Sverðbardagarnir voru ekki úr þessum heimi, bardagaatriðin stórkostleg án þess að fljúga á vír tækni (til loka) sem eru allt of algeng í dag. Atriðið með Chan og Pray var líklega hápunktur myndarinnar. Persónurnar í árásinni á herragarði vondu karlanna voru klisjulegar en myndin er sátt við það. Innspýting af húmor frá Woo. Söguþráðurinn með útúrsnúningunum var óútreiknanlegur og spennandi og ekki var hægt að sjá hver var góður eða vondur eða hvoru megin fólk var. Góð spennutilfinning og vel tímasettar óvæntar uppákomur. Dýpt sögunnar er nokkuð mikil fyrir flugræna kvikmynd af þessari tegund og nær til þín á þann hátt sem flestar kung-fu myndir gera það ekki.