Með smá lagfæringu gæti 'Nothing' verið barnamynd. Þetta er mjög snjallt hugtak, snertir nokkur áhugaverð frumspekileg þemu og gengur þvert á nokkurn veginn allar Hollywood-siðvenjur sem þér dettur í hug... hvað stríðir meira gegn öllu en bókstaflega „ekkert“? Ekkert er saga tveggja vina sem óska ​​heiminum í burtu þegar allt fer úrskeiðis í lífi þeirra. Það eina sem er eftir er það sem þeir hata ekki og stórt tómt hvítt rými. Það er erfitt að einblína sögu á aðeins tvo leikara í meirihluta myndarinnar þinnar, sérstaklega án þess að skera niður neitt sem gerist utan söguþráðarins. Það einblínir á nokkurn veginn eitt viðfangsefni, en það er aðalsvæði Vincenzo Natali. Ef þú hefur séð 'Cube' veistu nú þegar að hann hefur tilhneigingu til að líka við svona aðstæður. „Ekkert“ í þessari mynd er greinilega óendanlegt rými, en Natali tekst einhvern veginn að gera hana nokkuð klaustrófóbíska, þó ekki væri nema vegna þess að það er bókstaflega ekkert annað, og hvergi annars staðar að fara. Leikararnir selja það, þó að þú getir sagt að þessir strákar séu vinir samt. Tveir leikarar úr 'Cube' snúa aftur hingað (Worth og Kazan), en eru gjörólíkar persónur. Þeir breytast í gegnum söguna og þó að þeir séu ekki sterkustu leikarar í heimi, þá eru þeir að minnsta kosti trúverðugir. Ástæðan fyrir því að ég segi að þetta gæti verið barnamynd með réttum klippingum, er sú að fyrir utan nokkrar f-sprengjur og dálítið óþarfa blóðug draumaröð, duttlungafulla og oft kjánalega tilfinningin í þessari mynd gætu mjög auðveldlega verið melt af krökkum. Þannig að mér finnst það skrýtið val að rithöfundarnir ákváðu að bæta við einhverju grófu orðalagi og litlu magni af gosi, sérstaklega í ljósi þess að það er ekki mikið af því. Þetta hefði auðveldlega getað fengið PG einkunn ef þeir hefðu einfaldlega skorið nokkra hluti út og breytt smá samræðum. Það er mjög fátt við þessa mynd, en bara nóg til að foreldrar vilji ekki að börnin þeirra sjái hana. Ég segi bara að það sé synd því ekki vegna þess að ég styð ritskoðun, heldur vegna þess að það gæti hafa verið það eina sem kom í veg fyrir að þessi mynd fengi víðtækari lýsingu. Allavega er þetta þokkalega skemmtileg mynd, þó með nokkrum atriðum sem dragast út. En fyrir að vera bókstaflega um ekki neitt, og einbeita sér alfarið að tveimur persónum og samskiptum þeirra við nákvæmlega ekkert, gera þeir furðu gott starf fyrir sjálfstæða kvikmynd.