Ég elska þessa mynd vegna þess að ég ólst upp við beislakappakstur. Pat Boone á bak við sulkyinn minnir mig á föður minn sem laðaðist að brökkunum því ólíkt hreinræktuðum spjótum geta menn með eðlilega hæð og þyngd verið ökumenn. Já, 1944 Home in Indiana er betri mynd, en hún er líka allt önnur mynd. April Love er létt og auðvelt að horfa á, skemmtileg mynd. (Þó vonbrigði að trúar- og siðferðisskoðanir Pat Boone bönnuðu honum að kyssa stúlkuna nokkurn tíma! Algjör breyting frá venjulegu fargjaldi í dag.) Heim í Indiana með Walter Brennan (myndað í svarthvítu án þess að gefa í skyn að nokkur muni nokkurn tíma springa í söng) fangar streituna og baráttuna betur og gerir þar með fullnaðarafrekið ánægjulegra en það krefst meiri tilfinningalegrar fjárfestingar.