Kvikmyndaiðnaðurinn í Hollywood er sá latasti í heiminum. Það þarf bara einn smell til að flæða yfir kvikmyndahús með sama gamla vitleysunni sem er fundið upp aftur og aftur. Tökum til dæmis ofurhetjur, fyrir hvern X-Man og Spiderman eru Daredevil, Elektra, Ghost Rider og Hulk. Japönsk hryllingsendurgerðir eru jafnvel verstu. Það þurfti aðeins Hringinn, sem var fullkominn á tónleikum (aðallega vegna Mr. Gore Verbinsky), til að koma með fullt af útlits hryllingi sem byggir á hrollvekjandi konum, t.d. The Ring 2, The Eye, Dark Water (sem var fínt, en tilgangslaust), og grudges. Fyrsta Grudge var ekki alveg slæmt. Það var skelfilegt mest alla leiðina, sem er það sem maður gæti búist við af því. Auk þess hafði söguþráðurinn nokkra gáfur til að blanda saman frásögnum. Grudge 2 er nákvæmlega eins og fyrri; þetta gæti verið gott, en hey, hvaða strákur Men in Black II? Var það sniðugt að xeroxa allt handritið og skipta bara um illmennið? Fyrir Grudge 2 fer gagnrýnandinn sömu leið. Þreyttur hræðsla, slæmur leikur (nema Amber Tamblyn) og klisjur út um allt. Þrjár sögur gerast, á mismunandi stöðum og tíma. Þar er Aubrey (Tamblyn) að rannsaka hvað rak systur hennar Karen (Sarah Michelle Gellar) til bana; Allison (Arielle Kebbel) sem er tekin af samstarfsfólki í heimsókn í húsið þar sem atvikið sem lýst er í fyrstu myndinni átti sér stað; og loks bandarísk fjölskylda sem verður vitni að undarlegum hlutum að gerast í íbúðinni við hliðina. Gaman að segja (og ég meina það) að allt sé bundið í lokin, en maður má ekki treysta á að endinn geri góða mynd, þegar allt annað er einfaldlega þreytandi og leiðinlegt. Hrollurinn er yfir öllu, stelpa einn í skápunum, einhver sem ætti ekki að fara inn í hús, aðrir sem grafa of djúpt. Á meðan halda draugar áfram að drepa og drepa og drepa, sem virðist jafnvel mannskæðara en tíu heimsstyrjaldir eða ebólufaraldurinn. Hey, virðist þetta ekki bara vera enn ein slæm japönsk endurgerð, eitthvað sem heitir Pulse? Já, dag eftir dag verður auðveldara að hafa hryggð... gegn Hollywood kjaftæði.