My Architect, sem var tilnefndur sem besta heimildarmyndin á Óskarsverðlaunahátíðinni 2004, fylgir kvikmyndagerðarmanninum Nathaniel Kahn í leit sinni að því að komast að föður sínum, hinum goðsagnakennda arkitekt Louis I Kahn. Lou Kahn lést árið 1974, þegar Nate var 11 ára gamall, og skilur eftir sig ótrúlega en takmarkaða vinnu, ógreiddar skuldir og þrjár aðskildar fjölskyldur sem búa allar innan nokkurra kílómetra frá hvor annarri. Arkitektinn minn fylgist með lífi Kahns með því að skoða byggingar hans í tímaröð og blanda fegurð þeirra saman við söguna um karismatískan, en sjálfselskan og tilfinningalega óþroskaðan snilling. Sem sonurinn sem Lou viðurkenndi aldrei opinberlega á meðan hann lifði, hefur Nate komið sér vel inn í söguna án þess að yfirgnæfa aðalfókusinn. Þegar hann skoðar hina stórkostlegu Salk-stofnun í Kaliforníu, vekur Nate fram goðsagnakennda notkun föður síns á rými og ljósi í byggingum sínum, sem gerir það að friðsælu og heillandi upplifun fyrir áhorfendur. Myndin af Nate á línuskautum á reykhvítum miðlægum fundarstað Salks undirstrikar sátt byggingarinnar við náttúruna. Það er hrífandi. Arkitektinn minn fjallar líka um erfiðleikana sem Louis Kahn átti við að fá hönnun sína samþykkta. Nokkrar stórkostlegar byggingar eru aðeins til á pappír, vísað frá af hagnýtri arkitektum og fasteignahönnuðum. Það var ekki fyrr en Louis Kahn fór til austurs að sýn hans var ákaft tekið. Á Indlandi, þar sem hann byggði Indian Institute of Management, lýsir fyrrverandi samstarfsmaður honum sem sérfræðingur. Í Bhangladesh, þar sem hann byggði hina stórbrotnu þjóðþingsbyggingu, telja borgarar hann föður lýðræðisins. Að horfa á arkitektinn minn er yndisleg leið til að byrja eða halda áfram að læra um arkitektúr og mikilvægi rýmis. En það er kaldhæðni eigingirni Lou Kahn ásamt yfirgengi verka hans sem mun veita þér innblástur. 4 stjörnur.