fyrir utan það að brjálað fólk er til og það eru trúarbrögð þarna úti. Persónurnar meika í rauninni ekkert sens oftast. Myndin hefur ekkert raunverulegt upphaf, miðju eða endi, né er neitt útskýrt mikið. Myndin opnar með ungum manni , með hinu ólíklega nafni Hazel Motes, virðist vera að snúa aftur eftir dvalartíma í hernum. Hann skellir sér í far í tveggja hæða hús sem er í mikilli niðurníðslu, gluggum yfir. Hann fer inn í húsið, gengur um og skrifar að lokum miða sem hann skilur eftir þar. Þessi vettvangur verður að engu og við lærum ekkert frekar um húsið eða sögu þess. Það er aldrei útskýrt nákvæmlega hvers hús þetta er eða hvert fólkið hefur farið, en okkur er gefið það til kynna að Hazel hafi líklega búið þar einhvern tíma. Hazel ákveður að fara til borgar. Hvers vegna - við vitum ekki. Þegar hann kemur til þessarar borgar skrifar hann niður nafn og heimilisfang sem hann sér á baðherbergisvegg og fer að heimsækja þessa konu, sem er furðu feitur krókur. Hann sér hana um stund og svo virðist hann ekki sjá hana lengur. Eins og allt annað í þessari mynd kemur hún að engu og þjónar engum tilgangi. Ungur maður að nafni Enoch reynir að vingast við hann, en Hazel hefur í rauninni engan áhuga, þó að þau fari stöðugt saman. Enoch er eins brjálaður og hægt er að verða. . Ein af venjum hans er að fara í dýragarðinn og standa fyrir framan búrið þar sem simpansarnir eru og tala móðgandi til þeirra. Við vitum í raun aldrei hvers vegna Enoch hagar sér eins og hann gerir, eða hvers vegna Hazel hagar sér eins og hann gerir, umfram staðreyndina Hazel fékk of stóran skammt af ógnvekjandi bókstafstrúarbrögðum í gegnum afa sinn. Enoch heillast síðar af manni sem klæðir sig í górillubúning og nær að ná górillufötunum frá honum og hleypur svo um í honum.Hazel, sem er frekar sár þétt og virðist vera í stöðugri landamærareiði gerir smá götupredikun. Ég fékk á tilfinninguna að hann væri að reyna að losa sig við ósannindi trúarbragðanna sem hafði verið borið ofan í hann. Hann hefur nokkur kynni af prédikara og dóttur hans, þó samskipti þeirra skipti í raun aldrei neinu sérstöku marki, og það er engin söguþráður. .Að lokum fellur Hazel fyrir algjörri trúarhita og byrjar að skaða sjálfan sig. Þetta er mjög skrítin mynd. Athyglisvert hvað hún er skrýtin en fyrir utan það hefur hún nákvæmlega ekkert að gera. Leikarahópurinn stendur sig frábærlega, en þessi mynd nær algjörlega ekki að skila hvorki sjónarhorni né söguþræði. Í myndinni eru persónurnar líka að kasta í kringum N orðið af og til án tengingar við restina af glugganum.2 stjörnur