Ég kom út úr "Rendition" með lista yfir galla sem er mílu langur, svo hvernig er það að heildarhugsunin mín er að þetta hafi verið nokkuð þokkaleg mynd? Þetta er örugglega kvikmynd sem er betri en hlutarnir. Þessir hlutar innihalda stóra nafnstjörnur, ekki ein þeirra sem gefur eftirminnilega frammistöðu (Omar Metwally, tiltölulega óþekktur, er sá sem þú munt muna); nothæf ef ógreinileg stefna; og handrit sem er bæði of flókið og of einfalt á sama tíma. Metwally er egypskur fæddur bandarískur ríkisborgari sem er rænt af flutningsáætlun bandarískra stjórnvalda, öðru nafni ferlið þar sem Bandaríkin pynta grunaða hryðjuverkamenn til að játa upplýsingar hvort sem þær eru lítillega sannar eða ekki. Reese Witherspoon leikur barnshafandi eiginkonu sína sem kallar á náðargalla gamla háskólavinar (Peter Saarsgard), sem vinnur fyrir öldungadeildarþingmann (Alan Arkin) og hjálpar til við að hafa uppi á eiginmanni sínum. Meryl Streep leikur yfirmann flutningsþáttarins; Jake Gyllenhaal er ungur umboðsmaður sem skipaður er yfirheyrslunni og samviska hans truflar. Á sama tíma fylgir allt samhliða söguþráður dóttur egypsks háttsetts embættismanns sem er bandamaður bandarísku flutningsáætlunarinnar og kærasta hennar, sem er í þjálfun til að verða sjálfsmorðssprengjumaður. -klukkutíma mynd, og ég var að fara að þvo hendurnar af öllu, sérstaklega egypska Rómeó og Júlíu undirspilinu sem fannst ekkert annað en truflun. En þegar nær dregur lokahófi myndarinnar kemur tímaröð saman á þann hátt að þú vilt endurmeta allt sem þú hélst að þú vissir um hvatir hinna ýmsu persóna og gerir "Rendition" að miklu áhugaverðari mynd Witherspoon, Gyllenhaal og Sarsgaard líta allir út eins og framhaldsskólanemar sem leika fullorðna tuttugu árum eldri en þeir eru í raun - sérstaklega Gyllenhaal, venjulega fínn leikari, lítur svo út að maður veltir fyrir sér hvort hann ætli að gera það. safna orku til að skila línum sínum. Og handritshöfundinn ætti að vera handtekinn fyrir að hafa jafn góða leikkonu og Meryl Streep til umráða og gefa henni ekkert meira að vinna með en þessari einvíddar drekakonu. Kvikmyndin leitast að sjálfsögðu eftir mikilvægi, en í stað þess að fjalla um flókinn vef rökræðna í kringum þjóðaröryggismálið, hleðst hún fram í miðri umræðunni á fyrirsjáanlegan hátt. Það eru augnablik þegar þú heldur að myndin muni snúast í áhugaverða átt - hvað ef Witherspoon byrjaði í raun og veru að efast um fortíð eiginmanns síns, til dæmis? Hvað ef Metwally hefði í raun verið í sambandi við hryðjuverkamenn, eins og yfirheyrendur hans saka? En nei, myndin tekur leið minnstu mótstöðunnar. En eins og ég sagði fyrirfram, ég mæli með þessari mynd. Ég veit að ég hef ekki gert annað en að telja upp fullt af göllum þess, en hún er með hausinn á réttum stað og hún er skemmtileg, eða að minnsta kosti eins skemmtileg og kvikmynd um pyntingar og yfirheyrslur getur verið. Einkunn: B+