Steven Segal hefur gert hræðilegar myndir, en þetta er líklega ein sú besta síðan ferill hans tók dýfu fyrir um tíu árum síðan. Leikarahópurinn er betri en venjulega og þó að sagan og söguþráðurinn séu algjört grín, lítur að minnsta kosti flest hasarsenurnar nokkuð vel út. Söguþráðurinn er líklega einn sá versti í kvikmyndasögunni. Er verið að taka einhvern af lífi vegna þess að hann stal einhverjum peningum? Sumar málaliðategundir ræna hæstaréttardómara? Markmið þeirra er að skipta út dómaranum fyrir fangann svo þeir geti komist að því hvar hann á peningana? Á meðan er aftökusalurinn fullur af gildruhurðum og fölskum gólfum og lítur út eins og sett úr einni af Cirque Du Soleil sirkussýningunum. Svo er það málið um fangelsið. Hér er Warden a Homie, leikinn af Tony Plana. Fangarnir eru allir með klíkuliti og merki, og verðirnir eru til staðar til að framreiða máltíðirnar og halda fangelsinu hreinu. Ekkert líkist því að hópur fanga berjist og berji nokkra varðmenn á meðan varðstjórinn fylgist með. Hvað gerist? Varðstjórinn talar harkalega við þá. Hann gæti refsað þeim næst. Það eru fullt af augnablikum í þessari mynd sem er gott til að hlæja. Hins vegar lítur Nia Peeples nokkuð vel út og Ja Rule reynir að vera hasarhetja. Mikið gaman að fylgjast með föngunum „gera það rétta“ og vopnast svo að þeir geti frelsað hæstaréttardómarann ​​frá ræningjum sínum. Burtséð frá því hversu slæm Half Past Dead kann að vera, þegar þú horfir á hana skaltu hafa í huga að hún er auðveldlega besta myndin sem Steven Segal hefur leikið í síðan Under Siege árið 1992.