Hvaða einkunn sem ég gef BOOM er aðeins vegna frábærrar staðsetningarljósmyndunar á Sardiníu og Róm. Annars er þetta aðeins fyrir harðkjarnafíkla ELIZABETH TAYLOR (hennar niðurávið) og RICHARD BURTON (miscasting fasi hans). Tennessee Williams skrifaði "The Milk Train Does Not Stop Here Anymore" og á að vera mjög hrifinn af þessari uppfærslu á leikriti hans - en greinilega var hann sá eini. Taylor hataði það að sögn og Burton þurfti á peningunum að halda. Hvað sem því líður, það jafngildir hæð af baunum þar sem Taylor stendur sig og gumar á sínum skínandi hátt, sprakk á þjónana og skiptist á slæmu barnaspjalli við hvorki meira né minna en NOEL COWARD sem virðist vera gestur úr annarri mynd þegar hann loksins birtist. Það er svo töff að meðal Taylor-aðdáenda er það líklega talið "must see" tegund. En ef þú getur setið í gegnum þetta án þess að drekka í hendinni, þá ertu langt á undan mér. Því miður er þetta myndin sem táknaði endalok þess að Taylor var tekin alvarlega sem kvikmyndaleikkona, jafnvel eftir að hafa unnið tvenn Óskarsverðlaun. Fyrir Burton var þetta jafn hörmulegt og gagnrýnendur kölluðu það sprengju. Dæmdu sjálfur ef þú þorir.