Líkt og Tinto Brass ("Caligula"), fólkið sem gerði þessa mynd getur ekki greint muninn á skýrleika og erótík. Engin uppbygging, henda bara nöktum konum á skjáinn; nei, það virkar ekki þannig. Ef nærmyndir af kynfærum kvenna eru ekki eitthvað fyrir þig skaltu búa þig undir að horfa frá skjánum á mörgum stöðum (ég gerði það oft). Hugarfar myndarinnar „allar konur eru hórur í hjarta“ er móðgandi og „sagan“ er aftur á móti fáránleg og leiðinleg (flóttinn er það leiðinlegasta!). En á miðri leið er tilviljunarkennd sena sem kemur upp úr engu og tekur þátt í einum (kvenkyns) fanganum og einum (karlkyns)vörðunum í nektarglímu, sem hún vinnur með nokkrum júdóhreyfingum. Þótt kóreógrafía bardagans sé slæm er allt atriðið óneitanlega eftirminnilegt. Reyndar eru þessi atriði og fína kvikmyndatakan einu tvær ástæðurnar fyrir því að ég gef þessari mynd * af 4, í stað 0.