Ég hef orðið ansi hrifinn af Laurence Olivier undanfarnar vikur og var himinlifandi þegar ég uppgötvaði þennan gimstein. Mér hefur alltaf fundist dásamlegt þegar ég rekst á kvikmynd þar sem ég þarf ekki að vera með fingurinn á fjarstýringunni ef nekt rís ljótt upp. sönn ánægja fyrir áhorfendur aftur árið 1938. Ég vildi bara að fólk í dag gæti sætt sig við og elskað sannan húmor í stað þess hræðilega ruslspjalls sem fólk kallar nú fyndið.