Sem sjónarspil er erfitt að kenna Nihon chinbotsu. Japanska þjóðin hefur notið góðs af nánu sambandi sínu við hafið og hugmyndafræði myndarinnar gefur til kynna að heill heimur og lífshættir séu í hættu - þökk sé eldfjallaarfleifð sinni. Frá sjónarhóli raunveruleikans er frekar kjánalegt að vera með drama þar sem allt Japan hverfur undir öldunum; afhverju bara Japan? Gerðu því ráð fyrir því að við höfum kvikmyndaveruleika, knúinn af sjónarspili (og poppkorni), og sumum gæti fundist þetta hafa mjög áhrif. Í samanburði við ævintýri með japönskum geislavirkum skrímslum kemur þetta út fyrir að vera þroskaðari og hraðari. Tilfinningaþátturinn er vanleikur og hann virkar í raun. (Það tapar þó aðeins með yfirblásna þemalagið á hápunktinum.)Er Nihon chinbotsu trúverðugt? Sennilega ekki, en æsispennandi eldgosin og afslappað skeið gera ánægjulegri skemmtun sem eina nótt býst við.