Stundum horfi ég á bíómynd og er mjög hrifinn af henni og samt er ekki auðvelt að útskýra hvers vegna mér fannst hún svona góð. Þetta á aðallega við um óalgengar kvikmyndir þær sem maður getur varla borið saman við hinar þarna úti. Goodnight Mister Tom er ein af þessum sérstöku myndum. Það eru miklar tilfinningar í myndinni og leikurinn var svo góður að ég grét og hló þegar ég horfði á myndina þegar leið á söguna. Hinn ungi Nick Robinson er ungur drengur (William) fluttur frá London vegna loftárásanna þar í síðari heimsstyrjöldinni. Herra Tom sem John Thaw leikur er gamall maður sem fer í þorpinu sem brottfluttu börnin voru send til. Í fyrstu neitar Tom að taka á sig neina ábyrgð - eins og að sjá um ungan pilt í vandræðum en samþykkir þar sem hann er skilinn eftir án vals . Á meðan á dvölinni stendur kemst Mr. Tom að því hversu hræðilegt lífið hefur verið fyrir William ásamt farangri hans sendi mamma hans belti og skriflegar leiðbeiningar til gestgjafa sonar hennar um að hika ekki við að nota það. Þetta belti er berjað á akri til að vera aldrei notað á svona grimman hátt. Herra Tom útvegar William alvöru heimili og drengurinn er ánægður með nýja lífið, hann fer í skóla, eignast nýja vini og uppgötvar dulda hæfileika. Allt í einu er bréf sem William er kallaður heim í London með bréfi þar sem segir að henni líði ekki vel og það byrjar upp á nýtt bara í þetta skiptið versnar það mikið Það eru margar tilfinningar sem þú getur skynjað í þessari mynd ást, ótta , sorg, hamingja, sársauki, von og margt fleira. Goodnight Mr. Tom er annað meistaraverk breskrar kvikmyndahúss sem er aðeins sambærilegt við önnur eins og Dear Frankie og Billy Elliot ef miðað er við. Ég hef virkilega notið þess að horfa á hana og mæli eindregið með henni. Áður en ég lýk þessari umfjöllun vil ég líka minnast á frábæra frammistöðu Thomas Orange í hlutverki Zac minnti mig á vin minn frá barnæsku ( :