Kvikmyndin frá 1990 með Anthony Hopkins og Debra Winger er réttilega lofuð og ég hafði mjög gaman af henni, en þetta frumsamið sjónvarp er jafn gott og að sumu leyti betur leikið. Claire Bloom er ekki hrokafull Joy, en hún er samt sjálfsörugg og kastar hettunni á uppáhalds höfundinn sinn (leikinn af Joss Ackland í einni af hans bestu leikjum). Rólegri, rólegri og tilfinningaminna en Attenborough myndin sem þetta kann að vera, en það gerir réttlæti fyrir hvað er stórkostlegt leikrit fullt af innihaldsríkum samræðum. Þú munt enn gráta við þessa útgáfu, en kannski muntu ekki hafa tónlistarlegar hvatningar til að koma þér af stað. Það er pláss fyrir bæði - og eftir að hafa séð þetta á sviðinu myndi ég segja að Ackland/Bloom einn væri aðeins trúrari. En þeir eru báðir frábærir.