Ég er orðinn mikill aðdáandi Carpenters og ég hafði ekki mjög gaman af þessari mynd. Mér finnst hún einbeita sér allt of mikið að lystarstoli hennar og láta ekki sannan persónuleika hennar skína í gegn. Ég var ekki ýkja hrifinn af túlkun Cynthia Gibb; sérstaklega að vita að hún ákvað að lystarstol Karenar væri sjálfsvíg, sem það var greinilega ekki. Þó að fjölskyldan hennar hafi ekki verið mikið fyrir knús og kossa, fannst mér myndin lýsa Agnesi (móður þeirra) sem hræðilegri. afbaka hana og láta hana líta þyngri út; Mér fannst myndlíkingin (svo að segja) þarna vera frekar áhrifarík. Þegar fjölskyldan er að spila pool og ræða skilnaðinn hennar og hún brotnar saman og Richard er hneykslaður þegar hann huggar hana og finnst veikburða líkami hennar líka vera ansi á hreyfingu (sem er líklega rangt orð). Á heildina litið finnst mér þeir þurfa að koma út meira freyðandi, sérkennilega hlið hennar - ósvikinn persónuleiki hennar. Jafnvel þar sem myndin var í brennidepli, var það í rauninni enginn punktur sem varð til þess að maður skildi hvað myndi leiða hana til lystarstols (þó auðvitað geti enginn vitað það í raun og veru), og gerði það næstum því tilefnislaust. Myndin var lélegri-söngkona-með-anorexíu en saga Karen Carpenter, að mínu mati. Ég myndi gera ráð fyrir að þeir hafi breytt nafni/starfi eiginmanns hennar og allt vegna þess að þeir gátu ekki fengið leyfi hans til að hafa hann með í raun og veru (það voru sumir slæmir skilmála þar), en allur þátturinn var ónákvæmur við breytingarnar. Á þessum nótum man ég ekki eftir því að myndin hafi dregið fram þrá hennar eftir fjölskyldu og krökkum, sem var mjög ríkjandi í lífi hennar og útskýrir hvimleiða rómantík hennar og skjótt hjónaband við eiginmann sinn. fjárhagsáætlun gerð fyrir sjónvarpsmynd sem er bara ekki mjög hágæða og getur valdið vonbrigðum ef þú ert harðkjarna aðdáandi sem vonast til að sjá lengra en Karenar sjúkdómurinn. Mér finnst að slík goðsögn eigi skilið/verðskuldað betri mynd sem hylling til ótrúlegrar manneskju og æðislega rödd.