Johnny og Jeremy eru alls konar vampírur. Mínus vígtennurnar, auðvitað. Þetta eru dökkar, bitrar verur sem hafa ekkert betra að gera en að dreifa eigin eymd. Með sjarma sínum (þ.e. beitt tunga og feitt veski) tæla þeir örvæntingarfullar sálir, sem þeir halda áfram að kvelja og gera fórnarlömb. Það er meira og minna grundvöllur þessarar svörtu gamanmyndar, eins og ég skil hana. Þetta er ekki blanda af svörtum húmor sem ég á auðvelt með að gerast áskrifandi að, meðal annars vegna þess að það truflar mig að ímynda mér að áhorfendur séu að róta í slyðrulausu aðalpersónunni. Ég naut hins vegar hljóðsins og laglínunnar í hröðum (og að sögn mjög fyndna) athugasemdunum. Ég var mjög hrifinn af sterkum leik leikara, sérstaklega David Thelis; aðeins persóna Jeremy virtist of tvívídd. Ljósmyndin og tónlistin, bæði dramatísk og dapurleg, vinna mjög vel saman. Það sem virkilega slær mig af við "Naked" (og aðalástæðan fyrir því að ég myndi aldrei mæla með því við neinn) er hvernig það virðist endurtekið sýna kvenfyrirlitningu sem gilda leið til að fá útrás fyrir kvíða. Með öðrum orðum, í heimi sem er svo vondur, hvaða máli skiptir það ef maður veldur einhverjum sársauka á stelpur, ekki satt? Að gefa í skyn (eins og sumir hafa gert á þessari vefsíðu) að Johnny sé ekki svo óvingjarnlegur maður vegna þess að hann er ekki eins grófur við stelpur og Jeremy, finnst mér algjörlega fáránlegt. Þau eru bæði hræðilegt, viðbjóðslegt fólk. Og þeir eru sérstaklega áhugasamir um að særa konur í hvert einasta skipti sem þeir fá tækifæri. Það mætti ​​halda því fram að Johnny fái á endanum það sem hann á skilið, eins og slæmt karma hans hafi allt í einu sveiflast beint til baka og bitið hann í rassinn. En samt er farið með sadíska hegðun hans og Jeremy að vissu marki sem hlátursefni. Og ég gæti haft rangt fyrir mér, en ég býst við að flestum sem algjörlega elska þessa mynd finnist þessi hlið myndarinnar líka dökk kómísk.