Ég var hrifinn af sögunni. Það var með „dæmigerða“ rándýra homma karlmanninn og „dýpíska“ mormónatrúboðann. En þau áttu líka vini og fjölskyldu sem komu jafnvægi á líf þeirra. Það eru nokkrir karakterar, sumar góðar og aðrar ekki svo fínar, hver með sínum blæbrigðum. Og minnti mig mest á fólk í mínu eigin lífi. Sagan byrjar á nokkrum gamansömum augnablikum og þróast hægt og rólega yfir í hugljúfa sambandsmynd. Sagan heldur áfram án augljósra beygja í söguþræði og talar aldrei niður til þín. Það fær þig til að hugsa aðeins á meðan þú bíður eftir að sjá hvað gerist. Jafnvel þegar ég hélt að ég gæti séð fyrir eitthvað koma, var ég hissa á því hvernig það gerðist í raun og veru. Það eru ekki margar kvikmyndir sem fá mig til að hlæja meðvitað að raunverulegum samræðum samkynhneigðra og fæ svo tár í augun þegar ég finn fyrir sársauka persónanna. Ég horfði á myndina á DVD og gat ekki stillt mig um að hætta að horfa á hana fyrr en hún var búin. (Venjulega horfi ég á kvikmynd í bútum á nokkrum dögum.) Það er gaman að sjá kvikmynd með homma sem er upplífgandi en ekki prédikandi. Ég mæli eindregið með þessari mynd! Og ekki bara fyrir samkynhneigða áhorfendur. Samböndin fara yfir kynhneigð.