Önnur í langri röð af myndum af fólki sem heldur að það að vita hvernig á að stjórna myndavél sé það sama og að segja sögu. Innan 15 mínútna er öll forsendan sett upp í örfáum línum, svo það er nákvæmlega engin leyndardómur, sem útrýmir öllum hliðum spennunnar. Eini hálfvita leikarinn er drepinn þegar 10 mínútur eru liðnar af myndinni, þannig að við sitjum eftir með heimskar persónur sem hlaupa um að gera heimska hluti. Kvikmyndir á lágum fjárhæðum hafa ekki efni á dýrum tæknibrellum, svo CGI skammtarnir eru ekki furðu áhrifamiklir, en voru að minnsta kosti gild tilraun. Verubúningurinn er hræðilegur eins og sést þegar hann dettur á gangstéttina og leikstjórinn leggur sífellt áherslu á augun, sem eru ekki einu sinni rauði liturinn sem sýndur er í spegilmyndum. Samræðurnar eru klaufalegar og óinnblásnar, með einhverjum línum sem minna á Aliens eða Terminator. Síðasta atburðarrásin fer fram á lögreglustöð, líka rán frá Terminator, þar sem allir fela sig á skrifstofunni með einu gleri sem Darkwolf slær ekki inn í. Að lokum kallar stúlkan kappann „góðan verndara“ en hann fær bæði félaga sína, upprunalega verndarann, og að minnsta kosti þrjá aðra óbreytta borgara, að ekki sé minnst á tugi lögreglumanna, allir drepnir án þess að fá almennilegt skot af í þrátt fyrir vopnabúr af silfurkúlum og vélbyssu. En hér er hinn raunverulegi klínandi fyrir slæm skrif: Þeir hefðu getað drepið dýrið strax eftir upphafsupptökurnar þegar það hélt á nektardansaranum á meðan það blikkaði rauðu augun. Í staðinn tóku þeir það í varðhald?!?