Nýjasta mynd sænska kvikmyndagerðarmannsins Roy Andersson, You, the Living, er ekki auðveld í endurskoðun. Ein af ástæðunum er sú að hann hefur að hans eigin orðum brotið við engilsaxneska sagnahefð, í meginatriðum sniðmát flestra vestrænna kvikmyndagerðar. Önnur ástæða gæti verið sú að þrátt fyrir að Roy Andersson sé nokkuð þungur í táknmyndum, þá eru hans, ólíkt þeim sem til dæmis Andrei Tarkovsky, haldbærari. Það tók hann 3 ár að klára þessa 86 mínútna löngu mynd og það var ekki vegna þess að hann neyddist til að hafa langt hlé á milli myndatöku vegna fjárhagsvandræða eða vandræða með leikarana. Kvikmyndin samanstendur af 57 vinjettum sem eru að mestu teknar af kyrrmyndavél og það var vandað hönnun hvers þessara sena sem tók mikinn tíma. Myndmál þessarar myndar sem er náskylt fyrri mynd leikstjórans Songs from the Second Floor skiptir sögunni afar miklu máli, þannig að þessi saga er sögð að miklu leyti af umhverfinu og umhverfinu sem persónur alheimsins í Andersson búa í. og hafa samskipti. Áður en hver sena var loksins tekin, hefðu verið ekki færri en 10 mismunandi prufutökur með mismunandi leikurum, litum, samræðum o.s.frv. Útkoman er draumkennd útgáfa af umhverfinu sem flest okkar myndum kannast við og ef umgjörðin er eins og dreyma, af hverju ekki að dreyma smá? Rétt eins og í The Discreet Charm of the Bourgeoisie eftir Bunuel, þegar einhver segir „Í gærkvöldi dreymdi mig“, þá færðu að horfa á hann. En aftur á móti, það sem er litið á sem raunveruleika hér er ekki mjög frábrugðið draumunum. Þrátt fyrir að myndin skorti söguþráð í hefðbundnum skilningi þess orðs og engar aðalpersónur sem slíkar eru mismunandi persónur sem koma fram og birtast aftur í mismunandi senum hittast enn hvert annað og sögur þeirra eru óhjákvæmilega samtvinnuð. Það sem flestar þessar persónur eiga það sameiginlegt er að þeir eru eins og þeir eru einsemdir þrátt fyrir að vera umkringdir öðru fólki. Rótakeðjan sem reykir og dreymir um að eignast mótorhjól svo hún komist í burtu frá „allri þessari vitleysu“, hinn kraftmikla og að mestu þögla kærasta og veikburða og að því er virðist blíðlega en frekar fjarverandi móðir hans, meðlimir í Lúðrasveit sem fær ekki góðar viðtökur hjá fjölskyldum sínum né nágrönnum, þunglyndum miðausturlenskum hárgreiðslukonum og hrokafullum viðskiptavinum hans á leiðinni á „mjög mikilvægan viðskiptafund“, en aldraður maður fær martröð. um sprengjuflugvélar á himnum, unga stúlku sem dreymir um að giftast ungu rokkstjörnunni sem hún er svo brjálæðislega ástfangin af. Þetta snýst allt um drauma og martraðir á móti raunveruleikanum en það virkar eins mikið og yfirlýsing til stuðnings fullyrðingum austurríska heimspekingsins Ludwig Wittgenstein um að „öll mannleg samskipti séu misskilningur“. Fólk talar saman en það er eins og það tali framhjá hvort öðru. Þeir reyna að ná til hinna en loka hinum úti þegar þeir reyna að ná til þeirra. You, the Living er ljóðræn kvikmynd sem gerist líkamlega í Stokkhólmi en er þó almennt við hæfi. Samfélagið sem það sýnir er Svíþjóð, listrænt tungumál þess og fólkið sem birtist er almennt ótvírætt norrænt. Samt nær viðfangsefnið sem hún fjallar um, þ.e. eymd mannkyns í eigingjarnum heimi, langt út fyrir þetta jarðarhvel. Þrátt fyrir alvarleika þemaðs virðist myndin sjálf mun glaðværari og hlaðin húmor en maður hefði kannski búist við. En með orðum leikstjórans sjálfs "lífið er svo flókið fyrir hvert og eitt okkar að það eina sem bjargar okkur er húmorinn". Þess vegna er þessi mynd harmræn gamanmynd eða grínísk harmleikur, allt eftir viðkvæmni þinni, en ekki niðurdrepandi svartur raunveruleikaferð um mannlegt eðli. Hún er óvenjuleg í máli sínu og uppbyggingu, en ef þú getur hugsað út fyrir rammann og notið hennar þá mun þér örugglega finnast þessi mynd bæði skemmtileg og innihaldsrík í senn. Hún var sýnd á Cannes-hátíðinni í ár sem hluti af Un Certain Regard dagskránni sem býður upp á „frumleg og öðruvísi verk“ utan keppninnar. Eftir að myndin var sýnd í Salle Debussy, lofuðu 1.000 áhorfendur henni standandi lófaklapp í nokkrar mínútur. Þarf ég að segja meira?