Þar sem ég er ísraelskur gyðingur sem er náttúrulega kaldhæðinn og elskar öðruvísi og sjálfstæð kvikmyndagerð, það veitir mér alltaf ánægju að sjá kvikmynd sem tekur á helförinni sem er viðkvæm og virðing á sama tíma og hún er frumleg og óvenjuleg. Þó að ég hafi ekki lesið bókina eða, hvað það varðar, heyrt um tilvist hennar áður en ég horfði á myndina og get því ekki, eins og sumir aðrir gagnrýnendur, tjáð mig um hvernig þeir standa saman í samanburði, þá veitti Everything Is Illuminated mér mikla ánægju , og ég get svo sannarlega tjáð mig um það. Að merkja Everything Is Illuminated sem helförarmynd væri að gera hana mikið óréttlæti, jafnvel þó hún snúist óneitanlega um helförina. Það myndi líka merkja hana sem gamanmynd eða ferðamynd, þó hún sé um ferðalag og sé einstaklega fyndin og hún er áhrifamikil. Everything Is Illuminated fjallar um Jonathan Safran Foer sem Elijah Wood lék til fullkomnunar í naumhyggju, í glæsilegustu dramatísku frammistöðu sem ég hef séð hann í, með pókerandlit sem sýnir ekkert og sýnir allt ungur amerískur gyðingur og þráhyggjufullur safnari ættargripa og sögulegra gripa, sem ferðast til Úkraínu í ferðalag til að finna konuna sem bjargaði afa hans frá nasistum. Hún fjallar líka um Alex, fararstjóra hans um Úkraínu, og afa Alex. Það sem er heillandi við þessar persónur er að í upphafi myndarinnar líta þær út eins og grínisti léttir til að halda jafnvægi á depurð persónu Woods; en bæði Alex og afi hans ganga í gegnum heillandi breytingar í gegnum myndina og reynast að minnsta kosti jafn mikilvægir og Jonathan. Reyndar reynist Boris Leskin í hlutverki hinn hrekkjóta, sjálfsagða blinda afa vera fínasta dramatíska frammistaða myndarinnar. Fyrir utan súrrealískan eðli myndarinnar og persónanna, þá er falleg blanda af frumsaminni hljóðtónlist og rússneskri þjóðtónlist, næm kvikmyndatakan og hryllilega andstæðan milli fegurðar landslagsins og hryllings sögunnar, það sem gerði Allt er upplýst að kraftmikilli og áhrifamikilli upplifun fyrir mig var sú staðreynd að frá Alex og afa hans fáum við allt öðruvísi og frumlegt sjónarhorn á þetta. sársaukafullt efni; nokkrar frábærar myndir, eins og The Grey Zone og Downfall, hafa þegar gefið okkur sjónarhorn hinna lægri stiga nasista sem eru settir fram sem manneskjur sem eru ekki endilega meðvitaðar um siðferðislegar afleiðingar gjörða sinna en eru gripnar í raunveruleika stríðsins. Allt er upplýst sýnir sjónarhorn sem sjaldan hefur verið meðhöndlað áður: Sjónarmið Alex er ungs manns sem fæddist mörgum árum eftir stríðið, sem lítur á það sem varla annað en kalda sögulega staðreynd, sem lendir í því að þurfa að horfast í augu við hryllinginn sem hans eigið fólk og kannski hans eigin fjölskylda var fær um. Breytingin á viðhorfi Alex og afa hans til Jonathans, til helförarinnar og gyðinga almennt, gerir myndina að heillandi og frumlegri rannsókn á persónuþróun. Allt er upplýst er frábær frumraun í leikstjórn leikarans Liev Schreiber, og ein frumlegasta og einstakasta mynd ársins 2005. Það er mjög mælt með áhorfsupplifun, sérstaklega eða einhver sem hefur áhuga á helförinni og seinni heimsstyrjöldinni.