Í fátæku þorpi í Mexíkó býr ofursti (Fernando Luján) með astmasjúku eiginkonu sinni Lola (Marisa Paredes) í gömlu húsi. Lola syrgir enn andlát sonar þeirra Augustin fyrir nokkru. Ofursti hefur beðið eftir lífeyri sínum sem bardagamaður í stríði gegn kaþólsku kirkjunni í næstum tuttugu og sjö ár. Hins vegar vill núverandi ríkisstjórn af pólitískum ástæðum gleyma þessari gömlu baráttu. Án þess að eiga neina eign eða peninga, heldur dýrmætan kappleik, berjast þeir til að lifa af með væntingum um viðurkenningarbréfið frá stjórnvöldum, viðurkenna lögin og greiða fyrir seinkaðan lífeyri. Þessi hæga og hrífandi kvikmynd endurspeglar félagslega og fjárhagslega stöðu flestra aldraðra eftirlaunafólks í þriðjaheimslöndum. Í Brasilíu þurfa flestir eftirlaunaþega að lifa af með um 80,00 Bandaríkjadali á mánuði. Skuldir ofursta í sögunni voru látnar greiða fyrir kirkjugarð fyrir son hans, annars yrði hann jarðaður sem fátæklingur. Framúrskarandi frammistaða leikara, í mjög sorgarsögu sem er raunveruleiki í fátæku löndunum. Mitt atkvæði er átta. Titill (Brasilía): (`Não se Escreve ao Coronel') (Ekki skrifa til ofursta)