Þetta er líklega besta kvikmyndalýsingin á lífinu á auglýsingastofu á Manhattan: þrýstingurinn til að framkvæma; kröfur viðskiptavina og stofnunar; aðilarnir; sköpunarkrafturinn; peningurinn; svala yfirborðið með öflugum undirstraumum fyrirtækja. Kasta í foreldrahlutverkið fyrir Dustin Hoffman. Myndin er áferðarfalleg og djúp. Það fylgir innra sambandi hans þegar hann reynir að skilja og lifa með því sem er að gerast; samband hans við Meryl Streep (og vinkonu hennar, sem verður vinur hans), og samband hans við son sinn. Þó að Meryl Streep hafi verið frábær, setti hún met í minnsta skjátíma til að vinna Óskarsverðlaun? Hún getur þó skilað þegar hún er á.