Þetta er sú tegund kvikmynda sem sýnir fátækt franskrar kvikmyndagerðar þegar kemur að gerð spennumynda. Löngun leikstjórans til að „hljóma amerísk“ er svo áberandi að þú verður ekki blekktur í eina mínútu, nema þú hafir ekki séð raðmorðingjamynd síðan. "Peeping Tom". Tvær karlkyns löggur (eða einn og hálfur, líkari, eins og þú munt sjá), hræðileg morð, söguþráður flóknari en flókinn. Charles Berling er ekki heppinn með tegundina (sjá ótrúlega heimsk "l" inconnu de Strasbourg" fyrir nokkrum árum). Atriðin með barnshafandi eiginkonu hans -sem eiga að vera hliðstæða annars noir andrúmsloftsins í restinni af söguþræðinum - eru með því versta sem tekið hefur verið upp. Bættu við rjúkandi ástarsenu milli kl. þau og dásamleg krufning til að fá PG 12 og laða þannig að stóra unglingaáhorfendurna. Ofbeldisleg og fáránleg niðurstaða, fylgt eftir með þöglum eftirmála sem gæti gert fína auglýsingu fyrir Côte d'azur, þetta er í raun þögn hinna haltu .