Eftir að hafa nýlokið við að lesa bókina „Ein af tegund“ fyrir viku síðan, hugsaði ég „Þetta yrði frábær mynd, sérstaklega núna, þegar fólk veit svolítið um póker og pókerspilara“. Ég var alveg hneykslaður að finna það þegar ég vafraði í myndbandsbúðinni í gærkvöldi. Ég hafði ekki hugmynd um að einhver hefði raunverulega breytt þessu í kvikmynd. Ég greip hana strax og horfði með mikilli eftirvæntingu. Hvílíkur niðurgangur! Allt forvitnilegt við Stu Ungar var flakkað yfir fljótt og í staðinn sat ég eftir með ævisögu sem hefði getað verið um hvern sem er. Ungar var kannski útbrunninn skíthæll, en hann var líka frábær hugsuður sem gat lesið fólk ósjálfrátt. Það var það sem gerði hann svo heillandi. Af hverju ekki að einblína á það? Og tala um að útvatna hinn raunverulega sannleika. Þessi gaur var óhóflegur í öllu: eiturlyfjum, konum, fjárhættuspilum, hungri, svefnleysi. Hann tefldi á íþróttaviðburðum frá kvöldi til dögunar, hann týndist í marga daga á meðan hann hékk í sprunguhellum, líkami hans var endalaust afmáður, og samt, ef hann þurfti einhvern tíma peninga, gat hann alltaf unnið nánast hvern sem er að vild og spilað á spil. Nú er það saga!Of mikill tími fór í æsku hans og persónuleg samskipti (þótt tengsl hans við "Vincent" og dóttur hans hafi varla verið snert) og varla neitt um eiturlyfjaneyslu hans (sem var óhófleg), geðveikt fjárhættuspil og ótrúlegt. kortspilunarhæfileikar. Sennilega of seint núna, en ég vona að einhver endurgerði þessa mynd almennilega. Ég átti ekki í neinum vandræðum með Imperioli. Hann er frábær. Handritið lét hann bara ekkert áhugavert að segja.