Þú getur ekki neitað því að við höfum skyldleika í hraða. Þess vegna eru kvikmyndir eins og Fast and the Furious, Dhoom, Rempit gerðar til að spila til ánægju áhorfenda, sérstaklega staðbundinna. Við búum á lítilli eyju og ég get ekki skilið hvers vegna, vegna hlutfallslegrar skilvirkni almenningssamgöngukerfisins, viljum við flest skuldsetja okkur með því að eiga hjólasett sem fylgir 100% skatti þegar þau koma að ströndum okkar, og ógrynni af sköttum og reikningum sem þarf að greiða þegar þú rekur einn. Ekki nóg með það, hágæða sportbílarnir voru einu sinni látnir vita af áberandi stjórnmálamanni fyrir norðan að þeir nái aldrei fjórða gír, svo þeir nái ekki sjónum. Og þessar kvikmyndir eru tiltölulega auðvelt að gera. Heitt hjól og heitar ungar fara alltaf vel saman í að miða á nauðsynlega lýðfræði. Í eitt skipti geta þessir hálslínur sem afhjúpa óhugnanlega íburðarmikil og stutt pils sem leggja áherslu á tvo metra langa fætur ekki keppt við athyglina sem veitt er þessum fallegu sveigjum sem framandi bílar búa yfir í kvikmyndum sem þessum. Auðvitað eru á meðal okkar (ahem) þeir sem fara að því að kynþokkamenn sýni konur sem kynferðislega hluti (annars útskýrðu hvers vegna bílaþættir koma með fullt af módelum og kvikmyndir eins og þessar geta ekki verið án fótleggjandi fyrirsætu í ramma), þó, þeir ábyrgjast ekki hvers konar sameiginlega fullnægingar andvarp þegar fjórhjóladrottningarnir koma á skjáinn, jafnvel þegar þeir gera nákvæmlega ekkert og hafa gírin sín í Park. Gaurinn sem sat við hliðina á mér, ég sver að hann bleyti buxurnar sínar í hvert sinn sem draumabílarnir hans birtast, og kremaði buxurnar sínar enn meira þegar hann heyrir þessar grenjandi vélar stynur. Svo þarna höfum við það, aðdáendastrákarnir sem mættu í hópum bara til að horfa á hvaða nýjustu flottu bílarnir koma fram í myndinni. Með Fast and the Furious sérleyfinu eru japönsku módel eins og Evos og Skylines í aðalhlutverki, eins og GT. Hér tekur Ford GT á sig ótrúlega slefaverðuga framhliðarbreytingu, að jafnvel ég er hrifinn, ásamt nýjustu gerðum eins og Ferrari Enzos, Porshe Carerra GT, Koenigsegg CCX, og öllum bílum þarna úti sem eru með vængi fyrir hurðir. En í alvöru, ég fer með hjartað í bílunum í hvert skipti sem þeir eru miskunnarlaust rústir til skemmtunar. Ég meina, þetta eru fullkomlega góðar, afkastamikil módel sem eru á toppi aksturs, en samt vegna þess að sá sem fjármagnaði myndina átti milljónir að blása, þeir gera það vegna þess að þeir geta, Það er engin saga í Redline, bara afsakanir til að setja saman kvikmynd full af fegurð (það er að segja bílarnir) sem geta rifið niður malbikið á sennilega leiðinlegastan hátt og hægt er, og með venjulegum pedaliskotum (alltaf bensíngjöfinni, takið eftir, að slá á bremsupedalinn jafngildir guðlasti og græða þú enga virðingu), stýri, gírskipti (alltaf að skipta upp og ekki niður), allt þetta á meðan leikararnir láta eins og þeir séu lélegustu rassarnir með vél, grenjandi og gefa hver öðrum óhreinan svip. Það er ekki mikið fyrir leikara, og þess vegna fáum við sorglegustu frammistöðu allra tíma, með línum sem virðast vera skrifaðar af grunnskólabörnum. Kvenhetjan (já, hún gaf út yfirlýsingu um að stúlkur gætu keyrt) Natasha (mjög plastkyrningur) útlit Nadia Bjorlin) er ein af þessum milljón dollara fundum - stelpa með fyrirsætuútlit sem nennir ekki að fara niður á fjóra fætur og sökkt í olíu, sem hefur kappakstursætt innra með sér og kemur fram með rokkhljómsveit syngur lög með textum sem eru bara hreint út sagt hlæjandi (hver lína hafði að gera með bíla, og þegar sungið var um ást, þurfti bara að strengja þessar ábendingar eins og að skipta um gírskaft, smurefni og fara í túra). Hún er kynnt gegn vilja sínum fyrir ólöglegum kappakstri af glæpamönnum sem kallast Infamous (Eddie Griffin), og hún dregst inn í fjölskyldudeilur þar sem Leo DiCaprio líkist Íraksstríðshermanni og einhverjum sjúklega ríkum frænda sem lítur út. Allt annað, eins og ég sagði, þjónar bara sem afsökun fyrir að myndin fari frá keppni til keppni. Og það er næstum alltaf það sama, þar sem það er mjög takmarkað við hvað þú getur gert til að auka spennu á milli keppnisbíla, sérstaklega þegar þú veist hlaupið er tjaldað (af frásagnarástæðum) og getur séð keppnina í kílómetra fjarlægð frá endamarkinu. Þó Fast and Furious hafi verið með ansi heillandi leikara, og ég mun leggja höfuðið á hnífinn með því að nefna Paul Walker, Sun Kang, og auðvitað stjörnuna sem það skapaði - Vin Diesel, Redline hafði enga, bara falleg andlit með miklu lofti því miður. Hún lítur út eins og sjónvarpsmynd í meðförum frá upphafi, með mjög fáránlegri opnunarröð þar sem það er einn maður, einn bíll og 105 mínútna kapphlaup við tímann til að komast til Vegas. Ef ekki fyrir bílana, þá er þessi mynd í alvörunni. er drasl, með slæmum leikaraskap, slæmum línum og slæmum hasar. Strangt fyrir bílaaðdáendurna, eða þá sem hafa gaman af kvikmyndum sínum með óteljandi fallegum fegurðum sem pimpa líkama sinn án nokkurra tallína.