Vandamálið við bókina, "Memoirs of a Geisha" er að hún var með japönsku yfirborði en undir yfirborðinu var allt hugsunarháttur bandarísks manns. Að lesa bókina er eins og að horfa á stórkostlegan ballett með frábærri tónlist, leikmyndum og búningum en samt sem áður flutt af hlöðudýrum í þessum búningumpersónurnar voru svo fjarri japönskum hugsunarhætti. Myndin fjallar ekki um Japan eða alvöru geisju. Þetta er saga um ranghugmyndir nokkurra bandarískra karlmanna um Japan og geishur sem síast í gegnum eigin fáfræði og ranghugmyndir. Svo hvað er þessi mynd ef hún er ekki um Japan eða geishu? Er það hrein fantasía eins og svo margir hafa sagt? Já, en hvers vegna þá að gera það að amerískri fantasíu? Það voru svo mörg glötuð tækifæri. Ímyndaðu þér menningu þar sem engin púrítanísk hang-up eru, engar vísbendingar um synd um kynlíf. Kynlíf er eðlilegt og eðlilegt. Hvernig er kynlífi meðhöndlað í þessari mynd? Rétt. Eins og það væri skítugt. Það sem er næst kynlífssenu í myndinni er að Sayuri hrukkar upp nefið og grefur sig af óbragði í fimm sekúndur eins og maðurinn sem reyndi að stíga upp á hana hefði misst handfylli af kakkalökkum í krossinn á henni. Hefur einhver virkilega gaman af kynlífi í þessari mynd? Neibb. Ein persóna er sögð vera lauslát en það eina sem við sjáum er að hún ýtir elskhuga sínum frá sér vegna þess að það lítur út fyrir að hún vilji ekki lenda í því að gera eitthvað óhreint. Slíkur týpískur amerískur púrítanismi á ekki heima í kvikmynd um japanska geisju. Gat Sayuri notið þess að vera í fyrsta sinn töfrandi hjá einhverjum gömlum kósí eftir að kirsuberin hennar voru boðin upp? Neibb. Hún liggur þarna eins og köld kjöthella á hníf. Auðvitað á hún ekki að njóta þess. Og það er það sem ég á við um þessa mynd. Hvers vegna gátu þeir ekki gefið henni eitthvað til að njóta? Af hverju þarf allt kynlíf að vera syndugt og rangt? Á bak við Mameha var formaðurinn leynilegur verndari Sayuri og sem slíkur stóð hann á bak við uppboðið á meydómi hennar. Hann hefði getað svikið uppboðið og unnið hana sjálfur. Nobu bauð ekki einu sinni. Svo hvers vegna lét formaðurinn gamla kósímann vinna hana og, sem lyktaði af gamaldags lykt, fékk hann fingurna um allan nakinn líkama hennar? Myndi nokkur kona nokkurn tíma raunverulega fyrirgefa manni það? Við skulum reyna að átta okkur á þessu. Með því að standa á bak við Mameha stofnaði stjórnarformaðurinn til skulda vegna geishaþjálfunar Sayuri. Til að endurheimta skuldir sínar lét stjórnarformaðurinn selja Sayuri til Dr. Crab. Í gegnum Mameha seldi formaðurinn kynferðislega góðvild Sayuri til gamla tístsins svo að formaðurinn gæti grætt peninga úr henni. Formaðurinn var ekki verndari hennar. Hann var pæjarinn hennar! Einhver rómantísk ástarsaga. Já, myndin er stórkostleg en hún er eins og fegurð mjög aðlaðandi, aðlaðandi transvestíta sem rödd, útlit og hver snerting er spennandi. En undir því kvenlega yfirborði er ógnvekjandi leyndarmál. Undir japönsku yfirborði myndarinnar sem birtist rangt, leynist hið ógnvekjandi leyndarmál að hjarta, sál, andi og kjarni þessarar myndar er algjörlega amerískt og karlkyns. Ekki það besta ef það er að reyna að vera annað en lygi, bjögun og hræðilega rangt. Sumar andstæður á milli Japans og MOAG: japansks stíls Fágaður, glæsilegur einfaldleiki. MOAG stíll Peking ópera. Japönsk geisha Hár sópað upp. MOAG geisha Laust hár sem hlýtur að hafa skroppið saman í þykkri hvítri förðun. Japanskur rakís - Japanir eru frekar strangir varðandi árstíðabundin helgihald. Rakaður ís er í rauninni sumargleði. MOAG rakaður ís - Formaðurinn kaupir Chiyo, hinn unga Sayuri, leikinn af hinni stórkostlegu Suzuka Ohgo, þessa skemmtun á kirsuberjablómaskoðunartímabilinu. Tilhugsunin fékk allan líkamann minn til að skjálfa af kulda.Japönsk geisha Þjálfaðir og hæfir skemmtikraftar. MOAG geisha - druslur.Japanskur vindhljómur - Notaður á sumrin vegna þess að Japanir eru einhvern veginn svalari við að heyra hljóðið sem það gefur frá sér, þökk sé golunni. MOAG vindur - dyrabjalla! Ef einstaklingur stæði fyrir framan hús annars og gæfi frá sér hávaða með vindhljóði myndi hann teljast brjálæðingur, ekki komast inn. Japan Áhersla á mannleg samskipti, hópmiðuð. MOAG "Ég vil líf sem er mitt" Bandarísk einstaklingshyggja. Japanskur hefðbundinn dans Fágaður glæsileiki. Næstum rúmfræðileg og vélræn nákvæmni. MOAG dans Martha Graham brjálast yfir LSD á meðan hún klæddist ekki mjög fallegu hvítu japönsku líkklæði. Framkvæmt af geisju niður skábraut á stað sem lítur út eins og nektardansstaður? Ha ha ha! Er nektardansstaður þar sem þeir stunduðu flestar rannsóknir sínar á geisum? Húsbruna í Japan Að kveikja eða jafnvel láta eld kvikna er verra en morð vegna þess að það stafar svo skelfileg ógn við samfélagið. Eldar geta rifið í gegnum þessi viðarþorp, bæi og borgir eyðilagt hundruð eða þúsundir heimila og drepið jafnmarga. MOAG húsbruna - Frábær viðbót við bardagavettvang en það eru engin afleiðingar og vegna þess að hans er ekki lengur þörf slokknar eldurinn sem er ekki við stjórnvölinn á undraverðan hátt. Tæknilega séð endaði myndin hér því að minnsta kosti hefði Sayuri verið útskúfuð og gengið til liðs við systur sína meðal þeirra sem aldrei heyrðist frá aftur. Sem er þar sem bæði Arthur Golden og Rob Marshall ættu að vera í útlegð. Nóg. Kvikmyndin lyktar.