Parsifal (1982) Aðalhlutverk: Michael Kutter, Armin Jordan, Robert Lloyd, Martin Sperr, Edith Clever, Aage Haugland og raddir Reiner Goldberg, Yvonne Minton, Wolfgang Schone, leikstjórans Hans-Jurgen Syberberg. Beint úr þýska kvikmyndaskólanum, sú tegund sem studdi fjöldann allan af táknfræði og Ingmar Bergmanískum súrrealisma, kom þessi kvikmynd frá 1982 um síðasta meistaraverk Wagners - Parsifal, skrifuð til að samsvara föstudeginum langa/páskum og vígslu óperuhússins í Bayreuth. Þessi mynd fylgir tónlistinni og söguþræðinum nákvæmlega en hvernig hún var tekin upp og flutt er djörf og framúrstefnuleg og enginn annar Parsifal tekur kórónu í furðulegri kvikmyndatöku sinni. Syberberg er þekktur fyrir umdeildar kvikmyndir. Fyrir þessa mynd hafði hann gefið út myndir um Hitler og nasisma, Richard Wagner og persónulega gyðingahatur hans og heimildarmynd um Winifred Wagner, eina af barnabarni hans. Þessi mynd er hugsanlega truflandi að mörgu leyti. Parsifal (sungið af Reiner Goldberg en leikið af Michael Kutter) er karlmaður allan fyrri hluta myndarinnar og breytist síðan í kvenkyns eftir töfrandi koss Kundry. Þessi kynbeygjandi þáttur sýnir kvenlegt/karlmannlegt/ying-yang eðli leitarinnar að hinu heilaga gral, sem þjónar öllu mannkyni og endurleysir það með blóði Krists. Í vígi hins heiðna galdramanns Klingsors eru ljósmyndir af svo alræmdum óheillavænlegum persónum eins og Hitler, Nietzche, Cosima Wagner og ástkonu Wagners Matilde Wesendock. Swaztika fáninn hangir fyrir utan virkið. Parsifal ferðast inn á 19. og 20. öld alla myndina. Hinar freistandi blómameyjar eru í nakinni. Kundry er lýst sem eins konar fallegri en spilltri Maríu Magdalenu eða Evu úr Genesis (leikin af Edith Clever en fallega sungin af mezzósópran Yvonne Minton). Að lokum er þessi mynd fyrir aðdáendur þessarar tegundar furðulegra germanskra/evrópskra táknrænna metaskáldskapa og fyrir menntamenn sem kunna að meta táknfræði, sögu og unnendur Wagner-óperunnar. Sannarlega er söngurinn stórfenglegur og sannfærandi. Parsifal eftir Reiner Goldberg er einbeittur og ákafur rödd en hún skortir dýpt og heildarstórleika stærri Parsifala á sviðinu - James King, Wolfgang Windgassen, Rene Kollo og Placido Domingo í dag. Yvone Minton er líkamlegur raddaður, dramatískur og spennandi Kundry, sem kafar fullkomlega inn í kvöl hennar. Þó framleiðslan sé vissulega óhefðbundin og eins ó-Wagnerísk og hún getur mögulega orðið (hugmynd Wagners var kristinn helgileikur með grali, spjótum, kastölum, riddara og særðum konungum, myrkum galdramanni, myrkri að breytast í ljós, o.s.frv. dæmigerð Wagner-þemu). .þetta er samt skemmtileg, listræn mynd.