Þetta er frönsk mynd, LOL, með áherslu á ungar stúlkur með miklu eldri karlmönnum...af hverju eru Frakkar svona fastir í svona hlutum? Þegar aldursmunurinn er svona mikill kemur hann í raun út fyrir að vera pirraður! Valentina Cervi er falleg (hún er mjög lík Olivia Hussey, af Rómeó og Júlíu '68 eftir Zeffirelli, sem gerist á svipuðu tímabili), en hún lítur út fyrir að vera um 15 ára og leikarinn sem leikur Tassi, málarakennarann ​​hennar, lítur út...jæja, 50 er KIND. Önnur veggspjöld hafa unnið verkið við að útskýra sögulegar heimildir (óvenjulega nákvæmar í þessu tilfelli) um hina raunverulegu Artemisia, frábær listamaður og einn af elstu viðurkenndu kvenkyns málurum þessa tímabils (17. aldar). Saga hennar talar til okkar í nútímanum, sérstaklega vegna hinnar aldagömlu ásökunar um að „allir miklir listamenn hafi verið karlmenn“ – hún slær þá fullyrðingu nokkurn veginn í sundur – og vegna þess að sagan um nauðgunarréttarhöldin hennar er svo átakanleg. Hún var ekki bara augljóslega ráðist á hana og hún neydd til niðurlægjandi kynferðislegs sambands (vegna þess að í þá daga var hjónaband við árásarmanninn þinn eina leiðin til að forðast félagslega skömm), heldur var Tassi raðnauðgari og mögulega drap konu sína og barn. hræðilegt vesen með því að snúa þessari sannarlega heillandi og merkilegu raunveruleikasögu við -- mjög dramatísk og þarfnast ekki neinnar "kryddunar" -- því á einhvern undarlegan frencified hátt er "heitara" að hafa ofkynjaðan ungling sem teiknar karlkyns kynfæri og eiga í heitu ástarsambandi við mann sem er nógu gamall til að vera afi hennar. Þetta er "kynþokkafullt" -- sannleikurinn er leiðinlegur og virðist of femínísk/pólitískt réttur. Það truflar mig líka að þetta er AÐEINS hluti af Artemisia lífi sem þykir nógu áhugavert til að kvikmynda. Sú staðreynd að hún málaði í áratugi (fræga málverkið hennar af Judith að hálshöggva Holfernes var málað EFTIR, ekki fyrir nauðgunina), að hún var fyrsta konan sem var tekin inn í hina virtu Flórensakademíu, að hún eignaðist börn ... ó það er leiðinlegt efni. Þegar öllu er á botninn hvolft snýst þetta um miðaldra konu og þær eru ekki "heitar" eins og unglingar. Mér skilst að það sé mikið skapandi leyfi í því að gera kvikmynd (eða bók) um raunverulega sögupersónu. Þú þarft að búa til glugga, hafa undirspil, búa til dramatíska uppbyggingu. Vissulega er hægt að fórna nokkrum smáatriðum -- það er ekkert mál ef dagsetningarnar eru færðar í nokkur ár eða ef Artemisia er leikin af ljóshærðri leikkonu (þegar við vitum af sjálfsmyndum hennar að hún var brúnka...og beinbeinótt einn, ekki horaður minny), eða eitthvað svoleiðis. En að snúa sögu sinni við hana og gera nauðgun að rómantík er í raun sjúkt og truflandi. Það er enn verra vegna þess að leikstjórinn er kvenkyns. Hún ætti að skammast sín hræðilega! Ef þér líkar við þetta (og ég veit að sumum gæti verið sama um alvöru kvenlistakonu og bara eins og tímabilsbúningar og heitt kynlíf), muntu líklega líka við "Dangerous Beauty" með Rufus Sewell og Catherine McCormack . Á sama hátt byggt á mjög endurskrifaðri sögu, með fullt af rígandi barmum og gimsteinum skreyttum bikarum: Bon Appetit!