Flestar jólamyndir eru með "innlausn" þema en flestar eru tilbrigði við mjög svipaðan söguþráð. Þessi mynd er fáránleg og hefur óvenjulegan söguþráð. Þú gætir þurft að hanga inni í fyrri hálfleik þar sem atburðir geta virst erfitt að trúa fyrir kvikmynd (en ekki eins ótrúlegir og raunveruleikinn - Scott Adams, höfundur Dilbert, segir að hann hafi aldrei fundið upp neitt í teiknimyndum sínum - þær eru allar byggðar á raunveruleikasögum sem aðdáendur hans sögðu honum). Seinni hálfleikur fer að passa saman söguþráðinn. Ég naut þess. BTW, einn gagnrýnandi tók fram að hugmyndin um að einhver hafi ekki reiðufé tiltækt er ekki trúverðug í þessum dögum hraðbanka, en það er fullkomlega trúverðugt ef þú hefur týnt veskinu þínu - hver ber hraðbankakort annars staðar á meðan þú ert í viðskiptaferð?