Nýkomin eftir að hafa séð Black Snake Moan. Ég hafði eytt tíma í að lesa dóma ... flestir virtust einblína á hið augljósa ... "mjó hvít stúlka hlekkjað við ofn svarts manns" ... ég hata þegar "gagnrýnendur" missa af tilgangi kvikmyndar. Nú býst ég við að það hjálpi að ég bý í Memphis ... og hef búið í Mississippi nokkrum sinnum líka. Það gæti líka hjálpað að ég er fyrrverandi forstöðumaður Delta Blues safnsins í Clarksdale ... en ég fæ þessa mynd. Einföld "innlausnarsaga" Brewer er auðvelt að fylgja eftir og gæti hafa haft ýmis þemu til að segja söguna ... en ég tel að það sé mjög áhrifaríkt sem "blús". Það væri von mín að fólk lesi ekki allt hype ... og/eða ýmsa dóma ... og missi af virkilega góðri mynd. Farðu framhjá hinum ýmsu hlutum eins og mjóar stelpur í hvítum nærbuxum ... komdu framhjá Justin Timberlake, taktu við persónu hans Ronnis (sem hann leikur mjög vel) ... komdu framhjá "Snakes on a Plane" og sjáðu hversu kvikasilfur Samuel L. Jackson er ... þar sem hann hefur umbreytt sjálfum sér í mjög trúverðugan Mid-South blúsmann. Ef þú veist lítið um mið-suður menningu gæti margt af því sem gerist fundist sumt teiknimyndalegt ... en sættu þig við þá staðreynd að Craig Brewer VEIT hvernig á að mála striga og láttu leikarana segja söguna og þú munt njóta þessarar myndar. Það er enginn til að segja frá endunum ... svo farðu að sjá þessa mynd ... og já ég er sammála einu sem gagnrýnendurnir höfðu rétt fyrir sér ... tónlistin er dásamleg!