Helsta gagnrýnin á AT THE EARTH'S CORE er að hann er ódýr, tæknibrellurnar slæmar og svo framvegis og svo framvegis. Já, sumar tæknibrellurnar eru sársaukafullar, en það sem margir líta framhjá við það er að það er í raun mjög skemmtilegt, sem er mjög mikilvægt í bókinni minni. Til samanburðar, skoðaðu bara nýjustu STAR WARS myndirnar: þær eru með nýjustu , bestu tæknibrellur sem eru búnar til með nýjustu tækniframförum sem eru færar um að búa til töfrandi sjónbrellur eins víðtækar og mannlegt ímyndunarafl getur ímyndað sér og samt, með öllu töfrandi, voru þessar myndir jafn spennandi og jarðarför. Eins og Yoda myndi segja, það eru þeir ekki skemmtilegir! Með öðrum orðum, hverjum er ekki sama þótt FX séu ekki bestir þegar andi myndarinnar er hraður, gamansamur og greinilega settur á hliðina á hasarnum. Ég elska allt um AT THE EARTH'S CORE: andstæðan á milli þrotlauss Victorian Englands VS villtra annars-heims, litríkrar umgjörðar Pellucidar, leikarahópsins, hugmyndarinnar um týndan neðanjarðarheim, telepathic Pterodactyls, mannlegs þræla sem gera uppreisn, Jubal sú ljóta (lol!), innblásið lið Peter Cushing (sem er frábært!) og Doug McClure, frábær tónlist (hún er virkilega góð), kvikmyndataka eftir hinn magnaða Alan Hume og síðast en ekki síst Caroline Munro. Hún er í raun kynþokkafull í þessari mynd. Ein kynþokkafyllsta B-myndastelpa sem tekin hefur verið á skjánum. Í alvöru, sá sem líkar ekki við þessa mynd veit ekki hvað gaman er. Gefðu mér Í KJARNI JARÐAR yfir hvaða töfrandi STAR WARS forleik hvenær sem er! Að minnsta kosti hefur það Caroline Munro, sem ekkert CGI fx getur nokkurn tíma endurskapað.