Ég var skemmtilega hissa á dýpt sögunnar og persónuþróun. Fulci var snillingur í að skapa hryllilegt andrúmsloft með því að nota frumlega myndavélavinnu, lifandi kvikmyndatöku og já - frábærlega skýran gorm. Þessi mynd er þó engin undantekning miðað við síðari myndir hans (The Beyond, Zombie 2, City of the Living Dead, House) við kirkjugarðinn o.s.frv.) persónurnar hér eru einstaklega vel þróaðar og áherslan hverfur frá hinu yfirnáttúrulega og er meira á spennuna sem skapast af klassískum who-dunnit meðal gróskumiklum hæðum Ítalíu. Landslagið minnir stundum á þykja vænt um þjóðsögur og þá strax andstæða af leðju og blóðblautri skelfingu umvafinn molnandi rústum. Glætan í þessari mynd er ekki alveg eins útbreidd og virðist hófstillt í samanburði við síðari myndir Fulci, hins vegar munu splatter og giallo aðdáendur líklegast verða saddir af nokkrum nærmyndum af sárum sem leka út og síðustu 5 mínútur myndarinnar. og þroskuð kvikmynd frá einum af okkar frábæru ítölsku hryllingsleikstjóra.