Ég horfi á mikið af kvikmyndum - DVD, þætti og klassík, þú nefnir það. Kvöldið sem ég horfði á JERICHO MILE sagðist konan mín (sem hafði pantað hana á netinu) að hún mundi eftir því frá því hún var í menntaskóla, að hún hefði verið hjá henni öll þessi ár. Nokkuð treglega settist ég niður (með dóttur okkar og syni) og var hrifinn frá upphafsröðinni til lokatitlanna. Það vorum við öll. Hún, sem mundi eftir frumritinu, og krakkarnir okkar (18 og 16 ára) sem höfðu ekki hugmynd um hvað myndin var um, gátu ekki trúað því. Uppáhalds atriðið okkar? Banna ekkert, þegar Peter Strauss slær hnefann niður af ástríðu og segir: "Ég myndi gera það aftur!". Það talaði ekki fyrir ofbeldi vegna þess að þetta var varnarglæpur, en vakti svo ákafa að við gátum ekki trúað því...þegar félagar hans í klefa gáfu honum matinn til stuðnings viðleitni hans, var ekki þurrt auga í okkar house.Einhver vinsamlegast gerðu fleiri kvikmyndir eins og þessa. ÓTRÚLEGT!!