HVAR GANGANINN ENDAR á skilið að vera þekktari kvikmynd í leikstjórn Otto Preminger, mannsins sem gaf heiminum LAURU. Og að þessu sinni er hann með sömu meðleikarana: DANA ANDREWS og GENE TIERNEY. Það verður að segjast eins og er að Tierney hér er vannotaður í því sem jafngildir meira aukahlutverki á meðan sviðsljósið fer til Andrews. Hann leikur harkalega, harkalega löggu sem er vanur að takast á við fullt af þrjótum á of kröftugan hátt fram á eina nótt hann drepur mann fyrir slysni í því ferli að handtaka hann. Þegar grunur vaknar á leigubílstjóra (TOM TULLY) tekur hann þátt í rannsókninni á morðinu en fer að finna fyrir sektarkennd vegna þess að hann er ástfanginn af dóttur leigubílstjórans (GENE TIERNEY). Tierney, við the vegur, lítur aðeins of glæsilegur út fyrir stúlkuna sem hún er að leika hér og virðist ekki passa inn í ljóta bakgrunnsþætti sögunnar. Sagan tekur skelfilega stefnu þar sem rannsóknin fer dýpra og í ljós kemur að hinn myrti maður var með silfurplötu í höfðinu frá þjónustu sinni sem stríðshetja. Í lokin breytist hún í siðferðissögu þar sem Andrews þróar með sér samvisku yfir glæpum sínum. Hún er heillandi sem film noir með hæfileikaríkum leik úr sterku aukahlutverki. Góð innkoma á sviði noir, kröftuglega leikstýrt af Preminger og vel leikin af Andrews og Tierney, þrátt fyrir smá misskilning í persónu hennar.