Í Universal seríunni af nútíma Sherlock Holmes sögum með Basil Rathbone og Nigel Bruce er SHERLOCK HOLMES AND THE SECRET WEOPON ekki ein af toppmyndunum - þó hún sé skemmtileg. Ég held að vandamálið við hana sé að mikið af "einvígi" myndarinnar milli Holmes og óvinar hans Moriarty (hér leikinn af Lionel Atwill) virðist tefja fyrir raunverulegum tilgangi verks prófessorsins. Moriarty kemur fram í þremur af Holmes myndunum með Rathbone. Í ÆVINTÝRI SHERLOCK HOLMES var hann leikinn af George Zucco, sem veitti hlutverkinu sannkallaða ást á illmenni. Fyrir peningana mína var frammistaða Zucco sem prófessor best af þeim þremur (það er meira að segja stutt stund af gamanleik í frammistöðu hans, þegar hann er dulbúinn sem "lögregluþjónn" undir lokin - eins og hann er að undirbúa sig fyrir að syngja "A Policeman's Lot" “ frá Gilbert & Sullivan). Næst kemur frammistaða herra Atwill hér - meira um það síðar. Að lokum er það vitsmunalegur Moriarty eftir Henry Daniell í SHERLOCK HOLMES AND THE LADY IN GREEN. Þetta er týpískt flott og flott frammistaða af herra Daniell, en átök hans við Holmes virðast vera leiðinleg leiðindi fyrir hann. Þeir koma í veg fyrir að hann ljúki aðaláætluninni. Í sögunum sem prófessorinn kemur upp í skynjar hann virkilega að Holmes sé óvinur sem mun vera hættulegur svo lengi sem hann er á lífi. Samt, vegna vitsmunalegs tennisleiks milli hans og Rathbone, fannst Rathbone (í sjálfsævisögu sinni) í raun að Daniell væri bestur kvikmyndarinnar Moriartys. Ef Zucco fangi ást hins illa í prófessornum og Daniell virtist sýna þreytta Oxford Don (Í sögunum er prófessorinn vel metinn stærðfræðingur, þar sem bindi hans um tvínefnasetninguna hafði „evrópska tísku“ og skrifaði forvitnilega bók, THE DYNAMICS OF THE ASTEROID), sýnir Atwill prófessorinn sem raunsæran kaupsýslumann. Í fyrsta lagi hefur hann selt þjónustu sína (að því er virðist) til Þýskalands nasista. Þetta er aldrei farið út í, en maður gerir ráð fyrir (eins og þetta er áður en nasistar fóru að hrynja fyrir alvöru) hann reiknar með að þeir muni vinna stríðið. Í öðru lagi er hann ekki fífl. Þegar Dr. Tobel (William Post Jr.) hefur sýnt að hann er nánast líkamlegur hrun vegna pyntinga á gengi Moriarty, ákveður prófessorinn að ræna einum af hinum vísindamönnunum sem eru að aðstoða Tobel, því hann er eins góður vísindamaður og Tobel og myndi geta sett saman sprengjusvæðið. Ég get einhvern veginn ekki alveg séð Zucco taka svona skynsamlega ákvörðun á staðnum og ef Daniell þyrfti að taka það myndi hann virðast pirraður yfir því að það sé enn ein seinkun á áætlunum hans. Við the vegur, eitt bragð notað í öllum Holmes röð um prófessorinn er hvernig á að losa myndina við hann. Ef þú lest Holmes-sögurnar kemur Moriarty fram sem illmenni þrisvar sinnum: í MINNINGAR OF Síðustu sögu SHERLOCK HOLMES („ÆVINTÝRI LOKAFRÆÐINS“), í RETURN OF THE RETURN OF THE SHERLOCK HOLMES („THE ADVENTURE OF THE) TÓMT HÚS") og síðasta af fjórum skáldsögum/skáldsögum (DALUR óttans). Það er ótrúlegt hvað prófessorinn náði miklum kílómetrafjölda úr svo fáum framkomum (hans er líka getið í tveimur eða þremur öðrum sögum - í framhjáhlaupi). En vegna örlaga hans við Reichenbach-fossana í "LOKAVANDAMÁLNUM" og "THE EMPTY HOUSE" sjáum við hann alltaf falla til dauða. Zucco fellur af Hvíta turninum á Tower Hill. Daniell (með meira hugmyndaflugi) reynir að flýja Gregson og lögregluna, en er skotinn þegar hann hoppar, og særður nær ekki að halda sér við vegg aðliggjandi byggingar. Atwill (hér sést það ekki, en heyrist) virðist detta niður gildruhurð sem hann hefur plantað í flóttagöngum). Það er virkilega leiðinlegt eftir smá stund að sjá prófessorinn alltaf detta í þessum myndum. Maður snýr sér að Gene Wilder gamanmyndinni (að vísu gamanmynd) SHERLOCK HOLMES SNILLDRA BRÓÐUR, þar sem Leo McKern er dásamlega vitlaus og illmenni Moriarty (lokið, loksins með írskum hreim), sem er ekki drepinn í lokin, heldur bara farinn. að velta fyrir sér - á árabáti - yfir því hvernig varkár áætlanir hans gengu ekki upp. Mér fannst það frekar gott. Notkun „Dancing Men“ kóðans hér, eins og notkun „Devil's Foot Root“ í DRESSED TO KILL, grípur hluta af ráðgátu úr smásögu. „ÆVINTÝRI DANSANDA KARLANA“ birtist í THE RETURN OF SHERLOCK HOLMES og fjallar um skjólstæðing Holmes, en eiginkona hans hefur verið að fá skrítin, blóðstýrandi skilaboð í þessum kóða. Charles Higham, í ævisögu sinni THE ADVENTURES OF CONAN DOYLE bendir til þess að Sir Arthur hafi hugsanlega tekið upp kóðann úr tímaritaleik á áttunda áratugnum, en við vitum það í raun ekki. Kóðinn er í grundvallaratriðum einn af bókstafaskiptum fyrir fígúrur dansandi karlanna. Sagan í smásögunni er dramatísk en fjallar um þríhyrning. Eina nýjungin í myndinni er að Tobel gerir smá breytingu sem ruglar bæði Holmes og Moriarty. Myndin mun skemmta en mér finnst samt THE HOUSE OF FEAR, THE SCARLET CLAW og SHERLOCK HOLMES FACES DEATH vera betri myndir.