Hægt er að skipta Franco-kvikmyndum í 4 flokka - "fyrstu" (oft svarthvítar og frumlegar), "óþokka" (seint á sjöunda áratugnum/byrjun áttunda áratugarins þar sem Soledad Miranda kemur oft við sögu), "nektarmyndirnar" (af ýmsum tímabilum, en með fullum framan kvenkyns nekt sem söguþráður)og "afgangurinn". Þetta er hluti af "hvíldinni". Hún er í rauninni alls ekki mannætamynd. Það er svo sannarlega engin gorefest. Fáu konurnar á myndinni missa ekki einu sinni lendarklútana sína og það er lítið um fullt framhliðarefni. Myndgæðin á þýska DVD-disknum sem ég horfði á eru léleg. Myndin slokknar (að því marki sem hún kviknar einhvern tímann). Sem Franco aðdáandi myndi ég segja öðrum að nenna ekki. Gerðu eitthvað annað við tímann þinn ... lestu bók ... fáðu þér eintak af "Women in Cellblock 9" ... hvað sem er í alvöru ...