Það er mikilvægt að vera ekki móðgaður vegna skorts á rökfræði eða skynsemi og þeir sem hafa einhver "grá mál" munu vera sammála um að þessi mynd virkar bara ekki. Vandamálin lágu í leikstjórn, leikaravali og skorti á dýpt í persónunni byggingu. Orðið gamanleikur var mjög erfitt að segja þegar ég býst við að hlæja þegar þessi orð eru notuð. Við skulum skoða vandamálin í leikstjórn/handriti. Bróðir og systur, bæði á miðjum þrítugsaldri, virðast vera vel aðlöguð. Þau hitta algjörlega ókunnuga manneskju í garði og Heather Graham persóna gengur að henni og spyr innilegra spurninga sem jafnvel hálf heilvita manneskja myndi hlaupa í hina áttina eða að minnsta kosti öskra eftir lögreglumanni. Hann gengur síðan vandræðalega og kemur með heimskulegar yfirlýsingar og hún fellur fyrir honum. Síðan eftir EITT stefnumót þar sem þau fóru öll saman verður hann ástfanginn af henni og ákveður að gifta sig í Vegas eftir viku???? Halló, finnst einhver heimskur ennþá? Hann fer út með þúsundum kvenna og hann hittir þessa einu manneskju sem segir um 10 orð sem VIÐ sjáum á skjánum og hann vill giftast henni. Það var ekki bara engin efnafræði, hún meikar bara ekki sens. Vissulega er þetta rómantísk gamanmynd og ég vil trúa því að hún gæti það, en leikstjórnin gerði hana alveg flata. Nú fellur Heather líka á hausinn og þegar Heather Graham og Bridget Moynahan (mjög grunn persóna) kyssast eða meira að því marki sem það var fáránlegasti koss sem efnafræði gæti verið til staðar. Mér fannst þetta órómantískt og ófyndið og á meðan margir segja að Heather geti ekki leikið þá held ég að raunveruleikinn sé að Heather hafi greinilega verið röng manneskja í þetta hlutverk. Þetta var frumraun Sue Kramer sem leikstjóri og mér fannst það bara of mikið fyrir hana að tyggja. Það þyrfti mikið handverk til að láta þessa mynd ganga upp og IMHO væri hægt að gera það með betri rithöfundum og leikarahópi og leikstjórn.