Ég hef nú séð þessa um það bil 10 sinnum, svo það hlýtur að vera eitthvað við hana sem mér líkar við! Bandarískar sci-fi bíómyndir á fimmta áratugnum voru frekar blandaður hópur: þær voru annað hvort skynsamlega gerðar og/eða umhugsunarverðar eða ódýrir og hlæjandi ostar. Forbidden Planet er dálítið af hvoru tveggja, en í þeim sjaldgæfu fyrir tegundina, litur. Það átti líka forskot á handritinu - þó Shakespeare hefði kannski ekki kannast við það, var það byggt á tímalausu leikriti hans og tryggði því ákveðið magn af langlífið sjálft ef það er gert vel. Það er saga morðsömu auðkenni eins manns sem stækkað hefur verið óendanlega með vélum sem kveikt var á dauðu kynstofni 200.000 árum áður. Á leiðinni er söguþráðurinn fullur af 50's staðalímyndum og maís svo hreinu að þú veltir stundum fyrir þér hvers vegna þú ert að horfa á það, en gerir það alltaf. Þessi ástarþríhyrningur... jamm! Teiknimyndagerð Disney stendur enn vel og bakgrunnur teiknimynda beint af forsíðu Galaxy tímaritsins osfrv lítur vel út, jafnvel eftir 50 ár. Robbie að keyra bílinn yfir eyðimörkina í fjarska er þó töff! Allt í allt, með öllum göllum, það besta sinnar tegundar og við ættum að vera þakklát fyrir að svona óspilltur prentun lifir.