Í langan tíma virtist sem allir góðu kanadísku leikararnir hefðu farið suður fyrir landamærin og (að ég giska á) allir þeir sem eru í öðru sæti fylltu efstu sætin og það skildi eftir sig dreginn fyrir kynlífsgrínmyndirnar. Þessi mynd kom mjög á óvart: þrátt fyrir fráleitar söguþræðir sem eru dæmigerðir fyrir farsa, leikararnir virtust vera að reyna að setja eitthvað inn í persónur sínar og það sem við áhorfandinn fengum til baka var nánast sannkölluð trúleysi. Þegar aukaleikararnir úr tónlistarmyndbandinu réðust á lögregluna sem vísaði brott, trúðirðu næstum því að það væri mögulegt. Ef þú ert aðdáandi einhverra af betri kynlífsfarsum (kanadískum eða ekki) ættirðu örugglega að leita að þessum. Og það sem kemur á óvart, þessi kynlífsfarsi er líka hlaðinn af mjög góðri nekt.