ROUEN VERÐLAUN OG SIGUR "VILLA PARANOIA" Uppáhaldsmynd almennings, reyndar mikilvægari en dómnefndarverðlaunin, var ljómandi bitursæt dramatísk gamanmynd Erik Clausen, "Villa Paranoia", sem var einnig valin af evrópsku ungmennadómnefndinni til marks um höfða til kvikmyndaleikara á öllum aldri. Daginn eftir ferðaðist leikstjórinn Clausen til hins afskekkta bæjar MAMERS, Pays de Loire, á héraðshátíð nýrrar evrópskrar kvikmyndagerðar, þar sem "Villa Paranoia" hlaut þrenn verðlaun í viðbót - besta myndin, fagdómnefnd; Besta kvikmynd, áhorfendaverðlaun; og besta kvikmynd annarrar unglingadómnefndar sem skipuð er „lycéens“, frönskum framhaldsskólanemum. Fimm verðlaun á einni helgi -- ekki slæmt ausa fyrir kvikmynd frá litlu landi með óþekktum leikurum. Að auki hlaut "Villa" Grand Prix, MAVERICK SPIRIT AWARD, í San Jose, Kaliforníu, fyrir aðeins viku síðan, af hinum virta breska leikara Sir Ben Kingsley ("Ghandi"), sem gerði alls sex verðlaun í eina viku. Ef Lars van Trier hefur sett Danmörku á hið óvenjulega Dogma Cinematic kort á undanförnum árum, eru nú góðar líkur á því að öldungurinn Maverick Erik Clausen (62) og hæfileikaríkur leikarahópur hans muni brátt sýna heiminum að Danmörk hefur upp á meira að bjóða heldur en dogmatísk töffari, sem er að segja fjöldagleði áhorfenda fyrir unga sem aldna. Þar að auki hefur kvenkyns aðalhlutverk myndar hans, Sonja Richter, svo töfrandi viðveru á skjánum að með aðeins meiri útsetningu á hún góða möguleika á að verða næsta alþjóðlega skandinavíska dívan. Til að taka það fram, "Villa Paranoia" er skáldskaparmynd, skrifuð, leikstýrð og leikstýrð af herra Clausen, og notast við ákveðin mótíf úr Moliere "Hinn ímyndaði ógildi". Anna (Richter), metnaðarfull ung leikkona, hefur misst afar eftirsótt hlutverk í Moliere-leikritinu og er á barmi sjálfsvígs, þegar hún gerði algjörlega heimskulega kjúklingaauglýsingu í sjónvarpi. Hins vegar, Jorgen (Clausen) sem rekur gríðarstórt kjúklingabú sem styrkir staðinn, býður henni starf með plássi og fæði við að sjá um brjálaðan, aldraðan, hjólastólaðan föður sinn, Walentin, sem hefur ekki talað orð síðan kona hans Stella. framdi sjálfsmorð á árum áður. Anna er sú eina sem á endanum finnur leið til að eiga samskipti við hinn fjandsamlega þögla gamla nöldur -- og kemst þar að auki að því að hann hefur verið að falsa heyrnarleysi og hreyfingarleysi í öll þessi ár -- lifandi "Malade Imaginaire". Þetta mun leiða til þess að hún gegnir stærsta hlutverki eigin lífs í því skyni að afhjúpa myrka leyndarmálið sem leiddi til þess að Walentin hætti algjörlega frá lífinu og raunveruleikanum. Villa "Paradise-Paranoia", trú Moliere-hefðinni sem hún er að hluta til sprottin af, er hugljúft, marglaga, raðmyndalegt sálardrama sem hefur bókstaflega eitthvað fyrir alla og þarf aðeins rétta staðsetningu til að ná almennu alþjóðlega útrás sem það á ríkulega skilið. Alex Deleon, París / 21. MARS, 2005