Myndin byrjar á senu sem gæti einfaldlega ekki verið. Maður vaknar og á meðan konan hans liggur í rúminu byrjar hann morgunbænir í svefnherberginu sínu á meðan konan hans sefur rólega. Morgunblessanir eru kveðnar, en aðeins þær sem Gitai telur umdeildar. restinni er þægilega sleppt. svo á meðan hann er í philactories og tallis kyssir hann konuna sína góðan daginn!! Þetta er ekki nákvæm lýsing á gyðingabænum á hvaða heimili sem er, hvað þá á kassídísku heimili. Amos Gittai hefur ekki áhuga á að lýsa lífi chassídísks nákvæmlega. Hann hefur áhuga á að bæta við sívaxandi lista yfir melódramatískar og innihaldslausar kvikmyndir. Mikka (ritual bath) atriðin eru langt frá því að vera nákvæm og gyðingabrúðkaup hans var hlæjandi þar sem það nálgast ekki einu sinni andrúmsloftið í brúðkaupi kristinna manna. Ég á í mörgum vandamálum með Chassid lífshætti, en ég hef enga not fyrir athugasemdir Amos Gittai um þessi mál. Hann myndi láta þig halda að kassidimarnir séu allir þéttir comformistar með alvarlegt þunglyndi. Ég er kannski ekki sammála Chassid lífsstílnum, en ég viðurkenni að Chassid líf hefur mörg lög. Amos Gitai er blindaður af sinni eigin veraldlegu gervi-vitsmunalegu þrjósku og er því ófær um að sýna nákvæma lýsingu á trúarlífi. Burtséð frá lélegum rannsóknum sínum og ójafnvægri lýsingu á trúarlífi, mistekst Gitai líka á öðrum sviðum. Söguþráðurinn er holur, samræðan hlaðin þögn, hljóðrásin er of endurtekin og leikurinn á stundum kraftmikill var of oft hlaðinn melódrama. Myndin dregst áfram og endirinn er ekki þess virði að halda sig við. fylgstu með ef þú þarft, en vertu varaður. Ef þú vilt læra um trúarlífið farðu í samfélögin og talaðu við kristna. Ekki treysta á kvikmynd Gittai!