Forsendur þessarar myndar hafa verið að kitla ímyndunarafl mitt í talsverðan tíma núna. Við höfum öll heyrt eða lesið um það í einhverju samhengi. Hvað myndir þú gera ef þú værir einn í heiminum? Hvað myndir þú gera ef allur heimurinn hyrfi skyndilega fyrir augum þínum? Reyndar er síðasti hlutinn í raun það sem gerist fyrir Dave og Andrew, tvo herbergisfélaga sem búa í niðurníddu húsi í miðju hraðbrautakerfi. Andrew er vægast sagt taugaóstyrkur og Dave er talinn vera einn stærsti taparinn í samfélaginu. Það eitt og sér er aðalástæðan fyrir því að þessir tveir strákar ná svona vel saman, því þeir hafa einfaldlega bara hvorn annan til að leita til þegar huggun er þörf. Bara þangað til...Beint frá upphafi myndarinnar koma fullt og fullt af vandamálum fyrir þá. Báðir blandast þeir í glæpi, Andrew þjáist af ofsóknarbrjálæði og þorir einfaldlega ekki að fara út úr húsi. Dave er misheppnaður í starfi sínu og samstarfsmenn hans koma ekki vel fram við hann og með þeirri virðingu sem hann á skilið. Magn vandamála sem þeir standa frammi fyrir heldur áfram að aukast þar til þeir gætu þurft að horfast í augu við hið óumflýjanlega og takast á við það. Þetta er bara of mikið fyrir þá og þeir óska ​​þess að allt myndi bara hverfa... Og auðvitað er það einmitt það sem gerist. Það sem eftir er af sögunni setur Dave og Andrew í þennan heim einskis. Í fyrstu eru þeir hissa og eiga í vandræðum með að skilja og takast á við eiginleika þessa brjálaða umhverfis, en síðar komast þeir að því að þeir geta gert nánast allt sem þeir vilja því það virðist sem þeir séu þeir einu sem enn eru eftir. ótrúlega lítill leikarahópur - reyndar, fyrir utan fyrstu myndirnar úr myndinni, sjáum við bara Dave (David Hewlett) og Andrew (Andrew Miller) í allri myndinni. Það er ljóst að til þess að ná þessu upp þarf leikarahópurinn að vera meira en tilbúinn í verkefnið, því í heimi þar sem ekkert er til er ekkert sem getur truflað áhorfandann á nokkurn hátt. Vincenzo hefur ákveðið að nota hæfilega mikið af nálægum höfuðskotum til að gera þetta áhugaverðara og það virkar reyndar nokkuð vel. Ljósmyndastjórinn, Derek Rogers, hefur líka gott lag á að stríða áhorfendum með því að halda sjónrænum upplýsingum, sérstaklega á stundum þar sem persóna sér eitthvað og bregst við því, en við sjáum það ekki strax. Vitanlega getur þetta ekki vera atburðadrifin kvikmynd og er það ekki. Mikið af athöfninni gerist fyrir utan húsið þeirra þegar þau fara um í tóminu. Og það er þar sem sumar af fyndnustu senunum gerast, sérstaklega þegar Andrew uppgötvar nammibar. Nú gæti maður verið að hugsa: "Hvernig lítur ekkert út?" Jæja, það lítur út fyrir að vera ekki neitt. Allur heimur ekkert er hvítur... hvítur, sama í hvaða átt þú horfir. Þetta er veikleiki þessarar myndar... Eftir klukkutíma eða minna er hún að verða afskaplega leiðinleg á að líta og það verða að gerast atburðir til að tryggja að hún sé áhugaverðari á að horfa. Guði sé lof, það eru sumir. Til dæmis á stundum þegar strákarnir tveir, vegna eiginleika einskis, geta hoppað mjög hátt eins og ekkert sé gert úr... tofu (eins og Andrew heldur fram). Það er gaman að sjá hvernig þau geta samstundis notað ekkert til að verða guðir síns eigin litla samfélags. Einn af bestu hlutum myndarinnar er leikmyndin... Framleiðsluhönnuðurinn Jasna Stefanovic hefur unnið fallegt starf í þessari mynd, húsinu sem þessir tveir strákar búa í er svo óeðlilega skemmtilegt að skoða, samt virðist rétt að þessir tveir búi á svona stað. Þegar á allt er litið er framleiðsluhönnunin án efa einn af kraftmestu hliðum þessarar myndar þar sem hún gerir myndina þess virði að horfa á hana...Hins vegar er besti hluti myndarinnar leiklistin. Bæði David Hewlett og Andrew Miller líta í raun út eins og atvinnuleikararnir sem þeir eru báðir. Myndavélin er á þeim alla sekúndu af myndinni og eins og áður sagði eru nánast engir leikmunir í myndinni, þeir eru í raun á beru sviði. Með nóg af persónuþróun og ágætis einlínu, snjöllum samræðum (stundum bráðfyndnu heimskulegar), virkar þetta allt að því marki - og þetta færir myndina í raun frá lágfjárhagssvæðinu yfir í vel unnin handavinnu. lítið um sjónræn áhrif, því þau eru svo sannarlega þess virði að minnast á. Ekkert hefur stafræn sjónræn áhrif og stoðtæki sem jafnast á við hvaða nútíma hryllingsmynd sem er. Það er frekar skelfileg draumaröð í myndinni og þó að The Drews hafi mjólkað það atriði algjörlega er samt gaman að horfa á hana. Einn af bestu sjónbrellunum í myndinni er í lokin þar sem Andrew og Dave uppgötva skyndilega krafta sína í þessu umhverfi - þeir hafa hæfileika til að óska ​​öllu í burtu, svo hvað ef þeir geta gert það á hinn veginn og látið hlutina birtast? "Ekkert" er björt og vel upplýst mynd, hún hjálpar virkilega til við að kynna hugmyndina um að þeir séu líklega dánir (þetta er í raun ein af kenningum þeirra), en "Ekkert" er gamanmynd og eyðir hægt og rólega sína eigin kenningu. Við vitum ekki hvar þeir eru eða hvað hefur orðið um þá. Við vitum ekki hvort þeir komast nokkurn tíma út, því myndin lýkur áður en við sjáum eitthvað slíkt. Endirinn er ekki eins góður og hann hefði getað verið. Það er frekar auðvelt að spá fyrir um hvað er að fara að gerast, samt hafa rithöfundarnir hugsað upp nokkur atvik sem hjálpa til við að gera þetta aðeins áhugaverðara og á endanum er það nokkuð fullnægjandi. Taktu "Hollow Man", "Kill Bill", "Cube", "Epoch" og fullt af öðrum myndum og þú átt "Nothing". Þetta er í raun blanda af mismunandi stílum, samt er engin önnur mynd (að minnsta kosti sem ég veit um) Ekkert er í raun eins og. Fyrir fólkið sem man eftir upprunalegu Cube Production Commentary á DVD-disknum þeirra muna kannski eftir því að Vincenzo Natali talaði um hvernig hann kom upp með söguna um Cube. Hann talar um að hann og André Bijelic hafi verið herbergisfélagar á sínum tíma og þeir voru báðir í þessu einstaklega daufa herbergi án vonar um að komast út, "Ekkert" gæti vel verið sýnd útgáfa af uppruna Cube sögunnar, og í því skyni, það er næstum eins og einn af Cube prequels.Hvað get ég sagt? Ég hafði gaman af "Nothing", þetta er frábær mynd og hinir ýmsu hlutar myndarinnar eru einstaklega vel gerðir með fullt af gáfulegum hugmyndum, samt finnst mér vanta eitthvað í myndina og ég á í vandræðum með að komast að því nákvæmlega hvað það er... Kannski ef við erum með "Nothing 2" get ég svarað þeirri spurningu. "Nothing" er frábær mynd, en ekki eins góð og ég bjóst við. Lokaeinkunn: 7,5 / 10