Í byrjun árs 2014 var ég ekki spennt að mæta á námskeiðið.
Ég var frekar neikvæð og þreytt á því að fá ekki tækifæri 
til að læra eitthvað um kennslufræði fyrir döff hér á landi.
Ekkert slíkt er í boði. Ég útskrifaðist frá Kennaraháskólanum 
árið 2003 og lærði það sama og allir aðrir.
Ég var svartsýn að taka þetta námskeið 
þegar deildarstjórinn skráði mig.
Ég fékk þær upplýsingar að námskeiðið væri nýjung,
kennsluaðferð um lestrarkennslu og
íslenskukennslu í tengslum við hljóðvitund.
Ég hugsaði með mér að þetta væri bara fyrir 
heyrandi þar sem lögð væri áhersla á hljóðvitund.
Það gæti ekki hentað mér 
þar sem ég er döff.
Ég hafði engan áhuga á að læra um hljóðvitund 
til að kenna döff nemendum íslensku.
Mér fannst þetta námskeið engan veginn henta mér.
Ég hafði ekki áhuga á þessu námskeiði.
Það hentaði mér ekki.
Ég vildi frekar fara á námskeið í tengslum döff kennslufræði. 
Ég ræddi þessar efasemdir mínar við samkennara minn.
Hún var ekki sammála mér.
Henni fannst þetta spennandi námskeið.
Við höfðum ólíka skoðun. Ég neyddist til þess að mæta 
en viðhorf mitt gagnvart námskeiðinu var neikvætt.
Námskeiðið var í byrjun tveir heilir dagar.
Þar sat ég, hlustaði, og fræddist um 
kennsluaðferðir Byrjendslæsis.
Á námskeiðinu voru fyrirlestrar með glærum sem sýndu 
hugmyndir að alls kyns verkefnum fyrir nemendur.
Rík áhersla var lögð á að auka orðaforða
nemenda og efla lesskilning þeirra.
Lögð var áhersla á samvinnu og 
samskipti nemenda í lestrarnáminu.
Og að þeir vinni þeir saman í pörum eða hópum.
Námsspil og leikir eru mikilvægar námsleiðir sem 
þjálfa í senn lestrarfærni, samskipti og samvinnu.
Ég sá að þetta var ekki bara vinna með hljóðvitund. Það var 
verið að vinna með sjónvitund jafnhliða hljóðvitundinni.
Þarna sá ég möguleikann fyrir döff nemendur 
að læra íslenskt ritmál og þjálfa sjónvitund.
Á námskeiðinu fór ég að sjá að það var hægt að 
nota þessa aðferð til að kenna döff nemendum.
Að leggja áherslu á að auka íslenskan  orðaforða og efla 
lesskilning gengum sjónvitund og táknmál.
Ég ræddi þetta við samkennara 
minn sem var mér sammála.
Við ræddum þetta fram og til baka og 
viðruðum ýmsar hugmyndir.
Við ræddum til dæmis að hægt væri að vinna með myndir 
eða myndir af táknum við hlið ritaðs orðs og tengja málin saman.
Þessi sjónræna áhersla er mikilvæg fyrir döff 
nemendur. Þeir tengja orð og myndir.
Þannig er hægt að efla ritmálið. Þarna var 
ég farin að hafa áhuga á námskeiðinu.
Það kviknaði löngun til að þróa 
efni sem hentaði döff nemendum.
Ég fór að velta fyrir mér hvernig hægt væri að þróa 
þessa hugmynd Byrjendalæsis fyrir döff nemendur.
Það kviknuðu margar hugmyndir um að þróa efni sem hentaði þeim.
Mér fannst þetta spennandi og
áhugavert verkefni.
Þarna breyttist viðhorf mitt frá 
því að vera neikvætt í að vera jákvætt.
Mér fannst það spennandi 
hugmynd að þróa kennsluefni.
Þetta þýddi meiri vinnu fyrir 
okkur, að búa til verkefni.
Að finna myndir sem tengjast orðum eða myndir 
af táknum til að tengja við ritmál, gera málin sýnileg.