Allt í lagi, ég hef horft á upprunalegu frönsku útgáfuna. En ég get ekki ímyndað mér að þetta sé betra með texta. Það eina sem ég verð að segja að þetta er leiðinlegasta mynd sem ég hef séð í langan tíma. Það eru nánast engir endurleysandi eiginleikar við þessa mynd. Þess vegna get ég ekki skilið allar jákvæðu umsagnirnar. Það gæti verið raunhæft í vissum skilningi en það er best að láta ósagt sumar raunverulegar sögur. Mér líkar venjulega við hægar kvikmyndir svo framarlega sem þær þjóna tilgangi myndarinnar. Solaris eftir Tarkovsky er ákaflega hægfara en hún leyfir sjálfsskoðun og setur stemninguna í myndinni til dæmis. En í þessu tilviki er myndin bara fylgst með hugalausum samræðum sem ná að segja okkur lítið um persónurnar. Ekkert af því sem ég gat samsamað mig við eða hugsað um. Í mörgum senum fannst mér ég hugsa: "Hvenær ætla þeir að halda kjafti"? Leikurinn var frekar slæmur. Ekki á ofvirkan augljósan hátt. En það virðist sem engum leikaranna hafi verið sama um persónur sínar og þeir litu allir út eins og þeir vildu vera annars staðar í flestum senum. Þetta gæti stafað af óinnblásnum samræðum sem þeir fengu. Einnig fannst allt flæði myndarinnar frekar vélrænt. Farið frá einni senu til annarrar. Svo virðist sem þessi mynd hafi bara verið skrifuð (illa) en aldrei leikstýrt. Þetta er ein af fáum kvikmyndum sem ég get sagt að hafi ekki fengið tilfinningaleg viðbrögð frá neinni af senum. Engin spenna, engin ótti, engin eftirvænting, engin sorg, engin sjálfsskoðun, engin vitsmunaleg örvun, enginn áhugi what so ever. Fullkomið dæmi um það sem ég kalla and-kvikmynd.