Í dagur er annar dagurinn sem skiptist í tvo hluta.
Fyrri hlutinn er atvinnulíf og atvinnumarkaður
döff sem við sátum saman í.
Okkur langar að segja ykkur
frá því sem okkur þótti athyglisvert.
Í morgun var umræðupallborð með 5 leiðtogum
og rætt var um hlutverk leiðtoga,
baráttumál og myndun tengsla þess.
Það gæti haft góð áhrif að fá einn döff í þinghúsið.
Mark Wheatly sagði frá
könnun atvinnulífs döff í tengslum SSRF.
Tækni hefur þróast mjög
hratt segir leiðtogi frá pallborðinu.
Við vitum ekki hvernig tæknin þróast í framtíðinni
en táknmál tengist mikið tækninni.
Spennandi að sjá hvernig tæknin mun þróast.
Varðandi tæknina, eins og þið vitið þá eru til öpp
sem getur þýtt ræðu-yfir í -texta.
Sama hugmynd er fyrir táknmál.
Þetta er allt nýtt.
Það hafa verið gerðar margar rannsóknir
til að sýna mikilvæga stöðu heyrnarlausra
á atvinnumarkaði.
Hlutfall stöðu hvers lands er misjafnt.
Allir upplifa sömu hindranir og samskiptarof,
enginn túlkur á vinnustað,
sama starf í mörg ár en engin ný verkefni.
Eða þegar döff starfsmaður verður
útkeyrður á vinnustað á stuttum tíma.
Þegar döff fær vinnu, er oft lítið beðið um
launahækkun eða auka ábyrgð á verkefnum.
Í Þýskalandi var gert verkefni um döff mentor
fyrir þau sem hafa ekki fengið vinnu
eða eru ekki hluti af samfélagi.
Hlutverk mentors er að hvetja döff að ná árangri
til að taka aftur þátt í samfélaginu sínu.
Það getur átt við atvinnu- eða félagslíf.
Tökum dæmi, döff einstaklingur hefur ekki unnið í meira
en 6 mánuði og mentor metur hæfileika viðkomandi,
eins og ef hann væri listamaður,
gæti hann t.d. haldið listasýningu.
En mentorinn aðstoðar við að finna stað og
segja honum að hann hafi 6 mánuði til að klára
t.d. 30 listaverk. Þetta gefur listamanninum
hvatningu til að koma sér af stað.
Það var fyrirlestur um stöðu túlkunar í Evrópu.
Ísland hefur tekið þátt í könnunni á fjögurra ára fresti
og tölurnar hafa breyst því fleiri taka þátt.
Það eitt sem kemur fram, á Íslandi eru
engin réttur á túlkaþjónustu í atvinnulífi.
Bara þrjú lönd í Evrópu hafa ekki þennan rétt.
Langflest lönd hafa eitthvað þó ekki 100%.
Sum lönd eru með ótrúlega hátt
hlutfall atvinnuleysi og önnur látt hlutfall.
Athyglisvert að í Danmörku
er að túlkað atvinnulíf er mjög gott
eitt af Norðurlöndunum sem hafa 20 vinnutíma á viku.
En myndi full þáttaka með táknmáli með
því að fá táknmálstúlk á vinnustað vera nóg?
Eftir pælinguna tók ég eftir því að
það er ekki nóg að fá túlk á vinnustaði
því viðhorf spilar oft inn líka.
Einnig fer það eftir hlutfalli atvinnuleysis
og samanburð milli heyrandi og döff.
Þetta er ekki svona einfalt.
Austuríki bjó til heimasíðu Hand4Shake.
Heimasíðan veitir fræðslu til allra
vinnustaða um ráðningu döff.
Nýr döff starfsmaður fær stuðning
frá þeim með leiðbeiningum,
og allir starfsmenn ásamt yfirmanni fá kennslu eða
workshop um döff menningu, meðvitund og
hvernig bæta megi samskipti við döff.
Á heimasíðunni kemur hversdaglegt tákn sem tengist
vinnustöðum svo fólk getur lært samskipti
og betra andrúmsloft verður á vinnustaðnum.
Oft er þungur fyrirlestur fluttur en
við fengum innblástur frá Indlandi.
þau vinna með sjálfsstyrkingu og hvatningu til að geta unnið á móti audism
og gefa verkfæri til að vinna á móti þessu og
það var góður innblástur að mínu mati.
Mig langar endilega að skoða þetta betur.