Allt í lagi, leyfi mér að byrja á að segja að ég elska upprunalega RS fyrir 64. Grafíkin var ný, skipin voru mjög hröð og flott. Verkefnin voru áskorun, en þú hafðir stefnu til að koma með. Tölvan sagði þér ekki hvert skref verkefnisins þíns, þú gætir ráfað og kannað. Það er það fyrsta sem er rangt við RL, allt sem þú gerir er samkvæmt tímaáætlun og stjórnað af öðru fólki. Ég meina, ættir þú, sem leiðtogi, ekki að segja fólki hvernig það eigi að takast á við hvert og eitt verkefni? Og talandi um trúboð, af hverju blanda þeir upprunalega þríleiknum inn í algjörlega uppspuna vitleysu? Never mind.Ég var svo að bíða eftir þessum leik þegar ég heyrði að þeir ætluðu að leyfa þér að fljúga í gegnum smástirnasviðið frá Empire Strikes Back. Ég held að allir sem eru aðdáendur myndanna hafi viljað gera þetta. Svo þeir gefa þér það. Það er heimskulegasta stigið í leiknum. Þú byrjar á því að fljúga í gegnum smástirnavöllinn með bindi á eftir þér og allt markmið þitt er að komast lengra inn á völlinn á meðan þú skýtur böndin. Þú verður að drepa þá alla til að komast áfram. Hey, manstu hversu marga Han drap þegar hann var á sviði? Enginn, þeir voru allir með lélega flugmannskunnáttu miðað við hann. Ég vildi bara geta forðast smástirnin þegar þau komu að mér, en í staðinn þarf ég að nota sjálfvirku miðbyssurnar mínar til að drepa böndin fyrir aftan mig. Þetta voru mestu vonbrigðin, þú hefur enga stjórn á flugi þínu, allt er hægt. Allt nema A-Wing, líklega hraðskreiðasta og meðfærilegasta skipið í öllum flotanum. En, ó já, sagði Han ekki að fálkinn væri það? Allavega...Þú kemst loksins í orrustuna við Endor. Hér er fullkomið stig, þú færð að eyða dauðastjörnunni, fyrsta eðlishvöt allra er að velja fálkann og vera leiðtogi. En auðvitað kemstu þangað og verður að gera heimskulegar fyrirfram valdar aðferðir eins og að finna (svo ekki sé minnst á að ráða muninn á) bindisprengjurnar. Þetta er ómögulegt í fálkanum, þegar þú hefur komið auga á einn hóp verður freigátan eytt. Eina leiðin til að komast framhjá þessum hluta er að velja A-vænginn. Eftir þetta þarftu að ráðast á stjörnu eyðileggjendurna og það er algjört heimskulegt verk. Þessi leikur lætur þér líða eins og þú sért sá eini sem ver uppreisnarbandalagið. Eftir að þú kemst pirrandi í gegnum þessa 'skemmtilegu' baráttu kemstu að dauðastjörnunni. Og hér gætirðu hugsað „yay! Ég fæ að eyðileggja dauðastjörnuna', og aftur, eins og á Smástirnasviðinu, þarftu að gera eitthvað leiðinlegt á meðan þú kemst þröngt framhjá göngum yfirvofandi dóms. Verkefni þitt er að vernda skipið fyrir framan þig, manstu eftir því frá Return of the Jedi? Þetta er svo asnalegt vegna þess að ef þú velur fálkann þá deyrðu vegna þess að þú ert ekki nógu meðfærilegur, en ef þú velur x-vænginn þarftu að halda áfram að læsa og opna s-þynnurnar þínar. Þannig að það er val um annað hvort að drepa vondu kallana eða reyna að ná Lando, sem greinilega kann ekki að stjórna. Þannig að deyja á ferlinum. Bónusstigin eru ekki einu sinni þess virði að stefna á þar sem hvert stig verður bara meira og meira pirrandi. Það lætur mér líða eins og mér leið þegar ég sá nýju myndirnar þrjár, í uppnámi og þarf að drepa eitthvað. Sem betur fer fyrir mig er Smash Bros Melee til. Ég vona að með Wii komi þeir upp með eitthvað miklu betra og hafi upprunalegu þríleiksborðin að fullu. Ég ætla að selja þennan leik við fyrsta tækifæri sem ég fæ.