Þessi mynd ber enga virðingu fyrir tíma áhorfandans. Hún tekur 15 mínútna sögu og teygir hana í 95 mínútur. Til þess að ná þessu verða þeir að nota mjög hæga frásögn og láta alla hlaupa um með einhvern ósennilegan brjálaðan kvíða. Þegar þessi mynd sýndi eitthvað áhugavert í söguþræðinum var mér bara alveg sama. Vandamálið er ekki í leiklistinni, heldur hraðanum. Sagan er bara veik. Jim Carrey er hæfileikaríkur leikari en tilraunir hans til að dæla léttum húmor inn í alvarlegt hlutverk eru bara út í hött. Húmorstíll hans er ekki almennur, svo hann kemur fyrir sem útvatnað útgáfa af sjálfum sér. Talan 23 veldur fólki í sögunni mikilli sorg og gremju, en réttlætingin fyrir því er aldrei rökrétt. Í mesta lagi er það bara vægast sagt áhugavert. Jim Carrey hefur mun meiri hæfileika í alvarlegu hlutverki en þessi mynd sýnir. Ekki eyða peningunum þínum í að sjá þetta í leikhúsinu. Leigðu þessa mynd ef þú hefur átt í vandræðum með svefn. Ef þú ert enn vakandi eftir 10 mínútur, þá líkaði þér það betur en mér. Ég var heldur ekki hrifinn af lýsingu og listrænum þáttum kvikmyndagerðar. Miklu af óvirku sjónrænu augnkonfekti var kastað í áhorfandann með lýsingu eða áhrifum og það gerði lítið til að bæta upp þá þegar veiku söguna.