Ímyndaðu þér GILLIGAN'S ISLAND í Afríkueyðimörkinni í nútímanum. Bættu við fólki sem er hvergi nærri jafn snjallt og skipstjórinn eða Marianne - og nægum kvíða til að fylla skrifstofu þýsks geðlæknis. Henda inn söguþræði sem tekst að vera áhugavert aðeins í þáttum og bókmenntalegum samsvörun sem kafa aldrei nógu djúpt til að fullnægja. Tímabilið með sannarlega grófu efni sem hefur verið nýtt frá því að fyrstu heimsfaramennirnir voru mjög, mjög týndir. Ef KONUNGURINN ER LIVUR væri ekki afurð ríkjandi keisara du jour úr Dogme 95, myndi þessi mynd vera að fá jafn mikla athygli? Dogme 95 er til Hollywood eins og danskt nútímalegt er fyrir rókókó. Þessi skandinavíska hreyfing, sem er fylgifiskur stafrænnar tækni, leitast við - alveg hundleiðinlega - að fjarlægja gervileikann í kvikmyndagerð, með því að nota náttúrulegri þætti og hverfa aftur til kjarna sagnagerðar. PEARL HARBOR, til dæmis, er Dogme Antichrist. Saga leikstjóra/meðhöfundar Kristians Levrings veltir fyrir sér mannlegum samskiptum og mannlegu eðli þegar hún er sett undir eldinn í lífshættulegum aðstæðum. Ellefu manns um borð í rútu sem keyrir í gegnum sandöldurnar í Namibíu eru skyndilega strandaglópar í leifum yfirgefins bæjar. Afrískur heimamaður sem talar ekki tungumál þeirra þjónar sem áhorfandi og sögumaður (sem innsæi hans er með mestu áberandi myndinni). Þegar þeir sterkustu leggja af stað í fimm daga gönguferð til næsta þorps, sitja hinir eftir, lifa af niðursoðnum gulrótum og svífa um væntanlega framtíð sína sem hrægamma. Fyrrverandi leyniþjónustumaðurinn Henry ákveður að þetta frekar óaðlaðandi áhöfn þurfi að skipta sér af og skrifar LEAR KONG eftir minni. Hann úthlutar hlutverkum og hópurinn tekur marga daga að læra línur og æfa, í viðleitni til að beina athygli þeirra frá hinu óumflýjanlega sem virðist. Smám saman byrjar leikarahópurinn að missa hana og villimennsku eðlis þeirraeða, William Golding gæti sagt, mannlegur náttúranbyrjað að koma upp á yfirborðið. Ef þú hefur einhvern tíma séð LORD OF THE FIES, þá veistu að þessir hlutir geta orðið ljótir, að að vera í björgunarbátsaðstæðum getur breytt jafnvel móður Teresu í PMSing flokkinn í Kalkútta. Myndin var tekin með alþjóðlegri sveit bandarískra, enskra , franskir ​​og suður-afrískir leikarar, sem, samkvæmt Dogme-kenningunni, þróa sjálfa sig og hlutverk sín nokkuð lífrænt. KONUNGURINN var einnig tekinn upp í tímaröð og jók raunsæi við sívaxandi örvæntingu persóna hans. Eftir allt að þrjár handfestar myndavélar sem teknar voru á stafrænu sniði voru niðurstöðurnar yfirfærðar á 35 mm filmu. Frammistaðan sem knýr mest kemur frá Jennifer Jason Leigh, sem leikur Boho Pop Tart sem reynir að styrkja andann í hópnum á allan hátt sem hún dós. Henry (David Bradley) er enn ein vel leikin persóna, sem ástríðu fyrir ævistarfi sínu bjargar hópnum frá algjörri örvæntingu. Það er erfitt að vorkenna hinum grimmilegum eiginkonum og ófeimnum eiginmönnum þeirra, hávaxnum gamalgrónum kerlingum, grátbroslegum frönskum menntamönnum, ríkum mönnum sem eiga mikilvægari staði til að vera á en í eyðimörkinni í Namibíu. Beckett gæti hatað þessa spurningu, en hvers vegna er þessi hópur að hjóla saman í rútu í gegnum afskekkta Afríku í fyrsta lagi? Lífshættuleg veikindi! Algjör örvænting sýnd í myndrænum smáatriðum! Hörku leiðinlegur hraði! Njóttu.