Vertu tilbúinn fyrir það: Þetta er ein af mínum uppáhaldsmyndum allra tíma. Ég er tiltölulega ómeðvituð um önnur verk David Mamet (rithöfundar og leikstjóra) en eftir að hafa horft á þessa mynd hálf tylft sinnum (það er alltaf gaman að horfa á hana), get ég hiklaust sagt að hann er snillingur. Þessi mynd er einstaklega vel skrifuð og dregur þig fljótt inn í umhverfi sitt af blekkingum, samleik og læti í bakherberginu. Tilfinning myndarinnar er mjög svipuð og The Sting (1973) og hún er líka virðing fyrir film noir. Þetta er frekar sálfræðilega flókin mynd og mun örugglega vekja þig til umhugsunar um hinar ýmsu flækjur og hvatir skuggalegu persónanna. Hún er stundum svolítið fyrirsjáanleg en átakanleg hápunkturinn er alltaf spennandi að horfa á. Yfirleitt er leikurinn frábær - sérstaklega Joe Mantegna - en einhver sem ég horfði á myndina með sagði við mig að það væri ekki góð hugmynd að eiga kvenhetju (Lindsay Crouse) sem er ekki bara fjárhættuspilari, reykir og þjófur heldur er hann líka með slæma 80's hárgreiðslu. Ég er sammála, en mér finnst hún engu að síður frábær í hlutverkinu. Því minna sem þú veist um söguþráð þessarar myndar, því betra, rétt eins og nýjustu mynd Mamet, The Spanish Prisoner, því endirinn verður enn áhrifameiri. Hallaðu þér bara aftur og vertu tilbúinn að láta þig fara með kvikmynd sem kemst hættulega nálægt ljómi.