Inn á milli San Francisco og Captains Courageous, tveir af stærstu þáttum Spencer Tracy, er þessi mjög forvitnilega mynd um stríð og áhrifin sem hún hefur á sumt fólk. Þeir Gave Him A Gun leika Spencer Tracy og Franchot Tone í einu myndinni sem þau gerðu saman og Gladys George sem konan sem elskar þau bæði. yfir hæðina í boot camp, en Tracy stoppar hann. Tracy er enn að leika hina elskulegu blússandi, yngri Wallace Beery týpu sem MGM sá fyrir sér fyrir hann þegar þeir keyptu hann frá Fox. Framarlega fær Tone tækifæri og grípur það þegar honum tekst í slagsmálum að komast að kirkjuturni sem skyggnist niður á þýsku vélbyssuhreiðri. Hann hefur lært að skjóta núna og hann stundar liðþjálfa York. En Alvin C. York var aldrei breytt af stríðinu eins og Tone hefur gert. Sár í bardaganum Tone jafnar sig á sjúkrahúsi með Gladys George að leita að honum. Tracy fer AWOL sjálfur til að heimsækja vin sinn og hann og George fá eitthvað að fara. Síðar þegar tilkynnt er að Tracy sé saknað í aðgerð giftast Tone og George. Tracy er niðurbrotinn þegar hann kemur aftur og fær að vita af hjónabandinu, en tekur rólega. Restin af myndinni fjallar um Tone sem beitir stríðstímafærninni sem hann hefur lært í glæpamennsku. Hann er leigumorðingi núna og George veit í rauninni ekki hvað hann gerir fyrir lífsviðurværi. Ég held að þú getir fundið út restina. Hluti myndarinnar sem kom mér í vandræði er að ég trúi ekki að Gladys George hafi ekki getað fundið það út. Hún er götusnjöll stelpa, hlutverk hennar er mjög líkt þeim sem hún lék í The Roaring Twenties á móti James Cagney. Talandi um The Roaring Twenties, þá er persónuþróun Humphrey Bogart þar svipað og Tone þó hann hafi ekki verið aðalpersóna myndarinnar. Reyndar eru þættir í They Gave Him A Gun sem er að finna í Taxi Driver og í klassík Clint Eastwood, The Unforgiven. Bardagaatriðin í fyrri heimsstyrjöldinni eru mjög vel sviðsett af leikstjóranum Woody Van Dyke. Einhverra hluta vegna pöntaði Leonard Maltin þessa mynd, ég held að hún sé miklu betri en hann gaf henni kredit.