Forvitnilega djörf kvikmynd fléttar saman, að því er virðist áreynslulausu myndavélarverki, með frábærri leikarauppsetningu og sprenghlægilegri hljóðrás til að plotta skaðleg áhrif glæps og spillingar undirheima Santiago á 2 barnalega unga bræður frá borginni Temuco í suðurhluta landsins. Frumraun kvikmyndarinnar Daniella Rios er tælandi. erótískur dansari Gracia, sem starfar á næturklúbbnum sem er í eigu hinnar nýju smábylgju í kvikmyndaframleiðslu í Chile, Alejandro Trejo. Eldri bróðirinn, leikinn af Nestor Cantillana, er auðveldlega sannfærður um að verða leiðtogi Trejos, eftir nótt á nektardansstaðnum til að fagna sautján ára afmæli yngri bróður Victors (Juan Pablo Miranda). Frá upphafsmynd þessarar upphafssenu springur myndin út í neo-noir könnun á öllu sem umheimurinn býst venjulega ekki við að sjá hér á landi svo staðalímynda íhaldssamt og kaþólskt. Töfrar Gracia laðar karlmennina þrjá eins og býflugur að hunangi. , þó að hringlaga frásögnin af þríhliða fantasíurómantíkinni snúist um línulega lýsingu á helstu alþjóðlegum eiturlyfjasamningum milli Trejos manna og 'Gringo'sins, Eduardo Barril. Valdatengsl verða mikilvægt þema þar sem utanaðkomandi aðilar samfélagsins renna saman í smáfjölskyldu. Hóran heldur framandi álögum yfir alla chilesku karlmennina í myndinni, sem kemur út úr óljósri stöðu sinni á jaðri samfélagsins, og er talin halda lykillinn að framtíð allra þriggja karlmannanna. Samskipti Trejo og Cantillana verða mikilvæg þar sem foreldrar drengjanna eru meðvitaðir vegna fjarveru þeirra (maður gerir ráð fyrir að þeir búi enn í Temuco). Þess vegna er það Trejo, el padrino, sem „ættleiðir“ Cantillana og „gerir hann“ í raun sem mann í borginni. Miranda verður fljótt örvæntingarfullur utanaðkomandi, þar sem háð hans á „föðurmynd“ hans, Cantillana, verður sífellt þvinguð af öfund yfir hinni fögru Gracia. Hins vegar er Miranda enn föst í því að vera enn í skóla - hann er háður Cantillana, sem er háður Trejo, til að peningarnir lifi af. Trejo er aftur á móti undir þumalfingri „Gringo“ og auður hans hefur safnast með eiturlyfjasamningum og nektardansstöðum hans. Myndin af Gracia virkar sem tímasprengja sem litið er á sem fallegan flugeld, hún vefur fegurðarvef inn í feðraveldið en álagið getur aðeins leitt til eins hámarks. Þegar spennan í þessum valdatengslum kemur til höfuðs er Gracia enn óljós. Áhorfandinn er aldrei viss um hvaða karlmannsmynd hún mun skuldbinda sig. Myndinni lýkur á hörmulegan og sprengilegan hátt í skotárás sem endurstillir valdatengsl og eyðir helmingi helstu karlkyns söguhetjanna út. Lokaskotið af barnu andliti Miranda á hraðaupphlaupum niður PanAmericano þjóðveginn er örvæntingarfullur kraftur. Drengurinn hefur sogast inn af tálbeiti undirheima borgarinnar en hefur samt misst sína einu sýnilegu fjölskyldu og konu sína, sem er eini vinur hans í myndinni. Hann á ekkert. Yfirgnæfandi myndlíkingarnar eru djarfar og hugrökkar. Þetta er glæpamynd í Chile. Hugmyndir um fjölskyldu, ekkert kynlíf fyrir hjónaband o.s.frv., eru afnumdar, og í staðinn birtist harður raunveruleiki hinnar hliðar mynts Santiago í allri sinni villimennsku. Trejo slær Rios hrottalega, Rios og Miranda elskast í kvikmyndaherbergi - hóra sem stundar kynlíf með ólögráða sem hún þekkir varla. „Gringóarnir“ eru taldir hafa fjárhagslegt vald yfir þessari litlu Suður-Ameríku þjóð, en ekki í gegnum koparnámurnar, í gegnum ólöglega leið eiturlyfja. meira ef til vill en hið metsæla Sexo Con Amor, í sléttum, sléttum skothríð kvikmyndar, sem setur þessa mynd fast við hlið Sexo Con Amor, Taxi Para Tres og El chacotero Sentimental, sem kvikmyndalega sönnun þess að Chile sé vel og sannarlega listrænt lifandi og sparkandi á eftirbreytingatímabilinu 15 árum eftir ritskoðun herstjórnarinnar.