Jafnvel þó bókin hafi ekki verið nákvæmlega nákvæm við raunverulegar aðstæður sem hún lýsti bar hún samt tilfinningu fyrir Japan. Ég á erfitt með að trúa því að einhver sem tók þátt í gerð þessarar myndar hafi nokkurn tíma komið til Japans þar sem hún fannst hún ekki japönsk. Næstum allt við það var hræðilegt. Ég skal viðurkenna að leikararnir voru almennt nokkuð góðir en áttu ekki möguleika á að bjarga því. Áður en myndin hófst var ég hissa á því að aðeins tíu manns voru í bíó á föstudagskvöldi stuttu eftir að myndin var opnuð í Japan. Eftir 30 mínútur var ég undrandi á því að þeir dvöldu. Ég var áfram svo ég hefði rétt til að gagnrýna það. Öll myndin var ögnuð með stynjum mínum og bældum vantrúarhlátri frá japönsku kærustunni minni. Allir sem ég sá ganga út úr bíóinu voru með ruglings- og vonbrigðasvip á andlitinu. Framleiðendum þessarar myndar skuldar þú mér tvær klukkustundir.