Princess Warrior er vísindaskáldskaparmynd með ansi þunnu söguþræði - í meginatriðum um dauða drottningarmóður þeirra tveggja systra, önnur vond og önnur góð, berjast um yfirráð yfir hásætinu. Það er verið að berja góða systur svo hún flýr til jarðar þar sem hún birtist nakin á nektardansstað í miðri blautum stuttermabolakeppni. Restin af myndinni er í rauninni ein löng eltingarsena, þar sem vonda systirin reynir að finna og drepa yngri góða systurina. En yngri systirin nýtur aðstoðar Bobs, góðhjartaðs plötusnúðar, og allt er flókið vegna lögregluafskipta og vanþekkingar góðrar systur á siðum og menningu jarðarinnar. Eldri systirin nær yngra systkini sínu nokkrum sinnum en því síðarnefnda tekst að flýja og fara á flótta aftur. Í gegnum alla þessa aðgerð er kvennadýrkun á heimaplánetunni sem heldur einhvers konar geimaldarsæfundi til að koma góðu systurinni aftur. Því miður virðist góður hluti þessarar myndar vera frekar leiðinlegar bílaeltingarsenur þar sem þær keyra um Los Angeles (og hvaða hljóð var þetta þegar lögreglubíllinn lenti???) Myndin nær hámarki í öðru líkamlegu slagsmáli systranna með fyrirsjáanlegu ending. Það virðist fá lánaða þætti frá Star Wars (ljóssabirnir og útlit heimaplánetu stúlknanna í upphafsatriðum og síðari atriðum), Dr. Who (símaklefan eins og ferðatæki) og sumum búningunum (frá sértrúarsöfnuðinum á heimaplánetunni) gæti hafa verið tekin úr Star Trek þáttum.Ms. Dana Fredsti (vonda systirin í myndinni) í annarri athugasemd notenda minntist á "endalausu (og daufa) blautu stuttermabolakeppnina. Þetta er í alvörunni lengsta blautu stuttermabolakeppni kvikmyndasögunnar. Og sú eina þar sem keppendur voru klæddur í iðnaðarstyrktar bómullar-pólýesterskyrtur sem þvertóku allar tilraunir til að gera þær blautar og hálfgagnsærar." Ég gæti ekki orðað það betur. Það eina sem ég bæti við er að tónlistin í þessu atriði er einfaldlega pirrandi. Flest leikaraskapurinn er frekar yfir höfuð, en það virðist henta öllum stíl myndarinnar. Leikararnir sem leika Vinnie og Vito voru bara of mikið fyrir mig - mér fannst þeir bara pirrandi. Fröken Fredsti (Curette) virtist skemmta sér vel og taka allt málið ekki of alvarlega, öfugt við Sharon Lee Jones sem bar sig sómasamlega en virtist taka allt meira alvarlega. Öllum lögreglumönnunum var lýst sem bullandi hálfvitar, væntanlega til að bæta við grínisti léttir, sem er dálítið óþarfi, í ljósi þess að öll myndin var frekar kómísk. Frá sjónarhóli einkunna, var þessi mynd með mikið ljótt orðalag; sumar topplausar konur og aðrar fáklæddar striga, en ekki nægilega húð til að fullnægja þeim sem leita að nekt; eitt kynlífsatriði sem var lýst á ógrafískan, listrænan draumkenndan hátt; og lítið ofbeldi - á meðan það voru hótanir um ofbeldi í gegn, þá voru atriðin um bæði sverðbardaga og slagsmál ýkt, og of camp til að vera "móðgandi", þó það leit út fyrir að leikararnir skemmtu sér mjög vel. furða hver fann upp persónunöfnin? Egglos (lítið egg), Curette (skurðaðgerðartæki sem notað er til að skafa og þrífa), Exzema (grunsamlega líkt sjúkdómi sem einkennist af hreistrandi húð og kláða), búlemíu (átröskun með binging og hreinsun) og Rickettsia (annar sjúkdómur) ? Á heildina litið er þetta léleg, lágfjárhagsleg, campy, sci-fi hasarmynd, en hún skemmti mér þó, þó ég gæti þurft nokkra drykki áður en ég horfi á hana aftur.