Ég virkilega hata flestar heimsendamyndir. Þær sýna hvað brjálaða Hollywood fólk hugsar um restina af heiminum og þeim finnst greinilega að við séum hópur af sadískum hálfvitum (eða að minnsta kosti að horfa á sadíska fávita bregðast við hlutum er einhvern veginn skemmtilegt). Ég hef farið oft til L.A., ég á fjölskyldu sem vinnur í sýningarbransanum og ég vil bara segja að þetta er *síðasta* fólkið sem við ættum að leita til fyrir raunveruleikaskoðun. Sumar hamfaramyndir draga að minnsta kosti upp sniðuga mynd: Children of Men, 12 Monkeys, en venjulega eru skilaboðin bara "fólk mun gera allt til að lifa af, allt er dimmt og sorglegt og tilgangslaust, við ættum öll að skammast okkar". Ekki misskilja mig, mér líst vel á hugmyndina um sögu sem fjallar um að kasta af stokkunum samfélagsskipaninni og prófa hæfileika fólks í ljósi hryllings, og ég trúi því að sumir myndu haga sér eins og þessi mynd er sýnd, en sadisískir fávitar til hliðar, ég efast stórlega um að samfélagið myndi bara leysast upp í hverjum manni fyrir sig, það er bara móðgun.