„The Hep Cat“ eftir Bob Clampett er greinilega meðal teiknimynd sem er aðeins athyglisverð fyrir þá staðreynd að hún var fyrsti liturinn Looney Tune (áður voru Looney Tunes allt svart og hvítt á meðan Merrie Melodies voru í lit). Sagan um tilraunir syngjandi, dansandi kattar til að biðja um kvenketti og tilraunir hunds til að ná köttinum, 'The Hep Cat' skortir vörumerkjaorkuna og hraðann í flestum Clampett stuttbuxum. Til að vera sanngjarn, Clampett hefur ekki mikið að vinna með. Handrit Warren Foster er vandræðalega þunnt og á meðan hann hefur spunnið strá í gull með öðrum teiknimyndum tekst Clampett það ekki með 'The Hep Cat'. Það er oft sagt um Clampett að það sé ekki hægt að misskilja teiknimyndir hans og neins annars og það er almennt satt en 'The Hep Cat' er undantekning. Það eru leiftur af Clampett snilld, eins og eltingaatriðið þar sem kötturinn stoppar til að spyrja hundinn „Hey, ertu að fylgja mér“. Þegar hundurinn staðfestir að hann sé það segir kötturinn einfaldlega „Ó“ og eltingin hefst strax aftur. Því miður er mjög lítið af slíkum snilld til sýnis hér. Með því að vita hver leikstýrði er „The Hep Cat“ mikil vonbrigði. Við eigum öll frídaga og þetta var greinilega einn af Clampett!