John Knowles nútíma meistaraverk, A Separate Peace, er eitt af mörgum fíngerðum, og lúmskur er vaktorðið, þemu um ást, hatur, afbrýðisemi, afneitun og eftirsjá. 1972 útgáfan reynir að fjalla um þennan stíl og hvað bókin er - Ástarsaga með stríð yfirvofandi í bakgrunni. 2004 útgáfan notar alls ekki lúmskt heldur yfirlæti í lýsingu sögunnar. Það sem starir í andlitið á þér þegar þú lest skáldsöguna - er ástarsaga, og já kannski er hægt að deila um það, ástarsaga samkynhneigðra. Í skáldsögunni og kvikmyndaútgáfunni frá 1972 eru kynferðislegir undirtónar alls staðar í skrifum og samræðum. Í 2004 Showtime kvikmyndaútgáfunni var þessari spennu sleppt og leikararnir voru þar á tólfta áratugnum að leika unglinga sem olli því að þroskaður leikur tók burt hvers kyns viðkvæmni eða hik. af sakleysi í æsku. Mér líkaði ekki við þessa endurgerð af fleiri ástæðum. Hárið sem braut úlfaldana á bakinu var að Phineas fékk eftirnafn á bréfunum sem hann fékk frá drögunum! Finny er persóna sem hefur ekki né þarfnast eftirnafns. John Knowles gerði það viljandi. Þó ég samþykki útgáfuna frá 1972 var leikurinn stundum svolítið áhugamaður, svo hvað, hann reyndi að vera einlægur við skáldsöguna með því að taka upp á staðnum í Phillips Exeter Academy sem The Devon Acedemy var byggð á; sem rithöfundurinn John Knowles sótti einnig sem nemandi. Leikstjórar og framleiðendur tóku alla Exeter-nema á táningsaldri, að Parker Stevenson undanskildum sem gekk í Brooks School, til að leika í Paramount kvikmynd! Klassaleikur eftir preppies miðað við þetta kanadíska háskólaskot, leikið með fullorðnum leikurum, pólitískt rétt, platónsk útgáfa. Nei - neitunarvald á þessari sýndarmennsku, reyndu aftur. Kvikmyndaútgáfan frá 1972 með John Heyl og Parker Stevenson var alvöru samningurinn fyrir A Separate Peace á skjánum. Showtime 2004 kvikmyndin sem gerð var fyrir kapalútgáfu var það ekki.