"the day time ended" er ótrúleg mynd. að sumu leyti er það betra en "nána kynni af þriðju tegundinni." (ég ​​kýs ósléttar sjálfstæðar myndir en stórkostlegar stórmyndir.) tæknibrellurnar ERU töff, en það er stór hluti af skemmtuninni. Jim Davis gefur frábæra frammistöðu í þessari mynd. þetta er sennilega eitt besta hlutverk sem hann hefur haft í þætti. söngleikurinn er mjög góður. sagan meikar ekki sens. EN ÞAÐ GERIR ÞAÐ AÐEINS ÞVÍ FYRIRLEGARI. eins og mörg af bestu listaverkunum er „dagurinn á enda“ óhræddur við að vera lúmskur og óljós. „the day time ended“ er kannski ódýr indímynd, en það er ekki of mikið mál að bera hana saman við „tilvistar“ evrópskar myndir fimmta og sjöunda áratugarins. (sem margar hverjar voru sjálfstæðar framleiðslur með litlum fjárlögum sjálfar.)