Þrátt fyrir viðfangsefnið er þetta áhugamanna-, sýningarbíómynd - eða tilraun í einu - sem er álíka áhugaverð og áræðin og tónsmíðabók skapmikils menntaskólanema full af dauða-"ljóði". Vissulega mun það trufla áhorfendur sem eru helvítis spenntir fyrir að láta trufla sig, en velgengnin verður að þakka þeim sjálfum, ekki leikstjóranum. Til að komast raunverulega undir húð einhvers þarf næmni, aga, tækni og hæfileika, auk auga og eyra. Myndin inniheldur að vísu eina hrífandi mynd, sýnd sem kyrrmynd (og einnig notuð á myndbandshylkinu), en án þróunar sem leiðir til eða frá henni. Ef leikstjórinn hefði haft auga, hefði hann séð það sem mögulegan upphafspunkt fyrir áhugaverða kvikmynd - það er að segja kvikmynd.