Þetta var ein versta mynd sem ég hef kynnst. Kvikmyndatakan var dauf, með löngum leiðinlegum tökum (eins og myndavél á þrífóti sem tekur upp sviðsleik) í bland við "dramatísk" sjónarhorn sem skiluðu litlu innihaldi á skjánum. Klippingin var hræðileg, atriðin pössuðu saman við viðkvæmni slátrara. Söguþráðurinn snérist um að áhorfandinn þekkti sögukvöldið þar sem Mary Shelley skrifaði frankenstien. Leikurinn var þvingaður, með þeirri tegund persónuþróunar sem skildi þig eftir með mikinn áhuga á að sjá hvern þeirra deyja hræðilega (því fyrr því betra).