Sem fullorðinn er ég þakklátur fyrir að hafa náð þessari mynd fyrir tilviljun þegar ég var unglingur. Á þessum tíma átti ég við fjölskylduvandamál að stríða. Þessi tiltekna mynd náði að fanga það sem ég var að sjá úr skápum heimi. Hversu mikill hópþrýstingur er of mikill? Ég þurfti reyndar að kaupa þessa mynd vegna þess að hún náði mér á stigi ólíkt því sem flestar myndir reyna að ná til áhorfenda. Hversu langt gæti einstaklingur gengið fyrir félagslega viðurkenningu? Hver er "vondi" hópurinn? Unglingar eiga í erfiðleikum með að reyna að finna svörin við þessum spurningum, en á endanum ... hver er "flokksleiðtoginn" ef það verður að vera einn? Er það sterka? Hið fallega? Kannski manneskjan sem okkur virðist bara líka við? Gæti það verið siðferðisleg persóna? Hvað myndina varðar þá vann leikarahópurinn saman eins og hann væri fyrirfram ákveðinn. Ég vona bara að fleiri leikstjórar og framleiðendur reyni að búa til verk sem nái til okkar allra eins og þessi tiltekna mynd hafi náð til mín. Ég vildi að ég gæti kosið hærra en tíu því þessi titill á miklu meira skilið.