Þessi mynd þykist vera karakterrannsókn á ranghugmyndum. Sumir gagnrýnendur hafa verið látnir ganga út frá því að vegna þess að rangfærsla sé sýnd sé myndin sálfræðilega djúp; Í raun, miðað við hollt efni, er það furðu leiðinlegt og grunnt, án hvatningarefnis. Af hverju er aðalpersónan eins og hún er? Þú munt ekki komast að því út frá handritinu. Til að fá betri meðferð á sama þema (og skemmtilegri kvikmynd), prófaðu Belle de Jour frá Bunuel.