*Mögulegir spillingar* Þó að það hafi verið gert áður (og betur) í 'Midnight Express' og 'Return To Paradise', þá slær Brokedown Palace enn í gegn hjá mér. Hérna höfum við söguna af tveimur ungum stúlkum sem ferðast um Tæland og verða handteknar á ákærur fyrir fíkniefnasmygl. Var það Alice Clare Danes? Var það Darlene frá Kate Beckinsale? Var það myndarlegi ókunnugi maðurinn sem þau hittu á ferð sinni? Ekkert af þessu skiptir í raun og veru máli, því þetta er saga um vináttu og traust og þau mörk sem hægt er að teygja sig að. Henda Bill Pullman inn sem áhugalausum lögfræðingi og Jacqueline Kim sem taílensku brúður sinni (og betri lögfræðingi en hann) og við höfum litla fallega sögu sem heldur athygli áhorfenda. Brokedown Palace er ekkert óvenjulegt, eða alræmt af einhverjum ástæðum - það er ekki frumlegt hugtak, það sýnir ekki tilkomumikið ofbeldi sem leiðir til þess að mannfjöldinn sem er framúrstefnumaður talar um „smáraunsæi“ eða „harðsnúinn sannleika“ – þetta er bara góð saga með fínum flutningum. Bill Pullman er slakastur með letilegt töffari og gróft orðbragð - mér leiddist karakterinn frekar. Kate Beckinsale, þó hún sé þokkaleg, er ekkert stórkostleg. Hún bregst vel, en það er ekki beint eftirminnileg frammistaða. Jacqueline Kim er hins vegar í fínu formi, hannar viðkunnanlega og afmarkaða persónu þar sem í rauninni er ekki mikið að vinna með. En ekki villast - þetta er mynd Clare Danes . Ég hef lengi verið aðdáandi verks hennar og þetta er engin breyting. Hún heillar í hverri senu sem hún birtist og væri það ekki fyrir hana myndi myndin líklega halla sér í leiðinlegan far. Ég fagna sérstaklega frammistöðu hennar í atriðinu milli hennar og föður Darlene. Myndin hefur líka frábæra hljóðrás.7 af 10