Tweety er sendur í búrinu sínu í lest af gömlum eiganda sínum. Í sama farangursbílnum, líka í búri, er Sylvester. Á skömmum tíma hefur Sylvester gripið Tweety en lestarmaður kemur aftur og skellir „sneakin' kattinum,“ eins og hann kallar hann, aftur í búrið sitt. Hann setur Tweety "á öruggari stað," hátt uppi og segir við köttinn: "Nú, mundu: engin brellur!" Sylvester setur geislabaug sinn á sig og lítur saklaus út. Já, ekki satt. Mér fannst fyndnasta dótið hins vegar ekki taka þátt í Sylvester á móti Tweety heldur „fýsilegum hundinum“ sem er í öðru búri við hlið Sylvesters. Kötturinn fer í kjaft við hann og borgar mikið verð á einstaklega fyndinn hátt. Sylvester lærir bara ekki, en það er ein ástæða þess að við elskum hann! (Ég veit að fjöldi IMDb gagnrýnenda líkar ekki við Tweety en mér líkar við báðar aðalpersónurnar - þær eru báðar hrifnar af mér!) Einnig er lestin, og landslagið sem líður hjá, fallega myndskreytt hér - virkilega fallegt myndefni.