Hjörðin er óréttlátlega meint sem minni „Se7en“ ripoff. Það er í raun engin ástæða til að bera þetta tvennt saman, nema kannski fyrir svipað landslag í lokauppgjörinu. Nú þegar það er úr vegi ætla ég að fara út í hvers vegna The Flock er mjög áhugavert að sumu leyti. Að mestu leyti er þetta dramatískt verk frekar en spennumynd um mjög árvökula félagsráðgjafa sem fylgist með kynferðisafbrotamönnum. Strax í upphafi má greinilega sjá að verk hans hafa náð yfirhöndinni. Áberandi í tveimur senum þar sem hann er fyrst að taka viðtal við brotamann og lemur hann og í öðru lagi þegar kona reynir að ná í hann og það eina sem honum dettur í hug eru staðlaðar spurningar hans úr spurningalistanum. Gere er mjög góður sem Errol Babbage, fyrrnefndur félagsráðgjafi. . Leið hans við að sinna starfi sínu er ekki ósvipað og hjá lögreglumanni, hann er með byssu og er stöðugt að skoða dagblöð og veitir lögreglumönnum upplýsingar ef einhver úr „hjörð“ hans kann að bera ábyrgð á kynferðisglæp. Hann er líka manneskja sem hefur misst alla lífshamingju og eina léttir hans virðist koma frá því að krefja hjörð sína um réttlæti. Tvisvar sérðu hann brosa, einu sinni þegar hann er að biðjast afsökunar á að hafa komið fram við maka sinn dónalega og hitt eftir að hann hefur barið félaga úr hópnum sínum. Sem spennumynd er The Flock ekki eins vel heppnuð. Nokkuð ruglingslegt og með nokkrum pirrandi söguþræði, en það hefur þó fjölda sláandi leikmynda. Á heildina litið er The Flock heilsteypt drama um mann sem gegnir mannlausu starfi og á endanum þarf hann að leggja hart að sér til að ekki verði gleypt af hyldýpinu hann hefur umkringt sig. Heimurinn sem við búum í er frekar sjúkur staður og því lengra sem maður getur fjarlægst það versta því hamingjusamari er viðkomandi. The Flock kemur þessum punkti vel yfir.