Fyrirsagnir vara okkur við yfirstandandi herferð til að djöflast í fíkniefnaneytendum, athugaðu fortíðarþráina í garð Mussolini á Ítalíu og minna okkur á vana okkar til að lýsa upp líklega hryðjuverkamenn. „Fókus“ minnir okkur á illsku hömlulausrar ótta og vantrausts og gyðingahaturs dulbúinn sem stuðningsmaður Bandaríkjanna á tímum seinni heimstyrjaldarinnar. Það sem fer í kring...Lawrence Newman (William C. Macy) verður óheppilegt fórnarlamb hatursglæpa eftir að hann er skakkur sem gyðingur og þessar árásir aukast þegar brúður hans, Gerty (Laura Dern) undirstrikar útlitið. Newman mótmælir röngum ásökunum þegar þær valda honum beinum skaða en hann hugsar um eigin mál. Við sjáum aukningu á gyðingahatursárásum í gegnum nærsýni hans, ástand sem ekki læknast að fullu með gleraugum. Dæmigert hversdagshlutverk Macy birtist aftur og langa leiðin til að átta sig á því að við erum öll tengd kostar hann næstum lífið. Hvað er það við persónuna sem Macy sýnir okkur? Við getum ekki valið að hunsa ofbeldi, hatur og ofstæki vegna þess að ríkisborgararéttur neyðir okkur til að taka afstöðu. Vandamál Newmans er að hann á engan annan kost en að standa með þeim sem misþyrmt er og fer í gegnum helvíti til að sjá það. Og sorg okkar er sú að flest okkar þurfa að vera barin til að átta okkur á hættunum í kringum okkur. Við skulum einbeita okkur.