Það er nokkurn veginn það eina sem ég get sagt um þessa flatu og óinnblásnu endurgerð Carol Kane bílsins frá 1979. Camilla Belle er ekki mikil leikkona, og hún færir enga orku og lífskraft í hlutverk Jill Johnson, barnapíu sem er áreittur af nafnlausum símamanni. En ef þú ert að leita að frábærum hugmyndum um heimilisarkitektúr og innanhússhönnun, þá er þetta kvikmynd veitir meiri innblástur en nokkuð sem þú munt sjá á TLC eða HGTV. Jill eyðir næstum 90 mínútum í að ráfa í gegnum hús ríku læknisins og eiginkonunnar sem hún veitir þjónustu sína fyrir, og leitar að uppruna undarlegra hljóða og hlutum sem halda áfram að „hissa“ á nóttunni. Þegar hún lúrir í kringum horn og kíkir niður gangina fáum við að sjá fallegt aðalbaðherbergi með vaskum hans og hennar sem líta út eins og rómverskir pottar, risastórt eldhús með ótrúlegum baklýstum glerhillum og piece de resistance, sjálfstætt fuglahús. og hugguleg tjörn sem er með sjálfvökvunarkerfi. Vegna þess að myndin er ekki nógu sannfærandi til að draga okkur inn í ótta Jill, þá truflunum við glæsileika hússins, sem er ekki eitthvað sem þú ættir að gera þegar þú ert að horfa á spennusögu. Jafnvel á meðan Jill er elt af andlitslausa brjálæðingnum, hryggjumst við vegna þess að hún er að brjóta verðmæti og klúðra kósý tjörninni, ekki vegna þess að hún er við það að verða myrt. Kvikmyndin er eins fyrirsjáanleg og flestar unglingamyndir og endirinn er allt annað en frumlegur. . Þegar það var búið, vildi ég bara komast að því hvar í fjandanum húsið væri og hvort það væri raunverulegt. Skiptir ekki máli fyrir Jill og börnin sem hún var að passa.2 stjörnur - báðar fyrir húsið.