Lagður upp og dópaður út, þar sem nýrnasteinn gekk glaðlega í gegnum örin þvagfærin mín, með nákvæmlega ekkert betra að gera en að láta verkjalyfin svífa mig í hálfgleymi, þá náði ég þessari mynd á kapal. Ég myndi ekki vilja að neinn héldi að ég borgaði fyrir að horfa á hana í kvikmyndahúsi, eða leigði hana, eða himnaríki! að ég horfði beint á hann. Eftir að hafa spilað þennan tilkomumikla óhugnanlega tölvuleik og troðið ákaft um dauðadæmd herbergi og ógnvekjandi gang hússins, barist við Chariot (Type 27), The Hanged Man (Type 041) og aðra ómögulega varðmenn, var forvitni mín pirraður á því hvernig leikurinn myndi flytjast yfir á kvikmyndatjaldið. Það gerir það ekki. Banale söguþráðurinn snýst um hóp "brjálaðra krakka" a la Scooby Doo mæta á afskekkta eyju í heimsskjálfta "rave" hvað sem er það er. (Þið krakkar í dag með húlla-húllana ykkar og mínípilsin ykkar og Pat Boone) Eftir að hafa mútað bátsskipstjóra þúsundum í peningum til að ferja þá þangað (heimska sem biður um sitt eigið orðræðanet), finna þeir „rave“ í eyði .Þá er minnst á „hús“ væntanlega nafnið House Of The Dead en mest af hasarnum á sér stað á fölsuðum útisettum og öðrum stöðum sem eru skilin frá hvers kyns draugabústað. Fallin myndbandsupptökuvél virkar sem endurlitsuppfylling, sýna eyjuna í partýi?! Er þetta allt og sumt? Ó, þannig að þetta "rave" er bara "partý"? Í þeirri stórkostlegu hefð að kalla „notaða bíla“ aftur sem „foreign“ eða „skeljasjokk“ sem „áfallastreituröskun“, er orðið „partý“ nú of ferhyrnt fyrir þig fíkniefnabættan, sílikon- ígræddir, metrókynhneigðir töffarar? Það er vitað að flokkurinn hafi verið brotinn upp af geislandi uppvakningum. Snjöll hugsun stoppar hérÉg held að pinnahausarnir sem kalla sig handritshöfunda og leikstjóra skilji ekki goðsögnina á bak við enduruppvakningauppvakninga. Uppvakningar geta ekki dáið þeir eru nú þegar UN-DEAD. Þeim blæðir ekki, þeir þekkja enga sársauka. Nema líkami þeirra sé algjörlega útrýmt, halda þeir áfram að vera fjörugir. Að minnsta kosti, það er það sem Jamaíka nornaprestkonan mín segir mér. Sem þýðir að 0,45 skot í "hjörtu" þeirra mun ekki stoppa þá, né heldur klippa á bol. Og haglabyssublástur í brjóstið mun örugglega EKKI leiða til gigt af blóði. Að minnsta kosti í rökfræði tölvuleiksins dælir skyttan svo mörgum lotum inn í hvert skrímsli að það eyðileggst algjörlega, og skilur eftir sig brjálaðan drunga sem getur ekki endurlífgað sig. Samt fær hvert leikara-slash-módel sitt Matrix-hringlaga-myndavélar augnablik, að drepa uppvakninga á öllum vígstöðvum með stökum byssukúlum og karate höggum í bringubein. Í alvöru, þessir zombie eru áhrifalausari en Stormtroopers úr "Return Of The Jedi", sem verða slegnir út þegar Ewoks slær þá. neyddur til að setja inn Captain Kirk tilvísun, í persónu Jurgen Prochnow, sem hlýtur að hafa þurft sárlega á mjólkurpeningum að halda til að hafa fallið fyrir því að koma fram í þessum arómatíska mykjudrykk. Einnig er vikið að frumhlutverki Prochnow í hinu stórbrotna "Das Boot", þegar einn af óþjálfuðu B-leikurunum nefnir að hann "líti út eins og U-Boat Captain". ". Ég velti því fyrir mér hversu margir markhópar þessarar myndar, sem eru með ferhyrndar augu, tóku upp EINHVER af snjöllum tilvísunum í aðrar kvikmyndir, eins og þegar Prochnow lýsir yfir, "Segðu halló við litla vin minn", boðar vélbyssustund sína. lýðfræðilegur einstaklingur sem hefur ekki bolmagn til að átta sig á sísýfesku tilgangsleysi tölvuleikjahugmyndarinnar (þ.e. leikurinn endar þegar þú deyrð þú getur ekki unnið), þetta er bara niðurskurðarmynd fyrir hugalausa og hugalausa í hjarta sínu. Samkvæmt því deyja allir í fyllingu tímans, fyrir utan gagnkynhneigð par af aðlaðandi hvítu fólki. Betri notkun fyrir lítið en misnotað fjárhagsáætlun þessarar myndar gæti hafa verið að senda leikara í gegnum leiklistarskólann, þó að vinstra brjóst Onu Grauer hafi staðið sig vel, sem og hægra brjóst hennar. og þessi hlaupaatriði: ómetanlegt! Mér líkaði sérstaklega við lokasenuna þar sem Ona ​​reyndi að láta eins og hún hefði verið stungin, en leit út eins og hún hefði bara borðað ís of hratt. Þegar ég reyndi að gera eitthvað uppbyggilegra með tímanum tók ég upp Stafrænt endurheimt, 35 ára afmæli, sérútgáfa, breiðmyndamyndandi DVD af „Manos: The Hands Of Fate.“ Ah, já! lyfin voru hæfilega deyfandi - nú var HÉR vönduð kvikmyndagerð(Movie Maniacs, farðu á: www.poffysmoviemania.com)