Ég sá myndina á kvikmyndahátíðinni í Nashville. Þetta var fallega gert, allt frá kvikmyndatöku til leiks. Þetta er saga föður og sonar og hvernig þeir kunna að meta hvort annað í fjölskyldukreppu. Myndin er fallega skrifuð með samræðum sem aldrei hljómar rangt og sýnir leikhæfileika Paul Reiser og Peter Falk, meðal annarra í þessum framúrskarandi leikarahópi. Myndin byrjar á því að faðirinn sem er aldraður (Peter Falk) er að reyna að komast að því hvers vegna eiginkona hans (Olympia Dukakis) hefur yfirgefið hann. Faðirinn gefur sig fram, fyrirvaralaust, á dyraþrep sonar síns og tengdadóttur. Feðgarnir leggja af stað daginn eftir til að skoða eignir og enda á því að fara í klassískt ferðalag. Þeir veiða, spila pool, horfa á hafnaboltaleik, verða drukknir, taka þátt í bardaga á barstofu og dansa við undarlegar konur. En mikilvægara er að hver og einn glímir við ósagða spennu sem getur haft áhrif á hvaða fjölskyldu sem er. Það er svona kvikmynd sem snertir hjartað og fær mann til að meta þá sem standa þeim næst.