Singleton á við alvarleg vandamál að etja sem hann þarf að takast á við. Ég fæ það á tilfinninguna að hann haldi að hann sé ansi klár; Hins vegar er þessi mynd næstum kómískt gagnsæ og sjálfréttlát. Þar að auki eru fullt af „might-makes-right“ skilaboðum eins og þegar staðbundnir nasistaskítar okkar verða fyrir barðinu á þeim. Ég meina, hverjir eru með fullu viti að fara að róta á fullt af nasistabrjálæðingum? Hins vegar, hvernig Singleton lýsir „bardaganum“ er beinlínis kjánalegt og virðist hannað til að sýna okkur meira yfirburða bardagareiginleika svartra söguhetjanna en nokkuð annað. Það er annar „vondur strákur“ (í raun og veru drukkinn bróðurstrákur) sem nauðgar einni af söguhetjum myndarinnar. Í þessu tilviki held ég að Singleton standi sig mjög vel við að lýsa því sem er líklega allt of algengt ástand þegar konan sem á hlut að máli biður bróðurstrákinn um að nota smokk og hann annað hvort á hann ekki eða vill ekki nota hann. Í öllu falli verður hann ekki við kröfum hennar um að hann hætti og hann heldur áfram að hafa samræði þrátt fyrir beiðnir hennar. Ég held að þessi tegund nauðgunar sé alltof algeng og í raun neita margir einkennisklæddir að sætta sig við þá staðreynd að þetta sé jafnvel nauðgun. Jæja, nei þýðir nei, þetta er nauðgun, sem gerist líklega mikið í háskólum um allt land. Eftir að hafa staðfest nauðgunina, hvernig bregst Singleton við henni? Þegar bróðurstrákurinn reynir að hringja í konuna neitar herbergisfélagi hennar að setja fórnarlambið í símann, á þeim tímapunkti kallar bróðurstrákurinn herbergisfélagann „svarta tík“. Hinn misþyrmdi herbergisfélagi virðist höfða til ráðgjafa Ice Cube, o.fl., sem síðan halda áfram að niðurlægja og misnota bróðurstrákinn líkamlega og biðja herbergisfélaga endurteknar og langvarandi "afsökunar" vegna kynþáttafordóma hans; hins vegar er (að því er virðist í huga Singletons) minni glæpurinn nauðgun ekki nefndur. Aftur, enginn ætti í raun að vorkenna frat drengnum; Hins vegar virðist Singleton vera að senda tvöföld skilaboð um að kynþáttafordómar séu meira brot en nauðgun og í öllum tilvikum er ofbeldi réttlætanlegt gegn skíthællum. Það sem er svo á endanum svo vonbrigði er að þessi mynd hefði sannarlega getað snúist um eitthvað mikilvægt en Singleton, Þó að hann sé eflaust hæfileikaríkur leikstjóri, virðist hann hvorki hafa þroska né dýpt til að draga eitthvað af þessari stærðargráðu.