"Nacho Libre" (2006) Leikstjóri: Jared Hess Aðalhlutverk: Jack Black, Ana de la Reguera, Héctor Jiménez og Darius Rose. þú munt um það (ég þekki nokkra sem fyrirlíta hana endalaust), en ég hef alltaf haldið að "Napoleon Dynamite" væri fyndin mynd - ekki bjartasti múrsteinninn á veggnum, en fyndin mynd, engu að síður. Jack Black er líka mjög fyndinn maður - stundum pirrandi, já, og gríðarlega ofmetinn af unglingum sem nánast tilbiðja hann, en fyndinn. Það hefur sjaldan verið til Jack Black gamanmynd sem ég hafði ekki gaman af að einhverju leyti. Þannig að ég var mjög ánægður að heyra að Jared Hess, rithöfundur og leikstjóri "Napoleon Dynamite", og Jack Black myndu taka höndum saman um kvikmynd um spænskan bróður sem gerist glímukappi til að bjarga munaðarleysingjahæli. Eini fyrirvari minn var sá að söguþráðurinn virtist aðeins of þunnur. Því miður reyndist eina fyrirvaran mín vera fall allrar myndarinnar. Þessi söguþráður, hefði hann verið gerður sem skets í einhverjum þætti eins og "Saturday Night Live" eða hugsanlega jafnvel "Mad TV", hefði virkað gallalaust. Því miður er söguþráðurinn allt of þunnur yfir um það bil einn og hálfan tíma sýningartíma og þessi einbrandara gamanmynd fellur niður. Nacho ólst upp í mexíkósku klaustri og varð trúrækinn maður Drottins. Nacho (Black), sem nú er kokkur klaustursins, finnst hann sniðgenginn af öllu klaustrinu, ákveður að fylgja draumum sínum um að verða atvinnuglímumaður. Þar sem fjárhagur klaustursins er í algjöru lágmarki ákveður Nacho að taka þátt í glímumóti svo hann geti unnið verðlaunaféð og útvegað munaðarleysingjahæli klaustursins góðan mat. Þessi söguþráður hljómar svo ljúfur og umhyggjusamur. Hún virðist vera hin fullkomna mynd fyrir Jack Black. Sjáðu hvað hann gerði með "School of Rock" eftir allt saman. Jæja, mér til óánægju er þessi söguþráður nánast algjörlega eyðilagður af móðgandi og grófum húmor sem tekur bara frá hjarta myndarinnar. Þetta er aftur leið Hollywood til að sýna að þeim finnst að unglingar áhorfendur muni aðeins skilja ræfilbrandara og heimskulegan húmor auðvitað, fyrir allt sem ég veit, kannski er það almenn hugsun unglinga, þar sem margir virtust hafa gaman af þessari mynd. Að horfa á of feita konu þjóta eins og mús yfir gólfið mun örugglega fá fólk til að hlæja, en ekki búast við að fá verðlaun fyrir að setja það í myndina þína. Sjö ára gamall gæti fundið upp sama brandarann. Flutningurinn í "Nacho Libre" er í rauninni góður. Jack Black sannar enn og aftur að hann er algjörlega fyndinn og að hann getur gert jafnvel heimskulegustu, einskis virði línur sem hafa verið settar á blað kómískar. Því miður var þessi mynd bara ekki nóg fyrir hann. Það gaf honum ekkert til að halda áfram og eina ástæðan fyrir því að einhver brandari hans virkaði var hans vegna. Ég hafði aldrei séð eða heyrt um Ana de la Reguera áður, en nú get ég sagt að hún er ekki aðeins hæfileikarík heldur er hún líka ein fallegasta kona sem hefur prýtt sjón mína. Hún klikkaði bara í hlutverkinu og það virkaði frábærlega vel. Héctor Jiménez, sem leikur brjálaða félaga Nacho, Esqueleto, hélt mér stöðugt hlæjandi. Hann gerði mjög gott starf og það var mjög áhrifaríkt þegar hann var í samstarfi við Jack Black. Darius Rose, sem leikur munaðarleysingja sem heitir Chancho, var ekki með margar línur, en hvað get ég sagt, ég hafði bara gaman af honum. Hann var yndislegur. Restin af leikarahópnum skilaði sínu. Það er óheppilegt að þeim hafi verið eytt í svona undirmálsmynd."Nacho Libre" virkar bara ekki. Söguþráður þess er allt of þunnur. Kjarninn í þessu öllu saman er óhreinn af brjálæðislegum húmor og sjúklegum brandara sem bara virka ekki. Ég hló mjög sjaldan og ef ég gerði það var það vegna Jack Black eða annars meðlims leikarahópsins. Og það leiðir mig á björtu hliðarnar á "Nacho Libre": já, leikarahópurinn. Þessi leikarahópur var bara góður, vegna skorts á betra orði, þeir voru á. Þeir smelltu allir, höfðu frábæra efnafræði saman og dældu eins miklu lífi og hægt var í flata handritið. Eftir að „Napoleon Dynamite“ eftir Jared Hess skemmti mér rækilega alla myndina, kom mér á óvart að mér leiðist „Nacho Libre“ svo oft. Eitthvað var glatað hér og ég hef ekki enn skilið hvað það var. Það eina sem ég veit er að "Nacho Libre" er ekki góð mynd og samt, vegna leikarahópsins, er hún algjörlega einskis virði. Það er lítil ástæða til að horfa, þó ekki væri nema til að horfa á Jack Black vinna. En ef þú ert ekki aðdáandi Jack Black, forðastu þá þessa mynd eins og pláguna. Mér líkar við Black, en ég er búinn með þessa mynd og þessa umsögn. Lokahugsun: Jæja! Þetta er furðu vonbrigðum eftir Jared Hess að hysterískum „Napoleon Dynamite“ hans. Heildareinkunn: 4/10 (C+)