Þessa mynd verður að skoða í réttum huga. Í fyrsta lagi gerir aðal samband föður og sonar það nokkuð ljóst að myndin var ætluð sem forleikur að Wong Fei Hung myndinni hans "Drunken Master" (hugmyndir úr þessari mynd endurtaka sig í "Drunken Master II), en ekki "Young Master"; að Chan hafi vikið frá þessari áætlun og endurnefna persónurnar gefur til kynna að hann sjálfur hafi ekki verið sannfærður um að efnið kæmi almennilega saman; og raunar gefur myndin tilfinningu fyrir að vera ófullkomin; til dæmis rómantíska sambandið sem hálfur söguþráðurinn snýst um. er algjörlega látin hanga í lok myndarinnar. „Ungi meistari“, frá sama tímabili, finnst líka vanhæft, en að minnsta kosti eru allir miðþræðir hennar bundnir saman í lokin. Þessi mynd líður eins og Chan hafi glímt við söguþráðinn og persónur sem reyna að finna aðalþemað hans, aðeins til að yfirgefa átakið, hugsanlega vegna tíma og fjárhagsáætlunar. Eða kannski er myndin einfaldlega ofmetnaðarfull. Þetta er mikilvæg tímamótamynd á ferli Chan, vegna þess að hann skuldbindur sig til að þróa kvikmyndina. aðalpersónan ofar öllum öðrum áhyggjum - þess vegna er svo mikill skortur á kung fu í gegnum myndina. Chan vill gera sögulega rómantíska gamanmynd sem er tilviljun með kung fu. En bæði sögulegi þátturinn og rómantíski þátturinn þykja lítið annað en söguþráður. Það skilur okkur eftir með gamanleikinn. Þar sem áhyggjuefni Chan er persónuþróun, er gamanleikurinn að miklu leyti karakterdrifinn - eins og í átökum persónu Chans og besta vinar hans, rifrildi um stelpu. En það er líka nóg af slapstick. Í hreinskilni sagt finnst mér gamanmyndin nógu skemmtileg til að fyrirgefa ófullnægjandi söguþráðinn. Þessi mynd táknar viðleitni Chans til að finna raunhæfa formúlu sem hann getur notað og þróað með tímanum. Það virkar ekki alveg og Chan myndi aðeins finna þá formúlu eftir að hafa yfirgefið sögulega þætti fyrri kvikmynda sinna, með gerð samtíma gamanmyndarinnar "Police Story". En að fara aftur til að skoða þessa mynd er samt mjög upplýsandi um hvernig Chan vann sig í gegnum sögulega tegundina og kannski hvers vegna hann hætti við hana.