Ég er mikill aðdáandi bókarinnar og Orwell er vissulega uppáhalds rithöfundurinn minn síðan ég lærði Animal Farm við GCSE. Ég keypti DVD-diskinn af einskærri forvitni, Burton er leikari sem ég er í mikilli virðingu fyrir svo þegar ég heyrði að hann lék hlutverk O'Brien var mér kippt í lag. , aðallega varðandi hið hreint út sagt hræðilega "Theme song", að heyra Eurythmics hrópa vélrænt "1984!" aftur og aftur í rafrænu takti er eins slæmt og það hljómar. Leiklistin í heild er nokkuð góð, Burton og Hurt leika hlutverk sín vel og spennan sem ríkir í sannleiksráðuneytinu undir lokin gætir, sérstaklega í hið hrífandi herbergi 101 atriði. Hins vegar er þetta líka þar sem myndin er svikin. Myndin eyðir of miklum tíma í að einbeita sér að ástarsambandi Winston og Juliu, sem er satt að segja ekki það sem Orwell var að skrifa um. Hann var að skrifa um hryllilega framtíð, um hvernig Ingsoc byggir upp viðhorf manns og splundraði þeim öllum í nafni þess að hann var látinn elska stóra bróður. Kvikmyndin sleppir því sem er í meginatriðum mikilvægasti hluti bókarinnar, Winstons að sætta sig við stöðu sína í lífinu og heiminum og endurmenntun hans í gegnum O'Brien. Í athugasemdinni á IMDb í augnablikinu kemur fram að myndin haldist til bókarinnar er algjörlega rangt. Julia er ekki viðstödd þegar Winston heimsækir O'Brien, þau skuldbinda sig ekki við Bræðralag Goldstiens og játa glæpi sína. Það er ekkert augljóst minnst á fyrstu tilvikin þar sem Winston finnur greinina með Unpersons en það er minnst á hana undir lokin, ef þú hefur ekki lesið bókina er það algjörlega ruglingslegt. Hræðilegt handrit, sem sumir framúrskarandi leikir geta ekki bjargað. Michael Radford virðist algjörlega hafa misst af punktinum sem Orwell var að reyna að koma með og rafeindahljóðlagið er hreint út sagt hræðilegt.