Hægt er að merkja þessa kvikmynd sem rannsóknartilvik. Það er ekki bara sú staðreynd að það táknar óheilbrigða og ólistræna löngun í allt sem hægt er að kalla kakómyndmál. Höfundur lifir við þá tilfinningu að heiftarleg uppreisn hans gegn sumum almennum og barnalega kölluðum þjóðfélagsmeinum ("Moldavía er fátækasta svæði Evrópu", "Ég trúi ekki einu sinni á fuglaflensu", "Rúmenar stela vegna þess að þeir eru fátækir; Evrópubúar stela vegna þess að þeir eru þjófar") eru meira og minna nálægt ábyrgri siðferðislegu og listrænu viðhorfi - en hann er sárlega utan skotmarks! Það sem Daneliuc veit ekki er að það er ekki nóg að sýna sig sem réttlátan mann - þú þarft líka smá fagmennsku, hæfileika og gáfur til að umbreyta þessari afstöðu í listræna vöru. Örlagaríkt sýnir „Útlendingahersveitin“ jafn mikla gáfur og fjölskyldumyndband þar sem Gógú frændi vætir sig drukkinn fyrir framan gestina. Handritið er óskipulegt og samhengislaust, af handahófi iðandi saman ýmis hálfviðfangsefni, í ólæsri tilraun til að stinga upp á einhvers konar sögu. Leikstjórnin er ömurlega dilettantísk - "leikstjórinn" svokallaði getur ekki byggt upp að minnsta kosti miðlungs mise-en-senu, myndirnar hans eru pirrandi óþægilegar og hvers kyns frásagnarkennd skín af algjörri fjarveru. (Auðvitað neyðast allar athugasemdir til að hætta á þessu stigi; það væri fáránlegt að nefna hugtök sem "kvikmyndamál", "tjáningartæki" eða "stíll"). Leiklistin er á jákvæðu stigi "Cântarea României" ("Rúmeníusöngurinn"), að undanskildum... þversagnakennt, fótboltamarkvörðinn Necula Raducanu, sem er mjög eðlilegur, og Nicodim Ungureanu. Oana Piecnita virðist hafa ósvikinn ferskleika, en hún er í hættu vegna áhugamannlegra leiðbeininga sem Daneliuc gefur. Alvarlegasta hliðin á þessu broti á almennilegu kvikmyndahúsi er sú staðreynd að framleiðslan fékk ríflega fjármögnun frá ríkisfjárlögum, í gegnum C.N.C. (Kvikmyndaráð ríkisins). Sú staðreynd að löngu látnar gamlar risaeðlur eins og Daneliuc eru enn þyrstar í júgur stjórnvalda er skiljanlegt (í markaðsdrifnu hagkerfi yrði þeim samstundis útrýmt með náttúruvali). En spilling svokallaðrar „kviðdóms“ sem sóar peningum landsins í svona fáránlega hróplega ólist, kvikmynda- og ómenningu tilheyrir glæpasviðinu.