SILVER CITY (2+ af 5 stjörnum) Sem mikill aðdáandi verka Johns Sayles í mörg ár finnst mér óhætt að segja að þetta sé versta mynd sem hann hefur gert. Sem sagt, myndin er ekki beint *hræðileg*... bara mjög óinnblásin. Sayles kastar inn kunnuglegum þáttum úr fyrri myndum sínum (spillt stjórnmál, ólöglegur innflutningur, uppsala á hugsjónum ungmenna) en tekst ekki að koma þeim saman á einhvern nýjan eða þýðingarmikinn hátt. Jafnvel samræðan (venjulega sterka hlið Sayles) veldur vonbrigðum í þetta skiptið.. hljómar klisjukennt og þvingað í næstum hverju atriði. Myndin lítur út og hljómar eins og þættir úr sjónvarpsseríu sem náði ekki fram úr þriðja þættinum. Það eru fullt af stórstjörnum við höndina... og þær reyna eftir fremsta megni að láta bitahlutana sína lifna við... en efnið er bara ekki til staðar í þetta skiptið. Meðan hann er við tökur á herferðarstað veiðir vonarfullur ríkisstjóri (lélegur og augljós George W Bush sem er í stöðunni) lík upp úr stöðuvatni. Rannsakandi er ráðinn til að reyna að vara fólk í burtu sem gæti hafa sett þetta vísvitandi á laggirnar til að ófrægja frambjóðandann... en hann kemst fljótlega að því að það eru dýpri og dekkri (og klisjukenndari) leyndarmál sem þarf að uppgötva. Sayles hefur gert myndir með svipað þema svo miklu betri í fortíðinni ("Lone Star", "Matewan", "Return of the Secaucus Seven", "Men With Guns"). Það er synd að hann fór einu sinni of oft í brunninn og kom upp með óhreint vatn. Ein góð lína, flutt af Richard Dreyfuss: "Danny, þú ert tapsár. Þetta hefur þegar verið staðfest. Svo reyndu bara að vera góður, allt í lagi?"