Við skulum ekki grínast, þetta voðaverk er ekki Plan Nine eða Cat Women. Það er slæmt, punktur! Sýningarnar eru mismunandi frá leiklistarskólaleikhúsum (Marla English) til „gæti ekki verið meira sama“ gönguferð í gegnum (Tom Conway). Ljósmyndunin (jafnvel á góðri prentun) er svo gruggug að það er stundum erfitt að sjá hvað er að gerast. Raunverulega vandamálið er hins vegar stefnulausa, tilgangslausa, næstum sögulausa sagan og leiðinlega, hraðalausa leikstjórnin. Á hröðum 77 mínútum finnst það enn endalaust. Handritið er sérstaklega óhæft. Það eru tvær sögulínur sem skerast aðeins í lok myndarinnar. Tom Conway er að reyna að búa til ofurkapphlaup með því að nota vúdú og nútímavísindi (þó að það sé lítið um vísindi til sönnunar) sem hann getur stjórnað með fjarstýringu. Hann heldur eiginkonu sinni fanga (af engri greinanlegri ástæðu). Á meðan eru nokkrir smásvikarar og hvítur veiðimaður að reyna að finna þorpið þar sem hann er að vinna, í von um gull og gimsteina. Þegar þau koma loksins ákveður Tom Conway að ein þeirra, konan, sé hið fullkomna viðfangsefni fyrir tilraunir sínar. Henni er breytt í skrímsli, drepur Conway (natch!) og fer svo aftur í eðlilegt horf. Hún sér gullstyttu hálfdrukkna í suðulaug, reynir að ná henni upp og dettur í vatnið og drukknar greinilega. Hvíti veiðimaðurinn bjargar eiginkonunni. Í lokaskotinu sjáum við hina meintu drukknaða konu koma fram sem skrímslið aftur; hóta framhaldi (nú er það í raun skelfileg tilhugsun!). AIP framleiðandinn, Samuel Z Arkoff, í fyrirlestri sem fylgir á DVD disknum, stærir sig af því að koma auga á unglingamarkaðinn og fullnægja honum með sniðugum lággjaldamyndum. Hins vegar er erfitt að sjá hvernig nokkur gæti hugsað sér að þessi þverrandi samsuða myndi fullnægja hvers kyns áhorfendum. Hvaða skírskotun halda þeir að það gæti mögulega haft? Skrímslið kemur svo sjaldan fyrir að það er varla hægt að kalla það hryllingsmynd. Frumskógaraðgerðin er lúin og leiðinleg. Það eru engir unglingar í henni og engar persónur sem búast mátti við að unglingar gætu samsamað sig. Framleiðendurnir sýndu 77 mínútur af kvikmynd, en þeir gerðu ekki kvikmynd. Þetta er bragð og Arkoff ætti að skammast sín fyrir samband sitt við það.