Þetta er frábær mynd sem allir ættu að sjá. Hún spilar eins og Dean Koontz bók. Frammistaða Bill Paxton var frábær að því leyti að það virðist í raun eins og hann trúi á það sem hann er að segja og gera. kvikmynd. Það er skáldskapur. Endirinn kemur á óvart, en skáldskapur. Og hvað? Ég held að það sé það sem gerir þessa mynd svo góða. SPOILER EKKI LESA LANGAR EF ÞÚ HEFUR SÉÐ MYNDINA. Í gegnum myndina er áhorfandinn stöðugt hneykslaður yfir veikindum persónu Paxtons, áhrifunum á börnin og hvernig börnin takast á við þessa svívirðilegu framkomu. Og svo í lokin kemur í ljós að það er satt. Guð hefur sett hann í það verkefni að losa heiminn við djöfla. Paxton er ekki skyggn eins og aðrir áhorfendur gefa til kynna. Vissulega eru honum gefnar upplýsingar sem hann hefði ekki getað vitað annars, en myndin gengur lengra til að sýna hvernig Guð „verndar“ Adam í gegnum þægilegt myndbandsgæðavandamálið og algjöran minniskort á öðrum FBI umboðsmanni. Myndin er ekki að tala fyrir kristnum morðum, hún er bara að fara með áhorfandann í mjög óvænta ferð.