Vegna þess að ég gat því miður ekki fundið þær neins staðar, hef ég ekki fengið að prófa neinar aðrar færslur í seríunni, þó að mér væri alveg sama, og trúðu mér, ég hef leitað. Fyrir alla sem ekki vita er þetta ævintýraheiti með því að benda og smella. Það þýðir að músin er það sem þú notar til að tengja við allt sem þú getur gert það með í þessu, þó að það sé eitt sérstakt tilvik í þessu þar sem það er ónákvæmt. Ég mun ekki spilla því hér, fyrir alla sem hafa ekki enn prófað það. Engu að síður, óháð því hversu litla reynslu þú hefur af tölvum, geturðu sest niður og prófað þetta. Það eru ekki einu sinni voðalega margir hlutir af þessu þar sem þú þarft að vera fljótur eða hafa snögg viðbrögð. Heck, þú getur stillt hraða textans (ef þú ert með hann með texta á), og þar með talinu í honum, og það er ekki gríðarlega óþægilegt eða þvingað þegar það er hægt. Auðvelt er að fá aðgang að birgðum þínum, auk þess að sameina eða nota hluti. Með því að smella og halda inni hnappinum á öllu sem þú getur haft áhrif á fást þrír valkostir um hvað á að nota með því (hvort sem það er einstaklingur, ákveðinn hluti af umhverfinu eða hlutur): Hönd (ýta, taka upp, opna osfrv.), augu (skoða, horfa í gegnum osfrv.) og munn (borða, tala osfrv.). Þetta skapar allt velkomið, vinalegt umhverfi, þar sem þú getur nálgast hinar fjölmörgu þrautir (magn þeirra er mismunandi, byggt á því hvaða af tveimur erfiðleikastillingunum þú reynir þetta) á þínum eigin hraða, og skoðað og tekið í heilmikið af einstökum, skapandi gerðar persónum og sviðum í þessu með bestu lyst. Lengd þessa mun ráðast af því hversu mikinn tíma þú tekur til að gera slíkt (þú munt ekki heyra neina sök frá mér, þeir eru þess virði), og kunnáttu þinni í að finna út lausnirnar. Það eru nokkrir punktar í þessu þar sem þú færð að ákveða hvort þú viljir erfiðari leiðina til að klára það eða ekki. Þetta geta allir notið, frá hvaða aldri sem er. Það er ekkert efni sem er óviðunandi fyrir börn. Þetta er ein af vörum sem hjálpa til við að sanna að einmitt þessi staðreynd þarf ekki að þýða að hún sé óþolandi fyrir eldri áhorfendur. Hreyfimyndin er vönduð vinna, slétt, allt hreyfist eins og það á að gera, og 3. víddarinnar er satt að segja ekki sárt saknað þegar þetta er reynt. Frásögnin er vel unnin og manni er aldrei óljóst hvað er að gerast. Það eru fjölmargar vel leikstýrðar klippingar, haldið í sama litríka, að mestu bjarta tvívíddarheimi og hinir, með vel gerðri myndavélahreyfingu. "Teiknimynd" er viðeigandi orð til að lýsa þessu, en ekki aðeins sjónrænan stíl. Það er hægt að beita þessu á allt þetta. Allur heimur þessa er mjög svipaður, en ekki alveg eins og, okkar, með blöndu af fortíð og nútíð, byggð af fólki og uppfull af hlutum sem við getum eins konar viðurkennt eða skilið að minnsta kosti hluta af, en fáránleikinn gerir þá fyndna. Það hlýtur að vera einn stærsti kosturinn við þetta, þarna: Þetta er fyndið. Margt af því kemur frá orðunum sem talað er (hvað er sagt og hvernig það er), og þeir sem grafa við breska viðleitni með áherslu á munnlega, eins og 'Allo 'Allo eða BlackAdder kosningarétturinn vilja kíkja á þetta sogskál . Hins vegar eru til nokkrar mismunandi tegundir af brandara, þar á meðal, en ekki takmarkað við eftirfarandi: Ádeila, snjallleiki, myrkur, skopstælingar, kaldhæðni, gróf grín (ekki beint uppáhalds þátturinn minn í þessu) og fleira. Það er sjálfsvitund þar sem leiðtoginn ávarpar þig persónulega og útskýrir til dæmis hvers vegna hann ætlar ekki að gera það sem þú baðst hann um. Það eru tilvísanir í poppmenningu í gegnum nokkra áratugi. Næstum allt virkar þetta, varla hnakkar falla flatt, og ef þú ert ekki í spori meðan á þessu stendur, þá er besta giska mín á ástæðunni sú að það er einfaldlega ekki í samræmi við húmorinn þinn... aðstæður sem gefa tilefni til neins. dómgreind, og ef mann grunar að svo gæti verið og vill komast að því, þá legg ég til kynningarútgáfuna, þar sem þú getur frítt séð hvort þér sé annt um tegund leiks og/eða hláturs. Söguþráðurinn er vel skrifaður (nánast allt þetta er í raun), þróast vel í gegn og heldur áhuga þínum vel. Hljóðið er allt frábært, skörp og vel gert. Hljóðbrellurnar eru á staðnum. Tónlistin er vel samin án undantekninga. Raddbeitingin er óaðfinnanleg, með orðstír eða tvo. Armato er frábær sem Guybrush Threepwood(verður að elska það nafn), sem þú stjórnar. Boen er ótrúlegur sem LeChuck, hinn látni (og enn ógnandi) uppvakningaillmenni. Hönnunin er gríðarlega vel unnin, mjög hugmyndarík og öll passa. Þrátt fyrir tiltölulega takmarkaða ráðstöfun hetjunnar okkar þegar kemur að sjóræningjaverkum, þá færðu að taka þátt í sumum. Stýrðu skipi, farðu um borð í aðra og passaðu blöð á frekar einstakan og stórkostlega ígrundaðan hátt. Endurspilunin felst aðallega í vali, í samræðum o.s.frv. Þetta er línulegt, með smá frelsi hvað röðin nær, þannig að sá sem sest niður með þetta, að minnsta kosti í annað sinn, hefur ekki orðið svona stór. fjöldi möguleika að því er þetta nær, nema hann eða hún hafi gleymt hvað á að gera á meðan. Ah, ekkert er fullkomið. Allir sem hafa áhuga á að kafa ofan í vandlega vel unninn og heillandi skáldskaparheim og klikka ótal sinnum ætti að fá alvöru kikk út úr þessu. Góða tegundin, ekki þau sem særa og hugsanlega skilja eftir marbletti. Ekki gleyma, krakkar, *ekki* borða bækur... það er bara að biðja um pappírsklippingu. Ég myndi veðja að þeir sem líkar við hinir myndu líka kunna að meta þennan. Og þeir eru ekki þeir einu sem geta lent í þessu. Ég mæli með þessu, fyrir utan meðlimi fyrrnefnds hóps, hvaða aðdáanda þessarar tegundar VGs, sem og hverjum þeim sem þessi umfjöllun höfðar til. 8/10