Ég horfði nýlega á síðustu mynd Atoll K-Laurel og Hardy saman og þekktur hér í ríkjunum sem Utopia-on Internet Archive og bjóst við að sjá aukaupptökur þar sem IA útgáfan var í 2 klukkustundum og 21 mínútum. Í ljós kemur að þetta er í grundvallaratriðum sama útgáfan og ég horfði áður á á ódýru kjallara VHS spólunni frá Goodtimes Home Video sem stóð í klukkutíma og 23 mínútur (að undanskildum því að engin vörustaða á Welch's Grape Juice merkimiðanum var sett í þegar flaska var sýnd) með restinni af keyrslutímanum varið til myrkra auða rýmis. Þó að Stan líti út fyrir að vera að deyja á næstunni, þá leikur hann samt fína líkamlega gamanmynd með Ollie stóran hluta af fyrstu 45 mínútunum eða svo. Síðan tekur við söguþráðurinn að taka snekkju með laumufarþega og mann án land innanborðs - svo ekki sé minnst á heillandi franska söngkonu sem kemur líka til að búa á óþekktri eyju sem þau lenda öll á - tekur við með ákveðnum flækjum sem gera grínmyndina að miklu leyti sýkt niður og jafnar sig aldrei þrátt fyrir kunnuglegan endi á því að Ollie sagði í síðasta sinn við Stan: "Hér er annað gott rugl sem þú hefur komið mér í!" áður en Stan grætur stjórnlaust áður en það fjarar út. Með öðrum orðum, ef þú ert harður Laurel og Hardy aðdáandi, þá er mælt með þessari mynd fyrir þig að sjá að minnsta kosti einu sinni. Allir aðrir sem vilja kynnast þessu klassíska gamanleikteymi ættu að leita að fyrri verkum sínum sem þeir unnu fyrir Hal Roach frá 20. aldar til 1940 þegar þeir kláruðu síðustu Roach-mynd sína, Saps at Sea. Þegar ég hugsa um það, jafnvel sumar L & H Fox-myndirnar (á ekki enn að sjá þær tvær sem þeir gerðu fyrir M-G-M) frá fjórða áratugnum eru betri en þessi...Uppfærsla-29/8/09: Var að horfa á nokkrar vantar senur sem birtust í ítölsku útgáfunni á YouTube. Cherie syngur í einu og á samtal við skipstjórann. Í öðru, eiginkona skipstjórans dregur byssu á Cherie. Í einni til viðbótar útskýrir Giovanni hvers vegna hann yfirgaf land sitt með flashback senu. Stan er talsettur í háum tóni hér!