Ettore Scola er einn mikilvægasti leikstjóri Ítalíu. Foreldrar mínir og ég horfðum saman á "C'eravamo tanto amati" á sumarnótt: okkur líkaði það, en okkur líkaði það ekki þar sem við elskuðum "A special day". Ég tel að Ettore Scola sé frekar vanmetinn: við gleymum oft að muna eftir honum, kannski vegna þess að nýjustu myndirnar hans olli vonbrigðum. Svo, í gærkvöldi, sátum við mamma í sófanum okkar til að njóta þessa meistaraverks. Ritun, leikstjórn, kvikmyndataka, tón- og framleiðsluhönnun voru edrú og nákvæm, en það sem mér líkaði mest við var efnafræðin milli Loren og Mastroianni. Þeir eru báðir frábærir leikarar og fara með aðalhlutverk Antonietta og Gabriele. Antonietta er húsmóðir: gift með ofstækisfullum fasista, hún á sex börn en eiginmaður hennar vill eignast annað barn til að fá verðlaun fyrir risastóru fjölskyldurnar. Gabriele er einfaldlega andfasisti. Þau eyða saman sérstökum degi, þeim sérstaka degi 1938 þegar Hitler kom til Rómar í heimsókn til Mussolini. Ég vil ekki skemma meira um söguþráðinn: farðu að leita að þessari mynd!