Mér líkaði myndin, fyrst og fremst vegna þess að hún sagði áhugaverða sögu, en sagan eins og hún var sögð í myndinni fannst eins og hún væri þétt saman úr miklu lengri sögu. Þar sem bókin er yfir 400 blaðsíður er það skynsamlegt. Það spannar tímabil frá 1920 til 1970, í skálduðu Suður-Ameríku landi, líka mikið til að passa inn í þann tíma sem er til staðar. Ég held að hún hefði verið miklu betri sem sex tíma smásería heldur en hún varð 140 mínútna bíómynd. Jafnvel þó að hún sé á hraðferð þá sleppur sagan ekki svo mikið að hún verði ruglingsleg. Það sem sagt er er nokkuð vel sagt. Ein gallinn er sá að yfirnáttúrulegir kraftar Clöru birtast í ósamræmi; annaðhvort hefðu þeir átt að birtast jafnari í gegnum myndina, eða þeir hefðu átt að vera útundan. Tveir gallar til viðbótar (sem gætu verið spoilerar): Endurkoma Esteban til góðvildar á sér stað nokkuð of skyndilega og bölvun Ferulu virðist hverfa, jafnvel þó að tónninn í sögunni gefi til kynna að hún eigi að endast að eilífu. Leikurinn er frábær. Glenn Close, sem þjakaður spunaspilari Ferula, er framúrskarandi. Jeremy Irons, sem hinn grimmilegi sjálfgerði auðmaður, er líka frábær. Meryl Streep, sem aðalpersónan Clara, er frábær, þó hún sé oft enn betri en hún var í þessari mynd. Einnig voru mörg vel leikin smærri hlutverk. Stærsti gallinn er að myndin virtist vanta mállýskuþjálfara; hver leikari virtist tala með mismunandi hreim.