Settu DVD af þessari mynd í tímahylki, og það mun örugglega sýna komandi kynslóðum fullkomið dæmi um eitt sem ábyrgist lágmarks einkunn á 1 til 10 stjörnu mælikvarða. Bill Cosby og Ray Romano hafa verið efstir - í einkunnum og með tugmilljónatekjur árlega - með sjónvarpsþáttum sínum“. Samt hefur hver og einn ekki náð árangri í tilboðum á stórum skjám. Þetta hefur líka átt við um aðra sjónvarpsmenn - ef til vill vegna þess að margar sagnanna sem eru sýndar í tvær klukkustundir eða svo virðast henta annaðhvort 10 mínútna skemmu eða í mesta lagi 22 eða 23 mínútur af leiklist í hálf- klukkutíma dagskrá. Þessi mynd hefur hins vegar ekki einn stakan þátt sem myndi gefa tilefni til tveggja eða þriggja mínútna tíma í MAD TV, SNL eða annars staðar á skjá eða sviði. Upphafsdagur hennar er skráð sem 2002, en útgáfudagur - eingöngu á DVD - er sýnd sem 2004. Hún var líka tekin upp ekki löngu fyrir andlát Rodney Dangerfield, svo eitt endurlausnargildi hennar er að það veitti sennilega nokkur hundruð þúsund dollara til viðbótar fyrir erfingja sína. Ég hafði aldrei heyrt um það , en fann það þegar ég kveikti á settinu mínu og varð satt að segja heilluð af því. Sumar kvikmyndir eru svo sannarlega hræðilegar að þær gefa eins konar toppeinkunn aftur á móti - svo slæm að þú getur fært skífuna aftur á bak í 9 eða 10. "Plan 9 from Outer Space" er besta dæmið - og Bruce Jenner/Village People opus, "Can't Stop the Music," er annar. Því miður fellur þessi mynd skort jafnvel þar. Jafnvel þótt fyrri verk Rodneys (sem og sumra félaga hans í hlutverkum hans) féllu ekki fyrir "Citizen Kane" eða "Casablanca", þá voru mörg augnablik af húmor og saga sem veitti að minnsta kosti lítinn áhuga. Því miður, þetta kynning virðist ekki búa yfir einu eða tveimur mínútum af slíku efni.