Það sem við höfum hér er hreint út sagt frábært stykki af getuleysi snemma á níunda áratugnum sem mun gera jafnvel stærsta kunnáttumann rusl-kvikmynda algjörlega orðlaus! "Wizards of the Lost Kingdom" er mjög ódýr og cheesy fantasía/Sverð-og-galdraævintýri sem hefur ekki raunverulegan söguþráð en fær ákaft & blygðunarlaust þætti að láni úr öðrum myndum. Rithöfundurinn Ed Naha og Hector Olivera (hver?) horfðu á nógu svipaðar gerðir af kvikmyndum til að vita að það vantaði handfylli af nauðsynlegum persónum, en töldu líklega að allir hinir myndu fylgja sjálfkrafa. Til þess að búa til fantasíuævintýri þarftu: eitt ofurillt illmenni (helst með svarta kápu), eina unga hetju í þjálfun, einn stríðsmaður, ein viðkunnanleg tegund af loðnu gæludýri, einn vitur dvergur sem býr í skóginum (valfrjálst) ) og heilt litríkt safn af viðbjóðslegum djöflum, þræluðum dvergum og vængjuðum gargoylum til að þjóna sem fylliefni. Sagan er stórkostleg og svo frumleg, þar sem Símon ungur galdrasonur þarf að flýja frá ástkæra ríki sínu eftir að vondi töframaðurinn Shurka tók við völdum og drap konunginn. Simon vill fara til baka og bjarga fólkinu en þess vegna þarf hann öfluga hringinn sinn sem hann missti á flóttanum. Simon vingast við einmana stríðsmanninn Kor (vanalega svala náungann Bo Svenson sem þurfti greinilega á launatékkinu að halda), sem aðstoðar Simon á löngu og hrikalegu ferðalagi fullt af raunum, hættulegum kynnum og töfrandi uppgjöri. Að vísu hljómar það ekki einu sinni of illa hingað til, en það er bara vegna þess að ég útilokaði öll ljúffengu smáatriðin. Simon á besta vin sem heitir Gulfax, til dæmis. Gulfax er albínóaútgáfa af Chewbacca og kallar fram óviðráðanlegt hlátur í hvert sinn sem hann opnar kjölturnótina til að öskra eitthvað óskiljanlegt. Hindranir á ferðalagi heim eru bráðfyndin óviðkomandi „söguþræðinum“ og þjóna einfaldlega sem fyllingarmyndefni til að hylja skort á raunverulegu efni. Símon sér fyrir martraðarkenndum sýn inni í tjaldi grunsamlegrar skógarnymfu, Kor gerir upp gamalt mál með óvininum með svínsvip sem hann neitaði að giftast systur hans og þar er hinn meinti hræðilegi „sjálfsvígshellir“ þar sem þú getur aðeins sungið þig út úr. En algerlega ójafnlega ljómandi röðin ekki bara af þessari mynd einni saman heldur í kvikmyndasögunni felur í sér upprisu fjögurra uppvakningastríðsmanna. Simon vekur hina goðsagnakenndu hugrökku stríðsmenn í von um að þeir muni aðstoða þá í bardaga þeirra, en rotnandi líkin taka aðeins nokkur skref, kvarta yfir því hversu þreytt þau eru og snúa aftur til grafar sinna. Það er það! Svo mikið fyrir zombie undirsöguþræðina! Besta röð ever! Ég gæti haldið áfram að telja upp óviljandi fyndnar smáatriði fyrir fleiri málsgreinar, en þú skilur hugmyndina. "Wizards of the Lost Kingdom" er gríðarlega klúður "svo-slæm-það-er-góð" mynd. Ráðleggingar: ekki horfa á þetta gleðilega drasl eitt og sér. Bjóddu vinum, helst týpískum týpum með vondan húmor, og horfðu á það í hóp. Þetta verður kvöld til að minnast