Í fyrsta lagi er þessi mynd ekki „spennumynd“. Það er heldur ekki „gripandi, stíft“. Það gæti hafa verið svo byggt á handritinu, en hægur gangur leikstjórnarinnar gerir það erfitt að komast inn í hana. Söguþráðurinn sjálfur er mjög áhugaverður og sniðugur. Því miður fáum við aðeins tilfinningu fyrir *hversu* sniðugt eftir að myndin er búin. Það skilur okkur eftir meira en tvær klukkustundir af löngum þáttum með tónlist sem spilar yfir þeim, áberandi af einhverjum hasarsenum sem grípa ekki áhorfandann, og "lævís víxla" senum sem dæla inn aðeins meira augljósri greind. Ég vildi að þetta hefði verið hratt hröð spennumynd sem kassinn lofaði. Það hefði verið framúrskarandi kvikmynd. Þess í stað lét Spike Lee það renna sér út í lokin.