James Sephard-Kegl fylgdist 
með og rannsakaði döff börn
í skóla, í Níkaragva, 
byggja upp sinn eigin
táknmálsorðaforða 
og mál frá grunni.
Hann nefnir fjögur skilyrði 
sem sköpuðu frjóan jarðveg
fyrir nýtt tungumál eins og 
gerðist í Managua Níkaragva,
og hefur gerst 
á fleiri stöðum
þar sem döff 
börn koma saman.
Fyrsta málskilyrðið 
var hið augljósa,
sjónrænt aðgengi 
að samskiptum.
Döff börn sem alast upp 
umkringd reiprennandi
táknmálnotendum.
Annað málskilyrðið var 
fjölda einstaklinga,
nægur fjöldi barna 
sem eru í sambandi
við hvert annað, hvort sem um 
ræðir fámennan eða stærri hóp döff.
Í Níkaragva voru hundruð 
döff börn saman og
táknmál var búið 
til á örfáum árum.
Þriðja málskilyrðið var 
þörf fyrir samskipti.
Þar sem táknmálskunnátta 
fjölskyldna heyrnarlausra barna
var lítil sem engin 
þyrsti þau í samskipti.
Eins og fram hefur 
komið þurftu börnin,
án aðstoðar frá foreldrum 
sínum, að finna leiðir
til að miðla hugsunum sínum 
og reynslu á eigin spýtur.
Enn fremur, í skólastofum,
höfðu þessi börn mikið að ræða.
Þegar döff börn hittast,
þá þarfnast þau að tjá sig
og nota bæði bendingar 
og búa til tákn til að fá útrás.
Fjórða málskilyrðið var aldur.
Börnin í Managua voru 
á aldrinum 4 ára
til unglingsaldurs.  Eldri 
börnin komu með ýmis
heimatákn yfir athafnir 
að heiman sem
fjölskyldan hafði búið 
til, matartákn og fleira.
En nýjar athafnir sem 
komu upp í skólanum
og á heimavist 
hvatti þau til
að búa til táknaforða.
Ungu börnin þróuðu sitt mál,
táknmál, í gegnum 
táknmálsumhverfið í döff skóla.
Málskilyrði, sem Sephard-Kegl 
nefnir, eiga við döff börn
sem fæðast inn í döff 
fjölskyldur sem nota
táknmál sem aðal 
samskiptaaðferð.
Börnin hafa stöðugt 
aðgengi að fullþróuðu máli,
og geta miðlað hugsunum 
sínum og reynslu.
Táknmál eru 
náttúrleg tungumál
með málfræði sem 
svipar til raddmála.
Málþroski á táknmálum er 
svipaður málþroska á raddmálum.
Döff börn döff foreldra sem 
nota táknmál í daglegu lífi
frá fæðingu þroskast 
eins og önnur börn með
eðlilega heyrn sem alast 
upp í raddmálsumhverfi.
Fyrsta mál þeirra er 
sjónrænt mál, táknmál,
á meðan heyrandi börn fá 
raddmál sem fyrsta mál.