Hún er maðurinn var allt sem ég vildi að það væri og kannski aðeins meira. Ég elska unglingamyndirnar "chick flick" og ég vissi að þessi yrði frábær!! Á sama hátt og 10 Things I Hate About You (einn af mínum uppáhalds) er hún einstök, vel skrifuð, mjög vel leikin gamanmynd með skemmtilegustu línum og líkamlegri gamanmynd sem ég hef séð í langan tíma . Þetta er líklega fyndnasta mynd sem ég hef séð á þessu ári (að undanskildri bráðfyndnu Pink Panther.) En She's The Man er í raun vitsmunalegri fyndnari og mestur húmorinn byggir á hnyttnu handriti, "Three's Company" stíl sögu af rangar auðkenni, og blönduð skilaboð, og leikarahópurinn.Amanda Bynes er stjarna!! Jafnvel síðan á dögum hinna hræðilega kampísku (en samt undarlega skemmtilega "The Amanda Show", hefur hún sýnt frábæra hæfileika í gamanleik. Hún er líklega ein hæfileikaríkasta gamanmyndin sem til er. Stíll hennar í líkamlegum gamanleik, eftirlíkingum og fyndnum mállýskum hún er fyndin. Áður var frumraun hennar á stóra tjaldinu (þar sem hún var stjarnan) hið frekar fyndna og vel gerða „What A Girl Wants.“ Ef það var ekki farartækið hennar sem hún fór í en hún sér um það. Bynes er í raun fullkomna stelpan í næsta húsi. Það er synd að hún vinnur ekki meira stóra skjáverk því hún gæti orðið næsta "It" stelpan. Hún er al-amerísk, sæt, jarðbundin, freyðandi unglingurinn (þó hún sé tvítug núna ) og hvort hún geti borið hæfileika sína og stíl yfir í að vera fullorðinn leikari verður ósagt látið. En í tilgangi þessarar myndar er hún fullkomin!! Hún dregur í raun og veru af sér frekar fáránlega söguþráðinn hún líkir eftir tvíburabróður sínum og gerir það trúverðugt. Ekki alveg...en nógu trúverðugt. Flest af handritinu byggir á gamanleiknum um villur hennar við að reyna að vera strákur en það er bara fyndið, stanslaus hlátur. Channing Tatum leysir sig frá ömurlegri frammistöðu sinni í "Havoc" árið 2005 með leikritinu Duke. Hann er djókinn, fyrirliði knattspyrnuliðsins, og að lokum ástúðlegur hlutur Bynes, því miður er hann líka herbergisfélagi Sebastians (sem er Bynes.) Hann er góður leiðtogi og efnafræðin er fullkomin á milli þeirra. Laura Ramsey er Olivia, sem fyrir tilviljun laðast að Sebastian (sem aftur er Bynes.) Hún stendur sig líka vel þó hlutur hennar sé lítill og hún hefur ekki raunveruleg áhrif á restina af leikarahópnum á einn eða annan hátt. James Kirk er frábær í litlu hlutverki sínu sem hinn raunverulegi Sebastian. Líkindi hans við Amöndu Bynes er ótrúleg...þeir eru algjörlega trúverðugir sem tvíburar og ennfremur, úr fjarlægð gætirðu skilið einhvern sem trúir því að Bynes sé Sebastian. Restin af leikarahópnum passa allir þarna einhvers staðar og hlutverk þeirra eru allt frá stuttu til stuðnings en í rauninni eru þau öll að styðja söguna á milli Bynes og Tatum en allir eru meira og minna að styðja Bynes frábæra frammistöðu. Hún ber myndina auðveldlega með sér án þess að hika og gerir hana þess virði. Þetta er ein af þessum myndum sem sýnir svo mikið í stiklunni og er samt ekki ein af þessum myndum að þegar sá hluti kemur upp er hann ekki fyndinn lengur. Hlutarnir í stiklunni sem fá þig til að hlæja eru enn fyndnari í myndinni. Tiltölulega nýliðaleikstjórinn Andy Fickman gerir svo ótrúlegt starf í þessari mynd. Hann fléttar saman mögulega flóknum söguþræði og lætur hann flæða eðlilega og lætur allt falla saman. Sagan sem er lauslega byggð á tólfta kvöldi Shakespeares en það er merkilegt hversu mikið þeim tókst að þýða yfir í þessa nútímamynd. Það virðist vera algjörlega út af veggnum en nákvæmari við klassíska gamanmynd en þú myndir halda. Það er ekki of mikið að segja um galla nema að síðasti hálftíminn dregst aðeins og verður líka fyrirsjáanlegur en það breytir engu um fyndnina í fyrri hluta myndarinnar. Engu að síður munt þú hlæja upp að tárum og þetta er ein fyndnasta mynd leikhússins núna!!! 9/10