Vá. Ég sá þessa mynd og "Up" sama daginn innan við klukkutíma frá hvor annarri í mismunandi kvikmyndahúsum. Ég sá „Mr Bug“ fyrst og varð síðan fyrir algjörum vonbrigðum með framhald „Up“. Þvílík falleg og áhrifamikil mynd! Kvikmyndir frá 1930 og 40 geta fyrir okkur nú á dögum verið pirrandi með melódramatískum leik og samræðum, en sem hreyfimynd getur sama melódrama og stynjandi húmorinn verið dásamlegur. Og mjúku "lífrænu" línurnar í 30s teikningunni OG tónlistin kemur þér bara í gott þægilegt skap og þú getur notið sýningarinnar með öllum litlu persónunum: maríubjöllum, engisprettum, býflugum, sniglum, stinkbugs, flugur, moskítóflugur, bjöllur, krækjur. , og fleiri hver með sína litlu sætu (en ekki yfirþyrmandi) sérvisku. Samskiptin við mannheiminn, allt frá óvinum (vindlareykingamönnum, háhælafólki, saklausum spark-the-dós leikandi krökkum) til góðhjartaðra og til óþekktra eyðileggjenda, er raunsæ og heillandi. Þér þykir vænt um pöddurna OG Dick og Mary. Söguhetjan Hoppity er ekki einhver fullkominn ofurmenni sem kemur til að „rétta hlutina“ heldur stjörnubjartur bjartsýnismaður sem leiðir alla niður garðslóðina (bókstaflega!), og í hvert skipti sem þú heldur að það muni enda hamingjusamlega í 1930-stíl, kemur með. önnur vegatálmi...! Ég var á brúninni á sæti mínu miklu meira en með „Up“. Ég gekk út úr kvikmyndahúsinu brosandi og hlæjandi: eitthvað sem hefur ekki gerst í langan langan langan tíma!