Fín röð leikara og að því er virðist ágætur söguþráður - þó ekki frumlegur - lofaði mér góðu kvöldi fyrir framan sjónvarpið. Ég varð fyrir vonbrigðum. Leikararnir stóðu sig eins og alltaf (Juliette Lewis krúttleg eins og alltaf; William Hurt traustur en í bakgrunni; Shelley Duvall sannfærandi eins og alltaf) en sagan var of þunn til að halda mér við söguna og snúningurinn á lokaatriðinu var of augljós og of seint; það var bara ein persóna sem var góð við stelpuna, svo getiði hvað?! Svo er síðasta eftirsnúningurinn ég veit ekki hvað ég á að halda um það. Kærastinn og nágranninn? Samningur við djöfulinn, eða bara til að fá hana til að flytja inn? Hvað! Myndin átti góða hugmynd að baki en hugmyndin var ekki unnin í smáatriðum. Það hefði getað verið gott, en svo var ekki. Of margir lausir endar til að binda saman, myndi Columbo segja.