Opera (bandaríski titillinn er skelfing í óperunni) er að einhverju leyti niðurdrepandi eftir nokkrar af öðrum myndum Dario eins og Phenomena, Tenebre og Suspiria. (ég ​​finn samt hvergi Inferno.) þetta er ein af þessum myndum sem er með frábæran fyrri hálfleik en um miðjan dag er eins og einhver hafi byrjað hægt og rólega að hleypa loftinu út úr handritinu og rökfræðinni. Grunnatriðið felur í sér fallega óperusöngvara sem er að vera eltar af geðveikum þráhyggju aðdáanda. þessi morðingi byrjar að drepa fólk nálægt henni á einstakan hátt. hann bindur hana og kýlir hana og límdi örsmáa, beitta næla undir augnlokin á henni svo ef hún reynir að loka augunum mun hún stinga úr sér augun. þetta neyðir hana til að horfa á á meðan morðinginn myrðir kunningja sína á venjulega grimmilegan og grátlegan Argento hátt. Því miður, um miðja leið í myndinni, verður hún treg og órökrétt. (þetta beinist sérstaklega að hvötum morðingjans. Ég hef ekki enn áttað mig alveg á því hvers vegna hann er svona vitlaus.) endirinn kom sérstaklega út af vinstri velli í versta mögulega skilningi.en, um fyrsta klukkutímann eða svo er þetta einhver besta kvikmyndagerð Dario og myndavélavinnan er hrífandi. verst að það gat ekki viðhaldið því til enda.einkunn:7