Ég var frekar hrifinn af því að sjá þessa mynd þegar hún kom út. Auglýsingar fyrir það létu það líta einkennilega út og ég er almennt hrifin af Morgan Freeman og Chris Rock, og samsetningin af þessu tvennu virtist áhugaverð hugmynd. Því miður varð ég fyrir hræðilegum vonbrigðum með Betty hjúkrunarfræðing. Persónulega hef ég yfirleitt komist að því að grafískt ofbeldi og gamanleikur fara ekki svo vel saman, og einu leikstjórarnir sem hafa sameinað þetta tvennt með góðum árangri, að mínu mati, eru Tarantino og Coens. Það er ekki svo mikið ofbeldi í Betty hjúkrunarfræðingi, en hvaða ofbeldi er í því fannst mér svolítið skrítið þegar ég átti að hlæja. Auðvitað, fyrir mig, var hluti af vandamálinu líka að það virtust ekki vera margir staðir þar sem ég var beðinn um. Myndin virkar ekki mikið sem drama heldur. Betty, aðalpersóna sögunnar eftir Renee Zellweger, er klínískt geðveik og ómögulegt að tengjast henni á nokkurn raunverulegan hátt. Ég mun segja að Zellweger leiki hlutverkið nokkuð vel og Freeman, Rock og Greg Kinnear standa sig allir vel líka. Vandamálið er í skrifunum; Freeman er eina manneskjan sem fær að leika áhugaverða karakter. Það er eiginlega of slæmt. 3/10