Ég skal viðurkenna að þetta er ekki frábær mynd. Hún öskrar nánast „lágmarksfjárhæð“ en samt fannst mér ég samt vera hrifin af myndinni því þótt það vantaði gæði var hún full af orku. Þetta var eins og Little Engine That Could og kvikmynd sameinuðust í eina! Myndin gerist á útvarpsneti og snertir nokkra starfsmenn þeirra á lágu stigi - tvo blaðsíðna stráka (annar mjög ýtinn og frekur og hinn kurteis) auk nýs móttökustjóra. Allir þrír hafa framtíðarsýn um útvarpsstjörnu en verða í bili að sætta sig við lítilvæg störf sín. Inn í þessa sögu birtist morð sem virðist nokkuð út í bláinn. Ég vissi ekki að þetta væri morðgátumynd og kom nokkuð á óvart. Hins vegar, eins og flestar B-leyndardómar, eru löggurnar lélegir og það er undir áleitnu hetjunni okkar (Moran) komið að reyna að bjarga málunum. Í gegnum allt þetta átti ég erfitt með að ákveða hvort Moran væri andstyggilegur eða elskulegur. ég er samt ekki viss!! Það er augnablik í myndinni sem er ofarlega á „cringe factor“ og það er þegar tvær síðurnar reyna sig í hlutverk útvarpsgrínista. Þeir mæta í svörtu andliti og gera 3. eða 4. flokks eftirlíkingu af Amos n' Andy. Fyrir utan að vera mjög ónæmur var það heldur ekki fyndið. Sem betur fer virtist framleiðandi þáttarins sem þeir voru að prufa á sama hátt. það er auðvelt að sleppa þessari mynd og ég myndi ekki ásaka þig ef þú gerir það. Hins vegar virtist undarlegur og æðislegur hraði myndarinnar í raun bæta upp fyrir listræna annmarka myndarinnar og ég er ánægður með að hafa séð hana. Góð mynd? Nei. En einn sem er samt þess virði að kíkja á fyrir aðdáendur gamla Bs. Við the vegur, kannski er ég bara ekki með mjög góðan smekk, en mér fannst BÆÐAR söngdívurnar vera með lélegar raddir þrátt fyrir hvað allir í myndinni eru heillaðir með stríðum sínum. Hlustaðu sjálfur og láttu mig vita hvað þér finnst. Ég hefði bara ekki trúað því að hvorugt væri leyft að syngja á kvikmynd - jafnvel þótt það væri bara fyrir lágvaxna Monogram Studios.