Ég hef sjaldan orðið fyrir eins hreinni vitleysu í kvikmynd sem á að vera byggð á sögulegri persónu. Hræðilegur brandari í kvikmynd, ég hrolli í gegn. Hræðilegt, þröngsýnt, brenglað og full af beinum lygum og hálfum sannleika. Hinn frægi Hitlersævifræðingur Ian Kershaw átti upphaflega að vera ráðgjafi fyrir þessa mynd. Hins vegar fannst honum handritið svo sögulega ónákvæmt og fáránlegt að hann neitaði og krafðist þess líka að þeir hættu að nota nafn hans sem heimild (það skammaði hann að halda að fólk myndi halda að hann væri með). Ein atriði sýnir Hitler berja hundinn sinn. Það er ekki ein heimild fyrir þessu. Hitler elskaði dýr ofar fólki. Hann setti inn ströngustu dýravelferðarlög í Evrópu, bannaði víxling og dýratilraunir. Hann var líka grænmetisæta. Myndin breytir vinningi hans af járnkrossinum í farsa sem felur í sér mútur. Algjör lygar. Hann hlaut það fyrir endurtekið hugrekki í langan tíma. Það eru engin söguleg skjöl sem sýna að Hitler hafi einhvern tíma átt í kynferðislegu sambandi við frænku sína. Ekki einn. Fyrir utan þetta er Hitler sýndur sem ofsafenginn einfeldningur í þessari sorphirðu. Ef hann væri jafnvel helmingi fáfróðari, heilabilaður og þykkur en hann er í þessari vitleysumynd eins og í raunveruleikanum myndirðu ekki einu sinni vita að hann hefði nokkurn tíma verið til. . Aldrei huga að verða leiðtogi Þýskalands. Satt að segja var þessi mynd alveg hræðileg. Farðu að horfa á Downfall og gefðu þessu mjög breitt rúm.