Kvikmynd sem getur fengið þig til að fella sorgartár og gleðitár myndi teljast töluvert skref á ferli hins almenna kvikmyndagerðarmanns. Staðreyndin er sú að Steven Spielberg, líklega okkar mesti sögumaður, hefur gert þetta í ýmsum kvikmyndaformum í mörg ár. THE COLOR PURPLE, á sínum tíma, þótti áhættusamur, sérstaklega eftir hasarklassík eins og JAWS og RAIDERS OF THE LOST ARK. Eftir á að hyggja hefði þessi mynd ekki átt að koma á óvart því Spielberg hafði látið okkur gráta af gleði og sorg í E.T. Gagnrýnendur kölluðu COLOR PURPLE inngöngu sína í vitsmunalegan mat. Það er heilmikill inngangur. Engar tæknibrellur, engin töff, bara snilldar sögur byggðar á bókmenntaklassík eftir Alice Walker. Það kemur á óvart hvernig Spielberg gat kynnt svo áhrifamikla kvikmynd um Afríku-Bandaríkjamenn í djúpum suðri. Þrælahald er horfið, en í suðurhlutanum sem hér er lýst virðist sem svartir séu að nota aðra svarta sem þræla. Spielberg er alltaf niðurdreginn fyrir að vekja tilfinningar sínar á myndum sínum eða bæta við barnaskap til að þóknast áhorfendum. Þetta er í raun og veru sú fyrsta mynd sem gleymst hefur á ferli hans sem þú getur ekki gert þessar athuganir. Hún er sú fyrsta í röð kvikmynda sem fólk annað hvort sá ekki eða vildi ekki sjá vegna þess að það eru engar geimverur. EMPIRE OF THE SUN, ALLTAF, SCHINDLER'S LIST, o.s.frv.. Ógnvekjandi hæfileikar hans eru augljósir með þessari ákveðnu mynd vegna þess að A) hann notar aðallega óþjálfaða leikara í fyrsta skipti, B) hann tekur á viðfangsefni sem flestum fannst ekki aðlagast skjánum, og C) þetta er hreint drama án þess að draga í taumana þar sem persónur vaxa og breytast á um það bil 30 árum. Hún er næstum epísk í útliti og umfangi og sú staðreynd að hún hlaut ekki ein einasta Óskarsverðlaun frá 11 tilnefningum er svívirðing og móðgun. Whoopi Goldberg er stórkostlegur sem pyntaða Celie, óaðlaðandi kona sem faðir hennar hefur gefið frá sifjaspell. til móðgandi Danny Glover, sem hún þekkir aðeins sem "Mister". Myndin fylgir slóð einstaka barsmíða og andlegra pyntinga sem hún gengur í gegnum á meðan hún er með "Mister". Kvikmyndin með PG-13 einkunn er nokkuð opin fyrir kynferðislegum vandamálum sem Walker skáldsagan vekur upp. Þetta er alls ekki "The Burning Bed" í Georgíu. Það er engin grímulaus hefnd eins og búast mátti við. Það gerist með þokkabót. Goldberg leikur fullkomlega manneskju, einhvern sem þarfnast ástar og einhvern sem á það skilið. Áhrifamesta og átakanlegasta augnablik myndanna kemur þegar Goldberg og systir hennar, Nettie (leikin af Akosua Busia) eru aðskilin, kannski að eilífu. (Mögulega fyrirboði helförina aðskilnað barns og foreldris?) Þú gætir þurft að athuga hvort þú sért með púls ef þú ert ekki hrifinn af þessari röð. Fjólublái liturinn stendur fyrir fegurð ökranna og blómanna í kringum þetta fátæka fólk. Það er í raun eitthvað til að lifa fyrir, en ástin sigrar allt. Spielberg bashers takið eftir: gaurinn getur búið til ógleymanlega klassík án sætra geimvera.EININ: 10 af 10