Því miður var 8 Simple Rules, fyrir að deita dóttur mína á táningsaldri, síðasta myndaþátturinn sem John Ritter fékk að vinna að eftir hörmulegt andlát sitt árið 2003. Hann var einn af mínum uppáhaldsleikurum frá upphafi. Hann átti allt, gamanmynd (hver getur gleymt honum í Three's Company) en hann var líka frábær dramatískur leikari (Ófyrirgefanlegt þess virði að horfa á sjónvarpsmynd) Eins mikið elskaði ég alla aðra leikara þáttarins (Katey, Amy, Kaley og Martin) John var stjarnan, hann var mikið af ástæðunni fyrir því að ég laðaðist að sýningunni til að byrja með, og það var fullkomin grínsending hans sem gat klikkað á mér í hvert skipti. Ég elskaði hvernig þátturinn var' Ekki allt sykur sætt (eins mikið og ég elskaði Cosby Show, komdu, þeir voru of góðir við hvort annað lol) lýstu þeir dæmigerðu fjölskyldulífinu á frábæran hátt. Það var nógu raunhæft hvað með alla systkinasamkeppnina og deilurnar milli foreldra, en þeir héldu þessu samt fyndið. Margir bandarískir sitcom-myndir reyna að fylla þættina algjörlega af siðferði og hvað ekki, og þessi þáttur gerði það ekki. Já, það voru sumir, eins og að takast á við mikilvæg málefni, eins og eiturlyf og einelti, en þeir reyndu ekki að vera annað en skemmtileg fjölskyldugamanmynd. Hvernig þeir skrifuðu dauða Johns inn í þáttinn var frábærlega gert, ég grét enn eins og barn í hvert sinn sem ég sé það. Maður fann hversu hráar tilfinningarnar voru í þessum ótrúlega erfiðu þáttum. Mér þykir leitt að þættinum hafi verið aflýst, mér finnst enn gaman að horfa á endursýningarnar og ég þreytist aldrei á því.John Ritter, þín verður alltaf minnst fyrir þig fyndinn lýsing á þessu yfir hlífðarföður, sem vill frekar loka dætur sínar inni í herbergi en láta þær hitta strák =) Þú rokkar Ritter!!!