Í því sem hefði annars getað verið venjuleg, miðlungsmynd um framhjáhald á sjöunda áratugnum (fíngerða „frjálsa ást“-tímabilið), hrúga höfundar þessarar myndar saman fáránlegri atburðarás eftir fáránlega atburðarás og toppa þetta allt með látlausri atburðarás. lítið kirsuber ofan á, hamingjusöm til æviloka. Aldrei fann ég til samúðar með Diane Lane eða Önnu Paquin í erfiðu millistéttarlausu lífi þeirra, né fann ég til með afmáðanum Liev Shrieber. Söguþráðurinn rennur hægt áfram að fyrirsjáanlegri, aumkunarverðri niðurstöðu og það eina sem er áhugavert og áhorfanlegt við þessa mynd er hin töfrandi Diane Lane topplaus. Hér er vísbending, hún gerist um 30 mínútur í myndina. Spólaðu áfram í þann hluta og slepptu restinni.