Ég elska áberandi, læsilega frásögn Ustinovs. Og ljósmyndunin er róleg og fín. Við settum filmuna á fyrir 3,5 ára barnið okkar sem ráfaði inn og út úr herberginu. Þannig að við fyrstu skoðun okkar sáum við aðeins um 1/3 af myndinni og vorum alveg heilluð. Þegar við horfðum á aftur og sátum niður í fjölskyldustund, urðum við öll dauðhrædd yfir ofbeldinu og lífshættulegum aðstæðum sem vesalings oturinn lenti í. Um það bil hálfa leið í myndinni er rekki af dauðum, blóðugum loðnum dýrum. Mikið blóð, ekki bara lítið. Svo í lokin, það er villt barátta við hund, þá skýst blóð vatnið. Þú myndir halda, miðað við G-einkunnina, það er allt sem þú munt sjá ... að þeir muni gefa í skyn að eitt af dýrunum hafi dáið. Neibb. Þeir draga hræið upp úr vatninu og sýna það greinilega í nokkrar áverka sekúndur. Persónulega, sem fullorðinn, elska ég hryllingsmyndir og kann vel við ofbeldismyndir ala Scorsese, Cronenberg, Tarantino. Heck, ég elska ofur ofbeldisfulla Battle Royale. En þetta eru ekki krakkamyndir og auglýsa sig ekki sem slíkar. Ef þú ert vísvitandi að ala börnin þín upp til að sjá erfiðan raunveruleika lífsins fyrir sæt dýr, þá er þetta myndin fyrir þig. Ef þú ert eins og ég og konan mín, gætirðu viljað hlífa barninu þínu við martraðum og forðast þessa.