ROCK N ROLL HIGH SCHOOL á sérstakan stað í hjarta mínu því hann kynnti mig fyrir Ramones. Ég var of ungur á blómaskeiði hljómsveitarinnar um miðjan áttunda áratuginn til að vera mjög meðvitaður um þá, þó ég ætti eldri frænda sem var mikill aðdáandi á þeim tíma. Ég sá RNRHS loksins í sjónvarpinu einn síðdegi um miðjan níunda áratuginn þegar ég var um fimmtán ára gamall og hló alla leið í gegnum það. (Er það ekki draumur hvers menntaskólabarns að rústa skólanum sínum og sprengja hann í loft upp, allt í rokkandi hljóðrás?) Ég tók upp síðari sýningu á myndinni ári eða tveimur síðar og horfði á Ramones tónleikaröðina yfir og aftur og hugsaði: "Maður, þessir krakkar sparka í rassinn! Ég verð að kíkja á nokkrar af plötunum þeirra!" Restin er saga. Tuttugu árum, ótal Ramones breiðskífur/snældur/geisladiskar, og þremur Ramones þáttum síðar, eru þeir enn ein af mínum uppáhaldshljómsveitum allra tíma og RNRHS fer enn í taugarnar á mér í hvert skipti sem ég horfi á það. Nú þegar Joey, Dee Dee og Johnny hafa yfirgefið okkur (R.I.P. allir) höfum við að minnsta kosti þessa mynd og fullt af frábærri tónlist til að muna eftir þeim.