þetta var ígrunduð og vel tekin og leikstýrð sjónvarpsmynd sem tók á risastórt viðfangsefni af nákvæmni og gáfur og gefur henni kvikmyndameðferð sem myndi líta vel út á stærri skjá -- pallettan er svolítið þögguð fyrir sjónvarp. ef þú ert að leita að hasarmynd um stríð eða "Bosnia Lite", þá er þetta ekki fyrir þig -- hún er um venjulega konu sem tók á sig ótrúlega áskorun fyrir mannkynið. ef þú vilt fræðast meira um átökin og hvernig verk einnar konu höfðu gríðarleg áhrif á heiminn, horfðu á þessa mynd þegar hún kemur á þinn hátt. Ég sé ekki að margar aðrar sjónvarpsmyndir hafi fjallað um þjóðarmorð og þjóðernishatur á þessu stigi. sagan forðast augljósa djöflavæðingu „vondu kallanna“ og sýnir þess í stað afneitunina og hversdagslegt hatur sem leiddi til dauða þúsunda. Ég var hrærður á nokkrum stöðum, og ekki á einhvern manipulativan hátt í Hollywood með drifandi tónlist og áberandi mise-en-senu, heldur leyft að uppgötva hryllinginn og afleiðingarnar ásamt persónunum. þetta er nógu hugrökk kvikmynd til að láta innihaldið tala sínu máli, og halda myndefninu í lágmarki til að styðja það með reisn. senurnar þar sem fórnarlömb bera vitni fyrir stríðsdómstólnum eru kraftmiklar og Wendy Crewson, Stipe Erceg og Heino Ferch eru frábærir. Breskur hreimur William Hurt er hræðilegur -- enginn annar hefur gefið honum tækifæri til að leika Breta, og þegar hann loksins hefur það, blæs hann á það! -- og þó að líkami John Corbetts hafi verið fæddur til að leika hermann/stjórnanda, þá er hann aðeins of geðveikur góður, þó hann standi sig vel.