Ég fór á sýningu á þessari mynd og á meðan hún hafði nokkur augnablik sem kom mér til að hlæja, þá voru mjög miklir gallar á henni. Það kemur fyrst og fremst fram sem gamansöm hetjudáð fráskilnaðarmanns í raunveruleikanum sem reynir að finna ást í LA. Það sem það breytist í er niðurdrepandi, sjálfselskandi og ófyndið hlaup í gegnum sögu ástarlífs og atvinnulífs kvikmyndaleikstjórans. Brandarar þynnast fljótt og þér er allt í einu ekki sama hvernig stefnumót þessa manns þróast. Fáránleikinn er sá að leikstjórinn sýnir sjálfan sig í senn sem einstaklega pirrandi og mjög gallaða persónu og ætlast svo til að við höfum áhyggjur.