Frábær tónlist, frábær dans, kynþokkafull stjarna (Swayze) og raunveruleg kynhvöt sýnd af kvenpersónu (mjög óvenjulegur atburður!). Maður sér sjaldan kvenpersónur sem eru fyrst og fremst hvattar af losta og það er góð tilbreyting. Ég held líka að myndin fangi mjög vel hvernig það er að vera unglingur að takast á við stéttamál og að láta hugsjónir skyndilega lenda í raunveruleikanum. Auðvitað er þetta sappy á augnablikum - þetta er þegar allt kemur til alls kvikmyndasöngleikur - en allt í allt er þetta sönn ánægja - skemmtileg rómantík og líka pólitískt upplýst. Þessi mynd hefur líka eina af mínum uppáhalds kvikmyndalínum allra tíma: "Ég bar vatnsmelóna."