Mér fannst alltaf gaman að hlusta á Buddy Holly og fann fyrir miklum missi þegar hann lést ungur að árum í flugslysi. Hann var ekki í gamla rokk 'n roll bekknum, við skulum segja, Chuck Berry eða Jerry Lee Lewis, en hann var ekki langt á eftir. Hver veit hversu stór arfleifð hans hefði orðið ef hann hefði sungið í áratugi. Næstum hvert einasta sem hann setti út sló í gegn. Svo það kom mér mjög skemmtilega á óvart hversu gott starf Gary Busey gerði við að leika hann og líkja eftir söngröddinni hans. Hann var Buddy stoltur, eins og leikararnir (Don Stroud og Charles Martin Smith) sem léku varahóp Holly, "The Crickets." Hvað tónlist varðar eru nokkur af þekktari lögum Holly í upphafi myndarinnar og hún er í raun og veru. góður með sterkan frágang í lokin þar sem Holly og strákarnir eru sýndir í Iowa á síðustu tónleikum sínum. Busey syngur ekki bara eins og Holly, hann er dauður hringir fyrir hann í útlitsdeildinni. Sumt var besta frammistaða leikarans frá upphafi og þú færð engin rök frá mér. Ég er líka ánægður með að þeir enduðu myndina á hressandi nótum með þessum Iowa tónleikum, í stað þess að dvelja við hörmulegt slys hans. Endirinn hefði getað verið algjör downer, en þeir létu það ekki vera.