Ég hafði gaman af þessu af nokkrum ástæðum. Tilfinningaflækjan var stundum ruglingsleg og ófullkomlega leyst, en blandan af fréttamyndaupptöku og frásögn myndarinnar var oft sannfærandi. Hinn þátturinn sem ég kunni að meta var lýsingin á Varúlfunum, ofstækisfullum nasistum sem héldu baráttunni áfram eftir formlega uppgjöf. Ég veit ekki um aðra mynd sem fjallar um þá. Þeir myrtu Oppenhoff borgarstjóra í Aachen á pálmasunnudag 1945, til dæmis, og sköpuðu hernáminu vandamál. Myndin ögrar því sótthreinsuðu útgáfunni af sigri og hernámi með einhverjum grófum veruleika. „Mönnunarmálin“ eru kynnt ekki svo mikið í gegnum persónurnar hér, heldur í gegnum sögulegan veruleika sem greip þá sem höfðu lifað af Hitler - bæði sigraða og sigurvegara.