Fyrir mörgum árum sá ég þessa mynd (í sjónvarpi kannski?) og elskaði hana. Svo ég ákvað að leigja hana á DVD um daginn til að sjá hvort hún haldist enn að mínu mati. Það gerði það. Hún gerist í hinu alræmda King's Cross hverfi í Sydney (þar sem vændi, eiturlyfjaneysla og kynlífsbúðir þrífast) og segir sögu "Jimmy" (leikinn af Heath Ledger). Jimmy er ungur maður...kannski seint á táningsaldri eða þar um bil, sem hefur ekki átt stöðugan fjölskyldubakgrunn. Hann er á jaðri samfélagsins og vinnur sem „tout“ fyrir kynlífsklúbb (hvetur fólk til að fara inn í búðina). Hann er meðvitaður um undirheimsfígúru sem kallast "Pando", sem er staðbundinn stórmenni í krossinum. Það er von Jimmy að hann muni finna sig á ratsjá Pando og komast inn með honum...flýtileið til félagslegs hreyfanleika upp á við, vonast hann til. Kvöld eitt hittir Jimmy hina fallegu ungu konu Alex (leikinn af hinni heillandi Rose Byrne) . Þú veist bara að ástarsaga mun leika á milli þeirra. Þetta kvöld hefur Jimmy fyrst samband við Pando (leikinn af Bryan Brown). Pando er með „vinnu“ fyrir Jimmy. Það er „fóturinn í hurðinni“ sem Jimmy hefur beðið eftir! Að afhjúpa of mikið meira myndi spilla þeim mörgu óvæntu sem þessi mynd hefur í vændum fyrir áhorfandann. Stílfræðilega, ef þér líkar við Quentin Tarantino eða Guy Ritchie kvikmyndir, ættir þú að vera í takt við hvað þú getur búist við...snúningum og svörtum gamanleik. Það sem er svo frábært við þessa mynd er mjög „áströlsk-eðli“ hennar. Það er ekki bara að slá af Tarantino eða Ritchie, heldur ósvikið ástralskt framlag til tegundarinnar. Heillandi þáttur í þessari mynd er hvernig þetta hangir allt saman. Stundum er maður kynntur fyrir persónum sem maður veltir fyrir sér hvað í fjandanum þær séu að gera þarna. Að lokum bindast allir þessir „lausu endar“ fallega saman. Þetta er eins og Moebius ræma. Hápunktur myndarinnar er Pando persóna Bryan Brown. Pando hefur gaman af þrautum og það er gaman að sjá hann spila leiki með vinum sínum. Það eru litlu smáatriðin um hann sem eru svo skemmtileg...tónlistarsmekkur hans, til að byrja með! Af Heath Ledger myndunum sem ég hef séð (The Dark Knight, 10 Things I hate about you) er þetta kannski besta hlutverk hans. Var ekki tekinn með "10 hluti". Ef þú ert Heath Ledger aðdáandi (Ledger dó nýlega í hörmulegum dauðsföllum fyrir slysni) þá er þetta tækifæri til að sjá hann í sínu besta áströlsku hlutverki, held ég. Það er mikil efnafræði á milli Ledger og Byrne í þessari mynd, þannig að á einu stigi virkar hún sem fín ástarsaga. Þessi mynd er ekki með hryllingi Tarantino og Ritchie undirheimamynda, en hún hefur þó nokkur fullorðinsþemu. ..senur sem koma þér á óvart með kulda sínum og fegurð. Í þeim skilningi er þetta ekki tilvalin mynd fyrir mjög unga áhorfendur, en þetta er ekki mynd sem gárungar verða spenntir fyrir heldur. Að lokum verð ég að segja að það er frábært að Ástralía geti gert frábærar myndir sem þessa. Venjulega geta kvikmyndir sem heimaland mitt gerir verið óaðlaðandi. Þessi mynd hefur styrkleika þar sem margar ástralskar myndir hafa veikleika...þ.e.a.s. hún hefur frábæra sögu, frábæran leik og frábært handrit. Okkur vantar fleiri vinsælar og vandaðar kvikmyndir sem þessar til að verða gerðar hér í Ástralíu. Mjög mælt með. Aðrar ástralskar myndir sem ég hef elskað eru meðal annars: Breaker Morant (10/10) Mad Max 2 (10/10) My Brilliant Career (ekki gagnrýnt hér af mér ennþá) Proof (nr) The Devil's Playground (nr) The Year My Voice Broke ( nr) Bad Boy Bubby (nr. Frábær, dökk gamanmynd) The Dish (nr. Frábær, heillandi gamanmynd)