Eins og margir aðrir álitsgjafar hér, fór ég í von um tónlistarsmekk sem myndi seðja forvitni mína - og fékk meira en ég bað um. Ég heyrði og sá kraftmikla, stórkostlega, stundum draugalega, stundum snerta, ljóðræna, tilfinningaríka (á sannasta hátt) og alveg töfrandi blöndu af tónlist og tónlistarmönnum. Minnti mig mikið á suma tegund af indverskri tónlist (Austur-indversk) en var á sama tíma mjög ólík. Frá fyrsta lagi Baba Zula til kúrdísku söngkonunnar Aynur (þvílík rödd) til Siyasiyabend til jamsessions ( eða 'Jugalbandhi' eins og við köllum það á Indlandi) á litla tyrkneska barnum með Selim Seslar (Stór aðdáandi núna :) ), ég naut hverrar mínútu og óskaði þess að hún myndi ekki taka enda. Ein besta tónlistarskýring sem ég hef séð og heyrt í langan tíma. Mig langar í geisladisk með hljóðrásinni og vona að ég geti fundið hann á netinu einhvers staðar fljótlega og líka fyrir gamlar og nýjustu plötur frá Baba Zula. Degi síðar er tónlistin enn greypt í heilanum á mér og ég vil hana ekki að fara burt. Tyrkland og sérstaklega Istanbúl virðast núna vera svo fallegir og spennandi staðir - og ég ætla að byrja að spara í dag til að fara að taka það inn.Faith Akin - þetta er gimsteinn.