Á Randolph Scott mælikvarða 1950 er þetta vonbrigðum og þunglyndur stjörnuvestri. Það væri hægt að sleppa tveimur eða þremur persónum á meðan tvær eða þrjár aðrar persónur gætu verið meira áberandi. (Húmorinn þarf að endurskrifa algjörlega.) De Toth höndlar hasarinn vel - eins og alltaf - en tök hans á heildarfrásögninni eru veik.