Ég leyfi mér að fullyrða þetta strax í upphafi. Ég hata EKKI þessa sýningu. Mér líkar reyndar mjög vel við suma þætti þess. Reyndar, þegar ég byrjaði að horfa á það, varð ég fljótt hrifinn. Ég var rétt að byrja að koma út úr allri "anime is for kids" staðalímyndinni og þroskaðir þættir þáttarins vaktu áhuga minn. Því miður, eftir að hafa séð alla seríuna í gegn og nokkrar af myndunum, get ég sagt að í heildina mína tilhneigingin hefur breyst og hún fellur í næstum allar þær gildrur sem herja á „slæmt“ anime. Sjö eða átta vinir og ég byrjuðum að horfa á þessa seríu í ​​sjónvarpinu. Í lokin vorum við bara einn vinur enn að horfa og hvorugu líkaði það. Leyfðu mér að útskýra söguþráðinn fyrir þér. Þú getur sleppt þessari málsgrein ef þú vilt ekki vita það. Kagome er meðalmenntaður menntaskólanemi, sem einn daginn fellur í töfrandi brunn nálægt helgidómi hennar sem rekið er fyrir fjölskylduna. Þegar kagome kemur upp úr brunninum aftur, hefur hún verið flutt aftur í tímann til vígatímabilsins í Japan. Hún hittir margar aðrar persónur og þær mynda hóp af fimm eða svo félögum sem leggja af stað í hefndarferð/réttlæti/þrif í einni persónu =). Á heildina litið eru þeir að reyna að endurheimta stykkin af hinum helga gimsteini sem eykur kraft djöfla sem nota það. Þó að það séu margar, MARGAR hliðarsögur og sögubogar, þá er ekki nærri nógu mikið af efni til að hernema 167 þætti. Eini söguboginn sem er nógu áhugaverður til að horfa á er samt frekar daufur (hljómsveitin sjö). Eftir hálfa leiðina í seríunni eða jafnvel áður, verður það sársaukafullt augljóst að söguþráðurinn er frosinn á sínum stað og sá sem gerði seríuna ákvað í staðinn að setja inn tugi og tugi uppfyllingarþátta. Þessir þættir hafa lítil sem engin áhrif á söguna og sjaldan jafnvel á persónurnar. Í sumum tilfellum munu sumar persónur sem gegndu mikilvægu hlutverki í sögunni hverfa í tugi þátta í einu. Margir þættir fylgja nákvæmlega sömu mynstrum á kökuskera og sögurnar á undan. Inuyasha skýtur vind-ör á óvininn. Vindhlíf sveigir. Persónur anda af skelfingu. Óvinurinn reynist hafa hindrun. Persónur eyddu þremur þáttum í að reyna að drepa óvin áður en Kagome skýtur að lokum helgri ör á hann og hann breytist í ryk. Einnig **MÍR SPOILER: NIÐURSTAÐAN VERÐUR OPINBERAÐ ** skortur á neinni niðurstöðu gerir það að verkum að þú hafir 83 klst. **MÁR SPOILER LOKIÐ**Fjörið sjálft er yfir meðallagi og í sumum tilfellum frábært. Samt sem áður herja endurnotaðar hreyfimyndir á flestar hasarsenur og það er mjög erfitt að hunsa þær þegar ljóst er að nákvæmlega sama steinn hefur flogið framhjá persónu fimm eða sex sinnum í röð. persónur eru mjög vel þróaðar og rómantíkin á milli sumra persónanna var sannarlega grípandi. Einnig var persónuhönnunin (útlitið) frábær og stundum með því besta sem ég hef séð, sérstaklega með sjö manna hljómsveitinni. Það er svo sannarlega enginn skortur á Cosplay tækifærum hér. Þrátt fyrir það fann ég mig í þeirri von að persóna myndi deyja bara svo það yrði einhvers konar hreyfing í söguþræðinum. Og eitthvað af húmornum í sýningunni á milli persóna er notað aftur og aftur. Einn sérstakur brandari (sit boy) er að finna í fyrstu fimm þáttunum og þú getur bókstaflega búist við því að hann verði notaður aftur og aftur fyrir þá 162 þætti sem eftir eru. Þó það séu nokkrir góðir þættir í þættinum og auðvelt að sjá hvers vegna hann hefur mikið fylgi, serían virðist vera áberandi af þráhyggjufullum aðdáendastúlkum sem slefa yfir Sesshomiru og InuYasha. Niðurstaða: Örugglega þess virði að kíkja á, en ekki þess virði að horfa á alla seríuna. Fyrstu 30 þættirnir eru mjög sniðugir, frumlegir og skemmtilegir fyrir hvern sem er. En eftir það verður þetta einfaldlega leiðinlegt og leiðinlegt. Að horfa á sjónvarpsþátt ætti aldrei að líða eins og verk, en einhvern veginn nær þessi sería einmitt því. Ekki búast við miklu frá "InuYasha", því þú munt aðeins líða fyrir svik.