Ég gef þessari mynd 3 af 10 vegna þess að ég hef horft á óteljandi kvikmyndir og ég get sagt skýrt hvernig vitsmunaleg kvikmynd með hugrennandi skilaboð ætti að líta út. Örugglega, The Broken er ekki ein af þessum myndum. Ég verð að viðurkenna að myndin vakti mig til umhugsunar um að reyna að skilja hvað allt málið var að reyna að leiða til og þrátt fyrir útskýringarnar sem ég hef lesið í fyrri athugasemdum virtust þær aðeins ýkjur bara að hafa sjálfan sig í vitsmunadeildinni af fólki. myndin á forsíðunni sýnir greinilega að Broken er brotinn efri hluti andlitsins sem venjulega inniheldur heilann. Það eru skýr skilaboð að þegar þessi hluti líkamans er brotinn verður restin aflöguð og líflaus. Svo, þú byrjar að bíða eftir að kvikmyndapersónurnar sýni gallaðar hliðar sínar og þetta er ekki augljóst í neinu atriði því myndin byrjar strax án nokkurrar kynningar á persónunum og lífi þeirra áður. Þó við sjáum föðurinn halda á riffli þegar börnin hans reyna að koma honum á óvart eins og hann viti að hann á óvini en samt er þetta ekki mjög sterk vísbending. Hefði vísbendingunum verið plantað meira í myndina hefði maður sagt að hún væri sannarlega meistaraverk. En þó myndin hafi verið svo hæg í takti, þá var hún á sama tíma svo tómleg og alls engar samlíkingarsenur. Og endursameining hins vonda pabba við hinn vonda Gena í lokin er sterk vísbending um tilvistarboðskapinn sem sumir töluðu um í öðrum athugasemdum. Ennfremur, ef Gena býr sannarlega í íbúðinni eins og bróðir hennar segir henni í lokin, hvers vegna er hún þá vonda? Ég veðja á að ég get andmælt hvaða kenningu sem er um þessa mynd með svo mörgum spurningum sem geta aðeins leitt til einnar niðurstöðu: Þessi mynd er tilgerðarleg og tímasóun. Augljóslega sýnir það einhvern sem reynir að búa til úr tilgangslausum leyndardómi eitthvað sem er einskis virði. Ég er mikill aðdáandi hryllingsmynda og sérstaklega slasher-mynda sem sumir kalla poppkornsmyndir. Hryllingsmyndir eiga ekki að flytja djúp skilaboð! Þeir eiga að afhjúpa fallega grímu lífsins og sýna þér hina myrku hliðina á því sem er sú sannasta, býst ég við. Hryllingsmyndir ættu að hafa blóð, öskur, styrkleika, beinagrindur, líkamslíffæri og hluta. Vegna þess að það er hinn raunverulegi hryllingur og hann er aldrei í burtu frá raunveruleikanum. Ég hef horft á næstum allar hryllingsmyndir og ég get sannað að hver og ein þeirra getur verið eins raunveruleg og sólarupprásin. Ekkert er óraunverulegt svo lengi sem hugurinn hafði hugsað um. Til dæmis, hryllingsmyndin "Train" með öllu slashing og spennu hennar og líkindi hennar nánast í öllu og "Hostel", hún talar um mjög raunverulegan hlut sem er að selja líkamslíffæri ólöglega með því að ræna fólki á erlendum stöðum þar sem enginn myndi spyrja eða leita að þeim.Og jafnvel þótt við teldum Broken mynd sem hefur tilvistarlegan boðskap, þá er hún samt mjög illa sett fram og síst skelfileg. Ég kýs frekar fíkniboðskapinn sem settur var fram í Requiem for a Dream sem fór út fyrir eiturlyfjafíkn til að undirstrika þá staðreynd að hvers kyns fíkn hvort sem það er fyrir kynlíf, sjónvarp, öryggi/dekur o.s.frv.. getur verið svo eyðileggjandi og það hræddi helvítis af mér. Og þeir sem alltaf gagnrýna hryllingsmyndir fyrir að vera tilgangslausar og mjög auglýsingar, eru yfirleitt bara hópur af fólki sem verður auðveldlega hræddur og líkar einfaldlega ekki við þessa tegund en þetta þýðir ekki að það séu aðdáendur slíkra mynda og að þeir hafi mikið að bjóða áhorfandanum frá adrenalínóróa, alsælu, leiðtogakennslu (trúðu því eða ekki!), skemmtun og síðast en ekki síst augliti til auglitis viðtals við kjarna lífsins, eins ljótt og skelfilegt og það kann að virðast, Dauðinn!