Mér finnst það næstum snerta hvernig Star Trek aðdáendur reyna í örvæntingu að líka við þessa mynd þrátt fyrir ótrúlega marga galla. Til að byrja með er engin af kunnuglegu persónunum í raun í karakter ef svo má segja. Scotty er sýndur sem brjálæðingur í stað hins hæfa verkfræðings sem hann var í upprunalegu þáttaröðinni. Uhura...Guð, ég get ekki einu sinni hugsað um hvað þeir gerðu við karakterinn hennar. Öll samræða hennar var sársaukafull að hlusta á. McCoy virtist vera taugaveiklaður stjúpfaðir Kirk í stað trausts vinar síns. Spock...jæja, við skulum bara segja að Leonard Nimoy hafi verið hræðilega sóun. Honum var gefið slæmt svar ("ég trúi ekki að þú hafir fattað alvarleika stöðu þinnar Captain." Gravity, skilurðu? Skilurðu það?) og gerður næstum því að fífli. Kirk...ó maður, ekki koma mér af stað. William Shatner er hammy leikari til að byrja með, svo að leyfa honum að leikstýra er í raun að bjóða hamförum sem er það sem við fengum. Söguþráðurinn er meira en fáránlegur. Að gefa Spock bróður er ansi örvæntingarfull söguþráður og óþarflega sápuóperu. En hey, við skulum fara með það. Leitin að Guði. Aftur, veikur söguþráður grunnur. Finnst þér það ekki? Allt í lagi, við skulum fara með það líka. Svo að því gefnu að þessir tveir fyrrnefndu söguþættir séu hljóðir, hvað er að handritinu? Jæja, í fyrsta lagi endurvinnir það allt of mikið. Enterprise, til dæmis, er enn og aftur, ekki að virka sem skyldi. Eigum við að gera ráð fyrir að Starfleet myndi senda stórlega bilað skip með beinagrind áhöfn í hugsanlega hættulegar aðstæður bara vegna þess að þeir vilja að James Kirk ráði við ástandið? Ef það er raunin, hvers vegna ekki að setja hann á betra skip sem ráðgjafa? Þar við bætist...áhöfnin er gróflega vanhæf. Scotty er með skipið í sundur (og greinilega er það nógu klæðilegt til að reka höfuðið og berja sjálfan sig í meðvitundarleysi MEÐAN það eru fjandmenn um borð!), virðist enginn taka eftir því að klingonska skipið lýkur á mikilvægu augnabliki (þrátt fyrir þá staðreynd að skynjararnir séu sýnir greinilega skipið á vopnasviði) og áhöfnin virðist allt of kunnugur hver öðrum. Með öðrum orðum, það er engin tilfinning fyrir aga. Ef þetta er flaggskip Stjörnuflotans, þá er það furða að Klingónarnir hafi ekki þegar steypt sambandinu af stóli. Hvað varðar persónulega baráttu við sársauka, þá var það vitleysa. Lawrence Luckenbill er hæfur leikari, en jafnvel hann gat ekki bjargað þessum kalkún. Í stuttu máli gat enginn. Af öllum þeim sem taka þátt ímynda ég mér að Leonard Nimoy skammaðist sín mest fyrir það. Ég vona að hann sé það, alla vega. Guði sé lof að upprunalega leikarinn sló ekki í gegn á þessum lúðalega ópus.