Tarzan og Jane lifa hamingjusöm í frumskóginum. Sumir menn koma að leita að fílabeini og til að taka Jane aftur til siðmenningarinnar. En Jane elskar Tarzan og neitar að fara. Einn mannanna verður ástfanginn af Jane og er staðráðinn í að taka hana aftur...jafnvel þótt það þýði að drepa Tarzan. Þetta er sjaldgæft - framhald sem er betra en upprunalega. "Tarzan, the Ape Man" frá 1932 var gott en hafði hræðilegar tæknibrellur og eins konar dregnar. Þessi hefur MUN betri áhrif og er miklu fullorðnari. Það er fullt af augljósum kynþáttafordómum (svartur maður er skotinn til bana - og engum er alveg sama) en þetta var 1934. Það er líka nóg af blóði, saurlífi og ofbeldi (fyrir kvikmynd frá 1934) og óklippt prentun hefur Jane gert langt neðansjávarsund algjörlega nakið! Það er líka augljóst kynferðislegt efni og Tarzan og Jane klæðast nánast engu og (það er gefið í skyn) þau sofa saman og stunda kynlíf - án þess að vera gift. Þetta myndi ekki trufla neinn í dag en árið 1934 var þetta frekar öfgafullt. Fyrir utan það er myndinni vel leikstýrt, mjög hröð og full af ævintýrum og spennu. Að sjá Weissmuller í þessum dúnmjúka ljónadúk er vissulega skemmtun fyrir augun og útbúnaður Jane er líka frekar afhjúpandi. Mér finnst Maureen O'Sullivan enn vera slæm sem Jane en Weismuller er fullkominn sem Tarzan. Allir aðrir eru í lagi. Þetta er auðveldlega besti Weismuller--O'Hara Tarzan þarna úti. VEL þess virði að sjá en ekki fyrir börn!