... BREAKER MORANT og ROMPER STOMPER . Hún hefur líka gefið okkur áhorfanlegar myndir eins og BOOTMEN og THE ODD ANGRY SHOT . Því miður fyrir alla sem taka þátt í þessum ógöngum mun THE WOG BOY ekki vera með og birtist á hvorugum listanum. Ég hlakkaði til að sjá þessa mynd einfaldlega vegna pólitískt rangra titils, svo pólitískt rangt að þegar hún var sýnd á BBC 2 seint á kvöldin boðberinn minntist ekki einu sinni á nafn myndarinnar svo ég bjóst við einhverju svo móðgandi tímabundið að kjálkinn á mér myndi falla af vantrú. Það féll í vantrú, ég fann sjálfan mig ekki geta trúað því að fjármálamennirnir héldu að þetta yrði stórt alþjóðlegt högg. Vandamálið liggur í leikarahópnum og handritinu. Ég veit að Ástralía með fámenna íbúa er ekki með stóran hóp leikara svo ég mun fyrirgefa mér að mestu leyti, en þetta stoppar ekki gagnrýni mína á Nick Giannopoulos sem Steve. Til að þessi tegund af gamanmynd virki verður þú að vera hrifinn af kómískum hæfileikum aðalleikarans og mér þykir leitt að segja það en Nick G hefur bara ekki hæfileikana. Ég hafði aldrei heyrt um hann og ekki séð neitt annað sem hann hefur verið í svo hann er kannski miklu betri í öðrum sýningum. Hér er hann hins vegar einfaldlega pirrandi, ósannfærandi og ég missti talninguna á fjölda skipta sem hann nældi í myndavélina. Brandararnir sjálfir eru mjög flatir og fyrirsjáanlegir og þegar farið er aftur að handritinu virðist það vera mjög vanþróað, ég meina, hverjum fannst hlaupandi gabb um kvenkyns Minster Of Work sem er með það aftan í eðalvagn fyndið til að byrja með? Maður fær það á tilfinninguna að einhver í framleiðslunni hefði átt að vera heiðarlegri og segja "Sjáðu félagi, þetta handrit er ekki nærri nógu gott. Farðu og gerðu það lúmskara og skipulagðara "Ég hef verið harðorð og það hefur verið kallað eftir hörku í þessu. endurskoðun. Ég gaf myndinni fjóra af tíu og hún hefði aðeins fengið þrjá ef ekki hefði verið fyrir eina virkilega fyndna seríuna þar sem Steve er að horfa á dægurmálaþátt eingöngu fyrir sjálfan sig sem blikkar upp á skjáinn og er merktur „Dole blodger“. Þetta sýnir að handritshöfundarnir voru meðvitaðir um kómíska tímasetningu og félagslegar athugasemdir. Þvílík synd að þeir komu ekki með mikið betur skrifaða mynd