Þessi mynd hafði alla möguleika og burði til að líða vel, frábær ástarsaga... leikarahópurinn er fullkominn, myndefnið virkar, upprunalega forsendurnar virka, persónurnar virka....en sagan færist úr einni skák til næsta á fyrirsjáanlegan hátt...ekki ein persóna í myndinni hefur neina dýpt eða hefur neina dýpt útskýrt af leikstjóranum. Það eina sem við vitum um persónu Catherine Zeta-Jones er að hún er heltekið af heiminum sínum....engum er hleypt inn og enginn skorar á heiminn hennar...það er augljóst....en þær persónur sem eftir eru hafa allar sínar eigin víddir sem eru í raun aldrei kannaðar eða afhjúpaðar....persóna Aaron Eckharts hafði svo miklu meira fram að færa í sögunni en var ekki leyft, persóna Abigail Breslin er svo auðskilin að frammistaða hennar er nokkuð fyrirsjáanleg og svikin....í endirinn snýr allt aftur í hinn þvingaða ólgusjó heim Catherine Zeta-Jones sem áhorfendur falla aldrei algerlega fyrir .... satt að segja er ólgusöm heimur hennar ekki mikið meira en lýsing á eigingjarnri, sjálfhverfðri, dekraðri konu sem flestir hefði ekki mikinn tíma eða samúð fyrir í hinum raunverulega heimi. Leikstjórinn þurfti að gera hana að hetju og gerir það aldrei....á endanum er það persóna Eckharts sem vinnur á endanum vegna þess að hann vinnur. Ekki ömurleg mynd, bara mynd sem hefði getað verið miklu betri með meiri dýpt persónuleika hleypt inn, útskýrt og afhjúpað.Skál