Ég er ekki alveg viss um hvernig ég á að byrja að lýsa því hversu slæm þessi mynd er. Mér líkar við slæmar myndir enda oft skemmtilegastar. Ég elska slæmar tæknibrellur, slæman leik, slæma tónlist og óhæfa leikstjórn. Að tónlistinni undanskildri (sem var betri en ég hafði búist við) hafði þessi mynd alla þessa eiginleika. Tæknibrellurnar voru ótrúlega slæmar. Það versta sem ég hef séð síðan Nintendo 64. Sum atriðin sem ég þarf að horfa á eru Thunderchild, konan sem er kremuð af vélrænni fótinn, Big Ben atriðið, lestarslysið... Vá, það eru svo margir slæmir brellur! Það jákvæða er þó að SUMAR senur af geimverugöngufólkinu eru vel gerðar. Leikurinn var eins slæmur og hann gat mögulega verið, enda byggður beint á bók H.G. Wells. Fyrir að hafa svona gott heimildarefni er næstum eins og leikararnir hafi verið að reyna að vera svo yfirgengilegir að gera það fyndið. Og svo er það yfirvaraskeggið... eina mest truflandi andlitshár sem ég hef séð í langan tíma. Auðvitað inniheldur aðeins helmingur myndarinnar leiklist. Restin eru persónur sem ganga um stefnulausar og illa gerðar áhrifamyndir. Að segja að Timothy Hines sé óhæfur leikstjóri væri óréttlæti við vanhæfa leikstjóra. Með því að nota mismunandi litaðar síur á milli mynda án sérstakrar ástæðu, notkun á illa mynduðum bakgrunni fyrir jafnvel innri atriði, slæma græna sýninguna, það er ótrúlegt fyrir mig hvernig þessi maður fékk nokkurn tíma leyfi til að leikstýra kvikmynd. Ég myndi ekki ímynda mér að það væri hægt að breyta snilldarbók í þessa slæmu kvikmynd. Bravó, herra Hines. Bravó. Mitt ráð til allra sem ætla að sjá þessa mynd er að gera það sem ég gerði: hafa nokkra vini sem hafa gaman af slæmum kvikmyndum, drekka, spila póker á meðan þeir horfa á hana, halda áfram að drekka og kannski kemstu alla leið. Það er frábær slæm mynd, svo skemmtu þér og hlæjaðu sjálfan þig kjánalega yfir þessari hörmung.