Þetta var einfalt og samt svo gott. Ég held að öll tilfinningin um aðskilnað kynjanna í samfélaginu, sem getur verið bitur, hafi verið sýnd mjög vel. Það var bitur tegund af hummer í sér. Sú staðreynd að flestir leikaranna voru ekki fagmenn gerði myndina áþreifanlegri og raunsærri. Það var líka „heimildarmynd“ hlið á myndinni. Bestu atriðin voru þau sem allar stúlkurnar, sem voru bannaðar að horfa, hlustuðu ástríðufullar á hermanninn, sem á að hafa auga með þeim, sem sendi út leikinn. Ef þú ert Írani, þá fyllir kunnugleg fagnaðarlæti og dans á götum úti eftir unninn leik þig þjóðarstolti!! Ef þú ert ekki Írani muntu samt elska þetta allt eins!