Ég hélt bara að ég myndi bæta við annarri athugun, hér. Þó að það séu nokkrar sjónrænar undirtilvísanir, í þessum þætti, um möguleikann á óútskýrðum tilfinningum milli Jim Kirk og Yeoman Janice Rand; það er sérstakt, líkamlega blíðlegt augnablik, undir lokin. Þegar Enterprise er að bakka á neyðarskekkjuhraða í tilraun til að keyra fram úr mögulega banvænum Romulan plasmakúlu, leitar Janice, ef til vill að líf þeirra sé að líða undir lok, huggunar með því að leggja höfuðið á samúðaröxl Jims þegar þau fylgjast með. nálgandi hljóðfæri yfirvofandi dauða þeirra yfir aðaláhorfandanum. Mér fannst þetta sætt (og Janice er auðvitað stórkostleg!).(P.S. Fífl:- Nokkrum sinnum, á meðan hún er talin hleypa af fasorum, sýnir myndin ljóseinda tundurskeyti verið skotið á loft)