Fyrst og fremst gæti Zorie Barber (Zeke) verið einn versti leikari sem ég hef séð. Sem persóna sem á að vera mjöðm, þorpsrithöfundur í bardagalistir og stoltur af því að vera dularfullur, hvers vegna er hann svona ofur, ofdramatískur og hreint út sagt hræðilegur? Vissi hann eitthvað um persónuna sína áður en þeir byrjuðu að mynda? Gerði leikstjórinn? Kenna bardagalistir ekki aga? Fyrir utan það þá fer þessi mynd framhjá markinu með sínum lúða bröndurum og grófum húmor sem hefur þegar sést. Skila inn klósetti? <i>Trainspotting</i>. Sjálfsfróun? Hmm. <i>Fast Times at Ridgemont High</i>, <i>American Pie</i>, listinn heldur áfram... .Slæm samræða: Í einni röð segir Eric "það kemur mér ekkert við <i>en< /i> . ..." og 30 sekúndum síðar segir Mia "af hverju er þetta eitthvað þitt mál?" Slæm klipping: Að minnsta kosti fimm mínútna kvikmynd er sóað í umferðarmyndir í NYC. <hr>Það er líka ómögulegt að trúa því að aðalkarlpersónurnar fjórar yrðu þéttur vinahópur í hvaða heimi sem er. Ég get ekki tjáð mig um hvað fær alla til að hlæja, en ef þú hefur gaman af lágum, einföldum baðherbergishúmor og móðgunum, fyrir alla muni, njóttu þess. Ef þú vilt eitthvað aðeins snjallara en á sömu nótum, sjáðu <i>Boomerang</i>. Ef þú vilt trausta rómantíska gamanmynd, farðu þá á <i>The Tao Of Steve</i>. En sá sem heldur að <i>Whipped</i> sé fyndinn og nákvæmur túlkun, ég get alls ekki verið sammála því.