Þetta hlýtur að vera eitt það stórkostlegasta sem ég hef séð á kvikmynd. Ég veit ekki hvort það er eins alvarlegt og það virðist reyna að vera, en það skiptir varla máli. Þessi mynd er öfgakennd, algjörlega villt og súrrealísk. Umbúðirnar og markaðssetningin gera það bara meira af því að þú *veit* að alltaf þarf einhver móðir að endurforrita barnið sitt til að samþykkja raunveruleikann okkar eftir að hann kíkir á þetta í myndbandsbúðinni og býst við einhverju allt öðru. Horfðu á vegakortið, fyrir það eitt! Og hvar annars staðar í Ameríku geturðu séð tíu ára krakka blóta eins mikið og þessi gerir og fá síðan auga hans rifið út af pervert keppinauti Zed úr Pulp Fiction? Og þessi matvælaeftirlitsvettvangur er bestur! Magn vel þekktra leikara í þessari mynd er eitt af því besta við hana: Fljótlega, miklu fyrr en þú gerir þér grein fyrir, munt þú líka finna sjálfan þig að segja: "Er þetta kjötbrauð? Er það Drew Barrymore? Er það Holideck læknir úr Star Trek: Voyager? Er það Flea? Er það sagarverksmiðjueigandinn frá Twin Peaks sem gasar íkorna með útblásturslofti bíla? Og er þessi gaur ekki úr nýju Rob Zombie myndinni? Hann er mjög líkur Shrek." Ég held að uppáhaldssenan mín sé alveg í lokin, með Phil í fullkomnu hlutverki. Ég meina, vinsamlegast, af hverju eru ekki fleiri svona kvikmyndir sýndar í flugvélum? Þessi leikstjóri hefur varla neitt annað að nafni sínu hærra en Return To Salem's Lot, en hann sýnir sanna hrösunar mann-barn snilld í þessari sköpun! Ef þú ert menntamaður og ert að leita að einhverju til að gleðja kvöldið þitt á, mæli ég eindregið með þessari mynd til ánægju. Söguþráður þessarar myndar er allt of fáránlegur, en ímyndaðu þér að hún sé tekin úr samhengi: *strákur sem glímir yfir árásargjarnum Meat Loaf, sem virðist vera helvíti reiðubúinn til að eyða reiði sinni yfir að vera ekki samþykktur í Guns N Roses, lítur um öxl og sér læknirinn frá Voyager kemur inn á barinn* Geturðu ímyndað þér hvað hverjum hálfvita rásarofgnótt sem hefur verið virkur síðustu sex árin dettur í hug að sjá það? Ímyndaðu þér nú hvort þér væri alveg sama um Meat Loaf eða Voyager til að byrja með! Eða ímyndaðu þér hvort þú sért Flea aðdáandi. Rocky Horror Picture Show aðdáendur, þessi mynd inniheldur athyglisverða tónlist, athugaðu, en hljóðrás hennar er meira plastefni en Mad Max 3. Hvað hefur það í för með sér fyrir þig? Þetta er þroskaheftur, öfugur mongólíðinn frændi-systir-móðir-hvolpur The Rocky Horror Picture Show. Hvað með þegar ermi Gus flýgur aftur á handlegginn á honum í hátísku tæknibrellumeistaraverki með snúru? Þegar ég sá þessa mynd var hún að tillögu frænda míns sem hafði horft á helminginn af henni í hálfmeðvitaðri æsku á fyrri hluta tíunda áratugarins og hefur síðan verið ásóttur af óljósum minningum um hana, ég hafði sjálfur ekki sofið í þrjá daga. Það kom mér til að hlæja! Auðvitað er þetta líka kvíðamynd. Tónlistin ýtir ekki undir spennuna en hún kemst að lokum að því marki að það hefur verið fullkomlega staðfest að bandaríska ritskoðunarnefndin hefur augljóslega misst af þessari mynd algjörlega og nákvæmlega hvað sem er getur gerst í henni og mun sennilega gera það hvenær sem Gus snýr til horns eða útsýnisins. svo mikið sem breytir myndavélarhornum. Ég fann sjálfan mig þráhyggju yfir möguleikanum á því að þessi spil flugu út um gluggann hans á hverri sekúndu. Horfðu á þessa mynd. Æðislegur!