Það kom mér á óvart að "Forgiving the Franklins" vakti ekki meira suð á Sundance kvikmyndahátíðinni í ár. Það voru stundum sem hláturinn á sýningunni sem ég sá var svo mikill að maður heyrði varla myndina. Myndin hefur framúrskarandi leik og sögu sem fær mann til að skoða víðtækari mál. Þú þekkir lítil mál eins og trúarbrögð, kynlíf og sannleikann. Margar gamanmyndir virðast reiða sig á sömu gömlu, skondnu tilgerðarlegu aðstæðurnar, margir láta þig hugsa: "Ég veit að þeir rífu þetta af einhverjum grínþáttum". Þessi mynd tekur sína eigin einstöku stefnu. Ég held virkilega að Jay Floyd hafi staðið sig frábærlega með þröngt fjárhagsáætlun í þessari mynd.