Unconditional Love er ein besta mynd sem ég hef séð í nokkurn tíma. Það er tilfinningalegur rússíbani. Ein af mínum uppáhaldssenum er kráarsenan. Þegar Dirk segir Grace að hann hafi ekki viljað fara á krána vegna þess að þorpsbúum líkar ekki við hann, býst maður við því versta. Þegar gamla konan heldur glasinu sínu uppi og segir „Til minningar um Victor Fox og allur kráin fylgir í kjölfarið, langaði mig að gráta. Útfararatriðið er hysterískt! Julie gerir það í sínum dæmigerða Julie Andrews stíl. Johnathan Pryce er frábær sem Victor. Grace er eitt af bestu hlutverkum Kathy Bates. Meredith Eaton stelur nánast öllum senum sem hún er í. Rupert Everett gerir sitt besta í Unconditional sem Dirk. Kossinn á milli Ruperts og Meredith leiddi mig í enn eitt andúðarkastið. Á þessum tímum þar sem réttindi samkynhneigðra eru dregin í efa, held ég að allir ættu að sjá þessa mynd. Sem samkynhneigður maður á fertugsaldri hef ég séð fólk missa allt þegar ástvinur deyr. Svo þakklæti til allra sem taka þátt í gerð þessarar myndar.