THE STAR PACKER er einn af um 152.000.000 vestrum sem John Wayne lék í á þriðja áratug síðustu aldar. Jæja, talan er svolítið ýkt, en hún virtist næstum því svona mörg. Þetta er vegna þess að þessar B-myndir voru fljótt gerðar með mjög lágum fjárveitingum til að vera annar, eða minni, þátturinn í leikhúsi. Flest B voru frekar ódýr og höfðu tilhneigingu til að skera niður til að halda niðri kostnaði og STJÖRNUPAKKARINN er engin undantekning. Til að spara kostnað er tilfallandi tónlist ekki notuð, sýningartímum var haldið í innan við klukkutíma, skrifin voru oft frekar afleit og leikararnir flestir minni hæfileikar - og Wayne sjálfur var örugglega langt frá því að vera nafngreint á þessum tíma. Sumir af þessum Wayne eiginleikum eru nokkuð góðir, á meðan aðrir, eins og þessi, eru áhorfanlegir en líka frekar kjánalegir og ómarkvissir. Ég hafði gaman af þessari mynd og flestum hinna, en það er líklega vegna þess að ég sló mikið á Bs. Wayne leikur John Travers - bandarískur Marshall sem rannsakar aðgerðir staðbundins gengis til að elta heimamenn út og stela af sviðinu. Þetta er undarlegt, þar sem myndin átti sér greinilega stað í nútímanum eða nálægt honum, þar sem þeir notuðu síma og nútíma vélbyssur - hluti sem þú myndir bara ekki búast við að finna í gamla vestrinu. Slík anachronisms eru í raun frekar algeng í B vestrum - þar sem Gene Autry kvikmyndir (til dæmis) eru mikið af þeim. Hliðarmaður Wayne er Yak - leikinn af áhættuleikaranum og raunverulegum vini Wayne, Yakima Canutt. Vondi gaurinn er óþekkt persóna sem nefnd er „Skugginn“ og hann dreifir leiðbeiningum sínum í gegnum svartan skjá sem felur andlit hans! Þetta hljómar nákvæmlega eins og persóna úr kvikmyndaseríu - svona illmenni sem krakkar elskuðu en fullorðið fólk stundaði af því að þau voru svo kjánaleg og svolítið eins og Blofeld eða Dr. Evil! Vandamálið er að ef þú hlustar á rödd hans OG fylgist með, þá verður ljóst snemma í myndinni að þessi "Shadow" er George Hayes. Nú talandi um Hayes, þetta er sami gaurinn sem síðar í kvikmyndum var þekktur sem Gabby Hayes, en hér og í nokkrum öðrum fyrstu myndum Wayne, lítur hann út og hegðar sér EKKERT eins og Gabby. Í STAR PACKER var hann vel klæddur, orðheppinn og rakrakaður - ímyndaðu þér það! Í raunveruleikanum var þetta greinilega meira hinn raunverulegi George Hayes - þó ég efast um að hann hafi verið vondur! Eins og þú getur séð af síðustu málsgreininni er í raun engin ráðgáta í þessari mynd. Þú situr eftir með leiklist (viðunandi og ekkert annað) og glæfrabragð - sem voru í raun alveg ótrúleg. Aftur og aftur kom eitt ótrúlegt glæfrabragð á fætur öðru - eins og menn hoppa frá hesti til hests og nokkrar frábærar bardagaatriði - allt gert, að vísu, af Canutt og vinum hans. Canutt var oft tvífari John Wayne í kvikmyndum - og þetta hélt áfram í áratugi. Vandamálið við sum glæfrabragðið er hins vegar að svo virðist sem kvikmyndaframleiðendur hafi í raun drepið nokkra hesta til að ná þessum frábæru „hrasandi hestum“ bitum sem sjást síðar í myndinni. Allt fram til um 1940 strengdu kvikmyndagerðarmenn oft þunna málmvír og keyrðu hesta yfir hann á fullu stökki! Í því ferli voru hestarnir yfirleitt fótbrotnir og hestarnir í kjölfarið aflífaðir! Eitt versta dæmið um þetta var myndin JESSE JAMES - þar sem nokkrir hestar voru drepnir á hrottalegan hátt - sem leiddi til þess að American Humane Association krafðist þess að fulltrúi samtakanna væri í kvikmyndatöku til að staðfesta að dýr særðust EKKI í framleiðslunni. Svo, síðan um 1940, hafa kvikmyndir þennan litla fyrirvara. STJÖRNUPAKKARINN var gerður vel áður en fyrirvarinn var gerður og ég get ekki séð hvernig hestarnir gerðu þessi "brögð" án þess að vera drepin. Á heildina litið er þetta í besta falli tímafrekt vegna lélegs söguþráðar, stöku lélegs leikaraskapar og ótrúlegrar grimmdar. viðhorf til hestanna. Ég er ekkert blæðandi hjarta, en bara get ekki skilið þessa lítilsvirðingu við aumingja gamla dýrið.