Af hverju naut ég þáttarins til síðasta þáttar? Vegna þeirra sanna hæfileika sem Melissa Joan Hart og aukaleikarar hennar höfðu til að sýna fram á að fyndinn, gamanleikur, léttur húmor og djúp hugsun gætu í raun átt samleið. Það sem mér fannst skemmtilegast var sú staðreynd að ég gat komið heim eftir erfiðan vinnudag og brosað... ég var innblásin... og hvers vegna? Það var innblástur að horfa á þegar þessi töfrandi manneskja var svo glöð á meðan hún hjálpaði öðrum. Sabrina var hetja að mínu mati... þó hún hafi verið berskjölduð á þann hátt sem var ekki svo ólíkur okkar eigin... allt öðruvísi; hún hafði krafta innan seilingar, óskir og skipanir sem hægt var að nota til góðs eða ills sem gæti aðeins verið til í mörgum hugmyndaflugum okkar. Flest allt sem við sjáum, höfum, vitum um, eigum, eða jafnvel þráum... er hægt að nota til góðs eða ills, og hvernig við veljum að skilgreina það, skilgreinir manneskjuna sem við erum. Hún ferðaðist um heiminn og önnur ríki með þessar stöðugu og óbilandi hugmyndir í huga... til að læra, lifa, hlæja og elska. Hún var alltaf að læra að bæta færni sína til hagsbóta fyrir alla í kringum sig; hún gerði mistök þegar hún lifði lífinu, gekk í gegnum mismunandi vaxtarferðir, þar sem hún, frænkur hennar og Salem (vanmetna en samt ófullkomna hetjan) gerðu vel í að sýna fram á að jafnvel með mistökum geturðu samt verið göfug, hæfileikarík og dásamlegt. Hún sýndi líka margar óeigingjarnar, lærdómsríkar og kærleiksríkar athafnir á leið sinni. Ef þetta er ekki næg ástæða fyrir 10 stjörnur í þessum stríðshrjáða heimi þar sem fólk er svo fjandsamlegt hvert öðru, að átta sig ekki á því hvernig ágreiningur er krydd lífsins frekar en ástæða til að drepa... þá veit ég ekki hvað er . Þessi sýning var svo sannarlega ferð til betri heims sem og innblástur til að vera betri sjálf og gjöf sem ætlað er að brosa á kótelettu okkar... Ég hef heyrt frá lækni áður að allt sem ég hef nefnt hér að ofan leiðir til heilbrigðs „hjarta“... og er það ekki það sem við þurfum öll? :)