Mig langaði virkilega að elska þessa mynd. Ég hef lesið bókina fyrir dætur mínar og við elskuðum hana allar. Bókin er dásamleg. Þessi mynd er mjög langt frá bókinni. Bókin er stórkostleg - þessi mynd er hræðileg aðlögun. Í bókinni er Sara virðuleg, góð, sterk og gerir ALDREI neitt grimmt til að koma aftur í garð nokkurs manns. Það er MEÐALINN í bókinni! Hún hagar sér eins og „prinsar“ óháð aðstæðum. Mikilvægur hluti af því að haga sér eins og prinsessa er að skila ekki óvinsemd. Það er að haga sér af heiðarleika óháð því hvernig komið er fram við þig. Í bókinni þolir hún mikið og snertir líf annarra. Annað fólk breytir hegðun sinni eftir að hafa orðið vitni að góðvild hennar og hæfileika til að þola án þess að sökkva niður í grimmd og hefndarhyggju. Sara gerir það sem er rétt einfaldlega AF því það er RÉTT. Fyrir utan bakaríið rekst hún á betlarastúlku sem er fátækari og hungraðri en hún. Hún á hálfan tug heitra bolla. Hún er MJÖG svöng. Hún gefur eina bollu til þessarar villtu litlu stúlku sem er kúrð á dyraþrep bakarísins. Þegar hún sér hversu gráðug stúlkan er og horfir á hana gleypa bolluna gefur hún henni aðra. Hún heldur áfram að gera þetta þar til hún hefur gefið 3 eða 4 held ég - ég man ekki hversu marga. Bakarinn horfir inn um gluggann. Hún er svo hrifin af því sem hún hefur orðið vitni að, hún tekur betlarastúlkuna að sér og elur hana upp sem sína eigin dóttur. Annað fólk er undir svipuðum áhrifum frá Sara. Og í bókinni er faðir hennar látinn. Maðurinn í næsta húsi er félagi föður hennar - hann hefur verið að leita að henni. Faðir hennar tapaði ekki peningunum sínum eftir allt saman - maðurinn er himinlifandi að finna Söru; hann tekur hana og Becky inn á heimili sitt og elur þær upp sem dætur sínar. Og Sara á að sjálfsögðu fullan arf. Fröken Minchin er ekki strompssópari. Reyndar er hún áfram í sama starfi í skólanum. En hún er niðurlægð þar sem Sara hefur sagt nýjum forráðamanni sínum frá grimmilegri meðferð sem hún fékk. Og Sara talar við ungfrú Minchin á endanum - ungfrú Minchin er að reyna að lágmarka meðferð sína á Söru og Söru með rólegri staðföstri framkomu, segir ungfrú Minchin að hún hafi verið grimm. Það er ekkert vesen fyrir ungfrú Minchin. Hún heldur áfram í sinni ömurlegu tilveru. Það skiptir ekki máli - það sem skiptir máli er að Sara á heimili með forráðamanni sem elskar hana - og kærasta vinkona hennar í heiminum, Becky, er nú fyrir alla muni, systir hennar. Bókin fjallar um ást og heiðarlega hegðun skv. verstu aðstæður. Þetta snýst um sjálfsstjórn og auðmýkt. Það er dásamleg bók. Þessi mynd gerir EKKERT til að fanga sanna sögu og boðskap bókarinnar. Konan mín var svo ógeðslega hrifin af því að hún vildi yfirgefa leikhúsið í miðjunni, en við ákváðum að halda það út. Við fengum ekki verðlaun. Ég get ekki fyrir mitt litla líf hugsað um ástæðu sem myndin gerir til að breyta þessari frábæru bók í svona slæma átt. Kannski voru það áhrifin frá hræðilega handritinu úr bókinni sem Shirley Temple lék í. Ég veit það ekki - en þessi mynd er svo langt frá bókinni að eðli og gildum að ég kannast ekki við hana. Ekki eyða tíma þínum - kaupa bókina. Það er ógleymanlegt ... jafnvel fyrir pabba!