Á mínum dögum sem vaktmaður lék "Private Lessons" á 4-plexinu sem ég var að vinna. Það var svefnhögg og seldist upp föstudags- og laugardagskvöld í nokkrar vikur. Ég komst aldrei að því að sjá það en sá að það var á kapal um síðustu helgi, svo ég ákvað að prófa. Það sem ég varð vitni að næstu 90 mínúturnar var ein versta mynd sem ég hef nokkurn tíma séð og ein sem gerði mig hræðilega óþægilega að horfa á. Grunnsagan er unglingsstrákur sem þráir kynþokkafulla þjónustustúlku sína (Sylvia Kristel). Hún virðist líka finna fyrir aðdráttarafl í átt að drengnum en af ​​ógnvænlegri ástæðum. Svo við fáum atriði af stráknum að horfa á hana afklæðast og hún býður honum inn að horfa á. Og þaðan fer þaðan. Eric Brown, sem táningsdrengurinn, þarf að vera einn versti leikari sem ég hef séð. „Hrædd“ viðbrögð hans við hvert skipti sem Sylvia fer úr fötum eða þegar hún snertir hann eru hræðileg. Ég hló ekki einu sinni á meðan þetta drasl stóð. Segjum bara að það feli í sér að falsa dauða, grafa lík... Ég gæti haldið áfram og áfram en það verður fáránlegra. Kynlífssenurnar eru þær verstu sem ég hef séð. Jafnvel þó að Eric Brown hafi verið eldri en hann leit út er staðreyndin sú að hann lítur út eins og barn. Svo virðist sem hann hafi ekki hugmynd um hvernig á að kyssa konu (ef ÞAÐ væri leikaraskapur þá ætti ég kannski að endurskoða gagnrýni mína á Brown) og það var bara of nálægt því að jaðra við barnaklám til að vera erótískt. Ég hef aldrei verið jafn slökkt á kynlífssenu þó að ungfrú Kristel sé frekar falleg með og án föt.**SPOILER VIÐVÖRUN** Ég verð að minnast á síðasta atriðið. Fyrir mér er þetta bara sjúkt en ég man eftir því að áhorfendur fögnuðu þegar myndin frýs innrömmuð og leyst upp í eintök. Hetjan okkar snýr aftur í skólann og byrjar að daðra við einn af kvenkennaranum. Hann biður hana út að borða og hún lítur á hann eins og Tom Cruise hafi nýlega beðið hana út. Hún kinkar kolli játandi og hann gengur í burtu, brosandi að myndavélinni. LÁTTU MIG Í FRIÐI! Já, ég er viss um að kennarar út um allt myndu bara hætta öllu fyrir látlausan táningskrakk. Ég mun aldrei skilja aðdráttaraflið sem þessi mynd hafði árið 1982. Vissulega var þetta meira en nektin því það var fullt af unglingakynlífsgamanleikjum með nekt sem sprengdi á miðasölunni. Og til að hugsa um að þessir sömu unglingar sem fögnuðu þessari mynd fyrir 22 árum eru nú að vinna sig upp fyrirtækjastiga og hjálpa mögulega við að stjórna þessu landi. ÞAÐ er skelfileg tilhugsun.