Skólanördinn Marty (Simon Scuddamore) er niðurlægður kynferðislega af hópi bekkjarfélaga og er síðan í tilraunastofusprengingu (sem einnig var sett af þeim) þar sem andlit hans er með örum af sýru. Árum síðar er öllum skíthællunum boðið aftur í menntaskólann (síðan lokaður) til endurfundar. Það sem þeir vissu ekki er að Marty er að bjóða þeim aftur til að drepa þá. Svo byrjar stormur, þau eru lokuð inni í skólanum og Marty byrjar að hefna sín. Frekar kjánalegt. Morðin eru frumleg og svívirðileg og það eru nokkrar hrollvekjandi andrúmsloftsmyndir af eyðiskólanum - en það er allt. Niðurlægingarnar sem Scuddamore er beittar eru meira en grimmilegar (hann er klæddur, er með hausinn á klósettinu OG brennur) og er bara óþægilegt að horfa á. Með því að íhuga að Scuddamore framdi sjálfsmorð stuttu eftir að þetta var sleppt er það nánast ómögulegt að sjá þá. Þessi mynd fer líka út úr því að vera með nekt. Það er fullt af Scuddamore (komið á óvart fyrir hvaða kvikmynd sem er) en ein stúlkan ákveður að fara í bað ein...EFTIR að þær vita að morðingi er að ráfa um á eftir þeim! Og svo er það parið sem þarf að stunda kynlíf. Þetta er tegund kvikmynda þar sem morðinginn virðist vita hvar allir eru að fara að vera og geta fjarlægt sig til þeirra. Það endar með snúningi sem fékk mig til að stynja og ranghvolfa augunum svo ANNAÐ snúning sem fékk mig til að henda einhverju þungu í sjónvarpið! Leiklistin er þolanleg - ekki góð, en þolanleg. Caroline Munro er í þessu líka. Hún er mjög falleg kona en ekki mikil leikkona. Þetta fær 3 fyrir sum áhrifarík morð og andrúmsloft. Annars er það keyrt og gleymt. Hið hörmulega sjálfsmorð Scuddamore hefur veitt þessari mynd meiri athygli en hún á skilið.