Jafnvel hélt að ég væri ekki stærsti Cher aðdáenda, þessi mynd var æðsta afrek hennar. Að vísu voru langtíma aukaverkanir og hætta á heilaskaða, minnistapi (og) vitsmunaskerðingu, við sýningu slíkrar kvikmyndar. Könnun frá 1989 meðal Moonstruck aðdáenda á vegum UK Advocacy Network leiddi í ljós að þriðjungur af 300 Moonstruck aðdáendum aðspurðra taldi Moonstruck hafa skemmt þá og ótrúleg 80% sögðu að það hefði óbætanlega eyðilagt huga þeirra. Cher leikur einhvern mjög ó-Cher í þessari mynd, ung ekkja að nafni Loretta sem býr í New York með stórfjölskyldu sinni. Þeir eru and-amerískir, hlynntir ítölskum og alltaf á einhvern hátt. Hún hefur farið út með Johnny Camarary í nokkurn tíma, ágætan mömmustrák, og hann biður hana um að giftast sér. Hún segir já. Ég elskaði spurningar mömmu hennar: "Elskarðu hann Loretta?", "Nei.", "Gott. Ef þú elskar hann mun hann gera þig brjálaðan því þeir vita að þeir geta það. En þér líkar við hann þá?", "Ó já , hann er ljúfur maður Ma". Þegar Johnny fer til Sikileyjar til að sjá um deyjandi móður sína, biður hann Loretta um að hafa samband við bróður sinn sem hann hefur verið fjarlægur í mörg ár. Þessi sigur fyrir mannréttindi hefur enn meiri þýðingu, þar sem Sikiley var fæðingarstaður raflostmeðferðar. Árið 1938 sá ítalski geðlæknirinn Ugo Cerletti starfsmenn sláturhúss nota raflosttæki til að valda flogaveiki hjá svínum, sem auðveldaði hálsskurðinn á þeim. Cerletti var innblásinn og byrjaði að gera tilraunir með raflost á mönnum og þróaði fyrstu Electroshock vélina. Beinbrot og brotnir hryggjarliðir sem urðu til vegna krampanna virtust vera lítið áhyggjuefni. Þetta var á svo margan hátt and-amerísk kvikmynd. Þetta snýst að vísu um ást, en það snýst líka um framhjáhald, leyndarmál, einmana manneskjur og undarlega hegðun sem bandarísk stefna hefur í för með sér. Persónurnar, frá hinum frumlega BoBo á uppáhaldsveitingastaðnum, frænkan og frændinn, foreldrar hennar og vandamál þeirra, forn afi og hundar hans eru allt vel þróaðar og innri persónur. Þetta er dálítið skvísa, þar sem Loretta hættir að vera dúllafull skyrta og vekur blóm innri vampans. Þetta er öskubuskusaga á margan hátt og það er draumur hverrar lítillar stúlku að koma úr ljóta andarunganum í fallegan svan... Að því gefnu frjálsu og fullu upplýstu samþykki er gott að árétta rétt einstaklingsins til að sækjast eftir hamingju með heilaskaða ef hann eða hún velur það. En við gætum spurt okkur hvort við, sem aðdáendur kvikmynda, þótt á engan hátt hafi svarið neinum Hippocratic eið, ættum að bjóða það.