"Þú veist - ég hef verið í sumum bæjum þar sem stelpurnar voru ekki svo fallegar. Reyndar hef ég verið í nokkrum bæjum þar sem þær eru hreint út sagt ljótar. En það er í fyrsta skipti sem ég hef komið í bæ þar sem það eru alls engar stelpur“ Ég er viss um að aðdáendur frábærrar klassískrar muna eftir þessari setningu sem tilheyrir Vin... ein af þeim SANNLEGA stórkostlegu sjö (úr fyrstu myndinni)...Nú myndi ég vilja endurorða hann hér. Þú veist - ég hef séð nokkrar kvikmyndir þar sem söguþráðurinn er ekki eins góður. Reyndar hef ég séð nokkrar kvikmyndir þar sem söguþráðurinn er hræðilegur, en það er í fyrsta skipti á ævinni sem ég sá myndina þar sem það er alls ekki söguþráður. Allt í lagi. Kannski er fullyrðing mín hér að ofan aðeins yfir höfuð, en satt að segja... hvernig er hægt að kalla söguþráðinn vitleysu sem er í gangi í þessari mynd. Vondi kallinn (ó, ekki biðja mig um að gefa þér nafnið sitt, því ég man það ekki og hann er ekki einu sinni nálægt Calveru sem heitir nafn og karakter er ógleymanlegt...) er að reyna að byggja kirkjuna í nafninu af látnum sonum hans, sem voru drepnir í einhverri bardaga, og þessi vondi strákur er að ræna fátækum þorpsbúum til að neyða þá til að byggja kirkjuna...í fyrsta lagi hversu stór verður kirkjan að vera til að þurfa að þvinga hundruð þorpsbúa til að byggja hana. er það einhver egypskur pýramídi eða eitthvað? en allt í lagi, látum hér staðar numið um söguþráðinn og algerlega gleymanlega persónu slæms gaurs og segjum nokkur orð um The Seven sjálfan...gamli góði Yul brynner Chris, alltaf rólegur, alltaf þögull, talar minna en talar vitur er horfinn (því miður ). Ó nei... hann er rólegur eins og hann var... en núna er rósemi hans svo fölsk að þú kaupir það bara ekki. (ímyndaðu þér, hann hittir gamlan góða vin Chico, sem hann verður að bjarga eftir svo mörg ár og það eru bara nokkur "hæ, halló" og ekki einu sinni handaband (eftir því sem ég man eftir)... satt að segja lítur það meira út eins og að hitta tvo ókunnuga í einhverju netspjalli, frekar en að hitta Chris og Chico. Það gerir "nýr Chris" meira eins og robocop eða terminator frekar en ástkæra vitur skyndibyssan okkar ... ég mun ekki hætta hér að tala um aðrar persónur. Það eru einfaldlega engir... (ímyndaðu þér að ef sterkur leikari eins og Yul Brynner er svo falsgleymanlegur, hvernig munu aðrar persónur líta út) ... Enn eru nokkrar tilraunir til að gefa okkur bakgrunnssögu fyrir hverja og eina af þeir... til dæmis einn er uppáhalds gaur kvenna, annar er maður með dökka fortíð sem konu hans var nauðgað og myrt af indíánum og síðan þá er hann að drepa alla og allt sem er að hreyfa sig... en engin af þessum persónum er að búa til neina vit eða ekkert þeirra getur tekið hjarta þitt. Ég man að ég var lítið barn og þegar O'reilly (persóna Charles Bronson) dó í fyrstu myndinni var ég að gráta. Hérna var mér bara alveg sama um hvern og einn... jafnvel þó að þau öll með öllu áhöfn myndarinnar myndu deyja, þá virðist mér ekki vera meira sama...Svo, vinsamlegast farðu og SJÁÐU ÞETTA KVIKMYND... ég mæli með henni, því þú færð ekki annað tækifæri til að sjá eitthvað verra en það.