Eftir hrun Yesilcam (svar Tyrklands við Hollywood) um miðjan tíunda áratuginn gátu fáir en þeir sem mestu áhorfendur séð fyrir hafa séð fyrir slíka nýlega spennu í tyrkneska kvikmyndaiðnaðinum, að öllum líkindum byggð á verkum fyrrverandi ljósmyndarans Nuri Bilge Ceylan.Uzak. er þriðji þáttur leikstjórans og myndar eitthvað í þríleik með tveimur fyrri myndum hans (Kasaba og Clouds of May), eftir svipuðum þemum og tækni. Í myndinni er að finna Mahmoud, atvinnuljósmyndara, sem býr einn í lítilli íbúð í Istanbúl sem aðeins stöku sinnum heimsótti brjálaður, giftur elskhugi hans. Yusuf, frændi hans, hefur yfirgefið heimili sitt í þorpinu eftir lokun verksmiðju og misst vinnuna. Yngri maðurinn dvelur hjá Mahmoud á meðan hann leitar árangurslaust að vinnu í borginni, drekkur á kaffihúsum og horfir á taugaveiklun á ungum konum sem hann nálgast aldrei. Titill myndarinnar er þýddur sem "Distant", og myndin sýnir fallega allar mögulegar merkingar orðsins; Líkamleg fjarlægð Yusufs frá heimili sínu, tilfinningaleg fjarlægð Mahmouds frá heiminum í kringum hann og kynslóðarfjarlægð milli mannanna tveggja. Kvikmyndir Ceylan innihalda sjaldan aukna dramatík, heldur leyfa fullum og ríkum persónum að þróast innan úr þéttum, kyrrstæðum myndum. Hann starfar sem leikstjóri, framleiðandi, rithöfundur, kvikmyndatökumaður og meðklippari og fer með vini og fjölskyldu í mörg hlutverkin. Búast má við að slík einangruð, einangruð nálgun við kvikmyndagerð leiði til kvikmynda sem er erfitt að síast inn í og ​​tengjast flestum áhorfendum, sem gerir ótvíræða mannúð Uzak enn áhrifameiri. ríkir frá fyrri meisturum í kvikmyndamáli eins og Ozu og Tarkovsky. Eftir að hafa skoðað Uzak, dettur mér í hug fátt sem hentar verkefninu betur.