Ég fann myndina í myndbandsbúðinni minni og það kom mér á óvart að sjá hana á DVD. Ég hafði heyrt um bein kynlífssenur, hræðilegt ofbeldi og alræmda lauslætið. Ég sat og horfði á og ég fór að hlæja! Leikmyndaskreytingarnar og myndlistarstefnan var ódýr og fölsuð; nektin var kaldhæðin og ótrúlega ókynhneigð; sagan var illa skrifuð og þetta var bara skrúðganga af ótrúlega fallegum og hæfileikaríkum leikurum sem voru í gíslingu til að vitna í verstu samræður sem skrifaðar hafa verið! Það er ekki hægt að taka sifjaspell á milli Caligola (Malcolm McDowell) og æðrulaus fallegu systur hans Drusilla (Theresa Ann Savoy, viðkvæm fegurð) alvarlega...það er ekki einu sinni átakanlegt eða fráhrindandi! Peter O'Toole og John Geilgud voru augljóslega í gíslingu við gerð þessarar myndar sem betur fer deyja þeir á fyrstu þrjátíu mínútum myndarinnar. Kvikmyndatakan var grín og ég skemmti mér enn betur þegar þeir notuðu tilvitnun í Biblíuna! Markúsarbók ekki síður. Ef þú ert að leita að áfallsgildi mun þessi mynd valda þér vonbrigðum. Ef þú ert að leita að verðmæti búðadýrkunar verðurðu enn fyrir vonbrigðum. Ég veit að ég var það. Ég hef séð átakanlegt og þetta eru tveir tímar af lífi þínu sem þú munt aldrei fá aftur.