Að vísu, áður en ég sá House of Wax, gerði ég ráð fyrir að þetta væri einfaldlega önnur flokks lággæða unglingaslasher-mynd sem fylgdi í fótspor kvikmynda eins og The Darkness eða Amityville Horror. Eftir að hafa náð háþróaðri sýningu á háskólasvæðinu mínu, get ég með sanni sagt að fólkið í Dark Castle hefur staðið sig frábærlega með það verkefni að gera slægju. Byrjar á venjulegum grunnþáttum unglingahrollvekju eins og litla vinahópinn sem leggur af stað í ferðalag, lendir á skrýtnum krókaleið sem tekur þá um sveitir, hittir hrollvekjandi heimamenn, eftir hæga en lögboðna baksögu þessa mynd. nær virkilega hröðum bút. Paris Hilton kemur fram í þessari mynd eins og margir vita nú þegar, en ég verð eiginlega að gefa henni hana fyrir ljóta frammistöðu hennar. Greinilega var leikur hennar ekki þess virði að fá Óskarsverðlaun, en kvikmyndagerðarmennirnir nýta útlit hennar til hins ýtrasta með því að kreista tvær hróplegar ádeilur um hana, við skulum bara segja, minna göfugt fjölmiðlaframkomu inn í þessa mynd. Fröken Hilton sækir líka titilinn fyrir bestu dauðasenuna í myndinni, og ekki einfaldlega vegna þess að þetta var dauðasenan hennar. Þessi mynd er full af stökkum augnablikum og ódýrum hræðslum, en Jaume Serra hefur örugglega skapað gæða spennu og spennu á milli persónanna. Orsakir hryllingsins eru að hluta til byggðar á því að láta áhorfendur sjá um persónurnar, sem við gerum. Með því að gera venjulega uppbyggingu fylgdi með miklum hávaða og kippti myndavélinni nokkrum öðrum skelfilegum augnablikum. Þessar stöðluðu kvikmyndaaðferðir sem notaðar eru úr mörgum fyrri kvikmyndum eru næstum fullkomnar með þessari mynd og veita marga góða hræðslu. Reyndar er ekki seinna vænna eftir að þeir komast í smábæinn þar sem hið óttalega House of Wax safn er. Þessi mynd á margar fyrri kvikmyndir af þessari og öðrum tegundum mikið að þakka, þó ég sé ekki of viss um hversu mikið kom frá upprunalegu kvikmyndinni frá 1953 með sama titli. Tilvísanir í kvikmyndir eins og bæði Texas Chainsaw Masacres, Saw og jafnvel Titanic, (sjá stóra dauðasenu Paris Hilton og þú munt vita hvað ég meina) eru algengar, en á endanum mun útborgunin gera þig hræddan og fullnægjandi ef þú ert leita að góðum hræðslu með nokkrum hlátri. Ekki slæmt.