Þetta er kynþáttafordómar, en verðugt náms og ánægju. Í fyrsta skipti sem það er náttúrulega tilhneigingin er að einbeita sér að Erbe & Dad. Þau eru með afslappaða, friðsæla hluti í gangi, hvað með hana er hún enn heima við að útskrifast úr menntaskóla, og hann fór á eftirlaun og sparkaði til baka og bíður eftir innblæstri til að gera eitthvað. Í seinna skiptið áttarðu þig á því hversu hræðilega eiginmaður systurarinnar er gagnrýndur af vinum sínum á blúsbarnum í Backwoods. Hann tekur því, það er málið að gera þessa dagana og krítíska augnablikið líður eins og verið sé að spjalla um veðrið. Í sömu senu er blúslag systurarinnar algjör tárastíll ef maður er minnst viðkvæmur og líkar við svona tónlist. Frammistaða hennar líður eins og hápunkti sögunnar; blússaga þar sem góðu strákarnir eru „litað fólk“ í essinu sínu í Backwoods, SC. Á meðan lifir allt hvíta fólkið í myndinni því sem virðist vera grunnu tilgangslausu lífi sem hentar aðeins til að búa til börn. Það er flott, svo lengi sem þú viðurkennir það sem skáldskap.