"Örlögin" leiða til þess að Walter Sparrow fær dularfulla skáldsögu sem hefur skelfilega líkindi og tengingar við líf hans, allt byggt á númerinu 23. Þegar sagan þróast í raunveruleikanum og skáldskapnum verður Sparrow að komast að tengingu sinni við bókina og hvernig sagan mun enda á endanum. Númerið 23 býður upp á forvitnilegar forsendur sem er hætt við veikburða framkvæmd. Myndin misheppnaðist bara á mörgum mismunandi stigum sem er frekar svekkjandi því hún hafði svo mikla möguleika. Handritið var líklega það versta við það. Hún var full af kjánalegum atburðum og hláturmildum samræðum sem drápu bara stemninguna í myndinni. Það virtist sem handritshöfundurinn hefði góða hugmynd, hann vissi bara ekki hvernig hann ætti að þróa hana til að teygja sig yfir níutíu mínútna sýningartíma. Hugmyndalausar seinni hluta myndarinnar, snúningurinn var frekar augljós og endirinn var hræðilegur. Joel Schumacher er ábyrgur fyrir einni verstu mynd nokkru sinni og hann leysti sjálfan sig aðeins með Phone Booth og nokkrum öðrum myndum en Númerið 23 minnir mig á að hann sé enn fær um að gera óþef. Hann er með myndina rennblauta í stíl en hann nær bara ekki góðum fókus. Hann hreyfir myndina á klaufalegum og hægum hraða. Hann skiptir frá raunveruleikanum yfir í það sem er í raun að gerast í bókinni sem varð fljótt pirrandi. Raunveruleg bók í myndinni sem ber titilinn "The Number 23" er hræðileg leynilögreglusaga og áhorfendur festast við að hlusta á Carrey segja frá henni sem leiddist mér bara til tára. Þegar Carrey er loksins búinn með bókina, festumst við að horfa á hann hlaupa um og reyna að leysa ráðgátuna. Á þessum tímapunkti hafa áhorfendur misst áhugann og það er engin raunveruleg spenna. Við bíðum óþolinmóð eftir því að myndin nái hræðilegum endi og ósannfærandi skýringum áður en við fögnum því að myndinni er loksins lokið. Leikurinn var að mestu í meðallagi og frekar gleyminn. Jim Carrey var greinilega bara sofandi í gegnum frammistöðu sína og hann virtist ekki einu sinni vera að reyna. Hann var annað hvort algjörlega yfir höfuð í sumum senum eða bara mjög viðurkenndur. Frásögn hans var algjör leiðinleg að hlusta á og hann setti ekkert líf í persónu sína. Virginia Madsen gerði það besta sem hún gat með takmörkuðu hlutverki en hún þarf að velja betri handrit. Logan Lerman var frekar blíður eins og Danny Huston. Á heildina litið var The Number 23 hræðileg spennumynd sem bauð upp á meira hlátur en spennu eða spennu. Einkunn 3/10