Ég sá þessa mynd fyrst þegar ég var um 8 ára í sjónvarpi í Bretlandi (þar sem hún hét "Laupta: The Flying Island"). Ég elskaði það algjörlega og var sárt þegar það var endurtekið stuttu seinna og ég missti af því. Ég heillaðist af sögunni og persónunum, en umfram allt af draugalegri og fallegri tónlist. Það hefði verið upprunalega enska talsetta útgáfan sem ég sá - stundum ranglega nefnd "Streamline Dub" (talsetningin var reyndar af Ghibli sjálfum og aðeins dreift af Streamline) sem er því miður ófáanleg nema sem hluti af fáránlega dýrum laserdiski box-set. Því miður finnst mér að útgáfan hafi verið að hluta til skemmd af Disney. Raddbeitingin er í lagi en samræðan hefur ekki sömu hráu orkuna og „straumlínu“ dubbinn eða upprunalega Japaninn hafði, og mér finnst James Van Der Beek hljóma of gamall til að leika aðalhlutverkið. Þeir hafa gert nokkrar tilgangslausar breytingar, eins og að breyta nafni aðalpersónunnar úr "Pazu" í "Patzu", og bætt við nokkrum samræðum. En verst af öllu finnst mér að þeir hafi eyðilagt margar senur með uppáþrengjandi tónlist - upphafssenan á loftskipunum var til dæmis upphaflega þögul en hefur verið skemmd þökk sé heimskulegu kröfu Disney um að það sé tónlist í gangi þegar einhver er ekki að tala, sem mér finnst pirrandi í mörgum Disney-kvikmyndum. Þessi mynd blæs enn í burtu nýjustu teiknimyndirnar og ég get ekki mælt nógu vel með henni. Söguþráðurinn er einfaldur en þó grípandi og myndin sýnir hæfileika sem því miður vantar í flest nútíma fjöldamarkaðsmyndagerð.