Árið 1995, þegar svo margir ræddu um hina frábæru frumsýningu á BRAVEHEART eftir Mel Gibson, sá einnig aðra mjög fína en samt vanmetna mynd um skoska sögu, ROB ROY. Þrátt fyrir að þetta sé mjög ólík mynd, sérstaklega vegna þess sögulega tímabils sem sagan á sér stað, á ROB ROY margt sameiginlegt, ekki aðeins með stórkostlegu BRAVEHEART heldur einnig með anda epískra kvikmynda. Þetta er kvikmynd sem fjallar um svipuð þemu, eins og að berjast fyrir reisn, hugrekki, heiður, hefnd, að fjölskyldan sé lykill að hamingju. Það leiðir okkur líka til sjálfrar sælu skosku hálendisins þar sem mannssálin finnur hvíld sína umkringd allri stórkostlegu náttúrunni. Robert Roy MacGregor (Liam Neeson), aðalpersónan er sönn hetja (svo alhliða í epískum sögum), eins konar "skoski Robin Hood" sem á í erfiðleikum með að leiða fólkið sitt út úr kúgun sem kaldlyndur höfðingjar beita. Þó að hann versni stöðu sína með verkunum, þurfi að þjást mikið, situr tvennt óneitanlega í huga hans: HEIÐUR sem hann er gefinn af honum sjálfum og ÁST til konu sinnar, Mary MacGregor (Jessica Lange). Það leiðir hann að óvæntum atburðum...Fyrir utan áhugavert efni og býsna lifandi hasar, er myndin full af sannarlega töfrandi myndefni. Þessi þáttur hefur bæði að gera með leikmynd og staðsetningu myndarinnar sem og fataskápinn. Margar eftirminnilegar stundir sitja eftir í huga hvers áhorfanda sem getur leyft sér innsýn í listrænar myndir. Fyrir mér var glæsilegasta atriðið á hálendinu þegar Rob Roy segir strákunum sínum hvað heiður þýðir í raun og veru. Síðan sendir hann þá í burtu og elskar konuna sína fallega. Atriðið sem hann sleppur frá Marguis frá Montrose (John Hurt) að fossinum er líka þess virði að skoða sem töfrandi mynd. Auðvitað er eitthvað grafískt ofbeldi, eins og til dæmis í einvíginu, en ég held að þetta ofbeldi væri ekki eins skaðlegt og í mörgum öðrum nútímamyndum. Réttlæting þess er eins og hver önnur epic: blóðsúthellingar og grimmd á þeim tíma voru virkilega alvarleg og það væri ekkert vit í að fela það. Mest truflandi atriði fyrir mig var nauðgun á eiginkonu Rob Roy af illmenni sögunnar: Archibald Cunningham (Tim Roth). Það er sannarlega ógeðslegt og krakkar ættu svo sannarlega að halda sig í burtu. Hins vegar er allt sem eftir er O.K. Samt er einn þáttur sem gerði það að verkum að ég elskaði þessa mynd mjög, frammistöðurnar. Allir leikararnir standa sig fullkomlega, allt frá aðalhlutverkinu Lian Neeson sem passar mjög vel í hlutverk hávaxinnar, hugrakkurs og sterks skosks manns til aukaleikara Brians. Cox sem túlkar hinn vonda Killearn, þögult vitni að hræðilegu athæfi sem líður vel með illsku stríðsins. Jessica Lange er mjög fín sem Mary MacGregor og á nokkrar af fallegustu augnablikunum í myndinni. Það er efnafræði á milli frú Lange og herra Neeson í mörgum senum þeirra. John Hurt, einn besti breski leikarinn, stendur sig frábærlega sem Marguis frá Montrose, spilltur maður sem peningar eru markmiðið í sjálfu sér sem er náð með hvaða hætti sem er. Mér líkar þessi rósemi í túlkun hans. En hið raunverulega illmenni er leikinn af Tim Roth sem sýnir sannarlega ömurlega hlið á persónu sinni, Archibald - manni sem hæðast að ást, sem elskar stríð og finnur sanna losta í nauðgun og slátrun. En, eins og í hvaða góðri epík sem er, verður þessi einstaka illska að finna sinn endi...Og einn þáttur í viðbót: söngleikurinn: svo eftirminnileg og tilfinningaleg tónar sem hljóta að hljóma lengi í eyrum. Síðasta augnablikið snerti mig til tára, ekki aðeins vegna fegurðarinnar sem hún miðlar heldur vegna þess að ég sameinaði innilega þessa sælutóna og glæsileika staðanna. Skotland er enn í hjarta gesta sinna og þessi mynd minnti mig á þessi varanlegu áhrif. Þetta var eins og önnur ferð mín til Skotlands.ROB ROY er mjög fín mynd, mjög vel leikstýrð, mynduð og leikin. Hún jafnast kannski ekki á við BRAVEHEART með stórbrotnum leikmyndum sínum og fjölda aukaleikara í bardagaatriðum, en hún er frekar löng mynd þar sem mikil athygli er lögð á einn mjög mikilvægan þátt sem kvikmyndahús ætti að hafa: stórkostlega skemmtun ásamt einlægri menntun. Ég hafði mjög gaman af þeirri mynd, ekki hika við að kalla hana myndrænt "hálendi skemmtunar" og gefa henni 9/10