Þvílík sóun. John Travolta og Scarlett Johansen áttu betra skilið en þetta. Til að byrja á byrjuninni þá var JT hrikalega miskastaður í forystu hér. Hlutverkið kallaði á einhvern sem gæti sannfært sem niðurbrotna andhetju, einhvern sem gæti litið út fyrir að vera reimt og sigraður. Billy Bob Thornton hefði passað við efnið, eða jafnvel Al Pacino, en JT er bara of lifandi og virðist skemmta sér of vel. Einnig, hefði örugglega einhver sem hefur farið í gegnum mylluna að því marki sem persóna JT hafði orðið fyrir líkamlegum áhrifum? Persónan sem kynnt var fyrir áhorfendum leit út fyrir að hann gæti byrjað jafn þétt fyrir Oakland Raiders. Scarlett stóð sig lítið betur í hlutverki sínu. Hvar var sársaukinn og átökin í því sem átti örugglega að hafa truflað þróunina? Og varðandi "plottið" ... ja, ekkert af því er skynsamlegt. Persónurnar hoppa úr einu hugarfari til annars að því er virðist án ástæðu - og vissulega án skýringa. Hraði myndarinnar lætur líka sitt eftir liggja, nefnilega hraða. Þetta er mjög hæg mynd, ekki það að ég hafi eitthvað á móti hægum myndum, svo framarlega sem þær eru á leiðinni eitthvað. Hraðinn eykst aðeins undir lokin, þegar það færist úr hægum harmi yfir í ofsalega kapphlaup um að pakka inn sem flestum þreyttum klisjum. Í þessu tekst það - það eina sem vantar að vera eitthvað sem tengist litlum hundi. 3 af 10 fyrir þennan eingöngu fyrir frammistöðu Gabriel Macht - hann var eini meðlimurinn í leikarahópnum sem var a) vel leikið og b) gat sannfært í hlutverki sínu. Allt í allt hræðileg vonbrigði og algjör sóun á nokkrum klukkustundum.