Ég er mikill aðdáandi verka Ludlums og Covert-one bókanna og ég hafði oft hugsað hversu ótrúlegar þær yrðu kvikmyndaðar. Ímyndaðu þér þá spennu mína þegar ég lærði að slík kvikmynd væri í raun til! „Hades Factor“ var sá fyrsti í seríunni virtist augljós staður til að byrja á. Frá upphafi olli myndin vonbrigðum. Einfaldir þættir úr myndinni eins og fyrsti fundur Griffins með Smith eru óþarflega ólíkir bókinni og mun minna spennandi. Nokkrar persónur eru líka illa leiknar. Til að byrja með er Dorff sorglegur sem Smith. Ekki slæmur leikari, bara ótrúlega slæmur kostur þar sem hann er allt of mjúkur, og nær ekki að sýna marga af þeim eiginleikum sem eru endanlegir hjá John Smith. Endurnefna, endurúthluta og jafnvel sleppa tilteknum persónum rýra þessa mynd enn frekar. Til dæmis að fjarlægja Victor Tremont og öll baksaga vírusins, þar á meðal þátttaka VAXHAM, gerir allt atriðið í myndinni nokkuð óljóst. Marty Zellerbach er mjög stór hluti bókarinnar, og í sætinu sem hann tekur breytilegt aftursæti (svo ekki sé minnst á að kvikmyndapersónan deilir engu með persónuna í bókinni) eru önnur stór mistök. Rachel Russel er væntanlega á að vera Randi Russel úr bókinni. Hún á ekki bara að vera systir Sophie Amsden (á að heita Sophia Russel) heldur á hún líka að vinna hjá CIA, EKKI "Covert-one". Sem leiðir mig að lokapunktinum mínum og ég held að það sé eitt það mikilvægasta. COVERT-ONE er ekki einu sinni til á þessum tímapunkti! Ekki fyrr en önnur bók seríunnar er Covert-One úthugsuð af forsetanum sem fyrirbyggjandi aðgerð gegn frekari líffræðilegum hryðjuverkum. Ef ég á að vera heiðarlegur gæti ég haldið áfram allan daginn. Í stuttu máli - ef þér líkar við bækurnar og vilt sjá góða aðlögun, þá er ég hræddur um að þú verðir fyrir sárum vonbrigðum. Jafnvel sem hasarmynd er hún í meðallagi, aðallega vegna afar gljáandi klippingar og lélegra áhrifa. Snilldar söguþráðurinn og dauft eins og vatnshandritið eru síðustu neglurnar í mjög ódýrri kistu þessarar myndar.