Fyrsta skiptið sem ég sá "Lísa í Undralandi söngleikjagamanleik sem hefur verið metin í X-einkunn", var snemma á níunda áratugnum í kvikmyndahúsi í N.Y. City með nokkrum vinum. Ég man að við höfðum í rauninni mjög gaman af þessu, þó að við vorum eftir að velta því fyrir okkur hvers vegna allt "dótið" væri þakið í ýmsum myndum, lituðum blettum og hvers vegna myndin var skyndilega að hoppa úr einni senu í þá næstu, þannig að við gátum... það sem við misstum af. Augljóslega var það mjúkkjarna ritstýrða (hakkaða) útgáfan, sem skildi eftir mig löngun til að horfa á hana aftur fljótlega, en í upprunalegu samþættu útgáfunni. Jæja, meira en 20 ár liðu, þar sem ég gleymdi öllu um þessa mynd og fyrir aðeins nokkrum dögum, fyrir algjöra tilviljun, rakst ég á mikið notað VHS eintak (sem hafði séð betri tíma: svolítið þvegnir litir , klórandi hljóð og nokkrir gallar), en gettu hvað? Þetta er upprunalega óklippta útgáfan og í þetta skiptið fékk ég virkilega boltann! Húmor, söngleikur og klám hljómar kannski óþægileg samsetning en í þessu tilfelli virkar það virkilega og ólíklegt er að meirihluti leiðinlegra klámmynda nú á dögum herja á skjáina okkar, þetta er virkilega skemmtileg og skemmtileg kynlífsfantasía sem mun ekki valda þér vonbrigðum . Leikstjórnin er snjöll, snögg klipping lætur myndina fljúga eins og fugl, allar kunnuglegu persónurnar eru elskulegar eða bara fyndnar, allir leikarar virðast skemmta sér vel, lögin eru grípandi (það er vert að minnast á það sem fjallar um "að alast upp" sungið af Alice í upphafi myndarinnar og hið bráðfyndna "What's a nice girl like you doing on a Knight like this"), dansnúmerin eru vel samsett og sviðsett (ótrúlega dugleg Terry Hall sannar að hún getur "líka" dansað og dansar af ákefð frá sér... Hafðu engar áhyggjur, hún gerir líka það sem hún var þekktust fyrir...), leiklistin, söngurinn, leikmyndin, búningarnir eru á gæðastigi og svo...það er Kristine "Blue Eyes" DeBell, í fyrsta aðalhlutverki ferils síns og (oh boy!) hún á svo sannarlega nokkra H.C. röð! Persónulega finnst mér þeir alls ekki ósmekklegir, þvert á móti eru þeir sjálfsprottnir og ansi æsandi. Hún er ung og (ohhh!) svo mjög falleg; með hjálp nýrra vina sinna í Undralandi uppgötvar hún líkama sinn og kynhneigð svo hún syngur, dansar og...við hverju býstu? Hún er líka að prófa kynlíf! Lokaröðin, þegar hún loksins elskar kærasta sinn, er einstaklega vel mynduð og leikstýrð og er hápunktur myndarinnar. Ég held að "physique du role" hennar (saklausu bláu augun og grípandi brosið) og leikhæfileikar hennar, geri þessar skýru röð meira en ásættanlegar og í raun mjög skemmtilegar. Það er nóg af kynlífi í gangi í (þessu) Undralandi og allir virðast fúsir til að „fara uppteknum“ með fyrstu strákunum eða stelpunum sem eru tiltækar, sem þýðir að mikið af hörkuhatri verður að sjá. Aftur á móti eru nokkrar nærmyndir, greinilega "splæstar", bara til að gleðja "klámhundana" virkilega, dálítið óþarfi fyrir minn persónulega smekk. Almennt séð er kynlífsathöfnin þó ekki móðgandi þar sem hún er meðhöndluð með miklum húmor og blandast nánast óaðfinnanlega tónlistinni, dansinum og gamanleiknum. Ef þú heldur að þú og maki þinn geti séð um grafískt kynlíf skaltu horfa á það saman. Taktu orð mín, þú munt hafa einn og hálfan tíma af mjög góðum tíma (kannski líka aukaaðgerð eftir sýningu...) Þetta er „fullorðinsskemmtun“ svo farið varlega, ekki skilja þetta myndband eftir eða á meðal annarra krakka myndbönd. Ef 10 ára gamli þinn getur lagt hendur á það gæti hann skemmt sér, en þú verður neyddur til að koma með vandræðalegar útskýringar á ástæðunum fyrir því hvers vegna "þessi" Alice hegðar sér allt öðruvísi en sú sem hann sagði frá í skáldsögu Lewis Carroll eða hann horfði á. á myndbandi Disney. Ég þori að veðja að þú munt ekki gleyma þessu "einstaa" mjög fljótlega. Það er algjör synd að þeir skuli ekki gera svona lengur...! Ég gef henni 9 af 10.