Þessi saga hafði annað sjónarhorn sem heillaði mig, nóg til að kaupa áður skoðað VHS sjón-óséð. Þetta voru mistök. Í því sem hefði getað verið mjög falleg saga - um illa fatlað fólk á sjúkrahúsi og mismunandi persónuleika þeirra - breyttist fljótt í mjög svívirðilega sápuóperu með óviðunandi persónum. Við höfum "Bloss" (William Forsythe) staðalímynd rasisti hvítur einstaklingur, sem segir f-orðið aðra hverja setningu og er svo fyrirlitlegur að þeir gáfu honum ekki fornafn í myndinni. Það er mjög gaman að vera í kringum hann. Svo er það "Raymond Hill" (Wesley Snipes), hraður kvenmaður. Snipes hlýtur að hafa verið hrifin af þessum hrokafullu „hippa“ hlutverkum því hann lék í mörgum þeirra, eins og í „White Men Can't Jump“. Svo er það sæta Helen Hunt sem leikur "Önnu" þessa dásamlegu umhyggjusömu, ástríku manneskju sem á í framhjáhaldi við aðalpersónuna í myndinni, "Joel Garcia" (Eric Stoltz). Já, þetta er hugljúft efni sem líður vel. . Það gleður mig bara um hjartarætur að horfa á þetta ágæta fólk. En, ef þú ert einn af þeim sem elskar skrítnar persónur sem túlkaðar eru í þessari slyddu mynd.....þér gæti líkað vel við þetta! Bættu við skammti af pólitískri rétthugsun í Hollywood og þar ertu! Hvað meira gæti einhver viljað?