Heiðdís Dögg Eiríksdóttir, 
núverandi formaður Félags döff
segir að fólk hafi 
almennt ekki skilning á
hlutverki íslensks táknmáls og 
hvers virði það er döff fólki.
Það geri sér ekki grein fyrir mikilvægi 
táknmáls í lífi döff fyrir sjálfsmynd þess
og menntun eða 
hvernig málið lærist.
Hún segist alltaf mæta sömu 
forgangsröðuninni að táknmál og
döff, þrátt fyrir öll hennar rök, 
séu ævinlega aftast í röðinni.
De Meulder hefur 
bent á að réttur
til máltöku á táknmáli og réttur 
til að fá þjónustu á táknmáli
sé áberandi veikleiki 
á lagasetningu um
táknmál í heiminum.  
Nauðsynlegt verði að
setja önnur lög til þess 
að tryggja þann rétt.
Berglind Stefánsdóttir bendir 
á að það vanti peninga,
aðgerðaráætlun á öllum sviðum. Hún bendir á að við 
eigum lög um heilbrigðísþjónustu sem býður túlkun
og í menntun og fleira en það vanti 
túlkun í tengslum við daglegt líf,
til dæmis túlkun á menningu eins og 
leikhúsatúlkun. Berglind bendir ennfremur 
á að án aðgerðaráætlunar og 
fjárframlaga verði ekki til
samfélag þar sem döff njóta 
málréttinda, jafnréttis og þátttöku
á öllum sviðum og að 
samfélag þess njóti virðingar.