Allt í lagi, sagan - einfaldur brjálæðingur kemur inn í líf dauðans ungrar skvísu og krakkabróður hennar og veldur eyðileggingu í lífi þeirra - er vægast sagt áhugaverð. Engu að síður, hugmyndir eru ekkert (allir hafa einhverjar...) - framkvæmdin er allt. Þetta er það sem truflaði mig með þessari mynd. Og það truflaði mig gríðarlega. Takturinn (leikstjórn, klipping) var hægur, hraðinn ójafn og hápunkturinn væntanlegur. Við höfum séð hraðbrautirnar fimm, sex, sjö sinnum - hvers vegna? Litið var á vandræði Norton persónunnar sem barnalegan leik, ekki nógu djúpt til að skilja vandamál hans / sál / bla og til að róta með eða á móti honum. Er hann huglaus, hagræðingur eða bara vitleysingur? Tilvísanir í "leigubílstjórann" voru fáránlegar og óþarfar og fyrir víst ekki fylgjandi þessari mynd (eða til E.N. fyrir það mál). Og IMHO, hún er huglaus aflífuð í lokin. Ódýr tilfinningabragð fyrir unglingsunnendur einhvers staðar í Mið-Ameríku. Þessi gaur hefði átt að drepa krakkann, kenna föðurnum um, skapa alvöru eyðileggingu. Eða krakkinn hefði átt að drepa föðurinn í lokin o.s.frv., en nei, við höfum fengið cheesy endir þar sem krakkar sakna dóna, faðirinn er ráðvilltur yfir eigin lífi og sambandi við þá og lúinn deyr að sjálfsögðu. Hamingjusama, óstarfhæfa fjölskyldan helst ómeidd, örugg og ánægð með leiðindi aftur svo við gætum notið poppkornanna okkar, ótrufluð. Og þessi sena þar sem lúinn kemur inn í myndina, guð minn góður, ég þyrfti að hugsa mig vel um til að finna eitthvað heimskara en það! Þú tekur ekki slíka senu með falinni myndavél og falinni áhöfn. Höfundum myndarinnar fannst þetta líklega góð hugmynd en hún var meira en pirrandi. Aftur, ef þú ert 16 ára stelpa einhvers staðar í Kansas hvergi eða hvað sem er og dreymir um að stunda kynlíf með brjáluðum manni sem er tvöfalt eldri en þú, allt í lagi, þá gætirðu haft gaman af þessari mynd og "skilaboðum hennar".