Fyrir tuttugu árum varð fimm ára drengurinn Michael Hawthorne vitni að því að faðir hans drap móður sína með öxi á auðum vegi og framdi sjálfsmorð síðar. Núna býður Michael (Gordon Currie) kærustu sinni Peg (Stacy Grant) og bestu vinum sínum Chris (Myc Agnew), Jennifer (Emmanuelle Vaugier), Lisa Ann (Kelly Benson), Ned (Brendon Beiser), Mitch Maldive ( Phillip Rhys) og Trish (Rachel Hayward) til að eyða hrekkjavökunni í landinu með afa sínum og ömmu í bænum þeirra. Hann biður vini sína að klæðast búningum sem myndu tákna innsta ótta þeirra og ásamt indverska vini sínum Crow (Byron Chief Moon) myndu þeir halda forna indverska hátíð með útskornu trébrúðunni Morty (Jon Fedele) sem myndi eyða ótta þeirra. að eilífu. Mesti ótti Michael er að verða raðmorðingi eins og faðir hans, en eitthvað fer úrskeiðis og Morty breytist í föður sinn og drepur vini sína."The Fear: Resurrection" er vonbrigðum og tilgangslaus risamynd sem notar það áhugaverða hugtak að útrýma mesti innsti ótti hvers vinar áður en hann vex, en í sóðalegu handriti fullt af klisjum. Það eru nokkrar ýktar frammistöður, eins og til dæmis frú Betsy Palmer; aðrir mjög slakir, en almennt er leiklistin góð. Því miður er engin skýring á því hvers vegna dúllan er látin lifa; ennfremur, þrátt fyrir að vera umkringdur nánum vinum, finnur hópurinn ekki fyrir sársauka eða sorg þegar hver og einn þeirra deyr. Lágt skeiðið á meira en fimmtíu mínútum hefði getað verið notað til að byggja upp betri dramatískar aðstæður. Í lokin sýnir Michael þann sjarma að faðir hans hafði áhuga sem ég hef ekki tekið eftir í sögunni. Ég veit ekki hvort fyrri tilvísuninni var breytt á DVD disknum sem gefinn var út í Brasilíu með 87 mínútna sýningartíma. Tæknibrellurnar eru mjög sanngjarnar fyrir B-mynd. Atkvæði mitt er fjögur.Titill (Brasilía): "Fear 2: Uma Noite de Halloween" ("Fear 2: One Night of Halloween")