Þetta er ein af þessum myndum sem er að reyna að vera skapmikil og spennuþrungin og endar í staðinn með því að svífa um sjálfa sig. Eftir að hafa séð hana á hinsegin kvikmyndahátíð var ég hrifinn af "ungum háskólaþrímanninum sem hefur farið úrskeiðis", en í heildina varð ég fyrir miklum vonbrigðum. Það er erfitt að gagnrýna "sanna sögu" þar sem það er ekki mikið sem getur vera búinn með söguþráðinn - en mér fannst þetta sundurleitt, melódramatískt og algjörlega niðurdrepandi. Það er dimmt og næstum ógnvekjandi, málar helvíti hrollvekjandi blik á áttunda áratugnum með áhrifamikilli tónlist og rykkjandi nærmyndum. Það bara virkar ekki - sum atriði voru svo töff að í stað þess að þagga niður lotningu, voru áhorfendur mínir að bæla niður hláturskast og rennandi augu. Sagan hefur áhugaverðar forsendur, en þetta snýst bara niður í dimman, ömurlegan spíral.