Ég þurfti að hringja í mömmu (WASP) til að spyrja hana út í þetta. Var það virkilega svona slæmt á fjórða áratugnum í New York? Furðu, hún gat ekki munað það. Svo ég sagði henni að sjá myndina. Arthur Miller, ekki í leikriti heldur skáldsögu til tilbreytingar, var þrítugur þegar hann skrifaði þetta árið 1945. Þetta er sársaukafull lýsing á gyðingahatri. Samt sem áður er furðuleg saga um mannleg samskipti (Finkelstein, gyðingurinn, við Newman, sem er ekki gyðingur, fyrst og fremst) sem liggur til grundvallar hinni grimmu sögu. Leikurinn er hæfileikaríkur og kvikmyndatakan er mjög góð. Eina ástæðan sem mér dettur í hug fyrir að þetta sé ekki stórt í leikhúsinu er sú að þetta er >>aaagh<< umdeilt. Ég gef henni reyndar tíu af tíu. Kannski svolítið hátt, en það er svo þess virði að skoða.