Sem mikill aðdáandi kvikmynda og leikrita David Mamet, sérstaklega fyrstu mynd hans House of Games sem einnig lék Joe Mantegna í aðalhlutverki, bjóst ég við frábærum hlutum af þessari mynd. Þess í stað varð ég pirraður á yfirborðsmennsku myndarinnar og skorti á trúverðugleika. Kynþáttaorðum er varpað fram án þess að nokkur tilfinning eða merking sé á bak við þær, í þeirri von að koma á kynþáttaspennu sem aldrei varð að veruleika fyrir mig. Sjálfsmynd er algjörlega endurmetin og karlmenn verða „hetjur“ án sýnilegrar ástæðu. Vegna eiðs síns sem lögga neitar aðalpersónan harðlega að framkvæma eina tiltölulega litla aðgerð sem myndi skaða engan og gæti hugsanlega bjargað mannslífum, og framkvæmir samt aðra aðgerð sem er mjög ofbeldisfull og MJÖG ólögleg, en neitar svo barninu. aðgerð. Þar að auki er mjög ótrúlegur undirþráður um mann sem hefur myrt fjölskyldu sína kynntur bara vegna söguþræðis sem var allt annað en auglýst með himinhöggi, og viðbrögð lögreglunnar við þeim atburði teygja trúgirni langt út fyrir öll skynsamleg mörk. Það þarf varla að taka það fram að eftir að hafa átt von á annarri spennandi spennumynd frá David Mamet varð ég vægast sagt gífurlega vonsvikinn. 3 af 10.