Þetta er mjög dagsett, en það er hluti af sjarmanum við þessa mynd frá 1933. Þú getur sagt það sama um flestar Pre-Code myndir; þær eru bara ólíkar og yfirleitt á áhugaverðan hátt. Það var stuttur sýningartími, frábær leikur Spencer Tracy og fallegt andlit og sætleik persónu Lorettu Young sem varð til þess að ég horfði á og naut þessarar breytilegu en forvitnilegu myndar. Það væri erfitt fyrir þig að finna flottari stelpu en "Trinnu," leikin af hinni 20 ára gömlu Young sem var þegar að gera sína 50. kvikmynd! (Hún byrjaði að leika sem lítið barn. Það og sú staðreynd að þeir gerðu kvikmyndir fljótt í gamla daga.) Myndavélin, þó hún væri í mjúkum fókus í gegnum stóran hluta myndarinnar, stækkaði andlit og augu Lorettu margoft og ég var Dáleiddur af fegurð sinni. Með því að leika brjálaðan mann með tortryggilega lífssýn breyttist „Bill“ Tracy hægt og rólega í ástríkan mann, þökk sé Trinna. Spencer flutti línur sínar hér af svo eðlislægum hætti að maður vissi varla að hann væri að leika.Þótt þeir séu með lítil hlutverk skilja aukaleikararnir Walter Connolly, Marjorie Rambeau, Arthur Hohl og Glenda Farrell eftir varanleg áhrif löngu eftir að hafa horft á þessa 75 mínútna mynd. Ég var sérstaklega heillaður af hlutverki Connolly sem ráðherra/föðurpersóna búðanna. Sagan er svolítið langsótt en - hey - það eru kvikmyndirnar. Þessi saga fjallar um tvö einmana fórnarlömb kreppunnar sem reyna að lifa af í búðum af „Hooverville“-gerð og hún endar upp í að verða mjög áhrifamikil saga.