Þessi þýska hryllingsmynd hlýtur að vera ein sú furðulegasta sem ég hef séð. Ég vissi ekki um nein tengsl á milli barnaníðings og vampíra, en hún á að vera byggð á sannri persónu. Hetjan okkar er heyrnarlaus og mállaus vegna endurtekinna barsmíða. í höndum föður síns. hann er líka með dúkkufetisj, en ég get ekki fundið út hvaðan það kom. Vinnufélagar hans komast að því og stríða honum hræðilega. Á daginn er mildur endurskoðandi og á kvöldin brýst hann inn í kirkjugarða og útfararstofur og drekkur blóð látinna stúlkna. Þeir eru auðvitað allir aðlaðandi, annars væri okkur sama um það að hann rífur venjulega fötin þeirra niður að mitti. Hann útskrifast að lokum til að drepa í raun og veru og það er það sem fær hann til að ná honum. Eins og ég sagði, mjög undarleg mynd sem er dökk og mjög hæg þar sem Werner Pochath talar aldrei og eyðir tíma sínum í að drekka blóð.