Hvernig verða svona slæmar sögur til. Það er ekki spurning. Þetta er yfirlýsing.Hér eru vandamálin mín með myndina.1) Mikið af söguþróuninni var fyrirsjáanlegt og leiðinlegt. Tilfinningar mínar runnu nokkurn veginn í flatri línu í gegn. Það var í rauninni ekki mikið til að draga áhorfandann inn í myndina.2) Persónurnar voru ákaflega ógeðfelldar. Einn var lóur, annar var ruglingslegur og sá þriðji var frekar bölvaður leiðinlegur. Það var algjörlega engin ástæða til að dragast að þessu fólki. Jafnvel þó ég vissi að það myndi ekki gerast, hélt ég áfram að vona að þeir myndu rekast á einhvern annan, einhvern áhugaverðari.3) Líkamlega umhverfið var óþægilegt fyrir mig. Eftirvagn??? Í eyðimörkinni??? Eyðimörkin er staður sem flestir vilja helst ekki heimsækja. Hvernig stendur á því að þessir þrír lendi í eyðimörkinni???4) Og í sömu eyðimörkinni. Átti rithöfundurinn virkilega von á því að ég trúði því að síðustu þrjár manneskjurnar á jörðinni myndu ná að finna hvort annað innan nokkurra vikna úti í eyðimörkinni?5) Var það virkilega nauðsynlegt fyrir fröken Ryan að vera í tveimur senum sem kröfðust sundföt? Hey, hún lítur vel út, en það var frekar óþarfi. Allt í lagi, svo ef mér fannst þetta svo slæmt, hvers vegna gaf ég henni 3? Ég er að reyna að vera eins hlutlægur og hægt er. Jafnvel þó mér hafi fundist Alan pirrandi verð ég að segja að David Arnott hafi staðið sig mjög trúverðugt við að túlka taugaveiklunörd (persónan minnti mig á nokkur af Albert Brooks pirrandi hlutverkum). Jeri Ryan reyndi að gera eitthvað með Söru, en það var bara ekki vel skrifað. Allt í lagi, svo hún átti að vera rugluð, óstarfhæf kona. En afhverju? Hverju bætti það við söguna? Sveiflur í skapi hennar létu mér líða eins og það væri verið að kippa mér (harðlega!) á einn veg og svo annan og svo annan. Ég geng ekki oft út á kvikmyndir, en þessi fékk mig til að íhuga það nokkrum sinnum. Stífur, fyrirsjáanlegur, leiðinlegur. Haltu áfram á eigin ábyrgð. 2 sentin mín.