Steven Seagal kvikmyndir hafa aldrei verið Óskarsefni en með hverri útgáfu sem líður verða þær verri og verri. Þessi byrjar á því að Seagal er tekinn upp af FBI vegna þess að hann drap nokkra menn "í sjálfsvörn" hann er virkur her svo er bjargað úr fangelsi til bjarga stolinni Stealth flugvél sem verður notuð af klisjunni „vonda enska illmenni“ sem Hollywood er svo heltekið af, þar á meðal þessa dagana. Það er nóg að segja að myndin er með hræðilegan samtal sem er næstum alltaf afhent með stæltum osti og skorti á leiklist hæfileiki. Sagan er ekki áhugaverð og það eru hlutir af henni sem meika engan sens og bæta engu við söguna, persónur kvikmyndarinnar í heild eins og „lesbísk“ samspil tveggja aðalkvenna í leikarahópnum sem er þarna eingöngu til titils til að fá áhorfendur og er samt ekki einu sinni að titla bara ruglingslegt þar sem það er ekkert vit í því hvers vegna það gerðist þegar það þurfti ekki. og stundum illa dansað hasarsenur, og óviðeigandi þættir sem þjóna aðeins til að ná fram því sem er nánast ómögulega og gera myndina enn verri. Sparaðu 98 mínútur af lífi þínu og gefðu þessu missi, jafnvel þótt þú sért ákafasti aðdáandi Seagal.