Leyfðu mér að gera eitt á hreinu.að mestu leyti, hugarfar þeirra sem stjórna þættinum í Hollywood snertir mig hreinskilnislega almennt og jafnvel nánar tiltekið í tengslum við meðferð hans á vinsælum, helgimyndapersónum af síðum á teiknimyndabækur. Hvers vegna? Jæja, við skulum taka dæmigerða atburðarás á fundum framkvæmdastjórnar í Hollywood til að sýna fram á.. Framkvæmdastjóri nr.1 'Hey, það er fullt af dollurum sem hægt er að sækja í ofurhetjumyndir þessa dagana.' Framkvæmdastjóri nr.2 'Góður punktur, þá skulum við búa til einn í flýti! Við munum dýfa okkur í hatt og velja ofurhetju af handahófi til að byggja kvikmynd á!' (Dýfan á sér stað og frægt nafn ofurhetju er dregið út) Framkvæmdastjóri nr.1 'Frábært! Hvern getum við nú fengið til að leika hlutverkið?' Framkvæmdastjóri nr.2 'Hver er stór miðasölustjarna í augnablikinu?' Framkvæmdastjóri nr.1 '*nafn stóra leikarans* er málið í þessari viku.' Framkvæmdastjóri nr.2 'En hentar hann virkilega hlutverkinu? Ég meina að hann líkist alls ekki persónunni.' Framkvæmdastjóri nr.1 'Hverjum er ekki sama?! Hann er stórt nafn; Við munum samt gera myndina með honum í henni.' Framkvæmdastjóri nr.2 „Það er alveg rétt hjá þér! Og þar að auki munum við fylla alla myndina svo stútfulla af glitrandi tæknibrellum til að friðþægja vitlausan fjöldann að enginn mun samt efast um það!“ Atburðarásin hér að ofan sýnir greinilega eina af ástæðunum fyrir því að ég hata flestar nútíma ofurhetjumyndir. Allur stíll, enginn efnisþáttur og einfaldlega aumkunarverð steypa af helgimynda leiðaranum. Auðvitað til að vera sanngjarn, það eru undantekningar frá ofangreindri reglu; þegar Hollywood tekst það rétt taktu hlutverk upprunalega (og samt auðveldlega besta!) Superman; Christopher Reeve og nýlega Patrick Stewart og Sir Ian McKellen í X-Men myndunum. En aftur að almennum neikvæðum eiginleikum sem Hollywood sýnir í dag.. væri ekki dásamlegt ef stjórnendur stúdíóanna okkar myndu ALLTAF velja leikara sem henta í raun og veru hlutverk? Jæja, í þessum minna en hugsjóna heimi gerir einn kvikmyndagerðarmaður bara þetta hvort sem þú trúir því eða ekki, með því að steypa leikara út frá raunverulegri líkingu þeirra við hliðstæða myndasögunnar. Hann heitir Sandy Collora. Því miður (en venjulega) hefur Hollywood ekki enn leyft Collora að leikstýra kvikmynd í fullri lengd en sem betur fer hefur hann gefið okkur hrífandi innsýn í hvernig lokaútkoman myndi líklega líta út í formi tveggja (eins og enn) fræga. ofurhetja stuttir eiginleikar. Önnur er hin frábæra Batman:Dead End og hin er þessi líknar stikla fyrir algjörlega ímyndaða kvikmynd sem heitir Worlds Finest. Jæja, við skulum ekki slá orð hér þetta er alveg æðislegt efni! O'Hearn, (sem leit álíka ógnvekjandi út en var gjörsamlega sóað í daufa Barbarian) gerir hið fullkomna val til að leika helgimynda manninn úr stáli. Í raun, hvað varðar líkamlega líkindi, hefur án efa aldrei verið nálægari nálgun við grínista karakterinn. Við þetta bættist Clark Bartram aftur nýr eftir frábæra túlkun sína sem Dark Knight í Batman: Dead End; Aftur, enn eitt gríðarlega skynsamlegt stykki af steypu! Hvað get ég sagt? Bara ef þetta væri raunverulega kvikmynd í fullri lengd! Stjórnendur kvikmyndavera í Hollywood athugið! SVONA ætti þetta að vera gert! Að lokum er ég enn og aftur forvitinn af þeim gríðarlega skiptu viðbrögðum sem þessi stuttmynd hefur vakið hjá aðdáendum. Eins og gefur að skilja koma hörðustu og harkalegustu viðbrögðin gegn því greinilega enn og aftur (eins og á svipaðan hátt með Batman: Dead End) frá yngri, minna reyndum kvikmyndahópi; staðreynd sem er svikin af dálítið málfræðilega frumstæðum gífuryrðum og frjálslegri notkun grunnorða. Slíkt óheppilegt ástand af lokuðu hugarfari er sannarlega sorglegt fyrirbæri þó að fyrrnefndir vinnustofustjórar okkar í Hollywood muni án efa njóta mikillar ánægju af. Þegar öllu er á botninn hvolft eru þessir sömu afvegaleiddu einstaklingar að öllum líkindum nákvæmlega sams konar CGI-fíklar, poppkornsfylltir illmenni sem gleðjast yfir meirihluta vitleysunnar sem Hollywood dregur úr flóðinu þessa dagana.