Artimisia var á seint í gærkvöldi. Í fyrstu hélt ég að ég myndi ekki líka við það, en þar sem ég sá að mér fannst ég ekki sofa enn og ekkert annað í gangi, hélt ég áfram að fylgjast með og fann að ég hreifst af hinni ungu Artimisia, mey, hrein og ástríðufull. Ástarsamband hennar við hinn eldri Tassi vakti auðþekkjanlegar tilfinningar. Jafnvel þó að myndin sé byggð á mjög rómantísku stigi en ekki raunveruleika, elskaði ég hana miklu meira en venjulegar ævisögur eða búningadrama. Frábær leikur, frábærar myndavélar, frábær tónlist og textar. Ég elskaði það og mig langar í meira af því! :-)