Vissulega var sagan í þessari mynd „Hollywoodized“ - en hún er langt frá því að vera eina sagan sem er endurskrifuð fyrir fjöldann. Lafitte stóð með Bandaríkjamönnum vegna þess að hann taldi sig Frakka og hataði því Breta, ekki vegna einhverrar ættjarðarást fyrir þjóð sem hafði tekið yfir New Orleans fyrir stuttu síðan; hann braut samkomulag sitt og sneri aftur til smygls, sem olli siglingu hans til Galveston; hann var meiri smáglæpamaður og skíthæll en hetja *eða* töffari. En hverjum er ekki sama? Þetta er ein mynd sem er hrein skemmtun - og við skulum horfast í augu við það, við vildum öll að Jean færi í hraustlega vinkonuna frekar en prúða dóttur ríkisstjórans. Brynner rís enn og aftur yfir miðlungs skrifum til að gefa heillandi frammistöðu.