Natalie Wood túlkar Courtney Patterson, lagasmið með mænusótt, sem reynir að forðast að verða fórnarlamb vegna þátttöku í fyrsta ástarsambandi sínu, þar sem félagi hennar er lögfræðingurinn Marcus Simon, sem er tekinn leikinn af eiginmanni Wood í raunveruleikanum, Robert Wagner. Myndin er mjög klippt, en meirihluti þeirra atriða sem eftir eru sýnir mjög veika hönd frá leikstjóranum sem leyfir Wagner stöðugt að sofa og leggja í rúst traustan og blæbrigðaríkan leik frá Wood, sem einnig býður upp á fína sópransöngkonu. Handritið er nokkuð þröngsýnt en viðvarandi eðli dramatísks galla Wagners er því miður á sínum stað út í gegn, þar sem hann fær frjálsar hendur til að þröngva lausum augum sínum á Wood, sem hlýtur að vera letjandi fyrir leikkonu. Framvinda sambands þeirra er á rangan hátt sett fram og þetta, ásamt bitandi klippingu, leiðir til þess að áhorfandinn er minna en viss um hvað er að gerast, hvatning er nánast hunsuð í skrifunum. Þótt hún sé að mestu óaðgreind, þá skín kvikmyndatakan í einni stuttri senu þegar Wood er komið fyrir á verönd og fylgir hljóðinu frá lokandi hurð, er hún áfram í miðjunni á meðan auga myndavélarinnar togar jafnt og þétt í burtu og sýnir hjálparleysi hennar og veikleika. Stýrðari leikstjórn hefði gert flytjendum, jafnvel hinum haltra Wagner, kleift að skala leik sinn í samræmi við grípandi samband; eins og það var gefið út, er að mestu leyti gífurlegur skortur á skuldbindingu.