Í kvikmynd sem fylgir erfiðum leikara, greinilega leikinn af erfiðum leikara, gerir þetta Chris Klein engan greiða. Hann á í erfiðleikum með að koma með eitthvað eftirminnilegt í hlutverkið og hlykkjast áfram í gegnum grunnt handritið og tekst að sýna, það sem aðeins er hægt að lýsa sem, blíður leiðtogi. Sagan er til, en það er allt og sumt, og sýnir enga grunnbyrjun, miðju og endi og áhorfandinn yppir öxlum og finnst eins og ekkert hafi gerst undanfarinn klukkutíma og þrjú korter. Eitt skært ljós í miðri þetta er Fred Durst, sem nær að skera sig úr umfram meðalhæfileikaríku meðleikara sína og gerir hálfsæmilega vinnu við að koma afturhvarfspersónunni Legde til skila. Hvort Fred geti endurskapað þetta þegar hann vinnur með meiri leikarahóp á eftir að koma í ljós en ég mun passa upp á hann í framtíðinni.