Running Out of Time er líklega eins nálægt fullkominni mynd og þú ert alltaf líklegur til að sjá frá Hong Kong. Allir þættir smella: stórkostlegt handrit (eftir frönsku rithöfundana Julien Carbon og Laurent Courtiaud) sem nær jafnvel að grafa undan skrítnu klisjunni, áreiðanlega hugmyndaríka leikstjórn Johnnie To og frábæra miðlæga frammistöðu Andy Lau og Lau Ching Wan, en sá síðarnefndi sýnir sitt frábær kómísk tímasetning með dásamlegum áhrifum án þess að fara nokkurn tíma yfir strikið í skopstælingu (sérstaklega í pirruðum viðbrögðum hans við ömurlegum samningahæfileikum yfirmanns síns). Aukahlutverkið er líka fínt, þar sem Yo Yo Mung gerir sterkan svip í pínulitlu hlutverki, og jafnvel hin oft histrióníski Waise Lee (sem lítur ótrúlega út, og mjög viðeigandi, eins og sköllóttur Andy Lau) sem hefur áhrif á það. Það er best að vita ekki of mikið um söguþráðinn sem fer út fyrir grunnuppsetninguna með aðeins nokkrar vikur ólifað, Lau tekur þátt í glæpaleik með löggu Wan án auðsjáanlegra ástæðna og hallaðu þér bara aftur og njóttu ferðarinnar : það er svo sannarlega fargjaldsins virði. Hún hefur líka eina fullkomnustu ástarsögu í nýlegum kvikmyndum og leikin í aðeins þremur senum (seinni rútuferðin er eitt töfrandi augnablik kvikmyndagerðar sem ég hef séð í aldanna rás). Það er líka fínt skor hjá Raymond Wong. Skemmtilegasta að leika kött og mús í bíó í mörg ár.