Ég hafði haft áhuga á þessari mynd í langan tíma, sérstaklega eftir að hafa lesið nokkra dóma á netinu um DVD útgáfuna; samt sem áður frestaði ég kaupum þess vegna of hás verðmiða og algjörs skorts á viðeigandi bætiefnum. Þegar það fór úr prentun fyrr á þessu ári gaf ég loksins eftir - en öll pöntunin (sem innihélt fjölda annarra mjög eftirsóknarverðra titla) týndist í flutningi!; sem betur fer hefur DVD-diskurinn verið endurútgefinn á tilboðsverði - og ég er viss um að ég hafi tekið hann upp! Engu að síður, þetta er ein undarleg mynd, og ósvikin sofandi: upphaflega ruglingsleg en sláandi dulræn saga sem nær að slá í gegn bæði með tilliti til banna andrúmslofts í smábænum og eðlislægs óhugnanlegra atburða. Lítill leikarahópur bregst fullkomlega við hnitmiðuðu, hrífandi og gáfulegu handriti: Aðalhlutverkið Strother Martin, sérstaklega, lætur samræðurnar hljóma betur en raun ber vitni með blæbrigðaríkri frammistöðu sinni sem bæjarlæknir/höfðingi nornasáttmálans; L.Q. Jones og Alvy Moore (sem báðir framleiddu myndina!) bjóða upp á traustan stuðning sem sýslumaðurinn og aðstoðarmaður teiknimyndasagnaáhugamannsins hans. augljósir titlar: sú staðreynd að bærinn er haldinn álögum sem ekki er hægt að bera kennsl á í fyrstu, leiðir hugann samstundis upp í hugann svipuð þjáning eins tiltekins borgaralegs heimilis í hinu háleita súrrealíska THE EXTERMINATING ANGEL (1962) eftir Luis Bunuel!; hornið á „eign barna“ var ef til vill fengið að láni frá VILLAGE OF THE DAMNED (1960); það hafa verið margar kvikmyndir - sérstaklega af nýlegum árgangi - þar sem satanískir siðir nornasáttmála eru sýndir: frá THE CITY OF THE DEAD (1960) til THE DEVIL RIDES OUT (1968) en þar sem athöfnin fer fram í nútímanum. Ameríku (að vísu í afskekktu umhverfi) og snúast um aldraðar nornir (sem sækjast eftir „endurreisn“), myndin sem þeir muna helst eftir er ROSEMARY'S BABY (1968). Dulræn atriðin (sem undirstrikuð jafnmikið af þoku ytra ytra borði og skuggalegu umhverfi). lýsing á skrautlega skreyttu húsinu þar sem djöfullegu atburðir gerast) eru settar fram á algjörlega málefnalegan hátt til að gera þá órólega og afar áhrifaríka - sérstaklega opnunarröðina sem felur í sér að skriðdreki hersins kremjar bíl(!), rambar djöfladúkku (hugtak sem hefur verið gert til dauða í gegnum árin en hér vekur það óneitanlega frisson), súrrealísk draumaröð (sem er inni í ísklefanum þar sem öll fórnarlömbin eru geymd, þar sem þau geta það' t be grafen!), röð þar sem nornirnar ráðast á efasaman meðlim sáttmálans, hálshögg framin af riddara á hestbaki (!) og langur lokaþáttur „svarta messunnar“ (með nornunum, í fylgd með viðkomandi barni). þeir munu „taka við“, allir rauðklæddir - nema svartklæddur Martin stjórnar athöfninni) sem lýkur með helgisiðum fjöldasjálfsvíga! Myndin hefur líka kjark til að skila dúndrandi „gardínu“; það er svo hressandi að rekast á titil (að vísu lágfjárframleiðsla) frá stóru kvikmyndaveri í Hollywood, Kólumbíu, sem reynir að ganga svo algjörlega á skjön (eins og ég sagði, myndin er frekar skrítin - nær einnig til klippingarinnar og stigið)! Það er líka skrítið að svona flott – og kvikmyndalegt – hryllingsframboð {sic} skuli koma frá sjónvarpsstjóra sem oftast tengist vestrænum og öðrum fjölskyldurétti! Við the vegur, sama þema var tekist á við nánast samtímis í n. Christopher Lee/Peter Cushing samstarfi NOTHUT BUT THE NIGHT (1972; sem Lee framleiddi sjálfur!) - mynd sem ég missti af heimskulega fyrir um 20 árum síðan þegar hún var sýnd. í sjónvarpi á staðnum, og hefur verið M.I.A. síðan!! P.S. Þessi umfjöllun um THE BROTHERHOOD OF Satan mun vissulega innihalda spoilera en þá tekst samantektin og listaverkin á DVD-kápunni að gefa allt engu að síður!