Ég var hrifinn af teiknimyndinni þegar ég var í háskóla þegar hún var gerð. Það hafði mikinn sjarma við „Get Smart“. Þó að það hafi óneitanlega sína galla, var það frekar skemmtilegt. Ég hafði náttúrulega mikinn áhuga á að sjá kvikmyndaútgáfuna. Það var áður en ég sá það. Í kjölfarið vildi ég að hún hefði aldrei verið gerð. Fyrir utan að hafa verið misskilin út um allt (hver í ósköpunum þótt Broderick væri jafnvel nálægt hlutverkinu?) komst hún bara ekki í einkunn. Áhrifin voru sanngjörn og kannski það EINA sem mér líkaði við hlutverkið. kvikmynd; að sjá lifandi útgáfu af græjunum í aðgerð! Það sem vantaði var saga og meðferð sem gerði hana fyndna eða heillandi eða áhugaverða. Það var gaman. Kvikmyndin varð gruggug og tók sig ALLT of alvarlega. Ef það hefði í alvörunni átt frábæran söguþráð eða orðið nógu brjálað til að láta það líta út fyrir að vera "teiknimynd á filmu" gæti það hafa verið ánægjulegt. Eins og það er til á það ekki skilið að teljast hluti af "Gadget Legacy".