Ég hef ekki lesið bókina sem þetta var byggt á/innblásið af. Þetta er sumt af (hin eru kvikmyndahlutverk) síðasta verk John Ritter(RIP), maður vonar að það sé fyndið. Og það er. Nánast í hvert skipti sem hann er viðstaddur þetta, reyndar. Meirihluti leikarahópsins, stuðningur jafnt sem fastur, leika hver annan vel og efnið hefur tilhneigingu til að vera frábært. Hann leikur Paul Hennessy, föður þriggja unglinga: Rory, hinn dæmigerða strák á þessum aldri, Kerry, þunglyndislega miðbarnið sem berst fyrir málefnum og meðvitund, og Bridget, hina tískuelskandi, vinsæla díts. Sagal snýr aftur að því að vera kvenkyns aðalhlutverkið í sit-com og persóna hennar er fjarri Peggy Bundy. Sýningin breyttist nokkuð eftir að Company Mr. Three féll frá og um tíma virtust þeir ekki geta gert upp hug sinn hvort þeir vildu fara til að hlæja, eða vera átakanlegir og gæta þess að bera virðingu. Maður getur velt því fyrir sér hvernig eða hvers vegna það varði svona lengi eftir það: Það gæti samt verið nokkuð gott, sumar viðbæturnar voru heppnar (ef þér líkar við David Spade, þá felst mestur hluti hans í því að hann gerir schtickið sitt) og höfðu eitthvað að segja . Persónulega uppáhalds þátturinn minn er á síðasta tímabili. Húmorinn er fín blanda af "heimska" bröndurum (aðallega tengdir menntaskólafólkinu), kjánaskap, myrkri gamanleik og grófu efni. Þetta fjallaði um kynlíf og önnur efni fyrir fullorðna, en aldrei á myndrænan hátt. Tungumálið er milt og stundum frekar sterkt. Ég mæli með þessu fyrir alla aðdáendur þeirra sem gerðu þetta. 8/10