Það sem helst einkennir þessa mynd er efnafræðin á milli leikaranna, félagsskapurinn í samræðum þeirra og dönsum. Þessi dæmigerði söngleikur með rísandi stjörnur er með ofreyndan söguþráð, jafnvel fyrir 1944, en vegna leikaranna er samt gaman að horfa á hann. Hayworth er ekki einu sinni svo mikill dansari, en hún hefur mikinn „óreyndan“ sjarma sem passar við karakterinn hennar. Kelly gegnir sínu venjulega umhyggjusömu einræðishlutverki á meðan Silvers gefur nóg af sjálfsfyrirlitningu og hlær. Myndin getur líka stundum verið mjög alvarleg. Ekki nauðsynlegt að sjá, en mælt með því ef þér líkar við leikarana.