Þegar Harry Callahan stóð upp eftir mörg ár, varð sagan um „gamli maðurinn með flís á öxlinni“ að koma við sögu á endanum. Callahan, sem virtist viðkvæmur stundum og ekki á sínum stað, var samt óbilandi í framkomu hans. Sem betur fer tók þessi mynd sér smá frí til að þróa aðra tegund af sögu, eina sem gæti fundið upp Dirty Harry og alla tegundina. Þó að myndin hafi ekki tekist að gera það var hún samt frábær viðbót við seríuna, jafnvel þótt hún væri að fara aðeins úr stað á tímum kjánalegra tískustrauma og nýbylgjutónlistar.