Mjög mikil mynd frá samtíðinni -- einstaklega langar seríur með engum samræðum, slæmum endursýnum og nánast eingöngu karlkyns leikarahópi. Konurnar tvær sem koma fram hafa samtals undir 10 línum og eru aðeins til sem rómantísk áhugamál fyrir karla. O'Toole er hrollvekjandi þegar hann talar; því miður eyðir hann miklum tíma sínum í að kíkja í gegnum runna. Alastair Sims er alltaf gaman að sjá en hann er líka afskaplega vannotaður. Myndin hefur enn einn jákvæðan þátt, að því leyti að hún sýnir margar hliðar bresks fasisma og fasistasamúðar (eins og hversdagslegt útlit Mosley veggjakrotsins) sem margir fólk í dag er ekki meðvitað um. Of margar kvikmyndir í dag um seinni heimstyrjöldina mála bandamenn sem algóða og öxulinn sem algóða, þegar sagan segir okkur að fólk sé miklu flóknara en það! Þetta væri góð mynd þegar þú ert að jafna þig eftir flensu og eru búntar í sófanum og geta ekki tekið í sig neitt of flókið. Ef þig vantar bara eitthvað til að láta tímann líða á meðan saltin koma á stöðugleika, þá er þetta myndin fyrir þig.