Þrátt fyrir að forsendur myndarinnar feli í sér meiriháttar „tilviljun“, standa leikararnir allir vel fyrir sínu og líta vel út og koma sögunni til skila. Ég fann sjálfan mig að róta í persónunum sem Mary Tyler Moore og Christine Lahti léku, samúð með báðum og vildi að þær sættu sig. Sam Waterston og Ted Danson eru líka fínir í hlutverkum sínum, standa sig ágætlega með staðalímynda vinasambandið. Þó að sagan hafi tilhneigingu til að stökkva í gegnum tímann og skilja áhorfendur af og til eftir kannski svolítið hungraða eftir smáatriðum sem vantar, flæðir hún samt og forðast raunverulegt rugl. Þessi áhugaverði söguþráður hefur alla þættina fyrir góða „kjúklinga“.