Video Vault Eftir Shawn K. InlowMy Architect: A Son's Journey 2003 - Nathaniel Kahn Ekki metið: 116mínútur Vault Einkunn: 7Hvílíkt að vera föðurlaus. "My Architect: A Son's Journey" fylgir kvikmyndagerðarmanninum Nathaniel Kahn í Philadelphia þar sem hann leitar í örvæntingu eftir svörum frá föður sínum, hinum virta arkitekt, Louis I. Kahn, sem lést í 30 ár. Louis Kahn lést á lestarstöð árið 1974 og skildi eftir sig. fleiri en ein fjölskylda. Jarðarfararathöfnin, þegar kvikmyndagerðarmaðurinn var bara strákur, kom, eigum við að segja, óþægilega á óvart. Við komumst að því að Nathaniel þekkti aðeins föður sinn en passant, frá stöku heimsóknum hans til móður sinnar, sem okkur er sagt að hann elskaði innilega. . Þessi mynd fjallar um dreng sem leitar föður síns og kannski sjálfan sig með því að heimsækja vinnu sína, eins og stórfengleg mannvirki geymi eitthvað leyndarmál. Vissulega var Louis Kahn hæfileikaríkur arkitekt, en "arkitekt" er kalt orð. Maðurinn var myndhöggvari á stórum skala sem talaði um iðn sína á loftgóðum nótum um þögn og list. Meðal eftirtektarverðra verka hans, sem könnuð voru af ástúð í myndinni, eru Salk Institute (1965), The Kimball Art Museum (1972) og stórkostleg höfuðborgarsamstæða í Bangladess (1983). Sá hluti myndarinnar þar sem Nathaniel heimsækir Dhaka í Bangladesh fyrst, finnur verkið, en ekki manninn. Myndin nýtur mikils góðs af því að hafa mikið upptökur af mjög opinberum manni þar sem hann starfaði í New York borg og sem prófessor við Yale og háskólann. Háskólinn í Pennsylvaníu. Margir samtíðarmenn og samstarfsmenn Khan hjálpa líka til við að koma á fót draugaföður kvikmyndagerðarmannsins. Þrátt fyrir það virðist áhorfandinn ekki koma á sérstaklega ánægjulegan stað. Svörin sem Nathaniel Khan er að leita að virðast hol. Ekki nógu gott. Í senum þar sem leikstjórinn hittir hálfsystur sínar, báðar frá ólíkum mæðrum, getur maður fundið fyrir spennu áranna, smávægilegum og sárindum. Það mætti ​​búast við að þeir myndu springa í reiði, en aðeins myndavélin bjargar þeim frá ófriði. Hvert þessara barna hefur sýnilega misst eitthvað. Það má benda á að Khan, sem virtist drifinn fullkomnunarsinni, varð aldrei ríkur. Þess í stað varð hann athyglisverður. Það var eins og hann fórnaði fjölskyldu sinni fyrir list sína. Þetta er ákaflega sorglegt og frábært. 28. apríl 2005