"Scarecrow Gone Wild: Hann er dauði flokksins!" Þarf ég að segja meira? Scarecrow gone wild fékk fjórar af hverjum tíu stjörnum frá mér af einni einfaldri ástæðu: fyrir utan hræðilegan leik, söguþræði, ódýrar tæknibrellur og and-climactic flautur, þá var þetta kvikmyndagull! Ég held að þessi mynd hefði í raun og veru getað verið mjög góð ef fuglahræðan hefði reynst vera hafnaboltaþjálfarinn (eins og hinn alltaf svo ljómandi Ken Shamrock lýsti). En aftur á móti, þeir hefðu þurft að klippa þessar ÆÐISLEGTU „Return of the Jedi“ rafmagnsbrellur. Þegar við horfðum á þessa mynd vorum við vinir mínir sannfærðir um að hún væri í raun skrifuð af einum af vinum okkar, staðalímyndum unglingi á aldrinum strákur. Þessi mynd hefur topplausar konur, ömurlega falsaða æðar og samræður sem gætu ekki hafa talað sig út úr pappírspoka, eða í þessu tilfelli, kornakri. Ef ég gæti spurt kvikmyndagerðarmanninn að einu þá væri það þetta; "Hvað þurftirðu að borga unglingnum sem skrifaði þetta fyrir þig mikið?"