Mér brá þegar ég gat ekki séð þessa þegar hún var sýnd á Philly kvikmyndahátíðinni í fyrra, svo þegar ég sá að hún væri að fara á kapal í kvöld setti ég hana á remind um leið og ég gæti. Svo var það þess virði að bíða? Jæja, við skulum fara aðeins til baka þar sem ég hef ekki enn gefið þér söguþráðinn. Sean Crawley er ungur maður sem veit ekki hver leið hans í lífinu er. Inn í Duke (George Wendt) sem kynnir hann fyrir yfirmanni sínum Ray (Danny Baldwin). Eitt kvöldið biður Ray algjörlega hamrað á Sean að slökkva á gaurnum sem þeir létu Sean fylgja eftir. Og þaðan heldur áfram. Sem leiðir mig aftur að spurningunni sem sett var fram. Var það þess virði að bíða? Já og nei, uppbyggingin var nokkuð góð og George Wendt stal myndinni fyrir mig. Hann tók bara boltann og hljóp með hann. En það er hvergi nærri eins ofbeldisfullt og ég var leiddur til að trúa og einhvers staðar meðfram bíótímanum er boltinn ekki bara látinn falla, heldur fussaður og tekinn í hina áttina. Ég veit hvar þetta atriði gerðist nákvæmlega, en get ekki sagt án þess að spilla myndinni. En það er óhætt að segja að það hafi gerst. Endirinn bjargar myndinni heldur ekki. Aumingja Stuart Gordon getur ekkert verið gott eins og "Re-animator" eða "Castle Freak". Einkunn mín: CÞar sem ég sá það: Showtime ExtremeEye Candy: Kari Wuhrer sýnir ta-tas hennar í einni fantasíu og svo í næstu fleiri ta-tas og það rennur niður og...Ó GUÐ MÍN AUGU MÍN AUGU MÍN!!!!!