Það var erfitt að sitja í gegnum þessa hræðilegu villutrúaraðlögun Sherlock Holmes. Svo virðist sem Matt Frewer hafi verið ráðinn af því að hann er hávaxinn og horaður. Höfuðkúpulíkt andlit hans varð til góðs uppvakninga í Dawn of the Dead endurgerðinni, en sem Sherlock Holmes lítur hann út eins og fuglahræða. Frewer er ekki aðeins með þröngan gang sem er erfitt að horfa á, heldur lítur hann út fyrir að vera óþægilegur í staðalímyndum Holmes yfirhöfnum sem hann er í. Ekki nóg með það, en á meðan feldurinn er grár twill gátu þeir greinilega ekki fundið samsvarandi hettu. Svo hettan hans er svört og hún lítur glansandi út eins og hún væri úr pólýester. Hvað sem hettan var úr, leit hún mjög ný út og gervi. Jeremy Brett klæddist stundum þessum hefðbundnu búningum, en Brett þurfti ekki að klæða sig upp eins og Sherlock Holmes til að líta út fyrir að vera hlutverk. Frewer er aftur á móti sársaukafullt að horfa á. Jafnvel í fullum "Holmes" búningnum ber hann sig ekki eins og Sherlock Holmes. Frewer er grátbroslegt andlit og glottir allan tímann þegar hann spýtir áfram og áfram með mjög slæmum "Upper-Crust" breskum hreim er sárt að sjá og hlusta á. Að segja að Frewer sé að ofgera er vanmat. Eftir að hann lýkur hverri setningu með einhvers konar nefhljóði, hlær hann síðan eins og þetta væri einhvers konar breskur eiginleiki. Þegar ég byrjaði að horfa á þetta hélt ég að þetta gæti verið gamanmynd með Wishbone, Jack Russell Terrier. Ég hélt að Frewer hefði verið steypt sem einhvers konar álpappír fyrir Wishbone. En því miður er enginn hundur í þessari mynd nema Frewer. Wishbone hefði gert þessa mynd miklu betri. Ekki bara hættir útgáfa Frewers af Sherlock Holmes aldrei að tala (með þessum hræðilega gervi breska nefhreim), heldur er hann mjög vingjarnlegur og góður. Frewer er alltaf að brosa til vitnanna sem hann talar við og hann er svo kurteis og kurteis að hann gæti verið að kenna í Charm School í stað þess að vera Sleuth. Kannski þar sem þetta er Hallmark Channel framleiðsla, þá eru þeir að reyna að gera barnaútgáfu af Sherlock Holmes (Wishbone var líka betri í því) sem var blíðari og blíðari. Hver sem tilgangurinn er með túlkun Frewer á Sherlock Holmes, þá er hún flatari en pönnukaka og auðveldlega versta útgáfan af Sherlock Holmes sem ég hef séð (þar á meðal sú fyrri versta, eftir Charlton Heston). Á heildina litið er tónninn í þessari mynd hræðilegur. . Það minnti mig á dæmigerðan þátt af Barnaby Jones eða Murder She Wrote eða Diagnosis Murder. Allir hinir grunuðu sýndu grunsamlega framkomu og horfðu á fórnarlömbin áður en þau voru myrt. Holmes og Watson eru að útskýra hverja vísbendingu fyrir hvort öðru í allri myndinni. Jafnvel á Murder She Wrote er minni útsetning. Þessi Sherlock Holmes stenst ekki einu sinni mjög vel saman við Jim Rockford hjá Rockford Files og hann er kílómetrum fyrir neðan Columbo. Hræðileg samræða er líklega rithöfundinum að kenna. Það er augljóst að hver sem nokkurn tíma skrifaði þetta handrit þekkir mjög lítið til Sherlock Holmes, sérstaklega BBC útgáfuna með Jeremy Brett. Þessi mynd hefur alla andrúmsloftið í þætti af Little House on the Prairie. Sú staðreynd að leikararnir virðast vera brosandi þegar þeir segja línur sínar með fölsuðum hreimum sínum hjálpar ekki. Eini minniháttar ljósbletturinn er Ken Walsh sem leikur Doctor Watson með nokkurri reisn. Walsh lætur ekki á sér standa í samanburði við Frewer og þegar hann er oft að taka viðtöl við vitni er framkoma hans og samtalstíll mun eðlilegri og trúverðugri. Því miður eru restin af leikarahópnum áhugamenn og sjónrænar vísbendingar sem þeir gefa með því að glápa og gera andlit hver á annan (til að sýna að þeir séu grunsamlegir) er eitthvað sem ég hafði ekki séð í neinni nútímamynd.