Mér hefur alltaf fundist dilettantinn Man Ray og listræn viðleitni hans vera mjög tilgerðarleg og ég hef aldrei skilið hvers vegna verk hans vekja svona mikla athygli. Fyrir utan Rayographs hans (sem hann fann upp fyrir tilviljun, og sem eru eingöngu beinar ljósmyndaprentanir), virðist eina raunverulega framlag hans til menningarinnar vera að hann var fyrsti ljósmyndarinn til að sýna nekt kvenna á þann hátt sem var viðurkenndur sem list frekar en sem klám. En vissulega varð þetta að gerast á endanum og það er engin raunveruleg ástæða fyrir því að Ray á heiðurinn skilið. Gagnrýnin viðbrögð við Man Ray minna mig á söguna um nýju fötin keisarans."L'Étoile de merde" ... úps, "de mer" ... er með mikið af óskýrri ljósmyndun og endurtekið sjónrænt þema af sjóstjörnu. , sem aldrei er útskýrt. Stjörnustjörnur hafa þann heillandi hæfileika að endurnýja týnda útlimi -- og jafnvel endurskapa heila afrita líkama -- en ef það hefur eitthvað með þema þessarar myndar að gera, vanrækir Ray að segja það. Ég var miklu hrifnari af titilspjöldum þessarar myndar, sem (á frönsku) ná að innihalda rím, orðaleik ('Si belle, Cybele') og nokkur samsvörun. Eins og svo oft í verkum Ray, sést sannarlega falleg ung kona í þessari mynd. Því miður er myndatakan (að mestu leyti) svo óskýr að við höfum lítil tækifæri til að meta hana. Ég gef þessu rugli eitt stig af 10.