Mig hafði lengi langað til að horfa á þetta rómantíska drama (með seinni heimsstyrjöldinni) og, nú þegar ég hef gert það, get ég ekki sagt annað en að þetta sé sannkallað meistaraverk rússneskrar kvikmynda! Sovéskar myndir eru þekktar fyrir ofurkappa áróðursnálgun sína en sem betur fer er þessi laus við slíka áherslu - með mikinn áhuga á hinni hörmulegu rómantík á milli efnilegrar listamanns og líflegrar stúlku, dauðadæmt vegna stríðsbrots sem hann býður sig fúslega fram fyrir en þaðan sem hann kemur aldrei aftur. Stúlkan (merkileg frammistaða frá Tatyönu Samojlova) er líka elskuð af frænda unga mannsins og þegar hún fær ekki orð frá kærastanum gefur hún eftir fyrir þeim síðarnefnda og giftist honum. Hann er hins vegar upprennandi píanóleikari sem er bitur yfir því að stríðið hafi skert möguleika hans á velgengni og, vitandi líka að stúlkan er enn helguð hermanninum, byrjar hann að vanrækja hana. Loks berst orð stúlkunnar um dauða ástvinar hennar en í lok myndarinnar hefur hún lært að sætta sig við þetta sem fórn fyrir heimalandið og er sátt við að lifa með minningum sínum um hann. myndavélaverk sem nýtir skjárýmið afar skynsamlega og, með því að nota oft mælingar, hallamyndir og myndir með háum eða lágum sjónarhornum, gefur tilfinningadrama sem þróast mikinn kraft. Einstakar myndir eru jafn áhrifamiklar - einkum tvær: hið töfrandi atriði, æðislega klippt og hraðvirkt, þar sem stúlkan bjargar yfirgefinn dreng frá því að vera troðið af vörubíl; og ótímabært fráfall unga mannsins í óheppilegu atviki að framan, án efa eitt það besta sinnar tegundar sem ég hef horft á (þar sem sólin fjarlægist honum, táknar lífið sem síast út úr líkama hans, eins og hann ímyndar sér brúðkaupsdag sem hann mun aldrei eiga!). Hins vegar er líka athyglisvert atriðið þar sem stúlkan fer að leita að foreldrum sínum á heimili sínu sem hefur verið vonlaust í rúst í loftárás; sem og síðasta ofbeldisfulla uppgjöf hennar fyrir píanóleikaranum - sem hún reynir að standast með því að slá hann ítrekað í andlitið - sem átti sér stað í síðari loftárás og notar sérlega áhrifaríkt sett af bylgjandi gardínum! Framúrskarandi kvikmynd er beinlínis mál (RusCiCo útgáfan inniheldur nokkur fæðubótarefni en, þar sem hún er útflutningur, hefur það tilhneigingu til að vera mjög of dýrt og erfitt að finna það til að ræsa!); Criterion gaf hana út í tengslum við aðra rússneska klassík með stríðsþema, BALLAD OF A SOLDIER (1959) - sem vinur minn á DVD-leigunni á staðnum hefur sagt mér að sé væntanleg... Eina önnur myndin sem ég hef horft á frá þessum leikstjóra er heimskautaepíkin THE RED TENT (1969; að vísu með miklu styttri útgáfu í Bandaríkjunum!), stjörnum prýdd alþjóðlegri framleiðslu byggð á sönnum atburðum; í ljósi ótvíræða listrænna eiginleika THE CRANES ARE FLYING, þá sé ég eftir því að hafa misst af frægu heimildarmynd hans I AM CUBA (1964) nokkrum sinnum þegar ég var í Hollywood seint á síðasta ári: fyrir utan að hafa fengið eina viku í leikhúsi, var sýnt oftar en einu sinni í sjónvarpi ásamt "Making Of" í langri lengd!!