Allt í lagi.. þetta var ekki versta mynd sem ég hef séð, en ég hafði heyrt margt gott um hana og varð fyrir miklum vonbrigðum. Ég gat séð hvaðan kvikmyndagerðarmennirnir voru að koma og að þeir voru að reyna að tjá þá staðreynd að báðar hliðarnar í þessari bardaga væru ekki mikið ólíkar hver annarri, að einstaklingarnir væru að villast í átökum osfrv. (jæja, það er forsendan mín, allavega =^_^=) Allavega.. myndin leiddist mér. Ég hef horft á margar mjög langar myndir, en þessi virtist bara dragast áfram og áfram og áfram.. í rauninni vegna þess að ég gat bara ekki stillt mig um að sjá um neina persónu. Ég hélt bara áfram að hugsa.. hverjum er ekki sama??? Mér fannst leikurinn líka frekar dauður og samræðan stirð. Mér skilst að þetta hafi verið 1800 og allt, en flest samtölin virtust bara frekar óeðlileg. Enginn virtist hafa einhverjar tilfinningar í gegnum mestan hluta myndarinnar nema í melódramatískum atburðum. „Rómantíkin“ í sögunni virtist ekki vera studd af neinu öðru en „Ég er strákur og þú ert stelpa“, sem Mér finnst ekki mikil rómantík, en samt fannst mér ég vera stýrt í þá trú að þetta fólk væri ástfangið. Jæja.. ég býst við að þetta sé allt "allur þessi hryllingur í kringum okkur, við höfum hvort annað til að loða við" týpuna, eða hvað sem er. Ég var líka að vonast eftir einhvers konar dýnamík milli tveggja bestu vinanna (sem báðar virtust hafa áhuga á stelpunni í upphafi) en það var bara hætt við það. Kannski forðast klisja ástarþríhyrning. Ég veit það ekki. Jæja.. Daniel Holt var um það bil eina persónan sem mér líkaði í raun og veru. Og Sue Lee var allt í lagi. Mér líkaði ekki beint við Jake, en hann virtist aðeins of... hryggjarlaus, held ég. Jack Bull var mér alveg sama um. Og ég er nokkuð viss um að þú *áttir* að hata nánast alla hina, fyrir utan greyið venjulegt fólk sem er bara slegið niður til vinstri og hægri. Það var frekar myndrænt og hafði allt "the horrors of war" málið niður, en ég hef séð fullt af öðrum kvikmyndum með sama þema, gert betur. (Ég hafði til dæmis mjög gaman af The Patriot, jafnvel þótt það væri svolítið tilfinningalega stjórnað) En eins og ég hef þegar tekið fram, þá er ég tortrygginn. Hvað get ég sagt? :)