Þetta er hægasta "film noir" mynd sem ég hef séð. Mjög veikt handrit gefur aðeins Jack Palance og Rod Steiger tækifæri til að skila einstaklega vel, línur sem voru gerðar fyrir leikaraprufu. Palance og Steiger fullyrða báðir að þeir séu svo sannarlega alvarlegir leikarar sem geta túlkað hlutverk sitt af krafti, tilfinningum og drama. Sagan sjálf hreyfist á ótrúlega hægum hraða og gerist að mestu í stofu. Leikstjórinn hreyfði leikarana augljóslega í taktfasta hringi þar sem þeir skiluðu þreytandi löngum línum til að koma í veg fyrir að hægur gangur verði áberandi fyrir áhorfendur. Hasarinn tekur ekki við fyrr en á síðustu tíu mínútum myndarinnar. Ef þú ert sá sem er að leita að meiri dýpt í glæpasögu, þá er þetta ekki fyrir þig!