Einstaklega áhugaverð og forvitnileg mynd. Líkindin við David Lynch (sem er meira að segja vitnað í bókstaflega með nærveru rauðra gluggatjalda í myndinni) og skáldsögum Franz Kafka (húsvörðurinn í þessari mynd heitir frú Grubach, eins og er í Der Prozess... ) eru greinilega til staðar en í þessu tilviki fylgja skýrar tilvísanir í nýlendufortíð Belgíu í Afríku. Nákvæmt innihald myndarinnar get ég ekki lýst með skýrum hætti: þessi nýlendustefna er mikilvægur þáttur, sem og vanhæfni til að takast á við slíka fortíð, en persónulegar minningar um aðalpersónuna eru líka aðalatriðið og leit hans að félagslegu samband og ást. Þetta eru táknrænu þemu sem ég dró úr myndinni, en í rauninni eru þau ekki meira en birtingar. En jafnvel þó þú reynir bara að fylgja línulegu sögunni án þessa táknræna bakgrunns muntu samt uppgötva ákaflega heillandi kvikmynd fulla af frábæru myndefni (Fallegar nærmyndir af bítlum, lirfum og öðrum viðbjóðslegum skordýrum eru til skiptis með frábærum draumaþáttum og einnig gefur myrka andrúmsloftið myndinni aukastíl). Kannski má segja að ég hafi ekki alveg „náð“ myndinni, en ég hef horft á eins og dáleiddur í 1,5 klukkustund, djúpt hrifinn af sjónrænum gæðum og heillandi dulúð.