Ég var líka búin að bíða lengi eftir að sjá þessa mynd. Eftir því sem ég best veit hefur það aldrei verið gefið út í Ástralíu svo á endanum fann ég eintak á netinu og pantaði það þar í gegn. Vikum eftir pöntunarstaðfestinguna kom hún loksins og ég var mjög spennt að sitja loksins fyrir framan sjónvarpið mitt tilbúin að horfa á kvikmynd sem hljómaði svo áhugaverð og umdeild og tekin upp á svæði í heiminum þar sem svo margar góðar kvikmyndir eru. Þvílík vonbrigði. Á fyrstu mínútunum áttaði ég mig á því að ég hafði pantað B Grader en var samt fullur eftirvæntingar. Ég sannfærði son minn (18) um ​​að horfa á hana með mér þar sem ég elska að deila þegar ég finn verðmæta kvikmynd með góðum undirliggjandi fullyrðingum og/eða sögulínum. Um hálfa leið stóð hann upp og sagðist ekki þola að horfa á þetta lengur, þetta væri svo fyrirsjáanlegt og áhugamannalegt. Ég samþykkti en fylgdist með til enda. Leiklistin var hræðileg jafnvel miðað við B-gráðu. Staðalmyndirnar eru líka fyrirsjáanlegar og ég finn til með góðu fólki í Lake Arthur, Louisianna sem hlýtur að hafa hrakað eftir að hafa séð myndina sem sýnir þá á þennan hátt. Eflaust eru einhverjir kynþáttafordómar enn til staðar víða um heim, ekki bara í ríkjum heldur í raun og veru, á þessum tímum efast ég um að þeir myndu komast upp með allt það fáránlega alibi sem fram kemur í þessu. Ég þurfti að tékka á því hvaða dag myndin var gerð þar sem tilraunir þeirra til brelluupptöku á ömurlegri senum voru eitthvað sem ég bjóst við af fyrstu tilraun menntaskólanema til að gera kvikmynd eins og „indy“. Mig langar til að sjá þessa mynd setta í hendur reyndra handritshöfunda og kvikmyndagerðarmanna, hún er gömul saga en gæti samt slegið í gegn ef fagmannlega er tekið á henni. Svo vonsvikinn eftir svo langa bið og með svo miklar væntingar. Hljóðrásin var líklega það eina sem ég hafði gaman af.