haha! þú verður bara að brosa og brosa ef þú komst alla leið í gegnum þessa mynd. það segir eitthvað um sjálfan mig held ég. myndin sjálf var búin til að ég held sem einhvers konar sálfræðipróf, eða eins og einhverskonar eiturlyf, til að fara með þig á stað sem þú hefur aldrei komið áður. Þegar Wittgenstein skrifaði hið fræga fyrsta heimspekiverk sitt, tractacus (sp?), sagði hann að það væri tilgangslaust og gagnslaust, en ef þú lest það, eftir að þú værir búinn, myndi það taka þig á nýtt stig, eins og stigi, og þá gætirðu henda verkinu og sjá hlutina af skýrleika og sannum skilningi. þessi mynd er sú sama held ég. Sem kvikmynd er hún án efa versta mynd sem ég hef séð í langan tíma á svo einstakan hátt. í fyrsta lagi er þetta snipes. ég elskaði að horfa á þennan gaur sparka rassinn í ýmsum kvikmyndum. og ég hef þjáðst af nokkrum veikum. þó að þú vitir að myndin gæti sjúgað, myndi þig aldrei gruna að hún gæti verið eins slæm og hún var í raun og veru. sem er það skemmtilega við það. ég meina þetta er snipes. þú veist að það gæti verið gott, en það verður allt í lagi, ekki satt? bros.þannig að þetta á öllum stigum er hrein leiðindi, hreinn ófrumleiki. tilvísunin í fagmanninn er bæði dauð og augljós, en samt svo illa gerð að hún er kómísk. það er ekki ein persóna í þessari mynd sem er að minnsta kosti áhugaverð. og til að gera þetta allt meira súrrealískt, þá eru þeir með hljóðrás sem hljómar eins og hluti af ýmsum myndum af gerðinni Bourne sjálfsmynd, bara er ekki alveg rétt. reyndar, þó að það virðist vera nálægt bakgrunnstónlist hasarmynda, þá gerist það bara þannig að það er gert á þann hátt sem mun grípa þig frábærlega. Síðan eru allar senur í algjöru svartamyrkri, þar sem satt að segja, þar sem persónurnar eru svo flatar, þú er alveg sama hvað er að fara að gerast, en burtséð frá því, eftir að það gerist og einhver er drepinn, segirðu bara við sjálfan þig, átti ég að sjá það? hvað annað? hvað með atriði með geigvænlegum, andstyggilegum blikkandi á hraða strobe ljósa, í tíma sem er of langur til að þola. auðvitað skulum við henda því inn hvernig er þetta samt. þegar þú ert að þenja þig og augun þola það ekki lengur, gerðu eitthvað meira af þessu í myrkrinu þar sem þú sérð í raun ekki hvað gerðist. og ofan á það, við skulum horfast í augu við það að þér er alveg sama. þú varst leiðinlegur frá upphafi. Svo ég rak inn og út nokkrum sinnum, en ég náði næstum allri þessari mynd. og það verður eitthvað sem þú getur horft á, án þess að eitthvað sem vekur áhuga þinn á hvaða stigi sem er, þess vegna verður það eitthvað sem þú getur á áhrifaríkan hátt svæði út með, og byrjað að hugsa um líf þitt, hvert það er að fara, hvert það hefur verið, hvað við erum sem fólk.og það... það er hinn sanni galdur þessarar myndar.