Þessi mynd er ein sem lék mjög vel árið 1932 og myndi líklega ekki virka eins vel í dag vegna þess að stíllinn hennar er svolítið gamaldags og tilgerðarlegur. Hins vegar, ef þú ert svona manneskja, eins og ég, sem dýrkar eldri Hollywood-myndir, klippirðu myndina aðeins niður og getur notið hennar eins og hún er - áhugaverð sápa. Myndin gerist á deild fyrir vandamálaþunganir . Í þessu stóra herbergi eru um hálftíu rúm þar sem konur bíða eftir að fæða barn - en læknar hafa áhyggjur af hugsanlegum fylgikvillum (úff - slíkt herbergi myndi virkilega valda mæðrum áverka!). Og, eins og þáttur af "Love Boat" eða "Fantasy Island", hefur hver móðir sína sérstaka sögu. Með svo mörgum frekar öfgakenndum og brjáluðum sögum verður þú að fresta vantrú. Ég gat og hafði mjög gaman af myndinni. Hér eru nokkrar af sögunum: Ein tekur til föður. Þú sérð ekki mömmuna, en hann er mjög, mjög stressaður faðir og það er innifalið fyrir grínisti. Hins vegar var hann dásamlegur hér - mjög snertandi. Loretta Young og Eric Linden eru sorglegt mál. Loretta er send á sjúkrahús úr fangelsi - hún virðist hafa drepið einhvern hræðilegan gaur. Þú veist ekki nákvæmlega hvað gerðist, en þú gerir ráð fyrir að hann hafi verið að reyna að þvinga sig upp á hana! Samt fékk hún 20 ára dóm - og eiginmaður hennar er henni trúr og er við hlið hennar eins mikið og hann getur. Glenda Farrell er hræðileg manneskja. Hún hefur móðureðli eins og hamstur - virkilega, virkilega slæmur og áfengissjúkur hamstur! Hún er frekar fyndin og þess virði að sjá í gegnum megnið af myndinni. Ég elskaði hana að drekka úr heitavatnsflösku fullri af gini ásamt því að verða í uppnámi þegar hún kemst að því að hún getur ekki þénað peninga á að selja tvíburana sína!! Seint í myndinni hefur hún dæmigerða hugarfarsbreytingu í Hollywood-stíl sem átti að vera snertandi - mér fannst það tilgerðarlegt. Það er kona sem hefur fætt andvana fædd barn. Ótrúlegt, í kjölfarið, settu þeir konuna aftur á sömu deild og konurnar sem bíða eftir að fæða!!! Brjáluð kona, sem þú hélt að hefði misst barn fyrir nokkru, reikar niður af geðdeild. Hún fullyrðir að hún sé að eignast barn. Seinna sleppur hún aftur og tekur reyndar einn af krökkunum! Það eru flestar sögur en þetta en þær sem ég nefndi eru þær helstu. Eins og ég sagði, þetta er nokkurs konar sápuópera og er mjög skemmtileg - og frekar sorgleg þegar um er að ræða nokkrar af sögunum. Sérstaklega er endirinn hjartnæmur og einstaklega vel gerður. Það voru nokkrar sérstaklega góðar frammistöður - sérstaklega Farrell og Aline MacMahon sem yfirhjúkrunarfræðingur. Allt í allt mjög góð mynd - og ég hef ekki hugmynd um hvers vegna þeim fannst þeir þurfa að endurgera myndina aðeins nokkrum árum síðar (sem var dæmigert fyrir Warner Brothers).