Þar sem allur ferill þeirra var föl eftirlíking af Bítlunum, kemur það ekki á óvart að stuttu eftir hið mikla misskilning Bítlanna „Magical Mystery Tour“ myndu Monkees fylgja eftir með sínu eigin fálausu og skapandi morgni af kvikmynd, sem heitir „ Höfuð." Báðar myndirnar eru ekki svo mikið sönn saga með söguþræði (þó MMT hafi reynt að skilgreina söguþráð) þar sem þær eru samsæri af teikningum og brotum, í bland við tónlist og lög og útfærslur. "Head" hefur engan söguþráð, annað en pre-fab-fjórir að reyna að losna við "kassann" sem þeir eru í (þ.e. týpunni að vera "Monkees" og markaðshyggjan í kring) en samt alltaf að finna sig aftur í kassanum. Flestir sketsar fela í sér brot á "fjórða veggnum" og farið yfir í aðrar, að því er virðist óskyldar senur. Uppfull af stríðsskilaboðum gegn Víetnam og tilraunum hópsins til að sýna aðra hæfileika sína, skoppar myndin tilviljunarkennilega - líka til að kenna mörgum leikstjórum um. Myndin, eins og Magical Mystery Tour, er nú afsakuð af sumum aðdáendum sem „dásamlega“ táknmál og misskilin listræn staðhæfing.“ Phooey. Eins og MMT, þá eru of margir krakkar með aðgang að of mörgum lyfjum sem allir reyna að gera eitthvað listrænt og gera vitleysu. Eins og MMT, "Head" hefur nokkur snjöll augnablik og býður upp á tiltölulega óþekkt Monkees lög sem eru alveg ágætis. Það þróar með sér aðeins meiri sjarma en MMT og er aðeins auðveldara að sitja í gegnum hana, en það er alls ekki kaldhæðnislegt að eins og allt annað sem Monkees gerðu, þá var þetta bara eftirlíking af einhverju sem Bítlarnir gerðu fyrst... jafnvel þegar það kemur að því að verpa eggi.