Ég býst við að fyrri "House" myndin hafi slegið í gegn og varð Universal til að kippa nokkrum dropum í viðbót af skrímslinu. Skapandi teymið hlýtur að hafa verið í endurvinnsluskapi, byrjað á upphafsþeminu sem var tekið úr „Son of Frankenstein“ og sumt af myndefninu dreift í gegnum myndina, eins og eitt óviljandi fyndið mál þar sem myndefni af Glenn Strange sem skrímsli er blandað saman við klippur af Karloff úr Bride frá 1935, og miðað við hvernig vélmenni Strange hreyfði sig, virðist Karloff hreyfa sig eins og blettatígur í samanburði. Fyrri kvikmyndasamfella er kastað á hliðina, varðandi kraftaverka dauða-svindlhæfileika Wolf Man og Dracula , en þegar Dr. Edelmann & Larry Talbot uppgötva skrímsli Frankensteins með beinagrindinni sem táknar Boris Karloff , viðurkennir Edward T. Lowe að minnsta kosti hluta fyrri kvikmyndasögu, þó að Talbot veki forvitni að hafa aldrei hitt Dr. Niemann eftir Karloff. Þar sem þetta átti að vera síðasti hryllingshringurinn frá Universal, breytast yfirnáttúrulegir þættir The Wolf Man og Drac (ósannfærandi) í læknisfræðilega kvilla. Drac er sagt að hann þjáist af blóðsjúkdómi, mjög sjaldgæfum sjúkdómi sem gerir honum kleift að breytast í leðurblöku eða gufa upp ef sólarljós snertir hann. >:-] Og ​​Larry Talbot er bara með smá pressu á heilanum. Auðvitað er allt þetta útskýrt vandlega með því að "mikið" af læknisfræðilegu hrognamáli tengist í mörgum senum í gegn. Þetta reynist vera stærsti hindrunin því einhvers staðar á leiðinni virðast kvikmyndagerðarmenn gleyma raunverulegum hryllingi eða skemmtun í þágu þess að gefa skrímslunum aðstæður sem virðast jafnlæknar og flensa. Sem mikill aðdáandi gömlu Universal-hrollvekjunnar er það sjaldgæft að mér leiðist svona þegar ég horfi á einn. Allt saman líður bara eins og kvikmynd sem var gerð bara vegna þess að það gæti verið, en ef þessu rugli hefði ekki verið slegið saman hefðu skrímslin kannski aldrei hitt Abbott og Costello, svo ég býst við að eitthvað gott hafi komið út úr þessu.