The Last American Virgin (1982) var ein af fáum unglingagamanmyndum sem ég hafði mjög gaman af. Myndefnið og leikurinn var langt yfir venjulegu töfrabragði sem Hollywood var (og er enn) að skrökva upp þessa dagana. En um tíma voru smærri kvikmyndaverin að framleiða kvikmyndir um unglinga sem voru hvorki niðurdrepandi né mýkjandi fyrir krakkana. Mennirnir sem tóku strengina á bak við þessa framleiðslu voru frá vinum þínum frá Cannon. Þrír unglingsfélagar eru að reyna að missa meydóminn á meðan þeir eru enn í menntaskóla. Þeir munu gera hvern sem er eða hvað sem er til að ná draumamarkmiði sínu. Hinn viðkvæmi úr hópnum (Andrew Monsoon) hvað á að finna réttu stelpuna á meðan tveir bestu vinir hans munu taka allt sem þeir geta fengið. Dag einn finnur krakkinn fullkomna stelpuna sína (Diane Franklin). En örlögin myndu leika eitt af villubrögðum þeirra. Besti vinur hans heldur áfram inn og sópar hana af sér. Eftir að hafa barið hana upp hjálpar viðkvæmi krakkinn stúlkunni að koma sér á fætur og borgar fyrir fóstureyðingu hennar. Hann ber enn tilfinningar til hennar og reynir að vinna hjarta hennar. Á sama tíma lendir besti vinur hans í mjög ofbeldisfullum deilum um að fá draumastúlkuna sína til að verða preggers. Samt reynir hann sitt besta til að fá hana til að elska sig. Kvöldið kemur þegar hann spyr hana spurningunni. En hjarta hans er í molum þegar hann sér hana dansa við fyrrverandi besta vin sinn. Í tárum yfirgefur krakkinn veisluna. Það sem ég hafði gaman af við þessa mynd var að hún sló ekki í gegn. Í stað þess að vera uppfull af fölskum aðstæðum var þetta mjög raunsætt, heiðarlegt og grimmt. Myndin er uppfull af fyndnum augnablikum og hysteríu. Ég verð að mæla með þessari mynd fyrir aðdáendur unglingagrínmynda. Mjög mælt með henni.