Paperhouse er áhrifamesta og hrífandi mynd sem ég hef séð. Þetta er oft flokkað sem "hryllingsmynd" að ég tel að sé alvarleg villa. Einhver tímarit kallaði þetta einu sinni „Martröð hugsandi manneskju á Elm Street“ og á meðan ég samþykki rökfræði niðurstöðu hans get ég ekki annað en haldið að þetta sé merki sem er illa verðskuldað og villandi. Þeir sem geta aðeins séð hrylling eru sannarlega að missa af hér og þjónar aðeins til að sýna að þeir eru í raun ekki að hugsa neitt. Reyndar er bara að reyna að flokka þetta frábæra verk líklega slæm hugmynd. Einfaldlega, Paperhouse er fullkomið í öllum stórkostlegum smáatriðum og mun alltaf eiga sérstakan stað í hjarta mínu. Eins og einhver vitrari en ég sagði einu sinni, „myndin snertir þig á fullkomlega tilfinningalegum nótum“, sem gæti skýrt að einhverju leyti hvers vegna athugasemdir mínar eru svona stanslaust út um þúfur. Til að vera heiðarlegur biðst ég ekki afsökunar á þessu svo ef þér finnst orð mín vera of sakkarín fyrir þinn smekk, hættu að lesa núna því það er meira í vændum. Það er svo sjaldgæft að finna kvikmynd sem býr yfir sársauka og ástarsorg bernskunnar og baráttuna við að sigrast á hræðilegu einangrunar- og einmanaleikatilfinningunni sem getur algjörlega yfirbugað okkur á þessum viðkvæma tíma í lífi okkar. Enn óvenjulegra að finna barnaleikara sem geta í raun leikið hlutverk sín af þeirri næmni og gáfur sem þarf til að allt gangi upp. Í Charlotte Burke og Elliott Spires fengum við innblásið leikaraverk og varanleg áhrif Paperhouse eiga mikið að þakka hæfni þeirra til að lýsa depurð og firringu bernskunnar (oft gleymast) á óaðfinnanlegan og sannfærandi hátt. Og samt virtust báðar þessar frábæru ungu stjörnur hafa runnið í gegnum tökin á vinnustofunum og hafa einhvern veginn fjarað út. Bættu við þetta allt saman ótrúlega hæfileikaríkum leikstjóra (Bernard Rose), hugmyndaríkri kvikmyndatöku og fallegustu og áleitnustu hljóðrás sem þú getur nokkurn tíma heyrt og þú gætir farið að fá hugmynd um hvers vegna ég hef svo mikla ást og skyldleika í þessari mynd að engin magn orða getur tjáð.