Aðlögun Premingers á ''Saint Joan'' eftir G. B. Shaw (handrit Graham Greene) fékk ein verstu gagnrýni viðbrögð þess tíma. Hún var svívirt af gervi-elítan, puristum og áhorfendur svöruðu ekki kvikmynd sem skorti þá guðrækni og glamúr sem búist var við af sögulegri keppni. Eins og í ''Peeping Tom'' voru viðbrögðin illgjarn og óréttmæt. Aðlögun Preminger á vitsmunalegri könnun Shaw á áhrifum og athöfnum í kringum Jóhönnu af Örk (raunverulegt nafn hennar á hennar eigin tungumáli er Jeanne d'Arc en þessi mynd er á ensku) er algjörlega trú anda upprunalega leikritsins, ekki aðeins á leikritinu. bókstaflegt tilfinningastig en formlega líka. Kvikmynd hans er Brechtísk athugun á starfsemi stofnana, skiptingu innan og utan ýmissa fylkinga sem allir vilja ná völdum. Sem slík höfum við ekki leyfi til að samsama okkur á tilfinningalegum nótum með neinni af persónunum, þar á meðal Joan sjálfri. Eins og leikin af Jean Seberg (sem síðari líf hennar býður upp á skelfilega hliðstæðu við hlutverk hennar hér), er hún sýnd sem saklaus, persóna. hreinleika, þar sem gjörðir hans og nærvera sýnir spillinguna og tómleikann í öllum. Sem slík leikur Seberg hana sem bæði Saint og Madwoman. Skortur hennar á eigin reynslu sem leikkona þegar hún gerði þessa mynd (sem kemur þó fram í blettum) miðlar ferskleika og æsku Jeanne og sýnir bæði þá staðreynd að Jeanne la Pucelle er auðmjúk ólæs sveitastelpa sem gekk út til að vernda þorpið sitt og náttúrulega greind hennar. Hún átti alls ekki skilið þá hörðu gagnrýni sem hún fékk við fyrstu útgáfu myndarinnar, þetta er frammistaða langt umfram kunnáttu og kunnáttu allra fyrsta leikkonu sem hefur enga fyrri leikreynslu. Shaw og Preminger tóku veraldlega sýn á Joan og litu á hana sem miðalda femínista, ekki sátt við að vera sveita dóttir sem hefur það að leiðarljósi að giftast í burtu eða hóra sótt af hermönnum til og frá vígvöllum. Trú hennar, raddir hennar, sýn hennar sem hún blandar saman orðum eins og „ímyndun“ og „heilbrigð skynsemi“ leiðir til þess að hún klæðist herklæðum samherja sinna til að leiða þá í bardaga til að elta innrásarmanninn út úr Frakklandi. Segja má að myndin hafi meiri áhuga á hirð Dauphins (Richard Widmark), skrifstofu klerka sem dæma Joan undir forystu Pierre Cauchon (Anton Walbrook, óaðfinnanlega leikarahópur) og gjörðum jarls af Warwick (John Gielgud). ) þá í Jónu sjálfri. Hin frábæra leikarahópur (allt karlkyns) sýnir persónur af uppástungum, Machievelliska (þó að sagan sé á undan Niccolo) tækifærissinnum sem líta á trúarbrögð sem barnalegt leikfang til að nota og hagræða í eigin markmiðum. Skarp kaldhæðnissamræðan gefur leikarunum mikla skemmtun til að sleppa lausu. John Gielgud sem einstaklega skynsama jarlinn, en greind hans, (þó samfara spillingu) gerir honum kleift að reikna nákvæmlega út hvernig hann getur tryggt að Joan verði brennd á báli og Pierre Cauchon eftir Anton Walbrook færir þessum gáfaða guðfræðingi þrívíddarmynd. mun veita Joan réttláta réttarhöld sem mun örugglega finna hana sek. Richard Widmark sem Dauphin er algjör opinberun. Widmark sýnir veikburða framtíðarstjórnanda Frakklands í æðislegri, grínískri skopmynd sem er eins nálægt og þessi mynd kemst í grínisti. Kómískur flutningur sem líður eins og eftirlíkingu af Jerry Lewis miklu meira en hvatvísum framtíðarhöfðingja Frakklands. Preminger tók ''Saint Joan'' í svarthvítu, kvikmyndatökustjórinn er Georges Perinal sem vann með Rene Clair og gerði ''The Líf og dauða Blimp ofursta'' í lit. Það er fullkomlega aðhald að leggja áherslu á skynsamlega vitsmunalega andrúmsloftið fyrir þessa mynd. Val Premingers fyrir að rekja myndir af löngum samfelldum upptökum er lykillinn að skilvirkni myndarinnar, það er engin tilfinning fyrir sóun á hreyfingu einhvers staðar í mise-en-senu hans. áhersla er lögð á átök milli einstaklinga og stofnana sem þeir starfa í, hvernig stofnunin starfar og hvernig einstaklingurinn hegðar sér samkvæmt meginreglum sínum. Þessi þemu fá sína beinustu meðferð í mynd hans og eins og alltaf heldur hann hlutunum óútreiknanlegum og finnur engin svör á hvítu. Þetta er ein af hans bestu og áhrifaríkustu myndum.