Með því að líkja eftir löngu titlinum finnur myndin leiðir til að komast nálægt 90' markinu. Fallegu leikmyndirnar eru hér með öllu því sem gerði Hamer framleiðslugildin að vörumerki, en samt sem áður er París sem drukknaði í þokunni til marks um látlaus vanrækslu. Sagan er augljós og hægt að draga saman í tugi orða svo ekkert kemur óvænt og ekkert sem er meira virði en 5% af athygli þinni sem búast má við. Leikstjórnin er þung sem bein flutningur frá leiksviðinu, leikarar eru flestir stirðir eins og vaxmyndir (allt í lagi, þetta er Hamer eiginleiki, aðeins það kemur stundum betur fram í öllum pakkanum). Niðurstaða mín: þessi mynd er rusl, ekki þess virði tímans sem ég eyði um kvöldið. Eilíft líf er leiðinlegt mál og ég hefði átt að vona að strákarnir sem sjá um dagskrárgerð í Cinematheque hefðu vitað betur.