Venjulega myndi ég ekki eyða tímanum í að rifja upp mynd eins og "Human Pork Chop" (2001 útgáfan, ekki að rugla saman við fyrri myndina með sama titli, sem er líklega betur þekkt vestanhafs sem "The Untold Story" “), en þar sem umsagnirnar sem þegar eru hér eru frekar óljósar um hvað hún samanstendur í raun og veru, datt mér í hug að ég ætti best að birta eitthvað ítarlegra, svo að enginn freistist í raun (eins og ég var) til að kaupa hana vegna þess að myndin er dulspeki. Í hreinskilni sagt myndi ég bara segja STAY AWAY.**** STÓR SPOILER eru að neðan ****"Human Pork Chop", ég bjóst við að vera eins og kínversk túlkun á vinsælu japönsku "Guinea Pig" myndunum. Allir sem hafa horft nógu mikið á þá seríu geta séð hvaðan framleiðendur hennar koma. Það er sterkur húmor í gangi í gegnum það - þú getur ekki horft á hið fáránlega "He Never Dies" án þess að hlæja og "The Making of Guinea Pig" er stórkostlegur að snúa öllu á hausinn, sem sannar að það var bara gert, með nokkrum glaðningi, af nokkuð skapgóðum gírhundum. Allar GP myndirnar eru með pönk rokk, DIY, myndrænt fagurfræði, einstaka blikur á ósviknu listfengi ("Mermaid in a Manhole"), reiði stjórnmálastefnu og brenglaðan, brjálaðan eldmóð sem setur þær í deild þeirra. eiga."Human Pork Chop" hefur ekkert af ofangreindu. Hún er tekin á 35 mm filmu (með afvopnunargóðum framleiðslugildum), hún er 90 grimmdar mínútur að lengd og er gjörsamlega laus við neitt hjálplegt. Söguþráðurinn segir, í flashback við lögregluviðtal við hina grunuðu, af kerfisbundnum pyntingum, dauða og að lokum sundurliðun Grace, heróínfíkills götugöngukonu sem er rænt og beitt hrottaleika af halla sínum og handlangurum hans þegar hún stelur peningum frá honum. hverfulu tilraunir hennar til að vera siðferðisleikrit, myndin býr yfir aðskilinni, ómannúðlegri tilfinningu og ekki er hægt annað en að dvelja við hugarfar þeirra sem að henni standa. Þótt það mála Grace í hálfkæringi sem saklaust fórnarlamb, þá snýr hið illa anda eðli handrits þess og stöðugt, grimmt samtal söguhetjunnar í átt að átakanlegu, algerlega óvelkomnu "hún á það skilið!" sjónarhorni sem gerir allt nánast ómögulegt að horfa á. Mun meiri tími fer í að útskýra niðurlægingu Grace og þegar ræningjarnir hennar eru að lokum taldir sekir og dæmdir í fangelsi virðist það vera fljótfærnisleg eftiráhugsun fyrir hönd rithöfundanna sem eru löngu hætt að vera sama sinnis. horfa á slíka mynd er að meira að segja sú tegund sem lendir í ALVÖRU á hugalausu kynlífi og ofbeldi í bíómyndum myndi fara verulega á mis við. Pyntingarnar eru bara samfelldur straumur af sparkum, skelfingum, munnlegri misnotkun, sálrænu ofbeldi og síðan sífellt undarlegri valdsýni fyrir hönd ræningjanna nota heróínfíkn Grace til að fá hana til að gera sitt. Og þegar ég segi það, ekki misskilja mig, tilviljun. Ólíkt "Guinea Pig" með tíðum nektarbylgju sem gefur næstum táningstilfinningu til að gera málarekstrinum spotta þrátt fyrir útofbeldi, hefur "Human Pork Chop" engan slíkan kynferðislegan blæ. Það er engin raunveruleg nekt í myndinni og ofbeldið er eingöngu framkvæmt af illgirni af viðbjóðslegu söguhetjunum (sem snemma í myndinni sjást troða hundi í poka og berja honum í múrvegg - engar áhyggjur, ekki alvöru, bara ódýr tæknibrellur!). Eina raunverulega blóðsúthellingin í myndinni er undir lokin þegar þeir skera í sundur líkama Grace og sjóða beinin, allt mjög lélegt sérstakt FX (engan veginn nálægt "Gínea Pig" stigi) og þar með stigi, þér mun líklega þegar líða of ömurlegur og veikur til að vera alveg sama hvað er að gerast. Myndin er niðurdrepandi dökk og ósveigjanleg á svipuðum nótum og Buddy Giovinazzo "Combat Shock" og ég býst við að jafnvel væri hægt að líkja henni saman, í stuttu máli. Báðar myndirnar fjalla um hægfara líkamlega hnignun einstaklings sem er til í martraðarkenndu umhverfi sem er laust við félagslegar eða siðferðilega endurleysanlegar persónur og báðar myndirnar „hámarka“ á sérstaklega innbyrgan hátt með óumflýjanlegum, óumflýjanlegum dauða einstaklingsins. ' þetta er ofbeldi (þar sem auðvelt er að saka "Gínea Pig" um þetta) en maður getur ekki annað en velt því fyrir sér hvar staðurinn er fyrir mynd sem þessa. Það er að mörgu leyti ekki raunverulegt atriði í hreinskilni framsetningu sinni á slíkri grimmd og með blýtandi hraða, nánast engum söguþræði og áðurnefndum skorti á einhverju skemmtanagildi, ég bara get ekki skilið hvað myndi hvetja einhvern til að horfa á eitthvað svona. Ég náði aðeins til enda, eingöngu í þeim tilgangi að geta rifjað það upp á sanngjarnan hátt... sem ég vona að ég hafi nú gert. Heildarstig: 0 af 10. Velkomin í botninn á tunnunni.