Þessi mynd fjallar um kvenkyns nauðgunarfórnarlamb/teiknimyndasöguhöfund frá New York sem ákveður að komast burt frá öllu þessum hræðilega stórborgarglæsileika og flytja í skítugan, hrakinn smábæ þar sem hún finnur skjól í einbreiðri kerru á mold. lóð um miðja 12. og hvergi. Bæjarbúar eru geðsjúkir en hún er það líka fyrir að bjóða brjáluðum karlmönnum inn í kerru sína. Pirrandi er sú staðreynd að hún hefur getu til að gera nákvæmlega það rétta til að setja sig í hættulegar aðstæður eftir hættulegar aðstæður. Frammistaða DB Sweeney var í besta falli í menntaskóla. Hann er einn af þessum dálítið sætu ungu leikurum með ljúft bros. Því miður hefur ferillinn ekki verið góður og móðir náttúra hefur verið rétt í þessu. Við fyrri álitsgjafann sem sagði að leiklistin væri „svo raunveruleg“, jæja ég er sammála. Reyndar var það ekki leiklist. Aðalpersónurnar tvær eru í raun ömurlegar, veikburða og ófær um að taka þroskaðar, heilbrigðar ákvarðanir. Í stuttu máli, þessi mynd sjúg engin önnur, leigðu hana til að hlæja að henni. Hinn raunverulegi glæpavettvangur? Hræðilega viðarklæðningin í kerru - nóg til að fá MIG til að fremja morð. Og að lokum, hún er listamaður/rithöfundur, þannig að hún hafði ekki efni á tvíbreiðri kerru og eitthvað annað en sólgulan Chevy Chevette af ást á guð!