Þar sem ég var viðurkenndur skákfíkill var ég spenntur að sjá heimildarmynd um endurleik Garrys Kasparovs og Deep Blue ofurtölvu IBM árið 1997. Ég vonaðist eftir að sjá leikinn ítarlega og margt af því sem Kasparov hafði að segja. Strákur hafði ég rangt fyrir mér og villtist um mílu. Þessi heimildarmynd er mjög lík mörgum nútímaheimildarmyndum - það er mikið af bliki en ekkert raunverulegt efni. Eftir að hafa horft á það er mér leiðinlegt að segja að mér fannst ég sóa tíma mínum. Eitt af því pirrandi við heimildarmyndina er að hún dvelur ekki á einum stað í þokkalegan tíma. Það er með dæmigerðri MTV gerð klippingu, þar sem myndavélin sýnir mismunandi myndir og snögg hljóð frá fólki á fimm sekúndna fresti. Það er mjög sorglegt að kvikmyndagerð hafi verið útvatnað niður í athyglissýki 10 ára barns. Mér skilst að það sé erfitt að gera kvikmynd um skák, en það þýðir ekki að maður eigi að gera hana áberandi. 'Game Over' hafði þó nokkrar áhugaverðar hugmyndir. Það vakti upp þá hugmynd hvort tölvur geti hugsað eins og manneskjur eða ekki; hvort tölvur séu komnar á einstakt nýtt stig. Þetta hugsaði Kasparov eftir leikinn, en þessi mynd fer ekki nógu djúpt í þessa hugmynd. Einnig reynir þessi mynd að koma með furðulega kenningu. Það reynir að gefa í skyn þá vænisýki að mannvera hafi verið að hreyfa sig með hjálp tölvunnar. Kasparov hafði grunsemdir um þetta, en enn þann dag í dag eru engar sannanir. Undir lok myndarinnar reynir hún að gefa í skyn það furðulega að Anatoly Karpov gæti hafa verið manneskjan sem var leynilega að gera ráðstafanir með hjálp Deep Blue. Áhugavert að hugsa um, en ég veit ekki hversu trúverðugt eða raunhæft það er. Ég myndi samt ekki mæla með þessari mynd, ekki einu sinni fyrir skákfíkla.