Þetta hefði getað verið svo miklu betra en það reyndist. Tom Pittman skilar góðum leik og sumir af eldri leikarunum standa sig vel með það sem þeir þurfa að vinna með, en það virkar bara ekki. Í fyrsta lagi eru leikararnir allt of gamlir til að leika framhaldsskólanema, sérstaklega Howard Veit (Vince) . Hann lítur út fyrir að vera um þrítugt. Í öðru lagi er erfitt að hafa samúð með greyinu Marv, sérstaklega þar sem Betty er ekki svo heit, til að byrja með.*******Spoilers****** Endirinn er svo skrítinn. Það lítur út fyrir að leikstjórinn hafi ætlað persónu Pittmans að verða skotinn, en það eru engin byssuskot...hann er bara sleginn í sementið, þar sem hann liggur þar þangað til sjúkrabílstjórarnir taka hann upp og setja hann á börur (andlitið niður!) . Hver voru meiðsli hans? Hlærð hné? Fífl! Vince er nýbúinn að skjóta kærustu sína til bana án nokkurrar iðrunar, en samt ýtir hann Marv einfaldlega í jörðina og hleypur af stað, þrátt fyrir að hann fari ekki leynt með þá staðreynd að hann hatar krakkann. Og til að gera málið enn kjánalegra biður Marv lögregluna að segja föður sínum að hann sé miður sín. (Duh! Hey Marv. Þú varst bara sleginn í kring. Ég held að þú munt hafa fullt af tækifærum til að segja föður þínum að þú sért miður sín ... í eigin persónu). Og þessi rithöfundur fékk ekki Óskarstilnefningu? Slepptu því, nema þú fáir að horfa á það á MST.