Þetta verk snýst minna um persónu Steve Martins Davis, en það snýst um Kline (Mack) og Glover (Simon), og Kline og McDonnell (Claire), en svarglugginn sem settur er inn í gegnum Davis er íhugandi, íhugull, næstum ljóðrænn tilvistarstefna eins og hún gerist best. . Hann er hnyttinn, greindur og hugsi bæði í samræðum og innihaldi. Rithöfundarnir áttu skilið Óskarsverðlaun. Sýningarnar eru auðveldar, afslappaðar og eðlilegar; bara það sem þú gætir búist við af "A List" leikurum. Martin leggur sitt af mörkum til frammistöðunnar sem leiðir til nýrrar Shopgirl hans, sem leiðir þig í gegnum lífið, ástina og leitina að visku ef ekki hamingju. Kline er hinn beini - jakkafötin - samræmdi myndarinnar og sem slíkur er frammistaða hans skörp og hressandi. Þetta verk fjallar um lífið á öllum sviðum. Það skapar sanna tilfinningalega fjárfestingu í persónum sínum og gefur þér von um að mannkynið sé ekki dauðadæmt, eftir allt saman, sama HVAÐ þú trúir, innst inni. Allt í allt? Þetta er yndislegt, með grátbroslegu augnabliki eða tveimur og auðveldum náttúrulegum samræðum sem dregur þig inn og hjálpar áhorfendum sínum að njóta mikillar ánægju af þessu verki. Það er svo sannarlega tímans virði, þó að það sé kannski ekki allra besti kosturinn sem skemmtun á föstudags-/laugardagskvöldum. Ég hafði mjög gaman af greindinni sem þetta sýndi. Það er ekki dæmigert og kom óvænt á óvart. Annað sem kom á óvart var heiðarleikinn sem sýndur var hér. Pörin og vinir eiga ítarleg samtöl, sem finnst og hljóma fullkomlega heiðarleg og (aftur) eðlileg. Ég var mjög hrifinn af þessu verki og mun bæta því við DVD safnið fljótlega. Það er 9,1/10 frá...the Fiend :.