Í fyrsta lagi er ég sammála töluvert sem fer framhjá munni herra Chomskys. Málefnaleg sending hans á áhugaverðu kontrapunkti er það sem gerir manninn að vinsælum á háskólasvæðinu sirkus. Hann kemur fyrir viðkunnanlegur, yfirlætislaus, raunsær. Hann kemur ekki til móts við núverandi stjórnmálastíl (viðbjóðslegur tvíflokkur) og hann setur mark sitt á yst til vinstri jafnt sem yst til hægri, refsar hvoru tveggja, og ekki að ástæðulausu. Því miður er myndin sjálf dúlla. Reyndar myndi ég ekki einu sinni kalla þetta heimildarmynd heldur bara safn af ræðum. Að horfa á "Rebel Without a Pause" er ekkert frábrugðið því að horfa á hátalara á 3:00 uppteknum þætti á CSPAN. Það eru engar hreyfingar myndavélarinnar, engar breytingar, engin stílhrein snerting. Það er engin saga, engin frásögn. Tæknilega séð er framleiðslan algjörlega áhugamannleg. Hljóð er hræðilegt og ósamræmi; stundum heyrum við ekki Noam tala, stundum heyrum við ekki spurningarnar sem viðstaddir eru að setja fram. Þegar Nóam talar er sjaldan leyft að sjá viðbrögð áhorfenda nema þegar við fáum stutt mynd af eiginkonu hans sem virðist mæta í hverja einustu ræðu hans og geislar af stolti í hvert skipti sem við sjáum hana. Ég get ekki mælt með þessari mynd og myndi segja að það væri líklega betra að kíkja á upptökur ræður hans á snældu eða geisladiski til að hlusta á í bílnum.4 af 10 stjörnum...og ég er í rausnarlegu skapi í dag.