Ég hafði horft á þessa mynd frá Ralph Bakshi (Wizards, Hey Good Lookin'), fyrir einu kvöldi á www.afrovideo.org, og ég sá ekkert kynþáttafordóma (ég er ekki heimskur), ég viðurkenni að persónuhönnunin er dálítið gróft og óviðunandi í dag, en ég held að þetta sé háðsádeila og mjög, mjög borgarleg endursögn á gömlu Remus frænda sögunum sem svartameríska menningin skapaði allt niður í aðalpersónurnar og blákalt kinkið til "The Tar Baby" og " The Briar Patch." Þetta eru ekki stórhuga sögur, takið eftir, heldur menningartákn sköpuð af svörtum Bandaríkjamönnum, og ég sem er hvít kona les og elska þessar sögur. Og mér fannst þetta líka áhugaverð sýn á tímahylki á menningu blökkumanna í Harlem, New York á 7. áratugnum. Jæja til að komast að hinu fína efni þessarar myndar: Þessi mynd er lifandi-action/teiknimynd, sem hefst kl. lifandi aðgerð með náunga að nafni Sampson (Barry White) og Preacherman (Charles Gordone) flýta sér að hjálpa vini sínum, Randy (Philip Michael Thomas) að flýja úr fangelsi, en verða stöðvaðir við vegatálma og lenda í skotbardaga við lögreglu. . Á meðan hann bíður þeirra hlustar Randy óviljandi á félaga á flótta Pappy (Scatman Crothers), þegar hann byrjar að segja Randy teiknimyndasöguna af bróður Rabbit, ungum nýbúa í stórborginni sem rís fljótt upp úr myrkrinu til að drottna yfir öllu Harlem; þú veist, fyrir mér eru Rabbit,Bear og Fox dýraútgáfur af Randy,Sampson and the Preacherman. Myndin er óhlutbundin samsetning stílfærðra hreyfimynda og lifandi hasarmynda. Myndin er grafísk og fordæmandi háðsádeila á staðalímyndir sem voru ríkjandi á áttunda áratugnum kynþátta-, þjóðernis- og annars konar. Svo allavega, þetta er önnur GÓÐ Bakshi-mynd; og eigum við að sópa svona myndum undir teppið? láta sem þeir séu aldrei til? hmmm...ég held að það væri synd; Ég held að við ættum að horfa á þessar kvikmyndir aðgerðar og læra um hvað hefur gerst þá, hversu langt við erum komin síðan þá.