Allur heimurinn er að verða banvænum sjúkdómi að bráð og rigning hættir aldrei að streyma niður: engu að síður, í þessu andrúmslofti martröðarinnar, uppgötva karl og kona að þau eru nágrannar, þökk sé gati á gólfi íbúðar mannsins. Þeir verða ástfangnir: að minnsta kosti hefði ekki allt glatast. Þó þessi frábæra mynd lýsi einmanaleika og veikleika manneskjunnar, þá er líka pláss fyrir von, í skínandi söngsenunum.