"Sudden Impact" leikstjórans/stjörnunnar Clint Eastwood er forvitnileg viðbót við "Dirty Harry" seríuna - sambland af grófri kvikmyndagerð og snilld. Hún er miðlungs og kjánaleg á köflum, ljómandi og klassísk í öðrum, með sannfærandi og grípandi skeiði. Það eru fjölmargir bergmál af fyrstu myndinni hér - myndatökuatriðið „Make my day“ minnir á „Finnst þú heppinn“, einn illmenni er jafn fráhrindandi og Sporðdreki fyrstu myndarinnar, leikari sem lék minniháttar illmenni í þeim fyrsta snýr aftur hingað sem félagi Harrys - bara svo eitthvað sé nefnt. Harry Callahan er enn á skjön við hærra setta í deildinni, enn vondur, enn harður, en núna er hann eldri og þreyttari. Stöðug átök hans við yfirmenn sína eru myndlíking fyrir innri átök hans - virðing og lotning fyrir lögum á móti löngun til að þjóna hinum hreina anda réttlætisins, þetta tvennt fer ekki alltaf saman. Þetta "ósamrýmanleiki" er undirliggjandi þema seríunnar. Fyrsta myndin varpaði fram einfaldri spurningu: "Hvað með réttindi fórnarlambsins?" - (vega þær þyngra en glæpamannsins? Öfugt? Fer eftir?). Svar þessarar myndar var umdeilt og varð til þess að framhaldsmyndin (hið mjög skemmtilega „Magnum Force“) var gerð sem ætlað var að draga mörkin á milli réttlætismerkis Harrys og hreinnar, hjartalausrar árvekni. Dirty Harry, eins og mörg önnur hlutverk Clints, er persónugerving hefndarinnar, verndari hinna varnarlausu. Þessi mynd færir hana hins vegar aftur til fórnarlambsins, í þessu tilviki Jennifer (myndað af Sondra Locke), sem ákveður að hefna fyrir nauðgunina á sjálfri sér og systur sinni, sem nú er óvinnufær, með því að veiða miskunnarlaust upp og taka mennina (og eina konu) af lífi. framdi glæpinn. Án þess að fara út í leikrit um alla myndina, segi ég þetta - ég nefndi áðan að "Sudden Impact" endurómar fyrstu myndina - það stráir reyndar líka inn litlum tilvísunum og brandara úr heildinni seríu (ruglið varðandi eftirnafn skipstjórans er dæmi - viljandi hrekk held ég). Sambandið milli Callahan og Jennifer er snyrtilegt - hefur svikalögguhetjan okkar fundið sálufélaga í þessari vökukonu? Og er hún árvekni eða fórnarlamb sem stendur á réttmætan hátt fyrir flekuðum réttindum hennar og systur sinnar? Samskiptin á milli þessara tveggja alveg í lok myndarinnar eru ljóðræn uppsögn á seríunni, sem mér persónulega (sem aðdáandi) fannst mjög áhrifamikið. Þessi síðasta atriði ein og sér gerir Sudden Impact að lögmætum hápunkti "Dirty Harry" safnsins, hið fullkomna svar við átökunum sem stafaði af fyrstu myndinni. (Ekki til að slá á "The Dead Pool" - þessi ágæta mynd var tiltölulega létt í lund og spennumynd með Harry Callahan, frekar en persónuskilgreinandi mynd eins og þessa). Þessi mynd stóð sig vel í kvikmyndahúsum - áhorfendur í kvikmyndahúsunum. Reagan Era fannst Harry og lík hans nokkuð aðlaðandi og forsetinn sjálfur vitnaði oft í „Áfram, gerið daginn minn“.