Ég sá þessa mynd á Toronto International Film Festival. Offside er tekin á raunverulegum undankeppni fyrir HM 2006 og virkar frábærlega sem bæði gamanmynd og harmleikur. Myndin fjallar um örlög hóps ungra kvenna sem eru teknar við að reyna að laumast inn í fótboltaleik á Azadi-leikvanginum í Teheran. Íslamskir trúarleiðtogar landsins hafa ákveðið að konur megi ekki sitja með körlum á íþróttaviðburðum, svo þær verði ekki fyrir bölvun og annarri siðferðislega vafasömum hegðun. Þetta hefur ekki stöðvað unga kvenkyns aðdáendur landsins sem halda áfram að laumast að með ýmsum brögðum. En Panahi einbeitir sér að litlum hópi sem hefur verið handtekinn og er handtekinn á kvöl nærri aðgerðunum. Þeir biðla til leiðinda hermanna sem gæta þeirra að sleppa þeim eða að minnsta kosti að leyfa þeim að horfa á leikinn. Hermennirnir segja þeim að þeir hefðu ekki átt að reyna að komast inn, að þeir hefðu getað horft á leikinn heima í sjónvarpinu. Þeir bulla fram og til baka í næstum rauntíma þegar leikurinn heldur áfram, rétt utan myndavélarinnar. Það er ein mjög fyndin röð þar sem ungur hermaður fylgir einni af stelpunum á klósettið. Þar sem engin kvenkyns salerni eru á leikvöngum þarf hann að hreinsa herbergið af karlmönnum áður en hann getur leyft henni að fara inn. Auk þess lætur hann hana hylja andlit sitt svo enginn sjái að hún sé kona. Þetta er gert með því að nota veggspjald af írönsku knattspyrnustjörnunni Ali Daei sem grímu, þar sem augngötin eru slegin út. Þú færð raunverulega tilfinningu fyrir því að jafnvel hermennirnir séu undrandi yfir banninu og séu aðeins að framkvæma skipanir sínar til að flýta fyrir endalokunum. af herskyldu sinni. Einn hermaður kvartar yfir því að hann hafi átt að vera í leyfi svo hann gæti séð um fé fjölskyldu sinnar í sveitinni. Smátt og smátt tala stelpurnar og hermennirnir saman og það eru fjölmargar litlar góðvild á báða bóga til að sýna að þetta er í grunninn gott fólk sem býr við skelfilegar aðstæður. Stöðug áminning hermannanna um að „höfðinginn“ sé á leiðinni gefur hins vegar tilfinningu fyrir ógn, þar sem við vitum ekki hvers konar refsingu konurnar verða fyrir. Offside er tekin upp í raunsæisstíl án tilgerðar. Raunar var myndin gerð í sjálfum undankeppninni gegn Barein sem fram fór 5. júní 2005. „Plotið“ réðst að mörgu leyti af úrslitum á vellinum. Ef Íran myndi vinna leikinn myndu þeir komast í keppnina. Ef þeir töpuðu myndu þeir það ekki. Þar sem HM hefur komið og farið finnst mér það ekki spilla að segja að Íran hafi unnið leikinn. Hátíðaratriðin í lok myndarinnar voru raunveruleg og sjálfsprottin sem gaf myndinni alvöru áreiðanleika. Að sjá hversu mikið þetta þýddi fyrir íbúa Írans var mjög átakanlegt. Eins vísar ein af ungu konunum í lok myndarinnar til sjö aðdáenda sem létust í leiknum Íran og Japan 25. mars, aðeins nokkrum vikum áður. . Þeim var troðið til bana eftir að lögregla byrjaði að úða vatni yfir mannfjöldann til að færa þá í ákveðna átt. Vitandi að þetta væri raunverulegur harmleikur bætti enn einu stigi átaks við hátíðarhöldin. Ég vil ekki fara í langan pólitískan snúning, en þessi mynd gaf mér sanna von um að til séu þeir í Íran sem vonast eftir breytingum og vinna við það. Íran er þjóð ungs fólks og það er aðeins tímaspursmál hvenær þeir taka sæti öldunga sinna á pólitíska sviðinu. Kvikmyndir eins og þessi sýna stoltan anda írönsku þjóðarinnar þrátt fyrir núverandi erfiðleika og það er einlæg von mín að það sé bjartari framtíð fyrir hana.