Ég vissi ekki við hverju ég ætti að búast þegar ég ákvað að horfa á þessa heimildarmynd. Ég vissi að þetta var um fyrrverandi Víetnam-fanga í Laos sem slapp, en ég vissi ekki mikið annað. Í raun og veru bjóst ég ekki við of miklu. Ó hvað það kom á óvart! Saga lífs þessa manns er í sjálfu sér mjög áhugaverð, en það sem aðgreinir þessa mynd frá öðrum skjölum af tegund af ævisögu er að Dieter segir sjálfur mest af sögunni. Dieter er mjög þægilegur fyrir framan myndavélina. Persónuleiki hans skín virkilega. Hann segir sögu sína af lífi sínu þegar hann ólst upp í Þýskalandi í seinni heimsstyrjöldinni og erfiðleikunum. Við erum þarna með honum í sama litla bæ þegar hann lýsir fjölskyldu sinni, innblæstri og baráttu. Við fylgjumst með honum til Ameríku og leið hans til að uppfylla draum sinn um að verða flugmaður. Síðan lýsir Dieter sögu sinni um handtöku, flótta og að lifa af í frumskóginum í Laot. Við erum aftur með honum í þessum frumskógi þar sem hann lýsir og endurspeglar fangelsun sína og leið til frelsis af miklum smáatriðum. Við sjáum sömu frumstæðu kofana, þorpsbúa og gæsluvarðhald og hann tókst á við sem hefur í raun ekki breyst í 30 ár. Við sjáum þykkan frumskóginn, fjallalandið og árnar sem Dieter stóð frammi fyrir þegar hann flúði. Það hjálpar okkur að skilja tilfinningar hans, sársauka og vanda. Ég hafði gaman af manninum, sögunni og stílnum. Vel unnið starf!