Sá sem finnst þessi mynd leiðinleg er vonlaus beinhaus sem ætti að halda sig við bílaeltingamyndir og rómantískar gamanmyndir. Þessi mynd er hrífandi og á sér ekki leiðinlegt augnablik. Hvers vegna? Vegna þess að það samanstendur að mestu af vitrænum samræðum milli raunverulegs fólks á kreppustund og lýsir viðleitni þeirra til að lifa af kreppuna. Ég endurtek - skynsamleg samræða! Það er það sem einkennir næstum allar myndir Rohmer og þess vegna líkar mörgum ekki við þær. Þeir kjósa aðgerðir. Allt í lagi, leyfðu þeim að eyða restinni af lífi sínu í að horfa á hasarmyndir, á meðan við sem erum með smekk og mismunun munum halda áfram að leita að myndum eins og þessari. Rohmer hefur alltaf verið sakaður um að vera "talky." Hann er það, en fyrir mér er þetta hrós, ekki gagnrýni. Shakespeare var líka orðheppinn. Er til talsverðara leikrit en "Hamlet?" Alltaf þegar viðfangsefni, eða þema, listaverks samanstendur af hugmyndum og átökum um gildi, verður endilega að vera umræða um þessar hugmyndir og gildi, og það er að miklu leyti það sem þessi mynd snýst um. Aristocracy og göfug fæðing vs jafnréttisstefna; tryggð við gamla vini sem reynir á hið endanlega þegar þessi vinur fer á rangan hátt; gildi mannlegs lífs og ábyrgð á að hjálpa til við að bjarga því lífi, jafnvel þó að sá sem á það líf sé ekki svo fallegur, eða jafnvel fyrirlitlegur. (Einhver hefur einhvern tíma heyrt talað um Dostoyevsky, eða "Glæpur og refsing?") Þetta er það sem þessi mynd snýst um. Aðalhlutverkin tvær í þessari mynd eru óaðfinnanlegar, eins og þær væru fæddar til að leika þessi hlutverk. Lucy Russell, sem er ensk og talar frönsku sem annað tungumál, er sérstaklega frábær. Gerðu sjálfum þér greiða og sjáðu þessa hrífandi mynd. Það gæti verið síðasta myndin eftir þennan skjámeistara.