Fyrst af öllu verð ég að segja að ég er mikill Lucio Fulci og Dario Argento aðdáandi. Þó ég hafi ekki séð nákvæmlega allar myndirnar þeirra, þá naut ég næstum allra þeirra sem ég sá. Ég er mjög hrifin af giallos og mér fannst Argento vera meistari þessarar tegundar, eftir að hafa séð myndir eins og "Tenebre" og "Phenomena". En eftir að ég sá "New York Ripper" eftir Fulci, komst ég að því að hann gæti gert ansi góða giallos fyrir utan grafísku uppvakningamyndirnar sínar og jafnvel farið fram úr Argento, á vissu stigi. Ég elska stíl Fulci, og já ég elska gore, en þetta kvikmynd held ég, þótt hún hafi þróaðri söguþráð og karaktera en aðrar myndir hans, sé hún ekki hans besta. Það sem mér líkar ekki er að það getur stundum verið ruglingslegt, sérstaklega í lokin. Og sú staðreynd að við förum frá einum grunaða, í annan og svo annan þar til við grunum jafnvel þroskaheftu litlu stúlkuna í smá stund, mér finnst það ganga of langt. Ég veit að giallos eiga að halda manni við það allt til enda og morðinginn ætti að vera mjög erfitt að finna, en þessi mynd spilar aðeins of mikið með huga okkar. Hvernig sem mér líkaði atriðið þegar nornin er drepin, þá held ég að það sé mjög vel gert og veitti mér hroll. Leikurinn er líka nokkuð góður og myndatakan frábær. Þó að þetta sé ekki slæm mynd, þá held ég að Lucio Fulci hafi gert betri myndir en þessa, og ég held að besta myndin hans sé "The Beyond", allt öðruvísi mynd en meira andrúmslofts- og sjónræn upplifun. Ég gef „Ekki pynta andarunga“ 7 af 10.