Með vaxandi vinsældum hinnar helgimynda Godzilla seríu, eins og með hvaða kvikmyndaviðburði sem er, var óhjákvæmilegt að vera hópur eftirherma sem reyndu að græða á velgengni stóru eðlunnar. Með Godzilla kom dögun vaxandi vinsælda kaiju (risa skrímsli) tegundarinnar. Margir sóttust eftir árangri; nokkrir fengu það. Einn af fáum sem ekki aðeins hagnaðist, heldur vakti vinsældir var Gamera, risastór skjaldbaka sem gat andað eldi inn og út og flogið með því að spúa logum úr innstungunum í skjaldböku sinni til að knýja þotur áfram. En ólíkt Godzilla var Gamera markaðssett sem vinur allra barna, síðar barðist við önnur skrímsli til að bjarga krökkum í hættu, og þar með varð Gamera mjög vinsælt meðal krakkanna. Því miður, það er um það bil eini almenni hópurinn áhorfenda sem upprunalega Gamera serían mun hafa einhverja höfða til. Þó að nýju Gamera-myndirnar sem Shusuke Kaneko leikstýrir séu stórkostlegar, byltingarkenndar skrímslamyndir, þá er upprunalega serían, þar á meðal frumritið, ekkert sérstakt. Fyrsta Gamera-myndin, sem heitir í Japan sem „The Giant Monster Gamera“, var greinilega eftirsótt af Godzilla. -vera. Jafnvel þó að myndin hafi verið framleidd á tímum litmynda var hún tekin í svart-hvítu. Hvers vegna? Til að líkja eftir fyrstu Godzilla myndinni frá 1950. Gamera ræðst líka á Tókýó. Vegna þess að Godzilla réðst á Tókýó í fyrstu myndinni. Ég veit ekki mikið um japönsku útgáfuna, fyrir útgáfuna kannast ég við bandarísku útgáfuna, þar sem atriði voru klippt og nýtt myndefni með bandarískum leikurum sett inn (er það tilviljun að það sama gerðist með fyrstu Godzilla myndina?) Nú hvort þetta bætir við eða tekur af myndinni get ég ekki sagt. En "Gammera the Invincible" er í rauninni ekkert annað en þungbær leið sem rífur bara áfram eins og stóra skjaldbakan sjálf." Gammera the Invincible" er mjög rútínumiðuð mynd. Persónurnar eru úr hópi vísindaskáldsagnastaðla, sagan er geðveik, skrímslið hefur enga raunverulega hvatningu til að ráðast á siðmenningu, leiklistin er hlæjandi, og svo framvegis og svo framvegis. Það eina sem aðgreinir hana frá Godzilla seríunni er endir myndarinnar, en það er líka til skammar þar sem áætlunin sem á endanum stöðvar framgöngu Gamera er algjörlega svikin og fáránleg. Restin af myndinni og margar aðrar færslur í þessari tegund passa líka við þessa lýsingu, en þetta er skelfilega þröngsýn skrímslamynd. Og þó að Shusuke Kaneko myndi síðar breyta Gamera í áhugavert skrímsli með þríleik sínum á tíunda áratugnum, í upprunalegu seríunni , Gamera var ekki aðlaðandi skjáviðvera. Hann var hvorki skelfilegur né samúðarfullur. Hann bara vafrar um eins og smábarn, sveiflast með hverju skrefi og veltir litlu settum. Eins og venjulega, vilja allir eyðileggja Gamera nema lítill krakki (Yoshio Uchida sem var letilega sleppt af tökunum þó hann gegni „miðlægu“ hlutverki) sem finnst Gamera vera fín skjaldbaka. Flestar kvikmyndir í þeirri tegund sem "Gammera the Invincible" er hluti af eru auðveld skotmörk fyrir gagnrýni og þessi er háð aukaþrýstingi. Jafnvel í félagsskap margra annarra Godzilla-herma er þessi Gamera mynd ekkert sérstaklega góð innkoma. Og hvað bíóupplifun mína nær þá eru restin af myndunum í seríunni annað hvort jafn leiðinlegar eða verri. Eins og Godzilla, myndi Gamera vera kvikmynduð í lit og halda áfram að berjast við skrímsli. Og eins og Godzilla, myndi hann verða ódýrari og ódýrari með hverri mynd þar til það var kominn tími til að endurvekja seríuna og gera hann alvarlegan aftur. Þetta er sérkennilegt. Yfirleitt mæli ég með því að fólk haldi sig við frumgerðina og skili endurgerðunum áfram. En í tilviki Gamera er dómur minn einmitt þveröfugur. Ég hvet fólk eindregið til að horfa á Gamera-þríleikinn frá 1990 í leikstjórn Shusuke Kaneko og sleppa upprunalegu seríunni nema hafa áhuga. Nýju myndirnar eru frumlegar, vel gerðar, spennandi og umfram allt skemmtilegar. Upprunalega serían er langur straumur leiðinda.