Hey, manstu þegar Hal Hartley var frábær? Þvílíkur tími sem það var. Ég myndi segja að Lífsbókin hafi verið þegar hlutirnir fóru að halla undan fæti, en ég mun segja að hann hafi að minnsta kosti farið upp á við frá þessari. Kvikmynd sem lítur út fyrir að vera tekin upp á farsíma einhvers þyrfti ekki að vera slæm ef hún væri aðgreind með áhugaverðri sögu og samtali, en því miður vantar þær, ásamt auka, sérkennilegum samskiptaglugga Hartleys. Í stað þeirra er leiðinleg útlistun á þemum kristinna endaloka og snjöll saga af nútíma Jesú í vandræðum, pakkað inn í nútímaheim sem reynir að vera hippa þar sem allir líta út eins og einhver úr Hal Hartley kvikmynd. Þó að það taki aðeins við sér í seinni hálfleiknum er það aldrei skemmtilegt, eða sérstaklega skynsamlegt. Hvað í fjandanum kom fyrir þig, Hartley?