Það er óheppilegt að þú getur ekki farið neðar en eina stjörnu. Áður en ég horfði á The Wicker Man hafði ég talið Aliens 3 vera eina myndina sem myndi í raun verðskulda neikvæðar stjörnur. Í fullri sanngirni dregur The Wicker Man ekki úr ánægju fyrri myndar, en staðreyndin er samt sú að uppsafnaður kvikmyndaánægja mín hefur minnkað með því að sjá hana. Það er alltof oft notað ódýrt bragð í Hollywood þegar framleiðendurnir eru of snjall til að ráða góða rithöfunda eða flýtir sér of mikið til að leyfa þeim að leiða söguþráð til viðunandi niðurstöðu: skelli í hneykslanlegum endi og vona að almenningur breyti því í eitthvað listrænt eða innihaldsríkt. Það er gambít sem tekst sjaldan og í þessu tilfelli tekst aðeins að skvetta vandræðum yfir fínan leikara og hæðast að framleiðendum. Jafnvel meira að því leyti að hin „vandalega útfærða“ (eða hvernig sem þau orða það) niðurstaðan virtist ekki fylgja rökrétt af söguþræðinum (sem ég get náttúrulega ekki útskýrt nánar án þess að kynna spoilera), og í staðinn afneitar það hvaða verðleika söguþráðurinn hafði. upp að þeim tímapunkti. Þetta er mynd sem gæti rökrétt höfðað til geðsjúklinga, barnaníðinga og hugsanlega harðdregna Nicholas Cage aðdáenda, en aðeins til fárra almennra áhorfenda. Ef þig langar virkilega í eitthvað á þessa leið mæli ég hjartanlega með The Village eftir M. Night Shyamalan. Þar sem ég skortir einhvers konar minniseyðandi pillu, geri ég ráð fyrir að ég þurfi að horfa á eitthvað betra til að þvinga það úr huga mér, segjum, Attack of the Killer Tomatoes eða Pee-wee's Big Adventure?