Mér tókst loksins að útvega mér eintak af óperu Dario Argento, og ég segi ykkur ... það var kominn tími til !! Þetta var síðasta Argento myndin sem ég átti eftir að sjá og ég er aðdáandi flestra verka hans. Ég tel að flest verk hans séu afar mikilvæg fyrir hryllingstegundina en sumar kvikmyndir hans hafa tilhneigingu til að valda vonbrigðum (eins og Phenomena). En söguþráðurinn með Opera höfðaði alltaf til mín og það kom í ljós að ég hafði rétt fyrir mér !! Ég naut hverrar myndatöku í Óperunni og ég var heillaður af þessari mynd fyrstu mínútu til þeirrar síðustu. Af öllum Argento myndunum fór Opera beint í fyrsta sætið og ég vona að ég geti hvatt sem flesta til að sjá þessa líka. Handritið og söguþráðurinn að Opera er frekar einfalt. Sérstaklega miðað við fyrri mynd Argento Phenomena sem hafði of margar hugmyndir í henni og endaði með því að vera rugl. Söguþráðurinn í Opera er hrollvekjandi og kaldhæðinn en á sama tíma er þetta frábært satírísk athugasemd - nánast skopstæling - í garð andstæðinga augljóss ofbeldis. ***SPOILERS*** Ung óperusöngkona (hinn glæsilega Cristina Marsillach) er elt af hræðilega sadisskum morðingja. Við hvert fjöldamorð sem hann fremur neyðir hann Betty til að horfa á gjörðir hans með opin augu. Það eru nálar festar við augnlokin á henni og þegar hún lokar þeim eru þau að rifna í sundur. ***ENDA SPOILERS***. Við þessa einföldu - en áhrifaríku - hugmynd bætir Argento mörgum skelfilegum þáttum eins og hrafnum, klassíska verkinu (og bölvun) MacBeth og allri andrúmslofti óperubyggingarinnar og tónlistarinnar. Sérstaklega nærvera hrollvekjandi hrafna eru og auka gildi. Fornir meistarar eins og Edgar Allen Poe vissu þegar að þessir svörtu fuglar hafa mikla leyndardóm í kringum sig og Dario Argento veit það líka. Ofbeldið og ódæðið kemur mjög vel fram í Óperunni og það er það sem gerir þetta að sannri Argento mynd. Hans besta að mínu mati með Profondo Rosso sem nærri annar. Ég vona svo sannarlega að ég mæli með þessari mynd við marga á meðal ykkar. Sérstaklega fyrir aðdáendur (ítalska) hryllingsbransans, þetta er algjört must! Uppáhalds "Rewind"-sena: Argento sýnir sjónræna hæfileika sína best í atriðinu þar sem vinkona Betty er skotin í augað á meðan hún er að reyna að sjá hver er fyrir framan dyrnar.