Ég sá þessa mynd við verstu mögulegu aðstæður. Ég var búinn að missa af 15 mínútum þegar ég vaknaði við það í millilandaflugi milli Sydney og Seoul. Ég vissi ekki hvað ég var að horfa á, ég hélt kannski að þetta væri kvikmynd vikunnar, en varð fljótt hrifinn af frammistöðu aðalleikkonunnar sem lék unga konu en barni hennar hafði verið rænt. Forsendan byrjaði að breytast og ég sá ekki koma og í lok eininga var ég farinn að spóla í gegnum leiðsögumanninn í fluginu til að komast að því hvað ég var nýbúin að horfa á. Í ljós kom að ég var seint að uppgötva Do-yeon Jeon sem var valinn besta leikkona í Cannes fyrir hlutverkið. Ég veit ekki hvort Secret Sunshine er dæmigert fyrir kóreska kvikmyndagerð en ég fer í DVD búðina til að uppgötva meira.