Allir þekkja söguþráðinn svokallaða, svo ég leyfi mér að skera úr um. Þvinguð léttúð. Misboðnir flytjendur vinna hörðum höndum að því að skemmta sér svo þú getir skemmt þér. Hin snilldar Meryl Streep gefur frábæra tilraun. Pierce Brosnan einfaldlega vandræðalegur. Óútskýranlega staðsett á grískri eyju. Fullt af öskrandi, öskrandi konum. Mikið. Þetta var kjánalegur djóksöngleikur á sviðinu, nú er hann stór, skvettandi, illa tekinn skjásöngleikur. Ef þér líkar við ABBA, svo sem. Ef ekki, árás á skilningarvitin og móðgun við hvaða vitsmuni sem þú situr eftir með þegar þú ferð út úr leikhúsinu. Ég viðurkenni fúslega að mig langaði eiginlega ekki að sjá þessa mynd og fór með nokkrum vinum sem gerðu það, en af ​​ást Guðs. Af hverju hrópar kyn mitt og öskrar til að koma á framfæri ánægju? Hefurðu einhvern tíma setið við borð af konum sem hafa fengið of mikið að drekka og eru algerlega staðráðnar í að eiga FRÁBÆRA kvöldstund í bænum? Það er tilfinningin í öllu þessu verkefni. Það leið bara svo vel þegar það hætti.