Ég bjóst við að þetta væri samskonar töffari og fyrri Modesty Blaise myndin, þess vegna lét ég hana óhorft lengi, en það kom mér mjög skemmtilega á óvart. , það var næstum ígrunduð greining á því hvernig falleg stúlka verður eins hörð og naglar, þar sem ekkert er ofmetið eða of hagkvæmt. Líklegt er að fjárlagaþvinganir hafi í raun hjálpað til við það: minni tími og fyrirhöfn fór í að finna alltaf- heimskulegri leiðir fyrir glæframenn til að þykjast deyja og fleira var tileinkað því að gera myndina þess virði að horfa á hana. Helvíti, stærsti byssubardaginn á sér stað utan skjás -- og atriðið þar sem það heyrist er þeim mun betra fyrir bakgrunnshljóð, sem eykur spennuna -- hver vinnur? Hver er að deyja? Alexandra Staden er kannski ekki eins dásamleg glæsileg og Monica Vitti, en fáir eru það og hún hefur svo sannarlega hvern einasta eyri af klassa og eldi sem þarf til að láta persónuna virka - og lögun andlits hennar, hárs hennar, og hár, grannur líkami hennar hefði getað verið lyft beint upp úr myndasögugrafíkinni. Nikolaj Coaster-Waldau var fullkominn kostur fyrir Blaise illmenni, þar sem hann gerði persónuna áhugaverða og skemmtilega áhorfs -- jafnvel viðkunnanleg (og Ég efast um að ég myndi íhuga að taka að mér marga grimma, geðveika morðingja sem drykkjufélaga). Ég get ekki hugsað mér einn einasta af „fyrrum þjónum“ Hollywood sem hefði getað farið svona vel með hlutverkið. Sem betur fer deyja Blaise vondir alltaf, á endanum (engir spoilerar þar!) Það er mjög gott, því öll stelpur sem hefðu eytt tíma sínum í að svífa yfir svona ógeðslega myndarlegum og áhugaverðum húkk geta nú sætt sig við okkur venjulegu Jóa.