Þessi byrjaði frábærlega. Ljósmyndin og hljóðið er það besta sem ég hef upplifað í mörg ár (allt í lagi, mánuði). Sérstaklega er notkun á „heitum“ og „köldum“ litum í stakum röðum ótrúleg. Að láta Jennifer Lopez hvísla flestar línur hennar er líka hugmynd í sjálfu sér, en ég er ekki viss um hvað Singh vill ná fram með því. Nú að mínusunum. Handritið var hræðilegt. Hlutur Lopez reyndist óviðkomandi eða algjörlega einskis virði fyrir söguþráðinn. Hún virtist leika myndina aðeins til að selja sjálfa sig og myndina. Rúmin þrjú virtust bara of augljós. Skírn barnsins Carl var sálfræðilega of undirstrikuð leið til að koma í veg fyrir hvatinn sem Carl „vinnuði“ undir. Og svo framvegis.. Allavega, myndin hafði frábæra leið til að sýna hvaðan Singh kemur. Hvers vegna virðast hæfileikaríkustu leikstjórarnir koma frá Indlandi nú á dögum?