Eitt truflandi og hörmulegasta tímabil í sögu Bandaríkjanna hófst. Meðlimir Summer of Love menningarinnar, í lok áttunda áratugarins og upphaf þess níunda, voru á endanum gamlir fyrir ástarperlur og næturpartý og þróuðust aftur yfir í almennt líf, hvað sem það þýddi. Fyrir þá sem ekki gátu ræktað unglegan og stundum óskynsamlegan hress, þá var menning Undralandsins þeirra. Ást á fíkniefnum og tilfinningu fyrir réttindum ásamt andstyggð á yfirvaldi, gildum og „stofnuninni“ er heimurinn sem myndin fangar. Sjöunda áratugurinn var tími byltingar og ofbeldisfullra breytinga sem reif bandaríska „húsið“ í sundur. Þegar bardagarnir voru búnir þurftum við öll að takast á við afleiðingar blóðbaðsins. Persónurnar í Undralandi húsinu eru táknmyndir af vanhæfum áttunda áratugnum; að hluta til mótorhjólamaður, að hluta til hippi, að hluta krókur, allir útskúfaðir. Engin hugmyndafræði til að tjá, bara tilfinning um óánægju með allt og hollustu við engu. Ron, Billy og David fíla sig sem einhvers konar Robin Hoods með dópi. Þeir tala um ást og hegða sér ofbeldi; þeir taka af hinum ríku og selja þeim misgetnum; þeir stela frá öllum. Holmes og félagar eru niðurstaðan af undarlegum árekstri andefnis eins og kynlífs, og eiturlyfja og rokk og ról, þegar rannsóknarfræðingunum leiðist og halda áfram. Myndinni er leikstýrt af kunnáttu og hraða og fangar æðislega heim eiturlyfjafíflanna í essinu sínu. Sú staðreynd að Holmes er klámstjarna skiptir nánast engu máli. Sú saga var sögð í "Boogie Nights". Þetta er saga um bráðabirgðatímabil og gleymanlegt tímabil.