Cold Mountain eftir Anthony Minghela (rithöfundur/leikstjóri) er vandlega smíðað, viðkvæmt og gáfulegt drama sem gerist í félagslegu samhengi sambandsins í borgarastyrjöldinni, sem fjallar um stríðspólitík á mjög lúmskan og raunsæjan hátt. Þó að hún lýsi nákvæmlega grimmd og ómannúðleika stríðsins, þá gerir hún líka eitthvað sem margar kvikmyndir tengdar þessu tímabili takast ekki á eins vel - Cold Mountain rannsakar suðurhluta samhengisins innan frá og lýsir breytingum meðal þeirra sem ekki eiga þræla. fólk sem stríðið veldur. Og, næstum því einstakt, er Cold Mountain ekki of alhæft um suðurbúa, norðlendinga eða neina aðra. Myndin flakkar í gegnum tegundir eftir þörfum - og sýnir aldrei leiðinlega stund. Þetta er rómantík, stríðssaga, hasarævintýri og sögulegur skáldskapur, allt fallega fléttað saman. Sagan fjallar um Inman (Jude Law) og Ada Monroe (Nicole Kidman), sem eru hrifin af hvor annarri af mjög einföldum ástæðum . Þegar þessi unga rómantík byrjar að vaxa, skráir Inman sig í bandalagsherinn og tekur með sér bók sem Ada hefur gefið honum og ljósmynd af henni. Persóna Ada er einn af snilldar hliðum myndarinnar sem er mikilvægt því áhorfendur upplifa þessa mynd frá sjónarhóli þriðju persónu, en sagan er greinilega hennar frá upphafi til enda. Ada er gáfað suðurríki og dóttir frjálslyndra ráðherra. Hún byrjar myndina sem pabbastelpa sem er fær í mörgum listum sem suðrænar konur sem hafa verið umkringdar þjónum mestan hluta ævinnar áttu að læra. Með öðrum orðum, eins og hún viðurkennir fyrir Ruby Thewes (Renee Zellweger), er hún meistari í öllu sem er ónýtt. Faðir Ada fer yfir og hún er látin stjórna hógværu búi hans sjálf. Með enga reynslu af þessu tagi berst hún og lifir af með því að halda minningu Inman nærri hjarta sínu. Ruby kemur inn í myndina sem hörkudugleg ung kona sem hefur verið alin upp af drukknum og vanræknum föður. Ruby hefur alla þá kunnáttu og hæfileika sem Ada skortir og þegar þeir verða óaðskiljanlegir viðskiptafélagar þroskast þeir að elska hver annan sem bestu vinir. Upplifun Inman er gjörólík, en eitthvað spegilmynd. Meðan hann tók þátt í stríðinu sér hann marga vini drepna af ástæðum sem þeir trúa ekki á og ákveður að hverfa. Enginn sem hann hittir kemur honum til bjargar þegar hann byrjar þúsund kílómetra gönguna til baka til Cold Mountain og Ada, og flestir þeirra sem hann hittir deyja. Meginhluti myndarinnar gerist á langri göngu Inman, og fylgir báðum söguhetjunum eins og þær lifa, læra, þroskast og breytast. Áframhaldandi viljaverk, borið af örvæntingu, varðveitir ákafa ástríðu þeirra. Fyrir Inman er það eina uppspretta vonar hans í heimi hreinnar örvæntingar. Fyrir Ada er þetta mjög sami hluturinn, en líka tákn og leifar af gamla suðurhlutanum - heimi sem er að líða hratt. Kvikmyndatakan er kraftmikil og hrífandi. Það eru fallegar myndir af landslagi Appalachian sem gefa myndinni sterka sögutilfinningu. Handritið og klippingin eru líka ákaflega sterk - með áherslu á breiðan stéttar- og menntunarmun sem endurspeglast í ante bellum suður-mállýskum mið- og lágstéttar. Með leikarahópi þessarar myndar má búast við engu minni en fullkomnun. Og leikarahópurinn, að mestu leyti, rís við tækifærið. Eina gagnrýnin mín snýr hins vegar að hreimnum sem persónur Kidman og Law tileinka sér. Líklega ætti ekki að ætlast til þess að Ástrali og Breti endurskapi suður-amerískt tal nákvæmlega, en það eru nokkur tilefni þar sem þessir tveir einstaklega hæfileikaríkir leikarar framleiða truflandi raddbönd. Ég viðurkenni ofurnæmi fyrir þessu og get sagt með vissu að þetta mun ekki trufla flesta. Frammistaða Zellweger er framúrskarandi og hún skapar persónu sem ég mun muna eftir í aldur minn. Mjög mælt með því.