Sagan er fengin af "Lear konungi"; Umgjörðin er býli í Iowa. Hér er próf fyrir svona hluti: ef þú spyrð: "Af hverju gerði svona og svo svona og svo," og svarið er, "af því að það var það sem gerðist í "King Lear", þá veistu að myndin hafi mistekist. Jæja, það er það sem gerist hér. Föðurpersónan í þessari sögu lifir ekki sínu eigin lífi, hann líkir eftir skálduðu lífi. En það er meira rangt við myndina en þetta.Jocelyn Moorhouse er metnaðarfull - miklu metnaðarfyllri en ég held að hún geri sér grein fyrir. Hún er að reyna að taka sögu King Lear og breyta umgjörðinni algjörlega. Þetta er verkefni út af fyrir sig. Líklegasta niðurstaðan er sú að ígrædda sagan mun deyja og enginn mun alveg geta fundið út hvers vegna (þó að það séu nógu vel heppnaðar ígræðslur, eins og "West Side Story", til að það sé þess virði að prófa). En hún er LÍKA að reyna endurskoðunarsögu. Í útgáfunni af "King Lear" sem hún vill búa til, bera Reagan og Goneril samúð okkar og Cordelia er illmenni. Þetta er verkefni í sjálfu sér líka. Það er erfitt að ná árangri í hvoru verkefninu; að ná árangri í báðum í einu er ómögulegt. Reyndar er ómögulegt að ná árangri í einu á meðan svo mikið sem að reyna hitt. Ef við eigum að horfa á sömu atburðina frá öðru siðferðislegu sjónarhorni þá verða atburðir að vera nákvæmlega sömu atburðir - sem þýðir að ekki er hægt að fikta við umhverfið. Ef það á að flytja söguna, lifandi, í annað umhverfi, verður siðferðilegt hjarta hennar að halda áfram að slá allan tímann - sem þýðir að ekki er hægt að fikta við siðferðilegt sjónarhorn. Moorhouse átti að mistakast ekki bara í annarri heldur í báðum viðleitni hennar. Og svo gerði hún. ...Það er náttúrulega hægt að reyna bæði verkefnin, mistakast í báðum verkunum, en samt með einhverjum tilviljun að lenda í listaverki sem er gott af sjálfstæðum ástæðum. Ég nefni þetta vegna þess að ég hef ekki lesið skáldsögu Jane Smiley, sem, eftir því sem ég veit, er góð af sjálfstæðum ástæðum. En myndin er það ekki. Ef það væri ekkert annað athugavert við það, þá væri samt ekki hægt að komast framhjá því að það er bara svo rækilega, ógeðslega DÖLL. Kornakrarnir eru jafnvel enn leiðinlegri en þeir væru í raunveruleikanum - sem þarf ekki að vera raunin, þar sem ég get hugsað mér fjórar myndir ("Galdrakarlinn í Oz", "North by Northwest". ", "The Straight Story", "Kikujiro") þar sem maísakrarnir eru alls ekki leiðinlegir.