Afvegaleidd, misskilin, gruggug, endalaus brjálæði miðað við háglansa MGM A-fjárhagsáætlunarmeðferðina. Kate Hepburn leikur brúði sem grunar að ríkur, myndarlegur eiginmaður hennar (Robert Taylor) sé ekki draumabáturinn sem hún giftist heldur geðveikur morðingi. Tilraun MGM að spennumynd frá Hitchcock er dauðadæmd frá upphafi með þröngsýnu, drullu, fáránlegu handriti og fáránlegri leikarahlutverki Hepburn sem konu í hættu sem óttast um líf sitt (hver gæti nokkurn tíma ímyndað sér að Hepburn væri hræddur við eitthvað?) Louis B. Mayer gleymdi. að segja Vincent Minnelli að hann væri að leikstýra spennumynd, ekki söngleik. Taylor er vandræðaleg. Aðeins Robert Mitchum, sem einnig er keppt á móti týpunni sem góður strákur, heldur reisn sinni í hljóðlátri, lágstemmd frammistöðu. Glæsileg kvikmyndataka Karl Freund skapar myndir af skelfilegri fegurð - og var sóað í ranga kvikmynd. Lokaniðurstaða: „Parnell“ frá Metro frá 1940.