How Tasty Was My Little Frenchman segir sögu sem til skiptis er sorgleg, skelfileg og lífseigandi. Það endar með hrottalegum lokakafla sem þú vissir að þyrfti að gerast, jafnvel þó þú hafir vonað - kannski jafnvel trúað - að það myndi ekki gerast. Að lokum er þetta stærsti styrkur myndarinnar: hún spilar sérlega með tilfinningar þínar og væntingar og varpar svo sprengju á þig. Ég sá þetta í kvikmyndafræðitíma í USC um miðjan tíunda áratuginn. Það er ekki auðvelt að finna, en er örugglega þess virði að leita að.