Ef ég ætti bara eina myndavél sem var óvart límd við gólfið, næga filmu fyrir aðeins eina töku af hverju skoti, og missti síðan alla þessa filmu og þyrfti að týna upp peningum til að kaupa nokkrar stafrænar myndbandsspólur og neyddist til að gera meira en 2 tíma kvikmynd um frönsku byltinguna, og var líka með engin leikmynd og þurfti að láta 4 ára einhverfan son minn mála bakgrunninn, og líka einu leikararnir sem ég fann voru fólkið sem gerði það Ég fór ekki í áheyrnarprufur fyrir sápuóperu þess árs og ég neyddist líka til að nota enga tónlist í allri myndinni, auk þess sem aðdráttaraðgerðin á myndavélinni virkaði ekki nema í eitt skipti þegar hún byrjaði óvart að þysja inn og gat' Ekki hætta, ó og ef ég hataði áhorfendur mína, þá gæti ég gert eitthvað eins og þessa hræðilegu, en samt ranglega fyndna, helvítis tímasóun. Næstum stórbrotnu en gersamlega falsaða bakgrunnurinn minnti mig á sumt af nýjustu sköpunarverkum George Lucas, sem olli miklu meiri vonbrigðum því í gegnum alla myndina var lítill vonarglampi í bakinu á mér um að myndin myndi hápunktur í ljósaberjaeinvígi/geimleysisbardaga. Ég ætla ekki að skemma myndina fyrir þá sem hafa ekki séð hana, en þannig endar hún ekki. Það eina sem mér dettur í hug sem sóaði meiri tíma en að horfa á þessa mynd var að skrifa þessa umsögn. Friður.