Ég veit ekki hvar þið voruð flest, en þar sem ég horfði á myndina var ekki fólk að syngja eins og sumir hafa sagt að þeir hafi upplifað, við fengum fólk til að hlæja, aðallega að tjaldsamlegu söguþræðinum, hræðilegu dansseríunum og söngur eins og Brosnan. Eina fólkið í áhorfendahópnum sem virtist vera heilluð af myndinni voru sjöunda kynslóðar fólkið sem var einhvern veginn að rifja upp fortíðina með lögunum. Ég var plötusnúður á áttunda áratugnum og fór meira að segja á ABBA tónleikana í Northlands Coliseum í Edmonton í september 79, svo ég kunni að meta þá þá og geri það enn núna. En þessi mynd hefði átt að fara sömu leið og hjónabönd þeirra og enda með skilnaði. Seríurnar voru svo illa sviðsettar, talsetningin og klippingin alveg hræðileg og þetta hlýtur að vera versta framleiðsla Meryl. Ég trúi því ekki að sigurvegari akademíuverðlaunanna myndi beygja sig svo lágt að gera þetta sorp. Svo sparaðu peningana þína, bíddu eftir að þeir komi út á DVD og eyddu svo peningunum þínum í eitthvað betra, eins og kattasand.