Tvær harðheppnar en sniðugar dömur ákveða að haga sér eins og HAVANA WIDOWS með því að sigla til Kúbu til að hitta og kúga ríka herramenn...Þetta var svona skammvinn grínisti sem stúdíóin framleiddu á þriðja áratug síðustu aldar. Vel gerð og mjög skemmtileg, áhorfendur þunglyndis gátu ekki fengið nóg af þessum vinsælu, fyndnu ljósmyndadram. deig. Þrátt fyrir að Joan fái bæði hámarksgreiðslur og rómantískar senur, eru báðar stelpurnar jafn hæfileikaríkar og áhorfanlegar og þær eru stórkostlegar. Myndarlegi Lyle Talbot leikur þrálátan verndara Joan, en hann hefur tiltölulega lítið að gera. Bústinn, kerúbíski Guy Kibbee kemur fram sem ætlað skotmark stúlknanna. Hvort sem hann er að vakna til að finna sjálfan sig í röngu rúmi eða vera eltur yfir þak kúbverskrar hacienda á löngum jakkafötum, þá er hann jafn fyndinn. Fyrir aftan hann kemur röð persónuleikara - Allen Jenkins, Frank McHugh, Ruth Donnelly, Hobart Cavanaugh, Maude Eburne, Dewey Robinson - allir jafn færir í að þóknast harðasta mannfjöldanum. Kvikmyndafrömuðir munu kannast við óviðurkenndan James Murray sem grunsamlegan bankagjaldkera með falsaða ávísunina. Þessi mjög hæfileikaríki leikari var dreginn út úr algjörri óskýrleika til að leika í kvikmynd King Vidors THE CROWD (1928), einni virtustu mynd hins þögla tíma. Miklar vonir voru bundnar við frábæran feril en frægð hans dofnaði fljótt með hljóðmyndum. Eftir langan streng af örsmáum hlutverkum og bitahlutum, brotinn og snauð, endaði líf hans í fljóti í New York árið 1936. Hann var aðeins 35 ára gamall. Á meðan aldrei stjarna af fyrsta flokki, Joan Blondell (1906-1979) ) & Glenda Farrell (1904-1971) lífguðu upp á fjölda mynda hjá Warner Bros. allan þriðja áratuginn, sérstaklega þær átta sem þær komu fram saman í. Hvort sem þær voru að leika gullgrafara eða vinnandi stúlkur, blaðamenn eða ritara, voru þessar ljóshærðu og brassuðu dömur næstum alltaf jafnar við hvaða leiðandi mann sem var svo heppinn að deila jöfnum reikningum við hlið þeirra. Persónur þeirra sýndu með hlátri eða yfirsýn að þær væru tilbúnar að takast á við heiminn - og hvaða mann sem er í honum. Þú varst aldrei jafn grimmdarlaus og Mae West hjá Paramount, þú hafðir alltaf á tilfinningunni að, hörð sem þau voru, notuðu Blondell & Farrell hörku sína til að verja viðkvæm hjörtu tilbúin að brjótast yfir rétta manninn. Þó að margar sýningar frá því fyrir sjö áratugum geti litið út fyrir að vera búnar eða tilgerðarlegar í dag, eru þessar tvær yndislegu dömur enn hressar og hressar.