Footprints er mjög áhugaverð mynd sem er svolítið erfitt að flokka. „Sálfræðileg spennusaga“ er viðeigandi lýsing sem ég get hugsað mér. Kvenkyns söguhetjan, Alice Cespi, kemst að því að hún man ekki neitt frá síðustu þremur dögum. Eina vísbendingin sem hún hefur er rifin mynd af hóteli. Hún er líka ofsótt af endurteknum, mjög lifandi draumi um vísindaskáldskaparmynd sem hún telur sig hafa séð fyrir mörgum árum. Í leit sinni að sannleikanum á bak við minnisleysið treystir hún engum, en smátt og smátt kemur í ljós að hún hefur áður heimsótt bæinn þar sem hótelið er. Þetta er spennandi mynd þar sem megindyggð er sú að það er nánast ómögulegt að spá fyrir um hvernig atburðirnir munu þróast og sérstaklega hvernig þeir munu enda. Óvenjuleg einmanaleiki aðalpersónunnar og óáreiðanleiki allra annarra tryggja að gamla góða ofsóknartilfinningin er til staðar í gegnum myndina, en fallegir litir og stórkostlega kvikmyndaðar myndir gera þessa mynd aðlaðandi mynd líka. Mikilvægur þáttur hinnar einu og einu Nicolettu Elmi, uppáhalds rauðhærðu ógeðfelldu barnastjörnu allra tíma í ítölskum hryllingi, er auka bónus.