Það var næstum óskiljanlegt fyrir mig að þessi mynd yrði brjóstmynd en ég varð svo sannarlega fyrir vonbrigðum. Eftir að hafa verið kunnáttumaður á Pekinpah kvikmyndagerð í mörg ár fann ég þennan DVD, verulega minnkaðan, til sölu og fannst hann þess virði að reyna. Fyrstu eintökin, sem eru táknræn fyrir Pekinpah-aðdáendur, hafa samspil manns og dýrs, en hér höfum við ómeðhöndlaðan umhverfishljóð frá börnum að leika í skólagarði á meðan verið er að planta sprengju. Frábær spenna. Síðan, þegar glæpamennirnir, Caan og Duval, ferðast í næsta verkefni sitt, sleppir Duval sprengjunni á Cann um að stefnumótið hans í gærkvöldi væri með kynsjúkdóm, sem fannst aðeins með því að snuðra í gegnum veskið hennar á meðan Cann var í nánu sambandi við hana. Hláturinn sem fylgir er stórkostlegur og ber greinilega virðingu fyrir í Dressed to Kill eftir Brian Depalma, á skammlífan kostnað Angle Dickenson. Vandamálið með The Killer Elite er að eftir upphafsupptökur fellur myndin flatt. Jafnvel Bring Me The Head of Alfredo Garcia hefur sterkara framleiðslugildi, djörf ákall fyrir alla sem vita hvað ég er að tala um. Ég nota einingar Pekinpah sem viðbótarfyrirlestraefni, en þegar þeim er lokið skaltu slökkva á The Killer Elite.