Woody Allen hefur gert nokkrar af bestu gamanmyndum allra tíma og ég myndi alvarlega íhuga að segja að Annie Hall sé besta mynd allra tíma, en ef ég hugsa vel um hana mun ég líklega hugsa um eina eða tvær sem eru betri, en það væri erfitt. Hann hefur auðvitað átt nokkrar myndir sem eru ekki alveg góðar en ekki svo slæmar heldur eins og Manhattan Murder Mystery og Sweet and Lowdown en hann hefur aldrei áður átt jafn slæma mynd og Melinda og Melinda. Ekki alveg svo þreytt og svo ófyndnar, myndirnar hans eru yfirleitt fyndnar og fyndnar en hvernig gerðist þetta, er þetta samt gamli góði Woody okkar? Söguþráðurinn fjallar um fjóra vini sem eru að borða saman. Tveir eru leikritahöfundar og einn hinna nefnir skemmtilega sögu sem kom fyrir vinkonu hennar. Hún fjallar um unga konu sem skýst óvænt inn í matarboð. Við heyrum aldrei afganginn vegna þess að leikritin tvö byrja að deila um hvort það yrði betri gamanmynd eða harmleikur. Þá byrjum við að sjá þessi tvö sjónarmið. Bæði snúast um þessa konu að nafni Melinda sem á í vandræðum bæði með eiturlyf og fyrrverandi eiginmann sinn. Í harmleiknum er hún gamall fjölskylduvinur sem eftir sjálfsvígstilraun ákvað að mæta í útidyrnar hjá gömlu bestu vinum sínum án sýnilegrar ástæðu. Gamanmyndin fjallar um Melidu sem lendir í matarboðinu eftir að hafa sett 28 svefnlyf. Báðir fara í villtan vindhviða atburða sem aldrei meika sens eða passa saman, eða fá þig til að hlæja oftar en einu sinni eða tvisvar. Það eru góðar frammistöður hjá Radha Mitchell og Will Ferrell en þeir geta ekki passað saman á eigin spýtur. Þeir koma ekki í veg fyrir að það sökkvi lengra niður en flestar aðrar myndir á þessu ári.