Bestu hrósir til annars álitsgjafans hér á IMDb sem spurði sjálfan sig hvers vegna þessi sería „festist“ ekki á sínum tíma til að endast miklu lengur eins og margar aðrar seríur á níunda áratugnum gerðu. Það er ekki satt að serían hefði versnað ef lengra verður haldið. Ég mun í lok þessarar athugasemdar minnar setja inn nokkrar hugsanir um hinar kvikmyndirnar, frekar: tilraunir Robin Hood goðsagnarinnar. Fyrst af öllu, Robert Addie (Gisburne), þú ert meðal okkar allra, þú lifir að eilífu .Ekkert er eins skemmtilegt og öll tvö, ef maður vill, þrjú tímabil af þessari algjörlega einstöku seríu. Og er á sama tíma algjörlega sammála nýju og byltingarkenndu niðurstöðunum í söguskjölum Terry Jones um Egyptaland, Grikkland, Róm, Konstantínópel, Gota og Barbarians, og miðaldir og krossferðir (...já, THE Monthy Python- Terry Jones): Ef þú hefur séð þessa snilldar og fyndnu Jones-Docs muntu skilja betur, miklu betur allt sögulega bakgrunnsefnið Carpenter, rithöfundur Robin of Sherwood-seríunnar (sem er bróðir John Carpenter, sem gerði "The Thing", þriðji bróðir þeirra býr til tónlist), ætlaði að segja okkur það. Höfundur "Dick Turpin", "Catweazle" og fyrstu tvær þáttaraðirnar af "Robin of Sherwood", sem heitir "Kip" Carpenter, er myndin mín yfirherra. Hann er betri en allir hinir sem gagnrýna „sverð-og-galdra“ þáttinn hans eða „galla“ (tekið úr Robin of Sherwood Wering) í þessari seríu (sem ég get ekki séð) eða hafa aðra ógrundaða gagnrýni sem það er var mikið til þá og enn núna. Þess vegna verður þú alvarlegur þegar þú kynnist þessum "Robin of Sherwood" betur. Þú munt í fyrstu hata þriðju þáttaröðina. Ekki nóg með það: ég fór sjálfur í gegnum þetta, og ofan á það, hef ég aðeins tekið fyrstu tvær þáttaraðirnar inn í mitt dýpsta hjarta - ÞRÁTT fyrir þá staðreynd að Praed, leikari Robin, hætti í þessari seríu, því eftir seríuna náði gífurlegum árangri, honum var boðið líklega betur borgað hlutverk í algjörlega fáránlegri kanadískri þáttaröð sem heitir "The new Adeventures of Jules Verne" - þegar titillinn sýnir tómleikann í öllu verkefninu. Praed sóttist eftir peningum, en ekki frægð, hann hélt sig ekki við klíku sína og ættingja, ég meina: sem leikarar. Leikarar sem persónulega tákna "raunverulega", á okkar tímum fræg og goðsagnakennd andlit og persónur Robin -Goðsögn. Möguleikar þessarar þáttaraðar hefðu mátt og hefði átt að blómstra miklu meira án þess að vera með niðrandi efnis- og sögulegan boðskap og uppreisnargjarna nákvæmni varðandi pólitísk málefni líðandi stundar. Aftur, skylt að segja: Breyting á aðalhlutverki var þvinguð fram af heimskulegri ákvörðun Praeds. að yfirgefa Robin frá Sherwood í kjánalega endurgerð-seríu af Verne-sögunum og fléttast snilldarlega inn í kvikmyndatöku sögunnar. Samt er það að sumu leyti stórslys. Allavega: Ef maður er upplýstur um þetta, og að Connery hafi kannski verið auglýstur af föður sínum, en að hinn ungi Connery hafi ALLS EKKI "rekið Praed burt", hvernig ég hugsaði með fordómum í fyrsta sæti, þá getur maður alveg notið 3. árstíðar. Sorglegt hér er að handritið var ekki lengur skrifað af Superman Kip Carpenter, þannig að við höfum ekki lengur þann gagnrýna og frjálshyggjulega sögulega bakgrunn eins og t.d. í "The Witch of Elsdon", eða í "The King's Fool", tveimur þáttum. af fyrstu seríu sem er A) fyndin, B) sögulega fræðandi og C) frábærlega leikin. ==="Ekki treysta ljóninu!" Ólíkt mörgum öðrum persónum sem óskuðu honum dauða vegna eigin valdaávinnings, var Richard Lionheart, eins og sýnt er í RoS og eins og í raunsögunni, meiri yfirvald en John eða aðrir, en notaði það aðeins fyrir sína vondu hugmynd um krossferðina og stríðið gegn Normandie í Frakklandi. Hann slátraði og hafði slátrað miklu meira en tugþúsundum kristinna, múslima og gyðinga í "heilu" krossferðunum og hermenn hans étu meira að segja börnin sem þeir drápu úr hungri eða fátækt. Þar að auki, eftir að Saracenar (múslimar) handtóku hann í krossferðunum, var Bretland kreist út fyrir lausnargjald hans, 100.000 mörk (á þeim tíma, 11. öld, sambærilegt við um það bil 30 milljarða - 30'000'000'000 .- Dollara af núvirði), til að fá hann örugglega aftur, og svo heimsótti hann England í mánuð til að snúa aftur til Normandie (í Frakklandi, þar sem Norman Invaders fóru fyrst) í krossferðirnar (maður lærir að í þættinum "The konungsfífl"). Fyrir þessa nýju krossferð, hugsanlega eins konar hefnd fyrir handtöku hans, „tæmir hann landið af peningum“ aftur (vitnað úr munni Clive Mantle, þegar hann fyrirlesar Robin um að vera gagnrýninn jafnvel við konunginn). Robin gagnrýnir þennan ófélagslega úrskurð Richards í hernaði, hann ávarpar Richard sjálfan og segir honum: "Fátæklingarnir gáfu allt til að frelsa þig, hvernig geturðu beðið um meira af þeim?" - Richard: "...Gefðu mér hugrekki þitt og styrk, ekki orð þín!" ...Síðar, í einrúmi, fyrirskipar Richard morðið á Robin...Svo, krossfarararnir voru hinir raunverulegu "barbarar". P.S: Þegar ég horfði á Kostner árið 91 varð ég í uppnámi, því eftir á komst ég að því. í sögunámskeiði í skóla að Richard væri ekki svo góður réttlátur maður eins og Sean Connery sýndi í framkomu sinni í lok "Prince of the Thieves". Jæja, eins og Terry Jones myndi orða það: Það er lygi, svikul lygi!“ Sean leikur húmorista og heillandi, og sonur hans stendur sig betur en búist var við í þriðju þáttaröðinni af „Robin of Sherwood“. Aftur: Praed er, Samkvæmt upplýsingum mínum hingað til mun sá sem yfirgaf Sherwood fyrir heimskulega Verne-seríu sem enginn með heilabil mun muna eftir eða vilja muna.