„Plan B“ er stranglega miðað við númerafargjald nema eitt. Mér fannst þetta frekar móðgandi. Jon Cryer er "stjarna" þessarar myndar og leikur sína venjulega, snjöllu, sjálfhverfu og snottu persónu sem var í rauninni yndisleg í "Pretty In Pink" og hefur EKKI verið skemmtileg síðan. Grating byrjar ekki einu sinni að lýsa frammistöðu hans. Ricky (Mark Matheisen) er vöðvastæltur, ljóshærður, erfiður leikari sem (gast!) hefur aðeins áhyggjur af hárinu og að verða lagður. Talandi um hlutabréfakarakter...úff. Að minnsta kosti eru hinar þrjár persónurnar nokkuð grípandi. Lisa Darr og Lance Guest leika jarðbundið, bjartsýnt og umhyggjusamt par sem á í erfiðleikum með að verða þunguð. Þar sem þær eru ekki vælandi dramadrottningar þykja hlutverk þeirra hins vegar leiðinleg og þeim er ekki gefinn nægur skjátími. Sara Mornell fullkomnar leikarahópinn með því að leika Ginu, venjulega fallega og fallega unga konu þína sem bara virðist ekki geta fundið rétta ástfangna maka. Ég hef séð þessa persónu milljón sinnum áður en frammistaða hennar yfirstígur að minnsta kosti suma galla sem stafar af fyrirsjáanleika í aðstæðum hennar. Það sem kom mér á óvart við þessa mynd var ungmennakynning hennar á staðalímyndum. Þeir kynntu rússneska persónu í þeim tilgangi einum að hæðast að honum og gera grín að því hvernig hann talaði. Hann var sýndur sem villtur, fáfróður og ótrúlega grunnur. Þeir voru þó aðeins að hita upp fyrir venjulega vitleysu um homma. Gina ákveður að vera samkynhneigð í smá stund þar sem hún er ekki með neina heppni með strákum. Heiðarlega. Það var ekki svo slæmt nema þeir fóru virkilega yfir borð þegar Gina kom með lesbíu í jólaboð sem vinir hennar voru að halda. Lesbíska stefnumótið hennar var með mjög stutt hár (eins og ég er viss um að allar lesbíur gera það). Hún varð líka frekar pirruð (eins og ég er viss um að allar lesbíur gera það) þegar Gina hafði taugarnar á sér til að setja á sig varalit(!). Að lokum fer stefnumótið hennar í kringum veisluna og slær á næstum allar konur þar og munnar þegar Gina lýsir yfir vonbrigðum sínum. Auðvitað vitum við öll hvernig samkynhneigt fólk getur ekki verið trúr í svo mikið sem nokkrar klukkustundir miklu færri mánuði eða jafnvel ár, ekki satt? (Vinsamlegast athugaðu kaldhæðnina í þeirri yfirlýsingu. Þakka þér fyrir.) Þessi mynd var byggð á þreytu og fyrirsjáanlegum forsendum til að byrja með en óviðunandi frammistaða Cryer ásamt fávitalegri staðalímynd sökkva þessari mynd niður í lægra dýpi kvikmynda. 2/10