Það var allt sem þetta er ekki: það hafði hraða, popp og leikara sem voru óhræddir við að tyggja landslag. Það var líka með ágætis handriti. Þessi fékk mig til að klóra mér í hausnum. Ef Farrah er ekki raunverulega "alvarlegur" með feril, hvers vegna er hún með stjóra (og hvers vegna er hann að sóa tíma sínum)? Ef Kate og Barney eru "listamenn," hvers vegna skrá sig þau í The Mother of All Jiggle Shows (eins og "Brady Bunch" myndina þar sem Robert Reed vill gera Shakespeare, bara til að finna sjálfan sig á BB)? Þeir voru ekki iðnaðarnöfn, en þeir voru ekki beint sveltandi heldur. Og á meðan þeir höfðu rétt á sögunni (plakatið var gefið út áður en Farrah fékk sýninguna), hafnaði Silverman tónleikum fyrir „Funniest Home Videos“ og „American Idol“ og Spelling lofaði stúlkunni sinni Tori einhvern daginn að hann myndi búa til sýningu fyrir hana augljóslega. gerðist ekki. Það sem truflaði mig var hvernig hlutverk Stafsetningar er brenglað. Hann er sýndur sem sýningarstjóri og skapari þegar hann var hvorugur. Og hvernig hann "komur upp" með "hugmyndina" um CA var hlægilega! Hvernig var Spelling og Goldberg leyft að framfylgja munnlegum samningi Farrah þegar hinir voru undirritaðir? Og hvers vegna sögðu Farrah eða Bernstein þeim ekki að hún væri að fara ekki vegna þess að hún uppgötvaði innri dívuna sína, heldur vegna þess að Majors vildi að hún gerði það? Þetta er ástæðan fyrir því að þegar það reynir að skapa átök og spennu með því að stilla Farrah upp sem „vondu stúlkunni“ (eins og Suzanne Somers), mistekst það vegna þess að grunnurinn var aldrei lagður -- það var þar sem myndin „Þrjár félagar“ birtist.