Í sama laginu og Americana Drums Along the Mohawk fangar John Ford bandaríska sögu á skáldskaparlegan hátt en samt mjög trúverðugan. Henry Fonda gerði þrjár myndir í röð á þessu tímabili með Ford og fjalla þær allar um ákveðinn tíma og stað með áherslu á umgjörð og menningarlegt umhverfi. Í Mohawk er brautryðjandi Ameríka í fullum blóma þar sem Bandaríkjamenn verjast indíánum og öðrum öflum. Hér sýnir Ford okkur 19. aldar Ameríku; tími þegar uppfinning og sköpunargáfa var farin að blómstra og þessi þjóð var sannarlega að verða frábær. Þar á meðal var hávaxinn, þröngur, ungur lögfræðingur frá Illinois að nafni Abe Lincoln og þessi mynd skáldar upp líf hans sem lögfræðings, sem gefur til kynna mikilleikinn sem hann myndi síðar ná. Fonda er frábær í þessari mynd og fangar kjarna þess sem talið er vera persóna Lincolns, þó enginn viti nákvæmlega hvernig hann var þá. Leikmyndin og aukahlutverkin vinna líka vel saman og gefa einstakt jafnvægi í myndrænni Ford um ameríska drauminn og margskonar form. Þetta er ekki kvikmynd sem á að taka bókstaflega heldur frekar táknrænt, sem sýnir að Lincoln var sannarlega að hita upp fyrir atburði í lífi hans sem áttu eftir að skapa arfleifð hans. Við fáum meira að segja nokkrar senur á milli hans og ungrar Mary Todd; og það er erfitt að sjá hvernig þau enduðu saman en það er ekki málið. Ég tel að þetta sé einfaldlega virðing fyrir mikilleika Lincoln, sem almennt er talinn besti Bandaríkjaforseti. Hljóðlát og hreinskiptin framkoma hans var sjaldgæf þá og myndi vera í dag. Reyndar þarf ríkisstjórn okkar örugglega fleiri menn eins og hann.