Á sama tíma og Samskiptamiðstöð heyrnarlausra og 
heyrnarskertra fór að veita túlkaþjónustu í meira mæli
og skilningur döff fólks á 
mikilvægi túlkaþjónustunnar jókst
höfðu stofnanir samfélagsins  
enga þekkingu á túlkaþjónustu.
Samskiptamiðstöð vann að því að 
auka skilning innan stjórnsýslunnar
og að vekja athygli stjórnvalda á 
réttindum döff til túlkaþjónustu.
Smám saman jókst réttur 
til túlkaþjónustu.
Ef döff fengu ekki túlk, þá kærði Félag 
döff ríkið fyrir ýmis réttindabrot.
Árið 1997 neitaði sýslumaður döff 
einstaklingi um túlkaþjónustu.
Félag döff kærði fyrir hönd viðkomandi 
til dómsmálaráðuneytisins.
Niðurstaðan var að dómsmálaráðherra 
sendi umburðarbréf til allra
sýslumanna á Íslandi og sagði að 
döff ættu að fá túlkaþjónustu í
mikilvægum málum. Einnig 
voru sett lög um réttindi
sjúklinga í maí 1997 þar sem segir: „Eigi 
í hlut sjúklingur sem ekki talar íslensku
eða notar táknmál skal honum 
tryggð túlkun á upplýsingum
samkvæmt þessari grein. Annað dæmi átti sér 
stað árið 1999 þegar Berglind Stefánsdóttir
þáverðandi formaður Félags 
döff stefndi íslenska ríkinu
þar sem ríkissjónvarpið neitaði 
að túlka framboðsumræður
stjórnmálaflokka fyrir 
Alþingiskosningar.
Félagið vann málið. Þriðja dæmið 
er þegar kærumál fara fyrir dómstóla.
Félag döff aðstoðaði foreldra en
þeir stefndu Reykjavíkurborg fyrir 
að neita að greiða túlkaþjónustu.
Málið vannst í héraðsdómi árið 2005.
Félag döff aðstoðaði marga döff við að 
senda inn kærur til menntamálaráðuneytisins
þegar döff var synjað um 
túlkaþjónsustu í daglegu lífi.
Menntamálaráðuneytið lagði til að
útbúa sjóð til að geta borgað túlkun.
Þannig varð
Þorgerðarsjóðurinn til.
Allt þetta eru litlar vörður á leiðinni 
í átt að viðurkenningu táknmálsins.
Seinna komu kærumál vegna húsfunda. Hjördís 
bendir á að Félag döff hafi unnið kærumálin
vegna þess að döff áttu rétt á 
því að taka þátt í samfélaginu.
Réttur döff hafði bara ekki verið
viðurkenndur og fólk hafði ekki
skilið að aðgengi döff fékkst ekki í 
gegnum hjálpartæki fyrir fólk með fötlun
heldur með viðurkenningu á tungumáli. 
Hjördís benti á að það er til dæmis lögbundin
skylda fyrir hana sem húseigendanda 
að taka þátt í húsfundum.
Fái hún ekki túlk getur 
hún ekki tekið þátt.