Mér tókst að sjá þetta á að ég held að hafi verið önnur sýningin í heiminum, nokkrum dögum eftir opnun hennar á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Dublin. Þegar ég var að sækja aðra kvikmynd tveimur kvöldum síðar í sama leikhúsi sá ég Brendan Gleeson, Paul Mercier og restina af leikarahópnum og áhöfninni á annarri kynningarsýningu á Studs. Ég verð að segja að ég varð fyrir sárum vonbrigðum með myndina, ég átti alls ekki von á meistaraverki, en það sem var lagt fyrir mig tel ég vanta alla afgerandi þætti þeirrar tegundar sem það hafði sett sig inn í. Áður en ég held áfram, tvennt, tek ég undir það að sumum kvikmyndagerðarmönnum finnst gaman að grafa undan almennum væntingum, hér er þetta einfaldlega ekki raunin. Í öðru lagi veit ég að það var byggt á leikriti (sem ég hef ekki lesið en mér hefur verið tilkynnt að þetta sé ekki glitrandi bókmenntaverk), en það afsakar ekki hin miklu frásagnarvandamál sem gegnsýra myndina. vandamálið við myndina er handritið, gleymdu því að hún var byggð á leikriti, sem íþróttagamanleikur virkar hún einfaldlega ekki, liðið sem er að reyna að vinna fótboltabikar, fáir leikir eru sýndir (þegar þeir eru, það er mjög stutt) og við fáum enga ánægju vegna neins af íþróttaafrekum þeirra. Eftir að hafa lesið hingað til gætirðu gert ráð fyrir að þetta sé ekki ströng íþróttamynd heldur sálfræðileg rannsókn á samskiptum „charlatans“ stjóra og vonlauss liðs hans. Það nær þessu svo sannarlega ekki, ég er ekki einu sinni viss um hvort það var stefnt að því. Allar tilraunir til að varpa ljósi á sögu einhverrar persóna eru lúin og útlæg. Á heildina litið fannst mér handritið ábótavant að mörgu leyti. Mér finnst flutningurinn og tónlistin góð og tæknilega séð var myndin vel gerð. En burtséð frá þessum atriðum, sem búast má við af hvaða írskri kvikmynd sem er á þessu stigi, fór ég mjög vonsvikinn út úr leikhúsinu. Dómur minn kann að virðast harður en ég held að það sé einhver von um sterka írska kvikmyndagerð í náinni framtíð og þetta styður einfaldlega ekki þessi rök. Þar sem Studs er orðin ráðlagður kvikmynd frá Dublin Cineworld (ég var hluti af áhorfendum á þeirri sýningu), virðast flestir vera ósammála mér, svo það þýðir að þú ættir líklega að dæma myndina sjálfur.