Hrikalega tilgangslaus og það sem verra er, leiðinleg mynd. Stranger Than Fiction hefur ekkert nýtt að segja um neitt, engar persónur umfram hugmyndalausustu staðalímyndir og byggir á klunnalegu miðlægu hugtaki sem er hvorki sérlega frumlegt né meðhöndlað á óljóst nýstárlegan hátt. Will Ferrell er algjörlega sóaður í því sem hann vonaðist væntanlega til að yrði svar hans við Truman Show eftir Jim Carey, og kemur í staðinn fyrir venjulega hróprútínu hans (að vísu mjög fyndið ef þú færð afslátt á Talledega Nights) fyrir, ja, nánast ekki neitt. Emma Thompson er ekki meira en vægast sagt pirrandi (að sumir dómar sem ég hef lesið hér eru að tala um hana til Óskarstilnefningar er hlæjandi) á meðan Maggie Gyllenhaal stendur sig vel með mjög veikt handrit sem leyfir ekkert annað en að festa persónu sína sem fyrrum. laganemi sem hætti við Harvard til að verða bakari vegna þess að henni fannst gaman að gleðja fólk. Vinsamlegast. Að hún endaði með því að falla fyrir "karakter" Ferrell er algjörlega fáránlegt. Tilraunir Marc Forster til að djassa upp myndina með tölvugrafík þjóna aðeins til að draga fram hið óinnblásna efni sem hann þarf að vinna með. Ég hafði val um annað hvort að fara að horfa á The Prestige í þriðja sinn eða að sjá þetta. Ég vildi að ég hefði valið The Prestige.