Árið 1983 ætlaði leikstjórinn Brian De Palma að gera kvikmynd um uppgang og fall bandarísks glæpamanns, og það gerði hann - með hjálp frábærs handrits eftir Oliver Stone og óaðfinnanlegrar vinnu eftir framúrskarandi leikara. Útkoman var `Scarface` með Al Pacino í einu af eftirminnilegustu hlutverkum hans. Sagan hefst í maí 1980, þegar Castro opnaði höfnina í Mariel á Kúbu til að leyfa kúbönskum ríkisborgurum að ganga til liðs við fjölskyldur sínar í Bandaríkjunum. 125.000 fóru frá Kúbu á þessum tíma, til grænni haga frelsisins í Ameríku, og flestir voru heiðarlegir, duglegir menn, þakklátir fyrir tækifærið sem þeir höfðu fengið. En ekki allir. Meðal "Marielitos" sem streymdu inn í Flórída, voru um það bil 25.000 með sakavottorð og voru ekkert minna en drullusokkur fangelsanna á Kúbu - glæpamenn sem taldir voru óleysanlegir, sem Castro hafði bara viljað losna við. Og þeir litu líka á Ameríku sem land tækifæranna, jafnvel eins og Al Capone hafði talið Chicago um fimmtíu árum áður. Og meðal þeirra metnaðarfyllstu var maður að nafni Tony Montana (Pacino), þekktur af félögum sínum sem "Caracortada." Scarface. Nú þegar hann var laus við ok kommúnismans sem hann hafði alist upp undir, vildi Montana það sem honum fannst koma til sín og hann vildi það núna; og frá því augnabliki sem hann steig af bátnum í Flórída var hann staðráðinn í að hafa allt. Auður og völd - það var draumur Montana, og hann myndi fá það með því að gera það sem hann gerði best, og byrjaði með greiða fyrir mann sem býr í Miami að nafni Frank Lopez (Robert Loggia). Lopez, að því er virðist, átti bróður á Kúbu sem hafði lent í ótímabærum endalokum af hendi eins af brúðurum Castro, manns sem, eftir að hafa lifað af gagnsemi sinni fyrir Castro, hafði verið hent og var nú í haldi í Litlu Havana, ' ásamt Montana og öllum Kúbverjum rétt fyrir utan bátinn, þar sem þeir biðu pappíra sinna frá stjórnvöldum sem myndu hafa áhrif á umskipti þeirra inn í nýtt líf þeirra. Og í stuttu máli sér Montana til þess að hefna sín á bróður Lopez og það setur grunninn fyrir eigin inngöngu í undirheima Ameríku. Lopez, auðugur kaupsýslumaður með réttu tengslin, í staðinn fyrir greiðann fær Montana og hans. vinur, Manny (Steven Bauer), sleppt úr fangabúðunum og lætur þá vinna. Á sínum tíma kann Capone að hafa haft bootlegging sem leið til að fóðra kistuna sína með ólöglegum ávinningi, en Lopez er með samsvörun nútímans og það er enn ábatasamara: Kókaín. Lopez tekur Montana undir sinn verndarvæng og kennir honum inn í lífið, en þegar hann hefur smakkað á því, er Montana ekki sáttur við hvaða mola sem Lopez telur rétt að kasta sér á braut, og hann setur stefnu sem mun leiða hann þangað sem hann vill vera: Efst. Með kaldrifjaðri járnvilja ákveður Montana að hann muni gera allt sem þarf til að komast þangað, sama hvað það kostar. en áður en yfir lýkur, mun hann gera sér grein fyrir verðinu fyrir draum sinn, og hann mun borga það; en í stutta stund mun hann kannski vita hvernig það er að vera Maðurinn. Og hann mun líka vita hvort það hafi verið þess virði eða ekki. Í takt við sýn De Palma leikur Pacino Montana stærri en lífið og hann gerir það fallega. Frá hreimnum sem hann hefur áhrif á (sem hann rannsakaði vandlega til að ganga úr skugga um að hann hefði rétt fyrir sér - og hann gerði það), til líkamstjáningarinnar og viðhorfsins, hann hefur allt og það gerir Montana sannfærandi og mjög raunverulegt. Það sem hann kemur með í hlutverkið er blæbrigði og stíll, á þann hátt sem fáir leikarar (De Niro væri einn) geta. Þetta er örugglega ekki persóna sem er samúðarfull á nokkurn hátt, né er neitt við Montana sem þú getur auðveldlega tengt við á persónulegum vettvangi; en viðvera Pacinos á skjánum er svo sterk að það gerir hann að rækilega grípandi persónu, jafnvel þó að það sé erfitt að blanda sér í hann tilfinningalega. Þetta er einfaldlega kraftmikil, eftirminnileg frammistaða. Michelle Pfeiffer skilar líka traustri frammistöðu í hlutverkinu sem kom henni á leið til stjörnuhiminsins. Sem Elvira, konan sem verður órjúfanlegur hluti af draumi Montana, er Pfeiffer lúmskur og vanmetinn, gefur tilfinningu fyrir því að eitthvað sé að gerast undir, en hefur áhrif á frekar kalt og fjarlægt ytra ásýnd. Hún, eins og Pacino, lætur örugglega finna fyrir sér þar sem hún rennur þokkalega yfir skjáinn með stóískri, dularfullri og svellandi framkomu. Í aukahlutverkum eru Mary Elizabeth Mastrantonio (Gina), Miriam Colon (Mama Montana), F. Murray Abraham (Omar). ), Paul Shenar (Sosa) og Harris Yulin (Bernstein). Framúrskarandi undanfari hinna nýrri og margrómuðu 'Traffic' og 'Blow' og auk þess að hafa hápunktssenu sem minnir á 'The Wild Bunch' eftir Peckinpah, hefur 'Scarface' De Palma, sem upphaflega var unnin af gagnrýnendum, verið vitnað í. af mörgum sem hin endanlega bandaríska glæpasaga. Mikið af ofbeldinu er gefið í skyn frekar en myndrænt, en þessi mynd hefur samt brún af raunsæi sem mörgum kann að finnast nokkuð truflandi. En ef þú heldur áfram með það, þá er lexía að draga á endanum. Og eins og margar lexíur í lífinu, þá er það dýrmætasta oft erfiðast að taka á þeim tíma. En verðlaunin eru alltaf þess virði og þannig er það með þessa mynd. Ég gef þessum 8/10.