Á hæla hinnar vel viðteknu og ástsælu kvikmynda um fullorðinsár, sem fjallar um líf unglinga á fullorðinsárum, American Graffiti eftir George Lucas, höfum við Cooley High. Eins konar aðlögun eftir Eric Monte, meðhöfunda hinnar vinsælu CBS sitcom Good Times.Cooley High frá 1970, var og er litið á sem svarta útgáfu af amerískum graffiti. Í stað mið-Kaliforníu, eins og í amerískum graffiti, höfum við svarta útgáfuna af amerísku graffiti. fátækrahverfi Chicago Cabrini Green sem bakgrunn fyrir söguna hér. Í stað Ameríku árið 1962 er Cooley High staðsett árið 1964. Kvikmyndin skartar Welcome Back Kotter's, Lawrence Hilton Jacobs og Glynn Turman sem aðalsöguhetjur myndarinnar og aðalpersónur hennar. Það er Garrett Morris sem leikur skólastjórann sem reynir að halda persónum Jacobs og Turman, sem nefnast Coceise og Preach, frá vandræðum mikið af tímanum. Þú veist, ég myndi vilja meina að Cooley High er verðugur samanburður við bandarískt. Veggjakrot eða að þetta sé frábær kvikmynd ein og sér en ég get það ekki. Vandamálið liggur í þeirri staðreynd að framleiðendur myndarinnar gátu ekki eða vildu ekki fela hina sorglegu hlið svarts lífs í Ameríku. Að hafa myndina í Cabrini Green hluta Chicago hjálpar ekki til. tilraunir til húmors hér. Þegar Coceise er að leita að viljayfirlýsingu frá háskóla kemst hann að því að litli bróðir hans hefur kastað niður klósettinu. Þegar gengið heimsækir dýragarðinn í Chicago, lætur einn úr genginu sem heitir Pooter, apa kastað á sig áburð. Þegar persóna Turman, Preach, er elt af tveimur húddum í skólaafdrepinu (skítugur og niðurdrepandi staður til að borða mat á mun minna hitta fólk á), opnar hann hurðina á baðherbergi stúlknanna á meðan stúlka er að létta á sér sem hann sleppur út um gluggann á sama baðherberginu! Menntaskólinn, heimili persónanna, baðherbergin, nánast alls staðar í myndinni, sýnir óheppilegt yfirbragð borgarrýrnunar og fátæktar. Ef það var ekki nóg var grófur húmorinn í myndinni. Notkun ofbeldis og blótsyrða í myndinni. Cooley High er kannski fullorðinsmynd, en hún er hörð og gróf fullorðinsmynd þar sem lítið sem ekkert er af vitsmunum og mætur á því að nota nostalgíu sem fékk fólk til að elska og meta amerískt graffiti svo mikið. Motown Records hafði a hönd í að gera myndina. Tónlist félagsins var hluti af hljóðrás myndarinnar. En jafnvel hér færðu tilfinningu fyrir sama gamla og sama gamla og maður hefur heyrt þessi lög áður milljón sinnum. Ekki það að þetta hafi ekki verið frábær lög í sjálfu sér heldur svört tónlist, þess tíma var meira en bara Motown. Sérstaklega í Chicago. Lagið nálgast lok myndarinnar, eftir Spinners' G.C. Cameron, var ekki eins áhrifamikill. Það hafa verið betri Motown ballöður sem hafa verið gerðar, af betri Motown listamönnum en Cameron án efa. Síðasti hluti myndarinnar sem sýnir hvert persónurnar fóru til að heiðra kvikmyndina Cooley High stefndi að því að vera American Graffiti. Það sýnir að Preach, greindur en vanhæfur nemandi fór til Hollywood og varð farsæll sjónvarpsrithöfundur. Eric Monte gæti hafa myndað sig sem persónu Turmans. Síðasta myndin af Preach í kvikmyndasýningunni á flótta frá jarðarför Coceise, sem haldin var á dimmum rigningarsíðdegi, og allur dapurleiki sem Cooley High kom til að tákna. Eric Monte, í gegnum Preach og lokaatriðið, átti eina lexíu fyrir okkur öll þegar við horfðum á Cooley High og fyrir ást fortíðarinnar. Ekki líta til baka.