Ég fór á sýningu á þessari mynd. Travolta kom til að gera Q & A eftir að myndinni lauk. Þetta var lítið sýningarherbergi í Tribeca. Af kurteisi við hann gekk ég ekki út sem ég vildi gera. Þetta er kvikmyndagerð eins og hún gerist verst. Til að byrja með var handritið illa skrifað. Höfundur skrifar einum rómi. Samræðan var klisjukennd og klisjukennd. Hvernig þessi rithöfundur/leikstjóri fékk Scarlet Johansen, John Travolta og Lions Gate Entertainment til að styðja sig við þetta er það eina frábæra sem hún afrekaði í þessu misskilningi. Ég mæli reyndar með þessari mynd fyrir alla upprennandi handritshöfunda, leikstjóra og kvikmyndagerðarmenn. Vegna þess að þegar þér er sagt að þú sért að sóa tíma þínum og það verður ómögulegt fyrir þig að ná markmiðum þínum. Hey...horfðu bara á þessa vitleysu og segðu við sjálfan þig...ef þeir geta gert þetta þá er allt mögulegt.PS- Travolta gerði samt frábærar spurningar og svör...hann var rólegur, talaði frjálslega og var jarðbundinn góður gaur. Leikstjórinn/rithöfundurinn stóð á hliðarlínunni. Þegar John reyndi að taka hana inn í samtalið stóð hún aftur eins og viðarbútur og tók aldrei þátt. Ég horfði á hana og ég hugsaði...hvernig gat þessi manneskja náð góðum árangri í að „plása“ fyrir umboðsmenn, yfirmenn stúdíós, topphæfileikamenn ...þegar hún getur ekki opnað munninn á sýningu á eigin kvikmynd. Niðurstaðan frá nokkrum okkar viðstaddra var sú að hún hlyti að hafa sterk fjölskyldutengsl í bransanum. Eftir að þú hefur horft á þetta ættir þú að fylgja því eftir með núllstjörnu meistaraverki Guy Ritchie "Swept Away" með óviljandi fyndnustu og verstu frammistöðu eiginkonu Madonnu . Hún er svo slæm og lítur svo illa út í þessari mynd að ég reikna með að þetta hafi verið hennar leið til að koma aftur í hana fyrir allt ofbeldið sem hann tekur frá henni heima.