Ég sá þessa mynd með lifandi flutningi Buffalo Philharmonic og tónlistin var annað af tvennu sem gerði upplifunina örugglega fyrir mig; sérstaklega, lagið eftir bardagann þar sem konan er að leita að eiginmanni sínum var bara hrikalegt. Annað sem stóð upp úr hjá mér er baráttan á ísnum sjálfum, smá herkænsku sem framleiðendur _King Arthur_ reifuðu rækilega af sér árið 2004. Bardaginn heldur líka áfram að eilífu (hálftíma?) - sársaukafullt langur. Ég get ekki hugsað mér aðra áróðursmynd sem lætur stríð líta út fyrir að vera minna glæsilegt eða gefandi. Ég er hissa á að Stalín hafi líkað þessa mynd svona vel; Ég myndi ekki vilja fara út og berjast eftir að hafa horft á það.