Eftir að hafa horft á þessa mynd upplifði ég nýja tilfinningu. Ég hafði horft á kvikmynd þar sem aðalleikarinn hafði sýnt frammistöðu sem var næstum jafnvíg á goðsögnina Chevy Chase í 'Fletch'. Þetta er ekki þar með sagt að frammistöðurnar séu sambærilegar, en báðar gefa nánast gallalausa afhendingu á línum sínum. Þessi leikari er Marc Singer! Söngvari er Jack Ford, „Droid Gunner“ titilsins, sem vinnur lífsviðurværi við að safna fénu á androids. Það eru nokkrir stökkbrigði, topplausir skemmtidroíðir(!), skandinavískur smyglari og hugsanlega hálfgerða tilraun til að gera a. staðhæfing um stétt eða jafnvel hnattvæðingu eða......... ja það skiptir ekki öllu máli. Það sem skiptir máli við þessa mynd er sá þurri háttur sem Singer skilar línum sínum sem leiðir af sér hliðarhúmor! Það sem skiptir máli við þessa mynd er að leikstjórinn Fred Olen Ray virðist gera sér grein fyrir því að alvarlegt sci-fi virkar mjög sjaldan og þegar fjárhagsáætlun þín er rýr er best að taka sjálfan sig ekki alvarlega. Olen Ray hefur sagt að allir sem tóku þátt í þessari mynd hafi skemmt sér mjög vel og þetta færist yfir á myndina. Ég skora á þig að gagnrýna kvikmynd sem leyfir sér að sýna framúrstefnulega jörðina sem eilífa dimma og neonlýsta og endar svo í pípum og lokum ' lager. Sjálfsskopstæling er mjög endurleysandi eiginleiki. Til að draga saman, Fred Olen Ray er sendiherra sjálfstæðrar kvikmyndagerðar og Marc Singer er hið fullkomna aðalhlutverk í B-myndum. Ef aðeins Olen Ray gæti lagt drög að Tim Thomerson að jöfnunni þá værum við með kvikmynd í höndunum.