Ef þú ferð inn í Twins Effect í leit að hreinni Hong Kong kvikmyndaupplifun muntu verða fyrir vonbrigðum. Þetta er ekki þar með sagt að hún sé slæm, en hún er EKKI hefðbundin Hong Kong hasarmynd, sem er í svipuðum dúr og Shaolin Soccer og Kung Fu Hustle. Hún er algjörlega kjánaleg og ungmenni, svo ef þú vilt eitthvað af alvöru Hong Kong hasar skaltu horfa á John Woo eða Yuen Woo Ping kvikmynd. Þessi mynd hefur fengið mikið af kjánaskap og ég hélt að það fyrsta sem ég ætti að gera væri að útskýra hvað þú ert að fara út í, þar sem hún hefur valdið miklum vonbrigðum hjá puristum. , Twins Effect er yndislega kjánaleg kung-fu gamanmynd. Mér líkaði þetta mjög vel af ýmsum ástæðum, ekki síst eru það dásamlegar kvenkyns aðalhlutverkin sem kveikja hver í annarri í rækilega skemmtilegum tvíþættum gamanleik. Ég trúi því að þetta sé fyrsta myndin af þeirri tegund sem þeir hafa verið í, en þeir hoppa, sparka og fljúga um eins og vanir atvinnumenn. Hinn augljóslega fáránlega söguþráður er meðhöndlaður af mikilli alúð og athygli og myndin er skrifuð af vitandi hætti. , sem fær mikið af myndinni til að hlæja upphátt. Gamanleikurinn er í raun það áberandi hér, og þetta er lúmskur, blíður gamanleikur sem byggir á orðum eins og líflausum hlutum sem fljúga a la Stephen Chow. Það verður að segjast eins og er að töffarinn er gríðarlega skemmtilegur. Röðin með diskódansandi vampírunum er algjör klassík. Aðgerðin er í raun blanda af tveimur tegundum. Það fellur á milli „tímabilsdrama“ vír-og-sverðs bardaga (sem kemur meira inn í lokin) og gamanleiks bardagastíls Jackie Chan, sem kemur út með blöndu sem þó að sé svolítið afleit stundum er alltaf spennandi að horfa á og kastar stundum upp á sig einstaklega nýstárlega kynni. Allt er þetta frábært og myndin er gríðarlega skemmtileg alla leiðina. Þrátt fyrir þetta hefur það nokkra fasta punkta. Til dæmis er Twins Effect að mörgu leyti miklu meira vestrænt en kung-fu aðdáendur eru kannski vanir, óumflýjanlegi samanburðurinn við Blade seríuna er örugglega góður sem dæmi, þó Twins Effect sé satt að segja miklu betri en Blade hefur nokkru sinni tekist, sérstaklega fyrir baráttuaðgerðir. Persónulega var líka dálítið synd að sjá hinn ágæta Anthony Wong (hvæsandi illmennið úr klassíkinni Hard Boiled eftir John Woo) svona vannotaðan, en það er ólíklegt að yngri áhorfendur sem þessu er ætlað að taka eftir þessu eða vita reyndar um Hard Boiled eða aðrar myndir hans, þannig að þetta er í rauninni bara persónulegt vesen. Ef þú horfir á þetta með opnum huga muntu líklega njóta hennar eins og ég gerði, en þú verður að gera þér grein fyrir því að þetta er GAMMEDÍA, ekki boltinn við vegginn kung-fu kvikmynd. Hafðu það í huga og þú munt hafa það gott.