Alveg hugsanlega. Hvernig Francis Veber, einum af bestu gamanleikstjórum í heimi (að minnsta kosti þegar hann heldur sig við heimaland sitt Frakkland), tókst að skila inn kvikmynd sem er svo gjörsamlega óáhorfanleg, er óskiljanlegt fyrir dauðlegan mann. Það er ekki bara það að persónurnar séu svo óviðunandi eða að myndin sé svo gjörsamlega laus við jafnvel lægstu gáfur: það er virkilega líkamlega sársaukafullt að horfa á hana, svo endalausa skrúðgöngu óhæfra skrifa, leiklistar og kvikmyndagerðar að þú trúir þessu ekki. er verk reyndra – og hæfileikaríkra – kvikmyndagerðarmanna. Einu sinni segir nær eilífðin sem var eytt í klippistofunni og á hillunni áður en hún blikkar og þú munt sakna þess í kvikmyndahúsum alla söguna. Hvað voru þeir að hugsa?