Á pappírnum myndi þessi mynd hljóma ótrúlega leiðinleg. Hugmyndin um 75 ára gamlan mann sem ferðast um sveitina á sláttuvél höfðar vissulega ekki mikið til, en raunverulegur krafturinn á bak við myndina er sjarmi hennar og greind. Rithöfundar munu ekki finna betri rannsókn á því hvað gerir kvikmynd að virka en "The Straight Story." Fullkomið dæmi um þetta er atriði þar sem Alvin hittir unglingsstúlku á flótta. Hún er ólétt og hrædd við hvað foreldrar hennar myndu gera ef þau kæmu að því. Alvin segir henni sögu af eigin krökkum fyrir löngu síðan. Hann lét þá taka hver sitt prik og brjóta hann, sem þeir gátu auðveldlega gert. Síðan lét hann þá binda stafina og reyna að brjóta þá. „Þessi búnt,“ sagði hann, „er fjölskylda. Svo margar aðrar kvikmyndir myndu finna sig knúna til að halda áfram og tryggja að við vissum að einstaklingur gæti brotnað en saman væru meðlimirnir sterkari. „The Straight Story“ áttar okkur á því að við erum nógu klár til að skilja þetta og leyfir okkur einfaldlega að íhuga hugsunina og draga okkar eigin ályktanir. Ferðalag Alvins yfir Iowa er fullt af svo hressandi samskiptum við persónur sem eru ekki í Hollywood. Hver samskipti eru full af hlýju og húmor og Alvin er svo sætur að keyra sláttuvélina sína að við getum ekki annað en brosað þegar hann leggur leið sína til Wisconsin til að semja frið við bróður sinn, Lyle, sem hefur fengið heilablóðfall. Og einfaldleiki lokasenunnar undirstrikar að raunveruleg saga hér er ekki áfangastaðurinn heldur ferðin. Þetta er ferð þar sem Alvin deilir lífi sínu með öllum sem hann hittir - þeim og okkar til hagsbóta. Þetta er hægur, einfaldur, afslappandi ferð sem ætlað er að minna okkur á allt sem við höfum tapað með þéttbýlismyndun Ameríku." The Straight Story" er sjaldgæfa kvikmyndin sem er í beinni "G" einkunn sem sannarlega ætti ekki að missa af. Einkunn: A