Þó að myndin hafi einn innleysandi eiginleika, nefnilega nokkrar sláandi myndir t.d. skotið af kindunum sem hanga í trénu, vettvangur jarðarfarargöngunnar á flekanum, eða vettvangur bátanna sem yfirgefa þorpið (sem virtist undir áhrifum frá atriðinu þegar herskipin nálgast í hinu frábæra "Fellini Satyricon"), þessir voru meira ljósmyndari en kvikmyndatökur og hefðu verið vel þegnar hengdar upp á vegg í listagalleríi en innfelldar í sársaukafulla hægfara kvikmynd sem kemur inn á heilar 162 mínútur og þjáist af hræðilegum samræðum, afar lélegri persónuþróun, of- leiklist, óinnblásin táknfræði og þung stílfærsla. Þetta er fyrsta myndin sem ég hef séð eftir Angelopoulos, og orðspor hans var á undan honum, ég bjóst við miklu betra, en ég get með sanni sagt að þetta er ein versta mynd sem ég hef séð, og ég mun ekki fara út úr mín leið til að horfa á önnur verk leikstjórans í framtíðinni. Vinkonurnar fjórar sem ég fór til að sjá þetta með eru sammála.