Þessi kvikmynd (ekki kvikmynd -- greinilega tekin upp á ódýra myndavélarupptökuvél) gæti verið ein mesta kvikmyndalyktsprengja sögunnar. Varist: umbúðirnar auglýsa leikmyndina sem erótíska könnun á kynlífsfíkn. Myndin er ekki könnun á neinu og hún er ekki erótískari en að glápa á eigin vörtur. Handritið er tilgangslaust og hlykkjandi, þar sem allir þættir í söguþræði þjóna sem segways á milli meintra kynlífsatriða. Hins vegar eru meira að segja kynlífssenurnar lame lame lame. Fyrir utan þá fyrstu, eru þær um það bil þrjár sekúndur að lengd (þá aftur, kannski var útgáfan mín klippt) og kómískt yfirhöfuð. Ef þú ert að leita að ágætis mynd, vilt þú ekki þessa. Ef þú ert að leita að pirrandi kynlífsmynd, vilt þú þetta ekki. Hver sem markmið lífsins þíns, langanir eða sjónarhorn eru, viltu ekki horfa á þessa mynd. Hvernig þau fengu Rosanna Arquette, Natashia Kinski og Ed Begly til að bregðast við í þessari óþefursprengju er mjög furðulegt.