Ég horfði nýlega á Shame sem er í leikstjórn Ingmars Bergman. Myndin var áhugaverð og mjög einstök. Mér líkaði hvernig þetta var á sænsku með enskum texta og að það var líka svart á hvítu. Þessir eiginleikar gerðu mér kleift að tengjast persónunum, tímabilinu og sögum þeirra betur. Mér líkaði ekki hvað myndin var mjög hæg í byrjun og hvernig maður vissi ekki hvað var í raun og veru í gangi. Í fyrstu var þetta aðallega saga af sambandi Evu og Jan. Myndin endaði líka á mjög niðurdrepandi nótum því ekkert gott kom út úr öllum átökum og breytingum í gegnum myndina. Ég myndi sennilega ekki fara að sjá Shame aftur, en þetta var mjög menningarleg upplifun.