Ó, hvað gagnrýnendurnir féllu um sjálfir að lofa gulldrenginn Paul Schrader (höfundur Taxi Driver) þegar þessi mynd kom út. Ég sá aldrei eiginleikana sem þeir voru að greina þegar ég horfði á þessa mynd á sínum tíma, svo ég endurskoðaði hana til að sjá hvort ég hefði rangt fyrir mér. Mishima er afar óáhugavert. Þetta er kaldhæðin, ómerkileg mynd um höfund sem lifir/vinnir í köldu, óþreyjufullri menningu. Flatu endursýningarnar halda ekki athygli þinni vegna þess að þær eru tilfinningalega fjarstæðukenndar og stöðvaðar. Og restin af þessu situr bara þarna og er hræðileg... með hermönnum sem syngja lög um karlmennskuna sem þeir heita sér á, hárlos um hreinleika, aðdáun sverða o.s.frv. ; en þá verður þú að fá eitthvað út úr honum. Gleraskorið skilar sér ekki frá öðrum verkum hans, né gefur það myndinni neitt skynjanlegt gildi. Árið 2010 ætti hverjum sem er að vera ljóst að Schrader sóaði ferli sínum í verk sem höfðu engin áhrif eða mikilvæg (Cat People, AutoFocus, Light Sleeper, Patty Hearst, American Gigolo). Hann getur borið þig í sundur og drepið skriðþunga kvikmyndar, hraðar en nokkur annar. Schrader hefur gert ferilskrá fulla af ömurlegum, áhugamannakvikmyndum.