Þó að hún sé almennt viðurkennd ein af fyrstu bardagaíþróttamyndunum sem spiluð hafa verið hér á Vesturlöndum, þá er það raunveruleg áhrif sem koma eftir á. Lo Lieh er MJÖG lágstemmd í gegn og margar bardagaatriðin, þótt oft séu hylltar sem nýstárlegar (sem þær voru á þeim tíma sem myndin var frumsýnd), eru svolítið tamdar miðað við það sem kom á eftir (sérstaklega eftir Bruce Lee, sem varð augnabliks mælikvarði sem allir aðrir verða að eilífu dæmdir eftir). Það er ekki þar með sagt að FIVE FINGERS OF DEATH/KING BOXER sé eitthvað minna en klassík út af fyrir sig, því það er það. Eins og margar af aðalpersónunum í mörgum bardagaíþróttamyndum, þá er persónan sem Lieh leikur lágt í gegnum megnið af myndinni af ástæðu - en þegar hann sleppir, þrífur hann í raun húsið. Þú getur ekki beðið um meira en það.