"Ég hef glímt við dauðann. Þetta er óspennandi keppni sem þú getur ímyndað þér. Hún fer fram í óviðráðanlegum grámyglu, með ekkert undir fótum, með ekkert í kring, án áhorfenda, án óps, án dýrðar, án mikillar sigurþrá, án hinn mikli ótti við ósigur, í sjúklegu andrúmslofti töfrandi efahyggju, án mikillar trúar á eigin rétti, og enn síður á andstæðinginn. Ef slíkt er form hinnar fullkomnu visku, þá er lífið meiri gáta en sum okkar held það sé." Marlow í „Heart of Darkness“ eftir Joseph Conrad. Það er erfitt að gera ljóðrænt að viðfangsefni dauðans í hvaða listaverki sem er. Samt hafa kvikmyndir nýlega gert djarfar tilraunir til að manneskjulega það að því marki að það er tekið upp sem hluti af hringrás allra lífvera, og það er hægt að velja frekar en lögfesta. "Valið" er aðgerðaorðið fyrir Alejandro Amenabar's Sea Inside, byggt lauslega á sannri sögu galisíska sjómannsins Ramon Sampedro. Þetta er drama um líknardráp án fordóma klædd ást, ljóð og vináttu. Ef það hljómar eins og Barbarian Invasions (2003), þar sem krabbameinssjúkur prófessor kveður ævilanga vini og ástmenn áður en hann sviptir sig lífi, þá hefur þú rétt fyrir þér. Reyndar er Sea betra vegna þess að það eyðir nánari tíma með söguhetjunni áður en hann fer, merkilegt afrek þar sem ekki eitt af þessum augnablikum er að minnsta kosti leiðinlegt eða óáhugavert. Javier Bardem sem Ramon hefur svipmikil augu og stjórnandi rödd fyrir rómantíska fjórfætlinga, sambland af hörku raunsæismanni og ljóðrænum þjáningum. Belen Rueda leikur fatlaða lögfræðinginn Juliu, sem verður ímyndaður elskhugi Ramon, sem eykur í útgeislun þegar líf hennar hrörnar af sjúkdómum. Við þær aðstæður sem nú þegar eru nánast sápuóperur er Lola Duenas sem Rosa, blákraga gestur sem í upphafi reynir að fá Ramon frá því að leita dauðans en verður fljótt ástfangin af honum. Talaðu um rómantíska fötlunÞessi strákur hefur ótrúlega heppni að laða að sér verulegar konur og hann getur ekki hreyft fingur. En hann getur talað, sem sannar endanlega röksemdina um hvað konur vilja: ást sem talar, ekki bara skapar. fyrstu tímamælendur. Það er nóg að segja að báðar myndirnar ná árangri í að opna báðar hliðar á umdeildu efni án þess að þvinga fram ákveðið sjónarhorn. Trúarlegir réttir eiga rétt á að kvarta yfir því að fyrri myndin og Barbarian Invasions fagni sjálfsvígi; það hefur engan rétt á að saka hið fallega jafnvægi Sea Inside um það sama." Líf í þessu ástandi hefur enga reisn," segir Ramon. Kaldhæðnin er að hann hegðar sér af æðstu reisn sem fær alla til að efast um ákvörðun sína um að binda enda á líf sitt. "The Sea Inside" er ógnvekjandi þáttur í Óskarstilnefningum 2004 sem besta erlenda myndin.