Að horfa á þetta var eins og að fá stóran makríl sleginn í andlitið aftur og aftur. Jafnvel þegar þú hugsaðir: "Þessi makríll getur örugglega ekki verið að koma aftur," *smellur* þarna var hann. Ég er ekki viss um hvað þeir voru að hugsa. Þetta er svona flugmaður sem ég horfði á og velti fyrir mér: "Vissu leikararnir að þeir voru á dæmdu skipi sem ætlað er að verða aldrei gerð að seríu?" Ekki bara svartar staðalímyndir heldur sænskar og indverskar líka. Og á meðan "Blazing Saddles" gerði þessar staðalímyndir að blöndu af gamanleik og óþægindum, voru þessar staðalímyndir bara hreint út sagt móðgandi. Það var engin söguþráður, endirinn var sleginn á, og brandararnir eru það ekki. Samt, ef þú ert nemandi í gamanleik, horfðu á þennan flugmann til að sjá hvað þú ættir ekki að gera.