Þetta er háglans mjúkt klám; leiðinleg sápuópera sem einbeitir sér að einu: kynlífi. Þeir gerðu kynlíf leiðinlegt, leiðinlegt að segja, vegna þess að ég ögra þér að horfa á þetta af frjálsum vilja og segja mér hver söguþráðurinn var. Hvað þetta er, er afsökun fyrir Kim Bassinger að sýna frábæran líkama sinn og fyrir Mickey Rourke að brosa mikið. Það er það. Ljúfmennska Rourke er svo slæm að það er sjúklegt og Bassinger, þrátt fyrir frábæra mynd, lítur út fyrir að vera ódýr meira en fallegur. Hrós til ljósmyndarans fyrir fallegar nærmyndir og dásamlega liti, en sagan er svo veik - engin persónuþróun og engin söguþráður - það er ófær um að bæta. Við skulum horfast í augu við það: þessi mynd var gerð af einni ástæðu - til að gleðja karlkyns áhorfendur. Á þeim vettvangi hefur það líklega tekist. Ef ég man, þá er það ástæðan fyrir því að ég gaf því útlit fyrir að vera aðdáandi útlits Bassinger, en ég bjóst reyndar líka við sögu. Þeir sem reyna að láta þetta út úr sér sem „arty“ og eitthvað dýpra en mjúkt klám eru bara sjálfir að blekkjast.