Miðað við vinsældir hennar fannst mér þessi mynd mikil vonbrigði. Kannski bjóst ég við of miklu af þessari mynd. Þegar öllu er á botninn hvolft er þetta ein þekktasta bardagaíþróttamynd áttunda áratugarins, en ég gat aldrei fundið út hvers vegna. Sagan er óáhugaverð. Hún er líka mjög talandi mynd með sporadískum hasarþáttum. Stærsta vandamálið mitt við myndina var að sagan býður ekki upp á persónu sem ég gæti rótað í, þar sem fyrirhuguð hetja er hálfviti. Leikstjórinn Chang hefur ekkert tilfinningu fyrir stíl og hann getur ekki leynt hinum hrópandi ófullkomleika sem finnast í frásögninni. Ég veit að þetta á ekki að vera hálist, en mér fannst myndin leiðinleg. Klárlega ekki besta dæmið um þessa mjög ástsælu tegund. Cult staða þess fer framhjá mér. Ég mæli með að þú sleppir því.