Gerist í náinni framtíð, dökkur ókunnugur maður gengur inn í einhverja borg í Suður-Ameríku sem er þjakuð af zombie. Að setjast upp með hópi vinalegra andlitsbúa kynnist ókunnugum veruleika borgarlífsins. Það eru tveir hópar fólks; yfirstéttin sem býr óhult bak við steinsteypta veggi borgarinnar er veitt af ríkislögreglunni á réttu verði. Svo eru það íbúar okkar vinalegu andlits. Þetta lágstéttarfólk býr við hlið uppvakninganna. Eina leiðin til að lifa af er að versla vörur, sem þeir leita að á daginn, við lögregluna í skiptum fyrir matardósir. Ókunnugi okkar uppgötvar hvers vegna heimur hans er plága af zombie. Ný matarpilla sem bældi löngunina í kolvetni var grunnurinn. Löngun mannkynsins til að losa sig við fitu olli falli samfélagsins eins og við þekkjum það. Þessar pillur jók löngunina í prótein þ.e.a.s. kjöt, jafnvel gæludýrapúðlinn. Hins vegar var enn ein alvarleg hliðaráhrif, eftir dauðann varð fólk endurlífgað með enn sterkari löngun í prótein, nefnilega mannakjöt. Með því sem mér finnst vera hugmyndarík kynning fannst mér þessi mynd margir átta sig á einhverju frumlegu efni. Hvaða betri leið gæti útskýrt orsök uppvakningakapphlaupsins en með samtímahugmynd um löngun fólks til að færa einhverja fórn til að breyta líkama sínum án mikillar vinnu í líkamsræktarstöðinni? Hins vegar hætti hugmyndaflug þessarar myndar fljótlega eftir þessa sýningu. Þessi mynd fellur í gamla gryfjuna „Ég get ekki ímyndað mér hvernig heimurinn verður þegar samfélagið hrynur“. Þegar þú horfir á þessa mynd sleppurðu ekki í annan heim eins og þú gerir þegar þú horfir á Apaplánetu (upprunalega), Alien, Mad Max eða Texas Chain Saw (upprunalega). Í þessari mynd er varasamfélagið skilgreint af fólki með hár litað appelsínugult og grænt. Andlitsmálning og leðurjakkar í góðgerðarverslun. Það er engin hörku við lífið í þessu varasamfélagi, bara heilbrigð andlit og yfir tilbúna zombie. Kvikmyndir ættu að leyfa þér að flýja, ekki minna þig á að þú þarft að hreinsa út fataskápinn þinn og fara með gömlu klútana þína í góðgerðarverslunina. Gleymdu sumum aumkunarverðum leikaraskapnum eða ofsmíðuðum uppvakningum. Þessi mynd misheppnast vegna þess að hún er of fáguð, of hugguleg og of fyrirsjáanleg. Ég hef horft á svona myndir síðan snemma á níunda áratugnum. Ef þú ætlar að gera kvikmynd af þessu tagi legg ég til að þú þurfir að horfa aftur á myndir eins og Dawn of The Dead (upprunaleg og endurgerð), Threads eða Fulci's Zombie til að sjá og upplifa þessa örvæntingartilfinningu í hrikalegu samfélagi.