Ég man eftir tíma þegar það eina sem var til voru klúbbar, eiturlyfjapöbbar og veislur. Þessi mynd kom út nokkrum árum eftir að ég byrjaði að fara í klúbba. Ef ég hefði aldrei uppgötvað hinar furðulegu hliðar á hlutunum gæti þessi mynd ekki verið skynsamleg fyrir mig. Um kvöldið þegar ég horfði á hana í fyrsta skipti, með nokkrum félögum, varð ég algjörlega hrifin af henni. Ég hafði aldrei horft á kvikmynd sem náði svo nálægt raunveruleikanum þar sem ég var í lífi mínu á þeim tíma. Næstum allt sem ég gæti tengst á einhvern hátt. Það var aldrei 1 persóna sem ég gat tengt mig fullkomlega við heldur meira sambland af þeim öllum á einn eða annan hátt. Félagar mínir voru ekkert öðruvísi og ég man að við sögðum öll að þeir væru við eða við þar. Við höfðum öll farið út um helgina saman að gera nákvæmlega það sem áhöfnin gerir í HT. Við komum niður á meðan við horfðum á og þegar myndin „kom niður“ man ég eftir að hafa komið aðeins lengra niður. það var reyndar frekar niðurdrepandi í herberginu okkar á þessum „lágpunktum“. Það er það sem er svo gott við Human Traffic. þetta er alveg einstök kvikmynd að því leyti að hún er ekki sögudrifin, en svo er hún ekki algjörlega karakterdrifin þó persónurnar séu mikilvægar. það virtist alltaf vera byggt á aðstæðum. Aðstæður sem hópur og einstaklingar. Hver persóna er týnd í lífinu, af eigin ástæðum. enn hver þeirra bregst við glötuninni á sama hátt. vinna hvaða vinnu sem er til að græða peninga til að borga fyrir helgina og sleppa því öllu. fyrir þá er fríið þeirra. En raunin er sú að þú getur ekki sloppið. Önnur staða sem þeir þurfa allir að horfast í augu við. Ég og félagar mínir voru ekkert öðruvísi en þessir krakkar. Við vorum öll með okkar eigin dót í gangi. Umferð manna hjálpaði til við að útskýra fyrir okkur það sem við skildum ekki um sjálf okkur. Það gerir það á þann hátt að það talar ekki niður til þín. Það lét okkur líða eins og við værum ekki þeir einu þarna úti eins og við og að lærdómurinn lærði þar sem margir aðrir, alls staðar að úr heiminum, höfðu farið í gegn. það var ekki fyrr en lífsstíll minn breyttist úr djammpoppara yfir í ferildrifinn að ég myndi skilja þessa mynd til fulls. þessa dagana horfi ég á HT, annað slagið (eins og ég hef bara gert), og rifja upp gamla daga. Engin önnur kvikmynd getur gert þetta. Ég var Peter Popper, ég var Jip Travolta, ég fór til aldrei að lenda með útvöldu fjölskyldunni minni. ég myndi hafa $200 í bakbrennaranum mínum og ég vaxa mikið! Engar áhyggjur!