Þetta er góður þáttur en hann er ekki í uppáhaldi hjá mér. Margir elska það og á skapandi stigi er það ljómandi. Megnið af þættinum er ekki með neinum samræðum, sem er svo flott hugmynd og "Hush" höndlar þögnina mjög vel. Auk þess kynnir þessi þáttur Tara, sem mér líkar mjög vel við. En mér líkar ekki við Riely eða Initative eða Maggie Walsh og þeir virðast fá mikinn skjátíma í "Hush." Auk þess held ég að herrarnir séu ekki svona ógnvekjandi og ég verð þreytt á að horfa á flotið um Sunnydale. Ég veit að ég er í minnihluta, en ég hef tilhneigingu til að spóla hluta af "Hush." Auðvitað eru aðrir hlutar þáttarins sem mér finnst frábærir svo ef þú ert að horfa á DVD mæli ég með að sjá þennan þátt. Þetta er í raun klassískt."Hush" snýst um að allur bærinn missi röddina. Beinagrind útlítandi púkakallaðir herrar koma til að safna sjö hjörtum frá mannlegum fórnarlömbum, en ef þeir heyra mannlegt öskur deyja þeir. Svo þeir stela röddum allra í bænum. Buffy og Scoobies reyna að komast að því hvað er að gerast á meðan Initative byrjar líka að rannsaka. Á meðan kemst Xander að því hversu mikið Anya skiptir hann og Willow hittir náunga norn að nafni Tara. Buffy og Riely standa loksins augliti til auglitis á meðan þeir berjast við heiðursmennina. Þeir eru báðir agndofa yfir því sem þeir læra... Hann er herforingi og hún er vígamaðurinn. Á endanum bjargar Buffy deginum, en hún þarf nú að takast á við nýja þekkingu sína á leynilegu lífi Riely. Í raun er ekki hægt að sjá sköpunargáfu "Hush" í grundvallaratriðum í söguþræði þess. Það er yfirþyrmandi þögn þáttarins sem gerir hann svo frábæran. Persónurnar reyna að hafa samskipti á mismunandi hátt, (White-out boards, pantomime, ruddalegar fingrabendingar o.s.frv...) og þetta virkar allt bara mjög vel. Eftir smá stund gleymirðu að það er engin samræða því þau eru öll svo góð í að tjá sig. Í „talandi“ hlutum þáttarins er mikið vísað í mikilvægi þess að „heyra“ raunverulega hver í öðrum. Anya heldur því fram að Xander muni ekki tala við hana. Giles hunsar mótmæli Spike og Xander og krefst þess að Spike flytji inn í íbúð Xander. Buffy skiptir í fljótu bragði út fyrir orðið „olíu“ fyrir „eftirlit“ þegar hún talar við Riely svo hún þurfi ekki að útskýra köllun sína. Og svo í lokin, þegar Buffy og Riely læra raunverulega sannleikann um hvort annað, sitja þau þarna með ekkert að segja. Þetta er allt frekar flott. Það eru margir góðir þættir í þessum þætti. Ég elska að fólk gleymir því að það getur ekki talað. Buffy og Xander reyna bæði að nota símann. Riley getur ekki notað raddgreiningaratriðið í lyftu Initatives. Fólk reynir að öskra. Það er í rauninni það sem allir myndu gera ef þeir hefðu skyndilega enga ræðu. Og mér finnst fyndið að Spike þurfi að flytja inn til Xander. (Þau munu líka deila íbúð í smá stund á tímabili sjö.) Xander og Spike eru með skemmtilegan barnaskap sem er bara fyndinn. Mér líkar líka byrjunin á sambandi Tara og Willow. Tara gegnir mikilvægu hlutverki það sem eftir er af þættinum og hún og Willow eru frekar sæt saman. Það er gaman að sjá þá rétt að byrja. Á mótinu skil ég ekki hvernig herrar eru að velja fórnarlömb sín. Þeir virðast bara fljóta um heimavist og velja tilviljunarkennd fólk. Mér líkar líka ekki við Riely. Mér hefur aldrei líkað við hann, en frá og með „Hush“ bíð ég eiginlega bara eftir því að Angel komi aftur í bæinn og lemdi hann. Að lokum, hvað verður um Olivia eftir þetta? Það virðist sem við hittum hana, hún og Giles eiga í sambandi, allt gengur vel... og svo er hún skyndilega hætt. Ég skil það ekki. Uppáhaldshlutinn minn í þættinum: „Who are the Gentlemen“ eftir Giles? fyrirlestur fyrir Scoobies. Allt atriðið er dásamlegt og yfirheyrslur hans eru bara fyndnar. Hann býr til nokkur svipuð útlitsspjöld í "First Date" í árstíð sjö. Nánast hvenær sem Giles byrjar að teikna skrímsli, það verður bara gaman.