Þessi sýning var ótrúleg, en of dulspekileg fyrir flesta. Ef þú hefðir aldrei í alvöru séð evrópska fjölbreytnisýningu á áttunda eða níunda áratugnum (eða að minnsta kosti mexíkóska) væri öll sýningin líklega týnd fyrir þér. Ef þú hefðir gert það, þá var þessi þáttur dauður á skeifu ádeila á falsað sjónarspil og grunnt sem þessir þættir kafa í þegar þeir eru verstir. „Viva Variety“ er stjórnað af keðjureykandi ljúffengum wannabe með blýantsskegg og ofurglansfulla og óaðfinnanlega harridan hans fyrrverandi eiginkonu. „Viva Variety“ er fjölbreytniþáttur sem reynir að koma sér af stað í hverjum þætti en fer alltaf niður í bardaga. og aðgerðir fóru mjög úrskeiðis. Gestgjafarnir fá til liðs við sig „Johnny Bluejeans“, hálfvita hliðarmann sem virðist hafa verið nefndur vegna þess að bláar gallabuxur eru mjög vinsæl vara í landi hans og það þýðir að krakkarnir munu líka við hann, sem þeir gera auðvitað ekki. .Afraksturinn var bráðfyndin skopstæling af fjölbreytileikasýningum almennt. Ímyndaðu þér rifrildið sem líklega átti sér stað baksviðs á síðustu dögum "Sonny & Cher Show". Ímyndaðu þér nú að þetta sé að gerast Á STAGE fyrir framan þig og stjörnurnar reyna að halda ró sinni. Bættu nú við cheesy gerðum og evruríku hugarfari (smoking, sloppar, áfengi, kommur og reykir). NÚ hefurðu „Viva Variety“. Hefurðu einhvern tíma heyrt tónlistarmann sem var nokkurn veginn skrifuð fyrir aðra tónlistarmenn? Of huglægt? Viva Variety gerði þetta fyrir grínista. ALLT of dulspekilegt fyrir venjulega bandaríska áhorfendur. Það var fyndið eins og helvíti. Og dæmdur.