Pabbi minn er aðdáandi Columbo og mér hafði alltaf líkað illa við þáttinn. Ég segi alltaf fyrirlitningu mína á þættinum og segi honum hversu slæm hann er. En hann heldur áfram að horfa á þetta. Það er réttur hans sem Bandaríkjamanns held ég. En skynfærin mín voru stillt á þáttaröðina þegar ég komst að því að Spielberg hafði leikstýrt fyrsta þættinum. Það var þá sem ég var þakklát fyrir að pabbi hefði keypt þessa sýningu sem ég þoli eiginlega ekki. Ég fór í gegnum DVD safnið hans og skellti þessu inn þegar ég kom heim í heimsókn úr háskóla. Álit mitt á þáttaröðinni í heild var ekki brugðið, en ég öðlaðist virðingu fyrir Spielberg vitandi að hann byrjaði eins og flestir lágflokksleikstjórar. Og það er að gera smá drullu þar til stóri fiskurinn kemur (komdu með orðaleikinn, HA,HA. Eins og Spielberg gerði. Þetta er eins og Jesús áður en hann varð maður. Eða það er að minnsta kosti það sem ég held að það myndi líða. Einhverjar leiðir ef þinn aðdáandi Columbo en þú myndir líklegast líka við þetta, jafnvel þó að það innihaldi lítið af Peter Falk. Ég rekja þetta til þess að þetta er byrjun seríunnar og enginn vissi hvert ætti að fara með hana ennþá. Þessi þáttur fjallar aðallega um sökudólgur glæpsins í stað rannsóknar Columbo, eins og margir síðari þættir myndu gera.