Þessi mynd birtist nokkuð oft á úrvals kapalrásum og ég finn að ég horfi á hana aftur og aftur. Flutningarnir eru dásamlegir og efnið hefur svo mikið að gerast að það er alltaf eitthvað nýtt að taka með úr myndinni. Kannski er ég of oft annars hugar þegar ég horfi á kvikmyndir heima, þú veist æfinguna, hundarnir gelta, síminn hringir, poppið klárast á meðan á eintökum stendur. En þessi mynd fjallar um fólk og það sem hvetur okkur áfram, hvað lífgar upp á okkur, hvað veldur deilum á milli okkar og hvað hvetur okkur innblástur. Fyrir mig eru það myndir eins og Ástarbréfið sem halda mér að taka sénsinn á nýjum myndum. Satt að segja er ég hissa á því að myndin sé ekki þekktari. Ég myndi elska að sjá Blythe Danner og Geraldine McEwan í mörgum fleiri hlutverkum. Þau eru unun að horfa á. Kate Capshaw er yndisleg og ég hafði ekki hugmynd um að hún yrði það. Ellen DeGeneres leikur hlutverk sem er miklu flóknara en að vera einfaldlega grínisti léttir. Þessi mynd gefur áhugavert myndefni sem réttan bakgrunn fyrir persónurnar og samskipti þeirra. Mér finnst það hressandi í hvert skipti sem ég gef mér tíma til að horfa á það.