Ég vildi gefa Drawing Blood ávinninginn af upphaflegu vafanum. Opnunarstundirnar, þar sem nakin kona breiddist út og málari, Díönu, sem ætlaði að mála hana og sýgur síðan blóðið til að renna út svo hún geti notað það í list sína, gefa til kynna að þetta gæti verið skondið list- vampírumynd. Í ljós kemur að þessi fyrstu sýn reynist röng. Ó, Troma, merki um einhvers konar gæðaskort: stundum bjóða þeir upp á eitthvað sem er rusl en fyndið og með að minnsta kosti einhverja hæfni til ruslfæðishandverksins (eða stundum ekki). Þetta er mál þar sem það er ekki einu sinni mjög skemmtilegt að horfa á þar sem tilraunir þess til húmors (þ.e.a.s. faðir söguhetjunnar er gamall vaudevillian sem gerir Jimmy Durante birtingar?) eru í besta falli veik og hvers kyns óviljandi hlátur er undirritaður af Sergio Lapel. samkomulag kjallara átt.Og það er ekki án þess að hann reyni, ó Drottinn nei. Hann reynir mikið, sem er stór hluti vandans. Hann og framleiðendur hans áttu peninga fyrir ljósum, vissulega, en hvernig þau eru notuð í myndinni fékk ég, fyrrverandi kvikmyndagerðarnemi og upprennandi leikstjóri, að grenja í sætinu mínu: ef ég sæi þetta í leikhúsi þyrfti ég að blinda minn augu í mörgum tilfellum og myndi velta því fyrir sér hvort DP hans skildi í raun og veru grunnuppsetningu þriggja punkta lýsingar. Þó að þetta, ásamt mjög dauflegri hljóðhönnun (eða bara fullt af tilviljunarkenndum háværum suð eins og í listagalleríinu), ætti ekki að vera eitthvað sem vekur athygli við útgáfu Troma, þá ætti það að vera eitthvað *einfalt* sem kvikmyndagerðarmaður getur tekist á við jafnvel þótt handritið sé ekki mjög fyndið eða ógnvekjandi (og það er það ekki) eða ef Lapel gerir undarlega blöndu af lögum sem sett eru á undarleg augnablik. Þetta er alls ekki góð mynd, og kannski ef þú ert Vampire die-hard (eða bara vampírutímabil) gæti það haft einhverja aðdráttarafl sem lágaleigu kjallara valkostur við Near Dark, eða sem lítilsháttar framför á, segjum, Blood Freak frá 1972. Þú hefur betri leiðir til að sóa tíma þínum, þegar á heildina er litið.