Solomon og Sheba hafa komið niður á fræðunum í Hollywood, ekki vegna gæða myndarinnar, heldur vegna þess að Tyrone Power dó við gerð hennar. Ég var í 5. bekk og man vel eftir stórfréttunum í marga daga þegar sá harmleikur átti sér stað. Ég vissi ekki hver Tyrone Power var þá, en ég lærði og lærði að meta meginmál verks hans. Ég velti því oft fyrir mér hvort Ty hefði vit á þessari mynd og hvað hún var vitlaus. Hann var ónefndur framleiðandi þessa líka. Kannski vildi hann bara ekki horfast í augu við gagnrýnendurna. Gott ef Power fór reyndar út með Witness fyrir ákæruvaldið þó að þú sérð hann í langskotum ef þú horfir nærri. Það sem við höfum hér er biblíuleg plokkfiskur sem líklega myndi koma hinum mikla Salómon sjálfum í koll. Nokkur atvik sem lýst er í Biblíunni sem Biblían fjallar um sérstaklega eru fléttuð saman í eina söguþráð með nokkrum viðbótum sem Hollywood hefur kastað inn. Raunveruleg saga um drottninguna af Saba er sú að hún fór í verslunarleiðangur til Ísraelsríkis, spjallaði aðeins við Salómon, kom aftur með fullt af verslunarvörum og það var það. Sagan af rómantík milli hennar og Salómons er goðsögn. Hið forna konungsríki Saba er um það bil þar sem Jemen er núna og fólk hennar er að sögn flutt til Afríku meginlands sem er hvernig Eþíópía var stofnað. Drottningin varð aldrei vitni að frægu máli Salómons þar sem konurnar tvær áttu aðskildar kröfur um barn, né átti hún þátt í bygging fyrsta musterisins. Hún var heldur ekki til staðar fyrir eyðileggingu þess sama. Að því leyti var Salómon ekki heldur. Og hún tók ekki þátt í deilunni um erfðaskrána þegar Adónía, bróðir Salómons, lagði fram gagnkröfu. Það er hjarta þessarar myndar. Adónía lýsir yfir sig konungi þegar hann heyrir fréttirnar um að Davíð konungur sé að deyja. Auðvitað kemur Davíð saman tímabundið og segir að Guð hafi komið til hans og sagt að Salómon ætti að taka við af honum. Þegar Davíð heyrir um það sem Adónía gerði, segir hann að það sé það sem hafi komið Guði öllum úr laginu, Adónía var gráðugur. Eftir það byrjar Adonijah að plotta. Hlutirnir virðast snúast í hring þar sem Ty Power hrundi á tökustað þegar hann var í einvígi við George Sanders sem Adonijah. Sanders og Power voru keppinautar í mörgum myndum, einkum í Lloyds of London sem var byltingarhlutverk Power. Ef Sanders er ekki alveg eins lúinn háþróaður sem hann var í Samson og Delilah, þá er hann samt Sanders biblíukallinn. Þegar Power dó var Yul Brynner fenginn til að leika Solomon og fékk hárkollu svo hægt væri að bjarga núverandi myndefni af Power í langskoti. Brynner gefur umræðunni tilhlýðilega reisn, en ég held að hann hafi líklega séð eftir því að hafa slegið klípuna. Gina Lollobrigida er drottningin af Saba og hún er aðlaðandi sem biblíufreistakona í Cecil B. DeMille-hefðinni. Hún virðist ekki hafa neina raunverulega sannfæringu og ég giska á að hún hafi verið hneyksluð á skyndilegu fráfalli Power og að þurfa að gera allt aftur. Marisa Pavan sem Abishag gæti skilað bestu frammistöðu í myndinni. Raunveruleg saga Adonijah er ekki eins vandaður og þessi mynd. Hann deilaði við Salómon um arftaka og safnaðist í kringum hóp af hirð Davíðs konungs sem stuðningsmenn. Salómon fyrirgaf þeim einu sinni og þá bað Adónía um Abishag í hjónaband. Abishag í Biblíunni og hér var ættleidd dóttir Davíðs konungs í ellinni. Þegar Salómon heyrir það ákveður hann að Adónía sé að verða gráðugur aftur og lætur drepa hann. Í Biblíunni er minnst á einhvern að nafni Berniah sem var að fara um í grundvallaratriðum að gera samninga um stuðningsmenn Adonijah. Það sem við höfum í myndinni er stórkostlegt hápunktur sem felur í sér kraftaverk sem ég leitaði að og fann ekki. Það kom frá frjóu ímyndunarafli leikstjórans Vidors konungs sem endaði langan og merkan feril á súrum nótum. Þetta var spurning um Vidor að reyna að gera Cecil B. DeMille í biblíulegu sjónarspili. Hann náði því ekki.