Eins og segir í einlínu samantektinni hafa tvær kvikmyndir skilið eftir svona athugasemd hjá mér þegar ég gekk út úr leikhúsinu. Önnur var „Stir of Echoes“ með Kevin Bacon og önnur var „Vanilla Sky“. Hún er ein af þessum myndum þar sem þú situr djúpt í leikhússætinu og hættir að hugsa um hvern sem er í kringum þig, hættu að spá í hver endir myndarinnar verður og skildu myndina bara eftir þér þar sem hún vill... Að labba út úr bíóinu var svolítið skrítið, eins og þessi tilfinning sem maður fær þegar maður er veikur og dettur ekki neitt í hug. Ein af þessum myndum sem þú verður eitt með stráknum og finnur að ekkert annað hreyfist í kringum þig en hlutirnir í myndinni. Eitt er víst. Leikararnir eru æðislegir, hljóðlagið er frábært og allt í myndinni er 9+. Örugglega ein besta mynd sem ég hef séð, og myndin sem vakti bestu og átakanlegasta um líf mitt og tilgang minn í þessum heimi .