Ég bjó í Tokyo í 7 mánuði. Að þekkja raunveruleikann af löngum lestarferðum, hjólaferðum frá lestarstöðinni, súpubásum og öðrum dæmigerðum atriðum sem lýst er svo vel, jók svo sannarlega þakklæti mitt fyrir þessa mynd sem mér líkaði mjög, virkilega. Það eru hliðar á japönsku lífi í þessari mynd málaðar með skærum litum en þú þarft ekki að tala japönsku til að njóta þessarar myndar. Handbrögð leikstjórans Suo voru lúmsk að mestu leyti; Mér fannst hann undirstrika persónuna sem heitir Tamako Tamura með mjúkri síu, sem gerir hana háleita, pínulítið tilgerðarlega en flest leikstjórabrellurnar voru svo blíðlegar að ég var alveg dreginn inn og dansaði bara við persónurnar hans. Eða grét. Eða hló upphátt. Dásamlegt. A+.