Ég fór að sjá þessa mynd með hópi sem samanstóð að mestu af "andlegum" nýaldartýpum, sem, ólíkt mér, höfðu mjög gaman af þessari mynd --- þó samkvæmt þeim sem þekktu bókina (það er greinilega til bók sem inniheldur meira af þessu bulli), myndin er ekki alveg eins góð. Svo ef þú hefur tilhneigingu til að hugsa um sjálfan þig sem "andlegan", trúðu á eða þolir að minnsta kosti hluti eins og "aura" og "astral líkama", og ekki er sama um tíða notkun á hugtakinu "orka" utan samhengis í eðlisfræði eða tækni gætirðu í raun líkað við myndina og mun líklega hafa enn meira gaman af hvaða bók sem hún virðist byggð á. Hins vegar, ef þú ert að mestu í sambandi við eðlisfræðilega alheiminn, ef getu þín til að stöðva vantrú verður auðveldlega uppgefin af geðveiki. New Age vitleysa og söguþræði byggð á því, ef þú til viðbótar við það hefur lítið umburðarlyndi fyrir töfrandi lýsingaráhrifum til að tákna það að andleg málefni gerist, og kannski búist við hæfilegum samræðum sem ekki eru úr tré, þá eru þetta tilmæli mín til þín varðandi þetta. kvikmynd: Vertu. Í burtu. Ekki einu sinni hugsa um það. Í kvöld flutti þessi mynd Dungeons and Dragons á braut sem versta mynd sem ég hef nokkurn tíma séð í kvikmyndahúsi (ég tel ekki myndir sem ég fór að sjá með von um að þær yrðu slæmar, eins og Plan 9 o.s.frv.). Á sama tíma hækkaði það heildarfjölda kvikmynda sem ég fór næstum út á í tvær (D&D er hin). Ég geng ekki út á kvikmyndir, ekki einu sinni á þessari, en ég hefði átt að gera það þegar ég sá fyrst sjónræna lýsingu á aura, því New Age BS heldur áfram að verða þykkari og þykkari frá þeim tímapunkti. Söguþráðurinn er um hópur fólks sem tekur þátt í einhverjum gömlum spádómum, í leit að andlegri uppljómun og miðar að því að koma mannkyninu á næsta skref í þróun þess. Eða eitthvað þannig. Þeir tala í raun um að þetta andlega efni sé næsta skref í mannlegri þróun, sem ætti að fá alla sem hafa jafnvel vægustu hugmynd um hvað mannleg þróun er að hrökklast við. Kvikmyndin er stuðfull af svoleiðis krökkum. Einstaka sinnum streymir fólk yfir í það sem það myndi örugglega lýsa sem "annarri vídd", eða kannski "önnu plani", aðeins til að verða ósýnilegt þeim í kringum sig sem hafa ekki enn náð uppljómun. Góðmennska. Í lokin hyllir leikstjórinn áhorfendur með því að velta „innsýninni“ sem mynda spádóminn, sársaukafullt hægt, væntanlega svo að við getum lagt þá á minnið og yfirgefið kvikmyndahúsið sem betri og upplýstari einstaklingar. Gott við myndina? Nokkrar mjög fallegar náttúrumyndir og ágætis aukaatriði hjá Elizondo og de Almeida. Ég get í sannleika sagt að það hefur alvarleg áhrif á getu mína til að taka mann alvarlega ef hún telur þessa mynd áhugaverða eða ásættanlega. Þetta er í raun el cheapo spíritismi af barnalegasta tagi og nema það sé þitt mál, þá er betra að þú gerir eitthvað annað með tíma þínum og peningum.