Irene Dunne lauk glæsilegum ferli sínum með þessari svo-svo mynd. Hún hefði átt að fara út með látum, enda flotta leikkonan sem hún var, ekki í þessari ógleymanlegu, nánast óþekktu mynd. Þessi létta gamanmynd er í lagi, en ekkert sérstök. Fyrri hálfleikurinn er mun betri þar sem hann verður frekar heimskulegur í seinni hálfleik. Kannski gæti Irene séð rithöndina á veggnum og hætt. Jafnvel háhljóða röddin hennar varð svolítið pirrandi hérna inni. Orðrómur segir að hún hafi ekki verið ánægð með þessa mynd. Maður getur séð hvers vegna. Sagan minnti mig á sjónvarpsþætti frá 1950. Talandi um það, þá hélt ég að David Nelson úr Ozzie & Harriet sjónvarpsþættinum væri í þessari mynd en það reyndist vera mjög ungur Richard Crenna. Hann leit út og hljómaði alveg eins og Nelson. Á heildina litið, svo sem svo í besta falli og undir-par endir fyrir frábæra leikkonu.