Ég verð að viðurkenna að fyrsta hálftímann eða svo af þessari mynd var ég í rauninni glataður. Þarna hafði verið vægast sagt skemmtilegur húmor, en í besta falli berbeinlegur söguþráður og almennt tilgangsleysi sem var á mörkum þess að láta mig halda að ég væri að sóa tíma mínum. Þá - án sýnilegrar ástæðu - áttaði ég mig allt í einu á því að ég hafði gaman af þessu. Það var engin blindandi augnablik að átta sig og engin skyndilega dramatísk vettvangur sem greip mig. Reyndar gerist ekkert mjög spennandi í allri myndinni. Það var eins og ég áttaði mig bara allt í einu á því að myndin átti að vera að mestu tilgangslaus - og það í tilgangsleysi hennar var sjarmi hennar. Morgan Freeman lék sem ónefndur leikari sem finnur „smá verkefni“ til að hefja feril sinn. Hann ætlar að leika stórmarkaðsstjóra og eyðir deginum í hverfismatvörubúð til að rannsaka hlutverkið. Þar hittir hann og tengist Scarlet (leikinn af Paz Vega) - gjaldkera sem vill fá meira út úr lífinu. Hann hjálpar henni að undirbúa sig fyrir atvinnuviðtal eins og hún sé í áheyrnarprufu fyrir hlutverk á meðan hún kynnir hann fyrir raunveruleikanum. Það er sannarlega fyndið að horfa á „hann“ (því þannig er persónan auðkennd í einingunum) vera gagntekinn af heimsókn í Target-verslunina á staðnum. Freeman og Vega voru frábærir saman, með undarlegri en fullkomlega trúverðugri tegund af samsettri rómantík en föður- dóttur efnafræði. Ef þér finnst þú glataður í upphafi, haltu þér við þetta. Á endanum kemur í ljós að þetta er yndislega heillandi mynd. 7/10