Island of Death er í raun ekki góð mynd, á neinn mælikvarða, en hún er forvitnileg. Ímyndaðu þér ef Natural Born Killers hefði verið gerð 20 árum of snemma, sem grísk Eurotrash klámmynd. Það er það sem þú færð hér - skrítin saga af ungum, félagslegum breskum hjónum sem skera banvænan stríð í gegnum íbúa á yndislegri lítilli grískri eyju. Ég skal spara þér ítarlega sundurliðun á söguþræðinum; það er í rauninni ekki mikilvægt nema að setja upp sífellt rangsnúnari eða ofbeldisfyllri kynlífssenur sem fylgt er eftir með ógnvekjandi hrottalegum morðum, oft ástúðlega ljósmynduð fyrir afkomendur af heillandi unga parinu okkar. Það hefði getað verið ljómandi, á sinn eigin sjúka og viðbjóðslega hátt, en í staðinn... Þess í stað fann ég mig óþolinmóðlegan að skoða hlaupatímann og kaflavísitöluna til að sjá hversu mikið lengur skrúðgangan ætlaði að endast. Töfrandi gangur og hlédrægur, bragðdaufur leikur breyta jafnvel viðbjóðslegustu öfugsnúningi í lygi og tengja atriði í eilífð dauflegrar þvælu. Ah, jæja. Þú getur ekki unnið þá alla.