Eftir 'Aakrosh' var þetta önnur myndin fyrir Govind Nihalani sem leikstjóra. Þar til þessi mynd var gerð voru engir áhorfendur á heimildarmyndir á Indlandi. Þessi mynd sannaði að heimildarmynd getur uppfyllt kröfur auglýsingamyndar án þess að þynna út þær. kjarna. Hún var ein af vinsælustu kvikmyndunum árið sem hún kom út. Þessi mynd barðist við stóru borðana í bollywood eins og 'COOLIE', 'BETAAB', 'HERO' árið 1983. SmithaPatel, í þessari mynd virkaði meira eins og samviska hetjunnar hvenær sem hann hvarf í burtu eða missti ró sem hún var þarna til að minna hann á. Hún var ekki eins og venjuleg kvenhetja að gera það venjulega að hlaupa í kringum trén og runna. Á sínum tíma gaf hún jafnvel upp ást sína þegar miskunnarleysi hetjunnar snerti þakið. Það var önnur persóna í þessari mynd, sem var leikin eftir Om Puri samtímamann, Naseeruddin Shah. Hann lék sem eftirlitsmann sem varð alkóhólisti. Hlutverkið flutti boðskapinn um lokaniðurstöðu heiðarlegrar löggu sem nuddaði rangri hlið kerfisins sem gaf áhorfendum einnig tækifæri til að spá fyrir um endir hetjunnar. Í frummynd sinni heillaði Sadashiv Amrapurkar áhorfendur með hlutverki sínu sem gerði hann að lokum besta aukaleikarann ​​í kvikmyndaleiknum. Löggan í myndinni var ekki hreinskilinn persónuleiki sem hann gat aðlagast kerfinu til að umfang. Reiðin sem fór af hálfu hélt áfram í annarri mynd Govind Nihalani "Drohkaal". Jafnvel eftir tvo áratugi er þessarar myndar minnst bara vegna leikstjórans og alls mannskaparins. Hver og einn gegndi sínu hlutverki með ágætum.