Ég horfði á Sleeper Cell með smá skelfingu og hafði áhyggjur af því hvort hryðjuverkamennirnir yrðu vegsamaðir. Þessi dáleiðandi þáttaröð tók ekki aðeins á við efnið á ábyrgan hátt, hún skapaði dýpt og efni í næstum hverja persónu. Oded Fehr étur bara upp skjáinn í hverri senu sem hann er í og ​​þó að persóna hans sé karismatískur leiðtogi jihad-hryðjuverkahóps hefur hann enn dáleiðandi aðdráttarafl. Michael Ealy hélt sínu striki, þó að í sumum atriðum velti ég því fyrir mér hvers vegna hann var ekki skotinn á staðnum vegna skelfingarinnar sem hann var með á andlitinu. Kostir seríunnar eru aðalhlutverkin tvö, Fehr og Ealy, vel skrifuðu persónurnar --sem allt var trúverðugt og sorglegt, og þau óhuggulegu atriði sem fjallað er um í sögunni. Eftir að hafa sjálf verið gift múslima var andrúmsloftið sem skapaðist nokkuð raunsætt. Gallarnir, fyrir mig persónulega, voru þeir að kvenkyns T&A var of mikið - virtust flest tilefnislaust, sem og sumar kynlífssenurnar. Þrátt fyrir það er þetta hrá grípandi sería sem vekur mann til umhugsunar. Einhver gefur Fehr safaríkari hlutverk eins og þetta og lætur hann hlaupa með það. Hann hefur ótrúlega skjáinnveru og undarlegan meðfæddan kraft sem stafar af honum.