Christine Lahti (Sandy Dunlap) og Mary Tyler Moore (Holly Davis) unnu vel með sápukenndu efni, Ted Danson gerði sitt besta með vanþakklátu hlutverki Chip Davis. Forsenda þessa er að vinátta kvennanna tveggja, önnur að því er virðist hamingjusamlega gift kona og hin er starfskona sem er meðvituð um að líffræðileg klukka hennar tifar. Mér fannst sambandið sem persóna Ted Danson átti við einhleypu konuna sem Christine Lahti leikur frekar ógeðslegt. Hann hegðaði sér á kaddískan hátt, en samt skildi hann eftir tvær „ekjur“ sem grenja yfir sér, grenjandi. Mér fannst það ógeðslegt þegar Sandy sagði honum að hún vildi slíta það eftir að hafa hitt konuna sína, þá hringdi hann í hana og sagðist sakna hennar (hringaði hann í konuna sína? Það var engin merki um það). Hann hagaði sér eins og hæl. Það hefði kannski gert áhugaverðari mynd ef hann hefði ekki verið drepinn. Kannski hefðu báðar dömurnar farið að vita og hent honum. Mér líkaði vináttan á milli kvennanna tveggja en hún var skemmd af því sem þær áttu sameiginlegt: Cad eiginmanns.