Auðvitað vekur öll þessi vitleysa spurninguna: "Þarf tegund sem vísar til sjálfs sín og unglingagamanleikurinn virkilega aðra skopstælingarmynd?" Hin sorglega „Scary Movie“ (I og II) tók formúluna um það bil eins langt og hún gat náð - „Not Another Teen Movie“ hefur í rauninni engu gáfulegt eða átakanlega óhóflegt að bæta við. Söguþráðurinn er í meginatriðum byggður á Fairyfloss teenflic „She's All That“, gengur misjafnlega á milli skopstælingar og virðingar („John Hughes High School“). Allt frá „American Beauty“ til „Varsity Blues“ er unnið fyrir tilvísanir. Niðurstaðan er á endanum ófullnægjandi áhorfendaupplifun. Gallinn við að gefa okkur samsæri af „She's All That“ er að við vitum öll hvert það er að fara. Og ef við gerðum það ekki þá væru brandararnir tilgangslausir. Hér er afskaplega lítið að mæla með. Táknlaus atriðin (gýsandi klósett) virðist illa á sínum stað hér meðal allra „feel-good“ tilvísana. Það eru augnablik af húmor - lagið er nógu fyndið og undarlega góða línan er að senda áhorfendur leið. Það lyktar, ekki horfa á það.