Ég trúi ekki jákvæðum viðbrögðum við þessari mynd. Ég hafði miklar væntingar til þess og varð fyrir vonbrigðum. Í fyrsta lagi notuðu þeir hverja cheesy rasisma klisju í bókinni. Það var svo fyrirsjáanlegt. Til dæmis, frá þeirri sekúndu að ungi latínó-gaurinn birtist vissirðu bara að hann yrði mjög góður strákur vegna þess að hann leit út eins og gangbanger. Persóna Matt Dillon hefur verið leikin milljón sinnum, lögga sem hafði verið harðsnúin í gegnum árin og myndi sjá ljósið að einhverju leyti í lok myndarinnar. Fyrirsjáanleikinn endaði varla með þeim persónum. Stórkostlegum leikarahópi var sóað í veikt handrit. Siðferði sögunnar var PC til hámarks. Það voru nokkrir snjallir útúrsnúningar en ekki nærri nóg. Samtalið var stundum vandræðalegt. Þetta var ekki alslæmt. Ég bara trúi ekki að þessi bíómynd hafi fengið háa einkunn hingað til. Þetta var dálítið skemmtilegt, bara smá móðgandi við gáfur manns. Ég dáist að því sem þessi mynd var að reyna að ná fram en hún féll vel.