Guð minn góður. Þetta var algjört rugl sem gat bara ekki stillt sig. Jeffrey (Jon Heder) er 29 ára karl sem býr enn hjá mömmu sinni (Diane Keaton) og ætlar ekki að fara neitt. Þangað til móðir hans hittir ríkan kaupsýslumann að nafni Mert (Jeff Daniels) sem hún gæti verið að gifta sig. Það hefði verið allt í lagi mynd ef Heder hefði ekki leikið Jeffrey sinn svona pirrandi, alveg frá upphafi er engin möguleiki á að líka við hann og það verður bara verra og verra. Í lokin eigum við að vera hrifin af honum, en það var engin ástæða til þess þar sem hann hafði ekki breyst frá þeirri eigingirni sem hann var í upphafi myndarinnar. Keaton virðist ekki einu sinni vera að reyna og er í hræðilegu ástandi. mynd eftir 2007's Why I Said So. Svo ekki sé minnst á átakanlega efnafræðina milli Heder og Keaton, og hvar á að trúa því að móðir þeirra og sonur? Eina bjargvætið er Jeff Daniels og Anna Faris þó að þau líti ekki út fyrir mikinn áhuga heldur. Fyrir utan smá bros á þessi mynd eiginlega ekki skilið að vera kölluð gamanmynd einfaldlega vegna þess að það er varla að neinu til að hlæja að! Ef þú ert í skapi fyrir nýlegri mynd frá Diane Keaton, horfðu á Mad Money or Smother sem eru miklu betri en þessi fáránlega tilraun.