Hver hefði getað ímyndað sér - Hal Hartley skapar kvikmyndalegan afleiðingu af Syriana á meðan hann heldur sínum einkennandi sérvisku stíl. Samruninn er mjög skemmtilegur. Eftir að hafa ekki séð Hal Hartley mynd í um áratug, fór ég varlega að þessari mynd. Snilldarverk hans á tíunda áratugnum höfðu hrifið gagnrýnendur og áhorfendur með einstökum stíl og samræðum. Fyrri myndir leikstjórans sýndu litríkar persónur og buðu upp á nánar athuganir á lífinu - oft á Long Island, New York eða í New York borg sjálfri - sem voru óviðjafnanlegar og innsæi. „njósnatryllir“. Mér til ánægjulegrar undrunar tekst Hartley að sameina vel rótgróinn stíl sinn og einbeitingu til að framleiða mjög frumlegt drama af alþjóðlegum fróðleik. Það virkar á fleiri vegu en maður gæti ímyndað sér. Kvikmynd Hartleys heldur samræðunum og persónufókusnum sem eru vörumerki hans, ásamt einstakan kvikmyndastíl. Þar að auki er hún mjög viðeigandi miðað við núverandi ástand í heiminum og stríðsástandið sem hefur verið ýtt undir með myrkum þáttum á öllum hliðum. Hartley hefur fært alla hæfileika sína að einhverju nýju -- pólitískri kvikmynd sem vert er að nefna í sömu andrá og Syriana. Sannarlega er hann að koma til sín. Leikararnir standa sig vel við að túlka sýn og stíl Hartleys. Aðdáendur Parker Posey munu sjá hana í fullum blóma hér, enn hjá okkur og þroskaðri og glæsilegri en áður.