***Ein af tíu stjörnum*** Vegna þess að ef það var, fær það F. Heilög Móðir María Guðs var svona slæm. Ég meina, ég gaf henni allt sanngjarnt húsnæði miðað við að þetta væri beint á myndbandsmynd, en það sló mig niður í hverri beygju. Eins og svo margar aðrar B-myndir var grunnsöguþráðurinn þokkalegur og kvikmyndagerðarmennirnir virtust hafa hæfilegt fjármagn, en framkvæmdin var fáránleg. Það er synd að þeir festu hið góða nafn Hrekkjavöku við þetta misskilning. Grunnforsendan umlykur nokkrar frat douche töskur sem hýsa árlega Halloween draugahús fjársöfnun þeirra, þegar djöfulsins galdrabók birtist upp úr engu og kastar frat strákunum inn í lifandi helvíti . Jæja, það er samt hugmyndin, en í staðinn er megnið af myndinni helgað því að sýna sambandsslit þessara bróðurstráka, fullt af svívirðilegum lesbískum undirsöguþræði. Mjög lítið af sögunni er helgað hrekkjavöku eða hinni dularfullu galdrabók. Það gerir mig reyndar brjálaðan að kvikmyndaframleiðendurnir héldu að þeir gætu komist upp með að gera svona dribbling. Myndin fjallar í meginatriðum um sambönd bróðurstráka. Þetta ER EKKI það sem myndin er skilgreind sem. Ég freistast til að hafa uppi á framleiðendum og í það minnsta hóta þeim líkamsmeiðingum. Leiklistin er um það bil eins slæm og hún verður, hún er hræðileg! Handritið er óviljandi fyndið. Kvikmyndatakan er einfaldlega löt. Öll myndin er áhugamannakvöld. Þessi mynd lætur kvikmyndaframleiðslu SyFy-rásarinnar líta út eins og meistaraverk. Síðasta hálftíma myndarinnar leið eins og kvikmyndaframleiðendurnir gerðu sér grein fyrir að þeir væru ekki að framleiða sápuóperu og þurftu að henda inn einhvers konar hryllingsþáttum. Illu galdrabókin kemur loksins við sögu og breytir öllum í draugahúsinu í persónuna sem þeir eru klæddir upp sem. Mér líður næstum því að gráta þegar ég skrifa þessa umsögn. Vá! ég meina vá! Þetta var óskiljanleg hörmung.