Leyfðu mér að byrja á því að segja að ég elska japanska kvikmyndagerð, bókmenntir og menningu almennt. Ég hef séð margar japanskar myndir og haft gaman af þeim, en "Portrait of Hell" (aka Jigokuhen) gerir sig fáránlega. Persónurnar tvær sem ráða ferðinni -- „vondi drottinn“ í forréttindabólunni sinni og „þrjóski, brjálaði listamaðurinn“ eru hreinar týpur sem hafa enga fíngerð eða blæbrigði, og allar gjörðir þeirra koma frá teiknimyndalegum öfgum. Myndin vill sýna hræðilegar ofbeldissenur og hráar tilfinningar en margar af þessum senum eru svo yfir höfuð að þær verða í raun hláturmildar og heildartilfinningin er eins og sjónvarpsmynd sem var gerð fyrir sjónvarpsmynd sem fór út um þúfur. Ef þessi sjaldan sýnda mynd fellur í hendurnar á þér eða kemur í bæinn þinn skaltu hlífa þér og gefa henni brautargengi.