Sá þetta verk á kvikmyndahátíð í CA. Guð minn góður, hvað var leikstjórinn að hugsa? Kvikmyndaprófessorar ættu að nota þessa mynd sem dæmi um hvað eigi að gera þegar stuttmynd er gerð. Í fyrsta lagi meikar þetta verkefni nákvæmlega engan sens. Myndin gerist að hluta til í "The Waystation", einhverjum heimskulegum vapid bar í miðri hvergi, þar sem ekkert gerist í raun og veru. Svo slæm í raun að ég hélt næstum því að þetta væri gamanmynd. Aðalleikkonan Julia Reading er skrefi fyrir neðan leik í flestum áhugaklámmyndum. Það eru ein eða tvær ágætis sýningar, þar á meðal strákarnir sem léku Jacob og Fenner, en það er eins og leikstjórinn hafi ekki hugmynd um hvernig hann ætti að vinna eða nota leikritana sína. Það eina sem var verra en leiklistin var samræðan sem jaðraði við fáránleika. Rithöfundurinn (sem ég geri ráð fyrir að sé líka leikstjórinn) skrifar hverja persónu eins og hún sé að fara í áheyrnarprufur fyrir illmenni í myndasögu. Heildarframleiðslugildið er nokkuð gott, en satt best að segja er auðvelt að horfa framhjá henni með svona slæmri mynd. Framleiðsluhönnunin er nokkuð góð, þó að Waystation líti út eins og hver venjulegur bar. Búningarnir og förðunin eru í lagi og mér skilst að framleiðslan hafi verið að vinna með lágu kostnaðarhámarki. Það er bara þegar persónurnar tala, eða þær reyna að ýta söguþræðinum áfram, myndin renna upp í drasl. Eins og ég hef sagt er þessi mynd guð hræðileg. Það er eins og leikstjórinn/rithöfundurinn hafi horft á mikið af sci-fi myndum og henti öllum hlutum sem honum líkaði í blandara og fann þetta upp. Eina von mín er sú að hann hafi notað peninga annarra í þetta, því ef hann notaði sína eigin þá er hann algjör dúlla.