Ég var bókstaflega að búa mig undir að hata þessa mynd, svo trúðu mér þegar ég segi að þessi mynd sé þess virði að sjá. Á heildina litið eru sagan og gaggarnir tilgerðarleg, en myndin hefur sjarma og fínleika til að draga þau upp. Þetta kjaftæði þar sem Jason Lee heldur að hann sé með krabba og reynir að láta ekki yfirmann sinn/verðandi tengdaföður og vinnufélaga sjá hann klóra sér er ekkert voðalega gáfulegt, en það kom mér í hláturskasti. Örfáar töframyndir myndarinnar eru háleitar en þær fengu mig til að hlæja. Eins og ég sagði hefur myndin sjarma og sjarma getur náð langt. Persónurnar eru líka viðkunnanlegar. Ég verð að segja að ég vildi óska ​​þess að ég fengi að sjá meira af persónu James Brolin, þar sem hann var töffari í þeim örfáu senum sem hann var í. Auk þess dáist ég að rómantískum gamanmyndum sem hafa þor til að gera ekki persónu eiginkonunnar (sem þjónar sem hindrun í söguþræðinum) algjör norn. Persónan Selma Blair er varla óviðkunnanleg og það er aldrei atriði þar sem ég hugsaði með mér: "Af hverju vildi hann giftast henni í fyrsta lagi?" Endirinn er Hollywood-kenndur, en hann hefði getað verið mun skárri. Leikarahópurinn er hæfileikaríkur. Ég hef ekki haft góða skoðun á flestum almennum verkum Jason Lee. Ég elskaði hann bara svo mikið í myndum Kevin Smith að ég gat ekki annað en orðið fyrir vonbrigðum með að sjá hann í þessum djöfullegu hlutverkum. Og hann lítur aldrei vel út í þessum dóplegu hlutverkum. Jafnvel í þessari mynd lítur hann ekki fullkomlega vel út, en hann leggur sitt eigið til tvö sent og höndlar hvert atriði á áhrifaríkan hátt. En ég sakna samt verka hans í óháðum kvikmyndum. Julia Stiles sannar aftur hvers vegna hún er svona andskotans viðkunnanleg. Auðvitað er hún mjög falleg stelpa með geislandi bros sem lætur mig langa í yfirlið, en hún býr líka yfir einstökum sjarma og virðist hafa góðan persónuleika. Með öðrum orðum, fegurð hennar sýnir sig að innan sem utan. Ég veit ekki hvað leikkonurnar heita, en konan sem leikur fulla ömmu er fyndin. Julie Hagerty á líka lítinn þátt og það er alltaf gaman að horfa á hana, sem fær mig til að óska ​​þess að hún fengi betri hlutverk. Ég elskaði hana svo mikið í "Airplane" og "Lost in America" ​​að það er synd að hún fái ekki sömu tækifæri til að flagga kunnáttu sinni. Ekki láta hræðilegu tengivagnana og enn hræðilegri miðasöluplötur frá sér fara. Þetta er fyndin, heillandi mynd. Rómantískar gamanmyndir eru að verða svo fyrirsjáanlegar nú á dögum að það er eins og tegundin sjálf sé tilbúin til að skolast niður í klósettið, svo það er alltaf að sjá góða meðal allra þessara vondu epla. Mín einkunn: 7 (af 10)