Ég bjó enn hjá foreldrum mínum þegar þau sýndu þetta í hollenska sjónvarpinu. Venjulega var ég sá sem horfði á kvikmyndir og hinum var alveg sama. En einhvern veginn settumst við öll niður og horfðum á þessa mynd. Þessi mynd var áður sýnd á miðvikudagskvöldum. Hún er saga konu sem mun bráðum deyja. En áður en hún deyr vill hún ganga úr skugga um að (mörg) börnin hennar eigi bestu mögulegu fósturforeldra. Svo við vorum að horfa á þetta og pabbi minn (sem er sá tilfinningaríkasti af okkur fjórum) fór að gráta. Ég fylgdi næstum samstundis á eftir og áður en langt um leið voru systir mín og mamma líka rifin. Þarna vorum við alveg hrærð yfir þessari einföldu en hjartnæmu sögu. Ef þú vilt gráta gott, þá er þetta það fyrir þig!