BBC fór fram úr sjálfum sér með þeim mörkum sem þeir fóru yfir með Tipping the Velvet. Áður hafa þeir verið „áræði“ með verk Dennis Potter en þessi smásería (eins og hún var sýnd í Bretlandi) er frábær. Verk Andrew Davies eru í hæsta gæðaflokki - ég hef ekki lesið skáldsögu Sarah Water en ég get ímyndað mér að hann hafi gert það raunverulegt réttlæti. Ég tjái mig um ódæðið - flestir karlmenn hafa horft á það fyrir það - reyndist vera aðal umræðu- og söluatriðið þegar það var upphaflega auglýst. Staðreyndin er sú að hún lýsir lesbísku hliðinni á samfélaginu á 18. áratugnum - á þeim tíma þegar flestir héldu að það væru gamlir karlmenn og leigustrákar - vel var það - lesbískan átti sér aðallega stað bak við lokaðar og oft virðulegar dyr. Þú getur líka skoðað Tipping The Flauel sem „ástarsaga“ - það er í raun og veru - sem og „sjálfsuppgötvun“ sem margir samkynhneigðir/bíó- og gagnkynhneigðir fara í gegnum og athugasemdir við þetta gerast og endurtaka alltaf. Ef þú hefur ekki séð hana ennþá - annaðhvort endurtekið í sjónvarpi eða á DVD - fáðu það - þú munt fá skemmtun - og jafnvel framleiðsla og kvikmyndataka á því er fullkomin. Reyndu bara að fela kinnalitinn þinn á köflum - eins og ég sagði - 'bawdy' er dagskipunin - og varast 'fallus' eða tvo! Njóttu!