Ég sé ekki hvað er málið með þessa mynd. Patricia Kaas syngur, já, og það gerir myndina heillandi, en söngur er ekki nóg. Ég meina, ef þú vilt fá alla kosti þessa, farðu og keyptu geisladisk Patricia og njóttu! Söguþráðurinn er einfaldur (ef á að sleppa "draumunum"); Aðalpersónurnar virðast elska hvor aðra samstundis, og eins gleyma samstundis öðrum kunningjum sínum. Sambönd virðast nánast "skyldubundin", og litla "spæjarasagan" sem er hent inn gerir bara illt verra. Það sem í fyrstu virtist vera fullkominn endir á kvikmynd, er fyrst klúður og kemur síðan út sem draumur. Ég mæli kvikmyndir eftir því hversu vel ég myndi muna þær, og fyrir þessa fór ég þegar að gleyma smáatriðunum.