Raddmálsstefnan þar sem 
áhersla í kennslu var lögð á 
að nemendur lærðu að tala raddmál 
sinnar þjóðartungu varði í 100 ár.  
Með samþykkt þingsins varð 
táknmál að víkja í skólum döff og
það gerðist undrafljótt,  
sérstaklega í Evrópu.  
Táknmál hætti að 
sjást í skólum og
döff urðu að fara í felur þegar
þau töluðu saman á táknmáli. 
Í mörgum skólum voru nemendur 
neyddir til að sitja á höndunum því
notkun táknmáls 
var refsivert.     
Margir fræðimenn hafa bent 
á að raddmálstefna hafi,
auk þess andlega skaða 
sem hún hefur valdið, 
orðið til þess 
að útiloka döff fólk
frá menntun og 
þátttöku í samfélaginu.    