Þessi mynd átti möguleika á að verða mjög góð mynd í mínum augum, Nicholas Sparks er frábær rómantísk höfundur og þessi mynd átti alla möguleika á að vera alveg jafn frábær og The Notebook en það sem aðgreinir þær tvær er að minnisbókin átti draumateymi um fer með aðalhlutverkin í McAdams og Gosling en hér er jafnvægið slegið ömurlega af með vanhæfum leik Channing Tatum. Mér fannst mörg atriðin vera misjöfn eingöngu vegna frammistöðu hans, mikið af tilfinningum í ýmsum senum tapast vegna þess að hann getur ekki leikið, Óþægilegt og ójafnt ástand, Amanda Seyfried sýndi frábæra frammistöðu aðeins til að láta Tatum sleppa boltanum og stemmningin tapast og atriðið getur ekki jafnað sig. Þessi saga átti skilið að vera rétt leikin, en það sem hún fékk var fallegur strákur sem getur ekki leikið. Tatum ætti að halda sig við það sem hann er góður í, kvikmyndum sem snúast meira um líkamlega hæfileika hans, þótt hræðileg sé, eins og GI JOE, step up og Fighting. Því minna sem hann talar því betra. Reyndu að hugsa ekki um mig sem þrotlausan hatursmann Channing Tatum. Ég fór í þessa mynd með opnum huga, því ég hef verið hissa á fólki eins og Adam Sandler í Reign over Me. . Ég gaf Tatum sama tækifæri og ég leit ekki á hann hér sem summan af fyrri hlutverkum hans, eingöngu vegna frammistöðu hans í þessari mynd, sem því miður var niðurdrepandi