Það eru reyndar góðar ástæður fyrir því að maður ætti að taka áhættuna á að verða algjörlega brjálaður með því að horfa á þennan þátt. Brjóstin eru fín þó að sumar þeirra séu ekki svo raunverulegar en þær koma oftast í pörum sem er gott. Að horfa á ströndina á skjánum þínum er líka mjög afslappandi upplifun, þar sem það er tilvalinn staður til að taka því rólega og hafa ekki of miklar áhyggjur af því að verða étinn af gúmmíhákarli. Það er alltaf gott að muna að David Hasselhoff er guð. Ekki guð, heldur guð. Það snýst ekki svo mikið um leikhæfileika hans, þar sem þeir eru engir, en brjóststóllinn hans talar mikið. Einnig er enginn KITT að hanga í þessari seríu, sem er gott, þar sem herra Hasselhoff sagði í viðtali að hann hafi alltaf haldið að KITT væri hommi. Auðvitað gæti það látið hann líta út eins og hálfviti, en miðað við aðrar yfirlýsingar sem hann hefur gefið upp undanfarið ætti það ekki að koma neinum á óvart. Í hnotskurn er þetta svona sýning sem er algjörlega skaðlaus fyrir fólk. Það gefur okkur mikið að glápa á og mikið að hlæja að, sem er eitthvað sem margir viljandi húmorískir þættir gefa okkur í rauninni ekki. Ég verð að segja að það er engin furða að Borat hafi orðið ástfanginn af Pamelu Anderson. Mér finnst gaman að horfa á þáttinn. Nei, þetta er ekki frábær þáttur, reyndar alveg hræðilegur, en mér finnst gaman að horfa á hann. Hún er í rauninni eins og B-mynd sem er teygð til að endast í áratug.