Þetta var fyrsta allsherjarmynd Chaplin og útkoman er misjöfn. Myndin er bitur ádeila á Hitler og Mussolini, handlangara þeirra og ofstækisfulla lífshætti þeirra, sérstaklega varðandi ofsóknir á hendur gyðingum. Það var áræðið og framsækið fyrir 1940 og hlýtur að hafa fengið marga til að rífast. Þegar borið er saman við fyrri verk Chaplin er þetta frekar fölt í samanburði. Ljúfur, fyndinn stíll þögnanna hans, að mínu mati, er mun betri en fyrsta talkie hans. Það er fullt af tilgangslausum bitum sem dragast á langinn. Ef þetta væri hljóðlátt hefði það líklega ekki gerst. Ein skemmtilegasta augnablikið finnst mér vera músíkalska rakarastundin og hnattdansinn. Eitt af þeim augnablikum sem hafa mest áhrif er, augljóslega, ræðan í lokin. The Great Dictator er áhrifarík og stundum áhrifamikil mynd sem er mjög stór hluti af bæði sögu Chaplins og kvikmyndasögu. Það er gallað en Chaplin er í frábæru formi.