Í fyrsta lagi ætti ég að benda á að ég elskaði Winnie The Pooh sem barn og ég hafði mjög gaman af The Tigger Movie þó ég sé um tvítugt. En þessi mynd var svo slæm að ég skammaðist mín fyrir að hafa verið aðdáandi í æsku. Allt í lagi, allt í lagi ég veit að þetta er kvikmynd fyrir börn og er ekki beint að fólki eins og mér engu að síður en þetta er hugleiðing mín um myndina fyrir annað fólk á mínum aldri. Helsti gallinn í þessari mynd er heffalumpinn sjálfur, það verður að vera mest pirrandi persóna sem ég hef séð í barnamynd (mögulega jafnvel meira pirrandi en unga barnið í Monsters Inc). Hún er með pirrandi röddina og prumpar í kringum það að syngja heimskulega hluti og koma með enn heimskulegri athugasemdir, ég veit að Pooh myndir eru ekki beint hár en þetta var móðgandi jafnvel fyrir greind 2 ára barns! Í öðru lagi - hvar var sagan? Fyrri skemmtiferðir um Pooh höfðu að minnsta kosti tilgang í sögunni - já ég get séð að þetta snerist um að samþykkja fólk sem er öðruvísi en þú inn í hjörtu þína - en í rauninni lauk og mér leið eins og ég hefði horft á 5 mínútna teiknimynd í krakkasjónvarpi. á ekki sjálf börn en þegar ég geri það ætla ég mér að sýna þeim vandaðar barnamyndir eins og The Tigger Movie, Toy Story og Finding Nemo (þótt þær séu of barnalegar fyrir mig þessa dagana get ég séð hvernig þær yrðu af frábær höfða til ungra barna). Ekki svo með þessa hræðilegu tilraun til kvikmyndar. Ó og eitt í viðbót - EKKI NÓG Eeyore! Hann ætti að eiga sína eigin kvikmynd!