Málvísindalegar rannsóknir á 
táknmáli hófust í kringum 1960.
Upphafsmaður táknmálsrannsókna í heiminum 
var Bandaríkjamaðurinn William C. Stokoe.
Hann var lengi prófessor 
við Gallaudet háskóla
sem er háskóli fyrir 
döff í Bandaríkjunum.
Rannsóknir hans á amerísku táknmáli, ASL, ullu 
byltingu á skilningi á ASL í Bandaríkjunum.
Með rannsóknum sínum sýndi 
hann fram á að táknmál eru
fullkomin mál en ekki bara tilviljana-
kenndar hreyfingar eða látbragð.
Rannsóknir á táknmálum
eru nú orðnar útbreiddar 
í háskólum víða um heim.
Þessar rannsóknir hafa breytt viðhorfum heyrandi 
fólks til táknmála og aukið virðingu fyrir þeim
sem og döff og 
menningu þeirra.
Nú er litið á táknmál sem sjálfstæð tungumál og að 
þau opni aðgengi döff fólks að þátttöku í samfélaginu.
Á táknmáli geta döff 
einstaklingar tjáð sig
um allt sem þá langar til að tala um.      
Táknmál styrkir döff og auðveldar þeim
að læra önnur mál, vera tví-
tyngd á táknmáli og íslensku
og þar með öðlast 
betri menntun.
Það er mikilvægt að döff einstaklingar 
fái táknmál strax frá fæðingu sem fyrsta mál.
Það auðveldar þeim að læra íslensku 
sem annað mál sem síðan mun auðvelda
þeim menntun á öllum skólastigum. Í dag 
styðja döff, og þeir sem vinna með döff,
svokallaða tvítyngisstefnu, þar sem 
táknmál og íslenska fléttast saman.