Sá þessa mynd á Fantasy Filmfest BERLIN. ég er ekki hrifinn. Eins langt og sagan nær. Of kærustupar snúa aftur úr Mexíkó fríinu sínu. Á meðan beðið er eftir farangrinum kynnast þeir nokkrum strákum sem taka síðan síðustu og auðvitað rangu rútuna til borgarinnar. Um borð er líka einn annar eldri maður, svo undarlega sýndur að þú getur strax giskað á að hann sé einn af vondu kallunum. Hinn er bílstjórinn. Skutlan fer með þær inn í iðnaðareyðina og svo fer hver á eftir annarri, smá blóð, smá skurð á útlimum, eitthvað ofbeldi, aðallega að leika sér að óttanum við stelpurnar. downs, heres and there's, sum ekki of ný ógnvekjandi augnablik, allir eru dánir nema bílstjórinn og stelpurnar. stúlkurnar lenda í einhverjum bílskúr, þar sem önnur þeirra er myrt, eftir að hafa játað að hafa sofið hjá kærasta hinnar kærustunnar. Hin stúlkan, sem er niðurstaðan, er seld af ræningjanum sem eftir er (já, skrítinn drapst) í einhverjum farmkassa til Asíu (flutningahöfn er lokamyndin.) Fyrst. Saga. Tonn af glufum, spurningum sem þú spyrð sjálfan þig, lausir endar og niðurstaða sem er ekki góð opinberun, heldur algjör vonbrigði. Ég get ekki séð hvernig svona ófagmannlegur lausamaður á að hafa rænt tugum kvenna (eins og skúffa full af ökuskírteinum gefur til kynna...aha) Í öðru lagi. Leiklist. Miðlungs upp á sitt besta.Þriðja. Hræðsluþáttur. Allt í lagi. en mér leiðist af pyndingum sem leið til engu nema sjálfri sér. Viðskipti við menn gætu verið góð ástæða fyrir hryllingsmynd, en það er ekki notað sem eitt, bara sem bakgrunn. Í fjórða lagi, tónlist og hljóð. Nokkrar góðar tilraunir, en hljóðmöguleikar iðnaðarlandslagsins, vöruhúsabílskúrsins og vörubílahljóða hafa ekki verið raunverulega kannaðir. Tónlist? Hefði verið verra án þess, en fyrir utan það. Eitthvað gervihreyfandi synth strengjaþema fyrir tilfinningasemi þegar stelpurnar komast á lokaáfangastað. Allt í lagi, ég býst við. Úrskurður: FORÐAST ÞAÐ!