Þessi mynd snertir sem sagt ekki stofnana (fagurfræðilega og kynferðislega) sem greinilega geta ekki staðist rómantískar þarfir. Þó nokkrir afbragðsleikarar taki þátt, þar á meðal Jon Tenney, Timothy Olyphant og Cynthia Nixon, eru þeir byggðir á barnalegu handriti sem byggir nánast algjörlega á snjöllum samræðum; sem er ekki. Hlutverk Nixon býr yfir bestu línunum, en hún fer oft of fljótt inn í þær, tímasetningargalli sem verður að söðla um leikstjórann. Hið gróteska hápunktur nýtir allar tiltækar klisjur, eytt eða ekki, og lýkur á viðeigandi hátt þessari dapurlegu tilraun til gamanleiks.