Framsetning þessa verkefnis er 
óvenjuleg að því leyti að í stað
þess að hún sé sett fram 
í hefðbundnu ritgerðarformi
þá er hún sett fram á myndbandsformi.  
Það þýðir að hver kafli inniheldur nokkur
myndbönd þar sem frásögnin er 
á táknmáli með íslenskum texta.
Táknmál á sér ekki ritmál.  
Þannig að ég,  í þessu
verkefni,  tjái mig á táknmáli 
í gegnum myndbandsform.
Að setja eigindlegar rannsóknarniðurstöður  
fram í myndbandsformi á táknmáli er
mikilvægt til að ná að sýna
tilfinningar og blæbrigði táknenda.
Þar fá viðmælendur tækifæri til að tjá 
sig á sínu náttúrulega,  eðlislæga tungumáli.
Það gefur upplýsingar umfram 
það sem ritmálið nær að fanga.
Framsetningarform þessa loka-
verkefnis fylgir sniðmátsreglum
lokaverkefna við 
Háskóla Íslands.
Verkefnið er sambærilegt að 
uppsetningu og inntaki kafla.
Það inniheldur inngang, fræðilegan kafli, 
aðferðafræði, niðurstöður, umræðurkafla og lokaorð.
Að setja ritgerð upp í myndbandsformi 
er nýung við Háskóla Íslands.
Frumkvöðull í þessari fram-
setningu er Eyrún Ólafsdóttir.
Eyrún er döff. Hún útskrifast 
með M.Ed. próf árið 2019.
Verkefnið hennar heitir “Byrjendalæsi sem brú milli 
íslensks táknmáls og íslensks ritmáls: Reynsla döff kennara."
Þessa ritgerð er að 
finna á Skemman.is
Verkefni Eyrúnar er mín 
fyrirmynd í þessari vinnu.
Þetta ritgerðarform hjálpar mér að tjá 
fullkomlega á táknmáli það sem ég vil segja,
með þeirri tilfinningu og 
meiningu, sem er mér mikilvæg.
Þessi framsetning, að setja þetta 
verkefni fram á táknmáli, er táknrænt
fyrir inntak þessa verkefnis þar sem það 
fjallar um baráttusögu íslenska táknmálsins.
Samþykki Háskóla Íslands, 
að gefa nemendum tækifæri
til að birta verkefni sín 
á þessu formi, er ákveðinn
áfangi í baráttusögu 
íslenska táknmálsins.