Þetta var fyrsta myndin sem ég sá sjálfur í leikhúsi. Ég var 7 ára og enn þann dag í dag er hún ein af mínum uppáhaldsmyndum. Það er hreinn smarmy ostur. Teiknimyndin var markaðssett gagnvart ungum stúlkum og seldu dúkkur með mjúkum líkama og stórum plasthausum, einn fyrir hvern regnbogalit, með sínum sérstöku dýrum, „sprítum“ og jafnvel talandi regnbogahest. Dæmigert fyrir tímabilið, hver sýning var um hvernig von, samvera og töfrar geta gert „allt betra“. Myndin fjallar um komu vorsins, þegar allt ljósið og liturinn snýr aftur til heimsins, en í þetta sinn er það bara“ ekki að gerast fyrir yndislegu hetjuna okkar. Skemmtileg prinsessa ætlar að ná sálarljósgjafanum (og gefinn lífsgjafa) alheimsins, sem er risastór demantur, í sínum eigin svívirðilegum tilgangi, án tillits til raunveruleikans, og nú Rainbow og nýfundnu vinir hennar Orin, Onyx og Chris verður að bjarga alheiminum. Eins og ég sagði áður þá er hún cheesy, en hún er krúttleg og hún er nákvæmlega eins og allar aðrar teiknimyndir frá því tímabili, eins og CareBear myndirnar, Strawberry Shortcake, Rose Petal og Strumparnir. Allar kvikmyndir búnar til til að selja krökkum dúkkur. Og það virkar. :)