Recovery er vel dæmt og yfirvegað drama um viðkvæmt efni sem vekur ekki tilfinningar fyrir aðalpersónunum. David Tennant og Sarah Parish koma fram á sjónarsviðið flóknar og misvísandi tilfinningar hjóna sem eru djúpt ástfangin sem berjast við að sætta sig við persónuleikabreytingarnar sem þau bæði þola og verða líka að gera til að lifa af hörmulegt slys. Tennant, sem Alan, kemur með húmor sem auk hættulegrar ógleði, þar sem verkfræðingur er að jafna sig eftir minnisleysi vegna umferðarslyss. Alan er ekki sýndur einfaldlega sem fórnarlamb heldur sem manneskju með tilfinningar sem gerir sitt besta til að skilja nýja líf sitt. Tricia Sarah Parish er ekki klisjukennd húsmóðir sem gerir allt til að styðja eiginmann sinn. Hún á í erfiðleikum með að verða ástfangin af Alan, þar sem maðurinn sem hún einu sinni nýtti og elskaði er nú allt önnur manneskja - henni ókunnug. Þvert á suma skoðun er þetta - að mínu mati - fullkomið sunnudagskvöldsáhorf. Of oft eru okkur sýnd mjúk fjölskyldudrama eða leynilögreglumaður, eins og Heartbeat, sem rotnar og rotnar heilann. Dagskrárstjórar virðast halda að hefðbundinn hvíldardagur sé líka dagur þegar hugur okkar fer að sofa. Meira krefjandi og umhugsunarvert drama eins og Recovery myndi breyta ástandinu alvarlega.