Hópur af óþægilegum borgarbúum kemur niður á Le Touquet í vikufrí. Sögur fléttast saman, persónur berjast, eignast vini, blekkja hvor aðra, stunda kynlíf...Blanc hefur safnað saman stjörnuleikhópi fyrir aðlögun sína á bók Connolly, en án árangurs. Það sem ætti að vera fyndið er í staðinn leiðinlegt og pirrandi. Allar persónurnar eru annaðhvort aumkunarverðar eða óþægilegar eða báðar, og á endanum, þrátt fyrir farsískan eðli hlutanna, var þessum áhorfanda lítið sama um hvað verður um einhvern þeirra. Inneign á alltaf yndislega Rampling, auk Bouquet og Viard en það er það. Og Dutronc lítur út fyrir að vera frekar ofmetinn í tökum, ef þú spyrð mig...