Samtvinnuð sjónarmið geta komið upp sem góð hugmynd í sumum kvikmyndum. Hér er þetta algjört rugl. En algjört rugl byrjar með sögunni: myndbandsbútur vill taka upp létta gamanmynd með skaðlegri kvenpersónu sem líkist noir. Hún er glæsileg og enginn karlmaður gat staðist að kafa og skríða og sjúga tærnar á henni. Hún er þeim mun efnislegri og lítur út fyrir að smjör myndi ekki bráðna í munninum á henni. Myndin bráðnar upp í eigin tilgerðarleysi: að vera klár/fyndinn/góð útlit. Phalocretinism eins og hann gerist bestur. Aðeins hvítt rusl, takk.