Mér líkar reyndar mjög vel við það sem ég hef séð af þessari teiknimynd hingað til. Vissulega er hreyfimyndin ekki sú besta, en satt að segja myndi ég frekar vilja sjá þessa tegund af meira teiknimyndastíl gert hratt og ódýrt en gamla gerð stílsins gert hratt og ódýrt (sem var farið að gerast oftar og oftar-- þetta er bara stíll sem lítur vel út þegar mikill tími og fyrirhöfn er lögð í hann). Það er ekkert athugavert við hyrndu línurnar og litlu svörtu punkta augun - reyndar finnst mér þetta mjög sætt. Sem krakki fannst mér hönnun Scooby-Doo aldrei sérstaklega krúttleg, en ég held að mér gæti líkað það betur. Engu að síður hefur Shaggy alltaf verið uppáhalds persónan mín, og trúðu því eða ekki, en ég held að hann hafi mesta möguleika fyrir suma dýpt. Vissulega snýst sýningin ekki um upprunalega „Mystery-solving“ þemað, en þetta var samt bara þreytt gömul formúla. Ekki misskilja mig - ég er viss um að það eru rithöfundar þarna úti sem gætu vakið miklu meiri áhuga á hefðbundnum iðju Mystery Inc. (sem hefur vantað eins seint), en í millitíðinni sýning er skemmtilegt frávik frá staðlinum. Shaggy og Scooby eru enn fyndnir, en ekki lengur bara grínisti. Þeir eru enn huglausir, en hafa loksins tækifæri til að nota það sem virðist vera (sjokk!) greind. Þeir eru sömu gömlu ofátslökurnar og alltaf, en virðast nú í raun halda áfram með líf sitt með hjálp arfleifðar Alberts frænda. Mér fannst frumlegustu Scooby-Doo brandararnir vera hreinn ostur og óviljandi fyndnir kl. best, en þessi sýning notar í raun og veru getu fyrir alvöru húmor. Ég er líka aldrei hrifinn af Casey Kasem sem Shaggy, svo að nýi leikarinn pirrar mig ekki eins mikið og annað fólk. (Mér finnst samt að Billy West hafi verið bestur) Á heildina litið, þó að það sé ekki frábær teiknimynd í umfangi allrar teiknimyndasögunnar, er það samt afrek meðal annarra Scooby holdgunar.