Ég er frekar gangandi manneskja, með dálítið lágan smekk. Hins vegar reyni ég af og til að lyfta grettistaki á menningarvitund minni. Þessi mynd var ein af tilraunum mínum. Ég var agndofa alla myndina. Mér fannst það svo gaman að ég fékk mína eigin spólu svo ég gæti séð hana aftur. Þetta er mjög hugsi og tilfinningalega sláandi mynd. Ég sá það sem risastóra spurningu til áhorfandans: Hver er dýpt fórnarinnar við skyldu sem maður getur sætt sig við, hægt er að biðja um að samþykkja, ætti að samþykkja? Sem hermaður er þetta auðvitað mikilvæg spurning fyrir mig. Þessi spurning vegur þungt hjá áhorfanda þessarar myndar. Mælt með.