Sem einhver sem elskar hafnaboltasögu, sérstaklega snemma á 20. öld þar sem Cobb var aðalpersóna, ásamt fullt af litríkum karakterum, hlakkaði ég til að sjá þessa hafnaboltamynd. Jæja, þetta var ekki hafnaboltamynd, sem olli vonbrigðum. Nei, þetta var bara frásögn íþróttafréttamanns af því að vera með Cobb á seinni árum boltaleikarans á meðan þeir tveir unnu saman að bók. Jafnvel þá hefði þetta getað verið meira aðlaðandi mynd en þeir gerðu hana. Cobb var allt annað en ágætur strákur, einstaklega hæfileikaríkur leikmaður en grimmur að því leyti að hann myndi gera allt til að berja þig....og hann var seigfljótur, ógnvekjandi og hafði marga djöfla til að berjast við. Hann var svo hataður að hans eigin liðsfélagar reyndu að hindra möguleika hans á að vinna slagtitil eitt ár. Engu að síður er þetta yfirgengileg lýsing á manninum. Það gerir hann að einhverju næstum teiknimyndalegu. Að horfa á og hlusta á gamlan mann væla, röfla og blóta í tvo tíma er skemmtun? Nei, það er það ekki. Einhvern daginn þætti mér gaman að sjá alvöru ævisögu af Cobb sem sýnir hann á dögum sínum í boltaleiknum og ef þeir vilja sýna hann sem vondan gaur, svo sé, en hvernig þeir gerðu það hér með bara bitur, guðlast það er ekki skemmtilegt að horfa á mann að gera sér kjaft fyrir framan fréttamann.