Dýrt. Schlocky. Bara hreint og beint hræðilegt og hræðilegt. Við skulum vera heiðarleg, þegar þú sest niður til að horfa á eitthvað sem kallast The Double-D Avenger ertu ekki að búast við mikilli list eða jafnvel mildri almennri skemmtun. Þú átt sennilega von á sértrúarmyndagerð og gætir kannski skoðað nokkrar glæsilegar brjóstmyndir. Þú færð í raun ekki annað hvort af þessu í myndbandinu. Sagan, eins og hún er í samræmi við flestar þessar tegundir, er geðveik: Kettlingurinn Natividad rekur krá á staðnum, kemst að því að hún er með brjóstakrabbamein, flýgur niður til Suður-Ameríku eftir ávexti sem segist vera lækning við öllum meinum og ofur- mannlegir hæfileikar gefa, skila og berjast, klæddir sem Double-D Avenger, hópur frá staðbundnum nektardansklúbbi sem vill skara fram úr keppninni. Eins og sögur fara af, hef ég séð miklu verra, en eins og annar gagnrýnandi tók fram er framkvæmdin hræðileg. Aðgerðarröðurnar skortir zip, drif, hvatningu og eru vefjaþunnar. Leiklistin er ekki einu sinni almennilega tjölduð og samræðan er gryfjurnar. Ekkert, og ég meina EKKERT er fyndið, allt frá hrynjandi orðaleikjum til þungra brjóstvísana. Allt væri hægt að fyrirgefa ef stelpurnar gætu bætt upp fyrir það, en þær falla allar langt. Kettlingur, Haji og Raven de la Croix eru allir frekar eldri (enn yndislegir á sinn hátt) en afhjúpa ekkert og verða andstæður þess sem þeir eru að reyna að vera: eldri, skoplegar skopmyndir af fyrra sjálfum sínum. Þess í stað líta þeir svo haltir og örvæntingarfullir út - meira vegna farartækisins sem þeir "leika" í frekar en eigin getu. Það eru nokkrar aðrar yndislegar dömur, en þú sérð í raun ekki mikið af neinu. PG -13 gæti örugglega verið viðeigandi einkunn fyrir þetta. Efnið, leikkonurnar og leikstjórinn eru öll þreytt, þreytandi og dagsett - og aftur - EKKI Fyndið! Þetta var grimmur klukkutími auk þess að sitja í gegnum þetta, og það er synd þar sem ég bjóst við einhverju stríðu og skemmtilegu. Gaurinn sem spilar Bubba var eini alvöru hláturinn fyrir mig. Ekki það að hann hafi verið góður, sko, en í hvert skipti sem hann opnaði munninn hugsaði ég alltaf hversu hræðilegur hann væri. Eini ljósa punkturinn hér er að sjá sjálfan herra Sci-fi, Forrest J. Ackerman, leika sýningarstjóra vaxmyndasafns og spjalla við vaxið hans Frankenstein sem kallaður var Frankie ástúðlega. Fyrir utan það er þetta algjört brjóstmynd - hvernig er það nú fyrir annan þreyttan, hræðilegan, tígul orðaleik!