Mér líkaði hvernig þetta byrjaði, með ágætis tæknibrellum sérstaklega fyrir kvikmynd sem er 50 ára. Það var nokkuð tilkomumikið landslag. Hins vegar sýgur myndin nokkuð snemma með mjög heimskulegum samræðum þar sem karlarnir reyna allir að daðra við Anne Francis „Altaira Morbius.“) Þegar ég sá þetta á tíunda áratugnum eftir langa fjarveru, var gaman að sjá Francis aftur. leikkona sem hefur aðallega gert sjónvarpsþætti síðan þessi mynd kom út....og er enn að leika. Það var líka áhugavert að sjá Leslie Nielsen sem var ung í útliti ("Dr. John J. Adams"), sem ég hefði ekki kannast við ef ekki hefði verið fyrir þessa rödd sem ég horfði á helming þessarar myndar áður en leiðindin urðu næstum yfirþyrmandi og Ég hafði sterka löngun til að fara að sofa. Ég kunni að meta að þeir endurgerðu þessa VHS spólu í steríó. en það var veik viðleitni. Þetta er ein af þessum ofmetnu myndum þar sem „elítur“ halda að hún sé svo „þung“ og „vekjandi til umhugsunar“. Það er bull. Það virtist bara "gáfulegt" vegna þess að restin af 5. áratugnum sci-fi kvikmyndir voru svo heimskulegar!! Sumar ef fyrstu senurnar hefðu litið vel út á breiðtjaldi, sem ég var ekki með þegar þetta var skrifað. Kannski annað útlit - að þessu sinni á 2.35:1 breiðskjásflutningnum myndi ég breyta þessari skoðun.