Ég get ekki hætt að segja hversu mikið ég elskaði þessa mynd. Þessi mynd er ein sú minnsta þekktasta og ein fyndnasta mynd sem ég hef séð. Myndin fylgir hetjudáðum rapphóps, NWH (Ni#$%rs með hattum) Hún fer frá upphafi hópsins til loka hópsins, eftir hörmulegt sambandsslit. Á eftir hópnum er heimildarmyndagerðarkonan Nina Blackburn. Myndin er á sléttu kostnaðarhámarki, en það virðist ekki skipta máli, þetta er mjög vel gerð, vel framleidd mynd og frammistaða allra þessara leikara og leikkvenna er frábær. Helsti styrkur þessarar myndar er skrifin, það eru svo margar snilldar línur og flugtak á rappinu í þessari mynd, hún er óraunveruleg. SPOILERT Það eru flugtak á raunverulegum rappara, eins og MC Slammer, Vanilla Sherbert, Ice Cold, Tone Def, Tastey-Taste og lög (Booty Juice, Grab Your Dick, osfrv.) Rusty Condieff hefur gert frábæra mynd. Í myndinni leikur hann rapparann ​​Ice Cold. Myndin hættir ekki, hún er fyndin frá upphafi til enda. Myndin virkar svo vel vegna þess að hún verður fráleit einstaka sinnum, en hún slær þá línu þar sem hún er fyndin án þess að fara of langt út. Að hlusta á aðalhlutverkin þrjár reyna að tala um einhvers konar heimspeki var einn besti hluti myndarinnar, eins og Tone Def sagði við plötuframleiðanda, „þegar þú tekur strætó, kemstu þangað“, og framleiðandinn svaraði, „það er djúpt. !'Hópurinn sem sýnir N.W.H. hefur einhvers konar náttúrulega efnafræði yfir þeim. Þeir vinna svo vel saman og þeim tekst að draga þessa mynd af þar sem það er ekki vika í myndinni. Það sem raunverulega gerir þessa mynd svo góða er hversu trú sumum rapphópum þessa tíma þessi mynd er. Margir rapphópar áttu í vandræðum með ofbeldi, með ritskoðanir, og eins og NWA varð hópurinn aðeins vinsæll þegar stofnunin fór að gera mikið mál úr umdeildum textum. Mér líkar við þessa mynd vegna þess að hún er móðgandi. Hér er eitthvað til að móðga alla á góðlátlegan hátt. Kvikmyndin hefur áhrif á fjölda fólks líka utan rappsins, skemmtilegust af Spike Lee. Ég get ekki ímyndað mér hvar þeir komu með þessa umræðu. Myndin hefur línu eftir línu sem mun láta þig rúlla á gólfinu. Eins og ég sagði áður er skrifin bara frábær. Ég er ekki hissa á því að þessi mynd hafi fengið svona takmarkaða útgáfu. Þetta er gáfuð, umdeild og jafnvel umhugsunarverð mynd. Þetta er of mikið fyrir almenna strauminn, þrátt fyrir að það sé fyndið og næstum gallalaust í framleiðslunni. Það eru engar stórstjörnur heldur fullt af kunnuglegum andlitum, þar á meðal Marc Lawrence sem leikur Tone Def. Horfðu á þessa mynd, þú munt að minnsta kosti hafa skoðun á henni.