Mig hefur langað til að sjá þetta síðan frönskukennarinn minn mælti með þessu fyrir mig fyrir rúmum fjörutíu árum. Kannski var löng bið þess virði, þar sem endurreisn Criterion Collection DVD-disksins er áhrifamikil. Í útlínum sínum fylgir þessi mynd hinu slitna handriti: kvartett karla er af kostgæfni að plana erfitt rán í bankahólfi, ránið á sér stað, lítið handrit. að því er virðist ómerkilegur atburður leiðir til endanlegs dauða allra. Jafnvel þó að ránsmyndirnar séu að skipta sér af, þá gerist þær frekar snemma og er að lokum ekki kjarninn í myndinni. Þessi mynd skilur sig frá hinni dæmigerðu ránsmynd með því að gefa okkur innsýn í persónuleika persónanna og hvata þeirra - hún leikur jafn mikið og drama sem spennumynd. Sambönd leika stórt hlutverk og gripið er til mannráns sem gefur okkur tvær kvikmyndir á verði einnar. John Servais leikur hugmyndamanninn Tony le Stéphanois (alltaf nefndur "le Stéphanois") af slíkri heimsþreytu að hann gæti hafa er nýkominn út úr Camus skáldsögu. Tony hefur nýlega losað sig úr fangelsinu og stendur gegn því að komast aftur inn í líf glæpastarfsemi þar til hann á í mjög óþægilegum samskiptum við fyrrverandi elskhuga sinn (sem hefur tekið upp með öðrum manni) þar sem hann, sem refsingu, slær hana líkamlega með belti . Sem betur fer gerist þetta atriði utan myndavélar, en þú ert ekki líklegur til að gleyma því. Eftir þann edrú atburð, þar sem lítil von virðist um að endurvekja sambandið, hittir Tony tvo af gömlu glæpafélaga sínum, Jo og Mario, og ákveður að taka þátt í þeim í síðasta stóra ráninu. Þeir fá þjónustu Cesar, ítalsks öryggiskrakka - leikinn af leikstjóranum Dassin sjálfum - og við erum á leiðinni að ráninu. Ránið fer áfallalaust af stað. En kvenhneigð Cesar er persónueinkenni sem reynist banvænt fyrir alla hlutaðeigandi. Hins vegar getum við skilið aðdráttarafl hans að næturklúbbasöngkonunni sem hann hefur fallið fyrir, þar sem það er snilldar leikmynd þar sem hún flytur kynþokkafullan og kvikmyndalega innblásinn næturklúbbaleik - það hlýtur að vera ein eftirminnilegasta senan úr hvaða noir kvikmynd sem er. er snemma staðfest að Tony hefur náið samband við Jo og fjölskyldu hans; reyndar vísar sonur Jo til hans sem frænda. Ég held að það sé að hluta til til að hjálpa fjölskyldu Jo að Tony samþykkir ránið. Lokaatriðin, þar sem Tony bjargar lífi sonar Jos sem var rænt, leysir að hluta til grimmari og siðlausari gjörðir hans. En aðeins að hluta.