„Soul Survivors“, sem er ósamhengislaust klúður með hryllilega heyrnarlausu hljóðlagi, er nýjasta færslan í „hver er dauður og hver er á lífi“ tegund hryllingsmynda. Tvö táningspör, Sean og Cassie og Matt og Annabel, búa sig undir að fara í mismunandi háskóla, en áður en þau skilja fram að þakkargjörðarfríi, mæta þau í síðasta kastið í rave-partýi í einhverri útbruninni kirkju að tillögu frá ljúffengum hætti. drusla Annabel (Eliza Dushku, a.k.a. Faith, hinn vampírudráparinn). Ástæðulausir hrollvekjur byrja að veita Cassie (almennu Melissu Sagemiller) allt of mikla athygli af ástæðum sem eru aldrei útskýrðar og áður en langt um líður hættir kvartettinn veislunni. Þegar þeir keyra í burtu á jeppanum sínum, eru þeir eltir og síðan gengnir framhjá hreyfingarlausu hrollvekjunni, sem skjótt og á óskiljanlegan hátt gera 180 á miðjum þjóðveginum af ásetningi, sem veldur viðbjóðslegu og banaslysi þegar jeppinn veltur yfir fyllingu og steypir sér inn í bíl. ánni. Sean er drepinn (eða er hann það?), og Cassie eyðir restinni af myndinni í að takast á við einmanaleika og sektarkennd (hún var að keyra) þegar draugur Sean er ekki ásóttur af draugi Sean eða elta hana af þessum tilgangslausu hrollvekju gaurum. Mikið óútskýrt samhengisleysi fylgir eftir því sem andlegt ástand Cassie hrörnar enn frekar, þar til við komumst að fyrirsjáanlegri niðurstöðu. Svo, hver er dáinn og hver er á lífi? Eftir níutíu mínútur af þessum hreinsunareldi, hverjum er eiginlega ekki sama?