Snemma á áttunda áratugnum höfðum mörg okkar, sem höfðum tekið hippa-/sýru-/valmenningu af heilum hug, áttað sig á því að almennt samfélag myndi ekki breytast eins og við héldum. Fyrir mér skilgreindi þessi mynd spennuna "hvað núna?" að mörgum af þeim sem ég þekkti fannst á þeim tíma. Stefnum við til sveitarfélagsins og búum til okkar eigin sýn á útópíu eða róttækjum við og ýtum á eftir breytingum? Allt frá tilgangslausum látbragði til lögreglu, róttækrar orðræðu, tónlist Pink Floyd, til ástarsambandsins og sprengiefnismyndanna í eyðimörk - svo mikið er þarna inni. Það fangar vel merkilegt augnablik í tíma.