Ég gat ekki trúað því að þessi mynd væri frá 2007, hún hafði allt útlit undir meðallagi áttunda áratugar hryllingsmynd. Höfðu þeir enga þekkingu á nútíma tæknibrellum eða CGI?!? Vissu þeir ekki að eftir árþúsundið ætti ofbeldi í meintri hryllings- og/eða scifi-mynd að minnsta kosti að vera svolítið myndrænt? Eða misskildi ég tilganginn, átti þetta að vera djúp og innihaldsrík saga af manni og dýri, bundið saman í stóra hringrás lífsins, eða viðvörun til mannkyns um að skipta sér ekki af Náttúrunni eða eitthvað svoleiðis?? Það skiptir ekki öllu máli, hvort sem það reyndist rangt og mér fannst þessi mynd misheppnuð á öllum sviðum. Í fyrsta lagi: forsendan er mjög ósennileg. Ef þú ert fær um að skipta um heildarauga á ákveðnum tíma, myndi enginn ábyrgur læknavísindamaður hefja fyrstu tilraun manna með báðum augum á sama tíma, það er algjörlega ófagmannlegt. Og að gera allt þetta að því er virðist án upplýsts samþykkis sjúklings?! Og hvers vegna í ósköpunum að velja fyrir augu sem hafa algerlega óvenjulegan lit fyrir menn og láta fórnarlambið líta út eins og viðundur?! Við the vegur, ég tók eftir því að allir alvöru úlfarnir í myndinni voru með hvolpa-eins og venjuleg dökk augu, hefðu þeir ekki getað beðið eftir slíku eintaki? Sagan er ömurleg, hún fjallar um þennan aumingja gaur Aaron sem fær þessar undarlegu augnígræðslur, sem allt í einu lætur honum líða eins og gjafa-úlfinn (eða að minnsta kosti, það er það sem ég geri úr því) og svo er hann eltur af einhverjum hermönnum . Sérstaklega þetta síðasta atriði er fáránlegt. Ég meina, ég get vel skilið að herinn hafi áhuga á niðurstöðum tilraunarinnar (ímyndaðu þér hermenn með nætursjón auga-sjón!) en þar sem aðgerðin mistekst vegna taugaáfalls sjúklingsins, þá er það út fyrir mig hvers vegna þeir ætla að drepa hann. Af hverju ekki að láta hann í friði og leita að öðrum nothæfum viðtakanda? (sjálfboðaliði kannski??). Og afhverju að reyna að drepa alla aðra sem eru í sambandi við Aron greyið, er það ekki svolítið bratt?! Hver í fjandanum eru þessir hermenn samt, ég vona ekki bandaríski herinn eða ríkisstjórnin, þeir haga sér eins og geðsjúklingar, ganga um spítalann veifandi sjálfvirkum vopnum, ráðast inn í einkaíbúðir eins og þær séu á höttunum eftir einhverjum opinberum óvinum númer 1, og sýna sig á lokahófinu. sýna niður í skóginum algjört agaleysi, eins og hópur af hræddum skólabörnum, sem panikkar og skýtur af handahófi í kring. Aaron, af óskiljanlegum læknisfræðilegum ástæðum, líður eins og úlfi eftir ígræðslu augna. Hvers vegna skyldi það vera??? Hann sér skyndilega sýn um villandi úlfa. Hvað er þetta? Eigum við að trúa því að minningarnar um gjafa-úlfinn séu staðsettar í auga hans?!? Og að viðtakandi þessara augnbolta taki líka upp löngun úlfsins í rautt (lífs) kjöt og geti hoppað af 30 feta háum svölum og lent ómeiddur á fjórum fótum sínum eins og köttur (getur úlfur gert það? ?!).Leiklistinn (eða skortur á honum) hjálpaði heldur ekki trúverðugleika þessa alls: allir hrasa í gegnum línurnar sínar eins og trédúkkur, sérstaklega þessi indverska stúlka, hún er kannski falleg en hún getur bara fundið upp einn svip. (í pirringi) og einhver áhugalaus muldratur um kraft náttúrunnar, og það slær mig af hverju Aron er allt í einu yfir henni (en hey, það þurfti líklega að vera að minnsta kosti ein ástarsena!). Ég hafði virkilega samúð með leikaranum Cory Monteith, sem virðist vera ágætur strákur með nógu myndarlegt andlit, en þeir gáfu honum ekki mikið til að fara með. Hann þarf að hlaupa um berbrjóst í meira en helming myndarinnar, sem hefði getað verið gaman að horfa á, en þá hefðu þeir betur valið einhvern með glæsilegri líkamsbyggingu, Monteith ætti í raun að skilja skyrtuna eftir. (fá) morð hans og árásir eru varla sýndar, við heyrum bara urr og hræðsluóp og svo er annað fórnarlamb sem liggur niður og Aron með meira blóð í andliti og brjósti. Ekki mikið fyrir nútíma sci-fi hrylling! Eini góði leikurinn kom frá Justine Bateman og mér finnst mjög gaman að sjá hvernig hún hefur þroskast í fallega og flotta fertugasta konu. Hún gerði það sem hún gat með kjánalegu línunum sínum og hún sannfærði mig meira að segja um að vera þessi læknir með góðan ásetning, en þeir gerðu karakterinn hennar að hálfgerðri dúllu, sem lætur algerlega yfir sig ganga af leiðtoga þessara herja. Þvílík synd að handritið hafi ekki fengið hana til að standa sig aðeins meira! Í lokin dregur þetta saman sem kjánaleg og frekar leiðinleg mynd, varla ógnvekjandi eða spennandi, með ótrúlegum atburðum, fullt af oflöngu National Geographic-líkt myndefni af úlfum sem hlaupa um skóga og brekkur (hverjum er ekki sama?!?), nokkurt tilgerðarlegt indversk þras um manninn og náttúruna og misjafnt tónlistaratriði með poppuðum lögum á óviðeigandi augnablikum. Ég býst við að orðið „óþarfur“ nái yfir þetta allt.