Þegar maður staldrar við til að rifja upp hið tíða teymi Errol Flynn og Olivia DeHavilland á skjánum, er "They Died With Their Boots On" (1941) líklega sú mynd sem muna best um. Þetta er umfangsmikil saga Custer hershöfðingja (Flynn) - sögð frá því að hann kom inn í West Point herakademíuna og fellur fyrir hina ljúffengu Elizabeth Bacon (DeHavilland), í gegnum embættistíð sína í bandaríska borgarastyrjöldinni og loks frá dauða hans í Little Big Horn. Leikstjórinn, Raoul Walsh, setur sögulega stórsögu sína á laurbærinn af mjög vafasamri afturköllun á sögulegum textum, endurskrifuðum af handritshöfundunum Wally Kline og Aeneas MacKenzie, þar til sannleikur og skáldskapur er brenglaður úr hlutfalli. Þess vegna er baráttan við Chief Crazy Horse (Anthony Quinn) lýst sem skakkan samning milli stjórnmálamanna - Kaliforníu Joe (Charley Grapewin) og ranglega fjarverandi fyrirtækis sem vill endurheimta landið sem Custer gaf indíánum með kerfisbundnu þjóðarmorði þjóðarinnar. fyrstu þjóðir. Flynn, sem leikur Custer af snjöllum hætti eins og hann sé einn hluti Arnold Schwartzenegger og Albert Schweitzer í tveimur hlutum, hefur aldrei verið óvægnari. Hann streymir bókstaflega af sjarma og kynþokka úr hverri svitahola sem auðveldlega bræðir hjarta tryggrar kvenhetju hans. Íbúar Warner hlutabréfaspilarar, Arthur Kennedy og Sidney Greenstreet skila dásamlegum þáttum sem virðast hafa mun meiri dýpt og karakter en í raun er skrifað inn í efnið fyrir þá. Á heildina litið þá, þrátt fyrir lausa túlkun sína á sögunni í þágu góðs rómantísks garns, "They Died With Their Boots On" er nóg kvikmyndafóður fyrir laugardagsmatíné eða sunnudagskvöld með elskunni sinni. DVD-diskur Warner lítur nokkuð vel út. Þrátt fyrir að filmukorn sé oft augljóst hefur grákvarðinn verið mjög fallega sýndur með djúpum, gegnheilum svörtum og mjög hreinum hvítum. Einhver fölnun er augljós við senuskipti. Hljóðið hefur verið mjög fallega hreinsað upp og er sýnt á viðunandi hlustunarstigi.