Caddyshack 2 hefur hræðilegt orðspor, eingöngu vegna þess að það er framhald af klassík sem hefur verið vinsæl. Fólk hefur gagnrýnt myndina á mörgum forsendum, en þeir hafa á endanum allar hliðar á þeirri staðreynd að þetta er ekki Caddyshack. Ég myndi byrja á að segja að við ættum bara að taka Caddyshack út úr jöfnunni og íhuga þessa mynd á eigin forsendum, en ég held að það væri ósanngjarnt. Myndin á margt sameiginlegt með forvera sínum. Bekkjartengd þemu „snobbs á móti sleni“ og löngunin til að passa inn í bekk fyrir ofan þinn eigin eru jafn ríkjandi hér og þau voru í fyrstu myndinni. Það tvennt sem sannarlega vantar hér eru Bill Murray og Rodney Dangerfield, sem skipt er út fyrir Dan Ackroyd og Jackie Mason. Nú ætla ég ekki að reyna að halda því fram að Ackroyd komi nálægt Murray í myndinni, en Jackie Mason er aðdáunarverður arftaki Dangerfield. Hann kemur út sem kross á milli Dangerfield og Arnold Stang, en án þess að bíta of fast á hvorugt. Ég myndi ekki segja að hann sé nálægt því að vera eins fyndinn og Dangerfield er í Caddyshack, en það er miklu meira vit í persónu hans og vandræðum hans í myndinni. Chevy Chase kemur aðeins upp og örfá sinnum í myndinni , sem er önnur algeng kvörtun. Kannski tóku þessir tilteknu naysayers ekki eftir því að hann dúkkaði aðeins upp nokkrum sinnum í fyrstu myndinni. Fyrir peningana mína eru atriðin hans hér miklu fyndnari, ef hún er nokkuð ofleikstýrð. Á meðan ég er við efnið er það í raun ofstjórn þessarar myndar sem dregur hana niður. Það kemur fyrir sem miklu meira sjálfsmeðvitað í tilraunum sínum til að fá hlátur. Margir brandararnir eru erfiðir og það er allt of mikið af Gopher, sem virðist hafa tekið á sig mun mannlegri persónuleika og rödd, bara ef við skildum ekki hugmyndina um að það væri ætlað að vera fyndið. Persónur eru svipaðar hamrað heim, sérstaklega smarmy yuppy krakkarnir. Jackie Mason missir sjaldan takt, og er stöðugt viðkunnanlegur og mjög fyndinn, en við þurftum alls ekki tangó röðina! Leikstjórinn er greinilega ekki í sama hugsunarskóla og Harold Ramis. Ekki að gefa til kynna að Caddyshack hafi verið lúmskur, en brandararnir hér eru bara ofsoðnir og flestir skreyttir að óþörfu með sérkennilegum tónlistarbendingum. Að öllu leyti er þetta skemmtileg, asnaleg mynd sem hefur eitthvað að segja um klassa og sjálfsmynd. sem mjög fáar kvikmyndir á þeim tíma sögðu. Ekki láta hræðilega lága einkunnina á IMDb trufla þig, skoðaðu það sjálfur.