Kvikmyndin af Artemisia getur talist landráð, eða sem raunverulegt listrænt leyfi. Hverju gæti maður fullyrt? Í skjalfestri sögu var Artemisia Gentileschi beitt þumalskrúfunni og staðfesti enn að hún hafi verið látin í té, eins og Mary Garrard og Gloria Steinem hafa mælsklega staðfest. Í myndinni, undir annarri pyndingum, neitaði hún að fordæma elskhuga sinn/brjóta. Hvernig getur kvikmynd vikið svo mikið frá viðtekinni sögu, en samt upplýst mannlegt hjarta? Svarið er ekki svo erfitt að finna. Í myndinni höfðu leikstjórinn og leikararnir fyllt upp í göt sögunnar með ímyndunaraflinu. Það leiddi til niðurstöðu sem er ólík plötunni. Mér finnst _bæði_ metið og myndin vera sannfærandi. Bæði í myndinni og (það virðist) í sögunni var Artemisia málari, á undan öllu öðru. Fyrir þessa sýn, innrömmuð í hrífandi (sic) kvikmyndagerð, er ég sannarlega þakklátur .Sjaldan hef ég séð bíómynd sem vakti svo mikla athygli mína.David Broadhurst