Þessi önnur mynd er alveg jafn áhugaverð og sú fyrri fyrir utan að það er engin spenna. Við vitum hvað hann ætlar að gera og hvað er að fara að gerast áður en það er jafnvel gefið í skyn á skjánum. Þá kemur ánægjan aðeins af því hvernig hin ýmsu brellur gerast og röð þeirra. Við vitum að það verður dínamít í bílnum, að hann mun missa hjól, að bíllinn mun lenda í árekstri, svo ég sé talað um bílinn. Og það er það sem gerist. Nú eru smáatriðin og smáatriðin fyrir þig að uppgötva þau í myndinni. Að hann gæti verið beittur af einhverri heimsk konu er augljóst og verður að koma en við vitum að hann hefur þegar séð í gegnum hana og að hann veit að hann er dreginn í gildru. Nú, hvernig ætlar hann að komast út úr því? Það er það sem þú verður að uppgötva sjálfur. Og ekki hafa áhyggjur hann mun fá aðalsmyglarann ​​en hvernig er önnur saga. Hraðbátur jafnast ekki á við annasama bófann okkar á ánni. Við vitum líka hvenær hann verður særður. Þeir vissu ekki hvað skotheldir jakkar voru í þá daga. Það er rétt nýlega að það kom í ljós að sumir GIs höfðu ekki slíkan búnað í Írak. En hver er merking slíkrar myndar? Þessi þráhyggja á að veiða verslunarmennina og þessi blinda sem sér ekki að það er bannið sem skapar vandann. En myndin er stöðug og fullkomin lýsing á því að engin verðmæti geta staðið í vegi fyrir þessari siðferðislegu krossferð gegn öflum hins illa. Af hverju ekki einfaldlega að lögleiða þessar vörur þannig að hægt sé að fylgjast með þeim og vera undir eftirliti? Þegar eitthvað er ekki ólöglegt eða ýtt úr vegi er þeim mun minna gaman að nota það, gera það. Það er hið bannaða eða takmarkaða sem er aðlaðandi. Dr Jacques COULARDEAU, University Paris Dauphine, University Paris 1 Pantheon Sorbonne & University Versailles Saint Quentin en Yvelines