Ég byrjaði nýlega að horfa á þennan þátt í samskeyti og fannst hann dálítið áberandi. Sumir þættir eru kjánalegir -- Doug er í uppnámi yfir einhverju léttvægu/ungmenna og lætur heimskulegt sig o.s.frv. Samt eru aðrir frekar skemmtilegir og stundum snertandi. Þar á meðal eru þeir þættir sem horfast í augu við margbreytileika persónanna. Til dæmis er þemað „ungmenni í yfirvigt, vingjarnlegur strákur giftist kynþokkafullri konu“ í nokkrum sitcom. (Carrie hefur líka eitthvað við sig, útlitslega séð. Ekki bara kynþokkafull stúlka.) En Carrie hefur yfirburði -- hún gæti verið falleg fyrir augun, en hefur aðeins of mörg persónueinkenni ekki of langt öðruvísi en faðir hennar. Og hún viðurkennir það fúslega -- til dæmis snýst einn þáttur um skort hennar á löngun til að vera góð við vinnufélaga. Persónulega finnst mér b*ness hennar kynþokkafullt, en þú verður að vera rétta manneskjan til að geta lifað með því. Amiable Doug passar vel. Og innst inni líkar sjá við einföldu hlutina líka. Kannski, ekki eins mikið og Doug sem nirvana hans er að horfa á sjónvarpið og borða stórt snarl við hliðina á stóra skjánum hans, en engin menningargalli hún. Þessi skortur á of viðkvæmri hlið er ein ástæða þess að þau tvö eiga ekki börn. Auðvitað er einföld ánægja gaur heldur ekkert til að hæðast að og eykur sjarma þáttarins. Þeir lifa venjulegu verkamannalífi í Queens -- það er raunhæft í þeim skilningi. Og á heildina litið, skemmtilegur og notalegur sitcom farkostur, esp. ef þú vilt bara slaka á. Það verður svolítið þreytt í lokin, svo það er líklega gott að það sé að enda. Það gekk vel. Sjá einnig Becker.