Þetta er reyndar mjög löng mynd. En það er alveg fallegt og gott dæmi til að sýna hvers vegna kvikmyndir geta talist list. Það er ekki hægt að búast við sögu sem er auðvelt að segja í Les Amants Réguliers, en hvert atriði, hver þögn hér segir miklu meira en hundrað samræður. Snertandi, öðruvísi, fullkomið í myndum sínum og hljóðrás, sem sýnir hvers vegna nálægðin sem kvikmyndahúsið færði sem eitt af aðaleinkennum þess varð mesta nýjung í allri dramatískri framsetningu. Einhverjum sem er vanur svona bíómyndum þar sem allt er sagt, og hasar á sér stað allan tímann, mun finnast þetta þreytandi. En það er þess virði að horfa á, til að finna út aðra möguleika á að finna sögu.