Ég ólst upp við að horfa á upprunalegu sjónvarpsþættina á sjöunda áratugnum og eitt sem ég get sagt þér strax, það er ENGINN samanburður. Þessi mynd var algjörlega fáránleg með fljúgandi búning sem var lifandi. Marsbúi sem tók mismunandi form. Tæknibrellur sem litu út eins og eitthvað sem lítið barn myndi búa til. Aftur á móti, í upprunalegu, voru persónur þróaðar og áhorfendur fengu tilfinningu fyrir Tim og Martin frænda. Eini hápunkturinn í þessari mynd, já, reyndar var einn, átti sér stað þegar Ray Walston kom loksins fram í lokin. Hann var með dökk gleraugu og vísaði til þess að búa á þessari plánetu í 30 ár sem eins konar virðingu fyrir sjónvarpsþáttunum. En jafnvel hinn raunverulegi Martin frændi gat ekki bjargað þessum kalkún.