Frægð gerði eitthvað skrítið. Þetta var ekki aðeins söngleikur sem var upphaflega búinn til fyrir skjáinn (flestir eru byggðir á Broadway söngleikjum), heldur varð til af sjónvarpsseríu og Broadway söngleik. Leyfðu mér að leiðrétta þá setningu. Frægð er ekki söngleikur. Söngleikir hafa laganúmer til að efla söguþráðinn eða sýna tilfinningar persónanna. Söngurinn í þessari tónlist er ekki vanur að gera heldur; reyndar er ekkert gagn af því. Fólk syngur bara af handahófi til að passa inn í söguþráðinn. Og það er ekki sú tegund af söngleik sem ég þekki. Hinn svokallaði söguþráður frægðar hefur áhlaup af persónum (sem eru allar kynntar í einu, síðast þegar ég sá að í kvikmynd [Gosford Park] hafði það hörmulegar niðurstöður) sem fara í prufur fyrir , og farðu inn í New York High School for the Performing Arts. Allir eru þeir inn af mismunandi ástæðum-þ.e. leiklist, söng o.s.frv. Tilvitnunar- og tilvitnunardrama þróast þegar þetta miðaldra fólk sem þykist vera táningur gengur í gegnum fjögur ár. Stærsta kvörtun mín er sú að framhaldsskólinn eigi að vera sértækur. Þegar öllu er á botninn hvolft er þetta ókeypis háskóli og þeir geta ekki hleypt öllum inn. Svo hvernig stendur á því að sumir sem eru mjög slæmir komast inn í háskólann? Augljóslega svo að drama gæti orðið á milli alls þessa ólíku fólks. Og hvers vegna er sá sem er efstur rukkaður ekki einu sinni í myndinni fyrr en undir lokin, að ástæðulausu, nema til að láta okkur líða óþægilegt? Það eru margar órólegar aðstæður sem þetta hæfileikalausa fólk lendir í, samt geturðu ekki fundið illa fyrir því vegna þess að þú veist ekki hverjir þeir eru! Þessi tengsl eiga sér stað á milli fólks sem þú veist ekki hvað heitir. Og þessar persónur átta sig á hlutum um sjálfar sig á meðan á myndinni stendur, samt gerirðu þér ekki grein fyrir því, því þú veist ekki hvernig þær voru í upphafi. Hvað sönginn varðar, þá kemur hann inn af handahófi (og á að vera að vera gamansamur?) og gerir ekkert. Þegar titillagið er sungið er það spilað á miðri götu og áður en þú nærð að segja Ferris Bueller eru allir á miðri götu að dansa villt og ósnortið við það. Lagið sjálft er fínt, en allt atriðið, eins og öll myndin, er óþörf. Fame er vægast sagt óþægileg mynd. Ég myndi segja meira, en megnið af myndinni hefur sem betur fer farið út úr hausnum á mér. Bara sé það ekki. Þú munt gera sjálfum þér greiða. Einkunn mín: 2/10Rated R fyrir tungumál.