Eins og allir vita getur enginn leikið Scarlett O'Hara eins og Vivien Leigh og enginn getur leikið Rhett Butler eins og Clark Gable. Allir aðrir fölna í samanburði og Timothy Dalton og Joanne Whalley eru engin undantekning. Eitt sem ég virkilega komst ekki framhjá var að Joanne er með BRÚN augu. Grænu augun voru það sem bætti mest við útliti Scarlett og í þessari framhaldsmynd hefur hún verið svipt þeim. Kvikmyndin, sem og bókin, var með nokkrum töfum. Nýju persónurnar voru ekki svo eftirminnilegar og mér fannst ég gleyma hver var hver. Mér fannst eins og hún væri að fara til Írlands gerði nákvæmlega ekkert. Það gæti verið að ég sé bara 11, en ég sá enga breytingu á viðhorfi hennar fyrr en síðast, 10 mínútur þegar Rhett sagði henni að hún væri orðin fullorðin. Ef Rhett hefði ekki sagt henni það hefði ég aldrei giskað á að það væri einhver breyting á viðhorfi hennar. Hún elskaði Cat, barnið sitt. Henni líkar best við þetta barn því hún átti það með Rhett, eina ástkæra eiginmanni sínum. Samt, ef þú hefur lesið Gone With The Wind, myndirðu sjá að börn skipta engu máli í heimi Scarlett. Satt að segja virtist mér vera allt of mikið að gerast án Rhetts. Það eina sem hverjum er sama um er hvort Rhett og Scarlett nái saman aftur eða ekki og það tók Scarlett allt of langan tíma að komast að því. Það er nánast ekkert miðað við Gone With The Wind, en hvað er það ekki? Ef þú hefur lesið skáldsöguna mun þér líkar hún betur en myndin. Ég myndi horfa á hana, bara vegna þess að hún er framhald Gone With The Wind, óháð því hvort hún sé þess virði eða ekki. Það er kannski ekki fullnægjandi fyrir þig, en það mun koma þér á einhvern hátt þangað.