Skemmtilegra en allar hommaorgíurnar í "300" til samans. Hjartnæmara en Shakespear harmleikur. Ljóðrænni en jafnvel melódramatísku ljóðin um týnda ást og bla bla bla. Og ofan á allt þetta, mesta rusl sem gert hefur verið.Svart gamanmynd sem reynir á takmörk mannlegra skilningarvita, sértrúarmynd John Waters, "Pink Flamingos" er saga um átök tveggja fjölskyldna sem endar með niðurlægingu, dauða og auðvitað að borða saur úr hundum (já, það er reyndar ekki niðurlægjandi hlutinn). Nei nei, þetta snýst ekki um hina ómögulegu ást, það eru engir Rómeós eða Júlíur á þessum 90 mínútum eða svo. Þessi mynd fjallar um baráttuna um frama ef svo mætti ​​kalla. Baráttan um titilinn - Óþverralegasta manneskja á lífi. Á annarri hliðinni höfum við Divine (leikinn af hinum venjulegu Waters sem er venjulegur... umm... Divine) umhyggjusöm dóttir, góð móðir, mannæta, morðingja, pervert og núverandi eigandi að sagði titillinn. Hún elskar son sinn Crackers aðeins allt of mikið. Crackers sjálfur hefur kynferðislegt aðdráttarafl til bæði hænsna og ungar dömur og blandar þeim stundum saman í þrígang. Fjölskylduvinur og tryggur vitorðsmaður Cotton fær ánægju sína af því að horfa á Crackers í sumum af... athöfnum hans þar sem fyrrnefndir aðdráttarafl. Síðast en ekki síst móðir Divine og amma til Crackers, Edie. 400 hundruð punda kona, sem sefur, borðar og býr eiginlega í barnavöggu. Hún er háð eggjum og elskar eggjamanninn (manninn sem kemur með eggin...lol). Þau fjögur búa friðsamlega í hjólhýsi fyrir utan borgina þar til þau verða skotmark marmaranna. Sýningarsinnar, stjórnendur, svikarar, mjög illt fólk í raun. Helsta tekjulind þeirra kemur frá því að ræna ungum konum og verða ófrískar. Fyrir gegndreypingu nota þeir áreiðanlega og trygga krossklæðnaðinn sinn til að útvega sæðið. Eftir það selja þeir fædda barnið hæstbjóðanda. Það var öfund Marbles í garð Divine og titil hennar sem mun leiða til óumflýjanlegra árekstra milli tveggja fjölskyldna. Epic bardaga óhreininda, ranghugmynda og ofbeldis."Pink Flamingos" er óviðjafnanlegt meistaraverk í ruslamyndategundinni. Kvikmynd John Waters, hlaðin skrýtnum og undarlegum athöfnum, er andstyggileg og hatuð af hefðarmönnum, gagnrýnendum og meðaláhorfendum á kvikmynd. En fyrir þá fáu sem eru eftir af þessum alhæfingum er Flamingóin ógleymanleg upplifun. Fyndið og sjúkt, ofbeldisfullt og ljóðrænt. Það er sannarlega æfing í lélegu bragði