Ég sá þessa smáseríu fyrst fyrir nokkrum árum í bresku sjónvarpi og heillaðist strax af sögunni. Þetta kom mér frekar á óvart þar sem ég er ekki mikill aðdáandi hvorki 'Jane Eyre' eða 'Wuthering Heights'; Ég tel kvenhetju þess fyrrnefnda vera sjálfsréttláta leiðindi og síðarnefnda verkið sem yfirþyrmandi klappstýra. 'Leigjandinn í Wildfell Hall', eins og fyrrnefnd verk, er líka nokkuð niðurdrepandi á köflum. Hins vegar voru myrkari hlutar myndarinnar á móti spennunni sem fylgdi flótta Helen, hrífandi villta og fallega landslaginu í Yorkshire og kynferðislegri segulmagni Toby Stephens. Þessi mynd sýnir vel pirrandi takmarkandi lífsstíl allra kvenna á þessum tíma. Í besta falli þjáðust þær af minniháttar harðstjórn á heimilinu eins og lýst er í meðferð kvenna á Markham-heimilinu. Á hinum enda skalans er hin óheppilega Helen sem er gift auðugum manni af háum eignum, en verður fyrir grimmd og niðurlægingu til skiptis við langvarandi vanrækslu. Hún flýr í burtu og upplifir stutta stund frelsis en sem dularfulla kona sem býr ein í sveitasamfélagi verður hún óhjákvæmilega viðfangsefni grimmt slúðurs og vangaveltna. Tara Fitzgerald er frábær sem hin langlynda Helen Markham. Ekki bara ótrúlega falleg (þrátt fyrir þessa hræðilega ósmekklega hárgreiðslu) með ótrúlegustu kinnbein, hún er líka meira en fær um að leika aðalhlutverkið í myndinni. Tara er virðuleg og fálát á sama tíma og hún gerir okkur kleift að sjá að Helen er enn hættulega viðkvæm. Rupert Graves ER hinn siðspillti en samt forvitnilega aðlaðandi Arthur Huntingdon - eftir að hafa séð hann gæti ég aldrei ímyndað mér annan leikara leika þann þátt. Pam Ferris á skilið sérstakt umtal fyrir hlutverk sitt sem eftirlátssamur móðir Gilberts, eins og leikkonan sem lék systur hans Rose, og Simon Carter sem er hinn óheiðarlegi prestur með smekk fyrir góðu hlutunum í lífinu. Loksins gat ég horft á þessa mynd fyrir Toby Stephens einan; hann er svo fallegur, harðgerður, kynþokkafullur, viðkvæmur (en ekki á ógeðslegan sentimental hátt). Ég er ekki einu sinni viss um hvort hann sé góður leikari þar sem hormónin mín koma í veg fyrir að ég dæmi hann hlutlægt! Ef það er galli við myndina er það notkun á endurlitum sem mér fannst bæði trufla flæði sögunnar og gera hana örlítið ruglingslegt. Aðrir, sem hafa horft á þessa mynd með mér, áttu líka í vandræðum með þetta og ég fann að ég varð að útskýra fyrir þeim að ákveðnar senur væru í raun afturskyggndar. Ég er afar þakklátur þeim sem bera ábyrgð á gerð þessarar myndar. Ég keypti ekki aðeins myndbandið (sjaldan viðburður), heldur leiddi það mig til að kaupa frábæra skáldsögu Anne Bronte. Þetta var náttúrulega betra en myndin, en bara með litlum mun. Ég mæli með því að allir áhugasamir horfi á myndina og lesi bókina svo í þeirri röð.