Segulmagnið sem geislaði frá Elviru, sem dregur hersveitir hennar af dyggum aðdáendum, hefur frumeiginleika. Með langri, vel tónaðri mynd sinni, stórbrjóstmynd, sakleysislega uppátækjasömu viðhorfi og grípandi töskuorðabók af dalslangi frá mér kynslóðinni, hefur persóna Elviru alhliða og tímalausa skírskotun. Sem upprennandi þjóðsagnafræðingur og einstaklingur sem hefur mikinn áhuga á uppbyggingu sagnagerðar er augljóst að Elvira persónan hefur ákveðna erkitýpíska þætti sem hjálpa til við að gera persónuna meira en summan af krúttlegum einstrengingum hennar og stóru kistunni. Hún er frumkvæði að því hvernig börn bæjarins bregðast við henni, hún táknar djúpa unglingsfantasíuna fyrir reynslumikla konu sem getur tengst þeim á sínu stigi: undarlega blöndu af einvíddar rómantískri þrá, drengjalegri kynferðislegri löngun og löngun í óógnandi létt skemmtun. Hún táknar óþróaða kvenleikahugsjón sem er fullkomin fyrir strákana og uppspretta styrks fyrir stelpurnar í bænum. Hinir fullorðnu eiga í vandræðum með hana af sömu ástæðum. Á endanum getur myndin hennar hins vegar ekki farið framhjá meira kampakáknum hráefni. Lokaniðurstaðan er sú að þótt Elvira sé óendanlega áhugaverð, takmarkast myndin hennar af því hversu veikburða hún er fyrir hæfileika sína. Nánast allt er sniðið að hugarfari ungmenna og þó um beinskeytta gamanmynd sé að ræða geta aðeins þeir sem enn geta unnið úr upplýsingum með huga ungs fólks notið vitleysunnar. Sem betur fer hef ég slíka hæfileika og fannst myndin vera yndislegur sjarmör.Besta tilvitnun: Bob Redding: How's your head? Elvira: Ég hef ekki kvartað.