Á blaði lítur þetta vel út. Michael Caine leikur harðan og miskunnarlausan hnefaleikaformann, en sonur hans er til í að keppa um titilinn. Það er leitt að þegar sagan er flutt af pappír yfir á sjónvarpsskjáinn minn tapar hún ákveðnu öllu. Ég hafði vonað að við myndum sjást líkja eftir endanlegu hlutverki hans í GET CARTER og eftir því sem líður á myndina virðist hún taka á sig eiginleika harðgerðrar hefndartryllis en allur tónninn í myndinni hoppar um svo mikið að þú verður ruglaður um hvaða tegund það er að reyna að falla inn í. Til dæmis er Caine (sem þú getur ekki trúað á sem Billy "Shiner" Simpson, hann er einfaldlega Michael Caine) hláturmildur þar sem hann vísar til einhvers sem "Hattie Jacques" og á sem sagt gamansömu augnabliki hefur handlangarar hans brotið handlegg á einhverjum . Ó hvað ég hló. Ég meina það á að kalla fram hlátur eins og það spilar á skjánum er það ekki? En þetta virðist vera á skjön við hvernig restin af myndinni spilar út. Augljóslega veit leikstjórinn John Irvin ekki hvaða nálgun hann á að taka með handriti Scott Cherry. Irvin er ekki slæmur leikstjóri og er vel metinn fyrir stríðsmyndir sínar eins og THE DOGS OF WAR og HAMBURGER HILL en hann hentar illa í þessa tegund af ofbeldisfullu drama og maður getur ekki annað en fundið fyrir því að hann gæti hafa verið hræddur eitthvað af a lifandi goðsögn eins og Caine. Caine gefur auga leið að hann sé bara að gera þetta fyrir peningana og hin þekktu andlit í aukahlutverkum eins og Landua og Cranham eru í rauninni bara mynd sem gæti verið leikin af hverjum sem er