EXTREMITIES er truflandi en samt hrífandi skjáútgáfa af leikriti eftir William Mastriosimone (sem aðlagaði sitt eigið leikrit fyrir skjáinn) um konu sem verður fyrir árás í bíl sínum eina nótt af væntanlegum nauðgara á leiðinni heim og er dauðhrædd þegar hún áttar sig á því að maðurinn fékk veskið hennar og veit hvar hún býr. Eftir að herbergisfélagar hennar fara í vinnuna daginn eftir kemur gaurinn á heimili hennar og reynir að nauðga henni. Sagan tekur undraverða snúning þegar konan á einum tímapunkti snýr taflinu við manninn og nær að yfirbuga hann; en þegar hún áttar sig á því að það er engin leið að hægt sé að sanna nauðgunartilraun og ef maðurinn verður handtekinn fer hann bara af stað, hún ákveður að halda honum fanga í húsinu þar til hún getur fengið játningu út úr honum. Langsótt? Kannski. Truflandi? Örugglega, en það er dásamlega klaustrófóbísk tilfinning yfir þessari mynd, sérstaklega miðjan með bara konunni og árásarmanninum hennar, að maður getur ekki annað en fundið algjörlega hluti af því sem er að gerast. Ég sá ekki leikritið á Broadway, en ég myndi ímynda mér að verk eins og þetta virki betur á sviðinu, en það gerir þessa mynd ekki síður spennandi upplifun. Farrah Fawcett, ein af síðustu leikkonunum til að fara með hlutverkið á Broadway, fékk hlutverk Marjorie í kvikmyndaútgáfunni og skilar þéttri og djúpt áhrifamikilli frammistöðu sem fórnarlambið sem neitar að vera fórnarlamb. Mörgum gagnrýnendum fannst frammistaða Fawcett vera eintóna, en fyrir mér er Marjorie kona algjörlega dofin af því sem hún hefur gengið í gegnum og flutningurinn virkar fyrir mig. James Russo, í frammistöðu ferils síns, er slímugur og ógnvekjandi sem nauðgarinn sem verður fyrir nauðgara sem finnst Marjorie vera miklu erfiðari en hann gerði ráð fyrir. Alfre Woodard og Diana Scarwid fara með hlutverk herbergisfélaga Marjorie, sem koma heim eftir að Marjorie hefur yfirbugað gaurinn og lætur binda hann og troða honum í arininn við komu þeirra. Og það er komu herbergisfélaganna sem taka söguna á óvænt stig vegna þess að þeir sáu ekki það sem við sáum Marjorie fara í gegnum og því finnst að hún ætti að hringja í lögregluna og láta hana sjá um gaurinn. Ekki fyrir viðkvæma, en ef þú þolir það, grípandi kvikmyndaupplifun með aðalframmistöðu sem mun koma þér á óvart.