Þetta er háleitt verk kvikmyndagerðar. Það flæðir á réttum hraða í gegn. Meðfylgjandi tónlist passar fullkomlega og er mjög notalegt fyrir eyrað. Gamansömu þættirnir eru fyndnir og enn meira af hinu þunglyndislega hörmulega eðli myndarinnar. En þrátt fyrir miklar athugasemdir um eðlislægan harmleik söguþráðsins var það allt annað en niðurdrepandi fyrir mig að horfa á. Ég naut þess í botn á þann hátt sem ég hef ekki upplifað í langan tíma. Það er að segja, hún er frábær og þó án allra algengra gripa nútímamynda eins og; kynlíf, ofbeldi og óþarfa tæknibrellur. 'Dan In Real Life' skortir ekkert til að vera án hinna venjulegu lasta. Það er með fullþroskaða lóð sem krefst bara ekki, og myndi reyndar eyðileggjast af frekari skreytingu. Á sama tíma er þemað algjörlega fullorðið. Þetta er listaverk í sjálfu sér sem umlykur þig algjörlega og þú vilt ekkert meira en það býður nú þegar. Það eru nokkrar senur sem finnast svolítið „Waltons“ en þær eru í raun fullkomlega skynsamlegar til lengri tíma litið þar sem þær eru andstæðar því meira óvirkar stundir. Hið rósara rýmir fyrir hinu harmræna sem gefur síðan upp á hið idyllíska sem snýst yfir í það dekkra o.s.frv. Þetta bylgjanda landslag tilfinningalegrar kvikmyndagerðar skapar fullkomið jafnvægi og heldur áhorfandanum í litíumlíkum stöðugleika. Topparnir og dalirnir eru mildir en meira en fullnægjandi í ánægjunni sem þeir veita. Ég mæli eindregið með því að horfa á þessa mynd óháð því hvaða tegund þú hefur venjulega gaman af. Leggðu alla fordóma til hliðar því þetta verður að sjá!