Ég keypti þessa mynd á bílasölu, svo ég bjóst ekki við að hún yrði hryllingsmynd á sama stigi og A Nightmare on Elm Street (1984) eða The Hills Have Eyes (1977) en ég hélt að hún yrði samt frekar skemmtilegt að horfa á. Hins vegar reyndist þetta alls ekki skemmtilegt, en þess í stað var leikarinn og almenna myndin háðsleg, eins og hvernig „morðinginn óséður“ myrðir fórnarlömb sín og hvernig allt fólkið sem var drepið var bara ung ljóshærð konur. Þetta var steríótýpísk hryllingsmynd. Ég segi þetta af eftirfarandi ástæðum: 1) Þrjár ljóshærðar konur í lífshættu, meirihlutinn drepur. 2) Maður lifir af með því að skríða um í myrkrinu á meðan morðinginn eltir hann. 3) Furðu óvart, hjálp berst í formi haglabyssu!Með því að nota þrjá einfalda punkta hef ég sparað þér tvo skrýtna tíma með því að draga saman þessa lélegu afsökun á hryllingsmynd, svo þú ert nú svo heppinn að þurfa ekki að horfa á hana.