TANDEM er skrýtin sneið í japönsku bleiku tegundinni - þar sem hún hefur nauðsynlegar kynlífssenur og kvenhattan tón sem er nánast nauðsynlegur fyrir þessar tegundir kvikmynda - en kastar líka inn sundurlausum drama-/dökkum-gamanleikssöguþræði sem virðist vera eins og það. d hafa hentað betur fyrir aðra gerð kvikmynda. Myndin byrjar á því að tveir einir strákar á veitingastað dreyma hvern um fyrri kynlíf. Önnur er gagnkvæm neðanjarðarlest, hin frekar dæmigerð (fyrir þessa tegund af kvikmyndum) hálf-nauðgunaratburðarás. Pervarnir tveir hittast og byrja að tala eftir að annar lánar hinum sígarettu. Þau hanga saman eitt kvöld og tala svolítið um kynlíf sitt. Myndin er klippt inn á milli með flashback senum af samskiptum beggja karlanna við konurnar sem eru miðpunktur í lífi þeirra. Mennirnir tveir eiga í deilum og myndin endar á undarlegum en fyrirsjáanlegum nótum... ég veit eiginlega ekki hvað ég á að segja um TANDEM. Hún kemur út fyrir að vera mjúk-kjarna, "skrýtið par" tegund af and-félagi-mynd, en kannar í raun ekki viðfangsefnið á fullnægjandi hátt. Það er heldur ekki mikið af hinum týpíska öfgakennda slensku sem er oft svo ríkjandi í þessum tegundum kvikmynda - þannig að ég get eiginlega ekki fundið út hvað tilgangurinn var. Ég get heldur ekki sagt alveg hvort myndin átti að vera fyndin, niðurdrepandi eða hvort tveggja. Ég held að TANDEM hefði getað haft einhverja möguleika sem alvarlegri dramamynd með dökkum gamanmyndabrún - en sem kynlífsmynd með mjúkum kjarna sem reynir að vera of "snjöll" fyrir eigin hag - það virkar bara ekki. Get ekki sagt að ég hataði þennan - en get ekki sagt að það sé eitthvað merkilegt við það heldur. 4/10