Svo annað kvöld ákvað ég að horfa á Tales from the Hollywood Hills: Natica Jackson. Eða Power, Passion, Murder eins og það er kallað í Hollandi. Þegar ég keypti myndina tók ég eftir því að Michelle Pfeiffer lék í henni og ég hélt að það þyrfti að segja eitthvað um gæðin. Því miður gerði það það ekki.1) Söguþráður myndarinnar er virkilega ruglingslegur. Það eru tvær sögulínur í gangi samtímis meðan á myndinni stendur. Aðeins þeir eiga ekkert sameiginlegt. Í gegnum alla myndina var ég að bíða eftir því augnabliki sem þessar tvær sögulínur myndu renna saman svo söguþráðurinn yrði mér skýr. En það hefur samt ekki verið það.2) Titill myndarinnar segir að myndin muni fjalla um Natica Jackson. Jæja, stundum er það. Eins og sagði myndin fjallar um tvær ólíkar sögur og hlutinn um Natica Jackson er sá stysti. Svo annar titill fyrir þessa mynd væri ekki rangt val. Til að ljúka sögu minni mæli ég virkilega með því að þú skiljir þessa mynd eftir þar sem hún á heima, í hillunni í versluninni á stað sem enginn getur séð hana. Með því að gera þetta muntu ekki sóa 90 mínútum af lífi þínu, eins og ég gerði.