Jacqueline Hyde byrjar eins og hver annar venjulegur dagur fyrir símasölumanninn Jackie Hyde (meðframleiðandi Gabriella Hall) þar til yfirmaður hennar (Robert Donovan) rekur hana fyrir að taka persónuleg símtöl í vinnunni, en það eru ekki allar slæmar fréttir þar sem símtalið sem hún tók var frá lögfræðingur sem upplýsir hana um að afi hennar (Malcolm Bennett) hafi nýlega dáið og að hann hafi skilið við hana höfðingjasetur sitt og auðæfi (af hverju gerist svona hlutir aldrei fyrir mig? Andvarp). Mjög spennt Jackie heldur áfram þarna og gerir sig heimakomna á meðan hún er að leita að hitastillinum seint eitt kvöldið rekst Jackie á leyniherbergi þar sem afi hennar geymir skærrauðu formúluna sem hann fann upp sem gerir hverjum sem drekkur hann kleift að breyta útliti sínu. Þar sem Jackie er dálítið í grísalegu kantinum sest Jackie loksins við hina töfrandi Jacqueline (Blythe Metz), hins vegar byrjar betra útlítandi alter-egó Jackie að taka völdin...Skrifað, samframleitt og leikstýrt af Rolfe Kanefsky Ég hélt að Jacqueline Hyde væri algjör & algjört kjaftæði frá upphafi til enda & það er eins einfalt og beint áfram. Samkvæmt upphafsútgáfunni var Jacqueline Hyde „innblásinn“ af hinni klassísku Robert Louis Stevenson skáldsögu „The Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde“, í hreinskilni sagt ef herra Stevenson gæti séð hvað verið var að gera við sögu hans hér myndi hann. snúa í gröf hans. Til að byrja með held ég að Jacqueline Hyde hafi verið/er ætlað að vera hryllingsmynd, IMDb skráir hana vissulega sem slíka en það er enginn hryllingur í henni fyrir utan hversu slæm hún er. Ég myndi segja að Jacqueline Hyde væri meira soft-core klám en nokkuð annað og afskaplega tamt við það, af hverju að setjast niður og horfa á þetta mýkra en mjúka klám drasl þegar þú getur horft á þig almennilega harðkjarna dót sem raunverulega skilar vörunum? Hvers vegna, það er spurningin sem ég spyr hér. Það er ekki einu sinni gott klám heldur, fyrir utan það að vera allt of mjúkt þá er það leiðinlegt, leiðinlegt og kynlífssenurnar sem ekki er þess virði að minnast á eru fáar og langt á milli. Gáfaðasti þáttur þessarar myndar er titillinn sem hefði verið ansi snjall ef ekki væri fyrir þá staðreynd að önnur mynd notaði Jacqueline Hyde (1998) titilinn á síðustu öld og miðað við samantekt IMDb hljómar hún ansi mikið betra en þetta drasl. Þetta er ein af þessum myndum sem þú þarft að horfa á sjálfur til að sjá hversu slæm hún er en vona bara að þú fáir aldrei tækifærið. Leikstjórinn Kanefsky var augljóslega að vinna með lágt fjárhagsáætlun en það er ekki afsökun þessa dagana, tekin á stafræna upptökuvél myndin lítur ódýr út og fáu tilvikin af CGI líta út eins og þau hafi komið frá Nintendo Gameboy, síðasta 'sjokkerandi' snúningurinn hefur líklega verstu formáhrif sem ég hef séð og er frekar gott til að hlæja eins og atriðið þegar brjóstin á Jackie vaxa með hræðilegri CGI. Það er annað, myndin tekur sjálfa sig allt of alvarlega. Myndefnið er sjúgað, er allt of fyrirsjáanlegt og gerir lélega mynd, en ef samræðan hefði verið viljandi fyndin með einhverju óhreinu klámspjalli hefði myndin verið skemmtilegri að horfa á, því miður, svo er það ekki. Gleymdu öllum almennilegum hryllingi, ofbeldi eða svívirðingum þar sem það er ekkert annað en furðu blóðlaus afhausun í lokin. Tæknilega séð er Jacqueline Hyde heimagerð kvikmyndagerð, ljósmyndunin er af flatri handheldu punkt-&-skjóta afbrigði, tónlistin, framleiðsluhönnunin og tæknibrellurnar eru á hæfilega lágum staðli til að passa við handritið. Leikurinn var hræðilegur, í alvörunni er þetta lélegt.Jacqueline Hyde að mínu mati fullt af vitleysu, það er ekki eitt jákvætt við þessa þröngu mynd sem mér dettur í hug. Sérhver almennilegur kvikmyndaunnandi mun eiga næstum ómögulegan tíma í að reyna að finna eitthvert endurlausnargildi í þessu drasli, örugglega eitt til að forðast.