Það er auðvelt að gleyma því, þegar síðari þættir höfðu þróað samsæri geimverunnar meira, að einu sinni skrifuðu X-Files þætti eins og „GenderBender“ og „Fearful Symmetry“, þar sem geimverurnar voru ekki allar litlir gráir menn. eða hugarstjórnunarbrjálæði, en gæti í raun komið þér á óvart." Fearful Symmetry" byrjar á "ósýnilegum fíl" - í raun fíll sem er einhvern veginn sundurlaus í rúmi og tíma, ekki í mílu fjarlægð frá "The Walk" - og endar með óléttri górillu verið rænt. Og það er mjög þáttur af dásamlegum augnablikum. Undirþráðurinn er pirrandi verðugur - já, við skiljum það, dýragarðar eru slæmir nema þegar þeir eru það ekki - en hugmyndirnar sem innan þess eru heillandi, sjónrænt kröftugar og mjög eftirminnilegar, og það nær yfir sjónarhorn á brottnám sem er að mestu gleymt - af hverju *myndu* menn vera það eina sem geimverur hafa áhuga á? Að lokum var þetta ekki augnablik klassískt, en það var skemmtilegt áhorf á meðan það entist, aftur, mjög eftirminnilegt, og aðallega, það er eitthvað sem þú gætir ekki Ekki ímynda mér margar aðrar sýningar gera.