Ég hef verið hrifinn af "GG" síðan um mitt ár 2001-2002 (2. þáttaröð), þegar ég stillti mig á "Smallville" 10 mínútum fyrir tímann. Þökk sé „Beginnings“ er ég núna með alla þætti nema 2 á spólu, alveg fram á gærkvöldið (þætti 4.9). Ég er miðaldra beinskeyttur karlmaður og þetta er EINA vikulega sjónvarpsþátturinn sem ég horfi á. Ég elska þessa seríu vegna þess að: a) Lauren Graham er helvítis fín kona og fyndin og klár í uppsetningu; b) samræðan er einstaklega vel skrifuð; c) það er hreint út sagt fyndið, gerir ofmetið sorp eins og "Allir elska Raymond" til skammar. Margar núverandi sjónvarpsgrínmyndir hafa verið undir miklum áhrifum frá hinni afar vel heppnuðu og fyrirlitnu slímgryfju sem kallast „Married with Children“, þar sem áhorfandinn er hvattur til að hæðast að og finnast þær vera betri en persónurnar. Í "GG" eru persónurnar með galla, en við getum séð okkar eigin galla í þeim og hlegið með þeim, ekki að þeim. Þetta er örvandi sjónvarp, þar sem rithöfundarnir skora á okkur að halda í við hröð orðaskipti og tilvísanir utan vinstri vallar um poppmenningu/bókmenntir/dægurviðburði. Ég fæ gríðarlega ánægju af því að horfa á þessa þætti aftur og aftur, ná í alla einleikinn og tilvísanir í fyrri þætti. Stars Hollow er sinn eigin litli heimur, sem ég mun glaður halda áfram að heimsækja svo lengi sem serían er í gangi.