Þegar Brandur Jónsson tók við 
stjórn skólans af Margréti
fólst stærsta breytingin í því 
að tekin var upp ný kennslustefna,
svokölluð talmálsstefna 
eða raddmálsstefnan.
Nú var allt táknmál bannað og 
nemendum kennt að tala og lesa af vörum.
Nemendum var bannað að nota 
allar bendingar í samskiptum
en þess í stað var einblínt á að kenna 
þeim að tala og lesa af vörum.
Var tekið strangt á allri notkun 
táknmáls í kennslustundum
Nemendur voru jafnvel 
slegnir með priki á fingurna
ef þeir töluðu 
táknmál sín á milli.
Þá var lögð mikil áhersla á 
að nota heyrnarleifar barnanna
með hjálp heyrnartækja 
eins mikið og hægt var.
Á þeim tíma voru heyrnatækin stór 
tæki og magnarinn hengdur um hálsinn
eða þau notuðu
heyrnartól.
Í grein sem Baldur skrifaði 
í tímaritið Menntamál,
skömmu áður en hann tók við 
starfi forstöðumanns Málleysingjaskólans,
sagði hann táknmálið valda því að 
heyrnarlausir væru oft misskildir:
„Látæði þeirra og bendingar
koma þeirri skoðun inn hjá þeim
sem lítið þekkja til, 
að þeir séu annaðhvort
fávitar eða brjálaðir, og skringilegar
grettur þeirra og hreyfingar
vekja oft hlátur hjá þeim, sem enga 
hugmynd hafa um, að hverju þeir eru að hlæja“.
Þarna nefndi Brandur að táknmálið ylli 
því að heyrnarlausir væru oft misskildir
eins og hann segir „skringilegar grettur þeirra
og hreyfingar vekja oft hlátur hjá þeim.“
Þetta orðalag segir mér að Brandur vissi 
ekki að táknmál hefur hljóðkerfisfræði,
málfræði, að táknmál 
er fullgilt mál.
Á þessum tíma voru heyrnarlausir 
einstaklingar að þróa samskiptaleiðir.
En vegna þekkingarleysis 
og ótta við það sem er „framandi“
gat fólk ekki skilið það og 
til urðu neikvæð viðhorf.
Athygli vekur að Brandur skuli hafa sagt að þeir 
væru annað hvort fávitar eða brjálaðir
en í andlitinu felst hluti 
af málfræði málsins.
Döff hafa fullan aðgang að táknmáli 
og geta því nýtt sér það
til samskipta og 
þekkingarsköpunar.
Táknmál veldur ekki misskilningi 
en varaaflestur gerir það.
Til dæmis er erfitt að lesa 
af vörum „júni“ eða „júli“.
Þessi orð hafa svipaða munnhreyfingu 
sem er auðvelt að misskilja.