Myndin sýnir samskipti deyjandi móður og sonarins, sem er mjög tengdur henni og elskar hana svo sannarlega. Hvað sýnir það? Það sýnir búsetu þeirra við mjög slæmar aðstæður. Það sýnir hversu blíðlega þeir „ganga“ (í rauninni er hann að koma með hana). En hvað sjáum við frekar? Eftir gönguna þeirra gengur hann einn á sömu stöðum, þar sem þau gengu saman. Það er ekki mögulegt. Maður, sem elskar og þykir vænt um annan deyjandi mann, myndi gera allt til að gera líf þessa betra. Hann hefði ekki frímínútu til að hugleiða, vera einn með sjálfum sér og ef hann finnur nokkrar mínútur á mánuði til þess myndi hann hlaupa frá þeim stöðum sem hann þarf venjulega að vera á. Annar hlutur. Höfundurinn tileinkaði þessari mynd Andrey Tarkovsky. Við sjáum að hann lærði mörg sjónræn áhrif Tarkovskys. En í mynd Sokurovs eru þetta aðeins áhrif, þau styðja ekki við nein skynfæri eða skap. Einhver hefur borið þessa mynd saman við "Mirror" ("Zerkalo"). Það er ekkert algengt nema þessi sjónræn áhrif. "Mirror" er frábær mynd og þessi er bara léleg eftirlíking.