Það er áhugavert í fyrstu. Barnlaus þjóðgarðsvörður (Colin Firth) giftist fallegri, dularfullri konu (Lisa Zane) sem hann hefur aðeins þekkt í stuttan tíma. Þau virðast vera hamingjusöm, svo hverfur hún fyrirvaralaust. Hann leitar að henni og, eftir nokkra blindgötur, rekst hann á misnotaða æsku hennar og dónalega nýlega fortíð, sem getur falið í sér glæpsamlegt athæfi. Og svo virðist sem kvikmyndagerðarmennirnir hafi ekki vitað hvað þeir eigi að gera við söguna. Upphafið, þó að það sé ekki eins spennuþrungið og það hljómar, er að minnsta kosti hægt að horfa á. Þá hættir það að vera áhugavert eða jafnvel skynsamlegt. Og endirinn er svo lélegur, svo leiðinlegur og svo laus við alla spennu eða gáfur að þú munt halda að handritshöfundarnir hafi ekki vitað hvað þeir ættu að gera við hann og hafa leiðst að reyna. Þvílík sóun á góðri hugmynd!