Ég endaði á því að horfa á alla þessa (mjög langu) mynd vegna þess að ég var heillaður af einskærri heimsku og barnaskap. Það virðist erfitt að trúa því að svo margt frægt fólk (Anthony Quinn, Lawrence Olivier, John Gielguld, Vittorio de Sica, o.s.frv.) hefði fúslega tekið þátt í þessum farsa. En kannski árið 1968 *var* fólk virkilega svo barnalegt? Söguþráðurinn virðist skrifaður af einhverjum rugluðum rómönskum marxistaprestum með dagskrá. Það eru stórveldaátök og Rússar eru í rauninni góðu gæjarnir, þar sem framkvæmdastjóri kommúnistaflokksins er góður og andlegur maður, sem skyndilega, eftir 20 ár, sér ljósið og finnur sig knúinn til að slaka á vondu samvisku sinni með því að sleppa fanga. prestur frá Síberíu Gúlag. Presturinn verður þá tafarlaust páfi fyrir tilviljanir. Okkur er leyft að sjá leynilegt atkvæðagreiðsluferli Páfagarðs í Vatíkaninu sem er lýst í hæðnislegasta guðrækni sem þú getur ímyndað þér. Á meðan unnu kommúnistar í Kína hið venjulega sósíalíska efnahagslega kraftaverk að svelta helming landsins til dauða. Til að leysa þennan smávægilega hiksta á hinni linnulausu skínandi leið í átt að kommúnisma vilja þeir hefja kjarnorkustríð (til þess að dreifa vestrænum kapítalískum auðæfum réttlátlega til fátækra verkamanna í Kína). Páfi rétt fyrir krýningu hans til að biðja hann um að miðla friði. Þeir hitta kínverska leiðtogafélaga Peng sem lítur út og lætur eins og 15 ára drengur. Þú munt rúlla um gólfið hlæjandi að því hvernig fólk árið 1968 hélt að Kínverjar litu út. Félagi Peng krefst þess að vestrænir kapítalistar verði að borga (sem er alveg rökrétt þegar allt kemur til alls, þurfa kapítalistar ekki alltaf að borga fyrir brjálæði sósíalista?), og að páfinn þurfi líka að fórna einhverju fyrir sameiginlega altrúískan málstað. jafnréttis og félagslegs réttlætis. Svo þegar páfinn er krýndur í Róm, lofar hann öllum auð kaþólsku kirkjunnar um allan heim til að fæða fátæka kínverska bræður okkar í Kristi. Og þannig bjargar hann heiminum frá helförinni með kjarnorkuvopnum. Fyrir utan þetta eru líka smá undirspil sem, því miður, gefa lítið til að leysa þessa ótrúlega slæmu mynd. Ég myndi gefa henni þrenn Óskarsverðlaun fyrir heimsku. Við the vegur, Anthony Quinn lítur út fyrir að vera frekar ólíklegur sem páfi. Hann er miklu trúlegri sem Zorba hinn gríski.