Þegar Sabrina kom fyrst á skjáinn okkar var ég um 12 ára og eyddi því unglingsárunum mínum í að horfa á táningsnornina lenda í alls kyns undarlegum vandræðum. tíma sem karakterinn var svalari. Mér líkaði alltaf við Sabrinu því hún var klár. Hún var líka vinaleg og auðveld í fari sem gerði hana skemmtilega áhorfs. Persónurnar í upphafi voru frábærar; Harvey, Jenny, Libby, spurningameistarinn, Salem og herra Poole (persónulega uppáhaldið mitt, synd að hann fór svona snemma) Hilda og Zelda frænkur hennar byrjuðu allt í lagi, en urðu síðan pirrandi. Mér líkaði líka við herra Kraft eins og hann var alltaf það er aðeins nær að uppgötva leyndarmál Sabrinu. Það sem ég elskaði við fyrstu þrjár seríurnar voru upprunalegu hugmyndirnar, uppgötvun fjölskylduleyndarmálsins og að læra nýja galdra en eftir því sem á leið varð það fyrirsjáanlegra. Of margar persónur komu og fóru, eins og Valerie, Dreama og Brad og svo ákváðu þær að gera Sabrina í háskóla sem eyðilagði það fyrir mér. hún og Roxie, Miles og Morgan voru pirrandi. Síðasta sería var leiðinleg og ég horfði bara til að sjá hvað gerðist á endanum. Að hafa ekki Hildu og Zeldu virtist einhvern veginn rangt og Miles var farinn bara svona. Síðasti þáttur lét mér líða miklu betur þó (SPOILER) að láta Sabrina enda með Harvey á brúðkaupsdeginum sínum og dullard Aaron var frábært! Á heildina litið frábær dagskrá ef þú gleymir lélegu síðustu tveimur eða þremur þáttunum sem minntu mig á svo marga unglingaþætti. Töfrandi.