Ég hef séð alla þættina, og persónurnar hafa allar verið eins sjálfhverfa, vælandi litlar brjálæðingar, það er engin persónaþróun í 5 ár (að verða ólétt er ekki þroska ef þú ert enn sama pabbastelpan, bara núna vælir Delinda að Danny vegna þess að pabbi er ekki til) Sam breytist aldrei eða stækkar, sem gerir hana leiðinlega, endurtekna og bara svo pirrandi að það er ömurlegt eftir þáttaröð 3, Danny er dæmigerður mjúkur karakter sem er skipað fyrir alla í lífi sínu, (hann hefur enga skólastjóra eigin siðferði) sérstaklega Mary og Delinda. Gamla leiðinlega klisjan munu þeir ekki verða leiðinlegir af og frá sambandinu. James Cann getur leikið og það er allt í lagi að horfa á karakterinn hans, hann er bara enn einn blautur draumur rithöfunda, fyrrverandi CIA maður sem hefur mikla tengiliði og þjálfun o.s.frv svo hann geti stöðvað hvaða þjóf eða svindlara sem maður þekkir, jafnvel þó að myndavélarnar geti ekki gert helminginn af því sem þær gera út um að það sé gaman í smá stund, en eftir 5 ár haga höfundar sér mjög heimskir, hvers vegna? Vegna þess að þeir búa yfir allri þessari dýru og háþróuðu tækni, en engum einföldum talstöðvum (samskipti eru hröð og auðveld) sérðu aldrei öryggi ganga um gólfið, aðeins þegar aðstæður eru uppi, og allt í einu eru allir bara til staðar. Lóðirnar flytjast mjög fljótt frá svindla og ræna spilavítið á einn eða annan hátt, til hræðilegra týpískra amerískra strákastelpna samskiptaskipa, það sama gert til dauða efni sem sést um allan heim, þeir stunda kynlíf, en ég hata þig, ég hef alltaf elskað þig, held ég Ég geri það en ég elska hana/hann í staðinn, en hvað ef, kannski einn daginn bla bla bla. Ég myndi mæla með ''Hotel Babylon'' fyrir fólk sem líkar við Las Vegas, það hefur svo miklu meira fyrir það einfaldlega vegna þess að persónurnar eru áhugaverðir grípandi og ekki þvingaðir niður í hálsinn á okkur í 6 mánuði ársins. Ég er ánægður með að vera breskur Ég vil frekar sjá sömu leikarana í 5 mismunandi þáttum frekar en að 5 ár verði stöðugt verri í þeim sama.