Scary Movie 3 (2003) var slæm hugmynd til að byrja með. Síðasta myndin var miðlungs viðleitni. Settu það við hliðina á þessari hleðslu, þetta er klassísk gamanmynd. Þó að annar hluti hafi verið fullur af dagsettum húmor og ódýrum myndum, var hann að minnsta kosti fyndinn. Það er ekkert fyndið við þvingaðan húmor. Brandarar, prakkarastrik og sjónarspil eiga að vera náttúrulega fyndnir. Að berja áhorfandann yfir höfuð með þreyttum bröndurum er ekki töff. Húmorinn í þessari mynd var að koma til móts við ungmenni sem hlæja að hverju sem er. Þegar þeir komu til móts við mannfjöldann í unglingaskólanum var hvers kyns sjálfsvirðing hent út um gluggann. Hringaskopstælingar eru ekki fyndnar. Ég hef horft á þær í gamanmyndum síðan 1998. Þær eru svo tímasettar. Michael Jackson brandarar eru heldur ekki flottir. Það sem er enn verra er að gera grín að tveimur sundurliðuðum hafa verið „flytjendur“ sem bestu dagar þeirra voru ALDREI. Dauði bandarískrar kvikmyndagerðar hefur verið hægur. Svona kvikmyndir eru naglarnir sem verið er að slá í kistuna hennar. Hvað varð um alvöru húmor? Ég hef ekki hlegið upphátt í kvikmyndahúsi í langan tíma. Of margar slæmar kvikmyndir rotna heilann. Viltu sannanir? Farðu í vídeóleiguverslunina þína á staðnum og sjáðu hvað er til í hillunum. Þessi mynd er léleg. Ekki trúa eflanum. Ég myndi frekar horfa á Scary Movie 2 í samfelldri lykkju en að þjást af þessari lélegu afsökun fyrir gamanmynd alltaf aftur! Örugglega ekki mælt með því (nema þú eigir handfylli af heilafrumum).