Bettie Page var táknmynd hins bælda fimmta áratugar síðustu aldar, þegar hún táknaði kynfrelsið sem enn var áratug í burtu, en mikils í vonum og draumum margra unglinga og ungra fullorðinna. Gretchen Mol gerir frábært starf við að túlka hina hneykslanlegu Bettie, sem var lítil bæjarstelpa með metnað í leiklist og frábæran líkama. Leikferill hennar fór hvergi en líkami hennar kom henni á hátindi frægðar á óneitanlega jaðarsviði. Myndin er í svarthvítu með lita millispili þegar hún kemur út úr heimi arðráns í New York, þessi sjónvarpsmynd (HBO) hefur gott framleiðslugildi og mjög trúverðugan aukaleikara. Vandamálið er að það er tilfinningalega frekar flatt. Það er erfitt að festa sig í snertingu við persónuna þar sem Bettie er sýnd sem einhver frekar grunn og barnaleg miðað við reksturinn sem hún var í. Sjálfseignarrannsóknum ríkisins er gefinn mikill skjátími, sem hægir á myndinni undir lokin. En það er svo sannarlega þess virði að fylgjast með sögu þess tíma og sjá þá harðneskjulegu kúgun stjórnvalda sem einkenndi fimmta áratuginn. 7/10