Ég leigði þessa mynd um kvöldið vegna þess að hvorki kærastan mín né ég hafði séð hana, jafnvel þó að við hefðum heyrt frá sameiginlegum vini hversu „frábær hún var“. Núna er ég frekar íhaldssamur í skoðunum mínum, en ég vissi að fara í hana. væri frekar frjálslynt miðað við hver leikstýrði því. Ég reiknaði með að áður en myndin hófst myndi Michael Douglas leika miskunnsaman, vinsælan frjálshyggjumann sem var elskaður af fjöldanum, og það yrði þröngsýnn íhaldssamur andstæðingur sem andstæðingur hans. En ég hélt að það væri þar sem pólitíska yfirlýsingin myndi byrja og enda. Allt í lagi, söguþráðurinn var traustur: Einhleypur forseti fellur fyrir hagsmunagæslumann. Allt í lagi, þetta hefur möguleika sem mér fannst vera frekar skemmtilegt, þar sem söguþráðurinn var einstakur. En svo breyttist myndin í frjálslynda upplýsingaauglýsingu. Kvikmyndin snerist meira um byssueftirlit og umhverfismál en um samband forsetans og Sydney (Annette Bening). Það voru nokkrar fáránlegar forsendur í þessari mynd: 1) Persónan Sydney sem leikur þennan sextala lobbyist sem er „nærri“ ". Hefði hún getað verið flóknari? Hún var stöðugt skipulagslaus og virtist hrifin af öllu. Varla "nær". Ég er sölumaður, og hún gat ekki "lokað" því að selja vatnsglas til manns sem deyr úr þorsta.2) Í öðru lagi, er eitthvað fáránlegra en Richard Dreyfuss að leika hægri ofstækismann? Þetta er frjálslyndasti maður í Hollywood og hún leikur einhvern hægri sinnaðan hugmyndafræðing. Láttu mig í friði. Mér líkaði hvernig hann tók íhaldssama karakterinn sinn og gerði hann eins illgjarnan og hægt var.3) Ræðan í lokin var einfaldlega fáránleg. Línan um „I am a proud card carrying member of ACLU“ var brandari. Í fyrsta lagi myndi enginn forseti viðurkenna eitthvað slíkt, að vera virkur meðlimur í ofur jaðarhópi. Í öðru lagi, hvers vegna jafnvel að koma með eitthvað slíkt. Þú hefur bara fjarlægst meira en helming áhorfenda sem eru hófsamir eða íhaldssamir. Mér fannst söguþráðurinn frábær og einstakur. Mér fannst Michael Douglas góður kostur sem forseti. En myndin fór úr því að vera „kvikmynd“ í pólitíska yfirlýsingu vinstrimanna, þess vegna mistókst myndin. Það er synd að sjá frábæran söguþráð eyðilagðan af því að Hollywood þurfti að þvinga pólitískar skoðanir sínar upp á áhorfendur