Allt í lagi, hinir gagnrýnendurnir hafa nokkurn veginn farið yfir aðalatriði þessa frábæra litla gimsteins, þ.e.a.s. sagan byrjaði í lífinu sem efniviður í hina þöglu klassísku "7 Chances" eftir Buster Keaton. Gamanleikur, eða að leika í hvaða tegund sem er fyrir það mikið, er bara að túlka senu og línur sem einhver annar hefur skrifað og flutt áður, ef það er ekki algjörlega frumleg sköpun. Hér höfum við The Stooges í rauninni að gera efni sem var skrifað og flutt af einhverjum öðrum en samt fyrir lágt kostnaðarhámark, stuttan tíma í kvikmynd, þá eru þeir að höndla hlutina vel. Burtséð frá því hvað tökurnar segja á myndunum þeirra vita alvöru "stooge-philes" að þeir höfðu mikið inntak um línur og leikstjórn. Þeir tóku starf sitt jafn alvarlega og skurðlæknir gerir mikilvæga aðgerð. Orð sem Emil Sitka sagði sjálfur í heimildarmynd um strákana. Hér, það sem virðist vera venjulegt stjórnleysi þeirra yfir einhverju svo einfalt eins og að gifta sig, er í raun skipulagður glundroði. Sérhver lína er fullkomlega tímasett með tengdri líkamlegri aðgerð. Hversu margir grínistar eru til í dag sem geta krafist slíkrar leikni? Augljóslegast Seinfeld áhöfnin en engin önnur sem ég hef séð á síðustu 35 árum þegar ég horfði á sjónvarpið. Gagnrýnendur munu alltaf „pooh pooh“ The Stooges eða Laurel & Hardy og fleiri en svo aftur...hver man einhvern tíma hvað gagnrýnandinn heitir eða hvað þeir sögðu? Einfaldlega horfa, hlæja og njóta!