The Willies byrjar seint eitt kvöld þar sem Josh (Joshua Miller) bróður hans og Kyle (Jason Horst) eru úti í útilegu með frænda sínum Michael (Sean Astin), þau ákveða að eyða tímanum með því að segja skelfilegar sögur...Fyrstur er Michael með saga sem ber yfirskriftina 'Bad Apples' þar sem ungur drengur að nafni Danny Hollister (Ian Fried) er lagður í einelti í skólanum, hins vegar ákveður hinn óheiðarlegi nýi húsvörður Mr. Jenkins (James Karen) að hjálpa honum...Næst er Kyle eins og hann segir frá. undarleg saga sem heitir 'Flyboy' þar sem of þungur hrekkjusvín með áhyggjufulla hrifningu á dauðum flugum fær það sem hann á skilið á hræðilega snúinn hátt...Skript og leikstýrt af Brian Peck The Willies gerði ekki mikið fyrir mig og ég efast um það mun gera mikið fyrir þig líka. Handritið er undarlegt hvað þáttasafnsögur ná, í staðinn fyrir venjulega þrjár eða fjórar sögur eru það aðeins tvær aðalsögur og nokkrar furðulegar „borgasögur“ í byrjun, þær samanstanda af þeim sem pantar mat frá skyndibitastaðurinn bara til að finna dauða rottu í kjúklingnum sínum, mann sem deyr úr hjartaáfalli í bíltúr og einhvern sem reynir að þurrka kjöltuna sína af í örbylgjuofni til þess eins að springa. Ég hef ekki hugmynd um hver tilgangurinn með þessum senum er en þær bæta engu við myndina, enda eru þær tvær aðalsögurnar báðar veikar. Til að byrja með eru þær of langar sem er mikil mistök í þessum tegundum kvikmynda, venjulega eru sögurnar í safnritum stuttar, skarpar og snöggar með fallegu ívafi í lokin sem venjulega felur í sér að fólk fær það sem það átti skilið. Hins vegar í The Willies eru sögurnar í mesta lagi 40 mínútur hver sem er lengri en meðalsjónvarpsþáttur og ég verð að viðurkenna að mér fannst báðar sögurnar mjög leiðinlegar, þær hafa mjög lítið að gera fyrir sig og virðast vera ætlaðar börnum. Fyrri sagan er betri til að horfa á í heild sinni en hún hefur engan snúningsendi eins langt og ég gat séð á meðan sú seinni hefur fallegan „bara eyðimerkur“ endi en uppbyggingin á henni er veik og dregin út án góðrar ástæðu . Ég er mjög hrifin af hryllingssafnfræðimyndum svo The Willies koma sem vonbrigði, satt að segja hleypir það tegundinni niður. Leikstjórinn Peck var augljóslega að vinna á lágu kostnaðarhámarki og í heildina er The Willies frekar erfitt að sitja yfir, það er nóg af samfelluvillum og það er illa gerð. Það er ekkert andrúmsloft, það er engin hræðsla, það er ekkert gormur, tæknibrellurnar eru lélegar og það sýnir óþarfa myndir af skítugu salerni nokkrum sinnum. Á heildina litið er þetta frekar óaðlaðandi kvikmynd til að sitja í. Tæknilega séð er The Willies vægast sagt gróft í kringum brúnirnar, áhrifin eru langt frá því að vera sérstök og hún hefur einstaklega gróft og kornótt yfirbragð á myndinni. Leikurinn er lélegur, það er víst enginn að vinna nein verðlaun. The Willies er léleg mynd, hún er ekki skelfileg, hún er ekki skemmtileg, hún er ekki skemmtileg og hún inniheldur aðeins tvær of langar sögur. Örugglega ekki mælt með því.