Áður en ég tala um lok þessarar myndar mun ég tala um söguþráðinn. Einhver náungi að nafni Gerald slítur trúlofun sinni við Kitty og hleypur til Craven-kastala í Skotlandi. Eftir nokkra mánuði fara Kitty og frænka hennar til Skotlands. Þegar Kitty kemur að Craven-kastala kemst hún að því að Gerald hefur elst og hann er orðinn vondari. Gerald hefur ákveðnar reglur um kastalann (reglurnar hafa verið þær sömu í 200 ár). Gerald vill ekki að þau verði áfram en Kitty krefst þess að vera áfram með því að koma með afsakanir. Kvöld eitt sér frænka hennar skrímslið hlaupa yfir ganginn. Það hræðir hana svo mikið að hún fellur í yfirlið og (önnur afsökun) þeir verða að vera lengur. Kitty hefur meiri áhyggjur af Gerald eftir að hún reynir að fara í völundarhúsið en Gerald grípur hana og er enn vondari við hana. Kitty sendir svo eftir liðsauka, hún hringir í lækninn þeirra sem er í raun vinur þeirra og hans breiður. Síðan til að láta hlutina ekki líta grunsamlega út bjóða þeir nokkrum öðrum vinum (sem gera í raun ekki neitt). Bla, bla, bla Kitty og frænka hennar enda í völundarhúsinu þar sem mesta spennan er í sögunni. Þau verða einhvern veginn aðskilin og þau reyna að finna hvort annað. En frænkan rekst á veruna...hér er augnablikið sem við höfum öll beðið eftir, hvað leynist veran í skugganum?...það er risastór FRÓSKUR!!! OMG hvað er betra en það! Eftir að hafa séð frænku froskurinn bókstaflega brjálaður og hleypur, úps ég meina hoppar upp stigann á toppinn í kastalanum. Froskurinn stekkur svo út um opinn glugga. Við förum svo í skot frá jörðinni og sjáum froskinn í átt að okkur (ó já þessi mynd var í þrívídd). En þú vilt vita hvað er fyndið að froskurinn sem dettur út um gluggann er í raun leikfang því hann er 1/10 á stærð við froskinn áður en hann tekur stökkið. Þá kemur í ljós að þetta var allt þróunarkenningunni að kenna, bla, bla og Kitty og Gerald gifta sig. Þá er síðasta myndin af þessu meistaraverki af gröf frosksins í völundarhúsinu, eini staðurinn þar sem hann var alltaf virkilega ánægður ;).