Ein besta heimildarmynd sem gefin hefur verið út undanfarin ár. Nokkrir punktar...1. Hugo Chavez var kjörinn forseti Venesúela árið 1998, stuðningur hans kom að miklu leyti frá fátækari héruðum Venesúela.2. Árið 2002, valdarán steypti Chavez í stutta stund. Á þeim tíma voru írsku kvikmyndagerðarmennirnir Kim Bartley og Donnacha O'Briain í Caracas við tökur á heimildarmynd um Chavez fyrir breskt sjónvarp. Kvikmynd þeirra afhjúpar valdaránið og eftirmála þess og skráir á rafrænan hátt sögu sem þróast á staðnum, utan og innan forsetahöllarinnar.3. Chavez stefndi að því að losa Venesúela undan frjálsa markaðsstefnunni sem Bandaríkin hafa lagt á það. Þó olía Venesúela væri þegar í ríkiseigu var hún rekin í einkahagsmuni af stjórnendum sem Chavez vildi skipta um.4. Þrátt fyrir að vera fjórði stærsti olíubirgir heims, er Venesúela enn þvingað af fátækt, auðlindir þess bókstaflega sognar burt af erlendum fjölþjóðlegum fyrirtækjum.5. Heimildarmyndin byrjar á því að lýsa fyrstu árum Chavez sem forseta fyrir valdaránið. Hún fjallar um vinsældir hans meðal fátækra og ýmsar stefnur hans sem reyndust vinsælar meðal heimamanna í verkalýðsstétt (fræðsluáætlanir, skipting olíutekna, grasrótarlýðræði o.s.frv.).6. Chavez var mikill talsmaður menntunar og prentaði þúsundir eintaka af Venesúela stjórnarskránni og hvatti börn og fullorðna til að kynna sér hana og skilja hana.7. Þegar Chavez komst til valda hét hann því strax að dreifa olíuhagnaðinum aftur. Þetta gerði olíufélögin skiljanlega taugaóstyrk.8. Fjölmiðlastríð braust út. Einkasjónvarpsstöðvarnar sex hófu tafarlaust að mótmæla ríkisreknu sjónvarpsstöðinni. Þeir efuðust um hvatir Chavez, geðheilsu og kynhneigð.9. Án stuðnings fjölmiðla hefði valdaránið ekki borið árangur. Í myndinni kemur skýrt fram að valdarán reiða sig mjög á fjölmiðla til að miðla upplýsingum og að auðvelt sé að búa til fréttir.10. Undir því yfirskini að „endurreisa lýðræði“ þaggaði stjórnarandstaðan niður í ríkisreknu sjónvarpsstöðinni, leysti upp landskjörstjórn, hæstarétt, þjóðþing og tók við hernum.11. Peningahagsmunir, studdir af heraelítunni (hvattir af Bandaríkjunum og CIA), skipulögðu borgaragöngu á forsetahöllina til að framkvæma valdaránið. Leyniskyttur skutu á stuðningsmenn Chávez, en einkareknu fjölmiðlastöðvarnar breyttu myndefni þannig að svo virtist sem skothríð væri beint að göngu stjórnarandstæðinga sem í raun hafði verið flutt á öruggan hátt.12. Lögreglan fór í skotárás á stuðningsmenn Chavez og blóðgaði göturnar enn frekar.13. Chavez, sem haldið var í haldi, neitaði að segja af sér. Auðvitað logu fjölmiðlar/ríkisstjórn síðan og sögðust hafa sagt af sér, en stjórnarliðar Chavez komu sannleikanum á framfæri við alþjóðasamfélagið, sem að lokum kom skilaboðunum aftur til Venesúela með kapalsjónvarpi.14. Fólkið reis upp og þrýsti á um endurkomu forsetans sem þeir höfðu kosið, sem aðeins þjóðaratkvæðagreiðsla gæti komið í stað stjórnarskrárinnar. Engu að síður er þetta grípandi blaðamennska og fjallar um form „fjölmiðlastríðs“ sem sjaldan er snert. Gerir frábært fylgiverk "The Battle of Algiers". Verð að skoða einn.