Þessi mynd er svo dásamleg að hún fangar leikjalífið. Ég hló svo mikið þegar ég horfði á þetta. Myndin fjallar um leikjahóp sem á erfitt með herferð sem dýflissumeistarinn þeirra kom með. Kvikmyndin skiptir frá hinum raunverulega heimi og leikjaheiminum þegar þeir spila herferðina sem hún sýnir þeim í leikjaheiminum sem persónu sína og skiptir svo aftur yfir í raunheiminn þegar þeir eru ekki að spila. Herferðin er grunnurinn að einingu sem dýflissumeistarinn, Lodge, er að skrifa. Vandamálið er að Lodge getur ekki klárað eininguna sína vegna þess að persónurnar geta ekki klárað herferðina. Þeir eru meira til að drepa og ræna í stað hlutverkaleiks. Lodge vill að þeir leiki hlutverk í gegnum herferðina eitthvað sem þeir hafa aldrei gert áður. Þau ákveða að koma með aukahjálp svo þau koma með stelpu, bíddu eftir því, til að spila. Lodge býr einnig til npc, persónu sem ekki er leikmaður, paladin, sem getur ekki orðið vitni að eða gert rangt, til að spila. Myndin er hvernig þeir gera allt þetta og meira til. Ég vil ekki skemma neitt af myndinni svo ég segi ekki meira. Þessi mynd er kannski ekki stórkostleg kvikmynd, leiklistin er kannski ekki verðug Óskarsverðlaun en ef þú ert í leikjum eða í dýflissur og dreka þá endilega horfðu á hana. Þeir skemmtu sér konunglega við að gera þessa mynd og hún sýnir að ég ætla ekki að basla á henni vegna kvikmyndavandamála eins og samfellu eða hvað sem er, þetta var lággjaldamynd sem er bara skemmtileg. Það er einhver smellur gamanleikur sem ég hef gaman af og fjandi góð skrif að mínu mati. Svo ef þú vilt skemmtilega kvikmynd, prófaðu hana.