Sem einhver sem var í pan-hellenskri kvenfélagskonu var ég ekki viss við hverju ég ætti að búast þegar ég stillti inn á þennan þátt. Eftir að hafa séð svo marga yfir dramatískar myndir í „gert fyrir sjónvarpsmyndir“ og brjálæðið í raunveruleikaþáttunum, var ég forvitinn að sjá hvort gríska myndi geta sýnt hina sönnu háskóla og gríska lífsreynslu. Það kom mér mjög skemmtilega á óvart hvernig þátturinn var. gat veitt áhorfandanum ánægju af því að bera kennsl á hinar síkunnuglegu persónur þessarar tegundar, en það gat líka aukið dýpt í persónurnar. Grískt líf snýst ekki bara um veislur og smávægileg átök. Þrátt fyrir að þessir hlutir gerist innan gríska lífsins, þá gerast þeir líka í öllum öðrum félagslegum eða faglegum hringi á lífsleiðinni. Að lýsa því sem einkaupplifun fyrir þá sem eru í grískum samtökum væri rangt. Flestar sögulínur og aðstæður sem eiga sér stað á grísku geta gerst alls staðar, í öllum vinahópum, í íþróttaliðum, í raunveruleikanum og gerist. En ég hef horft á báða þættina og "litlu systur" mína sem ég er enn mjög náin og ég hef eytt báðum þáttunum í að hlæja og vera minnt á hvernig þeir hafa sannarlega fangað anda háskólaára okkar og reynslu. Mér líkaði hvernig seinni þátturinn sýndi hvernig persónurnar glíma við aðra þætti lífs síns; skóli, sambönd, markmið o.s.frv. Cappie sagði Rusty að skólinn komi fyrst og leitaði til bræðra þinna til að fá hjálp, það var mjög satt. Þú getur ekki verið í stofnun ef þú ert með slæmar einkunnir. Hvernig Rusty fékk verkefni sitt til prófessors síns var langsótt, en það var skemmtilegt. Jafnvel dýnamíkin milli Casey og Rusty; Það gerist, þú verður fullorðinn og hvernig sem samband þitt við systkini þín var, þá breytist það svo þú verður að aðlagast. Niðurstaðan: Gríska er frábær þáttur, mikið skemmtanagildi og nóg "raunverulegt líf" til að vera trúverðugt. og örugglega þess virði áhorfenda tíma.