Það er svo lítið hér af hinni frábæru Anne Rice bók að það sem ER hér meikar engan sens. Sumar persónurnar - ákafar og óvæntar persónur - komast alls ekki á skjáinn og þeir sem gera það eru útvatnaðir að því marki að það er engin ástæða fyrir tilveru þeirra. Hvar er sambandið milli Christophe og Marcel? Hvar er áframhaldandi ástarsamband milli Marcels og Júlíu? Hvers vegna kemur Dolly Rose yfirleitt, þar sem saga hennar hefur aldrei verið útskýrð? Hvar er nauðgun og endurlausn Marie, en stærsti eiginleiki hennar (og fall) er að hún getur orðið hvít - og hjónaband hennar og Richard? Hvers vegna endar myndin með því að Marcel er barinn í höndum föður síns? Við lærum ekkert um Aglae umfram það að hún er tík sem hatar manninn sinn; af hverju engin baksaga útskýrir þetta hatur? Hvað frammistöðuna varðar, þá er enginn betri en miðlungs, þó það sé líklega vegna ömurlegs handrits. Það besta er leikarinn sem leikur Richard - en Richard er ekki nógu mikið á skjánum til að bjarga myndinni. Verst er Jasmine Guy sem Dolly Rose, en aftur kemur það niður á því að leikkonan hefur ekkert að gera með það litla sem hún hefur gefið til að vinna með. Allt í allt er þetta bara hræðilegt. Ég hélt að það væri ómögulegt fyrir nokkur Anne Rice-bók sem breytt var um kvikmynd væri verri en EXIT TO EDEN, en FEAST OF ALL SAINTS lætur þessi óreiðu líta út eins og gagnrýninn smell. Hvernig stendur á því að Rice er svo mikil drusla að hún leyfir bestu verkum sínum að verða svona drasl á skjánum?