Þó ég væri ekki aðdáandi Sam Rockwell, varð ég hissa þegar ég sá nafnið hans á heimildaskránni í opnun 'Joshua'. Heck, ég vissi ekki einu sinni að hann væri í 'Joshua' fyrr en ég byrjaði á myndinni. Svo það segir sig sjálft, ég var að horfa á myndina á grundvelli myndarinnar, ekki aðalhlutverkanna. Eins konar „Rosemary's Baby“, „The Omen“ eða einhver önnur djöfulleg krakkamynd „Joshua“ var frumsýnd. Því miður féll það flatt. Hægt, ótrúlega hægt og flatt. Samt hélt ég áfram til að sjá hvernig þetta myndi allt leysast, í von um ótrúverðugt, að lokahápunkturinn myndi varpa ljósi á efnið. Allt í lagi, ég viðurkenni, það gerði það (smá smá) en þvílík þröng lokun. Og þvílík bíómynd á lágu verði, eða þannig hönnuðu þeir hana að minnsta kosti. Maður dettur þú sérð ekki dropann, þú sérð einhvern liggja í blóði sem virðist vera. Maður verður fyrir leigubíl þú sérð það ekki, þú sérð einhvern kvarta, halda uppi hjóli. Ég er ekki viss um hvort þetta sé kallað "stíll" eða leti eða einfaldlega fjárskortur fyrir tæknibrellur. Við eigum „ríka“ fjölskyldu með brjálaða mömmu, vinnufíkla föður sem reynir að koma öllu í jafnvægi, krakka Joshua, sem er kannski ekki andkristur og nýfædd stúlkubarn sem grætur mikið. Hún grætur eins mikið og við sjáum hversu marga daga hún er á lífi og um hvað var það? Eru rottur fyrir ofan eða er það Joshua? Er mamma hans geðveik? Er Joshua brjálaður? Er hann bara öfundsjúkur út í nýliðann í fjölskyldunni? Ætlar hann að alast upp og verða Michael Myers? Eða rekur hann fjölskyldu sína á brúnina? Ég held ekki. Þeir voru brjálaðir áður, og engin "svokölluð" leiklist gat fengið mig til að trúa öðru. Því miður var varla neinum spurningum svarað, varla opnum dyrum lokaðar. Ég er viss um að það gæti hafa verið hugmyndin, en fyrir Pete sakir, gefðu mér eitthvað. Hvað sem er. Það eru til miklu betri krakkamyndir til að skoða. Joshua er meira eins og Mini-Me andkrists.