Ég elska Drakúla en þessi mynd olli algjörum vonbrigðum! Ég man eftir Lee úr öðrum Dracula myndum frá því ég var yngri og mér fannst hann frábær, en þessi mynd var mjög slæm. Ég veit ekki hvort það var æskan sem blekkti mig til að trúa því að Lee væri hinn fullkomni Drakúla, með stíl, útlit, aðdráttarafl og illskuna undir því. Eða kannski var það bara þessi mynd sem olli mér vonbrigðum. En geturðu ímyndað þér Drakúla með snobbískan enskan hreim og líkamstjáninguna sem fylgir honum? Finnst þér gaman þegar söguþráður inniheldur óraunhæft val persónanna og er leiðinlegt og vantar hvers kyns spennu..? Þá er þetta kvikmynd fyrir þig! Annars - sé það ekki! Ég gaf henni aðeins 2 vegna þess að einhvern veginn tókst mér að halda mér vakandi alla myndina. Því miður en ef þér líkaði við þessa mynd þá hlýtur þú að hafa verið svefnlaus og einn heima í dimmu herbergi með fullt af óhorfðu plássi fyrir aftan þig. Kannski einn í foreldrahúsum eða á heimili ókunnugra. Vegna þess að ekki einu sinni persónurnar í þessari mynd virtust hræddar, og ég held að það lýsi öllu saman! Eða kannski líkar þér við þessa mynd vegna þess að hún er í sögu Drakúla kvikmyndahúsa, kannski heilluð af því hvernig Drakúla sagan hefur þróast frá Nosferatu til þess sem það er í dag. Vegna þess að sem kvikmynd er hún ekki svo aðlaðandi, hún dregur þig ekki inn í leyndardóminn sem gerir Vampyre goðsögnina svo heillandi fyrir mig. Og ennfremur hefur það svo mikið af þessum klístraða 70ies tilfinningu um það. Landslagið lítur út eins og ódýrt leikhús. Og ég segi það ekki að hafna öllu sem gert var á áttunda áratugnum. Vegna þess að ég get elskað gamla kvikmynd jafnt sem nýja.