Þessi hálfgerða J-hryllingsmynd fylgdi ungri konu þegar hún snýr aftur til æskuþorps síns á eyjunni Shikoku til að selja fjölskylduhúsið og hitta gamla vini. Hún kemst að því að ein, dóttir þorpsprestkonunnar, drukknaði nokkrum árum áður. Hún og Fumiko (annar æskuvinkona) komast þá að því að móðir Sayori er að reyna að vekja hana aftur til lífsins með svartagaldur. Nú þegar eru böndin milli látinna og lifandi að veikjast og vinir og þorpsbúar sjá drauga. Ekkert var óvenjulegt eða jafnvel mjög gott við þessa mynd. Ólíkt stjörnu J-hryllingsmyndum byggist spennan í raun ekki upp, útkoman virðist ekki ógnvekjandi og endirinn jaðrar við fáránleikann. Þessi mynd er eins og venjuleg hvít hrísgrjón sem eru soðin aðeins of lengi þannig að hún jaðrar við mjúk . Stundum færðu þetta á fátækum asískum veitingastöðum eða eldar þín eigin hvítu hrísgrjón aðeins of lengi. Þú endar með því að borða það, vegna þess að þú þarft það með máltíðinni, vegna þess að hvað er kínverskur eða japanskur matur án hrísgrjóna, en það eyðileggur næstum máltíðina vegna þess að þetta er límt, klístrað bragðleysi. 3/10 http://blog.myspace.com/locoformovies