Hefur þetta einhvern tíma komið fyrir þig? Ég fer inn í myndbandsbúðina mína og sé nokkrar nýjar í "film noir" hlutanum. Ég njósna um eintak af nýkominni kvikmynd sem ég hef aldrei séð sem heitir NAKED ALIBI. Það er frá einu af þessum póstpöntunarmyndbandafyrirtækjum sem bjóða (aðallega) „dupey“ útlit afrit af erfiðum titlum. Lýsingin á kassanum hljómar vel. Í myndinni eru leikmenn sem mér líkar við (Sterling Hayden, Gloria Grahame og Gene Barry). Svo ég fer með það heim og horfi á það. Um tíu mínútur eftir þessa mynd fór ég að hugsa aftur. Um það bil hálfa leið með þessa mynd fór ég að mislíka hana. Þegar myndinni lauk var mér ekki bara illa við hana, ég fyrirleit hana. Myndin hefst með því að löggan yfirheyrir Al Willis vegna gruns um rán. Fyrir utan að vera drukkinn hefur lögreglan ekkert á honum. Þegar hann ýtir við löggu og heimtar að fá að fara heim bar löggan hann. Leynilögreglumaðurinn Conroy kemur, lætur lögguna klára barsmíðarnar og tilkynnir svo að Willis sé á hreinu. Willis sver að hann muni hefna sín. Síðar er einn lögreglumannanna skotinn til bana. Án annarra sannana um að Willis sé „sár“ vegna barsmíðarinnar gerir Conroy Willis að einum grunaðan, þrátt fyrir að yfirmaður hans nefnir mafíupar sem grunaða. Conroy handtekur hann, en vegna skorts á sönnunargögnum er Willis látinn laus. Daginn eftir eru tvær löggur til viðbótar drepnar af sprengju. Að þessu sinni fer Conroy í bakaríið sem Willis á og reynir að berja játningu úr honum. Conroy veit það ekki en fréttamaður á staðnum, sem hefur blaðið ásakað Conroys um lögregluofbeldi, tekur mynd af Conroy að reyna að kyrkja Willis og Conroy er rekinn. En Conroy heldur áfram eltingarleik sínum og Willis flýr til Mexíkó þar sem Willis á ástkonu. Conroy tekst að sannfæra ástkonu sína (sem Willis fer frekar gróft fram við) um að hjálpa honum að sanna að Willis sé morðingi. Það sem vantar í þessa mynd er sannfærandi handrit. Handritið lítur út fyrir að aðeins hafi verið skrifað gróft uppkast og tökur hafist áður en fullbúnu handriti var lokið. Hlutir gerast, persónuleikar persóna breytast, söguþræðir verða til af ástæðulausu öðru en að handritið kallar á það. Fyrir utan þá staðreynd að Willis finnst gaman að gefa glasi af og til, þá er ekkert í fyrri hluta myndarinnar sem fær okkur til að halda að hann sé brjálaður morðingi sem svindlar á konunni sinni. Hann kemur vel fram við eiginkonu sína, barnið sitt og starfsmenn. Snemma í myndinni fær maður á tilfinninguna að Conroy hennar sé sá sem á lausa fallbyssu. Hann virðist gjarnan samþykkja ofbeldi lögreglu. Conroy, af ástæðulausu er sannfærður frá upphafi, Willis hefur glæpafortíð. Hann virðist starfa eftir kjörorðum gömlu kommúnistabúlgarsku leynilögreglunnar; „Það eru allir sekir um eitthvað, við höfum bara ekki komist að því ennþá.“ Seinna sýnir Conroy góðvild við húsmóður Al og ungan son, nú eigum við að líka við hann. Því miður! Snemma tilfinningin sem ég fékk af Conroy festist of lengi í mér. Og hann er líka heimsk lögga. Aðeins eftir að hann er rekinn og fer til Mexíkó fer hann í bakgrunnsskoðun á Willis og kemst að því að tilskipun er gefin út á hendur honum í Maryland. Af hverju datt honum þetta ekki í hug áður? Vegna þess að þessi mynd hafði ekki notað nægan sýningartíma. Leikhópurinn er góður. Gene Barry stendur sig vel miðað við hversu illa hugsað hlutverk hans Al Willis er. Ég er mikill aðdáandi glæpasagna frá 40's og 50's en ekki bara fannst mér þessi mynd ekki góð, hún skildi eftir óbragð í munninum (eitthvað sem margar nútímamyndir gera, en eldri myndir gera það sjaldan).