Núna er þetta svona kvikmynd sem við fengum vikulega. Nú á dögum er sjaldgæft að sjá drama sem er háð því að leikararnir tali saman. Það eru engar sprengingar, bílaeltingar eða neinar eftirför, það eru ætlaðar kynferðislegar aðstæður. Þetta er ekki kvikmynd fyrir yngra fólkið, það er Fyrir þá sem kunna að meta fólk að tala saman, þeir rífast mikið þar sem við höfum hjón sem eiga í vandræðum á miðjum aldri. Rupert Everett býr nú í þessu sama litla úthverfi Lundúna, myndarlega, og snýr aftur heim til að heimsækja ríkan föður sinn. Hann hittir auðvitað Emily Watson, það væri auðvelt fyrir hvern sem er að verða hrifinn af Emily. Ég segi ekki meira, nema að þegar inntökin hefjast verður banaslys, restin af myndinni fjallar um afleiðingar þessa slyss og allar lygarnar sem hinar ýmsu persónur segja..Leikur þessa tríós og hinna er frábær. Julien Fellows skrifaði handritið eftir skáldsögu Nigel Balchin. Hann leikstýrði líka, þetta var fyrsta leikstjórnartilraun hans og stóð sig mjög vel. Öll framleiðslan er fyrsta flokks. Kvikmyndin var sýnd í nokkra mánuði seint á árinu 2005, er undir 80 kvikmyndahúsum. Þetta finnst mér synd, asnalegar gamanmyndir eru opnar á að minnsta kosti 2000 skjáum en mjög góðar dramamyndir þar sem þessi og margir aðrir opna á örfáum. Við the vegur eru nokkrar mjög fyndnar línur varðandi ákveðnar aðstæður. Einkunn: ***1/ 2 (af 4) 95 stig (af 100) IMDb 9 (af 10)