Ég hef aldrei skilið svona skopmyndir. Maður fær einhverja alvarlega/hálfalvarlega mynd sem allir vita af og tekur alvarleikann úr henni í gegnum óþroskaða prump-brandara og svona. Við höfum séð það oft, oft og það hefur aldrei verið fyndið. Það er bara auðveld leið til að hlæja að einhverju sem maður skilur ekki, að mínu mati. Þetta virðist vera einn af þeim óskýrari og minna hrifinn af tegundinni, þó ég sé satt að segja ekkert í þessu sem er mikið verra en Spy Hard eða Hot Shots. Þessi mynd, eins og greinilega skilst einfaldlega af titlinum, einbeitir sér að því að gera barnalega grín að Pulp Fiction. Það er aðalástæðan fyrir því að ég ákvað að horfa á hana, þar sem mér fannst þessi mynd vera óhóflega eftirlátsöm við sjúkan huga Tarantinos og kröftuglega ofmetin. Ég hafði vonast eftir einum eða tveimur góðum brandara, að gera grín að of ofbeldisfullri og tilgangslausri gerð kvikmynda sem Pulp Fiction var á öllum sviðum, að mínu (allt annað en) hógværa mati. Ég varð fyrir miklum vonbrigðum. Söguþráðurinn er nokkurn veginn upprifjun á mynd Tarantinos, með nokkrum atriðum sem skopast að öðrum, oft betri, myndum, á sama barnalega og húmorslausa hátt. Hraðinn er lélegur og oft situr þú þarna, getur giskað á útkomuna í hverju atriði, spáð fyrir um hvern brandara, oft hugsað um betri á staðnum, leiðast úr huga þínum. Leiklistin er slæm. Persónurnar eru klisjur og staðalímyndir og eru viljandi pappírsþunnar til að gera grín að persónunum sem þær eru byggðar á... vandamálið er að það virkar ekki. Það gerir myndina bara mun erfiðara að sitja í gegnum hana. Húmorinn er ungur og haltur. Það eina jákvæða sem ég get sagt um þessa mynd er að þeim tókst að finna nokkra leikara sem voru eins og fólkið sem þeir áttu að líkjast. Myndin er hræðileg sóun á raunverulegum alvöru leikurum sem taka þátt. Hugsanlega örlítið skemmtilegur fyrir aðdáendur hinna dæmigerðu skopmynda af sama tagi. Ég mæli aðeins með þessu fyrir fólk sem virkilega hataði Pulp Fiction, eða aðdáendur Zucker skopstælingamyndanna. Allir aðrir: forðast. 1/10