Ég sá Mar Ardentro og fannst ég verða að tjá mig um þessa mynd. Líknardráp er erfitt umræðuefni á öllum sviðum og því miður getur það stundum skekkt raunverulegt gildi kvikmyndar. Margir hafa verið hrifnir af frábærum leikarahópnum og það er fallegt myndmál/myndavélaverk. Vissulega er Javier Bardem leikari sem kemur með eitthvað aukalega í hverja mynd sem hann gerir. Að segja að hann feli í sér hið raunverulega Sampredo er svolítið kjánalegt þar sem ég held að enginn gagnrýnenda hafi þekkt Sampredo persónulega. Að liggja kyrr og nota ákveðinn þokka er leikhæfileiki sem er ekki „fullkomin“ frammistaða þó hún sé vel leikin. Bardem gerir bara það sem hann gerir vel...og það er það. Myndavélavinnan er falleg og vekur tilfinningar og sjónarhorn sem myndin sjálf skortir til að skila. Sampredo er hér sýndur sem maður sem er svo mikið að deyja að hann yfirgefur ástríka fjölskyldu sína og giftist konu sem hann leitar til þegar hinn mun ekki hjálpa honum í leit sinni að virðulegum dauða. Nú er ég ekki hér til að segja neitt um rétt með eða á móti líknardrápi. Vandamálið er að þegar þú skrifar athugasemdir við kvikmyndir eins og þessa geturðu varla sloppið við það. Viðfangsefni myndarinnar er svo sterkt að þú ert næstum neyddur til að ræða myndina í því sterka efni. Mér finnst það veikleiki fyrir myndina -óviljandi- lýsir Sampredo sem ósymfatískri persónu. Einhver sem er miklu snjallari en fjölskyldan hans eins og hann er sýndur í hinum einfalda frænda sem „fá“ ekki tvílagða ljóðinu beint að sér. Einhver sem mun yfirgefa ástríka og umhyggjusöma fjölskyldu vegna þess að HANN telur líf sitt óvirðulegt. Atriði sem er sett saman við kvenkyns lögfræðinginn sem samkvæmt myndinni velur "rangt" val og endar í langt ástandi heilabilunar sem gefur til kynna að val Sampredo hafi verið rétt. Konan sem leitar hans stöðugt er nánast lítilsvirt fyrir fallega lögfræðinginn en er skyndilega gift af Sampredo þegar hún samþykkir að hjálpa honum að deyja. Þessir kostir gera Sampredo að útreiknuðum mynd, sama hversu heillandi Bardem sýnir hann. Röksamlega myndi ég segja að það sannfærir ekki að fullu og ég held að Amenabar hafi ekki ætlað sér að bæta þessum ójafnvæga þætti í mynd sína. Fyrir ungan leikstjóra er þetta enn áhrifamikil mynd og hún hefur svo sannarlega sín sterku augnablik (til dæmis umræðan milli prestsins og Sampredo). Myndavélavinnan ER áhrifamikil og myndin vel leikin. En 10 af 10...nei myndin nær ekki þeim ágætum.