Jacqueline Susann skrifaði nokkrar skáldsögur sem allar snerta kynlíf og melódrama og nokkrar þeirra voru í raun gerðar í kvikmyndir þar á meðal þetta viðleitni og þær hafa allar þann sérkenni að vera einhver verstu kvikmynd sem gerð hefur verið. Sagan hér fjallar um Robin Stone (John Phillip Law) og stíg hans á toppinn í sjónvarpinu með því að vera miskunnarlaus og reikna út við alla í kringum hann. Hann er af verstu sort að nota og henda síðan hverri konu sem hann leggur í rúm, þar á meðal eiginkonu IBC netforseta.*****SPOILER ALERT***** Greg Austin (Robert Ryan) er í forsvari fyrir sjónvarpsstöðina. IBC og þegar yngri eiginkona hans Judith lítur einu sinni á Robin eyðir hún engum tíma í að fara upp í rúm með honum. Greg veikist og þarf að taka sér smá frí og þetta er þar sem Robin grípur inn og byrjar að reyna að reka netið en meðan á þessu stendur drepur fyrirsætan að nafni Amanda (Jodi Wexler) sem er ástfangin af honum sjálfa sig. Þegar Greg snýr aftur til vinnu sinnar reynir hann að losa sig við Robin með því að nota siðferðisákvæðið í samningi sínum þegar sögusagnir fara að berast um samband hans við Jerry Nelson (David Hemmings) sem er samkynhneigður tískuljósmyndari. Þessu leikstýrði Jack Haley Jr. hélt áfram að vera mjög farsæll framleiðandi bæði í sjónvarpi og kvikmyndum en þetta var aðeins önnur mynd hans sem leikstjóri og efnið sem hann neyddist til að takast á við virðist vera langt yfir höfuð! Handritið kemur úr skáldsögu Susann og það væri líklega ástæðan fyrir því að þetta líkist kross milli "Alfie" og "The Valley of the Dolls" og ég held að ástæðan fyrir því að bækur hennar gátu aldrei þýtt vel yfir á kvikmynd sé sú að kvikmyndagerðarmennirnir gerðu hin hræðilegu mistök. að taka sögur hennar alvarlega í stað þess að vera með tungu. Þar með er hláturinn sem kemur frá þessu óviljandi, sérstaklega í þessari algjörlega fáránlegu baráttu undir lok myndarinnar sem byrjar þegar Cannon neitar að gefa aftur þrælaarmbandið til homma persónanna! Hemmings var mjög góður leikari en hlutverk hans hér er algjörlega yfir höfuð og það fær hann með eitt versta skegg sögunnar og notar hugtakið "flottur" í annarri hverri setningu. Law var ekki upphaflega valið í aðalhlutverkið en annar leikari sem var leikin í hlutverki lenti í alvarlegu slysi og Law kom inn og flytur eina af viðurkenndustu sýningum þessa megin við Miles O'Keeffe. Handrit myndarinnar þjáist á tveimur mismunandi sviðum að því leyti að það er bæði algjörlega kjánalegt og hryllilega leiðinlegt og það mun reyna á þolinmæði áhorfenda ef þeir kjósa að horfa á þetta. Maður hlýtur að velta því fyrir sér hver niðurstaðan yrði ef leikstjóri myndi ákveða að kvikmynda eina af skáldsögum Susannar og taka hana ekki alvarlega því tilraunin hér er ígrunduð og fáránleg.