Jason Alexander er dásamlegur leikari, en það er fáránlegt að fá hann sem kelinn rómantískan aðalmann. Sú staðreynd að hann dansar svo vel, róar svo áhrifaríkt og kastar sér inn í þáttinn svo algjörlega einhvern veginn gerði hann bara enn hrollvekjandi. Í sætari augnablikum hans (með stelpunni á lestarstöðinni, í lokanúmerinu með Rosie), gat ég ekki tekið augun af honum að hann var svo fráhrindandi. Þú heldur áfram að búast við því að hann láti af snilldarleiknum og fari að grenja. Vanessa Williams var hin raunverulega stjarna, eina frammistaðan sem var betri en myndin frá 1963. Við the vegur, ef þú sérð framleiðslu á sviðssöngleiknum, 1963 kvikmyndinni og þessari 1995 mynd, muntu sjá þrjár útgáfur sem hafa fleiri endurskoðanir (mismunandi lög, sömu lögin úthlutað mismunandi persónum og við mismunandi aðstæður) en nokkur önnur söngleikur sem ég hef nokkurn tíma séð.