The Frozen Limits er stór skjár fyrir listamenn þekktir sem The Crazy Gang. Þetta var hópur breskra skemmtikrafta sem myndaðist snemma á þriðja áratugnum. Í aðalatriðum voru sex menn hópsins Bud Flanagan, Chesney Allen, Jimmy Nervo, Teddy Knox, Charlie Naughton og Jimmy Gold. Gífurlega vinsæl í fjölbreytileikasölunum sem hópurinn var einnig elskur þáverandi konungsfjölskyldunnar. Söguþráðurinn hér sér þá sem Wonder Boys hópinn sem lagði af stað til að leita gæfu sinnar í Alaska eftir að hafa lesið um gullæði í blaðinu. Eina vandamálið er að þegar þeir loksins komast til Red Gulch kemur í ljós að þeir eru 40 árum of seinir! Ég hroll oft þegar ég sé yfirlýsinguna "það er mjög breskt" vegna þess að það gefur til kynna að þeir sem ekki eru á Bretlandseyjum gætu átt í erfiðleikum með að ná henni. . Ástæðan fyrir því að það truflar mig er sú að á þessari www/internetöld hef ég aflað mér fjölda vina sem elska ekki breska kvikmyndir sem hafa verið þekktir fyrir að skipta á milli sín í besta falli Ealing, Will Hay og hinn keisara Terry-Thomas. Svo er það þá satt að eitthvað eins og The Frozen Limits sé ólíklegt að vera vel þegið af öðrum en breskum áhorfendum? Jæja já það er satt, svo margt hér er breskt, en í raun og veru verður að segjast að hinn klassíski kvikmyndaaðdáandi er nokkuð vel að sér í sögunni og þegar öllu er á botninn hvolft er sjónræn gleðin hér alhliða. Með anarkískum "ekki" svo villta vestrinu gera yfir algjöran sigurvegara. Sigurvegari sem hefur alla möguleika á að vera metinn meira af bandarískum áhorfendum núna en breskir áhorfendur. Ekki eru allar gamanmyndir að virka og í sannleika sagt eru „stóru 6“ túlkaðir í stórum stíl af mynd sem stelur Moore Marriott. En hér eru skopmyndir og skopstælingar sem eiga skilið virðingu og hneigð frá frægri gamanþáttum. Það er ólíklegt að þú detti næstum af stólnum þínum eins og ég gerði vegna Ovaltine gaggs, en ef þú ert aðdáandi klassískrar gamanmynda? Ég er viss um að þú munt í versta falli viðurkenna að hér er mjög hæfileikaríkt fólk að verki. 8/10