Þetta er uppáhalds kung fu myndin mín. Það hefur mjög ekta keim, kryddað af hrollvekjandi tóntónlist (af hefðbundnum kínverskum hljóðfærum, held ég), og nokkrum dásamlega ofspiluðum melódramatískum augnablikum í andstöðu við grínmyndir sem hafa mikla áhrif. Reyndar, á meðan þeir reyndu að búa til sína eigin "vestræna" (þ.e. kúrekamynd) tegund, bjuggu Kínverjar til alveg nýtt dýr, sem einkenndist af kung fu bardögum og tilheyrandi hljóðbrellum. Sagan af Five Fingers of death er einföld, saga af hefnd (fyrir að drepa ástvin) og leit að aðalpersónunni til að ná tökum á „járnhnefatækninni“ sem gerir honum kleift að hefna heilagrar hefndar á óvinum sínum. Það er meira að segja ástaráhugi, þó óþægilegur, kurteislegur (finnist í flestum kínverskum kvikmyndum tímabilsins). Lokaútkoman er hins vegar frábær og mun raunverulegri en nokkur Bruce Lee mynd.