Þessi annar Lone Ranger-þáttur í fullri lengd stenst ekki klassíkina frá 1956 en er fín kvikmynd með nógu grófum og hrikalegum hasar og færist áfram á góðri mynd. Landvörðurinn skoðar röð dularfullra morða sem eiga sér óheiðarlegt mynstur þar sem friðsælir indíánar eru fórnarlömb gengis hettuklæddra morðinga. Fleiri morð og ofbeldi eru venjulega tengd Lone Ranger-ævintýrum og í myndinni er undiralda kynþáttaónæmis, ummæli sem dreift er um allt handritið. Landvörðurinn notar dulargervi eins og hann einn getur til að púsla saman vísbendingum og fletta ofan af útlagahljómsveitinni og koma þeim fyrir rétt. Clayton Moore og Jay Silverheels leika í litríkri kynningu sem sýnir eyðimerkur- og kaktusland gamla Tucson til góðs. Tónlistin er góð en kunnuglega William Tell Overture þemað er ýtt til hliðar með söng sem er áhugaverð en skortir blómgun og fegurð hefðbundins þema Ranger.