Þessi mynd er frábær (ég horfði á frönsku útgáfuna). Það eru margar undirsöguþræðir (sem venjulega dregur úr heildinni), en þau þróast ágætlega og samræmast meginþema "uppgötvunar eigin sjálfs". Í raun er öll myndin (fyrir utan bakgrunn hans) ferðin að uppgötvun sjálfs manns (eða einhvers annars). Er konungurinn virkilega „góður friðarkonungur“ sem reynir að heyja „stríð til að binda enda á öll stríð“ eða er hann bara truflaður, blóðþyrstur húmor? Er hann eftir allt saman sannur konungur? Er þjónn drottningarmóðurarinnar bara lostafullur, starfsdrifinn, hrygglaus sokkabrúða eða réttara sagt skarpur hugsandi, áræðinn einstaklingur? Mun konan/hjákonan gera sér grein fyrir hver konungurinn er í raun og veru? Hvað er á milli konungs og gamla kanslara? Hvert er leyndarmálið sem allir vita en vilja ekki segja? Hver er hin sanna ástæða fyrir því að morðinginn hætti í „vinnunni“? Undirspil (eitthvað sem ég er ekkert sérstaklega hrifin af) er vel meðhöndluð og fylgist með til loka. Senur eru vel unnar og CGI passar vel inn, án þess að fara út fyrir borð. Spennunni er vel viðhaldið og leikarar standa sig vel. Það er mikið af heilaskemmdum brosi, en þannig átti maður að haga sér við konungsgarð (eins og frúin/frúin kvartar yfir). Raunsæ kvikmynd án ofurhetjustunda. Þessi kínverska mynd setur Hollywood pappakólossala (Gladiator o.s.frv.) til skammar.