Ekki fá þá tilfinningu frá öðrum gagnrýnendum að þessi mynd sé óþefur vegna þess að hún er tvísýn um japanska hvalveiðiiðnaðinn (sem siðferðilega er ekki verri en kjötviðskipti í Bandaríkjunum eða skoska haggis-drápið), hún er óþefur vegna þess að hún er tilgerðarlegur tosh, svona af sjálfu sér á bak við gúmmí sem kemur nútímalistinni illa. Sem sagt, það eru nokkrar töfrandi myndir, en það eru töfrandi myndir í venjulegri rútuferð ef þú notar hugmyndaflugið, svo það er engin ástæða til að fara og sjá þessa vitleysu. Það sem gerist í myndinni gerist mjög hægt og oft fylgir hljóðrás sem hljómar eins og köttur sé slægður og svo, bara þegar þú heldur að það sé búið, byrjar það aftur. Ég sá hana í klámbíói í Róm sem hafði verið ráðinn fyrir helgina til að sýna kvikmyndaverk Barneys, sem er aðdáunarverð og snjöll leið til að endurheimta það sem einu sinni var staðbundinn flóapottur úr skítugu gömlum-mökkunum. brigade, en ef töff ungu hlutirnir og örlítið eldri skeggstrjúkandi Björk aðdáendurnir ættu að vera heiðarlegir, hefðu allir getað skemmt sér mun betur ef þeir hefðu bara sýnt eitt af klámunum!