Ég verð að vega upp á móti öllum hræðilegu athugasemdunum. Ég elska þessa mynd. Ég á myndina og hljóðrásina. Ég horfi á það hvenær sem ég þarf að sækja mig. Vissulega er þetta ekki eins og Sound of Music en það er jafn skemmtilegt ef það er ekki þitt að tína til kvikmyndir. Ég dýrkaði hinn látna (og frábæra) Bobby Vann og James Shigeta hefur alltaf og mun alltaf vera í uppáhaldi. Ég sá þetta þegar þetta kom fyrst í bíó. Ég er mikill tónlistaraðdáandi og þessi er 100 sinnum betri en Twiggy í "The Boyfriend". Þetta er nútíma söngleikur og ætti ekki að vera dæmdur af öllu því sem á undan er gengið. Það er bara best fyrir draumóramenn eins og mig, sem óska ​​þess að þeir gætu fundið þennan stað - engin veikindi, engin stríð, engin eiturlyf, allt slæmt í lífinu er horfið. Þetta er ekkert annað en feel good kvikmynd. Það er það sem allar kvikmyndir ættu að snúast um. Shaun Phillips titillagið er frábært og útskýrir alla tilfinningu myndarinnar. Ef leiklistin er ekki sú besta - hverjum er ekki sama. Ég elska hugmyndina að myndinni. Peter Finch, mjög stífur leikari, Liv Ullmann, glæsileg eins og alltaf, Sally Kellerman, furðu góð rödd, Michael York, dæmigerð, og Olivia Hussey, töfrandi, sannfærðu mig öll um að þeir væru venjulegir stjórnendur myllunnar. Enginn þeirra virkaði eins og leikarar í kvikmynd. Þeir hegðuðu sér eins og alvöru fólk, á sama hátt og ég myndi haga mér ef ég fyndi þennan stað. Töfraði á milli þess að fara heim og dvelja þar, af virðingu fyrir öllu. Já, það eru gallar á þessari mynd, en farðu yfir það, þetta er ekki Citizen Kane, þetta er feel good söngleikur!