**SPOILERS** Ég leigði "Tesis" (eða "Thesis" á ensku) fyrir krafti síðari viðleitni leikstjórans Alejandro Amenabar, "The Others". Miðað við hvað myndin var ljómandi afmælt og hryllilega áhrifarík hrollvekja gerði ég ráð fyrir að fyrri tilraunir hans yrðu af svipuðum gæðum og ég var í skapi fyrir góðan hrylling. Þess í stað endaði ég með leiðinlegustu, ógeðfelldustu afsökun fyrir lélegri niðurskurðarmynd sem ég hef séð síðan í þýsku myndinni "Anatomie" (sem þessi minnti mig soldið á). Söguþráðurinn hefur möguleika en henni er hent í þeirri fyrstu. 20 mínútur. Hún snýst um ritgerð saklauss og fallegs sálfræðinema Angelu (Ana Torrent - Jessica Harper deadringer) um ofbeldi í kvikmyndum. Í gegnum fjarstæðukenndar aðstæður sem eru of heimskulegar til að fara út í hér, lendir hún í vörslu „tóbaks“ spólu þar sem tveir menn pynta, limlesta og drepa unga stúlku fyrir myndavélina. Angela og hrollvekjandi vinkona hennar Chema (Fele Martinez) eru bæði hneyksluð en samt forvitin af upptökunni og ákveða að komast til botns í því hver ber ábyrgð á henni. Þetta leiðir til... jæja, engu. Þeir gefa aldrei neina ástæðu fyrir hvers vegna þeir vilja finna morðingja stúlkunnar (þar sem þeir neita staðfastlega að hafa samband við lögregluna í öllum atburðum sem þróast, jafnvel þegar líf þeirra er í hættu) og leyndardómurinn sjálf er eins slappur og Graham Norton í herbergi fullt af kanínustelpum . Það er aðeins ein almennileg „vísbending“ (uppgötvuð myndavélin sem morðingjarnir notuðu) og það er a) mjög veik og b) hjólað út á fyrstu 20 mínútunum. Restin af hinni svokölluðu „upplausn“ á sér stað bara með blindri heppni, sífellt fáránlegri flækjum í söguþræði og slatta af hræðilegri, gagnsærri og rækilega tilgangslausri rauðri síld sem er kastað inn eingöngu til að draga úr hlaupatímanum. Í alvörunni - Amenabar gæti vitað hans efni um draugasögur en hann hefur greinilega aldrei lesið einkaspæjarabók á ævinni. Lykillinn að góðum whodunnit er að hafa stóran hóp hugsanlegra grunaðra og útrýma þeim einn af öðrum með snjöllum frádrætti og smám saman uppgötvun fleiri og fleiri sönnunargagna, áður en farið er í síðasta snúninginn. Í "Tesis" er *MOTENTIAL SPOILER AHEAD* auðkenni morðingjans giskað rétt af áhuga-"spæjara" næstum samstundis og þá fáum við 100 mínútur af því að rithöfundurinn reynir máttleysislega að henda okkur úr lyktinni þar til hann er uppiskroppa með hugmyndir, kastar sínum hendurnar upp og segir "Allt í lagi, þú skildir mig, það var hann eftir allt"! Hvað varðar hvers kyns rökfræði eða hvöt á bak við glæpina - engin slík heppni. Þú ert að horfa á ranga mynd ef það er það sem þú ert að sækjast eftir. Það eina sem dregur "Tesis" lengra niður frá því að vera bara heimskur, illa skrifaður spennumynd er hvernig hún reynir í raun að koma með fáránlegan, ruglaðan punkt ' um ofbeldi í kvikmyndum. Ég hef ekki hugmynd um hvaða afstöðu það er að reyna að taka til viðfangsefnisins en það virðist staðráðið í að troða í mig helling af afvegaleiddum, rugluðum geðshræringum, á milli þess sem eftir er af kjaftæðinu, og segja "sjáðu mig! Ég er pólitísk!". Lokaatriðin, þar sem "punkturinn" í myndinni er sagður hamrað á, eru svo algjörlega fáránlegar og barnalegar að maður getur ekki annað en velt því fyrir sér hvort Amenabar skammist sín núna þegar hann horfir á þetta. Ef hann gerir það ekki, ætti hann svo sannarlega að gera það. Þetta er algjört 'áhugamannakvöld í slasher house' efni. Á heildina litið trúi ég ekki að ég hafi eytt tveimur heilum tímum (það fannst mér að minnsta kosti sex) í þetta, bara að vona að eitthvað gæti gerst. Borgargoðsögnin um „tóbaksmyndir“ (og það er í rauninni allt sem þær eru, þrátt fyrir hvernig þessi mynd reynir að gefa í skyn að þær séu einhvers konar glæpsamlegt fyrirbæri sem svífur um heiminn!) er svæði sem hægt er að nýta á svo pirrandi hátt í góðum hryllingi. kvikmyndir ("Videodrome" einhver?) en það er svo auðvelt að stíga yfir strikið í barnslega „væri það ekki flott ef!“ yfirráðasvæði með því (þ.e.: "My Little Eye")... "Tesis" nær sögulegu lágmarki fyrir 'snuff movie' tegundina. Á öllum stigum er betra að skilja þennan dauða og grafinn. Ég mun gefa henni 1 af 10, fyrir góða lýsingu, en það er allt sem það fær.