ég elska hryllingsmyndir, low budget, 50's, 60's, 70's, 80's.. en hvernig dettur einhverjum í hug að þetta sé mjög góð hryllingsmynd? við skulum bera það saman við titla í svipuðum draugahúsmyndum. draugagangurinn, breytingin, skínandi. eða fyrir svipaða tækni byggða hryllingsmynd sem var FAAAR betri, (þó samt LANGT frá því að vera frábær) Demon Seed. Allt í lagi, ég skal vera sanngjarn.. við skulum bera það saman við hrollvekjur sem eru gerðar fyrir sjónvarp! ekki fara að sofa.. waaay creepier og gott betur. Salem's lot, the night stalker, night gallery, jafnvel ekki fara í kjallara eða crowhaven býli voru miklu betri. *SPOILERS* í fyrsta lagi, fyrir eins gott atriði og blóðuga sturtuatriðið var, þá ertu með senu eins og upphafssenan.. oh boy! garðslöngan lifnar við til að splæsa niður nokkra spræka unglinga! Hræðilegt. líka, bara það sem við skiljum um húsið.. það þarf greinilega að nota myndbandsupptökuvélarnar til að sjá hvað er að gerast, og það er mjög tilfinningaþrungið hús. ekki andi, eða illi anda, eða eining, það er hús sem er "haldið", en af ​​hverju? við erum leidd til að trúa því að líflaus hlutur lærði að elska Suzie/Margaret, söguhetju okkar? núna þegar ég er að tala um Suzie.. önnur atriði sem truflaði mig algjörlega, þessi greyið gamla klikkaða kona kemur, segir þér að hún hafi verið hjúkrunarfræðingurinn þinn, hellir hjarta sínu, dettur í suðupottinn, berst af kvölum í 45 sekúndur , og hvað gerir margaret? á hún á hættu að brenna hendurnar til að bjarga þessari vesalings aldraða konu sem kom þangað til að vara hana við? nei, hún stendur þarna og horfir á! leikurinn var að mestu betri en meðaltalið fyrir hryllingsmynd, en þar lýkur því jákvæða. fyrir að minnsta kosti áhugaverðari og skemmtilegri hryllingsmynd um líflausan hlut sem drepur fólk að horfa á dauðarúmið: rúmið sem borðar. Ég hef á tilfinningunni að fólkið sem gaf þessu svo hátt einkunn hafi annað hvort ekki horft á það síðan það var frumsýnt eða munað eftir því að það hræddi þau sem börn. þessi mynd var frekar mikið minna verð.