"Með allri eymdinni í heiminum, hvernig getum við ekki orðið drukkin?" Mia Yndislegt loftmynd yfir stórborg verður ógnvekjandi þegar flugflota sprengjuflugvéla nálgast; reiður hárgreiðslukona sem bregst við kynþáttaorðræðu sem er talinn skera veg í gegnum kjarrvaxið hár kaupsýslumanns; mann dreymir um að vera dreginn í rafmagnsstól eftir misheppnað töfrabragð og kennari brotnar niður fyrir framan bekkinn hennar í grunnskólanum vegna þess að maðurinn hennar kallaði hana töfra. Þessar og um fimmtíu aðrar vínjettur sem eru allt frá beinlínis niðurdrepandi yfir í ofboðslega gamansama til hins gleðilega upplífgandi íbúa Roy Andersson, You, the Living, fyrsti þáttur hans síðan lög frá 2. hæð sem hann fékk lof gagnrýnenda og misheppnuðust í auglýsingum. You, the Living. er uppfull af samskonar hugmyndaríkum leikmyndum og Songs, full af svörtum húmor, súrrealískum aðstæðum og undarlegum persónum. Þótt hann sé aðeins of langur og minna einbeittur en fyrri verk hans, er það sem er stöðugt ótvírætt stíll Anderssons með kyrrstæðum myndavél, dauðhreinsuðum bakgrunni og nákvæmri athygli á smáatriðum. Ef það er þema sem tengir skissurnar saman, þá er það að tími okkar á jörðinni er takmarkaður og "á morgun er annar dagur", svo við skulum koma fram við hvert annað af vinsemd. Á leiðinni skemmtum við okkur af túbu- og trommutónlist frá Louisiana Lúðrasveit, kvöldverðargestir í veislusal sem standa á stólum sínum og syngja hrífandi söng og hús sem breytist í lest á ferðinni. Tilfinningarnar eru allt frá drunga dóttur sem reynir að eiga samskipti við Alzheimersjúkling til himinlifandi draums ungrar konu. um að giftast myndarlegum gítarleikara að nafni Micke við fögnuð hóps áhorfenda. Þó að það sé enginn samfelldur frásagnarþráður, birtist þemað græðgi og örvæntingu í nokkrum skissum. Í fyrsta af þessum þráðum eru tveir fjársterkir einstaklingar og pínulítill hundur þeirra. sitjandi á bekk í garðinum, konan kveinkaði sér yfir því að enginn skilur hana eða elskar hana, en samt hunsar hún hughreystandi og hughreystandi orð mannsins blíðlega. Það er líka mikil blanda af kaldhæðni. Á því sem virðist vera hádegisverður stjórnenda, einn maður segir við annan í síma að starfsmenn kunni ekki að meta gæði og hversu gott það sé að meta peninga og það sem það getur keypt eins og eðalvín. Þegar hann horfir hins vegar ekki til, lyftir maður við borðið við hliðina rólega veskinu sínu úr jakkanum á stólbakinu. Þó að tortryggni Anderssons sé stundum ekki mjög vel falin, þá hefur Þú hinn lifandi húmanisma undirliggjandi sem sýnir samúð með mannlegu ástandi. Þetta er varúðarsaga sem lítur á óreiðu sem við mennirnir höfum lent í en gefur til kynna að það sé enn tími til að snúa því við, ef við förum að viðvörun skáldsins Goethes sem opnar myndina: „Vertu þá ánægður, þú lifandi, í yndislega hlýja rúminu þínu, áður en ísköld bylgja Lethe mun sleikja fótinn þinn sem flýr."