Virkilega, sannarlega, ömurlega, hryllilega, hræðilegt. En leikarinn Clayton Moore (myndin Lone Ranger) sýknar sjálfan sig sem leikari. Hann er sá eini. Sjaldgæft skemmtun, í fimm mínútur, ef þú vilt dýpka grótesk gagnsæ tæknibrellur, suður Kaliforníu sem „tunglið“ (aftur og aftur og aftur), og hegðar þér svo viðarlega óhæft að það gæti verið skopstæling. . . nema að það er ljóst að það er ekki - enginn húmor hér, nema óviljandi. Samræðan gæti verið verri en nokkur af þessum öðrum þáttum, og búningarnir . . . jæja, nóg sagt. Söguþráður? Hvaða söguþræði? Vondur gaur (jæja, höfuð vondi kallinn) og handlangarar hans, þar á meðal jarðneskur umboðsmaður hans sem heitir Krog (hlustaðu vel eða þig grunar að þetta sé skopstæling á nafni McDonald's stofnanda Ray Kroc) og ótrúlega óhæfu byssur hans (sem þó hafa skammbyssur sem þarf aldrei að endurhlaða, eins og Commando Cody, svo það eru fjölmargir skotbardagar. Njóttu þess.