Þegar ég lít til baka á háskóladaga mína í Ohio háskólanum mun alltaf vera einn atburður sem ég mun minnast með góðar minningar. Rás 23 er staðbundin aðgangsrás OU og þar til á síðustu árum spilaði nánast allt sem þeim var sent. Þetta innihélt margar DIY kvikmyndir, allt frá gaur sem var að örbylgja marshmallow Peeps og skanna myndir af þeim á netinu, til útgáfu af Macbeth með 8. bekkinga í aðalhlutverki sem greinilega voru nýbúnir að læra að búa til squibs. Hins vegar, að mínu mati, konungur rásarinnar. 23 uppstillingin var Midnight Skater. Fyrsta skiptið sem ég horfði á hana var um 2:00. Ég hefði átt að vera að læra. Eða sofandi. Eða að horfa á venjulegt sjónvarp. En nei, allt þetta er fyrir kisur. Ég og herbergisfélagi minn horfðum á Midnight Skater og þegar henni var lokið held ég að hvorugt okkar hafi trúað því að eitthvað af myndinni hafi bara gerst. En vissulega var þetta nokkrum kvöldum seinna og við urðum að átta okkur á því að þessi mynd væri í raun til. Þess virði að lifa. Söguþráðurinn er sundurlaus, leikarinn hræðilegur, allt í sálinni er ör, en guð, ef það eru aðrir að horfa með þér, þá er ekki hægt annað en að hafa gaman af því að horfa á það. Það er eins og í fyrsta skipti sem þú heyrir "Guts" eftir Chuck Pahalniuk. Þú heyrir það, þú ert viðbjóðslegur og hristur, en fimm mínútum síðar, allt sem þú vilt og þráir er að láta einhvern annan upplifa þann ömurlega hrylling sem þú varst að þola. mjög seint kvöld gaman. Auk þess langar mig óskaplega í Theme to Midnight Skater. Hrós til þeirra sem samdi og söng. Sæll Guð ég elska þetta lag.