Ég keypti nýlega "The Big Trail" {1930}. Þetta er æðisleg, mögnuð mynd. Ég þekkti það af orðspori en bjóst aldrei við að það yrði svona stórkostlegt. Mín útgáfa er sú sem er skotin í 35 mm og ég mun tala um það aftur síðar. Þegar maður hugsar um vestræna goðsögnina í kvikmynd eru nöfnin sem koma upp í hugann John Ford og John Wayne. Jæja, þú ert bara með hálft liðið hérna, en öll goðsögnin er til staðar. Raoul Walsh hefur gefið okkur merkilega sögu þar sem hið sanna söguþráð er barátta útþenslu þjóðarinnar í vesturátt. Það er söguþráður sem snýst um rómantík á milli Breck Coleman {Wayne} og Ruth Cameron {Margaret Churchill} þar sem aðalillmennið, Red Flack, er eftirminnilega leikið af Tyrone Power, eldri. En þetta hefur nánast tilfallandi eiginleika þar sem vagnalestin berst áfram. gegn ótrúlegum hindrunumbæði náttúrulegum og mannlegum. Dæmi eru að fara yfir ána, bardaga indíána og fara yfir brennandi eyðimörk. Eftirleikur bardagans fær dauflegan blæ þegar dúkku er sett á gröf barns sem drepið er á meðan trúfastur hundur leggur sig á gröf húsbónda síns. Stórkostlegar víðmyndir eru fullar af orku og virkni. Opnunaratriðið þegar vagnalestin býr sig undir brottför, Square Dance millileikurinn og hinar miklu Buffalo-hjörðir eru nokkrar sem koma upp í hugann. Staðsetningarmyndataka er stórkostleg notuð í gegn. Annar þáttur þessarar glæsilegu myndar er sú staðreynd að karlar og konur fá jafnan heiður fyrir þátt sinn í hinni miklu baráttu vestur á bóginn. Konur vinna, berjast og takast á við hræðilegar þrengingar af sama æðruleysi og styrk og karlkyns starfsbræður þeirra. Lokahófið hefur kröftuglega upplífgandi upplifun þegar Coleman og Cameron hittast í risastórum háum Sequoia-skóginum til að hefja nýtt líf sitt. Leikurinn er alveg viðunandi í gegn. Ég hef þegar minnst á senustelandi frammistöðu Tyrone Power. Tully Marshall er frábær sem hliðhollur Colemans og Marguerite Churchill sýnir á sannfærandi hátt konu sem þróar með sér innri styrk þegar hún lendir í eigin vandamálum sem og þeim sem eru utan hennar sjálfrar. Kvikmyndaléttingin er veikasti þátturinn í þessari mynd, en þessar senur eru ekki algengar og glefjast upp í gríðarlegum uppsveiflu myndarinnar. Ég hef lesið mikla gagnrýni á frammistöðu Wayne sumir ganga jafnvel svo langt að kenna honum um " tréleikur“ fyrir bilun myndarinnar í miðasölunni. Mér finnst þetta ósanngjarnt. Wayne var í sínu fyrsta stóra hlutverki og hafði svo sannarlega ekki þróað með sér karisma leik sinnar í "Stagecoach". En hann vinnur samt þjónustuvert starf í hlutverki sem á örugglega eftir að leika aðra fiðlu við hið mikla yfirstef. Eftir „The Big Trail“ lék Wayne í miklum fjölda lággjalda B-vestra. Ég á fjöldann allan af þessum og maður getur séð þróunarleikarann ​​í þeim. Þegar "Stagecoach" kom var hann tilbúinn í það og "The Big Trail" var mikilvægur hluti af því lærlingi. Ég nefndi áðan að mín útgáfa er sú sem er skotið í 35 mm. Það er samt áhrifamikið, en til að fá einhverja hugmynd um áhrif 70mm útgáfunnar stillti ég sjónvarpsskjáinn á 16:9 sem veldur engum bjögun. Þrátt fyrir að hafa ekki fullkomin áhrif frá Grandeur útgáfunni var hún nógu góð til að ég vildi fá þá síðarnefndu. {auk þess inniheldur myndin sem tekin er í 70 mm nokkrum aukasenum sem eru ekki í því formi sem gerðar eru fyrir venjulegar leiksýningar}. Allt í allt á þessi mynd skilið að vera á hvaða lista sem er yfir bestu vestra sem gerðar hafa verið.