Til að vísindahræðslumynd virki vel þarf hún að vera annað hvort raunverulega frumleg eða mjög góð endursögn. Þessi mynd er hvorugt. Vissulega er gervi-upprunalegur snúningur í því að gaurinn drepur fólk vegna eiturefnis en ekki vegna sjúkdóms, en það er mjög lítill snúningur. Það er samsærishorn stjórnvalda, söguhetjan í krossfaranum sem hefur persónulega reynslu...Og einn raunverulegur galli þessarar myndar er sá að mengaði maðurinn hefur enga sjúkleika. Þótt karakterinn sé skrifaður til að vera einhver sem ætti að vorkenna, er hann það ekki. Án vorkunnar er myndin tilgangslaus. Hinar persónurnar eru svo smákökur að þær eru fáránlegar. Undirþráðurinn er flókinn og pirrandi. Og það sorglegasta er að myndin er of flöt til að hægt sé að njóta hennar sem spottefni. Gerðu myndina 45 mínútur stutta og það gæti verið þess virði að horfa á hana.