Þessi mynd er núna að birtast í stafrænu sjónvarpi að minnsta kosti einu sinni í mánuði, ég hef horft á hana tugi eða fleiri sinnum og hún hættir aldrei að gleðja mig. Ef það væri á morgun myndi ég horfa á það aftur. Slíkur er listfengurinn sem Peter Ustinov og Maggie Smith, tveir miklir töffarar í leiklistarstéttinni geta skapað, hjálpuðu að litlu leyti af frábæru aukatríóinu Karl Malden, Bob Newhart og Robert Morley. Að ógleymdum öðrum í minni hlutverkum. Þetta er einföld saga, einfaldlega sögð, um fyrrverandi svikara, elskulegan fjársvikara, sem berst við og ná árangri með þáverandi „nýaldartækni“, þ.e. tölvur, og finnur ástúð í því ferli. Jafnvel þótt það sé svolítið (tunga í kinn) ósennilegt, jafnvel ótrúlegt, eru persónurnar það ekki. Það er ekkert ofbeldi, ekkert kynlíf, ekkert slæmt orðalag og það besta af öllu engin hræðileg leikaðferð sem er svo ríkjandi í dag. Raunveruleg lexía fyrir nútíma kvikmyndagerðarmenn um hvernig á að gera frábæra sýningu úr, og með, nánast engu...nema framúrskarandi hæfileika.