Þessi mjög góða mynd klikkar af spennu. Það er auðvitað mikið í húfi - mun lögreglan og Widmark, lýðheilsulæknir, handtaka glæpamennina sem vita ekki að þeir bera plága áður en faraldur brýst út í heild sinni? En smærri þættir í söguþræði koma með spennu í hverju atriði - á milli Widmark og lögreglustjórans, milli vondu strákanna sem Palance og Mostel leika, milli Palance og deyjandi plágusjúks manns sem Palance telur ranglega vera efni í mannleit vegna þess að hann hefur smyglað inn einhverri verðmætri vöru, milli Widmarks og eiginkonu hans, og með þá undirliggjandi spurningu hvort almenningi sé betur borgið með því að upplýsa þá um hættuna eða fela ástandið til að forðast alhliða læti. Kvikmyndin er fallega tekin af Kazan, í einstaklega vel gerðum löngum myndum á staðnum í New Orleans, og endar á töfrandi hápunkti, þar sem Palance flýr eins og rotta frá eltingamönnum sínum, í gegnum bryggjur og vöruhús borgarinnar. Skýringin er frábær, sennilega sú besta sem ég hef heyrt, þar sem fjallað er um kvikmyndatöku, innrömmun og lýsingu mynda, framleiðsluhönnun, leikarahlutverk sem ekki eru atvinnumenn í litlum hlutverkum og kaldhæðni og hliðstæður í söguþræðinum, eins og fræðandi málstofa um kvikmyndatækni 1950 og film noir almennt. Horfðu á hana einu sinni til að njóta myndarinnar ein og sér, og ef þú hefur áhuga á kvikmyndagerð, í annað sinn með athugasemdunum til að læra.