Meistaraleg meðferð á mynd James Caine "The Postman Always Rings Twice" sem fyrsta kvikmynd Luchino Visconti sem var tekin fyrst og fremst í kringum Ferrara á sálarlausri stríðshrjáðri Ítalíu. Upprunalega neikvæðnin var talin eyðilögð en Visconti bjargaði prenti og sem betur fer getum við séð þetta snemma nýraunsæisverk í dag. Hrikalega myndarleg Massimo Girotti og Clara Calamai (sem hafði nýlega opinberað brjóst sín í La Cena delle beffe" (1941), leika hinir tilfinningaríku og illa látnu elskendur sem leggja á ráðin um að myrða eiginmann sinn. Óvenjuleg endir þar sem, þótt glæpir séu glæpir, borgar ekki, maður borgar á þann hátt sem tengist ekki glæpnum beint. Frábær leikstjórn, handrit, leiklist og kvikmyndataka. Að sögn ekki eins góð og franska "Le Dernier tournant" (1939) en líklega betri en bandaríska útgáfan (1946) ) með Lana Turner og John Garfield í aðalhlutverkum. Mjög mælt með því.