Í New York gengur hópur nýnema til liðs við High School for the Performing Arts eftir að hafa náð góðum árangri í áheyrnarprufu. Í fjögur ár hafa draumar þeirra, blekkingar, velgengni, ást og persónuleg dramatík upplýst um hina óöruggu Doris Finsecker (Maureen Teefy), hinn samkynhneigða Montgomery (Payl McCrane), hinn árásargjarna Leroy (Gene Anthony Ray), hina vongóðu Coco (Irene Cara). ), hinn metnaðarfulli Ralph Garci (Barry Miller) og vinir þeirra fram að útskriftardegi þeirra. Fyrir tuttugu og átta árum sló "Fame" afar vel, með sögu unglinga sem leituðu að stað í sýningarbransanum og ég elskaði þessa mynd og hljóðrásin á geisladisk. Ég er nýbúinn að horfa á "Fame" á DVD og í augnablikinu myndi ég segja að þetta væri góð mynd með mikla möguleika, en með of mörgum gölluðum undirspilum. Sagan fylgir of mörgum persónum og skilur eftir sig margar aðstæður án svara. Ég veit ekki hvort Alan Parker átti í vandræðum með útgáfu til að stytta sýningartíma þessarar myndar, en hvað gerðist til dæmis með ballerínuna sem fer á heilsugæslustöð í fóstureyðingu? Hvað gerðist með Leroy og kennarann ​​hans, mistókst hann vegna málfræðivanda sinna? Hvað gerðist með Coco eftir að hún klæddi af sér blússuna í íbúðinni hjá krakkanum? Tónlistarmaðurinn sem spilar hljóðgervl og stoltur faðir hans eru skildir eftir í undirspilinu. Allavega, "Fame" er enn yndisleg skemmtun og sértrúarmynd fyrir mig. Atkvæði mitt er sjö.Titill (Brasilía): "Fama" ("Fame")