John Goodman prógrammið var frekar hræðilegt, en þetta er bara óþefur. Það eina og eina í þessu rugli sem fékk mig til að brosa var að þekkja rödd Patrick Starfish sem Frosty. Sagan er vonlaus, skrifuð af einhverjum sem hefur ruglað minningar um uppreisnarmennsku í æsku en hefur aldrei öðlast sjónarhorn fullorðinna á milli ára. Ofsóknaræði ræður ríkjum í hinum myrka heimi sem þessar persónur búa í. Allir eru óþægilegir og að ástæðulausu. Söguþráðurinn er fyrirsjáanlegur en sýningin sveiflast frá einni óútskýranlegri, ótengdri senu í aðra á svo tilgangslausan hátt að það er ekkert gaman að horfa á hana. Það versta er að enginn í framleiðsluáhöfninni virðist hafa séð snjó!