Ég sá þetta á DVD (það er þekkt sem CORRUPT á þessu sniði) og útskýringin á hulstrinu vakti virkilega hvernig persóna Harvey Keitel, Frank, er svo lík þeirri sem hann lék BAD LEUTENANT í "Þessa grófu og kraftmiklu lögreglutrylli" ". Það sem ekki var minnst á í hlífinni var að þetta er gömul ítölsk mynd. Hvað er hann gamall Theo? Jæja þegar persóna spilar tónlist sem hann setur ekki í geislaspilarann, þá dregur hann fram stóran plastpönnukökuhlut, setur hann á eins konar snúningshelluborð þar sem eins konar vélrænn armur snertir pönnukökuhlutinn sem veldur því að tónlist heyrist. Sérðu pointið mitt um að þetta sé gömul mynd? DVD hulstrið gaf enga vísbendingu um að þetta væri kvikmynd gerð fyrir 20 árum síðan. Þetta er líka mynd með léleg framleiðslugildi eins og svo margar aðrar ítalskar myndir sem sýna sig eins og amerískar. Að Keitel undanskildum eru leikararnir hræðilegir þó frammistaða Johnny Rotten sé furðuleg frekar en hræðileg, kvikmyndatakan er kyrrstæð með mynd- og hljóðgæðum sem gefa til kynna að ég hafi verið að horfa á fjórðu kynslóð sjóræningjaeintaks (ég veit ekki hvort það er niður á dodgy DVD eða ef það er mjög slæm kvikmyndaprentun) og verst af öllu er skor Ennio Morricone. Það er ómögulegt að trúa því að maðurinn sem gerði pirrandi uppáþrengjandi tilfallandi tónlist fyrir CORRUPT er sá sami og gerði tónlistina fyrir þessa Clint Eastwood vestra. Allt er þetta leitt því CORRUPT hefur sín augnablik. Þetta er alls ekki mesta sálartryllir sem nokkurn tíma hefur verið upphugsaður en hann vakti áhuga minn og eins og alltaf skilar Keitel sig vel sem ofbeldisfullur lögga. Bara synd að restin af myndinni stóðst ekki háar kröfur hans