Við bjuggum til verkefni þar sem orð og
myndir voru hengd á vegginn.
Þannig voru orðin alltaf sýnileg nemendum.
Dæmi BANGSI, DISKUR, RÚM og STÓLL.
Þetta verkefni var fyrir minnisspil. Markmiðið var
að nemendur gætu parað saman orð og mynd.
Við kennarar sýndum þeim hvað
átti að gera og spiluðum svo við þau.
Að því loknu var minnisspilið hengt á vegginn svo að nemendur
höfðu það alltaf fyrir augunum og gátu spilað þegar þeir vildu.
Þetta var leið til að hafa orðin
bæði sýnileg og líka til upprifjunar.
Næst þegar það var tími í döff stofu komu
nemendur og byrjuðu að skoða vegginn.
Björn og Jakob lásu orðin í hljóði og sögðu ekkert.
Ég ætlaði að biðja þá að fá sér sæti en hætti við það.
Ég fylgdist með þeim. Það var yndislegt
að sjá þá skoða orðin og rifja þau upp.
Ég ákvað að trufla þá ekki, vildi
heldur að þeir nýttu þetta frumkvæði
að skoða og lesa orðin. Það er
þeirra ábyrgð að lesa umhverfið.
Skoða texta og orð sem eru sýnileg.
Ég ákvað að leyfa þeim að njóta og fá tækifæri
til taka sjálfstæðar ákvarðanir þegar kæmi að lestri.