Í Rosenstrasse blandar Margarethe von Trotta saman tveimur sögum til að skapa lifandi veggteppi af ást og hugrekki. Myndin sýnir fjölskyldudrama um fjarlægingu móður og dóttur hennar og sögu þýskra kvenna sem efndu til mótmæla á Rosenstrasse til að frelsa gyðinga sína frá ákveðinni útrýmingu. Auk leiklistar á sögulegum atburðum er áhersla myndarinnar á björgun barns frá helförinni af Þjóðverja og afleiðingu af reynslu barnsins af því að missa móður sína. Þó að frú von Trotta sýni að hugrekki fárra Þjóðverja hafi skipt sköpum, notar hún það ekki til að afsaka þýskt samfélag. Reyndar sýnir hún hvernig í miðri pyntingum og útrýmingu héldu auðugir listamenn og menntamenn þýska hásamfélagsins áfram um líf sitt og veislur, óvitandi um þjáningarnar. Rosenstrasse opnar í New York sem gyðingekkja Ruth Weinstein (Jutta Lampe) ákveður að sitja Shiva, sjö daga sorgartímabil sem á sér stað í kjölfar jarðarförar þar sem fjölskyldumeðlimir Gyðinga leggja fulla athygli á að minnast og syrgja hinn látna. Þegar dóttur hennar Hannah (Maria Schrader), er bannað að fá símtöl frá unnusta sínum Luis (Fedja van Huet), sem er ekki gyðingur, spyr Hannah hvers vegna móðir hennar hafi skyndilega ákveðið að fylgja rétttrúnaðarhefð sem hún hafnaði áður. Þegar Rut hafnar frænku sinni kuldalega spyr Hannah hana og kemst að því um konu að nafni Lenu sem tók Rut að sér sem barn þegar móðir hennar var vísað úr landi og myrt af nasistum og hún hét því að finna Lenu og uppgötva leyndarmál fortíðar móður sinnar. .Leiðangur hennar leiðir hana til Berlínar þar sem hún finnur Lenu (Doris Schade), sem er nú níutíu ára, og tekur viðtal við hana undir því yfirskini að hún sé blaðamaður sem rannsakar ákveðna þætti helförarinnar. Með óbilandi minni segir Lena sögu sína af því hvernig hún sem ung 33 ára kona (Katja Reimann) leitaði að eiginmanni sínum, gyðingapíanóleikaranum Fabian Israel Fischer (Martin Feifel), sem hvarf og var talinn hafa verið fangelsaður þrátt fyrir þá vernd sem gyðingum er venjulega veitt í blönduðum hjónaböndum. Lena, í geislandi leik eftir Reimann, kemst að því að eiginmaður hennar og aðrir gyðingar eru í haldi í fyrrum verksmiðju við Rosenstrasse. Þýskar konur, sem sakna manns er saknað, safnast saman fyrir utan bygginguna, þegar þær standa saman í frostmarki. þangað til þeir ná eitt þúsund hrópandi "Gefðu okkur eiginmenn okkar til baka". Lena finnur Ruth (Svea Lohde), unga stúlku sem móðir hennar er í byggingunni. Hún sér um hana, verndar hana fyrir Gestapo og ól hana upp eftir að móðir hennar er myrt. Lena kemur frá aristókratískri þýskri fjölskyldu og bróðir hennar, nýkominn heim frá Stalíngrad, er liðsforingi í Wehrmacht. Eftir að hafa verið neitað um hjálp frá föður sínum til að frelsa Fabian fær hún aðstoð bróður síns sem segir við liðsforingja: "Ég veit hvað þeir gera við gyðinga. Ég sá það". Með stuðning hans er hún nógu djörf til að fara framhjá rásum og fara á toppinn þar sem fegurð hennar og sjarmi reynist ómótstæðilegur fyrir menntamálaráðherrann Joseph Goebbels, þekktan kvenmann. Þó að þessi skáldaði hluti myndarinnar hafi verið gagnrýndur sem niðrandi fyrir mótmælendakonurnar, er það söguleg staðreynd að Goebbels var mjög virkur við að taka ákvarðanir sem snerta Rosenstrasse. Leikstjórinn Margarethe von Trotta, aktívisti, femínisti og menntamaður, er ekki ókunnugur pólitískri dramatík. Hún leikstýrði kvikmynd um sósíalistann Rosa Luxembourg og Marianne og Julianne, sögu um samband tveggja systra, sem önnur þeirra grípur til pólitísks ofbeldis til að ná frjálslyndum markmiðum sínum. Í Rosenstrasse, kvikmynd sem hún vann að í átta ár, þurfti hún að gera málamiðlanir og bæta við nútímanum skáldskaparþáttum til að fá myndina sína framleidda. Að það virki svona vel er virðing fyrir listfengi frú von Trotta og fallega handritið eftir Pamelu Katz en faðir hennar var flóttamaður frá Leipzig. Atburðirnir við Rosenstrasse gefa Þjóðverjum lygina, sem segja: „Það var ekkert sem við gátum gert“. Nú hefur von Trotta sýnt fram á hið gagnstæða, að eitthvað væri hægt að gera til að standast nasista. Það er hörmulegt að dæmið hafi ekki náð sér á strik.