Krakkar - á hvaða aldri sem er - vilja ekki vita af kynlífi foreldra sinna. Og fullorðin börn eru oft alvarlega undrandi og óánægð með allar vísbendingar um að öldrandi foreldrar séu með virka kynhvöt. Að lokum finnst mörgum bíógestum mjög óþægilegt að horfa á dónalega, ósvífna ekkju sem færi framhjá óséð nánast hvar sem er uppgötva sársaukafulla getu sína og þörf fyrir hráa ástríðu með myndarlegum manni sem er hálfur aldur hennar. kona sem er ekki tilbúin til að vera heima, horfa á "sjónvarpið" og gróðursetja eftir eiginmann sinn í næstum þrjá áratugi, og stjórnsamur, ráðandi strákur í því skyni, pakkar því inn með gríðarlegu hjartaáfalli. May (Anne Reid) og eiginmaður hennar eiga tvö börn, sem hvert um sig er óstarfhæft á sinn hátt. Karlssonurinn býr með fallegri eiginkonu sem gæti vel verið að keyra hann fyrir gjaldþrotaréttinn með eyðslusamri verslunarstarfsemi sinni. Paula (Cathryn Bradshaw), er kennari með von um að ná árangri sem rithöfundur. Hún er aðlaðandi, ekki falleg og hún virðist hafa náið samband við mömmu - í fyrstu. Þegar hún var heima hjá sér eftir að hafa jarðað eiginmann sinn, ákveður May að vera ekki þar. Hún hafnar dæmigerðri ekkju með arfleifð leiðinda daga og engin ævintýri og fer til Paulu sem á ungan son. Kærasti Paulu, Darren (Daniel Craig), er hrikalega myndarlegur verktaki sem virðist taka afskaplega langan tíma að klára viðbyggingu við hús sonar May. May er alveg hrifinn af erfidrykkjandi, kóksnyrjandi Darren, en meðferð hans á Paulu ætti að hafa gert May viðvart um að hann væri vissulega félagi í Royal Academy of Cads. Það sem hér fer á eftir er hörmulegt ástarsamband milli Darren og hinna hneyksluðu. nú freyðandi lifandi (þarfi ég að segja endurfædd?) ekkja. Ástarsenurnar eru grafískar en eru í öðru sæti á eftir penna- og blekisritum áhugalistamannsins May af tilraunum þeirra sem síðan gegna hlutverki í dramatíkinni (eða ógöngunum, veljið ykkur). Leikhúsið á Manhattan var troðfullt fyrir síðdegissýninguna í dag með vel yfir helmingur áhorfenda á aldrinum May. Að sumir hafi verið hneykslaðir eða truflaðir að sjá hana afskræma sjálfa sig með erótískri yfirgefningu í fanginu á miklu yngri manni er vægt til orða tekið. Þetta geigvænlega heiðarlega horf á vaknaðri ástríðu eldri konu eftir áratuga samviskusamlega hlýðni eiginmanns síns um að hún verði heima og ala upp börn (hún nefnir líka að honum hafi ekki líkað að hún ætti vini - þvílíkur strákur) kemur upp ýmis vandamál. Þótt að May sé ástríðufullur við Darren teljist ekki sifjaspell, en það eru raunverulegar sálfræðilegar hliðar og vandamál með móðir sem rúmar elskhuga dóttur sinnar. Og Paula er ekki gerð úr sterkasta efni til að byrja með. Ástarsambandið, sem einu sinni hefur verið upplýst, gerir það að verkum að móður- og dóttursambandið flögnist upp sem, frá sjónarhóli Paulu, lét eitthvað ógert. Fröken Bradshaw er frábær í hlutverki dóttur sem vill fá stuðning móður sinnar sem og ást hennar - henni hefur ekki verið gefin hræðileg hönd af lífinu en það er heldur ekki rósabeð. May er sterk í ákvörðun sinni að bæði viðurkenna kynhneigð sína og búast við, reyndar krefjast, framtíðar hamingjunnar. En hún er líka óumflýjanlega viðkvæm. Hún er að veiða í óþekktum tilfinningalegum vötnum. Hver stjórnar sambandi hennar við Darren og hvers vegna eru erfið mál fyrir hana að skilja, enn síður að leysa. Á sextugsaldri er hún enn í vinnslu."Something's Gotta Give" sýndi nýlega þroskaða kynhneigð en á skemmtilegan sótthreinsandi hátt og tryggði að enginn áhorfandi yrði fyrir óþægindum. Þegar öllu er á botninn hvolft eru það Jack Nicholson og hin alltaf fallega Diane Keaton sem keppa í heimi hinna ríku. Og til að tryggja að engin alvarleg sálfélagsleg vandamál hafi verið könnuð, blessar unga kærasta Keatons, Amanda Peet, dóttir Keatons, ekki aðeins leikinn heldur tryggir áhorfendur að hún og gamli(ri) væntanlegur elskhugi hennar hafi aldrei hoppað inn í leikinn. sack.Ekkert auðvelt hérna úti. Innblásin frammistaða Anne Reid veldur óþægindum hjá sumum en dregur til sín virðingu frá öðrum. Nakinn líkami hennar springur af kynhneigð hjá sumum og virðist fáránlegur sem hlutur fyrir líkamlegt aðdráttarafl til annarra (athugasemdir áhorfenda sem yfirgáfu í dag endurspegluðu allar þessar skoðanir). Hrós til leikstjórans Roger Michell fyrir að takast á við heillandi sögu af ástúð og innlifun.9/ 10.