Ég hef alltaf verið aðdáandi David Lynch og með þessari mynd sannaði Lynch fyrir gagnrýnendum að hann hefur hæfileika, stíl og listræna heilindi til að gera myndir utan súrrealískan aura sem hann hefur orðið þekktur fyrir á síðasta áratug. Eins mikið og myndin er með G-einkunn, þá er hún hrein Lynch í stíl, takti og tóni. Myndin hreyfist á meistaralega dáleiðandi hraða og er uppfull af atriðum af sönnum tilfinningum og krafti. Kvikmyndatakan er frábær eins og búast má við af Lynch mynd og bráðabirgðamyndirnar eru hrífandi. Það er líka mjög hressandi að sjá kvikmynd þar sem persónurnar eru allar vingjarnlegar, góðhjartaðar og ekki áhugalausar persónur sem eru greinilega merktar sem annað hvort „góðar“ eða „illar“. Richard Farnsworth skilar fallegri frammistöðu eins og aðrir leikarar. , einna helst Sissy Spacek í yndislegri frammistöðu sem dóttir hans, og Harry Dean Stanton í litlu en óendanlega mikilvægu hlutverki. Með þessari mynd sannaði David Lynch fyrir gagnrýnendum að hann gæti gert kraftmikla hreyfimynd alveg eins og hann gerði á níunda áratugnum með 'Blue Velvet' og 'The Elephant Man'. Gagnrýnendur virtust missa trúna á síðasta áratug eftir að hann framleiddi svo súrrealískar myndir eins og 'Twin Peaks: Fire Walk With Me' og 'Lost Highway' en með þessari mynd sýndi hann að það væri aðferð við FWWM og LH, og það lítur út fyrir að Gagnrýnendur náðu loksins tökum á nýlegri mynd hans 'Mulholland Drive', miðað við mikið lof sem hún hefur fengið og Óskarstilnefninguna fyrir Lynch. 'Straight Story' er fyrir mér ein áhrifamesta kvikmynd sem ég hef séð. Þetta er ástrík saga um fjölskyldu, vináttu og góðvild ókunnugra. Ég myndi mjög mæla með því.