Drottinn minn, hvílík kvikmynd! Við skulum tala um „sérbrellurnar“ fyrst. Ekki misskilja mig hér, ég er ekki einn af þessum áhrifa ofstækismönnum en ég var í raun að hugsa um að yfirsetning væri venja löngu liðinna fortíðar, aðallega sjöunda áratugarins. Svo í nokkurn tíma hélt ég að þeir gætu verið búnir að taka þessa mynd upp fyrir löngu síðan og það tók þá heila eilífð að klippa hana og gefa hana út. En eftir því sem ég best veit áttu þeir ekki farsíma á sjöunda áratugnum...Það sem ég er að leita að í kvikmyndum er aðallega góð saga með mjög góðum boðskap. Leiklist er aukaatriði, áhrif eru aukaatriði, mér er ekki sama um smá ósamræmi. Hins vegar, í kvikmyndum eins og þessari, leggst slæmur leikur, ótrúverðugleiki o.s.frv. saman til að gera slæma mynd enn verri - það var það sem gerðist fyrir mig með Celestine Prophecy. Konan mín sagði að bókin væri í raun mjög góð og þó að ég sé ekki í allt það andlega dót Ég get einhvern veginn séð að hægt sé að koma því yfir á trúverðugan hátt - myndin tókst það ekki. Það gæti þó verið ein ástæða til að horfa á þessa. Ef þú virkilega elskar töff kvikmyndir þá er hún sú rétta fyrir þig. Ef IMDb stjörnurnar voru fyrir cheeseiness í stað gæða þá VERÐ ég að hafa gefið þessari mynd tíu stjörnur. Við the vegur, þrjár stjörnur eru fyrir þá staðreynd að það eru verri kvikmyndir þarna úti, eins og "Critical Mass" (flettu upp athugasemdum um þá kvikmynd - fyndið). Celestine spádómurinn er að minnsta kosti skemmtilegur að vissu marki.