Ég sá þessa mynd á lítilli sýningu. Jafnvel þó að fjárhagsáætlunin væri lág, hjálpuðu skapandi leikstjórn og gáfur leikaranna að gera þetta að litlum gimsteini kvikmyndar. Það er 8. apríl 1994, hver persónan er á „miðjum tvítugs“ og stundar einhvers konar listrænan metnað (leiklist, tónlist, kvikmyndir, skrif) þegar þær heyra af sjálfsvígi Nirvana-söngvarans Kurt Cobain. Þeir fá fljótt innblástur til að ferðast frá San Francisco til Seattle og mæta á Cobain vökuna. Það er hér sem myndin tekur virkilega við sér og býður upp á röð af fyndnum og tilfinningaríkum senum. Meðal hápunkta eru: heimsókn í gröf Jimi Hendirx, upprunalega æskuheimili Kurt Cobain og varðeldur syngur með. Heiðarlegt og frumlegt verk.