Hvílík yndisleg mynd...Ásamt gróskumikilli, tilfinningaríkri og draumkenndri tónlist Óskarsverðlaunaskáldsins RACHEL PORTMAN er þessi mynd áfram hrein unun sem vert er að skoða oftar en einu sinni á ári. Ótrúleg leikarahlutverk...Gwyneth Paltrow var fullkomin í hlutverkið Emma. Toni Collette var frábær sem Harriett Smith. Persónan sem stal myndinni var MISS BATES!!! Hún var dáleiðandi að horfa á, maður situr á brúninni á sæti sínu bara hangandi á hverju orði hennar og hlær hysterískt MEÐ henni. Ein yndislegasta persóna sem ég hef kynnst í aldanna rás. Úr einni af upphafssenunum þegar hún þakkar Mr. Woodhouse fyrir að senda "þennan yndislega fjórðunga af svínakjöti... SVÍNAKJÖT, Móðir!!!" hún öskrar inn í hina dónalegu og greinilega heyrnarskertu móður sína, frú Bates (leikin af móður Emmu Thompson, Phyllida Law) sem lítur út fyrir að vera glatað og glatað. Kómískar leiðirnar sem Emma myndi forðast hina grátbroslegu ungfrú Bates byggir sjálfa sig upp fyrir eina sannkallaða iðju. vettvangur í lautarferðinni þegar Emma móðgar ungfrú Bates sem tekur grimmilega gröf sína að hjarta sínu. Við sjáum svo greyið ungfrú Bates stama og á barmi tára og bara svo mulin að maður getur ekki annað en fundið hjarta manns rífa út til hennar fyrir hennar hönd. Þetta er klassískt atriði, sem á að spóla til baka og spila aftur og aftur...Endirinn er alveg uppi með "Sense & Sensibility" og veitir einn mesta lexíu lífsins um hvernig maður ætti að giftast besta vini sínum...vona ég að þessi mynd gleður ykkur öll jafn mikið og ég sjálfur. ÉG DÓÐI hana!