Flest viðbrögðin sem ég hef heyrt varðandi Meatball Machine hafa verið frekar misjöfn. Hjón segja meira að segja að þau haldi að „það væri ömurlegt“. Jæja, við þetta fólk segi ég, fáðu þér smá ímyndunarafl og farðu sjálfur. Þetta var mjög skemmtileg mynd. Sagan byrjar á þessari vélrænu villu sem ræðst á og umbreytir gestgjöfum sínum einhvern veginn í þessa Gwar-búninga sem líta út, deathbots sem kallast Necroborgs. Að lokum kemstu að því að þessar vélrænu pöddur festa líka smá sníkjudýr á þig, sem síðan getur stjórnað gjörðum þínum vegna heittengdrar taugakerfis þíns. Því miður fyrir tvo ástleitandi einmana ungmenni, þá lenda þeir á vegi vélrænni galla, og áður en þú veist af eru umbreytingar að eiga sér stað og blóð er skvett. Er einhver leið til að stöðva umbreytinguna? Kannski leið til að stöðva þessa vélrænni villuógn? Hvers vegna berjast Necroborgs hver við annan? Fá örvæntingarfullu einhleypararnir tveir að tjá tilfinningar sínar til hvors annars og gera það viðbjóðslega? Aðeins ein leið til að komast að því. Þegar ég fór í kjötbolluvélina var ég frekar varkár vegna misjafnra viðbragða, en það kom mjög á óvart. Nokkrar ósvaraðar spurningar, nokkur meðalleikur á stundum og örlítið ruglingslegur endir eru einu veiku punktarnir sem mér dettur í hug. Allt frá anime-tilfinningunni til þess, til sníkjudýranna sem verða sjálfir að litlum persónum og jafnvel til lítillar fjárhagstilfinningar, nær þessi mynd rétta markinu miklu meira en hún missir af. Með sögu í sífelldri þróun sem er nógu áhugaverð til að spyrja sjálfan sig spurninga í gegnum tíðina í bland við flotta förðunaráhrif og blóðslettur, þetta er ein mynd sem aðdáendur furðulegra/hryllings/Tetsuo/splatteraðdáenda ættu að kíkja á. 8 af 10