Enn í dag, líkt og áður, 
eru almenn viðhorf þau
að döff börn eigi að aðlagast
menningu hinna heyrandi og
ná valdi á að lesa af vörum
og tala á tungumáli þeirra,
Á síðari tíma hefur 
mótað fyrir áherslu á  
táknmálsmenningu og gildi hennar 
fyrir þroska döff barna.
Rannsóknir hafa sýnt 
hvernig menning tengdist 
uppeldisaðstæðum og 
kennslu döff barna 
á tíma raddmálsstefnunnar.
Meðal annars finnast 
vísbendingar um að 
viðhorf foreldra döff 
barna til fötlunar þeirra 
hafi haft áhrif á þróun 
geðtengsla þeirra í milli.
Einnig hefur menntakerfi  
frá þessum tíma verið
gagnrýnt harðlega af
fræðimönnum sem
hafa sýnt fram á hvernig
menntakerfið hefur 
byggst á viðmiðum 
hinnar heyrandi 
menningar en ekki 
menningar döff.
Margar rannsóknir sýndu 
að raddmálsstefnan sem
sem slík hafi haft slæm
áhrif á félagslegan þroska
döff barna og 
sömuleiðis á læsi 
og lesskilning þeirra.