Ég horfði á Six of a Kind for W.C. Fields - hann er aðeins í henni í um það bil 10 mínútur og er með eina langa senu, hina alræmdu laugaröð sem hann gerði fræga í Vaudeville og nokkur önnur frábær augnablik. Þessar 55 mínútur sem eftir eru eru líka yndislegar, sem betur fer, aðallega vegna hins bráðfyndna Charlie Ruggles sem brjálaða bankamanninn J. Pinkham Whinney. Hann er hvers manns hugljúfi. Hann stamar og hrasar um okkur til ánægju. Einnig leikur gamanleikfélagi hans, Mary Boland, eiginkonu hans, Floru. Með í málunum eru George Burns og Gracie Allen. Boland er sérstaklega fyndið í upphafi og undir lok, en Gracie og Ruggles nota mest af myndinni. Gracie er skemmtileg, en hún getur líka orðið þreytandi. Og greyið George Burns hefur nákvæmlega ekkert að gera nema að endurtaka Gracie allan tímann. Ég man ekki eftir að hafa hlegið að honum einu sinni (þótt hann eigi eina frábæra senu með Ruggles, þar sem Ruggles reynir í örvæntingu að fá George til að taka Gracie og skilja hann og konu hans eina eftir í smá stund, og eina með Fields, þar sem hann biður Fields um að selja honum peysu; það er þó eingöngu Fields). Ástandið er stöðugt fyndið: Whinney-hjónin ætla að keyra til Kaliforníu en til að hjálpa þeim með útgjöldin eru George og Gracie ráðnir til starfa. 8/10.