When A Killer Calls hlýtur að vera stærsta ripoffið sem Asylum hefur gefið út hingað til. Hún fjallar um kynþokkafulla barnapíu á vakt sem fær hrollvekjandi símtöl frá hrollvekjandi rödd sem spyr hana ítrekað: "Ertu búin að athuga með stelpuna?" Hún hefur náttúrulega símtölin rakin af löggunni (eftir að hafa þurft að framkvæma nokkur raunhæf óþarfa verkefni -- leggja á þegar "hann" hringir, bíða í tíu sekúndur og hringt í *57). Hljómar kunnuglega? Já, þess vegna leigði ég það líka. Jæja, það ætti að gera það. Og ég hata að segja það, en þetta hefði getað verið skemmtilegra en stórtjaldið sem var gefið út á sama tíma ef ekki hefði verið fyrir ein afdrifarík mistök -- Frekar en að gleðjast yfir B-mynd ripoff dýrð, reyndi það að gera eitthvað frumlegt. Það reyndi að gera aðalpersónuna samúðarfulla, frekar en að skemmta sér með klisjukenndum, campy. Taktu eftir, þetta hefði getað virkað með hæfileikaríkri leikkonu. En hún var það ekki. Jú, hún leit vel út og hún öskraði og grét, en . . . oh well, whatever.Svo kom hinn skelfilegi endir. Ekki hræðilegt að því leyti að það var hræðilegt, hræðilegt að því leyti að það var LEIÐINLEGT. Hröðunin fram að þeim tímapunkti (um klukkutíma í) var töff, klisjukennd og skemmtileg. Svo stefnir hún í aðra átt og hún víkur frá bara annarri heimskulegri, skemmtilegri slasher-mynd með kynþokkafullum „unglingum“ í hópinn á Hostel-esquire gore/borefest. Ég býst við að þetta falli í „Oh well, whatever“ flokkinn. Hjólaði aðalleikkonan línu? Ó jæja, hvað sem því líður, mér finnst ekkert að því að endurskoða það. Við gleymdum að gefa morðingjanum hvatningu? Oh well, whatever, mér finnst ekki gaman að endurskrifa það. Hraðinn breytist algjörlega á miðri leið? Jæja, hvað sem því líður, mér finnst ekki gaman að raka mig í fimmtán mínútur. Samfelluvillur? Ó jæja, hvað sem er. Ef þér líkar við svona kvikmynd (heimskuleg, cheesy, fyrirsjáanleg, campy splatter-mynd með kynþokkafullum leikara), þá muntu hafa það gott allt til enda. Endirinn er heimskulegur, hann er ekki skemmtilegur, hann er ekki ógnvekjandi, hann er ekki kjánalegur eða cheesy eða fljótur. Reyndar voru næstum nákvæmlega fimm mínútur þar sem persónan gerði ekkert annað en að vera bundin (og það er ekki spoiler því það er aftan á DVD disknum) og horfði í kringum sig á dótið í herberginu, öskraði síðan og . . . hvað sem er.