Af hverju er þessi mynd svona slæm? Jæja, ef það er ástæða fyrir því að vera svona heimskulega pirrandi og ófyndinn, þá er þessi mynd það. Persóna Corky Romano er í besta falli óviðkunnanleg og í versta falli beinlínis reiðileg. Gaggarnir eru fyrirsjáanlegir en það er ekki það sem gerir það slæmt. Þetta eru lélegir fyrirsjáanlegir brandarar sem ófyndnir vinur þinn myndi segja. Corky Romano fjallar um mildan dýralækni sem reynir að gera rétt en er svo klaufalegur. Kyrrlátt líf hans fer í rúst þegar fjölskyldan, sem eitt sinn hrakti hann, þarf hann nú að síast inn í FBI til að eyðileggja öll ummerki um glæpasögu fjölskyldunnar. Hins vegar er það ekki svo auðvelt fyrir Corky því FBI telur hann vera ofurumboðsmann og bindur honum þá skyldu að njósna um sína eigin fjölskyldu. Óhöpp og ringulreið eiga sér stað en það er í rauninni ekki eins og einhver grínisti sé þarna. Corky endar ástfanginn af fallegum FBI félaga sínum og þarf að setja söguna beint við bæði FBI og fjölskyldu hans ef hann ætlar að koma sér aftur í rólegt líf. Ég held að það sem gerir þessa mynd pirrandi sé bæði aðalleikarinn og leikarinn. ætlaðir brandarar. Chris Kattan afhjúpar skelfilegar takmarkanir sínar sem og leikari hér þar sem einn nótna slenskur venja hans fellur niður um 10 mínútur í myndina. Það er allt í lagi að vera með heila kvikmynd sem byggist eingöngu á heimskulegum, slatta húmor. Will Ferrel, félagi Kattan í SNL, virðist hafa gert fullan feril úr því. Eini munurinn á Kattan og Ferrel er sá að Ferrel veit hvenær á að draga úr því og treysta á aðrar leiðir til að segja brandara. Það er nákvæmlega enginn fjölbreytileiki í rútínu Kattunnar. Það er erfitt að heyra sama brandarann ​​tvisvar, en fyrir heila mynd er þetta bara hreinar pyntingar. Annað vandamálið við myndina var skortur á raunverulega frumlegum og Fyndnum brandara. Samkynhneigði mafíubróðirinn, óþægilegi gaurinn sch-tikk og fullt af öðrum gleymanlegum brandara virðast enginn eins fyndinn og í fyrsta skipti sem þú hlóst varla að því. Svo virðist sem handritshöfundunum hafi verið skemmtilegra að skrifa þetta en nokkur maður hafði horft á það. Jafnvel með leikarahóp sem hefur einhverja kómíska hæfileika (Chris Penn, Peter Falk) eru brandararnir sem hefjast þreyttir. Það er engin efnafræði líka. Þessi mynd var augljóslega ein fyrir vasabækurnar fyrir leikarana. Engum líkama virtist vera sama um það, eða jafnvel reyna. Það sorglega er að enginn líkami sagði Chris Kattan það.