Fullt af senum og samræðum eru hreint út sagt asnaleg, en þegar þú leggur þetta allt saman saman, þ.e.a.s. daglega hringrás vélarinnar frá niðurdrepandi göngutúr yfir í niðurdrepandi bar í niðurdrepandi burlesque-sal til niðurdrepandi reykfyllta pókerleikja og heim aftur, færðu undarlega tilfinningu að einhver er einhvers staðar að reyna að gefa nákvæma lýsingu á lífi fíkilsins um 1955. Hvort sem það er Sinatra, sem augljóslega hefði rekast á þessa tegund af persónu þegar hann ólst upp í Hoboken og starfaði í fjölmörgum hljómsveitum, eða Preminger, sem notar hljóðrásina og Frankie-Zosch undirtextann til að renna innri heimsmynd fíkilsins framhjá Hays Code búrinu, þú færð gott fylgiverk við On the Waterfront sem var tekið upp nánast nákvæmlega á sama tíma. Svona gervi-raunsæisverk sem fær mann til að velta því fyrir sér hversu djúpt fíkniefnamenningin er innbyggð í bandarískt líf.