Frá upphafi þessarar myndar, með því að „The Lost boys“ rífa af upphafsröðinni, til slæmrar vírvinnu og enn verri samtalsloka, sló þessi mynd áfram á sniglahraða. „Sáttmálinn“ var mjög mælt með frá sumum vinnufélögum mínum, sem ég er rækilega sannfærður um að hafi verið að gera praktískan brandara að mér. Ég vona allavega að það hafi verið ætlunin og smekkur þeirra sé ekki svo slæmur! Þessi mynd var ekki mikið lengri en einn og hálfur klukkutími, samt fannst hún miklu lengri en það. Sagan var svo grunn að hægt hefði verið að draga hana saman á um það bil 15 mínútum, að hámarki. Þeir hefðu að minnsta kosti getað fyllt restina af myndinni af skemmtilegum töfrum eða bardagaatriðum, hvernig sem einhver ákvað,(kannski leikstjórinn, en ég veit ekki hvort einhver raunverulega "leikstýrði" þessari mynd) að hún yrði fyllt með einhverjum illa útfærðum "listarlegum" myndavélamyndum og vitlausum senum af "strákunum" synda og lenda í bardaga. Um það bil hálfa leið í gegnum þessa mynd hélt ég að kannski væri skemmtilegra að slá hausnum við vegg og að hluta til að losa mig við þessa hræðilegu óhreinu tilfinningu sem ég hafði fyrir að halda áfram að horfa á hana. . Svo ég rak hausinn við vegg og naut þess meira en myndin! Ég horfði á hana alla leið til hins bitra enda, í von um að hún myndi að lokum veita mér meiri ánægju. Nei, viðleitni mín var verðlaunuð með "Hvað með að gera þig að Whee-aytch minn!" Ég ældi og fann svo bara til skammar fyrir handritshöfundinn og samúð með aumingja leikaranum sem þurfti að skila þessu veseni. Leiklistin var í raun ekki eins slæm og aðrir gagnrýnendur virtust halda, en jafnvel hæfileikaríkasti læknirinn gat ekki bjargað þessu verki, og það fór í taugarnar á mér! Ég gef bíómyndum tækifæri, jafnvel slæmum vegna þess að þær bjóða venjulega upp á einhvers konar ánægju og þetta var reyndar ekki versta mynd sem ég hef séð. Eftir að henni var lokið fannst mér gaman að horfa á myndina "Stealth" aftur og VÁ hún var svo miklu betri í þetta skiptið! Ó já Til dæmis, ekki nenna þessari mynd, í alvöru, ekki. Horfðu á nokkra þætti af "Charmed", og horfðu á "The Lost boys" eftir að hafa fengið þér töluvert magn af áfengi, og þú verður miklu betri manneskja. Ef þú fellur í sömu gildru og ég og horfir á "The Covenant", vertu viss um að halda öllum hvössum hlutum langt, langt frá sjálfum þér, þú munt þakka mér fyrir það.