Eins og það er á himnum {SPOILER VIÐVÖRUN) Þetta var frábært mannlegt drama sem örvaði tilfinningar mínar og ímyndunarafl. Þetta er dæmisaga sem endurskoðar líf og dauða Krists. Daniel er frábær tónlistarmaður, sem er líkamlega og andlega þreyttur á ferli sínum og verður að hætta. Þegar hann gengur til liðs við kirkjukór sem kantor hans, veldur hann umbreytingu í lífi kórmannanna, rétt eins og Jesús gerði við samfélagið í Palestínu á fyrstu öld. Þeir hlæja, þeir byrja að tala opinskátt og sannleikann hvert við annað, gallar þeirra eru afhjúpaðir, þeir sætta sig við hvert annað, elska hvert annað, verða lífsnauðsynlegt samfélag. Þar á meðal eru geðfatlaði ungi maðurinn (?Tore), slíkur er þeirra innifalið. Presturinn, Stig naut valds með því að þröngva kæfandi siðferði á söfnuðinn og því hafna kórstjórunum smám saman. Þegar Stig rekur Daníel, verður uppreisn og Stig er niðurbrotinn. Stig er fulltrúi gyðinga yfirvalda á dögum Jesú, þar sem krafa þeirra um hlýðni við gyðingalögmálið var algjör andstæða við nýja lífið með „gullnu reglunni“ sem Jesús kom með. Í einu dramatísku atriði segir einhver „kirkjan fann upp syndina“ . Í gegnum myndina er þessi andstæða á milli siðferðis-isma og lífsnauðsynlegrar lífs (veru). Í sannleika Kristssögunnar er Daníel drepinn af Conny, þegar hann lemur hann, skilur hann eftir að drukkna í ánni. Næsta atriði, við trúum því varla þegar líkami Daníels (upprisinn!) er dreginn inn í herbergið hans (grafhýsið) í hvítu líndúk (líkklæðið!), af þremur konum (þrjár konur vakandi við rætur krossins. í fagnaðarerindinu). Daníel dregur náið að Lenu, hlýlegri fallegri ungri konu sem hefur verið svikin af manni sem hún elskaði og er nú lauslát (Jesús þróaði náið samband við Maríu Magdalenu- Lenu- sem var líklega hástétt kurteisi/vændiskona). Í gegnum Lenu lærir Daníel að elska, eitthvað sem hann hefur þráð, og fær nú uppfyllingu. Einsöngurinn sem Gabriella syngur, saminn af Daníel, snýst allt um að lifa fullu lífi, öfugt við siðferðilega réttmæti sem leiðir til umhyggju fyrir synd og hvað er rétt og rangt. Lokaatriðið sýnir kórinn allan syngjandi/sunnandi í samhljómi, eins og þula, dregur að sér fjölda áhorfenda, sem sýnir samhljóminn og innbyrðis tenginguna sem er okkar sanna mannlega örlög.