Ég var aldrei ákafur áhorfandi á "Crocodile Hunter", en sá einstaka sinnum þátt, eða smá þátt, og þegar fréttirnar bárust um andlát Steve Irwin af völdum árásar á rjúpu árið 2006 vakti það vissulega athygli mína. Þessi mynd, með Steve og eiginkonu hans, Terri, sem leika sjálfa sig, en í skáldskaparsögu, kom út árið 2002, en ég heyrði ekki af henni fyrr en nokkrum árum síðar, og jafnvel eftir það tók það mig smá tíma að ná í kring til að sjá það. Jæja, nú hef ég séð það, og eftir að hafa skoðað það fyrst (oftar en einu sinni), og séð einkunnina, kom ég ekki á óvart hversu lítið áhrifamikið það reyndist, þó það hefði getað verið aðeins betra. Svo virðist sem þetta á að vera gamanmynd, svo stórt vandamál við það er að það er alls ekki mjög fyndið. Bandarískt gervitunglaviti dettur niður úr geimnum og lendir í Ástralíu, þar sem krókódíll gleypir hann! Á meðan Steve og Terri Irwin eru í leiðangri til að fanga þennan krókódíl frá stað þar sem hann skelfir nautgripina á búgarði í eigu hins brjálaða Brozzie Drewitt, og vita ekki hvað er í honum, eru tveir CIA fulltrúar sendir til Ástralíu til að sækja leiðarljósið. ! Umboðsmennirnir njóta aðstoðar Jo Buckley og eigandinn og hundarnir hennar gætu gert verkefnið erfiðara fyrir þá! Í leiðangri Steve og Terri standa þeir frammi fyrir öðrum tegundum af hættulegu dýralífi, ekki bara krókódílnum, og þar sem þeir hafa ekki hugmynd um að krókinn sé með eitthvað óvenjulegt inni í sér, þegar Steve sér CIA umboðsmennina á eftir þeim, villir hann þá vera veiðiþjófa! Ekki nóg með að ég hló ekki einu sinni þegar ég horfði á þessa mynd, það eina sem fékk mig til að brosa var Steve Irwin sem notaði stóran snák til að fæla einn af CIA umboðsmönnum. Þar fyrir utan held ég að mér hafi ekki fundist neitt smá skemmtilegt. Þetta er líka svolítið samhengislaust klúður, að skipta fram og til baka frá Australian Outback yfir í CIA höfuðstöðvarnar, og þetta virðist vera eins og bútar úr "Crocodile Hunter" og bútar úr hasarspennu (eða einhverju slíku) sett saman af einhverjum ástæðum. Við þá blöndu bætast líka búgarðsenurnar, sem virðast líka vera annars staðar frá, og eins fyndnar og Brozzie Drewitt, sem Magda Szubanski leikur, á að vera, er hún það ekki. Á einum tímapunkti sjáum við hana prumpa, svo við erum með ræfilbrandara, MIKIL klisja í nútíma gamanmynd! Er SVO erfitt að standast þau?! Mér fannst líka týpískar „Crocodile Hunter“ atriðin, þar sem Steve glímdi við krókódíla og hélt á öðrum hættulegum verum og talaði um þær við áhorfendur, leiðinlegar, en ég held að sú staðreynd að ég hafi aldrei verið heittrúaður aðdáandi þáttarins hafi ekki hjálpað til. .Steve Irwin var dáður af mörgum sem náttúruverndarsinni og er sárt saknað af þeim, á meðan þeir eru líka til sem segja að hann hafi ruglað sér í náttúrunni og fengið hana til sín. Sama hvoru megin þú ert, "The Crocodile Hunter: Collision Course" er ekki vel unnin mynd. Ég er viss um að það hjálpar ef þú ert mikill Steve Irwin aðdáandi, en jafnvel þó þú sért það, þá er engin trygging fyrir því að þú myndir líka við þessa mynd, þar sem sumir aðdáendur hafa greinilega ekki verið hrifnir. Reyndar virðist sem sumum þeirra hafi fundist þessi mynd vera verri en mér, þannig að það mun kannski ekki hjálpa. Eins og ég sagði, það er engin trygging. Ég myndi segja hvað sem þér finnst um Steve Irwin og þáttinn hans, þessi mynd var óþörf. Tilraunin til að sameina það sem venjulega sést í "Crocodile Hunter" og skáldskaparsögu mistókst því miður og áhorfandi gæti fundið að þessi mynd virðist vera lengri en níutíu mínútur!