Kvikmynd skrifuð og leikstýrð af Neil Young, "Greendale" er lítið annað en 87 mínútna tónlistarmyndband sem er sett á tugi eða svo af verkum lagahöfundarins. Í stað samræðna, byggir myndin eingöngu á textum Young, sem eru mjög hlaðnir félagspólitískum athugasemdum, til að segja „söguna“ á meðan leikarar leika atriðin. Miðað við hammy-frammistöðuna og slælega kornleika myndarinnar eru áhrifin jafngildi þess að Young sprengdi nokkrar af sínum eigin heimamyndum í loft upp og gaf þær út til almenningsneyslu. Þrátt fyrir að það sé saga „saga“ í gangi í gegnum myndina, höfum við í rauninni ekki hugmynd um hvað er í gangi, aðallega þökk sé óslípuðu útliti myndarinnar, skort á samræðu og áhugamannaleysi leikarans. Það eina sem við fáum í áttatíu og sjö mínútur er hópur af öldruðum hippum sem þeysast þegjandi í gegnum ósamstæða frásögn á meðan lög Young spila endalaust á hljóðrásinni. Allt þetta breytist í leiðinlega æfingu í sjálfsdegð. "Greendale" gefur lítið nafn fyrir kvikmyndir sem eru ekki í Hollywood.