Mér líkaði við þessa mynd vegna þess að hún gerði meira með minna. Það hefði verið hægt að gera það áhugaverðara ef þeir hefðu haldið því enn frekar bundið við hljóðverið (þó að sumt af söguþræðinum hefði verið erfiðara að þróa). Gaurinn sem lék plötusnúðinn gerði vel við að sýna einhvern hræddan og reimdan af minningar hans. Mér fannst samtalið hans við þá sem hringdu líka frekar fyndið. Þó að hlutar myndarinnar sjáist koma í kílómetra fjarlægð, þá býst þú ekki við að aðrir hlutir verði eins og þeir gerðu. Mér fannst þetta frekar lágmarks draugasaga í mesta lagi hluta, einbeita sér meira að lifandi hlið jöfnunnar. Síðustu 5-10 mínúturnar voru nokkuð vel gerðar þar sem allt er að koma í ljós. Þó að þetta hafi verið styttri mynd fannst mér það vera réttur tími til að segja söguna. Meira og það hefði byrjað að dragast.