Vandamálið við 1985 útgáfuna af þessari mynd er einfalt; Indiana Jones var svo náið fyrirmynd eftir Alan Quartermain (eða er að minnsta kosti Alan Quartermain TEGUND af karakter), að '85 leikstjórinn gerði þau mistök að ræna IJ kvikmyndunum fyrir samræður og sögu allt of djúpt. Það sem þú fékkst sem fullunnin vara var ruglað óreiðu af nafninu Alan Quartermain, í ójöfnu hýði af ódýrri eftirlíkingu af IJ-sögu (með snert af Austin Powers-esquire osti hér og þar). Margir gagnrýnendur sögðu hana hafa verið „frábær skopstæling“ eða „óviljandi gamanmynd“. Óviljandi er orðið. Þessari mynd var aldrei ætlað að vera gamansöm; fyndinn, já, en ekki gamansamur. Því miður er það vitlaust frekar en fyndið. Með þessari nýju M4TV smáseríu færðu miklu meiri sögu, persónuþróun á aðalhlutverkinu, trausta lýsingu og fína, jafna, skemmtilega blöndu. Þessi saga er dálítið löng; mun lengri en forverar hennar, en verðskuldað þar sem þessi útgáfa ber alvöru söguþráð en ekki bara hasar og Eye Candy. Þó að það sé bæði með hasar og Eye Candy, þá leiðréttir það einnig mistökin sem gerð voru í 1985 útgáfunni með því að gleyma IJ öllu saman og fara aftur í upprunaefnin fyrir AQ, sem gerir það að verkum að það er fínt, vel ígrundað plott og gott viðbót. undirlóðir. Nú er þessi tilraun ekki allt út í hasar-extravaganza sem er Indiana Jones. Það er heldur ekki léleg tilraun að vera það. Þetta farartæki er söguþráður og karakterdrifinn og er falleg útfærsla á AQ/KSM sögunni. Tekið upp á stað í Suður-Afríku, áhorfendur fá fallegt (ef auðnt) útsýni, SA frumbyggjamenningu og fallegt myndefni úr dýralífi til að blandast vel saman við flutninginn og söguþráðinn hér. Steve Boyum kom mér algjörlega á óvart með þessari, þar sem ég hef aldrei verið einn að gerast áskrifandi að framtíðarsýn hans. Reyndar hefur mér líkað flest störf hans sem leikstjóri illa fram að þessari tilraun. Ég vona að þetta sé frekar ný æði hæfileika og síður tilviljun sem það virðist vera. Þessi útgáfa gefur einkunnina 9,8/10 á "TV" kvarðanum frá...the Fiend:.