Ekki búast við lýsingu á "sannleikanum". Frásagnir þessara vopnahlésdaga í Íraks- og Afganistanstríðunum krefjast hins vegar íhugunar. Helsti styrkur myndarinnar er að hún sýnir á lifandi hátt orðum og stríðssárum þessara dýralækna og baráttu þeirra eftir stríð við að endurbyggja að einhverju leyti eðlilega og virkni í lífi þeirra. Helsta gagnrýni mín á myndina er tvíþætt: hún er einhliða og hún mælir gegn stríðsaðgerðum en ekkert annað til að leiðrétta alvarlega galla á áætlunum hersins og vopnahlésdagsins til að hjálpa þeim sem hafa orðið fyrir og verða enn fyrir áföllum stríð. Þetta eru EKKI banvænir gallar myndarinnar. Sem öldungur sjálfur veit ég að hræðilegir eftirmálar stríðs eru raunverulegir og þessir ungu menn og konur orða það mjög vel. Þessir dýralæknar lýsa á skýran hátt líkamlegum og andlegum sársauka og kvölum sem flestir vopnahlésdagar upplifa og sem venjulegt fólk þarf að skilja vegna þess að hryllingur ALLRA stríðs er svo átakanleg og truflandi.