Ég sá þessa mynd þegar hún kom út og ósmekkurinn minn á henni hefur fest í mér öll þessi ár. Hér er ástæðan: Markmið Greenaway virðist vera að taka hverja bókmenntamynd í Ofviðri og gera hana bókstaflega. Ef persóna myndi segja: „Hjarta mitt flýgur,“ væri okkur sýnt raunverulegt mannshjarta, með dúfuvængjum áföstum, blaktandi yfir skjáinn. Þetta ferli gefur til kynna gróskumikið borð, en á endanum er þetta auðveld æfing. Og það verður banvænt leiðinlegt. Ég hneykslast ekki ánægjuna sem aðrir áhorfendur fundu í þessari mynd, en það er þess virði að vita að ekki voru allir áhorfendur heillaðir.