Skekktur gripur á Pinocchio þemað, og gerist á jólavertíðinni (..eftir fyrri færslu yfirgefin tengsl við jólin) hefur böggull leikföng send til að myrða barn (..enn í gegnum þetta verða önnur fórnarlömb fyrir slysni skaða í því ferli )kannski af „syni leikfangaframleiðanda“. Screaming Mad George var ábyrgur fyrir drápsleikföngunum (..þar á meðal lirfu sem fer inn í munn fórnarlambsins og út úr auga hans, önnur þar sem hermannaleikföng skjóta raunverulegum skotum á barnapíu eftir að kærastinn hennar var nánast kyrktur af afskornu handleikfangi, sem starfar frá kl. fjarstýringu). Litla skotmarkið er málleysa barn að nafni Derek (William Thorne) en stjúpfaðir hans var myrtur af rauðum bolta með útbreiddum handleggjum sem fanga andlit hans, sem varð til þess að hann lenti á arnapóker. Móðir Sarah (Jane Higginson) hefur áhyggjur af andlegu ástandi sonar síns og telur að tregða hans við að opna gjafir eða, það sem meira er, að tala, stafar af því að horfa á hræðilegt morð eiginmanns síns. Raunverulegur faðir Dereks, Noah(Tracy Fraim) óttast um öryggi sonar síns, og upplýsir, óviljugur, fyrrverandi kærustu sinni Söru að leikfangaframleiðandinn á staðnum, Joe Petto(Mickey Rooney) hafi einu sinni verið handtekinn fyrir að setja gildrur í leikföng til að skaða börn vegna að missa ófætt barn þegar eiginkona hans lést í bílslysi..svona hefndaraðgerð með því að segja að ef hann gæti ekki eignast son, þá ættu aðrir það ekki heldur. Enn frekar mikill drykkjumaður (..sést oft svífa Jack), Petto virðist hafa sett tilfinningar sínar í garð krakka til hliðar, en hrollvekjandi sonur hans Pino (Brian Bremer) hefur ekki gert það og Derek sem hann hefur áhyggjur af. Hvers vegna? Þú munt fljótt skilja. Frekar vonbrigði tæknibrellur og frekar asnalegar forsendur. Nafn Rooney eykur töfra við myndina og fær hana til frægðar, en sagnfræði hans getur bara hjálpað svo mikið. Aðlaðandi aðalleikkonan Higginson(Slaughterhouse) og Fraim sem maðurinn sem kemur aftur inn í líf hennar eru ekki svo slæm, en ömurlega söguþráðurinn sem þróast er erfitt að taka alvarlega. Ég býst við að það sé málið, en Rooney hefur enga ástæðu til að vera í svona mynd sem þessari..hann hefur ekkert pláss til að koma með neinn persónuleika til leikfangaframleiðandans nema reiði og örvæntingu, frekar sveiflukenndur, heldur sig varla saman þegar hann springur í reiði í garð Pino, þegar hann er ekki að drekka áfengi. Bremer er hæfilega skrítinn og „vélmenni“ sem Pino, þráir að hafa Söru sem mömmu sína. Hagnýtu áhrifin sem notuð voru við árásirnar á fórnarlömb eru frekar ósannfærandi.. Vinna Screaming Mad George með Savage Steve Holland var mun áhrifaríkari en það sem við sjáum í þessari mynd. Kynlífið sem allir tala um er ekki eins tilefnislaust og margir vilja trúa(..Ég man ekki einu sinni eftir neinni nekt). Sennilega sú besta af fjölmörgum framhaldsmyndum sem birtust grænt ljós, en það er ekki beinlínis samþykkt. Ég er nokkuð viss um að það hafi verið skrifað á pappír, þetta var skemmtilegt hugtak, hugmyndin um að plata Pinocchio með því að nota hryllingsþætti, en útkoman slær mann ekki beint út.