Þetta er mynd Peter Falk. Tímabil.Ég var 10 ára þegar þessi mynd kom út; Ég var þegar kvikmyndamaður á þeim tíma. Auðvitað sáum hvorki foreldrar mínir né ég þessa mynd þegar hún kom út, en ég var ástfanginn af leturgerð auglýsinganna hennar og þeirri aura að þetta væri mikilvæg kvikmynd. Allt í lagi, 34 árum seinna hef ég loksins séð myndina - og hef aldrei séð neina kvikmynd sem leikstýrt er af Cassavetes áður. Hann er hakk, þegar á heildina er litið. Núll tilfinning fyrir tímasetningu, klippingu. Frammistaða Gena minnir mig of mikið á leik Dustin Hoffman í "Rain Man": tæknilega á pari en algjörlega ein nóta. Þar sem Tom Cruise stal „Rain Man,“ tekur Falk kökuna fyrir þessa mynd. Ég var pirraður yfir frammistöðu Gena, í raun og veru - hún virtist henta betur fyrir „Awakenings“ (blecch!). Það er ekki allt henni að kenna: hún er körfuhlíf frá fyrstu vettvangi til síðasta. Við fáum aldrei að vita af hverju?? En persóna Falks virðist raunveruleg og er FRÁBÆRLEGA leikin af Falk sem alvarlega gölluðum manni. Rakaðu af þér að minnsta kosti klukkutíma (ritstjóri þarf!), og þetta hefði verið hrífandi mynd, ekki af konu undir áhrifum heldur af einfaldri, Cro-Magnon, maður sem er að ná tökum á eiginkonu sem vinnur ekki en getur samt ekki tekist á við börnin sín þrjú og langan vinnutíma eiginmanns síns. Ég myndi frekar muna eftir Cassavetes fyrir "The Dirty Dozen" eða "Rosemary's Baby." Hann hefði verið betri leikstjóri hefði hann sleppt eigin tilhneigingu til óhófs - eins og hann sýnir vel með þessari mynd.