Að líta á myndina sem ekkert annað en heimildarmynd um hjólabretti myndi ekki viðurkenna nokkra mikilvæga þætti Dogtown. Peralta (þekktur hjólabrettamaður sjálfur) hefur búið til kvikmynd sem fjallar ekki aðeins um fæðingu þess sem við þekkjum í dag sem hjólabretti, heldur skoðar einnig félags- og menningarlegar og efnahagslegar aðstæður sem þessi íþrótt varð til og fékk mikla aðdráttarafl. Auk þess er mynd hans frekar persónuleg: Fyrstu tengsl Peralta við þetta menningarfyrirbæri þjónar bæði sem upplýstur kvikmyndarannsakandi og þátttakandi-viðfangsefni. Í þessu hlutverki er hann ómissandi „þátttakandi-áhorfandi“ á sama tíma og hann safnar saman fjölmörgum persónum sem voru óaðskiljanlegur í þessari hreyfingu og þeim sem urðu fyrir miklum áhrifum af tilkomu hjólabretta sem keppnisíþróttar og undirmenningar. Myndin notar einstaklega stílfræðilega mynd af kvikmyndum og hljóðklippingu og frásögnin (eftir Sean Penn) og viðtölin taka upp frekar ósvikið, óæft form sem er í ætt við anarkískan, níhílískan anda brimbretta á gangstéttum. Myndin sýnir hreyfingu aðdráttarafls langvinnrar íþróttatónlistarmyndbands sem er stillt af næmni fornleifafræðings fyrir mikilvægi tíma, staðar og aðstæðna.