Þessi mynd verður að vera eins nálægt fullkominni mynd og John Ford gerði. Myndin er galdur, meistaraverk, ástæðan fyrir því að Ford var, ja Ford. Ef þú vilt vita hvers vegna Ford var frábær útskýrir þessi það. Ljósmyndin er auðvitað frábær, svart og hvítt eins og svart og hvítt ætti að vera, dásamlegar myndir, ekki samtal yfir öxl í henni, hreinn Ford, frábær augnablik, stór og lítið. Frægar rifnar buxur Ward Bond. Svo virðist sem tveir hundar hafi haldið áfram að ráðast inn á settið og berjast þannig að Ford vildi nota þá í bardagaatriðinu, en í stað þess að slást hljóp annar hundurinn í burtu og hinn réðst á Ward Bond og rifnaði buxurnar hans, sem olli því að Ford var ekki kátur. Heilt atriði í kringum að flétta reipi. Hvernig Ben Johnson brennur snýst síðan um reipi sitt, dásamlegur fyrirboði og tilhlökkun fyrir úrslitaleikinn. Barnlaus kurteisi Harry Carey um Prudence. Venjulega ford-línan um að vera hræddur og sýna það ekki. Hestur Bonds datt óvart ofan í hann og hann vinstri í myndinni. Johnson og Bond eru frábærir í þessu atriði. Drottinn hjálpaðu hvaða Ford leikara sem er ekki í karakter á meðan myndavélin rúllar jafnvel þegar hestur dettur ofan á þig. Nokkrar mjög sætar rómantíkur, sem trufla ekki allan fókusinn, tvær mjög viðkunnanlegar leiðir, svo ekki sé minnst á stelpur, hversu oft myndavélarnar einblína á frekar yndislega bakhlið Ben Johnsons. Fullt af glæframenni sem fá línur og hlutverk, Cliff Lyons, Frank McGrath. Sumar dásamlegar persónurannsóknir aðallega á andlitum sem stara, öllum illmennum og helstu stjörnum. Safn af illmennum til að keppa við hvaða hóp sem er í hvaða vestrænu sem er. Margar Fordíumyndir af andlitum, hópum, börnum, konum, smáhlutum að gerast, folöld í bakgrunni (Ford virðist elska myndir af folöldum), konur í svuntum, leyfa augnablikinu þar sem vagnar fara yfir ár og myndavélin situr eftir. Þetta er líklega ekki vestri eins mikið og listamannsmynd sem gerist fyrir vestan. Til allrar hamingju var myndin gerð árið 1950 því það er ómögulegt að ímynda sér að slík kvikmynd gæti nokkurn tíma verið gerð aftur, en þá er þetta slíkt listaverk að það væri helgispjöll að reyna það