Mitt val á bestu mynd sem nokkru sinni var "Night of the Hunter" eftir Laughton sem er enn frábær í minni kanón. En, það gæti hafa verið skipt út fyrir "Shower" sem er listrænasta Daoist mynd sem ég hef séð. Leiðin sem umhyggja fyrir öðrum er táknuð með flæði vatns, og hvernig hægt er að gera vatn innblástur, og huggun, og hreinsun, og o.s.frv., er kjarninn í Dao. Það er hægt að færa rök fyrir því að NOFTH og Shower þemu séu svipuð og að Lillian Gish í fyrrnefndu tákni hreinasta form kristni þar sem rekstraraðilar baðstofunnar tákna hreinasta form daóisma. Ég myndi á engan hátt mæla gegn slíkri túlkun. Báðar myndirnar eru sjónræn gleði í samþættingu hugmyndar og myndar. Samt sýnir Shower svo óstílaða sýn á helgi hversdagslífsins að ég hneigi því kolli. Ég virði bæði.