Ég trúi því að halda trúarbrögðum frá stjórnvöldum og út úr kvikmyndum. Þegar mig langar í prédikun fer ég í kirkju en ég vil ekki eina úr kvikmynd. Ég nenni ekki einhverjum yfirnáttúrulegum þemum, (enda eru trúarbrögð nokkurn veginn eins yfirnáttúruleg og hægt er að verða!) en þessi mynd var með svo mikla prédikun að ég varð mjög pirruð. Húsfreyja minnti mig á nornir sem sáust í öðrum kvikmyndum. Vondi gaurinn leit meira að segja út fyrir að vera með horn. Og þvílíkur kjánalegur endir: hetjan fór inn á fundinn og öskraði á alla þá gömlu, og það braut álögin. Ef lífið væri bara svona einfalt. Ég held að þegar kvikmyndir eru svona heimskar ætti að dreifa þeim með viðvörun: HÆTTA! Prédikun sem er að finna hér!