Við fyrstu sýn lítur þessi mynd út eins og Keifer Sutherland serían 24 fyrir hvíta tjaldið. Með áherslu á samsæri um að myrða forseta Bandaríkjanna, kapphlaup við tímann og fullt af leyniþjónustumönnum, er stofnunin í sviðsljósinu í The Sentinel. En bíddu, söguhetjan reynist vera persóna Michael Douglas Pete Garrison í staðinn, gamaldags umboðsmaður leyniþjónustunnar sem frægur er fyrir að taka byssukúluna fyrir Reagan árið 1981. SS-fulltrúarnir eru sérþjálfaðir til að „taka byssukúluna“, sem er það sem gerir þá sérstaka - hverjir með réttum huga setja sig í röð byssukúla og skotmark? En Garrison verður bendlaður við morðáformið og þarf að hlaupa fyrir líf sitt á sama tíma og rannsaka málið. Allt þetta vegna þess að hann mistókst í fjölritaprófi, vegna hórdómsfulls bars hans á forsetafrúina (Kim Basinger). Tsk.Það eru tónar af In the Line of Fire eftir Clint Eastwood. Báðir voru með öldruðum leikara og öldruðum öldruðum hetjum með svolítið sögulega skírskotun, sem tóku byssukúluna í skylduferðum sínum. Þó að kvikmynd Eastwoods sé með dularfyllri illmenni í John Malkovich, þjáðist The Sentinel fyrir skort á miðlægu sterku illmenni, og kýs að deila morðábyrgðinni á milli margra gleymanlegra fyrrverandi KGB-illmenna, og mólinn í forsetaupplýsingunum. Með Douglas á flótta undan lögunum verður hann svipaður Dr. Richard Kimble hjá The Fugitive, veiðir hinn orðtakandi einvopnaða mann á sama tíma og treystir á gáfur sínar til að yfirstíga aðra umboðsmenn, sem reyndist mjög áhugavert. til að horfa á - þrátt fyrir klóka ferla, snýst það enn um frammistöðu og trúleysi einstakra umboðsmanna. Keifer Sutherland og Eva Longoria, helstu sjónvarpsstjörnur nútímans frá 24 ára og Desperate Housewives, falla niður í stuðningshlutverk sem rannsakendur leyniþjónustunnar sem eru að leita að inn í væntanlega þátttöku Garrison í morðtilræðinu og virðist stundum hafa sloppið af síðum CSI með réttar kunnáttu sína. Fallega parið hafði efnafræði sem gæti hafa líkst Fox Mulder og Dana Scully hjá X-Files, en því miður höfðu þessi tvö mjög lítið að gera hér. Við vitum ástæðuna fyrir því að þeir eru í myndinni og það er til að fá aðdáendur þeirra inn í kvikmyndahús. Einnig virtist hlutverk Longoria ekki geta hrist af sér kynþokkafulla mömmu sína Gabrielle og hér er hún í frekar lágum blússum (Sutherland segir henni reyndar að hylja) og þröngum buxum (ogle-hátíð fyrir aðra umboðsmenn). Engu að síður er það enn ansi áhugavert innsýn í líf sennilega mest hlaðna og spenntustu verndarþátta í heiminum, og dæmigerðar ógnir sem þeir standa frammi fyrir daglega, þar á meðal eftirfylgni á hverri ógnun sem steðjar að lífi valdamesta manns í heimi. Þetta er ágætis spennu- og rannsóknartryllir, með nægum undirþáttum til að skemmta þér. En eitt er þó, eins og flestar endar hasarraðir, þessi hefur nógu stóra glufu til að þú getir fljúga risaþotu í gegnum.