Hugur, ég og vinir mínir sáum myndina byggða á titli hennar einum saman. Hún er krúttleg, þó augljós í söguþræði hennar og leikstjórn - þú veist hvert myndin stefnir á fyrstu fimm mínútunum. Mín helsta ágreiningur við söguþráðinn er að þó að hann haldist þokkalega samkvæmur, þá útskýra þeir aldrei mikið af hlutunum á bak við persónurnar. Alkóhólisti faðir, ofvirk móðir, stressuð systir... þetta er slæm fjölskylda, en fyrir utan einstaka sinnum minnst á frá systur, þá er engin upplausn. Ég var líka ruglaður varðandi atriðið með flöskunum... það virtist frekar tilviljunarkennt. Skrifin eru aukaatriði... krakkarnir voru ekki slæmir leikarar, en handritið þeirra skildi eftir sig miklu. Því miður var því sem hefði getað verið krúttleg sessmynd ýtt til hliðar fyrir stakri, blah tæknibrellu, lélegu handriti og augljósu söguþræði.