Þetta er „B Series“ Film Noir og atkvæði mitt endurspeglar aðild hennar að þeirri tegund. Ég sá þessa mynd í gærkvöldi í kvikmyndahúsi á vinstri bakka í París, þar sem hún opnaði tveggja vikna kvikmynd noir. Myndin hefur nokkra galla, já, en allt of marga ljúffenga þætti til að hunsa. Eins og fyrri gagnrýnandi sagði, er trommuatriðið ótrúlegt! (B-myndir gátu troðið þar sem A-myndir voru bannaðar!) Og söguþráðurinn er forvitnilegur. Varðandi Franchot Tone bið ég hins vegar að vera ósammála: fyrir mér er hann hæfilega dularfullur; bara réttur litur af hrollvekjandi. Menn verða að hafa í huga að hér er einhvers konar þýskur expressjónismi að gerast (leikstjórinn, Robert Siodmark, var Þjóðverji sem kom til Hollywood á stríðsárunum) og því fellur ýkjur inn í alla þessa mynd. Að minnsta kosti gerir það það fyrir mig. Hins vegar er það hin glæsilega Ella Raines sem, í aðeins þriðju frammistöðu sinni, hélt þessum áhorfanda heillandi alla myndina. „Girl Friday“ týpa með mikla líkingu við Gene Tierney, það er furða að hún hafi ekki orðið heimilisnafn. En hún er svo góð hérna að ég er nýbúin að panta aðra mynd af henni ('Impact') af netinu og ég get ekki beðið eftir að sjá hana líka.