Charles Bronson hélt áfram lægð sinni á níunda áratugnum með því sem gæti mögulega verið versta mynd hans á þessum áratug, ef ekki nokkru sinni. Í henni leikur hann einkaspæjara sem leggur mikið á sig til að hafa uppi á hallæri sem hefur rænt asískri stúlku og er nú að selja hana hæstbjóðanda. Þetta er skammarleg tilraun til hasar og er mögulega mest niðurdrepandi mynd sem gerð hefur verið. Margir telja Death Wish framhaldsmyndirnar vera verstu myndir Bronsons. The Death Wish framhaldsmyndir voru ekki frábærar myndir en voru í flestum tilfellum vel gerðar og mjög áhorfanlegar. Kinjite er hins vegar afskaplega leiðinleg spennumynd sem einkennist af grimmum kynþáttafordómum og barnaníðingum. Þetta er í raun ámælisverð mynd og allt versnar hún af því að hún reynir að boða „lög og réttlæti“ hugarfar sem er of yfirþyrmandi til að segja nokkuð. Reyndar byrjar myndin á því að kynlíf undir lögaldri er truflað með Bronson sem nauðgar barnaníðingnum í endaþarm með dildó. Leikhúsið í Chicago sem ég horfði á þetta í andaðist bara af óþægilegu senu, bara til að gaspra yfir óþægindum þess að hallærið væri að nauðga stúlkunni í þessari mynd. Það þýðir ekkert annað en að nýta sér og í raun var myndin ekki nógu vel skrifuð til að rísa upp fyrir hagnýtingarstigið og skila einhverju sem myndi virka. Bronson virðist hafa meiri áhuga á hlutunum en greinilega er þetta allt of viðbjóðslegt til að bjarga. Ég vil taka það fram að mér finnst Charles Bronson vera svalasti leikari alltaf en þessi viðleitni er á endanum hans versta. Aðgerðarröðin eru líka léleg. 1/2* af 4-(Hræðilegt)