Ég klára venjulega allar kvikmyndir eða bækur sem ég byrja á, jafnvel þó þær séu lélegar, bara vegna þess að ég hata að gefast upp á þeim. Þetta var svo illa gert að ég var vantrúaður. Ég er ekki bara að leita að Spielberg-töfrum - ég leigi erlendar kvikmyndir og leigi mjög gamlar sci-fi (síðast Soylent Green - þess virði að leigja). Mér líkar bæði við Hollywood hasar og hægari persónuþróun. Það þarf að nálgast mismunandi kvikmyndir á annan hátt til að hægt sé að meta þær. Ég gat ekki fundið neinn endurnýjandi þátt í þessum... Aðgerðin var svo viðarkennd að ég var ekki að minnsta kosti á brúninni. Persónuþróunin var nánast fjarverandi - þú ert ekki eftir að vorkenna neinum, eða jafnvel samsama þig þeim. Loksins voru svo margir hlutir sem áttu bara ekki samleið. Ekki eyða tíma þínum - betra að horfa á málningu þorna...