Alheimsamtök döff funduðu 
um nauðsyn þess að
viðurkenna táknmál vegna 
aðgengis og menntunar.
Árið 1987, á heimsþingi Alheimsamtakanna í 
Helsinki, var hugtakið “viðurkenning á táknmáli”
notað í fyrsta sinn í ályktun 
sem samþykkt var þar.
Á Evrópuþingi 1988 hóf 
Evrópusamband döff fyrst
baráttuna fyrir 
viðurkenningu táknmála.
Þar hvöttu þeir framkvæmdastjórn
Evrópuþings (ESB) til að leggja fram
tillögur ráðsins um opinbera 
viðurkenningu táknmáls í hverju 
aðildarríki Evrópu og 
aðildaríkin hvött til að 
afnema hindranir 
fyrir notkun táknmáls.
Seint á árinu 1990 hófu 
Alheimssamtök döff
baráttuna fyrir viðurkenningu 
táknmáls þannig að það 
yrði lögfest í hverju landi.
Síðan þá hafa táknmálsréttindi 
aukist og fræði menn hafa í 
auknum mæli rannsakað táknmál. 
Þá hefur táknmálsamfélagið sett
það í forgang að berjast 
fyrir táknmálsréttindum.
Þemað á átjándu heimsráðstefnu 
Alheimssamtaka döff sem haldin
var í París í júlí 2019 var "Sign
Language Rights for All” eða
"réttindi til táknmáls fyrir alla". 
Þetta þema er fyrst og fremst 
til að beina athygli að mannréttindum 
döff til tungumáls og samfélagslega 
viðurkenningu táknmálsins. 
Athygli á að táknmál sé 
þjóðtungumál, opinbert tungumál, 
tungumál í vinnuumhverfi,  svæðisbundið 
tungumál eða minnihluta tungumál.