Leikmynd um glæsilega fyrirsætu (Margaux Hemingway) sem er nauðgað af nördalegum en ójafnvægum tónlistarmanni (Chris Sarandon) – sem yngri systir hennar (leikin af raunveruleikasystkini Mariel) kynnti hana fyrir henni, en hann er tónlistarkennari. Þó að aðgerðirnar í aðalréttarsalnum haldi athyglinni – að mestu þökk sé frábærri frammistöðu Anne Bancroft sem lögfræðings Hemingways – er myndin of oft bara glansandi, en einnig verulega ósannfærandi: kviðdómurinn tekur að því er virðist málstað tónlistarmannsins vegna þess að a) stúlkan bauð líkamsárás vegna til næmandi eðlis starfs síns og b) hún veitti meintum árásarmanni sínum enga mótspyrnu þegar systir hennar kom í íbúðina og sá parið óvart í rúminu saman. Hvað í fjandanum?!; hún var greinilega bundin - hvaða mótspyrnu gat hún veitt raunhæft? Seinni helmingur myndarinnar – sem felur í sér nauðgun Sarandon á systur, sem sér forvitnilega fram á IRREVERSIBLE (2002) með því að gerast í göngum – er frekar tilgerðarlegur: persóna Mariel hefði átt að vita betur en að treysta Sarandon eftir það sem hann gerði við systur hennar, en Margaux endurtekur sjálf heimskulega þá vinnu sem hafði óbeint leitt til niðurlægjandi reynslu hennar nánast strax! Hápunkturinn – þar sem Sarandon fær réttláta eftirréttina sína, þar sem Margaux breytist skyndilega í óttalausan og útsjónarsaman árvekni – er hins vegar mannfjöldi í stíl við DEATH WISH (1974); fyrir tilviljun stóð hinn alls staðar nálægi ítalski kvikmyndamógúll Dino De Laurentiis á bak við báðar myndirnar. Vert er að taka fram hvernig líf Hemingway-systranna tveggja tók mjög ólíkar beygjur (þetta var frumraun þeirra beggja): Ferill Margaux tók aldrei flug (þrátt fyrir óneitanlega gott útlit og lofsverð þátttaka hér) – á meðan Mariel fengi brátt Óskarstilnefningu fyrir Woody Allens MANHATTAN (1979) og, athyglisvert, myndi hún sjálf leika glæsilegt fórnarlamb ofsafengins ofbeldis þegar hún skrifar um hlutverk raunverulegs „Playboy“ miðvarðar Dorothy Stratten í Bob Fosse. STAR 80 (1983). Með auknum þrýstingi frá nokkrum misheppnuðum hjónaböndum, leitaði Margaux skjóls í áfengi og myndi að lokum deyja úr of stórum skammti eiturlyfja árið 1996; Hrollvekjandi, Hemingway fjölskyldan átti sögu um sjálfsvíg - einkum afi systranna, hinn fræga rithöfund Ernest, sem lést af sjálfssköttu skotsári árið 1961.