Fjölskyldan mín hafði sannarlega gaman af þessari mynd. Hvað þessi mynd mun gera fyrir Rugby í Bandaríkjunum...jæja ég er viss um að það verður umdeilanlegt. En varðandi mig og aðra í kringum mig þá veit ég að við vorum meira forvitin um íþróttina eftir að hafa séð myndina og ég persónulega öðlaðist meiri virðingu fyrir leiknum. Þú gætir velt því fyrir þér hvernig þetta er mögulegt, sérstaklega þar sem myndin kafa ekki í og ​​útskýra Rugby. En staðreyndin er einföld, hún dró þig inn í leikmenn og tilfinningar leiksins og lífsins. Myndin var bæði hvetjandi og skemmtileg. Það fékk okkur til að hlæja og gráta. Efnafræðin milli Sean Astin, Big Budah og Sean Faris virkaði vel. Sumum kann að finnast myndin vera smá klisja, en ég vildi virkilega að Hollywood gerði fleiri svona myndir. Ég gat ekki annað en dregið upp líkingar af leiknum og lífsbaráttunni. Í lok hennar fann ég sjálfan mig að skoða mitt eigið líf til að sjá hvað ég þyrfti að gera betur, til að vera besta manneskja sem ég gæti verið. Satt að segja var ég þakklátur fyrir að þessi mynd kenndi siðferði, gildi og teymisvinnu, það er svo margt sem mælir á móti. Eftir að hafa horft á þetta vona ég virkilega að börnin mín verði þjálfuð af einhverjum sem hefur hugmyndafræði eins og Gelwix þjálfara.