Þessi mynd kom til hliðar sem áfall á níunda áratugnum. Langt frá straumum, það er að segja í hjarta einlægrar sköpunar, stendur Babettes gaestebud sem ein besta kvikmynd síns tíma.Stephane Audran, frábær leikkona fyrrverandi eiginmanns síns Mesta afrek Claude Chabrol (le boucher,la rupture,les noces rouges,allt óviðurkenndur nauðsyn fyrir kvikmyndaáhugamenn) skiluðu sér til æviloka. Að sjá hana undirbúa af ást og kærleika er máltíðin hennar veisla fyrir augað. Allt fólkið sem sá þetta meistaraverk reyndar smakkað, át matreiðslu sigur Babette. En það sem hefur mest áhrif á söguna er niðurstaða hennar: Babette var frábær franskur kokkur, hún var fræg, nú fann hún nýtt heimaland en blómatími hennar er að baki og hún mun aldrei fá að koma aftur til síns kæra Frakklands .Þannig að gömlu systurnar tvær hugga hana: Á himnum verða risastór eldhús þar sem hún eldar um ókomna tíð. Á meðan hún deilir örlögum sínum með nýjum vinum sínum breytti Babette lífi þeirra, hún veitti þeim ánægju og töfrakvöld sem þau myndu muna að eilífu. .Í þessu einfalda en óvenjulega handriti er mannleg hlýja alls staðar, og ég óska ​​öllum Babette veislu, væri það aðeins eina stjörnubjarta nótt...