Ég var mjög hrifinn af nýjustu framleiðslunni frá Mick Molloy. Sem aðdáandi hans var ég vanur annars konar húmor en sýndur er hér. Hann valdi skynsamlega lúmskari, víðtækari gamanleikstíl í Crackerjack, frekar en venjulegu lágu enni hans, í andliti þínu. Það er stundum ósamræmi og ójafnt, en ágætis handrit virkar framhjá því og gefur skemmtilega áhorf. Leikstýrt af Paul Moloney (sem hefur leikstýrt næstum öllum áströlskum sjónvarpsþáttum sem hægt er að hugsa sér), segir Crackerjack sögu Jack Simpson, gaurs sem tilheyrir keiluklúbbi hans á staðnum af þeirri ástæðu einni að bílastæði. Þegar klúbburinn lendir í fjárhagsvandræðum neyðist hann til að keppa í samkeppni til að reyna að safna fé til að bjarga klúbbnum frá því að verða griðastaður pókervéla. Kunnugleg og vel heppnuð formúla sem er vel meðhöndluð. Því er ekki að neita að myndin á velgengni sína að þakka frábærum leikarahópi Molloy. Hann virtist eiga gott samband við Samuel Johnson og frábæra efnafræði við Judith Lucy, og þó að persónan sé líklega ekki langt frá eigin persónuleika, þá er ekki hægt annað en að velta því fyrir sér hvers vegna hann hafði ekki reynt sig í kvikmyndum. Fyrr. Til að jafna út reynslulausa leikarahópinn styðja hinir yndislegu Frank Wilson og Bill Hunter og stela oft senum þeirra. Þeir eru tveir ágætir leikarar og fara þeir létt í gegnum hlutverk sín. Hefði það ekki verið fyrir gríðarlega velgengni 'My Big Fat Greek Wedding' hefði Crackerjack komist í 1. sæti í ástralska miðasölunni, en þegar tekið er tillit til um hvað myndin fjallar og hverjir eiga í hlut, jafnvel að komast í númerið. 2 var frábær árangur. Allt í allt hnyttin, feel-good mynd. Frábær leikarahópur, frábært mannskap og frábært hljóðrás, sameinast í einni af betri áströlskum myndum 2002. 7/10.