Ég er mikill kvikmyndaaðdáandi frá 1930 og mun horfa á flest allt sem ég sé á Turner Classic Movies sem er nýtt fyrir mér. Svo ég gaf þetta tækifæri, þegar allt kemur til alls er það hinn frábæri Harold Lloyd sem keppti við Chaplin sem frábæran þögla kvikmyndagrínista. Ég hef horft mun minna á þöglu myndir Lloyds en Chaplins en ég verð að segja að ég er miklu meiri Chaplin aðdáandi. Allavega féll þessi mynd svo flatt fyrir mér að ég kláraði hana ekki. Ég skil vel af hverju hljóðferill hans var svona takmarkaður, hann fékk ekki sérlega gott efni til að vinna með. Eftir að þú hefur séð Chaplin, Abbott og Costello, The Three Stooges, Martin og Lewis, The Marx Brothers, og Laurel og Hardy gera hnefaleikaskemmur (eða ofbeldi almennt), þá er þetta mjög gleymanlegt. Ég hafði líka áhuga á að horfa á Adolphe Menjou þar sem ég hafði mjög gaman af honum í Paths Of Glory en hlutverk hans hér gerði líka ekkert sérstakt fyrir mig. Kannski hefðu þeir átt að fara fyrr í hnefaleikana því að minnsta kosti hálf myndin (að minnsta kosti virtist þannig) er áður en hann fer í hring. Ég get sagt að það eru margir Lloyd aðdáendur hér og þetta mun ekki vera vinsæl umfjöllun en ég verð að gefa þessu einkunn miðað við það sem annað var þarna úti á þeim tíma, 4 af 10. Ekki horfa á þetta með neinum sem þú ert að reyna að fá að fíla gamlar myndir þar sem þær horfa kannski ekki á aðra með þér aftur, mjög flatar. Fyrir val til allra sem virkilega líkaði við þetta eða er að leita að fleiri lítt þekktum gamanmyndum almennt mæli ég með "Kelly The Second" gerð nokkrum árum fyrr, önnur enginn verður boxara gamanmynd með Patsy Kelly og í aukahlutverki Charles Chase. Þetta hefur bæði verið sýnt á Turner Classic Movies rásinni.