Árið 1952 ákvað Hollywood að endurgera Al Jolson fyrstu klassíkina. Að þessu sinni var sonur Kantorsins leikinn af Danny Thomas. Heimkominn úr hernum er gert ráð fyrir að hann feti í fótspor föður síns og annarra karlkyns ættingja með því að gerast kantor. Hins vegar hefur ungi herra Golding mikinn áhuga á sýningarbransanum. Á þessum tíma kynnist hann Peggy Lee, upprennandi söngkonu. Hún bregst mjög vel og flutningur hennar á uppáhaldslagi hennar, Lover, er eftirtektarverður. Kvikmyndahöfundarnir voru klárir í að tengja ekki augljósa gyðinga gaur og ekki-gyðinga kærustusamband. Ef eitthvað er þá er þessu sleppt. Í reiði sinni, fyrir að svíkja loforð sitt um að verða kantor, lætur faðir hans hið hefðbundna gyðingaskilti til marks um missi í fjölskyldunni. Þetta yrði ekki gert við aðstæður þar sem loforð væri rofið, það væri gert ef meðal rétttrúaðra aðila færi fram hjónaband á milli trúarbragða. Thomas gerir mjög gott starf við að leika son kantorsins. Söngur hans er á góðu róli þar sem myndin endar á jákvæðum nótum. Er hissa á því að tækniráðgjafar hafi ekki áttað sig á því að konur fara ekki með vasabækur inn í samkundu á hvíldardegi eða yfirleitt á því tímabili.