Eftir að hafa lesið skáldsöguna fyrst, þá er mér sama, vegna kvikmyndatöku, hversu öðruvísi hún er skrifuð, svo framarlega sem hún fylgir, eða inniheldur að minnsta kosti, söguþráðinn. Af ástæðum sem aðeins Hollywood þekkja eru mikilvægir hlutar sögunnar algjörlega hunsaðir og öðrum söguþræði bætt við. Ástæðan fyrir því að þessi skáldsaga stóðst tímans tönn er án efa vegna þess að bæði persónurnar og söguþráðurinn í heild sinni er samtvinnað. Að trufla þessa uppbyggingu er að eyðileggja hið flókna jafnvægi sögulínunnar og þar með ásetningi sögumannsins. Þótt það sé álitamál þá skilur leikarahlutverk þessarar myndar mikið eftir. Persónur, sem lýst er sem mjög feitum, ættu að minnsta kosti að láta líta út fyrir að vera burðugar til að leyfa persónunni að hafa trúverðugleika. Tímar þrælahaldsins geta ekki verið liðnir, eða örugglega, leikarar af þessu tagi hefðu verið í uppreisn, við slíka svívirðingu sögunnar. Andliti Marian Halcolme er lýst sem karlmannslegu útliti,... Mjög kvenlegt útlit Tara Fitzgerald er ekki satt. Aftur er Laura Fairly lýst sem „sanngjörnum“, ef ekki „ethereal“, þannig að með dökkt hár passar hún ekki alveg við þá tilfinningu sem skáldsagan hefur fengið. ....Illa gert, Hollywood!J. veiðimaður