„How To Lose Friends & Alienate People“ er ekki byggð á óheilindum Tiger Woods. Þetta er miðlungs rómantísk gamanmynd byggð á bók Toby Young um reynslu hans sem blaðamaður og fjallar um frægt fólk. Myndin skartar Simon Pegg sem Sidney Young, geðveikur breskur blaðamaður sem tekur við starfi í frægu tímariti fræga fólksins í New York. Young er eirðarlaus í því að lenda í alls kyns skítkasti til að fjarlægast allt í kringum hann, þess vegna titill kvikmyndarinnar. Hann er brjálaður, áræðinn og vitlaus. En engu að síður af einhverjum mjög undarlegum ástæðum er hann nokkuð viðkunnanlegur karakter. Sidney vingast við blaðamann, hina samsettu Alison Olsen, sem Kirsten Dunst leikur aðdáunarvert. Hins vegar þráir Sidney fyrst og fremst kynlífsleikkonuna Sophie Maes sem leikin er af hinni frábæru fröken Megan Fox. Þetta foxtrot er stutt í leiklist en mikið í "auganammi" efni. Sidney lendir í alls kyns dónaskap til að komast upp blaðamannastigann í tímaritinu co. Þetta eru hámarks kómísk augnablik myndarinnar. Hins vegar held ég að leikstjórinn Robert Weide og handritshöfundurinn Peter Straughan gætu misst áhorfendur og fjarlægt ekta rom-com efni með því að þróa ósennilega rómantíska söguþráð á milli Sidney & Alison; jafnvel þó Team Weidstraughan hafi mótað skemmtilega frásögn að öðru leyti. Pegg festi karakterinn sinn við vírinn með bráðfyndinni frammistöðu sinni sem Sidney Young. Jeff Bridges var aftur að byggja „The Dude“ brýrnar með dularfullu stuðningsverki sínu sem Clayton Harding, ljúfur formaður tímaritsins. En restin af leik myndarinnar var ekki nógu verðug til að vera hér. "How To Lose Friends & Alienate People" ætti ekki að vera algerlega fjarlægt, en þú gætir misst nokkra kvikmyndavini ef þú birtir hana sem frábæra rómantíska gamanmynd. *** Meðaltal