Þessi mynd byrjar hægt og minnkar síðan. Eftir að hafa horft í um klukkutíma og séð nákvæmlega ekkert gerast, gekk ég út. Ég meina, ekkert gerðist. Núll. Rennilás. Nada. Það er engin saga. Persónurnar eru óljósar birtingarmyndir af leiðinlegasta fólki sem nokkur okkar þekkir. Framleiðendur þessarar myndar gætu verið kærðir fyrir dómstóla ef þeir reyna að selja hana sem „kvikmynd“. Það er engin hreyfing. Ég hefði getað sagt sömu "söguna" með nokkrum kyrrmyndum með myndatexta. Handritið er brandari. Það er bara hræðilegt. Ég efast um að nokkur handritslæknir í heiminum gæti bjargað því. Stærsta eftirsjá mín er ekki að ég eyddi 60 mínútum af lífi mínu í að horfa á "Love In the Time of Money", heldur að ég missti af frábæru tækifæri til að vera leiðtogi. Ég hefði getað verið fyrstur til að ganga út en ég beið aðeins of lengi. Í staðinn horfði ég á um 20 manns ganga út á undan mér.