Ég leigði þessa mynd með vini mínum til að hlæja. Það var reyndar hlegið að okkur af afgreiðslumanninum í myndbandsbúðinni vegna vafasams kvikmyndasmekks okkar. Því miður man ég ekki fyrri hluta myndarinnar því það eina sem ég gerði var að stara á risastóru málmböndin sem Jane klæddist. og ég heyrði ekki heldur neitt vegna óskiljanlegs lypsins. Annað sem náði athygli minni fyrir utan málmmunninn hennar var vafasamt tískuskyn hennar. Þessi mynd var gerð árið 2005 en svo virðist sem fataskápafólkið hafi hoppað allt aftur til 2000 fyrir fötin. Ef þú manst þá daga þegar Aaron Carter var talinn „poppstjarna“ og þér líkar við gallabuxur, ökklasokka og hnépils, þá er þessi litla ferð niður minnisbraut fullkomin fyrir þig.