Stílhrein, umhugsunarverð, töff og grípandi aðeins fjórir þættir kvikmyndar sem munu lengi vera í hugum þessa áhorfanda. Hæg hraða gæti verið í byrjun en leikstjórinn tælir með fallegri myndavélavinnu, fáguðum tónverkum og glæsilegri klippingu. Framvinda sögunnar, ekki svo mikið frásagnarlínan heldur afhjúpun innra sjálfs persónanna, er meistaraleg. Tony Servillo) er svalur fallegur og afhjúpar dulda dýpt og persónulegan heiðarleika í stuttu en djúpu sambandi sínu við Girolami. Hinn svívirði milliliður mafíunnar, sem neyðist til að lifa tómu lífi, þjakaður af svefnleysi, á svissnesku hóteli, festist í álíka tómlegt líf hinna fáguðu eldri hjóna sem áður áttu hótelið en neyðast nú til að búa þar sem íbúar eftir að eiginmaðurinn tefldi í burtu auðlindir þeirra á árum áður. Eiginmaðurinn er stöðugt að dreyma um að endurheimta glataða auð sinn og gefa stórkostlega yfirlýsingu fyrir heiminum. Konan hans gerir sér grein fyrir að þetta er aðeins draumur. Þetta stangast ágætlega á við afsögn Girolami sem sér enga útgönguleið og leitar ekki. Hið hverfula ástarsamband Girolami og Sophiu hefur afleiðingar sem enginn hefði getað séð fyrir. Það gerir honum kleift að sleppa úr fangelsi sínu án rimla en að borga mikið verð sem hann þiggur fúslega og veitir með því innlausn fyrir eldri hjónin.