Ég hafði séð þessa mynd fyrir löngu, en fannst hún mögnuð og enn þann dag í dag hefur hún aldrei hætt að undra mig. Dásamleg mynd sem lýsir frásögn hóps ástralskra herforingja sem reyndu að sökkva japönskum skipum við höfnina í Singapúr á tímabilinu. hæð WW2. Þessir hermenn eru veiddir í óeinkennisklæðum og þeir eru taldir vera njósnarar af japönskum ræningjum. En eitthvað gerist sem hefur ekki verið kannað mikið í Hollywood WW2 kvikmynd sem ég hef séð. Náin og vinaleg tengsl myndast á milli fanganna og fanganna. Þeir byrja að bera virðingu fyrir hvort öðru á meðan skipstjóri hinna handteknu ástralska hermanna verður besti vinur háttsetts japansks fangavarðar. Þetta er dásamlegasti hluti af allri myndinni og það dregur þig í hjartað. Fljótlega, einn daginn þegar vinirnir tveir eru að spjalla, kemst ástralski skipstjórinn að því að nokkrir aðrir fangar munu verða dæmdir og teknir af lífi fyrir að sökkva japönsku skipunum í Singapúr höfninni. Hann nefnir að það hafi verið lið hans en ekki einhverjir aðrir sem hafi sökkt skipunum til japanska vinar síns og þegar hann heyrir þetta segir japanski vörðurinn honum að þegja þar sem það gæti leitt til þess að allur hópurinn hans verði tekinn af lífi. En skipstjórinn heldur fast við að játa þetta fyrir japönskum yfirvöldum. Að lokum dæma japönsk yfirvöld þá til dauða á virðulegasta hátt sem er samkvæmt reglum þeirra. Þetta er mesti heiður sem handteknum stríðsmönnum í Japan er veittur. Þetta er æðislegasti hluti myndarinnar þar sem áströlsku hermennirnir bíða yfirvofandi dauða síns og spennuþrunginna óákveðni hins vinalega japanska gæslumanns sem er enn ekki tilbúinn að trúa því að hvers vegna hafi gert það. Ástralskur vinur hans játar að vera sekur. Ég mun ekki gefa upp endirinn hér. En hún er átakanlegri en maður getur jafnvel ímyndað sér og getur auðveldlega tárast. Allt í allt, frábær vanmetin mynd sem mögulega fékk ekki þá viðurkenningu sem hún átti skilið á alþjóðavettvangi. Fáðu þér eitt eintak í dag og vertu dáleiddur.