Taktu eftir, það á ekki að vera það, en það er það. Sem smábarn horfði ég á þessa mynd í leikhúsi (verandi mikill glíma og Hulk Hogan aðdáandi). Það eina sem ég man frá kvöldinu er að við vorum einu í leikhúsinu og að mér líkaði það ekki mjög vel. Ég dökkaði restina út, og það er ekki að ástæðulausu. Léleg mynd á pari við stórmennina eins og "Gymkata" og "The Pumaman", "No Holds Barred" er kvikmynd sem gerist í hinum stóra heimi atvinnuglímu. Jæja, það er kannski ekki mikið í húfi...og satt að segja finnst mér skítsama bara að kalla þetta fólk "fagfólk" í hvað sem er. Og í raun og veru, fyrir utan fyrsta atriðið, er engin glíma að tala um. Þannig að ég býst við að myndin fjalli um heiminn með litlum veði þar sem áhugamenn eru að berja-the-c***-out-of-people. Hljómar vel, ekki satt? Hulk Hogan leikur Rip, meistara WWF (Aldrei má segja að Hulk Hogan hafi verið túlkað, þetta og kvikmyndir eins og Thunder in Paradise sýndu hvernig hann ögraði sjálfum sér með djúpum hlutverkum sem ýttu á mörk hæfileika hans. ). Í meginatriðum er hann að leika sjálfur, en með fataskáp sem er meira svartur og blár en rautt og gult Hulkster. Hann er líka með þessa handabendingu sem hann gerir. Þetta er svolítið eins og djöfulsins merki sem fólk gerir á rokktónleikum, nema þú stingur þumalfingri upp í loftið og krullar vísifingrinum inn. Vinur minn hélt því fram að það ætti að líta út eins og "R." Reyndu og sjáðu sjálfur. Ef það lítur út eins og „R,“ ja, þá þarf Mars konur. En hvað sem því líður. Kurt Fuller, með ofvirkniskynjarann ​​sinn augljóslega á fritz, leikur sjónvarpsstjóra með örlítið samkynhneigða hjartað sitt að því að fá Rip, sem er augljóslega stærri en Elvis, á netið sitt. Hann mun ekki hafa neitt af því (Og fer út af skrifstofunni með sigursælu handbragði til engans nema myndavélarinnar), og því fylgir myndin Fuller að reyna að auka einkunnir og komast aftur á Rip. Hann gerir það þegar hann býr til snilldarlega titilinn „Battle of the Tough Guys“. Markaðssnillingur, þessi gaur. Allt frá hinum fjölmörgu handabendingum, til frekar fáránlegra bardagasena (Allt leikið eins og glíma sé mjög raunveruleg og dauðans alvara) til ofspilunar, til allt of tíðra mynda af Hulk í engu nema undirfötum, þessi mynd hefur allt sem þú vilt í heimskulegri kvikmynd. Það er léttvægt, ekki of skattleggjandi á hugann, ofbeldisfullt og inniheldur setninguna "Hvað er þessi lykt?" "DOOKIE!" "Dookie?" Klassísk fyrir alla tíma.