Það virðist að minnsta kosti óljóst mögulegt að þessi mynd hafi veitt smá innblástur fyrir "The Sopranos," þar sem aðalpersóna hennar, Martin Blank (John Cusack) er leigumorðingi sem hefur svo mörg vandamál úr fortíð sinni og starfi að hann er í meðferð. að reyna að takast á við þetta allt. Allt kemur loksins í hámæli á 10 ára framhaldsskólamóti hans. Vandamálið var að þegar Blank kom á fundinn var mér hætt að vera sama. Í hreinskilni sagt fannst mér þessi mynd dragast frá upphafi til enda. Hún hafði möguleika. Það var þokkalega gott leikaralið, með Cusack og Dan Aykroyd í fararbroddi, sem léku Grocer, erkifjendur hans í leigumorðingjabransanum, ásamt Minnie Driver sem Debi, menntaskólaástin hans Blanks sem hann stóð upp á ballakvöldinu, og takmarkað. hlutverk Alan Arkin sem Dr. Oatman, sálfræðingur Blanks. Þessi nokkuð hæfileikaríka leikarahópur virtist samt aldrei ná saman. Það vantaði ákefð í dramatíkina og alvöru húmor í gamanmyndinni. Það sem ég hélt að ætti mesta möguleika á að vera grínsögulegur söguþráður var tillaga Grocer um stéttarfélag leigumorðingja, en fyrir utan að verða dálítið hlaupandi brandari, þá þróaðist hugmyndin í raun aldrei. Hvað rómantíkina varðar, þá var maður að velta því fyrir sér hvers vegna Debi myndi jafnvel detta í hug að hleypa þessum gaur inn í líf sitt aftur. Það var handfylli af hlátri, en ekkert gríp mig og hélt mér og ég eyddi megninu af myndinni í að velta því fyrir mér hvort þetta væri nokkurn tíma að gerast til að byrja að smella. Það gerði það aldrei - ekki fyrir mig, að minnsta kosti. 2/10