Við fyrstu skoðun á söguþræðinum fann ég að þetta gæti hafa verið ágætis kvikmynd. Hefði ég einhvern tíma getað haft meira rangt fyrir mér? Upphaf myndarinnar gerir það að verkum að það lítur út fyrir að fullt af æði hafi tekið sig saman og ákveðið að gera lággjaldamynd. Fyrstu 10 mínúturnar tekur maður ekki eftir cheesy leikaraskapnum, hræðilegu hljóðinu og guðhræðilegu tæknibrellunum, en svo versnar þetta. Þegar aðeins um 20 mínútur voru liðnar af þessu var ég að spyrja sjálfan mig: "Hvað var söguþráðurinn aftur?" Ég gat bara spurt þessarar spurningar þegar ég var ekki hrifinn úr hlátri af hlátri í þessari mynd. Aðalleikarinn hefur eina stillingu fyrir tilfinningar og hann heldur sig við hana alla myndina, jafnvel þó hann hafi átt að ganga í gegnum ást og hatur og allt þar á milli. Flashback atriðið fékk mig næstum til að æla því það fékk mig til að endurlifa eina auka mínútu af myndefni frá því fyrr í myndinni. Núna komum við í miðja mynd þar sem þeir eru augljóslega að reyna að rífa Morpheus af "The Matrix," þó að hann sé bara að gera hræðilegt starf. Það er nánast óbærilegt að leikarinn sé að tala um „Star Wars“ og lukkukökusetningar. Nú í lok myndarinnar áttarðu þig ekki á því að það er lok myndarinnar því þú heldur í raun að söguþráðurinn sé loksins að þróast. "Morpheus" persónan deyr, það EINA góða við myndina. Hann segir nokkur orð og inneignin rúlla. Hvað er þetta? Enginn söguþráður, slæmur leikur, cheesy allt, það gæti ekki orðið verra. Vinsamlegast, ef þú metur mannlegt velsæmi, EKKI HORFA ÞESSA KVIKMYND!