hversu auðveldlega hann gæti endað eins og fólkið í kringum hann. Og hann gerir sér líka grein fyrir því að fólkið sem gerði þetta er fólk sem hefur yfirgefið siðferði sitt og skilið það eftir við dyrnar. Margir halda að hryllingurinn sé eitt. Það er tvö. Hjá Kurtz er hryllingurinn raunveruleikinn hversu barnalegur hann var og raunveruleikinn um áhrif stríðsins á menn. Og eftir að Willard myrðir Kurtz, og heyrir deyjandi orð Kurtz, áttar hann sig á því líka. Hann gerir sér grein fyrir áhrifum stríðs. Að sjá svo marga hermenn með enga tilfinningu fyrir réttu eða röngu fær hann til að átta sig á hryllingi þess sem stríð getur gert manni. Og hvað það hefur gert honum. Hryllingurinn.5/5 stjörnur -