Louis Creed, læknir frá Chicago, flytur í stórt hús nálægt litlum bæ, þar sem hann ætlar að halda námskeið í háskólanum í Maine. Með honum er eiginkona hans Rachel og börnin þeirra tvö, Ellie og Gage, auk köttur Ellie, Church. Fljótlega hittu þau nýja nágranna sinn og gamlan mann að nafni Judd Crandall. Judd varar ekki aðeins Louis og Rachel við hættunni sem er þjóðvegurinn sem liggur framhjá húsinu þeirra (það er stöðugt notað af stórum vörubílum) heldur sýnir hann einnig þeim fjölskyldu gæludýrakirkjugarður sem er staðsettur nálægt húsinu þeirra. Judd byrjar að tala um mikilvægi gæludýrakirkjugarðsins, en Rachel er á móti því að tala um dauða og andlega við börnin sín, þar sem hún hefur áföll eftir dauða systur sinnar Zeldu. Á fyrstu viku fjölskyldunnar í nýja húsinu, Louis þegar hefur dáið fólk til að takast á við: Victor Pascow, nemandi sem hefur slasast lífshættulega í bílslysi, beinir deyjandi orðum sínum til Louis persónulega, jafnvel þótt mennirnir tveir séu ókunnugir. Kvöldið eftir dauða Pascow upplifir Louis það sem hann telur vera mjög líflegan draum þar sem hann hittir Pascow, sem leiðir hann í gæludýrakirkjugarðinn og varar Louis við að „fara ekki lengra, sama hversu mikið þér finnst þú þurfa á því að halda“. Louis vaknar í rúminu morguninn eftir sannfærður um að þetta hafi aðeins verið draumur, þar til hann uppgötvar fæturna sína og rúmfötin þakin óhreinindum og furanálum. Allavega vísar hann draumnum á bug. Margt skrítið fer að gerast og Church, köttur Ellie, deyr á göngu á þjóðveginum. Louis hefur áhyggjur af því hvernig hann ætlar að tala um dauða Church við Ellie, en Judd, sem hefur samúð með honum, fer með Louis í gæludýrakirkjugarðinn, sem er talinn til að jarða Church. En í stað þess að stoppa þar leiðir Jud Louis lengra í ógnvekjandi ferð í "hina raunverulega kirkjugarð": forn grafreit sem var einu sinni notaður af Micmac ('...Indíánar...'). Þar grafar Louis köttinn að leiðbeiningum Jud og segir Jud að dýr sem grafin eru þar hafi vaknað aftur til lífsins. Og þar byrjar alvöru hryllingssagan...Mér persónulega finnst þessi mynd mjög góð. Hún er ekki sú hræðilegasta af öllu, en hún er ein besta hryllingsmynd sem ég horfði á. Hvernig Gage deyr, er nánast ómögulegt að vera ekki í minningunni, sérstaklega að vera smábarn. Það er flott að sjá hlutverk Stephen King sem ráðherra útfararinnar. Auðvitað eru nokkrar handritsvillur: Hvernig getur ríkur læknir með tvö lítil börn farið að búa á stað þar sem hættulegur þjóðvegur er nálægt húsinu hans? Hvernig Gage hefur engar rispur eða neitt eftir að hafa orðið fyrir vörubíl? Hvers vegna heldur Louis áfram að endurvekja alla fjölskyldumeðlimi hans vitandi að þeir munu allir vera eins og skrímsli? Svona hlutir meika engan sens, en ég get skilið að öll hryllingshandrit þurfa að hafa einhverjar súrrealískar hugmyndir til að virka. Það góða sem ég sá í þessari mynd er nauðsyn þess að tala um dauðann við börnin, sama hvað á gengur. er trú þín eða ef þú ert trúleysingi, og líka það að forðast mikilvæg viðfangsefni hjálpar ekki neitt. Vegna þess að Louis var hræddur við að vera heiðarlegur við Ellie, frammi fyrir henni og sagði að kötturinn hennar myndi ekki koma aftur, byrjaði öll martröðin.