Eins og aðrir gagnrýnendur hafa tekið fram er þessi mynd kross á milli (þ.e. stolið úr) sögum sem við höfum séð áður. Nánar tiltekið lítur þetta út eins og Clint Eastwood í High Plains Drifter settur inn í Mad Max. Fjarlægðu Clint's vindil og settu sígarettu í staðinn; fjarlægðu hestinn hans og gefðu honum hátækni mótorhjól, og voilà, uppfært drifter. Í þessari mynd er „hetjan“ enn augljósari „frelsari“ en High Plains Drifter. Nú er hetjan okkar með sítt brúnt hár, sár á vinstri hliðinni og á undan komu hans inn í bæinn biður eftirlifandi borgarbúar um „hjálpræði“ - nokkuð gagnsæ tilvísun í „endurkomu“. Ég horfði á myndina á heitum, rökum morgni. Svefn var ómögulegur og þegar hann vaknaði klukkan 4:30 var ekkert annað í sjónvarpinu. Þannig að myndin þjónaði tilgangi sínum. Þó að hún sé ófrumleg, með persónum sem eru næstum grínistar skopmyndir, er myndin samt nokkuð skemmtileg...að minnsta kosti klukkan 4:30 að morgni.