Frá upphafi muntu líka við persónu Sam Elliotts (Falon): áreiðanleg lögga sem er sérstaklega trygg við félaga sinn. En of tryggur og of hefnandi þegar hann sér félaga sinn látinn í húsasundi, vegna þess að hann drepur þá sem hann hélt að væri árásarmaðurinn áður en hann gaf honum tækifæri til að útskýra. Falon er alkóhólisti og það hefur tilhneigingu til að koma honum frá því að vera í sjálfsstjórn, þó honum takist að beina athygli sinni að því að komast að því hver stendur raunverulega á bak við dauða maka hans. Hann fer með nýliða sem nýjan félaga sinn (sem virðist of oft sjást í kvikmyndum) en Esai Morales stendur sig vel í samfylgdinni með Sam Elliot, þó að ráðgáta verk fari að passa þar sem Morales byrjar sjálfsamþykkta rannsókn á Falon; hann vill aðallega finna svörin þar sem Fallon er ekki að hleypa honum inn í alla söguna og líkar ekki við það sem hann finnur. Það er ekki á síðustu stundu sem sýnir hverjir slæmu rannsóknarlögreglumennirnir eru, sem er allt í lagi; og þeir eru ekki færir um að sveifla Falon til að ganga til liðs við þá, sem leiðir til dramatísks loka. Fínn leikur allan hringinn, með smá húmor frá Paul Sorvino sem er yfirmaður rannsóknarlögreglumanna. Þetta er góð mynd sem fær þig til að vilja sjá hana nokkrum sinnum; svo það flokkast sem -verður að sjá-, og góð viðbót við kvikmyndasafn! (Tekið í San Francisco)