Ég hrökk við alla leið í gegnum þessa mynd. Í fyrsta lagi hefur fávitalegt plott lítið með sögu Parsons sjálfs að gera. Hollywood hefur reynt að búa til einskonar gamanmynd um bílaeltingamynd. Ímyndaðu þér "Englebert Sings Hendrix". Ekki taka neitt um þessa mynd til að vera nákvæm. Nafnið Parsons í titlinum og þjófnaður á líkama hans er bara notað sem stökkpallur fyrir eltingarmynd með litlum fjárhæðum, grímulaus tilraun til að grípa nokkra dollara frá Parsons-arfleifðinni og aðdáendahópi hans. Faðir Grams var löngu dáinn árið 1973, hinar alþjóðlegu persónurnar eru skáldaðar, ekkert af þessu hefur neitt með Grams líf eða dauða að gera. Ef þú ert Gram aðdáandi ráðlegg ég þér að sjá ekki þessa mynd. Ég vildi að ég hefði ekki gert það. Það er sorglegt að sjá eitthvað sérstakt vera meðhöndlað sem slíkt svívirðilegt fóður. Ég myndi sverja að ég gæti heyrt Gram snúast í gröf sinni á meðan myndin var í gangi. Ef þú þekkir ekki líf og arfleifð Grams skaltu ekki taka neitt í þessari mynd sem fulltrúa Gram. Ég get ekki sagt nógu slæma hluti um þessa mynd. Ef Gram væri á lífi og myndi sjá þessa mynd myndi hann drepa sig. Svo aftur, kannski væri hann hræddur við það ef hann vissi að þessi mynd myndi leiða.