Vinahópur bilar í miðjum hvergi (annar var með sprungið dekk, jeppinn hans fer ekki í gang á dularfullan hátt). Einn þeirra fer með dekkið á eyðilagða bensínstöð og það er það síðasta sem nokkur sér til hans. Þegar fjórmenningarnir sem eftir eru fara í leit að vini sínum, rekast þeir á ágætan herra Slaussen sem býðst til að hjálpa til við að laga jeppann og býður upp á kalda drykki og athvarf frá hitanum í jafn niðurníddu, einsetumannslíku húsi sínu, sem er upptekið. með mjög raunsæjum útlitsmyndum. Hann fer með einum stráknum í hópnum út að vinna við bílinn og skilur 3 stelpurnar eftir í húsinu. Áður en hann fer varar hann þá við að fara og fara upp í húsið fyrir aftan kofann sinn; hann varar þá við „Davy“, bróður sínum sem leynist um og er ekki allur þar. Auðvitað ákveður einn þeirra að hætta sér út í leit að virkum síma og sést aldrei aftur. Er það Slaussen? Er það Davy? Manneknurnar?? Túristagildran hefur venjulegar hryllingskröfur (stúlka með stóra brjóst, góð stúlka í tveimur skóm, forvitni að ná yfirhöndinni á fólki og æfa sig aldrei!), en hún sker sig úr öðrum 70's tegundinni í endirnum. Ég byrjaði að vorkenna Slaussen (Chuck Conners er frábær, hrollvekjandi, yfirgengileg frammistaða) á einhverjum tímapunkti í myndinni og maður sér næstum því hvernig karakter Mollyar gerir það sama. Þetta er gimsteinn ef þú finnur hann; Ég hafði teipað það af kapal þegar ég var yngri og þegar ég gekk í gegnum notaða myndbandsbúð sá ég VHS eintak sem var algjörlega of dýrt en vel þess virði. Aðdáendur Tanya Roberts verða heldur ekki fyrir vonbrigðum. Besti hluti myndarinnar fyrir mig var atriðið með súpunni (og kex!!) Ég gaf henni 7 vegna þess að sumt af myndinni var og er enn erfitt að útskýra.