Slasher-mynd, gerð snemma á níunda áratugnum, er með bölvun sem gerir það að verkum að hver sem reynir að klára hana verður dauður. Mörgum árum síðar reyndi hópur kvikmyndanemenda að klára myndina - einnig endurvekja myndina banvæna bölvun. Frábær hugmynd að kvikmynd, en því miður er „Cut“ bara enn eitt ónýtt tækifæri. Því miður hefur Ástralía ekki átt heimsins besta afrekaskrá þegar kemur að hryllingi. 'Razorback' (1984) var út og aftur eins og 'Holwing III' (1987), sem var samt hálf amerísk mynd. Hvað varðar sókn okkar í grín-hrollvekju, þá er best að gleyma 'Body Melt' (1993). Vandamálið við 'Cut' er að framleiðendurnir reyna að búa til snjalla hryllingsádeilu a la 'Scream' (1996) en hafa enga innsýn í tegundina eða hvað gerir það að verkum. Og þó að þetta hljómi skrítið að ég segi þetta um slasher-mynd en það sem 'Cut' skortir í raun er hvaða "hjarta sem er". Vissulega fylgir það grunnreglunum sem settar voru af 'Scream', en það vill ekki leika sér með formúluna, heldur fer það í pappaeintak af því fyrra. Morðinginn, Scarman, er líklega einn sá leiðinlegasti og óheilkennilegir illmenni í sögu hryllingsmynda. Endalaus bardagi hans óþægilega, lame einlína myndi láta samræður klámsins líta út eins og Shakespeare. Leikarahópurinn virðist aldrei taka fullan þátt og líta út eins og þeir séu bara að bíða eftir að myndatöku ljúki svo þeir geti safnað launaávísunum sínum. Og tilfinningin fyrir myndinni er eins og hún sé vísvitandi að reyna að vera ekki hrollvekjandi; lítur meira út eins og þáttur af 'Neighbours' eða 'Heartbreak High'. Við the vegur, þessar tilraunir til MTV stíl, ofur-bíó í "rannsóknar" röðinni líta bara lélegar, dagsettar og út í hött. Ef Ástralía fær einhvern tíma tækifæri til að gera hrylling aftur (sem ég vona að við gerum enn) ættum við kannski að taktu blað úr bókinni Mad Max (1979). Í stað þess að reyna að líkja eftir Bandaríkjunum ættum við að reyna okkar eigin sýn á tegundina.