Þetta framhald af ofangreindu - og lokafærslan í "Kharis" seríunni - er aðeins skemmtilegri á heildina litið en hún er líka tilgerðarlegri (djöfull fáum við meira að segja syngjandi barþern/gestgjafa!): Peter Coe er auðveldlega sá minnst karismatískur. af hinum ýmsu egypsku æðstu prestum sem við höfum séð á meðan á þessum myndum stóð, og Martin Kosleck sem handlangari hans virðist hafa áhuga á málsmeðferðinni; Kurt Katch er því hnepptur með fáránlegum hreim sem maðurinn sem uppgötvar hina endurholdguðu prinsessu Ananka: sú síðarnefnda, í formi Virginíu Christine (síðar mikið notuð karakterleikkona) fær sitt umfangsmikla „hlutverk“ og reyndar , röð upprisu hennar úr mýrunum er hápunktur ekki aðeins þessarar myndar heldur allrar seríunnar. Því miður, hér líka, hefur Chaney dýrmætt lítið að gera þar sem enn og aftur er áherslan lögð á Ananka, eins og ég hef sagt; Múmían hans (sem hann kom oftast aftur til í Universal - fyrir utan aðalhlutverkið sem Úlfsmaðurinn!) er án efa eftirminnilegasta skrímslið hans fyrir stúdíóið.