Allt í lagi, við skulum ekki ruglast hér. Ef þetta er framhald af endurgerð upprunalegu hryllingsklassíkarinnar, þýðir það þá að það sé líka sjálfkrafa endurgerð á framhaldi upprunalegu hryllingsklassíkarinnar? Við skulum vona að það sé ekki almenn regla, þar sem framhald Wes Craven sjálfs af upprunalegu "The Hills have Eyes" sem kom út einhvers staðar um miðjan níunda áratuginn er auðveldlega ein versta og algjörlega óþarfa hryllingsmynd sem gerð hefur verið. Hluti annar var ekki með raunverulegan söguþráð og endurnotaði myndefni af frumritinu aðeins til að nýta enn frekar árangur hinnar raunverulegu grófu og skelfilegu forsendu. Craven vildi líka að við trúum því að jafnvel hundar þjáist af endurlitum og sársaukafullum minningum, þar sem hinn tryggi þýski Shepard af Carter fjölskyldunni endurupplifði blóðuga baráttu sína við einn af fjallshlíðunum. Það voru töluverð ógnvekjandi merki sem gáfu til kynna að þetta framhald yrði líka hræðileg mistök. Endurgerðin kom út fyrir tæpu ári síðan og hér er framhaldið þegar? Ótrúlegur hraði útgáfunnar fær þig til að efast um gæði handritsins. Þurfa þeir ekki aðeins meiri tíma ef þeir vilja koma með kvikmynd sem ætti að vera ógnvekjandi, ógnvekjandi og trufla? Með frábærri mynd sinni breytti Alexandre Aja næstum einn almennt viðhorf um hryllingsendurgerðir, þar sem hann hafði hugrekki og gáfur til að breyta mikilvægum þáttum í söguþræðinum og bæta við meira ógeðslegt ílát en nokkurn nokkurn tíma hefði getað vonast eftir. Aja er líka hæfileikaríkur ungur leikstjóri og vakti athygli með frönsku augnablikskultklassíkinni „High Tension“, en hver er þessi nýi leikstjóri? "The Hills Have Eyes" eftir Aja var óvæntur smellur, vel þeginn af bæði reyndum og eldri kynslóðum hryllingsaðdáenda sem og yngri og ofáhugasamra markhópa. Þetta er virkilega góð mynd og þó að snjóflóð nýrra framhaldsmynda og klóna verði óumflýjanleg, þá er afar ólíklegt að ein þeirra jafnist á við hið óvænta gæðastig frábærs smells Aja. Með allt þetta í huga, auk frekar stórs skammts af persónulegri tortryggni, verð ég að viðurkenna að þetta fljótfærni framhald er í raun ekki eins hræðilegt og búist var við. Handritið er venjubundið og klisjukennt hryllingsfóður, kynnir tiltölulega mikið af persónum með fáa eða jafnvel enga burðarás og lýsir smekklaust hvernig þeim er slátrað af hefðbundnum fráhrindandi viðundum. Eftir atburði fyrstu myndarinnar hefur bandaríski herinn komið sér upp búðum í miðri Nýju Mexíkó eyðimörkinni til að rannsaka áhrif kjarnorkutilraunanna, sem áttu sér stað þar á 5. og 6. áratugnum. Fyrir hræðilega stökkbreytta eftirlifendur námuverkamannasamfélagsins sem dvöldu þar á meðan á geislavirku prófunum stóð, mynda vísindamennirnir og rannsakendur bragðgóðan forrétt þar til aðalréttur óhæfra hermanna kemur með vörubíl. Þeir eiga bara að skila mat og vistir en lenda í fullkomnu herþjálfunaræfingu þegar þeir standa frammi fyrir miskunnarlausum manneskjum sem búa inni í afganginum af námunum. Þetta er í rauninni bara enn ein slægjan með heimskar persónur sem eru, jafnvel eftir að hafa misst nokkra vini sína þegar, samt nógu heimskur til að skilja sig frá hópnum og haga sér eins og auðvelt skotmörk til að drepa. Það er líka mjög auðvelt að benda á hverjir munu komast lifandi út úr þessu ævintýri, sérstaklega þegar einn hermannanna er á móti hvers kyns ofbeldi og annar starir stöðugt á myndbandsmyndir af sætum 3 ára syni sínum. "The Hills Have Eyes II" skortir algjörlega eins og við er að búast frumleika, rökfræði og trúverðugar aðstæður. Stökkbreyttu námumennirnir eru ekki nærri eins ógnvekjandi og samstarfsmenn þeirra í fyrsta hluta, aðallega vegna þess að þeir eru ekki skipulagðir að þessu sinni og haga sér bara eins og slefa og kynhungruð frumgerð skrímsli. Þar sem þér er sama um áhugamanninn G.I. Jói "hetjur" og finnst örugglega enga samúð með augunum í hæðunum, þessi mynd er miklu minna sannfærandi og innihaldsríkari en frumsamið í fyrra. Það sérkennilegasta er að þessi önnur mynd er ekki nærri því eins ofbeldisfull og blóðug og sú fyrri! Framhaldsmyndir bæta venjulega upp skort á spennu og fjarveru óvæntra snúninga með auka blóðsúthellingum og myndrænni drápsröðum, en hasarinn í þessari framhaldsmynd er virkilega taminn miðað við sjúka myndefnið sem birtist í forvera hennar. Það eru handfylli af atriðum til að fullnægja blóðþyrsta hryllingsofstækismönnum aðallega sýna hermenn falla niður kletta eða verða skotnir af eigin byssum en því miður eru engar svívirðilegar bardaga með öxi eða grimmilegar hundaárásir. Þvílík skömm! Hver er tilgangurinn með framhaldsmynd ef hún nær jafnvel ekki að fara fram úr grófleika og/eða óþarfa óþverra upprunans? Sem betur fer er myndin aldrei leiðinleg eða óþarflega sentimental og þú munt hafa skemmtilegast af því að koma auga á allt það sem meikar ekki minnsta sens! Til dæmis, veski sem detta úr blóðugum höfði fólks, konur án vöðvaafls sem eru harðsnúnir hermenn og mitt persónulega uppáhald að úthluta EINA hermanninum með talhömlun að stjórna fjarskiptasambandinu.