Brjálaða skrímslið byrjar á rannsóknarstofu Dr. Lorenzo Cameron (George Zucco) þegar hann fullkomnar uppgötvun sína á því hvernig hægt er að breyta manneskju í grimmt úlfur eins og skrímsli með því að sprauta dýrablóði inn í mannlegt viðfangsefni sem er fáviti þjónn hans Petro. (Glenn Strange), greinilega ætlar hann að setja serumið til umráða stríðsdeildarinnar sem mun nota það til að búa til óstöðvandi her þessara skrímsla, fullkominn hermaður! Hins vegar, fyrst og fremst þar sem Dr. Cameron hefur augastað á sætri hefnd á fólkinu sem vísaði tilraunum hans á bug, neyddi hann til að segja af sér og gerði hann opinberlega að athlægi. Dr. Cameron hrindir áætlun sinni í framkvæmd og notar stórfenglega sköpun sína til að myrða prófessor Blaine (Robert Strange), í óheppilegri atburðarás getur Dr. Cameron ekki stjórnað dýrinu og sést af staðbundnum bónda Jed Harper (Eddie Holden) sem dreifir fréttunum eins og eldur í sinu, í annarri óheppilegri tilviljun fær blaðamaður að nafni Tom Gregory (Johnny Downs) fréttir af sögunni og byrjar að rannsaka, fer hann að gruna Dr. Cameron og þar sem Gregory er að fara út með dóttur sinni Lenóru (Ann Nagel) ) hann hefur nóg af tækifærum til að þefa í kringum sig...Leikstýrt af Sam Newfield þetta er virkilega low budget dót frá 40's, jafnvel enn verra er þetta leiðinlegt ófrumlegt low budget stuff. Handrit Fred Myton dregur afskaplega þunnu forsenduna út í tæpar 77 mínútur sem er allt of langt, það er engin fjölbreytni í sögunni og það er í rauninni það sama aftur og aftur. Persónan er leiðinlegar klisjur, brjálaður vísindamaðurinn sem gerir tilgangslausar tilraunir sem búa til skrímsli, viðkvæma fallega dóttirin, blaðamaðurinn sem leikur hetjuna og fyrir algjöra tilviljun er báðir að rannsaka dularfulla dauðsföllin sem sagði vitlausa vísindamanninn bera ábyrgð á og er rómantísk. í sambandi við dóttur sína, mállausa þjóninn, heimskulega fávita lögregluna og staðalmynda haglabyssuklæddu bændur sem eru alltaf sakaðir um að vera drukknir. Þetta var líklega klisjukennt jafnvel aftur árið 1942! Myndin fer fram á frekar hægum hraða og leikstjórinn Newfield nær aldrei að viðhalda eða skapa mikið af spennu eða andrúmslofti sem er slæmt. Tæknilega er myndin ekki frábær, augljóslega var kostnaðarhámarkið lítið og brjálaða skrímslið sjálft lítur út fyrir að líkjast gömlu heimilislausu vini sem hefur ekki rakað sig í nokkrar vikur og hefur fengið par af plastbrandarabúðarvígtönnum í munninn. Svarthvíta kvikmyndatakan er einföld og kyrrstæð eins og flestar kvikmyndir frá þessu tímabili á meðan rannsóknarstofa hins góða Dr. Cameron samanstendur af sófa og borði með nokkrum miður vísindalegum búnaði ofan á. Leikurinn er stífur og viðurkenndur og Petro lítur út eins og hann sé á dópi alla myndina, Zucco sem vitlausi vísindamaðurinn sannfærir ekki og er gleyminn. The Mad Monster er frekar léleg hryllingsmynd, það er afskaplega lítið hérna til að skemmta þó ég hafi allavega náð endanum í einni lotu sem þegar ég hugsa um það er svolítið afrek í sjálfu sér!