Ég hef lesið eina athugasemd sem merkti þessa mynd "rusl" og "sóun á tíma." Ég held að þessi manneskja hafi reitt aðeins of mikið í pólitískum undirfötunum sínum. Ég leigði bara nýju Criterion DVD-diskana af bæði gulum og bláum. Þessar myndir - þó varla frábærar - hafa að minnsta kosti orðið af sögulegum áhuga varðandi hina svokölluðu "róttæku stúdentapólitísku". -félagshreyfing" seint á sjöunda áratugnum. Ég hafði ekki séð hvoruga myndina og af alræmdu orðspori þeirra bjóst ég við alvöru klám (það er ekki til.) Það er framannekt (þar á meðal enn óbeint karlkyns nekt í framan (sjálfvirk NC-) 17--the Orwellian-X) í Bandaríkjunum. En ég bjóst ekki við kvikmyndum í andlitinu á lýðræðislegum sósíalískum boðskap. Þó að það hafi tilhneigingu til einfeldnings, fannst mér það stundum koma vel fram. Báðar myndirnar fengu mig stundum til að hlæja upphátt Í umsögn leikstjórans kom skýrt fram að það væri nóg af skopstælingum í myndinni. Sérstaklega kynlífssenurnar sem eru ætlaðar „klámmyndir“. Fyrsta atriðið af þessu tagi er mjög raunsætt. Hjónaparið er klaufalegt, óhæft, fyndið og yndislegt í fyrstu sambúðarsenunni sinni. Seinni-- sem olli mestum kvörtunum--hefur falsað cunnilingus og fellatio. Og sá síðasti er endir á reiðum bardaga, sem er trúverðugt. Aukaefnin eru fróðleg kynning á myndinni, viðtal við upprunalega bandaríska dreifingaraðilann og lögmann hans, brot úr vitnisburði réttarhalda í Bandaríkjunum og „dagbók“ umsögn leikstjórans. í sumum atriðum. Þetta er myndin sem „blá nef“ myndi ekki láta þá segja sér og leiddi til aðalstaðlins „áhugalausra hagsmuna án félagslegs endurlausnargildis“ sem, sem betur fer, stendur enn. Þeir sem hafa áhuga á sérkenni sögunnar munu finna þetta mustsee.