Fyrir utan nokkra titla og nýju Sherlock Holmes myndina held ég að ég hafi horft á allar myndir sem Guy Ritchie hefur leikstýrt. Tvisvar. Það þarf varla að taka það fram að ég er mikill aðdáandi og Revolver er ein af áberandi ástæðum þess. Þessi mynd er allt önnur nálgun en Ritchie, þegar þú horfir á hana í samanburði við Lock, Stock... og Snatch. Revolver setur okkur fyrir sálfræðilegan spennumynd þar sem fjárhættuspilari finnur sig upp á náð og miskunn óvinahóps sem hann bjóst ekki við og leiðsögn til lausnar sem hann vissi ekki að hann þyrfti. Samhliða því að sjá André Benjamin af OutKast frægð leika hæfileika sína, eru aðrir áberandi þættir Ray Liotta sem leikur hinn brjálaða Mr. D/Macha og Mark Strong sem leikur Sorter, leigumorðingjann. Eftir að hafa verið sendur í fangelsi af harðstjóra spilavítaeiganda, Macha. , Jake notar tíma sinn í einveru til að fínpússa samsæri til að niðurlægja Macha og þvinga hönd hans til að bæta honum bætur fyrir þessi sjö ár sem hann eyddi. Þegar hann vinnur kortaleik og safnar sæmilegri upphæð frá Macha, lendir Jake á barmi dauðans þegar hann hrynur og greinist með ólæknandi sjúkdóm sem skilur hann eftir þrjá daga ólifaða. Hópur lánahákarla hefur hins vegar svar fyrir hann og farseðil út í lífið - aðeins ef hann gefur þeim alla peningana sem hann á og láti vinna fyrir þá, allt í bragði til að taka Macha niður og sýna Jake hversu hættulegt hann hefur gert sig að sjálfum sér. Samhliða því að vera með andrúmsloft dauðans á lofti og tveir lánahákarlar eiga útivistardag með peningunum sínum, þarf Jake líka að takast á við að fá högg á hann, sem kynnir Sorter - leigumorðingja undir starfi Macha. Dýptin í sögunni kemur þegar Jake áttar sig á því að sumir meðdómendur sem hann eyddi tíma með í einangrun gætu mjög vel verið lánahákarlaliðið til að taka hann fyrir allt sem hann á með því að búa til alla þá óheppilegu atburði sem Jake virðist finna fyrir. leið inn. Þegar þeir standa frammi fyrir þessum veruleika, sýna Zack (Vincent Pastore) og Avi Jake hversu snúinn hann hefur orðið af því að vera í einveru, að hafa aðeins félagsskap hugar síns og sjálfs síns, gerir það að verkum að raunveruleg tilvist þeirra er fimmtán jafnvel Jake. . Kvikmyndin er auðmýkjandi fyrir bæði Jake og Macha þar sem þeir ná tökum á innri djöflum sínum. Stíll myndarinnar er í hæsta gæðaflokki þar sem þú færð grófa tilfinningu glæpaheimsins sem er táknaður og persónurnar sem hann inniheldur. Þó að hér sé mikið kinkað kolli í átt að fyrri myndum Ritchie, þá hefur hún enn sína eigin nærveru frá samræðunum, leikmyndunum og tilraunakenndu tökum á glæpaflokknum. Þetta er líka frábær ferð um auðmýkt og að viðurkenna hvenær þú getur auðveldlega látið sjálfið þitt eða forstillta hugmynd duldu getu þína til að ná því sem þú vilt eða sigrast á því sem þú ættir. Persónurnar eru vel unnar í þessari mynd þar sem allar hliðar eru lagðar fram og, samkvæmt Ritchie-tísku, eru þær allar bundnar af einhverri fáfræði sem kastar skiptilykli í mál allra. Ég gæti og myndi vilja halda áfram um þessa mynd og einstaka blæbrigði hennar en ég vil ekki taka of mikið af henni ef þú hefur ekki séð hana ennþá. Það gæti tekið nokkrar lotur að komast í gegnum öll flóknu lögin en þetta er frábær mynd og ætti að sjá hana. Ef þú ert heppinn og hefur ekki séð útvatnaða útgáfu í Bandaríkjunum, athugaðu hvort þú getir fengið upprunalegu útgáfuna í Bretlandi þar sem hún mun skapa frábært umræðuefni meðal vina þegar þú reynir að púsla í takt þinn. Ég sá það með áhöfninni minni um snemma árs 2006 og við erum enn að tala um það með litlum hlutum sem við höfum tekið upp í dag. Hún hefur öðlast sértrúarsöfnuð og er verðskulduð sem myndin þar sem Ritchie steig út úr kútnum og braut aðeins viðmið sitt. Áberandi lína: "Óttast eða virðið mig, en vinsamlegast haldið að ég sé sérstök. Við deilum fíkn. . Við erum samþykkisfíklar."