Maður kemur til undarlegrar, fallegrar, dauðhreinsaðrar borgar þar sem enginn finnur fyrir tilfinningum og heldur í staðinn fyrir innanhúshönnun. Nauðsynleg samsvörun á dögum hans minnir á 'Groundhog Day'; undarlegu kaflarnir inn og út úr þessum heimi minna mann meira á 'Being John Malkovich'. En sannarlega er þetta skandinavísk kvikmynd, sjálfsádeila sem er líka skandinavísk í stíl: tónninn er strangur, og jafnvel stórkostlegustu atriðin eru leikin beint, sem hvetur þig til að hlæja að fáránleikanum. Í mínum huga er samsetningin ekki að öllu leyti vel heppnuð: það er ekki nóg af ósviknum hlátri til að vega upp á móti erfiðleikunum við að taka verkið sem hreint drama. Það er vissulega frumlegt; kannski er vandamál mitt að heimurinn sem hann dregur upp er ekki sá sem ég kannast við. Ég ætti kannski að flytja til Skandinavíu!