Ég sé fyrir mér að margir nemendur skrái sig núna í nemendaskipti til Barcelona og verði fyrir vonbrigðum þegar þeir hafa ekki alveg jafn spennandi tíma. Myndin var skemmtileg. Það er auðvitað alltaf ánægjulegt að sjá Audrey Tatou. Hins vegar á ég mjög erfitt með hluta myndarinnar. Lesbíski herbergisfélaginn segir Xavier að konum líki vel við að vera líkamlega yfirráðin (sem ég tek á móti) og sýnir honum einhvers konar rass-grípa hreyfingu sem er tryggt að fá konu. Xavier reynir svo rassinn á feimnum giftum vini - sem byrjar á því að segja "nei nei" "ég er giftur, ég er giftur" en fellur svo einhvern veginn fyrir rassgatinu?? Allt í einu stynur hún „já já“ og þeir eru að fara í það á bekknum í Parc Guell. Mér fannst þetta virkilega móðgandi. Ennfremur er það mjög staðalímynd. Hversu oft höfum við séð atriði þar sem konan segir „nei“ en meinar það greinilega ekki? Nei þýðir nei. Að grípa í rassinn/líkamleg yfirráð mun ekki gera það rétt. Það studdi bara algjörlega staðalímynda nauðgunargoðsagnirnar. Ég var ekki einu sinni viss um hvernig ég ætti að lesa næstu atriði þar sem hann gleður lesbíuna um hvernig þetta virkaði og hvernig næst þegar hann ætlaði bara að krefjast "sjúgðu það, drusla" (eða eitthvað svona). Hélt hann virkilega að það væri leiðin að þröngva sjálfum sér upp í konu án virðingar fyrir tilfinningum hennar? Þessi kafli eyðilagði myndina fyrir mér.