Ég myndi mæla með þessari mynd fyrir alla. Ekki aðeins fyrir aðdáendur rokkarans Luciano Ligabue, heldur fyrir alla kvikmyndaáhugamenn. Vegna þess að það er einlægt, áhrifamikið, fyndið og satt. Vegna þess að Ligabue er fæddur sögumaður og kvikmyndaunnandi og hver rammi myndarinnar hans er gerður af ást og umhyggju. Vegna þess að persónur hans eru elskaðar og biðja um að vera elskaðar. Vegna þess að flestar ítölsku frumraunamyndirnar eru ömurlegar og þessi, gerð af utanaðkomandi aðila, er algjör unun að horfa á og hlusta á. Vegna þess að Stefano Accorsi er glæsilegur og minnir mig á Andrea Pazienza, sem var, eins og Freccia, falleg og hæfileikarík og góð og týndi lífi vegna heróínsins, sem Ligabue sýnir eins og það er, óprúttið og ljótt, án þess að láta undan auðveldum móralismum. Vegna þess að þetta er kvikmynd sem talar til hjarta okkar, eyru okkar, sálar okkar. Og vegna þess að ég lifði upplifunina af FM útvarpunum og það var nákvæmlega þannig. Takk, Luciano!