Það er ómögulegt fyrir mig að íhuga þessa mynd á hlutlægan hátt. Ekki það að ég hafi ekki prófað, takið eftir - en ég sest niður, og ég skelli mér í aldna VHS, og ég horfi á opnunina...og allt í einu er ég fimm ára aftur og gríp um minn eigin Care Bear og horfi á myndin með opin augu og ákaft hjarta. Ég get séð, hlutlægt, að þessi mynd er FRÁBÆR samsetning af krúttlegum ungbarnasölu-lukkudýrum og hrollvekjandi börnum á barneignaraldri með illt krafta sem hefur þunna sögu og óáhugavert fjör. En innri fimm ára barnið mitt segir: "Yay! Care Bears!" í hvert skipti sem ég hugsa um það. Svo - ég myndi aðeins (varlega, með tregðu) mæla með þessari mynd fyrir þá sem sáu hana á fyrstu æskuárum sínum og geta kallað á ógnvekjandi kraft nostalgíu á meðan þeir horfa á hana (eins og ég) EÐA þá elskulega tortryggnu Gen-X/Y-ara sem leita vísvitandi uppi hið dásamlega slæma/furðulega (flokkur sem þessi mynd...tilheyrir svo sannarlega). Til þeirra sem eru í raun að leita að sannfærandi kvikmynd eða heilnæmri fjölskylduskemmtun: Þú gætir viljað halda áfram að leita.