Ég er einhvern veginn á milli hinnar gjóskulegu umsögn og hatursgagnrýni. Ég hef lengi verið aðdáandi Lovecraft (og „túristi“ í Lovecraft) og á meðan þessi litla áhugamannamynd var af lélegum gæðum hafði hún ýmsa endurleysandi eiginleika. Ég fór í að skoða og búast við því versta sem ég hef séð og velti því fyrir mér hvort Lovecraft myndi snúast í gröf sinni yfir því, en mér brá að komast að því að mér líkaði það í raun og veru. Ég vil ekki skrá galla myndarinnar. , svo ég nefni aðeins nokkrar sem koma í veg fyrir að þessi mynd sé „stjörnuáhugamannaátak“. Hún er á mjög lágu kostnaðarhámarki og tekin á myndbandsupptökuvél, þannig að hún hefur útlit eins og nokkrar sápuóperur, en þegar þú hefur vanist hugmynd þá hættir það að vera mikið mál. Leikstjórnin er frekar áhugamanneskja og skotrammi og fjarlægðarnotkun í skotunum frekar klaufaleg. SAMT, þessi mynd var í rauninni frekar hrollvekjandi og hún var trúr ásetningi Lovecraft en næstum öll stuart Gordan og Brian Yuzna (helsta undantekningin mín frá þessum myndum eru Re-Animator og Dagon) saman. Hugmyndin um að verða gegndreypt af einhverjum gömlum minnir á Dunwich Horror og Shadow over Innsmouth (sem er ekki þar með sagt að þessi mynd sé eins góð og þessar sögur!!), þannig að heildarsöguþráðurinn er nokkuð trúr hugmyndum Lovecraft. Eitt sem fór í taugarnar á mér var að orð úr Biblíunni virtust gera uppvakningafanga í uppnámi og hræddum. Ég er ekki viss um hvort þetta hafi verið ætlað að gefa til kynna að orð „Guðs“ hafi komið þeim gömlu í uppnám eða bara þennan tiltekna uppvakning. Það var ekkert raunverulegt svar við því. Afgangurinn af kristnu táknmálinu í henni minnir mig á hvernig August Derleth tók á goðsögninni. Svo á vissan hátt var þetta Derleth stíll taka á goðsögninni. Ég myndi mæla með þessari mynd eingöngu sem forvitni. Það sýnir hvernig hægt er að búa til nokkuð andrúmsloft kvikmynd með næstum núll fjárhagsáætlun. Mér líkaði umgjörð vínkjallara. Skotin utandyra voru þó sorgleg. Það var virkilega sorglegt að nota sömu ströndina og trén (og næstum sömu helvítis myndina) til að flytja langt ferðalag þriggja persóna. Til þess þarf leikstjórinn á hvolfi. Leikurinn var staðalbúnaður í áhugamannamynd, þar sem ljóshærða uppvakningastelpan fékk persónuleg verðlaun fyrir "Besta eftirmynd Gollum eftir ítalska leikkonu". Reyndar held ég að þessi mynd hafi verið gerð fyrir Hringadróttinssögu myndirnar. Kannski horfði Andy Sedaris á hana og hugsaði "Dang, hún myndi gera frábæran Gollum!" Einn smá heiður til leikstjórans samt. Förðunin á uppvakningunum var eins og vond goth-börn. Mér brá við að sjá þetta og var næstum því hætt að horfa. Ég var svona „Oh, þannig að við vitum að hún er ill og andsetin“, en seinna í myndinni sérðu stelpu mála förðun svona á andlit eldri konu (báðar á lífi). Þannig að þetta var ekki tilraun til að segja „goth makeup = zombie“ heldur „goth makeup var skilin eftir á eftir uppvakningagerð“. Samt sem áður, andsetinn/uppvakningur jafnast á við „bláar linsur“...heh. Á heildina litið fannst mér þessi mynd samt betri en Yuzna og Gordan myndirnar (fyrir utan fyrrnefndar undantekningar). Yuzna og Gordan voru með miklu betri kostnaðarhámark, en þessi mynd stóð sig betur við tökur á Lovecraft-líkri sögu en þau gerðu, og fyrir pínulítið fjárhagsáætlun. Eitt fljótt orð til förðunarfræðingsins: Ég veit að þú vildir „klær“ eða eitthvað á fingrunum á Zariah, en langar, svartar neglur sem þrýst var á virtust mjög kjánalegar. Stutt orð til höfundar tónsins: Ég veit að þú gast ekki staðist, og greinilega ekki heldur leikstjórinn sem gerði það í lagi, en þegar þeir tveir Persónur fara af stað með byssur fyrir „einvígi“, þegar þeir leika litla flautuna úr „The Good, the bad, and the ugly“ drap alla stemningu sem atriðið hafði safnað upp. Hún var krúttleg en krúttleg átti ekki við. Kvikmyndagerðarmenn þessarar myndar hafa lesið Lovecraft og borið mikla virðingu fyrir honum. Ég hafði gaman af litlu kinkunum hér og þar: persónan Carter með vondu draumana og persónan Pickman sem verður andskotans uppvakningur.