Þessi framleiðsla af Hamlet, Prince of Denmark er sú besta sem ég hef séð. Þó að það hafi kannski ekki framleiðslugildi sumra nýlegra aðlagana, þá hefur það mikilvægasta þáttinn: Sir Derek Jacobi sem Hamlet. Lýsing Jacobis á truflunum Prince er marglaga og hrífandi. Tilfinningar hans sveiflast frá hatri til sorgar, ást til hefndarhyggju og alls staðar annars staðar á kortinu, en án þess að virðast þvinguð eða yfirþyrmandi. Sumar af kraftmeiri röðunum eiga sér reyndar stað þegar hann undirspilar þær, með kyrrð, mjúku tali og ígrunduðu tjáningu. Hvað varðar það hvort hann túlkar Hamlet sem vitlausan eða geðveikan...jæja, þú ættir að ákveða það sjálfur; Ég skipti um skoðun oftar en einu sinni. Á einum tímapunkti virðist sem hann hafi talið sjálfan sig heilan og aðeins að leika sér að brjálæði, en grunar að hann sé í raun vitlaus eftir allt saman... opinberun fyrir sjálfan sig, fallega fangað. Eftir að hafa leikið hlutverk Hamlet á sviði oftar en nokkur annar leikari í sögunni kemur skyldleiki Jacobi í hlutverkið svo fáum á óvart. Hvað framleiðsluna sjálfa varðar er hún sett fram sem nokkurs konar "filmað-afrit" af leikritinu. , með litlum tæknibrellum eða flottri myndavélavinnu, lágmarks sett og engan tónlistarundirleik að tala um. Þessi framleiðsla byggir á leikhæfileika leikaranna og orðum Shakespeares til að vekja upp tilfinningar og áhuga áhorfenda. Og það virkar. Aðrir leikmenn eru líka í toppstandi, sérstaklega „Claudius“ eftir Patrick Stewart og „Gertrude“ eftir Claire Bloom. Saman sýna leikararnir óaðfinnanlega samsetningu. Síðasti (en langt frá því minnsti) þátturinn sem gerir þessa framleiðslu áberandi er leikritið sjálft. Hér er hún sýnd í heild sinni, sjaldgæfur á kvikmynd. En merkilegt nokk tók ég aldrei eftir tímanum. Ég var of upptekinn við að festast í sögunni. Mig grunar að þú gerir það líka.