Svona kvikmynd er nú orðin gamall hattur, er það ekki? Allt þetta er sírópsk fortíðarþrá sem snýr að sjálfu sér í einhvers konar endurgjöfarlykkju. Það hljómar vissulega eins og góð hugmynd: frábært leikarahópur, góðir gaggs og eitthvað mannlegt drama um það sem hefði getað/gæti hafa verið. Því miður er enginn miðlægur atburður sem bindur þá alla saman, eins og var í "The Big Chill", einni af þessum frumkvöðlamyndum sem olli eftirlíkingarmyndum eins og þessari. Þú endar með því að vilja sjá meira af einum eða tveimur tilteknum einstaklingum í stað þess að fá stuttar myndir af öllum. Yfirborðsmennskan sem þetta skapar er ekki bara pirrandi, hún er brjálæðisleg. Handritið undir meðallagi hjálpar ekki.