Ég viðurkenni það fúslega að ég horfi á mikið af mjög slæmum myndum. En það eru mjög fáir sem mér dettur í hug sem eru alveg jafn slæmir og When Women Had Tails. Það er óþef af epískum hlutföllum. Það sem hefði átt að vera kynþokkafull gamanmynd um hóp hellismanna sem uppgötvaði konu í fyrsta skipti er í staðinn dauflegt og líflaust mál án þess að hlæja einn einasta hlátur. Gamanmyndin er afskaplega veik. Ég geri ráð fyrir að ef þér finnst fyndið að slá einhvern í hausinn, gætirðu fundið fyrir hlátri eða tveimur. Strákarnir í þessari mynd láta Three Stooges líta út eins og hálist. Og það er bara ekki nóg af söguþræði til að halda málinu saman. Það virðist dragast áfram og áfram og áfram. Jæja, þú gætir verið að spyrja sjálfan þig: "Ef það er eins slæmt og þú segir, hvers vegna hefurðu ekki gefið því lægra einkunn en 3/10?" Góð spurning! Og ég hef fengið tvö svör. Í fyrsta lagi er myndin ekki án forvitnigildis. Ég finn dálítinn áhuga á ítölskum skopmyndum eins og One Million Years B.C. með Raquel Welch. Ég mun gefa When Women Had Tails stig fyrir sögulegt „gildi“ þess. Hinir tveir punktarnir eru eingöngu fyrir nærveru Senta Berger. Ég veit að það er ekki mikil útskýring eða rökstuðningur fyrir einkunn, en hvað ætlarðu að gera? Það er það besta sem ég kemst upp með.