Barman vildi bara gera kvikmynd af því að hann vildi það. Svo einfalt er það og honum tókst það. Ekki bara í markmiði sínu, heldur líka í að gera frábæra kvikmynd, sérstaklega sjónrænt. Hann veit hvernig á að nota pönnur, hægar hreyfingar, mælingarskot, kranaskot osfrv. á fallegan, sléttan hátt. Þetta gefur myndinni mjög afslappandi tilfinningu. Sagan fjallar um líf 8 mjög ólíkra persóna sem eiga ekkert sameiginlegt nema eitt: veislu sem þær mæta allar í, sem er einnig vendipunktur þessarar myndar. Fegurð þessarar myndar liggur ekki í spurningunni hvernig persónurnar hafa áhrif á hvor aðra (í samanburði við svipaða, auðvitað betri mynd eins og Magnolia). Ég held einfaldlega að það hafi ekki verið hugmynd Barman. Fegurðin felst í mismunandi smáatriðum upplifunar sem fólk gengur í gegnum sem gerir líf þess eða brýtur það niður. Barman er mjög farsæll í að segja þessar litlu sögur sem lýsa litlum upplifunum. Hann þekkir fólk..... og Antwerpen. Hljóðrás myndarinnar er líka frábær, en kemur ekki á óvart þar sem við vitum að Barman er líka mjög farsæll lagahöfundur og tónlistarmaður með hljómsveit sinni dEUS. Tónlistin er stundum heit og á sama tíma afslappandi sem stuðlar að sólríkum, mjúkri tilfinningu myndarinnar. Stundum heyrum við angurvær popp/rokklög sem gefa sumum atriðum þann styrk sem þær þurfa. Það er bara einn galli og það er síðasti hálftíminn. Var það keyrslutíminn sem var að brjóta mig upp? Eða voru síðustu atriðin ekki jafn fersk og nákvæm en atriðin fram að því? Ég get ekki áttað mig á því...Allt í allt falleg sólskinsmynd sem lyftir belgíska kvikmyndahúsinu upp.8 af 10!(Það er golan sem streymir í gegnum hárið á stelpu á sólríkum síðdegi sem gerir hana enn fallegri; það er ferskur andvari sem fær þig til að slaka á þegar hann fer framhjá þér í fjölmennri veislu þegar einhver opnar hurðina; það er golan sem ber ilmvatnið frá fallegu stelpunni sem situr við hliðina á þér í garðinum sem þú hittir fyrir viku síðan; það er golan .....)