Eftir að hafa haft gaman af fyrri verkum Mike Myers (Waynes World og Saturday Night Live) voru væntingar mínar um 60s skuldabréfaskemmtun nokkuð miklar. Það varð ljóst eftir fyrstu mínútu að þetta var æfing í því að vera eins barnalegur og ófyndinn og hægt er. Ég slökkti á hálsinum eftir tíu mínútur. Ég horfði á það í annað sinn um daginn til að sjá hvort ég hefði verið ósanngjarn í fyrra skiptið. Ég slökkti á henni eftir tíu mínútur. Ég á erfitt með að trúa því hvernig jafnvel tólf ára dreng gæti fundist þetta fyndið. Samræðurnar eru vandræðalegar, Myers er sársaukafullt að horfa á (eins og Heather Graham) og röð persóna þar á meðal Fat Bastard gerir málið enn verra. Fyrir utan vægast sagt skemmtilegan titil og geðþekka leikmynd er þetta ein versta mynd sem ég hef séð. Ég mæli persónulega með því að þú forðast þetta eins og pláguna, þó nokkrir vinir mínir hafi haft gaman af því (kannski var bundið fyrir augun á þeim tíma).º