Nafnleyndar á nemendum verður gætt 
og búin til nöfn á nemendur yngsta stigs.
Allir nemendur er drengir með eða 
án heyrnartækja eða kuðungsígræðslu.
Þess er gætt að virðing 
sé borin fyrir nemendum.
Vegna þess hversu fáir nemendurnir 
eru er aldur þeirra ekki tilgreindur,
eingöngu að þeir eru á yngsta stigi, þar 
sem auðvelt væri að rekja hverja um ræðir.
Af þeim sökum er hvorki nefndur aldur né hvort
þeir nota heyrnartæki eða kuðungsígræðslu.
Foreldrum var ýmist sent bréf eða rætt
við þau munnlega til að fá leyfi að börnin
væru þátttakendur 
í meisararitgerðinni.
Skólastjórinn var 
upplýstur um verkefnið.
Þessi börn, nemendur á yngsta
stigi, eru með mismunandi bakgrunn.
Allir eru tvítyngdir, annað hvort íslenskt táknmál 
og íslenska eða önnur tungumál sem heimamál.
Tungumálin eru mismunandi.
Þeir sem eiga heyrandi fjölskyldu tala eingöngu 
íslensku eða íslenskt táknmál sem heimamál
og aðrir eiga döff fjölskyldu sem 
tala erlend táknmál sem heimamál.
Allir fá þeir íslensku með útkýringum á
íslensku táknmáli í döff stofu,
í Byrjendalæsi, þar
er táknmálumhverfi,
kennarar, við þrjár sem sjáum um kennsluna,  
tala eingöngu íslenskt táknmál við nemendur.
Með táknmálsumhverfi er átt við að eingöngu 
er talað íslenskt táknmál í kennslustofunni.
Þetta er frekar flókið þar sem 
nemendur eru á ólíku stigi
en þeir hjálpa hver öðrum og 
græða á styrkleikum hvers annars,
hjálpast að bæði með
íslensku og táknmál.