Þegar Samantha Eggar (sem Phyllis Dietrickson) svarar hurðinni á húsi sínu með handklæði, þá áttarðu þig á því að eins hæf leikkona og Eggar kann að vera, þá hefur hún ekki dáleiðandi töfra Barböru Stanwyck. Og það er ekki alveg Eggar að kenna. Í upprunalegu myndinni lét Wilder Stanwyck ekki aðeins birtast í handklæði heldur fer hún inn á svalir á annarri hæð hússins. Og hún "kemur ekki út"; hún birtist, næstum eins og fyrir töfra. Walter Neff starir upp á hana neðan frá á fyrstu hæð. Það er ástæða fyrir þessu. Stanwyck er miklu hærri en Neff (Fred MacMurray) þegar þeir eru fyrst kynntir. Það er ekki bara handklæðið. Handklæðið eykur tælandi aðdráttarafl. Stillingin hennar er eins og grísk gyðja sem horfir yfir lénið sitt og á undarlegan hátt finnst manni eins og hún sé í raun og veru að stjórna öllu ástandinu frá upphafi. Hún hefur kynferðislegt, jafnvel töfravald. Þessi manneskja er engin venjuleg húsmóðir. Þessi manneskja er ráðgáta með leyndarmál falin innan. Aftur til 1973. Endurgerðin hefur Crenna bankað á útidyrnar. Staðgengill Stanwyck, Eggar, bregst við dyrunum með handklæði utan um sig. Það er ekkert "útlit". Hún einfaldlega opnar hurðina. Hinir aðlaðandi yfirburðir sem grípa áhorfendur við fyrstu framkomu Stanwyck árið 1944 eru algjörlega fjarverandi árið 1973. Hún opnar hurðina með handklæði utan um sig. Það kann að vera kynþokkafullt í Charlie's Angels konar hátt, en það er ekki nærri eins dularfullt. Kvikmyndagerðarmenn endurgerðarinnar virðast misskilja tilgang Wilders. Handritið gæti hafa sagt "Phyllis birtist í handklæði" svo kvikmyndagerðarmenn endurgerðarinnar fylgja einfaldlega leiðbeiningunum og láta handklæðið fylgja með. Aðalatriðið er ekki handklæðið. Aðalatriðið er hin dularfulla eiginleiki Phyllis og hugsanlegt vald sem hún hefur. Wilder gaf henni handklæði til að auka á dulúð hennar. Kvikmyndagerðarmenn endurgerðarinnar gáfu henni handklæði því það gerði Wilder. Og í vali á skoti missti hann alla dulúð Phyllis. Richard Crenna virðist líka misskilinn. Hann virðist vera að "leika" og í raun ekki í miðri ógöngunum. Hluti af vandamálinu er að Crenna lítur svo út eins og 70's leikari. Hann kemst ekki inn á fjórða áratuginn. Þegar MacMurray talar fyrst í hljóðnemann byrjar sviti að leka af andliti hans. Enginn sviti á Crenna. Og þeir breyttu líka einni af mikilvægu línunum í upphafi. Í frumritinu segir Neff: "Ég fékk ekki peningana og ég fékk ekki konuna." Í útgáfunni frá 1973 segir Crenna: "Ég fékk ekki peningana og ég vildi ekki hafa konuna." Misskildu kvikmyndagerðarmennirnir algjörlega tilgang sögunnar? Eða voru þeir að blekkja það fyrir "sjónvarps" áhorfendur? Þessi sjónvarpsmynd sem er gerð fyrir sjónvarp er túlkuð eftir tölum. Öll skarpa brún frumritsins glatast. Eini áberandi er kannski Lee J. Cobb í hlutverkinu sem Edward G. Robinson gerði frægt. En hann getur ekki bjargað styrkleikaleysi frumritsins. Þessi leiðinlega endurgerð frá 1973 er ​​gleymanleg sjónvarpsmynd sem sennilega var gerð af sama fólki og gerði "Gilligan's Island". Þeir gætu allt eins hafa reynt að endurgera "Citizen Kane" eða "Gone with the Wind". Ef meðalmennska er það besta sem maður getur vonast eftir, hvað er þá málið? Klassíkin frá 1944 er kvikmynd með stóru „F“. Þessi endurgerð gerð fyrir sjónvarp á skilið „F“ einkunn, eða kannski „D“ fyrir heimsk.