Þetta er ekki dæmigerð indversk kvikmynd þín. Það er mikil mannúðartilfinning og persónurnar eru frekar raunsæjar. Það er mikill kraftur í mannlegum samskiptum og það er sektarkennd, sorg, ástríðu, aðgerðaleysi meðal margra persóna. Þegar maður sér þetta fær maður tilfinningu fyrir þungri byrði 5000 ára laga og laga sögu félagslegrar tilveru einnar elstu siðmenningar. Lokaatriði fíls sem gekk í burtu í dreifbýlinu var frábær neðanmálsgrein við svo forna siðmenningu, og samt eru mannleg samskipti enn varðveitt og hlúð. Sá hana á DVD, viðtölin tvö við leikstjórann og aðalleikkonuna eru mjög áhugaverð. Var hissa að heyra að myndin hefur ekki gengið vel (eða ekki verið sýnd) á Indlandi (... en kannski ekki of hissa). Listrænt arfleifð sveitasamfélaga er hægt og rólega að glatast og arfleifð þess er ekki tekin upp af yngri kynslóðum, þar sem sumir af eldri tónlistarmönnunum í myndinni lifa ekki lengur í dag. Frábær mynd.