Átjs! Þetta var svolítið sárt að sitja yfir. Það hefur krúttlega og skemmtilega forsendu, en þaðan fer allt til fjandans. Matthew Modine er næstum alltaf gangandi og pirrandi og veldur ekki vonbrigðum með þennan. Deborah Kara Unger og John Neville skiluðu furðu góðri frammistöðu. Alan Bates og Jennifer Tilly, meðal annarra, léku það yfir höfuð. Ég veit að það var þannig sem hlutarnir voru skrifaðir og það er erfitt að kenna leikurum um þegar handritið og leikstjórinn láta þá gera svona skítkast. Ef þú ætlar að vera með svívirðilegar persónur er það allt í lagi, en þú verður að hafa gott efni til að það virki. Það gerði það ekki hér. Hlaupa öskrandi burt frá þessari mynd ef það er mögulegt.