Metsölubók um heiðursmorð í Jórdaníu er dregin til baka af útgefendum hennar eftir að ásakanir hafa komið upp um að sagan hafi verið tilbúin; í tengslum við aðrar ásakanir um fortíð höfundar þess sem samskonar. Nokkrum árum síðar kemur hún aftur upp á yfirborðið og viðurkennir að hún hafi tekið ákveðið magn af dramatískum leyfi en tilbúin að vinna með kvikmyndagerðarmanni til að sanna efni ásakana sinna. Það sem á eftir kemur er heillandi innsýn í sjúklegan persónuleika, einhver sem hegðun manneskju hafði ekkert vit nema það sem hún er að segja sé satt, samt sem virðist ófær um að segja neitt sem er ekki ótrúlega dramatískt en ósannað í besta falli og oftast, sannanlega rangt. Það er næstum ómögulegt að ímynda sér hvað fröken Khouri vonaðist til að öðlast með því að koma fram í þessari mynd: réttlætingu? fræg manneskja? - það eina sem hún áorkar er að varpa fram ákveðinni mynd af sjálfri sér sem djúpt skaðaðan einstakling, og jafnvel það er ekki hægt að taka það að nafnvirði. Leikstjórinn Anna Broinowski birtist í auknum mæli í myndavélinni eftir því sem líður á myndina hennar, og æ pirruð til að byrja með; en hún er loksins verðlaunuð með merkilegri, þó ógnvekjandi og truflandi, sögu að segja - og einni af þessum myndum sem minnir okkur á hvað við lifum í algjörlega undarlegum heimi.