Eftir fyrsta áfallið þegar ég áttaði mig á hugrekkinu í Mr Branagh til að taka þetta upp, var ég bókstaflega skalf af spenningi yfir því að hafa þessa epísku á undan mér. Ég varð ekki fyrir vonbrigðum. Svo sannur Shakespeare og samt svo aðgengilegur. Það fór í taugarnar á mér. Mér finnst alltaf gaman að sjá, eða öllu heldur hlusta á, Branagh og það fékk mig til að velta fyrir mér...er þessi mynd talsett í öðrum löndum? Það væri eins og að mála yfirvaraskegg á Mónu Lísu.