(BIG SPOILERS) Ég hef séð aðra Takashi Miike mynd, og það var hið mjög truflandi og hrottalega „Audition“, sem var athugun á japönskum hugsjónum um kvenleika! Í 'Visitor Q'- sem ég held að þýði 'Visitor Question'- skoðar hann, á mjög truflandi grófan hátt, fjölskyldueininguna. Súrrealísk sýn Miike um vanvirka fjölskyldu reynir næstum að vera Lynchian hvað varðar rugl og kvikmyndagerð, en skortir á endanum stílinn og ráðabruggið. Við, áhorfendur, kynnumst furðulegri fjölda atburðarása frá upphafsatriðinu þar sem föðurfígúran (Kenichi Endo - sem var reyndar nokkuð góður) borgaði fyrir kynlíf með dóttur sinni á flótta (Fujiko). Síðan, þegar faðirinn snýr aftur heim, verður hann laminn í höfuðið af "gestinum" (Kazushi Watanabe) með nokkuð stóran stein og af einhverjum ástæðum enda þeir báðir aftur á heimili fjölskyldunnar. Móðirin (Shungiku Uchida) er barin og lögð í einelti af syni sínum (Jun Muto) sem er einnig barinn og lagður í einelti af jafnöldrum sínum í skólanum. Þegar gesturinn kemur inn á heimilið festir hann sig nokkuð ógnandi í sessi sem hluti af einingunni. Að lokum byrjar fjölskyldan að bæta samband sitt, með aðstoð frá gestnum, með því að mjólka brjóst, myrða og halda uppi stolti fjölskyldunnar. Og það eru aðrar brjálaðar senur sem einhvern veginn færa fjölskylduna nær saman. Það er með óþægilegan húmor, en er jafn pirrandi kjánalegt og yfirvegað í furðuleik sínum. Það er drepfyndið atriði sem er algjörlega ógeðslegt, en endar með því að verða fáránlega fyndið þegar líður á atriðið. Að hluta til vegna ástandsins sjálfs og að hluta til vegna þess að þú trúir ekki að kvikmyndagerðarmennirnir og leikararnir séu í raun að gera þetta! Stíll myndarinnar er vægast sagt lélegur og söguþráðurinn heimskulegur og ótrúlega slakur. Persónurnar sjálfar eru út um allt og þó ég skilji að þetta sé ekki ætlað að vera raunhæft, þá er varla nokkur áhugi á þessum andspænis persónum og aðstæðum þar sem þær jaðra allar við fáránleikann! Myndavélavinnan er slöpp og hefur ekki þann kvikmyndalega blæ sem verk Lynch felur í sér. Það er erfitt að taka þessa mynd alvarlega á súrrealísku stigi, eða á túlkun á því að skoða fjölskyldueininguna í Japan. Það virðist bara sem Miike hafi verið að sjokkera og myndin virðist sjálf meðvituð um að hún sé að "reyna" að vera átakanleg og það verður næstum kómískt að vera tekin alvarlega. Þegar á allt er litið myndi ég segja að þessi mynd sé furðulega dökk gamanmynd, en hún lítur út fyrir og finnst áhugamanneskja og virðist óþarflega vilja sjokkera. Fyrri mynd Miike, Audition, var fínt jafnvægi á milli ógeðslegs hryllings, persónuþróunar og tækni - sem vakti meiri forvitni í því hvernig myndin var unnin til að leyfa áhorfandanum að verða upptekinn af söguþræðinum. 'Visitor Q' er skref niður þar sem það reynir of mikið að vera óvenjulega furðulegur og vísvitandi horfast í augu við, án þess að hafa mikið að segja í ferlinu! ** úr *****!