Að sjá þessa mynd, eins og ég gerði í fyrsta skipti á Turner Classic (sem skráir hana sem „Dangerous Female“), getur aðeins margfaldað þakklæti þitt fyrir Bogart-Astor útgáfunni frá 1941. Ricardo Cortez hlýtur að hafa fengið borgað fyrir brosið. Ég vona að hann hafi minnst tannlæknis síns og Brylcreem sölumanns síns í erfðaskrá sinni; þeir gerðu hann að leikaranum sem hann var. Konurnar eru allar góðar, en ekki betri en það. Jæja, Una Merkel er aðeins betri. Áhugaverðari eru hinir „frumlegu“ Joel Cairo og Mr. Gutman, sem skila hæfileikaríkum fjölda einstakra töfrabragða en nánast ekkert af breytilegu andrúmslofti arftaka þeirra í hlutverkunum, Peter Lorre og Sydney Greenstreet. Humphrey Bogart og Mary Astor fóru einhvern veginn yfir hina ómissandi sediness persóna sinna í endurgerðinni; hér geta Sam Spade og Ruth Wonderley(!) það ekki. Þessi mynd lyktar ekki beint; það liggur þarna eins og stór skinkusneið. Helsta gildi þess í dag er til að minna á að frábærar kvikmyndir eins og '41 "Falcon" gerast ekki bara. Á kvarðanum 1 til 10 gef ég henni 4, aðallega fyrir myndavélavinnuna og stuðningsspilarana.