Þessi mynd hafði öll innihaldsefni góðrar ævintýramyndar, en hún leiddi í ljós vanhæfni á næstum öllum stigum. Nærvera Roger Moore á leikaralistanum er yfirleitt merki um að myndin verði ekki nema miðlungs, því Moore er alltaf er með aðalhlutverk og getur ekki leikið. En þessi mynd innihélt líka Ian Holm og Lee Marvin og var byggð á Wilbur smith bók, svo ég hugsaði með mér að gefa henni séns þegar ég sá DVD-diskinn til sölu í kauptunnunni...Þetta voru mistök . Upphafsatriðið virtist byrja á miðri spólu, með hljóði sem birtist skyndilega eins og fyrsta sekúnda hljóðrásarinnar hefði verið stytt. Atriðið sýndi skelfingu á sjó með þýskri áhöfn. Þessi slæma klipping var merki um það sem koma skal, en atriðið með dreadnought var nógu áhugavert til að halda mér að fylgjast með. Tæknibrellurnar voru góðar og áhöfnin klæddist réttum einkennisbúningum og talaði á þýsku, sem bendir til þess að leikstjórinn hafi að minnsta kosti veitt sögulegum smáatriðum gaum. Ég var hissa. Svo ég hélt áfram að fylgjast með og þá birtist Moore og grunsemdir mínar voru staðfestar. Slæmur leikur, klisjukenndar línur, klisjukennd kvikmyndataka og ódýr húmor...en það sem er verst af öllu er hörmuleg tilraun til að blanda saman léttúðinni í myndinni og alvarlegri dramatík og harmleik. Það bara virkar ekki. Myndin endar jafn skyndilega og eins illa og hún byrjaði á miðri spólu.