Eftir smá stund áttaði ég mig á því að greindarvísitalan mín fór hægt og rólega niður. Frostbite er ein af þessum sorglegu myndum þar sem enginn, og ég meina enginn, er einu sinni að reyna. Ég rótaði í því að dónahetjan myndi deyja inni í ruslatunnu (hvernig tókst honum að passa þarna, samt?), Traci Lords, drottning B-mynda, var hræðilega ófyndn og reif mig og vini mína með því að sýna ekki brjóstin á henni einu sinni. „Persónurnar“, þó ég noti það hugtak lauslega, eru fólk svo ýkt og einvídd að það gæti allt eins hafa notað pappaskurð. "brandararnir" (ég nota þetta hugtak lauslega líka) eru einfaldlega fyndnir. Ræfill gaurs veldur jarðskjálfta. Roflcopter! „Hetjan“ okkar fær nálastungumeðferð hjá Traci Lords. Guð, ég get ekki andað! Blindi gaurinn notar F orðið ítrekað! Þetta er of mikið!!! Segðu hvað þú vilt um leiklistina en mér fannst Adam Grimes standa sig nokkuð vel í að leika geðveikan snjóbrettakappa. Þar fyrir utan er eina uppspretta afþreyingargildis hér brjóst. Ég held að ég hafi talið þrjú, kannski fjögur pör í gegnum alla myndina, dreifð yfir kannski fimm mínútur af skjátíma. Það eru fimm mínútur sem vert er að horfa á af 83 mínútum af ófyndnu rusli. Ekki horfa á þetta. Horfðu á Barb Wire með Pamelu Anderson - að minnsta kosti var nóg af nekt og hasar í þessari drasllegu mynd!(r#26)