Ég nota "Princess Raccoon" (til að gefa myndinni sinn ekki alveg nákvæma enska titil) sem litmuspróf fyrir húmor vina minna. Það skilur þá annaðhvort eftir kalda og undrandi - eins og greinilega gerði hjá nokkrum öðrum álitsgjöfum á þessari síðu - eða leiðir af sér tvöfaldan hlátur, óviðráðanlega gríðarstór glott og einstaka andspænis aðdáun. Hláturinn kemur frá fullkominni blöndu myndarinnar af skopstælingum í samtímastíl. Markmiðin eru vönd af japönskum og vestrænum klassískum leikmyndum, frá Kabuki til seint Shakespear og spænskrar endurreisnar kristinnar fantasíur; töffari nútímans í amerískum og evrópskum söngleik, eins og vottar fyrir fjölda handahófskenndra tapp- og rappdanslaga og mjög fyndna banal texta, allt dansað með ástríkri "áhugamanna" klisju; Japanskar anime og samúræja klisjur í beinni útsendingu; furðulegur búddiskur helgisiði; og yfirþyrmandi sætleik Vínaróperettu. Ég hef ekki hlegið jafn mikið að þessari tegund af kvikmyndum síðan Ken Russell var svívirðileg tónlistarafbygging í "The Boyfriend". Brotin koma frá snjöllum textauppnámi japönsku goðsagnarinnar, sögð í hefðbundinni 5 þátta uppbyggingu sem minnir á leikrit eftir 17. aldar meistara Chikamatsu. Eins og í verkum hans er frásögnin háþróuð í blöndu af söng, upplestri, háfleygum ljóðum og lágværu grínþætti - hér er potturinn á óhæfu ninju, strúts, af bændum í þeirri blekkingu að hann sé tanuki-þvottabjörn í mannlegur búningur. Allt þetta hangir einhvern veginn saman, og enn merkilegra nær að ná til tilfinninga áhorfandans í gegnum vafning menningarlegra tilvísana. Í sannleika klæðist "Princess Raccoon" sammenningarlegum skrúða sínum með aðlaðandi léttleika, og það er þar sem andköf undrunarinnar koma. í. Sjónrænt - aftur, eins og með meistaraverk Russells - er myndin skemmtun, litauppþot með stafrænum bakgrunni af klassískum japönskum myndum af skjám og prentum, yfirburða búningum og sviðsmyndum, í bland við hrífandi lifandi hasar. raðir á sumarökrum og sjávarströndum. Þú munt elska það eða hata það, en það er ekkert mál að kasta krít fyrir að vera ostur; og "Princess Raccoon" stendur fyrst og fremst sem ógnvekjandi fyndin og ástúðleg niðurfelling á menningarlegu tómleika okkar samtímans, bæði í austri og vestri. Bravó!