I Am Curious eru í raun tvær myndir í annarri - helmingur hennar er kynferðislega tilraunahlið Lenu og hinn helmingurinn er forvitni hennar um pólitíska/sósíalisma. Hver svo sem áform leikstjórans er, þá blandast þetta tvennt ekki saman. Leikstjórinn hefði bara átt að halda sig við rómantísku hliðina á Lenu og gera sérstaka kvikmynd fyrir pólitíkina. Það er furðuleg blanda af pólitískum/stríðsfundum, Dr. King, alvarlegum pólitískum viðtölum, floppandi brjóstum og kynhárum. Myndin er meira eins og skálduð heimildarmynd en kvikmynd. Fyrir utan áhugaverðar kynlífssenur mun þér leiðast þurrt að horfa á þessa mynd. Ólíkt mörgum öðrum gagnrýnendum finnst mér nektar-/kynferðisatriðin ofgert fyrir það sem það er. Ef þú vilt sjá alvöru klám, þá er ég viss um að það eru betri kostir. Yfirgripsmikil nektin er mikil truflun frá hvaða söguþræði sem er. Mér finnst leikhópurinn þó hafa staðið sig vel. Þeir léku hlutverk sitt á trúverðugan hátt. Það er fátt um yfirlæti sem ég er svo vanur að sjá í bandarísku myndunum á þessum tíma.