Þetta er einn grunnasti þátturinn að því leyti að söguþráðurinn virtist í raun vera afsökun til að skemmta sér bara. EN, ég kunni að meta þessa léttu nálgun og þetta er sannarlega einn besti þátturinn sem hægt er að sjá á hreint skemmtilegan hátt. Hugsaðu um það - áhafnarmeðlimir eiga í kynni við hvítu kanínuna og Lísu frá Undralandi, Bengal tígrisdýr, samúræja stríðsmann, riddara á hestbaki sem drepur McCoy og fjölda annarra furðulegra atburða sem gera bara enga vit alls til hins síðasta. Þrátt fyrir alla hættuna er bara ekki hægt að taka öllu mjög alvarlega - þetta er bara of skemmtilegt og allur þátturinn virðist mjög súrrealískur. Svo, á hreinu ófagurfræðilegu stigi, þá er þetta frábært efni.