Ég viðurkenni að ég var tekinn af ögrandi kyrrmyndum Charlotte Lewis úr þessari mynd, sem og athugasemd á IMDb skilaboðaborðinu sem var helgað henni, sem kallar þessa mynd "frábær vanmetna kvikmynd". Og svo fékk ég, með miklum erfiðleikum, mitt eigið eintak af „Dial Help“. Þvílík sóun. Ekkert nema ódýrt framleidd blóð og sóðamynd með fáránlegum forsendum sem ég ætla ekki einu sinni að endurtaka, með nokkrum símskeytum þáttum (Til dæmis, þegar við sjáum Lewis gefa fiskunum sínum ástúðlega, vitum við strax hvað verður um þá síðar). Ekki einu sinni Lewis, með fallega hrafnahárið sitt, stóru og lýsandi brúnu augun, fullar og tígulegar varir og töfrandi mynd, getur bjargað þessari mynd. Lewis aðdáendur væru betur settir með "Bare Essentials", "Sketch Artist" eða jafnvel "Golden Child".