Ég tel að það séu tvö sjónarhorn á söguna, í fyrsta lagi er það satýríska sýn heimsins, sett fram á augljósan Kafkaískan hátt, sem undirstrikar hið svívirðilega sjónarspil á bak við sum af algengustu, en líka notalegu, eða þægilegu augnablikum og þáttum, sem venjulega duga. að halda manninum starfandi í samfélaginu. Eins og: gott starf, gott heimili, góð eiginkona, góður bíll og jafnvel góð húsmóðir. Fyrir utan þessa svokölluðu almennu sælu, þá eru sumir sem geta ekki varist því að spyrja sjálfa sig óþægilegra spurninga, eins og hvaðan þeir koma, eða veður sem þeir geta haft annars konar sælu, veður gæti verið ástæða fyrir því að þeir séu eða veðrið gæti verið eitthvað sem þeir misstu af, eða jafnvel óheiðarlegra, veðrið gæti verið eitthvað sem kerfið sjálft er að halda frá þeim. Í öðru lagi tel ég að áhugaverðasti þátturinn í þessari mynd sé sú staðreynd að hún ræðst á höfuð- á þessa náttúrulegu áráttu að kryfja heiminn í kringum okkur, draga hann í efa með okkar persónulegu mati og fordæma hann yfirleitt vegna þess að hann þjónar okkur ekki betur, vegna þess að hann er ekki sérsniðinn til að henta okkur sem persónu. Táknmyndin á bak við lestarslysið, tel ég benda til þess að eigin vilji okkar geti verið yfirbugaður af örlögum eða einhverju öðru alheimsmeira valdi, jafnvel andspænis svokölluðu valdi okkar til að ákveða hvenær við viljum fara. Þess í stað fær maðurinn að vera rekinn af þessum meiri krafti (köllum það KERFIÐ, vegna þess að höfundar forðast greinilega að kalla það GUÐ, og undirstrika kannski enn frekar að KERFIÐ er MANNAÐ til og því er hægt að ná tökum á því af mönnum, ólíkt Örlögunum, sem er hugtak sem er nær trúarbrögðum) á eigin forsendum, ekki með því að drepa hann, heldur með því að sýna honum að það sé staður fyrir manninn sem biður/vilji of mikið, sem bendir kannski til þess að sönn uppfylling komi ekki frá umheiminum, en innan frá, og ef umheimurinn "ákveður" að veita þér einhverja þægindi, ættir þú að læra að samþykkja það, án þess að efast um efni hvers einasta hluta þess. Óþægilegt, en fær þig til að endurmeta sumar tilvistarspurningar sem hafa orðið almennar á síðustu öld, eins og hvað getur maðurinn gert í heimi sem er sífellt tæmri af efni, neytendadrifnum heimi þar sem hægt er að skipta um mann án þess að skipta máli fyrir heildarmyndina. , en bara svo framarlega sem hann er að einhverju gagni fyrir kerfið.