Mér finnst myndin ekki sýna Smith sögulega. Markmið þessarar myndar var að segja frá lífi Smith á þann hátt að það væri "þægilegt" fyrir LDS kirkjuleiðtoga, söguleg nákvæmni virðist hafa verið lítið áhyggjuefni. Kvikmyndin var hönnuð til að vera „trúareflandi“ upplifun, ekki jafnvægissýn á Smith „sem mann“. Ég hef tekið að mér að kynna mér líf Smith og hef lesið bæði LDS verk og engin LDS verk. Myndin, eins og flest LDS verkefni, var fallega kvikmynduð og vel leikin. Hins vegar var þetta ekki raunsæ lýsing á hvorki upphaf mormónismans né tiltölulega stuttu lífi Smith. Töluverður tími var gefinn til að endurgera slys sem Smith varð fyrir þegar hann var sjö ára. Þó að þessi atburður hafi eflaust verið mikilvægur til að móta andlegt viðhorf hans, virðist sem aðalástæðan fyrir því að hafa hann með í myndinni sé að hjálpa til við að koma á samúðarfullri skoðun á Joseph Smith. Annar punktur er í því að lýsa táningsárum Smith, myndin er þögul um þátttöku Smith fjölskyldunnar í töfrastarfi á 1820. Annað vandamál er að á meðan myndin sýnir Joseph Smith taka þátt í glímukeppni með góðvild, þá nær hún ekki að sýna hvernig hann missti stjórn á skapi sínu og varð ofbeldisfullur. Ég gæti haldið áfram og áfram. Þessi mynd var ekki söguleg á nokkurn hátt og ætti að teljast skáldskaparmynd um mann. Ég myndi ekki mæla með því að sjá þessa mynd í öðrum tilgangi en skemmtun.