ELEPHANT WALK var hreint út sagt leiðinleg mynd og ég var virkilega ánægður þegar loksins fílahjörð strunsaði í gegnum setrið og endaði þessa mynd. Miðað við peningana og leikarahópinn, þá myndirðu örugglega búast við að myndin yrði miklu betri, þó ég efast líka um að Dana Andrews sé ástfangin af Elizabeth Taylor. Þetta er ekki bara aldursmunurinn heldur get ég bara ekki séð parið sem par. Kannski er eitthvað af þessu að kenna að ungfrú Taylor kom í stað Vivian Leigh á síðustu stundu (vegna versnandi andlegs ástands ungfrú Leigh) - þó ég eigi líka erfitt með að sjá Andrews og Leigh fyrir mér. Að auki, fyrir enska konu, virðist ungfrú Taylor ekki einu sinni reyna að nota hreim. Myndin hefst á því að Peter Finch og Taylor hittast og giftast í Englandi. Áætlun þeirra er að snúa aftur til teplantekru Finch á Ceylon (Sri Lanka) og í fyrstu virðist það vera gott líf. Hins vegar eru engar konur til að tala við og heimilisfólk virðist illa við hana. Ofan á það, þegar hann er kominn heim, hagar Finch sér eins og brjálæðingur og Taylor er ömurlegur. Nágranni Andrews getur séð þetta og hann lýsir yfir ódrepandi ástríðu sinni fyrir henni. Hins vegar er Taylor ekki enn tilbúin að yfirgefa hjónaband sitt. En í gegnum kvikmyndina kemur Finch meira og meira fram við Liz eins og hlut og loks er hún tilbúin að fara...þegar upp úr þurru slær Kólera á plantekruna. Svo það er undir Andrews, Finch og Taylor komið að vinna saman að því að bjarga deginum - þó að mér hafi verið alveg sama, þar sem það er nákvæmlega engin efnafræði á milli persónanna, samtalið er frekar dauft og þú getur ekki skilið hvers vegna Taylor yfirgaf ekki vesalings eiginmann sinn innan nokkurra daga frá því að hún kom í þetta ógestkvæma helvíti. Myndin er ekkert sérstaklega aðlaðandi eða sannfærandi og þrátt fyrir ágætis fjárhagsáætlun hjá Paramount er myndin slakur klúður. Það kom mér sérstaklega á óvart að þrátt fyrir að myndin virtist vera tekin upp á staðnum voru margar senur greinilega teknar upp í stúdíói með aftan varpað (og kornótt) skot sem var ekki vel samþætt. Í einni senu, til dæmis, sitja Taylor, Finch og lóðin á veröndinni og grasið er skærgrænt. Síðan, þegar myndin sker í fólk sem dansar beint fyrir framan þá, er grasið brúnt! Það er ljóst að þeir eru í raun EKKI á Ceylon í þessu atriði eða atriðinu með risastóra liggjandi Búdda. Mitt ráð er að sleppa þessu eða hafa að minnsta kosti kaffikönnu nálægt til að halda þér vakandi. Þrátt fyrir kostnaðarhámarkið er þetta bara ekki mjög góð eða innblásin mynd. Við the vegur, gæti ungfrú Taylor hafa verið ólétt á hluta þessarar myndar? Í sumum atriðum (sérstaklega í upphafi) er hún í þykkum fötum, er með tvíhöku og lítur út fyrir að vera þrútin. Þetta er ekki gagnrýni - þegar allt kemur til alls verða konur óléttar! En ef þú skoðar vandlega, muntu sjá hvað ég á við. Einnig er grunnatriðið að mörgu leyti svipað og GIANT - frábær Taylor-mynd í raun! Það er ótrúlegt hvað steypa og almennileg leikstjórn geta gert svona mikið.