Leno talar í gegnum kýlalínurnar sínar. Þetta skemmir brandarann, fyrir ykkur sem hafið ekki fattað þetta. Sýning hans er haldin í örstærð stúdíói af ástæðu, eða tveimur ástæðum - lítill hlátur mun magnast upp og fáir vilja sjá hann. Leikmynd Letterman er andstæðan -- Ed Sullivan væri stoltur og svalirnar eru alltaf fullar. NBC, klár NBC, mun aldrei fá það. Stórmennskubrjálæði stofnanda David Sarnoff heldur áfram að snúast um peningana. Að minnsta kosti hefur CBS smá fjölskyldubrag yfir því. Leno safnar bílum, eða eru það frímerki, á meðan Letterman keyrir bíla. Munurinn er fræðandi. Þegar ég spjallaði var ég vanur að biðja aðra spjallara um að senda mér tölvupóst ef Leno _alltaf_ sagði eitthvað fyndið. Ég fékk aldrei einn einasta tölvupóst. Letterman hefur frábæra tímasetningu. Hann getur líka endurnýtt ófyndnasta brandarann ​​á þann hátt að það verður eitt það fyndnasta í þætti kvöldsins. Letterman hefur byggt upp annan feril. Paul er nú vel þekktur og virtur í eigin tónlistarrétti. Jafnvel aðrir hljómsveitarmeðlimir Paul fá viðurkenningu og efla ferilinn. Biff Henderson er orðið nafn sem Bandaríkin þekkja. Jafnvel fyrirtækin í sömu blokk og Ed Sullivan leikhúsið fá uppörvun. Hvað hefur Leno nokkurn tíma gert fyrir einhvern annan? Persónulega er ég ánægður með að Dave flutti og Leno fékk Carson giggið. Ég horfði aldrei á NBC þætti áður og hafði enga ástæðu til að gera það eftir. Topp tíu listinn er bandarískt táknmynd. Svo er Letterman líka. Leno er draumur skopteiknara, ekkert annað.