Á áttunda degi skapaði Guð Georges. En það sama og áttundi dagur passar ekki inn í vikuna, þá passar Georges ekki inn í nútímann: Hann er með Downs-heilkenni og er því jaðarsettur af samfélaginu, sendur á hæli eftir dauða móður sinnar fyrir fjórum árum. Hún var sú eina sem elskaði hann.Harry er annar maður sem er ekki elskaður lengur. Eiginkona hans hefur yfirgefið hann af ástæðum sem hún getur ekki útskýrt. Hann missir líka ást dætra sinna þegar hann kemur of seint á lestarstöðina til að sækja krakkana tvo, sem vildu eyða helginni með föður sínum. Harry er hátt settur kaupsýslumaður. Hann þekkir allar reglur sem gera okkur kleift að ná árangri í nútíma verðleika okkar. En hann er kominn í kreppuástand sem nær hámarki eftir ástarmissi dætra sinna. Hann efast um tilfinningu lífs síns, án þess að fá neinar ákveðnar niðurstöður. Harry og Georges hittast. Í fyrstu reynir Harry að losna við Georges, eins og allir hinir gera. En Georges er ekki hægt að hrista af sér. Og það rennur smám saman upp fyrir Harry hversu mikið hann þarfnast Georges ef hann vill komast yfir sjálfsmyndarkreppuna. Það er Georges sem opnar honum nýjan aðgang að heiminum og fær hann til að skoða líf sitt með öðrum augum. Vinátta og mannleg hlýja koma í stað útreiknings viðleitni til árangurs. Það kemur ekki á óvart að Harry komist ekki hjá því að mistakast í starfi sínu. Georges hjálpar Harry að endurheimta viðurkenningu dætranna. Jafnvel eiginkona hans verður að viðurkenna að flugeldarnir sem hann skipulagði voru þess virði að sjá. Engu að síður er ekki lengur möguleg aðlögun að gamla lífinu. Og sá nýi reynist ekkert annað en draumur með tímamörkum, sem óstöðvandi mun taka enda. Myndavélin horfir á Harry og Georges ofan frá, í eina langa mínútu, þar sem þeir liggja báðir í grasinu og njóta augnabliksins. En eins og þessi mínúta mun óumflýjanlega líða, mun vinátta þeirra tveggja, sem varð til með svo undursamlegum hætti, ekki vera langvarandi. Georges er eyðilögð vegna ómöguleika ástar til hins kynsins og sér enga aðra leið en að fremja sjálfsmorð. Harry breytist í borgarflakkara, sem biður ökumenn sem bíða fyrir framan umferðarljósin um góðgerðarmál. Myndin lýsir nútíma verðleika sem hörmulegu kerfi sem gleypir jákvæð gildi eins og mannlega hlýju eða vináttu. Það er Georges, mongólinn, sem virðist vera fær um að vísa leiðina út úr vandanum, en því miður lýkur bón hans. Hins vegar þarf bilun hans ekki endilega að þýða að það sé ómögulegt eða ekki æskilegt að ná tilætluðu markmiði. Leiðin sem hann sýnir okkur er vissulega viðráðanleg, þó að það krefjist gífurlegs viljastyrks og umfram allt hugrekkis til að beita róttæku ósamræmi.