Eins erfitt og það er fyrir mig að trúa, með öllum hræðilegu raunveruleikaþáttunum sem hafa verið þarna undanfarin ár, þá þarf þessi að taka við efsta sætinu fyrir það versta til þessa. Ég er enn að velta því fyrir mér hvort þetta hafi í raun bara verið skopstæling sem SCTV klíkan gerði. Ef Andy Kaufmann væri enn á lífi væri ég viss um að hann væri á bak við þetta. Getur rokkhljómsveit hallað sér eitthvað neðar en INXS hefur til að gera svona skammarlega hluti eins og þetta? Forsendan er einföld og vitlaus. Áheyrnarprufur fjöldi karókí hafnar því að verða nýr aðalsöngvari INXS, í stað Michael Hutchence (sem framdi sjálfsmorð árið 1997). Átta árum og engum smellum síðar framkvæmir hljómsveitin hið fullkomna aumingjaverk með því að láta fara í prufur hjá hópi hæfileikalausra wannabes til að verða nýr aðalsöngvari hljómsveitar sem er 20 ár á besta aldri. Svo þeir brokka alla þessa hræðilegu söngvara (ég hélt að American Idol ætti sinn skerf af doozies) sem gera hræðilega útfærslur á nánast öllum klassískum (og fyrirsjáanlegum) rokklögum sem hægt er að hugsa sér. Og svo klipptu þeir á INXS hljómsveitarmeðlimi sem eru alvarlega að ræða kosti hvers og eins þessara frambjóðenda. Þú gætir séð betri (og frumlegri) rokkflytjendur á nánast hvaða næturklúbbi sem er í hvaða borg sem er í heiminum. Hann hefur alla venjulega óskapandi þætti hvers annars raunveruleikaþáttar. Lélegir raunveruleikaþátttakendur, léleg viðtöl, slappur gestgjafi/emcee, lélegur „dómur“ á sýningum og slappur stígvél eins þátttakanda í lok hvers þáttar. Geta þessir þættir orðið fyrirsjáanlegri? Það er greinilega kynningarbrellur af hálfu hljómsveitarinnar; síðasta andkast vonar um að endurvekja týnda stjörnuheiminn áður en þeir grafast loks í gleymsku. Michael Hutchence, ef hann hafði einhvern snefil af reisn þegar hann var á lífi, þarf að velta sér í gröf sinni. Ekki það að INXS hafi alltaf verið frábær hljómsveit, en ég hafði ekki hugmynd um að þeir væru svona aumkunarverðir. Ef INXS eru yfirhöfuð dæmigerð fyrir það sem rokk og ról er orðið, þá væri þessi sýning endanleg sönnun þess að rokk og ról er í eitt skipti fyrir öll dautt.