Ég skammast mín fyrir að hafa farið í leikhús til að horfa á þessa mynd þegar hún var frumsýnd. Þó að ég geri ráð fyrir að þunnt dulbúin lýsing hennar á sögu Aristótelesar Onassis og Jackie Kennedy sé nógu vel gerð, þá er þetta kvikmynd sem hefði aldrei átt að vera gerð til að byrja með; þar af leiðandi lág einkunn mína. Kvikmyndin fjallar um auðugan grískan viðskiptahákarl sem heitir Theo Tomasis, sem beitir og vinnur yndislegu ungu ekkjuna, Liz Cassidy, af drepnum Bandaríkjaforseta. Hljómar kunnuglega? Já, allt nema nöfnin. Leikarahópnum er ekki að sakast. Anthony Quinn leikur gríska auðkýfinginn til fullkomnunar, og það er að minnsta kosti nokkur huggun, nýbúinn að lesa að Ari hafi sjálfur óskað eftir Quinn í hlutverkið. Jacqueline Bisset er auðvitað falleg og fáguð í hlutverki (fyrir alla muni) Jackie, og James Franciscus hefur alls amerískt útlit forsetans. Ég hef ekki séð þessa mynd síðan hún kom út, né vildi ég óska ​​þess. að sjá það aftur. Ég virðist muna nokkuð illa orðalag og almenna grófleika. Annars býst ég við að þetta sé tilkomumikill og álitinn náinn innsýn inn í þotulíf hinna ríku og frægu, sem ærslast um borð í snekkjum þeirra, ströndum, laugum o.s.frv. Já, landslag grísku eyjanna er stórbrotið, besti hluti myndarinnar. Af sinni gerð er það allt í lagi, býst ég við. Það er enginn endir á sjónvarpsmyndum um Kennedy hjónin, sem ég játa að ég hef stundum stillt inn á, og ekki mér til sóma. Þetta er í rauninni bara annað. Miklu betra að leyfa Aristótelesi og Jacqueline Kennedy Onassis að hvíla í friði.