Þú getur deilt um leiklistarhæfileika Prince, eða jafnvel val hans að skopstæla eigið líf í þessari mynd. Það er engin umræða um tónlistarhæfileika hans hvorki fyrr né nú. Hann virðist vera skuggalegur tuttugu árum síðar, en tónlistin er áfram viðeigandi og frábær. Eftir að hafa lifað í gegnum efla þessa myndar (útskrifaðist úr menntaskóla árið '85) get ég sagt þér að það var ekkert stærra á þeim tíma. Allt frá Tipper Gore (eiginkonu Al) sem reyndi að ritskoða „Little Nikki“ og allt annað undir sólinni í gegnum PMRC (Parents Music Resource Center) til sérhvers „Air Band“ á þeim tíma sem var að herma eftir Prince, þetta var það allra heitasta sem kom út. Í nokkrar vikur að minnsta kosti var Prince stærri en Madonna og Michael Jackson. Við biðum öll eftir myndinni og vorum svooooo spennt þegar hún var frumsýnd. Það olli ekki vonbrigðum. ALLIR voru gripnir. Ég var MTV fíkill á þeim tíma(þeir spiluðu reyndar tónlist þá....alltaf)Prince spilaði að minnsta kosti einu sinni eða tvisvar á klukkustund. Ég verð að gera athugasemdir við þessa athugasemd með því að segja að á þeim tíma voru í uppáhaldi hjá mér Billy Idol, Oingo Boingo, The Fixx, Flock of Seagulls og aðrir í pönk/nýbylgjutegundinni' Tónlist Prince á þeim tíma fór yfir allar tegundir og stíla. . Ein af ástæðunum fyrir því að sumt af því virðist svo cheesy og iðrandi núna er að það var SOOOOOOOO stórt þá. Allt það sem minnir þig á níunda áratuginn voru helgimyndir þá. Þetta var mainstream og það virðist vera klisja núna. Það varð svo vinsælt að það varð fáránlegt. Þetta er eins og ömmuauglýsingin sem rapparaði fyrir Wendy's Hamburgers. Þetta lítur heimskulega út núna því ALLIR voru uppteknir af þessu (því miður, svona eins og furðuleg fjólublá macarena eða eitthvað. Allavega, ég vona að þetta hafi gefið ykkur smá innsýn.