Þetta er snjall þáttur af TWILIGHT ZONE sem var grínisti frekar en skrítinn eða hörmulegur. Buster Keaton er Woodrow Mulligan, húsvörður frá 1890 Ameríku, vinnur á rannsóknarstofu. Hann er stöðugt að rífast um lífsvandamálin í kringum hann: kjöt er of dýrt (það er eins og $1,00 / lb. Óheyrt!). Hann er alltaf að öskra á brjálaða hraðakstur (á reiðhjólum - bílar hafa ekki birst ennþá). Hann grípur til enda sér hann hjálmlíkan búnað frá vísindamanni, setur hann á sig og reynir hann. Allt í einu er hann kominn í nútíma Ameríku. Upphafið var sjö mínútna þögul kvikmynd. Nú er allt hávaði, allt að tala, allt píp, allt blása. Keaton er hér aðeins nokkrar mínútur þegar hann áttar sig á því að heimurinn hefur breyst og ekki til hins betra. Hann rekst á Stanley Adams, prófessor Rollo, sem áttar sig á að Mulligan er frá c. 1890 (hann nefnir Cleveland forseta). Rollo hefur alltaf langað til að lifa á þessum heillandi og rólega aldri. Hann hjálpar Mulligan að gera við hjálminn og þeir fara aftur í tímann. Rollo leiðist eftir smá stund vegna skorts á vísindalegum búnaði sem hann getur notað. Mulligan setur hjálminn á hann og sendir hann inn í framtíðina. En nú er Woodrow fullkomlega sáttur við þann rólega, einfalda aldur sem hann lifir á. Hann hefur fundið nægjusemi. Síðustu fimmtán ár sín var Buster Keaton oft í sjónvarpi (oft fyrir Allan Funt í CANDID CAMERA, þar sem hann gat hjálpað til við að koma upp sjónglöpum brellur á almenning). Hann gerði líka nokkrar myndir (sérstaklega AÐ FYNDIR GERÐI Á LEIÐINU Á spjallborðið og RAILRODDER). En hann dúkkaði stundum upp í sjónvarpsleikritum og þáttum. Hann er í essinu sínu hér, væntanlega ráðleggur leikstjóranum (gamla gamanmyndaleikstjóranum Norman McLeod - hann leikstýrði Marx-bræðrum í HORSE FEATHERS) um brögðin sem hann gæti gert. Sjáðu hvernig Stanley Adams og hann tímasetja Adams að sækja hann þegar hann er að hrifsa af sér buxur sem hann þarf. Hvað tímasetningu varðar minnir það mann á gagg sem hann gerði á 20. áratugnum í myndum eins og SHERLOCK JR. Þátturinn sýnir Keaton í fínum tökum fyrir mann á sextugsaldri. Framkoma Jesse White (hér sem viðgerðarmaður, af öllum hlutum) er alltaf velkomin. En líttu aðeins á "Professor Rollo". Stanley Adams var vel þekkt persóna í kvikmyndum og sjónvarpi frá fimmta áratug síðustu aldar og fram að hörmulegu sjálfsvígi sínu árið 1977. Þekktasta dramatíska hlutverk hans í kvikmyndaútgáfunni af REQUIEM, með ósnortið útlit og þunga, dúndrandi rödd. FYRIR ÞUNGAVIGT (hann vill að Anthony Quinn verði glímumaður í búningi sem indverji). Þekktasta sjónvarpsframkoma hans var sem geimsmiðurinn sem kynnir áhöfn Starship Enterprise í STAR TREK fyrir þessum loðnu, frjóu litlu verum „Tribbles“ (eins og í „The Trouble With“). Adams var alltaf þess virði að horfa á (eins og Jesse White, og vissulega eins og Keaton), sem bætti flestar uppsetningar sem hann kom fram í. Ég hef aldrei skilið sjálfsmorð hans, en það var sorglegur endir á fyrsta flokks persónuleikara.