Þetta er svo sannarlega guðsaðlögun á skáldsögu Jane Austen. Í samanburði við bandarísku útgáfuna með Guinneth Paltrow var handritið skrifað til að líkjast sem mest bókinni. En leiklistin var hræðileg. Fyrir utan Kate Beckinsale, sem ég tel að hafi verið sönn lík Emmu í bókinni, reyndu allir hinir leikararnir of mikið. Mark Strong var ekki „herramaðurinn“ sem hann átti að vera. Hann var oft dónalegur og móðgandi, hafði enga tilfinningu og í gegnum alla myndina gat maður alls ekki séð ást hans „vaxa“ á Emmu. Þetta hafði hræðileg áhrif á Kate Beckinsale, sem virtist vera að reyna að „resque“ aðalhlutverk sitt sem og maka hennar. Þar að auki var engin efnafræði á milli alls leikhópsins. Hariett Smith, leikin af Samönthu Morton, virtist ekki hafa neina raunverulega tengingu við herra Elton, leikinn af Dominic Rowan. Þess vegna virtist hún ekki eins hjartveik eins og hún var sýnd í bókinni. Umgjörð myndarinnar er líka of léleg. Búningarnir eru enn fleiri. Ég hefði ímyndað mér að Emma Woodhouse myndi klæða sig á smartari og glæsilegri hátt en hún gerir hér. Endirinn er líka of langur. Það er gott að hún líkist endalokum bókarinnar, en þetta er drápsendir fyrir kvikmynd. Og aftur, ég get ekki séð neina hamingjutilfinningu í andliti herra Knightley. Að lokum, ég taldi að þessi aðlögun væri trú bókinni, en með lélegum leikurum. Svo virtist sem myndin væri gerð án alls fjárhagsáætlunar. Ég myndi frekar vilja sjá "léttari" útgáfuna með Paltrow og Northam, jafnvel þó að það sé ljóst að hún hafi verið gerð til að vera "blockbuster", en að horfa á þessa leikara (fyrir utan hina góðu Olivia Williams og betri Kate Beckinsale) eyðileggja allt handritið.