Eins og aðrar umsagnir hafa sagt, bætir annar af óteljandi fjölda Alien klóna, að þessu sinni með frábærum vöggu af The Terminator inn, smá af klassískri SF Story "Who Goes There?", og geðveikt heimskulegt plotttæki lyft frá Andromeda-stofninn (sýnilega blikkandi rauð ljós gera það að verkum að illvígir drápsvélar geta ekki greint hræddt fólk sem stendur í þriggja tommu fjarlægð frá þeim). Allt í lagi, sagan: eftir röð af fólki sem hlaupandi um í geimskipi og drepur hvert annað fáum við yfirskrift . "25 árum síðar". Áhöfn boðstöðvar á braut um Mars, sem á að vera létt af eftir 48 klukkustundir, skynjar risastórt geimskip á árekstrarleið. Það er Síbería, skipið sem við sáum í opnunarröðinni. Ekki góður tími til að vera búinn að taka allt gagnlegt utan nets á boðstöðinni til að gera viðgerðir þá. Skipið sem nálgast víkur ekki frá stefnu sinni og sendir út skilaboðin "Ekki undir neinum kringumstæðum fara inn í þetta skip!" viðvörun. Eftir mikið öskrað hver á annan, plástra áhöfn boðstöðvarinnar eitthvað saman og koma stöðinni úr vegi rétt í þessu. En skipið breytir um stefnu og hrútar þeim á hvaða hátt sem er - að spæla einn úr áhöfninni á stingandi og oddhvass áhafnarspíra. Gervihnötturinn byrjar að „losa heilleika“. Bitar draga úr þrýstingi. Mikið meira hróp og hlaup um þar sem aðeins tveir áhafnarmenn sogast aftur á bak út í geiminn. (Af hverju sogast þeir ALLTAF aftur á bak?). Eftir nokkur ásláttur dregur tæknikonan í hjólastól (sem er kölluð „Wheeler“ - eini greinanlegi brandarinn í allri myndinni) þá ályktun að Síbería sé að tæma þá af krafti og þeir þurfi að fara um borð í hana og slökkva á vélinni. Þeir fara allir um borð og taka af sér hjálma. "Ekki fara inn í þetta skip!" þýðir augljóslega að fara um borð í skipið og útsetja þig fyrir hugsanlega banvænum smitsjúkdómum. Eitt teymi heldur í aðaltölvuherbergið þar sem þeir finna dauða frosinn gaur sem grípur í sig það sem lítur út eins og American Express kort en reynist vera minidiskur. Hitt liðið finnur nokkra rofa. Merkilegt nokk reynist látinn náungi vera faðir þeirrar aðlaðandi kvenkyns áhafnarmeðlims sem var valin líklegast til að lifa af kynni við geimveru. Þeir slökkva á vélunum en þetta þýðir að kjarnaofn skipsins mun springa. Hræðilegt Point of View Shot byrjar að drepa fólk. Nokkuð er um að Síbería hafi uppgötvað nýjan málmgrýti, ómetanlegan orkugjafa sem er milljóna virði, sem þýðir að hinir venjusamari meðlimir áhafnarinnar lögðu sig strax í hættu til að ná honum. POV skotið snýr aftur með whoosh! úff! ganghljóð á hljóðrásinni. Því miður gefa þetta þér þá hugmynd að morðinginn sé í corduroy buxum og áhrifin eru ónýt. Eftir það er allt bara að hlaupa um og drepast í röð eftir ljótleika og leikhæfileika, þar til aðeins augljósir eftirlifendur lifa af - ásamt sæta hundinum sem hafði tókst að leiða að minnsta kosti tvo skipverja til bana. Hvers vegna geimsharðir vopnahlésdagar ráfa í kjálka ákveðins dauða í leit að gæludýrum sínum köttum og hundum hefur lengi verið ráðgáta þessarar tegundar kvikmynda. Aðrir heimskulegir hápunktar eru meðal annars að allir gleymi að bregðast við lækkandi súrefnismagni þar til þeir minna á rödd aksturstölvunnar (ekki það að lágt súrefnismagn dregur á einhvern hátt úr þeim áhrifamiklu eldi sem þessi fávitafjöldi kviknar). Ef Killer Droid auðkennið er svo snjallt að það getur stýrt skipinu í þröngri beygju og farið aftur í að hamra á boðstöðinni, hvers vegna slökkti hann ekki á "Ekki undir neinum kringumstæðum sláðu inn í þetta skip!" viðvörunarmerki.. Ég er viss um að ef það var að leita að fleiri fólki til að drepa þá öskraði GO AWAY! Musetta Vander er eina manneskjan sem fær að gera einhverja leikaraskap - allir hinir blossa bara nösunum allan tímann á meðan þeir bera tennurnar og öskra og beina byssum hver á annan. Það er svona handrit; fullt af upphrópunarmerkjum - það eina sem hélt mér að fylgjast með allt til enda var vonin um að handritið krefðist þess að hún færi úr öllum fötunum, eða blotnaði á meðan hún klæðist ekki mikið. Því miður gerði það ekki. Eitt af því sem er rangt við þessa mynd (fyrir utan það að hafa meira blár á skjánum en í nokkurri annarri mynd nokkru sinni) er að það var engin tilefnislaus nekt.