Þessi mynd, eins og hún átti að vera, heppnaðist. Þetta er stutt hörmulega mynd. Þótt val mitt á kvikmynd sé þær sem raunverulega þróa persónur og sambönd þeirra, er þessari mynd ætlað að gefa bara smekk og skilja þig eftir með „hvað gerist næst“. Eftir að hafa horft á hana langaði mig virkilega í meira, meira af sögupersónunum, hvaða áhrif þær hefðu til að gera þær að því fólki sem þær voru. Ég held að það sé það sem framleiðendurnir ætluðu áhorfendum að hugsa. Leikurinn er magnaður. Það eru ekki margar línur í myndinni þannig að líkamstjáning þeirra, svipbrigði og heildar nærvera þurftu að vera nógu öflug til að halda aftur af senu. Bæði Franco og Miner hafa þann þátt og það sést. Fyrir þá (sérstaklega Franco) að gefa sér tíma til að gera þessa, segist augljóslega hafa trú á þessari mynd og viljað vera fyrir utan hana og fyrir það kunni ég að meta myndina fyrir það sem hún var. Ég er líka ánægður með að ég á það svo ég get deilt því með öðru fólki sem hefði aldrei vitað að það væri til.