Það var nýleg heimildarmynd um gerð kvikmynda, sem sýndi langan lista af leikurum og leikstjórum sem ræddu um hvernig það væri að gera kvikmyndir. Eitt algengt þema var að þú getur haft frábært handrit, frábært leikaralið, besta leikstjórann og fullt af peningum og samt búið til slæma kvikmynd. Down Periscope er sönnun um afleiðingu þessarar kenningu. Ekki frumlegt eða voðalega vel skrifað handrit. Nokkrir traustir leikarar, en aðallega óþekktir, og þessi mynd fær mann bara til að hlæja upphátt! Það væri auðvelt að segja bara að Kelsey Grammar hafi borið þessa mynd, en það er ekki raunin. Aðrir persónuleikarar, eins og Rob Schneider, og hinn bráðfyndin Harland Williams, bættu verulega við ánægju myndarinnar. Leikarafræði, eða þessi dularfulli "kvikmyndagaldur" er í raun það sem gerðist hér, skapa kvikmynd sem flæðir vel, hefur ótrúlega vel útfært umbreytingar og lína eftir línu af vel skrifuðum og vel leiknum samræðum. Fráleit forsenda, fullt af tæknilegum ónákvæmni og bara skipuleggja kjánalega hluti sem gætu ekki gerst í hinum raunverulega heimi, eða alvöru sjóhernum, en þér er bara alveg sama. Sem kaupskipi sjálfur fann ég að heildartilfinning myndarinnar, þótt hún væri ekki trúverðug, var heldur ekki of langt frá markinu hvað lífið á sjónum nær. Þetta er MJÖG fyndin mynd, góð fjölskyldumynd, og, sérstaklega ef þú ert aðdáandi, fullt af Kelsey Grammar fyndni, kaldhæðni og bara helvítis fyndni.