MASTER OF THE FLYING GUILLOTINE frá 1975 er mögnuð og dásamleg mynd til að horfa á. Þetta er ekki vegna þess að bardagarnir eru sérstaklega innblásnir eða vegna þess að myndin meikar eitthvað sens. Það er vegna þess að myndin er svo kjánaleg og svo yfirgengileg að hún er tjaldklassík - slæm en skemmtilega slæm. Í myndinni er blindur gaur í aðalhlutverki sem er með Frisbí-líkt tæki á keðju sem höggvar höfuðið af fólki þegar hann kastar þessu á óvini sína! Hverjum er ekki sama um að eðlisfræðin sé ómöguleg eða að myndin sé með svona kjánalega hluti eins og bardagamenn með 12 feta langa pappa-mache handleggi eða að gaurinn hafi verið blindur! Þetta er bara bolti til að horfa á frá upphafi til enda - og ein af uppáhalds "slæmu" myndunum mínum og frábært að sjá með vinum. Vegna þessarar myndar var ég spenntur að sjá THE FATAL FLYING GUILLOTINES (1977), þó því miður hafi það snúist við út EKKI að vera framhald heldur dálítið afslöppun - að taka margar af hugmyndunum úr frummyndinni en vanrækja að gera myndina eins heildstæða eða áhorfanlega. Vissulega er það kjánalega gaman, en það kemur aldrei nálægt MASTER OF THE FLYING GUILLOTINE í skemmtanagildi. Eins og upprunalega myndin eru þessi skrýtnu flugtæki sem klippa höfuð, en þau eru töluvert öðruvísi - með hringlaga sagarblöð og nánast sinn eigin huga. Það er heldur enginn blindur gaur heldur er hópur illmenna sem hafa í raun enga dýpt né skilja áhorfendur nákvæmlega hvað er að gerast í þessari ensku-talsettu útgáfu, þar sem söguþráðurinn er algjörlega óskiljanlegur. Hins vegar, á sama tíma, eru sumar bardagalistir mjög góðar. Þótt það standist ekki háar kröfur flestra Bruce Lee eða Sonny Chiba kvikmynda, þá er hasarinn þess virði þrátt fyrir fáránlegan og oft ruglingslegan söguþráðinn. Á heildina litið er þetta mynd sem aðdáendum bardagaíþrótta gæti líkað við (þrátt fyrir marga, marga, marga, marga galla), en líka sem aðrir munu líklega slökkva á eða hlæja hysterískt að í stað þess að njóta hasarsins því myndin er bara svo fáránleg. EN, síðast en ekki síst, það kemst aldrei nálægt því að vera eins fyndið eða áhorfanlegt og MASTER OF THE FLYING GUILLOTINE. Leitt.