Ég hef notað þessa mynd í siðfræðinámskeiðum mínum í háskólanum í meira en 10 ár (einnig Woody Allens "Glæpir og misgjörðir" - enn ein stórkostleg siðfræðirannsókn á mörgum stigum). Það er skáldskapur. Ég einbeiti mér ekki of mikið að óraunhæfum eiginleikum "Strangers" því allar skáldaðar myndir eru augljóslega rangar á mörgum sviðum. Ég elska myndina sem gálga gamanmynd, strítt sögð, með mörgum kaldhæðnislegum útúrsnúningum og sjónrænum ánægju – jafnvel þótt hún sé „ótrúverðug“. Sagan er svo vel sögð að mér dettur ekki einu sinni í hug að gagnrýna trúverðugleika hennar (þó ég verði að viðurkenna að mér finnst tennisleikurinn veikasti hlutinn - of mikið af Hollywood-ló og ekki nóg af alvöru tenniskeppni). Nokkur vandamál kynnt í myndin sem gefur fyrirheit um raunhæfa siðferðisfræðslu og siðferðilega umræðu:1. Siðferðileg aðgerðaleysi: Sumir veikleikar Guy persónunnar eru ætlaðir af Hitchcock. Aðal siðferðileg innsýn myndarinnar er hættan á að geta ekki orðað siðferðilega afstöðu sína. Guy getur ekki í raun komið í veg fyrir brjálaðar tillögur Bruno í upphafi. Áhugaverð spurning er hvers vegna og hvernig hegðar Guy sér svona aðgerðalaus, áhrifalaus? Mögulegt svar er þunglyndi hans vegna mikils og flókins skilnaðarferlis. 2. Misskilningur: Guy fremur aðra bilun í byrjun: í lestinni, til að komast fljótt í burtu, er hann sammála því að hugmyndir Bruno séu allar góðar. En bókstafleg merking Guy er andstæð beygjanlegri, kaldhæðinni merkingu hans. Bruno lítur á bókstaflega merkingu sem samkomulag um þveröfug morð. Guy tekur kaldhæðni merkingu sem flótta frá hvaða morðsamningi sem er. Að einhverju leyti, nálægt upphafi, gæti Bruno að hluta verið að láta eins og samningur hafi verið gerður, til að draga Guy lengra inn í vef meðvirkni. Bruno er að stjórna Guy; Málfræðileg tvíræðni Guy í lestinni gefur Bruno tækifæri til að setja siðferðilega „kyrking“ á Guy. Bruno að hagræða Guy getur líka tekið á sig aðrar merkingar. . . .3. Leynd: Sumir hafa velt fyrir sér um kynferðislegt samband Guy og Bruno. Það virðist í fyrstu fáránlegt, sérstaklega þar sem Guy virðist augljóslega gagnkynhneigður í samskiptum sínum við Miriam og Anne. Hins vegar mundu að Guy er líka árangurslaus með báðum konunum. Guy virðist (stereótýpískt - það er 1951 man eftir) kvenlegur, sérstaklega í sambandi við Bruno. Guy, sterki íþróttamaðurinn, er slakur að innan. Bruno er líka í átökum (leikur "gegn sjálfum sér"), virðist sterkur í andliti og líkamlega í fyrstu en sýnir síðan nokkra "kvenlega" eiginleika (tíska Bruno og fótavinna; hann streymir tilfinningalega til Guy í mismunandi aðstæðum; hann fékk handsnyrtingu frá ástríkri móður sinni ; Bruno kyssir og klappar í örvæntingu um hönd móður sinnar; aðrar lúmskari homma staðalímyndir sem hafa dulræna merkingu frá sjónarhóli Hitchcocks). Ég vildi að ég gæti heyrt Hitchcock skýra fyrirhugaða merkingu sína hér.4. Óheiðarleiki og vantraust: Guy gerir gríðarleg mistök með því að fela sannleikann um Bruno fyrir fjölskyldu og lögreglu. Guy skilur ekki að fullu að það getur verið betra að viðurkenna mistök fljótt en að hylma yfir eða seinka játningu. Aftur er Guy knúinn áfram af aðgerðaleysi, óöryggi, ótta - og kannski sjálfshatri sem er nær sjálfsfyrirlitningu Brunos sjálfs en okkur þykir vænt um að sjá eða viðurkenna. Bæði Guy og Bruno leika eigin dæmisögur um getuleysi.5. Skortur á sönnunargögnum: Guy finnst vandamál að safna sönnunargögnum til að sýkna sjálfan sig. Þó að fara fljótt til lögreglunnar myndi leysa risastórt vandamál, festir Guy sjálfan sig í eigin efasemdum og óöryggi: skortur á æskilegum alibis; vanhæfni áfengisprófessorsins til að bera vitni fyrir hönd Guy; þráhyggjuþörfin fyrir að sýnast pólitískt óspilltur; og aðrir persónuleikaþættir sem valda því að Guy finnst varnarlaus. Hann er jafn óvirkur og Bruno - bara ekki eins hættulegur (ennþá mætti ​​kenna Guy um morðið á Miriam að hluta).6. Sjúkdómur og geðröskun: áhugaverð spurning er hversu lagalega ábyrgur er Bruno fyrir morðunum? Því vanhæfari sem Bruno er siðferðilega vanhæfari sem sjúkur sósíópati, því sekari gæti Guy verið sem einhver heilbrigður sem tókst ekki að standa upp og bregðast siðferðilega við til að koma í veg fyrir glæpina. Bilun Guy er eins og maður sem nær ekki að hringja á lögregluna þegar veikur vinur hótar sjálfsvígi og dauðinn tekur við. Hægt er að halda því fram að fleiri en einn glæpur sé framinn og að Guy sé tilfinningalega háður vitorðsmaður. Þessir og margir aðrir eiginleikar myndarinnar gera "Strangers on a Train" að gimsteini siðferðisleiks, demant fyrir heimspekilegar og kvikmyndalegar hugleiðingar.