Upprunalega GRUDGE (upprunalega ameríska endurgerðin) náði á óvart nánast öllu sem þú gætir gert rétt með draugaflikki. Það var spenna, dimmt og stemmandi andrúmsloft, nokkur góð stuð og nokkrar virkilega hrollvekjandi myndir. THE GRUDGE 2 reynir allar þessar aðferðir, en mistekst á endanum, sýnir okkur bara sama gamla og við sáum í fyrstu myndinni, auk sóðalegs söguþráðar sem breytist stöðugt frá Tókýó til Kaliforníu. Það byrjar í Tókýó með nokkrum skólastúlkum sem ráfa inn í húsið, sem nú er mjög lokað af einni rönd af lögreglubandi. Einn þeirra stendur augliti til auglitis við svipaða stóreygða draugastúlku á meðan hún er föst inni í skáp. Hún fer út, öskrar ofsalega og þau hlaupa öll út þaðan. Næst höldum við til Ameríku þar sem systir Karenar er send af móður þeirra til Japan til að finna og koma með hana aftur heim. Við finnum okkur að lokum að fylgja mjög kunnuglegu hugtaki sem felur í sér forvitinn strák og stelpu sem rannsaka sögu dularfulls húss. Við skerum fram og til baka til stelpnanna frá upphafi sem eru að hverfa ein af annarri auk þess sem ungur drengur heyrir undarlega hljóð í næstu íbúð á kvöldin, allt leiðir til mjög ófullnægjandi enda. "Hræðsluatriðin" eru daufleg og áhrifalaus. Eins og The Ring 2, forðastu þessa guð hræðilegu framhald...