Enginn barnaþáttur í sjónvarpi á laugardagsmorgni hefur örugglega verið svona illa gerður. Enda urðu þessir framleiðendur að treysta á að áhorfendur kæmu aftur. Jæja, í þessu hræðilega tilboði gátu þeir að minnsta kosti talið peningana sem þeir söfnuðu í settum. Handritið hefði getað verið höfnun úr einhverri löngu gleymdri geimóperuþáttaröð, með nokkrum skrautlegum línum bætt við fyrir svalan Gerald Mohr að nöldra við Naura Hayden. Enginn leikstjóri hefði getað gert neitt almennilegt með svona ömurlegum söguþráði, svo hasarinn rennur bara leiðinlega áfram. Geimskipsleikmunirnir eru fáránlegir - Bulova veggklukka og færanleg ritvél, til dæmis - en plánetusettin verða að vera einhver sú versta í kvikmyndasögunni. Flestar eru grófar teikningar og það er allt baðað í oft misfókusuðu rauðu ljósi. Jafnvel ber loðna bringan hans Mohrs er notuð sem stoð. Og það er slæmt - eins rifþunnt og söguþráðurinn. Allir áhorfendur sem komast til enda þessarar myndar munu heyra skilaboð frá Marsbúunum - og mun líklega vera algjörlega sammála!