Sem alvarlegur maraþonhlaupari varð ég fyrir miklum vonbrigðum með þessa mynd. Markhópur þess er greinilega þeir sem hafa aldrei hlaupið maraþon, eða nýliði maraþonhlaupara. Í kjölfarið á sögum tveggja maraþonhlaupara í fyrsta sinn, eins eldri, eins slasaðs hlaupara og tveggja úrvalsliða þegar þeir undirbúa sig fyrir Chicago maraþonið, helgar myndin meirihluta athygli einni kvenkyns byrjenda sem sagan er, vegna skorts á betra orði. , leiðinlegur. Þó að ég hafi notið stuttra innsýn í þjálfun Deena Kastor, stuttrar sögu Boston maraþonsins og maraþonhlaupa almennt, leyfi ég mér að leggja áherslu á: Þetta var stutt!! Það er ekki hvetjandi að horfa á nokkra Joe Runners undirbúa sig fyrir laugardagshlaup með vatnsflöskurnar sínar og tala um hvernig þeir líta á maraþonið, og stanslausar klisjur um afrek og brosandi hlaupara sem líða vel, fá þig til að óska ​​þess að myndin væri um klukkustund styttri. Ef þú ert maraþonhlaupari í fyrsta skipti gæti þessi mynd gefið þér tilfinningu fyrir "ég get það." Fyrir alla aðra, hlaupið í burtu.