Ég reyndi. Drottinn hjálpi mér, hvernig ég reyndi. En það er bara sumt fólk sem er næstum ófært um að skapa gæði. Brett Ratner, Uwe Boll, Britney Spears og Asylum. Þeim til hróss virðist "The 9/11 Commission Report" vera heiðarleg tilraun fyrirtækisins til að komast í flóknari stöðu sagnagerðar og kvikmyndagerðar. En fyrir alla muni, þá kemur hún út sem önnur sannkölluð kvikmynd í myndasafni þeirra. Við opnunina tilkynnir fyrirvarinn áhorfendum að öllum nöfnum hafi verið breytt, en nöfn hryðjuverkamannanna eru tiltölulega þau sömu. Maður að nafni Mussaui reynir að læra að fljúga flugvél. Með steinkaldri grimmi sem myndi strax gera alla órólega, getur þessi „leyniþjónustumaður“ lært hvernig á að fljúga á lítilli tölvu. Og þú verður að velta því fyrir þér, ekki hvernig hann gat komist inn í þetta forrit svona auðveldlega, heldur hvernig þetta fólk spurði ekki einu sinni spurninga; vegna þess að þetta atriði er svo langsótt í framsetningu sinni, og leikarinn sem leikur þennan mann er afar yfir höfuð. Og þú getur séð að leikstjórinn Scott reynir að líkja eftir Paul Greengrass með skær kornóttri ljósmyndun sem er fylgt eftir af afskaplega hvimleiða og pirrandi handleikstjórn sem, í gegnum alla myndina, reynir að taka af skarið frá gung-ho skæruliðamyndagerð Greengrass. . Þú getur skynjað Scott líkja eftir tækni Greengrass fyrir raunsæi, en hún verður frekar slappur á miðri leið. Á sama tíma fer myndin minna af "Traffic" flugtaki, og meira flugtak á "Law & Order" þar sem við munum hafa Fyrirvarinn sem tilkynnir okkur um nöfnin hefur verið breytt, lógóið minnir næstum á "Law & Order" merkið, og svo níutíu mínútur þegar leikararnir dældu í bringu sína og ræddu pólitík. Hvorugt þeirra er nokkru sinni eins sannfærandi og það reynir að vera. Og svo þegar myndin virðist vera að reyna að vera fullorðinsdrama, treystir Scott á gamla failsafeið sitt, kynlífssenuna. Nýja kvikmynd Scotts lítur út fyrir að vilja í raun líta á hana sem „München“ með lágum kostnaði, en svo er ekki, og henni tekst að vera óviðjafnanleg við hvert slík tækifæri sem mögulegt er. "The 9/11 Commission Report" fellur flatt og það er vegna þess að það er takmarkað í tilraunum sínum til að líkja eftir öðrum kvikmyndum. Þó að ég kunni að meta metnaðinn sem felst í myndavélinni, þá er þetta nýja sjónarhorn á atburðina fram að 11. september flatt, og sljór. Þó það reynist erfitt að vera "München" sem er lágt fjárhagsáætlun þá er hún bara í raun eins skemmtileg og venjuleg Dolph Lundgren mynd sem þú finnur á Cinemax.