Reglan við gerð þessarar myndar virðist hafa verið „aldrei að búa til 1 mínútu atriði þegar þú getur gert það að 10 mínútna senu. Þetta var meginregla sem var sett strax í upphafi með endalausri lýsingu á útskrift Harvard bekkjarins 1870. Tilgangurinn með þeirri senu, býst ég við, hafi verið að kynna nokkrar af aðalpersónunum í sögunni og gefa smá af þeim. bakgrunnur - sem er nokkuð áhrifaríkt þegar verið er að bera saman hugsjónastefnu Harvard-útskriftarathafnarinnar við raunsæi lífsins í Johnson County, Wyoming, en það heldur bara áfram og heldur áfram og það setur sviðið fyrir kvikmynd sem sýnir endurteknar teygjur af hugarfari. ekkert, sem gerði það enn verra af því að mér fannst talsvert mikið af samræðunum vera nánast ósamhengi. Að lokum gat ég ekki einu sinni horft á þetta í einni lotu. Ég komst í gegnum helminginn af henni og þurfti að leggja hana til hliðar í nokkra daga áður en ég gat dregið mig til baka til að sjá hvernig hún varð. Frammistaðan er almennt af háum gæðaflokki, sérstaklega frá Kris Kristofersson sem Averill, Christopher Walken sem meistari og Isabelle Huppert sem Ella. Grundvallarsagan - á milli þess sem hún er í kringum þetta sígilda, deyfandi ekki neitt - er hugsanlega áhugaverð, þar sem hún beinist að viðleitni innflytjenda til að koma sér fyrir í Johnson County og tilraunum staðbundins nautgripafyrirtækis til að stöðva þá með því að drepa fjölda þeirra í samvinnu við stjórnvöld og herinn. Það eru líka alveg hrífandi landslagsmyndir. Að þessu sögðu hefði allt í hreinskilni sagt getað verið gert á hálfum tíma - og hefði átt að vera það. Á endanum skolast allt þetta mögulega jákvætt út af - aftur - hinu geðdeyfða engi sem myndin virðist snúast um. Í alvörunni - 2/10.