Ég hafði reyndar hugsað mér að fjárfesta í þessari mynd þegar Gorman var úti að tromma upp fjármögnun. Ég elskaði megnið af handritinu en líkaði ekki endirinn. Gorman hélt því fram að endirinn væri eins og hann þyrfti að vera. Þegar ég sá fullkomna myndina verð ég að segja að ég er undrandi. Að lesa handritið sem ég hafði ekki ímyndað mér að leiklistin (og leikstjórn Gormans) yrði jafn kraftmikil og áhrifamikil og hér. Leiðtogarnir tveir stóðu sig ótrúlega vel. Þeir voru mjög trúverðugir og þessi mynd er vel þess virði að horfa á bara fyrir frammistöðu þessara tveggja mögnuðu stjarna. Nú, fyrir spoilerinn og ef þú hefur ekki séð myndina vinsamlegast ekki lesa meira þar sem þú þarft að sjá myndina fyrst. (Ég vildi reyndar að ég hefði aldrei lesið handritið bara svo ég hefði getað upplifað myndina enda frá fyrstu hendi.) ---------------------------------- -- SPOILER Ég á í tveimur aðalvandamálum við myndina. Fyrst og fremst, og ég er viss um að ég minntist á þetta þegar ég las handritið, þá hefði eiginkonan átt að deyja. Ef hún væri dauð væri endirinn miklu trúverðugri. Eins og það er, höfum við þennan gaur sem hefur verið að kvíða konu sem yfirgaf hann fyrir „árum síðan“. Ef hún yfirgaf hann og hann er enn ástfanginn eftir svona langan tíma þyrfti hann að vera alvarlega blekking. En hann kemur ekki þannig fyrir í handritinu. (Það er líka vandamálið af hverju hann eyddi ekki allri þessari orku í að fara á eftir konunni sem hann elskar enn.) Auk þess, ef eiginkonan væri dáin, myndum við í raun geta trúað því að þau ættu fullnægjandi, gagnkvæma ást og trúum því. að gaurinn sé nógu niðurbrotinn til að endirinn verði sanngjarn. Hins vegar kaupi ég Daphne ekki að gera það sem hún gerir í lokin. Ég þyrfti helvítis sannfæringu til að trúa því að þessi barnalega stelpa (mjög barnaleg fyrir hóru en trúverðug vegna frammistöðu Bohls) hafi gert það sem hún gerði. Persónan er einfaldlega ekki nógu köld. Og ef hún gerði þetta af einhverri ást, eða eitthvað annað, þá vantar heilan hluta úr myndinni/sögunni. Margt af þessari mynd minnir á "Sex, Lies, and Video Tape." Ég held að hún hefði getað orðið jafnvinsæl ef Gorman hefði kosið að gefa myndinni trúverðugri endi. Svo horfðu á myndina, njóttu frammistöðunnar. Og gerðu upp þína eigin skoðun.