Ég sá "El Mar" í gær og fannst þetta frábær mynd. Það byrjar með æskuþætti í lífi 3 aðalpersónanna: Ramallo, Manuel Tur og Francisca. Eftir það hoppum við í um 10 ár á sjúkrahús þar sem vinirnir 3 hittast aftur. Trúarbrögð, veikindi, ást, ofbeldi og kynhneigð geisa í gegnum myndina sem skapa og ákafa og spennufyllta kvikmynd. Ég sé fólk kvarta yfir því að myndin sé of grátleg og ég held að þeir hafi misst af tilgangi sögunnar. Þetta er ofbeldisfull, mikil og sorgleg saga. Búist er við að fólk þjáist. Að gráta. Að meiða sig. Að blæða. Og ég held að það sem myndin sýnir sé ekki gert fyrir hreint lost-gildi eða sett fram á ósmekklegan hátt. Ég veit að sumum finnst kvikmyndir sínar "hreinar", jafnvel þeir sem eru með ofbeldi í þeim. En stundum þarf kvikmynd að láta þér líða óþægilegt að vinna. Þetta er ein af þessum kvikmyndum. Og það er frábær mynd. Eina gallinn sem ég fann var að það voru 3 eða 4 augnablik þar sem sum söguþráðurinn var ekki 100% skýr, og aðeins eftir að hafa hugsað um þau í lok myndarinnar, var allt skynsamlegt. En það skipti ekki miklu máli fyrir heildarsöguna, svo ég gef þessari mynd samt 9.