Sannarlega skelfileg mynd. Það sem gerðist yfir gífuryrðum James Kunstlers leiddi mig að nýstofnuðum vefskrám eins og Life After the Oil Crash (LATOC), Energy Bulletin og The Oil Drum og gögnin á bak við kenninguna um Hubbert's Peak. Eins og þessi mynd, teikna LATOC og Kunstler upp dökka mynd af deyja eða deyja aftur. Ég vona að þeir séu ótímabærir, en um mitt ár 2005, hækkandi bensínverð, hækkandi olíuverð, Will You Join Us herferð Chevron, BP að verða Beyond Petroleum og jafnvel T Boone Pickens treysta þeirri hugmynd að við séum á eða nálægt hámarki olíuframleiðslu.Eftir miklar rannsóknir á takmörkuðum gögnum hefur olíufjárfestingarbankastjórinn Matt Simmons gefið til kynna að Sádi-Arabar gætu ekki lengur aukið framleiðslu á gríðarstórum, en öldrunarsvæðum sínum. Í ljósi aukinnar eftirspurnar (aðallega frá Bandaríkjunum og Kína) hafa Sádi-Arabar ekki brugðist við með meiri framleiðslu, þrátt fyrir fyrri tryggingar. Yfirlýst heimsframleiðsla frá 2000 og 2004 bendir til þess að létt, sæt hráolía hafi sannarlega náð hámarki. sem þýðir að hreinsun verður kostnaðarsamari. Kvikmyndin virðist miða að nýbyrjum, en yngra fólkið, börnin okkar, þarf líka að skilja afleiðingar orkuþungrar framtíðar.