HANA-BI hefur mörg róleg augnablik og frekar hægt skeið. Því miður, á meðan á hinum mörgu umhugsuðu millihléum stendur, er áhorfandinn látinn velta fyrir sér nýlegum atriðum sem hann hefur horft á og margar spurningar koma upp og pirra. Til dæmis, hvers vegna drukknaði hjólastólamaðurinn ekki í sjónum þegar hann sat fastur í sandinum og fjörunni. kom upp í kringum hann? Það sást hvorki björgun né gaf í skyn. Getur það verið satt að japanska lögreglan sé svo vanhæf og ófaglærð í handtökuaðferðum að hún fjarlægi ekki fyrst getu hins grunaða til að ná í vopn? Þessar japönsku lögreglumenn á spæjarastigi virtust ekki hafa neina reynslu af því að takast á við grunaðan mann. Af hverju blikkar ekki hægra auga aðalpersónunnar? Að vera með annað augað blikkandi var truflandi og það fór óútskýrt. Hvað var aðalpersónan eiginlega að eyða öllum peningunum sínum í að þurfa að taka svona mikið lán hjá lánahákörlum? Hann sást ekki spila fjárhættuspil. Þar sem konan hans er ríkisstarfsmaður hlýtur konan hans að hafa verið með fulla sjúkratryggingu. Hvað var einhleypur maðurinn að gera sjálfur í miðri hvergi í náttúrugarðinum? Hver var ástæðan fyrir því að hann var þarna? Hvernig í ósköpunum gátu glæpamennirnir fundið aðalpersónuna og eiginkonu hans uppi í hinu fjarlæga friðlandi? Það var ekkert vit í því. Og aftur, hvernig gátu glæpamennirnir síðar fundið aðalpersónuna og eiginkonu hans uppi á afskekktum Fuji-fjalli? Það voru nákvæmlega engar vísbendingar í boði fyrir þessa glæpamenn til að vita í hvaða landi aðalpersónan og eiginkona hans voru, hvað þá á réttum tilteknum stað á réttum tilteknum tíma! Og þriðja sama spurningin, hvernig gátu yngri rannsóknarlögreglumenn vitað hvaða fætur japönsku strandlengjunnar til að finna aðalpersónuna og eiginkonu hans? Japanska strandlengjan hlýtur að vera víðfeðm. Ættu allar þessar persónur að hafa sálræna krafta? Tvær lokaspurningar: Sæta stelpan að reyna að fljúga flugdreka á ströndinni -- HVAR kom hún? Hún virtist ekki hafa neina flutninga eða félaga með sér. Og hvers vegna í ósköpunum hélt hún áfram að reyna að fljúga því sem var eftir af flugdrekanum hennar eftir að það var rifið í sundur?! Þetta var skrítið. Óviljandi Python-esque. Á jákvæðu hliðinni, ég elskaði bakgrunnstónlist. Hún var dramatísk og flæðandi og bætti miklu við þessa mynd. Ljósmyndin, myndmálið og listin voru ánægjuleg fyrir augað. Einn lokapunktur, eiginkonan var of ánægjuleg fyrir augað. Ekki einu sinni kom hún nálægt því að líta út eins og deyjandi sjúk manneskja. Hún leit mjög heilbrigð út. Ef eitthvað var þá virtist þetta fólk vera þunglynt og andlega veikt og ekki líkamlega veikt. Eiginmaðurinn kom fram við konuna sína eins og kannski nýlega útskúfaður samkynhneigður maður myndi koma fram við virta eiginkonu... ást á vináttu, en ekki nána blíðu. Vissulega blandað kvikmynd.