Þetta er siðlaust og forkastanlegt rusl, sem eflaust vill vera klón föstudaginn 13. (1980). Veggspjaldið fyrir þessa mynd gerir það að verkum að það verði einhvers konar kross á milli Jason og Freddy, sem er líklegt til að laða að bíógesta. Það er EKKERT gott eða skemmtilegt við þessa mynd um þessa mynd. Það gerir mig bara sorgmædda, bara að hugsa um að sumir ætli að rekast á Sleepaway Camp II: Unhappy Campers (1988) á myndbandi eða DVD og eyða tíma sínum í þessa sorglegu, tortryggnu og niðurdrepandi mynd. Angela Baker (Pamela Springsteen) er tjaldráðgjafi í Camp Rolling Hills, sem vonar að hinir tjaldstæðismennirnir séu eins góðir og hún og að þeir haldi sig frá vandræðum. Á meðan eru hinir tjaldstæðismennirnir að átta sig á því að fólk er að hverfa eitt af öðru og Angela býr til þá afsökun að hún hafi þurft að senda þá heim. Gæti Angela verið morðinginn, sem einu sinni var karlmaður, sem fór í kynskiptiaðgerð árum áður? Hver veit? Hverjum er ekki sama? Á níunda áratugnum voru margar kvikmyndir sem gerðu krossinn á milli tegundanna Mad Slasher og Dead Teenager, þar sem brjálaður morðingi gengur berserksgang. Sumir hafa söguþráð, aðrir ekki, en þeir eru allir álíka slæmir og þessi. Sleepaway Camp II: Unhappy Campers eru 80 mínútur þegar unglingar eru kynntir og síðan stungnir, kyrktir, spiddir, höggnir í sundur, brenndir lifandi og limlestir. Það er allt sem þessi mynd er. Þetta er bara hugalaust, blóðugt ofbeldi. Þegar ég horfði á þessa mynd minntist ég á föstudaginn 13. kvikmyndirnar, þar sem skilaboðin til áhorfenda voru þau að aðalhlutverk unglinga er að vera brotinn til dauða. Kvikmyndagerðarmenn Sleepaway Camp II eiga fullan rétt á að skammast sín. Ímyndaðu þér veiku skilaboðin sem þessi mynd býður upp á fyrir unglingaáhorfendur sína: "Heimurinn er algjörlega illur staður," segir þessi mynd þér, "og hún mun drepa þig. Það skiptir ekki máli hverjir draumar þínir eða vonir eru. skiptir ekki máli hvort þú átt nýjan kærasta, eða nýja kærustu. Það skiptir ekki máli hvað þér finnst, hvað þú gerir eða hver framtíðarplön þín eru. Þú getur gleymt þeim plönum, því þú ert bara að fara að endar dauður." Og það sjúklegasta er - og með því að gefa ekki of mikið eftir - myndin setur einfaldlega pláss fyrir framhald. Jæja, hvers vegna ekki? Þeir hafa líklega og þegar farið með fötuna í holuna með því að gera þrjár eða fjórar af þessum myndum. Ég missti af upprunalegu Sleepaway Camp (1983), og eftir að hafa horft á fyrstu framhald hennar mun ég vonandi halda mig frá hinum framhaldsmyndunum, sem og upprunalegu. Og fyrir foreldra, ef þú þekkir krakka sem líkar við þessa mynd, ekki leyfa þeim að deita börnin þín.