Þessi mynd líður eins og kvikmyndaverkefni. Eins og kvikmyndagerðarmennirnir hafi valið þverskurð af samfélaginu án reynslu og farið að vinna. Persónur eru svolítið óhlutdrægar og barnalegar. Þrátt fyrir þessa áhugamannatilfinningu er myndin áhrifarík. Þetta er eins og þverskurður af lífinu þar sem krakkar í hverfinu reyna að átta sig á eða hlúa að heiðarlegum kynferðislegum tilfinningum sínum. Að vera alinn upp hjá afa og ömmu, auðvitað af þeirri kynslóð er skömm tengd kynhneigð. Þetta veitir fyrirsjáanlegum en vel gerðum átökum. Sennilega skemmtilegast var hvernig aðalpersónan stækkaði aðeins í rómantísku sambandi sínu og áttaði sig á meiri dýpt í kynferðislegum tilfinningum. Gott úr en ekkert að hræra....