Zentropa á margt sameiginlegt með The Third Man, annarri noir-líkri mynd sem gerist í rústum Evrópu eftirstríðsáranna. Eins og TTM er mikið af frumlega myndavélavinnu. Það er saklaus Bandaríkjamaður sem tengist tilfinningalegum tengslum við konu sem hann skilur ekki í raun og veru, og þar sem barnalegheitin eru þeim mun meira sláandi í mótsögn við innfædda. En ég verð að segja að Þriðji maðurinn hefur meira vel smíðað söguþráður. Zentropa er dálítið sundurlaus hvað þetta varðar. Kannski er þetta viljandi: það er sett fram sem draumur/martröð og að gera það of samhangandi myndi spilla áhrifunum. Þessi mynd er óvægið ömurleg - "noir" í fleiri en einum skilningi; maður sér aldrei sólina skína. Grátlegt, en forvitnilegt og ógnvekjandi.