Nokkrar skýrar athugasemdir eru í lagi. Herschell Gordon Lewis lagði til stutta kynningu á myndbandsútgáfunni af DOCTOR GORE (aka THE BODY SHOP), þar sem hann snerti samstarf sitt við J.G. "Pat" Patterson, leikstjóri og stjarna DOCTOR GORE. Patterson bjó til „gore effects“ fyrir THE GRUESOME TWOSOME og nokkrar aðrar Lewis myndir seint á sjöunda áratugnum. Lewis segir að á meðan 2.000 MANIACS hafi verið „fimm lítra“ kvikmynd (sem vísar til magns sviðsblóðs sem krafist er), þá hafi Lewis-Patterson framleiðslurnar verið „fimmtán lítra“ myndir. Lewis lýsir DOCTOR GORE ekki sem „fimmtán lítra“ mynd -- hann er aðeins að tala um myndirnar sem hann og Patterson gerðu saman. Lewis hefur játað (annars staðar) að kynning hans á DOCTOR GORE hafi verið spunnin áður en hann hafði jafnvel séð mynd Patterson! Svo taktu það með smá salti. Þetta er kannski „ókláruð“ mynd, en eins og sumar ókláraðar skáldsögur hefur hún „endi“. Það vantar bara einhvern bandvef. Patterson hefur ákveðna sviðsnærveru og þurran húmor, sem hjálpar til við að gera þessa einföldu sýningu nokkuð áhorfanlegri en hún ætti að vera. Það er ákaflega beinlínis söguþráður -- meira að segja BLOOD FEAST er flóknari -- og gríðarlega endurtekið tónverk eftir William Girdler. Smá nekt og mikil húð. Allur miðhluti myndarinnar felur í sér smíði „fullkominnar konu“; þetta er einbeittur sómi fyrir blóðþyrsta og hlæjandi. Patterson, leikstjórinn, er á öndverðum meiði, en hann reynir mikið að segja sögu sína á skapandi hátt, ef hægt er að nota Frankenstein-klisjur á skapandi hátt. En besta ástæðan til að sjá þessa mynd (á DVD-diskinum frá Something Weird, ef hægt er) er sú að hún inniheldur fullkominn Nashville-grátur, "A Heart Dies Every Minute" eftir Bill Hicks. Er það ekki sannleikurinn!