Þetta er virkilega skemmtileg, létt og létt rómantísk gamanmynd. Það er ekki hægt að fara úrskeiðis með krúttlegan glæsileika Meg Ryan ásamt snilli Alberts Einsteins. Venjulega er ég ekki aðdáandi algjörlega uppspunnin skáldskaparsögur um raunverulegt fólk, nú látið og getur ekki varið sig, en ég held að Einstein, sem er látinn, hafi sjálfur fengið hlátur úr þessu. Þetta er fimmta áratugurinn...Princeton , New Jersey á vorin. Sagan snýst um fallega, unga, dreifða stærðfræðing, Catherine (Meg Ryan), sem ætlar að giftast þröngri skíthæll, hegðunarfræðingi að nafni James, eingöngu vegna þess að hann hefur heilann sem hún er að leita að í föður framtíðar sinnar. börn. Hins vegar er það ást við fyrstu sýn þegar bíllinn hennar bilar og hún hittir bifvélavirkja að nafni Ed (Tim Robbins). Þar sem henni finnst Ed ekki nógu gáfaður leikur frændi hennar, enginn annar en Albert Einstein, eldspýtugerðarmann, með aðstoð þriggja uppátækjasamra vildarvina, allt fræðilega eðlisfræðinga. Albert frændi verður að láta Ed líta út fyrir að vera hæfilega snjall, svo hann býr til leikrit sem sýnir hann sem eðlisfræðing...eðlilega með skemmtilegum árangri. Walter Matthau er hans venjulega fyndna sjálf og dregur fram persónu Einsteins á mjög áhrifaríkan hátt. Með þremur prófessorfélaga sínum, Kurt, Nathan og Boris, er mikið hlegið. Hinn raunverulegi Einstein hafði ósvikna mannlega hlið og þessi mynd tekur hana bara einu (svívirðilega) skrefi lengra. Ef þú frestar allri rökfræði geturðu næstum ímyndað þér að þessi kjánalega saga gerist! Þetta eru kannski ekki eldflaugavísindi (þrátt fyrir aðalpersónuna) en þetta er dásamleg sæt, hressandi kvikmynd. Einn af þeim bestu í rómantískri gamanmyndategund.