Þessi mynd vakti nægan áhuga minn til að horfa á hana nokkrum sinnum. Söguþráðurinn hefur göt, en aðalflytjendurnir láta það virka.Catherine Mary Stewart (Julia Kerbridge), gerir frábært starf sem 37 ára kona sem hefur fórnað öllu öðru til að verða læknir. Hún vann mörg ár til að vinna sér inn peningana til að fara í læknanám. Hún stendur sig frábærlega í búsetu sinni og er rétt að fara í stjórnunarprófið sitt og rætast draum sinn. Á meðan eru systir Juliu og mágur myrtur og sem næsti núlifandi ættingi neyðist hún til að taka á móti frænku sinni Amöndu (Arlen). Aguayo-Stewart) til að forðast að hún verði deild ríkisins. Amanda er um 7 ára frá útliti sínu. Amanda er fyrir svo miklu áfalli vegna morðs foreldris síns að hún er orðin mállaus. Það þarf varla að taka það fram að 16 tíma dagar Juliu verða lengri þegar hún annast Amöndu. Rob Lowe leikur Kevin Finney, heillandi nágrannamann í íbúðarhúsi þeirra sem vinnur sig inn í líf Juliu og Amöndu. Hann er alltaf til staðar með bragð eða brandara til að hjálpa Amöndu að takast á við neyð sína. Amanda fer virkilega að hita upp við Kevin þegar líður á myndina, kannski meira en frænku sinni. Julia byrjar að treysta á Kevin til að taka hluta af álaginu af því að sjá um Amöndu þegar hún reynir að takast á við málsálag sitt og undirbúa sig fyrir skoðun stjórnar. Kevin er alltaf til staðar þegar einhver kreppa brýst út fyrir Julia. Efnafræðin milli Rob og Catherine Mary var frábær. Þú heldur áfram að fylgjast með því að sjá þá koma saman áður en myndinni lýkur. Efnafræðin milli Rob og Arlen var líka góð. Arlen tókst að koma talsvert á framfæri án þess að orða gagn. Söguþráðurinn fékk Julia og Amanda til að hita hvort annað smám saman. Þú getur séð þau vinna úr sambandi þegar líður á myndina. Við komumst að því að systir Julia og mágur (Meyer-hjónin) tóku þátt í iðnaðarnjósnum. Þeir stálu afar dýrmætri frumgerð örflögu frá vinnuveitanda sínum. Þeir áttu þrjá félaga sem ætluðu að deila ágóðanum af þjófnaðinum. Julia kemst að því að Meyer-hjónin ætluðu að sleppa landinu undir áætluðum auðkennum. Söguþráðurinn er óljós hvort Meyer-hjónin ætluðu að tvístíga félaga sína eða voru sjálfir í tvígang. Í öllum tilvikum eru Meyer-hjónin myrt á heimili sínu af 2 fyrrverandi félögum sínum. Morðingjarnir gera enga tilraun til að ná staðsetningu örflögunnar úr Meyers áður en þeir drepa þá. Morðingjarnir leita á heimilinu og finna ekki verðlaunin sín. Þau skilja eftir lifandi vitni að glæp sínum, Amanda. Morðingarnir eyða svo restinni af myndinni í klaufalegar tilraunir til að ná örflögunni úr Juliu og Amöndu sem hafa ekki hugmynd um hvar verðlaunin eru staðsett. Að lokum ræna morðingjarnir Amöndu í von um að hún viti eitthvað um staðsetningu örflögunnar. Að lokum kemst Julia að sannleikanum um Kevin. Hann er rannsóknarmaður sem ráðinn var til að endurheimta stolna örflöguna. Eftir nokkur erfið augnablik í sambandinu tekst þeim að bjarga Amöndu og senda vondu strákana. Fyrirsjáanlegur endirinn hefur gert það að verkum að þau þrjú mynda fjölskyldu og flytja hamingjusöm inn í framtíðina saman. Það sem sló mig við söguþráðinn voru stórar göt. Kevin flytur í sama íbúðarhús og Julia og Amanda daginn eftir morðið á Meyer-hjónunum. Hvernig veit hann að örflögan er ekki þegar í höndum morðingjanna? Morðingjarnir skilja eftir sig fingraför á morðstaðnum án þess að hafa áhyggjur af því að leyna deili á þeim. Morðinginn sem þykist vera geðlæknir er opinberaður Amöndu af leifum af rauðri málningu frá morðvettvangi á skósólunum hans. Hann var ekki sýndur á morðvettvangi í upphafi myndarinnar. Það eru aðrir veikleikar í þessa veru of margir til að nefna. Myndin hefði getað orðið miklu betri ef handritið hefði verið fínpússað betur fyrir tökur. Að fylla í lóðargötin hefði kostað litlu og bætt fyrirhöfnina til muna.