Ég hafði rækilega gaman af Carmen, betri en Original Sin (Angelina Jolie & Antonio Bandaras), sem deila nokkrum þemalíkingum og sem ég hafði líka mjög gaman af. Mér fannst leiklistin vera sterkari hér (Paz Vega sýndi breiðari svið, hefur meiri eldi; og Sbaraglia var líka frábær). Á heildina litið var leikur þeirra grófari, trúverðugri (minna draumkenndur en Original Sin, og báðir leikararnir hér höfðu minni „stjarnastöðu“ og „fínt andlit“ til að treysta á til að láta myndina virka. Vega svíður svo sannarlega, eins og við er að búast. Leikstjórinn Vincente Aranda hefur líka byggt upp ítarlegan heim (aftur, betri en frumsyndina) sem gerir þér kleift að finna fyrir óhreinindum og daglegum atburðum á fornaldarlega Spáni - til dæmis fólk sem losar vörur úr körfu á götunni, starfsmenn sem skipta um kerti af götulömpunum, allt í bakgrunni athafnarinnar. Þó að ég hafi mjög samúð með nýlegri hugmynd um að endurleysa femme fatals okkar (eins og Brian de Palma's Femme Fatale), er Carmen hrífandi, nútímaleg mynd af hefð noir klassíkarinnar Double Skaðabætur, og er unun að horfa á. Þetta er enn eitt gott dæmi um sigur áræðis evrópskrar kvikmyndagerðar yfir glæsilegum og öruggum Hollywood-réttum.