Ég er nýbúinn að horfa á Fingersmith og ég er agndofa að sjá 8/10 meðaleinkunn fyrir þáttinn. Ekki aðeins var erfitt að fylgjast með söguþræðinum, heldur virðist persónuþróun hafa verið beitt af handahófi. Leikararnir voru fullnægjandi, en í ferlið við að reyna að búa til útúrsnúninga, persónur þeirra eru gerðar algjörlega einvíddar. Þegar þetta gerist fellur sagan í raun og veru flatt og verður leiðinleg. Og ef einhver skyldi hafa ekki séð fyrirsjáanlega lesbíska undirtóna frá kílómetra fjarlægð, þá er þetta hamrað á banalustu orðum í lok myndarinnar. Lokaatriðið er vonbrigðum og hringdi inn, og allir sem halluðu sér aftur og sögðu "Ohhh, þannig að þeir voru teppamenn allan tímann!", hljóta að hafa verið úti um kvöldið. Tvær stjörnur fyrir tonsil hokkíið í fyrri senu sem var að minnsta kosti svolítið frek. , ekkert það sem eftir er...