Het vlees begint om 12:00.05:30 Eh, nee, het vierkant is niet "gemaakt van" punten. Het *bevat* die punten. Een punt markeert gewoon een bepaalde locatie binnen dat (bestaande) vierkant. Je _kunt_ het gebied van het vierkant niet opbouwen uit punten, omdat PUNTEN GEEN OPPERVLAK OP ZICHZELF HEBBEN!!! Gebieden kunnen alleen worden gemaakt uit kleinere (bijv. eenheids)gebieden. Anders zou er geen verschil zijn tussen een scalair, een vector, een pseudovector en een pseudoscalair in Clifford Algebra's etc. Er is een reden dat we die dimensies onderscheiden, toch? :P De belachelijkheid van die uitspraak komt mooi naar voren op 06:10 waar hij de som van de waarschijnlijkheid voor deze punten opschrijft. Hij zei in de vorige lezing dat de waarschijnlijkheid van een punt 0 is (omdat het geen oppervlakte heeft, en we gingen ervan uit dat oppervlakte = waarschijnlijkheid in dit model), en hij herhaalde deze aanname opnieuw in deze lezing hier. Dus we *tellen hier nullen op*! En we _kunnen_ geen positief resultaat krijgen (in dit geval: 1) door nullen op te tellen, ongeacht hoeveel we optellen (of het er nu 10, 100 of oneindig veel zijn). Dus de rechterkant van deze vergelijking kan niet gelijk zijn aan de linkerkant, en de hele vergelijking is onwaar.06:40 Nee, de fout zit niet in dit punt. De vereniging is prima, zolang we daadwerkelijke oppervlakten optellen. De fout zit in de veronderstelling dat een punt een oppervlakte kan hebben :P07:20 Natuurlijk kan ik dat! Cantors diagonalisatie-argument is een voorbeeld. Een ander is Hilberts ruimtevullende curve. Om een lang verhaal kort te maken: ja, er zijn manieren om punten op een oppervlak te ordenen, en ook in de ruimte, door ze op een lijn te rijgen. Met andere woorden, er bestaan functies die punten op een oppervlak (of in de ruimte) op een lijn afbeelden. En dit is nog een bewijs dat dit niet is wat er mis is met dit argument. De aanname "punten hebben oppervlakte" is.17:20 Als de waarschijnlijkheid van B 0 is, dan spreken we onszelf tegen, want de "|B" in "P(A|B)" zou moeten betekenen dat B *zeker* is voorgekomen. Het _kan_ dus niet 0 zijn! De bewering dat "B is voorgekomen" betekent dat deze waarschijnlijkheid _niet_ 0 is, en we mogen hem in de noemer zetten. Logica, meneer Titskills :P####[]