Þessi mynd var gerð aðeins 48 árum eftir lok borgarastyrjaldarinnar - líklega í aðdraganda 50 ára afmælis stríðsloka. Í myndinni eru endurgerðir af bardögum og fólkinu á þessum tíma sem líta frekar áhrifamikið og raunsætt út. Hún gefur líka aðra og yfirvegaða sýn en bara samtíma hennar, FÆÐING ÞJÓÐAR - augljóslega fáránleg og kynþáttafordómar. Vegna þessa væri þessi stuttmynd frábær til notkunar í kennslustofunni til að ræða stríðið og segja söguna af mjög ungum manni sem flýr til að skrá sig sem trommuleikara. Drengurinn lætur gott af sér leiða og er hetja, þó myndin endi frekar melódramatískt - ákveðinn dagsins í dag. Ekki frábær mynd, en ágætis söguþráður, ágætis leikur og lítið af ofurleik sem þú sást oft í öðrum myndum samtímans. Einn pirrandi þáttur þessarar myndar var of oft notuð titilspjöld til að lýsa eða setja upp. sviðið fyrir efni sem var mjög augljóst. Það varð pirrandi af og til.