Ef ég rataði óvart yfir þetta handrit í textaformi myndi ég lesa það og kannski hlæja. Ég myndi hins vegar ekki hlæja að þeim stöðum í myndinni þar sem leikstjórinn virðist vilja að ég hlæji. Þó ég sé enn ekki alveg viss hvar þetta eru. Mér er alveg sama hvort þetta sé Woody Allen, þessi rithöfundur getur ekki skrifað samræður, eða að minnsta kosti getur hann ekki vísvitandi skrifað samræður og síðan dregið fram sýningar frá leikurum sem geta dregið hlátur frá jafnvel kitlandi trúða. Til dæmis: (umorðun) "Ég er listfræðingur, ég er að leita að vinnu í listasafni." Allt í lagi, svo það kemur fram staðreynd en heiðarlega, veistu um einhverja listfræðinga sem myndi segja það? Hvernig myndir þú svara? "Í alvörunni? Listasafn? Hverjum hefði dottið það í hug?" Allt handritið er fullt af hálfgerðri hálfvitahyggju sem ég hefði ekki búist við frá svo virtum persónuhöfundi. Ég viðurkenni að ég hef enga þekkingu á öðrum verkum Allen og af þessu að dæma vil ég ekki byrja að læra. Persónurnar eru undantekningarlaust viðbjóðslegar, tilraun til að sýna fram á að við þjáumst öll af mannlegu ástandi? Eða virkilega léleg persónuskrif? Vertu dómarinn.