Það er leitt að henda svona góðri hugmynd. Meginhugmynd myndarinnar er ferðalög inn í fyrri líf sem - sem betur fer - er ekki tímaferð heldur ferð inn í manninn sem hefur ekkert með fortíð eða framtíð að gera. (Kannski ætti alls ekki að kalla þau fyrri líf í myndinni þegar ég hugsa um það... Annar mínus, býst ég við). Þetta er allt í núinu, í öðru rými... Mjög áhugavert án þess að valda mikilli trúarlegri vanlíðan. Hins vegar er tónlistin algjörlega endurtekin, melódramatísk, tilfinningarík og út í hött (svo ekki sé minnst á "vestræn"!). Það hefði átt að vera meiri fjölbreytni og meiri hugsun um hvar ætti að vera tónlist og hvar ekki. Flashback rómantísku senurnar taka mikið pláss og sýningartíma og eru algjörlega óþarfar. Leiklistin er ekki slæm þó tungumálið hafi haldið mér frá því að skilja betur. Ég tel að hugmyndin hafi þurft aðeins meiri umhugsun, þróun og þróun. Innri atriðin hefðu getað haft betri bakgrunnsstillingar því í mörgum tilfellum virðast þær óraunverulegar. Þegar á heildina er litið myndi ég segja að þessi mynd skilji eftir margt að óska...