Rebecca De Mornay getur verið heillandi falleg leikkona en hvað varðar hlutverkin sem hún hefur gefið til að leika, ef þú getur ekki sagt eitthvað fallegt...De Mornay lýsir konu sem varð fyrir hræðilegum áföllum sem barn með föður sem hún þolir varla núna þegar hún er fullorðin og orðin - auðvitað ljómandi - krækling. Hún á í ástarsambandi við Banderas, sem okkur grunar að sé (úff! hversu frumlegt!) raðmorðingja. Stundum rifjar hún upp persónu Banderas tengdamóður Tippi Hedren í "Marnie" .En ég myndi ekki treysta á það: Hitchcock dó fyrir tuttugu og fjórum árum síðan, og margir regents reyna í örvæntingu að koma honum í staðinn. Hér leggur leikstjórinn sig allan fram til að gera spennumynd með óvæntum endi, en þessi endir er svo langsótt að það er algjörlega ómögulegt að kaupa hann. Kvikmyndin inniheldur skyldubundin "samtöl við raðmorðingja" í "þögn lambsins" hefð, morð (menn og kettir), klofinn persónuleiki og opinn endar ef mannfjöldinn ætti að kalla eftir meira. Svo virðist sem þeir gerðu það ekki og þeir höfðu rétt fyrir sér.