Notkun "astral projection" (ráfandi sál), til að vera til utan líkamans, með þeim afleiðingum að valda hræðilegum dauða (.. kremja innvortis fórnarlamba sem leiðir til brotinnar hryggsúlu og sprungna líffæra) á þá sem eru nálægt þeim sem hafa slíka hæfileika, er ógn af EIVIÐI ILLI, sem gefur Karen Black(..sem Janus) aðra „einstaka“ persónu til að fíflast með sem kona sem hefur áhrif á auglýsingastjóra, Paul Sharpe(Winston Rekert) sem er þreyttur á minnkandi hjónabandi sínu og daufum ferli. Í raun er hún að deyja og þarfnast líkama hans, andi hennar gæti hugsanlega skaðað eiginkonu hans og son (..sonur hans á „sérstakan vin“ sem talar hann inn í hlutina, jafnvel eitrar fyrir sjálfum sér á einum tímapunkti). Leynilögreglumaður, Kauffman (John Novak) sem rannsakar óvenjuleg manndráp sem varða þá sem voru drepnir af góðvildarandanum, tengir Paul við dauðsföllin og afhjúpar Janus í gegnum hann. Fljótlega átta sig báðir á því að Janus verður að vera stöðvaður annars flytur hún einfaldlega í annan mannlegan gestgjafa. Það sem Paul veit ekki er að nýi ritarinn hans er elskhugi Janusar, báðir voru reyndar eldri menntamenn sem koma fram í heimildarmynd hans um astral vörpun sem heitir WANDERING SOUL. Leikstjórinn George Mihalka (My Bloody Valentine) skapar vissulega undarlega stemningu með þessari mynd sem inniheldur frekar furðuleg forsenda. Svo virðist sem strákur Pauls sjái andann hreyfa sig í líki „blás manns“ og hagræða krakkanum til óreglu. Black, þrátt fyrir stjörnumeðferðina, er sjaldan tekin í návígi með því að nýta andlit hennar sem getur framkallað þá tegund illskeyttrar illsku sem persóna hennar gefur tilefni til. Þess í stað er hún skotin úr fjarska, rödd hennar talsett, og hún nær aldrei að festa sig í sessi með viðeigandi ógn sem er tækifæri glatað, að mínu mati. Af einhverjum ástæðum, þrátt fyrir forvitnilega (..ef skrýtna) hugmynd um astral vörpun sem veldur því að andi drepur fólk innan frá, fer myndin bara aldrei á flug. Hljóðrásin er mjög "Yanni-ísk" og lýsingin (..og hljóðið), á meðan stundum er stemmningsríkt og áhrifaríkt, er oft frekar gruggugt. Hraðagangurinn er líka vandamál, þar sem sagan múlast áfram. Leikarahópurinn er frekar slappur, sérstaklega Rekert í fararbroddi, frammistaða hans í besta falli óstöðug. Ekki bætir úr skák að það eru fáar persónur(..nema konan hans Paul) sem okkur er alveg sama um, og það sem er mjög sárt er að Paul sjálfur er ekki beint elskulegasti maður í heimi..hann getur verið frekar erfiður og skaplaus, óuppfylltur ferill hans ástæða fyrir slíkri hegðun. Black hefði átt að vera meira áberandi í myndinni, en er samt að mestu í bakgrunninum, talað um í samræðum Pauls og Kauffman, en hún fær sjaldan tækifæri til að skemmta okkur með sögusögnum sínum, sem er synd.