Þessi mynd er í raun svo slæm og ég er venjulega hrifinn af slæmum myndum, en þetta var of mikið. Að sjá þetta er eins og OD'ing on pure SUCK. Nú gætir þú haldið að þú hafir séð botninn á tunnunni. Þú gætir hafa vaðið í gegnum alla titla frá Full Moon og Troma, allar kvikmyndir Edward D. Wood Jr, Uwe Boll, Albert Pyun og beint á DVD-myndir frá fölnuðum leikmönnum. Þú gætir jafnvel hafa séð Death Tunnel, Ghost Lake og mikið úrval af kvikmyndum sem MST3K fjallaði um, en í upprunalegri mynd. En þú veist ekki alveg hræðilega kvikmyndagerð fyrr en þú hefur séð Darkhunters. Og ef þú hefur ekki, ættirðu ekki. Nenni ekki. Þessi mynd er ekki bara ótrúlega illa skrifuð, leikstýrð, tekin, klippt, leikin og skvettuð í grófar, ódýrar eftirverkanir. Í fyrsta lagi er þetta tilgerðarlegt rugl. En ekki gott, tilgerðarlegt í Greenaway eða Lynch-stíl eða fyndið sóðalegt í Ittenbach eða snemma Waters tísku. Það er svona tilgerðarleysi sem kemur þegar einhver ótrúlega heimskur heldur að hann sé kominn með eitthvað ótrúlega gáfulegt. Svona eins og M. Night Shaymalan (sp?), aðeins þessi maður virðist vera æðislegur messías í samanburði við þetta lestarslys (og þetta kemur frá hömlulausum Shaymalan-hatara). Það er líka leiðinlegt. Ekki þungt leiðinlegt, sem er allt í lagi, ef myndin veitir þolinmæði þína. Darkhunters gera ekkert slíkt. Það er leiðinlegt í svona „Oh my fu(konungur Guð, ef ég sé annað skot af kötti stillt á viðbjóðslegt hljóðmerki, þá ætla ég að fu(konungur drepa mig!“) eins konar hátt. kvikmynd er feitletruð lygari og allir sem halda því fram að þessi mynd sé flókin eða djúp veit hvernig móðir þeirra er í rúminu.