Sjáðu fyrir þér atriðið þar sem hópur handritshöfunda situr í kringum borð og einn segir "látum svarta konu nálgast grunlausan almenning (einnig svartan) á götunni og spyrja hann hvort hann sé svartur, ganga svo í burtu". Hinir höfundarnir falla um að hlæja hysterískt þar til einn stingur upp á því að þeir endurtaki það í hverjum þætti. Meira hlátur. Nú ef þér finnst forsendan fyndin og sýningin inniheldur margar slíkar aðstæður, muntu njóta þessarar sýningar. Fyrir rest, notaðu zapperinn þinn og finndu eitthvað skemmtilegra eins og að horfa á málningu þorna. Þeir sem hafa skrifað glóandi skýrslur um þennan þátt ættu annað hvort að komast meira út eða neyðast til að horfa á sjónvarpsgrínmyndir sem eru virkilega fyndnar. Annað dæmi um húmorinn í þættinum, stúlka reynir að komast út úr því að borga í afgreiðslu stórmarkaðar með því að reyna að dáleiða gjaldkerann. Smá fyndið í fyrsta skiptið en af ​​hverju að endurtaka það aftur og aftur í mismunandi sýningum með mismunandi gjaldkerum? Ég gæti nefnt önnur dæmi en það gæti bara verið meðhöndlað sem spoilera, upplýsa hvers vegna þessi gamanmynd er bara alls ekki fyndin.