Einn helsti gallinn við þessa mynd er að þó að hæðni að tilgerðarlegum yuppum sé ánægjulegur, þá gerir hún sér ekki grein fyrir því að kvikmyndagerðarmennirnir sjálfir eru sekir um að vera einn af þeim sem eiga skilið að vera spottaðir. Eitt af því sem einkennir þessar yuppie týpur er hinn yfirburða misskilningur að þeir (júparnir) séu þeir einu nógu háþróaðir til að skilja list. Þó að myndin hunsar þetta einkenni og einblíni þess í stað á misskilning sinn á matargerð, finnst mér það kaldhæðnislegt að aðeins fólk sem hefur gaman af þessari mynd státar af sama yfirlætisfulla smekk á kvikmyndum og persónurnar gera í vali sínu á kvöldmat. Ef þessar prúðu persónur sem voru í þessari mynd ættu myndbandasafn heima, myndi ég veðja á að American Psycho væri ein af þessum myndum.