Ein af mörgum tilgátum um Y2K var að heimurinn myndi enda um miðnætti þann 31. desember 1999. Í "The Book Of Life" lítur rithöfundurinn/leikstjórinn Hal Hartley á hugsanlegar afleiðingar nýs árþúsunds. Harmagedón, sem hefst með endurkomu Jesú til jarðar á gamlárskvöld, 99. Sagan fjallar um verkefni sonar Guðs, sem verður að opna þau þrjú af sjö innsiglum sem eftir eru í bók lífsins (nú í Mac fartölvu), þar sem einnig eru nöfn þeirra hundrað og fjörutíu og fjögur þúsund góðar sálir sem hlífðar verða á efsta degi. Jesús (Martin Donovan), ásamt Magdalenu (P.J Harvey), kemur til New York borgar til að gera nauðsynlegan undirbúning til að framkvæma vilja föður síns, en hann fer að hugsa um; á hann að dæma lifendur og dauða? Eiga þeir skilið það sem verður að koma fyrir þá? Það er bolli sem hann vill helst ekki faðma á þessu tiltekna augnabliki, sem hvetur Satan (Thomas Jay Ryan) sem óttast að ávöxtur allrar erfiðisvinnu hans sé við það að skolast burt á miðnætti, því hann getur aðeins haldið áfram vinna svo lengi sem það er fólk í kringum sig sem loðir við aumkunarverðar vonir sínar og drauma. Hartley er listrænt unnin kvikmynd með háa hugmyndafræði og setur söguna fram á gáfulegan, umhugsunarverðan hátt, með mikilli varkárni í að takast á við viðkvæmt efni til að gera hana móðgandi jafnvel fyrir áköfustu bókstafstrúarmenn. Samtalið milli Jesú og Satans er forvitnilegt og örvandi, sem og áhrif nærveru þeirra á þá sem þeir hitta á meðan þeir dvelja í borginni. Þetta er hrífandi hugleiðing um andlega hlið brothættrar tilveru mannsins og umhugsun um það sem spáð hefur verið í Opinberunum Jóhannesar í Apocalypse, síðustu bók Nýja testamentisins. Og það er rökfræði í nálgun Hartleys við endurkomuna; hann viðheldur fagurfræði samtímans um leið og hann notar breyttan kvikmyndahraða sem sjónrænt gefur myndinni náttúruleg gæði. Kristur klæðist lítt áberandi jakkafötum og bindi, sem blandast í raun inn í fólkið, á meðan klæðnaður Satans er aðeins hversdagslegri, útlit hans nokkuð skrítið; hann er með marbletti fyrir ofan vinstra augað. Donovan er vel leikin sem Jesús og ljáir persónu sinni velviljaða tilfinningu og tilfinningu fyrir aðhaldssamri árvekni sem er mjög áhrifarík. Hún er auðvitað einstök lýsing á Frelsaranum og mögulega sú besta síðan Max von Sydow gerði í "Mesta sagan sem sögð hefur verið." Hann miðlar með góðum árangri tilfinningu um innri frið og ró, æðruleysi, það er kjarninn í innsta kjarna persónunnar. Og Ryan er rækilega að taka þátt í hlutverki sínu sem Myrkraprinsinn; hann hefur sérstakt orðlag og hljómandi eiginleika í röddinni sem gerir hann algjörlega dáleiðandi að horfa á. Augu hans eru dökk í gegn, eiginleiki sem hann notar á áhrifaríkan hátt með leynilegum augum og grípandi augum. Hann er gaurinn sem gæti selt þér hvað sem er í skiptum fyrir sál þína áður en þú vissir nokkurn tíma hvað sló þig. Þetta er eftirminnileg frammistaða sem stangast svo vel á við túlkun Donovan á Jesú. Í aukahlutverkum eru Martin Pfeffercorn (Martyr), Miho Nikaido (Edie), Dave Simonds (Dave), D.J. Mendel (lögfræðingur), James Urbaniak (True Believer), Katreen Hardt (aðstoðarmaður lögfræðings) og Anna Kohler (Hotel Clerk). Í sínum eigin, óviðjafnanlega stíl, með 'The Book of Life', hefur Hartley búið til sjónarhorn síðustu daga sem er áhugavert, skemmtilegt og sannarlega einstakt. Hann hefur lag á að fanga lífið þar sem það er rétt utan miðju, aðferð sem virkar sérstaklega vel með mynd sem þessari. Tiltölulega stutt fyrir kvikmynd í fullri lengd (sýningartími 63 mínútur), er hún engu að síður ein sú besta eftir Hartley og meira en þess virði aðgönguverðið. Þetta er kvikmynd sem mun sitja hjá þér og kannski vekja þig til umhugsunar um ýmislegt sem þú gætir hafa geymt í huganum til seinna. Og það er hluti af aðdráttarafl þessarar myndar; það gerir þér grein fyrir því að 'seinna' er líklegast núna. Ég gef þessum 9/10 einkunn.