Ef þú hefur einhvern tíma verið leiður yfir að geta ekki fengið kvikmynd á DVD, þá var það líklega 'Delirious' sem þú varst að leita að. Hversu oft hlærðu þegar þú horfir á uppistandsgrín? Ég var of ungur til að sjá Richard Pryor á sínum besta tíma, og þegar ég var nógu gamall til að sjá 'Delirious' og 'Raw' eftir Eddie Murphy (ekki eins fyndið) vissi ég aldrei hvaðan Eddie fékk stóran hluta af innblástur hans. Nú þegar ég er eldri, og hef séð bæði Pryor og marga af grínistunum eftir Murphy, geri ég mér grein fyrir tvennu: Allir STÆLA frá Eddie, á meðan Eddie fékk LÁNLEGA lánaðan frá Richard. Það er stóri munurinn: Eddie var frumlegur, fyndinn, ögrandi, hugsi og fleira. Hann var eitthvað sem aldrei hefur sést áður. Hann var allt sem við þurftum. Þessa dagana er Eddie Murphy leiðinlegur og gamall en einu sinni var hann konungurinn og 'Delirious' var mesti kastali sem byggður hefur verið. Sannarlega ein fyndnasta rútína allra tíma.