Þessi sannarlega fyndna mynd er með brjálaðan leikarahóp, næstum því allar velviljaðar konur á miðjum aldri í Hollywood, og hrífandi, fyndna ástarsögu. Capomezza's og Malacici's eru samkeppnisaðilar í ítölsku hverfi í New York. Þeir eru líka á gagnstæðum -- öfgum -- endum bragðskalans. Börn þeirra eru látin fara með aðalhlutverk í kirkjuuppsetningu á Rómeó og Júlíu. Auðvitað verða þau ástfangin. Á sviði! Ringulreið og ringulreið sem þetta veldur, þegar foreldrar rífast við hvert annað og börnin sín, er leikið fyrir okkur á bakgrunni stórkostlega smekklauss heimilis Capomezza og stórkostlega bragðlausra veitingabrúðkaupa þeirra. og heillandi ungu elskendurnir, persónurnar eru óljóst vitur prestur, látlaus amma, kona sem veifar sprota og miðlar andlegum ráðum sem hún fær frá miðli sem heitir The Blessed Roscoe, mótel með rúmum í laginu eins og aftursætið. af bíl, og tvær dúfur. Það er hvorki sjónarspil né kýla sem klikkar ekki í þessari hröðu mynd. Jafnvel ættarnöfn fjölskyldnanna tveggja eru hluti af skemmtuninni. „Capomezza“ gæti verið túlkað sem „lágbrúnir“ og „Malacici“ gæti þýtt „fast snobb“. Ef þú ert viðkvæmur fyrir ítölskum staðalímyndum gætirðu ekki líkað við þessa mynd. Ef Bette Midler skammar þig, gætirðu líkað það ekki, því allar konurnar í þessari mynd láta Bette Midler líta út eins og Mörtu Stewart. Við hin ættum að elska það!