Ég var ekki viss um þessa mynd áður en ég leigði og gerði það í þeirri fullvissu að Hilary Swank hefur alltaf skilað frábærum leik í kvikmyndum sínum. Hún virðist treysta á aðhald til að ná þeim tilfinningalegu áhrifum sem hún gerir. Og hún sannaði ekki að ég hefði rangt fyrir mér í þessari mynd. Hins vegar hafði myndin líka frábæra frammistöðu frá öllum öðrum leikarahópnum, bæði sem talaði og talaði ekki. Ég verð að taka fram Jamie Bartlett og Chiwetel Ejiofor - aðalsöguhetjurnar tvær - fyrir framúrskarandi leikhæfileika þeirra og lýsingu á sönnum mannlegum tilfinningum og mistökum. Öll myndin gekk næstum eins og heimildarmynd. Ég verð að klappa Tom Hooper sem leikstjóra og Avril Beukes sem klippara fyrir að láta marglaga sögu birtast mjúklega á sama tíma og halda samræðum og hasar áfram á skiljanlegan hátt. Upphafsröðin á suður-afríska landslaginu var sláandi og ég þurfti að ýta á hlé-hnappinn til að gæða mér á ljósmynduninni. Af hverju getur kvikmynd sem þessi aldrei verið tilnefnd til alþjóðlegra verðlauna. Mér sýnist að ýta á háa einkunnarhnappinn á öllum sviðum. Þetta var ekki bara kvikmynd heldur sannkölluð lífsreynsla í landi sem er að koma út úr aðskilnaðarstefnunni. Líf fátæktar var allt um kring en það fagnaði reisn mannsandans.