Ég er 100% ósammála gagnrýnandanum sem var 100% ósammála gagnrýnandanum sem gaf þessari stuttmynd "F" einkunn. Með því að grípa inn mikið af pólitískum áróðri hylja aðeins skort Joe Dante til að draga annan Howling upp úr töskunni sinni. The Masters of Horror serían var stórkostlegt safn af sannarlega hryllilegum sögum, fyrir utan þennan þátt. Þrátt fyrir að hafa hlotið lof frá þeim sem vilja kynna pólitíska stefnu hennar, er "Homecoming" minnst áhrifaríkasti þáttur MOH árstíðar eitt. Ólíkt öðrum þáttum seríunnar, er innkoma Dantes skopstæling á tegundinni, sem skortir bæði hrylling og húmor í því að hún skilar svívirðilegum pólitískum punkti. Það er í raun aðeins hægt að kenna Dante um að hafa dregið þennan óþef af hillunni, eins og það var ekki hans sköpun. Uppvakningaundirtegundin nýtur mikilla vinsælda á þessum áratug og meðal uppskeru fyrirsjáanlegra George Romero-hyllinga og tómra fantasíu er fjöldi verka sem ætlað er að ýta undir pólitísk eða (ó)trúarleg skilaboð. Slík verk eru ekki skrifuð af eða ætluð fyrir sanna hryllingsaðdáendur. Kannski er Dante í raun ekki meistari í hryllingi heldur. Hvað hefur hann verið að bralla síðan The Howling, þegar allt kemur til alls? Ef þú vilt fá uppvakningamynd gegn stríðinu með nokkrum tilvísunum í poppmenningu sem er sögð vera húmor, getur Heimkoma verið þitt mál. Ef þú ert hryllingsaðdáandi að leita að einhverju meistaralegu, taktu þá upp... mest alla aðra þætti í seríunni. Persónulega uppáhaldið mitt var "Jenifer" eftir Dario Argento, byggt lauslega á klassískri myndasögu eftir teymi Bruce Jones og Berni Wrightson - sannarlega hrollvekjandi.