Meðal margra viðurkenninga hér fyrir þessa framleiðslu var einn einstaklingur sem spurði hvort hann/hún væri sá eini (sem var ekki svo heillaður af því) - þ.e.a.s. að gefa þessari mynd 3 stjörnur. Hins vegar hélt athugasemdin áfram til að gefa til kynna að almennt líkaði við söguna og aðra framleiðslu á því sama. Jæja, þessi manneskja er ekki „sá eini“ sem líkaði ekki við þessa framleiðslu (meðtalið mér!) en þar skil ég félag jafnvel við hann/hena. Ef þú setur byssu að hausnum á mér og biður mig um að velja á milli þess að þú skjótir mig eða horfa á þessa mynd aftur, myndi ég örugglega horfa á hana - en ég myndi líklega eyða 10 sekúndum í að hugsa um það. Ég myndi samt frekar vilja vera læstur í einangrun eða þurfa að horfa á málningu þorna á vegg. Ennfremur myndi ég ekki vilja sjá þessa sögu aftur, hvenær sem er, hvar sem er eða í annarri framsetningu. Stundum líður manni eins og grínistanum George Gobel „par af brúnum skóm þegar restin af heiminum er smóking“ og þetta er einn af þeim fyrir mig. Mér líkaði við Angelu Lansbury í uppáhaldsmyndinni minni, "Long Hot Summer", og þótt ég væri ekki mikill aðdáandi þáttarins, hafði ég gaman af "Murder, She Wrote". En HÉR -- mér var ekki bara sama um söguna eða aðra þætti, heldur fann ég að Angela tísti, kveit, söng og allt annað um ofurframmistöðu hennar, kannski pirrandi viðveru allrar kvikmyndar (eða kynningu í öðrum fjölmiðlum) sem ég hef upplifað. Þetta var eins og óendanlegt framhald af jafn „over-the-top“ Cockney-hljóði Audrey Hepburn við Rex Harrison – í fyrri þáttum „My Fair Lady“. En þetta var atvik við söguþráðinn, settur fram fyrir létt, kómísk áhrif og (nákvæmlega) stutt. Ómiskunnarlaust var þetta allt annað en stutt og mér virtist eins og þetta hefði staðið yfir í um það bil 10 klukkustundir (útskýring leikmanns Einsteins á "afstæði" í vinnunni.) Ef ég hefði ekki verið með vinum, með nauðsyn þess að vera áfram, MÍN skoðun hefði verið stutt. Ég hló hins vegar að „Seinfeld“ þættinum þar sem Elaine pirrar alla vegna þess að hún segir þeim hversu illa henni líkaði „Enski sjúklingurinn“. Vinir mínir litu nokkuð á mig á sama hátt þegar ég truflaði vaxið þeirra himinlifandi yfir þessari mynd. Gefðu mér að draga neglur hátt yfir krítartöflu hvenær sem er í staðinn.