Ég sá þessa mynd á Fönix kvikmyndahátíðinni í dag og elskaði hana. Samantektin var skráð í dagskrá okkar sem "gamall Shakespeares leikari býður þremur börnum sínum í sjálfsvígsveislu sína". Ég var ekki viss hvort ég ætlaði að sjá hana því þegar ég las um hana fannst mér hugmyndin um „sjálfsmorðsveislu“ mjög áhugaverð, en „gamli Shakespeare-leikari“ hafði mig áhyggjur af því að myndin yrði góð. af þurru og leiðinlegu. En ég ákvað að prófa. Ég er feginn að ég gerði það. Það var alls ekki þurrt og leiðinlegt, þessi samræða var frábær, fyndin á snjallan hátt, en ekki tilgerðarleg og erfitt að skilja. Peter Falk var frábær í þessu hlutverki, hann stal senunni. Ég var líka skemmtilega hissa á frammistöðu Lauru San Giacomo, venjulega fer hún í taugarnar á mér, en ég naut þess að horfa á hana í þessari mynd. Ég held að þáttur Reinholds dómara hefði mátt gera betur af öðrum leikara, stundum virtist hann vera frekar töff og það leit út eins og leiklist, ekki eins og þú værir bara að horfa á þessa persónu. En myndin var svo góð að ég gat fyrirgefið óþægindi eins leikara. Ég myndi mæla með þessari mynd fyrir hvern sem er og hef þegar sagt nokkrum aðilum að sjá hana um leið og hún er aðgengileg almenningi. Hver vissi að sjálfsvíg gæti verið svona fyndið?