Ég elska hvernig allir koma fram við þennan þátt eins og þetta væri næsta frábæra bandaríska grínþátturinn. Ég horfði á fimm þætti af þessum viðbjóði og eina manneskjan sem kom nálægt raunverulegum kennara var gamli gaurinn sem elskaði og hataði starfið sitt. Hinir voru bara fallegt fólk sem reyndi að lesa línurnar sem skrifaðar voru af fólki sem fór aldrei inn í alvöru kennslustofu. Ég elskaði hvernig hver þáttur samanstóð af því að hálfvitarnir tveir (annar sem varð fyrir og hinn ekki) lentu í einhvers konar vitlausum vandræðum sem óbeint tengdu nemendur þeirra. Breska stúlkan sem taldi sig finna viðkunnanlegan eiginleika í aðalfíflinum, en varð á endanum einhvern veginn hneyksluð á því að hann reyndist vera töffari. Heita skvísan sem var þarna í þeim tilgangi að vera heit, og skólastjórinn og lakeyinn hennar sem þjónaði einhvern veginn til að koma söguþræðinum sem nánast var ekki til framar. Mér þótti vænt um hvað næstum allir kennararnir á þessari sýningu voru mjög ungir, en ég bið þig að hugsa til baka til menntaskólaáranna og muna eftir kennaranum sem þú hafðir. . . litu þeir svona út? Eða fórstu í menntaskólann þar sem miðaldra fólk kenndi í honum? Það er menntaskólinn sem allir aðrir fóru í. Í þáttinn vantaði hvers kyns rannsóknir á því sem fram fer í skólum. Í opinberum skólum hafa skólastjórar ekki vald til að æðri og reka kennara, það hefur skólastjórnin, en í hverjum þætti sem ég horfði á skólastjórann hótaði að reka kennara sína. Hugsaðu aftur til sögutímans þíns. . . . . eða hugsaðu um einhvern sögutíma, sástu einhvern tíma ótrúlega heita breska skvísu kenna ameríska sögutíma? Nei. Sástu einhvern tíma kennarastofu sem er svo risastór að þú gætir í raun spilað körfubolta í? Nei. Kennarar hefðu getað orðið frábærir þættir ef þeir hefðu byggt sig á einhvers konar raunveruleika. Það sem gerir kennslu fyndna eru sögurnar sem þú færð af samskiptum við nemendur og kennurum finnst hún fyndin því þeir takast á við nemendur daginn út og daginn inn. Ofuráherslan á líf þeirra fyrir utan kennsluna gerði þetta bara að annarri sjónvarpsþætti með fjórum myndavélum þar sem óraunsætt fólk í óraunhæfu umhverfi sagði óraunhæfar línur, og fyrirgefðu, ég keypti það bara ekki. Þátturinn hefði getað mótað sig eftir öðrum vel heppnuðum þáttaþáttum og notað snið með einni myndavél, og hann hefði átt að snúast meira um samskipti kennarans við nemendur sína en ekki hver við annan. Hann fær stjörnu fyrir að reyna og stjörnu fyrir hina heitu. skvísa (hún var mjög heit). Að lokum var þetta misheppnuð grínmynd sem mun fara í sögubækurnar sem tilraun til að skilja starfsgrein. Ég vona bara að ef þeir búa til aðra myndasögu sem byggir á kennslu þá læri þeir af mistökum sínum þannig að voðaverk sem þetta snerti aldrei sjónvarpsskjáinn.