2001: A Space Odyssey Er það prédikun? Frásögn af sögu mannkyns? Könnun á tilgangslausum tilraunum mannsins til að efla tæknina til að láta tæknina eyðileggja hann? Snýst þetta um viðkvæmt jafnvægi tíma og rúms? Kennsla í þróun? Eða er þetta bara stórkostleg effektasýning; kvikmynd sem Kubrick gerði eingöngu til að sýna okkur takmarkalausa möguleika kvikmyndarinnar og kynna fyrir okkur sannleikann um að myndir eru afar öflugri en orð? 2001: A Space Odyssey er allt þetta. Ein túlkanlegasta mynd sem sköpuð hefur verið, það er næstum skemmtilegra að kryfja og ræða óljósa söguþráð og atburði myndarinnar en að horfa á hana í raun og veru. En það er opið fyrir umræðu af ásetningi; ef Kubrick hefði útskýrt merkingu dásamlegrar klassíkar sinnar frá 1968 (röðun #22 á lista AFI yfir 100 bestu kvikmyndir sem gerðar hafa verið, persónulega 21. uppáhaldsmyndin mín eins og er--, og tilnefnd til 4 Óskarsverðlauna: Leikstjóri, upprunalegt handrit, Art Direction , og sjónræn áhrif sem hún vann fyrir) hefði hún misst helminginn af hrifningu sinni, öllu margbreytileikanum og góðan hluta af kvikmyndagildi sínu. Við myndum bara sitja eftir með tæknilega hugvitið; sem í sjálfu sér er þess virði að hrósa.Vegna þess að hvert skot er þess virði að gefa sér tíma til að skoða. Og það er nægur tími. 2001 er mjög glæsilegt og líka svalt fjarlægt; aðskilinn. Tilfinningalega fjarstæðan og hægur hraði hyllir hins vegar hina einstöku sjónræna upplifun; Árið 2001 hefst með forfeðrum öpum mannkynsins, sem uppfæra sig úr hrææta plánetunnar í veiðimenn og verkfærasmiða eftir að hafa uppgötvað risastóran einlita í miðri eyðimörkinni, þá (í einni af innblásnustu klippingum kvikmyndasögunnar) sem bein kastast upp í loftið og verður gervihnöttur, hoppar fram í nokkur þúsund ár út í geiminn, þar sem geimfarar hafa uppgötvað svipaðan hlut á tunglinu, og næst myndin sem fylgir áhöfn geimfaraferðamanna þar sem þeir fylgja merki einlitans um geiminn, ásamt af óáreiðanlegu tölvunni þeirra HAL, sem reynir að skemmdarverka skutluna og drepa áhöfnina, áður en loksins er einn eftirlifandi skotið á loft í gegnum rúm og tíma (í flæði af eiturlyfjavöldum litum sem sennilega gáfu hippum flogaveikisjokki í fyrradag) til að eldast, deyja og endurfæðast sem "stjörnubarn". Whew. Þessi hraða og tilfinningalega tómleiki er líka í mikilli andstæðu við kaldhæðnasta atriði myndarinnar; eyðileggingu HAL. Þegar síðasti landkönnuður áhafnarinnar slekkur á vélinni, baðaður í heilaga aura rauða ljóssins, hefur Kubrick alltaf notað sem endurtekið mótíf, HAL syngur yndislegan tón, þetta er undarlega tilfinningaþrungin upplifun. Og þetta er allt snilld. Aðrir eftirtektarverðir þættir meistaraverks Kubrick eru eftirminnileg rödd HAL (rólegur, einhvern veginn óheillvænlegur, Douglas Rain), lágmarksnotkun samræðna (Kubrick treysti skynsamlega myndum sínum til að knýja myndina áfram; gaf aðeins banal, óhjálparlegar línur til leikara hans. Frægasta er „Open the pod bay doors HAL“, gervihnettir sem dansa um á sporbraut við óhefðbundna tónlist, og þetta fyrsta, ógnvekjandi skot af jörðinni; afhjúpar hægt og rólega glampa sólarinnar fyrir framan sig, leikið við hljóðið af sprengjandi, sigursælum hornum.2001 mun alltaf vera ráðgáta og mun að eilífu vera til vitnis um sterkustu hlið kvikmyndahússins: myndefni er kraftmeira en skrif. Þetta er allt frá einum goðsagnakenndasta og besta leikstjóra kvikmyndasögunnar, en hans einstaka sýn var alltaf hans eigin. 10/10 "Open the pod bay doors HAL"-2001: A Space Odyssey