Ég sá þessa mynd í gærkvöldi á Berlinale sem hluta af keppninni. Hún var tilkynnt sem „heimsfrumsýnd“ myndarinnar af gestgjafanum (þó svo virðist sem fólk hér hafi séð hana áður). Ég verð að segja að ég veit ekki alveg hvað ég á að gera um myndina. Ég kannast ekki við bókina, keypti miðann aðeins tveimur tímum áður og hafði takmarkaða þekkingu á söguþræðinum. Ekki nóg, eins og það virðist, þar sem ég átti í vandræðum með að komast inn í myndina. Myndin er stundum sögð af persónu Jones en einhvern veginn passaði það sjónarhorn ekki fyrir mig. Og ég get í rauninni ekki sagt hvort eitthvað af hlátrinum sem myndin fékk hafi verið reiknað eða ekki. Niðurskurðurinn var snöggur og truflandi, atriðin virtust einhvern veginn þétt saman og frásagnarlistin var ekki alltaf skynsamleg strax (jafnvel að sleppa yfirnáttúrulegu hlutunum) - leikararnir voru mjög góðir en gátu ekki bjargað myndinni einhvern veginn. Þetta var skemmtilegt en stundum bara í þeim skilningi að ég sat þarna og hugsaði um tæknilegar upplýsingar um kvikmyndagerð og hvað fór úrskeiðis við þessa. Ég veit samt ekki hvaða skap leikstjórinn ætlaði að hafa í myndinni. Þetta var undarleg blanda af ljósi, dökku, yfirnáttúrulegu. Það dró mig því miður alls ekki að mér og ég horfði frekar á það með tæknilegu auga. En að hugsa um hvað er athugavert við kvikmynd á meðan þú horfir á hana er besta merki þess að kvikmynd hafi einhvern veginn mistekist. Ég hefði örugglega búist við einhverju öðru með þessa leikara sem taka þátt...verur!