Ég hafði mjög gaman af þessari mynd. Húmorinn var stundum svolítið fjarverandi en ég naut þess hvernig sagan færðist á milli dramatísks og alvarlegs í gegnum myndina. Þetta er eina önnur myndin þar sem ég sá Verdone leika (hinn var 'Un sacco bello'), og ég get skilið hvers vegna Ítölum finnst hann þreytandi, en hann telur að hann hafi leikið hlutverk sitt sem ástríkur faðir. Einn gallinn minn með þessi mynd var sú að ég vissi að hún gerðist á Ítalíu - einhvers staðar í miðju eða suðurhluta, býst ég við, en mér fannst eins og það væri engin framsetning á stað. Þessi mynd hefði getað gerst í New York, Boston, Melbourne, New Dehli...mér ​​finnst alltaf mikilvægt fyrir kvikmyndir að hafa stað til að gefa áhorfendum eitthvað til að tengja við. (Kannski hef ég misst af einhverju?) :) Ef þú hefur gaman af ítölskum kvikmyndum, þá held ég að þú munt hafa gaman af þessu. Það er ekki Fellini eða Rossellini - það er ekki raunsæi eða nýraunsæi. Þetta er kómísk saga með alvarlegum augnablikum sem gætu raunverulega hent hvert okkar.