Leikstjórinn og tvær stjörnur LAURA (1944) voru endurteknar fyrir þennan trausta lögreglumann: Dana Andrews er sonur glæpamanns sem gerist lögga til að slíta öll tengsl við fortíðina en getur ekki haldið arfgengum ofbeldisháttum sínum í skefjum meðan hann yfirheyrir grunaða og, eina nótt, fer hann of langt; Gene Tierney er fráskilin eiginkona fórnarlambs síns, skreyttrar stríðshetju sem hefur blandað sér í fremstu svindlara bæjarins og óvini Andrews nr. 1, Gary Merrill (sem hafði sjálfur verið skjólstæðingur Andrews eldri)! Eins og venjulega með Preminger er þetta vel unnin mynd með athyglisverða upphafsröð og lífgað upp af góðum leikarahópi sem inniheldur einnig Karl Malden (sem sitjandi yfirmaður Andrews), Tom Tully (sem pabbi Tierneys leigubílstjóra) og Neville Brand (sem yfirmaður Merrill), með athyglisverðan stuðning sem einnig kemur frá Craig Stevens (sem slímuga, eiginkonu-barði fórnarlambið), Bert Freed (sem samúðarfullur félagi Andrews) og Robert F. Nolan (sem strangur fráfarandi yfirmaður Andrews) . Eftir að hafa þegar verið varaður af þeim síðarnefnda um að laga breytni sína eða annað, skelfist Andrews og líkir eftir Stevens í nokkrar klukkustundir eftir morðið á honum til að koma lögreglunni á (í þessu tilviki) röngum slóðum Merrill; Hins vegar, eftir að Tully er orðinn aðal grunaður (á þann tíma sem Andrews og Tierney tengjast rómantískum þáttum), fer löggan sjálfur í bæli Merrills og ætlar sér fullkomlega að verða fyrir barðinu á honum og „gera“ ofbeldismanninn fyrir eigin morð! Augljóslega er söguhetjan flókin persóna og Andrews tekur áskoruninni með fyrsta flokks persónusköpun sem venjulega er bætt upp með Fox noir stílnum innanhúss.