Ég hef séð þessa mynd um 6 eða 7 sinnum, og hún verður sannarlega fyndnari í hvert skipti. Það sem ég hef kannski mest gaman af er þreyttu persónufyrirmyndirnar sem myndin býður okkur upp á: dapurlega al-ameríska karlkyns söguhetjuna, ljóshærða kærustuna hans, leikhúsnördinn með gleraugu, dökkhærð stelpa, andstæðingurinn og dökkhærða stelpan #2. Hins vegar eru okkur þá kynntir tveir töframenn bardagaíþróttasérfræðingar með mullets sem keyra breiðbíl. Ef einhver getur útskýrt það, vinsamlegast hafið samband við mig. Meðal annarra hápunkta eru túlkun Bobby Johnston á djókpersónunni, Dell, og vörumerkjalínu hans, "Þess vegna geymi ég hana." Þegar horft er á frammistöðu Johnstons kemur það ekki á óvart að ferill hans fór fljótt niður á svið soft-core klámsins. (SPOILER) Einnig, eftir margskonar áhorf, hef ég ENN nákvæmlega ekki hugmynd um hvað þessi stóri púki í lokin segir á hverjum tímapunkti; þetta eru bara rafræn deyfð hljóð. Ó jæja, það er líklega til bóta. Og að lokum, hvers vegna eru allir púkarnir svona hálir? Er blaut húð skelfilegri? Það hjálpaði svo sannarlega ekki í þessari mynd.