Ég er mikill aðdáandi Patricia Hodge og Mariam Margolyes, svo ég horfði á þennan þátt þegar hann kom á A&E fyrir nokkrum árum. Sýningin var vægast sagt skrítin en ég gaf honum tækifæri því mér líkaði við þessar leikkonur. Þetta hlýtur að vera einn versti þáttur sem ég hef séð. Ég myndi ekki horfa á það aftur og myndi örugglega ekki eyða peningum í að kaupa myndbandið. Söguþráðurinn í þessari sjónvarpsútgáfu er fáránlegur og einfaldlega heimskulegur! „Sparkarinn“ (orðaleikurinn ætlaður) kemur þegar Ruth fer í aðgerð á fótbeinum hennar. Svona vitleysa á heima í James Bond og Sci-Fi myndum. Ef þessi útgáfa er trú bókinni, þá mun ég ekki skoða bókina á bókasafninu mínu! Bandaríska útgáfan kom út nokkrum árum eftir að ég sá þetta frumrit. Mér til undrunar náðu Bandaríkjamenn rétt í þessu að þessu sinni enda er útgáfan þeirra með Meryl Streep og Roseanne leikin til hláturs og er frekar fyndin. Þegar leikið er til hláturs virkar söguþráðurinn.