Hver getur beðið um meira? Að taka 2 og 4 ára börnin mín var áhætta, ég viðurkenni það. En vel þess virði. Þeir voru heillaðir frá kredit til kredit, með foreldra sína við hlið sér. Ég hef áður farið með krakkana í kvikmyndir með misjöfnum árangri: of ógnvekjandi, of leiðinlegt, of fágað, hvað sem er. Með þessari mynd var ég hins vegar feginn að sjá snjalla kvikmynd með gáfum, stíl og tilfinningu fyrir ástríðu sem stafar af skjánum. Sérhver mynd sem tekur 5(!) ára framleiðslu, góð eða slæm, verðskuldar smá virðingu fyrir hugrekkið og þá þolinmæði sem þarf til að taka upp mynd sem þessa.O.K. Ég grenja aðeins. Af hverju ætti ég ekki að verða spenntur? Að skoða kvikmyndaskrána í dag minnti mig aðeins á léleg gæði kvikmynda sem dreift er. Að minnsta kosti í augnablikinu Burtséð frá, W & G er vel gerð mynd. Kannski var frumleikinn ekki sá innblásnasti, engu að síður vel sögð og hraðvirkur. Of mikill fullorðinshúmor? Of margar kynlífsvísanir? Kannski. Þó að börnin mín hafi ekki alveg náð þeim. Of ungur. Svo í mínu tilfelli tók ég ekki eftir því. Jæja, það er óhætt að segja að mér líkaði það.