Það kom í ljós á fyrstu 25 mínútunum sem ég horfði á þetta að rithöfundarnir vildu endilega gera kvikmynd í fullri lengd og þeir höfðu sennilega gaman af öllu ferlinu, en virtust síðan gleyma þeirri staðreynd að það þurfti almennilegan söguþráð! Ef það besta sem þeir gátu gert var að láta 3 af leiðinlegustu persónunum koma inn í raunheiminn og vera með 'alls konar skemmtilegar kapers' þá hefðu þeir átt að láta gott af sér leiða! Ég hló ekki einu sinni, og allt þetta "Adventures of Baron Munchausen/Time Bandits" sem átti sér stað í miðjunni var mjög, mjög lélegt! Yfirvegaður, tilgerðarlegur og mjög lauslátur. Þetta virtist bara vera eins og flautustopp um allt sem þeir töldu „gæti“ virkað bara til að draga það út að þætti. Fullt af götum td - Royston Vasey persónurnar þurftu á rithöfundunum að halda áfram að skrifa til að bjarga þeim, en Jeff tókst það. að skrifa sig inn í undirsöguna/tímafyllta William og Mary og tímabil. Ef hann gæti þetta, af hverju héldu þeir þá ekki bara áfram að skrifa Royston sjálfir - ha?? Og prufa Herr Lipps? Til hvers var það? Ég meina hver var tilgangurinn? Hann gerði það og við heyrðum ekkert annað um það? Aðalatriðið mitt er að á meðan ég elskaði seríuna var þetta illa ígrundað verkefni sem virtist flýtt. Sagði þetta þannig að söguþráðurinn var svo lélegur að ef við þekktum ekki persónurnar þegar (og sem aðdáandi hafði ég ákveðna tryggð til að halda áfram að horfa á), og við treystum eingöngu á söguna sjálfa, þá hefði þetta fallið. flatur á andlitinu! Í besta falli hefði það farið beint á myndband og í versta falli hefði það aldrei verið gert í fyrsta lagi! Eða ætti það kannski að vera öfugt?? Hrikalega hræðilegt....