Hunsaðu söguþráðinn og njóttu þess að Fred Astaire sé að dansa A Foggy Day og nokkra aðra dansa, einn dúett með hinni ógæfulegu Joan Fontaine. Hér sjáum við Astaire gera það sem eru í raun "sviðsdansa" í hreinni mynd en í myndum hans með Ginger Rogers, og áður en hann lærði hvernig á að nýta sér möguleika kvikmyndarinnar til fulls. Það besta af öllu: sú staðreynd að við sjáum Burns og Allen áður en útvarps-/sjónvarpsmyndir þeirra eiginmanns og eiginkonu eru í gamanmyndum, dansa eins og þeir hljóta að hafa gert í Vaudeville og áttu ekki möguleika á að gera í Paramount háskólamyndum sínum frá 30. . (George var einu sinni steppdanskennari). Tvær tölur þeirra með Fred eru hápunktar myndarinnar og þess virði að bíða eftir. Fyrsta mjúku skótríóið er upphitun fyrir "Chin up" hrífandi karnivalnúmerið, þar sem þau þrjú syngja og dansa í gegnum reiðtúrana og aðra aðdráttarafl. Það virðist næstum sjálfkrafa. Aðdáandi Fred Astaire og Burns & Allen mun finnast það þess virði að taka undir „plottið“. Ég hef séð þennan 4 eða 5 sinnum og finnst hraðspólahnappurinn gagnlegur.