Þetta er lang uppáhaldsmyndin mín allra tíma. Það er aðallega vegna þess að hún er óhrædd við að kafa ofan í mjög pólitískt rangt efni (svo sem rassskellur og kvenkyns undirgefni) sem aðrar almennar kvikmyndir eru bara of feimnar til að snerta. Ekkert virðist vera óheimilt í þessari mynd þar sem leikstjórinn þróar söguna frjálslega án þess að hafa áhyggjur af því að móðga áhorfandann. Hins vegar held ég að ekkert hafi verið gert hér eingöngu fyrir áfallsgildi eða til að móðga einhvern viljandi. Sean Young skilar frábærri og hugrökkri frammistöðu. Flestar rótgrónar almennar leikkonur hefðu ekki tekið að sér þetta hlutverk eða beðið um stórar breytingar á handriti áður en þær samþykktu það. Aðrir leikarar standa sig líka vel. Hefurðu tekið eftir því að þessi mynd hefur ekki birst á greiðslukapal síðan í skyldubundinni stuttri sýningu ári eftir að hún kom í kvikmyndahús? Hefur þú einhvern tíma velt því fyrir þér hvers vegna? Augljós ástæða er sú að það passar bara ekki við pólitískt andrúmsloft nútímans. Mér finnst það frekar kaldhæðnislegt að sumar hágæða rásir bera nú softcore klám (sem færist nær og nær harðkjarna klámi) en mun ekki flytja almenna kvikmynd eins og "Love Crimes". Því miður, þrátt fyrir að þessi mynd sé aðeins 11 ára gömul, gæti hún líklega ekki verið gerð í dag.