Sumum okkar fannst leikstjórinn Ernst Lubitsch, dáður fyrir undirliggjandi ósvífni og kaldhæðnislega kómískan blæ, frekar blautur þegar kom að efnisvali. Það er ekki það að Lubitsch sé ofmetinn - þvert á móti, hann var sennilega á undan sinni samtíð hvað varðar sjónræna frásögn - samt sem áður eru verkefnin sem hann tengdist (eða var úthlutað) ekki alveg kennileiti gamanleiksins hans. aðdáendum finnst gaman að merkja þá. Með "Heaven Can Wait", skjáaðlögun á leikriti Lazlo Bus-Fekete, "Birthday", er Lubitsch söðlað með syfjaðan Don Ameche í aðalhlutverki - og sambland af blóðleysislegu söguþræði, litlausri stjörnu og mygnu endurliti - ramma hindrar leikstjórann. Vondur maður um aldamótin „sofnar án þess að átta sig á því“ og sýnir staðreyndir lífs síns fyrir framan helvítis innganginn. Ameche...vondur? Það var vandamál númer eitt. Hin efnilega opnunarröð (sem gerist í anddyri Hades) víkur fljótt fyrir ömurlegum duttlungum og aukahlutverkið hjálpar lítið. *1/2 frá ****