Þessi mynd kom út fyrir 12 árum síðan og var opinberun jafnvel fyrir fólk sem vissi eitthvað um dragsenuna í New York. Kennslubækurnar um dragframmistöðu segja ekkert um þessi tískuhús. „Great Pretenders“ eftir Anthony Slide segir ekkert. "The Drag Queens of New York: An Illustrated Field Guide" eftir Julian Fleisher með flæðiriti yfir áhrif sem dregur saman Julian Eltinge, Minette, Warhol-drottningarnar og klúbbsenuna á níunda áratugnum - og er eftir myndinni - hunsar húsin algjörlega. Jafnvel „The Changing Room“ eftir Laurence Senelick - það sem er næst endanlegri bók um dragframmistöðu flýtur hratt framhjá myndinni og gefur ekki þær bakgrunnsupplýsingar sem maður hefði búist við af henni. Mér skilst af myndinni sjálfri, og ýmsar greinar sem ég fann á vefnum um að þetta húskerfi nái áratugum aftur í tímann. Helsta kvikmyndaframmistaða húsmeðlims fyrir 1990 virðist vera Chrystal La Beija í "The Queen", 1968. Sögulegt samhengi er sá hluti sem vantar mest í "Paris is Burning". Myndin er dýrmæt vegna þess að hún fjallar um atriði annars er hunsað. Þetta er dýrmæt mynd af lífinu árið 1989. Sú óheppilega staðreynd að Venus Xtravaganza var myrt við tökur gefur mjög dramatískan endi, en þetta er ekki eina myndin um transkynhneigða sem felur í sér raunverulegt morð. Eins og við vitum núna var Dorian Corey með múmískt lík í bókstaflegum skápnum sínum, en það kom ekki út fyrr en þremur árum síðar. Af sögulegu mikilvægi, en við þurfum samt einhvern til að gera annað hvort bók eða heimildarmynd sem gefur meira samhengi.