Ég, eins og flestir aðrir, sá þessa mynd eftir að hafa heyrt um hana frá Patton Oswalt. Merkilegt nokk, það var auðveldara að finna en ég hélt að það væri. Þó ætti það ekki að koma á óvart að mér hafi fundist það notað. Söguþráðurinn er dreginn saman á meistaralegan hátt í titlinum. Það er rúm sem borðar. Ekkert meira, ekkert minna. Það er reynt að henda inn söguþræði en ekki mjög góðum. Blóð djöfla endaði á rúmi og í kjölfarið verður það andsetið. Það étur allt sem gerist á það með því að gleypa það og leysa það síðan upp í það sem virðist vera appelsínugult Fanta. Það er listamaður sem varð fórnarlamb í rúminu, en var veikur og endar á bak við málverk í herberginu sem það býr í. Frásögnin er sögð algjörlega í gegnum hann. Þessi mynd mistekst hræðilega í öllu, jafnvel í að vera slæm. Samt er það ekki án eigin tegundar sjarma.