Ég heyrði fyrst um þessa mynd á "Flashback Weekend" í Chicago 2007 fyrir "Nightmare on Elm Street". Robert Englund var virkilega að tala um myndina og hann var frábær í þætti sínum í "Hatchet". Sama má segja um Tony Todd. Með því að vita að þetta er lágt fjárhagsáætlun í fyrsta skipti sem leikstjóri / rithöfundur skilar það jafn miklu og stóru fjárhagsáætluninni og einnig endurgerð/endur-ímyndun "Holloween" (2007) sem er hlaðin myndefni. Alligator árásin sem sést var skot of dökk. Þegar það gerðist varð dökkt höfuð krokodilsins á móti mýrinni sem klemmdist á svörtu buxurnar næstum ósýnilegt. Stemmingartónlistin í mýrarsenunum var of há í hljóðstyrk og niðursoðinn, eins og léleg sitcom. Og rétt eins og "Holloween" (2007) er einhver nógu klár til að eiga byssu, en auðvitað er það að skjóta morðingja aðeins pásuhnappur fyrir morðingja. Endirinn, jæja, um leið og ég sá hvert það var að fara vissi ég hvað var að fara að gerast, ekki mjög frumlegt. Hápunktar myndarinnar eru persónurnar og samskipti þeirra. Ólíkt "Holloween" (2007) fengum við að hitta fólkið og hugsa um hvað varð um það. Ben (Joel Moore, sem er einnig aðalhlutverkið í „Spiral“) sullandi aðalhlutverkinu og Marcus („Not Another Teen Movie“) sem besti vinur og fyndinn maður til að róta á meðan á myndinni stendur. Shapiro (Joel Murry „Dharma & Greg“), Jenna (Joleigh Fioreavanti) og Misty (Mercedes McNab úr „Buffy the Vampire Slayer: The Series“, „Angel: The Series“ og „The Addams Family“ myndunum) gefa upp ástæðulausa ástæðu. fyrir topplausar konur. Herra og frú Permatteo leikin af fastagestir sjónvarpsþátta (Richard Riehle "Grounded for Life", Patrika Darbo "Step by Step") sem eldri hjónin sem þú þekkir eiga ekki möguleika, jafnvel fararstjórinn Shawn (Parry Shen) er útfærð persóna. Ég vonast til að sjá meira frá öllum sem taka þátt í þessari mynd, en ég held að hún muni spila betur á heimamyndbandi en í kvikmyndahúsi, því miður.