The Violent Men er góður vestri. Kannski er sagan ekki frumlegur einn - stóran búgarðseigandi tileinkað sér að keyra út litla keppendur út úr dalnum sem hann þarf fyrir vaxandi nautgripi - en myndin hefur mörg efni sem hækkar stig hennar og gerir hana þess virði að sjá. Leikarahópurinn er hápunktur . Þarna er hinn áreiðanlegi Glenn Ford (John Parrish) sem fyrrverandi herforingi og nú einn af litlu búgarðinum, sem reynir að forðast vandræði þar til honum er ýtt of hart. Edward Robinson (Lew Wilkinson) er eins og alltaf eins og örkumla stóri maðurinn og Barbara Stanwyck (Martha) leikur svikulu eiginkonu hans í einu af venjulegu illkvennahlutverkum hennar sem hún tekst á við (önnur voru í "Double Indemnity" og "Blowing Wild" ). Brian Keith (Cole) gerir það fullkomlega sem byssubróðir Robinsons, metnaðarfullur maður sem reynir að yfirtaka stóra búgarð bróður síns sama hvað. Venjulegur 50's vestra illmenni Richard Jaeckel (Wade Mattlock) er þarna líka og endar eins og venjulega (ekkert á óvart þar). Dianne Foster (Judith Wilkinson) leikur dóttur Robinsons sem samþykkir ekki hvernig föður hans, móður og frænda sinna málum með nágrönnum sínum. Rudolph Mate kemur með staðlaða en ásættanlega leikstjórn, ef til vill hjálpuð af fallegu og opnu landslagi og fínu umhverfi. og viðeigandi tónlist hjálpar líka. Óumflýjanleg lokauppgjör Ford og Keith er eitt það besta í vestrænum kvikmyndum. Hver maður í sínum einvígisstíl (takið eftir því að Ford skýtur með beinum handleggnum og miðar á skotmarkið á hernaðarlegan hátt) munur þeirra þá og í eitt skipti fyrir öll. Þetta er örugglega einn besti vesturleikur Glenn Ford, næst á eftir klassíska „3:10 to Yuma“ sem hann lék tveimur árum síðar. Það er líklega leikarahópurinn sem setur myndina sem "A" hlutfall og eins og fyrir mig fer hún inn á topp 10 listann yfir tegundina.