Tilkoma Quentin Tarantino og vafasöm áhrif hans á menn eins og Guy Ritchie kann að hafa hrundið af stað bylgju skelfilegra breskra glæpagengja sem við höfum verið arfleidd undanfarin ár, en einn af okkar frægustu leikaraútflutningi þjónar aðeins til að viðhalda hringrásinni. með því að ljáa umtalsvert nafn sitt í ruslið sem þetta. Ég vildi aðeins að hann hefði tekið sér smá stund til að íhuga áður en hann velur þetta verkefni af sömu persónulegu ávinningi og hann viðurkennir að hann noti oft. Það er ekki aðeins að kæfa hæfileika HANS, heldur hugsanlega loforð um framtíðarfrumleika úr breskum kvikmyndum. Engin af persónum þessarar myndar er viðkunnanleg eða jafnvel lítillega raunsæ og samræðan samanstendur af venjulegum innantómum hótunum og litríku tungumáli. Caine leggur ekki meira á efnið en það á skilið. Ef þetta hefði átt að vera í stíl við hörmulegt fall af náð a la "King Lear", hefði það hjálpað gríðarlega ef mér hefði verið annt um endanlega örlög skólastjóranna, í stað þess að óska ​​þess að þeir myndu festast í kviksyndi lífsins og dróst nánast samstundis undir.