"Still Crazy" er án efa besta rokk gamanmynd allra tíma. Það hefur verið ranglega borið saman við "This Is Spinal Tap", sem það hefur engin tengsl við. „Spinal Tap“ er háðsádeila (og satt að segja ekki mjög góð, þrátt fyrir „útrás“ á mörgum rokkklisjum). Ólíkt „Tap“ er „Still Crazy“ byggt af frábærum leikurum, frábærum lögum og frábærum mannlegum aðstæðum. Þér þykir vænt um fólkið í "Still Crazy". Það er allt sem skiptir máli. Ó, já, tónlistin er líka ansi góð, skrifuð af Mick Jones úr Foreigner og Chris Difford úr Squeeze. Bandarískir áhorfendur þekktu þegar Stephen Rea (The Crying Game), en myndu aðeins síðar kynnast Bill Nighy (Underworld, Love Actually, Pirates Of The Caribbean II) og Timothy Spall (Harry Potter myndirnar).