Kvintettinn markar eina verkefni bæði Paul Newman og leikstjórans Robert Altman á sviði vísindaskáldskapar. Það var sagt um Newman að hann gæti ekki gert grín, en hann reyndi þar til hann náði loks alvöru árangri í þeirri tegund með Slap Shot. En bilun þessarar myndar varð til þess að hann var byssu feiminn og hann reyndi það aldrei aftur. Þetta er ein stærsta niðurhalsmynd sem ég hef séð. Það er framúrstefnuleg ísöld, hver veit hvað, en væntanlega er þetta kjarnorkuvetur. Jafnvel á ísöld fyrir þúsundum ára, héldu miðbaugshlutar jarðar enn uppi dýra- og mannlífi, en greinilega ekki hér. Selir hafa lifað af og Paul Newman er selaveiðimaður að utan. En veiðimenn þurfa smá R&R og Newman fer til framúrstefnulegrar borgar þar sem hlutirnir eru svo leiðinlegir að innfæddir spila einhvers konar leik með sex manns og það er eins konar rússneskur. rúlletta. Til að vinna þarftu að drepa fimm aðra þátttakendur í leiknum þínum. Það er sorglegt að sjá hvað maðurinn hefur komið niður á. Sem er ein af ástæðunum fyrir því að ég gat ekki komist inn í þessa sögu. Andrúmsloftið er dökkt, sagan er dökk, fólkið er svart, það er allt svo dapurt. Það er engin furða að þetta hafi verið stutt í miðasölunni. Þetta er mynd sem næstum allir halda að muni aldrei vera á topp tíu listanum yfir Paul Newman myndir, þar á meðal ég. Þetta er framtíð mannsins, þvílíkur bömmer.