War, Inc. - Fyrirtæki taka yfir stríð í framtíðinni og nota einmana morðingja Brand Hauser (John Cusack) til að vinna gegn keppinautum forstjóra. Myrkur gamanmynd sem setur fram ádeilu á herinn og fyrirtæki. Það var oft erfitt að átta sig á hvað nákvæmlega var í gangi. Ég hélt áfram að bíða eftir því að hlutirnir væru skynsamlegir. Það er engin ástæða eða aðferð fyrir brjálæðinu. Cusack telur það vera „andlegan arftaka“ Grosse Point Blank. Þ.e. stríð er meira og minna högg. Við sjáum Cusack aftur sem morðingja sem verndar *spilla* manneskjunnar sem hann á að drepa þegar hann grípur samvisku sína. Til að vera sanngjarn, lítur John Cusack nokkuð trúverðugur út að taka út hálfa tylft gaura með tiltölulega auðveldum hætti. Stuttu slagsmálin líta vel út. Restin af myndinni gerir það ekki. Þetta er allt skrítið og jaðrar oft við furðulegt. War Inc er ekki nógu fyndið til að vera skopstæling, og of líflegur til að nokkur geti hugsað um hvaða boðskap myndarinnar sem er, sem ég býst við að gæti verið hin hjartalausa leið sem fyrirtæki, eins og stríðsflokkar keppa og skipuleggja án þess að taka tillit til þess. hvernig þau hafa áhrif á meðalborgara. Áhugavert, en ádeilan virkar bara ekki því hún er ekki fyndin og innst inni hefur myndin ekkert hjarta. Okkur er ætlað að gefa mikið fyrir hvernig stríð hefur áhrif á skel Cusack af karakter frekar en milljónir lífs sem hafa verið rifin í sundur af stríði. John Cusack sýnir ágætis frammistöðu. Karakterinn hans dregur upp skot af heitri sósu og keyrir minnstu einkaflugvélina en sérkennin eiga að koma í stað persónueinkenna. Marisa Tomei er á fullu sem rómantíski hliðarblaðamaðurinn. Það er í raun ekki mikil efnafræði á milli þeirra. Hilary Duff reynir rússneskan hreim og gerir sig ekki að fífli. Joan Cusack bara öskrar og vælir og hárkolla sig. Blech. Ben Kingsley gæti þurft að skila Óskarnum ef hann byrjar ekki að skila ágætis frammistöðu öðru hverju. Aumkunarverð. Þetta er ekki hræðileg mynd, en á endanum verðurðu að spyrja "Stríð, til hvers er hún góð?" Alls ekkert. C-