*VIÐVÖRUN* Spoiler framundan... Höfundar þessarar sögu þekktu þessa menn mjög vel. Leikararnir sýndu þeim sömuleiðis mjög vel. Niðurstaðan er sú að í lok myndarinnar líður þér eins og þú sért í raun og veru að horfa á John Lennon og Paul McCartney. Væntanleg spenna er til staðar, sérstaklega á óþægilegu fyrstu augnablikunum. En þegar þetta tvennt byrjar að losna, byrjar gamla félagsskapurinn sem gerði Bítlana að vinna svo vel að gera vart við sig. Biturleikinn er enn til staðar og truflar stundum, en þegar John fær þá hugmynd að taka Lorne Michaels upp á tilboð hans um að borga Bítlunum 3.000 dala upphæð fyrir að koma fram í "Saturday Night Live", gætu þeir tveir verið sömu strákalegu prakkararnir sem hræddu Liverpool saman þegar þeir voru unglingar og lifðu af að spila á grófa næturklúbbum Hamborgar til að rísa upp í Superstardom. En á endanum færir þessi dásamlega fantasía okkur mjúklega til grafar. Okkur er bent á hvers vegna bítlafundir voru líklegast aldrei mögulegir jafnvel áður en Lennons var myrtur: Tveir drifkraftar hópsins uxu fram úr hvort öðru.