Ég horfði á þessa mynd þegar hún kom út og þar sem ég var mjög ung og ekki of mikið í kvikmyndagerð var þetta ein heillandi kvikmyndaupplifun sem ég hef upplifað og hún skildi eftir sig spor innra með mér. Í fyrstu skildi ég ekki söguna og líklega mistókst að búa til nauðsynlega fylgni milli fortíðar og nútíðar þar sem myndin kynnir þau fyrir áhorfandanum. Árum eftir að ég horfði fyrst á hana tókst mér að horfa á hana aftur og þetta var tíminn sem ég varð ástfanginn af 'The English Patient', hún snerti mér svo innilega og fyrir mig varð þetta besta mynd sem gerð hefur verið.Anthony Minghella gerði alveg töfrandi mynd, allar staðsetningarnar eru ótrúlegar og í gegnum myndavélina sína nær hann að skapa ótrúlegar tilfinningar innra með þér.Auðvitað er tónlist myndarinnar svoleiðis. stór hluti af öllu tilfinningalegu ferðalagi persónanna og myndin væri ekki sú sama án hennar. En persónulega var það besta viðkvæma frammistöðu sem Ralph Fiennes gaf í þessu meistaraverki. Hann leikur svo vel manninn sem verður ástfanginn hægt en svo djúpt af Katherine Clifton, opnar hjarta sitt og kafar inn í þetta bannaða mál. Hjartnæmasta atriðið fyrir mig mun alltaf vera það sem sára Katherine berst af Almasy til sundmannahellinum og hún er með fingurhlífina sem hann keypti fyrir hana. Hún segir „Ég var alltaf í honum. Ég elskaði þig alltaf“ og á því augnabliki byrjar hann að gráta af þvílíkum sársauka sem streymir inn í hann. Juliette Binoche er líka ótrúleg í frammistöðu sinni og átti svo sannarlega skilið Óskarinn sem hún vann. Á heildina litið er þetta mynd sem allir sem segjast vera kvikmyndaunnendur ættu að horfa á í lífi sínu.