Aslan Adam, eða Lionman eins og það er þekktara meðal enskumælandi áhorfenda, byrjar með epískum bardaga þar sem Salómon konungur og her hans sigra fullt af strákum þó ég sé ekki viss hver þeir voru og myndin sjálf er ekki of hjálpleg í staðfesta staðreyndina. Allavega, eftir að Salómon konungur hefur slátrað öllum þessum krökkum Maríu prinsessu, neyðast biskupinn Osorio og Antoine herforingi til að skrifa undir sáttmála sem leyfir Salómon konungi að stjórna nánast öllu sem er í sjónmáli. Fljótlega eftir að María prinsessa tælir Salómon og þau stunda kynlíf, á meðan í stystu brúðkaupsathöfn nokkru sinni (bara tvær setningar langar) giftist Antoine Maríu prinsessu og ætlar að gera uppreisn gegn Salómon og ná sætri hefnd í leiðinni. Antoine og verðir hans ráðast á og drepa Salómon þrátt fyrir að barnshafandi eiginkona hans Almunia prinsessa sleppi með Rostin verndara sínum með verðir Antoine í heitri eftirför, eftir stystu vinnu sem nokkru sinni hefur verið (minna en 5 mínútur eða tímann sem það tekur að hlaupa um runna) Almunia prinsessa fæðir ungan dreng sem er falinn í sumum runnum fjarri vörðum Antoine. Því miður þegar Rostin reynir að ná í litla manninn kemst hann að því að barnið hefur verið ættleitt af stolti Lions sem eitt þeirra eigin! Ári síðar og hinn illi Antoine stjórnar nú að koma fram við þegna sína án miskunnar, Maria prinsessa hefur fætt og hann á son en Rostin er líka enn að sparka saman við að reyna að koma saman hópi uppreisnarmanna til að steypa Antoine af stóli, verkefnið virðist vonlaust nema þeir getur fengið hjálp frá hinum goðsagnakennda Lionman sem er meira skepna en maður...Þessi tyrkneska gríska samframleiðsla var leikstýrð af Natuk Baytan sem Natuch Baitan & er einstök tegund af mynd, mér fannst hún hrikalega léleg en á á sama tíma gríðarlega skemmtilegt. Handritið virðist aldrei taka sjálft sig alvarlega, þetta er stundum frekar fyndin mynd, hún hreyfist áfram eins og eldflaug og er aldrei sljó eða leiðinleg og sumt af ensku talsettu samræðunum er bara fyndið í samhengi við það sem er að gerast á skjánum. Ekkert af því meikar sens, við fáum strák sem er alinn upp hjá Lions, illum konungi, svik, dimm fjölskylduleyndarmál, fæðingarbletti sem mynda lögun Lions í þætti sögunnar sem var til staðar áður en krakkinn var alinn upp af Lion, brjálaður bardagaatriði, pyntingarsenur þar sem póstarnir sem fólk á að vera bundið við vagga, fornar innréttingar í kastala sem innihalda af handahófi rennilás og leikfimihringi, fávita vonda stráka sem allir virðast hafa mikið andlitshár og aðalpersóna sem er með kjálkalínu sem líkist húsmúrsteinn, hægt er að stinga tvisvar sinnum, hafa hendurnar þaktar sýru (þessi sýra getur étið sig í gegnum stálgildru en er geymd í keramikkönnu!) & falla yfir 20 fet á steypt gólf og halda samt ekki alvarlegum meiðslum ! Aslan Adam er hrikalega skemmtileg mynd, ég held að ég hafi ekki séð aðra mynd sem er alveg eins og hún að ég get borið hana saman líka, ef þú ert að leita að einhverju alvarlegu þá gleymdu þessu en ef þér líkar við 'svo-slæm-þau eru -góðar myndir og langar að skemmta þér, hlæja og skemmta þér þá ætti Aslan Adam að vera MJÖG efst á listanum þínum. Samtals 100% gull fyrir vonda kvikmyndaaðdáendur og þá sem hafa smekk fyrir hinu ólíka og furðulega. Af vonbrigðum megin fær Lionman aðeins stálklærnar 10 mínútum fyrir leikslok, sem er synd. Leikstjórinn Bayten heldur hlutunum áfram á hröðum hraða þó það sé langt frá því að vera vel gert, í opnunarbardaganum eitt augnablikið berjast krakkar á sandi. sandalda næsta þeirra á grasi hæð með tré í bakgrunni! Það er einn punktur þar sem Lionman notar 'grein' til að stökkva í stangarstökki en það er augljóslega bara langt rör með vínvið vafið utan um það! Svo er það atriðið þegar blóðþyrstur hópur af blóðhundum á að elta Lionman niður en hundarnir sem notaðir eru eru augljóslega mismunandi tegundir, þar á meðal einhverjir skaðlausustu hundar sem til eru! Það eru bara svo margar einstakar senur í Aslan Adam sem eru bara fyndnar, heimskulegar, furðulegar eða allar þrjár sem ég gæti haldið áfram að eilífu. Athugaðu bara endirinn þegar Lionman er að hoppa og fljúga um hvert sem hann getur flogið. Það er fullt af blóði í Aslan Adam þó að það sé ekki mikið af raunverulegum grafískum klípum eða ofbeldi, nokkrar hnífstungar og einhver er með hendurnar af sér er eins grafískur og það gerist. Tæknilega séð er Aslan Adam frekar töff, tímabilsbúningarnir eru skærir og skrautlegir með fjólubláum, gulir, rauðir og ýmsir aðrir skærir litir. Bardagaatriðin eru ódýr en að minnsta kosti reyndu kvikmyndagerðarmennirnir að setja eins mikið af hasar og þeir gátu. Tónlistin virtist eins og hún henti klassískum ballett frekar en hasarmynd og er enn ein furðuleg hlið á Aslan Adam. Leikurinn var lélegur, jafnvel kallaður maður gæti sagt að leikurinn var slæmur. Aslan Adam er gull frá upphafi til enda, það er svo margt til að líka við, hlæja að og njóta í þessari mynd að ég var bara mjög hrifin af henni. Á engan hátt getur Aslan Adam talist góð mynd í neinum skilningi þess orðs en hún er algjörlega skemmtileg mynd. Ég gæti þurft að horfa á þessa aftur einhvern tíma bráðlega bara til að sanna fyrir sjálfri mér að mig hafi ekki dreymt þetta allt! Besta tyrkneska hasarmyndin um mann sem er alinn upp hjá Lions sem þú munt nokkurn tíma sjá, punktur. Reyndist nógu vinsæl til að hleypa af stað framhaldsmynd, Lionman II: The Witchqueen (1979).