Þvílíkur missir var fráfall leikstjórans Emile Ardolino! Hann gat tekið létt handrit og með réttri leikstjórn og klippingu sett blik í það og látið það skína eins og stjarna. Þessi tiltekna stjarna er kannski ekki sú bjartasta á himninum eins og frábærar rómantíkur fara, en hún er örugglega sú sem heldur þér stillt til enda. Þú vilt virkilega vita hvernig hlutirnir munu ganga upp. Handritið er fullkomið fyrir Cybill Shepherd, sem á þeim tíma þurfti að nýta "Moonlighting" velgengni sína fyrir nýju kynslóðina sem var (sem betur fer fyrir hana) sennilega ekki meðvituð um hversu margir stórtjaldið sem hún fékk eftir mjög efnilega byrjun. Í þessari mynd er hún alveg aftur í formi sem enn þjáð ekkja sem býr í staðgöngu í gegnum dóttur sína (Mary Stuart Masterson á barmi stjörnuhiminsins sem myndi ná hámarki með "Fried Green Tomatoes" tveimur árum síðar). Hún hefur kannski litið út fyrir að vera of ung fyrir hlutverkið en það virkar vel fyrir hvernig sagan þróast. Þetta er hennar mynd, en hún fer ekki yfir mörk sín sem aðalhlutverk. Shepherd leyfir Robert Downey Jr. náðarsamlega að bera mikið af myndinni og sýnir þroskaðri grínisti en hann hafði í fyrri myndum sínum til þess tíma. Og það er nægur stuðningur frá Ryan O'Neal (í sínu besta hlutverki í mörg ár) og Christopher MacDonald. Náttúrulegur sjarmi Masterson liggur nokkurn veginn af sjálfu sér, annaðhvort þá eða hún hefur þann hátt á að láta persónu sína virðast eins og ferskan andblæ með hverju orði. Ardolino nýtir sér kynþokka leikara sinna á sama hátt og hann gerði með "Dirty Dancing ", en þessi mynd er ekki alveg eins suðandi svo þú gætir samt horft á hana með foreldrum þínum ef þau voru í herberginu. (Notaðu bestu dómgreind, þau eru foreldrar þínir þegar allt kemur til alls.) Ég gef þessari mynd háa einkunn vegna þess að hún er mjög notendavæn, áhugamönnum um rómantíska gamanmynd mun finnast hún háleit og þeir sem eru bara að horfa á með þeim ættu að finna nóg af húmor til að njóta líka. Aftur á heiðurinn af Emile Ardolino fyrir að gera sem mest úr heillandi handriti eftir Randy og Perry Howze. (Hvar eru þeir núna?) Næsta mynd Ardolinos yrði hringt í framhaldið af "Three Men and A Baby" en síðasta kvikmyndaútgáfa hans (Sister Act) myndi loksins gefa honum níu stafa stórsmellinn sem hann átti skilið. Herra Ardolino, kvikmyndaleg snerting þín ER saknað!