"Xizao", er sagan um árekstra nútímalífs og fornar hefðir og áhrif þess á fjölskyldu í Kína. Da Ming (Quanxiu Pu), er kaupsýslumaður sem snýr aftur heim þegar bréf sem bróðir hans Er Ming (Wu Jiang) sendi frá sér fær hann til að trúa því að faðir hans Liu (Xu Zhu) sé látinn. Hann kemst að því að faðir hans er enn á lífi, sem og gamla hverfið hans og gamla fyrirtækið föður hans, almenningsbaðherbergið. Kvikmyndin fjallar um fjölskyldu Da Ming og hvernig hann þarf að læra mikilvægi vinnu föður síns, eitthvað sem hann hafði alltaf talin gömul hefð sem varð að deyja fljótlega. Einnig kannar myndin samband hans við Er Ming, sem er geðrænn, og vandamál litla samfélagsins og hvernig baðherbergið er staður sem hreinsar ekki aðeins líkama þeirra, heldur líka sál þeirra. Tvö meginþemu myndarinnar, fjölskyldan og vandamál framfara, eru ótrúlega vel meðhöndluð og myndin missir aldrei markið sem hún er að reyna að gera, bæði þemu eru mjög vel þróuð og við fáum innsýn í kínverskt samfélag og siði. Leikstjórinn, Yang Zhang, segir frá Sagan hans á einfaldan hátt og lætur persónurnar gera verkið. Þetta er mjög einföld nálgun, en hún passar fullkomlega við myndina og ég efast stórlega um að annar stíll myndi passa við myndina. Zhang hefur gríðarlega möguleika þar sem hann getur sagt sögu án þess að nota sjónblossa eða myndavélarbrellur. Leikurinn er framúrskarandi í náttúrulegri nálgun sinni, allir haga sér á mjög eðlilegan hátt og það lítur næstum út fyrir að vera raunverulegar persónur sem verið er að taka upp. Aðalpersónurnar þrjár gefa ótrúlega frammistöðu og Wu Jiang í hlutverki Er Ming stelur vafalaust senunni. Jafnvel þegar myndin hefði getað haldið sig við niðrandi „gamlir dagar voru miklu betri“ boðskapur, þarf í staðinn viðhorf af jafnvægi, eins og að segja að framfarir er góð og við verðum að halda áfram, en við megum ekki gleyma hvaðan við komum, og halda jafnvægi á milli nútímalífs og hefðir forðum daga. Æðisleg og áhrifamikil mynd. 8/10