Nafnið „cult movie“ er oft gefið kvikmyndum sem halda áfram að vera sýndar, eða seljast í heimakvikmyndaformi, meira en kynslóð eftir að þær komu fyrst út. Superchick, sem kom fyrst út árið 1973, kemur nú í þennan flokk. Cult staða hennar er að miklu leyti vegna áframhaldandi áhuga þeirra kvenna sem líta á hana sem snemma og áhrifaríka femíníska mynd. Þrátt fyrir „Superwoman“ merkinguna er „Superchick“ ekki teiknimyndapersóna heldur mjög hæf ung kona sem starfar sem flugmaður. ráðskona - starfsvalkostur sem á áttunda áratugnum var almennt talinn vera einn sá glæsilegasti sem opinn var fyrir hverja stúlku, og sem gerir henni einnig kleift að líkja eftir hefðbundnum félaga sem eiga eiginkonu í hverri höfn. Þar sem hún er með svartbeltisstöðu í karate er hún í aðstöðu til að gera það alveg ljóst að hún er mjög ánægð með tilveru sína sem ungfrú og er á engan hátt háð neinum af umfangsmiklum karlkyns aðdáendum hennar. Þessi mynd er ástandsgrínmynd sem forðast almennt mun skemmri aðdráttarafl beinna farsa. Aðdráttarafl þess til femínista eykst einnig með hápunkti þar sem kvenhetjan okkar notar karatehæfileika sína til að afstýra flugráni og bjarga öllum öðrum farþegum í flugvél hennar frá hugsanlega óþægilegum örlögum. Til að tryggja að þessi mynd höfði jafnt til karla sem maka þeirra, hefur leikstjórinn skynsamlega séð til þess að hún sé stráð augnkonfekti yfir. Superchick geta notið þeirra sem eru ekki of gagnrýnir og vilja mjög létta gamanmynd sem auðvelt er að horfa á sem þeir munu gleymast fljótlega eftir áhorf. Það er svo ógleymanlegt að þeim mun líklega finnast það jafn skemmtilegt ef horft er aftur eftir ár; Þrátt fyrir aldur getur hún því haldið stöðu sinni sem sértrúarmynd um nokkurt skeið. Hins vegar myndi samræðan og leikurinn gera það erfitt að gefa þessari mynd meira en 4/10 í einkunn.