Ég sá þessa mynd á kvikmyndahátíðinni í Fíladelfíu í dag og hafði mjög gaman af henni. Það er áhugaverð og vandvirk greining á þeirri alltof algengu opinberun að hjónaband foreldris okkar var gallaðra og erfiðara en við ímynduðum okkur í upphafi. Að auki er þessi mynd frábært dæmi um ferli við að uppgötva sannleika um líf foreldra okkar eftir dauða þeirra og vandamálin sem tengjast því. Hins vegar fannst mér hljóðgæðin (upptaka og klipping) vera tiltölulega léleg og pirrandi. *** Það gæti vel hafa tengst sérstökum leikhús- og sýningaraðstæðum *** ég er ekki kvikmyndagerðarmaður / nemandi eða neitt og segist ekki hafa raunverulegan skilning á hljóðframleiðsluferlinu, en sem neytandi fann ég hljóðið hluti myndarinnar truflar athyglina. Nánar tiltekið heyrði ég mjög óþægilega kjaft í gegnum (sérstaklega eitt langt viðtal við yngri systur) myndina, og oft var bakgrunnshljóðstigið hærra en raddir fólks (til dæmis atriðið þegar lítill hópur var að flokka í gegnum blöð mæðra). hefur einhver annar séð þessa mynd, tekið eftir einhverju við hljóðið... takk