*Spoilers og öfgafullt bashing voru framundan*Þegar þessi sýning byrjaði fannst mér hún þolanleg og skemmtileg. Fairly Oddparents var svona teiknimynd sem krökkum og fullorðnum líkaði. Það fékk líka háar einkunnir ásamt Spongebob. En það byrjaði að falla vegna eftirfarandi vitleysu sem Butch Hartman og teymi hans ýttu inn í þáttinn. Í fyrsta lagi er klósetthúmor ekki svo fyndinn. Þú getur auðveldlega dregið upp hraðan hlátur frá litlum krakka með kjaft, en það er nokkurn veginn eini áhorfendur sem myndu hlæja að svona klisjubrandari. Næst eru það barnabrandararnir. Lol við getum séð fólk í nærbuxunum sínum og við getum séð fólk í krossklæðningu. LOLOLOL!!! Ég bara get ekki hætt að hlæja að svona gay bliss! Hjálpaðu mér einhver! En auðvitað væri þessi sýning ekki svo slæm ef ekki væri fyrir staðalmyndir. Sástu hvernig liðið sýndi Ástrala? Þeir litu á þá sem ekkert annað en kengúruelskandi, búmerangkastandi einfeldninga sem búa í heitri eyðimörk. En núna... Er valdaránið af HVERS VEGNA þessi þáttur sýgur sannarlega sá háværasta af þeim öllum... OFNOTAÐIR BRANDARAR!!! Þátturinn dregur stöðugt upp sömu brandarana (meirihluti þeirra er ófyndnir) og heldur að það sé það magnaðasta sem til er! Cosmo er að mestu um að kenna. Ég hataði hvernig þeir héldu áfram að minnast á "Super Toilet" (sem hefur líka blöndu af barnahúmor í sér) og Cosmo myndi fríka út. Og hver gæti gleymt þessum heimska rafhlöðuhrútabrandara sem hvert andskotans foreldri í Dimmsdale myndi nota í þessum eina tölvupóstþætti? Þú veist, sá þar sem hvert einasta foreldri (óvitandi um að aðrir foreldrar segja það) myndi segja NÁKVÆMLEGA sömu setninguna áður en það brjótist inn í herbergi barnsins síns? Já, það er kannski fyrsta flokks húmor fyrir sumt fólk, en það er hreint kjaftæði fyrir aðra. Ef mér skjátlast ekki, þá trúi ég því að Butch Hartman hafi sagt eitthvað um að enda þáttinn. Guði sé lof! Allir í kringum mig segja að þetta sé fyndnasta Nickelodeon þáttur sem til er. Ég get bara ekki verið sammála því ég held að þetta sé bara enn einn haugur af hrossaskít sem við fáum á teiknimyndastöðvunum okkar á hverjum degi, bara verra.