Því er ekki að neita að gamanmyndir frá Ealing eru góðar, en fyrir mér stendur þessi mynd upp úr sem ein sú besta. Grunnforsenda myndarinnar er að lítill hluti Pimlico í London komist í ljós að tilheyrir Búrgund, ekki Bretlandi. Við fylgjumst síðan með lífi íbúanna í baráttu þeirra við að halda fjársjóðnum sem fannst eftir að sprengjan sprakk, og halda svartamarkaðskaupmönnum frá sem átta sig fljótt á því að skömmtun er ekki til staðar, undanþegin breskum lögum. Þegar þeir verða fangar í eigin götu vegna þess að stjórnvöld hafa ákveðið að loka landamærunum sjáum við þá berjast á móti kerfinu. Reyndar að verða verr settur en þeir voru áður en allt byrjaði, það er þar sem siðferðið kemur inn. Það er þegar þeir missa allan mat sem þeir halda að þeir séu barðir og kalla á uppgjöf, aðeins til að fá öll London að bregðast við neyð sinni með því að senda mat, mikið af honum. Þetta gerir þeim kleift að halda áfram baráttu sinni. Þessi mynd er á réttum tóni út í gegn, leikurinn er frábær, þar sem Stanley Holloway, Margaret Rutherford, Hermione Baddeley og Betty Warren standa upp úr. Það er bara rétt stillt, ekki of sentimental og siðferði sögunnar ekki þvingað niður í hálsinn á þér. Vel þess virði að skoða