Ég hef ekki lesið "A Time to Kill" eftir John Grisham og það hefði kannski hjálpað til við að skilja myndina betur. En kannski ekki. Mér heyrist að þetta sé trúfastasta Grisham-aðlögun til þessa, og ef það er satt get ég skilið hvers vegna svo margir útgefendur höfnuðu skáldsögunni þegar Grisham kynnti hana sem sitt fyrsta verk "A Time to Kill" er ein af þessum myndum sem er alvarlega ruglaður og vill gera of marga hluti í einu. Hún vill vera spennuþrungin spennumynd sem gleður mannfjöldann og á sama tíma kvikmynd tileinkuð því að kanna ákveðnar félagslegar og siðferðilegar spurningar. Við skulum horfast í augu við það, þessar tvær tegundir af kvikmyndum fara ekki saman í Hollywood, þess vegna þurfti að gera "Dead Man Walking" sjálfstætt. Sagan fjallar um ungan lögfræðing að nafni Jake (Matthew McConaughy) til að verja svartan mann að nafni Carl (Samuel L. Jackson) eftir að myrða tvo hillbillies sem nauðguðu ungri dóttur hans hrottalega. Daginn fyrir réttarhöld yfir nauðgarunum faldi Carl sig inni í skáp í dómshúsinu og þegar nauðgararnir voru færðir í gegnum bygginguna hljóp hann út og skaut þá báða til bana. Til að hjálpa til við vörnina þiggur Jack hjálp fyrrverandi laganema (Sandra Bullock), sem sannar að hlutverk hennar í þessari mynd hafi verið algjörlega óþarft, og setti myndina í myndina eingöngu í markaðslegum tilgangi. Á meðan, einn af krakka nauðgarans bróðir (Kiefer Sutherland) var reiður yfir því að blökkumaður drap bróður sinn og ákvað að hefna sín. Allt þetta leiðir til skotárásar fyrir framan dómshúsið, mannráns, hrottalegrar barsmíða og kynþáttauppþots. Ég skal viðurkenna að allt þetta vakti mikla athygli mína alla myndina, til viðbótar við atriðin í réttarsalnum. Það sem ég mótmælti síðar var meðhöndlun myndarinnar á siðferðilegum spurningum og notkun hennar á formúlum í söguþræðinum. Aðalspurningin sem myndin spyr stöðugt, aftur og aftur, er hvort svartur maður fái réttláta málsmeðferð hjá hvítri kviðdómi. Vissulega geta þeir það, en það þýðir ekki að sýkna þurfi manninn til að réttarhöldin séu réttlát. Þessi mynd virðist hins vegar ekki halda það. Að auki eru nokkrar gapandi göt á lóðinni notuð til þæginda. Til dæmis er óþekkt persóna sem heitir Mikki Mús, sem er meðlimur Klansins, og af óþekktum ástæðum hjálpar hann meðlimum varnarliðsins að komast undan alvarlegum hættum annarra meðlima Klansins. Eftir að Bullock er rænt af Sutherland og félögum, og skilinn eftir dauða í eyðimörkinni, kemur þessi óþekkti manneskja og bjargar henni --- og við komumst ALDREI að því hver hann er og hvers vegna hann er að hjálpa fólki sem hann ætti að hræða. af ógnarstjórn Sutherland-persónunnar er ótrúlegt hversu vitlaus lögreglan og Bullock-persónan eru við að stöðva hann alla myndina. Það er atriði þegar Sutherland verður leyniskytta frá byggingu handan götunnar frá dómshúsinu og reynir að skjóta Jake þegar hann kemur út og skýtur einn vörðinn í staðinn. Nú mætti ​​halda að þar sem tugir lögreglumanna eru í kring, þá væri auðvelt að umkringja og handtaka leyniskyttuna. Engin slík heppni. Eftir því sem við gátum séð virtist engum vera sama um að leyniskytta væri enn á lausu. Jafnvel eftir að Bullock var bjargað af Mikki Mús, minntist hún aldrei á hver ræningi hennar væri, og það var ekki einu sinni spurt. Hvers vegna var þetta? Einfalt. Sutherland-karakterinn var nauðsynlegur í gegnum myndina til að bæta við stöðugri spennu, þó rökrétt hefði hann átt að vera úr myndinni. Fyrir utan persónu Bullock er önnur vanþakklát persóna. Hann er aðstoðarmaður Jake sem Oliver Platt leikur. Það virðist vera ein ástæða fyrir persónu hans að vera í myndinni - að útvega fjölda einleikja fyrir áhorfendur. Að mínu mati sýna one-liners mikinn veikleika í "alvarlegum" kvikmyndum þegar þær eru notaðar. Það sýnir að kvikmyndagerðarmennirnir eru ekki vissir um að sagan og samræðan ein og sér dugi til að halda athygli áhorfenda og nota þau því til að fá áhorfendur til að hlæja til að fullvissa alla um að þeir séu að horfa á skemmtilega kvikmynd. En nóg af mörgum smávægilegum vandamálum myndarinnar. . Hvað með boðskap myndarinnar hér? Það er ljóst að Carl er örugglega sekur um morð. Við sáum hvernig hann ætlaði tímunum saman að myrða mennina sem nauðguðu dóttur sinni. Lögfræðingarnir halda því fram að það hafi verið tímabundin geðveiki o.s.frv. sem olli því að hann drap. Í örvæntingu biður Jake kviðdóminn að loka augunum þegar hann segir frá nauðguninni í smáatriðum sem hluta af lokadeilunni sinni. Eftir að hafa lýst öllu sem fram fór bætir hann við í einni lokalínu..."Stúlkan er hvít". Við sjáum síðan meðlimi dómnefndar með tárin í augunum. Í næsta atriði kemur stúlka út og öskrar "Hann er laus! Hann er laus!". Bíddu aðeins! Byggja dómnefndir niðurstöður sínar á tilfinningum sínum eða staðreyndum? Mest af öllu, hvers vegna voru engar senur sem sýndu dómnefndina velta fyrir sér og hvað þeir voru í raun og veru að hugsa eftir að tilfinningar þeirra slitnuðu. Ég skal segja þér hvers vegna. Þeir gátu ekki sýnt yfirvegunina vegna þess að ENGIN DÓMNANDI gat sýknað mann af slíkum glæp, sama hversu mjög lokamál verjendanna snertu hjörtu þeirra. Hver er boðskapurinn? Að það sé réttlætanlegt að drepa einhvern ef það er hefnd fyrir fyrri glæp sem hann hefur framið? Þessi mynd hefði átt að hafa hugrekki til að segja að morð sé EKKI í lagi í þessum aðstæðum, því í raun væri ekki um sýknudóm að ræða. En þar sem dollarar voru í húfi höfðu kvikmyndaframleiðendur meiri áhyggjur af því að hlífa tilfinningum áhorfenda en að koma ábyrgum skilaboðum á framfæri. Ef fólk byrjar að drepa sem hefnd ættu höfundar þessarar myndar að bera ábyrgð. Þvílík samfélagslega ábyrgðarlaus mynd sem þetta er!