Þetta ofur hrollvekjandi suðurgotneska melódrama leikur Clint Eastwood sem særðan liðsforingja í borgarastyrjöldinni sem er tekinn inn af stúlknaskóla í dreifbýli og hjúkraður aftur til heilsu. Skrýtinn árekstur kynjanna kemur í kjölfarið, þar sem hinn meinti „hættulegi“ karl verður að bráð hópi að því er virðist meinlausum konum, sem sanna sig eins og grimmilegar og karlarnir sem heyja stríð hver á annan á vígstöðvunum. Þetta er klassísk saga um könguló og fluguna, en hér er ein fluga og heilan helling af köngulær. Geraldine Page leikur yfirkonu skólans og hún skilar einstaklega tilkomumikilli frammistöðu. Page var þjálfuð sem leikhúsleikkona og það kemur fram í öllum sýningum hennar. Sama hvaða hlutverki hún gegndi, hún lagði sig alltaf 100% fram við það og lét sig aldrei detta út úr karakter. Svo er það hér, með þessum banvæna spuna, sem tekur kynferðislega kúgun sína út á þennan hjálparvana mann. Hver af hinum stelpunum bregst honum líka á sinn sérstaka hátt. Tvær mest áberandi eru druslustelpan sem getur ekki beðið eftir að henda sér í hann, og sú mey (sem önnur en hin háttsetta Elizabeth Hartman?) sem lætur eins og hún myndi detta í dauðvona yfirliði ef einhver svo eins og hún sagði orðið „getnaðarlim“. Skemmtileg Madonna og hórusöguþráðurinn myndu virðast þungur ef myndin héldi manni ekki svona í skefjum og svo algjörlega óviss um hvað myndi gerast næst. Eftirminnilegasta atriði myndarinnar fyrir mig átti sér stað þegar hópurinn konur aflima fótlegg Eastwood sem hefur sýkst af gangrennu. Aftur er vísbendingin um könguló/flugu skýr: þeir svífa hann þannig að það er miklu erfiðara fyrir hann að flýja vefinn þeirra. Klassísk kælir. Ekki frábær mynd, en sjúklega skemmtileg. Einkunn: A-