Philip. K. Dickian kvikmynd. Og sæmilegur fyrir það mál. Betri en launaseðillinn (Woo) og þessi viðbjóð sem kallast Minority Report (Spielberg). En við skulum horfast í augu við það, að snúningur og cheesing endirinn var aðeins of mikið fyrir mig. Þegar ég var hálfnuð í gegnum myndina fór ég að óttast svona endalok og ég hafði því miður rétt fyrir mér. En það þýðir ekki að myndin sé ekki tíma síns virði. Nei alls ekki. Fyrri hálfleikur (eins og margir hér hafa þegar tjáð sig) er frábær. Það eru sumir hlutar þar sem þú byrjar að efast um hvort leikstjórinn hafi ætlað að koma þeim skilaboðum á framfæri að sýningarmennska sé mjög mikilvægur hlutur í framtíðinni (við munum gera svona sniðugt á lélegum sf hlutum vegna þess að við GETUM) eða sé það einfaldlega of sameinað. En ofsóknarbrjálæðið er til staðar og tilfinningin „úr liði“ líka. Góður.