Allir í leikarahópnum, frá Sugiyama til Aoki og Toyoko er einhver sem við þekkjum í daglegu lífi. Þau voru svo náttúruleg og umbreyting Sugiyama er ótrúlega trúverðug. Skorið er svo áhrifamikið að það fékk mig til að tárast. Dansmyndin var falleg án þess að virka íþróttamannleg. Þokkafullur dansinn og sjarminn hennar Mai gaf mér gæsahúð. Tamako er svo dásamlega yndisleg persóna. Þú getur næstum séð heillaða skólastúlkuna í andliti hennar þegar hún rifjar upp þegar hún sá "Kóngurinn og ég". Persóna Aoki er bæði fyndin og aumkunarverð. Masako er svo yfirgnæfandi náttúruleg eins og ráðvillta eiginkonan að maður vill næstum faðma hana til að fullvissa hana um að allt verði í lagi. Þessi mynd er sannarlega vörður.