Ab Tak Chhappan er skálduð saga um lögregludeild í Mumbai á Indlandi. Sadhu Agashe er hörkudugleg, harðsnúin lögga sem stýrir óeinkennisklæddri glæpahópi sem gefur sér nafn með því að drepa hættulega glæpamenn í sviðsettum lögreglumótum frekar en að loka þá inni í fangelsi. Dyggir foringjar hans hlýða honum án efa, en gjá myndast þegar einn af yfirmönnum hans, Imtiaz, verður svekktur yfir háttsettri stöðu Sadhu og keppir við hann í leyni um glæpamorð og stöðu. Nýráðningi er einnig ýtt inn í bræðralagið og Imtiaz er reiður þegar Sadhu leyfir honum að taka forystuna í sínu fyrsta máli. Frekari breyting kemur í formi nýs lögreglustjóra sem hafnar aðferðum Sadhu og allir festast í innri stjórnmálum. Það kom mér á óvart að sjá svona vel leikstýrðan hasarspennumynd koma frá Indlandi. Myndavélavinnan er frábær, sagan er vel sögð og spennan mikil þegar dramatíkin kemur fram. Leiklistin, hraðinn og pólitíska undirferli sannfæra áhorfandann um að þeir séu fluga á veggnum sem verða vitni að blóði, svita og tárum frá nærmynd og persónulegri sýn og að atburðir séu byggðir á raunveruleikanum sem er eflaust ástæðan fyrir því að okkur er sagt að það er ekki í upphafi myndarinnar þó líklegt sé að leikstjórinn, Shimit Amin, hafi tekið sér frelsi með staðreyndum. Engu að síður er Ab Tak Chhappan einstaklega fágað verk í kvikmyndagerð.