Eins og mörg börn sem fæddust á níunda áratugnum ólst ég upp við Mel Brooks myndirnar sem voru ekki endilega þær „rasmeiri“ eins og Blazing Saddles og History of the World Part 1 (ég sá þær auðvitað, þó ekki eins oft og núna), en þær sem ætlaðar eru fyrir „alla fjölskylduna“, Spaceballs og þessa mynd. Ég vissi á þeim tíma að ég var ekki að sjá frábæra list, heldur bara kjánalega, kjánalega, þó alltaf hlæjandi mynd af Robin Hood og/eða ævintýramyndum. En að kalla hana fjölskyldumynd innan gæsalappa þýðir að a) fullorðnir geta notið hennar eins mikið og krakkar, ef ekki meira vegna smá brandara og kjánalegra dónaskapa, og b) þegar krakki sér hana, þegar hann skoðar hana aftur, Eins og ég hef gert nokkrum sinnum, þá er það enn eins ferskt en sumt er ekki alveg skilið í fyrsta skiptið. Þetta er gamanmynd sem er ekki bara uppfull af bröndurum í Robin Hood kvikmyndum og öðrum myndum (Guðfaðir auðvitað, auk þess sem lítið er minnst á aðrar myndir nútímans), heldur er hún einnig tilvísun í kvikmyndir Brooks sjálfs; þetta er kvikmyndagerðarmaður sem er ekki fyrir ofan að grínast með sinn eigin stíl. Grunnsaga - Robin Hood (Cary Elwes í einni af hans bestu beygjum) snýr heim úr krossferðunum til að sjá að allt er í hættu þar sem Richard konungur er farinn, og svo fer fram til að endurheimta land sitt og að sjálfsögðu ræna hina ríku til að fæða hina fátæku. Á leiðinni hittir hann Achoo (Dave Chappelle), lendir í hausnum á John prins (Richard Lewis) og sýslumanninum og sækist auðvitað enn eftir ást Maid Marian. Þetta er auðvitað venjuleg þvottasnúra fyrir Brooks til að láta gamanmyndina hlaupa út í sviðsmyndirnar og þó að stundum virki brandari kannski ekki eða gæti orðið gamaldags við endurtekið áhorf, festist svo mikið af því að það er erfitt að hlæja ekki. Það hjálpar líka að nokkrir hlutir eru einhverjir þeir bestu í hvaða Brooks-kvikmynd sem er, eins og Godfather-bitinn (Dom DeLouise upp á sitt besta), hlutverk Brooks sjálfs sem rabbíninn, leiklist Lewis og Chappelle og endalaus slatti af tilvitnunum. línur og nokkur tungulög. Sumt af því er augljóst, já, sumt af því tekur bara beint af síðum Blazing Saddles, vissulega, en er það góður tími fyrir rétta hópinn? Örugglega - og fyrir foreldra sem ólust upp við Brooks verk sjöunda áratugarins, þá er þetta frábær leið til að kynna unga fólkið fyrir verkum hans í gegnum þetta (jafnvel kynlífsbrandararnir og svoleiðis eru ekki R-flokkuð, allt í góðu gamni).