Ég er ekki viss um að þessi mynd gæti nokkurn tíma jafnast á við þá fyrstu, jafnvel þó að hún hafi verið með upprunalegu sjöuna (þrátt fyrir að fjórir hafi verið drepnir). Það hefur bara ekki neista og efnafræði. Allir leikararnir virðast þreyttir og líta út eins og þeir séu bara að ganga í gegn um að fá launin sín. Það er athyglisvert hvað Yul Brynner er "stórkostlegur" í upprunalegu myndinni en stífur og ósannfærandi í þessari framhaldsmynd. Samt þegar hann leikur í Westworld og Futureworld á áttunda áratugnum vekur persóna hans (í sömu samsvarandi svörtu buxunum, skyrtu og hatti) sömu leyndardóma og nærveru Chris Adams frá 1960. Það er ekkert í þessari mynd frá 1966 sem gerir hana þess virði að horfa á hana, jafnvel á snúru.