Ein af gleðinni við að taka upp nýja Bela Lugosi safnið er að fá að sjá yndislegar kvikmyndir eins og The Invisible Ray. Boris Karloff og Bela Lugosi sameinast í kvikmynd sem kafar ofan í loftsteina og geislun og þó að vísindin séu öll fullkomlega fáránleg (sérstaklega myndavélatæknin sem Karloff, sem Janos Rukh, notar til að ákvarða staðsetningu ákveðins loftsteins) og beinlínis hlæjandi, var alveg sama um leigusamninginn því myndin er mjög skemmtileg. Brellurnar eru vel gerðar fyrir tímann, leikurinn frábær og frágangurinn sérstaklega sterkur. Það minnir mig á teiknimyndasögur og skáldsögur 1940 og 50, heill með geislabyssum og fáránlegum vísindum. Þú verður að horfa á þessa mynd!