Rithöfundurinn og leikstjórinn Tony Piccirillo lagaði sitt eigið leikrit um beinan mann, nýlega ekkju, sem lærði á síðustu þremur vikum að hann væri HIV-jákvæður; hann rekur upp eina samkynhneigða maka sem hann átti, kemur með hann í íbúð og bindur hann, þvingar blóðprufu á gaurinn og lofar blóðugri hefnd ef niðurstöðurnar verða jákvæðar. Forvitnileg hugmynd hljómar betur á blaði en hún spilar út. Fangi James Marsden er raunsær tortrygginn og snotur, en gervileg framkoma leikarans sjálfs er óhugnanlegur - það er eins og að horfa á roadshow útgáfu af Tom Cruise. Scott Speedman þarf að leggja meira á sig í erfiðara hlutverkinu, en persónuleiki hans frá feimnum gaur í mannræningja á brún er ekki sannfærandi og samtölin sem mennirnir tveir eiga ekki heldur. Samkynhneigður djammstrákur Marsden er auðvitað ekki sinnulaus - hann er í augnabliks samúð með neyð Speedman - en hann bregst ekki við eða hegðar sér ekki eins og nokkur samkynhneigður karlmaður myndi gera við þessar aðstæður. Myndin er ekki lögga, nákvæmlega, en hún er svik, enn frekar fötluð af slæmri klippingu, illa úthugsuðum endurlitum, lágfjárhagsáætlunargerðinni og stóra lokaatriðinu sem lýsir af kjánalegri tilgerð og sápukenndu melódrama. *1/2 frá ****