Ein af elstu kvikmyndum Starevich sem gerð var í Frakklandi er hugsanlega eina pólitíska ádeila hans. Sagan af Froskunum sem vildu konung endurspegla titilinn þar sem hópur hávaxinna „krókara“ finnst lýðræðið hafa farið flatt svo þeir krefjast konungs frá Júpíter til að stjórna landi sínu. Þegar hann sendir niður stubba biðja froskarnir um annan konung og segja að stubburinn sé aðeins "pólitískt timbur". Júpíter sendir niður svangan stork í þetta skiptið sem froskafull augu hans éta íbúa bæjarins. Þar sem upphaflegi "krókurinn" er við það að renna niður gogginn á storknum, talar hann sinn siðferði: "slepptu nógu vel." Þessi mynd inniheldur nokkrar fallegar mannfjöldasenur af tugum brúðufroska. Starewicz platar áhorfendur til að trúa því að þeir séu allir á hreyfingu í einu með því að halda bakgrunninum í stöðugri hreyfingu og lífga aðeins um sex froska eða svo í einu. Örlítið krúttleg samræða og vandamál með lýsingu á nokkrum stöðum draga úr gæðum endurtekinna áhorfa, en sögulegt mikilvægi þess í lífi Starewicz gerir það mikilvægt að horfa á. Tilfinningar hans til ríkisstjórnarinnar strax í kjölfar flótta hans frá Rússlandi koma líklega fram í þessari mynd. Þar að auki eru tæknileg afrek þess að teikna upp svo margar persónur í einu í stop-motion kvikmynd ótrúleg.