Þar sem ég var aðdáandi kvikmynda Marlene Dietrich var ég mjög ákafur að sjá þessa „heimildarmynd“. Ég sogaðist líka inn við að lesa frábæra umfjöllun eftir frábæra umfjöllun frá innlendum gagnrýnendum. Það hefði átt að gefa mér ábendingu. Myndin er einfaldlega leiðinleg og augljóslega ofmetin. Þú sérð ekki einu sinni Dietrich. Hún heyrist í bakgrunninum, ræða kvikmyndir sínar og þetta myndband. Hún gerir nánast ekkert nema kvarta yfir öllu. Þvílík leiðindi! Kvikmyndagerðarmaðurinn, Maximilian Schell, kvartar stöðugt yfir sjálfum sér og biður hana um að vera við myndavélina.....allt án árangurs. Hún heldur bara áfram að neita samstarfi. Eftir smá stund verður svona hlutur mjög þreytandi. Af hverju myndi Schell halda áfram með þetta verkefni með viðhorf hennar? Hann hefði bara átt að segja prímadónnunni að "skoða hana." Óháð því hvað þú lest, ekki eyða tíma þínum í þetta.