Hmmmm, viltu smá rómantík með leyndardóminn þinn? Þetta hefur það. Ég held að ef rómantíkin væri sleppt hefði þetta orðið betri mynd. En hvernig var hægt að sleppa rómantíkinni þegar sagan er fengin að láni frá einhverju sem kallast Harlequin Romance skáldsaga, hvað svo sem það er. Hefði rómantíkin verið sleppt hefði sagan kannski verið aðeins of veik. Leyndardómurinn hér var ekki svo slæmur, frekar áhugaverður en ekkert á vettvangi Mission Impossible alþjóðlegra njósna. Jæja. Mér fannst Mel Harris ansi góður; Stuttu pilsin hennar, held ég, hafi bætt smá kynþokka... en þessi Rob Stewart gaur hefði líklega getað verið betur leikin, kannski með þekktari sjónvarpsmyndaleikara. Leikstjórnin var þokkaleg og hefði mátt bæta skrifin – hvort tveggja hefði mátt vera aðeins oddhvassara, aðeins dekkra, ævintýralegra. Eitt sem var frábært við þetta var notkun á alvöru evrópskum stöðum. Því hefði auðveldlega verið hægt að breyta svo þetta hefði verið tekið upp í Kanada en þeir voru í raun á stórkostlega fallegum stöðum eins og Búdapest. Hugsanlega var galli leikstjórans og/eða kvikmyndatökumannsins að ramma inn ákveðnar myndir myndpóstkort fullkomlega. Ekki gott. Hefði þetta verið dramatískari kvikmyndatöku fyrir stóra tjaldið, þá þurfa fullkomnar myndir af póstkortamyndum að vera í aftursætinu og bara vera fallegur hluti af bakgrunninum. Þetta var samt bara sjónvarpsmynd, svo þeir þurftu að bæta smá Ummmph við myndina og eitthvað af því Ummmph kom úr landslaginu. Á heildina litið er þetta ekki mjög slæm mynd. Ég skal segja ykkur það, þetta var algjörlega besta kanadísk-ungverska framleiðsla sem ég hef séð! (og það eina sem ég veit um.) Ég lýsi því hér með yfir að þetta sé miðlungs sjónvarpsmynd, sem gefur henni einkunnina C-