Arab-amerískum manni er rænt af bandarískum flugvelli og flogið til „einhvers staðar í Norður-Afríku“ þar sem hann er pyntaður. Ástæðan? Farsími hans fékk símtal frá þekktum hryðjuverkamanni. CIA ákveður að forðast lagalegar leiðir til að ákvarða hvort símtalið sé vísbending um sekt eða bara mistök. Eftir að hafa horft á þessa mynd getum við aðeins beðið um að einhver hryðjuverkamaður kýli ekki óvart inn rangt númer! Auk flutningsins eru nokkrar tengdar hliðarsögur. Einn á við um dóttur leyniþjónustustjórans (leynilögreglu?) sem er að pynta hinn grunaða, og afskipti hennar af elskhuga sínum sem er í kvöldskóla fyrir sjálfsmorðssprengjumenn. Þessi saga er allt of tilgerðarleg, en engu að síður forvitnileg, sérstaklega þegar við sjáum útkomu hennar. Leikstjórinn notar snyrtilega tímalínu til að krækja í áhorfendur. Önnur hliðarsagan er tilraun hinnar grunuðu eiginkonu til að komast að því hvað varð um týnda eiginmann hennar. Hún fær gamlan elskhuga til að hjálpa. Hann (þögull Saarsgard) er aðstoðarmaður öldungadeildarþingmanns (Aldu) og fær fljótlega kalda fætur þegar hann áttar sig á því að starf hans er ekki þess virði að afhjúpa sannleikann. Witherspoon er sóað í þessu hlutverki. Það eina sem hún þarf að gera er að líta út fyrir að vera ólétt og ólétt, með einni stuttri reiðiárás. Streep er gott og kalt og staðalímynd eins og ríkisstj. (CIA?NSA?Homeland Sec?) embættismaður sem virðist vera Cheney klón. Gylenhall er líka sóað þar sem smágreinandi er ýtt inn á svæði sem hann er yfir höfuð á, þó að hann fái að gera það "rétta" á endanum. Mér fannst myndin hrífandi, þó nokkuð slök, en fannst hún bæta litlu við viðfangsefnið. . Það er svo sannarlega ekki að líta á það sem endanlegt, og það hefur vissulega öxi að mala. Eins og „Ríkið“ klórar hún yfirborðið á mjög flóknu viðfangsefni. Kvikmyndin reynir mikið að gefa okkur hugmynd um flutning, en getur aðeins endað með því að vera „varúðarsaga“ um einn gallaðan. Allur tilgangurinn með flutningi er ekki að "pynta" heldur að fá "grunda hryðjuverkamenn" til að gefa upplýsingar með því að forðast lagalegar (þar af leiðandi hindrandi) hindranir. Það er vissulega hægt að beita pyntingum, sérstaklega ef flutningurinn er úr höndum okkar - þó við séum augljóslega ekki saklaus í þessu efni - en njósnir sem geta bjargað mannslífum eru lífsnauðsynlegar í þessu "skuggastríði."