Þar sem ég er ekki aðdáandi Snoop Dogg, sem leikara, vakti það mig enn meiri kvíða að kíkja á þessa mynd. Ég man að hann var í viðtali í "Jay Leno" og sagðist hafa hafnað hlutverki í stórkostlegu Adam Sandler gamanmyndinni "The Longest Yard" til að vera í þessari mynd. Svo augljóslega var Snoop í alvarlegu leiðangri til að sanna að hann væri með leikarakótelettur. Ég ætla ekki að hrósa Snoop of mikið fyrir frammistöðu hans í "The Tenants". Það eru vissulega til betri rappari/leikarar, eins og Mos Def, sem hefði getað gert meira með hlutverki sínu. En málið er að Snoop stóð sig „gott“. Hann virðist ekki geta hrist af sér nokkrar af einkennandi líkamshreyfingum sínum og raddbeygingum, en það er eitthvað sem jafnvel Jack Nicholson á í vandræðum með að gera. Málið er að mér fannst hann sannfærandi í hlutverkinu og spennan á milli hans og persónu Dylan McDermott grípandi. McDermott, sem sagt, skilar bestu frammistöðu í myndinni, þó að lúmskur leikur hans muni líklegast falla í skuggann af ekki svo lúmskum leik Snoops. Þar sem ég var sjálfur mikill lesandi og upprennandi rithöfundur gat ég ekki annað en fundið persónurnar og söguþráðinn nokkuð heillandi. Það gerði mig enn verra hvernig persóna Snoops myndi sífellt biðja McDermott um að lesa verk hans og skamma hann fyrir að gagnrýna þau. En veistu hvað? Ég er viss um að margir rithöfundar eru svona. Persóna hans átti að vera gölluð, eins og McDermott's, á sinn hátt. Eina milda gagnrýnin mín á myndina væri endir hennar. Einhverra hluta vegna fannst mér það bara of fljótfært fyrir mig, þó að upplausnin hafi vissulega verið skynsamleg og verið hvött af persónunum, frekar en söguþræði.