Þó ég hafi ekki byrjað að lesa „Klassíkina“ í bókmenntum fyrr en ég var 47 ára, þá er það aldrei of seint. Jane Eyre er í uppáhaldi af mörgum ástæðum, aðallega vegna þess að það er ekki hluti bókarinnar sem mér líkaði minna, aðeins hluti sem ég hafði meira gaman af. Sjónvarpsserían frá 1983 með Zelah Clarke og Timothy Dalton var allt sem ég vonaði að hún yrði. Ég sá hana sem kvikmynd í fullri lengd árið 2006. Dalton's 'Mr. Rochester' var mjög góður en ég elskaði 'Jane Eyre' eftir Zelah. Þegar ég rifjaði upp aðra 'Classics' mynd sem ég sá nýlega, varð ég fyrir vonbrigðum með framleiðslu, leikstjórn og samræður. Það var aðeins trú ágirnd og hroka Hollywood. Listrænt leyfi til stórverka bókmenntanna er ekkert annað en ritstuldur. Að nota titilinn eftir slíkt leyfi er svik. Leyfðu Bretum að fá þetta rétt (meðal annars). Þú munt ekki geta endurlesið bókina án þess að endurupplifa myndina með réttu samhengi og anda hennar. Vel gert hjá BBC.