„Hitler, the rise of Evil“ er greinilega framleitt af fólki sem er tilfinningalega losað af hryllingi seinni heimsstyrjaldarinnar. Sem gerir það að hressandi upplifun að horfa. Ég held að mesta gildi þess liggi í kristaltæru afhjúpun nasistakerfisins. Af þeim gjörspilltu leiðum sem Hitler notaði til að komast á toppinn. Þegar hún er komin þangað lýkur þessari mynd. Þegar á toppnum leiddi 'Fuhrer' (= þýska fyrir 'leiðtogi') Þýskaland sitt í stærsta og hrikalegasta stríð mannkynssögunnar. Endaði sex árum síðar með algjörum ósigri Þýskalands. Þar af leiðandi missti Þýskaland austurhéruð sín (= um 35% af jarðvegi sínum fyrir stríð) og neyddist til að sætta sig við 44 ára skiptingu á landsvæði sínu sem eftir var. Bæði Vestur- og Austur-Þýskaland þurfti að endurreisa úr rusli, orðstír þeirra stórlega skemmdur af mörgum grimmdarverkum nasista innblásin af kynþáttafordómum. Eins og ég sagði, "Hitler, uppgangur hins illa" er góð vakt. Leikið í viðunandi þriðja áratugar umhverfi, með (meira en) hæfum leikaraskap. Sérstaklega er hlutverk Peter O'Toole sem hins aldraða forseta von Hindenburg áberandi, jafnvel auka vídd. Eintak mitt af "Hitler, the rise of Evil" gefur einnig annan DVD disk með tveimur góðum heimildarmyndum. Önnur fjallar um persónuleika Hitlers, sú síðari fjallar um fölsun Hitlers-dagbókanna. Árið 1983 olli þessi fölsun bráðfyndnu hneyksli í Englandi og Þýskalandi og skaðaði orðstír nokkurra sagnfræðinga og blaðamanna.