Opnun "The Jungle" lofar okkur safaríævintýri með vísindaskáldsöguþætti, en aðallega það sem við fáum er ferðasaga með fullt af myndefni og fyllingu (og skrýtnu hlébarðaárásinni). Kvikmyndin er róleg þegar þú vilt að hún sé grípandi og reynir að koma áhuganum inn í málsmeðferðina með illa leiknum samleik milli ýmissa villtra dýra (ég hafði ekki hugmynd um að ljón og villisvín væru náttúrulegir óvinir í náttúrunni, er það? stóru kettirnir héldu sig við að veiða grasbíta, en greinilega vissu framleiðendurnir betur). Eins og fyrir leikarana: Cesar vinnur venjulega frábæra vinnu sína við að rugga yfirvaraskegginu og Marie Windsor er sæmilega trúverðug sem dóttir Rajah sem hugsar smám saman (fínar augabrúnir, btw!). Hins vegar er varla hægt að horfa á Rod Cameron þar sem veiðimaðurinn kemur aftur sem sá eini sem lifði af leiðangur hans. Ég er viss um að hann var eftirsóttur á sínum tíma, en hér kemur hann út sem Rent-A-Center Bogart: gróft útlit, en með enga svið Bogey eða tímasetningu. Hann eyðir myndinni í að fara fram og til baka frá stóískri reiði yfir í reiða stóuspeki, og í hvert sinn sem handritið reynir að kveikja upp einhverja rómantíska neista á milli sín og Windsor, þá verður maður bara að hlæja. Þetta krabbaða, hnúðótta andlit er ekki gott tæki fyrir eymsli. Handritið er ekki algjörlega verðleikalaust, þó það geri nokkrar skrýtnar ákvarðanir. Snemma í fyrsta þætti gerir handritið sér far um að eyða nokkrum augnablikum þar sem hetjurnar ákveða að taka með sér hinn skyldusnjalla unga dreng og apa lukkudýr, en hunsa þá í rauninni þar til ***SPOILER*** sem apinn nær einhvern veginn lifandi handsprengja á meðan á mammútsenunni stóð og kastast óvart nálægt Windsor. Þetta er svo Cameron geti sannað hugrekki sitt með því að kafa ofan í það og bjarga lífi hennar á kostnað hans sjálfs.***END SPOILER. Það er hugsanlegt að indverska útgáfan af þessari mynd (sem mér skilst að hafi gengið betur en 2 1/2 tíma) gæti hafa gefið krakkanum og apanum meira að gera. Annað sem fær myndina til að sýna aldur sinn **SPOILER** er málefni ullarmammútanna (söguþráðurinn sem setur safariið af stað í fyrsta lagi). Þegar þeir loksins birtast, eins og atriðið er tekið upp, er augljóst að "mammútarnir" (augljóslega fílar dregnir í shag teppi) eru í raun ekki að "ráðast" á neinn, eða jafnvel hreyfa sig allt svo hratt, og þó byrjar Cameron strax að reyna að þurrka þá út með handsprengjum. Þessa dagana væri hugmyndin um að eyðileggja síðustu þekktu eintökin af tegund sem talið er vera útdauð óhugsandi, sérstaklega þegar allt sem þeir virðast gera er að rúlla í gegnum frumskóginn á fallegum gönguhraða.***END OF SPOILER***Svo IMO, fjórar stjörnur, sem er nokkuð gott fyrir Robert Lippert framleiðslu (venjulega Lippert hack störf gefa tvær eða þrjár stjörnur í besta falli). Það er ekki lestarflak af kvikmynd, eða neitt; auk þess virðist það meina vel, þar sem dóttir rajahsins heldur því fram að bæta úr kúgandi þætti "hefðbundinna hátta" og þátta "blandaðs kynþáttar" rómantíkur sem var frekar framsækin árið 1952. Og það er fallegt landslag og framandi sjónarspil . Sjáðu það ef einhver býðst til að sýna þér það ókeypis, en ekki búast við miklu nema áhugaverðum sögulegum kafla snemma í fantasíubíói.