Hugtakið fingramál hefur 
verið notað um fingrastöfun þar
sem bókstafir eru táknaðir með
fingrahreyfingum og orð þannig stöfuð.
Bendingamál og svipbrigði 
var notað til að tjá hugmyndir
og hugarástand 
döff málhafa.
Fingrastarfrófið sem notað var 
á Íslandi er upphaflega danskt
og er það 
enn í notkun.
Sigfús Sigurðsson, 
fyrrum döff nemandi í
döff skóla í Kaupmannahöfn,
kenndi íslendingum
fingrastöfun svo að þeir  
gætu átt samskipti.
Eldri döff danir skilja íslenska
fingrastafrófið vel af þessum sökum.
Séra Páll Pálsson hóf  
að kenna döff börnum
í fyrsta skipulagða 
skólahaldi fyrir döff börn
á Íslandi árið 1867, 
eftir að hafa dvalið í
Málleysingjaskólanum í  
Kaupmannahöfn í Danmörku
þar sem hann kynnti sér 
aðferðir við kennslu döff.
Almenn skólaskylda döff var 
lögleidd á Íslandi árið 1872.
Kennslustefnan sem ríkti 
í fyrstu við Prestbakka við
Kirkjubæjarklaustur á Íslandi 
var fingra- og bendingarmál.
Sú kennsluaðferð hélst 
óbreytt fram á 19. öld.
Séra Páll bjó á Prestsbakka og
voru að jafnaði fimm til sjö döff
ungmenni við 
nám hjá honum.