Þetta var ein tilgerðarlegasta, leiðinlegasta og klisjulegasta mynd sem ég hef séð... og já, ég hef séð Pearl Harbour. Jafnvel fólk eins og Gina McKee gat ekki hagað sér út úr hræðilegu samræðunni. Því hefur verið lýst sem „listahúsi“, þetta getur aðeins verið eufemism fyrir daufa, hræðilega og, satt að segja, listlaus. Af hverju er það þannig að þegar kvikmynd er laus við söguþráð finnst gagnrýnendum að hún eigi skilið að vera kölluð list? En miklu meira undrandi, hvers vegna elskaði Bandaríkin það? Án ykkar hefði þessi kvikmynd verið áfram á hillunni þar sem hún átti kannski heima.