Að mati Vilhjálms Vilhjálmssonar 
markaði Norræna menningarhátíðin 
1986 og túlkanám Félags 
heyrnarlausra tímamót í 
sögu íslenska táknmálsins.  
Átti það bæði við hvað varðar 
þróun og eflingu málsins.  
Þá skapaðist með þessum  
áfanga nauðsynleg forsenda 
þess að félagið gæti með 
þjónustu táknmálstúlka barist 
fyrir réttindum döff fólks og 
virkri þátttöku þess í samfélaginu.   
Fram kom hjá Hauki Vilhjálmssyni 
að það hafi verið á árunum 
1985-1986 sem við döff 
gerðum okkur grein fyrir að við 
þyrftum túlka sem væru lykill að 
aðgengi að samfélaginu og námi.  
Eftir að við fengum aðgang að 
túlkum sækja fleiri döff í 
nám en það er vegna góðra túlka.  