Enginn vafi á því. Þetta er teiknimyndin sem kom Walt frænda á kort yfir velgengni. Þegar eldri bróðir Walts, Roy, stakk upp á því að næsta stuttmynd frá Mikki Mús ætti að innihalda hljóð, tók Walt tækifærið. Niðurstaðan: Steamboat Willie sló í gegn árið 1928. Þegar allt kemur til alls, var þetta fyrsta hreyfimyndamyndefnið með samstilltu hljóðlagi (aðallega tónlist og hljóðbrellur, þar sem samræður voru í lágmarki). Ekki að hljóma eins og blautt teppi, en stutt er langt frá því að vera fullkomið. Hreyfimyndir fyrir 1935 voru ögrandi og frekar hryssingslegar (en þegar búnaður batnaði, og betri listræn tækni kom til, var restin á sléttu siglingu) og hljóðið var frumstætt (Disney vildi nota þá vel þekkta RCA hljóðkerfi, eða Western Electric Noiseless hljóðkerfið, en var neitað af báðum fyrirtækjum, sem varð til þess að Disney notaði Photophone kerfið sem P.A. Powers var að gera tilraunir með á þeim tíma). Söguþráðurinn (það er raunveruleg söguþráður hér?) snýst um að Mickey (eins og áðurnefndur Willie) er flugmaður á gufubáti, sem er skelfdur af Black Pete (Captain Pete to you), og ákveður að hafa jam session á skipinu með því að nota hin ýmsu dýr um borð sem hljóðfæri (ASPCA, takið eftir). Ef þú hugsar ekki of mikið um tæknilega galla, getur Steamboat Willie verið átta mínútur af skemmtun (og stykki af sögu).