Ég man ekki eftir því að hafa gengið út úr kvikmyndahúsi nema þetta einu sinni. Ekki nóg með það heldur var ég með 7 vinum og við vildum öll fara. Óáhugaverður söguþráður, persónur úr leir, ofbeldi án tilgangs. Mér var alveg sama hvenær góðu mennirnir dóu; Mér var alveg sama hvenær vondu kallarnir fengu það. Fantasían og galdurinn var lagður á þykkt eins og lifrarbúðingur og það var ekkert samræmi. Í stuttu máli, fín skemmtun ef þú skyldir eyða heila eilífð í helvíti.