Ég elska bókina "Jane Eyre" og hef séð margar útgáfur af henni. Allir hafa sína sterku hliðar og sína galla. Hins vegar var þetta eitt það versta sem ég hef séð. Mér var alveg sama um Jane eða herra Rochester. Charlotte Gainsbourg (Jane) var næstum þolanleg og leit vissulega út fyrir að vera látlaus, en hún hafði engar tilfinningar í neinum línum sínum. Ég gat ekki ímyndað mér hvað herra Rochester sá í henni. Það leiðir okkur til herra Rochester. William Hurt hafði jafnvel minni tilfinningar en Jane, ef það væri hægt. Það er ráðgáta hvernig tveir svona ósvífnir einstaklingar gætu orðið ástfangnir, en það vakti svo sannarlega ekki athygli mína. Kannski sofnaði leikstjórinn (Zeffrelli) við framleiðsluna. Timothy Dalton (of myndarlegur fyrir Mr. Rochester!) útgáfan er miklu trúari bókinni, en Ciaran Hinds leikur hinn fullkomna herra Rochester í 1997 A/E útgáfunni ( sem er EKKI svo satt við bókina). Að reyna að finna eitthvað jákvætt við þessa mynd: Geraldine Chaplain var fullkomin í hlutverki sínu.