Meistararitgerð mín er starfendarannsókn á þróun 
Byrjendalæsis fyrir döff nemendur í döff stofu.
Ég lít á mig sem fræðimenn og
starfendarannsókn mun hjálpa mér
að rýna í og skoða vinnubrögð mín
í Byrjendalæsi með döff nemendum.
Ég vil árétta að ég var
ekki ein í þessari vinnu.
Ég var í samvinnu með
tveimur öðrum döff kennurum.
Við unnum með kennsluáætlun,
ætluð heyrandi nemendum,
og aðlöguðum að 
okkar nemendum.
Hvað er starfendarannsókn?
Starfendarannsóknir eru rannsóknir 
sem starfsmenn gera  á eigin starfi
í því skyni að skilja það og
þróa það til betri vegar.
Grunnhugmyndin er að læra í starfi
og taka til athugunar reynslu
sem maður verður fyrir til að átta
sig betur á hvað maður er að gera
og hvaða afleiðingar
gerðir manns hafa.
Starfendarannsóknir hafa
verið gerðar á vettvangi skóla.
Þessi rannsókn er gerð í döff 
stofu í tengslum við Byrjendalæsi.
Kennarar sem taka 
þátt í slíkum rannsóknum
beina athyglinni að eigin starfsaðferðum 
og áhrifum þeirra á nemendur.
Þeir taka til athugunar ákveðna
og skilgreina þætti í starfinu,
prófa nýjar leiðir og
kanna hvernig til tekst.
Lykilatriðið er alltaf
skráning og gagnasöfnun,
að skrá það sem 
gerist í skólastarfi.
Þannig hafa þeir eitthvað í höndunum
til að greina og ræða um við aðra.
Þetta er einmitt það sem ég gerði í minni eigin
rannsókn þegar ég kenndi döff nemendum.
Eftir kennslu 
skráði ég gögn.
Ég athugaði viðbrögð nemenda við
verkefnum í tengslum við Byrjendalæsi.
Síðan ræddum við
hvernig til tókst.
Hvernig vinna
nemenda gekk,
hvernig félagleg samskipti þeirra
voru meðan þeir unnu verkefni
og mína upplifun
í kennslustofunni.
Af hópi upphafsmanna starfendarannsókna
í Bretlandi er Lawrence Stenhouse.
Hann hafði sérstakan
áhuga á námskrárþróun.
Námskrá merkti fyrir honum
ekki aðeins það sem læra skyldi
heldur líka það sem kennarar
og nemendur gera í kennslustofunni.
Til að átta sig á gildi námskrár, sagði hann, yrðu
rannsakendur og kennarar að taka höndum saman
og skoða og ræða það
sem gerist í kennslustofunni.
Kennrinn væri þá 
ekki aðeins að kenna
heldur líka að rannsaka hvort þær
hugmyndir sem námskráin setti fram
kæmu að gagni eða
stuðluðu að góðri menntun.
Bæði Stenhouse og samstarfsmaður hans til margra ára,
John Elliott, þekktur fræðimaður á sviði starfendarannsókna,
lögðu áherslu á starfendarannsóknir
sem leið til starfsþróunar og skólaþróunar.
Megintilgangur starfendarannsókna
í skólum, segir Elliott, er að stuðla að
aukinni fagmennsku kennara
og betri menntun nemenda.
Helstu forgöngumenn
starfendarannsókna í Bandaríkjunum,
Cochran-Smith og Lytle, benda á að
starfendarannsóknir leggi áherslu á
að kennarar séu í lykilstöðu til að afla
þekkingar og efla skilning á skólastarfi
af þeirri einföldu ástæðu að
þeir eru innherjar (e. insiders).
Kennarar eru löngum stundum í
skólastofunni í návígi við nemendur
og eru þess vegna í einstakri aðstöðu
til að læra á þá og læra af þeim.
Í minni vinnu er ég alltaf innan
skólastofunnar í návígi við nemendur.
Þannig læri ég bæði á
nemendur og læri af þeim.
Viðbrögð nemenda við verkefnum
veittu mér aukinn skilning.
Ég lærði af þeim.
Jean McNiff, sem hefur verið einn áhrifamesti
fræðimaður á sviði starfendarannsókna
í Bretlandi undanfarin ár, tekur í sama
streng og Cochran-Smith og Lytle.
Megintilgangur starfendarannsókna, segir hún,
er að skapa nýja þekkingu og kenningar um starfið
og þetta geta kennarar
vel gert í krafti reynslunnar.
Lykilatriði í þessu samhengi, segir 
hún, er sjálfsrýni (e. self reflection).
Það er að starfsmaðurinn líti inn á við,
kanni hug sinn og spyrji sig um gildin,
hvaða hugmyndir liggi að baki
hvernig hann vilji starfa
og þá um leið hvort starfshættir hans séu
í samræmi við þau gildi sem hann vill hafa.
Sjálfsrýni mín var að átta mig á hvernig
döff nemendur öðlast íslenskan orðaforða
í gegnum útskýringar
á táknmáli
og hvernig ég lærði íslensku með aðferðum 
óralisma eins og þegar ég var lítil,
hvernig ég öðlaðist
íslensku án táknmáls.
Hafþór Guðjónsson hvetur kennara
til að stunda starfendarannsóknir,
til að segja frá 
hugsun sinni.
Það sé svo mikilvægt 
að hittast og ræða starfið,
segja frá, miðla hugmyndum,
miðla þekkingu og reynslu.
Hafþór segir ennfremur að reyndur
kennari átti sig oft ekki á því
hvað hann býr yfir mikilli reynslu,
kennslufræðilegri þekkingu.
Hann áttar sig ekki á því vegna þess að hann fær
sjaldnast tækifæri til að segja frá kennslu sinni
og miðla þeirri starfsþekkingu
sem hann býr yfir.
Kennurum finnst meira að segja oft að sú
þekking sem þeir búa yfir sé ekki ýkja merkileg;
"þetta er bara eitthvað sem hann gerir
dag hvern án erfiðis eða íhugunar".