Mér fannst þessi mynd nokkuð góð og frekar skemmtileg fyrir kvikmynd sem er þung í tilfinningum. Ég er sammála því sem annar notandi skrifaði um að handritið væri hliðhollt aðalpersónunum þremur. Ég held að þetta sé það sem gerði myndina góða. Það gerði ekki illmenni, hvorki herra né frú Kramer, og það var hressandi, held ég, að sjá tvo menn vinna málið upp á eigin spýtur og gera að lokum það besta fyrir Billy. Og þó það hafi verið svolítið skrítið, þá líkaði mér reyndar líka við tónlistina í þessari mynd. Einhverra hluta vegna þótti tónlistin viðeigandi fyrir ferðina sem aðalpersónurnar þrjár fóru í. Þessi mynd flæddi nokkuð vel og drullaði ekki, eins og sumar tilfinningalega þungar myndir hafa tilhneigingu til að gera. Það tókst á við alvarlegar aðstæður en tók sig ekki of alvarlega. Það sagði söguna einfaldlega á hreinan hátt og það virkaði nokkuð vel.