Veistu þegar þú horfir á safnið þitt af gömlum, myndbandsupptökum kvikmyndum og áttar þig á því að það eru nokkrar sem þú hefur aðeins séð einu sinni eða tvisvar og þú manst ekki hvort þær séu þess virði tímans sem það tekur að sjá þær? The Alibi er/var ein af þessum myndum; Ég fann það fyrir ekki löngu síðan og ákvað að ég gæti alveg eins gefið því séns. Ég er ekki alveg viss um hvort ég sé ánægður með ákvörðun mína... annars vegar er myndin mjög, mjög slæm, hins vegar, núna er ég með aðra lausa spólu... já, þú skilur það. Söguþráðurinn er fyrirsjáanlegur og ekki á nokkurn hátt frumlegur. Gangurinn er slæmur. Leikurinn er slæmur, en það kemur ekki á óvart, þar sem aðalhlutverkin tvö eru fyrrverandi sápuóperustjörnur... þær eru vanar að ofleika. Persónurnar eru illa skrifaðar klisjur. Myndin nær meira að segja að klúðra auðveldustu fjandans leiðinni til að heilla mig (í gegnum kvikmynd): réttarsenur. Jafnvel þeir vekja ekki eina tilfinningu með eða á móti neinum pappaþunnu karakterunum. Myndin hefur bara enga raunverulega endurleysandi eiginleika... meira að segja samtalið er slæmt. Málið er að það er svo fullt af klisjum að það er grín. Og það er það eina sem lyftir þessu yfir einkunnina 1/10: (þó óviljandi) grínisti léttir af mörgum klisjum og staðalímyndum. Ég veitti myndinni ekki mikla athygli en í hvert skipti sem ég horfði á skjáinn var eitthvað til að hlæja að. Ein lokaathugasemd: Ég íhugaði að nota línuna „Tori Spelling getur ekki starfað“ sem eina línu samantekt, en ég býst við að allir viti það, svo ég valdi þá núverandi, þar sem hún er upplýsandi. Allt í allt, afskaplega léleg mynd, en ekki sú versta ef þú hefur ekkert annað að gera og ef hún er í sjónvarpinu. Gott fyrir smá hlátur, ef þú getur setið í gegnum það. 3/10