Af hverju að nenna að sjá þessa mynd? Hún metur sennilega verðlaun fyrir að vera versta ferill stórkvikmyndastjarna síðan Clark Gable lék írskum föðurlandsvini í hláturmildum leik í Parnell. Það er óhugsandi að Bergman myndi velja bæði þessa mynd og leikstjóra hennar fram yfir ábatasama ferli í Hollywood þar sem hún gæti valið á milli. fínustu handrit og leikstjórar sem boðið var upp á á þeim tíma. Til að byrja með var ekkert handrit til að vinna með nema nokkrar nótur. Svo eigum við að trúa hinum fágaða Bergman sem fátækum flóttamanni sem er tilbúinn að gera hvað sem er til að losna úr flóttamannabúðum, þar á meðal giftingu við fátækan ítalskan sjómann sem hún elskar ekki einu sinni. Ég las þar sem Anna Magnani var upphaflega valið fyrir þennan þátt. Ef svo er, þá var það miklu skynsamlegra en að kasta hinum lýsandi Bergman í svona verkalýðshlutverk. En þar sem hún var ástfangin af leikstjóranum sínum, flaug skynsemin út um gluggann. Svo fer hún að búa í þessu fátæka þorpi þar sem mennirnir verða að strita við að ná fátæku lífi úr sjónum. Staður sem hún augljóslega hatar að vera og þar sem hún passar ekki inn. Eini vinur hennar er þorpspresturinn sem veit að hún hentar ekki lífi fátæks sjómannsbrúðar, en segir henni að vegna ástarinnar verði hún að bæla hana niður. sanna andstyggð og sætta sig við fátæktina og örvæntingu sem hún mætir á hverjum degi. Ofan á þetta allt saman er þetta eldfjall alltaf á barmi þess að gjósa og drekkja þeim öllum í heitu hrauni. En eins og sönn kvenhetja gerir Bergman uppreisn gegn eymd sinni með því að segja nánast öllum öðrum stríð á hendur í þessari ömurlegu mynd. Hún gengur jafnvel svo langt að reyna að tæla þorpsprestinn, í atriði sem myndi hlæja ef það væri ekki svona aumkunarvert. Þar sem aumingja eiginmannsins hennar verður að loka hana inni í herbergi til að koma í veg fyrir að hún hlaupist í burtu, neyðist hún til að nota líkama sinn til að múta giftum manni til að flytja hana af eyjunni. Henni er engin fórn of mikil; enginn maður óaðgengilegur ef hann er tilbúinn að hjálpa henni að flýja eyjuna og eymd hennar. Ég nenni ekki að segja þér hvernig þetta endar allt. Endir myndarinnar án handrits er jafn trúverðugur og restin af STROMBOLI. Ég man meira að segja (eftir að hafa séð það í sjónvarpi seint á kvöldin) að það hafði tvær mismunandi endir! Svo vertu varaður ef þú ættir að finnast þú nógu hugrakkur til að sitja í gegnum þennan king-size kalkún og grípa rangláta Bergman. Það leiddi til falls hennar í Hollywood næstu sjö árin og hún var dæmd fyrir að sofa hjá leikstjóra sínum meðan hún var enn gift Peter Lindstrom. Engin af myndunum sem hún gerði með þessum leikstjóra (sem hún giftist síðar) er athyglisverð nema sem sönnun þess að ferillinn hafi gengið berserksgang. Ég krakka þig ekki. Það er frekar vandræðalegt.- - SoundTrack