Á heildina litið var myndin "Heart of Darkness" aumkunarverð miðað við bókina. Sá sem hefur einhvern tíma lesið bókina og haft nægan skilning á henni gæti séð hina óteljandi augljósu galla. Það er ómældur munur á þessu tvennu. Mér sýnist að leikstjórinn hafi verið að ganga inn í tapaða baráttu. Ég gat ekki ímyndað mér að einhver tæki að sér hið óskaplega verkefni að endurskapa "Heart of Darkness". Ómögulegt væri að túlka hin gríðarlegu smáatriði og töfra sögunnar á réttan hátt. Saga Conrads hafði svo mörg lög og svo mikla dýpt að það virðist tilgangslaust að reyna að gera sjónræna túlkun. Í fyrsta lagi er ekki hægt að ná smáatriðum sögunnar. Það er ekki hægt að endurskapa hina stórkostlegu fínu punkta sem Joseph Conrad skapaði með kvikmyndum. Tilfinningar og tilfinningar Marlows er ekki hægt að túlka jafnt í myndinni. Ef þú hefur tekið að þér það gríðarlega verkefni að takast á við verk Conrads þá veistu eins vel og ég að Conrad skrifaði aðeins hálfa söguna. Auka helmingurinn er röð tenginga sem lesandinn gerir. Þú, sem lesandi, þarft að vera fær um að álykta og tengja saman hugmyndir Joseph Conrad. Fyrir vikið eru nokkur mikilvæg atriði fjarverandi í myndinni. Einnig þótti myndin nægilega lengd virtist hún stutt. Það virtist sem Conrad gæti pakkað miklu fleiri smáatriðum á 75 blaðsíður en myndin gæti pakkað inn á einum og hálfum tíma. Hraði myndarinnar kom í veg fyrir að áhorfandinn kynnist persónunum. Marlow var miklu frekar ókunnugur. Sjónarmið bókarinnar setur þig í spor Marlows. Hins vegar, í myndinni, ertu næstum því að horfa á Marlow úr fjarlægð. Ég fór að halda að leikstjórinn væri að reyna að nota sömu "lesa á milli línanna" aðferð og Conrad gerði. Hins vegar voru tengslin veik. Ég veit að ef ég hefði ekki lesið bókina þá myndi ég á engan hátt geta farið að skilja dýpt ástandsins og persónanna. Að lokum virtist Kurtz líka vera rangt túlkaður. Hlutverk hans var stutt og smáatriðin voru ekki öll með. Það var ómögulegt að skilja hinn sanna Kurtz á þeim tíma sem hann var sýndur. Mikilvægt smáatriði í bókinni var að Kurtz var orðinn guð fyrir Afríkubúa. Ég hélt að þetta marktæka smáatriði væri ekki skilgreint. Í bókinni táknaði Kurtz líka andlausa veru. Hann hafði dáið inni fyrir löngu. Ég tel að leikstjórinn hafi skilið þetta smáatriði. Hins vegar, í stað þess að endurskapa það, var hann bara með Kurtz að moppa og muldra allt. Þar að auki virtist sem leikstjórinn hefði reynt að láta Kurtz virka dularfullan, en í staðinn virtist hann algjörlega óþekktur. Allt í allt minnti þessi mynd mig á ungling sem ætlaði að klára vísindaverkefni, sem væntanlegt er daginn eftir. Það virtist hafa verið smíðað áreynslulaust og á varla tíma. Persónurnar voru firrtar, mikilvægum smáatriðum var sleppt og í heildina tapaðist aðal söguþráðurinn í þýðingunni.