„Stanley og Iris“ sýna sigur mannsandans. Fyrir Stanley er það baráttan við að verða læs og átta sig á möguleikum sínum. Fyrir Íris er það að finna hugrekki til að elska aftur eftir að hafa orðið ekkja. Fegurð myndarinnar er dansinn sem Robert DeNiro og Jane Fonda dansa saman, byrja og hætta, áður en hver hefur hæfileika og hugrekki til að treysta hvort öðru algjörlega og halda áfram. Að því leyti gefur það okkur mjög góða sýn á hvernig lífið er oft og er því trúverðugt. Ólíkt sumum öðrum gagnrýnendum fannst mér persónurnar sem hver og einn var sýndur vera samkvæmur fyrir heildarmyndina. Aukaleikarar eru einnig vandlega valdir og þeir bæta við karakterdýpt sem aðalpersónurnar fá aukna merkingu með aukaleikunum. Allt í allt frábær mynd. Það besta sem ég tek úr því er Hope.