Ég sá þetta fyrst þegar það var valið sem uppástunga úr TiVo kerfinu mínu. Mér líkar við Danny Elfman og hélt að það gæti verið áhugavert. Í ofanálag er ég aðdáandi verks Max Fleischer og þetta byrjaði með útliti 30s teiknimyndarinnar hans. Með þeim báðum hélt ég að það myndi halda áhuga mínum. Ég hafði rangt fyrir mér. Bara nokkrar mínútur eftir, og ég var með hraðspóluhnappinn niðri. Ég hljóp í gegnum það á um það bil 15 mínútum og hélt að þetta væri það. Eftir það las ég nokkrar af hinum umsagnunum hér og taldi að ég hefði ekki gefið það nógu mikið tækifæri. Ég tók það upp aftur og horfði á það í gegn. Það eru 75 mínútur af lífi mínu sem ég fæ ekki til baka. Ég trúi ekki að það séu ekki fleiri slæmir dómar. Persónulega held ég að það sé vegna þess að það er erfitt að komast í 10 lína athugasemdalágmarkið. Hversu margar leiðir eru til að segja að þetta sé tímasóun? Kvikmyndin virðist vera gerð af nokkrum unglingabörnum sem eru tilbúnir til að hneykslast á heiminum og halda að þeir geti það með brjóstum, blótsyrðum og uppkasti. Persónurnar eru flatar. Paródían á „Swinging the Alphabet“ er ömurleg, hún er í rauninni að steypa laginu, komast í gegnum A - E, slá hið augljósa blótsyrði „F“ og hafa svo ekki hugmynd um hvert ég á að fara. Ferðin í gegnum þarmana að væntanlegri lendingu gengur ekki í fyrsta skiptið, hvað þá næstu. Á heildina litið er öll myndin það sem þú gætir búist við af einhverjum sem reynir að „úta South Park“ Stone og Parker án þess að geta ákveðið hvað er fyndið og hvað ekki. Þetta gæti verið skemmtilegt ef þú ert hár. Annars er það ekki.