Á fleiri en einu stigi get ég tengst því sem gerist í þessari mynd á mjög persónulegan hátt. Og allt sem ég get sagt um það er að það er satt, það sem mamma Dexter segir Eric í lok sögunnar: hann „læknaði“ son sinn í raun með því að taka burt sorgar tilfinningar hans og einmanaleika. Þessi mynd leggur áherslu á heimspeki I. getur alveg verið sammála. Við munum öll deyja einn daginn fyrr eða síðar. Þegar öllu er á botninn hvolft er það ekki sá tími sem við lifum, heldur skemmtunin/góðu stundirnar/hamingjan sem við höfum á þeim tíma. Það er ekki magnið, heldur gæðin sem skipta máli. Ég býst við að öll önnur orð sem notuð eru hér myndu bara koma í veg fyrir að þú fengir að sjá þessa mynd lengur, ef þú hefur ekki gert það nú þegar. Ég væri alveg til í að sjá hana gefin út á DVD. Það myndi örugglega bætast við 'all time classics' mína strax!