Kristine Watts (Molie Weeks) er brotin í sundur og saknar ástmanns síns; hún er ekki fær um að sigrast á ást sinni til hans sem er týnd í fortíðinni. Hún ræður ókunnugan mann (Douglas Davis) og gefur honum lista yfir mistök sín með hlutum sem þarf að laga. En tíminn er óafturkræfur og stundum er lækningin við sársaukanum hörmulegur endir. Fyrsti punkturinn sem vekur hrifningu í "The Cure" er stílhrein kvikmyndataka sem skiptast á svart og hvítt með lit. Hnitmiðað og skarpt handrit er fær um að þróa hörmulega og dapurlega sögu um ást með óvæntum söguþræði í lokin á innan við átta mínútum. Hljóðrásin er falleg en hljóðstyrkurinn er svolítið hátt og tengist því að enska er ekki móðurmálið mitt, á nokkrum augnablikum þurfti ég að endurtaka nokkur orð sem sögumaður hvíslaði. Hin óþekkta aðalleikkona hefur stórkostlega frammistöðu og er einstaklega glæsileg. Ég vona að ég fái tækifæri til að sjá hana aftur á skjánum. Síðast en ekki síst gæti frumraun leikstjórans og rithöfundarins Ryans Jafri ekki verið betri. Atkvæði mitt er níu.Titill (Brasilía): Ekki tiltækt