Ég býst við að ég eigi bara sjálfan mig að kenna fyrir risavaxna vonbrigðum sem er "Innvegar mey". Þú veist nú þegar að þú átt ekki von á kvikmyndalegu meistaraverki þegar þú sérð safaríkan og stoltur kynntan titil eins og þennan og fyrstu hrifin fá aðeins aukalega staðfest þegar þú tekur eftir því að myndin er framleiðsla á miðjum níunda áratugnum frá Japan. Núna er ansi mikið af heilabiluðum og sjúkum kvikmyndagerðarmönnum starfandi í Japan, en Kazuo Komizu fer fram úr þeim öllum með rækilega siðspilltum og sjúklegum þríleik sínum sem snýst um ekkert nema árásargjarnt kynlíf og sadisíska misnotkun á ungum stúlkum. „Entrails of a Virgin“ er ekki einu sinni að reyna að segja sögu og sýnir einfaldlega ógrynni af hálfklámu kynlífi sem vekur Sameinuðu þjóðirnar og sannarlega lélegum gore-effektum sem myndi ekki einu sinni gleðja mesta krefjandi aðdáanda cheesy 80's hryllings. Myndir af fullt af ljósmyndurum og tískufyrirsætum þeirra eru á óskiljanlegan hátt samhliða senum af óhreinum pervert sem stundar gróft kynlíf með stúlku sem virðist undiraldra. Hann losar hana ekki einu sinni mínútu eftir að hún náði hámarki (týpískt) og hún biður hann um að vera, jafnvel þó hún þurfi að deila honum með öðrum konum. Ég skil það ekki. Á þetta að tákna almenna karlkyns fantasíu? Vegna þess að það er í raun klisjukennt og rangt. Allavega, aftur að hópnum af kátum ljósmyndurum og þægum fyrirsætum. Hópurinn er hissa á væntanlegu þoku á leiðinni heim og festir sig í sessi í yfirgefnu sveitasetri þar sem þeir stunda skelfilegra kynlíf og verða að lokum fórnarlamb fáránlegs kynlífspúka sem drepur þá alla. Leiksýningin er áhugamanneskja, samræðurnar geðveikar og frumstæðar og leikstjórn Komizu er veik og óinnblásin. Ég þoli allt það, þar á meðal kvenóvingjarnlega kynlífsmyndina, en ég var of nálægt því að slökkva á myndinni á meðan á ólýsanlega meinlausu glímunni stóð. Einn karlmannanna slær, sparkar og kastar í kringum eina stelpuna hrottalega og kallar hana skítuga hóru þar til hún bókstaflega pissar í nærbuxurnar sínar og grætur af angist. Þessi röð er, að mínu hógværa mati, algjör lágpunktur asískrar nýtingarbíós. Eitt til að forðast og jafnvel sniðganga.