Það eru vonbrigði að sjá jafn hæfileikaríkan leikara og Amitabh Bachchan í svona veikburða hlutverki, sérstaklega þegar hann var ofur tilkomumikill í BLACK (sem ég mæli eindregið með). Ein lína í myndinni segir: "Sakar er ekki bara maður, hann er hugsun og heimspeki." Leikstjórinn Ram Gopal Varma segir GUÐFAÐAN vera innblástur fyrir þessa mynd og kannski er það vandamálið. Hún virðist vera illa illa farin amerísk kvikmynd sem gerist á Indlandi. Vinstri olnbogavísitalan lítur á sjö þætti kvikmyndagerðar - leiklist, samfellu, söguþráð, persónuþróun, samræður, listsköpun og framleiðslusett - á kvarða frá hæstu 10 til lægsta 1, þar sem 5 er gefið sem meðaleinkunn. Samfellan í kvikmyndinni virðist vera mikil, 8, með því að halda uppi ofbeldistóni sem er fyllt með drama á stöðum og nota réttlæti utan réttarkerfisins sem hvatningu. Hins vegar virðist skortur á tilfinningum í tengslum við illsku skipulagðrar glæpastarfsemi. Leikarinn gefur 4 einkunn, það virðist of veikt, jafnvel þegar verið er að berja einhvern eða myrða þá virðist það töff. Til dæmis, þegar ein persóna er skotin í ennið, fann ég sjálfan mig að velta því fyrir mér hvort, eða hvenær, hann ætlaði að detta. Hann gerir það ekki, og ala Ronald Reagan hann er settur í bifreið, með blæðandi andlit hans vöggað ala John F. Kennedy. Söguþráðurinn metur 5 sem dæmi um glæpamennsku í amerískum stíl, með fjölskyldumiðaðan Robinhood í broddi fylkingar. Persónuþróun virðist kyrrstæð og persónurnar virðast eins og skákir á yfirgefnu skákborði og fá þar með 3. sæti. Samræðurnar virðast stæltar og virðast neyddar til að passa við eitthvert Bowery málmynstur - 4 fyrir samræður. Framleiðslusett líta út fyrir að vera undir meðallagi - 4. Og listsköpunin er furðuleg, með allt of mörgum nærmyndum, of hröðum aðgerðum og of mörgum hópsenum þar sem leikararnir virðast of æfðir - 3. Mér líka miklar hreyfingar myndavélarinnar eru truflandi. Meðaltal vinstri olnbogavísitölunnar er 4,4 og með smá frádrátt miðað við lélega afleiðufræði færist það niður í 4. Tvær spurningar vakna stöðugt í myndinni: ein, hvers vegna eru svona margir að borða svona oft: og tvær, gerir það hefur Indland ekki sitt eigið vörumerki skipulagðrar glæpastarfsemi? Þurfa myndir sem þessar að vera svona háðar vestrænum menningardæmum? Eins mikið og mér líkar við Amitabh Bachchan get ég ekki mælt með þessari mynd.