Ég sá DreamGirls í gær og var MJÖG lítið hrifinn. Þrátt fyrir allt Óskarssuðið er þetta ekkert sérstakt. Sá sem var virkilega hrifinn af þessari mynd hefur aldrei nennt að sjá neina sannkölluðu kvikmyndatónlistarklassík. Fyrir utan frábæran tónlistar- og dramatískan frammistöðu Eddie Murphy er Dreamgirls bara dýrðleg sjónvarpsmynd án stíls eða hæfileika. Bara fullt af áhugamönnum að syngja Á hvorn annan! Núna var fyrsti hálftíminn góður, en ég var pirraður á því hvernig frábærar töfraframmistöður Eddie Murphy voru styttar og truflaðar af klippingum. Þetta voru auðveldlega bestu lögin og besti flutningurinn í myndinni. Og "rísa upp á topp" hluti myndarinnar var eini hluti myndarinnar sem hafði stöðugt sjónarhorn eða einhver skriðþunga. Klukkutíminn og 45 mínúturnar sem eftir voru var formlaust, hrikalegt rugl sem var hvorki raunhæft né nógu stórkostlegt til að vera áhugavert. Það var líka sjónrænt dauft og innihélt of mikið af hljóðlíkum lögum. Condon reyndi ekki að breyta neinu laganna í stór sýningaratriði eins og ég bjóst við að þeir myndu gera. Hver talan í 2. hálfleik var bara hver nærmyndin á fætur annarri af fólki sem „syngdu“ hvert við annað. Og hvernig þeir skutu stóra „love me“ númer Hudsons var glæpsamlegt! Condon skaut hana bara trampandi um sviðið - alls ekkert drama! Guð hvað það var ömurlegt! OG athugið við alla sem taka þátt - að "sing-talking dialog" efni gætu virkað á sviðinu, en það virkar EKKI Í KVIKMYNDUM (sjá vandræðalegar mistök Evita og Phantom). Allt þetta "ég skal teeeell youuuu eitthvað Efff-ieeee!" draslið hefði átt að vera skilið eftir á gólfinu í klippiherberginu. Þetta eru ekki „lög“. Aftur, myndin - fyrir utan ótrúlega frammistöðu Eddie Murphy - var ekkert annað en vegleg sjónvarpsmynd. Það hlýtur að hafa legið stórfé á bakvið PR-vinnuna fyrir þessa mynd! Ég velti því fyrir mér hversu miklum peningum var eytt í að gefa henni þessi „einn til að slá“ Óskarssuð í forútgáfunni? Í heild sinni var þessi mynd, fyrir utan Eddie, hvergi NÆR Óskarsmynd! (fyrir utan Eddie) Ég myndi raða því beint upp með Grease 2. MIKIL vonbrigði, sérstaklega eftir allt (mjög dýrt sem ég hef) hype!