Ég sá þessa mynd fyrst á kvikmyndahátíðinni í Berlín og ég hafði aldrei séð kvikmyndahús í Hong Kong áður. Mér leið eins og að sitja í rússíbana: aðgerðin var svo hröð og það var ekki eitt leiðinlegt augnablik í gegnum myndina. Það hefur bardagalistir, ást, tæknibrellur og frábær söguþráður. Uppáhaldssenan mín er þegar taóistinn drekkur, syngur og berst fyrir sjálfan sig - ein af mörgum senum sem leggja áherslu á óvenjulega tónlistarþátt myndarinnar. Þessi mynd er algjört must!!