Ég veit, ég veit: það er barnalegt. En ég bara elska þessa tegund af kvikmyndum. Fugl sem varð fyrir miklum „óhöppum“ og hefur enn ekki misst trúna á mannkynið og húmorinn. Það sem er sérstakt við þessa mynd er sú staðreynd að aðalpersónan er Paulie -páfagaukurinn- og hann er ekki notaður sem uppörvun fyrir einhvern heitan mannlegan leikara. Ennfremur líkar mér við söguþráðinn: Paulie segir lífssögu sinni við hreingerninga á þeim tímapunkti sem hann náði botninum. (Við the vegur: Rödd Jay Mohr hljómar næstum eins og Joe Pesci!). Og Cheech Marin auðvitað, maðurinn ER húmor fyrir mér. Allt frá því ég sá "Up in Smoke" hef ég metið barnalega framkomu hans, gera einfaldar aðstæður að fyndnu.. get ekki hjálpað mér.