Á hinum grófa miðjum 7. áratugnum snéri skrautlegur hópur af ungum ungum Feneyjum, Kaliforníu unglingum frá brotnum heimilum og slæmu hlið bæjarins, þekktur sem Z-Boys, hinum áður óhefðbundna heimi atvinnumanna á hjólabretti á eyranu með grimmu pönkviðhorfi sínu, róttækri óhefðbundinni reiðmennsku. stíll og óheftan anda hreinnar árásargirni í andliti þínu, sem gjörbylti íþróttinni í leiðinni og ruddi brautina fyrir hinar mörgu öfgakenndu afbrigði af íþróttum sem komu upp í kjölfar þeirra áhrifamiklu. Leikstjórinn Stacy Peralta, sem er einn af hinum goðsagnakenndu Z-Boys sjálfum, segir frá ótrúlegum hetjudáðum þessa ótrúlega ragtag-liðs á grimmdarlegan og innbyrtan hátt sem er bæði fræðandi og ofboðslega skemmtilegt: snörp hröð klipping, endalaust hraðvirkt og hrátt , gróf ljósmyndun skilar sýknu sýknu hreyfiafli og varpar fram tilfinningu um einskæra gleði og fulla iðandi orku sem er algjör unun að sjá. Enn betra, þessi heimildarmynd hreinsar hvorki né rómantiserar viðfangsefni sín: Þessir grófu krakkar voru svo harkalega samkeppnishæfir og út af fyrir sig að þeir fóru allir sína leið þegar tálbeita frægðar og frama birtist í lífi þeirra. Endanleg örlög tiltekinna stráka eru átakanleg og hjartnæm, með hæfileikaríku og sjálfsprottnu hjólabrettarottunni Jay Adams sem er sorglegasta og sorglegasta: Hann klúðraði tækifærinu á stórum tíma og endaði með tíma í fangelsi. Hinir náungarnir eru líka mjög litríkir og persónulegir; Charismatísk bolti af ögrandi og ögrandi eldi, sérstaklega Tony Alva kemur fyrir sem eitt hrokafullt, en þó áhrifamikið verk af ofboðslega fullyrðingum. Dásamlega sögð með yndislega easy'n'breezy nefleysi eftir Sean Penn. Hið frábæra rokkhljóðrás rýkur sömuleiðis alvarlega. En það sem raunverulega gerir þessa heimildarmynd að slíkum sigurvegara er hressandi algjört tilgerðarleysi hennar: Hún er jafn kraftmikil, hrífandi og stór-en-lífið óvenjuleg og hinir glæsilegu svívirðilegu Z-Boys sjálfir.