Eins og raunin er með margar myndir af þessu líki, kom ókaþólsk trú mín í veg fyrir skilning minn. Kirkjan hefur þennan fjölda reglna sem hafa verið settar saman í gegnum aldirnar. Við höfum stuttan tíma til að læra þau og verðum að samþykkja þau að nafnvirði. Henda síðan inn einhverjum vondum krökkum sem hefna sín fyrir langa fjarlæga athöfn gegn þeim, vinna samkvæmt þessum reglum og reyna að sniðganga þær, og þú hefur þessa bók og kvikmynd. Ég fann sjálfan mig að hugsa: "Þetta er frekar flott. Af hverju gerðu þeir það?" Það er svona afslappaður hlutur í Robert Langdon-persónunni þar sem sama hvað málið snýst um, hann virðist alltaf gera rétta fyrstu hreyfinguna. Ég býst við að það sé eins og að horfa á CSI þar sem þeir leysa ótrúlega flókin mál á nokkrum dögum. Þeir þekkja jörðina. Í þessari mynd er svo mikið land og svo lítill tími til að skilja raunverulega allt sem er að gerast. En ef þú býrð til Robert Langdon þarftu að láta hann vinna. Það er allt í lagi því hetjulegir nördar eins og hann hafa bjargað deginum að eilífu. Mér fannst myndin skemmtileg. Mér fannst Da Vinci lykillinn líka skemmtilegur. Áhugavert og ekki eins slæmt og fólk virtist halda. Þetta er dásemd að horfa á og stoppar aldrei í eina sekúndu.