Það er mikill harmleikur að bæði Richard Harris og John Derek eru ekki lengur á meðal okkar. En það ætti ekki að blinda neinn fyrir þeirri staðreynd að árið 1981 birtist ansi ljót blettur á ferilskrám beggja karlanna. Eflaust hugsaði John Derek þessa mynd til að gera fyrir eiginkonu sína það sem 'Some Like it Hot' og 'One Million Years BC' gerðu fyrir Maryln Monroe og Raquel Welsh í sömu röð og skapaði helgimynda kyntákn fyrir nýjan áratug. Eftir að hafa hlaupið til að faðma Dudley Moore á ströndinni í orðspori '10' Bo, stjörnu leikarahópur og tökur á staðsetningu á Sri Lanka þýddi að ekkert gæti farið úrskeiðis. Æ, eins og sagt er, dauðlegir menn skipuleggja og Guð hlær. Sagt er að þegar þessi mynd var frumsýnd árið 1981 hafi dánarbú Edgar Rice Burrows reynt að fara í mál gegn henni. Bo Derek leikur Jane Parker sem heldur af stað til aldamóta Afríku til að hittast á ný með svívirðilegum, móðgandi pabba sínum, Richard Harris. Pabbi Parker er landkönnuður sem hefur lagt upp með að finna „Inland Sea“ sem er efni staðbundinnar goðsagnar, en tilvist hennar hefur verið kúkuð af hefðbundinni visku. Harris er þess virði að horfa á fyrir dásamlega hammy, tank-up frammistöðu sem felur í sér að syngja írskan dítil á indverskum fíl sem einhvern veginn rataði inn í Afríku (kom hann á sama tíma og Orang-Utan frá Súmötru???) Ennfremur Þrátt fyrir að Jane segist fyrirlíta Parker, er samband Bo og Rich hrollvekjandi sifjaspell, vitnisburður kannski um áhrif hitabeltishitans. Áður en langt um líður byrja þó staðbundnar goðsagnir að dreifast um „Stóra hvíta apa“ og Jane heyrir fræga jódlinn. Þetta er vísbending myndarinnar um Miles O'Keefe, framtíðar B-myndastjarna, sem verður frekar skrýtinn frumraun sem lendaklæddur frumskógarinsherra. Ólíkt Johnny Weismuller með pidgin enskuna sína eða Ron Ely sem talar tungumálið reiprennandi, þá er O'Keefe Tarzan mállaus. Í ljósi nokkurra samræðna Bo og Richie er þetta þó líklega ekki slæmt. Harris og hjólhýsi hans ná að lokum innhafið mikla, sem er staðsett efst á risastóru hálendi sem virðist liggja hálfa leið þvert yfir Afríku....haltu áfram, eru sjór, vötn og aðrir vatnsríkir staðir ekki almennt staðsettir á láglendi?? Engu að síður, það er bara eitt af mörgum frávikum í John Derek alheiminum. Áhöfnin reynir að stíga upp á klettana og þegar reipin smella öskrar Harris og bergmálar misþyrmingar á ógæfumennina sem hafa hrunið til dauða. Við annað tækifæri ákveður Jane að fara í nektarsund við Innhafið og gefur annað tækifæri til að sjá óþarfa nekt. Upp úr engu birtist eitt karlljón. Nú ferðast ljón venjulega í stolti og fara aldrei nálægt ströndum en seinna meir mun Tarzan glíma við (eitraðan) bóa. Dýrafræði virðist ekki hafa verið ein af sterkustu hliðum John Dereks..... Þetta er Tarzan-mynd, Jane verður töfrandi af frumskógsherranum og ákveður að taka meydóminn. En eftir að hafa séð nálægð hans við suma af þessum simpans þarftu að velta því fyrir þér...Talandi um það, þá er það ekki aðeins dánarbú Edgar Rice Burroughs sem hefði getað kært. Það er mjög líklegt að ákveðnir prímatar hafi verið í síma við lögfræðinga sína: simpansarnir hér láta þig sakna Cheeta sárt. Sérstaklega þegar þeir gera fáránlega hluti eins og að hjóla á bak fíla og klappa höndum þegar Tarzan og Jane komast loksins á! Hápunktur þessarar myndar hefur Bo og Harris teknir af nokkrum frekar staðalímynduðum mannætum sem mála kvenhetjuna okkar og búa sig undir að fórna/borða/aflífa hana. Það er nóg að segja að The Great Wooden Ape fær stelpuna sína og *SPOILER* Harris lætur spælda sig á risastóra fílatönn! Þetta kemur ekki í veg fyrir að hinn deyjandi Parker flytur Jane brjálaðan einleik. Eftir því sem mér er kunnugt, varð málsókn frá Rice Burrows-eigninni aldrei að veruleika en 'Tarzan apamaðurinn' var krossfestur í miðasölunni (ekki að grínast?) Því miður. John Derek hefði getað leikstýrt 'Tarzan the Ape Man 2' með Bo Derek og Miles O'Keefe sem lifðu í heimilissælu og Dudley Moore sem 'Boy'.