Allt í lagi, við skulum sjá... myndarlegur ungur ókunnugur maður er nýr í bænum og gengur um á göngugötunni á staðnum. Hann hittir fallega stúlku, hittir viðbjóðslegan leiðtoga klúbbsins fyrir unga vampírur á staðnum, þorir af þeim að fylgja þeim inn í þennan helli, lendir í átökum um fallegu stúlkuna, epísk slagsmál eiga sér stað...Nei, það er ekki Lost Boys, þó að þú ættir erfitt með að greina muninn, þar sem ég held að jafnvel sum karnivaltónlistin sé eins. (Þarftu að borga höfundarlaun fyrir að taka sýnishorn úr kvikmynd?) Jafnvel endirinn á þessari óþefbombu er hrifinn af Lost Boys. Förðunin er undir pari, jafnvel fyrir lággjaldaspennumynd, persónurnar eru einvíddar, og nákvæmlega hversu margar „Ó, ég lenti í þessari hræðilegu upplifun“ senum af unglingakvíða þarf eina kvikmynd? Húmorinn er flatur og heimskulegur og allt annað er því miður fyrirsjáanlegt. Geispa. Það eina skelfilega við þennan kalkún er loforð (ógnun) um framhald, hugmynd sem vonandi munu allir dreifingaraðilar í landinu reka hlut í gegn.