Það er engin leiðinleg stund í „Robe d'Ete“ eftir Francois Ozon. Það kemur á óvart hversu mikið er pakkað inn í þessa stuttmynd. Þegar hann hvílir sig á eyðiströnd eftir nektarsund kemur ungur hommi að stúlku sem leitar að ljós fyrir sígarettuna sína. Hún býður honum að elskast í skóglendi nálægt ströndinni. Þegar komið er aftur á ströndina. þeir finna að öllum fötum hans hefur verið stolið. Hún lánar honum sumarkjól til að hylja nekt hans og biður hann um að skila honum næsta dag. Hann hjólar aftur í sumarbústaðinn klæddur sem stelpu. Samkynhneigður félagi hans er kynferðislega spenntur. Snemma næsta morgun snýr ungi maðurinn aftur á sjóinn og kveður stúlkuna sem fríið er á enda. Hún leggur til að hann geymi kjólinn sem minningu um sumarrómantík þeirra. Þetta er létt í lund sem fangar anda sumarfrísins við sjóinn, en kannski ekki fyrir þá sem skammast sín fyrir nekt eða samkynhneigð.