Veturinn 1987 fengu 
nokkrir kennarar 
Heyrnleysingjaskólans 
þjálfun í túlkun á vegum 
skólans frá nýju túlkunum 
tveimur og táknmálskennurum.  
„Túlkarnir“, sem þar urðu til, voru 
kennarar við framhaldsdeild 
Heyrnleysingjaskólans en unnu 
við að túlka í framhaldsskólum.  
Innan Þroskaþjálfaskólans 
var táknmál tekið upp, sem 
valáfangi veturinn 1987-1988, 
fyrir einn árgang í skólanum.
Í gegnum það þróaðist 
kennslan áfram og fyrstu 
skrefin voru tekin í þá átt 
að rannsaka táknmálið. 
Bryndís Víglundsdóttir rektor
Þroskaþjálfaskóli Íslands fékk  
fyrst Brittu Hansen 
forstöðumann og
síðar Asger Bergman, 
döff táknmálskennara, 
frá KC, (Samskiptamiðstöð) í 
Danmörku, til að koma til 
Íslands og þjálfa kennarana 
Júlíu G. Hreinsdóttur (þroskaþjálfanemi) 
og Valgerði Stefánsdóttur 
(táknmálstúlkur) til þess 
að kenna valáfanga 
Þroskaþjálfaskólans 
í táknmáli.  Haukur notaði 
tækifærið þegar Asger Bergman 
kom til landssins til 
að spyrja hvort hann 
áliti skynsamlegra fyrir 
félagið að berjast fyrst 
fyrir viðurkenningu á íslensku  
táknmáli eða að berjast fyrir 
stofnun samskiptamiðtöðvar.
Asger ráðlagði félaginu að
berjast fyrir samskiptamiðstöð.  
Þar væri hægt væri að byggja 
upp þekkingu og rök sem 
mætti nota í baráttu fyrir  
viðurkenningu á íslensku táknmáli.  
Haukur skipulagði fund sem var 
haldinn fyrir fullu húsi.  
Þangað mættu bæði 
stjórnmálamenn, hagsmunaaðilar, 
döff fólk, foreldra og kennarar.  
Tveir fyrirlesarar frá Danmörku, 
döff táknmálskennari og heyrandi 
móðir döff voru fengnir til að 
ávarpa fundinn.  Öflug samstaða 
skapaðist um að vinna að 
stofnun samskiptamiðstöðvar 
sem ynni að rannsóknum, 
táknmálkennslu og túlkaþjónustu.
Á árunum 1989 og 1990 héldu 
svo áfram heitar umræður um 
táknmálið og nauðsyn þess að fá 
stofnaða samskiptamiðstöð eða 
táknmálsstöð.  Haukur undirstrikar 
að þessi vinna að undirbúningi 
samskiptamiðstöðvar og 
svo stofnun hennar hafi 
verið forsenda þess að 
hægt var að vinna að því 
að fá lagalegar viðurkenningu 
á táknmáli.  Nú átti að hlusta á
skoðun döff sem búnir að 
vera einangraðir, á tímum 
raddmálstefnunnar, og 
viðurkenna íslensk táknmál. 
Á þessum tíma var eldur
í baráttunni og kraftur 
fyrir stofnun Samskiptamiðstöð.  