Þessi mynd er eftirsóttur meðlimur í kvikmyndasafninu mínu. Þó að hún sé ekki almenn kvikmynd, þá er hún að mínu mati mjög áhrifarík film noir þar sem Eric Roberts er algerlega vanmetinn sem leikari. (Ég myndi dæma hann sem miklu betri leikara en systur hans, Julia, sem er ofmetin, en það er önnur umsögn...) Roberts leikur fyrrverandi blaðamanninn, sem er ekki heppinn, með fullkominni blöndu af frásagnarnákvæmni og sljóum. hugsjón: tvö innihaldsefni sem eru hluti af hvaða áhrifaríku film noir sem er. Fyrstu persónu frásögn Roberts eykur gæði myndarinnar og heldur okkur áfram að giska á raunverulega tildrög glæpsins. Allt um umhverfi myndarinnar gerist í Palm Springs og gengur hægt sem myndlíking fyrir þemað kúgun: Asch (Roberts) er kúgaður af fortíð sinni; lögreglan er kúguð af ríkum íbúum Palm Springs sem koma fram við þá sem þjóna; hinir ríku eru á meðan kúgaðir af leiðindum (horfðu á klassíska frammistöðu Johnny Depp sem innsæi ríka krakkinn sem vill bara vera elskaður...); einangrun hverrar persónu er alls staðar nálæg og eykur enn frekar af hita og einangrun eyðimerkurinnar. Það eru áhorfendur á þessa mynd ef þeir eru að leita að nútímalegri útgáfu af film noir. Þó að það séu þættir í myndinni sem gætu hafa verið þéttari, mæli ég með því að fá þér eintak af þessari mynd og setja hana á milli The Big Sleep og Chinatown í kvikmyndasafninu þínu. (Myndin er byggð á bók Arthur Lyons, CASTLES BURNING, og ef þér líkar við leik Roberts í þessari, gætirðu viljað eignast eintak af The Ambulance, þar sem hann sýnir fram á sína fyndnari og léttari hlið.) BESTA LÍNAN Í ÞESSU KVIKMYND: "Farðu varlega? Varast hvað? Ég hefði átt að spyrja. Aðeins fífl hunsa undarlegar viðvaranir kerruvagnakonu."