Nú annað hvort líkar þér húmor herra Carrey eða ekki. Ég, ég og Irene fengum áhorfendur bæði að ganga út í hópum og hins vegar fögnuðu og hrundu saman í gleðipollum. Bruce Almighty er aðeins almennari en þú hefur fengið viðvörun. Ef þú ert ekki viss skaltu horfa á stikluna. Ég sá stikluna þrisvar sinnum og hló enn að sömu gaggunum þegar ég sá myndina. Ef þér finnst það ekki fyndið að sjá hund sem setur sætið frá sér eftir að hafa notað klósettið, ekki nenna myndinni. Carrey, blaðamaður sem er fastur í hjólförum sem fjallar um „léttari fréttir“, svíður Guð þegar allt hans líf. virðist vera að fara í pottinn. Guð tekur áskoruninni og spyr Carrey hvort hann geti gert betur. Carrey kemst í þá sveiflu að hafa alla krafta Guðs með því að stækka brjóst kærustu sinnar (Jennifer Aniston), fá sjálfan sig upphækkaðan og svara bænum allra með einu höggi tölvuskipunum. Þetta er ekki háleit kvikmynd eða jafnvel svo eftirminnileg, en hún er mjög vel gerð með mjög takmörkuðum ásetningi, hlær aðdáendum Carreys nánast stöðugt, og jafnvel trúarbrögð eru líkleg til að vera móðgandi fyrir alla nema þröngsýnustu guðasveitirnar og and-guðssveitirnar. Í huganum freistar myndin okkur til að velta vöngum um feril Carreys sjálfs - fastur í „gamanleik“ gerð hans hefur hann að mestu ekki náð að láta til sín taka sem alvarlegur leikari, jafnvel eftir að hafa unnið tvo Golden Globe. Besta „beina“ hlutverkið hans, Maðurinn á tunglinu, er minna þekkt en gamanleikurinn hans spilar - eða The Truman Show (þar sem akademían safnaði þremur tilnefningum á meðan hann fór framhjá Carrey).