Eina ástæðan fyrir því að ég vildi sjá þetta var Orlando Bloom. Einfaldlega sagt, myndin var stórkostlega meðalstór. Það er ekki slæmt, en það er í raun ekki mjög gott. Klippingin er góð; myndin er vel hress. Leiðsögnin er hæf og örugg. Sagan er áleitin. Myndin er að meðaltali leikin af Ledger, Bloom og hinum venjulega frábæru Watts og Rush. Hreimirnir eru órjúfanlegir ef þú ert frá Bandaríkjunum svo hallaðu þér bara aftur og njóttu landslagsins (eða eins og ég vil kalla það, Orlando Bloom). Í lok myndarinnar leið mér hvorki né hrærðist. Sumir hafa spurt hvað varð um Ned Kelly í lok myndarinnar. Ég verð að segja að mér var svo alveg sama á þeim tímapunkti. Eina ástæðan fyrir því að ég get mælt með þessu er sú að Orlando Bloom sýnir nokkurs konar vísbendingar um svið (þó að „ég er fallegur og ringlaður) „útlitið er áberandi), þannig að aðdáendastúlkur gætu fundið það þess virði að vera matinee-verðið. Fyrir utan það, sé það bara ekki. Það er hvorki nógu gott né slæmt til að vera skemmtilegt.