Eftir að hafa verið rekin úr síðasta starfi sínu og fundið atvinnu af skornum skammti í Bretlandi, sjá sex meðlimir Wonder Boys, betur þekktir sem The Crazy Gang, auglýsingu um atvinnu í gullverkfallsbænum Red Gulch á Yukon-svæðinu. Það er úr blaðaúrklippu og á bakhliðinni er frétt um að Chamberlain sagði að landið væri betur undirbúið fyrir stríð. Af stað fara þeir til Yukon og The Frozen Limits. Við the vegur, það er tilfelli af villandi Chamberlains. Úrklippan er fjörutíu ára gömul og vísar til Joe Chamberlain og Búastríðið frekar en Neville í núverandi kreppu. En það er dæmigert hvernig hlutirnir ganga fyrir þessa mannskap. Ég sé Stan Laurel gera sömu mistök. Auðvitað þegar þeir koma þangað er það draugabær þar sem einungis Jean Kent og afi hennar Moore Marriott búa. Hann er að ná sér í mörg ár og er svolítið snortin í hausnum. Marriott á gullnámu sem hann hefur týnt einhvers staðar sem hann fer í í svefni, það er þegar hann er á svefngöngu. Gangan ætti að hjálpa honum að komast að því að mín eða á annan hátt fallega fröken Kent mun ekki giftast trausta veiðimanninum Anthony Hulme, heldur stofueigandanum Bernard Lee, örlög verri en dauðinn. Þetta var fyrsta kynningin mín fyrir Crazy Gang og ég get séð bæði hvers vegna þeir voru svona hylltir í Bretlandi og hvers vegna þeir höfðu aldrei áhrif yfir tjörnina. Brandararnir koma hratt og trylltir og svo var ýmislegt sem Code í USA myndi bara ekki leyfa. Brandararnir eru líka stranglega málefnalegir breskir og margt væri bara ekki hægt að komast yfir hér. Sjónargluggarnir eru alhliða, síðasta eltingarsenan er verðug öllu sem Marx-bræðurnir gerðu í Ameríku. Mín uppástunga er að ef þú horfir á The Frozen Limits skaltu taka það upp á spólu ef þú þekkir breska sögu og keyra það tvisvar eða þrisvar sinnum bara til að vera viss um að þú takir allt upp. Það verður þess virði.