Þessi tveggja og hálfa klukkustund langa mynd var sýnd nýlega í Carnegie Mellon háskólanum (CMU) á sýningu klukkan 22:00. Það var áætluð sýning klukkan 1 eftir það, en velti því fyrir mér hvort einhver ætlaði að halda sér vakandi til að sjá það til klukkan 3:30. Upphafsatriðið er af manni sem gengur á akri og tekur hún fjórar mínútur af kvikmyndatíma. Það er ógnvekjandi merki um það sem koma skal: góðar 144 mínútur í viðbót af nokkurn veginn það sama. Það er vettvangur karls og konu við vegg, standa í sólinni. Það er endurtekið 15 sinnum, með mjög fáum samræðum. Stundum eru þessar mjög löngu hægu þættir truflaðar af átakanlegum kyrrmyndum, eins og nærmynd af kynfærum kvenna, sýnd í eina heila mínútu af kvikmyndatíma (áhorfendur hlæja á síðustu 20 sekúndunum, eins og að segja, "hver eru skilaboðin?" ). Sagan líkist skáldsögu Dostojevskíjs „Karamazov-bræður“ þar sem kretin verður ástfanginn af konu með auðveld siðferði. Á einu af sjaldgæfu augnablikunum þar sem mannfjöldinn hló (meira í örvæntingu til að reyna að réttlæta að hafa verið þarna þegar heila tvo tíma til að sjá ekkert gerast) var þegar yfirlýsing bresks ferðamanns um að hann gæti ekki séð hlutina greinilega síðan Eurostar lestin var á 180 mílna hraða, var þýdd af þýðandanum með sjálfvirkri skiptingu mælieininga úr ensku kerfi yfir í metrakerfi yfir á „þeir gátu ekki séð hlutina greinilega þar sem lestin var á 300 kílómetra hraða“. Það sem var ótrúlegt við þessa mynd er að gæði kvikmyndatökunnar sýna að miklum peningum hefur verið varið í hana. Þetta var engin kvikmyndaeldhús 8 mm tilraun. Það var vandlega skipulagt, skipulagt, leikið, klippt. Samt fékk ég svo lítið út úr því. Sumar athugasemdir voru ákærðar fyrir ógurleg smáatriði, eins og smáatriðin af dílandi lyklakippu á hurð sem var nýopnuð. Allt í lagi, það var tekið fram, en hver var tilgangurinn? Nokkrir kjarkmiklir áhorfendur gengu í burtu eftir fyrsta klukkutímann. Restin stóð eftir af forvitni: það hlýtur að vera eitthvað að gerast í lokin. Það var aldrei. Og kannski er það það sem myndin fjallar um. Allar kvikmyndir í leikhúsinu eru fullar af hasar. Þessi vill vera öðruvísi. Það er ekkert að gerast.