Þessi mynd virðist hafa verið hönnuð sem Fred Astaire-Ginger Rogers kvikmynd - söguþráðurinn, dansnúmerin, dúndrandi tónlist og öll formúlan er til staðar...nema Ginger! Hvort það var í raun og veru upphaflega ætlað sem endurpörun liðsins er óvíst en það hefur örugglega útlit eins af þessum myndum. Í stað venjulegra hliðarspilara fyrir Fred (eins og Eric Blore eða Edward Everett Horton), eru Burns og Allen notaðir - líklega þar sem þrátt fyrir að vera þekkt sem gamanleikur gátu þeir sungið og dansað nokkuð vel. Þetta hneykslaði mig reyndar, en liðið var kærkomin viðbót og sum af hefðbundnu Fred og Ginger númerunum voru gerð með annað hvort Fred og Gracie eða þessum tveimur ásamt George. Aðeins einu sinni, alveg í lokin, dansar fröken Fontaine við Fred en það er mjög stutt og með fjarlægri myndavél. Og talandi um Burns og Allen, þá held ég að ég skuldi liðinu að tala um þá í myndinni. Ég hef aldrei verið aðdáandi þáttanna þeirra eða kvikmynda þeirra. Almennt séð finnst mér fávitaleikurinn hennar Gracie mjög pirrandi og ég hef gefið lélega dóma á stuttmyndir þeirra og kvikmyndir í fullri lengd. Hins vegar, í þessari mynd verð ég að viðurkenna að þeir voru frábærir - ekki bara að dansa vel, heldur fannst mér þeir reyndar fyndnir og fylltu gatið sem Edward Everett Horton skildi eftir sig mjög vel. Þeir voru á toppnum og höfundarnir stóðu sig frábærlega í þessari deild. Núna hvað restina af myndinni varðar, þá er þetta allt mjög skemmtilegt og skemmtilegt. Vandamálið fyrir mig var hins vegar að Joan Fontaine var ekki sérstaklega góður kostur fyrir myndina - ekki bara vegna þess að hún lék utan sviðs síns (enda var hún ekki söngkona eða dansari), heldur vegna þess að hún hafði skjár tilvist bolta af ló. Vegna þessa vantaði venjulega jafnvægið og frábæra stráka-stelpusamræður. Það var líka mjög heillandi frammistaða af Harry Watson sem djöfullegur lítill drengur sem gerði allt sem hann gat gert til að leika amor - allt vegna þess að hann vildi vinna veðmál! Og að lokum elskaði ég Fun House og Tunnel of Love röðina - það er of erfitt að lýsa henni en það er svo gaman að horfa á hana! Á heildina litið líkaði mér vel við myndina - hún hafði mikinn sjarma og frábæra skrif. Því miður sýndi hún líka bragðdaufa frammistöðu fröken Fontaine sem slær af stað - sem færir mér einkunn fyrir þessa mynd í 7.