Ég trúi því ekki að ég hafi bara eytt einum og hálfum tíma í að horfa á svona veika mynd. Ef það er aðeins ein mynd sem þú þarft að missa af, þá er þetta sú. Robert er unglingur sem faðir hans lést nýlega svo hann byrjar að hanga með einhverjum andfélagslegum unglingum á staðnum og nota eiturlyf. Allt þetta gerir hann ómeðvitað ofbeldisfyllri og loksins springur slík undirmeðvitund...Fyrsta atriðið er að ég held að ég geti ekki fundið neina tilfinningu eða snefil af mikilli alsælu í þessari mynd, ekki í neinni einni persónu. Ef leikstjórinn lítur á það sem ég sá á síðustu tveimur mínútum sem mikla alsælu verð ég að segja að það er ekki einu sinni nálægt því. Notkun kvikmyndatöku er heldur ekki þroskuð. Oftast gat ég ekki séð svipbrigði frá leikurunum og mér fannst líkamstjáningin ekki nægjanleg til að hafa áhrif. Kannski var mannskapurinn bara svo þreytt að þeir festu myndavélina þarna til að hafa allt í stillingum. Allir ánægðir nema áhorfendur. Söguþráðurinn er sérstaklega slakur. Það er mikið af ótengdum atriðum og tal sem gætu átt að tengjast en þau eru í raun svo tilviljunarkennd að þú getur aldrei dregið þau öll saman, kannski nema þú sért sá sem skrifaði þau. Á einum og hálfum tíma getur fundið minna en 5 mínútur af alvöru leiklist og allan annan tíma er bara fólk að ganga, tala og hreyfa sig. Svo ég get í raun ekki tjáð mig um leiklistina hér. Fínt tónlistarval á síðustu mínútunum samt. Kannski er þetta það eina góða. Ég hef aldrei gefið mynd 1 en þessi mynd á það svo sannarlega skilið (að minnsta kosti maður hlær þegar þú horfir á Scary Movies). Þetta er kvikmynd um það þegar misheppnuð tilraun til að sýna vandræðaunglinga mætir ákaflega truflunum áhorfendum. Vona að þú lendir í hvorugum hópnum.