***SPOILERS*** Jafnvel þó að myndin "They Made Me A Criminal" sé hvergi eins góð og síðari John Garfield andhetjuklassík eins og "Body & Soul" árið 1947 "Force of Evil" árið 1948 og hans síðasta og mjög vanmetin "He Ran All The Way" árið 1951, það er myndin sem skilgreindi feril hans frá þeim tímapunkti þar til hann lést 21. maí 1952, ungur að aldri, 39 ára. Garfiled leikur hlutverk léttvigtarmeistarans Johnnie Bradfield og síðar meir. flóttamaðurinn frá lögreglunni Jack Dorney sem er saklaus af morðinu sem hann er ákærður fyrir, jafnvel þó að hann hafi verið úrskurðaður formlega látinn. Leikstjóri Jonnie, Doc Ward, Robert "Doc" Gleckler, sem í drykkjusama sigurveislu drap blaðamanninn Charles McGee, John Ridgely, sem ætlaði að afhjúpa almenningi bardagakappann hans Johnnie Bradfield lygar um að hann væri einkona strákur auk þess að vera ekki að drekka strákur mömmu. Doc Gleckler braut flösku yfir höfuð McGee og drap hann þar sem Jonnie var næstum dauðadrukkinn með fjölda kvenna að djamma í hótelsvítunni hans. Doc lést síðar í bílslysi með kærustu Johnnie, Goldie, Ann Sheridan, en Doc brann til kaldra kola og með úrið hans Johnnie á sér var rangt fyrir Johnnie. Sagt að vera dauður og grafinn af lögfræðingi sínum, Malvin, Robert Strange, sem tók $9.750,00 af $10.000.00 af peningum Johnnie sem hann hafði fyrir þetta frábæra ráð. Malvin sagði Johnnie að taka á sig nýja sjálfsmynd og kalla sig héðan í frá Jack Dorney og komast út úr New York fylki; talandi um slælega shysters. Johnnie núna ferðast Jack Dorney um teinana frá New York niður til Arizona og endar á Rancho Rafferty Date Farm þar sem megnið af myndinni gerist. Ef það væri ekki fyrir John Garfield í aðalhlutverki sem bæði Jonnie Bradfield og Jack Dorney myndina væri löngu glatað og gleymt. Garfield sem var aðeins 26 ára á þeim tíma kom með það besta úr öllum í myndinni. Jafnvel fluttu Dead End Kids, ég býst við að við getum kallað þá The Arizona Kids hér, leiklistin var hærra en þú hefðir búist við af þeim og þeir komu fram sem raunverulegar og viðkvæmar persónur ekki hópur slatta trúða eins og í næstum öllum kvikmyndir sínar. Allt það vegna þess að vera á sama sviði, eða tökustað, með John Garfield. „They Made Me a Criminal“ er góð saga sem lætur leynimeistarann ​​haga sér eins og allt en ekki til að vekja athygli á sjálfum sér og enda ekki bara á bak við lás og slá heldur í rafmagnsstólnum. Að lokum sýndi Jack hvers konar mann hann er með því að berjast ekki í stóra bardaganum og gegn öllum líkum að vinna stórkostlegan sigur á síðustu stundu heldur með því að fara fjórar grimmar lotur til að fá peningana fyrir nýfundna fjölskyldu sína á stefnumótabænum þar á meðal hans. stelpan Peggy, Gloria Dickson, til að opna bensínstöð með því. Að gefa Evrópumeistaranum Gaspar Rutchek, Frank Riggi, bardaga lífs síns og fá $2.000,00, það eru $500,00 á umferð, fyrir að gera það, Jack sýndi öllum sem litu upp til hans eins og "Arizona Kids" að stundum er miklu hugrakkara að taka högg. hugrakkari en að henda einum. Sú staðreynd að Jack hefði auðveldlega getað klúðrað Rutched en gerði það ekki til að afhjúpa sig ekki fyrir lögreglunni, eins og um lausa morðingjann Johnnie Bradfield. En í staðinn fór hann eins langt og hann gat og tók allt sem Rutchek gat kastað í hann til að hjálpa vinum sínum og sýndi meira en allar bardagarnir sem hann vann í hnefaleikahringnum samanlagt. Mér fannst endir myndarinnar alls ekki tilgerðarlegur en passa vel inn í söguna. Löggan Morty Phelam, Claude Rains, sem kom til Arizona frá New York til að handtaka Jack þurfti í mörg ár að búa við þá staðreynd að hann sendi einu sinni saklausan mann í rafmagnsstólinn. Allt þetta var okkur sagt strax í byrjun myndarinnar. Af hverju að vita að Jack/Johnnie væri saklaus af morðinu sem hann er ákærður fyrir og ekki með vissu hvort hann verði fundinn saklaus af því fyrir dómstólum myndi hann vilja gera sömu hræðilegu mistökin aftur? Ég get auðveldlega séð þetta gerast í raunveruleikanum af hverju ekki þá í bíó.