Járnbrautarbörnin er kannski uppáhaldsmyndin mín allra tíma, einfaldlega fyrir frábæran leik leikara, hlý, manneskjuleg samskipti barnanna 3 og fólksins sem þau hitta og búa nálægt járnbrautinni í fallegu ensku sveitinni. Jenny Augutter er sérstaklega trúverðug í hlutverki sínu sem „Bobbie“, eldra systkini systur sinnar Phyllis og bróður Peter. Ævintýrin sem þau uppgötva og sambönd sem myndast á nýju heimili þeirra og nágrenni eru mjög raunveruleg og heillandi. Landslagið er yndislegt, lestirnar hluti af mikilli sögu Bretlands og hljóðrásin er mjög áhrifamikil. Þessi hugljúfa mynd fær aldrei tár í augun, í hvert skipti sem og fær mig heimþrá. Ég velti því oft fyrir mér hvort ég hefði átt að fæðast á þeim tíma þar sem ég held að ég hefði passað vel þegar fólk kom fram við hvert annað með slíkum riddaraskap og velsæmi. Í stuttu máli tel ég þessa mynd nokkuð meistaraverk og verður að sjá fyrir alla sem telja sig vera „viðkvæma eða umhyggjusöma týpu“. Edith Nesbit skrifaði þessa sögu í kringum upphaf 1900 og hvað hún er dásamleg saga is.Fleiri krakkar í dag þurfa að lesa þetta eða sjá myndina í stað þess að spila ofbeldisfulla tölvuleiki. Ef við ættum fleiri myndir af þessu tagi væri heimurinn betri staður.