Myndin er einfaldlega skemmtileg....kannski skemmtilegri fyrir okkur sem vorum ung og aðdáendur "The Ramones" um það leyti sem myndin var gerð. Ég hef horft á myndina aftur og aftur, einn og með vinum, og hún er enn fersk og fyndin. Með hættu á að vera of alvarlegur er hugmyndin um að vera mikill aðdáandi ákveðinnar hljómsveitar tímalaus, og leiðindi framhaldsskólanema með erfiði í sumum bekkjum eru jafn tímalaus. Og myndin hefur nokkrar perlulínur/senur... ..vísanir í hvernig "varanleg met" okkar í menntaskóla mun fylgja okkur í gegnum lífið. (Leyfðu mér að fullvissa þig um að ég hef verið frá menntaskóla í, uhhh, nokkur ár og það fylgir mér ekki).....hina frægu "static" lína ("I'm getting some static"..... "Ekki eins mikið og þú ætlar að fá", eins og Togar skólastjóri nálgast).....skólastjórnarmeðlimurinn sem er svo afleitur að hann er sóttur af hjúkrunarfræðingum....fylgjandi nasistahallar elska "líkamsleit" ......Rektor Togar tilkynnir, "Ég gef þér lokalausnina", og brennir Ramones plöturnar (athugið: plötur voru það sem komu á undan geisladiskum) ....og auðvitað sagði Joey Ramone: "Hlutirnir hafa vissulega breyst síðan okkur var rekið úr menntaskólanum", á eftir Togar spurði "Vita foreldrar þínir að þú ert Ramones?"Bara eitt ráð.....ekki líta upp hvar stjörnurnar eru núna..... Joey Ramone dó því miður ungur. Dey Young, sem var mikill töffari í myndinni, minnir okkur í dag á að við erum öll á aldrinum....PJ Soles fer aldrei lengra eins og við hefðum kannski búist við......... Marla Rosenfield, sem einn af hinum nemendunum, virðist bara koma fram í þessari mynd (einn karlkyns vinur minn deyr yfir henni í hvert skipti sem við horfum á myndina), þó ég segi frammistöðu hennar vera meira en fullnægjandi og hefði átt að færa henni fleiri unglingamyndahlutverk. Og veit einhver hvað varð um DJ Don Steele? Svo, horfðu og njóttu.....ekki hugsa....bara skemmtu þér!