Þetta verkefni var upphaflega hugsað sem kvikmyndaútgáfa af vinsælu japanska manga SlamDunk! og það er ekki eitthvað nýtt fyrir Jay Chou, sem gerði frumraun sína í kvikmynd þar sem hann lék persónu úr öðru geysivinsælu manga Initial D. Í leiðinni var ákveðið að setja aðeins kung fu inn í myndina, svo það er titillinn, jafnvel þótt hugmyndin var ekki mjög frumlegt, Shaolin Soccer eftir Stephen Chow kom upp í hugann með bardagalistum og boltaleikjum í sameiningu. Hins vegar, og sem betur fer, var þessum atriðum þar sem kung fu hafði áhrif á leikina haldið í algjöru lágmarki, og í Kung Fu Dunk, í raun ansi óþarfi, því þeir bæta ekki miklu við söguþráðinn né tromma upp mikla spennu og buðu í mesta lagi upp á ódýra grín og rifjuðu upp tímann þegar Stephen Chow notaði kung fu í fótboltaleikjum. Jay Chou er þægilegur í hlutverki sínu sem bardagalistamaður Fang Shi-jie þar sem það er ekki í fyrsta skipti sem hann barðist með því að nota bardagaíþróttir (Curse of the Golden Flower einhver?), og undir glæfraleikstjórn Ching Siu-Tung var hann gerður að líta virkilega trúverðugur út þar sem hann ruslar óteljandi glæpamönnum á bar eins og sést í stiklunni, bara til að láta þig vita hver er yfirmaður. Það var næstum þess vegna sem persóna hans er gerð að kung fu iðkanda og fyrir þá staðreynd að gefa honum afsökun fyrir er toppskot, fær um að skjóta hringana frá nánast hvaða sjónarhorni sem er. Og með Eric Tsang sem lítinn tíma hrekkjusvín Chen-Li sem sér möguleika sína og gerist umboðsmaður hans, gengur hann til liðs við háskóla til að spila háskólakörfubolta, en ekki án fyrstu andmæla liðsfyrirliða Ting-wei (Chen Bo-Lin) og liðsins. stjarnan Xiao-lan (Baron Chen, í frumraun sinni á stórum skjá). En þú veist með liðsmenn á sömu hlið, það er ekki fyrr en þeir sameina krafta sína til að taka á móti andstæðingum á körfuboltavellinum. Og ég mun reka hálsinn út til að segja að þessi mynd sé fyrir körfubolta alveg eins og markmiðið var fyrir fótboltann. . Það lét íþróttina líta vel út vegna karismatískra karaktera, þrátt fyrir að þeir drýfu svo mikinn svala og fjarska á vellinum. Hér voru tæknibrellur og vírvinnsla notaðar til að láta leikarana líta út fyrir að vera atvinnumenn sem geta tekið topplið í NBA deildinni, og satt best að segja, virtust þeir virkilega töfrandi, sérstaklega þegar þeir líkja eftir ýmsum dýpkandi hreyfingum og framkvæma samspil. hreyfist þökk sé tækni og glæfrabragðavinnu. Svo í rauninni þurfa kung fu þættirnir í raun ekki að vera í myndinni. Glæfrabragðsvinnan sjálf mun geta réttlætt flestar hreyfingarnar þar sem þær eru alveg jarðbundnar við raunveruleikann, aðeins að þurfa að stöðva þá trú að meðalhæðir strákar séu með gorma í fótunum til að stökkva þá hæð fyrir atvinnumennsku. Fjöldi leikja var aðeins örfáir, með tímanum sem fór í fullt af undirspilum, en hver þeirra var lauslega þróaður og flett inn og út úr sögunni eins og þeim hentaði. Hlutir eins og leit hins yfirgefna Shi-jie til að nota körfuboltaleikina til að fá foreldra sína til að mæta einn daginn, leitin um að glæpamennska snýst um og hefur áhrif á leiki, og ástarlíf hans með Charlene Choi í enn einu blómavasahlutverkinu bara til að líta vel út og gera ekkert annað. Allir eru að leika aðeins of flottir og skilja eftir lítið pláss fyrir aðalpersónur til að auka dýpt. Eitt af lykilþemunum hér er að átta sig á mikilvægi teymisvinnu frekar en einstaklingshæfileika og hæfileika, og það hefði mátt draga fram miklu sterkari samskipti ef leikmenn sjálfir hefðu verið í miklu meiri samskiptum utan vallar en eingöngu á honum og á meðan keppnisleikir, fyrir utan high-fimmurnar og vináttupassana. Með 10 milljón Bandaríkjadala fjárhagsáætlun er auðvelt að sjá hvert peningarnir fóru - áhrifin, einkum stórfelld fantasíuröð á mikilvægum stað í myndinni. Hún er alveg gallalaus, falleg á að líta og sennilega réttlætanleg út frá gæðum hennar einum saman, en enn og aftur vil ég leggja áherslu á að jafnvel án þessara þátta myndi körfuboltaglæfran sjálf gera þetta að ágætis mynd með flottum körfuboltahreyfingum. Og að láta Jay Chou spila fyrir liðið þitt er mikil uppörvun fyrir allar vonir um árangur í miðasölu.