Ég sá þessa mynd á History Channel í dag (árið 2006). Í fyrsta lagi geri ég mér grein fyrir því að þetta er ekki heimildarmynd -- að þetta er drama. En maður gæti vonað að að minnsta kosti þær gagnrýnu „staðreyndir“ sem sagan snýr að gætu verið byggðar á raunverulegum atburðum. Reagan var skotinn og hinar persónurnar voru alvöru fólk. Kvikmyndin hafði rétt fyrir sér. Þaðan í frá hrynur traust á staðreyndir hratt. Ég hafði aldrei heyrt um þessa mynd áður en ég sá hana. Eftir að hafa verið sjónvarpsfréttamaður á þeim tíma sem þessir atburðir gerðust, var ég agndofa yfir því að ég hefði aldrei heyrt neitt um undarlega hegðun Haigs ráðherra eins og Richard Dreyfuss lýsti. Öll þjóðin hafði heyrt "ég er við stjórn..." o.s.frv., en Haig Dreufuss er að leggja saman kúraðan skáp og gjörsamlega stjórnlaus persónulega. Eftir að hafa horft á myndina byrjaði ég að rannsaka efnið á netinu og fann fljótt raunverulegar hljóðupptökur og afrit af flestum samtölum í Situation Room sem þessi mynd þykist endurgera. Ótrúlega margir af helstu „staðreyndum“ myndarinnar sem ætlað er að sýna Hvíta húsið, leyniþjónustu o.s.frv. í algjörri ringulreið – og forystu þjóðarinnar sem hegðar sér óskynsamlega og keyrir heiminn nálægt barmi kjarnorkustríðs – eru sannanlega rangar. Þeir gerðust ekki! Það eru innri átök, að vísu. Haig gerir mistök, frammistaða hans í blaðamannaherberginu er sögulega eftirsjáanleg og hann er „erfiður“. En það er ekkert sem nálgast atriðin sem lýst er í myndinni. Það eru of margar grófar villur til að telja upp, en allur sanngjarn samanburður á hljóðrituðu og skrifuðu plötunni og fantasíu þessarar myndar vekur spurningar um hvað framleiðendurnir voru í raun og veru að reyna að ná fram. Upplýsa? Tilkynna? Skemmta? Ég tel að þeim hafi mistekist á öllum þremur vígstöðvunum. Það er erfitt að kenna öðrum hvatir, en maður hlýtur að efast alvarlega um hvað bjó að baki svona blygðunarlausri uppfinningu. Og hvað varðar framhaldsheimildarmynd ástkæru History Channel minnar, „Reel to Real“, þá var nánast ekkert minnst á þau atriði sem voru miðpunktur myndarinnar -- nefnilega atburðir innan stjórnvalda á tökudegi. Þannig að áhorfandinn var látinn rannsaka þá án mikillar - ef nokkurrar - hjálp frá netinu.