Mér líkar ekki mjög vel við leikstjórn Sean Penn og þetta snemma verk, The Indian Runner, er engin undantekning. Kvikmyndin hefur engan kjarna, hún er lituð eins konar rauðhálsi, and-forræðishyggju sem í fullri hreinskilni spillir flest verk Penns, nýjasta verk hans jafnvel meira en það fyrra. Frank Miller, Robert Rodriguez, Clint Eastwood, Sean Penn, allt virðist framleiða svona í grundvallaratriðum banal vöru, að því er virðist í einhverri hollustu við heiðarleika, en endar með því að vera að mestu leyti veglegir atvinnuglímur og siðferðislegir, næstum eins og ef Hallmark spil hefðu þróað línu af Hell's Angels kveðjum, og fá mig til að langa í daga Deliverance, sem er fín mynd. Leikur Viggo Mortensen er miklu, miklu trúverðugri hér en þessi fáránlega austurlenska loforð sem hann gerði með Cronenberg, og þar með. Myndin er dauðans tilgangslaus og virðist vera æfing, röð tækni, meira en saga. Samt sem áður til hamingju með Charles Bronson, sem sannar að hann geti leikið. Og ég vildi meira af karakter Sandy Dennis. Ömurleg 3 af 10 fyrir þetta The Indian Runner drasl.