Ég vil formála þessa umfjöllun með því að segja að ég hef ekki hugmynd um hvað "Gettur" snýst í raun um. Það eina sem ég veit í raun og veru er að í upphafi drepur Guð sjálfan sig, og fæðir síðan móður jörð, sem heldur áfram að gegndrepa sjálfa sig með sæði Guðs. Hún fæðir svo son. Restin er frekar huglæg og þú verður að túlka hana á þinn hátt. Hvernig ég valdi að túlka myndina var þetta; Guð að drepa sjálfan sig táknaði upphaf vísindabyltingarinnar, þegar fólk fór að efast um kenningar sem kirkjan setti fram, eins og jarðmiðjulega sýn á alheiminn og o.s.frv. vegna þess að Guð segir það“ skoðanir. Ættflokkafólkið var kirkjan sem réðst á þá og reyndi að þvinga kristni niður í kok þeirra. Ég er ekki alveg viss um hvernig Son Of Earth passar inn í þetta allt saman. Móðir jörð og ættbálkar virtust berjast um hann, svo kannski táknar hann frelsi fólks eða eitthvað í þá áttina. Ég hef ekki hugmynd um hvað lokahlutar þessarar myndar eiga að þýða. Það gæti þýtt hvað sem er að kúga, nauðga, svo að sundra Mother Earth og Son Of Earth og mala þau í jörðu eins og mortéli og stöpull, en það er þar sem gamanið við þessa mynd liggur; Þú getur túlkað það eins og þú vilt. Það þarf ekki að vera nein endanleg merking í því, þú getur látið hugann reika. Stundum veit maður ekki einu sinni hvað maður á að horfa á vegna þess að hún er tekin í undarlegu sjónarhorni eða hún er of loðin. Það eina sem olli mér vonbrigðum var að ég bjóst við virkilega skelfilegri mynd. Ég var að fara út í það og hélt að ég myndi fá símtal strax á eftir með forboði "sjö daga" viðvörun. Það sem ég fékk var skemmtilega öðruvísi. Það var alls ekki skelfilegt, en það vakti ímyndunarafl mitt. Það var skapandi áskorun að reyna að ráða dulmálsskilaboð myndarinnar. Það voru margar senur sem voru í raun fallegar. Móðir jörð rétt eftir að hún fæddist og lokaskotið af skógarstígnum kemur upp í hugann. Þannig að á heildina litið verð ég að segja að ég hafði mjög gaman af þessari mynd. Þetta er vissulega óhlutbundnasta mynd sem ég hef séð, en það er ekki slæmt.