Flavia villutrúarmaðurinn er óneitanlega listaverk og sennilega númer eitt tilmæli mín um að fullyrða að kvikmyndahúsið sem nýtur evrunnar sé verulega vanmetið og megi ekki hunsa hana. Þetta er gáfuð og flókin mynd, fallega útfærð og óvart frekar bölvuð nákvæm! Þetta er meira en bara tilgangslaust rugl eða tilgangslaust ofbeldi og það er kominn tími til að þessar prúðu kvikmyndanefndir sem flokka Flavia sem bannað rusl telja þetta líka. Flavia er fallegur 14. aldar unglingur, neyddur til að lifa lífi hlýðinnar nunnu í ströngu klaustri. Hún neitar að sætta sig við að hún sé óæðri bara vegna þess að hún er kvenkyns og hún bölvar samsystur sinni fyrir að vera svona umburðarlynd gagnvart þessu. Eftir árangurslausa tilraun til að flýja, vingast hún við aðra uppreisnargjarna nunnu og hún leiðir jafnvel hóp blóðþyrstra múslima inn á veggi klaustrsins. Flavia er hreint út sagt dáleiðandi mynd! Næstum ómögulegt að trúa því að leikstjóranum Gianfranco Mingozzi hafi tekist að láta það líta svo raunsætt út og svo truflandi. Ég skora á þig að koma með titil sem fjallar meira um efnið brautryðjendafemínisma en Flavia gerir. Nokkrar seríur eru nokkuð átakanlegar (á barmi martraðarkenndar, reyndar) þar sem myndavélin stækkar hrottalegar nauðganir, pyntingar og limlestingar. Samt er allt þetta hráa myndefni ekki bara notað til að fullnægja öfuguggum gírhundum, takið eftir. Ég er mjög sannfærður um að þeir séu hluti af fullyrðingunni sem 'Flavia' er að reyna að koma á framfæri: Mannkynið (sérstaklega kaþólska kirkjan) hefur í gegnum tíðina sannað sig sem hræsnara og mismunandi kynþáttur og það er ekkert gagn að neita því frekar. Kvikmyndir eins og "Flavia, the Heretic" hafa hugrekki til að efast um og opinskátt fordæma dýrmætu forfeður okkar og ég dáist að þeim fyrir það. Flavia er framúrskarandi og grundvallarnýtingamynd vegna efnis síns, en hún er jafnvel færð á hærra plan með dásamlegri kvikmyndatöku, glæsilegum búningum og landslagi og hrífandi söngleik eftir Nicola Piovani. Florinda Bolkin er mjög sannfærandi sem hin metnaðarfulla og eigingjarna nunna en það er María Casares sem stelur senunni sem systir Agatha. Hún er mannhatandi og hávær nunna sem finnst gaman að pissa á víðavangi! Amen, systir!