Enn ein nýleg gamanmynd sem sýnir að Hollywood getur ekki einu sinni gert grunnatriðin þegar kemur að kvikmyndagerð sem hún var vanur að gera í svefni í áratugi. Ef rithöfundurinn/leikstjórinn hefði einhverja gáfur hefðu þeir byggt myndina á persónu Stamps, harðstjórastjórans Jack Taylor. Þegar hann er snemma í myndinni er það ekkert sérstakt en hún er mildilega efnileg og stundum skemmtileg. Þegar hann er farinn til meirihluta myndarinnar og Kutcher lendir í sínum „skemmtilegu“ ævintýrum þar sem hann situr heima hjá gestum eftir að leiðinlegur gestur hefur dottið inn, þá er myndin algjörlega í sundur. Fyrir vikið breytist það sem hefði átt að vera hæfilegur tímasóun í óhæfan óþef.