Ég var vanur að horfa á þetta annað hvort á HBO eða Showtime eða Cinemax þetta eina sumar um miðjan tíunda áratuginn sem foreldrar mínir gerðust áskrifandi að þessum rásum. Ég rakst á hana nokkrum sinnum á ýmsum stöðum og fannst hún alltaf dökk, furðuleg og heillandi. Ég var ungur þá, snemma á unglingsárunum; og núna árum seinna eftir að hafa uppgötvað hina frábæru Arliss Howard og verið hrifinn af "Big Bad Love" keypti ég DVD diskinn af "Wilder Napalm" og horfði aftur á hann með kærustunni minni í fyrsta skipti í mörg ár. Ég elskaði það alveg! Ég var mjög hrifinn og hafði áhrif á það. Það er svo mikið af kraftmiklum vökvaflækjum og snjöllum innan myndavélahreyfinga og kvikmyndatöku; sem allt er fullkomlega gellað með gáfulegri, ákafur og tafarlausri efnafræði milli aðalhlutverkanna þriggja, sögu þeirra, tónlistarinnar og allra hinna leikaranna líka. Það er sannarlega "kvikmyndalegt". Ég elska fíngerðan styrk Arliss Howard, tvísýnan styrk og dulda greind, ég er mikill aðdáandi alls sem hann gerir; og samspil hans við oflætisgleði Debra Winger (þau eru auðvitað gift) hefur þennan töfra heillandi raunveruleika sem fer framhjá myndavélinni. (Ég velti því fyrir mér hvort þeir horfi á þetta á brúðkaupsafmælum?..."Big Bad Love" ætti að vera næsta stopp fyrir alla sem hafa ekki séð það; það er ljómandi.) Og, Dennis Quaid í fullri trúðaförðun , laumulega kynnt, hallað, falið og sýnt af myndavalinu og fullri blómstrandi sending er af því tagi hreina dökka kvikmyndagaldur sem þú sérð ekki mjög oft. Quaid hefur alla vega alltaf haft óheiðarlegan eiginleika við hann fyrir mig, með þetta risastóra rifa munnsvið, sem felur sig á bak við flöktandi augu hans sem liggja í biðstöðu til að gefa sig lausan tauminn sem annaðhvort illgjarn sjarma eða djöfullegur furðuleiki (hér sem bæði). Bæði Howard og Quaid eru með geðveikan eld á bak við augun til að rífa upp dásamlega ákafur byssukappaleikur þeirra á dimmt flottan hátt. Reyndar er öll myndin með dökksvala orku og mjaðmastyrk. Þetta er í raun stórkostleg mynd, sett saman af greind, hugmyndaauðgi, lipurð og efnafræði allra hlutaðeigandi. Ég get í rauninni ekki ímyndað mér hvernig þetta var fjármagnað, og mér sýnist þetta ansi dýrt, með svona hefðbundnu, ímyndunaraflslausu kerfi, en ég þakka Guði fyrir að myndir sem þessar renni í gegnum kerfið öðru hvoru. Á frábæran hátt, með öllum sínum björtu karnivallitum, mjöðmgreindum, dökkum sönnum húmor og hrífandi efnafræði minnir hún mig á eina af uppáhaldsmyndum mínum allra tíma: "Grosse Pointe Blank"...... .nú er það hrós í bókinni minni!