Örlítið of langur uppsettur þáttur vikunnar á undan skilaði sér í óvissu með þætti sem náði hæstu hæðum. Það var ákveðið deus ex machina bragð við upplausn cliffhanger, en það var góð byrjun á þessu öllu. Eins og nú er algengt hjá þessum lækni voru siðferðileg, siðferðileg og tilfinningaleg sjónarmið gjörða hans í aðalhlutverki. Þeir voru alltaf til staðar í klassísku þáttaröðinni, en þeir voru aukaatriði, til að gleðjast yfir þegar Doktorinn var í hita bardaga. Þessi endurnýjun segir meira að segja fyrirgefðu við netmann meðan á bardaganum stendur! Þessi þáttur sýnir Mickey að lokum að umfaðma hetjulegu hliðina sem gefið hafði verið í skyn í fyrri þáttum. Ferðalagi hans frá núlli til hetju er lokið og það hefur verið algjörlega sannfærandi. Með hræðslu, húmor og senum sem kom með kökk í hálsinn hafði þessi þáttur allt. Eftir mikla umhugsun get ég loksins sagt að nýja serían bætir klassísku seríuna í hverju einasta atriði. Komandi frá harðduglegum Whovian þú getur ekki fengið betri meðmæli en það.