Ekki síðan „8 Heads in a Duffel Bag“ og „How High“ forsýningin hafa hlegið svo lítið að einhverju sem kvikmyndaframleiðendurnir héldu að væri hysterísk. Jerry Lewis er ríkasti maður í heimi. Honum er hafnað sem 4-F af hernum og ákveður að nota peningana sína til að koma upp eigin her - um hálfan tug. Síðan líkir hann eftir nasistaforingja á Ítalíu og reynir að lokum að drepa Hitler. Það er lýsingin á fábrotnu söguþræðinum. Þessi mynd er jafn fyndin og hjartaáfall. Þessi mynd lætur "Hogan'sHeroes" líta út eins og Shakespeare. Ef peningamenn "TheProducers" hefðu virkilega viljað tapa peningunum sínum hefðu þeir átt að sýna þessa mynd. Ég get ekki lagt áherslu á hversu slæmt þetta er. Leikstjórn Lewis samanstendur af tveimur mismunandi myndavélum sem taka aðgerðina frá tveimur mismunandi sjónarhornum og síðan er klippt saman. Þessi leikstjórn virkar í sjónvarpi, en hér er augljós tilraun til að svindla á áhorfendum. Hann endar flestar senu sína með kyrrmynd, eins og hann gefi áhorfandanum tækifæri til að tvöfalda í sporum áður en hann fer í næstu þreytu uppsetningu. Ég eyddi megninu af myndinni tvöfalda í kviðverkjum, samfara miklum vindgangi, yfir þessu atriði. Lewis, leikstjóri og framleiðandi, leikstýrði myndinni árið 1943, en gerir enga tilraun til að nota tímabilsbúninga eða leikmynd. Allir klæðast nýjustu stílnum og eru með nýjustu innanhúshönnunina ... fyrir 1970. Aukahlutverkið glatast þegar Lewis fer af stað á einkaleyfisréttum snertingum sínum, sem endast eins lengi og stórar skurðaðgerðir og eru jafn sársaukafullar að horfa á. Þegar Lewis verður hershöfðingi nasista eyðir hann síðasta hluta myndarinnar í að öskra af fullum krafti í frammistöðu svo viðbjóðslegur að hann angrar allan góðan vilja sem þú reynir að koma með í upphafi. Síðasta vandræðalega skotið hefur Lewis og félaga hans reynt efstur á japanum. Þeir klæðast tönnum, hnykkja á augunum og tala með „fyndnum“ hreim. Það kann að vera eitt af augljósasta kynþáttafordómum síðan í fangabúðunum. Ég var slakur yfir því hvað Lewis gerði í gegnum þetta allt saman, en það kom mér yfir brúnina. Fylgstu með mjög bragðlausu atriði Kaye Ballard þar sem hún reynir að reyna sjálfsmorð aftur og aftur."Star Trek"'s George Takei hefur tvær litlar senur og sleppur svo skynsamlega út úr myndinni. Þetta hefur minna hlegið en síðustu þrjár myndir Mel Brooks samanlagt. Það er fátt sorglegra en að horfa á áður virtan grínista klúðra verkefni svo hræðilega að maður skammast sín í raun fyrir þá. Jim Carrey lærði það með „TheMajestic,“ en Jerry Lewis kemur samt fram í sjónvarpinu öðru hvoru og dregur sama ófyndna tískuna. Ég vorkenni honum. "Hvaða leið að framan?" er ódýrt, ófyndið, móðgandi og heimskulegt. Mér finnst slæmt fyrir alla sem taka þátt, og alla sem verða að þola þetta. Ég mæli ekki með því. Þó að það sé einkunn (G), þá inniheldur þetta líkamlegt ofbeldi, eitthvað byssuofbeldi og sumar aðstæður fyrir fullorðna. Ef barnið þitt sýnir þessu áhuga, vinsamlegast hafðu samband við faglega aðstoð.