Í Evrópu og Bandaríkjunum voru 
stofnaðir skólar fyrir döff börn
þar sem þeir lærðu táknmál og mættu 
jafningjum og döff fullorðnum fyrirmyndum.
Í þessum skólum var 
sterkur skilningur á
að táknmál hefði mikla þýðingu 
fyrir menntun döff barna.
Í sumum skólanna voru 
döff kennarar í meirihluta.
Þá gátu döff menntað sig jafnt á við 
aðra og notið sömu lífsgæða og heyrandi.
Eftir útskrift fengu margir þeirra vinnu og
var hlutfall þeirra á atvinnumarkaði hátt.
Margir menningarlega döff voru
áberandi í samfélaginu á 19. öld.
Þetta tímabil hefur 
verið nefnt blómaskeiðið.
Talið er að margir döff hafi á þessum 
árum notið þess að vera tvítyngdir.
Þeir hafi annars vegar kunnað táknmál 
og hins vegar getað lesið og skrifað.
Þessi dæmi sýna að döff voru virkir  
þátttakendur í báðum menningarheiminum.