Þrátt fyrir að þessi litla mynd hafi týnst í kjölfar On The Waterfront, getur Edge Of The City vissulega haldið sínu striki með þessari stjörnu prýddu klassík. Það er önnur saga um bryggjurnar og þagnarregluna sem ræður því. Við hliðina á spilltu stéttarfélagi sem Lee J. Cobb stýrði í On The Waterfront, er Jack Warden í raun lítill spilling. En hann er nógu raunverulegur sem klíkuforinginn á einni bryggjunni sem hræðir hina starfsmennina með því að vera handlaginn með hnefana og björgunarkrókinn og hann fær afganginn til að bakka hluta af erfiðu peningunum sínum. Og það eru allir erfiðir peningar í því starfi. Einn gaur sem Warden getur ekki hræða er Sidney Poitier annar klíkuforingi og þegar hann reynir að hræða nýliða John Cassavetes tekur Poitier hann undir sinn verndarvæng. Þau tvö þróa með sér mikla vináttu og Poitier og eiginkona hans Ruby Dee laga Cassavetes meira að segja með Kathleen Maguire. Warden er í raun ein viðbjóðsleg vera og það er sorglegt hvernig hann af einskærri persónuleika og líkamlegu atgervi kýr næstum alla aðra til undirgefni. Í þeim skilningi er hann harðari en Lee J. Cobb sem þurfti að reiða sig á hrifningarsafn dóna til að framfylgja vilja sínum í On The Waterfront. Edge Of The City markaði frumraun Martin Ritt sem leikstjóri á stórum tjaldi sem gerði frábært starf með góður leikhópur leikmanna í New York og kvikmyndataka á staðnum. Lágt fjárhagsáætlun myndarinnar sýnir sig, en þú ert svo hrifinn af leikarahópnum að þér er alveg sama. Cassavetes sem einfarinn með fortíð og hippa og sterki Poitier eru báðir fínir, en persónulegt uppáhald mitt í þessari mynd er Ruby Dee. Hún hefði átt að fá einhver verðlaun fyrir frammistöðu sína, lokasenan hennar með Cassavetes er framúrskarandi. Náðu í þessa ef nokkurn tíma er hægt. Ég vildi að það væri út á DVD eða VHS.