Hef aldrei heyrt um The Man in the Moon fyrr en ég sá það í gærkvöldi á ÞESSARI HDTV rás. Sko, minn smekkur er eins og allra annarra, rafrænn. Uppáhalds mínar eru frá Blue Velvet til Dr. Strangelove til The Ghost og frú Muir í gegnum Galdrakarlinn í Oz og The Loved One, Eraserhead, repo man, og The Spy Within. The Man in the Moon er frábærlega gerður, blíður hjarta, gleðileg og sorgleg mynd, fallega kvikmynduð, þar sem leikararnir lifa sannarlega í augnablikinu frekar en að leika. Þessi ljúfa saga verður innan skamms á einkabókasafninu okkar. Þessi fallega saga af lífinu á miklu betri tímum í dreifbýli Louisiana flytur þig bókstaflega til hirðarinnar. Það er erfitt að vera stóísk á síðustu augnablikum myndarinnar, sérstaklega þegar unga stúlkan er umfang hjarta eldri systur sinnar sem brennir einkasársauka og fyrirgefur allt. Frekar en að skemma ánægjuna eða leiða þig til að gráta með daufa prósanum mínum, endar núna með þessari uppástungu frá þeim sem hefur gaman af kvikmyndum sem tala frá hjartanu til okkar. Ef þú kaupir enga aðra mynd, vinsamlegast, keyptu Man in the Moon . Þessi áhrifamikla saga er saga sem þú munt njóta þess að endurupplifa aftur og aftur. Þetta er gleði og gimsteinn, kvikmynd sem er allt of af skornum skammti í þessum heimi harðnandi hjörtu. Hinar einföldu dyggðir sem sýndar eru í Man in the Moon eru ánægjulegt að sjá.Paul Vincent ZecchinoManasota Key, Flórída05. apríl, 2009