Mér fannst þessi mynd virkilega frábær. Sagan er ekki aðeins rétt, heldur er stíllinn íburðarmikill og samt innilegur. Ég var aðdáandi túlkunar Emily Blunt á Viktoríu og hvernig hún hélt andanum þó hún hafi verið þvinguð í sýndarútlegð á æskuárunum. Blunt lýsir karismatískum og stundum dogmatískum hætti sem Vicotria varð fræg (kannski fræg) fyrir. Rómantískir þættir myndarinnar eru svo ósviknir og blíðir að við lok myndarinnar skilur maður í raun hvers vegna Vicotria valdi að lifa það sem eftir var af dögum sínum í sorg yfir Albert. Tæknilegir þættir myndarinnar eru líka athyglisverðir. Ég kunni að meta hið fallega parti, sem hreyfist alveg frábærlega ásamt dramatískum hreyfingum sögunnar. Mér fannst kvikmyndatakan líka framúrskarandi, sum atriðin lét mig andnauð vegna grósku og glæsileika sem þær lýsa. Það hafa verið svo fáar kvikmyndir á þessu ári eins fallegar og blíðlegar og þessi mynd og hún er ein af bestu 2009!