Eftir að hafa lesið ummælin um þessa mynd og horft á hana núna get ég skilið hvernig viðkomandi fannst um hana. Ákvarðanir sem teknar voru voru eftir að hafa hlustað á skynsemi. Þegar myndin kom út hafði ég heyrt upplýsingarnar um hvernig hún varð til. Söguþráðurinn var gerður út frá raunverulegum atburði. Í verðlaunasýningu þakkaði leikari, sem þakkaði li'l fólkinu, verðlaunin til fyrrverandi skólakennara og fór óvænt út fyrir manneskjuna. Auðvitað koma margir 'út' úr skápnum á hverjum degi. Hver ferð er mismunandi fyrir hvern einstakling. Í raunveruleikanum verður niðurstaða hvers einstaklings líka önnur. Og vilji til að sætta sig við hverjir þeir eru er það mikilvægasta í lífinu til að ná persónulegri hamingju. Fyrir þá sem eru í kringum þá getur gleðin og heiðarleg viðurkenning gert lífið miklu fyllra. Fyrir myndina er útkoman af því hvernig Howard er útskúfaður miklu kómískari en raunveruleikinn. Og samþykki samfélagsins sýndi hinum að Howard var hann sjálfur og ekkert annað. Á heildina litið voru frammistöðurnar brjálaðar. Eftirminnilegar tilvitnanir og notkun tónlistar bæta við steríótýpurnar sem eru til í heiminum, en þær eru teknar með tungu og kinnhúmor. Það er kvikmynd. Sestu niður, horfðu með opnum huga og hlæðu af þér.