Kannski var það of mikil þyngdaraukning sem Seagal hafði aukið á sig. Eða kannski var þetta hræðilegur leikur Wayans í hasarmynd. Eða var það alger skortur á efnafræði milli aðalpersónanna tveggja? Þessar og aðrar hugleiðingar leiða mig til þess að álykta að Seagal hefði aldrei átt að gera þessa leikaramartröð. Að vísu var söguþráðurinn góður. Samt sem ákafur fylgismaður ferils Seagals og bakgrunns var líkamlegt útlit hans í ósamræmi við tegund hans af hreinu, hreinu og heilbrigðu Zen-búddistalífi, einkum í umræðum hans á skjánum við Wayans. (Þá var raunveruleikasamband hans við „fóstruna“ líka ósamræmi!)Ef Seagal vill verða fjölbreyttari leikari, þá ætti hann að gera það sem náungi hasarpersóna gerði í „Kindergarten Cop“...setja fyndið efni eða aðstæður í handritinu þar sem leikarinn á ekki annarra kosta völ en að bregðast við á kómískan hátt. Að öðrum kosti, slepptu vísvitringunum og fánýtum tilraunum til húmors út úr því á meðan þú eltir raðmorðingja. Seagal er ekki náttúrlega húmorstýpa. Það tókst ekki.