Heyrirðu þetta hljóð? Þetta er hljóðið af H.G. Wells sem veltir sér í gröf sinni, á milli þessarar útgáfu og kvikmyndafóstureyðingar Spielbergs hefur verið erfitt ár fyrir klassísku skáldsöguna. En Steven náði að minnsta kosti nokkrum hlutum rétt miðað við þessa crapperella. Halló, skipin voru ekki stór skordýr, þau hétu nöfn. Þetta voru þrífótar og geimverurnar unnu í þrennu lagi. Skipin og geimverurnar höfðu öll rangt fyrir sér, maður fær í raun ekki að sjá geimverurnar fyrr en í lokin. Brellurnar og leikarahópurinn virka fínt. En þessir leikarar eru miklu betri en þessi "mynd" á skilið. Megnið ef ekki öll myndin er Howell persónan sem veltir fyrir sér í gegnum eyðilegginguna, hittir eina manneskju, þeir ganga til liðs við hann og hann missir þá af einni eða annarri ástæðu. Það eru ekki fleiri en tveir á myndavélinni á hverri stundu þó að mestu leyti af myndinni. Það er eins og ef þeir myndu þrjár í einu myndi það setja myndina yfir kostnaðarhámark eða eitthvað. Svo feita eina og meinalega eina aðlögunin á WAR OF THE WORLDS sögunni er GEORGE PAL útgáfan langt aftur í 1950. SVARTHALIN.