Almennt séð var söguþráðurinn miklu betri en ég bjóst við. Hláturlagið var stundum svolítið pirrandi og átti það til að trufla; þó var nóg af alvöru hlátri í þessum þætti til að bæta fyrir það. Það sem mér kom mest á óvart var að finna bestu línurnar og aðstæður voru ekki sýndar í kerru. Sérstaklega var spade ekki kynntur í besta ljósi í fyrri kynningum, en karakter hans kemur nokkuð vel fram í flugmanninum. Það er nóg af augnkonfekti til að gleðja næstum hvern sem er og allar venjulegu persónurnar virðast standa sig í því verkefni sem framundan er. Nú, ef rithöfundarnir geta bara staðið við það sem þeir hafa byrjað.