Ég fór að sjá þessa mynd með litlar væntingar en í von um að heillast af því að sjá heimabæinn minn á kvikmynd. Því miður er það um það bil allt sem ég fékk. Sagan nær yfir kunnuglegt svæði (endurfundir framhaldsskólanna), en söguþráðurinn er flókinn og yfirnáttúrulegur þáttur bætir litlu við þetta vel slitna þema. Þó gæði leikarans hafi verið góð í heildina var innihald myndarinnar skelfilegt. Kynlífshyggja myndarinnar var augljós - konum er greinilega ekki fullnægt nema þær séu giftar, barneignir eða hvort tveggja (þó að þetta hafi verið hugsað sem póst-femínískt val). Enn verra var kynþáttafordómurinn - skelfilega gyðingamóðirin, svarti maðurinn sem býr enn heima - og óþarfa grimmd (að kvelja bekkjarnördinn). Við ættum að skammast okkar ef þessar persónur eru taldar tákna íbúa Kalamazoo-borgar og höfundarnir ættu að skammast sín fyrir að hafa komið með svona víðtækar og grimmar staðalmyndir á skjáinn.