Þessi endurgerð á sígildu leikriti Anthony Shaffer entist ekki lengi í kvikmyndahúsum. Eftir að hafa nýlega þjáðst af því í kapal, óska ​​ég mér samt til hamingju með að hafa ekki sóað peningum í miða. Leikstjórinn Kenneth Branagh, rithöfundurinn Harold Pinter og stjarnan/framleiðandinn Jude Law villdu sjálfir um að álit þeirra ein og sér gæti haldið uppi þessari svívirðingu í óendanlega 93 mínútur, án skemmtunar eða flokks hins lengri upprunalega. hin stórkostlega kvikmynd frá 1972. Hann virðist nú ætla að eyðileggja það með því að reyna aðalhlutverkið, sem Laurence Olivier leikur í þeirri útgáfu. (Báðir voru tilnefndir til Óskarsverðlauna fyrir besti leikari, en töpuðu fyrir Marlon Brando í THE GODFATHER.) Caine lítur út fyrir að vera þrútinn og útþveginn og rennur í gegnum hlutverkið af minni dýpt en hann sýnir sem þjónn Leðurblökumannsins. Hann var búinn að lækka sig í gestaframkomu í hræðilegri endurgerð GET CARTER. Hvað er næst -- ALFIE II, eða SONUR MANNINS SEM VÆRI KÓNGUR? En svo græðir enginn á þessari geðveiku aðlögun Pinter, sem heldur að tíðar bölvanir og aukinn kynferðislegur vinkill geti bætt upp fyrir fjarveru hnyttins persónusamspils Shaffers. Leikstjórn Branagh byggir á bláleitri lýsingu og sálarlausri leikmynd sem myndi ekki standast á annars flokks næturklúbbi. Hvorki skuggarnir né þéttar, ofvirkar nærmyndir geta hjálpað Law að sigrast á daufa skjápersónu sinni. Niðurstaðan er misheppnuð bæði sem bein dramatík og sem spæjaratryllir, sem fær mann næstum til að gleyma tilganginum á bak við titilinn. framtak sem vondur draumur. Hinn látni herra Shaffer, sem skrifaði handritið árið 1972, ásamt FRENZY eftir Hitchcock og nokkrum Agöthu Christie aðlögunum, hlýtur að snúast í gröf sína og óska ​​þess að hann gæti skipulagt alvöru morð eða tvö!