Það sem vert er að minnast á sem er sleppt í öðrum umsögnum sem ég hef lesið hér, er undirtexti þess hvernig lögin mótuðu líf og hegðun samkynhneigðra á tímabilinu sem lýst er í myndinni. Þó persóna Courtenay sé augljóslega samkynhneigð, er hann ekki sá eini: hinn oft talaði um herra Davenport-Scott er hin, og ástæðan fyrir því að hann sést aldrei, ástæðan sem vísað er til þess að hann sé horfinn virðist vera sú að hann hafi verið í haldi lögreglu fyrir samkynhneigð - glæpsamlegt brot í Englandi á sínum tíma. Við getum lesið undir yfirborðinu að þessi nýlegi atburður hafi valdið Norman, persónu Courtenay, í óróleika: og við getum líka séð í framhjáhlaupi eftir Oxenby, Edward Fox persóna, fljótur að afsala sér hvers kyns tengslum við slíka manneskju þegar lögin eiga í hlut: Félagsóttinn hefur áhrif á margar persónurnar og er hluti af myndinni sem myndin dregur upp af tímanum og fólkinu sem á henni býr. Það hefur verið gert ráð fyrir því að herra yfirgefi Courtenay í lokin alla leið í gegn, ef þessi undirtexti er tekinn með: það er líka skynsamlegt fyrir annars óútskýranlega sleppt skjólstæðings hans af listanum yfir þá sem hann þakkar. Glæsileikinn ásamt hræðslu við útsetningu veldur samsetningu þrá og ótta við að Courtenay þurfi að „stíga fram í ljósið“, eins og hann gerir þegar hann tilkynnir um yfirvofandi loftárásir, atriði sem annars væri óþarfi, en að er bæði táknræn og bókstafleg lýsing á innri kvöl mannsins. Svo þótt dramatíkin sé af hnignun Finneys Sir, kemur mikið af harmleik kvikmyndarinnar og leikritsins frá „banalegu gallanum“ á samkynhneigð Courtenay og gerir þetta mynd um hann, eins og titillinn gefur til kynna. Myndlist, taktur og kvikmyndastíll þessarar myndar virðast koma frá öðrum tíma, fjarlægari en níunda áratugnum og að sumu leyti jafnvel en seinni heimsstyrjöldinni. Hin óbeina mynd af samfélagi sem enn loðir við eldri siðferðisreglur og samkennd persónunnar sem er hrakinn og eyðilagður af grimmd þeirrar reglu, nauðsyn föst í lokuðum heimi leikhússins; og vitneskjan sem við höfum á því hversu mikið af þessu öllu yrði sópað í burtu eftir stríðið gerir þessa mynd enn átakanlegri, þrátt fyrir alla galla hennar.