John Van Druten Broadway smellurinn kemur á skjáinn með hámarks stjörnukrafti í þessari rómantísku fantasíu um nútímanorn sem tælir farsælan útgefanda á Manhattan. James Stewart gæti fengið hámarksreikninga, en það er Kim Novak sem stelur senunni sem ein mest aðlaðandi norn sem hefur verið til að galdra á kvikmyndatjaldið. Aðalpörunin er í raun einn af fáum veikleikum myndarinnar: gráhærði Stewart virðist dálítið gamall í hlutverkið og þó auðvelt sé að sjá hvers vegna hann fellur hart að Novak, þá er aðeins erfiðara að skilja hvað hún finnst aðlaðandi við hann, þar sem þeir virðast misjafnir í skapi og viðhorfum. (Það er eitt af skemmtilegu hugarfari sögunnar að nornir og töffarar séu sýndir sem Greenwich Village beatniks og bóhem.) Forvitnilegt er að Stewart-Novak pörunin myndi skapa miklu meiri hita í "Vertigo", sem kom út sama ár og þessi mynd, en Þá var "Vertigo" með sannfærandi spennusögu og ávinninginn af leikstjórn Alfred Hitchcock. Kómísk augnablik myndarinnar eru að mestu leyti veitt af stjörnuleikaranum í aukahlutverki, þar á meðal ungum Jack Lemmon (sem bróður töffara Kim), Elsa Lanchester (dýpísk frænka þeirra) , og Ernie Kovacs (!) sem ruglaður rithöfundur. Hermione Gingold mætir meira að segja í bráðfyndinni mynd sem eins konar stórnorn. Það er margt til gamans í þessari mynd - vitsmuni, rómantík og frábær leikarahópur - það er að segja ef þú getur mögulega tekið augun af hinni heillandi ungfrú Novak. Ég hef séð myndina hálfan tylft sinnum og get það aldrei.