Ég hef alltaf dálítið vantraust áður en ég horfi á bresku tímabilsmyndirnar því mér finnst venjulega á þeim fáránleg og leiðinleg handrit (eins og t.d. Vanity Fair eða The Other Boleyn Girl), en með stórkostlegri framleiðsluhönnun, evrópskum landslag og þessir þykku bresku hreimir sem fá myndirnar til að gefa til kynna listrænt gildi sem þær hafa í rauninni ekki. Sem betur fer fellur hin ágæta kvikmynd The Young Victoria ekki undir þær aðstæður og hún á skilið áhugasöm meðmæli vegna heillandi sögu hennar, hinnar ágætu myndar. sýningar frá Emily Blunt, Paul Bettany og Jim Broadbent, og búningarnir og staðsetningarnar sem gera myndina óvænt ansi ríka fyrir útsýnið. Og ég segi "óvænt" vegna þess að ég tek yfirleitt ekki of mikla athygli að þessum smáatriðum." Viktoríutímabilið" var (að mínu hógværa áliti) eitt af lykilatriðunum í siðmenningu samtímans, og ekki aðeins í félagslega þættinum, heldur einnig í vísindalegum, listrænum og menningarlegum. En ég vissi satt að segja ekki um upprunann frá þeim tíma, og kannski vegna þess naut ég þessarar einföldunar á pólitískum og efnahagslegum atburðum sem undirbjuggu lendingu nútímans svo mikið. Mér líkaði líka hvernig Viktoríu drottning er sýnd, sem er sem ungur og greindur konungur sem ákvarðanir voru ekki alltaf góðar, en þær voru að minnsta kosti innblásnar af góðum ásetningi. Mér fannst líka lýsingin á rómantík Viktoríu og Alberts prins mjög áhugaverð vegna þess að hún hefur jafn áhuga á samsetningu vitsmuna og tilfinningum sem hún vekur. sem fannst í þessari mynd er að handritshöfundurinn Julian Fellowes notaði nokkrar klisjur úr rómantísku kvikmyndahúsinu í ástarsögunni, eitthvað sem finnst svolítið út í hött á handriti hans. Mér líkaði The Young Victoria mjög vel og kom mér mjög vel á óvart með það.Ég vona að fleiri tímabilsmyndir fylgi fordæmi þessarar myndar: búningarnir og landslagsmyndirnar ættu að virka sem stuðningur við áhugaverða sögu, en ekki í staðinn fyrir hana.