Ég horfði á þessa mynd aftur í gær með 20 ára lærlingi frá skrifstofunni minni (OK - það var rólegur dagur eftir þakkargjörðarhátíðina) og við elskuðum hana bæði. Ég elska einstaka söguþráðinn, David Duchovny, David Allen Greer, og hvernig hundurinn heldur áfram að bíða við dyrnar. Er ekki hluti af okkur öllum alveg eins og þessi hundur eftir að einhver sem við elskum deyr? Ég elska líka gamla fólkið á veitingastaðnum - það minnir mig á sumt af eldra fólki í Suður-Nýja Englandi, þar sem þjóðernishópurinn þinn er mjög mikilvægur umræðuefni. Og ég elska brúðkaupið í lokin. Minnie Driver er frábær í þessari mynd - og Bonnie Hunt hefði átt að vinna verðlaun fyrir allt. Bonnie - gerðu fleiri kvikmyndir!