Það er ekki aðeins erfitt að tjá sig sérstaklega um þrjá hluta þríleiks Kieslowskis, það virðist augljóst að kvikmyndagerðarmaðurinn vill að við gerum hið gagnstæða: lítum á þá í röð, bláa, hvíta og rauða, og lítum á þá saman sem eitt heilt verk. . Það er satt að þær eru aðskildar sögur með sérstök þemu: frelsi, jafnrétti, bræðralag, og hver þeirra er þróuð með einstökum beitingu fróðleiks og list. Þær eru vel þess virði að sjá hver fyrir sig, en ég tel að sé best að líta á þær sem eitt verk. Samanlagt myndi ég meta þríleikinn sem 9; Sérstaklega set ég hvern í topp tíu fyrir árin 1993 og 1994. Rauði liturinn er eftirminnilegastur í þriðju myndinni sem bakgrunn í auglýsingaskilti, þar sem sniðið fyrirmynd er aðalhlutverkin í þremur aðalpersónum myndarinnar. Hinar tvær persónurnar gera tvöfalda mynd af mismikilli viðurkenningu þegar þær koma fyrst við auglýsinguna, birtar stærri en lífið við hlið annasöm gatnamóta borgarinnar. Þessi auglýsing er ekki stór hluti af söguþræði þessarar myndar, en samt verður ímynd hennar sláandi og er ein af ástæðunum fyrir því að ég hef kallað Red „hugvekjandi“ mynd. Þetta er þriðji í Þriggja lita þríleik Kieslowskis, byggður á blá-hvítu-rauðu franska fánanum og þremur hlutum einkunnarorðs hans, "Frelsi, jafnrétti, bræðralag." Kvikmyndirnar eru fyrst og fremst einbeittar að þessum þemum, í samræmi við grunnstig einnar, tveggja eða þriggja aðalpersóna, en með hverri mynd eykst flókinn söguþráður þar sem meginreglurnar þrjár færast frá í grundvallaratriðum persónulegum (Frelsi, bláum) yfir í tengsl (Jafnrétti). , Hvítur) til félagslegs (Bræðralag, Rauður). Rauður er í uppáhaldi hjá mér af þessum myndum og ég gef henni 9. Hún stendur út af fyrir sig sem frábær mynd, en maður ætti að sjá Blue and White fyrst fyrir sem mest áhrif.