ég hef misst töluna á hversu oft ég hef horft á þessa mynd. ég hef aldrei verið þreyttur á því þar sem þetta er mynd sem hægt er að njóta og túlka á svo mörgum stigum. þeir búa bara ekki til svona kvikmyndir lengur. Eftir að hafa nýlega horft á hina hrífandi heimildarmynd um gerð þessarar myndar (Hearts of Darkness: ferðalag kvikmyndagerðarmanna inn í brjálæði), er ég enn undrandi yfir því að þessi mynd hafi jafnvel klárast, en samt ein og sér reynast svo frábær. sú staðreynd að þeir tóku þessa mynd í raun í frumskógum Filippseyja er mesti kostur myndarinnar. þér líður í raun og veru eins og þú ert í Víetnam. allir leikararnir eru frábærir þar sem uppáhaldið mitt er ennþá Robert Duvall ("Ég elska lyktina af napalm á morgnana!!") Martin Sheen, og hinn frábæri Marlon Brando. Margir kvarta að myndin verður of gruggug, skrýtin og heilaleg undir lokin. vel, manstu hvað Coppolla sagði um þessa mynd, "Þessi mynd er ekki um Víetnam, hún ER Víetnam!" það sem hann meinar er að þessi mynd fjallar um GEÐVEIKT en ekki stríðið. Þessi mynd er byggð á smásögunni "Heart of darkness" eftir Joseph Conrad og er sett á móti Víetnamstríðinu í stað borgarastríðsins eins og í bókinni. ég held að þetta hafi verið snilldar samsetning að mínu mati. þetta er fullkomin, krefjandi mynd sem er dökk, ofbeldisfull, húmorísk á stundum og vel gerð á allan mögulegan hátt. sannkölluð klassík:10