Ég fór að sjá þessa mynd með vinkonu minni, sem líkar ekki við ránsmyndir. En hún naut þess. Ég saknaði hluta úr myndinni alla leið í gegnum. Hún er saga um Edward Norton og áhöfn sem stelur gulli og Norton ákveður að hann vilji allt fyrir sjálfan sig. Þá vill fólkið sem hann sveik snúa aftur til hans. Þetta er vel sett saman, gáfuð, fyndin og full af hasarmynd sem ég þarf að sjá aftur... alla leiðina í gegn. Ein af mínum bestu myndum sumarsins hingað til. Stór hjálp fyrir skemmtanaþáttinn er Seth Green. Ég þekki engan sem líkar ekki við Seth Green og hann bætir við bragðið. Hann leikur gaur sem segir að hann hafi búið til Napster og herbergisfélagi hans hafi stolið því af honum. Hann er tölvusnillingur sem er dásamlegt að horfa á. Það var sagt að Norton hefði ekki viljað gera þessa mynd.. en ef ég væri hann hefði ég viljað skrifa undir. Eina vandamálið er að það er mjög fyrirsjáanlegt. . Sérhver kvikmyndaunnandi ætti að geta sagt í eigin huga hvað er að gerast áður en það gerist. Stærsta kvörtun mín við myndina er val Eddie Nortons á andlitshár. Þykkt, en samt þunnt yfirvaraskegg, og lítil gæja á höku hans... hann lítur út eins og 80's klámstjarna í guðanna bænum.