Jæja, ég var að vona að ég hefði heyrt rangt um þessa mynd þar sem ég er mikill aðdáandi Ruggero Deodato og vildi virkilega ekki sjá hann renna upp; en því miður er þetta yfirnáttúrulega bull í Giallo-stíl alveg eins slæmt og ég hafði trúað að það væri - og það er frekar hræðilegt! Söguþráðurinn virkar alls ekki, þar sem myndin reynir að blanda saman morðum og yfirnáttúrulegu þema í gegnum síma og finnst þetta allt mjög þvingað og kjánalegt. Ennfremur meikar söguþráðurinn alls ekki mikið sens og þú þarft að spyrja sjálfan þig „hver er tilgangurinn“ margoft í gegnum myndina. Söguþráðurinn fjallar um unga konu sem býr í fjölbýlishúsi og verður fyrir skelfingu í síma. Það besta við myndina er án efa nærvera hinnar fögru ensku leikkonu Charlotte Lewis og því miður stoppa góðu punktarnir þar. Það eru örfáar dauðasenur, sumar hverjar dásamlegar; en allt er þetta ótrúlega heimskulegt, sá sem sér einhvern verða drepinn af mynt stendur sérstaklega upp úr í þeim efnum. Á heildina litið get ég í raun ekki mælt með þessu við neinn; Aðdáendur sem ekki eru Deodato eru ólíklegir til að vera hrifnir og aðdáendum Deodato er líklegt að myndin þyki niðurdrepandi. Forðastu!