ROMEO OG JULIET höfðu verið túlkuð á svo marga vegu, en mjög fáar útgáfurnar náðu kjarna leikritsins. Þeir einu sem mér dettur í hug sem raunverulega nögluðu rómantíkinni voru WEST SIDE STORY og, hvort sem þú trúir því eða ekki, Troma Film's TROMEO AND JULIET. Við fyrstu sýn er þetta enn ein splatterhátíð og margir myndu halda að hún svívirti Shakespear-klassíkina. Hins vegar hefur myndin heiðarlega tilfinningu fyrir henni. Uppfært til að höfða til veikra ungmenna í dag, auðvitað, en ekki að verðleikum. Já, tíðar aflimanir, líkamsgötun, bílslys, lesbískar kynlífssenur, sjálfsfróun og sifjaspell eru af bragði, en hvað er skaðinn þegar þú hefur svona sæta ástarsögu sem grunn? Eins slæmur og leikurinn í þessari mynd er að mestu leyti (ég meina, það ER Troma, þegar allt kemur til alls), þá eru aðalhlutverkin tvö með ósvikinn efnafræði, meira en í stórkostlegum voðaverkum TITANIC og STAR WARS ÞÁTTUR TVE. Það er mikil nútímavæðing, en mikið af frumtextanum er í snertingu, sérstaklega þegar Tromeo og Juliet eru saman. Það er frábært atriði þar sem Juliet segir hið fræga: "Að skilja er svo ljúf sorg," og Tromeo fylgir fljótt á eftir, um miðjan níunda áratuginn í grunge tísku, "Já, það er algjörlega ógeð." Ég held að það sé sannarlega óheppilegt að þessi mynd skuli ekki hljóta þá viðurkenningu eða þá víðtæku útgáfu sem hún á skilið. Ég vona að fólk sem sér þetta í hillum vídeóbúðanna verði ekki slökkt á grófleikanum í myndinni, því það myndi missa af ansi niðurrifsupplifun.