Whoa boy. Hefurðu einhvern tíma langað til að horfa á heimildarmynd um stórmennskubrjálæðinga sem eyðileggur eigið líf og fjarlægir alla í kringum sig? Jæja, þeir eru til, í mörgum myndum. En hefur þú einhvern tíma langað til að horfa á umrædda heimildarmynd um mann sem tókst ekki að lokum að gera neitt þrátt fyrir lof allra um hversu mikill listrænn „snillingur“ hann er? Jæja, þú gætir sennilega bara gripið myndavél og fundið einhvern slíkan í hvaða staðbundnu senu sem er (ég veit að þeir eru alls staðar og ég fylgist ekki einu sinni með staðbundnum senunni), eða þú gætir sparað þér vandræðin með því að eyða peningum í að horfa á þessa tröppu. Forsendurnar eru góðar og satt best að segja er ekki eins og kvikmyndagerðarmennirnir hafi vitað nákvæmlega hvert þeir voru að fara miðað við að það er einn af erfiðleikunum við að gera heimildarmynd. Okkur er gert að fylgjast með tveimur hljómsveitum, The Brian Jamestown Massacre, undir forystu Antons, og The Dandy Warhols, undir forystu Courtney. Ég hef heyrt um The Dandy Warhols áður en ég horfði á þessa mynd... ekki svo Brian Jamestown fjöldamorðin. Hvers vegna? Jæja frá sjónarhóli þessarar heimildarmyndar, vegna þess að truflun á milli hópa The Brian Jamestown Massacre neitaði þeim um hæfileikann til að ná raunverulegum árangri í tónlistarbransanum. Hins vegar, í stað þess að þetta verði greining á tveimur aðskildum hljómsveitum og hvernig annarri tókst að ná árangri, verður áherslan miklu meira á Anton og geðveiki hans. Vegna þess að sjáðu til, Anton er "snillingur." Vegna þess að hann spilar rokktónlist. Hann „skilur virkilega þróun tónlistar“... vegna þess að hann spilar rokktónlist með mörgum mismunandi hljóðfærum. Tónlist hans er álitin „post-modern retro but the future“... vegna þess að það er rokktónlist. Hann vill koma fram "byltingu"... í gegnum rokktónlist. Allt í lagi svo við skulum horfast í augu við það... eftir tuttugu mínútur og þetta er einn heimskulegasti krakkar sem ég myndi vilja horfa á heimildarmynd um. Heimildarmyndin sjálf hentar ekki í raun til að sýna neina hæfileika Antons, því í eðli sínu að klippa niður 2000 klukkustundir af efni í korter sem er stutt í tvo tíma, við höfum í rauninni ekki tíma til að einbeita okkur að því. Svo í staðinn horfum við á Anton, „snillinginn“, sósíó-brjálæðislega taparann, vera skíthæll í tvo tíma og okkur er bara sagt að skilja að hann hafi gert frábæra tónlist. Hvort hann gerði það eða ekki veit ég ekki, því það er ekki eins og heimildarmyndin hafi haft nægan tíma til að sanna það. Það sem ég veit er að þá sitjum við eftir með sögu um einhvern sjálfhverfan andstyggilegan troll sem hlaupandi um landið og kallar sig guð tónlistar og gerir ekkert til að styðja hana. Til hvers að nenna að horfa á það? Fólk eins og Anton á ekki skilið þá athygli sem það sækist eftir, vonina og aðdáun alls þessa ólíku fólks, og sérstaklega að biðja um tapaða möguleika eftir bilun. Þessi mynd spilar eins og tveggja tíma gróft klippt VH1 sérstakt af ástæðu: hann heldur áfram og áfram um tónlistina, en þetta snýst allt um ímyndina og athyglina. Horfðu á gaurinn, sjáðu hvernig hann klæðir sig, líttu á hvernig hann lætur, sjáðu hvernig hann reynir að skapa deilur vegna þess að hann hefur ekki efni á markaðssetningu. Satt að segja er eina áhugaverða persónan í þessari mynd Joel, og það er vegna einhvers í Í þessari heimildarmynd er Joel sá eini sem virðist skemmta sér. Kannski er það vegna þess að hann er bumburmaðurinn. Hinir eru allir "rokkstjörnur"! Þeir verðskulda athygli okkar og aðdáun og áhuga og þátttöku! Þeir eru þarna úti til að „bjarga rokki og ról“. Manstu þegar The White Stripes áttu að „bjarga rokki og ról“? Já, það var vegna Antons, og það er "eigingjörnt af þeim að nefna mig (Anton) ekki sem innblástur." Þvílíkt álag. Fólk eins og Anton er best gleymt. Þessi heimildarmynd útskýrir hvers vegna almenn tónlist er svo leiðinleg - vegna þess að tónlistarstjórar þurfa að eiga við fólk eins og Anton fyrir lífsviðurværi og geta á endanum aðeins varpað stuðningi sínum á bak við einhvern öruggan og ástríðulausan. Takk kærlega, Anton. Uppátækin þín eyðilögðu tónlist fyrir ÖLLUM sem þú snertir, hver svo sem skoðunin um hið gagnstæða er. Og ef fólk sem er "kunnugt" um Anton er ósammála og hann var í raun snillingur, þá sýnir það samt hversu slæm þessi heimildarmynd er að hún klippir hana þannig niður.--PolarisDiB