Góðu hlutirnir fyrst: Ég er sammála öðrum áhorfanda sem sagði að Gene Raymond væri með stórkostlega drukkinn senu. Hann gerir það - það kitlaði mig að fá loksins tækifæri til að hlæja. Og það voru önnur augnablik sem mér fannst skemmtileg - foreldrar Raymonds á baðherberginu með gölluð pípulagnir, og atriðið á veitingastaðnum með Robert Montgomery sem reyndi að gera Carole Lombard afbrýðissama með því að segja ókunnugum ljúfum orðum. En á heildina litið var ég hneyksluð. Ég elska Carol Lombard og flest Hitchcock. Og ég skil þær takmarkanir sem settar eru á framleiðslu með Hays Code. En þetta var vandræðalegt og hræðilegt að horfa á. Auðvitað vissi ég að þau myndu enda saman, þetta er rómantísk gamanmynd eftir allt saman. En það var ekkert vit, þetta gerðist of hratt. Auk þess get ég ekki trúað ástarstéttum þegar ég glími við slíka særandi hegðun, bæði líkamlega og árekstra.