Svo var nágranni að drepa náungann. Minnir mig á Írak. Þegar ég horfði á ameríska fánann (50 stjörnur árið 1864?) dreginn á eftir hestinum, áttaði ég mig á því hvers vegna brennandi stykki af rauðu hvítu og bláu truflar mig ekki eins mikið og eyðileggingu/afskiptaleysi okkar gagnvart réttindaskránni. Ég er suðurríkjamaður og þarf að hafa eitthvað söguminni. Að horfa á Tobey McGuire-persónuna læra að virða virðingu fyrrum þræls, þar sem hann horfir á hársvörð svartra og Þjóðverja (þjóðernisuppruna hans) sem veðjað er á í pókerleik. ....var áhugavert. Margir snúningar í þessari mynd. Eiginkonan, sem er þvinguð inn í hjónaband sitt, sýnir bæði losta og sterkan vilja, einkenni sem við erum ekki vön að sjá í „virðulegum Victorian Southern Belles“. Hinn brjálæðislausi yfirgefinn suðurbúi gaf mér smá innsýn í hvers vegna frændi minn, höfuð af Copeland Horse-thieveing ​​Gang, Inc. í Mississippi, var hengdur um það leyti. Hljómsveitir heimilislausra manna voru á reiki um sveitina, vopnaðar. Minnirðu þig á Írak? Og hversu lík erum við undir framhlið trúarbragða og þjóðernisuppruna? Og hvers vegna suðurbúar eru ENN að berjast við það borgarastyrjöld í dag. Verst að við getum ekki notað sömu þekkingu í meðhöndlun okkar á landinu sem við erum nýbúin að ráðast inn og erum að hernema, ýta undir borgarastyrjöld alls staðar. Það er Mesópótamía, sem nú heitir Írak, sem varð fyrir því óláni að sitja á olíu. Villieygðu morðingarnir í Missouri, sem réðust inn í Lawrence í Kansas, gætu alveg eins verið uppreisnarmennirnir sem við erum að berjast við núna án árangurs. Annað frávik var virðing föðurins til Yankees sem flytja inn í Lawrence og reisa skóla "jafnvel áður en þeir reistu skóla. kirkju. Og af þeim sökum munu þeir sigra." Ha????? Mér var kennt sögu í Birmingham, Al og okkur var kennt að norðurlandið væri miklu iðnaðarmeira og ríkara.....þess vegna unnu þeir. Auðvitað höfðu þeir líka bókstaflega Guð sér við hlið. Eins og þú sérð hér, þegar frelsaði þrællinn gefur til kynna að hann sé að hætta til að frelsa móður sína, seldur í þrældóm í Texas. Guð, hvílík hræðileg arfleifð þrælahald gaf okkur. Hegðun nokkuð vel, mikið blóð og blóð þegar stríðsmennirnir riðu glaðir í bardaga (en heyrðu enga uppreisnarmannahróp, minnir svo á fótboltaleiki í Alabama). Þú færð líka alvöru tilfinningu fyrir því hversu heimskulegt stríðið var, þar sem bushwackers og jayhawkers safna liði sínu í annað áhlaup. Þeir hafa misst sjónar á því hvers vegna þeir eru að berjast, og það gerum við líka. Bara meira huglaus slátrun. Þú ert líka uppfærður um útlimalausu krakkana sem koma heim frá Írak, þar sem bushwackerinn (ahh, hvaða vísbendingar) er fyrst búinn að loka handleggnum, reyna að bjarga honum, síðan er hann tekinn af og síðan deyr. Svo miklar þjáningar fyrir svona heimskulegan málstað. Kvikmyndatakan er frábær. Nú þarf ég að fara aftur á DVD-diskinn og ná í framleiðsluglósurnar, einn af uppáhaldshlutunum mínum í hvaða kvikmynd sem er. Mig grunar að þessi mynd hafi verið skrifuð af Gore Vidal, þar sem talað tungumál er af þeirri tegund sem þú myndir tengja við þá tíma, ef þú þekktir sögu. Samræðan er svo sannarlega umhugsunarverð. Ekki venjulega stríðsmyndin þín um blóð og þörmum, alls ekki. Þú sérð særðu en samt starfandi hermenn, berjast enn vegna þess að þeir hafa ekkert annað að gera. Þú sérð árásarmenn suðurríkjanna, sem lifa af landinu, stela óspart. Samt, í upphafi, hefur þú séð bardagann hætta, svo að konurnar gætu verið fluttar úr hættu. Þegar ég les vaxandi fjölda kvenna og barna sem deyja í Írak, hugsa ég: "Hvar misstum við heiðurstilfinningu okkar sem þjóð?" Ég er búinn að gleyma hvers vegna ég leitaði að þessari mynd og keypti hana eftir 20 ár, en einhver bók einhvers staðar hrósaði henni. Með góðri ástæðu. Tobey upp á sitt besta, fyrir Spideyman. Kauptu DVD diskinn eða leigðu hann. Og segðu mér hvers vegna aðrir hrósa þessu, ekki bara frjálslyndir cest moi.