Þessi svarta og hvíta mynd barst til spartanska kvikmyndahússins í frísneska þorpinu mínu um 18 mánuðum eftir að hún kom út. Á þeim tímum kom stór hluti af gamanleiknum okkar í fullri lengd frá Danmörku (Nils Poppe einhver?) þannig að þessi mynd sló eins og þruma - hún fékk mig til að gráta af hjálparlausri gleði, ROTFL eins og við hefðum orðað það núna. Allt í lagi, þannig að sum sjóngluggans voru í raun endurunnið vaudeville „schtick“, en hvernig gat þessi „berfætti strákur með koparkinnar“ vita það á þeim tíma? Hvað sem því líður þá voru uppáhaldssenurnar mínar með einstakt merki Jerrys af ofsalegum trúðaskap, eins og þessi hnefaleikaleikur á Hawaii. Þegar ég sá "Sailor Beware" aftur fimmtíu árum seinna gubbaði ég enn hátt yfir atburðunum. Að vísu, án nostalgíuþáttarins væri þetta sennilega bara enn ein hæfileg gamanmynd. En svo, önnur mynd sem einu sinni hafði mig í saumaskap enn meira hjálparvana, Spike Jones útspilið "Fireman Save My Child", virðist nú dagsett og stælt fyrir utan of stutta hljómsveitarbita og Doodles Weaver atriði. Hlýtur að vera eitthvað sérstakt hráefni sem gerir Martin & Lewis vörunni ferskari lengur. Fyrir mér er þessi að minnsta kosti átta af hverjum tíu.