Þessi mynd er ótrúlega eftirlátssöm persóna sem gerir ráð fyrir að bara tilfinningin af sögu sé jafn góð og raunveruleg saga. Það var alveg sársaukafullt að horfa á hana og hefði ég ekki verið sýknaður til að kaupa DVD-diskinn vegna John Travolta og jákvæða suðsins, þá hefði ég ekki klárað að horfa á hana. Þessa mynd skortir eitthvað sem líkist áhugaverðum forsendum og virðist treysta á þungar (og hreinskilnislega, þunglynd) persónusköpun. Það er eitt ágreiningsatriði milli Purslane og Bobby Long þar sem sjónvarp er eyðilagt sem, þegar það er leikið, er ótrúlega slappt og illa tímasett. Mér fannst ég hugsa minna og minna um persónurnar þegar ég horfði á það. Það var líklega mjög skemmtilegt, kvikmyndaskólalega séð, að gera hana. En það er bara afskaplega leiðinlegt að horfa á. Eftirlátssamt og tilgerðarlegt kvikmyndaskólaverkefni sem þú ættir ekki að eyða peningum í.