Ég fylgdist með ferðinni fyrir tveimur árum á netinu - núna er ég búinn að sjá myndina!! Þvílík ferð! Og þvílík ferð að fá loksins að kynnast Darius Weems! Svo hugrökk, vitur, fyndinn og hæfileikaríkur andi! Og hvílík áhöfn! Að hlusta á Darius hlæja af því að vera í vatninu í Panamaborg, að sjá skelfingu hans yfir því að vera of nálægt alligators í Louisiana, undrunina í augum hans þegar hann hjólaði í loftbelg, spennuna við flúðasiglingu í gegnum flúðir, veðja á að borða skeið af wasabi, og símtölin heim, og eins og alltaf - strákar verða strákar. Þessa mynd þurfa allir að sjá - ungir sem aldnir. Darius og móðir hans eru fyrirmyndir um styrk og hugrekki. Og áhafnarmeðlimir eru vitnisburður um hjarta yngri kynslóðarinnar. Þeir fengu Daríus nýjan hjólastól; þeir skjalfestu aðgengisvandamál; þeir tóku Daríus í lífsferð hans; og þau snertu mörg, mörg líf. Með því að vekja athygli á DMD og hvetja til fjármögnunar til rannsókna mun þessi mynd hjálpa til við að ná lokamarkmiði Darius Goes West - lækning við DMD.