Það er erfitt að vera ekki hrifinn af ísraelska leikstjóranum Eytan Fox og kvikmyndum hans, sem lýsa lífinu í miðausturlöndum og eðlislægum vandamálum hinsegin fólks á þessum svæðum. Auk þess gaf hann einnig rödd til ungu kynslóðanna, og hins merkilega hluta þeirra, sem virkilega þurfa á FRIÐA að halda og vilja ekki taka frekar mark á stríði sem í allt of langan tíma einkenndi tilvist fólks, bæði í Ísrael, bæði í Palestínu . Þessar ástæður nægja að mínu mati til að telja Fox eftirtektarverðan leikstjóra, jafnvel þegar tilfinning hans fyrir melódraminu er svolítið stjórnlaus. Hins vegar virðast aðdáendur kvikmynda hans (sem hann áttaði sig á í liði með Gal Uchovsky, framleiðanda hans, meðhandritshöfundi og líka lífsförunautur) ekki vera pirraðir yfir þessu, þar sem nýr þáttur hans, THE BUBBLE (HA-BUAH), er með sama árangur og fyrri YOSSI & JAGGER og WALK ON THE WATER. Tilkynnt sem samtímaútgáfa samkynhneigðra af "Rómeó og Júlíu", sem gerist í Tel Aviv í dag í stað Verona og með tveimur mönnum (annar ísraelskum og hinum palestínskum) á stað hinna tveggja Shakespeares ungra elskhuga, er myndin í raun nokkuð öðruvísi en það eða betra, það er líka eitthvað annað. Í raun er bólan í titlinum heimurinn í sundur þar sem fremsti maðurinn, Noam, leikinn af Fox venjulegum Ohad Knoller (Yossi í YOSSI & JAGGER, en ég verð að viðurkenna að ég sakna Jagger, hins undraverða Yehuda Levi!) og tveggja hans. meðleigjendur, strákur og stelpa, völdu að búa. Um þrjátíu ára gömul, eirðarlaus, fyndin og ákveðin (þrátt fyrir að aðalpersónan hafi nýlega eytt tíma í þjóðarþjónustu við eftirlitsstöð á landamærum Palestínu) til að lifa lífi sem verður ekki eingöngu byggt á stríði. Strákarnir tveir eru samkynhneigðir og ásamt stelpunni hafa þeir stofnað tríó þar sem þeir elska og styðja hvort annað bróðurlega. Líf þeirra mun breytast þegar Noam verður ástfanginn af Ashraf (sjónvarpsstjörnunni Yousef 'Joe' Sweid) ungum Palestínumanni sem kom til Tel Aviv. Lögin sem hingað til hafa verið í gildi meðal hópsins eru vanrækt, en ekki viljinn til að aðstoða einn vin. Það verður samt ekki auðvelt fyrir Noam og vini hans, því Ashraf er leynilegur í Ísrael og á meðan hlakkar fjölskylda hans, sem býr í Palestínu og veit ekki að hann er samkynhneigður, til að gera upp brúðkaup sitt með mjög fallegu stúlka, sem er ættingi ástkærrar systur Ashrafs tilvonandi brúðguma, sem hann er líka hryðjuverkamaður og mun bera mikla ábyrgð á þróun söguþræðisins, með afleiðingum ekki bara fyrir mennina tvo. Vegna þess að fordómarnir gegn samkynhneigð og friði (áhugaverður tvíhyggja, ef ekki sjálfvirkur) eru þrjóskur og því er harmleikurinn óumflýjanlegur. Jafnvel þó myndin einblíni á þær hindranir sem samband Noam og Ashraf mætir, þá lítur hún ekki framhjá öðrum persónum, sem reynast vel skrifaðar (td Golan, kærasti Yelli, náungaleigjanda Noams, kynntur sem lifandi boor, og síðan birt sem sætari og víðsýnni manneskja) og vel leikin (fyrir utan aðalhlutverkin tvö, megum við ekki líta framhjá fyndnu Zohar Liba og yndislegu Danielu Virtzer, stelpu gengisins; ennfremur LATE MARRIAGE stjarnan Lior Ashkenazi birtist sem hann sjálfur í myndmynd). Það blandar líka drungalegum tónum saman við hina snilldarlegri, jafnvel þótt leikstjórinn geti ekki verið án melódramatískrar niðurstöðu. Ég horfði á þessa mynd fyrir meira en mánuði síðan og í millitíðinni hugsaði ég oft um hana, sönnun þess að Fox og félagi hans hafa hæfileika til að slá til.