eða: Er það fugl? Er það flugvél? Nei, sjáðu... Þetta er hörmung! eða: Engin þörf á að horfa upp í himininn.eða: (... Allt í lagi, það er nóg.) Ef söngvari reyndi að gera rómantíska títaníska kvikmynd til að hrynja miðasölumetið, mistókst honum. SR uppbyggingin getur ekki gert þetta, dökkt og takmarkað litasamsetning (ég myndi kalla það "wishi-washi"), leiðinlegu venjulegu samræðurnar, trúðurinn með háþróaða geimverutækni, týndin gaman og töfra o.s.frv. algjörlega vonbrigðum. Það einfaldlega virkar ekki. Aðalatriðið við persónu eins og ofurmenni er að hann er ofurhetja. Það er kjarninn, það mikilvægasta. Ástarvandræði og sorglega týnd þunglyndisleg Supersoftie geta í hámarki aðeins verið hlið í 2:40 langri Superman mynd, ekki allan tímann. Vegna þess að þá er þetta ekki ofurmenni eða ofurhetjumynd lengur. Þetta er eins og (og í þessu tilfelli mjög slæmt og leiðinlegt) samfélagsnám þar sem maður flýgur á 30 mínútna fresti. Það er mikill munur. Þessi mynd er brandari. Heilagi skywalker, þetta er ofurmenni, svo gefðu okkur Supervillains, Superaction og það mikilvægasta, Superfun.Við viljum SKEMMTUN! Söngvari, ef þú vilt búa til 2:40 langt sálarástarvandadrama um glatað og sorglegt fólk? Taktu síðan venjulegar mannlegar persónur og gerðu Yentl endurgerð. Þeir segja: Superman returns. Og svo stendur súpersadlysoftie í dyrunum. Kannski hefur söngvarinn reynt að drepa goðsögnina án kryptoníts, en ein slæm mynd getur ekki gert þetta. Ekki gefast upp, þeir skipuleggja framhald...Söngvari (og Warner Brothers) næst, gerðu ofurhetjumynd, ekki þunglyndissápu, eða láttu það vera. Ofurhetjumynd þýðir litrík fantasía með mikilli skemmtun og töfrum. Þessi mynd er eins og mjög ódýr súkkulaðikassi með ofurhlíf. Já, tæknilega séð eru allskonar í, já, það er mikið af smáumræðum, það eru nokkrir brandarar, útsýnisatriði, etc, en það eina sem öll þessi verri verk eiga sameiginlegt er léleg gæði þeirra. ekki meira en ofboðslega leiðinlegt bútasaumur og ein versta mynd sem ég hef séð í beinni útsendingu. Fáránlega leikarastefnan (Cast þá unga eins og hægt er, svo við getum gert framhaldsmyndir á næstu 25 árum) gefur afganginn. Kate Bosworth leikur 22 ára stjörnublaðamann, hún lítur út fyrir að vera 19 ára. Súperman var full fimm ár í burtu, svo hann svaf hjá henni fyrir 6 árum, svo hún var 16, (lítur út eins og 13) og daglegur blaðamaður á plánetunni, skrifaði „Ég eyða nótt með ofurmenni". Warner bræður, það er of mikið.Routh er ekki svo slæmur, hann er að leika svolítið tré, en öll myndin er tré, svo... ?! Tímabundin góð voru marsden og stundum posey. Restin, gleymdu því. Jafnvel rúmgott, þetta er ekki landsvæðið hans. Reeve/Hackman/Kidder virkuðu svo auðvelt og skemmtilegt. Þvílíkur munur. Jesús stellingar í lokin eru líka fáránlegar. Hvað í fjandanum ætti það að vera? Vandamálið hér er að þeir meina þetta alvarlegt, ekki sem grín. Næst þegar Spiderman eða Batman eða Ironman dettur og rís eins og Jesús eða englar ? Eða þeir tala beint við guð. Af hverju ekki ? Þeir eru ofurhetjur, bjarga mannslífum á hverjum degi. Þannig að að minnsta kosti eitt samtal við guð í hverri viku ætti að vera mögulegt... Ó guð minn góður. Kannski var þetta ekki raunverulega tilkynnt kvikmynd, í staðinn er hún frá furðulega daufum samhliða alheimi. Fyrir varnarbræðurna verður þessi ofurlítandi þunglyndisleikur mögulega mesta hörmung sögunnar. Ekki aðeins vegna peninganna. Ég skil hversu erfitt það (kannski) var að búa til og flytja skilaboð eða tilfinningar, en að sýna einmana, glataða og því miður fólk er ekki nýtt og þúsundir kvikmynda eða sjónvarpsþátta gerðu það betur, í mjög gömul eða ný eins og magnólía. Og fljúgandi froskarnir þarna voru áhrifameiri en þessi fljúgandi ofurkona, því miður, ofurmenni auðvitað. Singer og WB, það er einfaldlega ekki neitt. Í raun er þetta meira en ekkert, það er eins og svarthol sem eyðileggur ástríðu fyrir (grínisti/ofurhetju)myndum og stelur okkur þremur tímum af lífi okkar. Litli bróðir Smillu. (Mjög reiður og grænn eins og hulkurinn.)