Shirley Jackson skáldsagan 'The Haunting of Hill House' er andrúmsloftssaga um skelfingu sem miðlar yfirnáttúrulegum fyrirbærum í gömlu stórhýsi. Andrúmsloftið er vel sett og hrollurinn vel sviðsettur. Draummikið meistaraverk. Kælirinn 'The Haunting' frá 1963 heldur sig vel við bókina en bætir einnig eigin smáatriðum við söguþráðinn. Sem betur fer eru þetta mjög fáir og því er skelfing bókarinnar og hrollurinn útfærður enn betur á skjánum. Svarthvíta ljósmyndunin eykur aðeins á hrollvekjuna í myndinni. Æðislegt! Og svo gerði Jan de Bont þetta. Árið 1999 kom endurgerð The Haunting í bíó - ef hægt væri að kalla þetta endurgerð. Hvers vegna þeir þurftu að gera endurgerð á myndinni frá 1963 er ráðgáta í sjálfu sér, en í augnablikinu skulum við líta á myndina sjálfa. Hún byrjar að meðaltali, eins og flestar hryllingsmyndir gera. Leikmyndin sem notuð er fyrir Hill House er falleg og einkennilega dularfull, og í nokkrar mínútur virðist sem myndin eigi eftir að vera nokkuð sanngjörn endursögn. Og þá kemur fyrsta hræðslan: laus sembalvír klippir andlit konu (aðstoðarmaður Dr. Marrow). Þetta er fyndið, og satt að segja fékk ég næstum því að gráta. Upp frá því fer myndin bara niður á við. Leikurinn virðist verða nokkuð viðurkenndur eftir því sem líður á myndina, þar sem persóna Owen Wilson er sérstaklega pirrandi (svo það er svo mikill léttir þegar hann er hálshöggvinn af flæðinu). Tæknibrellurnar gera þessa mynd nánast, sem er synd, því að flestir þeirra eru ótrúlega cheesy og líta mjög dagsett. Dæmin um þetta eru mörg, svo ég nenni ekki að telja þau upp. Þannig að allt í allt mæli ég, ásamt hundruðum annarra, eindregið með því að þú horfir á upprunalegu kælirinn, eða sem val, kaupir skáldsöguna eftir Shirley Jackson . En vinsamlegast vertu frá þessu. Og ef þú ákveður að horfa á þetta skaltu horfa á hana í sjónvarpinu (þar sem margar stöðvar elska að sýna þessa mynd, en ekki upprunalega) eða leigja hana ódýrt, en vinsamlegast ekki kaupa hana, hvað sem þú gerir. Ekki sóa peningunum þínum! Lokaeinkunn: 4/10