Sem strákur sem hefur séð allar árstíðirnar get ég sagt að JG kemur mér stöðugt á óvart. Ég meina, eftir að þú sást hann breytast frá hlátri yfir í ofsóknarbrjálæði samstundis á tímabilinu og eftir hverja smá látbragð hans fékk þig til að trúa því að hann væri glæpamaður, hugsaðir þú með þér: Allt í lagi, hann er góður leikari og hann getur lent í skinninu á glæpamanni. . En eftir að hafa séð hann opna augun og berjast fyrir lífi sínu, þá meina ég að ég gæti næstum fundið sársaukann sem hann „kom“ okkur til að trúa að hann væri að ganga í gegnum. Ég var svo snortinn af frammistöðu hans að ég hugsaði strax um Robert De Niro, Marlon Brando og Al Pacino. Þessir krakkar voru örugglega þeir bestu af sinni kynslóð og jafnvel fleiri. En nú á dögum eru þeir annað hvort gamlir eða dauðir (Brando) og það er allt í lagi að þeir geri færri kvikmyndir og frammistaða þeirra er "léttari" en áður. Ég get ekki beðið eftir að sjá Gandolfini í öðrum myndum þar sem hann fer með allt annað hlutverk. Geturðu mælt með einhverjum af eldri kvikmyndum hans þar sem hann gefur eftirminnilega frammistöðu?