Uwe Boll sleppir aftur í kvikmyndagerð sinni til að bjóða upp á vísindalega hryllingssögu um málaliða og fréttamenn sem taka á sig ofurhermenn á afskekktri eyju. Allt í lagi leikarahópur undir forystu hins ágæta Udo Keir er rekinn af Boll sem gerir það versta úr handriti sem hefði átt að virka. Brjálaði vísindamaðurinn sem blaðamaður rannsakar hefur verið tekinn af lífi en þetta handrit er nógu skemmtilegt til að söguþráðurinn hefði átt að virka, auk þess hafa áhrifin og ofurhermannahönnunin með dauða líflausu augun ákveðin hrollvekju, þó tekst Boll einhvern veginn að kvikmynda allt á óviðjafnanlegan hátt. Það er eins og hann gæti ekki verið að nenna að reikna út hvað myndi virka og í staðinn skrölti af staðsetningum myndavéla og gekk í burtu. Auk þess hefur samsetning sena engan neista eða líf, ég giska á að Boll hafi aðeins tekið eina eða tvær myndir og notað bara það sem hann átti. Það lyktar virkilega. Greinilegt er að Boll er í einni af reglubundnum afturköllunarmyndum sínum þar sem allt sem hann hefur lært um kvikmyndir rennur út. Síðasta myndin sem hann gerði sem var svona slæm var Seed raðmorðingjamynd sem er ein versta mynd sem ég hef séð. Þetta er ekki svo slæmt, en það er nálægt því einfaldlega vegna þess að það hefði átt að vera betra. Svo er Udo Keir aftur nógu góður til að hann gerir það að verkum að horfa á senurnar sínar þess virði og gerir þetta að næstum svo slæmri mynd sem hún er góð. Ég myndi taka passa nema það sé seint á kvöldin og þú náir því á kapal.