Chan Wook Park er ekkert ef ekki frumlegur. ÉG ER CYBORG EN ÞAÐ ER í lagi er stútfullt af skemmtilegum litlum tæknilegum blóma með einhverjum sniðugum hugmyndum stráð á milli. Park reynir að ganga í fótspor manna á borð við Marc Caro og Jeunet (CITY OF LOST CHILDREN, DELICATESSEN) og byrjar á ímyndunarafl og léttri sögu sem er róttæk frávik frá venjulegum sjúklegum matargerð hans. Það er varla hægt að kenna neinum um metnað sinn eða framtíðarsýn, það er því í raun óvænt að sjá alla viðleitni Park leggjast upp í svo mjög lítið. ÉG ER CYBORG EN ÞAÐ ER í lagi virðist ótrúlega draga frá sjálfu sér þegar líður á það, þar sem lokaniðurstaðan er brot af summu hluta þess. Forsendan lofar góðu, gaggarnir eru ríflegir og óviðjafnanlegur húmor í ríkum mæli en það mistekst allt saman að skapa einhver þroskandi tengsl við áhorfendur. Persónurnar eru sætar og sérkennilegar og leiknar af kappi af leikarahópnum, en eins og ég gæti, ég gat ekki stillt mig um að sjá um neina. SYMPATHY FOR LADY VENGEANCE var misskilningur, sem benti kannski til þess að Park væri að ofmeta sjálfan sig aðeins, en það tókst samt að sýna fram á einstakan blossa leikstjórans og í kjölfar áhrifamikilla kvikmyndatöku var það fúslega fyrirgefið. Ekkert af því örugga trausti sem bauð SAMEIGINLEG ÖRYGGISVÆÐI eða SAMBANDI FYRIR MR. HEFND er augljós hér. ÉG ER CYBORG EN ÞAÐ er í lagi skildi mig svo gjörsamlega óvirkan að ég tók sjálfan mig ósjálfrátt áfram að spóla áfram af og til (reglulegri eftir því sem leið á myndina). Ég gaf LADY 5/10 og miðað við þann mælikvarða á þetta sennilega ekki meira en 3 skilið. Fyrir gamla tíma skal ég vera örlátur: 4/10