Svif, eða Creatures from the Abyss eins og ég er viss um að það sé oftar þekkt sem & kvikmyndað undir þar sem titillinn Creatures from the Abyss birtist yfir hreyfimynd og með sömu leturgerð og restin af einingunum, byrjar á fimm 20 eitthvað krakkar, Mike (Clay Rogers) kærasta hans Margaret (Sharon Twomey), systurnar Julie (Ann Wolf) & Dorothy (Loren DePalm) og pirrandi hálfviti að nafni Bobby (Michael Bon) sem ákveður að passa allar í lítinn gúmmíbát og fara út til sjós, ekki spyrja hvers vegna þar sem ég veit það ekki. Ó & algjöri hálfvitinn Bobby skildi bensínið eftir og datt aldrei í hug að segja neinum frá því svo það kemur ekki á óvart að þeir lenda úti á sjó án bensíns á mótorinn og til að gera illt verra festast þeir í þrumuveðri & uppgötvaðu lík sem flýtur í vatninu. Stuttu eftir að heppni þeirra virðist breytast þegar þeir rekast á snekkju og hugsanlegt öryggi, fara allir í fljótu bragði um borð í snekkjuna og byrja að kanna. Fyrst af öllu finna þeir vísindastofu með ýmsum fisksýnum og tölvubúnaði, síðan fyrir neðan finna þeir fullbúna og glæsilega skála. Þeir finna efnafræðing (Deran Sarafian) sem virðist vitlaus og getur ekki talað. Þeir borða fisk úr ísskápnum sem fær Dorothy til að æla upp grænum ælum, bjöllum og sniglum. Þeir komast að því að þessir fiskar eru lifandi steingervingar 1000 ára gamlir og hafa verið mengaðir af eitruðum úrgangi sem hent hefur verið í sjóinn og að þeir fljúga, stökkbreytast, bíta og er almennt óþægilegt að vera í kringum þá. Ég get eiginlega ekki verið að því að halda áfram með þessa söguþræði svo ég geri það ekki, hér er það sem ég held...Þessi ítalska framleiðsla var framleidd og leikstýrt af Massimiliano Cerchi undir dulnefninu Al Passeri (ég myndi fela mig undir öðru nefndu ef ég gerði mynd svona slæma líka) & mér finnst Plankton einfaldlega ein versta mynd allra tíma, það er svo margt rangt við þessa mynd að það er erfitt að vita hvar á að byrja. Fyrst er handritið eftir Richard Baumann algjört vitleysa, það meikar engan sens og er svo hægt og leiðinlegt að það var píning fyrir mig að sitja uppi. Af hverju myndu fimm manns einfaldlega sigla út í miðju hafið á gúmmíbát sem var varla nógu stór til að passa þá alla? Hvað ætluðu þeir að gera nákvæmlega? Af hverju fáum við oft sjónarhornsmyndir af þessum fiskaverum en þær virðast vera algjörlega ósýnilegar persónunum þar sem þær eru aldrei sýndar á skjánum þó þær séu rétt við hliðina á persónu og hvernig komast þessir fiskar um bát þar sem það er ekkert vatn fyrir þá að synda í? Aðgerðir og viðbrögð fólks við hlutunum eru öll röng, það sundrast stöðugt, það tekur furðulegar ákvarðanir sem einfaldlega meika ekkert sens í þeim aðstæðum sem það lendir í & sum samræðan er jafn hræðileg og allt sem ég hef heyrt. Ég gæti haldið áfram allan daginn um allar söguþræðir og fáránlegt atvik en ég verð uppiskroppa með pláss ef ég geri það. Fiskverurnar sjálfar líta hræðilega út, blanda af rusli gúmmíbrúðum og virkilega slæmu stop motion fjöri í lokin, atriðin þar sem þær hafa samskipti við mannlega leikarahópinn líta líka hræðilega út með einhverri slæmri ofurásetningu. Ég hef heyrt mörg ummæli sem segja að svif sé svekkjandi, ekki láta mig hlæja! Gleymdu því að það er nánast ekkert blóð eða saur í svifi, það eru nokkrar slímugar senur þegar Bobby breytist í fiskiskrímsli á meðan hann stundar kynlíf með Julie en það er frekar stutt og hann drepur hana ekki, hann dreypir bara slím. á henni, vex nokkrar tjaldarar og fiskhaus kemur út úr munni hans. Seinna byrjar leggöngum Julie að leka dökkt slím en það er það, við fáum aldrei að sjá hvað verður um hana eða hvað slímið er. Dorothy lætur fiskveru koma út um bakið á henni, utan skjásins, og stjórna henni en aftur fáum við aldrei að sjá hvað verður um hana á meðan Margaret fremur sjálfsmorð, örstuttu skot af plastskutlu sem festist við ennið á henni. Auðveldlega grófasta atriðið er þegar Dorothy ælir þessu græna efni með því sem lítur út eins og bjöllur og sniglar í. Það er það, aðeins ein manneskja deyr í raun og veru á skjánum og að mestu leyti er Svif alveg tamt og jafn spennandi og að horfa á málningu þorna og ég sofnaði næstum því að það er svo leiðinlegt. Ég get ekki séð hvernig einhverjum getur líkað við þetta algjöra vitleysu, ég bara get það ekki. Leikurinn er hræðilegur, talsetningin er hræðileg, persónurnar eru hræðilegar og ég hataði þær allar. Tæknilega séð er Svif fyrirsjáanlega líka vitleysa, með áætlað fjárhagsáætlun upp á aðeins $250.000 það eina sem ég get sagt er hvert fóru peningarnir? Settin eru eintóna og dauf með einni tilraunastofu og nokkrum klefum, tæknibrellurnar eru neðst á tunnu dótinu þar á meðal falskasta sprengibátinn sem hefur verið útlit fyrir, kvikmyndatakan er blíð, tónlistin sjúga það er engin andrúmsloft eða spenna og í heild sinni Svif, eins og nafnið sakir, er eins lágt í fæðukeðjunni og það gæti verið. Ég hata Svif, það er hræðilegt í hverju einasta atriði sem er of langur 86 mínútna lengd. Gerðu sjálfum þér greiða og forðastu þetta hvað sem það kostar nema þú sért annað hvort masókisti eða svefnlaus.