Þegar ég leigði Batman Returns fyrst, hélt ég strax að það yrði minna en óvenjulegt. Ég meina, Jack Nicholson var án efa besti hluti þeirrar fyrstu, þannig að án hans, hvernig gæti verið góð mynd? Einfalt, hentu Danny DeVito. Batman Returns er að öllum líkindum dökkari mynd en Batman. Það eru fleiri illmenni hér, minni alvöru dökk gamanmynd í mörgum þáttum og meira taugatrekkjandi málefni. Hins vegar er tónlistin svipuð þeirri fyrstu ef ekki dekkri. Landslagið er örugglega meira niðurdrepandi en það fyrsta, hvert smáatriði alveg niður á árstíma. Þessi mynd fylgir sama myndasögusniði og við urðum að elska í fyrstu Batman.Now fyrir sýningarnar. Michael Keaton snýr sem betur fer aftur sem Batman/Bruce Wayne. Hann var frábær í fyrstu myndinni og alveg eins í þessari framhaldsmynd. Það var ekki nægur skjátími í heiminum fyrir Keaton sem Batman, vantar MEIRA! Danny DeVito sýndi margverðlaunaða frammistöðu sem Mörgæsina, grimmdarlegasta, ógeðslegasta, elskulegasta, reiða, illa, dapurlega, sorglegasta illmenni sem prýtt hefur ofurhetjumynd. Þú hatar hann svo mikið en líður svo illa með hann á sama tíma. Og það útskýrir hann líka niður í smáatriði, sem gerir það enn meira andstæða. Michelle Pfeiffer var frábær sem Catwoman/Selina Kyle. Tveir gjörólíkir persónur í einum. Hún fékk reyndar líka góða baksögu. Christopher Walken olli ekki vonbrigðum sem Max Shreck, hinn gráðugi, fordómafulli, eigingjarni forstjóri orkufyrirtækisins. Michael Gough snýr líka sem betur fer aftur sem hinn elskulegi Alfreð og hann var líka góður hér. Pat Hingle snýr líka aftur sem Gordon, þó mér finnist hann í raun aldrei hafa verið í sviðsljósinu. Með fullt af frábærum flækjum og undirfléttum er Batman Returns viss um að gleðja alla aðdáendur upprunalegsins.9/10