Ég hef dálæti á gömlum svarthvítum myndum af þessu tagi, myndum eftir Will Hay og Abbot & Costello sérstaklega þar sem þær eru í uppáhaldi hjá mér. Ég tók þessa mynd upp á DVD þar sem hún var að nota sömu hugmynd og "Oh Mr Porter" eftir Will Hay sem er ein besta gamanmynd sem gerð hefur verið. Ég var nýbúinn að horfa á þessa mynd fyrir innan við tíu mínútum síðan (myndinni lauk klukkan 12:45). Mér finnst að kvikmyndir af þessu tagi, sem tengjast Ghost Trains, o.s.frv., er best að skoða á kvöldin með slökkt ljós. Þannig kemstu meira inn í söguþráðinn og næturáhorf virkar vel með þessari mynd. Einlínurnar í myndinni kunna að virðast svolítið gömul fyrir suma áhorfendur, ég held að þetta fari eftir áhorfandanum. Þær eru samt ekki dagsettar mér. Ég er 28 og þó ég sé ekki nógu gömul til að hafa verið til þegar þessi mynd kom fyrst út (pabbi var það þó). Ég hef enn mikið þakklæti fyrir sumar af gömlu kvikmyndunum af þessu tagi. Að sitja í herberginu fyrir framan sjónvarpið með smá snarl og drykki og sparka til baka og slaka á á kvöldin á meðan þú horfir á þessar kvikmyndir, það er ekki margt sem getur slegið tilfinninguna sem þú færð þegar þú gerir þetta. Þetta er flótti frá raunveruleikanum í smá stund. Ég tók eftir því að einn mannanna í myndinni (hann er með svart yfirvaraskegg) hann birtist um það bil þrjá fjórðu af leiðinni í gegnum myndina eftir að bíllinn hans hrapaði og hann er að leita að konu sem hann var fylgt til stöðvarinnar. Þessi maður var líka í Will Hay klassíkinni „The Ghost of St Michaels“. Hélt bara að benda á það ef enginn tæki eftir því :). Leikmyndirnar í myndinni eru mjög stemningsfullar. Fyrir utan lítur yfirgefna stöðin vel út og eins og það sé ekki sál í kílómetra fjarlægð í hvaða átt sem er, og inni í stöðinni er mjög notalegt þegar þú horfir frá rigningunni sem er fyrir utan. Mér fannst eins og ég hefði elskað að vera þarna í myndinni með leikarahópnum. Andrúmsloftið í þessari mynd er eitthvað sem vantar í margar kvikmyndir núna. Það heldur þér inni frá því augnabliki sem myndin byrjar þar til hún lýkur. Við þurfum meira af þessari tegund af kvikmyndum á markaði í dag. En því miður gæti verið litið framhjá því í þágu kvikmynda með nekt og blótsyrði og grófum húmor. Þessi tegund kvikmyndagerðartímabils (The Ghost Train, Oh Mr Porter, osfrv) er fyrir mér gullöld kvikmynda!