Kæri ég... Peter Sellers var einn af sérlega hæfileikaríkustu leikarum sem til hafa verið. En val hans á kvikmyndum, td eftir 1964, var mjög óheppilegt. Hann virtist ekki gera sér grein fyrir því hvernig hann ætti að nýta hæfileika sína. Honum hefði verið betra að vinna með fleiri Kubricks kvikmyndaheimsins en fólkinu sem hann gerði. Af síðari myndum hans hafa aðeins "The Optimists of Nine Elms" og "Being There" heillað mig af þeim sem ég hef séð. Sem sagt, Boultings og Sellers höfðu gert nokkrar myndir áður en þetta hljómar varla svo illa - ég hef enn á eftir að sjá "Carlton Browne" og "Heavens Above!" - að minnsta kosti í þeim skilningi að nota seljendur vel að vissu marki. En "There's a Girl in My Soup" er í raun léleg mynd og skelfilegt val af hálfu Sellers hvað varðar karakter. Í myndum hans frá 1955-64 má yfirleitt búast við að minnsta kosti einhverju mjög frumlegu ívafi og alltaf dularfullri sannfæringu í hlutverkum hans. Hér er Peter Sellers að reyna að leika dæmigerða rómantíska aðalhlutverkið. Það eru næstum því Sellers að spila á Niven cad án gleðinnar. Hann sannfærir ekki, reynir eins og hann gæti, eða skapar áhugaverða persónu. Hann hefði átt að yfirgefa slíka þætti til meistaranna eins og Cary Grant og einbeita sér að þessum forvitnilegu dramatísku og kómísku hlutverkum sem hann var frægur fyrir. þetta er engin auðveld, snilldar rómantík af því tagi fullkomin af William Powell og Myrna Loy. Það er mjög gervilegt útlit, alla leið í gegn - ég veit að það er hluti af karakter Danvers að hann er þurr kaupmaður á dömum, en hann breytir í raun ekki frá því á þann hátt sem sannfærir. Sellers hefur líka mjög grátlegt lag á að leika „sjarma“... þessi persóna hefur í raun enga dýpt og öðlast í raun ekki samúð eða áhuga áhorfandans. Seljendur fara í gegnum hreyfingarnar á þann hátt sem maður myndi ekki halda að væri mögulegt þegar þeir muna eftir glæsileikanum í breytilegum, helgimyndalegum frammistöðu hans í "Lolita". Það er í raun ekkert að segja um söguþráðinn, leikstjórnina eða persónurnar, eins og satt að segja skilja þeir eftir litla eða enga svip. . Þetta er sannarlega ein blóðlausasta, sjálfsánægðasta, afvegaleidda og létt leiðinlegasta mynd sem ég hef séð. Einkenni "farartækis" fyrir óumdeilda hæfileika seljenda. Einkunn:- * 1/2/*****