Loony Tunes hafa horft (að minnsta kosti) tvisvar inn í framtíðina. Fyrsta skiptið var með hinu ljómandi fyndna "Duck Dodgers". Seinni tíminn var með þessu um átaki. "Loonatics Unleashed" er ekki án verðleika, og gæti talist góð vara ef það væri ekki að það væri ekki undir gæðum Warner Brothers. WB teiknimyndir eru þekktar fyrir ósvífinn húmor og höfðar að minnsta kosti jafn mikið til fullorðinna og barna. Þessir gangandi ofurhetjuþættir geta aftur á móti ekki látið hjá líða að sannfæra fullorðna um að láta þá framhjá sér fara. Forsenda seríunnar er að 6 venjulegir einstaklingar (2 kanínur, Tasmanískur djöfull, önd, roadrunner og sléttuúlfur) lifa áfram "borgarreikistjarnan" Acmetropolis og öðlast ofurkrafta þegar loftsteinn slær á plánetuna árið 2772. Það sem er ruglingslegt er að titlahlutinn sýnir þessa einstaklinga með talningu upp í 2772 frá 21. öld. Sætur, en hrikalega heimskur. Í hverjum þætti berst ofursextettinn innan um vægast sagt skemmtilegan en í rauninni banvænn skrípaleik við ýmis ofurillmenni. Að mestu leyti eru þetta týpur sem koma fyrir í öllum miðlungs ofurhetjuævintýraþáttum og jafnvel sumum af þeim betri. Eins og margar miðlungs ofurhetjuseríur tekur þessi illmenni allt of alvarlega miðað við samhengið. Og auðvitað eru þessir krakkar einu persónurnar sem hlæja hinn venjulega vonda hlátur, auðvitað. Hvers vegna hlæja illmenni í fyrirsjáanlegum ofurhetjuævintýrum alltaf ALLTAF illa við hvert tækifæri? Hreyfiefni af þessu tagi virðist eingöngu skilja eftir hlátur í héraðinu illmenna og (stöku sinnum) handlangara þeirra og/eða hlátursefni. Reyndar misstu framleiðendur þessarar seríu af bestu veðmálunum sínum strax í upphafi. Ofurkraftar persónanna eru stundum byggðir á fyrri eðlilegum hæfileikum þeirra, en stundum ekki. Vandamálið hér er að við sjáum ekki nóg WB lúði. Lexi og Ace eru með nokkuð venjuleg líffræðilega framleidd orkuvopn og hafa nánast engin persónueinkenni sem hægt er að lýsa sem "Bugs-like". Það sem við höfum hér er í rauninni kjánalega og drekíska „Teen Titans“, þar á meðal of „nútímalegt“ hreyfimynda „útlit“, en með dýrum. Feh. Önnur mistök höfunda forritsins eru (eða eru) illmennin. Eins og áður hefur komið fram eru þetta ekki voðalega hugmyndaríkar og gera illt hlátursbita óhóflega. Ótrúlegt að rithöfundarnir hafi algjörlega saknað þeirrar augljósu tækni að búa til illmenni úr WB persónum sem og söguhetjunum. Til að auka á skemmtunina gæti til dæmis Jupiter Sam auk The Fudd, enn að veiða wabbits sem og Tech E. Coyote breytt í virkilega taugaveiklað illmenni og svo framvegis. Ah, sorgin yfir glötuðum tækifærum. Því miður hefur öll þessi framleiðsla farið í of mikla framlengingu (þ.e. 2. leiktíð). Engu að síður getum við glaðst yfir því að það er eitthvað nýtt þarna úti fyrir 14-á-9 mannfjöldann. Við hin getum vonað eftir 3. seríu af Duck Dodgers.