Hubie - eins og Stanely tröllið úr Bluth's A Troll in Central Park - skortir neista persónuleikans til að vera aðalpersónan sem ber heila kvikmynd. Við eigum að vera hrifin af honum vegna þess að hann er góður, en það er um það bil allt sem hann er. Persónuhönnun hans er óaðlaðandi. Efst á höfði hans er eins konar hvelfing sem er mjórri en neðri helmingur höfuðsins. Og mörgæsir ættu ekki að hafa tennur. Ég veit að Iago páfagaukurinn í Aladdin var með tennur, en kannski virkaði það vegna þess að hann líktist meira raddleikaranum sínum, Gilbert Gottfried. Hubie, með litlu röddina sína (útvegað af Martin Short), lítur fyndinn út með þetta stóra sett af chompers í gogginn hans. hafa verið góð rödd fyrir vitorðsmann í grínisti, ekki meintu ógnvekjandi aðalillmenni). Allt söguþráðurinn snýst um ást hetjunnar og illmennisins á kvenkyns mörgæsinni Marina, sem er alveg jafn sljó og báðir elskendur hennar. Verst af öllu er skeið. Við höldum áfram að skera niður til illmennisins til að horfa á hann hóta Marina enn frekar - í þetta skiptið í samræðum, í þetta skiptið í söng...Barry Manilow er kannski frábær lagasmiður, en í teiknimyndum eins og þessari og Thumbelina finnst lögin hans lúin og listlaus. - sérstaklega ballöðurnar. Eina lagið sem mér líkaði var „Good Ship Misery“ lagið frá 1930. Ég las að dreifingaraðilinn hafi gert nokkrar klippur í þessari mynd gegn vilja kvikmyndagerðarmannsins og það gæti hafa valdið sumum vandamálunum - þó að mig grunar að raunverulegt vandamál sé að þeir klipptu ekki restina af því ;).