Allir vita að kvöldmyndir eru ekki keppendur til Óskarsverðlauna. Fínt. Ég meina ég skal viðurkenna að ég var dálítið hugrökk og leiðinleg og datt í hug að ég myndi komast í skin-a-max. Það er frekar slæmt þegar upplýsingarnar á sjónvarpsleiðsögustöðinni gera grín að myndinni í lýsingunni. Það gaf honum meira að segja hálfa stjörnu. Til að vera sanngjarn, þá sat ég og henti öllu því maður, það var svooooooooo vont. Ég gat ekki hætt að hlæja. Ég meina orðin sem koma út úr munni þessa fólks og hvernig það var að reyna að vera alvarlegt. Oftast held ég að fólkið á skjánum hafi reynt sitt besta til að hlæja ekki. Reyndar held ég að í einni senu hafi þeir hlegið. Allavega var myndin ekki skynsamleg. Þetta var eins og einn Sopranos þátturinn með feita hommanum. Aðeins Sopranos er frábær sýning. En þetta var hræðilegt, ég meina, engin nekt, bara kynlífssenur frá 9. áratugnum. Þú þekkir þá tegund sem notar skugga og skuggamyndir í stað holds. Ég gaf henni tvö vegna þess að þessi mynd gerir góða drykkjuleikjamynd. Ég meina með öllum ostinum hjálpar það að ná víninu út. Ef það er seint á kvöldin og allt sem er í sjónvarpinu er hinn og þessi Tony Little gaur og æfingahjólið hans, þá mæli ég með Tony Little.