Táknmál eins og önnur 
mál hefur sína málfræði.
Til dæmis eru til skilgreiningar á 
hljóðkerfisfræðilegum einingum táknmáls.
Þessar einingar táknmála eru 
nefndar grunnbreytur (e. Parameters).
Tákn eru samsett úr fimm
grunnbreytum. Þær eru:
1. Handform (e. Handshape).
Til dæmis hafa táknin VEGGUR
og BORÐ sama handform 
en táknið STÓLL
hefur ólíkt handform.
2. Hreyfing (e. Movement). 
Til dæmis hafa táknin 
SKEMMTILEG og AÐ 
GAMNI SÍNU sömu hreyfingu
en táknið GAMAN 
hefur ólíka hreyfingu.
3. Myndunarstaður (e. Place of articulation). 
Til dæmis hafa táknin SNJÓR og RIGNING 
sama myndunarstað 
en táknið VONDUR 
er táknað á kinn og hefur 
því annan myndunarstað.
4. Afstaða handa (e. Orientation). 
Táknin ELDHÚS og GRÁR hafa 
sömu afstöðu handa en táknið 
GRUNNUR hefur ólíka afstöðu.
5. Látbrigði (e. Non-manual components). 
Til dæmis hafa táknin VONBRIGÐI 
og ÚTLENDINGUR 
sömu látbrigði
en táknið VONDUR 
hefur ólíkt látbrigði.
Öll táknmál eiga 
fingrastafróf sem er  
notað til þess að 
stafa orð eða nöfn.
Það er einnig notað til að stafa 
það sem ekki er til tákn yfir
svo sem staðir, borgir, 
fyrirtæki og svo framvegis.