Ég náði þessu á HBO undir flokki þess „Guilty Pleasures“ og ég er sammála því að ég hafi fengið samviskubit (og ánægjulegt) að horfa á það. Einn, það er rusl, og virkilega frekjulegt rusl. Tvö, söguþráðurinn er hægur og fyrirsjáanlegur og þegar þú lærir "hver gerði það", hugsarðu, "hvað svo?". Hins vegar verð ég að viðurkenna að ég er nógu mikið karlkyns chauvinistasvín til að vilja sitja í gegnum það sem er augljóslega léleg mynd, þó ekki væri nema af annarri ástæðu en að sjá Peta Wilson verða algjörlega nakin nokkrum sinnum. Finnst mér óhreint að hafa horft á það? Já. Fyrirgefðu að ég horfði á það? Nei. Svo, það er mótsögn á milli þess að vera elskhugi góðra kvikmynda og elskhugi kvenkyns líffærafræði, jafnvel þegar þú ert í lélegri kvikmynd. Andvarpa!