Ég sá aldrei upprunalegu útgáfuna frá 1954 með Judy Garland, svo ég hef enga leið til samanburðar. Það eru líka nokkur ár síðan mér fannst þessi saga hvorki grípandi né rómantík hennar grípandi. Myndin segir sögu tveggja elskhuga sem stefna í gagnstæðar áttir á tónlistarferli sínum. John Norman Howard er slitin, vonsvikin rokkstjarna á niðurleið og byrjar ástarsamband við ferska, hæfileikaríka nýja söngtilfinningu, Esther Hoffman. Dramatísk velgengni hennar er aðeins til þess fallin að undirstrika hnignun hans. Aðalleikararnir, Kris Kristofferson og Barbra Streisand, eru fullnægjandi í hlutverkum sínum, en hvorki efnafræði þeirra né söguþráðurinn markaði mikið mark hjá mér. Myndin er athyglisverð fyrir mig fyrir aðeins einn þátt, fallega útfærslu Streisand á Óskarsverðlaunalaginu 'Evergreen'. Hún hefur sannarlega kraftmikla og stórkostlega rödd.