Ég sá þetta nýlega á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Palm Springs 2007 og ég trúi því ekki að þetta sé opinber framsending Svíþjóðar til 79. Óskarsverðlaunanna til að vera talin besta erlenda myndin. Framleiðandinn Anna Anthony á síðasta ári var einnig með opinbera sendingu Svíþjóðar fyrir bestu erlendu myndina með Zozo. Ég var persónulega ekki aðdáandi Zozo en að minnsta kosti hafði það eitthvað framleiðslugildi. Þetta hefði verið hægt að taka upp sem framhaldsskólakvikmyndaverkefni. Sem stuttmynd gæti hún hafa virkað en sem kvikmynd í fullri lengd er hún jafn glataður og persónurnar. Þetta er saga um fimm og tuttugu vini sem búa í litlum sænskum bæ og hafa engin markmið eða vonir eða metnað fyrir framtíðina og vilja lifa í fortíðinni í löngu liðinni æsku. Reyndar er Falkenberg ekki eins og afskekkt þorp í norðurhluta Svíþjóðar. Þetta er vinsæll sumardvalarstaður með tæplega 40.000 íbúa í borgum og bæjum og liggur á milli tveggja stórborga í Svíþjóð við suðurströndina, Götborg og Malmö. Persónurnar eru nógu viðkunnanlegar krakkar en ef þeir væru krakkar á framhaldsskólaaldri með dökkt eða ruglað viðhorf um hvað þeir ætla að gera við líf sitt þá myndi mér eflaust vera meira sama um þá. Þeir eru þó löngu komnir yfir það stig að þeir ættu að gera áætlanir um að takast á við fullorðinsárin. Ef þeir vilja vera að eilífu í Falkenberg þá verður það að vera einhver störf í ferðamanna- eða sjávarútvegsiðnaðinum í stað þess að hjóla, drekka, reykja pott og mála hús af og til. Kannski ef þeir héngu með stelpu eða tveimur í vinahópnum sínum, þar af eru stelpur fjarverandi í þessari mynd sem meikar ekki sens. Jesper Ganslandt frumraun sína sem leikstjóri og samdi myndina ásamt kvikmyndatökumanninum, sem ég nota hugtakið lauslega um, Fredrik Wenzel. leiklistin er ekki svo slæm. Ég myndi gefa þessu 4,5 af 10 en þrátt fyrir að það sé lagt fram til skoðunar fyrir Óskarsverðlaunin myndi ég ekki mæla með því.