„Speedy Gonzalez“ eftir Friz Freleng var önnur teiknimyndin sem skartaði titilpersónunni á eftir „Cat-tails for Two“ eftir Robert McKimson. Í þeirri teiknimynd hefur Speedy verið ljót lítil skepna með stóra gulltönn en þegar hann kom fram í annað sinn hafði hin fræga hönnun þegar verið tekin upp. Þrátt fyrir að líta verulega myndarlegri út, þróaðist Speedy aldrei í mikla persónu. Stór hattur, gífurlegur hraði og slæmur mexíkóskur hreim er ekki klassísk persóna og það er nokkurn veginn allt sem Speedy hafði fyrir honum. Engu að síður reyndist litla músin gífurlega vinsæl og hélt áfram að leika í mörgum stuttmyndum, þar á meðal nokkrum sannarlega ömurlegum myndum frá síðari dögum stúdíósins. Þó að þessar fyrstu Speedy stuttbuxur séu betri en síðari grimmdarverkin þar sem hann var oft (frekar skrítið) paraður við Daffy Duck, þá skilja þær enn eftir að óska ​​eftir fyrirsjáanlegum gaggum sem venjulega byggjast á svipaðri eltingarformúlu. Í þessum sjálfnefnda þætti er Speedy ráðinn af nokkrum öðrum músum til að stela osti handa þeim frá verksmiðjunni á staðnum sem er gætt af kettinum Sylvester. Þrátt fyrir að hann komi með aukaþyngd stjörnubeygju í teiknimyndina gæti hlutverk Sylvesters hér alveg eins verið fyllt af öðrum almennum teiknimyndaköttum. Persónuleiki hans er sýknaður af því að vera þvingaður út í hið fyrirsjáanlega. krefjandi hlutverk eltingamanns. Þetta var alltaf vandamál í Tweety teiknimyndunum líka en Speedy gerir enn daufari andstæðing þökk sé viðbjóðslegum hrekkleysi sínu og hreinlega ómögulegu handtöku hans. Aumingja gamli Sylvester myndi neyðast til að koma fram við hlið Speedy í mörg ár fram í tímann. Þrátt fyrir að hún fylgi frekar grunnformúlu og með lágmarkshlátri, vann 'Speedy Gonzalez' Óskarsverðlaunin og algjörlega óverðskulduð stjarna fæddist.