Það er margt athugavert við þessa mynd. Það má segja að það hafi verið slæm hugmynd að gera framhald af "Halloween" til að byrja með og við ættum að vera heppin að fyrri færslur, jafnvel þegar þær voru lægstar, voru enn áhorfanlegar. En jafnvel enn, "Halloween: The Curse Of Michael Myers" - jafnvel í dag - er svo slæmt að það er átakanlegt. Léleg kvikmyndagerð þegar hún er verst, reyndar. Það er svo mikið um að kenna. En hvar á að byrja? Á hverra herðar hvílir þessi sök? Var það leikstjórinn Joe Chapelle sem leikstýrði stíl yfir efni? Jæja, að minnsta kosti er sjötta þátturinn ferskur á sjónrænu sviðinu. Og hvað sjónræn áhrif ná til, þá færðu að sjá Michael drepa á ansi óhugnanlegan hátt, jafnvel þó það passi ekki alveg inn í heildartón þáttaraðarinnar. Svo gæti vandræðalegt handrit Daniel Ferrands verið sökudólgurinn? Jæja, til að vera sanngjarn, gerði hann sitt besta sem hann gat. Þegar þú nærð sjöttu færslunni í hvaða röð sem er, þá ertu að verða uppiskroppa með staði til að fara. Að finna rím við ástæðu Michaels er ekki slæmt hugtak svo mikið sem það er óáhugavert, sérstaklega hvernig það er meðhöndlað hér. Og það hjálpar í raun ekki að myndin var hakkað í sundur og saumuð saman aftur svo oft að sagan týndist algjörlega undir lokin. Kannski hefði Dimension/Miramax getað ruglað þessu öllu saman. Eftir allt saman var þetta fyrsta stúdíómyndin í "Halloween" seríunni og við vitum öll hvað gerist þegar of margir kokkar koma inn í eldhúsið. Heck, sjáðu ótrúlegu lægðirnar sem þeir drógu "Hellraiser" í? Ég býst við að öllum sé um að kenna, því fyrir utan leikarana og sjónbrellu strákana virðist enginn leggja sig fram um að skila almennilegri mynd. Niðurstaðan er hins vegar sú að það er sama hvernig þú klippir það, sneið það, sneiðar það. það eða rafstýrðu því þar til höfuðið springur, "Halloween: The Curse Of Michael Myers" var aldrei góð mynd. „Bölvun“, sem markar sögulegt lágmark fyrir þáttaröðina sem nánast drap á trúverðugleika Michael Myers, er einmitt það: bölvað. Þynnuhornið var aldrei áhugavert, né var sennilega útvíkkað. Óþarfa töffari er svo út í hött og kemur í stað spennunnar sem er vörumerki "Halloween" nafnsins. Undir lokin hættir myndin að meika sens, hættir að reyna að ýta undir söguþræði og reynir einfaldlega að finna leið til að drepa persónurnar og binda enda á myndina áður en eitthvað annað tapast. Það er sorglegt að lokaframmistaða Donald Pleasence skuli vera ódauðleg í þessari mynd, jafnvel þótt maðurinn hafi gert sitt besta við verstu mögulegu aðstæður. Og að mestu leyti eru aðrir sterkir leikarar í þessari mynd. Paul Rudd leikur hinn undarlega, andfélagslega fullorðna Tommy Doyle frekar eðlilega á meðan Marianne Hagan stendur sig sanngjarnt í að túlka hina samúðarfullu kvenkyns aðalhlutverkið. Hinum megin á peningnum var endurleikur Jamie Lloyd til skammar og guði sé lof að Devin Gardner gerir ekki kvikmyndir lengur. Sem barnið í myndinni sem „Maðurinn í svörtu elti“ er Danny andstæðingurinn við Jamie að því leyti að hann er pirrandi, vælandi og algjörlega ótrúverðugur í hlutverki sínu. Það er sorglegt þegar þú getur ekki einu sinni fundið til samúðar með barni í hryllingsmynd. En ég býst við að þetta sé "Halloween 6" í hnotskurn. Í meginatriðum er þetta andstæðingurinn "Halloween", gert af leikstjóra sem vissi ekki hvað hann var að gera og stúdíó sem hafði sína eigin dagskrá. Djöfull er meira að segja tónlistin léleg. Margir munu reyna að mála þetta sem edgy-"Halloween" vegna þess að það er sci-fi ívafi, en í raun, það er bara heimskulegt. Fyrir utan gott myndefni og ágætis persónur er „The Curse Of Michael Myers“ næstum eins slæmt og það gerist. Og þetta kemur frá aðdáanda!