Myndin hafði mörg grundvallargildi um fjölskyldu og ást. Hún tjáði mannlegar tilfinningar og var hvetjandi saga. Handritið var skýrt (það var mjög auðvelt að skilja og gerði það fullkomið fyrir börn) og var stundum skemmtilegt og fyndið. Það voru nokkur hlaðin tákn til að leita að. Kvikmyndatakan var viðunandi. Það var engin tilfinning fyrir tilraunastarfsemi sem margir kvikmyndatökumenn hafa verið að gera í dag (sem rólegt er í hreinskilni sagt að fá smá viðvörun). Hún var greinilega tekin upp en hafði mjög mjúk gæði yfir henni. Þótt klipping hefði mátt gera betur fannst mér þetta fín kvikmynd fyrir fjölskyldu að njóta. Og skipulag upplýsinga var bara kastað á þig sem var eitthvað sem mér líkaði ekki heldur en í heildina var þetta góð mynd.