Þetta er ekki saga. Þetta er fullt af sálrænum nálum sem ná í undirmeðvitund þína. Ef þú bíður eftir sögu muntu leiðast. En ef þú gefur þér það á vald muntu vera inni í draumaheiminum innan 10 mínútna. Óljósar en truflandi myndir af sársauka og pyntingum í auðnuðu landslagi skilja eftir pláss fyrir þínar eigin fantasíur. Undarlega hljóðrásin sem gefur þér tilfinningu um einangrun, sjónræn bergmál krossfestingar Krists, pulsandi ljósið og djúpir dökkir skuggarnir, þeir ná allt til undirmeðvitundarinnar til að fylla upp í þetta hugarými. Ég fann mig skjálfandi og gat ekki sloppið fyrir framan sjónvarpið mitt. Það var eins og að dreyma með opin augu. Undarleg martröð, slæm ferð, trúarleg reynsla... það snerti mig djúpt innra með mér og setti mark á mig fyrir lifandi. Það frelsaði huga minn og gaf mér eina af þeim sjaldgæfu upplifunum af tapi á persónuleika og sameiningu við heim erkitýpanna. Smá frelsi fyrir sálina. Ofbeldisfullt frelsi samt.... Ekki fín mynd, en mjög sterk og ógleymanleg. Textinn minn hefur bókstaflega enga spoilera. Fyrir mér var það sem kom á óvart í þessari mynd hversu ótrúlegur styrkur hennar var og að lýsa þessu má skilja sem spoiler. Því minna sem þú veist um þessa mynd þegar þú horfir á hana, því betra.