tæknilega séð hefði þessi mynd haft þetta allt: ágætis leikarar, fallegt landslag, engin augljós sjón af skorti á fjárhagsáætlun, frægð eins og Richard attenborough. samantekt söguþráðsins hljómaði líka efnilegur og benti til ádeilu á kjánalegt skrifræði og venjulegt fólk sem varði það. Hins vegar skilar það aldrei árangri. söguþráðurinn er einfaldlega of órökréttur. í gegnum alla myndina gerir ekki ein manneskja einn einasta skynsamlegan hlut. brjálaðir stjórnmálamenn, fáránlegir hermenn, heiladauðir þorpsbúar - allt bara þeysast frá einni ótrúlegri stöðu til annarrar. það sem þeir allir gera er aldrei skynsamlegt í samhengi sem er lengra en núverandi vettvangur. Auðvitað þurfa svona kvikmyndir að vera fáránlegar og ýktar. þó á það líka að hafa að minnsta kosti eitt dæmi til að benda á brjálæðið á bak við að skipta borg í miðjuna. Reyndar eru (að minnsta kosti) tvær tilraunir, sem því miður mistakast: aðalpersónan, sem virðist ekki hafa hugmynd um hvað er að gerast hjá honum, og "rithöfundurinn", sem af og til gerir brandara frá upphafi sem gæti verið þótti fyndið af áhorfendum sem samanstanda eingöngu af 12 ára börnum. Það sem mér fannst skemmtilegast er að myndin reynir alltaf að vera fyndin en fékk mig ekki til að hlæja einu sinni. Ég hef séð nokkrar slæmar „fyndnar“ kvikmyndir, en þangað til hefur hver einasta þeirra verið með að minnsta kosti 2 eða 3 góða hlátrasköll. þannig að í þessum skilningi er "puckoon" virkilega merkilegt. ef þú vilt sjá frábæra mynd með sambærilegum söguþræði skaltu skoða "brazil". ekki eyða tíma þínum í "puckoon".