Man with the Screaming Brain er vissulega ekki fullkomin mynd, en ég er nokkuð viss um að henni var aldrei ætlað að vera neitt annað en stjörnufarartæki fyrir Bruce Campbell, sem þýðir að hún virkar eins konar samantekt á öllum ferli hans: slapstick, kaldhæðni, ostur, hasar og hamingjusamir endir. Campbell er, sem rithöfundur, misjafn - það er margt í sögunni sem er ekki mjög skynsamlegt (af hverju er vélmennið allt í einu með brjóst bara vegna þess að kvenkyns heili hefur verið græddur í það?), og Sum atriðin líða eins og afturhvarf frá öðrum, betri holdgervingum (senan á veitingastaðnum, þar sem Yegor og William berjast um yfirráð yfir líkama William, er beint úr Evil Dead II). Það er hins vegar fullt af litlum snertingum og ekki-sequiturum sem finnast frekar ljómandi, eins og þegar William er í hámarki lætisins og öskrar á styttu, "Hvað ertu að horfa á?!" Myndin lítur út eins og frumsamin Sci-Fi Channel, líklega vegna þess að hún var það. Leikurinn er reyndar nokkuð góður. Ég hafði sérstaklega gaman af Tamara Gorski sem Tatoya; hún var miskunnarlaus og slæg, já, en virtist hafa harmrænt yfir sér á ákveðnum augnablikum sem sagan hefur aldrei kannað. Ted Raimi sinnti venjulegu hlutverki „bumbling assistant“ nógu aðdáunarvert og Bruce er fyndinn sem hrokafulli, sardiski, niðurlægjandi ameríski skíthællinn. (Nú þegar hann er að skrifa sínar eigin kvikmyndir mætti ​​halda að hann myndi gefa sjálfum sér hlutverk sem hann hefur ekki þegar verið tekinn inn í.) Man with the Screaming Brain er furðuleg, vitlaus B-mynd sem ætti að vera skemmtileg fyrir allir sem geta forðast að taka kvikmyndaupplifun of alvarlega.