ef ég hefði horft á þessa mynd þegar ég lenti á botninum hefði ég sennilega sokkið í dýpstu þunglyndi lífs míns, og gæti hafa verið næstum nógu örvæntingarfullur til að prófa hana, það eina er í raunheiminum, þegar þú rænir milljónum dollara frá grunlausum einstaklingum, allt kemur ekki upp rósum (nema þú sért fjárfestingarbankastjóri eða tengdur ríkinu) svo hvernig skiptir það máli? mér hafði verið hafnað í skóla eftir skóla, og það svíður, svo þetta er snilldarefni fyrir kvikmynd, og þegar þú gefur þig yfir í ímyndaðan til að leyfa þér að horfa á þessa mynd án þess að beita raunverulegum afleiðingum, getur það sannarlega snert einhvern í þessar aðstæður og láttu þá vita að þeir eru ekki einir. ofgert einræði rífur algjörlega í sundur hið rótgróna menntakerfi eins og við þekkjum það. í raun, það eina sem ég get sagt er að þar sem ég er í háskóla núna, þegar ég horfi til baka á hvar ég var og horfi á þessa mynd, get ég sannarlega metið hana á þann hátt sem ég hefði aldrei getað annars. það er ungt og iðrandi já, en það er tilfinningaþrungin og upplífgandi fantasía um frelsi og ég get ekki hugsað mér betri leið til að enda kvöldið mitt.