Fyrst af öllu, ég persónulega dýrka Demons and Demons 2, ég sá þá þó að það væri erfitt að finna góða hryllingsmynd án góðrar opinberrar kvikmyndar sem dreifist hér í Rússlandi þegar ég var krakki, og það er óumbreytanleg hluti af drengskapnum mínum. Svo heyrði ég ekkert um herra Bava. Svo sá ég Draugasoninn hans. Jæja, það er svo sannarlega ekki gott að koma aftur! Hvers vegna lenti aðalpersónan, sem við vissum aldrei að væri að minnsta kosti hrifin af honum, fyrir slysi á miðjum auðum vegi? Af hverju segja afrískir þjónar svona heimska og heimskulega hluti um mannssálina? Af hverju er söguþráðurinn svona frumstæður? Höfum við ekki séð nóg af draugum fyrir 100 ára kvikmyndagerð? Það er ljóst að Lamberto Bava hefur ekkert að sýna okkur enn sem komið er. Það er synd.