Jæja, þessi nýjasta útgáfa af Mansfield Park virtist reyna að taka edginess leikhúsútgáfunnar frá 1999 (afritaði beinlínis sumar hugmyndirnar úr henni reyndar), en tóna hlutina aðeins niður til að færa hana meira í takt við upprunalegu söguna. Því miður er útkoman frekar daufleg og geðklofa framleiðsla. Og eins og með allar aðrar útgáfur af Mansfield Park þarna úti, er persóna Fanny Price hvergi að finna. Þess í stað er undarlega barnsleg, bleik-ljós kona hlaupandi um sem þroskast aldrei að fullu sem persóna. Að minnsta kosti í myndinni frá 1999 er persónan sem þeir kalla „Fanny Price“ traustum fótum sem uppreisnargjarn drengur sem er of snjall fyrir eigin hag. Þessi "Fanny Price" er algjör ráðgáta. Einhvern tíma myndi ég virkilega vilja sjá dramatík af Mansfield Park sem inniheldur í raun lýsingu á persónu Fanny eins og hún var skrifuð af Jane Austen. Ljúf, góð, samúðarfull stúlka með huglítinn persónuleika og veikburða skapgerð. Hún er hlédræg í framkomu og sársaukafull heiðarleg, en jafnframt sterk í sannfæringu sinni, óbilandi trygg, einstaklega greind og einstaklega glögg. Dálítið seint blómstrar, það er ekki fyrr en á átjánda ári sem hún byrjar loksins að skipta frá óþægilegri unglingi yfir í sjálfseignarstúlku. Og hún þráir ekkert meira í lífinu en að koma þeim sem hún elskar mest að gagni. Þetta er dásamlega flókin persóna sem ég hlakka til að sjá einn daginn sýna dyggilega mynd.