Það er að hluta til óheppni fyrir "Illuminata" að það kemur út á eftir "Shakespeare in Love" þar sem það fjallar um nánast sömu lífsþemu og list, list sem lífið og töfra leikhússins og sömu erkitýpísku foibles of Theatre Folk, en miklu meira íhugunarefni. Það eru atriði sem lifna við, þegar leikrit þróast og endurtúlkað af lífi rithöfundar, en það er fullt af Orson Welles-ísku egói í þessu framleitt af/leikstýrt af/leikstýrt af John Torturro sem farartæki fyrir konu sína Katharine Borowitz (með yndislegri mynd eftir son þeirra). Hver leikari fær augnablik sitt bókstaflega í sviðsljósinu, en það eru svo margar "grímur" eða leikmyndir sem virðast eins og 19. aldar stofuleikir. Bill Irwin talar. Susan Sarandon verður díva. Christopher Walken verður annars konar illmenni - samkynhneigður gagnrýnandi. Konurnar þurfa að klæða sig að óþörfu því þetta er listkvikmynd. Listin og leikstjórnin er dásamleg, þó frekar dökk. Þetta ætti að fá verðlaun sem besta notkun Jersey City leikhúss sem leikmynd alltaf í kvikmynd. (upphaflega skrifað 21.8.99)