Sem íbúi í CA myndi ég vilja sjá jackholes sem voru að loka raforkuverunum til að hækka verðið fá smá fangelsisvist líka. Mér fannst myndin nokkuð góð og inniheldur nokkur mjög fræðandi verk. Þó þeir héldu sig við hvernig Enron hækkaði og hrundi, fannst mér það mjög áhugavert. Hins vegar, þegar myndin einbeitti sér að andstæðing-Bush halla, vakti það mig til að velta því fyrir mér hvort þær væru raunverulega nákvæmar. Það er fínt að benda á hvaða tengsl sem repúblikanar höfðu við Enron, en skrímslið varð til á meðan Clinton var forseti. CA orkukreppan átti sér stað undir eftirliti Davis. Báðir voru í embætti á meðan Enron var misþyrmt, en hvorugur er dreginn til ábyrgðar á nokkurn hátt. Mörgum mínútum er frekar eytt í hvernig Bush var vinur Lay. Og hvað? Lay spilaði golf með Clinton og eyddi nóttinni í Lincoln svefnherberginu. Af hverju fá demókratar svona frípassa í þessari mynd? Ég held að flestir stjórnmálamenn séu sóun á peningum skattgreiðenda okkar þannig að ég er ekki hlutdrægur hvorum aðilanum en ég hata að líða eins og ég sé háð pólitískri dagskrá einhvers þegar ég horfi á heimildarmynd. Já, stjórnmálamenn eiga skilið smá sök, en ég efast virkilega um að þeir einu seku hafi Rs á eftir nöfnum sínum. Ég fann ekkert gildi í því að sýna Bush sem Kay-elskendur þegar demókratar fengu jafn mikið Enron kosningafé og repúblikanar. Eins og ég sagði, það veikir restina af myndinni fyrir mig vegna þess að það gerir mig tortryggilega á restina af staðreyndum sem þeir leggja fram.