Ég skil alls ekki hvers vegna svona mörgum Godzilla aðdáendum finnst þetta frábært, í raun ein besta Godzilla kvikmyndin. Þessi mynd er hræðileg og ein af örfáum Gojira myndum sem ég þoli ekki að horfa á aftur (hinn er G. vs Megalon). Söguþráðurinn er of þröngsýnn til að vera í Heisei seríunni, seríu sem reyndi að snúa öldruðum Godzilla kosningaréttinum við. inn í góðfúsar hasarmyndir, sem snúast um hugmyndir sem virtust meira til staðar árið 1974 en 1991. Þetta hljómaði bara fáránlega, sérstaklega með sumt af efninu, tökum sem dæmi senu WW2, þar sem japönsku hermennirnir lofuðu deyjandi Godzillasaurus, sorgmæddan og alvarlegur tónn, taktu hinn hrífandi fyrrverandi foringja að verða kapítalisti og dauða hans, alvarlegur sést í kvikmynd sem aðdáendur hennar tákna einhvern veginn sem leikið fyrir hláturskast, sem fífl með sektarkenndum órökréttum skemmtunum, ef svo er en þetta er auðveldlega ein af smekklausustu myndum sem ég Ég hef séð, en ég tel líklegra að það hafi aðeins verið hæfileikar sem kvikmyndagerðarmenn skorti og þetta var tilfelli af beinskeyttri hasarmynd sem fór illa. Það gerðist sífellt verra vegna þess að tæknibrellurnar eru hræðilegar umfram samanburð, allt frá þotupökkunum til androidsins, til hókíhljóðbrellanna sem gefa frá sér allt, það er ómögulegt að taka neitt alvarlega, og samt sem áður ætlast myndin til þess að þú gerir það. engin ýtt að myndavélinni. Eins og næstum allar Godzilla myndir er tilgangslaus rómantík, og þetta er engin undantekning, þó eitthvað megi segja um þá staðreynd að þessi er sérstaklega tilgangslaus síðan og óútskýranleg. Það er bókstaflega engin ástæða fyrir rómantíkinni, hún gerist bara og þar gera líf 360 gráðu skuldbindingar fyrir það. Fyrir utan þetta er hinn hræðilegi þáttur þessarar myndar samræður, bæði japanska og enska er hræðilegt, klunnalegt og hugsanlega innblástur fyrir Battlefield Earth. Tristar DVD-diskurinn sameinar vandamálin, gerir allt kornótt, óskýrt, dauft og einfaldlega ljótt, sama var um hljóðið. Ég sá fyrst japönsku svæði 2 útgáfuna og munurinn er nótt og dagur, með upprunalegu líflegu litunum og áferðinni, athyglisverða skorið, sérstaklega bardagaatriðin, er í raun hægt að horfa á. Að mínu mati er Heisei serían vonbrigði, með undantekning frá Godzilla 1984 (japönsk útgáfa) er fátt til lofs hér og Godzilla gegn Ghidorah konungi er dæmi um þessa bilun. Það kemst ekki einu sinni nálægt því að verðskulda orðsporið og aðdáendur sem það fær.2 af 10