** og 1/2 stjarna af **** Lifeforce er ein undarlegasta mynd sem ég hef séð, svo fáránleg, en á þeim tíma er hún undarlega sannfærandi og aldrei það minnsta leiðinleg. Hvort sem það er vegna stanslausrar nektar, mikils ofbeldis og hasar, kemur þetta allt saman til að búa til skemmtilega 2 tíma af kvikmyndahúsi. Geimferjan Churchill hefur verið send til að rannsaka Halley's halastjörnu þegar þeir uppgötva eitthvað sem leynist inni í dái risans. Berg. Lítið teymi, undir forystu Carlsen ofursta (Steve Railsback), hefur verið sent til að leita á svæðinu. Það sem þeir uppgötva eru meðal annars hundruð frosna leðurblökulíkra skepna og þrjár naktar og að því er virðist meðvitundarlausar manneskjuverur í undarlegum kristalluðum ílátum, tveir karlkyns og ein kvenkyns (Mathilda May). Þeir ákveða að taka alla þrjá með sér aftur, sem hefur í för með sér stórslys. Þegar London fær ekkert svar frá áhöfninni er önnur áhöfn send til að komast að því hvað er að gerast. Þegar þeir leggja að bryggju með Churchill, finna þeir leifar áhafnarinnar, allar þurrkaðar óþekkjanlega. Manneskjurnar eru enn í fullkomnu ástandi og fara með þær aftur til London. Eftir ýmsar prófanir vita vísindamennirnir enn ekki hverjar þessar verur eru í raun og veru. Síðan, seint eitt kvöld, finnur öryggisvörður í húsinu sig knúinn til að fara inn í herbergið sem konan er í haldi. Hann snertir öxlina á henni og hún vaknar, stendur upp og brosir til hans á tælandi og vondan hátt. Hún nálgast hann, og byrjar að kyssa hann, þegar það verður ljóst að hún er í raun að taka lífskraft hans, sýgur hann af allri orku hans (áhrifin eru örlítið cheesy). Hún sleppur úr húsinu og byrjar að skilja eftir sig slóð. Annar maður, Caine ofursti (Peter Firth), er fenginn til að hafa uppi á henni. Þá uppgötva mennirnir að það er mynstur í lífskraftsferlinu. Lík öryggisvarðarins vaknar eftir 2 klukkustundir og tekur lífkraft læknis. Það virðist á 2 klukkustunda fresti, þetta ferli er endurtekið af fórnarlambinu. Með hjálp eina eftirlifanda Churchills, Carlsen, reyna þeir að hafa uppi á stúlkunni áður en það er of seint. Lífskraftur er nokkuð góð skemmtun síðla kvölds. Hún hefur alla þá þætti sem hægt er að leita að í slíkri kvikmynd, fullt af nektum, blóði/eyfð og fullt af tæknibrellum. Þetta er vissulega betri en sams konar mynd, Species, að miklu leyti þökk sé meira hrífandi lokaatriði. Frammistaðan er allt frá þokkalegum til hræðilegra. Verst gengur Steve Railsback auðveldlega, sem ofspilar endalaust. Miklu betri eru Peter Firth, sem kemur í gegn og sannfærandi, og hin glæsilega Mathilda May (hún er jafn falleg og frönsku leikkonurnar Sophie Marceau og Emmanuelle Seigner). May gengur í gegnum nánast allt hlutverkið án þess að klæðast fötum og fréttir bárust af því að það væri erfitt fyrir hana við tökur, svo sú staðreynd að hún getur farið í gegnum hvert atriði án þess að fikta og líta óþægilega út er áhrifamikil. Það eru tímar þar sem hún getur verið frekar hrollvekjandi, einfaldlega tælandi. Megnið af myndinni nær að virka hennar vegna.