Indian Summer er hlý, fjölpersóna mynd, sem myndi gera fína síðdegismynd (með smá klippingu). Myndin byrjar í fortíðinni með því að hópi barna er sýndur elgur, sem setur tóninn fullkomlega áður en það er skorið í nútíð, þegar hópi fullorðinna frá "gullöld" búðanna er boðið aftur til að eyða nokkurra vikna fríi af yfirmanni búðanna, Lou frænda. Myndin gerir síðan áhorfandanum kleift að eyða tíma með þessum persónum þegar þær minnast tíma sinna í búðunum og mynda nýjar minningar í nýjustu dvölinni. Myndin heppnast á þann frábæra hátt sem hún kemur persónunum sínum yfir í þessu glæsilega umhverfi og gerir þeim kleift að pláss til að þróa án þess að þurfa að hafa áhyggjur af lóðarþróun. Að horfa á þetta fólk rifja upp minningar og samskipti þeirra við hvert annað er það sem myndin snýst um og hvers vegna hún virkar svona vel. Það fer aldrei yfir höfuð og melódramatískt, heldur alltaf hlýju sinni, sjarma og raunsæi. Ég hef aldrei séð mynd þar sem nostalgía er fangað jafn vel og fann mig hrifinn af mér þrátt fyrir að hafa aldrei farið í eina af þessum búðum sem barn sjálfur. Fyrir hlýja, nostalgíska karaktermynd mæli ég einlæglega með.