Ég horfði á þetta myndband vegna þess að mér líkar við Möltu og þessi mynd var tekin upp í heild sinni þar. Mjög vonbrigði, þar sem það nær ekki neinu af bragði eða fegurð eyjunnar - bara heitu, þurru og hrjóstrugu þættirnir. Myndin var leiðinleg, leiðinleg, algjörlega samhengislaus frá upphafi til enda, tilgerðarleg og laus við allar hugsanlegar söguþræðir. Þú þurftir að vera sálfræðingur til að fylgja söguþræðinum, eða skort á henni. Það átti sín augnablik, vissulega; en það gerir það líka að fara til tannlæknis. Í stuttu máli, ég vil miklu frekar þola aðra ristilspeglun áður en ég horfi á þetta hræðilega rugl aftur. Þetta var svo slæmt að ég gat eiginlega ekki sofnað. Það eru til talsvert margar "Eurotrash" myndir þarna úti sem augljóslega voru gerðar án eftirlits fullorðinna. Þetta er einn af þeim. Í björtu hliðinni, hver er Nadia Cassini? Aldrei áður hef ég séð fallegra sett af fótum. Hún er eini bjargvættur þessarar myndar. Ógnvekjandi var líka hin grimma göltaveiði sem lýst er í lokaeiningunum. Gölti sem var sleppt á eign einhvers (Malta hefur mjög fá innfædd spendýr; öll lítil - rottur, leðurblökur o.s.frv.) og síðan sett á hann af hundum áður en hann var skotinn. Ó, jæja - farðu samt að heimsækja Möltu þrátt fyrir þessa mynd - þetta er falleg, litrík eyja; ríkur af sögu og mikið fjör.