Allir sem borga fyrir að sjá Troma kvikmyndir vita og kunna að meta hvað þeir munu fá. Að þessu sögðu þá fannst mér ekki hægt að gera kvikmynd svona slæma og vera samt sannfærandi. Ég fann sjálfan mig að horfa bara til að sjá hversu miklu verra það gæti orðið áður en yfir lýkur. Í fyrsta lagi er þetta indónesísk hasarmynd með bandarískri aðalpersónu sem lítur út og hagar sér eins og bastarður sonur "Taxi" Christopher Lloyd og Rambo. Hann setur veggspjöld af sjálfum sér uppklæddum eins og "Cobra" Sly út um allt og er meira að segja með sérsmíðaðan skotvöll (með hasarmyndum af stærstu óvinum sínum) í Jakarta þó hann sé í CIA og hafi bara komið dögum fyrr. Það er mikið af hasar sem felur í sér byssuleik (engin trýni-blikkar á þessum M-16 vélum, aðeins hljóðbrellur), mótorhjól (sem fara í gegnum veggi), karate (þar sem enginn kemst í líkamlega snertingu) og jafnvel kynlíf (þar sem allir leikararnir eru ljótir). Aðalsöguþráðurinn í epík sem þessari ætti að minnsta kosti að vera þokkalega trúverðugur, en ekki hér. Það felur í sér að hættulegasta fíkniefnahringur heims fer út um allt til að finna „fíkniefnaleitartæki“. Af hverju þyrftu þeir þess? Það kemur aldrei í ljós, af hverju ekki að drepa hunda sem þefa fíkniefni? Meikar ekkert sens, en það er tekið alvarlega. Leikararnir eiga hrós skilið vegna þess að þeir virtust í raun halda að þessi mynd myndi gera þá alla fræga og reyndu hörðum höndum að "leika". Besta línan? "Dansaðu nú til grafar þinnar skítuga hóran þín!" Besta atriðið? Rambo stekkur upp í fljúgandi þyrlu, dregur vélbyssu úr hendi vonda, förum, dettur, skýtur þyrlu þegar hann er að falla, þyrla sprengir í loft upp, klippt í mannequin kastað í vatn. F**king snillingur! Ef þú kannt ekki að meta rusl skaltu ekki horfa á það. Ef þú getur, þá er það æðislegt. Eitt að lokum, nefndi ég að það var leikstýrt af Punjabi bræðrunum þremur?