Julie Andrews dregur fram sína eigin goody-two-shoe ímynd í þessu offramleidda tónlistargamandrama, en ef hún nálgast hlutverk sitt af yfirvegun er hún ein um það. Kvikmynd Blake Edwards um konu sem er bæði tónlistarhússkemmtari og þýskur njósnari í fyrri heimsstyrjöldinni veit ekki hvaða tón hún á að stefna að og Rock Hudson hefur það vanþakkláta verkefni að leika rómantíska seinnifiðlu. Söngleikir höfðu vaxið úr grasi árið 1970 og fílauppfærslur eins og "Star!" og þessi mynd svertaði virkilega orðspor Andrews og skildi eftir mikið dautt pláss í vörulista hennar þar til "The Tamarind Seed" kom. Ég hef alltaf haldið að Julie Andrews hefði orðið frábær illmenni eða skuggalega kona; Sterk rödd hennar gæti virkilega vakið athygli og hún slær á lágu nótunum sem geta annað hvort verið áhrifamiklar eða tælandi. Eiginmaðurinn/leikstjórinn Edwards virðist gera sér grein fyrir þessu, en hvorki hann né Julie geta unnið upp mikla orku í þessari atburðarás. Handritshöfundurinn William Peter Blatty er ekki góður félagi Edwards og hvorugur maðurinn hefur hug sinn í þessu efni. Handrit Beattys býður Andrews upp á eina stórkostlega röð - nektardans. *1/2 frá ****