Eins og þú kannski veist var viðfangsefnið hér að biðja ellefu leikstjóra frá öllum heimshornum um að gera hverja stuttmynd sem er 11 mínútur, 9 sekúndur og einn ramma. Við höfum hér: - Samira Makhmalbaf (Íran): hvað afgönsk flóttabörn geta skilið þegar turnarnir hrynja? Jæja, ekkert. Frábær lærdómur. - Claude Lelouch (Frakkland): veikburða söguþráður með frábærri kvikmyndatöku... Ímyndaðu þér bara heyrnarlausa konu sem býr við WTC sem sér án þess að skilja að hundurinn hennar geltir... Jæja, sjáðu það bara. - Youssef Chahine (Egyptaland): mesti austurlenski kvikmyndaframleiðandinn hefur samúð... Fyrir alla: fyrir hermann frá Bandaríkjunum sem lést fyrir tíu árum, fyrir fólkið í Wtc en einnig fyrir palestínskan sjálfsmorðshryðjuverkamann. Kannski minna blíða myndin gagnvart okkur. - Danis Tanovic (Bosnía hrzgóvía) : góðar myndir, fær okkur örugglega til að ferðast... Ekki mjög góður söguþráður. Idrissa Oudraogo (Burkina Faso): frá einu fátækasta landi í heimi, blíð og fyndin saga um fimm stráka sem vilja handtaka Osama Bin Laden... Og þeir hefðu getað gert það en enginn trúir þeim þegar þeir segja að þeir viti hvar hann er. Ken Loach (UK): 11. september 1973, Chile gekk inn í tuttugu ára langa blóðuga einræði. Þúsundir dauðsfalla, pyntingar: allt sem var boðið Chile af Henry Kissinger og CIA, og að vita þetta breytir mjög sjónarhorni þínu! Ég býst við að það sé vegna þessarar tilteknu stuttmyndar sem ekkert bandarískt kvikmyndadreifingarfyrirtæki samþykkti að gefa myndina út í kvikmyndahúsum okkar! Loach gleymdi að benda á að 1973 er ​​líka árið þegar WTC var byggt! - Alejandro Gonzalez inarritu (Mexíkó): áhrifamiklar myndir sem við þekkjum öll of vel og mikið af svörtum skjám. Ég náði þessu ekki mjög mikið, þetta er meira listamannsmyndband (til að sýna á sýningu) en kvikmynd. - Amos Gitaï (Ísrael): fáránlegur ballett lögreglumanna, blaðamanna o.s.frv., í kringum brennandi bíl í Jerúsalem. Mjög vel gert. - Mira Nair (Indland): um and-íslamska tilfinninguna sem fylgdi 11. september. Mjög gott reyndar. - Sean Penn (okkur): fyndin lítil saga sem minnir okkur á staðreynd sem venjulega gleymist, WTC var með risastóran skugga og sumir staðir hafa nú dagsbirtu sem þeir höfðu aldrei. - Shohei Imamura (Japan): annar. Hér er ekki einu sinni eitt orð um WTC, og aðgerðin á sér stað í lok seinni heimstyrjaldar. Það hefur aðeins einn boðskap: ekkert stríð er heilagt. Þessi stuttmynd gefur mjög djúpar tilfinningar, en leikstjórinn hefði greinilega gert betur með meira en 11 mínútur. --- svo --- Frábær mynd, frábær tilraun til að taka hitastig heimsins. Ég elska það.