Ég hef horft á heilmikið af Bollywood myndum þegar ég var að alast upp - þú veist dæmigerður söguþráður strákur hittir stelpu, stelpa hafnar strákum, Dakus (vondu krakkar) taka í burtu stelpu, strákur bjargar stelpu með því að drepa hundruð dhakus og þeir gifta sig hamingjusamlega (af auðvitað hef ég sleppt klukkutíma af tónlistarstílsnúmerum).. Jæja að fara að horfa á Hari Om, ég bjóst við annarri dæmigerðri Bollywood-mynd; þó, mér til mikillar ánægju reyndist það óhefðbundið og reyndar frekar kómískt. Hari Om frá Bharatbala er það sem gæti verið merkt sem ein af þessum „off beat“ indverskum kvikmyndum eins og sívinsælu suðurasísku smellunum eins og Monsoon Wedding, East is East eða Bend it Like Beckham. Verandi af suður-asískum sóma og hefur horft á ýmsa klassíska Bollywood kvikmyndir, það var mikill húmor og undirsamræður sem hægt var að ná í sem minntu mig á skemmtilegu og heillandi hlið indverskrar menningar (t.d. hin ýmsu indópoppnúmer sem voru í raun endurgerð af Nitin Soni eða hnyttin indversk slangur sem voru notað). Allir Suður-Asíubúar geta notið Hari Om og er líka skemmtilegur fyrir þá sem ekki eru vanir indverskum húmor þar sem persónurnar og söguþráðurinn kemur til móts við alla áhorfendur. Í stuttu máli fjallar myndin um sjálfvirkan rickshaw bílstjóra (einnig kallaður „fjórhjólabíll“ fyrir þá sem hafa ferðast til Indlands vita) leikinn af Vija Raaz (úr Monsoon Wedding) sem blandar sér í krakka og endar með því að honum töluvert af peningum. Til að komast hjá því að selja fjórhjólið sitt, 'Madhuri', sleppur hann í skyndi með 'Madhuri' og mjög sjarmerandi og yndislegri konu frá Frakklandi, Isa (Camille Natta), sem sjálf er að flýja leiðindi kærasta síns Benoit (Jean Marie Lamour sem var í sundlauginni). Myndin fjallar um ferð þeirra á ferðalagi um hið fallega landslag Rajasthan land ástarsagnanna; í gegnum húmorinn sérðu aðalleikarana tvo reyna að komast að því hverjir þeir eru í raun og veru. Það sem gerði kvöldið eftirminnilegast var að leikstjórinn, framkvæmdaframleiðandinn, aðalritstjórinn og jafnvel móðir Fröken Natta voru viðstödd sýninguna. Eftir að hafa talað við Bharatbala (sem hefur í raun dýrafræðibakgrunn) komu fram margir áhugaverðir þættir úr myndinni, þar á meðal: að hafa lokið myndinni aðeins 10 dögum fyrir alþjóðlegu kvikmyndahátíðina í Toronto og það tók aðeins 45 daga að taka, og að hafa aðeins fimm leikara í leikritið (hinnirnar voru allar alvöru leikarar í fyrsta skipti). Þegar ég kom heim áttaði ég mig á tvennu úr myndinni - að það eru alltaf mannleg tengsl á milli hvers og eins okkar þrátt fyrir ágreining okkar og í öðru lagi, eins og leikstjórinn hafði orðað það „Allir eiga ástarsögu“. Það verður að sjá fyrir alla!