Ég hata byssur og hef aldrei myrt neinn, en þegar meira að segja helmingur atburðanna sem eiga sér stað í 'Shuttle' gerast fyrir þig eða nákomna og þú finnur byssu, SKÝTUR ÞÚ ÁRÁSARINN ÞINN. ÞRISVAR SINNUM. FIMM SINNUM. Hvað sem fær púlsinn til að stoppa á þeim og auka á þér. Ég held að jafnvel Guð myndi segja: "Góð kall." Í mjög „Hostel“-mynd, en raunsærri þar sem þetta gæti í raun hent hvern sem er, jæja, ef þú ert frekar ung kona, það er „Shuttle“ var ágætis mynd, þó í lengri kantinum. Nokkrir góðir demparar (kalla alltaf AAA jafnvel bara til að skipta um dekk), í rauninni bara eitt óvart en að mestu leyti gætirðu séð hlutina koma. Og fyrir utan hið týpíska „binda hann“ í stað þess að skjóta hann, sem áður var nefnt, var pirrandi hluturinn opinberunin í átt að lokuninni frá einum besta vini til annars. Að komast framhjá þeim, það er ánægjulegt fyrir það sem það er. Í grundvallaratriðum erum við með tvær grunlausar konur sem ferðast einar frá Mexíkó heim (vá, það er frumlegt) og ein missti farangur sinn og hindraði þær í að fara frá flugvellinum fyrr en seint. Og eftir augljósa táknmálsenu fara þeir í „of gott til að vera satt“ skutluferð á hálfvirði. Klisjukenndir djókar, sem áður voru kynntir, svíkja sig um í skutlunni til að taka þátt í því sem virðist vera glæfraleiksdubbi Alan Ruck úr 'Speed'. Héðan er augljóst hvað gerist (ég minntist á að þetta væri „Hostel“ högg) en samt fannst mér ekki of mikið hræðilegt, samt ekkert stórkostlegt. Þó hefði það þjónað áhorfendum betur með u.þ.b. 15-20 mínútum eytt, ég myndi mæla með því ef þú hefur næstum 2 tíma til að drepa og ert í sjúklegum hryllingi.