Það var slæm hugmynd að láta bekkinn horfa á þetta á ensku. Kvikmyndir sem eru alvarlegar og fræðandi geta haft áhrif, en svo virðist sem þessi hafi ekki haft nein áhrif á bekkinn - alltaf þegar kennarinn fór hófust samtöl fljótt - og ég heyrði ekki orðin "Shakespeare" eða " Tempest“ er yfirleitt notað. Og þegar þú skoðar þetta er auðvelt að sjá hvers vegna. Leikurinn er ekkert sérstakur - allir virðast leiðast upp að hluta, lesa bara af síðunni án umhyggju í heiminum. Shakespeare kaus alltaf útskýringarsamræður en aðgerðir og dauða, en ég bara skildi ekki orð sem nokkur var að segja. Búningarnir eru ekki svo slæmir og tæknibrellurnar ekki heldur - bekkurinn elskaði kannski ekki myndina, en þeir voru ekki beint að taka p*ss heldur. En það er erfitt að grínast með kvikmynd sem er laus við hvers kyns innblástur eða gleði. Atriðin á skipinu í upphafi myndarinnar voru ekki illa unnin - þó rigningin hafi litið út fyrir að vera dálítið óraunhæf þá var allt annað gert vel og vel. En hvar voru afskorin höfuð og möstur sem sprungu? Hvar var dauðinn? Hvar var innblásturinn? Persóna Ariel hefði verið tekin mun alvarlegri ef hann hefði verið í fötum - en eins og allt var á sýningunni var hann bara enn ein afsökunin fyrir brandara. Þessi mynd er á engan hátt aðlaðandi fyrir hvorugt kynið. Konurnar og stelpurnar munu ekki hafa neina rómantík eða gamanmynd til að njóta, og það er nóg af nöktum karlmönnum og skortur á aðgerðum eða dauða sem mun koma flestum körlum og strákum frá. The Tempest var ekki illa gert, en þetta leið eins og eitthvað sem framleiðendur þyrftu að gera, ekki eitthvað sem þeir vildu gera. Og almenn leiðindi og skortur á innblástur sýna. 3/10