Raddmál eru numin með heyrn 
og tjáð með röddu en 
táknmál eru numin með sjón og 
tjáð með höndum og látbrigðum. 
Táknmál eru sjálfsprottin 
mál með eigin málfræði.
Táknmál eiga sér ekki ritmál,  
líkt og sum raddmál hafa. 
Táknmál er ekki eitt alþjóðlegt mál 
heldur á hver þjóð sitt eigið táknmál.
Táknmál heimsins eru
skyld innbyrðis 
eins og raddmál geta verið. 
Málaættir táknmála eru að mörgu leyti 
frábrugðnar málaættum raddmála.
Það er, táknmál tveggja landa geta verið 
óskyld mál þótt raddmál þeirra séu skyld. 
Til dæmis eru raddmál Englands og 
Bandaríkjanna skyld. Þau tala bæði ensku. 
En bandaríska táknmálið, ASL, er miklu 
skyldara því franska en því breska. 