Þurrt virðingarlaus, en því miður ófyndinn ádeila á leynilögreglumyndamyndir, þar sem Michael Caine, sem er grýttur í andliti, leikur breskan höfund ruslaðra glæpasagna sem ferðast til Miðjarðarhafsins til að aðstoða við að skrifa endurminningar verðandi glæpasagna; fljótlega áttar hann sig á því að honum er fylgt eftir og líf hans er í hættu. Caine segir frá atburðarásinni með töluverðri slægri vitsmuni og lágstemmdri kaldhæðni, en raunveruleg frammistaða hans er orkulaus (skrínandi reiði- eða gremjukast Caine virðist koma upp úr engu og hann tengist engum á skjánum). Aðrir leikarar (sérstaklega Mickey Rooney, silfurhærður Lionel Stander og Lizabeth Scott) standa sig mjög vel í litríkum útlitshlutverkum, þó að Al Lettieri eigi móðgandi þátt sem augljóslega öfgakenndur samkynhneigður (Lettieri móðgast án þess að geta varið sjálfur, óöffandi staða). Rithöfundurinn og leikstjórinn Mike Hodges er með smiðju góðrar hugmyndar (ádeila spæjaramyndir fjórða áratugarins án þess að skerða harðsoðið tal og umhverfi), en hann hefur ekki mjög skarpan húmor. Þegar Bogart-líki - að spyrja spurninga um fálka - er besti brandarinn, þá er það sem á eftir kemur blóðleysi. **frá ****