Við félagarnir eyddum meirihluta laugardagseftirmiðdegis í að horfa á úrval af „slæmum“ kvikmyndum. Af þeim myndum sem við horfðum á var Jack-O sterkasti keppinauturinn (fyrir góða lélega kvikmyndaferð). Það er fáránlegt að myndir eins og "Gigli", "Glitter" og "You Got Served" séu skráðar á neðstu 100 IMDBs. Þó að þær séu vissulega slæmar myndir eiga þær ekki heima í neðstu 100. Þær eru að ræna „Jack -O", og "Keeper of Time", o.s.frv., af Bad Movie Greatness sem þeir eiga svo ríkulega skilið. Svo hvað gerir Jack-O svona frábær (í slæmum kvikmyndaskilmálum)? Til að byrja með ákvað Steve Latshaw, leikstjórinn, að setja son sinn, Ryan Latshaw, í hlutverk Sean Kelly. Því miður fyrir Steve var Ryan Latshaw hættulega nálægt því að verða tekinn út af viðarblokk. Krakkinn, í alvöru, hefur enga getu til að tjá sig. Lokaniðurstaðan: óviljandi kómískt gull. Krakkinn gæti verið að hlusta á brandara, eða bara augnablik frá því að höfuðið yrði brotið í sundur, og svipur hans er mikill „tilfinningaleysi“. Hinn þáttur myndarinnar sem okkur fannst æðislegur var fjöldinn af „tvöföldum draumum“. röð. Hvað er tvöfaldur draumur? Jæja, það er þegar persóna vaknar af martröð, og þá gerist eitthvað jafn martraðarkennt, og svo vaknar persónan aftur. Í grundvallaratriðum: þeir vakna eftir að hafa dreymt um að vakna af martröð. Snjallt tæki, ekki satt? Ég trúi því að persóna Sean Kelly hafi upplifað hvorki meira né minna en 3 tvídreymandi seríur. Við skulum sjá... hvað annað? Ójá! Þessi mynd hefur sannkallaða þúsunda leikara. Það er sannarlega töfrandi að sjá hversu mörg talhlutverk eru kynnt á meðan á myndinni stendur. Best af öllu: nánast engin persóna hefur neitt með söguna að gera. Þeir eru annað hvort drepnir af Jack-O, eða þeir þjóna engum tilgangi. Jack-O sjálfur var frekar ljúfur. Eins og flest önnur B-myndaskrímsli hefur Jack-O ótrúlegan hæfileika til að, að því er virðist, fjarskipta yfir miklar vegalengdir. Hann er undantekningarlaust að hanga, einhvers staðar í bakgrunni, hvenær sem þú ert að fást við stóra persónu. Það sem er hins vegar furðulegt er að þegar hann er í raun og veru að elta einhvern þá hreyfist hann á hröðum/hrasandi hraða, en samt er hann fær um að halda í við fólk sem er á spretthlaupi. Það er allt í bili. Lokaorð: ef þú ert að leita að óviljandi fyndinni slæmri kvikmynd geturðu ekki farið úrskeiðis með því að leigja þetta dýr.