Frábær heimildarmynd. Kvikmynd í kvikmynd. Ég er svo fegin að Block komst áfram eftir dauða móður sinnar. Fær mann til að velta fyrir sér þeim tíma og peningum sem varið er í meðferð. Hvað gæti hafa gerst ef hún hefði ekki haft þessa útrás? Hjálpaði meðferðaraðilinn henni eða ræktaði hann bara ávanabindingu sem hélt bankareikningi hans óhreinum? Áhorfendur þurfa að skilja að skilnaður var síður valkostur í þá daga. Hún var húsmóðir - fór í meðferð í stað þess að fara í háskóla eða starfsþjálfun. Hún virtist vera föst í aðstæðum. Ég velti því fyrir mér hvort meðferðaraðilinn hafi einhvern tíma reynt að fá hana til að hugsa um hvað hún hefði getað gert til að breyta aðstæðum sínum og losa sig? Á meðan var eiginkona #2 bara hið gagnstæða. Hún var þarna úti að vinna með pabba hans; batt enda á slæmt hjónaband sitt, framfleytt sér og virðist vera mjög sjálfsörugg, gefandi manneskja. Hvernig sem ástand hjónabandsins var, þá gerðu blokkirnar eitthvað rétt í því að ala upp 3 krakka sem gátu horft á sögu foreldra sinna, verið í lagi með hana og deilt henni með okkur og kannski leitt okkur til að hefja samræður við foreldra okkar og maka.