"Nuovomondo (2006)" (sýnt í Bandaríkjunum sem "The Golden Door") var skrifað og leikstýrt af Emanuele Crialese. Þessi mynd er öðruvísi - og held ég betri - en flestar myndir um fátækt fólk sem yfirgefur Evrópu og kemur til Bandaríkjanna. Myndin byrjar á senum í fátæku dreifbýli á Sikiley. Við heyrum alltaf að Sikiley sé grýtt eyja, en þú munt í raun ekki skilja afleiðingar þessarar setningar fyrr en þú sérð fyrsta hálftímann af "Gullnu dyrunum." Miðhluti myndarinnar er helgaður langri ferð til Bandaríkjanna. Flestar innflytjendamyndir sýna okkur tíu mínútur af fólki í þriðja flokks hluta að verða sjóveikt og sýna okkur síðan Frelsisstyttuna. Ekki þessi mynd - við fáum tilfinningu fyrir lífinu undir þilfari og hún er ekki heillandi. (Við sjáum reyndar aldrei Frelsisstyttuna heldur.) Að lokum mun hin dæmigerða kvikmynd gefa okkur tíu mínútur í viðbót af Ellis Island, og svo ganga innflytjendurnir í gegnum Lower East Side í New York. Ekki hér - Ellis Island upplifunin tekur um þriðjung af myndefninu. Vincenzo Amato er framúrskarandi sem Salvatore Mancuso, sem er að koma tveimur sonum sínum og móður sinni í nýja heiminn. Charlotte Gainsbourg er ekki síður góð og Lucy Reed, dularfull ensk kona sem talar einnig reiprennandi ítölsku. Það eru nokkur undarleg tilþrif í myndinni, sérstaklega hljóðlagið með lögum eftir Ninu Simone. Það hlýtur að vera einhver táknmynd þarna, en ég gat ekki skilið það. Annar gagnrýnandi hefur þegar bent á að þessi mynd muni gera betur séð í leikhúsi frekar en á DVD. Samt, stór skjár eða lítill skjár, það er þess virði að leita að.