Dragon Hunters hlýtur að vera besta teiknimynd sem ég hef séð. Það var kjaftstopp. Myndin fjallar um nokkra skúrka í leit að peningum, undarlega loðna bláa hundinn þeirra sem pissar eld og stelpu sem dreymir um að verða riddari og þau eru send í leit að endimörkum jarðar til að drepa heimsgobbler, ómögulega risastór dreki. En satt að segja skiptir ekki einu sinni máli um hvað myndin fjallar. Vegna þess að það er hrífandi glæsilegt. Þyngdaraflið í þessum fantasíuheimi er öðruvísi, svo byggingarlistar og landkúlur svífa um innan um dómkirkjur og kastala og þorp jafnt og það eru skógar með fljótandi liljuslóðum. Heimurinn er svo skapandi, svo einstaklega fallegur, með eins konar þögguðum sögubókarútliti. Heimurinn lítur út eins og safn af glæsilegum málverkum. Skrímslin eru líka sjónrænt töfrandi, eins og elddreki sem samanstendur af kvik af illum rauðum leðurblökum. Sumt af söguþræðinum er ekki of frumlegt, eins og aðalsöguhetjurnar sem vilja hafa bæinn sinn a la Of Mice and Men og virðast aldrei geta komist í heiminn; en glæsileg grafíkin, nokkrar alvarlega óheillavænlegar senur og tilfinningavekjandi samræður gera þessa mynd stórbrotna.