Þessi mynd var gerð þrettán árum áður en ég fæddist en ég held samt að hún sé fyndnasta, fyndnasta og meinlausasta skemmtun sem gerð hefur verið. Það gæti einfaldlega ekki farið úrskeiðis með leikarahópi frábærra breskra persónuleikara sem það státar af. Hvar á að byrja? Alastair Sim-jafnalaus; Margaret Rutherford-ditto; hin dásamlega alkunna, saklausa Gossage, leikin til fullkomnunar af hinni keisara Joyce Grenfell. Kaddinn Victor Hyde-Brown (sérstakur Guy Middleton) og restin af starfsfólkinu draga saman miðstétt Englands eftir stríðið í teig. Húmorinn er stundum augljós, en hann er af þessari sérstöku "Ealing" tegund og er aldrei móðgandi. Ég hef horft á þessa mynd oftar en ég kæri mig um að muna og hlæ enn eins og ruðningur að uppátækjunum í hvert skipti. Innrásin á heimavistina sem stúlknaskólinn hefur hertekið, stórkostlega fyrirhugaðar en á endanum dæmdar tvíburaferðir um skólann og óskipulegur endir sem felur í sér komu þriðja skóla til að auka á stjórnleysið, eru ómetanleg. Þetta er gömul klisja, ég veit, en þeir gera þá eiginlega ekki svona lengur. Hvað ég vildi að þeir gerðu það. Ef þú hefur ekki séð það, vinsamlegast gerðu það, þú verður ekki fyrir vonbrigðum.