Sagan er sundurlaus og illa skrifuð. Okkur eru gefnir þræðir og mögulegur krókur í fyrsta leik, bara til að sjá það hverfa. Hefði rithöfundurinn nennt að lesa verk hans vandlega, hefði verið ljóst að upphafsvandamál sögupersónunnar Madsdens og fundur með „vondu“ stúlkunni bendir til þess að það verði vandræðalegt bandalag á milli þeirra þegar þau reyna að leysa vandamál hans. Vandamálið nær hvergi. Sambandið nær hvergi. Og það er engin kynferðisleg spenna í neinum samböndum. Enginn grefur neinn og enginn höfðar. Handritið og leikstjórnin er hlæjandi. Þú getur fundið fyrir því að einhver glímir við óreiðuna og breytir sögufókusnum um að reyna að draga fram smá spennu. Það er enginn. Rithöfundurinn/leikstjórinn er einfaldlega byrjandi sem varð einhvern veginn að kvikmynd. Frá einföldum villum eins og '...þeir tóku polaroids...' - í Japan árið 2007 ? fyrir móðgandi villur eins og nekt fyrir erótík, þessi mynd er móðgun. Þú getur ekki gert þá mikið verri. Og með því að setja 'Madsden' á hæfileikalistann töldu framleiðendurnir að þeir myndu ná einhverjum árangri. Hann er varla að leika. Asía er það svo sannarlega... og útkoman er einhver heróín-flottur panto. Misstu það mikið.