Þessi mynd, sem er í uppáhaldi hjá mér, segir frá tveimur „persónum“ í New York, Steve Brodie(Raft) og „Chuck“ Connors(Beery), sem báðir leggja sig fram um að vera „Main Guy“ í Bowery seint á nítjándu öld. Brodie (1863-1901) og Connors (1852-1913) voru raunverulegt fólk, þó að þetta sé mjög skálduð frásögn af uppátækjum þeirra (byggt á leikriti). Brodie er goðsagnakenndur (gerði hann það? - það er enn tilefni til rifrilda) !),hoppa frá Brooklyn brúnni (1886), sem hann varð frægur fyrir, er sýnt hér á sama tíma og spænsk-ameríska stríðið (1898). Walsh leikstjóri hafði greinilega mikla ástúð á tímabilinu, svo fallega endurskapað hér og það inniheldur villt ragtime-númer frá saloon-söngkonunni Trixie Odbray (ungum Pert Kelton). Raft er upp á sitt sléttasta sem Brodie, og Beery sýnir aftur hvað hann var snjall leikari, eins harður, stórhjartaður og kl. oft snerta Connors. Pretty Fay Wray er ástaráhuginn sem báðir strákarnir sækjast eftir. Fullur af lífi og orku,"The Bowery" hreyfist á miklum hraða (ólíkt mörgum fyrri "talkies"). Það er ekki auðvelt að finna kvikmynd , en er vel þess virði að skoða.