Hræðileg blekking: umdeild kvikmynd, sigurvegari bangsans í Berlín 2003, Mil nubes de paz reyndist vera misheppnað. Leikararnir eru allir að lesa (jæja, þeir eru ekki beint leikarar); myndin reyndi að vera há veðmál en endar með því að vera vafasöm veðmál: hún helst í yfirborðsmennsku tveggja stráka sem kyssast og gaur sem elskhugi hans er farinn; það hefur engan tilgang: ekkert með samkynhneigð að gera í öðrum myndum (t.d. Before Night Falls (2000) eftir Julian Schnabel). Tæknilega það eina sem virkar er ljósmyndun; annars er myndavélin sett í undarleg sjónarhorn (til að gera hana meira `art-film') og öll myndin keyrir í svarthvítu andrúmslofti. Myndin er svo tilgerðarleg að það truflar. Ég meina, það er gott að vera tilgerðarlegur þegar þú hefur hæfileika til að styðja það. Eða kannski er það af því að þetta er svo listkvikmynd að það er óskiljanlegt. Sagan rennur hægt, hægt, hægt. Fyrir mér meira form en kjarni. Frábær útgáfa? Það var gott. Frábær leikstjórn? Held ekki: myndin er veik. Það var áhugavert verkefni. Það er skömm. Það er galli. Ein stjarna af fjórum.