Verkefni var að nemendur áttu
að lesa orð og finna rétta mynd.
Björn, Þórður og Jakob stóðu í röð.
Allar myndirnar héngu á vegg og kennari 
rétti nemanda miða með orði.
Nemandi átti að lesa orðið og ef hann þekkti það, 
finna myndina sem passaði við orðið.
Þetta verkefni var það sama og minnisspilið.
Björn fékk orð og las það. Hann þekkti orðið strax og 
sagði á táknmáli „RÚM“ með munnhreyfingu RÚM.
Kennari lét hann fá kennaratyggjó 
og Björn festi orðið á vegginn.
Þórður sá Björn tákna RÚM og hann var 
fljótur að benda á myndina af rúminu.
En Jakob setti hendur með síðum 
og leyfði Birni að spreyta sig.
Hann skoðaði myndirnar en var 
tregur til að festa miðann á réttan stað.
Hann var með stæla.
Þórður reyndi að benda á myndina.
Björn vildi ekki láta hann trufla sig. Jakob 
reyndi að halda höndunum á honum, passa hann
og leyfa Birni að spreyta sig.
Hann leitaði að rétta staðnum fyrir orð, ætlaði 
að festa miðann en hætti við og hélt áfram að leita,
Hann leitaði af mynd af stól og táknaði STÓll.
Hann sagði að hann hafi ruglast og las orðið
aftur og festi miðann loks við rétta mynd.
Jakob tók um hendur Þórðar og hélt 
þeim niðri með síðum. Þórður brosti.
Þetta tók hann 34 sekúndur.
Næst var röðin komin að Þórði 
að fá miða hjá kennaranum. Las orðið.
Hann sýndi Jakob miðann sem sagði ekkert. Hann var fyrst 
ekki viss um orðið en benti svo á myndina SKÓGUR.
Þetta var ekki rétt. En kennarinn rétti honum kennarartyggjó til 
að festa orðið við mynd og hann hélt þá að orðið væri rétt.
Jakob sagði að þetta væri ekki rétt 
mynd, rétta orðið væri DISKUR.
Þórður var í vafa hvort væri rétt.
Kennarinn sagði eitthvað en samtalið 
sést ekki allt á myndbandinu.
Þórður var greinilega í vafa hvort orðið væri rétt.
Jakob reyndi að benda honum á rétt orð en hann var ekki viss.
Ég upplifði að það væri tímasóun að
láta hina nemendur bíða.
Þessi uppgötvun var hluti af sjálfsrýni 
minni í þessari starfendarannsókn.
Tveimur mánuðum seinna fór ég að rýna í gögnin og áttaði 
mig á að það væri tímasóun að láta nemendur bíða.
Til að byrja með fannst mér það góð hugmynd að einn nemandi 
væri að vinna þetta verkefni á meðan aðrir biðu.
En eftir að ég fór að greina gögnin sá ég að 
það var hægt að virkja nemendur betur
og þeir gætu allir verið að vinna 
verkefni á sama tíma.
Verkefni til að auka íslenskan orðaforða.
Tíminn er dýrmætur fyrir okkar nemendur. Þeir þurfa að 
nýta tímann vel til að öðlast ritmál á eðlilegum hraða.
Þarna lærði ég af eigin mistökum, sem aftur styrkti 
fagvitund mína og gaf mér tækifæri til að gera betur.
Skilaboðin til mín voru að það væri tímasóun að láta 
nemendur bíða á meðan einn nemandi væri að vinna.
Það var betra að vinna eitthvað annað á meðan.
Ég sá að allir þurfa að fá að vinna sjálfstætt. Tíminn er dýrmætur 
og mikilvægt að nýta hann til að byggja upp íslenskan orðaforða.
Þannig varð hugmyndin til að á meðan einn nemandi væri 
að vinna þetta verkefni gætu aðrir verið að vinna önnur verkefni
til dæmis finna rétta mynd og tengja orði, 
sóknarskrift, orðasúpa eða skrifa orðin á tússtöflu.
Allt verkefni til að auka orðaforða í íslensku.