Whoopi var eina ástæðan fyrir því að ég horfði á Óskarsverðlaunin það árið. Hún er fyndin. Auðvitað var alvarleg hlið á þættinum. Hún var frábær ekki bara vegna þess að hún er fyndin heldur vegna þess að hún sagði ýmislegt sem þurfti að segja á opinberum vettvangi. Hvítt fólk þarf að minna á að hátíðahöld, ráðning og framsetning Hollywood verðlauna eru MJÖG úr jafnvægi hvað varðar kynþátta. Það ætti ekki að vera þörf á "svörtum" verðlaunasýningum. Hvítabrauð, milquetoast tilnefningar og dómarar þurfa að koma með höfuðið út í sólskinið og sjá að frábært efni er ekki bundið við "hvíta" leikstjóra, framleiðendur, leikara osfrv. Að leyfa Woody Allen á lofti var dýpt lélegs smekks. Hann átti ekkert erindi þar. Staðreyndin er sú að þetta er fyrsta Óskarsverðlaunaafhendingin sem ég hef horft á síðan "The Color Purple" var til verðlauna. Þessi misbrestur á atkvæðagreiðslunni sáraði mig þegar ég horfði á þættina til ársins 2002. Sem er ekki til að gera lítið úr öðrum kynnum. Billy Crystal er uppþot.