Þetta er kvikmynd sem hefur alla grunnþætti tegundar sinnar. Það fær þig til að gráta, það fær þig til að hlæja, það gerir þig ógeð, það gerir þig reiðan o.s.frv. Efni sögunnar snýst sem betur fer ekki um einhverja sjúkdóma eða lyf, hver er algeng stefna í kvikmyndum með hommaþema þessa dagana, en það fjallar um félagsleg samskipti persóna sem gætu talist vera ekki í menntaskólaelítunni. Leikritið og leikstjórnin mætti ​​vera aðeins flóknari, en á hinn bóginn er það einhvern veginn betra, því það sýnir í raun neyð persónanna, sem þær eru að upplifa. Ef þetta var ætlunin, þá er þetta merkilegt starf og örugglega afrek, sérstaklega fyrir svo ungan leikstjóra. Þetta er reyndar góð saga sem gefur manni smá inn í, hvernig það er að vera feit stelpa og viðurkenna það fyrir sjálfum sér.