Þar sem ég er otaku síðan á dögum Robotech, get ég samt sagt að Gunbuster er eitt af uppáhalds animeunum mínum allra tíma. Miðað við hvenær það var gert er hreyfimyndin af bestu gæðum. Það eru engar lykkjur og röð þar sem listin minnkar að gæðum. Þó lokaþátturinn sé svarthvítur dregur það ekki úr ánægjunni af því að horfa á myndina. Þó að því hafi verið lýst sem „sappy“, ber að hafa í huga að kvendýr bregðast ekki við á sama hátt og karlmenn. Þar sem aðalpersónan er kvenkyns ætti það að vera augljóst að hún þarf ekki endilega að grípa til „macho-man“ aðferða til að öðlast virðingu jafnaldra sinna. Seiryuu fyrir Noriko, tilviljun, leikur einnig Akane í Ranma 1/2. Noriko er eins þrívídd og teiknimynd getur orðið; Persónuleiki hennar fangar kjarna lífsglöðrar stúlku sem virðist í fyrstu vera algjörlega hjálparvana en tekst á endanum með viljastyrk sínum. Eina kvörtunin sem ég hef er að vélin líktist nokkuð bangsa. Jafnvel Gunbuster notar frekar vafasaman "Homing Laser" og "Buster Shield" (sem er ekkert annað en að láta vélina vefja risastóra flauelsmjúka skikkju um sig í sönnum Dracula stíl) tækni. Ég efast um að þetta atriði hafi verið fyndið, en það kom mér í opna skjöldu. Samt sem áður myndi ég raða Gunbuster í topp 20 anime allra tíma.