Ég hafði mjög gaman af þessari mynd þegar hún kom fyrst út og í hvert skipti sem ég hef séð hana síðan. Hið pólitíska drama er áhrifaríkt, ef ekki sérstaklega nýtt eða innblásið. Áratugir frá útgáfu myndarinnar hafa sýnt að viljinn til að draga úr kostnaði á kostnað almannaöryggis er örugglega ekki bara eitthvað sem handritshöfundur ímyndar sér. Hins vegar held ég að áhrifamesti þátturinn í þessari mynd sé frammistaða Jack Lemmon. Það er alveg ótrúlegt að fylgjast með honum í vinnunni. Hann hefur þá hæfileika að geta tjáð sig svo mikið, stundum án þess að segja orð. Næst þegar þú horfir á þessa mynd, athugaðu andlit Jack á þeim tímum sem hann er ekki að segja neitt. Hann þarf ekki að tala (eða það sem verra er, að rjúka) til að láta þig vita hvað er að fara í gegnum huga hans. Ég kalla þetta spoiler, vegna áhrifanna sem það hafði á mig þegar ég sá myndina fyrst: í síðasta atriði Lemmons. í myndinni, þar sem hann liggur á gólfinu, finnur hann fyrir smá titringi. Skelfingin í augum hans er ein ógnvekjandi mynd sem ég hef séð í nokkurri kvikmynd. Þetta er fullkominn leiklist, því hann miðlar samstundis þeirri ógn sem er að eiga sér stað - ef persóna Jacks er svona hrædd er vissulega eitthvað hræðilegt að gerast. Og það gerir það.