Robin Williams er þjóðargersemi, sérstaklega þegar hann slær lausan tauminn og leggur til hliðar brjálæðislega nálgun sína á drama. Honum tekst að lífga upp á venjulegan hófsaman hraða Barry Levinson og það eru augnablik í þessari mynd þar sem hann ljómar af alvöru. Sem fyndinn kjörinn forseti Bandaríkjanna í "Man of the Year" endurheimtir Williams kátínuna og hneykslan sem áður var tengdur við hann. Það sem gerir hann svo aðlaðandi er mannúð hans og líkindi. Hér er maður sem getur barið á áhorfendur sína en elskar þá sannarlega líka. Húmor hans er eins og gaddavír, en samt er hann róandi. Það er það sem gerir hann mjög aðlaðandi fyrir fólkið í myndinni og í raunveruleikanum. Laura Linney er enn og aftur að túlka greinda konu í neyð. Hún er stórkostlegur og mjög hæfileikaríkur flytjandi, en ég held að hún hafi hneppt í staðalímynd og því miður hefði verið áhugaverðara að hafa minna þekktan flytjanda í þessu tilfelli. Walken gengur nokkurn veginn í gegnum vanþakklátt hlutverk sitt og veðurfarið í SNL-skemmtuninni svífur varla yfir vatni. Farðu inn í nokkrar fyndnar stundir, og þær eru ómetanlegar. Njóttu Williams og gleymdu nokkrum af djúpu augnablikunum sem hægja á þessari annars skemmtilegu mynd.