Það sem er mest truflandi við þessa mynd er ekki að skóladráp eins og sú sem sýnd er á sér stað í raun og veru, heldur að sannleikurinn er sá að þær eru framkvæmdar af unglingum eins og Cal og Andre...venjulegum krökkum með venjulegar fjölskyldur. Með því að nota handheld myndavélatækni a la Blair Witch, tekst Ben Coccio að koma okkur inn í líf tveggja vina sem eiga í einhverjum vandræðum með menntaskóla, þó okkur sé aldrei sagt nákvæmlega hvað býr að baki þessum málum. Þeir virðast vera dæmigerðir -margir hata menntaskóla, hvað svo? Hluti af þér trúir því bara ekki að þeir muni nokkurn tíma framkvæma hið mjög vel ígrunduðu fjöldamorð á Zero Day. Atriði eftirlitsmyndavélarinnar í skólanum á meðan á tökunum stendur eru gerðar enn öflugri af þeim sökum. Þú getur ekki trúað því að það sé í raun að gerast og að það hafi raunverulega gerst. Handmyndavélatæknin skapar líka þá blekkingu að þetta sé ekki handritsmynd, snilldar hugmynd miðað við viðfangsefnið.