Þegar ég var í 7. bekk (aftur 1977) var ég beðinn um að lesa skáldsöguna sem þetta var byggt á sem hluta af enskunáminu mínu. Ég man eftir að hafa orðið mjög snortin af því og spennt þegar sjónvarpsútgáfa kom út ári síðar. Kristy McNichol var vinsæl sjónvarpsleikkona þegar þessi mynd var framleidd og var þegar að leika dóttur í vanvirkri fjölskyldu í vinsælu sjónvarpsþáttunum „Family“. . Það var greinilegt að hún hafði svið og getu til að ná þessum hluta. Ég minnist þess að hún hafi stundum verið svolítið „stíf“, en þegar allt kemur til alls stendur hún sig vel. Hún ber myndina vel. Esther Rolle er frábær sem heimilisfólkið sem virðist vera sú eina á heimilinu sem virðist virkilega bera umhyggju fyrir henni. Barbara Barrie sem dálítið hrædda og örlítið taugaveiklaða móðirin er líka góð, sem og unga Robin Lively (sem myndi á endanum koma fram sem svarta ekkjan Lana Milford í "Twin Peaks") sem sæta yngri systirin sem virðist vera í brennidepli foreldris. ástúð. Bruce Davidson er líka hæfilega aðlaðandi sem þýski hermaður titilsinsBesta frammistaðan er hins vegar í eigu Michael Constantine. Það er sannarlega öflugt og verðskuldaði meiri viðurkenningu en það fékk á þeim tíma. Biturleikinn og kuldinn sem hann lætur í ljós gerir atriðin þar sem hann virðist erfitt áhorfs, en gerir það mun auðveldara að skilja hljóðláta örvæntingu dótturinnar sem var hafnað. Constantine gefur öllu réttan styrk og virðist hafa góðan skilning á undirliggjandi sálfræðilegum hvötum. Myndin er aðeins frábrugðin bókinni að litlu leyti. Það er dásamlegt og hvetjandi að horfa á það og ég vona að það verði gefið út aftur á myndband eða DVD.