Þessi frábæra 40's klassík eftir stríð hefur tilhneigingu til að gleymast þessa dagana. Þegar það kom út árið 1945 var það hreinsað upp á Óskarshátíðinni 1946, aðallega á kostnað "It's A Wonderful Life". Báðar myndirnar voru í kjöri fyrir bestu kvikmyndina, besti leikstjórinn og besti leikarinn, allar verðlaunaðar fyrir Best Years'. Frederic March og Dana Andrews ásamt áhugaleikaranum Harold Russell (hermaður á lífsleiðinni, sem missti báðar hendur í sprengingu) leika hermenn sem snúa aftur og finna að lífið er allt öðruvísi en þeir muna. Myrna Loy er frábær sem eiginkona March, sem þarf að halda fjölskyldunni saman á meðan hann hefur verið í burtu. Tárahnykkurinn þar sem March og Loy eru sameinuð á ný er stórkostleg. Allir þrír menn komast að því að þeir eiga í vandræðum með að aðlagast lífinu eftir stríð, ekki síst Russell að sætta sig við gervi hendur og fjárhagur hans (Cathy O'Donnell) reynir að vera of hjálpsamur. Vitnað er í Sam Goldywn að honum sé alveg sama þótt myndin skili engum peningum, svo framarlega sem allir í Ameríku sjá myndina, þá muni þeir kunna að meta það sem þessir menn gengu í gegnum. Ef einhver mynd er 10 af 10 virði þá er það þessi.