Það kemur ekki á óvart að Larisa Shepitko var gift Elem Klimov, sem síðar átti eftir að leikstýra hryllilegustu stríðsmynd sem gerð hefur verið, 'Come and See (1985).' 'The Ascent (1977)' Síðasta fullgerða kvikmynd Shepikto fyrir ótímabært dauða er byggð í mjög sama mótinu. Myndin gerist í seinni heimsstyrjöldinni og fylgir sovéskum flokksmönnum sem reyna að tryggja mat fyrir sveltandi her sinn á meðan þeir komast hjá þýska hernum. Fyrstu fjörutíu mínúturnar eru ákaflega spennuþrungnar, þar sem mennirnir tveir draga sig um hið harkalega, snæviþakna landslag, heimurinn í kringum þá gjörsamlega sauð af lífi, hlýju og litum (reyndar er landslagið svo eintóna dapurt að það tók mig bókstaflega þetta lengi að átta sig á því að myndin var tekin upp í svart-hvítu). Í kjölfar handtaka flokksmanna af þýskum hermönnum verður myndin að kaldri hugleiðingu um hollustu og siðferði. Þar sem Sotnikov (Boris Plotnikov) neitar að svíkja her sinn, jafnvel undir mikilli nauðung, reynir hinn óákveðni Ryback (Vladimir Gostyukhin) að bjarga sjálfum sér. Er hann rangt að gera það? Svik Ryback eru niðurdrepandi, en myndin fordæmir ekki strax aðgerðir hans eru svikulir; þess í stað neyðist áhorfandinn til að íhuga hver viðbrögð hans gætu verið í slíkum aðstæðum. Shepitko vorkennir Ryback eins og Biblían vorkennir Júdasi. Báðir mennirnir sviku bandamenn sína til óvinarins og neyddust til að horfa á þá aflífa. Hins vegar, á meðan Júdas framdi sjálfsmorð með hengingu (að minnsta kosti samkvæmt Matteusarguðspjalli), finnur Ryback jafnvel að þessi valmöguleiki sé lokaður honum í ógurlega stífum hápunkti, losnar beltið um hálsinn. 'The Ascent' sækir tilfinningalega kraft sinn frá Furðuleg leit Shepitko að raunsæi. Ég efast ekki um að aðalleikararnir tveir eyddu dögum saman í að klifra yfir snævi þakta jörðina á höndum og hné, og svo sannfærandi er eymd þeirra að ég fékk í raun kvef þegar ég horfði á myndina (í alvöru, ég gerði það ). Athyglisvert er að myndin grípur inn í þennan raunveruleika nokkrum sinnum, þar sem Ryback ímyndar sér sjálfan sig leggja fram frelsistilboð og verða síðan skotinn niður af þýskum ræningjum sínum. Þetta tæki, þó að það sé óvenjulegt, virkar vel með biblíulegum myndlíkingum sínum; Ryback stendur frammi fyrir prófun á verðugleika sínum, og þegar hann stendur frammi fyrir nýjum vanda á hverjum tíma, velur hann stöðugt hinn eigingjarna valkost, hans eigið líf eina ákvörðunarviðmiðið. Í lok myndarinnar er hann enn á lífi en martröð stríðs og sektarkennd er viðvarandi.