Falleg, staðalímynd, vel útlítandi leikarahópur, sagan hlykkjast í breiðum og ruglingslegum hring, sem leiðir þig niður fjölda garðsstíga (án tilheyrandi álfa) áður en þú hrynur að enda sem finnst þú fara - holur. Ef þú ert á eftir kvikmynd sem hefur hápunkt eða endar með ánægjulegum þrist, þetta verða vonbrigði. Þrátt fyrir hugmyndalega augljósa kynhneigð aðalpersónunnar fannst mér hann vera androgen, skorti skýra karlmannspersónu, frekar eins og hann skorti skýra franska persónu. Jafnvel þó að hann sé í raun og veru lagður nakinn (eða öllu heldur situr nakinn) í lok myndarinnar, þá er áhorfandinn jafn ómeðvitaður og persónan um hvatir - það litla sem kallast söguþráður. Sennilega staðalímynda enskumælandi sjónarhorn, að minnsta kosti ef þú tekur hlið myndarinnar.