„Meira“ er kannski helst minnst fyrir frábæra hljóðrás sem Pink Floyd samdi - árið 1969 voru þeir ekki stórstjörnur ennþá. Reyndar gerðu þeir plötu með kvikmyndatónlistinni, enginn aðdáandi má missa af henni! En þetta er líka fyrsta mynd þýsk-franska leikstjórans Barbet Schroeder: þetta er sértrúarmynd. Þegar það var gefið út klippti ritskoðun alls staðar nokkrar senur af kynlífi og eiturlyfjum. Hún er líka ein af fyrstu myndunum sem fjallar beinlínis um fíkniefnaþrælkun. Þýskur drengur ferðast til Parísar og hittir bandaríska stúlku: þeir verða ástfangnir. Saman leita þeir að sól og framandi. En það er of dýrt ást: hún kemur honum í fíkniefni. Á sjöunda áratugnum voru herferðir gegn eiturlyfjum ekki eins og í dag, það voru ekki miklar upplýsingar. Þvert á móti, í mörgum umhverfi var neysla eiturlyfja eins konar andleg reynsla... Svo það kemur alveg á óvart að sjá mynd frá því tímabili sem lýsir martraðarkenndri heróínupplifun. Myndin er einföld, alls ekki dónaleg og tekin í " cinema-verité“ stíl. Leikararnir Mimsy Farmer og Klaus Grünberg eru mjög sannfærandi. "Meira" er skjal frá lokum sjöunda áratugarins - og skjal um endalok hippa sjónhverfinga líka.