Miles O'Keeffe tekur aftur við hlutverki hins volduga Ator í þessu fyrsta framhaldi upprunalegu myndarinnar. Hvað get ég sagt? - Þetta táknar nokkurn veginn B-Movie Nirvana! Söguþráðurinn er fáránlegur, handritið er hræðilegt, leikurinn er hammy í gegn, tæknibrellurnar....jæja, við skulum ekki einu sinni fara þangað! - allt í allt er þessi mynd sannkölluð unun! Meðal hápunkta myndarinnar má nefna að Ator og Thong (mállaus félagi hans, ekki nærföt hans) verða fyrir árás ósýnilegra árásarmanna í helli (vissulega sparað á td fjárhagsáætlun þar!), Ator sem berst við það sem hlýtur að vera ósannfærandi risaslangur sem hefur skuldbundið sig til að selluloid, og auðvitað hin alræmda hangliding atriði! Það er ein spurning sem ég hef samt...... í lok myndarinnar sjáum við mikla atómsprengingu þegar Ator er talinn eyðileggja geometríska kjarnann (eins og sögumaðurinn segir okkur)......hvernig í ósköpunum gerði Ator eyðileggja það og ná að komast út lifandi?! Var hann að tísku fyrir einhvers konar frumstæða tímamæli/sprengjur eða eitthvað? Ó jæja, svona órökréttur endir eykur í raun aðeins við heildarþokka myndarinnar - þeir gera þær bara ekki svona lengur!