Eftir að hafa loksins horft á þessa mynd í heild sinni er ég algjörlega dularfullur af tilbeiðslunni sem hún hefur hlotið jafnt gagnrýnendur sem netnotendur. Er það versti vestrænn alltaf? Nei, ég myndi ekki segja það. En "the last great American Western", setning sem ég sá notað um það oftar en einu sinni? Ekki einu sinni nálægt. Kvikmynd sem reynir að segja sögu eins og þessa þarf trúverðugar persónur sem tala trúverðuga samræðu og samræðurnar í þessari mynd eru með því mesta lúmska og klisjulegasta sem ég hef séð. Hægt er að mæla myndina í stunum á mínútu; eins og í, hversu oft er leikari eða leikkona neydd af handritinu til að segja eitthvað sem engin manneskja myndi segja í raunveruleikanum? Það eru svo mörg dæmi um þetta að það er truflandi. Cheesy línur koma að þér í bylgjum; fyrirsjáanlegt, ófrumlegt og oft. Ef slæm samræða truflar þig ekki, hvernig væri þá slæmur skotbardagi? Fáir vesturlandabúar geta sýnt þér byssubardaga sem eru algjörlega ótrúlegir á meðan þeir reyna í örvæntingu að fá þig til að taka aðgerðina alvarlega. Það er allt í lagi ef það er kómískur brún á slíkum skotbardaga, eins og í Silverado, en í Tombstone er mjög sviðsett og mjög stíf kóreógrafía fyrri byssuleiksins bara enn ein ástæðan til að skilja þessa mynd af lista yfir góða vestra. Lokauppgjörið leysir leikstjórann að einhverju leyti úr þessu efni, en þá var ég orðinn svo áhugalaus um myndina að það var ekki hægt að bjarga henni. Fyrir utan þessa galla get ég sagt að myndefnið er töfrandi - myndin er vel tekin og stillingarnar líta allar út. frábært. Leikurinn er þokkalegur, sérstaklega miðað við hvað leikararnir fengu að vinna með. Hins vegar, ef þú ert að leita að síðasta frábæra ameríska vestrinu, gerðu sjálfum þér greiða - leigðu Unforgiven í staðinn.3 af 10