Auðvitað eru söguþráðurinn, handritið og sérstaklega leikarahlutverkið sterk í myndinni. Svo margt gott að sjá. Einn þáttur sem mér líkaði sérstaklega við er hugmyndin um andstæðinginn - fyrrverandi leiðbeinanda Luzhinis (Turturro) - að vinna illsku sína á hliðarlínunni. Andstæðingur hans í skák - ítalskur spæni í þrennu og reyr - reynist algjör snillingur og sannarlega fínn skákmaður. „Andstæðingurinn“ til hróss gengur göfugt við áætlunina í lokin um að klára síðasta leikinn um meistaratitilinn eftir dauðann (Luzhin hefur tekið flugmiða út um gluggann - sorglegt, en svo losandi fyrir hann) fyrir tilstilli óstöðuga snillingsins ' Ekkja (Emily Watson.) Í dauðanum er því leyfilegt að tefla vörn Luzhins (sem hann vann á seint augnabliki af skýrleika) vegna kappsemi heiðurs skákmeistara. Ítalski herrann hrósar leikritinu og segir það ljómandi. Talaðu um dramatískan "endaleik!"