Það er synd að með því að fá takmarkaða einkunn munu þeir áhorfendur sem myndu finna þessa mynd mesta gagni líklega ekki sjá hana. Ímyndaðar hetjur fylgjast með lífi unglings eftir sjálfsvíg bræðra sinna. Auðvitað ekki frumlegasta saga í heimi, en hún eyðir miklum tíma í að mannúða foreldra sína, „ímynduðu hetjurnar“ sem brugðust í augum sona þeirra. Fyrir unglinga, sem hafa tilhneigingu til að bera ábyrgð á mistökum sínum. á foreldra sína en neita samt að taka raunverulega ábyrgð á eigin spýtur sendir myndin sterk skilaboð um að á endanum eigum við öll okkar eigin vandræði sem við þurfum að takast á við og að við förum öll okkar eigin leiðir. En ólíkt aðrar kvikmyndir sem hafa tilhneigingu til að hvetja til sjálfstæðis ungmenna, þessi leysir málin milli foreldra og barns og þær verða sterkari eining fyrir það. Það er grátlegt að elsta barnið hafi svipt sig lífi, en ekki sé litið fram hjá því síðar í myndinni, og ábyrgð allra aðila á harmleiknum er rækilega útskýrð. Þrátt fyrir að farið hafi verið yfir efnið áður hefur það ekki verið fjallað alveg með þessum hætti -- myndin dregur mjög lítið af sér. Nú, hvers vegna þetta fékk R-einkunnina er ruglingslegt -- það er ólíklegt að þú komist í kynni við ungling á þessu tímum án þess að vera raunsær, en samt sem áður takmarkar raunsæi einmitt þann áhorfendahóp. Ef unglingabekkurinn minn hafði sýnt þetta kvikmynd, gæti hafa verið komið í veg fyrir tvö sjálfsvíg. Í þessu tilviki virðast ritskoðendur hafa sýnt afar lélega dómgreind.8/10