Jafnvel á 21. öldinni eru barneignir hættulegar: konur missa fóstur og fæða fyrir tímann. Fyrir sjötíu og fimm árum var ekki óalgengt að konur dóu í fæðingu. Það er þema „Lífið byrjar“: horft er á „erfiða máladeild“ á fæðingarstofnun. Loretta Young fer með aðalhlutverkið, kona sem flutt er hingað úr fangelsi (hver glæpur hún framdi kemur ekki söguþræðinum við) til að fæða barn; hún hefur deilt um þá staðreynd að hún þurfi að gefa barnið sitt eftir fæðingu. Hún er á deild með nokkrum öðrum konum, sem deila gleði sinni og sársauka hver með annarri. Þrátt fyrir að Loretta Young sé í fararbroddi er frábær frammistaða, eins og venjulega, af Glenda Farrell. Farrell var ein af "B" konum Warner á þriðja áratug síðustu aldar, sýndi talsvert í aukahlutverkum og fékk stundum aðalhlutverkið í B kvikmyndum (Farrell lék Torchy Blane í nokkrum þáttum af "Torchy" B-myndaseríunni.) Hér , Farrell leikur verðandi móður sem vill ekki börnin sín, þar sem þau verða bara í veginum. Hún gerir allt sem hún getur til að koma í veg fyrir hjúkrunarfræðingana, þar á meðal að smygla áfengi inn á deildina (þetta auðvitað á banndögum) og drekka eins og fiskur -- greinilega höfðu þær aldrei heyrt um fósturalkóhólheilkenni á heimilinu. 30s. Athyglisvert er að ólíkt flestum kvikmyndum snemma á þriðja áratugnum, þá eru það ekki konurnar sem eru bullandi fávitar sem koma í veg fyrir hetjulega karlmennina - því ástandi er snúið við, þar sem verðandi feður eru titrandi hlauphaugar. (Fylgstu með hinn gamalreynda persónaleikara Frank McHugh sem einn af verðandi feðrum.) "Life Begins", þar sem hún er snemma spjallþráður, fjallar um viðfangsefnið með hæfilegri dúllu af melódrama, að vísu, en þetta er alveg heillandi lítil mynd. Turner Classic sýna það, þó sjaldan sé; Ég hef aðeins séð það birtast í nokkra daga til að heiðra Lorettu Young. En það er mjög mælt með því að skoða þegar það birtist.