House of Dracula vinnur út frá sömu grunnforsendum og House of Frankenstein frá árinu áður; nefnilega þessi þrjú frægustu skrímsli Universal; Dracula, Frankenstein's Monster og The Wolf Man koma fram í myndinni saman. Myndin er því eðlilega frekar sóðaleg en sú staðreynd að öll skrímslin þrjú eru þarna er yfirleitt nóg til að tryggja að sextíu og sjö mínútur myndarinnar verði ekki leiðinlegar. Það er augljóst að hugmyndin um að búa til aðra skrímsli mauk kom upp í hausinn á rithöfundinum áður en raunverulegur söguþráður gerðist, þar sem garnið sem okkur er gefið er ekki beint gatlaust. Söguþráðurinn sér Dracula greifa koma heim til Dr. Edelman og biðja um lækningu við vampíru sinni. Síðan, það sem aðeins er hægt að lýsa sem tilviljun, sér Lawrence Talbot, a.k.a. Úlfamaðurinn, mæta og biðja um lækningu við eymd sinni! Það kemur í ljós að Dracula er að leita að dóttur Edelmans, en Talbot er virkilega alvarlegur. Þegar það kemur í ljós að ekki er hægt að koma í veg fyrir að hann breytist í úlfur, kastar Úlfamaðurinn sér í sjóinn...þar sem hann endar með því að finna skrímsli Frankensteins. Á heildina litið er þessi mynd ekki eins góð og fyrri House of Frankenstein. Kvikmyndin frá 1944 setti söguþráðinn betur saman en þessi færsla í seríunni gerir, þar sem söguþráðurinn hér gefur ekki sama tíma fyrir hvert Universal skrímsli. Söguþráður Drakúla er sá stærsti í fyrstu, en fljótlega svíður hann út og birtist aftur í lokin. The Wolf Man er stjarna þáttarins, en saga hans þróast aldrei í raun og veru og er í rauninni bara önnur útgáfa af söguþræðinum sem hann lendir alltaf í. Skrímsli Frankensteins fær kaldustu höndina, þar sem hann birtist í myndinni eingöngu sem eftiráhugsun , og augljós afsökun til að tryggja að öll skrímslin þrjú komi fram í myndinni. Sagan af lækninum sem bindur alla þrjá saman er áhugaverðust, en þetta veldur smá vonbrigðum þar sem hann er ekki ástæðan fyrir því að fólk mun sjá þessa mynd. Leikurinn er nógu góður, John Carradine sýnir sínar óheiðarlegu hliðar og Lon Chaney Jr sér enn og aftur um að karakterinn hans sé baðaður harmleik. Glenn Strange fær ekkert að gera og Onslow Stevens sannar hið raunverulega hápunkt sem Dr Edelman. Á heildina litið mun þessi mynd ekki gera mikið fyrir neinn sem er ekki aðdáandi Universal hryllings; en eins og kjánalegar skrímslamyndir fara er House of Dracula þess virði að sjá.