Ég er þakklátur Cesar Montano og áhöfn hans fyrir að endurvekja hina einu sinni dauðvona Visayan kvikmyndaundirstöðu. "Panaghoy" er vonandi forveri endurvakningar á þessu þjóðtákni (sem segja til um fleiri hátalara en Tagalog). Mállýskan og lífsstílsupplýsingarnar minna nákvæmlega á þetta svæði á Filippseyjum. Ókostur: Hinn lúmskur og stæltur leikari bandaríska andstæðingsins. Hitt atriðið sem ég kunni ekki að meta var skortur á áreiðanleika í „tímabils“ búningi sömu persónu, og umfram allt, skærrauða búnaðarbílinn hans sem ég býst við að hafi verið ætlaður til að passa fyrir roadster frá 1930. Án þessara litlu en áberandi smáatriða hefði "Panaghoy" verið að minnsta kosti 9 af 10 á einkunninni minni - daghang salamat, Manoy Cesar! Viðbót: þessi mynd slær örugglega út "Oro, Plata, Mata" eftir Peque Gallaga sem gaf aðra sýn á Visaya-fjölskylduna í seinni heimsstyrjöldinni. Auk þess eru nokkrir þættir þar sem kvikmyndatakan vísar aftur til Spielbergs "The Color Purple" og söguþráðurinn fer að minna á "Noli Me Tangere".