"Wild Rebels" var sennilega skemmtileg önnur mynd í ökuferð í þríþættri kvikmynd fyrir 40 árum. Það hefur ekki elst mjög vel, en það var aldrei ætlað að eldast vel; það var augljóslega ætlað að vera einnota, gleymanleg skemmtun frá upphafi. Á þeim vettvangi er þetta gott dæmi um mótorhjólaflakkstegundina. Nokkrir þættir hjálpa til við að greina hana frá tugum svipaðra kvikmynda sem eru teknar út á sama tíma. „Hetjan“, „Rod Tillman“ (Steve Alaimo) kemur út fyrir að vera nokkuð óáhrifalegur „Everyman“ - hann er ekki sérstaklega hugrakkur, harður, hæfileikaríkur eða myndarlegur (þótt hann vinni bardaga við harðan mótorhjólagengismeðlim sem er hálfnaður. myndina og stelpugengismeðlimurinn velur að hjálpa honum yfir félaga sinn í lok myndarinnar). Hljóðrásin er nokkuð vel unnin, með fallegu 'Ventures'-stíl bassa/trommuriffs sem heldur hlutunum á hreyfingu og saxófónum og blásaratöflum sem peppa hlutina töluvert upp. Og þó að handritið sé frekar grunnt, búa allir leikararnir pappapersónur sínar á sannfærandi hátt og af hæfilegri orku. Það er fullt af kærulausum tæknilegum göllum: hræðilegar „dag-fyrir-nótt“ atriði sem eiga sér stað um hábjartan dag, skíjandi dekk í mýri, eldsírenur sem voru ranglega fastar á hljóðrásinni í stað lögreglusírena, bankaskilti úr límbandi á loftplötu, Luger sem hljómar eins og Winchester 30-06, haglabyssuhögg sem klipptu fólk niður í 100 metra fjarlægð, rannsóknarlögreglumaður að drepa mótorhjólamann á 3. hæð sem lendir frá jörðu niðri með byssu með 2 tommu tunnu. Það eru fullt af fíflalegum söguþáttum: Linda (stelpugengismeðlimurinn) gerir bankavörð óvirkan með lyfjafylltri sprautu, síðasti Skotbardagi á sér stað inni í vita (!), vegatálmar lögreglu loka ekki vegi, lögreglan hefur greinilega aldrei heyrt talað um að anda og lögreglumenn hafa greinilega aldrei heyrt um að gróðursetja pöddur eða hafa huldumanninn sinn með vír. á meðan, myndatökumaðurinn veit hvað hann er að gera, hraðinn í flestum senum er nokkuð góður og það eru fínar, rennilegar einhliðar og gluggaskipti hér og þar sem halda orkustigi uppi. (Uppáhaldið mitt: "Maður, þú ert að rugla í einkahlutabréfum! (þ.e. Linda)" Svo nei, ekki leita að þessu eða neitt, en ef eintak af MST útgáfunni lendir í þínum höndum, ættirðu skemmtu þér vel við að horfa á hana. Verulega betri en „Five the Hard Way“ eða „The Hellcats“ eða jafnvel „Girl In Gold Boots“ (þrjár aðrar MST-myndir sem fjalla um gagnmenningu).