Mjög ósennileg, ótrúverðug og samhengislaus spænsk framleiðsla um ... jæja, leyfðu mér að sjá hversu nálægt því ég kemst. Myndin hefst á því að kona lætur drepa einn af köttum sínum af ungri stúlku. Hún biður þá elskhuga sinn að fara með hana eitthvað í fríið sitt. Hann hringir í vinnuna og krefst þess að hann missi orlofstímann og hún segist borga þetta. Hvaða máli skiptir þetta er að einhver geti giska á í lok myndarinnar, því gaurinn, svartur ljósmyndari, njósnar um fallega Patty Shepard, drottningu spænskra hryllingsmynda að því er virðist, tekur af sér bikiníbolinn í augnablik svo hann geti tekið mynd, spyr. hana út að borða hádegismat og síðan í verkefni hans til Witches Mountain - aftur af ástæðum sem við erum aldrei meðvituð um. Áður en þau fara verður Patty að koma við í húsinu og hávær, „hrollvekjandi“ söngur hljómar í eyrum hetjunnar okkar. Aftur, þetta er aldrei útskýrt. Myndin heldur áfram með því að þessir tveir stoppa á gistihúsi, halda áfram á fjallið og átta sig loksins á því hvers vegna fjallið heitir Witches Mountain. Þú veist, það eru nokkrir þættir í þessari mynd sem gera hana betri en slæma mynd. Það hefur einhverja stemningu, sumir persónuleikaranna eru í raun mjög góðir (sérstaklega heyrnarlausi gistihúseigandinn og gamla konan), aðalhlutverkin eru að minnsta kosti fullnægjandi og hápunkturinn - þó það meiki alls engan sens - er vel samið( bókstaflega) með nornunum í hvítum brjóstum og sítt svart hár. Það meikar bara engan sens þó, og það er gríðarlegt andmæli fyrir mig. Ég gæti horft á myndina tíu sinnum í viðbót og samt ekki vitað meira núna en eftir fyrstu áhorfið. Það er stórt vandamál. The Witches Mountain er forvitnileg mynd úr langri röð ódýrra og andrúmslofts evrópskra hryllingsmynda sem lá yfir þann áratug. Ef þú getur fengið meira út úr því en ég, betri kraftur til þín.