"Cypher" er snjallt hugsuð saga um iðnaðarnjósnir sem eiga sér stað í Ameríku í ekki fjarlægri framtíð. Þó að þema sé ekki flókið, þá býður þessi mynd upp á mörg mismunandi sjónarhorn um persónulega tryggð, miskunnarleysi og samsæri fyrirtækja. Að vissu marki reynir þessi mynd einnig að tákna nútíma fyrirtækjahópa og fyrirtæki sem áhugalausa um áhættuna sem starfsmenn samninga þeirra taka fyrir þeirra hönd. Myndin byrjar með nokkuð miðlungs launamanni, Morgan Sullivan (Jeremy Northam), sem sækir um Digicorp hópnum til að starfa sem leyniþjónustumaður. Eftir fyrstu kynningarfund með öryggisstjóra Digicorp, er Sullivan síðan gefið nýtt auðkenni (Jack Thursby) og sendur á viðskiptaráðstefnu með það verkefni að taka upp ræður sem ýmsir talsmenn hafa flutt um markaðsstefnu hvers fyrirtækis. Eftir að hafa lokið fyrsta verkefni sínu er Sullivan/Thursby sendur í frekari verkefni til að fá sams konar upplýsingar sem áður var safnað. Hins vegar, í einni af „viðskiptaferðum“ sínum, rekst hann óvart á konu að nafni Rita Foster, (Liu) sem hann hafði hitt í fyrra verkefni sínu, og þaðan fer hlutirnir ákaflega illa. Afleiðingar djöfullegt samsæri sem felur í sér njósnaáætlun Digicorp byrja að koma í ljós og Sullivan neyðist til að fara djúpt yfir einn af helstu keppinautum Digicorp og verða þannig tvöfaldur umboðsmaður sem tekur þátt í mikilli samkeppni milli fyrirtækjanna tveggja.((SPOILERS END HERE)) Það sem mér fannst skemmtilegast við þessa mynd var hagkvæm notkun ljóss og skugga í mörgum senum. Lífleg lýsing var aðallega notuð í heimilum/heimilum, á meðan mikið af skuggum og dökkum litum var notað fyrir stillingar sem fólu í sér blekkingar og hylja. Ég var líka mjög hrifinn af Jeremy Northam. Ekki of oft hef ég séð hann í aðalhlutverki og sú staðreynd að hann leikur óheilsulausan giftan mann beint frá Wisconsin var ljómandi. Persónulega held ég að hann sé einn af mörgum ónotuðum leikurum í geiranum sem hefur ekki fengið krefjandi hlutverk. Lucy Liu var líka ótrúleg í sínu hlutverki og gaf myndinni sinn raunverulega kápu- og rýtingstón. Að auki stóðu restin af aukahlutverkinu frábærlega, en eina kvörtunin mín var sú að sumar persónur hefði mátt kanna betur til að gera söguþráðinn og lokunina aðeins flóknari. Ég hefði til dæmis elskað að sjá hvað hefði gerst ef Jack Thursby hefði þróað nánara samband við seinni „konu“ sína. Á heildina litið er þetta snjallt þróuð skikkju-og-rýtingssaga sem heldur þér í því að giska allt til enda um persónulega og faglega tryggð og hvort hægt sé að treysta einhverjum í allri myndinni. Með snjöllu og stílhreinu hljóðrás og frábærri myndavélavinnu gefur þessi kvikmynd skelfilegt yfirlit yfir hvernig fyrirtæki gætu starfað í náinni framtíð. Ég er hissa á því að hafa aldrei horft á þennan "falna gimstein" áður. Þetta er snilldar, ekki of flókinn njósnatryllir og því gef ég henni 9 af 10.