Ég varð fyrir vonbrigðum með nýlega (2000) bandaríska endurgerð þessarar ensku smáseríu. Þó að það fylgdi söguþræðinum mjög náið, virtist það skilja hjarta og sál upprunalega út. Svo ekki sé minnst á að bæta við grunnum predikandi þungum „skilaboðum“... Þannig að mitt ráð er að sleppa nútíma endurgerðinni og halda sig við frumlagið. Það er miklu lengra, en grípandi og algjörlega vel gert. Athyglisvert, flókið og áferðarfallegt, án prédikandi sjálfsréttlætis... og það er fallega tekið upp líka. Mér finnst gremjulegt að þessar hjartalausu endurgerðir af frábærum erlendum kvikmyndum fái svona mikið Hollywood aðdáun á Óskarsverðlaununum. (Þó mér hafi líkað vel við að Benicio Del Torro fengi verðskuldað hrós...)