Ég er mjög hrifin af þessari mynd af einhverjum ástæðum sem ég ætla að fara seint í en ég vil koma inn á hvers vegna ég held að fólki líki hún ekki. Í fyrsta lagi er fólk þarna úti sem bara elskar að hata Tom Cruise. Ég skil það eiginlega ekki. Í öðru lagi, ég held að Cameron Crowe hafi tekist að ná tveimur hópum kvikmyndagesta með þessari mynd. Hinn afslappasti, afslappaði hópur kvikmyndagesta sem „ætlar ekki að hugsa of mikið“ er ruglaður þegar söguþráðurinn nær heilum 180 í lok myndarinnar. Og hinir djúpu, heimspekilegu, dularfullu aðdáendur eru niðurbrotnir þegar Crowe lætur eina af persónum sínum útskýra leyndardóminn algjörlega. Þetta er góð mynd. Og Tom Cruise gerir mjög gott starf í því. Ég held að þetta sé líklega besta frammistaða hans miðað við það sem ég hef séð allt þó ég hafi ekki séð allar myndirnar hans, eða jafnvel meirihluta þeirra líklega. Aukahlutverkið er líka gott. Penelope Cruz skilar traustri frammistöðu og Jason Lee var skemmtilegur. Mér líkar við söguna og ég held að það sé það sem Vanilla Sky er meira en allt. Þetta er ráðgáta, ævintýri og rómantísk gamanmynd, en hún er að mestu leyti bara góð saga. Og það hefur mikið af heimspekilegum undirtónum og margar svipaðar hugmyndir og sögur eins og þessi koma fyrir í söguheimspeki. David Aames (Cruise) er maðurinn sem átti allt sem hann vildi, meira og minna missti það, fékk annað tækifæri með grip til að endurheimta allt til baka, og á endanum frammi fyrir djöflum sínum og öllu umfangi þess sem er að gerast, velur raunveruleikann, einfaldleikann og eðlilegleikann til að sjá hvort hann geti loksins fundið það eina sem hann gæti aldrei náð tökum á: hamingju. Margir urðu fyrir vonbrigðum með að Crowe hafi útskýrt algjöra leyndardóminn í lokin. Ég held að það sé nauðsynlegt. Áhorfendur vita þá yfir allan vafa að Davíð er meðvitaður um aðstæður sínar og það gerir valið í lokin enn öflugra. Og tónlistin í myndinni er frábær. Það er líklega það sem gerir myndina jafn skemmtilega og hún er. Sérstaklega "Njosnavelin" eftir Sigur Ros, sem er ótrúlegt lag. Allt í allt, ég myndi gefa því 3 af 4 stjörnum. Þetta er kvikmynd með einhverju efni fyrir þá sem vilja hugsa hlutina til enda og frábær saga fyrir þá sem vilja slaka á. Þessi „hóflega“ nálgun er líklega ástæðan fyrir því að fólki mislíkar það svo mikið vegna þess að það er ekki fullkomin leyndardómur, eða fullkomin ástarsaga. Það blandar saman mismunandi þáttum og tegundum.