- Eftir að hafa verið þreyttur á rottukapphlaupinu og þröngum lífsskilyrðum New York borgar, finnur Jim Blandings (Cary Grant) eign í landinu fyrir konu sína og börn. Hann vonast til að finna hið einfalda líf. En að byggja hús reynist allt annað en einfalt. Eftir því sem höfuðverkurinn og reikningarnir byrja að hrannast upp, þá hrannast hláturinn líka upp. Mun herra Blanding nokkurn tíma fá draumahúsið sitt? - Það sem gerir þessa mynd svo sérstaka eru þrír aðalleikararnir - Grant, Myrna Loy og Melvyn Douglas. Einhver af þremur er fær um að bera kvikmynd á eigin spýtur, þannig að þegar þú sameinar hæfileika þeirra er næstum hvert atriði sérstakt. Grant hefur alltaf verið í uppáhaldi hjá mér í svona hlutverkum. Hann er svo góður í að leika eiginmanninn. Loy er alltaf ánægjulegt að horfa á. Thin Man myndirnar sem hún gerði með William Powell eru nánast fullkomnar. Og Douglas hefur orðið í uppáhaldi hjá mér undanfarin tvö eða þrjú ár. Douglas kom líka fram í The Old Dark House, í sérstöku uppáhaldi hjá mér.- Myndin er svo sannarlega afurð síns tíma. Ég fæ kikk út úr því að ímynda mér tíma þegar þú gætir byggt tveggja hæða, þriggja svefnherbergja, fjögurra baðherbergi hús með $15.000 tekjur á ári. Henda inn því að börnin þín tvö fari í einkaskóla og þú ert með vinnukonu sem býr í og ​​það verður næstum fantasískt.- Hins vegar, fyrir alla sem hafa keypt eða byggt hús, eru margar af þeim aðstæðum og vandræðum sem Blandingarnir lenda í eru. auðvelt að tengja við nútímann. Og það er þar sem gamanmyndin kemur inn. Hversu margir hafa gert sumt af því heimskulega sem parið gerir í þessari mynd bara til að kosta meira fé en búist var við? - Stærsta kvörtunin sem ég hef um herra Blandings er allt "eiginkona ástfangin af besta vini" undirspilinu. Það er í raun ekki nauðsynlegt fyrir söguþráðinn og finnst það óviðeigandi og mjög óþægilegt eins og það er sett fram.