Þetta er ein besta mynd sem ég hef séð: Ég ljómaði innra með mér í gegnum alla myndina. Tónlistin og kvikmyndatakan hélt töfrunum þegar lítið var að gerast á skjánum. Hægi hraðinn var stilltur af ferðamáta (hjólsláttuvél með stórri kerru) og var viðhaldið af bakgrunnssýnum og hljóðum og hægfara lífi hinna persónanna. Sagan gerðist í raun; Alvin Straight lést árið 1996, 76 ára að aldri. Það var enginn leikari; allt var algjörlega raunverulegt, eins og leikararnir hefðu í raun breyst í persónurnar. Sissy Spacek sýndi hrífandi frammistöðu sem dálítið fötluð dóttir sem hafði þjáðst mikið en stefnt áfram og vildi alltaf gera rétt. Richard Farnsworth var fullkomlega valinn og hann varð fallega Alvin Straight, þrjóskur en ástríkur eldri maður sem fer yfir Iowa til að heimsækja fráskilinn bróður sinn, Lyle, sem hefur fengið heilablóðfall. Alvin hafði lært mikla visku á lífsleiðinni og það virtist draga fram það besta í fólkinu sem hann hitti á lífsleiðinni. Myndin undirstrikar mikilvægi fjölskyldunnar fyrir þennan mann og vonandi okkur öll. Ég hlakka til að sjá það aftur og aftur. Leikstýrt af David Lynch, þessi mynd sannar leikstjórnarhæfileika hans. Farnsworth var tilnefndur til Óskarsverðlauna sem besti leikari; 79 ára gamall var hann elsti tilnefndur til þessa verðlauna.