Þessi mynd er ótrúlega léleg. Það var í sjónvarpinu þegar ég stillti á í hasarsenu og var að hlæja að ósvífnu macho samræðunni og beið eftir að Leslie Nielsen kæmi fram. Það tók mig nokkrar mínútur að átta mig á því að þetta var í rauninni ekki gamanmynd, það átti að taka hana alvarlega. Það sem þarf að muna er að einhver settist í raun niður og skrifaði þessa mynd, og það sem verra er - annað fólk fjármagnaði hana og gaf grænt ljós á hana. Rutger Hauer les augljóslega ekki kvikmyndahandrit áður en hann skráir sig, annað hvort það eða hann hefur nokkrar alvarlega slæmar skuldir til að borga. Furðulegt er að þessi mynd er svo léleg að þú sért að glápa á hana, velta því fyrir þér hvernig hún fékk fjármagn í raun og veru og hvernig sjónvarpsstöð hlýtur að hafa borgað peninga fyrir réttindin til að sýna hana. Samræður hetju og vondu á meðan reynt er að skjóta hvort annað upp úr himninum er sérstaklega sársaukafullt, þar sem samræður hljóma eins og þær hafi verið myndaðar af Texas Intruments „Speak & Spell“. The Hollywood peningavél þegar hún er verst. Fyndið samt.