Miðpunkturinn í Lackawanna Blues er persónan Rachel „Nanny“ Crosby, sem rekur gistiheimili og veitir ungum dreng, Ruben, sögumanni myndarinnar óbilandi stuðning. Byggt á reynslu rithöfundarins Rubens Santiago-Hudson, endurskapar myndin á ástríkan hátt gistiheimilið í miðborg New York og vekur upp menningarlegt loftslag heims í umskiptum á sjöunda áratugnum. Fyrri helmingur myndarinnar er nánast stanslaus tónlist. Síðari hálfleikur fjallar meira um hinar ýmsu persónur gistiheimilisins. Hæfni Nanny til að „taka brot og gera þau heil“ hefur áhrif á alla innan hennar. Sérstaklega lifandi sena er þegar hún stendur frammi fyrir ofbeldisfullum eiginmanni og segir við hann ákveðið: "Ef þú snertir barnið aftur, þá ætlum við að dansa!" Eins og leikkonan S. Epatha Merkerson flutti, er þessi lína svo stálpuð og full af þvílíkri einbeitni að eiginmaðurinn með hártogarinn er frosinn í sporum hans. Frá upphafi til enda sýnir Merkerson valdsmannslega nærveru Persóna hennar bindur saman ólíkt líf landamæranna á heimili sínu. Þetta var áhrifamikil og hugljúf mynd með frábærum leikarahópi. Eins og Merkerson leikur, geislar persóna Nanny einfaldlega af ást. Þetta er kvikmyndaupplifun sem ég mun muna um ókomna tíð.