Þar sem ég er of ungur til að hafa upplifað Hammer myndirnar þegar þær voru ferskar og nýjar, er ég að uppgötva helgu hryllingsmyndirnar þeirra eins og ég finn þær á DVD. Ég veit að það var næstum einn og hálfur áratugur á milli þeirra en það er erfitt að sjá mikið af töfrum upprunalega Hammer Dracula í þessari síðbúnu innkomu í Christopher Lee seríuna. Upprunalega Hammer vampírusagan hafði mikið andrúmsloft og frábær saga til að taka þátt í. Lee var frábær Drakúla, lífleg vampýra ef það var hægt, í byrjun útspilsins en hér er hann ekkert annað en pappakarakter sem að mestu stendur í kringum og lítur ógnandi út. Tíska unga fólkið talar eins og teiknimyndapersónur (þótt frænka mín hafi búið í Englandi á áttunda áratugnum og hún segir að fólk hafi í raun talað við þessar hræðilegu klisjur). Ég hafði engan áhuga á því hver lifði eða dó meðal yngri mannfjöldans. Þeir voru allir frekar hræðilegir karakterar samt. Mér fannst gaman að sjá unga og heillandi Caroline Munro; en hún fer of snemma frá sögunni. Lee og hinn sögulegi óvinur hans Peter Cushing gefa myndinni sannleiksgildi en þeir geta ekki dregið blóð úr þessari tómu mynd. Það er D.O.A.