Þetta var ein af þessum myndum sem ég hefði líklega aldrei valið af hillunni, en hún kom á IFC einn daginn og ég sagði - Eric Stolz, William Forsythe...af hverju ekki? Ef ég hefði skipt um rás hefði ég virkilega saknað fjársjóðs. Viðfangsefnið er niðurdrepandi - ungur rithöfundur lamaður í klifurslysum á endurhæfingarstöð í lægri flokki. Það hefði verið svo auðvelt og freistandi að gera þetta að handónýtan táraganda. En það gerist ekki vegna þess að það var skrifað af Neal Jimenez, eftir að hann sjálfur lamaðist fyrir slysni. Engin Hollywood hamingja hér. Allir sjúklingarnir á deildinni koma úr mjög ólíkum áttum, en þeir deila tilfinningu um vanmátt, að vera upp á náð og miskunn annarra. Stolz er mjög góður sem "einmana úlfur" týpa, þvinguð í vandræðalega háð kærustu sinni (Helen Hunt); Wesley Snipes er fínn sem fyrrum kvenmaður sem fjölskylda hans er að falla í sundur; en William Forsythe tekur kökuna sem harðjaxl sem er staðráðinn í að láta einhvern borga fyrir að taka af honum sjálfstæðið. Sjáðu þessa mynd.