Ég horfði bara á þessa mynd á háþróaðri sýningu. Ég hafði ekki lesið bókina og vissi ekkert um söguna, en fór vegna þess að bókin var valin „Bók ársins“ af tveimur framhaldsskólum á staðnum. Svo ég get ekki borið bókina saman við myndina eins og aðrir hafa gert. Í stuttu máli fannst mér þetta ótrúlega áhrifamikil saga. Leiklistin var trúverðug og innsýn í afganska menningu og stjórnmálasögu var bæði áhugaverð og átakanleg. Elsti vinur minn er íransk-amerískur og þess vegna fann ég fyrir skyldleika í ákveðin mið-austurlensk gildi og hefðir sem voru sýndar í myndinni, þar sem þær minntu mig á tímann sem ég eyddi með fjölskyldu hans. Þemu vináttu, fjölskyldu, mannleg gildi , og hugrekki undir eldi eru alhliða og eru vel þróaðar í myndinni. Ég ætla ekki að telja upp lóðarupplýsingarnar, þar sem þær má nálgast annars staðar. En miðað við tæknilegar hliðar myndarinnar, leiklistina og umfram allt hjartnæma sögu hennar, þá mæli ég hiklaust með þessari mynd.