Mér hefur aldrei fundist Charley Chase mjög fyndinn þó að karakterinn hans á skjánum minni mig stundum á John Cleese sem mér finnst MJÖG fyndinn. (Charley Chase minnir mig líka á gáskafullan Hen Broon af teiknimyndasögusíðu Skotlands 'Sunday Post'.) Í bestu myndum Chase hef ég tilhneigingu til að dást að fagmennsku hans frekar en að hlæja að honum. Ég skal þakka Chase að bestu myndirnar hans - eins og 'Mighty Like a Moose' og 'His Wooden Wedding' - hafa hvatt aðdáendur sem eru honum mjög tryggir ... en ég er viss um að jafnvel harðir Chase aðdáendur munu vera sammála um að hið mjög snemma og mjög grófa 'Married to Order' sé bara alls ekki fyndið. Chase - ákafur, óþægilegur, óþægilegur, naff - er ungur svíni sem vonast til að höfða til hinnar sanngjörnu Rose . Oliver Hardy skilar bestum árangri í þessari mynd sem hörkufaðir hennar, sem fyrirlítur Chase sem „mollycoddle“. Leo White, sem vann meira eftirtektarvert starf sem filmu fyrir Chaplin í Essanay, er við höndina hér sem keppinautur. Það er einhver hasar sem felur í sér Ingersoll úr. Ég var forvitinn um að vörumerkið sé nefnt í umræðutitlunum: er þetta snemma dæmi um vörustaðsetningu? Því miður er stór galli í 'Married to Order' hlutverk Rosemary Theby í hlutverki Rose: henni er ætlað að vera hefðbundin útgáfa, en Theby - flatbrjóst og hauk-andlit - hefur líkamlega rangt fyrir sér í hlutverkið. Theby (eiginkona Harry Myers) átti farsælan feril sem skjáleikkona en var aldrei trúverðug. Kvikmyndasagnfræðingurinn William K Everson fjallaði mjög illa um hana í einni af kvikmyndabókum sínum. Ég gef 'Married to Order' aðeins 3 af 10 í einkunn, og ég er góðgerðarstarfsemi ... vegna þess að mig grunar stöðugt að Charley Chase hafi fengið eitthvað sem allir aðrir fá en ég sakna alltaf.