Umfram allt, þú mátt ekki taka þessa mynd alvarlega. Það tekur sjálft sig alvarlega, því miður, en það verður ekki annað. Þessi anime ninja flick hlýtur að vera æðsta afrekið í því að spilla því sem hefði getað verið hjartnæm, ef ófrumleg, saga með slæmum fléttum í söguþræði, fáránlegum tímadrepandi klippum og einni svívirðilegri gestaframkomu sem mun annað hvort fá þig til að hlæja eða stynja (eða bæði , eins og ég). Þó að ég sé venjulega aðdáandi ninja/samúrai anime (Ninja Scroll og Rurouni Kenshin svo eitthvað sé nefnt), þá hlýtur þessi að vera undantekning. Til þess að athuga, frá tæknilegu sjónarhorni síns tíma, þá var þessi mynd mjög vel teiknuð og smíðuð. Það er bara söguþráðurinn sem sló í gegn. Höfundar þessarar myndar ákváðu greinilega (af hvaða skynsamlegu ástæðu veit ég ekki) að þeir gætu einhvern veginn bætt upp handritsskortinn ef persónan hálfa leið um heiminn í leit að fjársjóði sem (hann kemst að) faðir hans barðist við. og dó fyrir. Í því ferli bjargar hann svörtum þræli að nafni Sam, kynnist frönsku stúlku sem býr í Apache þorpi, eignast vini við ninja ætt sem meðlimir reyna síðan að drepa hann, hittir fleiri fjölskyldumeðlimi en hann vissi að hann átti í því skrítnasta staðir og aðstæður (og hverjir deyja allir í kjölfarið á einhverjum tímapunkti í myndinni). Jafnvel hingað til var hægt að afsaka þessar fáránlegu söguþræðir, en svo koma þessi tvö "gestaframkoma". #1: Eftir að hafa átt fáránlega klisjulegt uppgjör við tvo kúreka, hittir Jiro mann sem kynnir sig sem „Mark Twain“. Á þessum tímapunkti ertu líklega að segja "What the ****?!" Þessi "fundur" þjónar einum tilgangi: hann dregur algjörlega rýrð á kvikmynd sem reynir að bæta við sjálfa sig menntaðan sögulegan bakgrunn. Mér fannst það vonbrigði að höfundarnir lögðu sig alla fram við að rannsaka Bandaríkin á sjöunda áratugnum og náðu ekki að átta sig á því að "Mark Twain" hét réttu nafni Samuel Clemens. #2: Þegar Jiro loksins finnur fjársjóðinn kemur í ljós að hann tilheyrði Captain Kidd. Ég heyri andstyggð af viðbjóði núna. Loksins eru hlaupaatriðin. Þessar senur sýna ýmsar persónur hlaupandi, þar sem landslagið hreyfist kyrrstætt fyrir aftan þær, í nokkrar mínútur, og þær eru margar. Það eru þessar senur sem gera það að verkum að þessi mynd, 2klst. og 12 mín., virðist vera í eina og hálfa viku. Ef þú og vinir þínir eru að leita að slæmri textamynd sem bara biður um að gera grín að, þá er þetta það. Ekki hika við að gera grín að öllum mögulegum þáttum þess og hafa gaman. Bara ekki taka það alvarlega. 3/10