Þrátt fyrir stjörnuliðið misheppnast þessi tilraun til epic. Það kemur fyrir sem sett af flatum staðalímyndum teiknimynda sem settar eru saman með allt of snjöllum félagslegum athugasemdum. Það er eins og við hverja smá samræðu og kynningu á nýrri persónu kíki rithöfundurinn út og segi "Er þetta ekki gáfulegt? Er ég ekki klár? Er þetta ekki bitandi félagsleg athugasemd?" Og því miður er svarið alltaf "Ummmm...nei." Þreytandi sjálfstætt efni sem er meira eins og sápuópera (í verstu merkingu þess hugtaks) en kvikmynd...og augljós tilraun til ódauðleika í sjónvarpi. Sem betur fer dó það ungt. Empire Falls fellur flatur.