Djöfull er ég orðinn leiður á öllum þessum almennu japönsku hryllingsmyndum um síðhærða kvendrauga og draugakrakka." Draugalestin" er engin undantekning. Hún er greinilega undir áhrifum frá "Ringu", "Ju-On"," Shutter" og "Pulse". Fyrir tveimur árum var ég í svona nútíma draugasögum, vegna þess að þær náðu yfirleitt að gefa mér gæsahúð, því miður er ekkert ferskt eða áhugavert í "Ghost Train". Reyndar er myndin mjög leiðinleg.Noriko týnist í neðanjarðargöngum eins og bekkjarsystir í grunnskóla - Nana verður að rannsaka leyndardóm fjölmörg hvarfs, með hjálp unglings lestarstjóra og móður annars „horfið“ barns. Myndin býður upp á vægast sagt hrollvekjandi augnablik, þó CGI áhrifin eru hlæjandi og hápunkturinn er órökréttur.Slepptu því.