Skilgreiningin á vampíru er ómanneskjulegt lík sem á að yfirgefa gröf sína á nóttunni til að drekka blóð þeirra sem lifa. Bakjwi selur þetta hugtak næstum á höfuðið að frádregnum klisju um oddhvassar vígtennur og hálsbit. Þar sem ég var R-flokkuð kvikmynd vissi ég að þetta myndi í raun eiga við um að vampírur væru í raun vampírur. Sem þýðir að persónurnar í myndinni ætla að gera það sem vampírur gera í raun og veru án taumhalds og skortir með réttu glamorous augnablik í samanburði við Twilight. Eftir að hafa skoðað fyrri Oldboy Chan-wook Park hafði ég mjög miklar væntingar til Bakjwi. Ég sá fram á óþægilegar söguþræðir með andhetjunni okkar, þekktum sem Priest Sang-hyeon, og var mjög hrifinn af frammistöðu hans sem heilagur maður sem er neyddur í þetta vandamál að vera mannúðlegur og hlýða þorsta sínum sem vampíra. (SPOILER) Eftir upphaflega forsendu þess að hann lifði gallaða blóðgjöfina af, byrjar hann að þrá blóð og uppgötvar ofurstyrk sinn og flughæfileika sína. Skjámyndirnar gera umbreytingarfasa hans án þess að vera yfirþyrmandi í útsetningu. Hann byrjar að drekka blóð deyjandi og þeirra sem vilja láta aflífa af siðferðisástæðum. Hið hörmulega og óstarfhæfa ástarsamband sem presturinn á við hinn stjórnsama Tae-joo er mjög hrífandi þar sem þau eru leikin af Kanh-ho Song og leikkonunni OK-vin Kim. Tæknibrellurnar eru rétt settar í bakgrunninn og þó að það bjóði ekki upp á neitt nýtt í aðferðum glæfrabragða og CGI, þröngvaði það sér ekki inn í söguþráðinn og persónuþróaða forsendu. Sagan og lykilatriðin í söguþræðinum eru mjög öfugsnúin og grótesk en samt mjög frumleg í sínum eigin kóreska stíl. Það er ekki margt neikvætt sem ég get sagt um Bakjwi. Stundum spyr ég sjálfan mig hvort prestaskiptin hefðu getað sýnt meira af því að presturinn lenti í tilfinningalegri kreppu með umbreytingu sinni, en aftur á móti hefði þetta gert myndina 3 klukkustundir að lengd. Myndin var löng til að byrja með. Að sama skapi hafa vampírur í raun ekki mikið til að tjá tilfinningar til að byrja með. Eins og áður sagði er þessi mynd mjög hörmuleg, svo ekki búast við neinu vongóðu á meðan þú horfir á þessa. Á heildina litið er Bakjwi yndislega dökk, sjúkleg og frumleg. Ég mæli eindregið með þessari mynd fyrir alvarlega áhorfendur sem eru komnir yfir unglingastig Twilight. Þetta er örugglega kóreska svarið við sænsku Let The Right One In, sem er líka góð mynd.