Ég gaf þessari mynd 3 í einkunn og það var rausnarlegt. Landslagið er þungbært og glettið, leiklistin að mestu leyti hræðileg. Ég held að Peter O'Toole hafi staðið sig vel í leiklistinni (Tiberius), en hann hlýtur að hafa verið pirraður þegar hann sá lokaklippuna af myndinni. John Gielgud, hversu stutt sem hann kom fram í myndinni, virtist samt vera að leika hlutverk frá Hamlet. Harðkjarna klámhlutar voru hvorki erótískir né gerðu þeir mikið til að efla söguna. Allt í lagi Malcolm McDowell var með fínan rass og gaurinn sem lék Macro var myndarlegur. Gaurinn sem lék Claudius líktist meira hefðbundnum myndum af Neró og var vissulega á skjön við mynd Robert Graves af Claudius. Hámarksmorðið á Caligula, eiginkonu og barni er ónákvæmt að því leyti að það sýnir hann eftir dauðann liggjandi á tröppum á útisvæði, þegar hann var í raun myrtur í neðanjarðargöngum á Palatine-hæðinni sem lá meðfram framhliðinni. af Domus Flaviana sem er enn til í dag. Það eru staðir í þessari mynd þar sem nánast allt dró athygli mína frá henni - miskunnsamar truflanir. Ef þú vilt sögu, lestu Suetonius eða Tacitus, ef þú vilt klám og sadisma, horfðu á "Salo" eftir Passolini, en haltu þig í burtu frá þessari mynd.