Ég veit ekki hvernig mér myndi líða ef ég byggi í Bandaríkjunum. Ég myndi horfa á forsýningaratriði, auglýsingar, ég myndi vita það, Sidney Pollack leikstýrði henni, Harrison Ford og Kristin Scott Thomas í aðalhlutverkum. Ég myndi horfa á þessa mynd eins fljótt og auðið er án þess að lesa slæma dóma. Myndi ég verða fyrir vonbrigðum? Ég las mikið af umsögnum sem er sagt hversu slæm þessi mynd var: Þetta er leiðinleg, löng mynd án ástríðutilfinninga og hún er ekki áhugaverð. Harrison er tré, kaldur. Skera ætti undirloturnar. Of alvarlegt, sérstaklega fyrir Harrison Ford. Ég hef áhuga á efninu og mér líkar við Harrison Ford í myndunum sem eru ekki hasar. Mér líkar líka við Sidney Pollack og Kristin Scott Thomas. Þannig að við að lesa umsagnirnar á IMDB vefsíðunni síðan á öðrum síðum síðan í febrúar í ungversku kvikmyndablöðunum var ég að velta því fyrir mér hvað myndin væri. Allavega eru kvikmyndir, leikstjórar, stjörnur hvað/sem ég vil sjá þrátt fyrir dóma. Ég skil fólk sem finnst þessi mynd leiðinleg og köld og hefur enga ástríðu, en mér líður öðruvísi. Það er satt að ég var hrifinn af Sliding Doors, The Forbidden Woman (þetta er frönsk mynd, ég veit ekki hvað hún heitir á ensku eða frönsku). Grundvallaratriði þessara mynda er þróun ástar. Mér finnst Random Heart vera fín og áhugaverð mynd á sinn hátt. Það kann að vera rétt að undirloturnar -þingkosningarnar og rannsókn lögreglunnar eftir spilltan lögreglumann- eru ekki vel skrifaðar, eru ekki útfærðar í smáatriðum en bæta einhverju við aðalpersónu konunnar og karlsins. Eftir dauða eiginkonu sinnar og svikatilfinningar kemur reiður hollensku upp á yfirborðið meðan á vinnu hans stendur. Hann verður grunsamlegur og næstum búinn að missa besta vin sinn (svo konuna líka). Myndin sýnir tvær leiðir til að lifa af harmleikinn: Dauði eiginkonu okkar/eiginmanns og framhjáhaldi. Einn þeirra er konunnar: þetta er harmleikur, en lífið heldur áfram. Hún vill ekki syrgja að eilífu. Það sem hún vill vita - hvað elskhugi eiginmanns síns - eiginkonu lögreglunnar - hugsaði um hana mun hún aldrei læra. Hún neyðist til að haga sér á þennan hátt. Kosningarnar eru að koma og allt við eiginmann hans getur orðið hneyksli. Hún vill að dóttir hennar verði ekki fyrir vonbrigðum með föður sinn. Maðurinn er lögga. Hann þjáist af því að hann lifði í lygum. Hann vill vita - kannski myndu allir karlmenn vilja vita í þessum aðstæðum - hvenær konan hans byrjaði að svindla á honum. Hversu lengi hafði hún eignast elskhuga?. Hann þarf á hjálp konunnar að halda en hún vill það ekki en gaurinn er þrjóskur og stöðugur/þrjóskur. Konan þolir hann ekki því hann stígur alltaf inn í líf hennar og hún getur ekki gleymt. Samband þeirra er spennuþrungið í upphafi og þróast síðan hægt og rólega eins konar þögul samúð sem er frekar bandalag gegn umheiminum, harmleiknum. (Ég sagði það þrátt fyrir það að þau elskuðust í rúminu) Hins vegar getur löggan ekki hætt við rannsókn, getur ekki hætt nálægt sér og getur ekki leyft konunni nálægt sér en hann byrjar "ástina", og kona vill að samband þeirra haldi áfram. En það getur það ekki. Konan áttar sig á því. Endirinn er dálítið sorglegur, en rökréttur, og góður á sama tíma. Það var ánægjulegt fyrir mig að sjá aftur Peter Coyote - Mér líkar við andlit þessa manns - Sidney Pollack. Ég þekkti varla Bonnie Hunt en hún var góð. Ég held að Harrison Ford hafi staðið sig vel. Heyrnartappinn hans er óvenjulegur en í upphafi þá loksins trúði ég því að konunni líkaði að vera hjá honum þrátt fyrir skapgerð hans. Það var synd að hann hefði ekki fengið neinn brandara. En Ford hefur góðan húmor. Gagnrýnandi tók eftir því (í Ungverjalandi): "Ford er heillandi á móti klippingu sinni og eyrnadropa og við bíðum eftir nærveru hans og viljum að hann brosi til okkar og gefi kaldhæðnislega tilkynningu. En Dr Jones brosir ekki til okkar". En hann brosir í lokin og það er svooo gott. Með restina er ég sammála. Mér líkar mjög við hann í þessu hlutverki- Hann er góður í að leika þetta svolítið gróft, flott en einhvers staðar í sálinni klár lögga. Persóna Kristin Scott Thomas er ákveðin kona, sjálfsörugg, en hún er lokuð inni í sér. fílabeinsturn og hún heldur sig fjarri tilfinningum sínum. En hún er virkilega kona sem verður óákveðin og finnur stuðning hjá löggunni. Flottu, hlédrægu fólkið finnur hvort annað. Kannski er handritið ekki gott. Það er fullt af algengum banal setningum, en það eru nokkrar gamansamar setningar frá konunni og hreyfingu sérstaklega frá karlinum. Þetta er góð mynd en ekki fyrir alla, ekki fyrir almenna stóra áhorfendur. Ég horfði á konur undir 18 ára og karlmenn yfir 45 ára líkaði betur við þessa mynd. Um hið síðarnefnda, kannski gerði Sidney Pollack þessa mynd fyrir aldurshópinn sinn sem fer ekki í multiplex. Allavega ráðlegg ég fólki sem hefur gaman af kraftmiklum söguþræði með hasarsenum, sem eins og aðeins hasarmyndir Ford missir af þessari mynd.