Jæja, mér finnst myndin ekki vera eins slæm og flestar umsagnirnar gera það að verkum. . . en það er ekki að neita því að það er vandamál. Vandamálin eru að mestu leyti í handritinu. Það er söguþráður - en ekki mikil saga, og örugglega ekki sú sem nokkur gæti kallað trúverðuga; það sprettur fram hvaða fjölda sjálfmeðvitaðra undarlegra og/eða staðalímynda persóna, línur, augnablika, hvað-hefur-þú, og í lokin hefur það bara ekki bætt upp mikið í þessari deild. Því miður, en ég gat það ekki ekki sama um hvaða "félagslega illa" Farnsworth gæti verið að reyna að taka á; það mun alltaf vera hluti þjóðarinnar sem er reiðubúinn að gera nánast hvað sem er til að tæta niður heilann, jafnvel þótt það þurfi að hlaupa um kornakra til að reyna að stela ammoníaki, eða hvað það er sem þessir vitleysingar gera. Svo, sem kvikmynd, mun þér ekki finnast ég kalla "Iowa" "mikilvægt." En á stílfræðilegu stigi er myndin meira en áhugaverð og sumir af valkostum Farnsworth við að sýna útsnúið ástand meth-hauss eru fallegar, fyndnar, truflandi og - já, ég ætla að segja það - innblásnar. er misjafn, en það gæti bara verið fórnarlamb af áður lofuðu stílbragði. Sko, Rosanna Arquette er fín leikkona - en hún er ekki mjög góð hér, þannig að mismunandi áhorfandi þarf að spyrja: "Hvað gerðist?" Það er skrítið að Diane Foster stjórni einfaldleika og þokka sem svo fáir af hinum leikurunum geta komið nálægt. Til dæmis gæti ég íhugað alvarlega hvaða skýringu sem Farnsworth gæti gefið á því að Michael T. Weiss hafi beygt sig ofurliði sem skilorðsvörður, en ég efast um að ég myndi nokkurn tíma kaupa það; Það bara virkar ekki. Og aftur, það er það lifandi og á því augnabliki sem ég hef séð John Savage birtast í mörg ár. Svo farðu ímyndaðu þér. Þetta er sú tegund af vinnu sem pirrar, en lofar ekki - og það er allt í lagi; hvorki Farnsworth né nokkur annar þarf að gera kvikmyndir. Svo hvort Farnsworth eigi aðra mynd í sér á eftir að koma í ljós, en ef hann gerir það, þá virðist nokkuð líklegt að það verði ekki blátt pabbi. Á tímum þegar fólk er að skipuleggja líf sitt í kringum nýjasta þáttinn af "American Idol", gætum við kannski leyft, ekki svívirða, lögmæta og óneitanlega gallaða mynd Farnsworth. Það sem meira er, ef til vill gætum við fagnað, ekki svívirt, kraftmikið og stundum blessunarlega sérkennilegt ímyndunarafl hans.