Pierce Brosnan hefur fengið sér síðasta Martini-inn sinn og snýr aftur, í svívirðilegri sjálfsskopstælingu, sem hinn aldna illkvittni morðingi Julian Noble, sem hefur sérstakt dálæti á unglingsstúlkum, nautaati og klístruðum fötum. Á meðan hann vinnur í Mexíkóborg hittir hann Danny (Greg Kinnear), beinskeyttan kaupsýslumann í úthverfi Denver, sem er í bænum til að gera lífsins samning sinn á hótelbar. Þrátt fyrir gjörólíkan persónuleika þeirra og gróf og óskynsamleg ummæli Julians verða þau vinir. Leikstjórinn Richard Shepard, að mestu borinn af frammistöðu Pierce Brosnan og Greg Kinnear, upplýsti að hann skrifaði myndina ekki með Pierce Brosnan í huga, en ég get varla ímyndað mér þetta án hans. Hann hefur sanna hæfileika fyrir grín og getur verið meira en bara James Bond eða kaldastríðsnjósnarar. Atriðið þar sem þau tvö hittast á gljáandi hótelbar (töfrandi leikmynd og fallega mynduð) er í raun hæfileikaríkur leiklist. Atriðið tekur tæpar fimmtán mínútur og þó það hafi líklega verið vandlega handritað þá eru leikararnir tveir að mestu að impra, en það tekst frábærlega! Það líður næstum eins og nýr staðall í skjáleik. Hugsaðu um Robert De Niro og Harvey Keitel í MEAN STEETS sem spuna og bættu við einni fíngerðustu undirstöðu margra tegundarklisja og eigin túlkun leikaranna (sérstaklega James Bond frá Brosnans), og þú fékkst eina yndislegustu pörun nýlegrar Hollywood . Sagan þverr því miður eftir smá stund. Eftir klukkutíma er myndin bara alveg út í hött. Engu að síður, og ég get ekki sett fingurinn á það nákvæmlega, hafði ég mjög gaman af þessu. Finnst þetta bara mjög ferskt og frumlegt, með hugmyndaríkri notkun á settum og lýsingu, og nokkrum vísbendingum um Seijun Suzuki og Jean-Pierre Melville. Hinar persónurnar fá ekki mikið að gera, en þessi mynd býður hins vegar upp á eitthvað nýtt, að því leyti tekst henni nánast áreynslulaust að blanda saman öllum hefðbundnum tegundum í ansi skemmtilegt skemti. Mjög skemmtilegt.Camera Obscura --- 7/10