Eitthvað sem ég held að sumir sakna í frábærum vísindaskáldskap er að þeir spá fyrir um einhvern hluta framtíðarinnar. Engin önnur leikhúsmynd sem ég man eftir spáði því að þegar geimferjan fór að rannsaka Halley's halastjörnu að hörmung myndi eiga sér stað! Einhver munur var: "Churchill" (skutlan í myndinni) fór í raun að halastjörnunni, "Challenger" var aðeins á lágri braut um jörðu; "Churchill" var bara brennt út að innan, en "Challenger" sprakk - hey vampírurnar þurftu að komast aftur til jarðar. Einn mikill líking (og þetta er alltaf óheppni!) báðir voru með blandaða karl- og kvenkyns áhöfn - goðsögnin um halastjörnu Halley og hörmungar heldur áfram! Annað en þetta er ekki mikið meira að segja um þessa mynd sem hefur ekki verið sagt áður. Sem geim-/vísindaskáldskapur/hrollvekja/kynlífsmynd fyrir sig gaf hún ekkert raunverulega nýtt, en eins og í öllum frábærum réttum er það samsetningin sem gildir. Og samanlagt var þetta mjög frumleg og ánægjuleg samsetning. Ég vildi bara að Mathilda May myndi tæma fórnarlömb sín í gegnum annan hluta líkamans!