Ég get ekki varist því að hugsa um að þetta sé „skaði“ Francos á „One Thousand Days of Sodom“ eftir Marquis de Sade. Fólki (í þessu tilfelli konum) rænt til að þjóna sem þrælar forréttindaelítu? Athugaðu. Kynlíft kynlíf? Athugaðu. Pyntingar þar á meðal þeyting? Athugaðu. Fórnarlömb valin af handahófi til að vera drepin? Athugaðu. Guði sé lof að Franco fór ekki heilu og höldnu og kynnti kvikmyndaáhorfendum fyrir yndisauka kaupstefnunnar (og raunar koprógíu), enn ein öfugsnúningurinn sem kemur upp ítrekað í leiðinlega langri og ógeðslegri sögu de Sade. Ég vonaði frekar að þessi mynd myndi falla í flokkinn „svo slæmt að það er gott“. En jafnvel ekrurnar af nöktu holdi og fjölmörg kynferðisleg kynni bættu ekki upp fyrir dapurlegu samræðurnar, hræðilega leikaraskapinn, fáránlega söguþráðinn og - bara til að setja blikkhúfuna á það - talsetningu OG enska undirtitla (belti og axlabönd vantar úr kvenbúningunum). The Alsation gaf þó mjög fagmannlega frammistöðu. Auðvitað gæti ég haft rangt fyrir mér varðandi de Sade hornið. Þegar öllu er á botninn hvolft áttaði ég mig ekki á því að leikarinn sem gegndi hlutverki yfirvarðarins í „fangelsinu“ var trans-kynhneigður. Ég verð að huga betur að stærð handa fólks í framtíðinni. Samkvæmt öðrum gagnrýnanda var myndin bönnuð í Bretlandi. Jæja, það er greinilega ekki lengur, þó að mér finnist að geirvörtu-nálunarsenan hafi verið klippt til að fullnægja ritskoðendum. Á DVD-diskinum sem ég horfði á var það aðeins greinilega sýnilegt á spænsku stiklu (sem, ef þú ert að velta því fyrir þér, horfði ég á til að bera það saman við þann enska). DVD-diskurinn inniheldur einnig viðtal við Jess Franco, þó þú munt þarf betri spænsku en mína til að skilja hana. Nema mér skjátlast mikið er það hvorki talsett né undirtitlað. Og það bendir á að manneskjan sem setur persónuna sem Franco leikur er Ajita Wilson dulbúin með yfirvaraskegg. Svolítið kaldhæðnislegt, í ljósi þess að hann hafði látið fjarlægja nauðsynlegan viðhengi með skurðaðgerð.