Ég verð að viðurkenna að ég er í ólagi hér; þegar ég læri meira um kvikmynd frá öðrum gagnrýnendum en að horfa á hana sjálfur, þá er það vandamál. Þótt söguþráðurinn í "The Man Who Knew Too Much" virðist almennt einföld, leyfir myndin of mörgum dulrænum þáttum að koma í veg fyrir það sem hefði getað verið ánægjuleg ráðgáta. Þegar við komum að vettvangi þar sem galdrakona staðfestir leynd „fyrstu stigs sjöfalda geislans“, vissi ég ekki hvort ég ætti að hlæja eða spóla til baka til að sjá hvort ég hafi misst af einhverju. Eftir á að hyggja er dulmálið minnismiða sem Mr. Lawrence (Leslie Banks) sótti úr handfangi rakbursta voru listilega skrifuð skilaboð, sem leiddu til tannlæknis að nafni Barbor, og að lokum til Albert Hall, stað, ekki einstaklings eins og "A. Hall gefur til kynna" ". En þrátt fyrir allt leyndarmálið, þá er aldrei gert ljóst hvers vegna morðmarkmiðið var útrýmt. Allt í lagi, svo Louis Bernard var drepinn vegna þess að hann vissi um samsæri til að myrða diplómata að nafni Ropa, en hvers vegna var Ropa skotmark? Þegar þú hugsar um það, hvers vegna var miðinn skrifaður og festur í rakburstann? Þurfti Bernard að vísa til þess öðru hvoru til að minna sig á hvað var að fara að gerast? Með sundurlausum senum er „The Man Who Knew Too Much“ erfitt að fylgjast með og dálítið ruglingslegt, en ég ætla að gefa Alfred Hitchcock kredit. fyrir þetta snemma átak. Fyrir yfirsýn verð ég að horfa á önnur verk hans frá sama tíma, þó að þessi mynd geti vissulega ekki haldið kerti við síðari verk hans eins og "Psycho" eða "North by Northwest".