Þetta var tvöfalt áhugaverð reynsla. Einhverra hluta vegna hafði mesti vísindahugur 20. aldarinnar aldrei verið aðalpersónan í kvikmynd*. Það nálægasta sem ég get hugsað mér sem kvikmyndir með Einstein í eru CHAMPAIGN FOR CAESAR, þar sem (eins og "deus ex ma-china") heyrist hinn mikli maður skýra atriði í spurningaþætti í útvarpi, svo að Ronald Colman sé sannað að hafa gefið rétt svar eftir allt saman, og í BULLSHOT þar sem hinn mikli Albert er einn af tugum fremstu eðlis- og vísindamanna sem eru dópaðir af kannabis af illmenninu, sem ætla að stela einhverjum vélum þeirra. Það er athyglisvert að í þessum tveimur tilfellum, og í greindarvísitölu, erum við að fást við gamanmyndir. Hingað til hefur enginn reynt að gera alvarlega kvikmynd um líf Einsteins, eins og tilraun John Huston til að gera eina á FREUD með Montgomery Cliff. Ég býst við að það sé bara of erfitt að koma heim stærðfræðilegra jöfnunar eða leyndarmál rafsegulsviðsfræðinnar í spennandi samræður. En svo, aðeins þremur árum síðan Russell Crowe og Christopher Plummer gerðu A BEUTIFUL HUGE. Kannski hefur enginn í raun reynt.(*Í kjölfarið, eftir að hafa skrifað þetta, mundi ég eftir vel heppnuðu gamanmyndinni YOUNG EINSTEIN með Yahoo Serious fyrir um tíu árum. En það heyrir til undantekninga og þetta var skopstæling.)Hinn óvart var leikarinn sem lék hinn frábæra Albert. Það var Walter Matthau, sem hér tók sér tíma frá kvikmyndaflokknum sem hann gerði með Jack Lemmon á síðasta áratug ferils þeirra. Matthau var mjög hæfur og hæfileikaríkur persónuleikari, bæði í gamanmyndum og leiklist, en venjulega voru grínpersónur hans afbrigði af "Whiplash Willie" Gingrich hans úr THE FORTUNE COOKIE. Þeir voru samverur og gonifs. Seinna myndu þeir hverfa frá glæpahneigð sinni vegna þess að við vorum orðnir hrifnir af þeim, en þeir voru áfram gremjulegar týpur. En Albert Einstein hans er virkilega ljúfur. Líkari Kotch hans en Willie Clarke. Hann leikur Albert sem gamla góða frænda Albert. Svo virðist sem Einstein hans Matthau búi í Princeton með frænku sinni Catherine Boyd (Meg Ryan), og hún sé að hitta þröngan prófessor að nafni James Morland (Stephen Fry). En bíll Fry þarfnast viðgerðar og þeir fara með hann í bílaverkstæði þar sem Ed Walters (Tim Robbins) vinnur. Robbins fellur fyrir Ryan, sem laðast að honum - en kemst að því að hann skortir andlegan búnað sem hún dáist að. Gamli góði frændi Albert, með aðstoð þriggja vina sinna (Lou Jacobi, Joseph Maher og Gene Saks), ákveða að aðstoða Robbins og gera hann að því að virðist óviðurkenndur eðlisfræðisnillingur. Þetta mun opna rómantíkina milli hans og Ryans, að því tilskildu að Ryan sé hrifinn og Fry spilli ekki hlutunum (eins og hann vonast til að gera). Andrúmsloftið er ljúft, eins og þegar Matthau og félagar hans búa til ofureðlisfræðipróf sem þeir hjálpa til við að gera. Robbins svindlar á (með því að skipta um stöðu líkama sinna). Söguþráðurinn leiðir að lokum til þeirrar beinni lygar að hinn snillingi Robbins hafi smíðað kjarnorkuknúið eldflaugaskip - sem vekur hagsmuni þjóðarinnar í mynd Eisenhower forseta (Keene Curtis). Þetta var heillandi gamanmynd og áhugaverð teygja fyrir Matthau að því leyti að hann var ekki eins hávaxinn og venjulega, heldur miklu lágværari.