Killer Tomatoes kvikmyndir hafa þessa sérstaka tegund af húmor - annað hvort elskarðu hann eða hatar hann. Mér persónulega líkar það, en í þessari fjórðu mynd er tilfinningin horfin. Tómatarnir eru ekki eins, brandarar eru lélegir, meira að segja leikararnir eru ekki eins fyndnir. Vegna þess að það er það eina sem svona kvikmyndir eiga að vera - fyndnar. Þannig að það er pirrandi að fylgjast með söguþræðinum sem gert er til að hlæja. Þeir hefðu í rauninni ekki átt að gera fjórða hluta Killer Tomatoes þríleiksins.