Ég var svo móðguð yfir þessari mynd að ég varð að skrifa EITTHVAÐ um hana, svo vinsamlegast húmoristi fyrir mér. Eina frelsandi dyggð hennar, fyrir utan góðan leik, er að hún heldur ekki áfram í 107 mínútur. Jafnvel þessi lengd er um það bil 30 mínútum of löng. Hér hefur verið gerður samanburður við hið ljómandi dökka 'The Grifters' en ég get ekki séð það. Þetta eru tvær ólíkar kvikmyndir. Það sem „Swindled“ kemur næst núverandi mynd er „The Sting“, gerð árið 1973. Hún er lánuð (því miður, STEAL) í ríkum mæli frá þessari frábæru George Roy Hill „skemmtun“, sem er nákvæmlega það sem var. Ég naut þess vegna þess að það þóttist ekki vera neitt annað. Það eru svo margar rauðar síldar í 'Swindled' að ég hélt að ég væri í fiskabúr. Það er mjög ruglingslegt, en það er aðeins eitt af mörgum vandamálum þess. Aðalatriðið er þetta: Ef þú gerir kvikmynd þar sem allir ljúga að öllum öðrum, þar sem allir eru að bulla, höfum við ekkert „akkeri“ til að jarða okkur. Hin óumflýjanlega útkoma er blanda af mjög slökum sekúndum frá öðrum kapperum. Nánast allir í þessari mynd eru samviskusamir og andstyggilegir. Vissulega myndi grunnnámskeið í Film 101 segja okkur að áhorfendur verða að „þykja vænt um“ einhvern. Við getum ekki „aðhyggja“ um neinn hér: þeir eru ALLIR svín. Hún gæti hafa virkað sem grín gamanmynd, en hún spilar hana beint frá upphafi til enda. EF ÞÚ LANGAR AÐ SJÁ ÞESSA KVIKMYND, LESTU EKKI LANGAR. STÓR 'SPOILER' KOMIÐ. Því miður, EN ÉG VERÐ AÐ GERA ÞAÐ. Það er svo mikið af fölsuðu blóði og svo mörg fölsuð morð að það torveldar ekki trúgirni - það eyðileggur það. Endirinn er algjörlega fáránlegur -- „morð“ á troðfullum flugvelli sem er í rauninni ekki „morð“? Og 'myrti' gaurinn, blóðblautur, stendur einfaldlega upp, burstar sig og gengur í burtu, falskt blóð rennandi, með herfangið? Allt á meðan lögreglan og hópur fólks horfa á og enginn hefur milligöngu? Leikstjórinn hlýtur að eiga fullt af cojones ef hann heldur að við eigum að kaupa inn í þetta. Noirish B-myndir frá 1940 gerðu betur. Ég er mikill aðdáandi evrópskra kvikmynda, en þetta staðfestir að schlock kemur ekki alltaf frá Hollywood. Hvað 'Swindled' varðar, þá liggur dómur minn í frægri línu frá framleiðandanum Samuel Goldwyn, sem oft hafði rangt fyrir sér, sem vissi allt um schlock: 'Include me out'.