Fröken Aparna Sen, framleiðandi Mr & Mrs Iyer, leikstýrir þessari mynd um baráttu ungrar stúlku til að takast á við veikburða ástand hennar. Meethi (Konkona Sen) hefur verið fálátur krakki frá barnæsku og hefur sýnt blekkingarmerki, enginn veit hvers vegna. Tilhneigingin í dvala fer hins vegar úr böndunum þegar starfið fer með hana til nágrannaríkisins Bihar þar sem henni er nauðgað af einhverjum pólitískum bröndurum. Áfallið sem af þessu leiðir leiðir einnig til geðrofs geðrofs og þunglyndis til viðbótar við geðklofa hennar. Henni líður illa í gegnum árin, versnar smám saman og sekkur dýpra inn í einkaheiminn sinn. Samsetning „ósettrar“ (skilinnar) eldri systur og hvernig drottnandi háttur hennar gerir þegar slæmt ástand verra, er til marks um hvað fín lína er á milli óeðlilegrar og *að því er virðist eðlilegur*. Frú Sen gerir einnig frábæra athugasemd um félagslega firringu slíkra einstaklinga. Félagsleg endurhæfing er venjuleg meðferð ásamt öllum banvænum hugarbreytandi lyfjum. En hvað með hina fátæku og fátæku, sem eru alltaf látnir sjá um sig sjálfir og falla venjulega á hliðina? Rómantíska tengslin milli Dr Kunal og Anu voru óþörf. Einnig var mötuneytissenan þar sem Dr Kunal útskýrir fyrir Anu hversu raunverulegur heimur þeirra raunverulega er fyrir þeim, óþarfi. Anu ætti nú þegar að vita allt það. Enska samtalið er stundum svolítið óþægilegt þó leiklistin bæti upp fyrir það. Konkona og Shabana sanna að orðspor þeirra er þess virði. Waheeda, Rahul og Shefali leika sín takmörkuðu hlutverk mjög vel. Umfangsmiklar rannsóknir virðast hafa verið gerðar á þessum sjúkdómi, hann er mjög augljós. En það er ekki ljóst hvort MDP getur verið samhliða geðklofa hjá sama sjúklingi, hlið við hlið. Einnig á fyrri hlutanum mælir Dr Kunal með E.C.T (lostmeðferð) á sama tíma og hann ógildir þá staðreynd að hún virkar ekki fyrir geðklofa, aðeins fyrir öfgafulla MDP með sjálfsvígstilhneigingu og annars konar geðhvarfasýki. Endir hinnar merkilegu sögu er vísbending um óþekkt lausn (kannski engin lausn). Myndin hefði getað endað á betri nótum, þar sem geðsjúklingar um allan heim geta lifað yfirvegaða og frjóa ef ekki mjög fullnægjandi, undir góðri læknishjálp. Engu að síður er þetta frábær kvikmynd gerð með gríðarlega næmni fyrir viðfangsefninu. HAFT AF fyrir frú Sen! Enginn á Indlandi hefði getað gert það betur.