Eins grunnt og það kann að hljóma þá seinkaði ég reyndar nokkrum sinnum að skoða "The Barbarians" bara vegna þess að VHS forsíðan (sem og myndin sem birtist hér á vefsíðunni) lítur svo ótrúlega gay út! Núna vildi ég að ég hefði horft á hana fyrr því myndin er ekki svo mikið hommi. bara drasl, cheesy, campy og gífurlega skemmtilegt! Það er næstum ótrúlegt að Ruggero Deodato, leikstjóri "Cannibal Holocaust" allra manna, hafi verið maðurinn ábyrgur fyrir þessari kómísku peningagreiðslu á hinum vinsælu Sword & Sandal fantasíumyndum, sérstaklega Conan myndunum eftir Schwarzenegger. Myndin opnar með frábærri „once-on-a-time“ tegund af sögumanni utan skjás, sem kynnir okkur fyrir Ragneks. Stofnandi þeirra skipti einu sinni heilu fjalli af skíru gulli fyrir aðeins einn töfrandi öflugan rúbín sem gerði þeim kleift að ferðast í frelsi og fá aðgang að hverju landi sem skemmtikraftar. Með öðrum orðum, Ragneks eru hópur farandsirkusviðundur! Hamingja þeirra lýkur skyndilega þegar hinn gráðugi Kadar rænir fallegu Kanarídrottningu Ragneks og reynir stöðugt að komast að því hvar rúbíninn er að finna. Á meðan, og sem einhvers konar skemmtileg tímaeyðsla, eru tveir munaðarlausu tvíburabræðurnir Gore og Kutchek þjálfaðir í að verða vöðvastæltir stríðsmenn og þeir eru óvarlega tilbúnir til að berjast hver við annan til dauða. Í stað þess, hins vegar, flýja þeir og þróa áætlun til að frelsa drottningu sína. Reyndar er söguþráðurinn ekki helmingi eins slæmur og ég óttaðist í upphafi, en samt sem áður er skemmtilegast af efnafræði nautakökubræðranna á skjánum, brjálæðislega óhæfu samræðunum og auðvitað algjörlega cheesy fantasíuskrímslin, eins og dreki með yndislega krúttleg augu, einhverskonar varúlfavera og uppvakninga sem virðast af handahófi skjóta upp úr mýrinni. Hljóðrásin og förðunarbrellurnar eru frábærar og okkar almáttugi leikstjóri Deodato heldur ofboðslega hröðum hraða. Leikhæfileikar Barbarian Brother eru mun betri en ég bjóst við, fyrir utan þá staðreynd að einn þeirra gefur stöðugt frá sér gróf rophljóð. Stuðningshópurinn er líka frábær. Eva La Rue hefur aldrei litið fallegri út eins og fyndna villistelpan Cara, Virginia Bryant er sannarlega töfrandi eins og Richard Lynch segir við nokkrum sinnum og hin yndislega Sheeba Alahani kemur fram í fyrsta og einasta mynd sinni sem grimm galdrakona með kleinuhringlaga hárstíl. (Ég krakka þig ekki!). Síðast en ekki síst leikur „The Barbarians“ uppáhalds Eyes in the Hills creepið Michael Berryman í aðalhlutverki sem hinn viðeigandi nafngreindi Dirtmaster. Ég veit að myndin á sýningunni lítur út fyrir að vera kjánalegri en kynningarherferð fyrir tónlistarútgáfuna um uppgang og fall þorpsfólksins, en „The Barbarians“ er í raun og veru hápunktur ítalskrar nýtingar.