Kallaðu mig gamaldags, en ég hef gaman af kvikmyndum með söguþræði. Ég hélt að "stonera gamanmynd" væri bara leið til að lýsa nánar gamanmynd þar sem mikið af grasi er reykt og fólkið sem horfir á hana er líklegra til að njóta þess hátt. „Grandma's Boy“ hefur hins vegar ákveðið að þetta sé fullkominn sess og að steinarar tákni hluta af grínkökunni sem þarf að ná. Eins og gefur að skilja höfðu Allen Covert (stjarna og framleiðandi) og Happy Madison-gengið rétt fyrir sér, en það gerir "Grandma's Boy" ekkert minna leiðinlegt og ófyndið. Þeir gætu verið alveg steindauðir -- en persónurnar eru að mestu hálfgerðar.Alex (Covert, sem hefur lengi verið aukaleikmaður fyrir Adam Sandler, fyrsti stjarna) er atvinnumaður á miðjum 30. aldar tölvuleikjaprófari en herbergisfélagi hans hefur komið þeim út. Hann gæti leitað að nýrri íbúð en svo erum við ekki með bíó. Eftir að hafa prófað nokkra vini endar hann með því að búa hjá gömlu góðu ömmu Lilly (Doris Roberts úr "Everybody Loves Raymond"). Hún vekur hann klukkan 6 að morgni og lætur hann vinna húsverk og brátt er hann að sofna í vinnunni og því gæti nýja tölvuleikjaframhaldið ekki klárast á frestinum. Eins og flestir tekst Alex á við gremju sína og útrýma leiðindum með því að annað hvort spila myndband. leikir eða að verða háir eða bæði. Vinir hans/vinnufélagar gera allir það sama. Flestar þeirra eru meyjar sem búa heima auk þess að elska tölvuleiki. Þeir eru allir óþægilegir og allir að Nick Swardson og Joel Moore undanskildum (aðeins stundum) persónurnar þeirra eru ekki fyndnar. Fyndið ef þú ert logandi ... vissulega, ég býst við, en ég get ekki sagt það af reynslu. Kannski er það eina sem okkur týndum strákum líkar við að verða háir, spila tölvuleiki og óþægilega augnaráðandi konur með sérstaka athygli á brjóstunum, en þó svo , það ætti ekki að vera drifkraftur heillar kvikmyndar. Ekki ættu gamlar konur heldur að verða háar vegna slysa (sá hann koma) eða vera annað en gróf kynlífsbrandara -- en það er það sem gerist þegar kvikmynd snýst ekki um neitt. Engin átök eiga sér stað fyrr en á síðustu 20 mínútunum fyrir utan smávægileg vandamál sem felast í því að vera úr leik, Alex reynir að fá heitu stelpuna (Linda Cardellini) til að líka við hann og strákarnir að keppast við að klára borðin sín fyrir tölvuleikjafrestinn. Persónur geta verið bjargvættur fyrir þessar hlykjandi steingervingar, en fyrir utan hina elskulegu Doris Roberts, fyrrnefnda Swardson sem meyvininn sem býr með foreldrum sínum og kallar þá herbergisfélaga sína og kunnáttu Joel Moore í að gera vélmenni hávaða, þá er lítið um hugvitssemi í persónunni. Covert er alhliða aðalpersóna án kómískra vídda, söluaðilavinur hans Dante er óhæfur leikari og sóun á skjátíma og Jonah Hill og Kevin Nealon eru skrifaðir svo langt út í jaðarinn að það skiptir ekki máli. þú hefur gaman af kvikmyndum um ekki neitt og að horfa á þær í huga og líkama sem eykur það ekkert, "ömmustrákur" mun líklega vera það sem þú ert að leita að. Þeir sem þurfa aðeins meiri hæfileika og vitsmuni til að komast um borð í gamanmynd verða óbreyttir. Það mesta sem ég get sagt um "ömmustrákinn" er að það er áhorfanlegt þrátt fyrir tilgangsleysið. Það mun ekki líða eins og algjör tímasóun en þú vilt óska ​​þess að þú hafir notað eiturlyf svo þú hefðir að minnsta kosti getað nýtt þér þennan eina og hálfa klukkutíma sem best.~Steven CVfarðu á síðuna mína á www.moviemusereviews.com