Ég er Shakespeare elskhugi frá barnæsku. Ég er líka gyðingur. Kaupmaðurinn í Feneyjum er gyðingahatur í gegn, sama hversu harðir fræðimenn og bókmenntaunnendur reyna að endurtúlka það. Í leikritinu er Shylock sýndur sem djöfullegur og kaldlyndur og hefur enga fyrirgefningu, enga hlýju, enga ást nema fyrir peningar og grimmileg hefnd, en kristnir menn eru vingjarnlegt, siðferðilegt fólk. Hvatir hans í leikritinu snúast um peninga (hann ætlar að hefna sín frá upphafi á grundvelli tjóns af völdum fyrirtækis hans sem og blindu kynþáttahatri), ekki göfugar hugsjónir eða sært kynþáttastolt eins og þessi mynd vill að þú trúir. Og þessa persónusköpun gefur Shakespeare sjálfur, ekki af hinum persónunum. Sem lokasönnun er hamingjusöm endir þar sem gyðingurinn tapar peningunum sínum og neyðist til að taka kristna trú. Ég viðurkenni þetta og held áfram. Það er hluti af sögunni og ég hef gaman af Shakepeare þrátt fyrir þessa staðreynd. Þess vegna býst ég við að kvikmynd byggð á þessu leikriti spili hana beint. Ég myndi miklu frekar vilja sjá verkið aðlagað fyrir ríkulegt tungumál og frásagnargáfu án þess að hvítþvo. En margar af listrænum fíngerðum og leikandi persónum bardsins glatast í þessari mynd. Sem dæmi má nefna að í síðasta atriðinu þar sem mennirnir uppgötva hulduverk Portiu sem karlmanns sem líka tók af þeim hringana sína, í stað þess að vera fjörugur orðaleikur og misskilningur þegar sannleikurinn kemur í ljós, verður þetta illgjarn leikur þar sem tvær tíkar konur leika grimmt með eiginmönnum sínum sem bráðum verða. Þannig að í staðinn sitjum við bara eftir með yndisleg og ítarleg leikmynd, brot af ríku tungumáli með lélegri endurtúlkun, lélegri leikarauppsetningu, einni ákafa senu í réttarsal og deilur. Sannleikurinn er að ég held það væri miklu auðveldara að greina gyðingahatur í sögunni og halda áfram ef hún væri látin óbreytt. Þrátt fyrir alla hvítþvottinn sem framleiðendur þessarar myndar drógu upp úr hattinum, þá er nóg af hatri eftir, aðeins núna getur fólk komið með afsakanir og látið eins og túlkun á gyðingum sé ekki svo slæm lengur. Og að lokum, annað vandamál er hjá flestum leikararnir eru misskilin. Pacino er langt út úr deildinni og er mjög óþægilegur með tungumálið, svo ekki sé minnst á hræðilega falska hreiminn. Fiennes sem Bassanio er sjarmerandi og óþægilegur með tungumálið. Irons er áreiðanlegur eins og alltaf en gerir lítið með hlutverk sitt. Portia er nokkuð í lagi en óviðkunnanleg og þakin slæmum förðun, alveg eins og myndin.