Mér finnst ég heppinn að eiga það sem er þekkt sem versta Steven Seagal mynd sem gerð hefur verið. Ég vissi að ég var að fara eitthvað sérstakt þegar Steven opnaði munninn og rödd einhvers annars heyrðist. Um miðja mynd var ég farin að verkja í augun og ég var næstum því að detta úr stólnum mínum af óviðráðanlegum hlátri. Steven er Steven (með síbreytilegri rödd) og algjörlega ótrúverðugur í hlutverki sínu (eins og alltaf). Hver í andskotanum hleypir fólki með lélegan bleiuhárs-hesta mullets inn í sveitirnar samt? Hann skrifar sig líka alltaf inn í algjörlega ótrúleg ástaráhugamál með konum sem eru að minnsta kosti 20 árum yngri en hann. Aukaleikararnir líta allir út eins og þeir hafi verið teknir í myrkri - btw, tóku þeir þessa mynd í myrkri með bara pennaljósi til að lýsa? Þetta er sannarlega viðurstyggilegt á allan mögulegan hátt. Bjóddu öllum vinum þínum í kring og búðu til félagslegan viðburð úr því - þessi er sannarlega sérstakur.