Ég held að Mario Van Peebles myndin Posse sé mjög mikilvæg mynd. Þetta er frábær inngangsmynd að hlið sögunnar sem margir þekkja ekki. Þetta er saga af snemmbúnum svörtum landnema, kúastrákum og fótgönguliðsmönnum sem snúa aftur úr spænsk-ameríska stríðinu með gullgeymslu. Aðalpersónan Peebles er reimt af minningum um myrtan föður sinn. Kynþáttafordómurinn sem beittur er fyrir nýju svarta landnámsmennina og fótgönguliðana er kannaður í þessari mynd með frábærum leikarahópum þar á meðal Melvin Van Peebles (faðir Marios), Billy Zane, Stephen Baldwin og frábæra frammistöðu Big Daddy Kane. Maður skynjar að Peeples lagði sig fram um að nota eins marga merka svarta (og sumir ekki eins áberandi - brosandi) leikara og mögulegt var :) Kannski of margir, sumar athyglisverðar persónur (Issac Hayes, Pamela Grier) eru aðeins senu í cameo, aðrar í stuttu máli eins og Tone Loc. Viðhorf og tilraunir Peebles til að afhjúpa þessa leikara munu skiljast af sumum. Stórir leikarar (afrek fyrir hvaða leikstjóra sem er) virka vel og gera vel við að segja söguna í klassíska vestranum "hefnd og barátta vs réttlæti". Mest eftirtektarvert var frábært frásagnarhlutverk aldna leikarans Woody Strode (úr Once Upon A). Time In The West), líf hans sjálfs var hindrunarbrjótur, í samhengi við fyrra tímabil sem enn var ekki lokið, hvarf úr minni. Enginn annar leikari hefði getað sinnt þessu hlutverki betur. Lestu smá-ævisöguna um Woody Strode hér sem primer: http://imdb.com/name/nm0834754/bio Myndin gerir vel við að koma jafnvægi á hasar með smá kaldhæðnum húmor. Samtalið var frábært ef það var svolítið nútímalegt! Og eins og aðrir hafa nefnt var blótsyrðin ekki rétt á því tímabili. Kynlífssenan var svolítið mikil -- í rauninni ekki þörf. Það eru nokkur söguleg ónákvæmni eins og rafræn merking nautgripanna sem virðist o.s.frv. En Posse er góð tilraun til að vonandi opna dyrnar fyrir fleiri söguleg og skapandi verk sem endurspegla aðrar ósagðar sögur og atburði. Raunverulegar myndir af alvöru kúreka í lokin voru mjög fallegar.