Skilaboðamynd, en frekar góð. Framúrskarandi leikarahópur, ofan frá. Athyglisvert þar sem söguþráður Bette Davis er í rauninni baksaga! Afskaplega neikvæðu dómarnir (nafnið að handritinu/leikskáldinu, tengja þetta einhvern veginn við afar neikvæðar athugasemdir um 'Angles in America' o.s.frv. o.s.frv.) mótmæla því að myndin sé of prédikandi um Þýskaland í seinni heimsstyrjöldinni. Djöfull er þetta aðeins of háþróaður skilningur á siðferði fyrir mig. Leikhús- og kvikmyndagerð og leiklistarstíll er breytilegur með tímanum og auðvitað 70 árum síðar yrði þessi tiltekna mynd ekki gerð á þennan hátt. Já, Casablanca er betri mynd (held ég), en þó að hún hafi verið gerð á sama ári og bæði með nasista í þeim, þá er Casablanca fyrst og fremst ástarsaga. Ástarsagan í þessari mynd tekur annað sætið á eftir njósnasöguþræðinum - meira spennumynd. Báðir eru með frekar mikið af nokkuð cheesy kommurum og dásamlegum karakterleikurum. Börnin ERU svolítið leiðinleg og hefði mátt breyta