Þetta er fyrsta myndin sem ég hef horft á frá Ítalanum Ed Wood, Demofilo Fidani aka Miles Deem. Ofangreindum titli var óþarfi bætt við síðar þar sem það er til önnur með sama titli frá 1961 með Richard Basehart í aðalhlutverki, sem var eina og eina hnífinn sem Michael Carreras, Michael Carreras, á vestrænan; ósvikinn ítalski titillinn var upphaflega þýddur sem HANN hét SAM WALBASH, EN ÞEIR kölluðu HANN AMENþó það hafi í raun verið WALLACH í ítalska afbrigðinu sem gefur að sjálfsögðu til kynna nokkurs konar virðingu til Hollywood leikarans Eli! Þó að það sé vissulega ekki óviðjafnanlegt slæmt, eru tilvik um klaufaskap og óhæfuleika í mörgu svo að ég var oft að springa upp í hlátursköll: hræðileg tala eftir tilvonandi ómótstæðilegan franskan söng; algjörlega óviðkomandi bar-herbergi slagsmál; leikarar gera veltur þegar þeir eru skotnir; aldraður þorpsbúi að gera óundirbúna dansrútínu; árangurslaus notkun (reyndar misnotkun) hægfara; og, auðveldlega það ógeðslegasta, að sjá Gordon Mitchell og Lincoln Tate leika tvo byssukappa (sem bera eigin nöfn leikaranna!) sem illmennið ráðnir til að drepa titilpersónuna og láta þá aldrei birtast í restinni af myndinni! ! Aðalleikarinn Robert Woods er einmitt það, jafnvel niður í því að hvísla Amens á áhrifalausan hátt yfir lík fórnarlamba sinna. Aðstoðarleikkonan Simonella Vitelli (reyndar dóttir leikstjórans sjálfs!) sem breiðfylking illmennisins er nokkuð áberandi en því miður fær hún ekki mikið að gera í myndinni þrátt fyrir að hafa skipt um hugarfar undir lokin. Aðaltónlistarstefið er reyndar nokkuð gott en aftur, titillagið er í sjálfu sér frekar ömurlegt.