Paul Rudnick (Jeffrey, Addams Family Values) skrifaði þessa froðukenndu sögu um mildan skólakennara (Kevin Kline) sem er úthýst á Óskarsverðlaunahátíðinni af fyrrum nemanda sem varð leikari (Matt Dillon). Restin af myndinni fjallar um fáránleikana sem snúast um þessa uppsetningu -áhrifin á bæinn, unnustu hans (Joan Cusack), sjálfan sig - og nær hápunkti með lokaatriðinu allir-elskir-alla. Ef þú ert reiður baráttumaður fyrir réttindum samkynhneigðra eða barnalegur unglingur sem er að leita að nákvæmri lýsingu á baráttu karlmanns við að koma út eða „sanna“ lýsingu á samkynhneigðu lífi, sparaðu þér þá vandræðin og leigðu eitthvað annað (kannski Beautiful Thing) eða lesa bók (Giovanni's Room). Ef þú getur skilið að þessi mynd var innblásin af guðrækninni í ræðu Tom Hanks á Óskarsverðlaunahátíðinni þegar hann vann fyrir Fíladelfíu og grín að Hollywood menningu og fáfræði í smábæjum og þú hefur dálæti á skrúfubolta gamanmynd frá 30. áratugnum (Bringing Up Baby, Holiday, The Palm Beach Story) njóttu svo! Langt frá því að vera bitlaus háðsádeila, reynir myndin á yfirlæti í Preston Sturges farsa og kemur bölvanlega nálægt því. Nei, það er ekki „djúpt“ eða „öflugt“ - hvorki voru Romy & Michelle, 9 til 5 ára, né Young Frankenstein - og það þykist ekki vera það; það heldur tungunni fast í kinninni. Það verður of prédikandi og brjálað sér til hagsbóta undir lokin og vissulega eru sumir brandararnir svolítið gamlir (það er líka til búningsklefaatriði sem hefði mátt klippa) en eftir að hafa setið í gegnum óteljandi gamanmyndir sem mistakast, er það eins og andardráttur af ferskt loft. Kevin Kline og Tom Selleck eru frábærir leikir á meðan Debbie Reynolds og Wilford Brimley bæta við fínum stuðningi. Verðlaunuð frammistaða hinnar ágætu Joan Cusack er frábær og hinn frábæri Bob Newhart er, vel, Bob Newhart. Það að margir hafi móðgað In & Out er álíka fáránlegt og hugarfar bæjarbúa sem það er að gera grín að; persónulega, ég var meira móðgaður af Philadelphia. Ég mun taka meinlaus ló yfir heilagleika hvenær sem er.