Kvikmynd sem var drottin af hrafnhærðu Barböru Steele, hún sást þegar ég var sjö eða átta ára og skapaði varanlegar myndir af fölum vampírískum körlum og konum að elta kastala í leit að blóði. Steele er táknmynd hryllingsmynda og annarrar veraldlegrar fegurðar, og skoðanir gangandi dauðra eru fyrir NIGHT OF THE LIVING DEAD shamblers Romero, sameina þær í huga mínum. Ég sé ekki tengslin á milli þessarar myndar og THE HAUNTING, sem er snjallt en óljóst um öflin sem eru til staðar. LA DANZA MACABRE er b-mynd án tilgerðar, sem hvetur þig til að verða ástfanginn af Barböru Steele og þjást af afleiðingunum. Það er ekkert slíkt aðdráttarafl HAUNTING er ofmetinn Claire Bloom. Samanburðurinn við HAUNTING er yfirborðslegur. Og nei, þessa mynd þarf EKKI að endurgera. Það er ekki aðeins afurð sjöunda áratugarins, heldur getur stór hluti hæfileikalausra kríta í Hollywood ekki skilið uppskrift MACABRE að hryðjuverkum. Sú formúla byggir á einum yfirgnæfandi þætti: GÓÐRI RITI. Sígildar klassíkur eins og CASTLE og Corman's Poe myndirnar með R. Matheson og Tourneur OUT OF THE PAST eiga það sameiginlegt að vera sterk skrif. Það er einfalt. Fáðu þér alvöru rithöfund eins og Richard Matheson eða Steve McQuarrie og láttu þá setja söguþráð inn í kvikmyndaruglið dagsins. Fyrir utan það, láttu Hollywood reyna frumlegt efni til tilbreytingar og hættu að nýta augljóslega yfirburði fortíðarinnar.