Það er erfitt að finna eitthvað lofsvert með þessari mynd. Þetta er ekki versta mynd sem gerð hefur verið, en það er ekki mikið sagt. Söguþráðurinn er nokkuð samhengislaus og ótrúlegur; Svo virðist sem framleiðendurnir hafi viljað gera geimmynd, en ákváðu að gera hana neðansjávar til að sjóða inn í velgengni The Abyss. Í sumum atriðum virðist sem sagan hafi í raun verið sett út í geiminn í upphafi; kafbáturinn er með lendingarbúnað, tæknimennirnir hafa áhyggjur af rifi í gúmmíköfunarbúningi á nokkurra kílómetra dýpi, þar sem þrýstingurinn myndi mylja kafarann ​​og búninginn eins og tóm bjórdós. Kvikmyndin byrjar vel, með því að skipuleggja endurheimt á týndum skipabáta. Eftir það tekur myndin dýfu ásamt Siren 2. Áhrifin eru svo sem svo. Leiðsöguskjáirnir eru allir gerðir á Commodore 64 (mundu að þetta er 1990, ekki 1983), undirforritinu er stjórnað eins og aldrei neinum öðrum undir; í stað stjórnborða eru yfirmennirnir með lyklaborð sem þeir slá inn langar númeraraðir með til að stjórna ýmsum aðgerðum skipsins. Inni í skipinu er heldur ekki of sannfærandi. Lokaatriðin fara úr óþægilegum yfir í fáránlega. Velkomin á fimmta áratuginn, þú getur athugað stöðvun þína á vantrú við dyrnar. Ég get ekki séð ánægjuþáttinn hér. Myndin er hvorki góð né fyndið slæm í MST3k-stíl (þar til þú kemst í lokasenuna), það er eins og að borða svolítið vont epli.