Ég er rithöfundur sem er heimavinnandi og Diagnosis Murder er félagi minn í hádegishléi - góð, hrein skemmtun, góður húmor og fortíðarþrá eftir dögum Dick van Dyke þáttarins. Hversu saklaus við vorum öll (og hversu saklaus er Diagnosis Murder). Ég hafði sérstaklega gaman af þáttunum með öðrum nostalgíufígúrur eins og Joe Mannix. Vondu mennirnir verða alltaf gripnir, góðu mennirnir halda áfram. Stjörnurnar njóta greinilega sín vel og eru að spila bolta án þess að taka sig of alvarlega. Eitt nautakjöt: hvers vegna voru svona margir illmenni konur eða að minnsta kosti tíkur? Amanda var of svimandi. Það er erfitt að ímynda sér að hún í rauninni framkvæmi eitthvað jafn hræðilegt og krufningu. Ég vona að við höfum ekki séð það síðasta af Dick Van Dyke og fjölskyldu á skjánum okkar, sérstaklega. í hádeginu!!