Jeff Morrow er Leslie Gaskell, Barbara Laurence er Vera Hunter og John Emory er Hubbel Eliot. Ásamt nokkrum liðsmönnum flughersins og grínisti eru þeir í forsvari fyrir ofurleynilegri neðanjarðarrannsóknarstofu á vesturströndinni. Morrow er himinlifandi þegar hann uppgötvar loftstein sem fer í gegnum andrúmsloftið en óánægður þegar loftsteinninn ákveður að dýfa sér í Kyrrahafið og koma fram sem stórkostleg vél á mexíkósku ströndinni. Enginn veit hvað þetta gríðarlega, blokkmikla mannvirki er. Augljóslega er þetta einhvers konar smíðaður gripur því hann er allur gerður úr hornréttum með eins konar sköllóttri kúlu sem sést til hálfs að ofan. Það kemur í ljós að vélin, kölluð Kronos, er frá einhverri fjarlægri plánetu og hefur verið send hingað til að ræna jörð orkunnar. Þú sérð, hér á jörðinni höfum við lært hvernig á að breyta efni í orku, en á plánetu Krónosar hafa þeir fundið út hinn helming jöfnunnar - hvernig á að breyta orku í efni. Og nú eru þeir að verða orkulausir á hinni plánetunni. Ertu að skrifa athugasemdir við þetta? Gott. Kannski muntu geta útskýrt nokkrar af þeim vísindalegu spurningum sem trúboð Kronos vakti fyrir mér. Til dæmis, ef smiðirnir Kronos geta breytt orku í efni og öfugt, hvers vegna breyta þeir ekki bara smá af eigin varaefni í orku í stað þess að senda vandaðar vélar til jarðar til að slökkva ljós LA? En það er vafasamt að rithöfundarnir gætu útskýrt það heldur. Að snúa við pólunum tveggja loftneta er lýst sem „mannfræðilegri umbreytingu,“ sem þýðir „í átt að mannlegri breytingu“, sem er ekki skynsamlegt. En það virðist ekki sem nein vísindi séu skynsamleg í þeim efnum. Skýringarmyndin sem Morrow teiknar á töfluna hefur strauminn í ranga átt, frá jákvæðu í neikvæða. Það er líka vandamál með hreyfingu Kronos. Það gengur meðfram ströndinni og ógnar „byggðum svæðum“ (lesist Suður-Kaliforníu), en það hefur enga liðamót í tveimur eða þremur fótum sínum. Þessir stubbar dunka bara hægt upp og niður og kreista sumt fólk. Myndin gerir ekki mikið úr þessu ruglaða fólki. Þeir eru sýndir sem mexíkóskir bændur, svo þeir telja kannski ekki of mikið. The USAF varpar líka vetnissprengju á Kronos - á meðan það er í Mexíkó, athugaðu. Enginn lyftir augabrúninni. Það er ekki mikil þörf á leiklist og ekki mikið gefið. Jeff Morrow hefur áberandi og hljómandi rödd, frábær fyrir útvarp eða fyrir sjónvarpsrödd. Andlit hans er minna svipmikið. Hann hefur aðeins eitt svipbrigði, sama hvernig ástandið er -- þétt bros, eins og hann sé að taka mynd af sér í Universal Studios Tour. Barbara Laurence var með fínan, gylltan eiginleika þegar hún gerði "Street With No Name" nokkrum árum áður. Hún var grannvaxin sautján ára sem eiginkona Richard Widmark. Hér dregur snyrtimennskan og framkoma hana niður í B-myndaleikkonu, þó hún sé enn falleg. Það er alltaf gott að sjá Morris Ankrum í einni af þessum myndum. Hann hefur búið til svo marga að ég rugli þeim saman. Á heildina litið kemur myndin út fyrir að vera flöt, er ég hrædd um. (Það eru þó nokkrar góðar myndir af B-47 á flugi.) Settin sýna lágt kostnaðarfyrirtæki. Það er í sjálfu sér ekki endilega slæmt, en það er ekkert til að bæta fyrir hrjóstrugar stillingar. Lítil spenna í handritinu, engin leikstjórnarsýning og lítil fyrirhöfn lögð í sýningar. Þú gætir fengið spark út úr því - afslappandi hápunktur - því þetta er greinilega óögrandi. Það er bara að það eru til svo margar betri myndir af þessari tegund þarna úti.