Kanadíski kvikmyndagerðarkonan Mary Harron er menningartöffari, en fyrri myndir hennar sýndu að nokkru leyti listrænan óhóf sjöunda áratugarins og hinn holótta, ákafa áttunda áratugarins. Með "The Notorious Bettie Page" beinir hún ósvífnu auga sínu að Fifties America, tímum hulið siðferðilegu réttlæti Joe McCarthy, á meðan hún upplifir upphaf kynferðislegrar vakningar sem myndi leiða af sér frjálsa ást næsta áratugar. Harron og meðrithöfundur hennar, Guinevere Turner, hafa greinilega ekki áhuga á venjulegri ævisögu um kyntákn. Þetta er kvikmynd um neðanjarðartákn tímabils og hvernig hrein og ófeimin kynhneigð hennar afhjúpaði bæði rándýrt eðlishvöt og óhreinar hugsanir menningar sem er ósnortin af fegurð nektar líkama. Ef smáatriðin í lífi Bettie voru allt sem myndin hafði áhyggjur af, hvers vegna þá að enda hana áður en hörmulegasta tímabil hennar var að hefjast. Ljóst er að Harron hefur meiri áhuga á afstöðu Bandaríkjanna til kynlífsmynda fyrr og nú. Ásamt óttalausri aðalframmistöðu Gretchen Mol og ótrúlega andrúmslofti kvikmyndatöku W.Mott Hupfel III, nær hún þessu markmiði með aðdáunarverðum hætti, heldur uppi fortíðarspegli og fær áhorfendur til að skoða eigin "upplýsta" 21. aldar viðhorf til svo- kallað klám. Þar sem Ameríka kafnar undir nýrri íhaldssemi er þetta kvikmynd sem þarf meira en nokkru sinni fyrr.