Fyrir mér er A Matter of Life and Death bara það - einfaldlega besta mynd sem gerð hefur verið. Frá upphafi til enda streymir hún af klassa. Hún er örvandi, vekur til umhugsunar, speglar heiminn eftir stríð og samskipti þjóða. Kvikmyndatakan er einfaldlega töfrandi og áhrifin af því að blanda einlita og Technicolor til að leggja áherslu á hina ólíku heima virkar óaðfinnanlega. Persónurnar og þróun söguþráðsins eru nánast fullkomin og athyglin á smáatriðum ýtir undir rækilega trúverðuga fantasíu. Sama hversu oft ég horfi á myndina - og ég hef horft á hana mikið - þá tekst hún aldrei að snerta mig. Það fær mig til að brosa, það fær mig til að hlæja, það fær mig til að hugsa, það fær mig til að gráta. Hún er eins fersk í dag og hún var árið 1946. Ef ég fengi bara eina mynd til að geyma og horfa aftur á A Matter of Life and Death væri þessi mynd.