Owen elskar mömmu sína...aðeins hann myndi elska hana betur sex fet undir í þessari myrku, hláturmildu gamanmynd sem bæði er í aðalhlutverki og er leikstýrt af Danny DeVito, með aðdáunarverðum stoðsendingum frá Billy Crystal og Anne Ramsey í titilhlutverkinu "Throw Momma From The Train" er stórkostleg gamanmynd, jafnvel þótt hún sé ekki frábær mynd. Það er of grunnt á köflum, og endirinn finnst minna lífrænn en festur á. En þetta er brjálæðisleg ferð alla leiðina, þar sem Crystal og DeVito nota frábæra skjáefnafræði á meðan þeir vinna sína eigin aðskildu teiknimyndasögu á kjarna þess að vera erfiður rithöfundur (DeVito er ákafur en hæfileikalaus; Crystal er stíflað og bitur). Prófessor Donner telur að fyrrverandi eiginkona hans hafi stolið bókinni hans (sem heitir því miður "Hot Fire") og geti ekki skrifað meira en upphafslínuna í næstu bók sinni, sem er ekki auðvelt. Hann kennir skapandi ritlistarflokk verðandi meðalmennsku, þar á meðal miðaldra konu sem skrifar skáldskap af Tom Clancy-gerð en veit ekki hvað það er sem kafbátaskipstjórinn talar í gegnum; og bólstrun sölumaður sem vill skrifa sögu lífs síns. Herra Pinsky er sennilega fyndnasta persónan fyrir hlátur-á-mínútu-á skjánum, asco-klæddur furðumaður sem lítur á bókmenntir sem afsökun til að skrifa ópus sinn: "100 Girls I'd Like To Pork." Svo er það Owen frá DeVito Lift, sem kallar sig „stjörnunema“ prófessors Donners þó kennarinn lesi ekki verk hans í tímum. Owen er nokkuð óvenjuleg persóna til að leika í kvikmynd, karlmaður á þrítugsaldri sem býr með yfirþyrmandi móður sinni, Anne Ramsey, sem kallar hann „lardass“ og aðrar yndislegar tilfinningar. Í hverri annarri mynd yrðum við beðin um að vorkenna Owen, en „Throw Momma From The Train“ hrúgar grimmd lífsins í þennan sorglega sekk til að hlæja og býst við að við förum með. Það er ein stór ástæða fyrir því að þessi mynd missir líklega fullt af fólki. Fyrir okkur sem njótum húmors þessarar persónu, jafnvel samsama okkur honum, og tökum afganginn af því sem við sjáum hér sem lerki, þá er þetta ekki eins mikið mál. til að taka þátt í meiri spennu sem þessi gamanmynd tekur, og biðja okkur að horfa á í skemmtun á meðan Owen fær hjálp prófessors Donner í áætlun um að drepa móður sína. Reyndar fer hann fyrst til Hawaii til að drepa hataðan fyrrverandi Donner, segir síðan prófessornum að það sé komið að honum að drepa frú Lift, "skipta á morðum" eins og sést í "Strangers On A Train" eftir Hitchcock.Sem leikstjóri bætir DeVito ekki aðeins við hann. Frammistaða leikara með sviðsmynd sem leggur áherslu á samræður, hann gefur djarfar sjónrænar staðhæfingar, kastar inn skemmtilegum óraunveruleikabrotum til að halda áhorfendum á tánum (og í burtu frá því að taka hlutina of alvarlega.) Rithöfundurinn Stu hjálpar líka til við málið. Silver, sem heldur hlátrinum á lofti með tilvitnanlegu töfrunum sínum. "Þú átt rottur á stærð við Oldsmobile hérna." "Hún er ekki kona...Hún er Terminator." "Eitt lítið morð og ég er Jack the Ripper." Þetta eru allt orð Crystal, en sumar fyndnustu línurnar, sem virka bara í samhengi en algjörlega drepa, eru DeVito's og Ramsey's. Greinilega skrifaði Silver aldrei annað handrit eftir þetta, samkvæmt IMDb, og það er synd, því hann hafði mikla hæfileika fyrir það. Besta atriðið í þessari mynd, þegar Crystal hittir Ramsey, var í raun notað í heild sinni sem „koma“ aðdráttarafl' kynningu, eina skiptið sem ég hef séð kvikmynd kynnt á þann hátt. Owen kynnir prófessorinn fyrir móður sinni sem „Frændi Patty“ og þegar mamma segir að hann eigi ekki frænda Patty missir Owen það með skelfingu. „Þú laugst að mér,“ öskrar hann og skellir enninu á prófessornum með pönnu. Auðvitað myndi prófessorinn í rauninni ekki stynja eitthvað fyndið af gólfinu, en „Throw Momma From The Train“ virkar vel á slíkum augnablikum , þegar þú spilar Looney Tunes stemninguna fyrir allt sitt. DeVito er auðvitað ekki horfinn úr kvikmyndum, en það er ráðgáta hvers vegna hann hefur í raun ekki staðið við leikstjórnarloforð þessarar myndar. Kannski er það vegna þess að eins og „Throw Momma From The Train er skortur á almennum velgengni sýnir, þá er framtíðarsýn hans ekki fyrir smekk allra. Það er of slæmt fyrir okkur sem getum horft á þetta aftur og aftur og líkað við það.