Byltingarkenndur söngleikur Rene Clair. Ef þú vilt sjá hvar lög ýttu fyrst sögu er þetta staðurinn. Þetta er saga af sveltandi ungum listamanni sem kemst að því að hann hefur unnið í lottói rétt eins og kröfuhafar hans koma að hringja. Því miður er miðinn hans í úlpunni hans, sem er í íbúð vinkonu hans og hefur verið gefinn á flóttafanga sem þá... ó, en það myndi segja það. Þetta er létt og froðukennd saga þar sem mikið af samræðunum er sungið (flestir halda að þetta hafi ekki gerst fyrr en Oklahoma eða Andrew Lloyd Webber). Þetta er svona kvikmynd sem þeir gera ekki lengur og gerðu það sjaldan þegar þeir gerðu það. Það hljómar kvikmynd frá árdögum sem spilar eins og kvikmynd fimm eða sex árum síðar. Clair hreyfir myndavélina sína um á þann hátt sem ekki einu sinni Busby Berkeley var að gera (þó að vera heiðarlegur að bera saman kvikmyndaframleiðendurna tvo er ósanngjarnt þar sem Berkeley var í raun að gera sviðsbundin dansnúmer og Clair var að flytja myndavélina í gegnum „raunheima“). Þetta er ótrúleg lítil kvikmynd. og þetta er heillandi kvikmynd sem fær þig bara til að brosa. Þetta er bara dúnkennd skemmtun. Fyrirgefðu að ég get ekki sagt meira. Þetta er bara fín lítil kvikmynd og það er í raun allt sem þú þarft að vita.