Ég er mikill aðdáandi Thomas Harris, ég las allar skáldsögurnar hans að minnsta kosti 5 sinnum og Hannibal er bókin sem ég elska virkilega mest. Þess vegna var myndin mín mestu vonbrigði og ég skil í raun ekki hvers vegna sumir hér gefa hana. níu eða jafnvel tíu. Annaðhvort eru kröfur þeirra mjög lágar eða þeir hafa ekki lesið bókina eða bæði. Jafnvel ef ég hefði ekki lesið bókina myndi ég samt líta á myndina sem algjört meðaltal og ég myndi gefa henni fimm. Hrollvekjandi og dularfulla andrúmsloftið í skáldsögunni kemur ekki fram í einu sinni í myndinni, þegar ég sá hana fyrst í bíói sofnaði ég meira að segja. Hvers vegna var Margot Verger, mikilvægri persónu, algjörlega sleppt? Hvers vegna var Barney sýndur sem heimskur fáfróður sem hefur það eina metnað að vinna sér inn peninga? Og mest af öllu, hvers vegna fór sálfræðilega ferlið sem Starling gekk í gegnum á endanum, af völdum lyfjanna sem Lecter notaði á hana, niður? Á ekki að tala um þá staðreynd að endirinn var líka sleppt og gjörbreyttur? Jæja, ástæðurnar fyrir því að Jodie Foster neitaði að leika Starling aftur eru vel þekktar og ég sætti mig við það, þó eins og örugglega margir aðrir sé ég mjög vonsvikinn vegna þess að ég kenndi Starling við hana. Fyrir sögur eins og Red Dragon, The Silence of the lambs eða Hannibal, sem býr yfir slíkri sálfræðilegri dýpt, er mjög mikilvægt að samsama sig persónu þegar hún er aðlöguð fyrir skjáinn, en eins og Þjóðverjar segja, þá er það „snjór gærdagsins“. Ridley Scott gerði ótrúlega góðar myndir en með þessari stendur hann ekki undir nafni. Jonathan Demme hafði nákvæmlega réttu tilfinninguna fyrir söguþræðinum, persónunum og samskiptum þeirra hver við aðra í The Silence of the lambs, hann hefði átt að gera Hannibal líka. Eina huggunin mín er sú að ég hef aðeins séð myndina tvisvar, hún er fyrir löngu síðan og guði sé lof af þeirri ástæðu get ég ekki séð atriðin úr myndinni þegar ég las skáldsöguna. Mér þykir það svo leitt en ég get í raun ekki mælt með því við neinn.