Grey Gardens er átakanlegt, skemmtilegt, sorglegt og dáleiðandi. Ég horfði undrandi á þegar Ediths yngri og eldri rifust og komu fram á meðan þeir rifjuðu upp fortíð sína. Tilvera þeirra í niðurníddu stórhýsi, (sem þau höfðu ekki yfirgefið í meira en fimmtán ár) er bæði gamanmynd og harmleikur. Þetta er mynd sem þú munt ekki gleyma seint.