Ég sá sýningu á þessari mynd í gærkvöldi. Ég hafði miklar væntingar til að fara í það, en varð örugglega fyrir vonbrigðum. Innan 5 mínútna frá opnuninni er Williams þegar farin að berjast fyrir forsetaembættinu. Og hann verður forseti á fyrstu 40 mínútunum. Svo það fer allur þessi þáttur myndarinnar. Fyrsti hálftíminn er fyndinn. Ekki misskilja mig, myndin hefur sín augnablik. En eftir fyrsta hálftímann snýst þetta í versta fall. Þetta verður minna gamanmynd, og meira spennu/drama/ástarsaga...sem er tilgangslaust. myndin fer hvergi og stendur kyrr í góðar 30 mínútur. það er hlegið á milli hér og þar, en stöðugt fyndinn hluti er í byrjun og aðeins byrjun. á einum tímapunkti er mesta fagnaðarlætið sem ég heyrði meðal áhorfenda þegar manneskja í hópnum öskraði „booo“ á mjög ruglingslega tilfinningaþrungnu atriði. Williams skilar frábærri frammistöðu, alveg á pari við kómískan stíl sinn. Walken skilar einnig sterku aukahlutverki eins og hann einn getur. Ég held að eina persónan sem er vanmetin sé Lewis Black. Stöðugt dónalegt og pólitískt, það er fyndið að sjá hann draga það niður fyrir PG-13 einkunn. Á heildina litið myndi ég ekki borga fyrir að sjá myndina. Eftir allt saman sá ég það ókeypis og jafnvel ég varð fyrir vonbrigðum. Fyrsti hálftíminn er traustur og allt niður á við þaðan. Kvikmyndin er ekki alveg að passa inn í flokk og gerir sér grein fyrir því þegar hún er hálfnuð að hún hefði ekki átt að vera neitt nema klukkutíma sérstakt gamanleikrit. 4,5/10