Í fyrsta lagi var myndin alls ekki trú staðreyndum. Ég sá heimildarmyndina bara nokkrum dögum áður og myndin var ekki neitt í líkingu við hana. Í fyrsta lagi var Nash snillingur í stærðfræði og þetta er það sem myndin hefði átt að fjalla um ekki saga um mann sem var læknaður og fann ástina í lokin og svo framvegis. Einnig eru fullt af senum sem voru einfaldlega rangar - atriðið þar sem hann hjólaði um á hjóli á háskólasvæðinu gerðist á fyrstu háskólaárum hans ekki eftir það. Að mínu mati passaði Russell Crowe alls ekki í þennan þátt þar sem hann lítur ekki út fyrir að vera gáfaður/einstaklingur, þess vegna gat hann í raun ekki leikið einn. Það hefði verið frábært ef það hefði einblínt meira á stærðfræðina (svipað og Pi) en ekki ofdramatískt ástarlífið. Á þessu stigi var ABM of hollywood-legt og of yfirborðskennt til að vera frábært. Persónulega held ég að hann hafi hvorki verið reiður né ofsóknarbrjálaður og hann var eitthvað að pæla þar sem fólk af þeim gæðum hefur tilhneigingu til að vita meira en við "minni dauðlegir". 5/10