Kvikmyndin var grípandi frá upphafi til enda og svarthvít ljósmyndun hennar af bandaríska hjartalandinu er töfrandi. Okkur finnst við vera þarna með þeim þegar þeir fara yfir landið stóra himininn og svo inn í Mexíkó og aftur til Ameríku. Undir lok myndarinnar lítur endurspeglun rigningarinnar á Robert Blake út eins og lítil ár af svita og tárum sem renna niður andlit hans. Í lokin fylgjum við þeim upp stigann til lokastundar þeirra. Glæpamennirnir tveir, fluttir af Robert Blake og Scott Wilson, eins og Perry Smith og Dick Hickock mátti sjá á hvaða götu sem er í hvaða bæ sem er. Hickock er brosmildur strákur í næsta húsi og Smith, gaurinn með stjörnur í augunum úr röngum hluta bæjarins. Þetta kemur fram í myndinni og það kemur okkur alltaf á óvart að glæpamenn eru ekkert öðruvísi í útliti en allir aðrir. Illskan, jafnvel sú svívirðilegasta, er hluti af ástandi mannsins. Þessir tveir blekkingar menn drepa heila fjölskyldu og leita að öryggishólfi sem er ekki til staðar. Þegar þeir eru á flótta byrja þeir að skrifa slæmar ávísanir og skera út slóð fyrir yfirvöld. Það eru margir fínir aukaleikarar. Mér líkar við John Forsyth sem einkaspæjarann ​​í málinu, Alvin Dewey. Will Geer skín líka í stuttu en frábæru atriði sem saksóknari. Mig hefur oft langað til að sjá þessa mynd alla leið í gegn, eftir að hafa aðeins náð henni í stuttum gripum; Ég komst loksins að því eftir að hafa keypt DVD diskinn. Útkoman er fínasta klassíska glæpamynd sem ég hef séð. Ekki missa af þessari snilldarmynd. Fyrir mér er þetta það sem frábær kvikmyndagerð snýst um.