Þetta er aðlögun á verki Edith Wharton, en skrifin eru mögnuð. Því miður skefur þessi mynd aldrei þá tilfinningu að þetta 20. aldar kvikmyndafólk skilji ekki kúgun og örvæntingu 19. aldar sem verk Wharton lýsir. Ward og Dalton eru ekki svo slæmir, en viðurframmistaða Alicia Witt fékk mig til að hrökkva til. Hún átti að leika hinn eirðarlausa þátt sögunnar, en hún stóð eins og stafur alla myndina lengi og ég trúði aldrei orði úr munni hennar. Þegar hún spyr Sela Ward "Af hverju get ég ekki hreyft þig?" undir lok myndarinnar gat ég ekki annað en svarað: "Það er það sem ég hef verið að velta fyrir mér síðasta einn og hálfan tíma!!!"