Ég trúði alls ekki að þessi hræðilega mynd væri gerð. Með verstu leikurum sem hægt var að finna, versta handritið skrifað (Mark Frost & Sollace Mitchell) og langversta sóun á tíma í áhorfi. Ég ætla ekki að gera lítið úr sögunni þar sem hún er í raun ekki þess virði. En ég mun útskýra nokkrar sýningar og örugglega söguna. Hvað söguna varðar, þá er mjög erfitt að trúa því að þessi brjálæðingur gæti í raun gert það sem hún gerði. Að í raun og veru gæti eiginkonan ekki varið sig gegn smá veseni. Að eiginmanninum gæti í raun og veru fundist hnetumálið aðlaðandi. Að verjandinn gæti brotið allar dómsreglur sem til voru og haldið áfram að gera það eftir að dómarinn skipaði teppinu autt að halda kjafti. Og lokaniðurstaða myndarinnar er móðgun við réttlæti, kvikmyndareglur og karlkyns tegundir. Þema þessa klúðurs er að leyfa konum að gera eins og þær vilja, drepa þann sem þær vilja, verja morðingja og komast upp með það, á meðan gaurinn rotnar í fangelsinu saklausa fórnarlambið. Erfitt að trúa því að Sollace Mitchell, leikstjórinn og karlmaðurinn, myndi jafnvel vilja láta þetta dilla sér. Hvað leiklistina varðar: Jordan Ladd, morðinginn, er hræðilegur. Fáráni, sem gerir nálarstungur meðan á morðrannsókninni stendur (er þetta leyfilegt fyrir dómstólum?) Hún leiddist mér út í ystu æsar. Enn eitt blikið þar sem hún sló augun og gaf til kynna hversu saklaus hún væri og ég myndi kasta upp. Hún er ekki einu sinni nógu aðlaðandi til að einhver gaur fari frá konu sinni. Eiginmaðurinn, leikinn á einu stigi af Vincent Spano, virðist bara líta út og haga sér heimskur oftast. Hann var svo fyrirsjáanlegur í frammistöðu sinni að hann féll í gildrurnar sem allar konur í kringum hann settu honum. Langverstur var Holland Taylor sem varnarmálaráðherra. Hún lék yfir alla myndina og gerði grín að réttlætinu. Ef hún myndi yfirheyra mig hvenær sem væri, hefði ég sagt henni að fara í gönguferð. Allir aðrir í þessari ógeðslegu mynd gerðu starf sitt eins og sagt var til að gera það. Ég vildi að ég gæti gefið þessari mynd núlleinkunn. Hins vegar neyðumst við til að byrja með 1. Verst. Við skulum ekki hafa lengur sársaukafullt að horfa á myndir sem þessa. Ævi getur gert betur en þetta, ég veit það. Þetta er eftirhandrit: Gerði þau mistök að kveikja á þessari fáránlegu kvikmynd fyrir mistök. Um leið og ég sá bimboið Jordan Ladd vissi ég að ég hafði séð hana áður og líkaði hvorki við hana né hana. Ég slökkti ekki bara á helvítis hlutnum heldur varð ég að bæta reiði minni út í fólk eins og Sollace Mitchell sem skrifaði handritið en leikstýrði líka þessari hræðilegu mynd. Sér enginn að boðskapur hans/hennar er að veikindi borgi sig. Að vera veikur og fara um og drepa fólk er í lagi með þennan leikstjóra/rithöfund. Algjörlega að gera karlkyns tegundina að hálfvitum. Jæja, þessi karlmaður segir þér að fara að troða því eitthvað sársaukafullt. Við erum ekki svo heimsk og munum tala út við hina svokölluðu kvikmynd þína, sem í huga þessarar manneskju á skilið að vera í rusli. Og aftur er þessi tapari sýndur. Af hverju???? Geturðu ekki lesið ummælin um þessa heimskulegu og fyrirlitlegu mynd? Erum við stöðugt að verða fyrir því að sjá bimboinn Jordan Ladd aftur og aftur? Fjarlægðu hana úr sjónvarpi, kvikmyndum og úr augsýn. Hún er bara hræðileg í öllum skilningi þess orðs. Úff!!!!