Ekki eins slæmt og þú hefur heyrt. Það eru reyndar skemmtilegir þættir og Affleck og Applegate eru með nokkuð góða efnafræði. Sérstaklega er Applegate aðlaðandi og viðkunnanlegur sem ástaráhugi Affleck. James Gandolfini og Catherine O'Hara eru fullkomnir fagmenn. Þeir eru frekar góðir í nánast öllu. Að lokum er „Surviving“ ekki versta hátíðarmyndin sem þú munt nokkurn tímann sjá. Því miður er hún ómarkviss og mikið af gamanleiknum þvingað. Tilraunirnar til myrkra húmors koma út fyrir að vera dapurlegar. Affleck reynir að vera ákaflega spastískur og ofáhugasamur en kemur fyrir að vera truflaður. Teiknimyndalegt eðli persóna hans kemur í ljós þegar hún er skoðuð við hliðina á rólegri, trúverðugri frammistöðu Gandolfini og O'Hara. Jafnvel miðað við afslappaðan mælikvarða frímynda, þá kaupirðu aldrei fullkomlega uppsetninguna á því að Affleck "leigir" þessa fjölskyldu fyrir jólin. Það eru líka atriði sem jaðra við súrrealískan í undarleika sínum. Aðfangadagssenan er full af sifjaspell húmor (sonur uppgötvast horfa á nakta, ögrandi myndir af móður sinni) sem er ekki bara fyndið eða trúverðugt heldur truflandi. Til að gera illt verra eru litirnir í þessari mynd drullugir, næstum nöturlegt. Hússviðið sem mest af myndinni gerist á lítur út fyrir að vera sviðsett og ódýrt."Surviving" er aðallega áhugavert sem það fjórða í röð miðasölukrakka (Paycheck, Gigli, Jersey Girl og þetta) fyrir Affleck. Það á eftir að koma í ljós hversu varanlegt tjónið verður.