Ég elska B- hryllingsmyndir. Ég er hins vegar almennt ekki mikill aðdáandi "svo stupid it's funny" kvikmyndir. Ég VERÐ að meta þetta svo hátt einfaldlega vegna þess að Death Bed: rúmið sem borðar, er svo einstakt og svo frumlegt. það eru fullt af spurningamerkjum, nóg af söguþræði og WTF stuðullinn er færður upp í 11, en mér leiddist í raun ekki í eina sekúndu. Ég gæti eiginlega ekki kallað það hrollvekjandi á neinum tímapunkti, á hverri mínútu var ég að segja við sjálfan mig "hvað í fjandanum ætlar þetta rúm/mynd að gera næst!" Ég horfði á þetta með vinkonu sem er engan veginn aðdáandi hryllings- eða B-mynda, og jafnvel hún var frekar hrifin af því. áhrifin voru í raun mjög frumleg og litirnir og andrúmsloftið nokkuð gott. hún heldur mjög stöðugum og jöfnum tón í gegnum megnið af myndinni, (að vísu ótrúlega fáránleg samkvæmni) og leikurinn var ekki Hræðilegur. Ég get séð á þeim stað að það er ákveðið ósamræmi í aðgerðum rúmsins sem gerir það að verkum að stöðvun trúarinnar er nánast ómöguleg, en myndin sjálf var svo einstakt og furðulegt hugtak að sú staðreynd truflaði mig ekki. Í alvöru, fyrir mig, þessi mynd sló í gegn á því sviði sem ég mun ekki bara aldrei gleyma, en ég ábyrgist að ég mun hugsa til baka um ákveðin atriði í framtíðinni. veit einhver annar um aðrar myndir í líflausum hlutum sem éta fólk? alveg frábær.