Crash er ofmetið, ofhugsað og ofbakað. Frábært dæmi um hvernig á að gera prýðilega og mikilvæga kvikmynd með boðskap. Haggis reynir of mikið að koma sjónarmiðum sínum á framfæri og nær yfir í nánast öllum flokkum myndarinnar. Það er mjög ástfangið af eigin tilfinningu fyrir félagslegri þýðingu og hefur alla lúmsku eins og hamar í höfuðkúpunni. Vissulega hafa kynþáttatengsl áhrif á alla og það er mikill tvískinnungur í málinu, en alheimurinn „Crash“ virkar til að gefa til kynna að við séum öll fórnarlömb eigin skynjunar á kynþáttum. Þetta er þreytandi þráður sem endurtekur sig með ógleði og slitnar velkominn á fyrstu 30 mínútunum. Mér fannst útkoma persónanna ekki koma á óvart og þvinguð og myndin tók eilífð að spreyta sig og deyja. Sú staðreynd að þessi mynd er í efstu 50 kvikmyndunum á IMDb er til vitnis um vilja almennings til að verða sjúskaður af Hollywood malarkey. Reyndar, ef þú vilt hið raunverulega "Hrun," skaltu skoða myndina eftir David Cronenberg: dökk, snúin og frumlegt. Þessi mynd er prédikandi, þreytandi og masókísk.