Richard Abernethie, mjög auðugur maður, er látinn og ættingjar hans hafa komið saman við útför hans. Með í útfararveislunni er yngsta systir Abernathie, Cora Galaccio. Þó að enginn úr fjölskyldunni hafi séð Cora í að minnsta kosti 20 ár, eru þeir allir sammála um að Cora hafi alltaf verið svolítið öðruvísi. Svo þegar Cora segir eitthvað um að Abemethie hafi verið myrt, hlæja flestir að því sem einn af sérvitringum Coru. En einhver er greinilega að taka Cora alvarlega. Daginn eftir finnst Cora látin í rúmi sínu eftir að hafa verið barin harkalega. Eru tengsl milli dauðsfalla tveggja? Það er undir Hercule Poirot komið að finna morðingja.After the Funeral er einn best setti þátturinn í allri Poirot seríunni. Ég hef alltaf verið aðdáandi þessarar tilteknu Agöthu Christie bók og, eftir því sem ég man, er myndin eins trú upprunaefni Christie eins og hver af Poirot afborgunum. Leyndardómurinn er í hæsta gæðaflokki með fullt af vísbendingum, grunuðum og rauðum síld. Og eins og ég hef skrifað áður, hef ég alltaf gaman af Christie sögu þar sem Hercule Poirot safnar öllum saman í stofu fyrir lokauppljóstrunina. Það er kannski gamaldags en svona líkar mér þetta. Að komast út fyrir söguþráðinn, tæknilega og listrænt Eftir jarðarförina er sigurvegari. Leikmynd, klipping, leikstjórn og kvikmyndataka eru eins góð og þú finnur í einni af þessum kvikmyndum. Leiklistin er ekki síður áhrifamikil. Ég hef búist við skemmtilegri frammistöðu frá David Suchet sem Poirot og hann veldur ekki vonbrigðum hér. Restin af leikarahópnum er alveg jafn sterk og Monica Dolan gefur sérstaklega eftirtektarverða frammistöðu. Fyrir utan minniháttar kjaftshögg við hraða kynningu á persónunum hef ég engar raunverulegar kvartanir. Þetta er góð sýning í alla staði.