Ég tók þennan upp vegna þess að tónlistin var unnin af Hans Zimmer, viðskiptavinum Metasonix mát syntha (gerð af einhverjum sem mér þykir vænt um). Jakkalistin segir „2003 útgáfan“. Ég gef henni eitt stig fyrir sterka konu, eitt stig fyrir cheezy dialog og eitt stig fyrir ljósbláu augun hans meg foster, sem það eru til fullt af myndum af. Það var gaman að sjá David MacCullum synti frjálslega (laugin er með útsýnisglugga úr plexígleri!), á meðan ástkonan hans var elt af sálfræðingi í Grikklandi. Leikmyndirnar voru lítt áhrifamiklar - það er að segja hús auðmanna í L.A. og Mendanassos (sp?), þar sem kastalinn var. Ég fann sjálfan mig að velta því fyrir mér hvernig þeim tækist að halda uppi þrifum með öllu rykinu sem blés í kring. Vindurinn var ekki nógu mikill til að vera trúaður mér. Ég hélt alltaf að dýrahrinurnar á húsgögnunum hlytu að vera viðbjóðslegar... o.s.frv. og áttaði mig á því að myndin hlýtur að vera frekar leiðinleg ef ég er að spá í þessum hlutum þegar meintur söguþráður var að þróast. Ég rakst á hluti eins og hvers vegna kveikti hún eld, blés eldspýtuna og henti svo eldspýtunni í eldinn?! Svona heimskulegt. Það var í besta falli klunnalegt. Jæja. Robert Morely fékk að skemmta sér dálítið með skrítnu gæsarpersónunni sinni og gott frí út úr því.