Spoiler.....Ég sá frumritið í sjónvarpinu fyrir nokkru síðan og mundi eftir þessari framleiðslu sem minna grípandi en flest Beeb búningadrama. Ég horfði aftur á DVD í vikunni og hef enn sömu hrifningu af því. Þetta er góð saga fyrst, en veikist þegar kvenhetjan verður ó svo hræðilega hugrökk og göfug og snýr aftur til algerlega viðbjóðslegs eiginmanns síns þegar hann er veikur og ég varð svo gjörsamlega pirruð á heilagleika hennar. Ég býst við að þetta hafi verið "rétta" þegar sagan var skrifuð auk þess að hafa lagt til mikla kvíða, og það var erfitt fyrir konu að vera óháð eiginmanni sínum þar sem hjónaband gerði hana ekki meira en eign hans, hvað þá að haltu áfram hneykslanlega með elskhuga eins og ég býst við að margir nútímaáhorfendur hefðu viljað sjá. En það er erfitt að taka santimoniousness nú á dögum og sérstaklega þegar þessi kvenhetja hafði sterkan, hugrakkur aðdáandi tilbúinn til að verja hana gegn hverjum og einum. Svo um söguna eins og í myndinni er ég tvísýn. Það er vel gert eins og á skáldsögunni, en nokkuð pirrandi eins og á hvers konar líf nútímans.Staðfasta hetjan Gilbert var vissulega dýrlingur að sætta sig við breytilega og oft dulræna hegðun Ladylove hans og viðvarandi sjálfsafneitun og að vera svo stöðugt að styðja. Svo mér fannst það mikil skömm að þegar Helen var loksins laus til að vera með honum, leyfði handritið honum ekki aðeins meira en um eina mínútu til að falla á hvort annað í snöggt faðmlag áður en titlarnir komu upp. Þetta var algjörlega fáránlegt þegar við vorum búin að bíða allan þennan tíma í gegnum allar þessar drýpur tilfinningar yfir óverðskuldaða eiginmanninum eftir ágætis samræðum og góðu faðmi milli hetju og kvenhetju. Þess í stað var endirinn eins og kvikmyndaframleiðendurnir væru orðnir uppiskroppa með tíma eða fjármuni eða hefðu bara ekki getað nennt því. "Hérna ertu - eina mínútu, gerðu það sem þú getur í því, klipptu síðan eins og leikstjórinn vill fara heim núna....." Mér fannst ég vera algjörlega ósátt. Hins vegar, mjög mikið hrós fyrir leik Toby Stephens a fullkomin og mjög myndarleg hetja, og Rupert Graves frábær viðbjóðslegur og sjálfsvorkunnar illmenni. Tara Fitzgerald var fullnægjandi innan ramma handritsins sem neyddi hana til að vera niðurdrepandi og frekar heiftarlegt fórnarlamb svo mikið af tímanum. Sem sagt, ég elska þessi klassísku leikrit og nánast öll þeirra eru sjón betri en margt af "nútímanum “ drama í sjónvarpinu þessa dagana. Svo 7 stjörnur því þrátt fyrir pirringinn er þetta samt gott úr.