Aðeins áköfustu DORIS DAY aðdáandi gæti fundist þetta jafnvel þolanlegt að horfa á. Þegar manni dettur í hug hversu mikið efni er til í sögu um frægasta blackout New York borgar, kvikmynd sem hefði getað fjallað um fjölmargar raunveruleikasögur af því sem fólk þurfti að takast á við, þá skrapar þetta botninn á tunnunni vegna skorts á. Frásagnarfrumleiki. Enn og aftur er Doris reiður vegna þess að hana grunar að hún hafi hugsanlega verið í hættu nóttina sem myrkvunin var þegar hún sneri aftur til gistihúsanna í Connecticut, tók sér svefndrykk og vaknaði á morgnana með manni sem hafði gert slíkt hið sama. , ráfaði inn í húsið fyrir mistök. Enginn getur bjargað þessu rugli - ekki Doris, ekki ROBERT MORSE, TERRY-THOMAS, PATRICK O'NEAL eða LOLA ALBRIGHT. Eins og leikstýrt er af Hy Averback er þetta veikasta farartækið sem Dagur fann sig í, skuldbundið sig til að gera myndina vegna vélarbragða eiginmanns síns og gat ekki komist út úr henni. Leitt.