"Son of the Mask" er hræðileg afsökun fyrir kvikmynd. Ég fór að sjá þetta með vini mínum og ég vildi samt að við hefðum séð "Because of Winn-Dixie" í staðinn. Ég verð að segja að það er að hluta til mér að kenna, þar sem ég samþykkti að fara að skoða þetta með honum. Þar sem ég var aðdáandi fyrstu "Mask" myndarinnar (Jim Carrey var fyndinn) hafði ég vonað að hún væri ekki eins slæm og allir gagnrýnendurnir sögðu að hún væri. Þegar tíu mínútur voru liðnar af myndinni vissi ég að hún stefndi í hörmungar. Ógeðslegar og tilgangslausar tilraunir til að vera fyndnar fengu lítil sjö og átta ára börn til að öskra af hlátri, en við hin sátum eftir að stara á skjáinn í vantrú. Ég elskaði „Scary Movie“ og „Anchorman“, tvær myndir sem mörgum sem ég þekki fannst grófar og móðgandi. En málið er að "Son of the Mask" er ekki fyndið nema þú sért undir tíu ára aldri. Myndin er með fullt af CGI í henni, en hún getur ekki bjargað þessu drasli. Sá sem leyfði þessari mynd að komast á hvíta tjaldið hélt líklega að hún ætti möguleika, miðað við velgengni upprunalegu hennar. Því miður hefur hún ekkert af hlátri, skemmtun eða spennu frá þeirri fyrstu, sem skapar grín að upprunalegu myndinni. Ég mæli með því að leigja upprunalegu "Mask" fyrir alla sem eru að hugsa um að sjá þessa. 1 stjarna af 10 er örlát á þetta hræðilega klúður.