Þessi mynd nær ekki að bjóða upp á neitt nýtt fyrir tegund sem hefur jafnan sýnt þvermenningarlega ástarsögu sem byggð er á stjórnmálum um miðja 20. öld / Indland fyrir seinni heimstyrjöldina, þar sem Bretar og nútíma háttir þeirra eru slæmir og frumstæður en heiðarlegir og sannir Indverjar eru góður. Svona klisjukenndar myndir af Bretum eru vissulega frekar óþarfar núna. Fyrir utan dramatíkina sem ýtir undir seinni hluta myndarinnar er frásögnin fyrirsjáanleg, leikurinn er gangandi og tvívíður og leikstjórnin augljós og hugmyndasnauð. vera fyllt út og hefði örugglega notið góðs af hálftíma skjátíma í viðbót til að gefa persónunum og frásögninni meiri dýpt og gefa áhorfandanum eitthvað til að finna fyrir fjárfestingu í. Allt í allt frekar óhugsandi. Ó, og Linus Roache getur bara ekki gert harmleik - að vera með augnaráð af tilfinningalegum sársauka virkar bara ekki fyrir mig!