Þessi mynd hefur góða frammistöðu, eins og aðrir hafa bent á, en þjáist (eins og aðrir hafa bent á, nema fólkið sem greinilega er annað hvort vinir kvikmyndagerðarmannsins eða leikaraliðsins til að útskýra að öðru leyti hvers vegna þeir myndu telja þetta „10“) úr einhverjum sjálfsmeðvituðum og sjálfhverfum kvikmyndaskólablæstri og óhóflegum fléttum. Þetta er sú tegund af söguþræði sem Sex In The City gæti séð um í hálftíma þætti, svo það var engin ástæða fyrir að þetta væri jafnvel 88 mínútna kvikmynd. Fullkomið dæmi um sóun á myndefni er hraðsending á fyrsta þriðjungi myndarinnar. Sumt af baksögunni er verðugt, en of mikill tími fór til dæmis í Daria-persónuna með endaþarmskynlífi kærastanum og í baksöguna fyrir Paulie, sem var ekki raunsæ persóna, þó leikarinn hafi staðið sig ágætlega með línur sem hann fékk. Það versta við myndina var hversu áhugamannasamir þættir voru: allt frá innsláttarvillum í vélrituðu efni, til slæmra stökka og klippinga, lélegrar myndavélastöðu, sjónarhorna, lýsingarvandamála út í gegn og, sem er mest áberandi, illa skrifað handrit með illa þróaðri hugmynd. Ef rithöfundurinn (einnig leikstjórinn og aðalhlutverkið) hefði verið í samstarfi við einhvern, hefði hann kannski ekki endað með 100% rotið stig á Rotten Tomatoes, sem dregur enn frekar úr getu neins til að trúa raunverulega fólkinu sem gaf honum 10 á einkunnakerfi hér.