Ég veit ekki hvar ég á að byrja, svo ég byrja á broti aftan á forsíðu þessarar myndar. "Alive sameinar spennu Vincenzo Natali's Cube og Kitamura eigin Versus." Ég hef ekki séð Versus, svo ég get ekki tjáð mig um það, en mér finnst Cube vera frábær mynd sem ég mæli með fyrir alla. Hins vegar, í þessu tilfelli, hefur einhver greinilega ruglað saman "spennu" og "leiðindi". Ég ætla bara að skemma allt söguþráðinn, því fyrir utan að vera einn heilagur svissneskur ostur af söguþræði, þá er það líka myglaður ostur, og myndin er ekki þess virði að eyða tíma í þó þú þekkir ekki söguþráðinn fyrirfram, svo það skiptir ekki máli. Ef ég hef misskilið söguþráðinn, ekki berja mig - það er líklega vegna þess að ég þurfti að berjast við að halda augnlokunum opnum. Þannig að bandaríski herinn í Nevada missti einu sinni UFO í Nambi eyðimörkinni. Þetta er greinilega skynsamlegt vegna þess að þær eru báðar eyðimerkur svo örugglega eru þær nánast sami staðurinn. Mismunandi heimsálfur eða ekki. Api braust inn í UFO og eignaðist geimveru sem var send til japansks vísindamanns sem þurfti að borða apann til að lifa af í eyðimörkinni. Hvað sem er. Geimveruatriðið er nú komið til allra sem eru nógu "blóðþyrstir" til að drepa núverandi gestgjafa. Japanski herinn vill nota það fyrir hernaðarefni, svo þeir ákveða að láta það fara frá núverandi gestgjafa (dóttur rannsakanda) til einhvers annars náungs. En í stað þess að velja bara einhvern úr hernum, sem er fullur af fólki sem er blóðþyrst OG þegar við hlið hersins, ákveða þeir að það sé líklega góð hugmynd að velja einhvern glæpamann úr dauðadeild í staðinn. Ó, og ástæðan fyrir því að þeir velja þennan tiltekna glæpamann af dauðadeild er sú að hann var fyrsti maðurinn í sögunni til að deyja ekki úr banvænu raflosti sem er staðlaða aftökuaðferðin, vegna þess að allir deyja úr lyfleysuáhrifum þegar þeir fá raflost . Ég veit ekki hvort þeir gera þetta svo þeir geti hlegið í starfsmannaherberginu af því hvernig allir deyja þó það sé ekki banvænt, eða hvort þeir vilji bara minnka rafmagnsreikninginn. Þá breytist myndin í það sem The Matrix hefði verið ef það hefði verið virkilega lélegt, og óþarfa slagsmál leiða okkur til tára í það sem líður eins og klukkutíma. Og ó bíddu, nú muna þeir að þeir hafi þegar átt náunga sem var smitaður af geimverunni, svo öll myndin fram að þessu var í raun algjör tímasóun og líka mannslíf. Þá deyja allir. Endirinn. Eina augnablikið í myndinni þar sem ég vildi ekki fara í burtu og sofa eða borða samloku í staðinn, var þegar náungi var festur við vegg með pípu í gegnum bringuna á sér og hann hangir þarna uppi og annar náungi gengur hjá. Gaurinn sem hangir á veggnum segir "I'm in pain, shoot me". Og lifandi náunginn horfir á hann, og það er ekki eins og hann sé vondur náungi eða neitt, svo hann lítur virkilega sorgmæddur út og vill ekki að gaurinn á veggnum þjáist. Svo hann skýtur hann.(Ritórísk hlé.)Í maganum. "Jæja, TAKK AÐ FRÁBÆRI HRUGA."