Þetta er það sem gerist þegar kosningaréttur verður latur og engum dettur í hug að bæta við nýju ívafi. Manstu hvað varð um "Childs Play" seríuna? Fyrstu þrjár voru leiknar sem hryllingsmyndir, með ósviknum hræðsluspilum (þó fyrirsjáanlegt) sem stóð við þema myndarinnar. Svo var fólkið uppiskroppa með dúkkuna til að elta, og ákváðu að spila hana til að hlæja, þar sem næstu tvær voru svartar gamanmyndir.....Jæja, það er það sem gerðist hér, en ég held að það hafi ekki verið ætlað að vera svona. Svona eins og að segja: "MIG langaði að búa til pönnukökur í eftirrétt! Ég gerði þetta viljandi!" þegar souffléið þitt klikkar óvart flatt. En mjólkin var hellt niður og hún hafði eitthvert gildi í kvikmyndahúsunum sem fífl. Þegar gólfið rifnaði undan farþegasætunum bjóst ég við því að farþegarnir myndu teygja fæturna í gegnum gatið, byrja að keyra Flintstones-Style, til að lenda vélinni örugglega í Ölpunum. Ég gerði. Það hefði passað inn í kjánalega tjaldað þema restarinnar af sýningunni. Í stað þess að benda á augljósa líkamlega ómöguleika myndarinnar, hvað með félagslegu ósennileikana? Eins og að láta persónu George Kennedy bregðast rólega við fréttum um að stefnumótið hans væri hóra? Jafnvel aftur árið 1979 myndi maður ekki auðveldlega sætta sig við þá hugmynd að hann hafi nýlega úthellt hjarta sínu til greiddra félaga. Talið er að honum hafi fundist hann tengjast ættingjum, sem í kjölfarið er sýnt fram á að hann sé málaliði kynlífsstarfsmaður með koma á línu. Hver myndi ekki finnast svikinn af reynslunni? Og samt flissar hann og vefur handleggjum sínum um mitti félaga síns þegar þeir rölta glaðir af stað. Hvílíkur ódýr uppsláttur á fáránlegri senu. Úff, ég hafði lyst á soufflé og fékk mér látlausar klisjupönnukökur. Og nei, þú gerðir það EKKI viljandi!