Ég man eftir því að hafa horft á þetta sem barn í Bretlandi, heilluð af sögunni og frásögn Laurence Olivier. Við myndum ekki tala um annað í skólanum daginn eftir. Ég ímynda mér að einkunnir fyrir fyrstu sýninguna hafi verið miklar. Þetta er einfaldlega besta umfangsmesta heimildarmyndaröðin þrátt fyrir að þeir hafi þurft að skera söguna niður að beini sem þeim tókst að fanga svo mikið. Það sem er áhugavert er að bardagar Bretlands og Norður-Afríku voru lykilatriði en eru víða óviðurkenndir sem slíkir af Bandaríkjamönnum. Þáttaröðin fangar samkeppni Mountbatten og bandarísku hershöfðingjanna, þjáningar þýskra hermanna á austurvígstöðvunum, misþyrmingar bandarískra hermanna á japönskum stríðsföngum. Myndirnar af helförinni urðu til þess að ég, Evrópubúi sem ekki var gyðingur, fékk eilífa sektarkennd yfir meðferð gyðinga. Ég veit ekki af hverju þetta er ekki númer eitt á IMDb röðinni. Kannski eru þeir að sýna hlutdrægni sína gegn heimildarmyndum. Spoiler - við vinnum.