-Mannrán í Mexíkó eru jafn algeng og hunang sem gefur mér símanúmerin sín þannig að ef þú ert ríkur þá þarftu góðan lífvörð til að halda þér og börnunum þínum öruggum. Par ræður uppþvott lífvörð sem heitir Creasy til að vernda yndislega barnið sitt Pítu. Í fyrstu er samband þeirra svolítið þrjóskt en eftir smá stund léttir Creasy upp við stúlkuna og þau tvö mynda föður/dóttur samband. Dag einn er Pítu rænt og Creasy slasast illa í því ferli. Þegar hann vaknar kemst hann að því að stúlkan hefur verið myrt vegna samningaviðræðna um lausnargjald sem fór úrskeiðis og þetta setur Creasy á leiðina til að finna mennina sem bera ábyrgð á dauða hennar og ganga úr skugga um að þeir séu dregnir fyrir réttvísi hans. Tylenol við hliðina á þér á meðan þú horfir á þessa mynd því þú þarft að taka smá eftir að hafa horft á hana. Ég elska mjög söguna hérna um að fara út í öfgar til að hefna sín vegna þess að flestar kvikmyndir vilja venjulega hefna sín en ganga í raun aldrei of langt þar sem þær sýna hversu langt maðurinn getur gengið til að gera það sem honum finnst vera rétt. Eina vandamálið er pirrandi sjónrænn stíll, sem mun annað hvort fá þig til að hata myndina eða hata Tony Scott. Ég vorkenni kvikmyndatökumanninum virkilega því ég er viss um að hann kom inn í þessa mynd og hélt að hann ætlaði að taka upp hasarmynd og varð líklega allt spenntur en í staðinn festist hann við að vera DP kvikmyndagerðarmanns sem finnst að öll myndin ætti að lítur út eins og það hafi verið andsetið af djöflum. Mér myndi ekki finnast það sama ef vitleysa myndefnið væri takmarkað við nokkrar hasarsenur en þegar það er dreift í gegnum alla myndina þá er það þegar við eigum í vandræðum. Sami pirrandi stíllinn var nýlega notaður á "Domino" og svipað og í þessari mynd særði stíllinn þessa annars frábæru mynd.-Önnur manneskja sem mér þykir leitt í þessari mynd var hinn bráðlega frábæri Harry Gregson Williams sem hafði það ómögulega verkefni að að reyna að semja tónlist úr öfugum myndum. Einhvern veginn samdi Williams ágætis tónlist fyrir myndina en ég er viss um að ef myndin hefði verið stöðugri þá hefði tónlistin orðið miklu betri. Hljóðið er ranglega notað í gegnum myndina og í stað þess að auka kvikmyndaupplifunina lætur það þér frekar líða eins og þér sé refsað. Ofnotkun subwoofersins er pirrandi þar sem á 5 sekúndna fresti eða svo heyrist óguðlegt lágt hljóð koma út úr honum. Ég veit ekki hvers vegna Scott hélt að áhorfendur þyrftu að fá sprengjuárás af subwoofernum en það tekur þig í raun í burtu frá myndinni.-Leikurinn í myndinni er skepna þrátt fyrir myndefni. Fanning litli vinnur enn eitt frábært starf hér og atriðið í lok myndarinnar brýtur bara hjarta mitt. Ef endir myndarinnar fær engan til að gráta þá er hann dauður að innan. Denzel Washington brýtur þá reglu sína að gera engar hasarmyndir með þessari mynd og sem betur fer fær hann að leika frábæran karakter. Hugmyndin um mann sem er týndur í lífinu og finnur skyndilega tilgang í lífi sínu vegna harmleiks er ekkert nýtt en Washington færir hinni annars flötu persónu hjarta og tilfinningar. Ég elska hvernig við verðum vitni að honum frá því að vera einfari yfir í að læra að hafa tilfinningar og eftir mannránið að verða kalt hefndarverkfæri. Radha Mitchell leikur eiginkonu Marc Anthony og hún ásamt Fanning eru tvær ástæður þess að ég get ekki hatað myndina of mikið. Eiginmaður J.Lo kemur og fer í myndinni en hann sker sig ekki mikið úr. Mickey Rourke og Chris Walken eru allir með lágmarkshlutverk í myndinni en þeir hafa áhrif.-Eitt sem fær mig til að hlæja er hvernig kvikmyndagerðarmennirnir reyna að bæta fyrir þá vitleysu mynd sem þeir sýna Mexíkó með því að kalla hana fína borg í lok Kvikmyndin. Aðeins of seint fyrir það ef þú spyrð mig. Við skulum vona að Tony Scott sé búinn með þennan áfanga að reyna viljandi að eyðileggja feril sinn því jafn hæfileikaríkur kvikmyndagerðarmaður og hann GETUR og verður að gera betur en þetta.