Myndin er eitthvað á þessa leið: Hlaupið um, hlaupið um, einhver drepinn, mikið vesen og svo öskrar einn úr hópnum „Taktu það saman“ eða „róaðu þig bara“! Endurtaktu þetta eins oft og persónurnar eru eftir. Á milli þessara atriða færðu að njóta auðs, svarts skjás. Þetta eru ekki fljótleg heldur nokkrar sekúndur að lengd. Ég hélt áfram að hugsa hvað það væri sóun á kvikmynd í hvert skipti sem það gerðist - já, það gerist oftar en einu sinni ef þú getur trúað því. Ég tek eftir öðru nefndu „Blair Witch: og það minnti mig á það í því hvernig myndavélin var skoppandi. Hins vegar tekur þessi mynd þetta til hins ýtrasta. Í hvert einasta skipti sem persónurnar hreyfa sig skoppar myndavélin. Stundum svo mikið að þú getur hvorki gert haus né sögur af því sem þú ert að horfa á. Það færir okkur að lýsingu. Allt of dimmt á sumum svæðum. Ég skil að þeir eru að reyna að láta okkur líða eins og við séum í helli, en Helllloo... ég er að horfa á kvikmynd hérna, það væri gaman að geta séð það. Síðan er endirinn. Ég sagði reyndar upphátt: „Ertu að grínast?“ (Ég var líka að horfa á einn). Heimskur, heimskur. Ég held að endirinn hafi eingöngu verið tilraun fólksins sem gerði þessa hörmung til að hneyksla okkur eftir svo langan tíma af leiðindum með svokölluðu „twist“. Á þessum tímapunkti myndarinnar hefðirðu getað séð „skrímslið“ taka í nefið og það myndi teljast „twist“. Sannarlega hræðilegt. Þú hefur verið varaður við.