„Girlfight“ er miklu meira aldurssaga en bardagamynd. Og þvílíkur léttir að hafa einn í þéttbýlisskóla, með náttúrulegum, raunsæjum Latinos og trúverðugri notkun á verkefnastillingum Brooklyn. Það fékk mig til að átta mig á því að nánast allar framhaldsskólamyndir í Hollywood gerast í lúxus úthverfum eða litlum bæjum. (Jafnvel hið nokkuð sambærilega „ást og körfubolti“ sem einbeitti sér að unglingum Afríku-Ameríkubúa átti sér stað í úthverfi.) Þó að þessir krakkar deila sumum sömu jafningjavandamálum, dragast þessi mál saman samanborið við aðra baráttu þessara krakka, þar sem útskrift úr menntaskóla gæti verið helsta afrek lífs þeirra. Femíníski þátturinn hér er hrífandi í frumleika sínum, þegar þú heldur niðri í þér andanum til að sjá hvort hún geti átt samband - og sigur - á sínum forsendum. Mikil samúð áhorfenda fær manninn sem er skorað á að rísa upp í kynjavæntingaraðstæður. Myndin dregst að vísu svolítið hingað og þangað, en þetta er ekki ódýr spenna "Rocky" bardagamynd, eins og æfingar og slagsmál hafa flóknar niðurstöður, og öll sambönd - sérstaklega við feður og föður-myndir - taka meira miðpunkt en miðhringurinn. Það voru margar áhugaverðar tónlistareiningar skráðar í lokin, en ég hafði ekki tekið eftir lögunum.(upphaflega skrifað 10/7/2000)