Jackie Chan er af mörgum aðdáendum kvikmynda og bardagalistakvikmynda talin ein mesta hasarstjarnan sem hefur prýtt silfurtjaldið og Police Story styrkti orðspor sitt sem líklegur arftaki hins látna, frábæra Bruce Lee. Ef Enter The Dragon sýndi hið svokallaða benchmark mikilleika Lee á 7. áratugnum, þá má segja það sama um Police Story og Jackie Chan á 8. áratugnum. Gleymdu Rush Hour þríleiknum, eða einhverju af bandarísku viðleitni hans - sú eina. kvikmynd sem einkennir ágæti Chans, svo ekki sé minnst á stöðu hans sem hásparkandi, beinmölandi kungfu talisman, auk þess sem kvikmyndaferill hans var þessi, Police Story - sú fyrsta í röð farsælra löggumynda, sem gerist á meginlandi, núverandi Hong Kong. Ég hef séð margar tilraunir hans - sömuleiðis bandarísku Rush Hour, Rumble in the Bronx, The Medalian og The Tuxedo til að nefna - og satt að segja margir þeirra blekkja í ómerkilegri samanburði við Police Story . Í þessum myndum sáum við minna „heimskulega“ útgáfu af Jackie, sem fékk ekki tækifæri til að nýta bardagahæfileika sína til hins ýtrasta, svo ekki sé minnst á að bardagaloturnar voru hvergi eins góðar og þær í slíkum viðleitni eins og Drukkinn meistari, Lögreglusaga svo að nefna. Glæfrabragðið í þessari mynd eru óvenjulegt og eru þau bestu í hvaða hasarmynd sem er. Atriðið í verslunarmiðstöðvum er bókstaflega einstakt og verður að sjást til að trúa því: fljúgandi glerbrotin, Chan sem er skilinn eftir hangandi fyrir utan rútuna aðeins við göngustafinn sinn þar sem brjálæðingur keyrir ákafur um götur bæjarins, og Chan tókst að nota alls kyns líflausa hluti og stuðningstæki sem vopn til að berjast við vondu kallana með. Í ljósi þess að hann er þekktur fyrir að meiða og brjóta hvert bein í líkamanum og koma sjálfum sér í skaða, þá er þrautseigja Jackie í að sýna fjölhæfni sína sem áhættuleikari með því að treysta ekki á einn, nokkuð til vitnis um orðspor hans sem kung fu sérfræðingur. Sérstaklega þar sem hann hefur marbletti til að sýna fyrir það. Þannig hefur hann sannað að hann er enginn einfaldur hestur þegar kemur að því að búa til og koma með ýmsar og snjallar útlitshreyfingar. Sögulega séð er ekki mikið um að ræða en hvað það skortir í frásögn, það bætir upp með aðgerð og bardagaröð frá enda til enda. Hvað samræðurnar varðar, þá er þetta ekki mjög stór þáttur myndarinnar - þess vegna hafa flestir aðdáendur Jackies og bardagalistamynda meiri áhuga á hasar, öfugt við söguna. Ólíkt því að segja The Matrix, þá eru engir vírar eða CGI , eða hvers kyns tölvubrellur sem koma við sögu. Það sem þú sérð er það sem þú færð - og það sem þú færð með Police Story er frábær Jackie Chan epík, full af hasar og hrífandi glæfrabragði. Hún er kílómetrum betri en Rumble In The Bronx, Rush Hour og öll önnur bandarísk viðleitni hans. Lögreglusaga er frábær mynd og myndi ég örugglega mæla með fyrir alla sem eru nýliði Jackie Chan aðdáendur en eru ekki vissir um hverja þeir ættu að horfa á fyrst.