Tilgangslaus innborgun án þess að leggja neitt af mörkum nema ógeð, þetta er ákveðið tilfelli af slakari sekúndum fyrir Robocop. Deyfandi, söguþráður minni og þreyttur óreiðu Irvins Kershner í framhaldsmynd er áhorfandi og jafnvel vægast sagt skemmtilegur á vafasaman, óþægilega rusllegan hátt, en það hefur svo sem ekkert af bragði, tilfinningum, gáfum eða spennu frumritsins. Þess í stað höfum við bara enn eitt tómt sjónarspil af risasprengju þar sem eina ástæðan til að vera til virðist vera sú að ógleði áhorfandann með linnulausu ofbeldi, sem er mun heilalaust tilefnislausara en allt í frumritinu. Omni Consumer Products, sem bjuggu til upprunalegu Robocop cyborgina, hafa breyst í alræðisafl en nokkru sinni fyrr í seinna skiptið, hvað með grunsamlega nasista-equire borðar, stormtrooper verðir og skriðdrekar til leigu í lokin; hvað varðar nafnlausa gamla manninn (Daniel O' Herlihy), þá er hann ekki eins góðviljaður verndari og meira af hræðilegri herra Burns týpu, sem umlykur sig vitfirringum sem trúa því í raun og veru að setja heila morðóðs geðlæknis inn í líkama mannsins. alveg nýr Robocop 2 er góð hugmynd. Ó, og fyrsti Robocop fær að líta inn einhvers staðar innan um allt þetta rugl, þó þú veltir fyrir þér hvað í ósköpunum góður leikari eins og Peter Weller hafi séð í handritinu. Drullusokkurinn Tom Noonan hefur ekkert að vinna með sem illmennið á meðan Nancy Allen er illa eytt sem félagi Robocop. Það eru nokkur bráðfyndin augnablik í gegn; opnunarauglýsinguna „Magnavolt“, til dæmis, en þetta er léleg eftirfylgni af hinu sannarlega frábæra frumriti.