Bo er Jane Parker, en faðir hennar, sem er löngu týndur mannfræðingur (Richard Harris, í versta hlutverki á mjög ósamkvæmum ferli) er í Afríku að læra eitthvað. Hún rekur hann uppi (hvernig?) og hann segir henni sögur innfæddra af risastóru skrímsli sem heyrist næturlegt væl um allan frumskóginn. Reynst vera Apamaðurinn sjálfur (Miles O'Keeffe, sem á bestu samræður myndarinnar), sem bjargar henni frá vondu strákunum og verður ástfanginn af henni, sem gefur þeim nægan tíma á þessum kvalafulla tveimur tímum til að leika sér nakin á meðan horaður api horfir á og fagnar. Venjulega er ég mjög opinn fyrir mismunandi skoðunum um hvaða kvikmynd sem er, en þetta er eina undantekningin. Þetta er versta mynd sem gerð hefur verið. Ef þú ert ekki sammála hefurðu ekki séð það. (Athugasemdir: Newsday kallaði það „óþolandi,“ sem er besta eins orðs samantekt sem ég get hugsað mér. The Maltin Movie Guide segir að þeir hafi næstum þurft að hugsa um lægri einkunn en BOMB.)