Þegar ég horfði á þessa bráðfyndina retro en mjög skemmtilega ferilstelpusögu varð ég hrifin af fyrstu framkomu Joan Crawford. Allt sem ég gat hugsað í upphafi var: "Guð minn góður, það er sama andlit og Michael Jackson á alræmdu bókunarmyndinni sinni!" Þegar um 34 mínútur eru liðnar af myndinni fara Diane Baker og Hope Lange út úr leigubíl í Greenwich Village. Þegar þeir ganga niður götuna geturðu séð hluta af skilti fyrir aftan þá fyrir Stonewall Bar -- vettvangur "óeirðanna" sem eru taldar kveikja að nútíma réttindahreyfingu samkynhneigðra. Talandi um Baker og leigubíla, ég varð að hlæja þegar hún sest inn í einn og segir við leigubílstjórann: "56th and Sutton Place, please - og farðu varlega í höggunum." Geturðu ímyndað þér viðbrögðin við því frá ökumanni á Manhattan í dag?! Hún segir það auðvitað vegna þess að hún er ólétt og vill ekki meiða fóstrið. En það kemur henni ekki í veg fyrir að HOPPA ÚT ÚR BÍL á hreyfanlegum hætti þegar hún kemst að því að Bob Evans vill að hún fari í fóstureyðingu! Jæja, þau urðu að finna leið fyrir hana til að missa barnið (1959 og allt). Sue Carson er yndisleg sem Mary Agnes. Af hverju var þetta eina myndin hennar? Það eru engar ævisögulegar upplýsingar um hana á IMDb.