Ég er enn að reyna að átta mig á því hvert markmið þessarar myndar var: 1) Hvort eigi að sýna hversu heimskuleg, óskipulagt, ófagmannleg og hrokafull lögreglan er (ég gæti vissulega bætt við ýmsum lýsingarorðum hér, en ég held að mín skoðun á þessu sé skýr) . 2) Hvort eigi að sýna fram á hvernig brenglaður brjálæðingur sem veit ekki hvað hann vill af sjálfum sér getur skapað glundroða. 3) Hvort eigi að sýna fram á hvort þrálátur rannsóknarlögreglumaður muni leysa mál með því einu að spyrja glæpamanninn sömu heimskulegu spurninguna aftur og aftur þar til glæpamaðurinn svarar? 4) Eða var það bara til að sýna að 90 mínútur af kvikmynduðu efni geta samt kallast KVIKMYNDÞetta var ein af þessum myndum, sem á vissan hátt - olli mér ekki vonbrigðum. Frá fyrstu 10 mínútunum komst ég að því að þessi mynd verður ekki tilnefnd til verðlauna fyrir bestu kvikmyndina, og furðulegt nokk var þetta stöðugt allan tímann. Það var nógu heimskulegt til að vera þess virði að bíða til að sjá hversu heimskulega þetta mun halda áfram og enda og ég varð ekki fyrir vonbrigðum þar heldur. Var það algjört skeið? JÁ. Sem vekur upp spurningu þína AFHVERJU HORFÐI ÉG Á ÞAÐ Í ALLT? Jæja, ég var að reyna að sofna, og mér fannst þetta frábær kandídat fyrir það, en því miður fékk ég of mikið kaffi fyrir það