Þetta er mynd sem þú munt annað hvort elska eða hata. Ég elskaði það. Ef þú ert að leita að spennu, frábærum tæknibrellum, hasar, fágun, tortryggni o.s.frv. finnurðu það ekki í þessari mynd. Þetta er góð mynd, tilfinningarík, jákvæð, upplífgandi. Hetjur myndarinnar eru Coach Jones (leikinn af Ed Harris), maður af styrk og heilindum, og Radio (Cuba Gooding, Jr.) þroskaheftur maður sem finnur leið til að leggja sitt af mörkum til heimsins síns. Ætli mér hafi ekki fundist þessi mynd vera „sentimental hogwash“ eins og svo margir gerðu, því mér fannst hún mjög raunveruleg. Ég þekki svona fólk. Ég hef séð djóka sem finnst skemmtilegt að tína til viðkvæma. Ég hef séð heiðarlega menn standa upp fyrir viðkvæma. Ég hef séð fólk sem heldur að framhaldsskólafótbolti sé alvarleg viðskipti. Ég hef séð fólk sem veit hvað raunverulega er mikilvægt í lífinu. Hvert af þessu fólki gæti hafa verið fólk sem ég þekkti. Ég hló; Ég grét. Ég fór vel úr myndinni, man að það er fólk eins og Coach Jones og Radio í mínum heimi. Ef það er ekki fólk eins og það í þinni gætirðu ekki líkað við myndina. Ef þér líkar ekki kvikmynd sem sýnir betri hliðar mannlegs eðlis, muntu hata hana.