Og trúðu mér það er ansi töfrandi afrek. Taktu "Jolly Roger: Massacre at Cutter's Cove," breyttu morðingjanum úr sjóræningi í leitara, breyttu þráhyggju hans úr grafnum fjársjóði í gamalt gull og lit hans úr ælugrænum í djúpblátt. Þú hefur nú "Miner's Massacre." Vandamálið er að "Jolly Roger" var að minnsta kosti nógu skemmtilegt - þó á svo slæman hátt - til að halda þér að horfa á það í heilu tvo tímana. Það er engin morðvettvangur eða einhver furðuleg morð. Ég get ekki sagt þér hversu oft ég missti áhugann á "Miner's Massacre" og byrjaði að vaska upp eða þrífa í kringum íbúðina. Og endirinn er algjörlega kjánalegur. 49er náunginn birtist bara af handahófi aftur upp úr engu til að drepa sýslumanninn á staðnum, á meðan aðalleikarinn og leikkonan sitja í krúsi sýslumannsins og öskra. Sannarlega hræðileg mynd.