Frábærir listamenn, þjáðust alltaf þegar þeir voru ungir. Ég gæti nefnt Mozart og Beethoven, en það er ekki málið. Þessi mynd var gerð af H-G Clouzot, en fjölskylda hans vildi að hann næði árangri í lögfræðistörfum. Aðalstjarna hennar er Louis Jouvet sem lærði og stundaði sem lyfjafræðingur áður en hann varð "The Greatest Actor" og einnig leikstjóri Frakklands fyrir og eftir seinni heimstyrjöldina. báðir voru með heilsufarsvandamál. Clouzot var með berkla þegar hann var ungur, Jouvet var með hjartavandamál og lést í leikhúsi. Slíkir atburðir móta persónu karla (og kvenna, auðvitað). Maður gæti jafnvel sagt að listamenn í dag séu svo fátækir, vegna þess að þeir höfðu aldrei þjáðst og barist fyrir lífi sínu. Fyrir mér er þetta besta mynd Clouzots. "Wages of Fear" er meira í "suspense", "Diabolique" hefur líka meiri "suspense" og betri söguþráð og snýst meira um "female evil". Quai des Orfèvres er mannlegri. Clouzot var ranglega sakaður af fylgdarliði De Gaulle (aðallega kommúnistar og gyðingar) um samstarf við nasista og bannað að gera kvikmyndir þar til De Gaulle yfirgaf ríkisstjórn Frakklands snemma árs 1946. De Gaulle kom aftur árið 1958, sem forseti. Aðalpersónurnar eru allar góðar sálir: Jenny L'Amour kemur kannski fram sem „pútína“ á sviðinu, en hún er ekki „hóra“ (orðabækur búa til samheiti yfir þessi orð, en þau eru ekki þau sömu), elskar manninn sinn og neitar því að „ kemur frá (væntanlega lesbísku) vinkonu sinni Dóru, ljósmyndaranum. Eiginmaðurinn Maurice er afbrýðisamur og huglítill, en flýr af vettvangi glæpsins. Hann er huglaus vegna þess að hann varð ástfanginn af konu og verslaði á endanum glæsilegri feril fyrir ást..Antoine, einkaspæjarinn (túlkaður af hinum frábæra Louis Jouvet, í grundvallaratriðum sviðsleikari, kemur fram í þessu franska "Gray" ekki Noir, sem og E.G. Robinson í "Double Indemnity") sýnir hæfileika fyrir gerviglæpamenn, eymsli fyrir negrason(?), og samúð með hinum sanna höfundi glæpsins, því hann man að faðirinn hreinsaði salerni á kastala einhvers aðalsmanns!!Clouzot var fær um að lemja leikara í andlitið til að koma honum í réttan ramma. huga, en innst inni var hann mjög mannlegur. Ég er með stjörnuspána hans fyrir framan mig. Hann var með Venus í Bogmanninum sem þýðir hreinskilni, tryggð, kærleikur og altruisismi. Fyrir þá sem trúa ekki á stjörnuspeki, biðst ég innilega afsökunar...