Ég er mikill aðdáandi 1995 útgáfunnar, sem ég hef séð margoft og þykir fíngerð, frábær kvikmynd. Þessa 1971 útgáfu keypti ég í gær, dálítið hikandi, en núna þegar ég hef séð hana er ég ánægður með að hafa gert það, því hún er trúari bókinni og innsýn Austen. Útgáfan frá 1995 hefur dramatískari kraft að miklu leyti vegna þess að hún skerpir margar persónur -- í útgáfunni frá 1995 er Lady Russell snobbari, manipulatorískari, lítur síður út fyrir Anne; Sir Walter er enn hégómalegri og fátækari; Elísabet er viðbjóðslegri; María er óþolinmóðari; Herra Elliot er snjallari; Lady Dalrymple er miklu heimskari -- en ég held að persónusköpunin í þessari 1971 útgáfu sé nær bókinni, sýn Austen og raunverulegu fólki þess tíma. 1971 útgáfan inniheldur einnig fleiri lykillínur og atriði úr bókinni, þar á meðal sérstaklega lykilsenuna á sviði þar sem Anne heyrir Wentworth tala við Louisu (eða er það Henrietta?) um mikilvægi karakterstyrks. Mér fannst leiklistin lúmskari og meira vekjandi en margir gagnrýnendur hér, en leiklistin í 1995 útgáfunni er kraftmeiri. Ég er sammála gagnrýnendum hér um að leikkonan sem leikur Anne er of gömul fyrir hlutverkið; Ég fletti upp færslunni hennar á IMDb og hún var 38 ára þegar tökur voru teknar, þegar persónan hennar á að vera 28. Mér fannst leikur hennar þó lúmskur og áhrifaríkur. Wentworth er á réttum aldri og mér fannst hann mjög sannfærandi. Einkum hefur þessi 1971 útgáfa af Wentworth miklu meira af kímnigáfu hans og stríðni; þessi 1995, miklu meira af kraftatilfinningu sem sjóskipstjóri hefði og meiri ástríðu. Aðmírállinn í útgáfunni frá 1971 skortir kurteisa nærveru og mannlega hlýju þess sem var í útgáfunni frá 1995 og skortir alla tilfinningu fyrir því valdi sem aðmíráll myndi vissulega miðla; Mér fannst hann eini sannarlega veiki þátturinn í framleiðslunni. Ég er sammála öðrum um að sviðsetningin á "fallandi" atriðinu var of viðarkennd og það þótti ósannfærandi að hún hefði slasast svona mikið við svona lítið fall. Hins vegar gæti verið að hún hafi barið aftan á höfðinu á brún steinþrepsins, sem ef svo er, myndi í raun valda mjög hættulegum meiðslum og myndi gera atriðið sannfærandi en atriðið í 1995 útgáfunni, þar sem hún fellur lengra en er laus við beittar brúnir sem gætu líklega valdið miklum höfuðáverkum. Varðandi búningana sem sumir hafa gagnrýnt, þá er ég enginn sérfræðingur og get ekki svarað, en ég tek það fram að engin sjóhersins (Wentworth, Croft aðmíráll, Benwick, Harville) í útgáfunni frá 1971 klæðist einkennisbúningum sínum, meðan þeir eru í 1995 útgáfan, öll klæðast þeir stöðugt fínu einkennisbúningunum sínum. Mig grunar að útgáfan frá 1971 sé sú rétta og það truflaði mig alltaf svolítið í útgáfunni frá 1995, foringjarnir eru alltaf í einkennisbúningi þegar greinilega er friður hjá þjóðinni og foringjarnir eru lausir við starfandi skyldustörf. Faðir minn og afi voru skipstjórar í bandaríska sjóhernum á ferlinum sem stjórnuðu flugmóðurskipum og kafbátum, og þeir eyddu ekki hverjum degi í leyfi eða frístundum í bláklæddum sínum. Ég efast um að það hafi verið öðruvísi fyrir 180 árum. Einkennisbúningarnir gefa 1995 útgáfunni mikinn svip, og ég kýs það, en ég efast um að það sé rétt sögulega séð að þessir yfirmenn hafi verið í einkennisbúningum sínum svo oft. Að lokum, það er satt, framleiðslugildi 1971 útgáfunnar eru mun lægri en 1995 útgáfunnar, en miðað við árið (1971), sjónvarpssniðið og fjárhagsáætlunina, getum við ekki kennt listamönnunum um það. Samtímaáhorfendur sem geta gert ráð fyrir lægri framleiðslugildum geta fundið þessa útgáfu vel þess virði tíma sinn.