Fyrst þegar ég fékk vitneskju um þessa mynd hét hún bara "Shepherd" og átti að vera myndin sem myndi setja JCVD ​​aftur í möguleika á að gera leikhúsefni. Ég var mjög spenntur fyrir öllu verkinu. Þegar það bar titilinn „The Shepherd: Border Patrol,“ var ég að steppa af spenningi fyrir þessari mynd. Með Isaac Fluorentine við stjórnvölinn í leikstjórninni, og JJ Perry að draga glæfrabragðssamhæfingu, pissaði ég næstum á mig buxur í eftirvæntingu. Myndir voru gefnar út af JCVD ​​sparka 8 mismunandi tegundum af rassinum auk þess sem Scott Adkins lék það sem ég hélt að væri illmennið, og ég varð geðveikur af spenningi. Ég hélt að þetta yrði enn eitt epískt bardagaíþróttaástand eins og Lone Wolf McQuade. Síðan kom það út. Ég pantaði það af Blockbuster á netinu fyrir $20 og var tilbúinn í hvað sem er. Umsagnirnar frá vandammefan.net breyttu hugmyndum mínum svolítið, en ég tók mig til. Pósturinn kom á degi 4 og ég reif pakkann upp. Upphafleg áætlun mín var að skjótast upp á hæðina, rífa andlitið af pappaumbúðunum og brjóta síðan hulstrið í réttri hreyfimynd svo diskurinn lendi í DVD spilaranum mínum. Hins vegar starði ég á hulstrið í 10 mínútur og setti síðan diskinn í spilarann ​​minn og horfði á myndina. Þegar henni var lokið var ég orðinn kaldur eins og fífl í sundlauginni. The Shepherd er svo sannarlega ein af mínum uppáhalds kvikmyndum í beinni mynd og lætur Derailed líta út fyrir að vera enn meira af klósettruslinu sem það er. Vissulega voru sumir bardagarnir svolítið stuttir en þeir voru samt MJÖG æðislegir. Skotbardagarnir voru frábærir, eins og Scott Adkins, sem ÆTTI að hafa verið illmennið, ólíkt hinum gleymanlega Steven Lord. Ég mæli eindregið með þessari mynd. Í alvöru.