Það hafa verið margar kvikmyndir og sjónvarpsframleiðslur af Jane Eyre, hver með hliðum til að mæla með þeim, en mig grunar að þetta sé sá sem fólk muni enn uppgötva og verða ástfangið af áratugum eftir. Það er bara klassískt (og býður upp á miklu meira af sögunni en aðrir gera). Timothy Dalton er algjörlega í essinu sínu sem Rochester, missir sjaldan marks; Frammistaða hans er ótrúlega lipur og marglit, á sama tíma og hann villist aldrei of langt frá myrkri margbreytileika persónunnar. Jane hjá Zelah Clarke er meira heila en annarsheims, en hún býr til fullkomna þynnu fyrir Dalton (sem, á viðeigandi hátt, gnæfir yfir hana!) Blæbrigðin í frammistöðu hennar koma betur fram við annað áhorf (þegar þú hefur tekið í þig áfallið af charisma Daltons ). Það eru nokkrar tæknilegar bilanir og nokkur augnablik þar sem framleiðslugildin hefðu getað verið betri; þó að þetta hafi nokkurn veginn verið fyrsta flokks framleiðsla á mælikvarða BBC á þeim tíma. En það eru sýningarnar sem eru hin sanna ánægja. Ekki missa af þessum!