Parker og Stone flytja hressilegan húmorinn sinn úr teiknilegu meistaraverki sínu yfir í lifandi hasarmynd í fullri lengd með almennum góðum árangri. Mikið af myndinni er Trey og Matt að hlaupa í amok með nýja dótakassann sinn. Söguþráðurinn er einfaldleikinn sjálfur: tveir meðalstrákar finna upp nýja íþrótt, blöndu af innkeyrslukörfubolta og hafnaboltaskor sem verður þjóðlegt æði. Á leiðinni lenda þeir í fjölmörgum íþróttaklíkum og senda þær upp, ásamt annarri dægurmenningu sem kemur í augum þeirra. Hún gengur eins og útbreiddur South Park þáttur, með venjulegum vélbyssusamræðum, klósetthúmor og loforðum frá hjartanu. Ef þessi mynd hefur veikleika er það tengslin við teymið sem gaf okkur "Airplane" og "Naked Gun" röð. Þessi áhrif sjást greinilega með mikilli notkun á lélegum sjónglöpum og nærveru gljáandi og frekar tvívíddar Yasmine Bleeth í hlutverkinu sem Priscilla Presley er venjulega gefið. Robert Vaughn stendur sig aðeins betur að leika fyrirtækjaskífuna sem hefur verið partýið hans síðan „Bullitt“ og Ernest Borgnine ofleikar eins og hann einn getur, en maður verður að viðurkenna að hann er fullkominn í hlutverki brjálæðislega liðseigandans. sem hafa ekki tekið eftir því, þá virðast Parker og Stone vera þægilegri sem rokkstjörnu-wannabes en myndasögur. Þetta kemur fram í því hve hljóðrásin er áberandi í nánast öllu sem þeir búa til. Eins og vanalega gefa þeir gott úrval hér, þar á meðal skyldubrautina með eigin öfga-tölvu-ökutæki DVDA. Sérstaklega þarf að minnast á Dian Bachar, sem á skilið einhvers konar verðlaun fyrir að þola það erfiða starf að leika Stan til Parker og Hið hrikalega par Cartmans frá Stone. Í stuttu máli er þetta skemmtileg gamanmynd sem er haldið aftur af fullum möguleikum sínum vegna of mikið að treysta á "Naked Gun/Airplane" formúluna. Parker og Stone gætu gert eitthvað alveg frábært (eða alveg hræðilegt) ef þeir fá fulla stjórn á framtíðarmynd. Ameríka, annað hvort læstu þessa menn inni eða settu þá í stjórn.