Mér fannst skemmtilegra að horfa á konuna mína rífa næstum hárið úr sér af gremju í gegnum megnið af þessari mynd. Ég hélt að eitthvað sem myndi tengja þetta allt saman væri rétt handan við hornið á mjólkurbúðinni á hverri mínútu. Þannig að ég svindlaði, greip fjarstýringuna og var létt að komast að því að henni lýkur eftir aðeins 20 mínútur. Ég hefði átt að snúa rásinni. Sætur, það hafði möguleika, en yuck!