Vegna slakrar byrjun get ég því miður ekki sagt að þetta sé ein besta mynd Hitch. Það er engu að síður mjög frábært. Í myndinni eru Jimmy Stewart og Doris Day í aðalhlutverkum sem foreldrar sem lenda í pólitísku morðáformi og verða að reyna að fá rænt son sinn aftur. Þeir gefa báðir frábæra frammistöðu, sem kemur auðvitað ekki á óvart. Reyndar var ég þó mest hrifinn af ótrúlegri notkun Hitchcocks á tónlist. Hápunkturinn í óperuhúsinu var frábær og að nota lifandi hljómsveit til að búa til tónlist og spennu á sama tíma var hrein snilld. Algjörlega frábær spenna kom út úr því atriði. Einnig var notkun Doris Day að syngja "Que Sera, Sera" frábær. Sérstaklega þegar það er yfirfært á atriði í lok myndarinnar. Þannig að þessi mynd endar fyrir mér sem besta notkun Hitchcocks á tónlist sem ég hef séð hingað til. Því miður fór hún rólega af stað, eða ég hefði getað mælt með þessari mynd aðeins meira. Jafnvel þá er það samt vel þess virði að skoða. 8 af 10.