Árið 2054 stjórnar París, Avalon, tölvugert kerfi, borginni og þegar ungri konu er rænt verður rannsóknarlögreglumaðurinn Karas (Craig) að fara á móti Avalon til að finna hana. Renaissance er frábær blanda af kvikmyndagerð í bland við hugmyndafræðilega framúrstefnulega frásögn sem lýsir upp skjáinn í átakanlegu herragarði með hugmyndafræði í noir-þema og hugmyndafræðilegum uppsetningum sem ættu að gleðja marga.Pixar eru meistarar í hreyfimyndum. Fjölmargar Óskarsverðlaunamyndir þeirra eru endalausar, allt frá heillandi Toy Story til hins dularfulla Wall-E og þess vegna hefur hvaða fyrirtæki eða leikstjóri sem er áskorun um að berja þá af sér. Renaissance er þó ekki mynd sem ætlað er ungum áhorfendum, og eins og Persepolis frá 2007, færir hún sterka og þroskaða nálgun á tegund teiknimynda til að gera eldri og krefjandi kvikmynd fyrir þá eldri kynslóð sína sem miðar að því. Árið 2005 gaf Robert Rodriguez út átakanlega mynd. snilldar noir Sin City sem hristi upp alla notkun græna tjaldsins með frábæru jafnvægi í kvikmyndatöku í svörtu og hvítu með skrýtnum litasprettum og ári síðar tók Christian Volckman upp svipaða nálgun með þessu jafn sjónrænt meistaralega kvikmyndagerð Myndin hans .Volckman er hins vegar full af hreyfimyndum en hún lítur ekki út fyrir að vera raunhæf þar sem meirihluti hennar er sterkur 1 klukkustund og 40 mínútur af keyrslutíma. Andlit persónanna eru vel lýst og sérstaklega þarf þessi mynd að vera sú besta í sögunni fyrir notkun skugga. Sú staðreynd að við vitum aldrei hvort nótt eða dagur hans skiptir engu máli þegar við horfum einfaldlega inn í grýttu andlitin þegar skuggarnir blandast yfir svip þeirra. Þetta er næstum snjöll notkun á aumkunarverðri rökvillu og er líka fínlega leikstýrt. Fyrir alla sem hafa séð Persepolis muntu hafa komist að þeirri niðurstöðu að þetta er ein besta leikstýrða hreyfimyndin sem sýnd hefur verið fyrir einfaldan en mjög hugmyndalegan listrænan stíl eftir Marjane SatrapiRenaissance er jafnsammála þeirri mynd og jafnast á við hana í mörgum tilfellum með sterkari grafík og dekkri tón til að endurspegla stemninguna. Einn vettvangur sérstaklega þegar Karas birtist út úr myrkrinu er fallega tekin. Frásögnin snýst um þrjóska og forvitna pólitíska ríkisstjórn sem fylgist með hverjum þegn. Rekstur Parísar er niður á dularfulla Avalon sem við sjáum ekki nærri nóg til að fá kjarnann af raunverulegum yfirráðum þess. Renaissance stjórnar frásögninni í kringum tilraunir þreyttra löggu til að bjarga dularfullu konunni og svo sjáum við þreytta og leiðinlega löggu Craig reyna að bjarga á meðan hún berst við aðra þætti. Það er margt athugavert við handritsgerðina, svo ekki sé minnst á að þreyttur og pirraður löggunarútína er nú orðin gömul, en það er nóg af hrífandi adrenalíni og fjaðrandi prjáli á milli persóna til að halda því á lífi alveg fram að frábæru skoti sem sjokkerar síðustu stigin.