Við skulum fá eitt úr vegi. Ég er STÓR Bruce Campbell aðdáandi, ég á Evil Dead seríuna, er með hasarmyndir og hef séð Bubba Ho-Tep. Ég er aðdáandi cheesy, hlæjandi hryllingsmynda og veit hvernig á að meta allan „það er svo slæmt að það er gott“ samningurinn. Ég vildi að ég gæti sagt það sama um þessa mynd. Ég horfði á þessa mynd með miklum væntingum, ég vildi að hún væri góð, töff, eitthvað frá BC sem við höfum öll kynnst og elskað. Þetta byrjaði nógu lofandi, en eftir fyrstu 20 mínúturnar lá ég við að horfa á restina af þessari leiðinlegu afsökun kvikmyndar eins og ég hefði nýlega verið skotin með róandi pílum. Hugmyndin sjálf er ekki slæm; tveir menn, ná ekki saman, báðir drepnir af sömu sálarkonunni, helmingur af heila annars mannsins er græddur í höfuð hins, þeir rífast, eru ósammála og gamanleikurinn kemur í kjölfarið. Það sem drap mig er hvað þetta var einstaklega óskipulagt og leiðinlegt! Það hafði möguleika, jafnvel sem tjaldspil, að vera svo miklu betra en það var. Söguþráðurinn var leiðinlegur, meira að segja brjálaður líkamlegur smellur stafur Bruce gat ekki látið það virka. Orð geta ekki einu sinni almennilega tjáð fáránlega vélmennið sem heili eiginkonu Bruce endar með því að vera settur í. Auðveldlega versta vélmenni sem ég hef séð einhvers staðar (jafnvel fyrir B-mynd.) Hugmyndin er heimskuleg. Hvað í fjandanum fór í gegnum huga Bruce þegar hann bjó til þessa rjúkandi hrúgu er mér óskiljanlegt. Hvers vegna Ted Raimi fór ekki að hlaupa til stóra bróður síns og bað hann um að skella einhverju skynsemi inn í Bruce og svo ekki sé minnst á lexíur um að gera skemmtilega kvikmynd á kostnaðarhámarki er mér ofviða.Skammastu þín Bruce!!!