Þessi sýning var vel þegin af gagnrýnendum og þeim sem gerðu sér grein fyrir því að einhver líkindi milli "Pushing Daisies" stíls og einhvers annars var ekki stela. (Já, ég hef séð "Amelie." "Pushing Daisies" er nokkuð líkt en samt nógu ólíkt til að vera frumlegt.) Frekar eru of fáir þættir í sjónvarpi sem hafa svona sérkennilegan sjarma. Mesta líkindin eru "Dead Like Me" en "P.D" kemur af þeirri líkingu heiðarlega: Bryan Fuller bjó til báðar sýningarnar. (Báðar sýningarnar taka þátt í „ódauðri“ ungri konu, til dæmis.) Þessi þáttur hætti aldrei að vera fyndinn og heillandi, og hann var alltaf skrýtinn, en samt stöðugt mannlegur. Ég verð að segja eitt orð um venjur áframhaldandi sögulína. sumir hafa kvartað yfir því að þessi þáttur skorti siðferðilega miðju vegna þess að í fyrstu (og nokkrum síðari) þáttunum virðist Ned komast upp með að valda dauða föður Chucks án nokkurs konar afleiðinga. Í fyrsta lagi hlýtur þetta að vera ný skilgreining á „án afleiðinga af neinu tagi“ vegna þess að þrátt fyrir að Ned væri aðeins strákur og gerði sér ekki grein fyrir því að hann hefði valdið dauða föður Chucks, fannst hann engu að síður sekur augnablikinu sem hann áttaði sig á því hvað hann hafði gert. Ennfremur, um tugi þátta í seríunni, játaði Ned loksins fyrir Chuck að hann hefði valdið dauða föður hennar með gjöf sinni. Nú er engin lögregla til að ákæra fólk fyrir að hafa valdið dauða eins manns með töfrum með því að lífga aðra manneskju aftur til lífsins, þannig að spurningarnar um aflausn og endurgreiðslu þarf að taka upp án samfélagslegrar leiðsagnar. Með öðrum orðum, það er á milli Ned og Chuck, sem var ekki hneigður til að fyrirgefa Ned í bráð. En þetta bendir á vandamál með áframhaldandi söguþræði í netleikritum. Ég man þegar persóna David Caruso í "NYPD Blue" gerði eitthvað rangt og svo virtist sem hann slapp við það - í heilt ár - þá lenti hann í því og neyddist til að segja starfi sínu lausu (og hætti í þættinum). Málið er að áhorfendur ættu að læra núna og ekki gera ráð fyrir að bara vegna þess að venjuleg persóna geri eitthvað rangt í einum þætti, og er ekki gripin í þeim þætti, að hann hafi komist upp með það. Það er alltaf næsta vika - og kannski á næsta ári.