Sumir muna kannski eftir Fröken Russell úr myndum eins og "Black Widow", sem vakti nokkra aðdráttarafl og lof gagnrýnenda. Strákur, hún hlýtur að hafa þurft á leiguávísun að halda þegar hún skráði sig til að gera þennan hund. Já, það munu vera þeir sem líkar við tilefnislaust ofbeldi og nekt. En maður verður að halla sér aftur og velta því fyrir sér, þegar litið er til baka, hvað fékk einhvern til að eyða peningum og tíma til að gera þetta í upphafi. Ég sá þessa mynd á einni af „HBO-myndum“ og ég trúi því varla að þeir hafi tekið hana upp. Árið 1996 hafði fröken Russel ekki það líkamlega aðdráttarafl sem hún hafði fyrr á ferlinum. En, komdu! Að láta hana leika Ma Barker??? „Synir hennar“ líta allir út eins og þeir gætu verið bræður hennar. Það er líka hrollvekjandi að því leyti að þú heldur að það eigi eftir að eiga sér stað sifjaspell (sem guð sé lof að það eru það ekki, vona að það teljist ekki sem spilla). Með Eric Roberts og Alyssa Milano bætt við leikarahópinn er þessi B-mynd „beint á myndband“ alla leið. Atriðin milli Purvis og Ma Barker, annaðhvort í eigin persónu eða í síma, eru grunnur í hræðilegum, hræðilegum leik. . Ó, bíddu, ég gleymdi hræðilegu, hræðilegu skrifum líka. Kallið þetta upp til að upplifa. Slæm reynsla.