Ég sá þessa mynd fyrst þegar hún var send í kringum 1988 af BBC þegar ég var að vinna að 2000AD í Bretlandi. Vinur minn Steve Parkhouse tók það upp á VHS og sendi mér það. Fram að þessum tímapunkti hafði ég í raun aðeins séð Shaw Bros kung fu myndirnar, með sterkri lýsingu þeirra (svo áhorfendur gætu séð hreyfingarnar greinilega), svo það var mér opinberun að sjá eitthvað sem leit út fyrir að hafa verið lýst af Ridley Scott kemur frá Hong Kong. Þetta var líka fyrsta útsetning mín fyrir kvikmyndum Tsui Hark (borið fram, að því er virðist, "Choy Huk"). Samt fyrir allt reykríkt, baklýst ytra byrði og metnaðarfullar tæknibrellur (Stop-motion? Í Hong Kong kvikmynd?) kl. Hjarta kínverskrar draugasögu er einföld og áhrifamikil ástarsaga, sem er enn raunverulegri af framúrskarandi leikhæfileikum Leslie Cheung (þvílík hörmuleg, hörmuleg sóun á lífi!) og fegurð og glæsileika Joey Wong. Vissulega er Joey stórkostleg, en það eru balletískar handahreyfingar hennar sem gefa persónu hennar óviðunandi erótík sem erfitt er að greina. Og þó að Joey sé nú næstum 20 árum eldri (fíkill, hver okkar er það ekki?) þá mun þetta alltaf vera varanleg ímynd þessarar leikkonu. Sumir gagnrýnendur hér hafa sagt að myndin sé einföld og skorti eitthvað á óvart, en þeir eru vantar þá staðreynd að þessi mynd var byggð á frægri kínverskri sögu skrifuð af Pu Songling um 1700! Það er svolítið eins og að kvarta yfir því að Rómeó og Júlía hafi fyrirsjáanlegan endi og afritar bara WEST SIDE STORY. (Vildi bara koma þessu frá mér!)Fyrir mér er kínverska draugasaga hin mikilvæga rómantíska saga. Það hefur mikla harmleik, vegna þess að við vitum að Chio Sin og Sin Seen geta aldrei verið saman. Þetta snýst um að verða þroskaður, því ekkert okkar getur þroskast fyrr en við höfum upplifað mikinn missi. Þetta snýst um fórn, því fórn er nauðsynlegur hluti af sannri ást. Og gamanmyndagerð Wu Ma skaðar heldur ekki smá. Njóttu kínverskrar draugasögu með því að reyna að skoða hana ekki í gegnum síu vestrænnar menningar og þú munt halda áfram með hana.