Þetta er sorgleg Hollywood-endurgerð af klassískri breskri kvikmynd. Allt sem gerði upprunalega „Italian Job“ skemmtilegt hefur verið blætt út úr þessu brjálaða sár kvikmyndar „handriti“ af Donna og Wayne Powers og listlaust „leikstýrt“ af F Gary Gray. Ég er undrandi á því að Troy Kennedy Martin (handritshöfundur upprunalegu myndarinnar) leyfði nafn sitt að vera notað í inneign fyrir þetta svínseyra. Martin hefur unnið að nokkrum af bestu kvikmyndum og sjónvarpsverkefnum síðustu 40 ára. Jafnvel að vera óljóst tengdur þessum óþef er EKKI GÓÐUR. Húmorinn er þvingaður, dramatíkin er erfið, allar persónurnar eru smáköku-mjúkir krakkar (að undanskildum ósennilegum, fallega öruggum kex/rallýökumanni Charlize Theron) og söguþráðurinn passar aðeins við upprunalegan á eftirfarandi atriðum:(1) Þrír Mini (nútímaútgáfur af BMW, en Minis engu að síður)(2) Notkun nöfnanna Croker og Bridger fyrir 2 af aðalpersónunum(3) Trufla umferð borgarinnar stjórnkerfi til að veita örugga leið í gegnum það.(4) Æ, það er það. Annars, það sem þú færð er bragðdaufa og ósennileg amerísk ránsmynd þar sem klíka af glaðværum sjóræningjafélögum kemst að lokum yfir. vondur félagi. Trúðu mér, það líður eins og hræðilega langur tími áður en þeir gera það. Leikararnir gera sitt besta með það sem þeim er gefið en svo virðist sem þeir hafi allir tekið þessu sem túrpússandi æfingu eftir að hafa lesið handritið. Ekkert af sérkennilegu eðli upprunalegu myndarinnar og sérlega bresku bragði hefur lifað af því að vera borið inn í Hollywood hamborgaravélina. Gerðu sjálfum þér greiða og horfðu á upprunalegu myndina frá 1969 í staðinn fyrir þetta sogandi brjóstsár. Það er furða að Noel Coward hafi ekki gert frænku Nelly, hoppað upp úr gröfinni sinni og sparkað í tennurnar á öllum sem taka þátt í þessari ljúfu endurgerð hálfa leið niður í hálsinn á þeim. Ítalskur Job? Meira eins og ítalska Jobbie.