Ég myndi kannski gefa 6 eða 7 í þessa áróðursmynd því hún sýnir hvenær og hvernig áróðursmynd verður vel heppnuð. Ef það er fólk sem horfir á þetta verk og heldur að "jæja, þá hljóta gyðingar að hafa gert eitthvað til að koma fram við þá eins og þeir voru meðhöndlaðir í WW2", þá er myndin mjög snjöll gerð til að leyna 'hvers vegna og 'hvernig' auk þess að blanda rétt saman. og rangar athuganir á því hvernig fólk lifir. Hvað meira getur áróðursmynd stefnt að? Sá þáttur sem bandarísk kvikmynd um Rothschild-fjölskylduna er í er til dæmis endurnýttur mjög snjallt hér. Spurningin um hvers vegna gyðingurinn heldur auði sínum frá foringjanum er aldrei spurð. Enginn minnist á skattakerfið innan þess tiltekna þjóðfélagslags. Þar að auki eykst spennustig (eða viðbjóðsstig) í myndinni hægt og rólega og lausnalíkur endir myndarinnar hentar markmiði og þörfum áróðurs. . Áhorfendur myndu fara í gleði og þakklæti til þeirra tíma sem eru að koma...vel gert. Í myndinni er eins konar einfaldleiki sem fjallar um grunn tilfinningalega skynjun áhorfenda. Kvikmyndin er eins konar saga í dag, svo það þarf ekki að pæla mikið í henni. Hins vegar, í þessari einfaldleika orða um niðurlægingu þjóðernis, getur gaumgæfilegur áhorfandi fundið samsvörun við menningarhatur nútímans, ofbeldi, afsiðmenningu sem og vandamál samþættingar. Á heildina litið, fínt rusl.