Það er tvennt sem mér líkar við Elviru, og þeir eru báðir stærri en hún og hún heldur þeim huldu: vitsmuni hennar og hæfileikar. Kvikmynd er það besta til að sýna hversu skemmtileg hún getur verið eða hvernig hún vekur athygli. Hún lítur út eins og sameinuð klón Morticia Adams og Önnu Nicole Smith og erfir eign fjarskylds ættingja aðeins til að uppgötva að hún er í raun erfingja dulfræðinnar. Gamanmyndin í þessari mynd er það besta við hana, en hún hefði getað verið miklu ógnvekjandi og hrollvekjandi. Það er að mestu leyti tjaldað fargjald með jafn mörgum slæmum hryllingsmyndatilvísunum eins og óeirðalýðnum eða kvenhetjunni á flótta sem hrasar og hrasar á hælunum á henni. Uppáhaldsþátturinn minn er þegar hún notar dásamlega gjöfina sína til að brjóta hlekkina og halda henni læstri inni í kirkjugarðinum. Endirinn er sársaukafullur eins og hann væri skrifaður af Brady-hjónunum, en Las Vegas-leikurinn í lokin virðist of stórkostlegur fyrir þessa tegund kvikmynda.