Það sem er mest sláandi við þessa hálf-tónlistarmynd sem gerist í Berlín 1920 er stórkostleg kvikmyndataka og klipping. Það er efst í röðinni frá First National í þessum deildum. Sagan er vægast sagt grípandi og svipuð söguþræðinum í öðrum myndum Millers (SUNNY, SALLY) þar sem vinnandi stúlka er í rómantík af ríkum dreng með vanþóknun fjölskyldunnar, flækjur og lokahnykk. Öll fjögur söngleikjanúmerin eru hlaðin saman í upphafi myndarinnar og við förum í langan tíma án þess að hafa frekari tónlistarupphlaup. Miller syngur hluta af I THINK OF BABY og endurtekur VEGNA ÞIG. Það eru líka ALDREI VERA BLÁAR og ÞÓ ÞÚ SERT EKKI FYRSTI. Miller hér er mjög grípandi og yndisleg, minnir alveg á Irene Dunne í framkomu og afhendingu. Leiðinlegt að hún dansar ekki þar sem það er hennar styrkleiki. SALLY er enn hennar fínasta mynd, með þessari síðu sem næst og hin frekar fátæka SUNNY miklu lakari í öðru sæti. Líf hennar var á hörmulegan hátt stytt af sinusýkingu fyrir þá daga þegar sjúkrahús og sýklalyf gerðu slíka harmleik hægt að koma í veg fyrir. Það er samt þess virði að heimsækja þessar myndir til að sjá efstu stjörnu Ziegfelds á tíunda áratugnum.