Þessi mynd er dásamlega einfalt verk. Skemmtilegt frá upphafi til enda, það er bæði sorglegt en upplífgandi á sama tíma. Sýningarnar frá Miröndu Otto (ó, hvað hún á svo miklu meiri viðurkenningu skilið!) og George del Hoya eru fallegar og samt næstum sársaukafullar á að horfa, þar sem þær tvær pyntuðu sálir skilja hvor aðra. Aukahópar starfsmanna á Dead Letter Office eru dásamlegir hlutir í sjálfu sér, sem og langlyndur kærasti Alice, sem ég gat ekki annað en vorkennt örlítið. Það er eitt tiltekið atriði sem ég gæti horft á aftur og aftur (og ég hef!), það er svo synd að kvikmyndir sem þessar fá ekki viðurkenningu og koma þeim því lengra fyrir almenningssjónir til að fleiri geti notið. Ég grét, ég hló og ég andvarpaði. Ég mæli með þessari mynd fyrir hvern sem er.