Þessi 3 klukkustunda epík (virðist mun styttri) skoðar viljann til valda og landvinninga og misvísandi hvatir sem liggja að baki þeirri leit með því að rekja tvö samhliða líf: keisarann ​​Q'in, en löngun hans til að sameina kínversku feudal ríkin byggir á göfugum markmiðum. en breytist í ofbeldisfulla kúgun, einangrun og endanlegt vanmátt; og morðinginn Jing ke, málaliðamorðingja sem kemst að óviljandi afleiðingum morða og finnur hjálpræði. Eins og með alla frábæra list er hægt að skilja þetta á mörgum stigum. Kvikmyndin vakti fyrir mér myndir og hugmyndir frá Homer, Euripides, Machiavelli, Shakespeare og Freud. Sagan sjálf er sönn (ég skoðaði hana á britannica.com!), þannig að þessi mynd mun höfða til söguáhugamanna. Það er kaldhæðnislegt að Q'in eyddi miklu af síðustu árum sínum í tilgangslausri leit að ódauðleika (ekki sýnt á skjánum, en í samræmi við söguþráðinn). Einnig er hægt að líta á myndina sem myndlíkingu um maóisma og menningarbyltinguna. Í gegnum myndina er hægt að skilja að síðustu 50 ár kínverskrar sögu hafa átt sér fordæmi á síðustu 3000. Sem betur fer fyrir áhorfendur eru þessar flóknu hugmyndir þróaðar í kvikmynd sem er rík af myndmáli, hasar og líkingum. Bardagaatriðin ein og sér eru þess virði aðgönguverðið.