Þessi þriggja klukkustunda kínverska stórsaga, sem gerist árið 220 f.Kr., gæti að lokum jafngilt kunnuglegu þema hugsjónadraums keisara um frið í gegnum sameiningu sem stökkbreytist í spillta einangrun, og það er í sjálfu sér ekkert krefjandi við myndina, en hún er sannfærandi frásögn, stútfull af ráðabrugg og ástríðu og svik og epískir atburðir sagðir í skærum dráttum. Jafnvel fyrir þá sem ekki eru dregnir að slíkum sögulegum sjónarspilum fyrir eigin sakir, þá er þetta ótrúleg veisla fyrir augað: atriðið sem sýnir valdaránstilraun markvissins er ein yfirþyrmandi lýsing á líkamlegu rými og glæsileika í minningunni, og bardagaatriðin. eru eftirminnileg bæði að umfangi og fljótfærni. Titillinn dregur saman notkun myndarinnar á sannfærandi andstæðum - risastórt útsýni yfir sléttlendið sem stillt er upp á móti nánum hryllingi; göfugustu hvatir sem eru settar á móti hinum niðrustu; von um að verða að ryki. Ef þú hefur aldrei séð þriggja tíma kínverska epík, þá væri þetta ekki slæmur staður til að byrja.