Ég fór inn í þessa mynd án þess að vita neitt um hana og endaði með því að hafa mjög gaman af henni. Það vantaði áreiðanleika og trúverðugleika - Sumt af því sem persónurnar sögðu og gerðu var algjörlega furðulegt og mikið af handritinu virtist vera með auglýsingu (kannski er þetta dæmigert fyrir Woody Allen? Afsakaðu fáfræði mína) en allir áhorfendur í leikhúsinu var hlegið svo mikið. Það var ekki einu sinni við brandarana í myndinni í sjálfu sér, heldur í allri myndinni sjálfri. Leikurinn minnti mig á leik Seinfelds, þar sem hann reynir að hlæja ekki að eigin bröndurum - þeir eru brjálæðislegir, en ef þú tekur myndina ekki of alvarlega geturðu metið húmor LEIKARARNAR, ekki PERSONNAR. Ef þú ert að leita að handahófskenndri mynd, og þér líkar við Woody Allen, þá mæli ég hiklaust með henni!