Wang Bianlian er gamall götuleikari sem er þekktur sem „konungur grímunnar“ fyrir leik sinn á breytingalist í Sichuan. Liang er frægur óperuleikari Sichuan listar og virðir Wang sem listamann og manneskju. Liang hefur áhyggjur af því að dýrmæt list ætti ekki að deyja með Wang og því sáir hann fræi erfingja í huga Wang. Myndin fjallar um fordóma, karlrembu, listástand, gildi og síðast en ekki síst hlýju. Ég get ekki mælt nógu mikið með þessari mynd. Öll myndin er í lykkjum. Allt hefur þýðingu. Þetta er löng saga sem hefur verið klippt svo vel að lengd myndarinnar er aðeins 91 mínúta. Algjör ánægja. Í fimm mínútur er þetta listræn mynd, næstu fimm mínútur er þetta sorgleg mynd, næstu fimm mínútur er þetta spennumynd. Það heldur bara áfram að skipta um skap eins og söguhetjan breytir andliti sínu. Síðasta atriðið á reipinu er stórkostlegt. Saga og handrit er gallalaust. Leikarar eru snillingar. Báðar söguhetjurnar eru listamenn sem þú getur séð hvernig þeir hafa leikið. Mjög áhrifamikið. Hún var ekki einu sinni tilnefnd til Óskarsverðlauna. Það ár hlaut 'English patient' Óskarsverðlaunin fyrir bestu kvikmyndina og í flokki erlendra kvikmynda 'Kolya' vann. „Kolya“ var bara allt í lagi og um „English Patient“ sagði þeim minni því betra. Horfðu á það 9/10.