Ég settist niður til að horfa á "Midnight Cowboy" og hélt að þetta yrði enn ein ofmetin 60/70 mynd. Sumar af uppáhaldsmyndunum mínum koma frá áttunda áratugnum, í sama anda og "Midnight Cowboy" ("Taxi Driver," "Mean Streets," "Panic in Needle Park," o.s.frv.) en það eru margar, margar ofmetnar eins og vel sem hafa öðlast góðan orðstír meðal gagnrýnenda fyrir að vera byltingarkennd - því miður standast langflestir þeirra ekki eins vel í dag. Mér finnst svona „Easy Rider“. (Þó það sé líka eitt af mínum uppáhalds.)Svo ég bjóst ekki við miklu frá "Midnight Cowboy" en fékk mikið til baka. Þetta er hrífandi saga, vel gerð og vel sögð með bestu frammistöðu allra tíma. Dustin Hoffman, sem Enrico "Ratso" Rizzo, gefur einn af sínum bestu - það er stundum svolítið fyndið (hann hljómar eins og teiknimyndapersóna þegar hann talar - kannski vegna Lenny/"Simpsons" tengingarinnar), en Hoffman er algjörlega sannfærandi . Helmingur af kostnaðarhámarki myndarinnar fór í launin hans þar sem hann var að verða stórstjarna í Hollywood. Á móti honum er Jon Voight sem er annar reikningur sem Joe Buck, „kúreki“ sem ferðast norður til Stóra eplið í von um að verða karlkyns vændiskona. Fljótlega koma barnalegar leiðir hans í vandræði og hann parar sig við örkumla svindlara að nafni "Ratso" - sem býðst til að verða "stjórnandi" Joe fyrir ákveðið hlutfall af hagnaði. Myndin er frekar löng í tvær klukkustundir en virðist í raun aldrei mjög mjög Langt. Sumar myndir hafa tilhneigingu til að draga, sérstaklega sumar myndirnar sem voru gerðar á áttunda áratugnum vegna þess að (eins og sagt hefur verið í "Easy Riders, Raging Bulls") leikstjórarnir voru stjörnur kvikmyndanna á áttunda áratugnum og einstaka sinnum fengu þeir aðeins of hrifinn af efninu þeirra, að fara of lengi að skoða persónur/senur/o.s.frv. sem eru ekki mikilvæg. Nánast eina atriðið sem mér fannst vera aðeins of langt og óþarft var eiturlyfjaveislan - hún lætur myndina virðast afar úrelt (svipað og í fíkniefnaferðunum í "Easy Rider") og skaðar virkilega flæði þess vegna þess að það er ekki þörf á henni. Annað en að "Midnight Cowboy" er nánast gallalaus kvikmynd. Það kom mér skemmtilega á óvart. Það hefur sína galla (flashbacks eru svolítið klístruð og aldrei notuð eins vel og þau hefðu getað verið, til dæmis) og sum atriðin eru svolítið óþægileg (eins og samkynhneigð kvikmyndahús röð) en ef þú ræður við innihald hennar "Midnight Cowboy" er sannarlega frábær kvikmynd, ósveigjanleg athugun á lífinu á götunni í lok sjöunda áratugarins/byrjunar sjöunda áratugarins. Þetta er niðurdrepandi kvikmynd, já, og á viðmið nútímans gæti hún virst svolítið gamaldags og þung í sjónarhóli frjálslyndra sjónarhorna „lífið er hræðilegt, osfrv.“...en ég elska hana samt og sérstaklega ákaflega snertandi endirinn mun fylgja mér í langur, langur tími. Mjög mælt með. Ein besta mynd 7. áratugarins. (Hún var tæknilega gefin út seint á árinu 1969 en ég myndi samt flokka hana sem kvikmynd frá 1970. Hún hlaut einnig Óskarsverðlaunin fyrir besta myndin, þar sem hún var fyrsta - og eina - kvikmyndin með X-einkunn til að gera það. Hún var síðar endurmetin R við kæru.)4.5/5