Ég nýti eigindlega 
aðferðafræði til að leita
eftir upplifunum döff 
fólks á stöðu sinni,
hvernig það upplifði sig mismunandi 
á ólíkum tímum málastefna;
raddmálstefnu, alhliða boðskipta og 
tvítyngi í skóla og mætti hindrunum
í aðgengi að samfélaginu. Döff fólk fór af 
stað í baráttu fyrir viðurkenningu á ÍTM
vegna lífsreynslu þeirra 
á tímum táknmálsbannsins.
Döff höfðu ekki sama rétt og aðrir 
til málakennslu og takmarkað
aðgengi var til dæmis 
að táknmálstúlkun.
Döff vildu sjá jákvæðar breytingar á
 viðhorfi þjóðfélagsins til táknmálsins,
að litið sé á táknmál sem 
fullkomið mál eins og íslenskan.
Döff eru tvítyngdir einstaklingar, 
það er með táknmál og íslensku,
á sama hátt og heyrandi fólk getur 
verið tvítyngt á raddmálum,
til dæmis íslensku og ensku.
Döff fólk barðist við stjórnvöld 
fyrir viðurkenningu ÍTM að lögum.