Það er ómögulegt að komast hjá því að líkja „Hetju“ Zhang Yimou við „Crouching Tiger, Hidden Dragon“ eftir Ang Lee. Báðar voru þær stórkostlegar kínverskar kung-fu myndir með stórkostlegri kvikmyndatöku af kínversku landslagi og hópi af ofurstjörnum. En fyrir utan hið augljósa er í rauninni ekkert annað til samanburðar. „Hetja“ nær ekki að skila árangri á næstum öllum stigum sem raunverulega skipta máli, sem sannar að stórstjörnur, fallegt landslag og hasarbrellur koma ekki í staðinn fyrir list og sýn leikstjóra. Öll markaðshype fyrir frumsýningu „Hero“ hefur gert það. ekkert annað en að gera bilun þess stórkostlegan. „Hero“ dró bíógesti að sér þegar hún var fyrst opnuð í kvikmyndahúsum á meginlandi Kína og Hong Kong, sem gerði það að verkum að hún náði strax góðum árangri í miðasölu. Hins vegar, þó handritið hafi glatt ritskoðendur stjórnvalda, fóru kínverskir áhorfendur á nýfundna hæð ógnvekjandi gagnrýni og kaldhæðni til að tjá fyrirlitningu sína. Gagnrýnendur á netinu, bæði atvinnumenn og áhugamenn, lýstu yfir að myndin væri „hugmyndafræðilega truflandi,“ „frá sjónarhóli djúprar ánauðar,“ skrifað „annaðhvort af áhugamannasagnfræðingi eða einhverjum með dulhugsanir“. Ein grein hét einfaldlega: „Hetja, þú gerir mig veikan!“ Dýpsti galli myndarinnar er í söguþræði hennar, sem er ekki aðeins siðferðilega ámælisverð og byggð á ófyrirgefanlegri sögulegri rökvillu heldur - verst af öllu fyrir kvikmynd - er leiðinleg. ! Vitað er að allar stórmyndir epískar kvikmyndir taka sér nokkurt frelsi með staðreyndum sögunnar, en „Hetja“ fer út fyrir listrænt leyfi í ófyrirgefanlega fáfræði þegar hún reynir að vegsama keisara sem var jafn grimmur og Stalín eða Hitler. `Hetja` bætir ekki upp fyrir þennan skort á siðferðilegum áttavita með því að vera skemmtilegur eða skemmtilegur. Þess í stað gerir það afskaplega lélega tilraun til að vera „djúpt“ og tekst bara að vera tilgerðarlegur og prédikandi. Þótt sagnfræðingar séu sammála um að fyrsti keisari Kína hafi verið miskunnarlaust ofbeldisfullur, var vitað að Mao Zedong dáðist að þessum höfðingja - það kom ekki á óvart, enda Harðstjórn Maós sjálfs. Sömuleiðis sjá kommúnistastjórnin í Peking þá myndlíkingu sem auðvelt er að draga upp á milli fyrsta keisarans og eigin járnhnefaaðferða hans, svo þeir voru sérstaklega ánægðir með þetta nýjasta verk Zhang Yimou. Tony Leung, ein af stjörnum „Hero“, sagði í viðtali til að kynna myndina að stjórnvöld í Peking hefðu gert hið rétta árið 1989 með því að brjóta niður mótmæli nemenda, vegna þess að það væri nauðsynlegt til að viðhalda „stöðugleika“ í Kína. Fyrir þessi ummæli fékk Tony Leung hneykslanlegri gagnrýni í heimaborg sinni, Hong Kong, en hann sagði aðeins upphátt undirliggjandi skilaboð myndarinnar. Leikstjórinn Zhang Yimou hefur lýst því yfir að markmið hans hafi verið að fara fram úr gildum hollustu og hefnd sem eru hefðbundin. í kung-fu skáldsögum og kvikmyndum, til að sýna æðri visku. Því miður reynist útgáfa hans af "visku" vera: KÚGARINN ER RÉTT. Í Kína, þar sem þúsundir ára af sögulegum veruleika hafa rakið þennan boðskap í gegn, var listin síðasti griðastaðurinn þar sem einstaklingurinn gat raunverulega fundið frelsi frá slíkri harðstjórn. Hinar miklu vinsældir kung-fu skáldsögunnar má skýra með hæfileika hennar til að flýja inn í annan heim: einn þar sem kung-fu stríðsmenn reikuðu um landið í leit að ævintýrum og börðust fyrir réttlæti, lausir við ótta og sigruðu gegn öllum ástæðum með sínum. ofurmannleg færni. Aðeins í skáldsögunni vann einstaklingurinn nokkurn tíma stofnanabundið vald í Kína og aðeins í skáldsögunni fann hinir kúguðu meistara sína. Með því að ganga gegn þessari hefð kung-fu hetjunnar hefur Zhang Yimou ekki farið upp á við í átt að æðri sannleika, eins og hann hafði vonast til, heldur niður á við til áróðurs stjórnvalda. Það er engin furða að ríkisstjórnin hafi verið svo ánægð. Sumir kvikmyndaunnendur geta velt því fyrir sér í leyni: "Allir siðferðisdómar fyrir utan, er það að minnsta kosti skemmtilegt?" Sem betur fer er svarið afdráttarlaust „Nei!“ Vegna þess að sama sagan er sögð aftur og aftur með aðeins smávægilegum breytingum verður leiðinlegt að horfa á hana. Þar að auki eru þessar þrjár andstæðu útgáfur af sömu sögu aðeins til þess að rugla persónuþróunina, þar sem það gefur áhorfandanum dýrmætan tíma til að finna til samúðar með einhverjum þeirra þegar hin „raunverulega“ útgáfa kemur fram. Myndin er ekki án þess að vera falleg. myndir. Öll atriðin falla hins vegar flatt niður vegna þess að þau tengjast hvorki né bæta söguþráðinn. Notkun mismunandi lita til að greina aðskildar útgáfur sögunnar virðist einföld og tilgerðarleg og kvikmyndatakan virðist sjálfmeðvituð frekar en sannarlega falleg. Frábært fyrir stiklu, en vonbrigði þegar þú ert þarna til að horfa á alla myndina. Fyrir þá í Kína sem sýndu óraunhæft kung-fu frá "Crouching Tiger's" óraunhæft var búist við miklu frá "Hero." Jet Li, sem fer með titilhlutverkið, er algjör kung-fu listamaður sem bar landstitla áður en hann hóf feril sinn sem leikari. Fyrri myndir hans hafa leitt í ljós takmarkaða leikhæfileika en margir vonuðu að Zhang Yimou gæti nýtt liprar líkamshreyfingar Li til fulls á meðan hann steypti honum almennilega í hlutverk sem myndi ekki torvelda leikhæfileika hans. En svo átti ekki að vera. `Hetja` reynir að fara út fyrir kung-fu tegundina, svo það eru ekki margar bardagaatriðin og búist er við að Jet Li muni leika erfiðan leik: innri umbreytingu sem leiðir til djúpstæðrar visku og fórnfýsi. Eins og leikstjórinn hefði átt að búast við, mistekst Li hrapallega. Á sama tíma er eina bardagaatriðið sem sýnir einhverja sanna kung-fu hæfileika sú fyrsta í myndinni, á milli Li og og Donnie Yen. Allar senurnar sem á eftir koma eru vonbrigði, svo „Hetja“ nær ekki að fullnægja, jafnvel á því stigi. Þó að ólíklegt sé að flestir áhorfendur utan Kína geri sér grein fyrir sögulegu klúðri sögu hins grimma fyrsta keisara, þá virðist það enn ólíklegra. að þeir myndu samþykkja útgáfu Zhangs af "kínverskri speki", sem er allt annað en. Kannski í eina skiptið sem áhorfendur komu út af sýningu á „Hetju“ sáust brosandi - í stað þess að geispa eða gretta - var á sérstakri sýningu fyrir kínverska embættismenn.