Þessi skemmtilega Euro-western opnar með senu sem er á undan svipaðri senu og Sergio Leone vildi taka upp fyrir "Once Upon A Time in the West" en náði ekki að sannfæra Clint Eastwood um að koma fram í. Þrír harðskeyttir byssukappar hjóla inn í bæinn. . Einn er klæddur eins og Maðurinn með No Name í poncho. Annar er klæddur eins og Mortimer ofursti úr "For A Few Dollars More", og sá þriðji er klæddur eins og Django, nema hann ríður á hestbak í stað þess að draga kistu á eftir sér með vélbyssu í. Hetjan okkar hittir þá í Main Street á bak við vagn hlaðinn þremur kistum. „Any Gun Can Play“ er spagettí-vestra með gríni um spagettí-vestra þar sem hetjan hér þurrkar út morðingjana þrjá. Fyrir utan aðeins of mikið af gríni, sérstaklega í loftfimleikabardagaþáttunum, þá er þetta hafrara yfir meðallagi. Hinn alræmdi mexíkóski útlagi Montero (Gilbert Roland frá "Barbarosa") og klíka hans af kveikjuglöðum pistoleros ræna herlest sem flytur 300 dollara -þúsund dollara í gullpeningum yfir landamærin. Leikstjórinn Enzo G. Castellari úr "Inglorious Bastards" setur upptökuna frá ýmsum myndavélasjónarhornum sem koma þér í fremstu röð í hasarnum. Ræningjarnir grípa eimreiðina ásamt vagninum sem ber gullið og skilja það frá restinni af lestinni sem hýsir bandaríska riddaraliðið. Á meðan Montero og byssumenn hans halda riddaraliðinu fast, stýrir Pajondo (Pedro Sanchez frá "Sabata") eimreiminni, drepur vélstjórann og áhöfn hans og rúllar henni í burtu, og skilur hina skammbyssurnar eftir til að sjá fyrir sér. Í meginatriðum fer Pajondo yfir Montero og stelur gullinu fyrir sig. Seinna nær Montero Pajondo á Rio Grande. Áður en ræninginn nær að upplýsa Montero hvar herfangið er, skýtur liðþjálfi riddaraliðs Pajondo til bana. Áður en hann deyr segir Pajondo Montero frá medalíunni sem þjónar sem vísbending um hvar hann geymdi fjársjóðinn. Hinn reiði riddaraforingi (Ivano Staccioli frá „Commandos“) fangar Montero, en hann getur ekki losað tungu ræningjans jafnvel eftir að hann beitir svipu sinni á hann. Reiður yfir hlédrægni Montero hótar fyrirliðinn að láta skjóta Mexíkóann ef hann talar ekki. Á meðan létu fangaverðirnir prest tala við Montero, en hann er í rauninni ekki prestur. Sexbyssumaðurinn Stranger (George Hilton úr „The Ruthless Four“) lætur í sér heyra sem klútsins maður og bjargar Montero úr skotsveitinni. Því miður, áður en Montero er bjargað, tekur Clayton (Edd Byrnes frá "77 Sunset Strip") verðlaunagripinn af honum og geymir það fyrir sig. Clayton er fulltrúi bankans sem var sendur til að vernda gullið. Hann er hræddur við að skipstjórinn vilji skjóta Montero. Ferill Claytons hjá bankanum er háður getu hans til að endurheimta gullið. Ókunnugur kveikir í virkinu til að afvegaleiða athygli skotsveitarinnar og Montero tekur skipstjórann í gíslingu og reynir að flýja, en ókunnugi skýtur hann af hestinum. Áður en yfirvöld geta sannreynt að Montero sé dáinn, krefst ókunnugi líkið fyrir þau myndarlegu verðlaun sem hann mun fá og hann ríður út með náðarþakkir skipstjórans. Ekki fyrr hafa þeir yfirgefið virkið en menn Montero mæta til að bjarga honum frá ókunnugum. Frá þessum tímapunkti mynda Stranger, Montero og Clayton skammlíft bandalög sín á milli þegar þeir leita að gullinu. Castellari og sviðsmyndaleikarinn Tito Carpi, sem hefur skrifað fjölda spagettí vestra eins og "A Few Dollars For Django" og annan Castellari hafrara "Seven Winchesters for a Massacre," treysta á snjöllan húmor og óvæntar viðsnúningar til að halda hasarnum ferskum og hröðum. skeið. Eitt flott atriði hefur Clayton sest við borð til að borða máltíð sína þegar hann heyrir grunsamleg hljóð aftan frá sér. Clayton hellir drykknum sínum á borðið og sér byssumennina fyrir aftan sig með sexbyssur í hulstur."Any Gun Can Play" stendur undir titlinum. Reyndar leika margar byssur og að minnsta kosti tuttugu eða fleiri lík hrannast upp áður en þau hverfa. Þessi vestri er ekki svo mikil skopstæling heldur er hann útúrsnúningur á "The Good, the Bad, and the Ugly" eftir Sergio Leone. Athugið að vondir og góðir krakkar falla jafn oft og tíu pinnar í keilusal, en dauði þeirra er ekki lýst á grimmilegan hátt eins og Leone vestra. "Any Gun Can Play" tekur sig ekki eins alvarlega og áðurnefnt Leone meistaraverk. Þrír leiða jókinn fram og til baka fyrir yfirburði. Hver og einn á sinn púslbita sem mun leiða þá að fjársjóðnum, en þeir neita að deila upplýsingum sínum fyrr en úrslitaleikurinn um Shoot'em up. Litrík breiðtjaldmyndataka Lenser Giovanni Bergamini er stórbrotin, sérstaklega opnunarmyndir af lestinni sem tróð sér eftir járnbrautarteinum með fjarlægum fjallstindum sem rísa verulega upp í bakgrunni. Annað frábært skot á sér stað þegar Montero reynir á óbilandi ró Strangersins. Þetta atriði gerist eftir að útlendingurinn hefur bjargað Montero og aðstoðarmenn Mexíkóans koma til að bjarga beikoni höfðingjans síns. Montero gerir sexbyssur ókunnugans upptækar og miðar á poncho-klædda harðjaxlinn og tæmir byssuna og setur vel miðuðum byssukúlum sínum skaðlaust í og ​​í kringum hinn óbilandi byssumanninn. Bergamini, sem myndaði spennumynd Castellaris, „Inglorious Bastards“ eftir síðari heimsstyrjöldina, rammar inn atriðið með Stranger í bakgrunni og skammbyssu hans í hendi Montero í forgrunni fyrir ánægjulega þrívíddarmynd. Á sama tíma er líflegt hljómsveitarhljóðrás Francesco De Masi eins eftirminnilegt fyrir eigin sérvisku laglínur og hljóðrás Ennio Morricone var fyrir Leone vestrana. Upphafslagið minnir á Hollywood vestra frá 1950 með grípandi texta og gítarriffum. Þó að þetta sé ekki meiriháttar spagettí vestri er "Any Gun Can Play" alltaf skemmtileg vitleysa með áhugaverðum söguþræði og góðum flutningi, sérstaklega hinn óþrjótandi Gilbert Roland sem þá var 62 ára gamall!