Ég tel að stríðsmyndir ættu að reyna að koma á framfæri skelfingu stríðs, forðast hugsjónahyggju og virða nokkrar frumstæður hernaðarreglur. Zvezda gerir varla það fyrsta. Þar sem Zvezda er rússnesk stríðsmynd, bjóst ég við ættjarðarást, tilfinningasemi, fallegum ljóðrænum myndum, gróskumiklum tónleikum, slavneskum kinnbeinum og grimmum Þjóðverjum. Það sem ég þurfti ekki var barnalegu ástarsambandið, óraunhæfu kjánalegu stríðsatriðin og misnotkun á sírópríku hljóðrásinni í kvikmynd sem forðaðist vandlega allar sögulegar eða pólitískar tilvísanir (stalínisma, nasisma, helför) en endaði með framhjáhaldi. en engu að síður móðgandi við sögutilfinningu okkar lokaorð um "frelsa Pólland". Misst tækifæri sem kvikmynd en ekki eins áróður að því er virðist.