Þó ég gæti dregið saman þennan aumkunarverða þátt af Næturgalleríinu í tveimur orðum, þessi tvö orð eru „hestaáburður“, er mér skylt að skrifa að minnsta kosti tíu línur. Þetta er mjög töff þáttur, ekki verðugur staðla Rod Serling, heldur óhæf tilraun til einhvers konar kaldhæðnislegrar svartrar gamanmyndar. Forsendur risavaxinna nagdýra sem búa á tunglinu, líflaus hnöttur að vísu, er algjörlega fáránleg, sem og smíði risastórrar músagildru. Ég býst við að við eigum líka að gera ráð fyrir að tunglið sé gert úr grænum osti og þannig lifa þessar fáránlegu verur af. Ég get aðeins gert ráð fyrir að þessi þáttur hafi verið settur fram sem uppfyllingarefni til að koma í stað hinna tveggja þáttanna sem fyrst voru sýndir þann dag. Allt í allt, sóun á kvikmynd, leikurum og útsendingartíma.