Þetta er klassísk bresk gamanmynd sem mig hafði alltaf langað til að kíkja á en ekkert tækifæri gafst til þess fyrr en nú. Hún er byggð á vinsælu sviðsleikriti sem hafði þegar verið tekið upp nokkrum sinnum áður (einkum 1931 af sama leikstjóra, en því miður virðist þessi útgáfa ekki hafa varðveist í heild sinni!); Fyrir endurgerðina sem er til skoðunar hefur söguþráðurinn verið uppfærður í þáverandi stríðstímaaðstæður. Allavega þekkti ég fyrst og fremst breska grínista í gegnum kvikmyndir Will Hay: í ljósi þess að þessi er með svipaða söguþráð um goðsagnakennda draugagang, smygl og umboðsmenn óvina, það er mjög í þeim dúr (það var reyndar skrifað af venjulegu rithöfundateymi Hay, Marriott Edgar, Val Guest og J.O.C. Orton); strandað ferðamannaþátturinn var því jafn reynd og sönn formúla. Stjarnan að þessu sinni er Arthur Askey (meðstoð af Richard Murdoch) - en ég hafði ekki horft á neina kvikmynda hans áður - sem er eins ólíkleg hetja og Hay sjálfur og persónuleiki hans reynist jafn mögulega pirrandi...en maður hlýnar fljótt upp til hans, og Askey kemur svo sannarlega með ýmsar hnyttnar línur og skemmtilega hluti út í gegn til að réttlæta þá staðreynd að aðalpersóna leikritsins (og kvikmyndaútgáfunnar frá 1931) var skipt í tvennt hér, þar sem Murdoch lék sem félagi stjörnunnar beinlínis. Fjarlæga einstaka umgjörðin (atburðir myndarinnar gerast að mestu leyti á einni stormasamri nóttu) veitir dásamlegu andrúmslofti; Síðasti hálftíminn - þar sem dularfulla parið birtist skyndilega (Raymond Huntley og Linden Travers) og að lokum komu sjálfs titlabílsins - er sérstaklega grípandi og vel meðhöndluð. Einnig má nefna Kathleen Harrison af leikaralistanum sem eftir eru í hlutverki staðalímynda hrædda spunakonunnar, með páfagauk sem fastan félaga sinn og er knúin áfram af spennunni til að taka sinn fyrsta drykk.