Orrustuskip er að sökkva... Eftirlifendur þess, hangandi á nálægum björgunarfleka, sitja þar að gera ekki neitt á meðan við förum inn í huga hvers og eins í röð af löngum endurlitum. Jafnvel þó að nafn Noel Coward sé það eina sem þú tekur eftir meðan á innréttingunum stendur. , allt sem er kvikmyndalegt í henni er vegna Lean. Og tæknilega séð er það mjög gott. David Lean VISSI bara myndir frá upphafi. Það eru mörg augnablik þar sem rannsakað samræða Coward tekur annað sæti og sjónskyn Lean er í aðalhlutverki. Reyndu að hermennirnir stíga af skipinu undir lokin, og allt atriðið; rakningarskotið í átt að sálmasöngnum, atriðinu þar sem við erum inni í húsi sem verður fyrir sprengju. Noel Coward er einn versti leikari sem ég hef séð. Hann er algjörlega viðurkenndur, sýnir ekki tilfinningar, karakter eða mannúð. Þú sérð það á augum hans að hann er ekki alveg að hlusta á það sem hinn flytjandinn er að segja, hann bíður bara eftir að þeim ljúki svo hann geti hlaupið út sína eigin línu. yfirgnæfa söguna: það er engin miðlæg saga sem þeir fara fram á, bara gefa almenna innsýn í persónurnar. Samt er þetta áhugaverð mynd sem vert er að horfa á - og góð frumraun fyrir Lean. Þetta er ekki mjög djúp eða ískyggileg mynd, og hún er örugglega áróðursmynd, en hún er líka sýningargáfa fyrir klippingarhæfileika Lean - þetta snýst allt um hvernig verkin eru sett saman.