Finnst þetta mjög stælt og niðurlægjandi að miklu leyti. Allt söguþráðurinn er ákaflega þvingaður - sérstaklega "djarflega" viðleitnin til að bjarga háskólanum frá glötun, og siðferðislegi yfirtónninn (sérstaklega af aðalkonunni) bitnar svolítið á sér. En það eru eitt eða tvö kómísk augnablik sem hjálpa til við að draga úr leiðindum, og dansinn er ansi skemmtilegur (sérstaklega fyrir meinta áhugamenn - ha, ha!) Verslunareigandinn og ungi strákurinn í stórkostlegum steppdansi voru sérstakir hápunktar. Og ég var líka hrifin af Peter Hayes birtingum Charles Laughton og Ronald Coleman.