Ég verð sennilega sjálfum mér um að kenna en ég bjóst svo sannarlega við meiru af mynd sem gengur undir titlinum „Black Dragons“ og snýst um leyndarmál samsæri í seinni heimsstyrjöldinni, lýtalæknum nasista og hefnd. Þessi mynd er daufleg bilun með óskiljanlega uppbyggingu. Raunverulegur söguþráðurinn (sem í grunninn er frekar sniðugur og forvitnilegur) kemur fyrst í ljós þegar útskýringar eru undir lokin, en vandamálið er að þú hættir löngu áður að hugsa um það. Við sjáum hvernig hryllingstáknið Bela Lugosi síast inn í samfélag þekktra bandarískra stjórnmálamanna og drepur þá einn af öðrum. Sagan er tímasett rétt fyrir seinni heimstyrjöldina og sérstaklega eftir að hafa orðið vitni að endalokunum hún er vissulega forsenda með fullt af möguleikum, svo það er mjög synd að hún sé ekki útfærð betur. Hins vegar er ein frábær samræða sem ég get ekki staðist að deila! Maður á móti konu: "Viltu giftast mér?" "Af hverju?" „Svo ég geti barið þig, það er eina leiðin sem þú ferð frá þessum stað! Það er eini hápunkturinn í mjög leiðinlegri mynd. Bela Lugosi er yndislegur eins og venjulega en hræðileg frammistaða hans ein og sér er varla þess virði að kaupa þessa mynd. Ef þú hefur áhuga á að sjá aðra hryllilega frammistöðu hans (í kvikmyndum með ágætis handriti), skoðaðu þá "Invisible Ghost", "The Corpse Vanishes", "White Zombie" og auðvitað Dracula útgáfuna frá 1931.