Spoiler Alert Ég hef aldrei séð athugasemdir við kvikmynd, að ég sé ósammála meira en ummælin sem fólk gerði um þetta. Maður gæti lært af gagnrýnu áhorfi á þessa mynd. Sem fræðslumynd met ég hana mjög vel vegna þess að hún kennir "hvernig á að ná árangri"! Við horfum ekki á kvikmyndir til að læra; við horfum yfirleitt til skemmtunar. Sem skemmtun met ég það lágt: endirinn er niðurdreginn og heilalegur/vitsmunalegur. Þessi átök leiða til átta stjörnu einkunnar minnar. Myndin fylgir Jane Craig (Holly Hunter), sjónvarpsfréttaframleiðanda. Framkvæmdastjóri netsins kynnir Tom Grunnick (William Hurt), til að læra fyrir stöðu fréttaþulur í lofti. Tom heillar fólk strax með auðmýkt. Annar hugsanlegur fréttaþulur hefur beðið í mörg ár eftir tækifæri sínu í lofti, Aaron Altman (Albert Brooks). Altman þekkir allar fréttir, að innan sem utan. Framkvæmdastjóri netsins vill fá Grunnick í loftið og Jane heldur því fram og segir að Grunnick sé ekki tilbúinn, hann viti ekki fréttirnar. Þeir hlusta ekki á hana. Þvinguð til að setja Grunnick í loftið, Jane hefur samband við Altman til að fá upplýsingar um fréttina og miðlar athugasemdum Altmans í gegnum heyrnartól til Grunnick á meðan Grunnick talar. Við fylgjumst með skörpum andstæðum orða Altmans/Jane Craig og Grunnicks, þar sem Grunnick endurorðar allt sem Altman og Jane Craig segja í eyra hans á kunnáttusamlegan hátt, til að gera það skiljanlegt, viðkunnanlegt og skemmta áhorfendum. Altman fær tækifæri í loftinu og yfirmenn netkerfisins krefjast þess að hann leiti þjálfara hjá Grunnick, nýja stráknum. Þessi nýi (fréttavitlausi) gaur að þjálfa hann? Þetta er eitthvað sem Altman telur ekki réttlætanlegt, en er treglega sammála. Grunnick þjálfar Altman og verður spenntur að taka eftir hundruðum galla Altmans í útliti, hljóði og orðaforða. Altman hafði aldrei hugsað um þessa hluti áður, þegar hann varð sérfræðingur í fréttunum sjálfum. Það hversu flókið það er að skilja það sem Grunnick kenndi honum, veldur því að Altman fær læti í svitakasti ("Flop Sweat") þegar hann er í loftinu. Grunnick verður að lokum efsti netankerið og Altman segir af sér áður en hann verður rekinn. En Grunnick mistekst í tilraun sinni til rómantíkar við Jane Craig, vegna þess að hún kemst að því frá Altman, að Grunnick falsar stundum aðstæður til að láta fólk líkjast honum. Þetta dregur hana frá honum. Þetta sendir þau skilaboð að í samböndum viljum við fólk sem er ósvikið og reynir ekki að láta okkur líka við það. Þessi mynd sendir þau skilaboð að fá fólk til að líka við þig er mikilvægasta hæfileikinn í starfi, en það á sérstaklega við í Broadcast News. Það eru margir sem tjá sig um hvernig þetta er töff sjónvarpsfrétta og hvernig Grunnick táknar fallegan, en heimskan gaur eða allan stíl, en ekkert efni. Hið gagnstæða er satt, Grunnick bjó yfir hæfileikum og mjög flókinni greind til að fá fólk til að líka við hann, þar á meðal nærveru huga til að vita nákvæmlega hvernig hann birtist og hljómar, þegar hann er í myndavélinni (hann þjálfar Altman til að kýla orð í hverri setningu ). Galli Grunnicks sem kostar hann sambandið við Jane Craig er að hann er of drifinn til að vera viðkunnanlegur og mun falsa aðstæður. Margir kalla Altman mjög greindur eða ljómandi. Altman sem Brookes leikur er ekki eins gáfaður og Grunnick og "Flop Sweat" atriðið sýnir að hugur hans réði ekki við flókið sem Grunnick höndlar þegar hann er í loftinu. Altman er reiður yfir þessari staðreynd að hann vissi fréttirnar og Grunnick tókst meira með því að fá fólk til að líka við hann. Það er líka fólk sem tjáir sig um að þessir hlutir séu eingöngu fyrir sjónvarpsfréttaiðnaðinn. Hugmyndin um að vinna vini sé mikilvægasta hæfileikinn í starfi er augljóslega ekki vinsæll, en reynsla mín bendir til þess að það eigi við í flestum störfum. Sem fræðsla um hvernig á að ná árangri er þessi mynd frábær, þó hún sé óvinsæl. Fræðandi, já, en það hefur ekki upplífgandi endi.