Allt sem þú þarft að vita um þessa mynd gerist á fyrstu fimm mínútunum: hún lítur flott út, hún er með traustri upprunalegu hljóðrás sem endurspeglar tímabilið seint á sjöunda áratugnum og allar persónur hennar nema nokkrar eru óviðjafnanlegar. Þegar þú færð þessi skilaboð gætirðu eins skipt yfir í aðra mynd. Söguhetja Davies hunsar fallegu kærustuna sína, ein af fáum í lífi hans sem þykir vænt um hann. Þegar hann tekur ráð hennar til að ganga með henni út í hinn raunverulega heim - í stað þess að lifa í fantasíumynd sem hann er ímyndaður leikstjóri - gerir hann það með því að ýta henni til hliðar og fara saman við leikkonu sem hann hefur gert út fyrir skynsemi. Nokkrir hlæjandi og ígrunduð leikstjórn eru það eina sem vert er að horfa á hér. Myndin er líka áhugaverð sem heimildarmynd um fall Jason Schwartzman af Mount Rushmore. Í Rushmore var pirrandi bratti Schwartzman eitthvað sem þurfti að sigrast á, en hér er það eina eiginleiki persónunnar hans. Fjölskyldutengsl Schwartzmans komu honum greinilega í þetta hlutverk; hér er að vona að val hans batni.