Listmenning táknmála og 
raddmála eru ólík vegna
tjáningar annars vegar með 
rödd og hins vegar með höndum.
Döff einstaklingar eiga 
sína eigin menningu,
menningu sem byggir á þeirra    
móðurmáli, táknmáli og samskiptahefðum.
Döff menning er menning 
táknmálstalandi fólks og
byggir að stórum hluta á táknmálinu.
Táknmálið birtist í sýningum,
til dæmis í leiklist, söng, frásögnum, 
bókmenntum, húmor og myndlist 
á sama hátt og raddmál birtast í listrænum 
formum menningarkima sem á þeim byggja.
Tungumál gegna mikilvægu
hlutverki í myndun sjálfsmyndar.     
Í gegnum tungumál lifir menning 
fólks sem það talar eða táknar.
Sterk menning er ein ástæða þess 
að tungumál vaxa og dafna.
Það er sterk tenging á milli 
tungumáls og menningar. 
Til dæmis gegna málverk og handverk
hlutverki í að þróa menningu en
tungumálið á samt stærstan hluta 
í að auðga og þróa menningu.
Listræn form döff menningar byggja 
til dæmis á að smíða mismunandi 
fingrastafi úr við, ýmsum frásögnum, 
bröndurum og fleira.