The Canterville Ghost (1996). Leikstjórinn gerði þessa of sösku framleiðslu. Kannski er það kynslóðin, en ég var mjög hrifin af Charles Laughton útgáfunni. Það er tími og staður fyrir "emoting" og þessi framleiðsla skilar sér ekki vel. Patrick Stewart, að lesa Shakespeare var mjög gott, en samt óviðeigandi. Myndi hvorki mæla með né horfa aftur. Nærmyndirnar og bólstraði textinn og undirflétturnar týndu mér. Að bæta við óviðkomandi efni og atriðum tekur burt frá sannarlega frábæru verki. Handritshöfundurinn ætti að finna sér aðra starfsgrein til að misskilja hæfileika sína, kannski væri síðdegissápuóperur betri vettvangur. Skoðaðu virkilega góðu útgáfuna og sendu þessari áfram.