Bergman's Skammen er ein raunsærasta stríðslýsing sem hefur verið tekin upp. Þetta er alls ekki hasarmynd, þó hraðinn sé hraðari og það er mest hasar en í flestum öðrum Bergman myndum. Þetta er heldur ekki rómantík á stríði eða ættjarðarást, ólíkt flestum stríðsmyndum. Raunar hefur hið grófa raunsæi og vísvitandi tvíræðni í tryggð persónunnar mjög nútímalegt yfirbragð. Skammen er dökkt upplýst kvikmynd, sem ætti að horfa á á kvöldin, til að láta hana virka, það er galdur. Mörg áhrifanna eru miðlað óbeint, en svo áhrifaríkt að sumar senur keppa í styrkleika við nútímalega, brjálæðislega lággjaldamynd eins og Saving Private Ryan. Að sjálfsögðu er hasarinn í Skammen á mun minni mælikvarða en hann er áhrifamikill engu að síður. Þó að kvikmyndagerðarstíllinn sé nútímalegur, finnst umgjörð myndarinnar tímalaus og staðlaus. Stríðshrjáða sveitin, og jafnvel enn ósnortinn héraðsþorp gæti verið hvar sem er, hvenær sem er. Og þessi mynd snýst ekki svo mikið um ákveðna sögulega atburði, með ákveðnum nöfnum og dagsetningum, heldur um almenn mannleg viðbrögð við mótlæti og ringulreið. ólíkt flestum öðrum Bergman myndum. Í gegnum stóran hluta myndarinnar eru þeir áhorfendur, eins og við. Bergman lætur stríðið þvinga sig upp á þá, og í gegnum þá á áhorfendur, og viðbrögð þeirra eru kannski það sem viðbrögð okkar gætu verið. Mjög mælt með því. 10/10