Sem einhver sem var vanur að eyða tíma í að keyra um bakgötur Norður-London til að reyna að forðast hryllilega þrengslin, höfðaði þessi mynd strax. Fáðu áhuga minn á því hvernig London var seint á áttunda áratugnum og þú ert með grunnforsendur fyrir útgáfu minni af sjónvarpshimni! Á pappír merkti myndin við alla réttu reitina og eftir að hafa horft á "The Knowledge" stóð myndin sjálf vissulega undir, ef ekki fór fram úr, háum væntingum mínum. Sjónrænt kom mér á óvart hversu öðruvísi London leit út þá (ég bjó í Islington á tíunda áratug síðustu aldar, löngu eftir að öldrun hafði umbreytt svæðinu). Það kom sannarlega fyrir að vera óhreint, fúlt og niður á hæl. Lundúnir eru kannski enn með slæmar húsnæðisbyggðir, en almenn tilfinning á staðnum er miklu hreinni, bjartari og notalegri nú á dögum (miðað við það sem þessi mynd sýnir frekar en mínar eigin minningar). Hvað söguna og leiklistina snertir, þá er hámarkseinkunn augljóslega góð. til Nigel Hawthorne sem Vampíran. Algjör snilld! Hann hegðar sér vísvitandi óútreiknanlega, á víxl á milli beinskeyttrar alvarleika og súrrealískra hugarleikja til að koma í veg fyrir Knowledge Boys þegar hann setur þá í gegnum próf eftir próf. Allt í allt var þetta frábær, rækilega skemmtileg ferð til baka á mjög ákveðinn tíma og stað sem mér finnst endalaust heillandi. En jafnvel þótt þú hafir ekki sérstakan áhuga á London um 1979, muntu samt njóta þess að fylgjast með hnyttnum samræðum og viðkunnanlegum persónum "The Knowledge".