Semper Fi! Ég sá "D.I." árið 1957. Tveimur og hálfu ári síðar gekk ég til liðs við Corps.Web og fyrirtæki fengu það eins rétt og þeir gátu árið '57. Boot, '59, var meira eins og, í rauninni, nákvæmlega eins og Boot Camp sýnd í "Full Metal Jacket" - Já. Svartur nýliði, í þjálfunarsveitinni minni, var kallaður „Snjóbolti“. Ég var kölluð „Stick“ vegna þess að ég var horaður eins og teinn. Sérhver nýliðinn hafði gælunafn, sumt frekar viðbjóðslegt, sem festist við hann í gegnum þjónustu hans í hersveitinni. Það var SOP að fá barið eða slegið í rassinn á þér þegar þú varst að rugla saman. "Slepptu, og gefðu mér fimmtíu," hlýtur að vera ho-hum. Síðan breyttist það í: "Slepptu og gefðu mér tvö hundruð!" D.I.-mennirnir voru hópur sadisískra ræfla, en þetta var stjórnaður sadismi og hafði það að megintilgangi að halda okkur heimskum MoFos á lífi þegar við fórum í bardaga . 200 ára reynsla var rótgróin í þeim „sadisma“ og allt sem D.I. gerði, eða sagði, hafði tilgang sem miðast við verkefni hans. Slæmt D.I. fær nöldur drepinn. Góður D.I., þó hann virðist vera stærsti rassgati heims, heldur þeim á lífi. Þú getur ekki drepið óvininn ef þú ert dauður. Ef þú vissir það ekki, þá hefur landgönguliðið eitt aðalverkefni: Drepa óvininn. PFD.Allt annað er hreint bravo sierra.MstGySgt WHT, USMC (ret)