Svona leið mér þegar ég horfði á þessa mynd. Ég elskaði það. Það var fyndið. En mér fannst eins og ég væri að fá laumulegt sjónarhorn inn í sálarlíf einhvers og hló svo þegar það var snúið til að koma með áhugaverðan punkt. Vinur orðaði þetta svona: "Mér finnst eins og við höfum brotist inn í hús einhvers og séum núna að horfa á hræðileg heimamyndbönd þeirra án þeirra vitundar". Önnur staðreynd er undarlegri en skáldskaparmyndir. "Groovin' Gary", upprunalega "Beaver Kid", er smábæjargaur sem mætir á sjónvarpsstöð í nágrenninu í von um að komast á kvikmynd - og hann gerir það svo sannarlega, þó ekki, kannski, eins og hann bjóst við í upphafi. Með miklar vonir um frægð og mikilvægi býður hann Harris að koma og kvikmynda hræðilega hæfileikaleit sem hann hefur skipulagt í heimabæ sínum - með fyrirsögn hans eigin dragþáttar "Olivia Newton-Don". Leikstjórinn, Trent Harris, stendur sig frábærlega í þessari sögu sem þróast hægt. Sumt myndefni af óþægilegum krakka sem vill vera einhver breytast, í tveimur síðari endurtúlkunum, í söguna um frelsi frá bældri kynvitund í smábæ Ameríku. Harris gagnrýnir samtímis viðhorf smábæjar Ameríku, frægðardýrkun og arðrán kvikmynda- og sjónvarpsiðnaðarins. ungur Sean Penn er mest áhrifamikill - svo náið fylgir hann raunverulegu 'Gary myndefni', en með sterkum blæbrigðum til að ýta undir tilfinningu samspilsins eins og Harris vill að það fari. upprunalega Gary er það sem hreyfði mig - þegar hann var andstæður þessum mögulegu túlkunum á aðstæðum hans. Kvikmynd sem ekki má missa af. Ég hef ekki séð annað eins. Jakob.