Fyrir ykkur öll sem ekki töluð sænsku: Sænski [upprunalega] titill þessarar myndar; "Rånarna" þýðir eitthvað í línunni "Ræningjarnir". Þessi staðreynd er helsta vandamálið sem ég á við myndina, því hún snýst í rauninni alls ekki um ræningjana. Hún fjallar um unga konu sem starfar hjá sænsku lögreglunni við rannsóknir á ránum. Venjulegt skrifborðsstarf myndi maður halda, en þessi stelpa er bráðum komin út á völl að taka málin í sínar hendur, eins og sagan segir, jafnvel að skjóta einn ræningjann... Nákvæmlega: Við höfum séð þetta áður. Sú staðreynd að það er frekar áhugaverður útúrsnúningur á söguþræðinum á miðri leið hjálpar ekki í raun þar sem endirinn er álíka klisjukenndur og fyrstu tveir þriðju hlutar myndarinnar. Það sem bjargar henni frá því að vera bara enn ein almennari kvikmyndin er sú staðreynd að hún er meistaralega útfærð. á allan hátt, að leikararnir séu eins frábærir og þeir eru og ofspili ekki og að leikstjóranum takist í raun að halda henni jafn hrífandi spennandi og hún er lengst af í sögunni. Eitt sem ég elskaði mjög við þessa mynd er sú staðreynd að þetta er tónlist setur rétta stemninguna þegar á þarf að halda en er fjarverandi það sem eftir er, sem gefur fallega raunveruleikatilfinningu í skotbardaga og bílaeltingar sem dreifast um myndina. Fín snerting! Sú staðreynd að Michael Persbrandt er einn af fáum sænskum leikurum sem oft hafa tilhneigingu til að láta vélrita sig skaðar myndina því miður þar sem þú veist að hann ætlar ekki bara að leika kærasta kvenhetjunnar og vera aukapersóna í bakgrunninum, en það er eitthvað sem þú verð að vanrækja. Allt í allt er þetta skemmtileg mynd sem stelur meiri peningum í söguþræði sínum en tíma frá þér. 7/10