Vesturhlíðaskóli var lagður niður 
vorið 2003 og fluttur inn í Hlíðakóla.
Þar var stofnuð deild 
fyrir heyrnarlausa nemendur.
Stefna táknmálssviðs 
er tvítyngi í kennslu.
Sú stefna var síðustu ár Vesturhlíðarskóla
allt frá því að Gunnar Salvarsson tók við starfi 
skólastjóra og seinna Berglind Stefánsdóttir.
Markmið þeirra var að heyrnarlausir nemendur öðluðust 
tvö tungumál, táknmál og íslensku, lestur og ritun.
Það þýðir að heyrnarlausir nemendur
þarfnast táknmálsumhverfis
til að öðlast íslensku í gegnum táknmál.
Það þýðir líka að kennarar 
þurfa að hafa vald á táknmáli,
skiptir þá engu hvort kennarinn sé heyrnarlaus eða 
heyrandi svo framarlega sem hann hefur vald á táknmáli.
Aðalatriðið er að kennarar
hafa þekkingu á döff menningu,
málminnihlutahópum, deafhood og hafi
þekkingu, innsæi og skilning á eðli döff.
Táknmál er kennslumálið.
Að döff og heyrandi kennarar noti táknmál 
í samskiptum við döff nemenda í kennslu.
Öll samskipti fara 
fram á táknmáli.
Nemendur fá upplýsingar um 
kennsluefni, sögur og verkefni
sem þeir eiga að vinna á táknmáli.
Þannig öðlast þeir bæði íslenskan orðaforða 
og tilfinningu fyrir íslenskri setningaskipan,
sem er ákveðin undirstaða 
til að læra önnur tungumál.
Aukinn orðaforði í íslensku gefur nemendum tækifæri til að 
tengjast og verða þátttakendur í hinu heyrandi samfélagi.