Daft potboilers koma ekki mikið skárri en þetta, en þetta er Douglas Sirk mynd sem gerir allt í lagi. Nema í þessu tilfelli gerir það það ekki. Byggt á siðsamri skáldsögu eftir hinn helga Lloyd C Douglas, (hann skrifaði "The Robe"), og þegar tekin upp árið 1935 með Irene Dunne og Robert Taylor, hefur hún fengið meira upplyftingu en brjóstahaldara.Rock Hudson er hrokafulli leikstrákurinn sem ekki telur sig aðeins bera ábyrgð á því að gera Jane Wyman að ekkju en ber síðar beina ábyrgð á slysinu þar sem hún missir sjónina. Til að bæta úr tekur hann lyf, verður frábær augnskurðlæknir og endurheimtir þau. (Nei, það er ekki alveg það asnalegt; hann hafði ætlað að verða læknir áður en hann varð hrokafullur leikfíkill). Á milli tíma verða þau ástfangin. Reyndu eins og ég gæti. Ég finn ekki alveg hina endurleysandi samfélagsskýringu og gagnrýni á amerískar siðir sem eiga að liggja rétt undir yfirborði kvikmynda Sirks, (þessi er ekki of djúp) . Það jákvæða er að Rock Hudson er ekki hálf slæmur, (ég held að ég sé að enduruppgötva hann), og að sjálfsögðu lítur hann vel út (í myndum Sirks býr fólk í herbergjum á stærð við dómkirkjur). Ekkert í þessari mynd jafnast á við það besta úr síðari verkum hans og jafnvel í sápuóperuskilmálum er þetta örugglega dagssjónvarp.