Það sem oft gleymist í sögum Agöthu Christie er framsækin, and-íhaldssöm afstaða hennar til fjölda mála - allt frá hlutverki kvenna til áhrifa hefðarinnar til trúar fólks á hið yfirnáttúrulega. Í "Nemesis" geturðu komið auga á fullt af þessum undirtextum - en þú getur líka fundið gamaldags og forvitnilegt ráðgáta sem heldur þér í myrkri lengst af. Það sem lyftir „Nemesis“ yfir aðrar færslur í þáttaröðinni („Þeir gera það með speglum“, „4:50 frá Paddington“ o.s.frv.), er sú staðreynd að á mikilvægum augnablikum fyrir og eftir opinberun morðingjans getur maður í raun fundið fyrir spennuna. Og að lokum, Jane Booker er velkomið að gæta líkama míns hvenær sem er. (***)