"Fungicide" er líklega óhæfasta, vandræðalegasta, aumkunarverðasta "mynd" sem ég hef séð. Leiklistin er glæpsamleg, leikstjórnin nánast engin og tæknibrellurnar væntanlega settar saman með því að sleppa lausum apa með námsörðugleika á varnarlausri fartölvu. Það er fjarri mér að kæfa sköpunargáfuna, en ég tel reyndar að svona hlutir ættu að gera það. ekki gert. Ég er viss um að "kvikmyndaframleiðendurnir" munu segja að já, "kvikmyndin" hafi verið hindruð af lágu (eins og í engu) fjárhagsáætlun - en í því tilviki hefðu þeir bara í rauninni ekki átt að trufla það. Eins og það er, hafa þeir boðið heiminum upp á eitthvað svo skelfilegt, svo ógeðslegt, að aðeins fávitar gátu notið þess eins og það var. Ég bjóst við litlum hryllingi með kannski smá hugmyndaauðgi, smá gamansemi og jafnvel smá orku. Það sem ég fékk var kvikmyndalegt jafngildi notaðs vasaklúts. Söguþráðurinn? Jæja, andhetjufræðingurinn okkar, sem vinnur í kjallara foreldra sinna, sést hræra í bolla af oflæti. Svo virðist sem vísindi á háu stigi séu lokaniðurstaða margra ára rannsókna. Foreldrar hans senda hann síðan á undarlegan hótelstað í sveitinni til að slaka á. Það er annað fólk þarna, sem er einfaldlega of hræðilegt til að skrifa um. Engu að síður, vísindamaðurinn sleppir tilraunaglasinu sínu á nokkra sveppi - og fljótlega vaxa sveppirnir og drepa fólk. (Vá, ég er að verða sjálfsvígshugsandi bara við að skrifa samantektina). Hetjurnar okkar bjarga málunum með því að sprengja tunnu af balsamikediki (með því að festa "ör" - í raun streng - við það). Tunnan springur óviðeigandi með krafti lítils kjarnorkuvopns og eyðir öllum sveppunum. Endirinn. (Guði sé lof). Sú samantekt er eins góð og "myndin" gerist (og lætur hana í raun hljóma miklu áhugaverðari en hún er í raun). Það hefði í raun aldrei átt að komast framhjá þessu þróunarstigi (þar sem ég á við söguþræði sem er krotað aftan á umslag með litum). Einhver hefði virkilega átt að stíga inn og hrista einhvern kröftuglega og segja "NEI." Og þessir "sérstöku" brellur. Jæja, þeir eru "sérstakir" allt í lagi. Þetta er CGI orðinn brjálaður. Og gert af manneskju sem ég get aðeins gert ráð fyrir að telur að reiðhjóladælan sé hátind nútímatækni. Og þegar sveppaskrímslin eru ekki í stíl við 1984 heimilistölvugrafíkpakka, eru þau táknuð með leikurum sem stokka saman í laki (ég krakka þig ekki). Eitt af því óafsakanlegasta við myndina er leti hennar. Þetta má draga saman með atriðinu þar sem hetjan snýst um byssur sínar (a la Clint Eastwood) og mistekst svo hrapallega að koma þeim í vasa sinn. Ég meina komdu, nokkrar endurtökur og hann hefði getað tekið það af, en bara til að láta það vera eins og það er - virkilega veikt. Ég trúi því ekki að peningum hafi verið eytt í þetta rusl sem tekið var upp með upptökuvél. „Kvikmynda“-framleiðendur ættu að hengja höfði í skömm og banna þeim að fara í innan við fimmtíu metra fjarlægð frá búnaði til kvikmyndagerðar. Ég held líka að það sé rangt að vinir og vandamenn framleiðendanna komi á IMDb og birti lygilega dóma og gefa heimskulega hátt einkunnir notenda sem gefa algerlega ónákvæma mynd af "kvikmyndinni". "Sveppadrep" er alger svívirðing kvikmyndagerðar. Herra Wascavage er annað hvort mjög, mjög heimskur eða mjög, mjög tortrygginn.