Þetta er leiðinlegasta verðlausa drasl sem ég hef eytt klukkutíma af lífi mínu í. Allt sem ég get sagt er guði sé lof að það var aðeins klukkutími. Meira en helmingur þessarar „myndar“ er myndefni úr upprunalegu „Criminally Insane“. Að minnsta kosti gat ég séð hápunktana úr þessari sjaldgæfu nýtingarklassík, þar sem myndbandsverslunin mín hefur af einhverjum raunveruleikaástæðum aðeins „Criminally Insane II“ (eins og hún hafði það, „Crazy Fat Ethel II“). En restin af þessari mynd er einhver algerlega versta heimamyndbandaleikur og bakgarðsmyndagerð sem þú munt nokkurn tímann sjá. Af hverju er myndbandsverslunin mín með þetta en ekki upprunalega? Af hverju endar svona hlutir eiginlega í myndbandsbúðum? Af hverju leigir fólk það og brennir ekki eintakið strax þegar það hefur séð hreinan hrylling þess? Hvers vegna - AAUUGGHH - Hvers vegna, Guð, hvers vegna? Nema þú hafir gaman af því að sjá pirrandi ávexti borða heilan nammibar í ofboðslega hægu atriði, eða sagði ávexti hanga úr stigahandriði í enn hægari senu, eða persónu verða stunginn til hliðar (don ekki spyrja) margoft í bakið, eða heilafrumumorðandi eintölur um að gefa konunni sinni eitrað te og kvarta svo yfir því að allt tal hafi orðið til þess að eigin te hafi kólnað, eða þroskahefta borðandi flugusúpu, eða bara einfaldlega langar að sjá Crazy Fat Ethel dansa með blóðugan hníf í garði: Ekki horfa á þessa mynd. Endurtaktu: EKKI horfa á þessa mynd. Ekki leigja þessa mynd. Ef það er mögulegt skaltu ekki ganga framhjá hillu í myndbandsbúð sem er með afrit af þessari kvikmyndastillingu. Enn er hægt að bjarga þér, en það er of seint fyrir mig núna. . .