Crackerjack er einföld en feelgood mynd þar sem góðu gæjarnir eru mjög góðir og vondu eru mjög slæmir og aðalpersónan freistast af báðum hliðum. Samsetning aðalpersónunnar sem leikin er af Mick Malloy og miðsvæðið er grasflöt á staðnum. keiluklúbbar drógu til sín óvenju breiðan mannfjölda, allt frá miklum fjölda unglinga til fjölda eldri borgara - og allir hlógu að gamanmyndinni. Eins og búast mátti við af kvikmynd með Mick Malloy og Judith Lucy var töluvert um blótsyrði, en það var ekki ofgert og áhorfendur sem ég sat með höfðu svo sannarlega gaman af því! Mick Malloy stóð sig vel sem lati kallinn sem gekk í keiluklúbbinn (þrisvar sinnum) einfaldlega til að fá bílastæði (eitt fyrir sig og tvö til að leigja öðrum á yfirverði ) en hver lætur allt falla niður á sér þegar hann þarf að spila eða missa aðild sína. Judith Lucy stendur sig vel sem blaðamaður hans/ástaráhugamaður hans og það eru stórkostlegar frammistöður frá Bill Hunter, Frank Wilson, Monica Maughan, Lois Ramsey og margir aðrir. Dýrt hlutverk John Clarke sem vonda gaurinn er ekki eitt af hans fyndnustu en hann skilar traustri frammistöðu. Ekki svo lúmskur strokur á pökkum gefa svolítið alvarlegan tón við þessa annars léttu gamanmynd. Ég er viss um að þeir sem hefðu gaman af The Castle and The Dish myndu líka hafa gaman af þessari mynd.