Í byrjun notaði ég myndavél, sem 
dóttir mín á, og notaði sd kort.
Ég var mjög spennt að
prófa þess aðferð
þó að ég hafi ekki 
kunnað á myndavélina.
Upptakan slökkti sjálfkrafa eftir tíu mínútur 
og þá þurfi ég að setja hana aftur af stað.
svo að ég hætti 
að nota hana.
Ég horfði svo á
upptökuna í tölvunni.
Ég var ekki ánægð 
með innihaldið.
Ég hafði verið að tákna
menntunarsögu döff.
Ég sá að ég þurfti 
að fínpússa efnistökin.
Ég er ekki góð í tæknimálum og þar sem ég fékk 
ekki aðstoð gafst ég upp á að nota þessa aðferð.
Mér var sagt að tákna allan textann í
myndveri Háskóli Íslands,
en ekki hvern
kafla fyrir sig.
Upptakan fór klaufalega af stað.
Ég gerði oft mistök og merkti ekki
upptökurnar, hvaða kafla ég var að tákna.
Ég mætti nokkrum sinnum og 
kláraði að tákna textann.
í byrjun sat einn tæknimaður með mér 
í myndverinu og annar setti upp tækin.
Þegar tækin voru tilbúin var ég með fjarstýringu 
og textann á ipad. Hann var tengdur við upptökuvél.
Seinna kom hugmynd um að textinn væri á iphone í
staðinn fyrir fjarstýringu. Það gekk betur.
Næsta skref var að fara yfir myndböndin
og merkja hvað átti að klippa.
Ég fékk kennslu í að klippa og bæta við texta
með heimildum og hugtökum á upptökuna.
Þegar efnið, sem búið var að klippa og
merkja, var flutt í tölvu hjá tæknimanni
þá gerðist eitthvað sem 
ég kann ekki skil á.
Það er alveg ljóst að ég er 
ekki vel að mér í tækni.
Þetta hafði mikil áhrif á mig, ég varð leið 
og fann að ég missti tengslin við efnið.
Þetta dróst í langan tíma vegna 
þess að ég var hálf miður mín.
Einnig komu upp veikindi, bæði hjá mér og tæknimanni 
þannig að vinnan stoppaði alveg í ákveðinn tíma.
Þangað til við túlkurinn settumst niður með ritgerðina og 
fórum yfir öll myndböndin á flakkaranum og tímalínur,
og merktum myndböndin.
Þá fór vinnan af stað með krafti. Ég fann 
hvernig ég tengdist aftur efninu.
Það kom í ljós, eftir að við
fórum yfir myndböndin,
að það vantaði hluta af köflunum og 
sums staðar þurfi að laga táknmálið.
Sumt þurfti að laga og 
einnig vantaði upptökur.
Það sem ég lærði af þessu var að það hefði
verið best að tákna einn kafla í einu,
merkja hann með númerum, og fara yfir hann 
strax á eftir og laga ef þess hefði verið þörf.
Þessi aðferð hefði verið 
skilvirkari og fljótlegri.