Þetta dásamlega fyndna gamandrama vakti mikla athygli á fjöldanum á kvikmyndahátíðinni í Fíladelfíu og hleypti þeim í villt lófaklapp við lok hennar. Kvikmyndin er studd af frábærri frammistöðu blæbrigðaríks leikarahóps, traustri útfærslu leikstjórans Jeff Hare, hröðum hraða og einni af bestu leikjum Peter Falk í mörg ár, myndin kemur fram sem ástrík virðing fyrir háum og eymdum fjölskyldulífsins. Falk skarar fram úr sem gyðingur. Morris Applebaum, sem er níræð, sérvitringur Shakespeares, sem ákveður að binda enda á líf sitt, en ekki áður en hann safnaði saman þremur fullorðnum börnum sínum og hélt „stórt feitt sjálfsmorðsveisla gyðinga“. Myndin er full af óafmáanlegum ánægju. Þarna er "tushy herbergi" Morris; Ástríðufull túlkun Lauru San Giacomo á tortryggni dóttur Morris; hröð kómísk samræða sem minnir á verk Neil Simon og Woody Allen; röng tímasetning David Paymer, sem leikur þröngsáran sálfræðingson Morris; og eggjakrem sem Morris hefur einkaleyfi á (en farðu varlega, að drekka þau of hratt mun valda viðbjóðslegum heilafrystingu). Þetta er allt umvafið innilegu andrúmslofti í New York. Leikstjórinn Jeff Hare reynist vera handverksmeistari, dregur fram eftirminnilega frammistöðu úr leikarahópnum sínum og ljáir myndinni glaðan mann. Ég var svo heppinn að sjá fyrri mynd eftir Hare: hina myrku og kraftmiklu „Perfect Little Man,“ með Neal McDonough („Minority Report“) í aðalhlutverki sem Los Angeles-maður sem er að fara út í brjálæði. Innbyrgð „Perfect“ og nostalgískan gola „Checking Out“ eru til marks um eclecticism Hare og víðtæka hæfileika. Ég hlakka til að skoða framtíðarverk hans. Ég heyrði að "Checking Out" vanti dreifingaraðila á þessum tímapunkti. Sumt viturt fyrirtæki myndi gera vel við að ná í þennan mannfjöldannlega gimstein, því hann er hugsanlegur títan í miðasölu í líkingu við „My Big Fat Greek Wedding“. Það sem er mest göfugt, myndi gefa fólki um allan heim tækifæri til að upplifa gleði þessarar myndar.