Ég reyndi virkilega að hafa gaman af þessari mynd um lækni sem á möguleika á nýju lífi með ungri konu ef hann getur sætt sig við andlát eiginkonu sinnar. Ég býst við að þetta hafi átt að leika eins og sérkennileg létt rómantísk gamanmynd en þemað er svolítið óþægilegt fyrir mig. En ef ég sleppti því fannst mér samræðan vera of lík sviðsleikriti þrátt fyrir að vera byggð á skáldsögu og einnig miðlungs leiklist. var vandræðalegt að horfa á, sérstaklega af hinum unga aðalhlutverki Vincent Spano. Ég hef verið að reyna að ná öllum níunda áratugarmyndunum sem ég missti af á þessum áratug. Það hefur verið gæludýrkið mitt að nostalgíuáhugamenn á níunda áratugnum virðast einbeita sér að sömu kjarnakönnunum kvikmynda þar sem venjulega eru leikarar og leikkonur úr brjálæðingi og vanrækja hinar myndirnar eins og Creator sem hafa dottið í gegn. En þegar um þennan eiginleika er að ræða verð ég að segja að ég get skilið hann. Ekki voru allar þessar níunda áratugsmyndir töfrandi og Creator er sönnun þess.