"Maléfique" er dæmi um hvernig hryllingsmynd getur verið áhrifarík með ekkert annað en vel útfærðan söguþráð og mikið hjarta. Leikarahópur þess ber ekki viðurkennd nöfn, hann hefur ekki stóran fjárhag og það vantar svo sannarlega í sjónræna áhrifaþáttinn; en það bætir það allt upp með gáfulegu og vel skrifuðu handriti, áhrifaríku leikarahópi og sýn leikstjóra sem einbeitir sér meira að því að segja söguna en að skila ódýrum spennu. Eric Valette er kannski ekki þekkt nafn ennþá, en með „Maléfique“, frumraun sinni í langri lengd, sannar hann að hann er á stigi samtímamanna eins og Jeunet, Gans eða Aja. Myndin er saga fjögurra fanga í klefa. , fjórir mismunandi menn með mjög ólíkan bakgrunn en með eitt markmið: að komast út. Carrère (Gérald Laroche) verður fangelsaður eftir að hafa verið úrskurðaður sekur um margmilljónamæringasvik; Selafélagar hans, hinn ofbeldisfulli Marcus (Clovis Cornillac), vitsmunamaðurinn Lassalle (Philippe Laudenbach) og geðveika Pâquerette (Dimitri Rataud), eru allir dæmdir fyrir morð og bjóða Carrère velkominn. Persónuleikar þeirra munu stangast á þegar Carrère uppgötvar forna bók sem útskýrir hvernig fyrrverandi fangi slapp með svörtum galdur. Skrifað af Alexandre Charlo og Franck Magnier, "Maléfique" er frábær blanda af myrkri fantasíu og hryllingi á þann hátt sem minnir mjög á sögur Clive Barker. Sterkasta hlið myndarinnar er hvernig hún byggir upp persónurnar, þær eru allar með mjög flókna og ólíka persónuleika og mikið af spennunni og spennunni stafar af stöðugum átökum þeirra persónuleika. Yfirnáttúrulegur þáttur sögunnar er mjög vel meðhöndlaður og gefur myndinni í heildina þá tilfinningu að lesa gotneska skáldsögu. Þrátt fyrir að vera kvikmynd um fjóra menn lokaða inni í herbergi, verður myndin aldrei leiðinleg eða þreytandi og í raun eykur einangrun hópsins á tilfinningu um vantraust, klaustrófóbíu og sérstaklega ofsóknarbrjálæði. Leikstjórinn Eric Valette notar andrúmsloftið vel. , skap og leikarahópur hans til að hleypa lífi í söguþráðinn. Þrátt fyrir augljósan fjárskort hefur hann búið til snilldar kvikmynd sem finnst frumleg, fersk og mjög aðlaðandi. Fínn og áhrifarík myndavélavinna hans hjálpar til við að gera myndina kraftmikla þrátt fyrir eina staðsetningu hennar og hægi hraði myndarinnar er frábær til að skapa þungt andrúmsloft einangrunar og vantrausts á kvikmyndina sem byggir söguþráðinn. Örfáar sýningar á tæknibrellum eru mjög vel unnar og Valette skiptir út magni fyrir gæði í hinum fáu en stórkostlegu sviðum gore. Persónurnar eru það sem fá þessa mynd til að virka og leikarahópurinn á svo sannarlega hrós skilið. Gérald Laroche er frábær sem Carrère, maður við fyrstu sýn saklaus, en leynir á myrkri fortíð. Philippe Laudenbach og Dimitri Rataud eru líka mjög áhrifaríkir, sérstaklega Rataud í mjög krefjandi hlutverki sínu. Hins vegar er Clovis Cornillac sem stelur senunni með frammistöðu sinni sem Marcus, ofbeldisfullur og truflaður maður sem innst inni vill bara vera hann sjálfur. Persónurnar eru frábærlega þróaðar og leikararnir nýta þær til hins ýtrasta. Kvikmyndin er stórkostleg, en hún er ekki gallalaus. Auðvitað er sá alræmdasti lágfjárhagsáætlunin. Sum CGI-áhrifin eru svolítið léleg miðað við áhrifaríkan farða og stoðtæki sem notuð eru í öðrum senum, hins vegar er það aldrei slæmt fyrir það. Sennilega er það slæma við "Maléfique" að það virðist missa dampinn í lokin þegar það einblínir á yfirnáttúrulega svartagaldur frekar en í persónunum, ekki of slæmt en endirinn kann að virðast slakur frá þeim tímapunkti. Allavega, "Maléfique" er önnur af þessum frábæru hryllingsmyndum sem hafa komið út frá Frakklandi undanfarið og á skilið að fá meiri viðurkenningu. Valette er svo sannarlega hæfileikaríkur til að fylgja eftir því þessi hóflega (þó flókna) saga um hið yfirnáttúrulega sannar nóg um hæfileika hans. Persónulega er þessi mynd í nýju uppáhaldi. 8/10