Kvintett Altmans verður að teljast meira en gallaður: Eins og svo margir aðrir gagnrýnendur hafa bent á, ættu hugmyndirnar á bak við myndina, jafnvel sumt af valkostunum við að sýna þessar hugmyndir, að virka - og samt gerir mjög lítið í þessari erfiðu mynd. . Myndavélarlinsan sem er að hluta þokukennd - ég sagði við konuna mína að þetta hlyti að vera mest truflandi leikstjórnarhugmynd sem ég hef séð - leyfði mér aldrei að komast "inn í" heim myndarinnar. Almennt séð eru alvarleg vandamál með mise. -en-scene starfandi hér. Það er ljóst að engin smá hugsun fór í þætti eins og búninga og framleiðsluhönnun, en hvorugur er mjög áhrifaríkur til að kalla fram trúverðugan heim. Kannski er það spurning um stærðargráðu; myndin er svo sviðsbundin að ég hló upphátt þegar minnst var á að "fimm milljónir" bjuggu í borginni. (Já, ég skil takmarkanir á kostnaðarhámarki myndarinnar. Matt málverk hér og þar gætu hafa hjálpað.) Í allri vonbrigðiustu Altman mynd sem ég hef séð. Frábærar hugmyndir og stórkostlegar samlíkingar koma ekki alltaf fram í myndlist - það er bara hluti af leiknum.