Þar sem ég var ekki aðdáandi fyrstu persónu skotleikja var ég mjög hikandi við að spila þennan leik. Eftir að hafa spilað demoið var ég hins vegar seldur. "Undying" nær virkilega að draga þig inn í leikinn og vera hluti af alheiminum sem persónan þín er í. Þú átt þennan græna verndargrip sem kallast "Gel'ziabar steinninn" sem hefur sérstaka krafta og varar þig við sérstökum atburðum eða hlutum til að líta á. Með sérstökum stafsetningu "the scrye" geturðu séð ákveðna hluti sem annars væru þér ósýnilegir. Þegar þú gengur inn á ganginum heyrirðu skyndilega töfrandi steininn hvísla: "Sjáðu", með steininn glóandi á til dæmis málverki. Og með því að nota scrye galdurinn geturðu séð skrítið og hrollvekjandi efni á málverkinu. Leyfðu mér að segja þér að verða vitni að einhverju slíku er ógnvekjandi. Fólk sem býst við að klára þennan leik á nokkrum klukkutímum getur gleymt því jafnvel með því að nota svindl. Þessi leikur byggir á því að karakterinn noti vitsmuni og gangi varlega um. Vegna þess að eins og í öllum hryllingsmyndum er umhverfi þitt yfirleitt frekar dimmt. Og draugar og skrímsli birtast af handahófi þegar þú átt ekki von á þeim og geta drepið þig mjög fljótt. Það er þetta eina atriði þar sem þú vilt fara inn í herbergi þar sem þér er ýtt til baka af svo miklum krafti að það tekur augnablik fyrir þig að átta þig á hvað gerðist. Þetta var atriði sem hefði getað komið beint úr hryllingsklassíkinni „Evil Dead“! Að upplifa eitthvað svona er algjört afrek. Það eru fullt af þáttum sem taka „Undying“ upp á hæð bestu klassísku hryllingsmynda sem framleiddar hafa verið. En því miður verð ég að segja að það eru einhverjir gallar. Fyrir það fyrsta er alheimurinn sem þú ert að leika þér í risastór. Þú byrjar í stóru höfðingjasetri með alls kyns falnum, leynilegum herbergjum og jafnvel falinni helvítisvídd sem kallast "Oneiros". Þetta er allt í lagi í byrjun. En með öllum hleðslutímanum og erfiðum óvinum á milli getur það orðið pirrandi. Og það er ekkert kort. Leikurinn krefst þess að þú leggir umhverfi þitt á minnið. Svo þolinmæði er krafist. Einnig eru nokkrar stökkþrautir sem þú þarft að gera annars kemstu ekki áfram. Ég nenni ekki að hoppa á palla í þriðju persónu ævintýrum. En í fyrstu persónu getur það verið pirrandi verkefni. Sem betur fer geturðu vistað hvenær sem er og hvar sem er. Og trúðu mér þú munt þurfa þess. Á heildina litið er "Undying" óvenjuleg fyrstu persónu skotleikur sem á skilið að vera spilaður af öllum hryllings- eða leikjaaðdáendum.