CB4 var hræðilegt, en það gæti hafa gefið Cundieff hugmyndina að því betri. Líkari Spinal Tap en nokkuð annað, myndin er snjöll frá upphafi. Kom öllum á óvart sem sá það um miðjan tíunda áratuginn. Sýningarnar eru leiknar til að hlæja en ekki svo mikið að þær séu teiknimyndapersónur, meira eins og Marx-bræður. Þessir krakkar eru alvöru og svolítið fjölbreyttir. Þeir bregðast við aðstæðum eins og hvert okkar gæti. Jæja, við gætum ekki kastað reiðikasti þegar frammistöðuhattarnir okkar eru seinir á tónleikana, eða drögum byssur og berjum yfirmann plötufyrirtækis niður, en þú skilur myndina. N(n***as) W(með) H(hattum) tekur sig nógu alvarlega til að spóla þér inn, þá ertu húkkt. leigðu eða fáðu þetta hvað sem það kostar, jafnvel þó að þú sért ekki í alvörunni fyrir rapptónlist, þá mun þetta samt láta þig gassa upphátt. Að bera þetta saman við CB4 er eins og að bera saman Star Wars' George Lucas við' Gil Gerards 'Buck Rogers' Ég held að þú sjáir pointið mitt