Myndin er pirrandi. Tæknilega séð eru of mörg skipti sem þú sérð ófókusar og mjög gróflega klipptar senur. Maður gæti auðveldlega fengið hreinni kvikmynd með því að nota ágætis áhugamannamyndavél og 100$ myndbandsklippingarhugbúnað. Jarðbundinn, maður á götunni þýðir ekki slepjulega klippingu. Ófókusar senum sem innihalda ekki mikilvæga yfirlýsingu hefði átt að vera eytt. Sama gildir um að gæta þess að höfuð/hönd/aðrir hlutarins haldist í rammanum. 8 ára sonur minn veit það núna. Myndin er allt of löng. Aðalatriðið (andstæðingur hnattvæðingar) er skilið eftir 30 mínútur, af hverju að nenna öllu öðru. Eftir viðtalið við James Suckling ýtti ég á „stopp“ hnappinn. Þvílíkur tími. Aðalþemað virkar bara ekki fyrir mig lengur. Ég hef séð of mörg lítil víngerð sem framleiða miðlungs, markaðssett vín og mörg stór víngerð sem framleiða frábær og einstök vín. Myndin skilgreinir litlu framleiðendurna sem þá sem eru að framleiða vín með meiri Identity, eða terroir. Þeir stærri eru sakaðir um að framleiða „alþjóðleg“ eða „markaðsvædd“ vín. Myndin er að reyna að gera svarthvíta yfirlýsingu í heimi fullum af gráum tónum. Hins vegar hefur myndin ekki sannað þessa fullyrðingu. Þeir skoða nokkur sporadísk dæmi, „binda“ suma af stóru framleiðendunum (Frescobaldi) við fasisma og veita „viðtöl“ við lykilfólk. Jæja, eyddu allir litlu framleiðendur heimsstyrjaldarinnar í andspyrnu? Er það viðeigandi að sjá að Parker hefur eitthvað með Bulldogs? Myndin er mjög handónýt og ósannfærandi.