Söngleikurinn „Hair“ gegn stríðinu er númer eitt hjá mér. Ég veit ekki hversu oft ég hef séð þessa mynd í kvikmyndahúsum og á VHS, eða hversu oft ég hef hlustað á geisladiskinn með töfrandi hljóðrásinni, og nú hefur þetta meistaraverk loksins verið gefið út á DVD í Brasilíu. friðarsinni og áhrifamikil saga er enn mögnuð, ​​sálmur um frelsi, vináttu og valfrelsi, og sýnir andstöðu kynslóðar gegn heimsku stríðsins. Ég veit ekki hvað varð um þessa dásamlegu kynslóð mótmenningar 7. áratugarins og drauma hennar, þar sem heimurinn í dag er sennilega verri en á 7. áratugnum. Ég man ekki hver vann Óskarinn árið 1979, en Treat Williams og John Savage áttu að minnsta kosti skilið tilnefningu fyrir frábæra frammistöðu sína. Beverly D'Angelo er einstaklega glæsileg í hlutverki hræsnara dekraðar yfirstéttartánings. Ég hef séð "Hair" líklega oftar en tólf sinnum og augun mín verða alltaf blaut á meðan Berger gengur að flugvélinni syngjandi "That's me, that's me, that's me", og ég fer að gráta með legsteininn hans í kirkjugarðinum. Ég tel að þetta sé ein fallegasta, sorglegasta og áhrifaríkasta niðurstaða kvikmyndasögunnar. Konan mín, dóttir mín og sonur elska þessa mynd líka; þess vegna get ég ábyrgst að "Hair" er tímalaust og mælt með því fyrir alla áhorfendur. Atkvæði mitt er tíu. Titill (Brasilía): "Hár"