Ég sá þessa mynd á Toronto International Film Festival 2005. Myndin er byggð á skáldsögu eftir vísindaskáldsagnahöfundinn Brian Aldiss og reynir að segja sögu Tom og Barry Howe, samsettra tvíbura sem eru hrifsaðir úr fjölskyldu sinni af impresario til að stofna rokkhljómsveit. Myndin er nánast vísvitandi brella. er líka of snjall um helming (ef þú fyrirgefur orðaleikinn). Með því að blanda saman tegundum, stílum og stemmningum missa leikstjórarnir (þar sem fyrri mynd hans var hin ágæta heimildarmynd Lost In La Mancha) leiðin frekar fljótt. Ég var aldrei viss um hvort mér væri ætlað að taka þetta allt alvarlega eða ekki. Flashbacks, draumaraðir, þetta var allt bara svolítið mikið. Auk þess hreyfði lofað rokk og ról mig bara ekki. Mér var stundum minnt aðeins of mikið á Hedwig and the Angry Inch, kvikmynd sem mér fannst frumleg og áhrifamikil. En í þessu tilfelli voru lögin bara ekki eins góð, né voru aðalpersónurnar samúðarfullar. Óhagstæðari samanburður væri álíka vonbrigðum Velvet Goldmine.