sú staðreynd að það var svo mikið læti er kaldhæðnislegt, þar sem allur tilgangurinn með dagskránni var að draga fram hvernig fjölmiðlar meðhöndla slík „bannorð“ viðfangsefni, eins og barnaníð. fréttaborðið, jakkafötin, sjálfumglaðir kynnirinn, mennirnir á staðnum sem hrópa um hluti sem þú getur séð á bak við þá, tilgangslaus cgi graf og tölfræði, þetta allt saman var háðsádeila, mjög mjög fyndin ádeila. hvernig frægt fólk á c-listanum mun segja nákvæmlega hvað sem er ef umboðsmaður þeirra segir þeim að það sé gott fyrir feril þeirra ("það eru engar sannanir fyrir því, en það er vísindaleg staðreynd"). Það getur verið erfitt að horfa á það (með Milly Dowler og Cambridgeshire stelpunum, sem og 9/11), en háðsádeila á að vera krefjandi, og við ættum ekki að vera hrædd við að standa upp á móti svívirðilegum hræðsluáróðri og fjölmiðlum sem grípa fyrirsagnir, bara vegna þess að þetta er viðkvæmt mál. Hvernig þessi þáttur tókst ekki að vinna nein sjónvarpsverðlaun fyrir gáfur, athugun, hugrekki, leikaraskap og ögrun til hugsunar er skammarlegt, en eins og áhorfið mun sýna þér kemur það ekki að minnsta kosti á óvart.