Ég fékk þessa mynd að láni þrátt fyrir mjög lága einkunn, því mig langaði að sjá hvernig áhöfninni tekst að lífga upp á tilvist margra heima. Reyndar gerðu þeir það ekki - að minnsta kosti, svo það virðist. Einhver framkoma á myndinni skar frekar klaufalega inn í myndina - það er það, þetta er það sem meirihluti áhorfenda heldur. Hins vegar kemur undrunin í lokin, og því miður þá, þegar líklega flestir áhorfendur hafa þegar hætt þessari mynd. Ég varð líka undrandi þegar ég sá að brasilísk-portúgalski titill þessarar myndar þýðir "Voyage into Death". Þetta er spoilerinn. Að þessi mynd er um unga stúlku sem fer EIN á þennan bát (af ástæðum sem eru algjörlega óljósar), þú skilur aðeins á síðustu 5 mínútunum. Þegar þú byrjar myndina með enska titilinn "Haunted Boat" í hausnum, heldurðu greinilega að framkoma furðulegra fígúra séu "draugarnir". En í raun og veru er þessi mynd ekki eins og flestar aðrar hryllingsmyndir sem sagðar eru frá fjarlægu sjónarhorni rithöfundar-áhorfanda sem getur nánast hvenær sem er greint á milli mismunandi stiga raunveruleikans, hún er sögð frá sjónarhóli ungu stúlkunnar. Við sjáum hana ekki eina, heldur saman við vinkonurnar fjórar því HÚN sér þær. Við sjáum ekki að hún sé ein. Svo, samhliða heimar eru ekki myndamyndir sem flökta inn í myndastrauminn, heldur aðalsagan! Við höfum að minnsta kosti tvo samhliða heima: Heiminn sem stelpan er í og ​​heimurinn sem vinirnir 4 eru í. Innrás þriðja heimsins er líklega ungi maðurinn með læknakunnáttuna sem kemur í stuttan tíma á bátnum. Ég get ekki losnað við þá djúpu sannfæringu að með þessari mynd hafi kvikmyndaframleiðendur "svikið" nokkur þúsund áhorfendur fólk með því að leyfa því að trúa því að það sem það hefur gert sé meira og minna kvikmyndanámsmaður á öðru ári, vandaður með skyndi „völdum“ gervileikurum sem hafa hist kvöldið áður en tökur hófust á sorphaugum eftir að minnsta kosti tólf bjóra. Hversu rangur getur maður verið! En til viðbótar við þessa miklu óvæntu sem maður lærir bara á allra síðustu mínútunum, kemur endirinn sem á eftir kemur annað á óvart. Stúlkunni er bjargað af áhöfn í þyrlu og öðrum bát. Þegar hún er búin að jafna sig á áfallinu heimsækir hún aftur staðinn við höfnina þar sem hún steig upp á bátinn ásamt vinunum fjórum. Og þarna eru þeir aftur! Þeir veifa henni til þeirra frá bátnum sem þegar hefur farið af landi. Hún stekkur í vatnið, kemur að bátnum - og þau eru í burtu. Ótrúlega fallegt. Það man mig dálítið til loka ljóðs eftir Rhetoromance rithöfund: Þegar ég vaknaði sá ég dauðann standa við rúmið mitt. En ég lokaði augunum. Þegar ég opnaði þær aftur - var hann farinn.