Upprunalega er afslappandi úr, með nokkrum sannarlega eftirminnilegum hreyfimyndum. Því miður, framhaldið, þó það sé ekki það versta af DTV framhaldsmyndunum, skortir algjörlega glampann. Stærsta niðurhalið er skortur á sögu. Eins og Belle's Magical World, eru persónurnar sagðar í gegnum röð af vignettum. Magical World, þó að hann sé aðeins betri, tekst samt að gera söguna óreiðu. Á milli vignettanna sjáum við mýsnar að verki og persónulega finnst mér uppátæki Jaq ​​og Gus vera endurleysandi kostir þessarar myndar. Fyrsta vinjettan er sú besta, um Öskubusku sem venst því að vera prinsessa. Þetta er best, því hér voru mýsnar skemmtilegastar. Það versta af vignóttunum, þegar Jaq breytist í mann, er stundum sætur, en skortir hugmyndaflug. Síðasta vinjettan, þegar Anastasia verður ástfangin, var líka sæt. Vandamálið var að ég gat ekki ímyndað mér að Anastasia væri vingjarnleg við Öskubusku, þar sem ég taldi hana vondari af stjúpsystrum. Þetta var líka skaðað af frekar fáránlegu undirspili um Lúsífer sem varð ástfanginn af PomPom. Tilfallandi tónlist var mjög notaleg að hlusta á; hvernig sem ég hataði lögin, voru þau virkilega óinnblásin og ekkert í líkingu við fallegar Tchaikovsky innblásnar laglínur upprunalega. Persónurnar voru sterkasta þróunin hér. Öskubusku, meðan hún var enn umhyggjusöm, hafði hún misst einlægni sína og mikinn sjarma frá upprunalegu, þó hún klæðist mjög fallegum fötum. Hertoginn átti nokkur virkilega fyndin augnablik en þau dugðu ekki til að bjarga myndinni, sömuleiðis með Prudence og konunginum. Eins og ég nefndi voru mýsnar endurleysandi kostir myndarinnar, þar sem þær einar og sér stuðluðu að sætleika myndarinnar. Ég verð líka að segja að hreyfimyndin er litrík og yfir meðallagi, og raddleikurinn var furðu góð. Allt í allt, krúttlegt, ef ófrumlegt framhald, sem skemmdist af lögunum og söguleysi. 4/10 fyrir mýsnar, raddbeitinguna, fjörið og nokkra fallega kjóla. Bethany Cox