Eftir að hafa séð frumritið þegar ég var 13 ára (og já, ég var nógu heimsk til að horfa á hana á meðan ég var í pössun!), var ég spennt að sjá þessa endurgerð. Camilla Bell stóð sig frábærlega sem Jill Johnson. Og sú staðreynd að hægt væri að gera unglingahrollvekju árið 2006 án gríðarlegrar dónaskapar og ódæðis, gerði myndina enn sterkari. Ég skemmti mér konunglega þegar ég reyndi að tyggja ekki af mér neglurnar! Þessi mynd mun ekki vinna neinn Óskarsverðlaun, en hún er skemmtileg og þess virði að ég keypti til að sjá hana. Ég held að stúlkur um allan heim ættu að horfa á frumgerðina og endurgerðina...og ákveða síðan að passa aldrei aftur. Það eina sem ég get sagt er að ég er fegin að vera of gömul til að passa! Það er bara eitthvað við að vera í dimmu hrollvekju húsi með sofandi krökkum sem gerir þessa mynd sígilda. Ekkert blóð, ekkert blóð...bara góð sálfræðileg skemmtun! SIGURVEGARI!