Mikilvægi franska titils þessarar myndar, "La Naissance des Pieuvres" sem þýðir bókstaflega "Fæðing kolkrabbanna", er frekar óljóst, svo það er kannski ekki skrýtið að hún hafi verið markaðssett í enskumælandi löndum sem "vatnaliljur". ". "Liljur" enska titils eru þrjár unglingsstúlkur, Marie, Anne og Floriane, sem eru meðlimir í samstilltu sundliði með aðsetur í úthverfum Parísar, en myndin er "komin til aldurs" drama um þróun fyrstu kynferðislegu tilfinningarnar þeirra. Einn þáttur myndarinnar, kannski óvenjulegur fyrir kvikmynd af þessu tagi, er að hún einbeitir sér eingöngu að samskiptum ungmennanna sjálfra. Við sjáum ekkert af foreldrum þeirra eða kennurum þeirra, og mjög lítið af fullorðinsheiminum yfirleitt. Stúlkurnar þrjár eru mjög ólíkar í útliti og þeim er lýst sem mjög ólíkum karakter. Hin feimna Marie á eftirlaun er grannvaxin og smávaxin og virðist vera yngst þeirra þriggja. Anne er eins og venjuleg Jane, Floriane töfrandi ljóska sem er mjög vinsæl hjá strákunum. Þeir þrír, ásamt myndarlegum karlkyns sundmanni að nafni Francois, taka þátt í því sem mætti ​​lýsa sem ástarfjórhlið. Anne hefur orðið ástfangin af Francois, en hann er hrifinn af Floriane, sem virðist skila ástúð sinni, þó hann sé alls ekki eini karlkyns aðdáandi hennar. Reyndar eru ekki allir aðdáendur Floriane karlkyns, því Marie er hrifin af aðlaðandi vini sínum. Myndin sýnir hvernig vinátta þeirra þróast; í fyrstu virðist sem Floriane sé einfaldlega að nota Marie sem þægilega afsökun þegar hún er í raun að fara út að hitta stráka; Foreldrar hennar mótmæla væntanlega því að vera með stráka hennar, en hafa ekkert á móti því að hún fari út með vinkonum. Seinna gerum við okkur hins vegar grein fyrir því að þrátt fyrir ímynd Floriane sem kynþokkafullu, vinsælu stúlkunnar sem er alltaf miðpunktur karlkyns athygli, endurgjaldar hún í raun tilfinningar Marie. Myndin snýr við nokkrum hefðbundnum staðalímyndum um kynhneigð. Anne, með stutta hárið og frekar þykka útlitið, lítur út fyrir að vera „snjöll“, samt er hún sú eina af þremur aðalpersónunum sem er ótvírætt gagnkynhneigð, en hin hefðbundnari kvenkyns Marie og hin glæsilega Floriane eru lesbíur eða að minnsta kosti tvíkynhneigðar. .Kvikmyndir á aldrinum eru nógu algengar, þó flestar hafi tilhneigingu til að forðast hið umdeilda efni unglingalesbínsku. „Vatnaliljur“ fjallar hins vegar um viðfangsefni sitt á viðkvæman hátt, með þremur mjög góðum leikjum frá þremur aðalleikkonum sínum, Pauline Acquart, Adele Haenel og Louise Blachere. Samband persónanna, sérstaklega það á milli Marie og Floriane, eru flókin og hægt að túlka ýmsar. (Er Floriane, til dæmis, einfaldlega að nota Marie til kynlífs, eða ber hún raunverulega rómantískar tilfinningar til hennar? Gæti drusluleg hegðun Floriane við Francois og hina strákana bara verið tæki til að fela lesbískar tilfinningar sínar fyrir umheiminum? Eða jafnvel til að fela þau fyrir sjálfri sér?) Þetta var fyrsta myndin sem ung leikstjórinn Celine Sciamma gerði (aðeins 27 ára á þeim tíma); á þessum grundvelli verður að líta á hana sem mjög efnilegan nýliða. 7/10