Þessi smásería, sem auglýst var af rás 7 í Ástralíu sem „ósögð saga“, dregur sig úr sjálfu sér á fyrstu fimm mínútunum með því að skola yfir bernsku- og unglingsár aðalpersónunnar á skemmri tíma en góður leikstjóri notar til að setja upp einn viðburð. Þetta hugleysi og sjálfsritskoðun vegna ótta við að móðga einhvern gegnsýrir þáttaröðina og er að lokum ábyrg fyrir því að hún mistókst. Robert Carlyle skilar af kappi sem hataðasta manni tuttugustu aldarinnar, en tvennt er hamrað á honum. Skortur á almennilegum samræðuþjálfara í þáttaröðinni lætur arfleifð hans í Norður-Bretlandi skína blindandi í gegnum líkamlegt útlit hans, og samræðan er á stundum sannarlega ömurleg. Að viðurkenna þá staðreynd að Hitler var alinn upp í kaþólskri fjölskyldu er augljóslega bannað, en að móðga milljónir víkinga og afkomenda þeirra með því að láta Carlyle spúa fáránlegustu línum um Valhalla er alveg í lagi. Jæja, hér er vísbending fyrir rithöfundana - allir sem þekkja til víkingagoðafræði munu segja þér að Valhalla snýst um holdgerving heiðurs og máttar í bardaga, tvennt sem nasistar forðuðu sér fljótt í þágu sviksemi og bakstungna með rottum. Þangað til við getum vaknað til sjálfs okkar og áttað okkur á því að ástæðan fyrir því að Hitler hefur aldrei verið bannfærður úr kaþólsku kirkjunni er sú að það myndi krefjast vandræðalegrar viðurkenningar á því að hann hafi einu sinni verið meðlimur, munum við aldrei læra hvað þetta hræðilega tímabil heimssögunnar hefur til að bera. kenndu okkur.Þannig að nú þegar okkur hefur tekist að móðga víkinga og borgara í Skandinavíu í þessu svindli mætti ​​halda að þáttaröðin myndi hætta þar, en svo er ekki. Skráning Stockard Channing í upphafsútgáfunni var sérstaklega augabrúnhækkandi, í ljósi þess að rödd hennar heyrist og andlit hennar sést, í um það bil þrjátíu sekúndur að hámarki meðan á upphafsútgáfunni stendur, sem gerir það augljóslega gagnsætt að fleiri myndefni af fyrstu dögum Hitlers voru tekin upp. , en ekki innifalið vegna dæmigerðs fóstru-ríkis ótta við að móðga einhvern. Það er líka alveg kaldhæðnislegt að myndirnar eða smáseríur sem gefa miklu betri innsýn í persónu Hilters sýna hann alls ekki. Þangað til við lærum að hætta að sykurhúða sannleikann og átta okkur á því að borgarar Þýskalands voru að mestu ómótstæðir skoðunum Hitlers, og ekki endilega með fáfræði, við munum aldrei læra að takast á við þá staðreynd að niðurrif á lýðræði (já, Þýskaland var lýðræði fyrir Hitler) getur átt sér stað hvar sem er, við erum dæmd. Það er það eina sem þessi smásería fékk rétt í lýsingu. Því miður er þessi þáttur týndur í tilraunum til að láta trúarskoðanir Hitlers líta út fyrir að vera eins hugrakkurs fólks og vanhæfni til að klóra framhjá yfirborðinu í hvaða hluta efnis sem er. Þátturinn hans Davids Letterman var spenntur þegar þeir sýndu stutta ádeiluþætti um þáttaröðina. Þeir gætu alveg eins hafa búið til fjölskylduþáttaþætti með honum sem stjörnunni, svo illa var það skrifað. Allt í allt er þessi pólitískt rétta farsi af ævimynd engra stiga virði, en ég gaf honum tvo vegna þess að Robert Carlyle örugglega á skilið betra efni en þetta og hann er nokkurn veginn það eina í því sem virkar.