Audiard gerði hér mjög áhugaverða mynd. Hún hefst á lýsingu á næstum heyrnarlausri ungri konu, í starfi sínu sem ritari; hún er hunsuð, svekkt, hafnað... Að ráða starfsnema sem aðstoðarmann virðist vera leið fyrir hana til að finna einhvern í lífi sínu: en gaurinn er að koma úr fangelsi. Að hafna báðum af samfélaginu sameinar þá smám saman aftur. Lýsing persóna er djúpstæð, fer í smáatriði ... báðar byrja að hjálpa hvort öðru; því hún getur lesið á vörum, sem sýnir sig vera mjög gagnlegt fyrir hann...Hún mun þróast smám saman, langt frá því sem hún var í fyrstu. Það er fallega kvikmyndað; heildin er mjög sannfærandi, jafnvel þótt hún breytist í film noir í lokin. Bending er sérstaklega fallega fylgst með í kvikmyndatöku Audiards. Emmanuelle Devos ætti að vera tilnefnd til Cesar-verðlaunanna fyrir besta leikkonuna fyrir meistaraleik sinn. Hasar undir lok myndarinnar kemur í veg fyrir að hún sé einföld "etude de moeurs". Það er reyndar furðu skemmtilegt: 8/10.