Í lok níunda áratugarins og snemma á tíunda áratugnum lokuðu hnignun og andlát óháðra myndbandafyrirtækja eins og Vestron og Media í raun og veru á ítalskar hryllingsmyndir fyrir stóran hluta bandaríska áhorfenda þeirra. Fyrir tilviljun(?) lækkuðu ítalskar tegundarmyndir einnig hvað varðar gæði og arðsemi. Stundum fóru myndir eins og Primal Rage, "framhaldsmyndir" eins og Beyond The Door III, Troll 2 og nokkrar Dario Argento myndir út á myndband en flestar voru óútgefnar (þar til DVD) í Bandaríkjunum í næstum áratug eða lengur. Kvikmyndir frá þessum týndu árum urðu mjög eftirsóttar og umtalaðar meðal hryllingsaðdáenda. Af þessum myndum er Cat In The Brain sennilega ein sú vinsælasta af öllum vegna sveita Lucio Fulci aðdáenda og þeirrar staðreyndar að henni var ekki aðeins leikstýrt. af en lék líka átrúnaðargoð þeirra, sjálfan Fulci. Þó að Fulci sé ekki alveg það besta, er það samt betra en flestar síðari tilraunir hans. Geggjaður aðdáendahópur hans mun líklega elska það. Ítalskir hryllings- og giallo-áhugamenn gætu líka haft gaman af því, allt eftir smekk þeirra en ég er ekki viss um neinn annan. Fólk sem horfir bara á Hollywood-efni vill kannski ekki taka undir orð hinna mörgu glóandi dóma hér. Eitt sem mér fannst persónulega heillandi voru atriðin með líklega eina varanlega framlagi Benito Mussolini til Ítalíu, Cinecitta Studios. Nafnið er samstundis þekkt fyrir hvaða aðdáendur ítalskra kvikmynda. Þar til ég sá það hér gat ég aðeins ímyndað mér hvernig það leit út.