Fyrir utan löggunarokkið og þá sýningu þar sem krakkinn deyr af því að borða skemmdan hamborgara sem hann fann undir rúminu, hefur þetta alltaf verið versta og heimskulegasta sýningin sem hefur lifað af besta tíma. Ef ekki hefði verið fyrir óafsakanleg velgengni Jason Lee í kvikmyndum, hefði þessi sýning aldrei komist úr getnaði ef hún hefði verið sett fram með tiltölulega óþekkt sem aðalhlutverkið. Hugmyndin er Hræðileg. Moron redneck hick eyðir lottóvinningnum sínum til að leysa sig út með hvíta ruslinu frá fortíð sinni. Er það fyndið? reglulega en ekki stöðugt. Er það heimskulegt? Hver og einn þáttur. Ég hef séð margar frábærar sýningar koma og fara á undan sinni samtíð, en þetta klúður hefur lifað lengur en ég hefði nokkurn tíma getað ímyndað mér. Samtalið er ótrúlega ófyndið sem og þemu þáttarins. Sérhver þáttur fyrir einhvern með greindarvísitölu yfir 100 er algjör barátta. Og rúsínan í pylsuendanum? Pirrandi rödd Jason Lee sem segir frá hverjum þætti. Ef það væri ekki fyrir suðræna menningu ríkisins og rauðhálsa í suðri, myndi þessi sýning ekki hafa áhorfendur. Ef þú ert vitleysingur og þarfnast sýningar sem vantar algjörlega húmor en er fullur af ósmekklegum smekk, slæmum samræðum og dónalegum persónum sem mistakast á lífinu...jæja þá ertu líklega leikari í þessari sýningu.