Þetta var annar af þessum þáttum sem ég horfði á til að uppræta jákvæðu þættina og vegna þess að ég hef verið aðdáandi Nick í mörg ár. Sumir af þeim væru sviðsmyndir, B-sögur, gestastjörnur og nokkrir af aðalleikurunum sem voru góðir. Ég fór að stunda þáttinn í gegnum menntaskólann þar sem ég fór fljótt að fyrirlíta Jamie Spears, ásamt öðrum ungum í þættinum sem geta ekki leikið. Einu persónurnar sem mér virtist líka við voru Dustin, Quinn, Stacey, Michael & Logan. Quinn er fullkominn útlagi sem fór að lokum að passa inn; Stacey er algjör skrýtin; Dustin verður settur í gegnum fullt af undarlegum, tilviljanakenndum aðstæðum; og Michael er eins konar grínisti hægri hönd Logan. Það er merkilegur munur á útfærslu og leikgæðum B-leikritanna sem taka þátt í þeim, og A-plottanna sem sýndu fullt af öskrandi stelpum og helgimynda "Miss Perfect", endurteknar slæmar línur og þráhyggju yfir strákum. Þessi sýning hefði verið frábær ef aðalflétturnar innihéldu gæði hliðarflötanna, en aðalflétturnar skila bara engu. Þegar það kom nýlega aftur í endursýningum, og ég reyndi að horfa á það aftur, var ég meira kaldhæðinn út í ömurlegan leik stúlknanna og varð að skipta um rás. Hins vegar mun ég gefa persónunum sem áður voru skráðar kredit vegna þess að þær gerðu sýninguna meira og minna tíma minn virði.