Ég sá þessa mynd í kvöld (5. nóv. 2005) í fyrsta skipti. Mig langaði að horfa á það vegna þess að ég sá körfuboltadagbækurnar (Leonardo Di Caprio) og elskaði það en þetta var miklu erfiðara. Ég held að það hafi að vissu leyti góða lýsingu á fíkniefnum. Ég hef að mestu samúð með persónu Nick Stahls, líklega vegna þess að ef ég, einhver sem ég var brjálaður í, væri í þessu efni, þá myndi ég vilja hjálpa þeim að losna við það. Efnilegur nemandi og íþróttamaður sem eyðir öllum tíma sínum í þjálfun og nám - það er skiljanlegt að hann vilji prófa unglingalífið (brjálæðislega hliðin á því) og í viðleitni sinni þegar það byrjar er að hjálpa vini sínum endar hann ánetjast því að hann vildi sjá hvað þetta snýst um og vegna skelfilegrar fjölskylduaðstæður hans sem leiðir til hörmulegasta dauða hans. Sannarlega sorgleg mynd en einn galli sem ég tók eftir er að þú færð ekki nægilega góða innsýn í skaðann sem hún veldur fjölskyldum, en fyrir utan það frábær frammistaða í sannarlega hjartnæmri mynd.