Þessi mynd, þó hún sé yfir 70 ára gömul, er samt mjög áhrifamikil, sterk mynd. Bette Davis, sem druslulega, grimma Cockney þjónustustúlkan Mildred er algjörlega trúverðug. Að horfa á frammistöðu hennar er enn töfrandi. Hún lætur áhorfandann algjörlega fyrirlíta hana og vorkenna henni á sama tíma. Frammistaða Leslie Howard sem hinn veika, þráhyggjufulla Phillip Carey er ekki eins sterk, en ég sé ekki hvernig nokkur leikari gæti haldið sínu striki gegn frammistöðu fröken Davis. Hún tyggur upp landslagið í hverri senu sem hún er í og ​​stelur senunni algjörlega. Þetta er myndin sem innsiglaði stjörnumerki hennar og hún átti skilið að vinna Óskarsverðlaunin en tapaði. Það var átakanlegt fyrir þennan dag hvað með þemu um ógifta meðgöngu, marga kynlífsfélaga og illskulegt tungumál Mildred svo hún er nokkuð gömul, en samt frábær mynd. Bara það að sjá atriðið þar sem Mildred segir Phillip hvað henni í raun og veru finnst um hann ("You cad, you dirty swine...") er samt einhver besti leikur sem ég hef séð á kvikmynd.