Það eru myndir eins og „Plan 9“ sem eru svo slæmar að þær hafa sjarma yfir sér, það eru sumar eins og „Waterworld“ sem hafa sama óútskýranlega aðdráttarafl og bílslys, og það eru sumar eins og „Desperate living“ sem maður hatar að viðurkenni að þú elskar. Cowgirls hafa ekkert af þessum innlausnum. Leikarahópurinn hefur næga hæfileika til að gera nánast hvaða söguþráð sem er hægt að horfa á, og af því sem mér hefur verið sagt er bókin skemmtileg. Hvernig gat þá þessi mynd verið svona óþolandi slæm? Til að byrja með virðist leikstjórinn hafa safnað saman nöfnum sem eru ekki með neitt annað jafntefli en það sem mun skila 20 hlutunum inn. Segðu þeim síðan að gera sínar bestu Kevin Costner eftirlíkingar. Opnaðu bókina af handahófi og byrjaðu að skjóta allt sem er á síðunni og vertu viss um að koma í veg fyrir að víðáttur Ameríku séu áhugaverðar á nokkurn hátt. Gefðu mági þínum að lokum ritstjórnarstarfið því kjötpökkunarstöðin sagði honum upp störfum. Hann hefur tuttugu ára reynslu af klippingu. Þessi mynd skilgreinir nú kjallarann ​​fyrir mér. Það er svo slæmt að það er ekki einu sinni gott að vera slæmt.