Í gær sáum ég og spænska / katalónska eiginkonan mín þessa tilfinningaríku lexíu í sögunni. Spánn er að fara í átt að pólitískum átökum aftur. Þess vegna ætti þetta meistaraverk að vera sýnt í öllum spænskum framhaldsskólum. Það er gríðarlegur lærdómur í huldu glæpamennsku fasismans. Bandaríski flugmaðurinn sem blandar sér í spænska borgarastyrjöldina velur í lýðræðislega kjörna ríkisstjórn Repúblikanaflokksins. Glæpahlutverk trúarbragða kemur furðu vel fram í einni frumlegasta senu sem Uribe hefur gert. Litirnir eru stórkostlegir. Grimmd stríðs (gæti einhver sagt mér muninn á einhverju stríði og borgarastyrjöld?) er notað sem vonarsviðsmynd þegar tvö ung börn tjá tilfinningar sínar og vernda hvort annað. Hugleysingin sem hefja misbeitingu valds, jafnvel gagnvart saklausum börnum, eru nú virkir aftur. Kvikmynd eins og 'El viaje de Carol'/ 'Carol's journey' segir eina af svo mörgum sorgarsögum 20. aldarinnar. Það er betri lexía í sögu en nokkur bók gæti innihaldið. Aftur frábært verk frá Peninsula Iberica!