Shall We Dance er frábær mynd vegna þess að hún sýnir hvernig eitthvað, eins og dans, getur endurnýjað lífsflæðið í mannsandanum. Litið er á dans sem tjáningu tilverunnar og fæðingu einstaklings. Það er vissulega raunin með Aoki. Í vinnunni er hann auðmjúkur skrifstofumaður, en settu hann á dansgólfið og allur flaskan styrkleiki hans losnar. Það kemur á óvart að þessi útgáfa er illa séð í Japan, vegna stífrar samkvæmismenningar. Í upphafi myndarinnar skammast sín eða hræðast allar persónurnar við löngun sína til að dansa. Þeir verða fyrirlitnir, eða taldir öfugsnúnir, fyrir að tjá ástríðu sína með dansi. Þessi mynd er vel þess virði að horfa á til að verða vitni að endurfæðingu mannlegra tilfinninga og ástríðna. Það mun skilja eftir bros á andliti þínu í marga daga.