Thomas Hardy er einn af mínum uppáhalds höfundum. Nokkrar sannarlega dásamlegar kvikmyndir hafa verið gerðar úr skáldsögum hans ("Far From the Madding Crowd", "Tess of the D'Urbervilles," "The Mayor of Casterbridge"), og ég hafði miklar vonir við þessa. Hallmark-Hall-of-Fame-gerð "Return of the Native" eyðilagði það algjörlega. Leikarahópurinn var frábær, ljósmyndunin frábær, en handritið var dapurlegt og leikstjórnin jákvæð. Fólk gekk að fólki, sagði línur, gekk í burtu. Lítil spenna myndaðist þegar Clive Owen og Catherine Zeta Jones (mjög ung, mjög falleg) skiptust á smá holdpressun, en jafnvel Clive, sem er frábær leikari, gat ekki bjargað því. Það var fullt af venjulegri Hallmark "rómantískri" strengja bakgrunnstónlist og þykjast bumkin sem bjóða upp á söguþræði, og það sem gæti hafa verið dínamít reyndist vera hræðilegt. Auðgæði ofangreindra þriggja kvikmynda var algjörlega fjarverandi.