Ég er mikill aðdáandi verka Deepa Mehta, sérstaklega Fire and Earth 1947. Því miður skortir þessa mynd hennar _allt_ sem þarf fyrir góða mynd. Myndin reynir að sýna fram á bágindi ekkjunnar á Indlandi snemma á 20. öld og nýja hugmyndabylgjuna um endurhæfingu þeirra um svipað leyti. Sýnd með barnaekkju sem aðalpersónu, þó að söguþráðurinn sé of banal frá indverskum sjónarhóli, hefði þetta samt getað verið mjög kraftmikil kvikmynd. Því miður! myndin skorti bæði næmni Elds og styrkleika tilfinninga í jörðinni 1947. Jafnvel þótt maður geri ráð fyrir að sagan sé gefin, þó að það séu hundruðir af hlutum sem ég hefði viljað öðruvísi í því líka, þá er kvikmyndagerðin sérstaklega óheppileg . Allt er sagt. Allt er sýnt beint. Skortur á viðkvæmum óbeinum setningum. Skortur á hlutum ósagt. Ég trúði bara ekki að þetta væri Deepa Mehta mynd. Það voru nokkrar mjög staðlaðar hindímyndapersónur - eins og gömul ekkja með eigin hagsmuni, eða faðir sem hefur tvöfalt siðferði í hæsta gæðaflokki. Er ekki hægt að skrifa handrit án þess að hafa þessar gamaldags venjulegu indversku kvikmyndapersónur? Margir hylltu Deepa fyrir að búa til kvikmynd og sanna mál gegn hindúa bókstafstrúarmönnum. Jæja, ég er sammála því að hún tók djarft skref, en ætti maður ekki að hafa áhyggjur af gæðum kvikmyndarinnar, eða er það markmið í sjálfu sér að vera umdeild? Það er augljóst að ef þú byrjar á sögu eins og í Water, muntu finna fyrir sársauka ekkjunnar í huga --- Það þarf engan leikstjóra til að ná því. Og myndin hafði ekkert meira en það!! Svo hvar er framlag Deepa til myndarinnar? Og tala um leiklist o.fl. - sorglegt!!! Lisa Ray er með fallegt andlit, einstaklega fallegt andlit - en þar endar það. Hún getur ekki talað hindí; hún kann ekki tilfinningar. John Abraham er ekkert betri. Flestar ekkjur virðast óeðlilegar. Bjargráða náðin eru Seema Biswas og unga stúlkan. Þeir eru stórkostlegir.Og þetta var tímabilsmynd - en hindí-samræðurnar eru ógeðslegar. Jafnvel þar er framburður líka eins óeðlilegur og hann gerist. Engir rustic kommur!!! Engin staðbundin slangur. Nei ekkert. Það eina rétta voru líklega skotstaðirnir. Ég hélt að settið á vidhwa-ashram væri sæmilega raunverulegt. Hinn blái blær í allri myndinni er líka viðeigandi. En allt og allt, ekki horfa á þessa mynd. Þú _verður_ ekki fá neitt. Það er ekkert í sögunni, eða leikstjórn. Ef þú þarft að horfa á það skaltu horfa á það fyrir leik litlu stúlkunnar.