Carly Pope leikur JJ, nýlega kynntan matargagnrýnanda sem prýðileg, yfirþyrmandi móðir hans flytur inn til hennar. JJ, skelfingu lostin yfir þessum atburðarásum, kúgar síðan veitingastaðareigandann, Alex, til að skemmta móður sinni í skiptum fyrir „kannski“ að endurskoða deyjandi veitingastaðinn hans. Alex fellur fyrirsjáanlega fyrir dótturinni á meðan hann hlýjar móðurinni. Það eru fjölmörg vandamál með þessa mynd, persónurnar eru alls staðar tvívíðar. JJ er sjálfhverf, hatursfull persóna, móðir hennar yfirborðskennd og grunn. Samstarfsmenn JJ hjá tímaritinu eru tíkarlegir og tækifærissinnaðir. Undirliggjandi skilaboð um konu yfir 50 ára sem getur ekki gert það á eigin spýtur, án aðstoðar karlkyns, er slæmt, slæmt, SLÆMT. Leikurinn er jafn daufur, handritið óinnblásið. Kvikmyndirnar sem eru aðeins til bjargar eru sögusvið New York borgar. Ég mæli svo EKKI með þessari mynd.