Ég hafði aðeins skrifað eina umsögn á IMDb fyrir þetta, þar sem ég tel flesta leiki óverðuga tíma og fyrirhafnar...Curse of Monkey Island er öðruvísi. Eftir að hafa spilað og verið hrifinn af Monkey 1 og 2, hafði ég miklar væntingar til þriðja útgáfan...og varð ekki fyrir vonbrigðum. Það fyrsta sem sló mig var verulega bætt grafík. Ekki misskilja mig, fyrir leiki sem framleiddir voru 1990 og 1991, í sömu röð, voru Monkey 1 og 2 byltingarkennd og gáfu vörurnar vel, en CMI stígur upp og skilar frábærum teiknimyndastíl sem er bæði skemmtilegt og ánægjulegt. . Allar senur og stillingar hafa verið vandlega unnar og vel ígrundaðar og henta þessari tegund leiks fullkomlega. Hreyfimyndin/CGI er blanda af raunsæi og ýkjum; frábær samsetning í þessu tilfelli. Fyrir mig hefur handritið skipt sköpum í velgengni síðustu tveggja leikja. CMI handritið er snjallt, viðeigandi og umfram allt algjörlega fyndið. Við þetta bætist nú handritið hljóð ólíkt fyrri tveimur þar sem tal er birt á textasniði neðst á skjánum. Rödd Dominic Armato er fullkomin fyrir Guybrush: fyndin, skýr og örlítið barnaleg. Allir aðrir raddhæfileikar passa fullkomlega við persónur þeirra, sérstaklega Earl Boen sem er röddin á bakvið LeChuck. Ég elskaði hverja einustu persónu í gegnum leikinn: ekki bara persónuleika þeirra og vitsmuni, heldur hvernig hver persóna er frábær og áberandi. Þó að um hljóðbrellur sé að ræða er hljóðrásin þess virði að minnast á. Hljóðrásirnar fyrir Monkey 1 og 2 voru báðar eintónar og þrátt fyrir þetta voru þær mjög áhrifaríkar til að gefa andrúmsloft og tákna breytingu á skapi. Hljóðrás CMI er enn og aftur skref upp á við. Hvert atriði er bætt upp með grípandi, lúmskur, fjörugur og sjóræningi (ef það er orð) lag. Með breyttu umhverfi eða skapi aðlagast tónlistin líka og eykur þá skemmtun og skemmtun sem leikurinn býður upp á. Hugmyndin á bak við Monkey Island er að leysa þrautir og vandamál til að komast áfram. Þetta gæti hljómað auðvelt, en er reyndar djöfullega erfiður á mörgum stöðum. Sumum kann að vera hnekkt af rökfræði og magni hugsunar sem fer í Monkey Island, en í raun gerir þetta leikinn enn skemmtilegri og skemmtilegri og eykur einnig endurspilunargildið. Valmöguleikinn á „The Curse of Monkey Island“ eða „The Curse of Monkey Island: Mega-Monkey“ (sem felur í sér erfiðari og ríkari þrautir) hentar leikmönnum af öllum getu og gefur einnig gott tilefni til að spila leikinn að minnsta kosti tvisvar. Hvaða erfiðleikastig sem þú velur er þér tryggður annar leikur í hvert skipti sem þú spilar aftur, með fjölmörgum talmöguleikum og öðrum þrautum til að leysa sem hafa ekki áhrif á niðurstöðu leiksins, en eru bara til staðar þér til skemmtunar. Skemmtilegasti hluti leiksins er Ship Combat, og sverðið "bardaga" sem fylgja. Þetta var sérstaklega vel ígrundað og gera leikinn algjörlega þess virði. Bættu við þetta stórkostlega sögu sem er ofbeldislaus og hentar öllum aldurshópum sem mun halda þér fastur í og ​​vilja meira allt til loka. Að lokum, að lokum, verður einstaklega sérstakt minnst á hönnuði þessa leiks. Það hvernig hver flókin þraut og vandamál er úthugsað er einfaldlega ótrúlegt. Á meðan þú safnar saman hlutum og hlutum meðan á leik stendur geturðu ekki séð hvernig hver og einn á eftir að hjálpa þér að komast áfram, en með smá umhugsun og þrautseigju birtast lausnir og fyrir það hljóta hönnuðir CMI að vera hrósir.10 /10 fyrir besta leik sem ég hef spilað (ekki ýkjur)