Þegar ég horfði fyrst á Robotboy fannst mér það ferskt og áhugavert, en svo tók ég eftir því að með hverjum þætti er verið að reyna að kenna þér hvernig þú átt að haga þér, hvað er gott/slæmt. Þættir urðu fyrirsjáanlegir. Og aðalpersónur eru ekki áhugaverðar. Aftur sjáum við ofurkláran strák, laminn af eldri bróður sínum, foreldra sem skilja ekki barnið sitt og vini hans: stelpu og feitan strák. Einnig hefur þessi sýning enga rökfræði. Ofur-nútímalegt vélmenni sem vinnur á tveimur AA rafhlöðum í stærð og getur notað mikið af vopnum. En stærsta vandamálið er munurinn á virkjaðri og ofurvirkjaðri stillingu. Við sjáum tvö mismunandi vélmenni og það hafnar meginhugmynd sýningarinnar: "Vélmenni verður að læra hvernig á að haga sér í mannlegu samfélagi"