Myndin notar mótíf sem hægt væri að ritstulda úr "Wait Until Dark" (1967), miklu betri mynd eftir Terence Young, með Audrey Hepburn í aðalhlutverki. "Dead Silent" er föl orðatiltæki. Það er ekkert nýtt hér -- faldi hluturinn í dúkkunni, vondu mennirnir sem vilja það, vondi gaurinn sem gefur sig út fyrir að vera góður. Fötlunin hefur þó breyst: Audrey Hepburn gat ekki séð, barnið í DS getur ekki talað. En báðar sögurnar snúast um forgjöfina. Þar sem "Wait Until Dark" byggði upp óþolandi spennu, "Dead Silent" leyfir þér að giska á útkomuna, sagan er þvílík staðalímynd.