'The Dresser' er ein af þessum myndum sem eru svo fullkomnar að þú átt í erfiðleikum með að finna eitthvað við þær sem ekki líkar við. Skrifað af Ronald Harwood (sjálfur fyrrum klæðnaður hins goðsagnakennda Donalds Wolfits), það glitrar af orku og sannri ást á lífinu á bak við fótljósin. Sem „Herra“, yfirþyrmandi leikari og aðaluppistaða leikritsins, er Albert Finney gleðiefni að horfðu á - hvort sem hann kvartar yfir því að það vanti óveður í "blow, winds ..." bita "King Lear" eða spjallar við trúan sviðsstjóra sinn, Madge (Eileen Atkins, góð eins og alltaf) um gamla tíma. Þar sem Norman, tjaldbúðaklæðnaðurinn hans, gefur Tom Courtenay stórkostlega frammistöðu, sveiflast um að kalla „Lear“, safnar flösku til að fara á krá, eða lítilsvirtur fyrrverandi heimskingjann, herra Davenport-Scott (oft nefndur, en aldrei sést!). Í grípandi stuðningshópi er Edward Fox sem Oxenby (týpískt hrokafullt annað aðalhlutverkið), Zena Walker sem Ladyship hennar, Lockwood West sem afleysingarfíflið og margir aðrir. Þessi mynd hefur mikla orku sem kemur með það er eitthvað af fitumálningunni frá sviðsuppruna þess, að vísu, en að vera svo vel leikin að maður tekur ekki eftir því. Mjög vel gert reyndar.