Eitt orð yfir það. Fyndið. Ég hef ekki horft á svona mynd í langan tíma. Á tímum í myndinni gleymdi ég alveg að þetta væri bíómynd, mér leið bara eins og ég væri aftur að horfa á Viva La Bam, eða jafnvel að horfa á, til dæmis, vin minn sem lendir í einhverju svona. Það var raunhæft og mér líkaði hvernig Bam, Ryan, Raab, Rake og Brandon og hinir strákarnir reyndu ekki að bregðast við. Þeir, fyrir mér, voru bara að haga sér eins og fræga hálfvita sjálf. Það voru nokkrar senur sem ég dýrkaði meira en aðrar, eins og Raab í sturtunni, heilagur, ég hló svo mikið. Hann var satt að segja líklega uppáhalds persónan mín fyrir utan Bam. Að mínu mati gerði hann myndina aðeins fyndnari. Það er í grundvallaratriðum nauðsyn að sjá fyrir alla aðdáendur CKY áhafnarinnar:]