Ekki það besta af WIP, en ekki það versta heldur. Ég hef satt að segja samviskubit yfir því að hlæja að þessari mynd þar sem hún hlyti að vera lágmarksferill fyrir alla sem að málinu komu. Samt koma leiklistin, samræðurnar, fráleitar atburðarásirnar og sífellt uppsveifla hljóðnemi til mín í hvert skipti og bæta svo sannarlega við slæman kvikmyndaþokka hans. Eins mikill aðdáandi Linda Blair og ég er, þá fær toppur (eða topplaus) heiður Sybil Danning. Einnig sérstakar þakkir til Henry Silva, sem er sá eini í leikhópnum sem leikur hlutverk sitt ekki of alvarlega. Að horfa á myndina núna fær mig þó til að skoða persónuna Stella Stevens nánar. Hún leikur aðalforingjann og ég verð að velta því fyrir mér hvort Hilary Clinton hafi ákveðið að taka upp núverandi útlit sitt og framkomu. Enda er ég viss um að hún þurfti ekki að leita lengra en myndbandasafn eiginmanns síns til að finna þessa mynd. Ekki það að ég sé að dæma. Ég hef séð það nokkrum sinnum sjálfur og allt vekur það mig til að velta fyrir mér hvað hefði gerst ef herra Clinton hefði fengið að setja upp heitan pott í Oval Office. Hmmm.