Ég sá þessa mynd á Palm Springs International Film Festival 2005. Ég fór inn með þá forsendu að ef það stjörnum Chiwetel Ejiofor og Hilary Swank yrði það að vera að minnsta kosti þokkalegt. Jæja, eftir eins konar rólega byrjun var ég langt frá því að vera vonsvikinn. Reyndar var ég nokkuð ánægður með lokaafurðina. Ég verð að viðurkenna að enska með afrikaaner og xhosa(?) hreim sumra leikaranna var svolítið erfitt að skilja en eins og að sjá "Waking Ned Devine", "Trainspotting" eða eitthvað annað kvikmynd með leikurum með þungum hreim sem ég breytti eftir um 15 mínútur. Og ég var að reyna að átta mig á því hvers vegna Hilary Swank átti að vera suður-afrísk og hljómaði eins og hún væri að reyna að setja á sig hreim en hljómaði mjög amerísk... eins og hún væri að gera veika tilraun til að setja á hreim. En síðar í myndinni þegar meira kemur í ljós um persónu hennar og hvernig hún flutti til Bandaríkjanna sem unglingur byrjar þú að skilja hvernig hún gæti hafa misst hreiminn að einhverju eða mestu. Svo það byrjaði að meika skynsamlegt að aðeins ákveðin orð gætu haft afrikaaner-lylt við sig. Ég veit að það er svolítið veikt fyrir einn að nota kvikmynd sem fræðslu en eitt af því frábæra við þessa mynd er að það var áhugavert að sjá dramatík af sannleiks- og sáttaréttarhöld. Ég hafði heyrt um T og R ferlið í Suður-Afríku eftir fall aðskilnaðarstefnunnar en ég vissi ekki alveg hvernig það virkaði. Lokaúrskurðurinn er sá að þó að sum atriðin hafi þótt svolítið tilgerðarleg, þá var þetta í heildina mjög sterkt kvikmynd. Lokaröðin þar sem „sannleikurinn“ kemur í ljós var sterkur endir sem allar kvikmyndir vonast eftir. Ákveðið verður að sjá fyrir alla sem láta sér annt um það sem gerist utan landamæra þeirra.