Mani herra eins og venjulega dregur fram aðra ótrúlega sögu með Kannathil Muthamittal. Svo ótrúlegt samband foreldra og barns kemur fram á fallegan hátt. Mani Sir eins og vanalega án mikilla tæknibrellna og ekki mikilla myndatöku utandyra.(Reyndar var þetta eina myndin þar sem hann fór út fyrir Indland..það líka bara til Sri Lanka). Bekkurinn hans Mani er skrifaður um alla myndina...og til að bæta tónlistinni frá ARR..sem er bara ótrúleg...Vellai Pookal er eitt af mínum uppáhaldslögum... Maddy, sem er það sem hann er í kvikmyndabransanum hefur líka heillað mikið. Frá alaipayuthey, til kannathil til ayutha ezuthu til sérfræðingur.. Mani ratnam hefur sýnt heiminum hvað Maddy er fjölhæfur leikari. Simran hefur líka verið mjög góður. Hún hefur sýnt að hún getur líka leikið í hlutverkum sem ekki eru töfrandi og í karakter. Í heildina mögnuð mynd. Sorglegt að tamílska almenningur gæti ekki metið þessa gr8 mynd og hún sprengdi í miðasölunni....