Hér er vel gerð stríðssaga, fallega tekin og vel leikin. Lýsingin á því að ítalska og þýska hernámið á grísku eyjunni Kefalonia er vel unnin. John Hurt sem faðir Pelagia og læknirinn á eyjunni er frábær, Nicolas Cage stendur sig vel sem skipstjórinn úr titlinum, Penelope Cruz gerir gott starf við að vera falleg og slá augnhárin á Cage. Það er hetjudáð og húmor, það er drama og rómantík, og allt gerist þetta á friðsælri eyju. Einkennilega er sagt frá mjög svipuðum, eða ætti ég að segja næstum því eins, söguþráður, þar sem sömu persónurnar ganga í gegnum sömu atburðarásina. í skáldsögu með sama titli, skrifuð af Louis de Bernieres. Þessi dásamlega sögulega skáldsaga segir frá fallegu Pelagia, dóttur Iannis læknis, og lífi þeirra á Kefalonia í seinni heimsstyrjöldinni. Unnusta Pelagia, staðbundinn sjómaður Mandras, fer í skráningu þegar ítalski herinn ræðst inn í norðurhluta Grikklands frá Albaníu undir fölskum forsendum. Þegar öxulinn sigrar loksins, með mikilli hjálp Þjóðverja, er varðstöð ítalskra hermanna staðsett á eyjunni og Corelli skipstjóri á stóran þátt í að halda hernáminu friðsælum tíma. Þegar Mandras gengur til liðs við flokksmennina eru heillandi Corelli og mandólínið hans komið fyrir hjá lækninum og fallegu dóttur hans. Auðvitað gerir þetta hana að skáldsögu um ást. En þetta er líka stríðsskáldsaga, samantekt á grískri sögu, saga um uppreisn kommúnista í Grikklandi eftir stríð, mynd af brjálæði Mussolini, og síðast en ekki síst, heiður til eyjalífsins á Kefalonia. Sumir þessara þátta. koma aftur í myndinni, en almennt séð er það ómöguleg bók að kvikmynda. Ég er feginn að enginn hafi reynt. Kvikmyndin 'Captain Corelli's Mandolin' er hins vegar þess virði að sjá. Passaðu þig bara að lesa bókina *eftir* að þú sérð myndina.