"The Last Big Thing" er dásamleg háðsmynd sem hrífur poppmenninguna á grátlegan hátt upp í gamansama sjálfsupplausn. Persónurnar eru svo áhugaverðar og gaman að hlæja að/samþykkja. Sem færir mig að kynningu á þeim persónum sem mér líkaði best við...Simon Geist er maður í lok 30s/byrjun 40s sem býr til poppmenningardrifið ritstjórnartímarit sem heitir "The Next Big Thing". Málið er að þetta tímarit er ekki til í raun og veru og það er aðeins afsökun fyrir Simon að komast nálægt leikurum með því að taka viðtöl við þá, bara til að tíkja þá kjánalega, móðga leið þeirra til að kaupa inn í poppmenninguna. Kvenkyns vinkona hans, Darla, er líka að skrifa tímarit (sem er raunverulegt), sem hefur aðallega með hana og Simon að gera, auk hennar og föður hennar. Darla er virkilega elskuleg (eða viðbjóðsleg) persóna, allt eftir því hvernig þú lítur á þögla taugahegðun hennar. Magda er vændiskona, persónan sem mér líkaði best við. Brent er flatur karakter sem hefur ekki mikið fyrir sér, eins og Tedra, tónlistarmyndbandadrottningin fyrir fullt af B-rokksveitum. Samt flétta þessar persónur mjög áhugaverðan vef saman. Og þessi mynd efast um alla hvata sem fólk hefur fyrir því sem það gerir og hvers vegna það gerir það. Hún er dásamleg mynd og ég legg til að þú sjáir hana ef þú ert í indie/listahúshópnum. Merktu við orð mín!