Chris Rock leikur í þessari endurgerð á Heaven Can Wait eftir Warren Beatty (sem sjálf er endurgerð kvikmyndarinnar Here Comes Mr. Jordan frá 1941), gamanmynd um mann sem deyr á undan sinni samtíð, áður en hann nær að rætast drauma sína og ævintýri hans nýr (þó tímabundinn) líkami. Í Beatty útgáfunni var aðalsöguhetjan varamaður fyrir þáverandi Los Angeles Rams. Í hipperútgáfu Rock er aðalpersónan okkar ungur í erfiðleikum - og ákaflega hæfileikalítill - uppistandari. Það er mjög fyndið að sjá rakkið hnífskarpa leika slæman grínista. Þetta er eins og að sjá Tom Hanks leika slæman leikara. Draumur Lance Barton er að leika hið goðsagnakennda Apollo leikhús á kvöldi án áhugamanna. En í hvert sinn sem hann prófar efnið sitt er honum baulað af sviðinu með losta – svo mikið að gælunafnið hans verður „Booie“. Brandarar hans eru lélegir, sending hans sársaukafull. Í stuttu máli, Lance er allt sem hinn raunverulegi Chris Rock er ekki. Lance er líka reiðhjólaboðberi og hann er að hjóla um göturnar á leiðinni til að prófa enn meira efni þegar BAM! Hann verður fyrir vörubíl. Allt í lagi, svo kannski var hann tekinn úr líkamanum tíunda úr sekúndu snemma af örlítið óhæfum engli (Eugene Levy), en hey, hann ætlaði samt að fá högg. Engir teningar, svo virðist sem Lance sé ekki væntanlegur á himnaríki fyrr en árið 2044. Svo hvað á að gera? Herra King (Chazz Palminteri), „stjórnandi“ Himnaríkis, samþykkir með tregðu að finna nýtt lík fyrir hinn ekki alveg látna herra Barton. Vandamálið er að líkið sem þeir finna er af gráðugum, gömlum hvítum manni. Í ljós kemur að þessi náungi (herra Wellington) á alls kyns hluti - hann er 15. ríkasti maður landsins! Þvílík heppni! Þú getur ímyndað þér hvernig Lance mun snúa hlutunum við. En auðvitað, meðan Lance er í líkama auðmanna herra Wellington, fellur Lance fyrir glæsilegum sjúkrahússtarfsmanni (Regina King). Við karlarnir vitum hversu erfitt það er að finna konu sem er með okkar eigin líkama, en reyndu að vinna eina á meðan þú ert ljótur, gamall hvítur gaur! Og það er enn verra þegar hún er ekki hrifin af peningunum þínum. Þetta er fyrsta skot Rock í aðalhlutverki og að mínu mati stendur hann sig frábærlega. Það er enn mikið af uppistandanum í honum - og auðvitað, ef hann vill einhvern tímann fá fjölbreytt hlutverk, gæti hann þurft að hætta að innleiða uppistandsrútínu í handritið - en þetta er í rauninni ekki slæmt. Persónuleiki Rocks - drifkraftur hans, flutningur, framkoma hans og ástríða - eru það sem kyndir undir þessa mynd. Hann skemmtir sér greinilega mjög vel í hlutverkinu og hann virðist ætla að sjá til þess að þú hafir gaman af því að horfa á hann.