Sjáðu til.. Mig langaði virkilega að njóta þessarar myndar. Það voru augnablik þegar hjartað sló hraðar, þegar hárin á hálsinum á mér fóru að rísa, þegar vöðvarnir fóru að herðast.. en rétt eins og stríðni var ég skilin eftir með enga alvöru aðgerð, enga upplausn og peninga vantaði frá veskið mitt.Jaume Balagueró og Miguel Tejada-Flores vita greinilega ekki réttu uppskriftina að gerð hryllingsmyndar og notuðu sem slík aðferð gamla áhugakokksins til að henda öllu í pottinn. Þessi mynd er í raun The Shining, Poltergeist, Amityville og Hellraiser runnu allir saman í eitt. Ótrúlegt, ég veit, en satt. Öll bragðefnin eru til staðar, þú getur smakkað hverja þeirra, þau blandast bara ekki vel. Ég ætla ekki að fara niður á listann yfir allt sem er athugavert við þessa mynd; í stuttu máli, góð kvikmyndataka, miðlungs leiklist, verri samræða. -raunverulega- vandamálið við að stela úr svo mörgum bíómyndasögum og sameina þær í eina kvikmynd, fyrir utan ruglinginn sem af því hlýst, er á meðan þú GETUR haft nokkrar söguþræðir í gangi í einu, þú getur ekki haft marga enda. Og hvað gerir Jaume þegar hann lendir í þessu vandamáli? Rétt eins og nýnemi á ensku 101, endar þú söguna þína með sporbaug, "Litli bíllinn hvarf inn í myrkrið og ..... ENDURINN" Oooh, spooky. Eiginlega ekki. Og mjög antiklimaktísk. Endirinn gerði mig ringlaðan og vonsvikinn; næstum tóm. Taktu $10 þína, farðu að leigja The Shining, Poltergeist og Hellraiser.. hræddu buxurnar af þér, skemmtu þér konunglega og gleymdu því að Myrkrið var alltaf til. -Bjamin