Þegar ég fór í gegnum Sci Fi vikublaðahluta myndbandaleigunnar á staðnum var ég að missa vonina um að finna einhverjar góðar kvikmyndir sem ég hafði ekki enn séð. Að leigja Cypher var eins og punktur á hugsanlega mjög haltum hesti. Sonur minn er svo þreyttur á núverandi "B" vísindaskáldskap að hann hefur ekki nennt að sjá þetta ennþá. Það verður að taka fram að ég sá ekkert um Cypher þegar það kom út í Ástralíu. Það hlýtur að hafa verið mjög rólegt eða ég missti bara af því. Jæja, þetta KOM virkilega skemmtilega á óvart! Þetta er heldur engin B mynd. Hún er ekki „risasprengja“ af hinni epísku tegund og reynir ekki að vera það - frekar róleg kvikmynd sem þarf að sjá nokkrum sinnum til að söguþráðurinn sé fullkominn. Tæknibrellurnar koma fram á öflugan hátt þegar þær eru notaðar - mín eina kvörtun er ofur Helo er leetle augljóslega CGI við fyrstu sýn, en þeir fá það rétt í 2. útliti, & að fyrir utan allt annað er í toppstandi. Í öllum tilvikum eru áhrifin aukaatriði. Ég mun ekki gefa neitt upp um söguþráðinn. Söguþráðurinn hefur rússneska dúkkuþætti sem minnir svolítið á Basic Instinct (þó með mjög mismunandi innihaldi). Ég segi bara að að velja Jeremy Northam í aðalhlutverkið var algjör snilld. Leikarinn er fæddur í Cambridge ENGLANDI og hreimur hans fyrir þessa mynd lendir í eyranu sem eins konar ákaflega þvinguð New England mállýska, það er svolítið slökkt. Sjáðu lokahnykkinn á söguþræðinum og þú munt sjá hvers vegna það er svona frábært val! Og Lucy Liu er líka alveg rétt með "mun hún kyssa mig - mun hún skjóta mig" brún. Ég horfi sjaldan á kvikmyndir nokkrum sinnum á nokkrum dögum - þetta er ein af þeim.