Þú þyrftir virkilega að muna eftir Monkees og hafa skýran skilning á því hvar og hvernig þeir féllu inn á seinni hluta sjöunda áratugarins til að kunna að meta þessa mynd til fulls. Það er enginn söguþráður sem slíkur. Í grundvallaratriðum er þetta brjálaður, blandaður pastiche af ýmsum, óskyldum röðum. En það ER áhugavert OG skemmtilegt á sinn sérkennilega hátt þegar þú kemst á bylgjulengdina. Í stuttu máli, þetta var klassískt, snjallt hugsað og vel smíðað dæmi um tilraunakvikmynd seint á sjöunda áratugnum. Hún inniheldur nokkur góð lög, öfgafulla kvikmyndatöku og fullt af öðrum áhugaverðum hugmyndum hvað kvikmyndatækni varðar. Ég gef henni 7 af 10 af ýmsum ástæðum. Í fyrsta lagi þurfti mikið hugrekki til að gera svo óhefðbundna kvikmynd í almennum verslunarrekstri þar sem bæði stjörnur hennar og framleiðendur voru fastir fyrir á þeim tíma. Ef leikin kvikmynd lendir í miðasölunni geta afleiðingarnar verið skelfilegar fyrir alla hlutaðeigandi. Í öðru lagi var það að mestu leyti skapandi árangur. Og að lokum, eins og áður hefur komið fram, er það tvímælalaust klassískt af tegundinni og sem slíkt er það nú sögulega mikilvægt. Því miður kom "Head" of seint á Monkees ferlinum. En aftur og aftur, þeim hefði ekki verið leyft að gera það fyrr vegna þess að þetta var í rauninni mjög oddhvass og tortryggin ádeila á þeirra eigin ímynd. Augljóslega vissu meðlimir hópsins, allt of vel, að allur Monkees jökullinn var nýbúinn að keyra sitt kapp þegar þeir hófu vinnu við þetta verkefni. Á vissan hátt átti þetta að vera svanasöngurinn þeirra og þeir voru staðráðnir í að láta þetta allt hanga út. Þeir voru orðnir þreyttir á að vera meðhöndlaðir eins og peð í hinum öfluga fyrirtækjaleik þar sem þeim hafði verið hagrætt og arðrænt undanfarin ár. Í stuttu máli, þeir "vildu út" og þeir ætluðu að segja nokkra hluti áður en þeir fóru. Sagan hefur hins vegar sannað hljómsveitina. Látum gagnrýnendurna vera fordæmdir. The Monkees, skildu eftir sig nokkrar af bestu, fáguðustu og farsælustu poppplötum áratugarins. Já, þeir fengu nóg af hjálp. En í lok dagsins stóðu ÞEIR fyrir framan hljóðverið, ÞEIR stóðu fyrir kvikmynda- og sjónvarpsmyndavélunum og ÞEIR héldu tónleikana. Þeir voru skemmtilegir og bara svolítið klikkaðir. En ólíkt sumum samtímamönnum þeirra voru þeir aldrei ógnandi. Þú gætir örugglega kynnt apa fyrir aldraðri frænku þinni."Head" er líklega aðeins of mikið lánað frá Bítlunum "Hard Day's Night" en það er samt þess virði að skoða aftur fyrir þá sem voru til staðar á þeim tíma eða fyrir yngri retrophila sem hafa getu að meta mikilvægi þess.Njóttu!