Hvað er hægt að segja um sannfærandi frammistöðu Tara Fitzgerald? Hún er fullkomlega trúverðug sem hin slasaða frú Graham, hert af reynslu, skarp og viljasterk, en samt ekki ónæm fyrir ástríðufullri athygli herra Markham. Í gegnum hvert illkvittið augnaráð og hvern skapbloss, hverja glitta í skynsemi í augum hans og lýsandi andlitssvip, er Toby Stephens meistari í persónu sinni. Hann er kraftur ástríðu og vonar sem mun endurheimta slasaðan anda Helenar. Graves' Huntingdon er fullkomin frammistaða hins óumbótarhæfa fantur. En þrátt fyrir allt sem hann hefur gert er óneitanlega mannleg reisn fólgin í því að hann neitar að leika hræsnarann ​​í lokin; hann er að minnsta kosti meðvitaður um eigin mistök og hvernig þeir hafa valdið eyðileggingu hans. Tilraun Helen til að bjarga sál sinni - eftir að hafa yfirgefið hann og tekið barn þeirra á þeim tíma sem þetta var fáheyrt - er sigur vonar, vonar og trúar á gildi hvers manns lífs og sálar, hversu afvegaleidd sem hún er, hversu syndug sem þau eru. manneskja getur verið. Stöðugleiki Markhams má þá líta á sem verðlaun hennar fyrir trú sína og ósveigjanlega siðferðilega eðli. Þrátt fyrir að skoðanakenndar hugmyndir um siðferði sem eru svo sterklega settar fram í Tenant virðast úreltar miðað við staðla nútímans, er sagan gegnsýrð af heilindum, ástríðu og sannfæringu sem hefur enn áhrif. Leigjandi er miklu trúverðugri en Wuthering Heights eða jafnvel Jane Eyre; hér er aðlögun sem gerir skáldsöguna réttlæti. Ég mæli eindregið með því að skoða það!