TIGERLAND / (2000) ***1/2 (af fjórum)Eftir Blake French: Í gegnum tíðina hafa áhorfendur séð og skilið stríðsmyndir með öllum mögulegum sjónarhornum og einhvern veginn koma framleiðendur og rithöfundar alltaf fram með nýjar og nýstárlegar aðferðir að sýna ýmsa hermenn á vígvellinum. Joel Schumacher ("8MM," "A Time to Kill"), auðveldlega einn áhættusamasti leikstjórinn sem starfar um þessar mundir, hefur fundið líkindi við "The Thin Red Line" í því hvernig nýja drama hans "Tigerland" stígur í spor einstaks hermanns. Þessi mynd, skrifuð af Ross Klavan og Michael McGuther, hefur meiri kjark og kaldhæðni en "The Thin Red Line" eða jafnvel "Saving Private Ryan." Þrátt fyrir að dramatísk áhrif myndarinnar minnki nokkuð vegna ranglætis efnisins sem er til staðar, upplýsir hún okkur vissulega um nýtt sjónarhorn á unga menn sem æfa fyrir stríð. Ég myndi vilja vita reynslu Joel Schumacher af hernum. Eru mennirnir virkilega svona ófeimnir og grimmir? Ég er viss um að sumir þeirra eru það, en myndin lítur á ósveigjanlegan heim með augum ungs manns að nafni Roland Bozz (Colin Farrell), sem er uppreisnargjarn gegn hugmyndum um stríð. Persónuleiki hans vinnur samstundis á móti nokkrum öðrum persónum, einn sem verður besti vinur hans, Paxton (Matthew Davis), og annar, Wilson (Russell Richardson), en logandi skapið hans eykur oft spennu Bozz með hugmyndinni um að fara í stríð. Stríðið sem lýst er í þessari framleiðslu er ekki að finna á vígvelli, heldur á æfingasvæði kennslubúða í Louisiana milli getnaðar og ótta hermannanna á æfingum. Þessi mynd fjallar sérstaklega um undirbúning fyrir stríð, hvorki meira né minna. Það endar þegar hermennirnir fara loksins í stríð, nokkur vonbrigði þar sem að verða vitni að persónunum í verki hefði verið frábær endurgreiðsla. Joel Schumacher, tekin á staðsetningu á um það bil 28 dögum með 16 mm myndefni og litlum kostnaðarhámarki, sýnir nákvæmlega gróft, rangsnúið, grimmt og miskunnarlaust andrúmsloft með því að nota handkvikmyndatöku, einstaka ljósatækni og bein hljóð. Kornaðar og útblásnar myndir Schumachers láta myndina líða eins og heimildarmynd. Þessi óvenjulegi stíll kvikmyndagerðar stuðlar aðeins að hörðu raunsæi myndarinnar, nokkuð grafískt í notkun á grófu máli, kannski aðeins of truflandi. Öldur fjögurra stafa orða dynja á áhorfendum, sumir í losti yfir því sem þeir heyra. Jafnvel mikil dónaskapur kemur ekki í veg fyrir að samræðurnar nái fram að ganga sem átakanlegar, sannar og tilfinningaríkar. Ef eitthvað er, þá veitir "Tigerland" okkur lítilsháttar þakklæti fyrir hversu mikið hermenn okkar ganga í gegnum fyrir landið okkar á upphafsstigum bardaga. Slíkt hugrekki verður að taka til að skrá sig í herinn á stríðstímum, vitandi erfiðleika og áhættu sem verið er að taka. Slíkar umhugsunarverðar hugmyndir eru gerðar mögulegar með hjartnæmri frammistöðu ungu upprennandi leikaranna sem túlka hina ýmsu nema. Þessi mynd er ekki fyrir alla áhorfendur, en mynd sem ungir menn ættu að kíkja á áður en þeir skrá sig í herinn...og fullorðnir áhorfendur ættu að horfa á til að meta hugrekkið sem þarf til að gera slíkt.