Blind Date (Columbia Pictures, 1934), var ágætis mynd, en ég á í nokkrum vandræðum með þessa mynd. Í fyrsta lagi kenna ég leikarunum í þessari mynd alls ekki, en meira og minna á ég í vandræðum með handritið. Mér skilst líka að þessi mynd hafi verið gerð á þriðja áratug síðustu aldar og fólk hafi verið að leita að því að flýja raunveruleikann, en handritið lét persónu Ann Sothern líta veikburða út. Hún hélt áfram að fara fram og til baka á milli skjólstæðinga og mér fannst eins og hún hefði átt að vera með persónu Paul Kelly á endanum. Honum var sannarlega annt um hana og fjölskyldu hennar og hefði gert hvað sem er fyrir hana og hann gerði það með því að gefa hana upp á endanum fyrir hverfula Neil Hamilton sem að mínu mati var aðeins frá í góðan tíma. Persóna Paul Kelly, þó að vinnufíkill hafi verið heiðarlegur maður og sannarlega elskað Kitty (Ann Sothern) öfugt við Neil Hamilton, á meðan hann líkaði mjög við hana, sá ég ekki dýpt ástarinnar sem hann hafði til persónu hennar. Framleiðslugildin voru frábær, en handritið hefði getað notað smá vinnu.