Við fyrstu sýn bjóst ég við að þessi mynd yrði vitlaus því mér fannst söguþráðurinn vera svo óhóflega femínísk. En ég hafði rangt fyrir mér. Eins og þú hefur kannski lesið í fyrri birtum athugasemdum, þá er ég sammála því að femíníski þátturinn í þessari mynd truflar ekki. Ég hafði aldrei hugmynd um að aðalpersónan væri að ýkja stöðu sína sem konu. Það er eins og Guzman sé sýnd sem einhver með hrygg, þetta öfugt við bekkjarfélaga hennar. Svo ég var hissa á sögunni, reyndar fannst mér hún nokkuð góð, fyrir utan fyrirsjáanlegan enda. Kannski hefði verið betri hugmynd að gefa söguþræðinum róttækan ívafi, svo að áhorfandinn verði eitthvað meira hissa. Auk þess vil ég segja að Rodriguez ávann sér virðingu fyrir því hvernig hún lagði persónu sína frá sér. Ég get eiginlega ekki útskýrt hvers vegna, en sérstaklega í ástarsenunum sannfærði hún mig. Það leit bara raunverulegt út held ég. Ég gaf því 7 af 10, eingöngu vegna leiðinda síðasta hálftíma.