Ég er þreytt á því að fólk kvarti yfir því að Never Say Never Again sé bara slök endurgerð af Thunderball. Já, áhrif þeirrar myndar eru ótvíræð, en hin gríðarlega og nánast alhliða minnimáttarkennd endurgerðra mynda er frátekin fyrir svo hugsunarlausar og ógreindar myndir eins og endurgerð Psycho frá 1998. Þó að það sé rétt að upphafsþema tólftu (og síðustu) Bond-myndar Connery sé eitt það versta í allri seríunni, þá nær myndin sjálf samt að standa sig, þrátt fyrir marga aðra veikleika. Fyrir utan það er meira að segja veika titillagið gert til að blandast nokkuð vel saman við lokasamræðurnar í myndinni. Vissulega var Sean Connery að verða aðeins eldri þegar þessi mynd var tekin upp (að minnsta kosti á James Bond mælikvarða), en það er til nóg af sönnunargögnum í frásögninni sem gerir það ljóst að þetta var ekki nákvæmlega óþekkt fyrir kvikmyndagerðarmenn. James Bond er nálægt starfslokum áður en hann fær verkefnið sitt, eftir að hafa eytt mestum tíma í kennslu, ekki að gera, og það er meira að segja tunga í kinn að krefjast þess frá M að hann hugi betur að heilsu sinni, mataræði og þjálfun og hreyfi sig meira. og hvað ekki. Að auki, þetta er James Bond, manstu? Þessi gaur á að vera einhvers konar ofurmenni og allir aðdáendur hans eru að verða í uppnámi vegna þess að hann er með grá hár. Þegar þessi gaur lætur af störfum í lok myndarinnar sendir M greyið "Small-Fawcett" (í bráðfyndinni mynd frá Rowan Atkinson) til að segja Bond að án hans hafi hann áhyggjur af öryggi hins frjálsa heims, og ykkur allra. kemst ekki yfir það að hann er ekki hress ungur maður lengur. Koma svo, Sean Connery gæti ENN leikið James Bond alveg eins vel og hann nokkurn tíma gæti, eða að minnsta kosti betur en nokkur annar hefur nokkurn tíma getað. Meirihluti myndarinnar fjallar um vandaða áætlunina um að stela kjarnorkueldflaugum og halda heiminum í gíslingu (eins og Dr. Evil myndi segja: „Ó djöfull, við skulum bara gera það sem við gerum alltaf“), þannig að það er greinilega ekki mikið nýtt þar, en þetta er ein af Bond myndunum sem voru með betri línu. Það er skemmtileg atriði þar sem Bond er beðinn um þvagsýni „Ef þú gætir bara fyllt þennan bikar fyrir mig““ „Héðan?“ Það er til fullt af góðum einstrengingum, en kynferðisleg ábendingar sem beint er að Mr. Bond eru sérstaklega ríkjandi í þessari afgreiðslu. En seinna hendir hann einmitt þvagsýninu í andlit illmennisins og lætur hann öskra eins og andlit hans brenni af. Ekki mjög góð tilraun til grínistaléttingar, sérstaklega þar sem þessi gaur hafði verið að sparka í rassinn á Bond með einhvers konar ofurgormbúnaði sem gat skorið í gegnum nánast hvað sem er. Og auðvitað leikur Kim Basinger í þessari mynd sem ein af bestu Bond-stúlkum allrar seríunnar. Það er ekkert leyndarmál að Never Say Never Again hefur deitað illa og eitt af því sem hefur verið verst á deita eru tæknibrellurnar með eina undantekningin á flugflaugunum, sem voru augljóslega fölsuð en samt áhrifamikil fyrir árið 1982. Lituðu linsan í upphafi myndarinnar var algjörlega áhrifalaus og laserúrið var eitt það versta í allri myndinni, í öðru sæti. til þessara helvítis hákarla. Greinilegt að Fatima Blush setti einhvers konar tæki á köfunartankinn sinn sem laðaði að hákarla (að vísu voru þeir með skrítna leiðarbúnað sjálfir), í atriði sem var líklega innblástur í klassísku línunni, „Ég er með eina einfalda beiðni. Og það er að hafa hákarla með FRICKIN' leysigeisla festa við höfuðið!' Og svo er það auðvitað sprengjandi hótelherbergisatriðið sem var endurgert í þætti af The Simpsons, og sem var augljóslega fylgt eftir með annarri skyldubundinni og óhóflega hversdagsleika frá James. Yfirráða tölvuleikurinn sem Largo skapaði, mynd illmenni, er sérstaklega eftirminnilegt atriði og myndin státar líka af því sem er líklega besta mótorhjólaeltingin í allri seríunni (langt betri en hláturmildu í Tomorrow Never Dies). En þrátt fyrir marga styrkleika, eru veikleikar myndarinnar skildir eftir skýrari í huga áhorfenda í lok myndarinnar, að stórum hluta vegna hinnar loftskemmtilegu neðansjávarniðurstöðu (einn af augljósari hlutunum sem fékkst að láni frá Thunderball, og óæðri endurgerður). Skiptir engu um þá staðreynd að Largo afhjúpaði mikilvægar upplýsingar fyrir Bond þegar hann skildi hann eftir í turninum á lífi (glæsileiki Dr. Evil, enn og aftur, 'ég mun bara skilja hann eftir þar án þess að verða vitni að dauða hans og geri bara ráð fyrir að allt hafi gengið að óskum. Hvað?'), hápunktur þess sem búist er við að verði hröð hasarmynd ætti aldrei að gerast í þöglu neðansjávarlofti. Þegar á allt er litið er Never Say Never Again mjög hátt sett á James Bond kvarðann og blikk Connery í lok myndarinnar (sem og lokalínurnar tvær) gaf til kynna á þeim tíma að hann gæti enn snúið aftur í annan snúning sem Bond. Þetta er greinilega ekki lengur líklegt, svo við getum bara vonað.