King of Masks (Bian Lian í Kína) er átakanlega falleg og djúpt áhrifamikil mynd. Hlaut 16 verðlaun víðsvegar að úr heiminum, þessi mynd byggð á sannri sögu fjallar um Wang Bianlian, götuleikara í Kína á þriðja áratugnum sem er að eldast en á engan erfingja til að miðla list sinni að breyta andlitsóperunni. Hann hefur einstakan hæfileika til að skipta fljótt um grímur í frammistöðu og enginn veit hvernig hann gerir það. Hann hefur þrá eftir að eignast barnabarn, enda er list hans ættargripur sem aðeins er hægt að koma í hendur karlkyns erfingja. Við förum svo út á göturnar og sjáum að fólk er að selja börnin sín vegna þess að það hefur ekki efni á að sjá um þau: sumir eru jafnvel að biðja um að fá dætur sínar ókeypis, því dætur eru ekki mikils virði í þessu samfélagi. Saga Wang Bianlian heldur áfram þaðan. Myndin var svo ótrúlega góð, leikurinn var magnaður og málin voru svo þungbær og vel tekin fyrir. Það er misrétti kynjanna og sú niðurdrepandi staðreynd að á þessum tíma og stað vill enginn fá litla stelpu. Það er líka athyglisvert að frægi óperuleikarinn sem alltaf leikur konu og er þekktur sem Lifandi Bodhisattva er maður sem klæðir sig sem konu og þótt hann sé frægur og virtur lítur hann á sig sem eitthvað lágt, hálft. konu. Þegar við förum lengra inn í myndina blasir við vandamálum þrælaverslunar manna og eftirspurn hennar og þar með skortur á mögulegri lausn á henni, grimmd og spillingu hers og lögreglu, og úrræðaleysi og valdsleysi hver einstaklingur getur. andlit vegna óheppilegra atburða eða jafnvel góðra ásetninga. Þetta er örugglega ein besta mynd sem ég hef séð á ævinni og Xu Zhu, leikarinn sem leikur Wang Bianlian, sýnir enn eina fallega frammistöðu.