Með titil eins og "Attack of the Killer Tomatoes!", myndi allir sem fara út í þetta búast við annað hvort a) slæmri vísindaskáldsögumynd eða b) gamanmynd sem gerir grín að vondum vísindaskáldsögumyndum. Hún á að vera blanda af hvoru tveggja, með skammti af skopstælingu skvett í. Því miður fellur hún fljótt í botn. Þú átt aldrei að taka þessa mynd alvarlega, ég geri mér grein fyrir því, en þér á að halda að hún sé fyndin, ekki satt? Mér fannst aðeins fáir brandararnir eða aðstæðurnar voru fyndnar (þ.e. símtölin hlið við hlið, rússneski ólympíunjósnarinn að borða sterakorn, Superman gangandi hjá Lois o.s.frv.). "Attack of the Killer Tomatoes" leitast við að vera klassísk sértrúarsöfnuður, en hún nær því ekki. Klassísk sértrúarsöfnuður er kvikmynd sem er svo ólík að aðeins útvalinn hópur fólks skilur hana (eða svipaða lýsingu). "Attack of the Killer Tomatoes" gæti haft gaman af öllum 8 ára börnum með lélegan húmor, þannig að hún telst ekki vera sértrúarmynd. Það er ein góð leikkona í þessu öllu: Sharon Taylor sem Lois Fairchild. Hún er grannur, grófur blaðamaður, en hefur ástríðufullan persónuleika, elskar að ofleika og er náttúrulega grínisti. Því miður nýtist hún illa hér."Attack of the Killer Tomatoes" er ekki eins fyndin og til dæmis "Amazon Women on the Moon" eða "Kentucky Fried Movie", en hún hefur þó nokkur bráðfyndin augnablik, svo ég mæli samt með að sjá það einu sinni. Forðastu klippingu leikstjórans, það hefur truflanir frá framleiðanda myndarinnar og sumt sem talið er að "týnt" myndefni er talsett á afrískri mállýsku sem þykist hafa (það er að finna á ensku á upplausu spólunni).