Það kemur út úr vinstri sviði og er í raun ekki það sem þú ert að búast við. En ég elska það. Eftirminnilegasta kvikmyndaupplifunin kemur frá því að vera hissa, ef þú spyrð mig. Ef þú hefur ekki fengið ábendingu um hið dularfulla „hlut“ sem gerir þessa bræður svo skrýtna...þú ert í vændum. Tæknibrellurnar koma upp úr engu (í alvöru, þetta er eins og einkennilega dökk rómantísk gamanmynd þar til þær gera það -- þá VÁ) og þær eru frábærar. Kvikmyndatakan í heild er auðveld fyrir augun, klippingin og hljóðið eru mjög vönduð og snúin saga þróast klisjulaust. Þó að enginn af þessum þáttum hver fyrir sig geri það að stórsælu, þá "hvað í fjandanum?" þáttur EINN gerir hana að kvikmyndafjársjóði. Fólkið sem svíður þessa mynd hefur ekkert vit. Þetta er ein af þessum oft gleymdu myndum tíunda áratugarins sem þú hefur annað hvort aldrei heyrt um eða elskar svo mikið að þú hoppar við að nefna titilinn. Ég er í síðari hópnum.