Ég kom út úr „Dark Blue World“ og fannst (andvarpið) „svo sorglegt“ en samt sem áður þurfti að gera kvikmynd og hún er sannarlega vel gerð frá Tékklandi. Það er skemmtilegt þrátt fyrir „dapurlega“ forsendu. Hann er fullur af tilfinningum, samböndum og óneitanlega sannri vináttu milli aðalpersónanna tveggja - eins þroskaðs flugstjóra (Ondrej Vetchý sem Franta) og unga og alltaf svo ákafa verðandi flugmannsins (Krystof Hádek sem Karel), óumflýjanlega ástarþríhyrningsins. , og nú og þá áminningar um hörmulegar fangelsisaðstæður í Tékkóslóvakíu á fimmta áratugnum. Þetta er allt saman í einni mynd, af föðurhandritshöfundinum og sonarleikstjórateyminu Zdenek og Jan Sverák (fyrra afrek var hið elskulega "Kolya"). Hún er ekki eins löng og "East-West" (franska "Est-Ouest") 1999 , sem var hjartnæm, marglaga saga um slæm örlög rússneskrar læknis og franskrar eiginkonu sem sneri aftur eftir seinni heimstyrjöldina í Rússlandi. Söguþráðurinn í "Tmavomodrý svet" (titill á tékknesku) er býsna beinskeyttur og með léttum húmor. Tónlist, lög frá Englandi frá seinni heimstyrjöldinni sungin á tékknesku, hóflegar tæknibrellur flugmanna og flugvéla á himnum - ekki vandað eins og Hollywood - það er engin þörf á að vera alltaf að bulla, bang, boom þegar sýnt er í loftbardaga. Sorgin var útskýrð fyrirfram í upphafi (tvær málsgreinar á ensku) og endað með eftirfylgnisgreinum. Myndin er ekki algerlega textuð, aðeins þegar þýtt er tékknesku samtölin - restin er á ensku, hvort sem hún er mjög bresk eða með tékkneskum hreim. (Þannig að þetta er erlend mynd með enskri tungu og inniheldur breska leikara.) Þrjár aðalsýningar, sérstaklega tékknesku flugmannanna tveggja, voru frábærlega skilaðar. Það eru blæbrigði á milli þeirra tveggja, jafnvel þó að það séu stöðugt þroskaðir á móti þeim ákaft ungir. Ég kann alltaf að meta Tara Fitzgerald: já, það er "Brassed Off" 1996 á móti Ewan McGregor og Pete Postlethwaite; minntist hennar úr "Hear My Song" 1991 á móti Adrian Dunbar og Ned Beatty; á móti Hugh Grant í "Sirens" 1994 og "The Englishman Who Went Up a Hill and Came Down a Mountain" 1995, fyrir utan framkomu hennar í PBS Masterpiece Theatre smáseríu. „Svo sorglegt“ - sú staðreynd að hetjur sem verja land sitt geta verið svo illa meðhöndlaðir og í svo langan tíma (40 ár). Guði sé lof fyrir verðmætar minningar og merki vináttu sem er ógleymanleg. Þess vegna hlé fyrir sólargeisla í gegnum glerglugga (kaldhæðnislegt eða tilviljun að það sé af kirkju þar sem erfiðið átti sér stað) - táknrænt fyrir von, aldrei gefast upp Aðrar nýlegar myndir sem hafa sögur sem þarf að segja: "Kandahar „(með Nelofer Pazira sem Nafas hinn kanadíska frá Afganistan í ferð til Kandahar með persónulegt „trúboð“ í huga) er meira en augað á bak við búrku eftir íranska leikstjórann Mohsen Makhmalbaf. "Everything Put Together" (með Radha Mitchell sem nýbakaða móður sem stendur frammi fyrir SID - skyndilegum ungbarnadauða) innsæi kvikmynd eftir svissneska leikstjórann Marc Forster, og margumrædda mynd hans "Monster's Ball" (ég á enn eftir að ná) með Halle Berry , Billy Bob Thornton og Peter Boyle. Sjáðu myndirnar án undangenginna væntinga eða samanburðar við kvikmyndir áður. Sjáðu það bara.