Þegar Bourne Identity kom fyrir fimm árum verð ég að viðurkenna að ég hugsaði ekki mikið um það. Á þeim tíma var ég ellefu ára, svo kannski var ég of ungur til að komast inn í söguþráðinn og skilja alla atburðarásina. Fyrir tveimur árum, þegar Bourne Supremacy kom, fannst mér hún betri mynd en Identity en fannst hún samt ekki eins góð og ég bjóst við að hún væri af stiklunum að dæma. Undanfarin tvö ár hafði mér verið sagt margoft að Bourne myndirnar væru frábærar, oft þurfti ég að bíta í tunguna á mér og segja ekki hvað mér fyndist um myndirnar. Þangað til fyrir tveimur mánuðum síðan hefði ég ekki getað gefið mér neitt um Bourne Ultimatum, ég hafði í raun ekki í hyggju að horfa á hann. En svo ákvað ég að fara aftur og horfa aftur á fyrstu tvær áður en ég kæmi að skyndilegum ákvörðunum. Svo ég fór út og keypti báðar upprunalegu myndirnar. Og hvað það kom mér á óvart þegar ég var hrifinn af þeim. Sjálfsmynd Ég fann yfirburði þeirra tveggja, en Supremacy er ekki langt á eftir. Þeir eru báðir klókir, hasarpakkaðir og spennandi kvikmyndir sem ég hef horft á margoft síðan ég keypti þá. Vegna þessa var ég fyrst í röðinni í dag til að sjá Bourne Ultimatum. Og drengur olli Bourne Ultimatum ekki vonbrigðum! Matt Damon var aldrei einn af mínum uppáhaldsleikurum fyrr en hann kom fram í Bourne myndunum, ég hafði séð hann í Talented Mr Ripley, en ég hugsaði aldrei mikið um hann almennt. Hins vegar virðist hann vera fæddur til að leika Bourne (afsakið orðaleikinn). Í gegnum þessa seríu höfum við séð persónuna breytast fyrir augum okkar, í þessari mynd sjáum við Matt Damon upp á sitt besta, jafnvel betri en hann var í The Departed og mér fannst hann vera einn af bestu hlutunum í The Departed. Þú finnur virkilega fyrir þér að þykja vænt um karakterinn og vona að hann komist að öllu. Matt Damon leikur hlutverkið af rólegum styrkleika og manni finnst karakter hans alltaf einstaklega trúverðug. Aukaleikarar myndarinnar voru líka algjörlega framúrskarandi. Joan Allen var eitt af uppáhalds hlutunum mínum í Bourne Supremacy, hér skarar hún fram úr sjálfri sér. Karakterinn hennar er líka mjög trúverðugur og hún á frábærlega leikin augnablik undir lok myndarinnar. Julia Stiles mætir aftur sem Nicky og loksins lærum við aðeins um karakterinn hennar. Julia Stiles er mjög vanmetin leikkona og mér finnst hún eiga skilið miklu fleiri hlutverk, ágætis hlutverk, en hún fær. David Strathairn er nýgræðingur í þessari seríu sem Noah Vosen, hann er svo sannarlega vondi strákurinn í myndinni og hann skara fram úr. Hann er örugglega viðbjóðslegasta persóna sem við höfum kynnst og sumar ákvarðanirnar sem hann tekur eru sannarlega viðbjóðslegar. Strathairn hefur gaman af hlutverkinu og hann fær líka frábærar senur í myndinni. Sérstaklega verður líka að nefna Albert Finney sem nýtir sér allt of stuttan skjátíma sinn, ég ætla ekki að segja neitt um persónuna, það er best að koma því á óvart, en trúðu mér atriðin hans eru nokkrir af hápunktum myndarinnar. Bourne myndirnar hafa alltaf haft stranga áherslu á söguþráðinn frekar en hasarseríurnar, þetta er ekki þar með sagt að þríleikurinn vanti hasarseríur, guð minn góður nei það er fullt af þeim doppað um allar myndirnar. En í gegnum myndina er mjög vel skrifaður og vel leikinn söguþráður. Þessum söguþræði lýkur á besta hátt sem hægt er að hugsa sér í þessari mynd. Þegar ég horfði á Supremacy kvöldið áður en ég sá Ultimatum var það gaman því ég gat tekið eftir ákveðnum litlum hlutum. Þessi lokasena í Supremacy í New York, miklu mikilvægari en ég hafði nokkurn tíma ímyndað mér á þeim tíma. Mun ekki spilla fyrir fólki en ég mæli með að kíkja á Supremacy áður en þú sérð Ultimatum. Því miður, þó fyrir marga muni þeir fara að sjá Ultimatum eingöngu vegna aðgerðanna. Þetta er hluturinn þar sem ég ætti að fordæma slíkt fólk og segja að það ætti að sjá það fyrir söguþráðinn, en ég væri að ljúga ef ég segði ekki að uppáhaldshlutarnir mínir í Bourne seríunni í heild sinni séu bílaeltingar. Smábílaeltingarleikurinn í Identity er einn af mínum uppáhaldsbílaeltingum allra tíma. Jæja, hasarinn í Ultimatum verður að vera sá besti í Bourne seríunni. Í raun hefst myndin með hasarseríu í ​​Moskvu. Svo á meðan á myndinni stendur fáum við fjölmörg högg, öll mjög ofbeldisfull og átakanlega grimm. Hjólaeltingarleikur sem er alveg ótrúlegur, margir fótaeltingar sem eru enn ótrúlegri, æsispennandi bílaeltingar sem eru ógleymanlegar og ó svo margt fleira! En hápunkturinn fyrir mig verður að vera atriðið á Waterloo stöðinni, mun ekki eyðileggja það en einhverra hluta vegna var ég búinn að ná tökum á mér. Svo einhverjir gallar á myndinni? Í mínum augum nei, en ef þú ert ekki aðdáandi Bourne seríunnar eða hefur ekki séð fyrri tvær þá myndi ég ekki mæla með Ultimatum fyrir þig. Kvikmyndin reynir ekki að vinna yfir neina nýja aðdáendur þar sem hún heldur sig við það sem sérleyfið gerir best og bætir bara aðeins meira söguþræði og hasarþáttum ofan á. The Bourne Ultimatum er tvímælalaust sú besta í seríunni og besta stórmynd ársins 2007. Sem James Bond aðdáanda er það mikill heiður fyrir mig að segja að Ultimatum sé miklu betra en meirihluti Bond-myndanna, og trúðu mér að það þarf til. mikið fyrir mig að segja það. Þó að Bourne í heild sinni sé kannski ekki betra sérleyfi en Bond serían, þá er það örugglega næstum því jafnt.