KOMMISSIONENS DELEGEREDE FORORDNING (EU) 2015/514
af 18. december 2014
om de oplysninger, der af de kompetente myndigheder skal fremlægges for Den Europæiske Værdipapir- og Markedstilsynsmyndighed i henhold til artikel 67, stk. 3, i Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2011/61/EU
(EØS-relevant tekst)
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2011/61/EU af 8. juni 2011 om forvaltere af alternative investeringsfonde og om ændring af direktiv 2003/41/EF og 2009/65/EF samt forordning (EF) nr. 1060/2009 og (EU) nr. 1095/2010 (1), særlig artikel 67, stk. 5, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
Det er nødvendigt at fastlægge indholdet af de oplysninger, som de kompetente myndigheder i medlemsstaterne kvartalsvis skal fremlægge for Den Europæiske Værdipapir- og Markedstilsynsmyndighed (ESMA), jf. artikel 67, stk. 3, i direktiv 2011/61/EU, så ESMA kan vurdere, hvordan markedsføringspasset for EU's forvaltere af alternative investeringsfonde (EU-FAIF, der forvalter eller markedsfører EU-baserede alternative investeringsfonde (EU-AIF'er) i Unionen) fungerer, såvel som de vilkår, der gælder for AIF'er og deres forvaltere, når de udøver deres aktivitet, samt den mulige virkning af en udvidelse af markedsføringspasset.
(2)
Det er vigtigt at sikre, at oplysningerne fra de kompetente myndigheder er relevante og kan bruges som grundlag for en informeret vurdering. Alle kompetente myndigheder bør derfor give oplysninger, der gør det muligt at sikre en ensartet vurdering i hele Unionen, samtidig med at de bevarer muligheden for også at give eventuelle yderligere oplysninger, som de måtte anse for nyttige for en generel vurdering af, hvordan EU-markedsføringspasset og de nationale regler for private placements fungerer, såvel som en vurdering af enhver potentiel virkning af en udvidelse af passet til også at omfatte fonde og forvaltere fra tredjelande. For at sikre, at der gælder ét ensartet sæt rapporteringskrav direkte for alle kompetente myndigheder, er det nødvendigt i form af en forordning at fastsætte bestemmelser om de oplysninger, som ESMA skal forsynes med.
(3)
Med henblik på at vurdere brugen af EU-markedsføringspasset er det vigtigt at indsamle kvantitative oplysninger om FAIF'er og AIF'er, der anvender markedsføringspassene, jf. artikel 32 og 33 i direktiv 2011/61/EU, og oplysninger om de jurisdiktioner, hvor der finder grænseoverskridende aktiviteter sted, samt om typerne af disse grænseoverskridende aktiviteter.
(4)
Et effektivt samarbejde mellem de kompetente myndigheder er centralt for, om EU-markedsføringspasset fungerer overordnet set. For at vurdere effektiviteten er det vigtigt at indsamle oplysninger om samarbejdet mellem de kompetente myndigheder, når de udfører deres opgaver i henhold til artikel 45 og 50 i direktiv 2011/61/EU. Det indebærer en bedømmelse af de situationer, hvor forskellige kompetencer har gjort sig gældende, af de foranstaltninger, der er blevet truffet, og af effektiviteten af samarbejdet med hensyn til timing, relevans og detaljeringsgrad.
(5)
EU-markedsføringspasset er baseret på anmeldelsesordningen i artikel 32 og 33 i direktiv 2011/61/EU. De kompetente myndigheder bør derfor give oplysninger om, hvordan en sådan ordning fungerer, navnlig med hensyn til dens timing og smidighed, de rapporterede oplysningers kvalitet og eventuelle uoverensstemmelser i relation til ordningens anvendelse.
(6)
For at give mulighed for en objektiv vurdering bør de kompetente myndigheder være forpligtede til at give oplysninger om, hvordan markedsføringspasset fungerer også ud fra en investorsynsvinkel, navnlig med hensyn til virkningerne for investorbeskyttelse. De kompetente myndigheder bør også give oplysninger om klager fra investorer over FAIF'er eller AIF'er, som er etableret i andre medlemsstater end den medlemsstat, hvor investor er hjemmehørende, om henvendelser fra investorer vedrørende kompetencefordelingen mellem de kompetente myndigheder fra forskellige medlemsstater og om eventuelle markedsføringsrelaterede spørgsmål.
(7)
Vurderingen af, hvordan markedsføringspasset fungerer, skal tage behørigt hensyn til ESMA's rolle i forbindelse med bilæggelsen af uoverensstemmelser mellem de kompetente myndigheder, hvad angår grænseoverskridende forvaltning eller markedsføring. De kompetente myndigheder bør derfor kommunikere deres synspunkter om nytteværdi, timing, kvalitet eller andre spørgsmål i forbindelse med ESMA's deltagelse.
(8)
For at vurdere, hvordan de nuværende nationale ordninger fungerer, i henhold til hvilke ikke-EU-FAIF'er og ikke-EU-AIF'er opererer i de enkelte medlemsstater, er det nødvendigt at have fuldt kendskab til de nærmere detaljer i de juridiske rammer, som de enkelte medlemsstater har vedtaget, deres særlige kendetegn og forskelle i forhold til de bestemmelser, der gælder for EU-FAIF'er og EU-AIF'er. Det er også vigtigt at indsamle kvantitative oplysninger om antallet af ikke-EU-AIF'er, der markedsføres i medlemsstaterne, og ikke-EU-FAIF'er, der forvalter eller markedsfører AIF'er i medlemsstaterne. Sådanne oplysninger bør også indeholde oplysninger om håndhævelse og tilsyn samt yderligere oplysninger, der efter anmodning er modtaget fra tilsynsmyndigheder uden for Unionen.
(9)
De kompetente myndigheder bør give oplysninger om eventuelle samarbejdsaftaler med tredjelandes tilsynsmyndigheder, som ikke allerede er kendt af ESMA efter myndighedens deltagelse i forhandlingerne om multilaterale aftalememoranda. For at kunne vurdere, hvordan samarbejdsaftalerne virker, er det vigtigt at indsamle oplysninger om effektiviteten af sådanne samarbejdsaftaler, som f.eks. kvantitative og kvalitative oplysninger om anvendelsen af de forskellige beføjelser, der er fastsat i disse aftaler. Dette omfatter anmodninger om oplysninger, besøg på stedet og informationsudveksling. Effektiviteten af samarbejdet bør vurderes med hensyn til relevans, detaljeringsgrad, timing og fuldstændighed i relation til den modtagne støtte.
(10)
De kompetente myndigheder bør give oplysninger om eventuelle forhold vedrørende tredjelandsordningen, som retligt eller faktisk skaber hindringer eller vanskeligheder for, at den kompetente myndighed i en medlemsstat kan udøve sin tilsynsfunktion, eller for den direkte modtagelse af oplysninger fra enheder uden for EU. Desuden bør der indsamles oplysninger om klager fra investorer samt foranstaltninger, der er truffet af de kompetente myndigheder som svar på sådanne klager.
(11)
Vurderingen af samspillet mellem de to ordninger, der er etableret til forvaltning eller markedsføring af AIF'er, bør baseres på dokumentation, der afspejler den generelle situation på det indre marked, samt på kortsigtede og langsigtede vurderinger af markedsudviklingen, herunder eventuelle markedsforstyrrelser eller konkurrencefordrejninger. Vurderingerne bør foretages på grundlag af beviser for, om der er lige vilkår mellem medlemsstaterne og de enkelte tredjelande, f.eks. med hensyn til reguleringsmæssige byrder, konkurrencevilkår eller tilsyn. De kompetente myndigheder bør tilvejebringe konkrete oplysninger om generelle eller specifikke spørgsmål vedrørende de enkelte tredjelande og angive kilden til sådanne spørgsmål.
(12)
Ved indberetning af oplysninger om eventuelle markedsforstyrrelser og konkurrencefordrejninger bør de kompetente myndigheder medregne alle institutter for kollektiv investering (CIU'er) og deres forvaltere. Det er vigtigt at afgøre, om og i hvilket omfang både EU-AIF'er og institutter for kollektiv investering i værdipapirer, der er oprettet i henhold til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2009/65/EF (2), samt deres forvaltere eventuelt berøres af indførelsen af tredjelandsmarkedsføringspasset. Dette er navnlig vigtigt i lyset af, at definitionen på ikke-EU-FAIF'er i direktiv 2011/61/EU omfatter alle CIU'er, der er etableret i tredjelande, herunder dem, der ville have været omfattet af direktiv 2009/65/EF, hvis de havde været etableret i en medlemsstat. For at kunne vurdere den samlede virkning på markedet er det endvidere nødvendigt at identificere den potentielle indvirkning på andre formidlere, der opererer i sektoren for kapitalforvaltning, som f.eks. depositarer eller tjenesteudbydere -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
Artikel 1
De kompetente myndigheder forsyner i henhold til artikel 67, stk. 3, i direktiv 2011/61/EU Den Europæiske Værdipapir- og Markedstilsynsmyndighed (ESMA) med følgende oplysninger:
a)
oplysninger om, hvordan EU-markedsføringspasset for EU-forvaltere af alternative investeringsfonde (FAIF'er), der forvalter og/eller markedsfører EU-baserede alternative investeringsfonde (AIF'er), fungerer, jf. artikel 2-7
b)
oplysninger om, hvordan EU-FAIF'ers markedsføring af ikke-EU-AIF'er i medlemsstaterne og ikke-EU-FAIF'ers forvaltning og/eller markedsføring af AIF'er i medlemsstaterne i henhold til de gældende nationale ordninger, fungerer, jf. artikel 8-13
c)
oplysninger om, hvilken indvirkning de i litra a) og b) i nærværende stykke omhandlede ordninger har, jf. artikel 14.
Artikel 2
Med hensyn til anvendelsen af markedsføringspasset giver de kompetente myndigheder følgende oplysninger:
a)
antallet af EU-FAIF'er, der er meddelt tilladelse i henhold til artikel 7 i direktiv 2011/61/EU
b)
antallet af EU-FAIF'er, der markedsfører andele eller kapitalandele i EU-AIF'er i henhold til artikel 32 i direktiv 2011/61/EU, antallet af EU-AIF'er og afdelinger af AIF'er, der markedsføres i henhold til artikel 32 i direktiv 2011/61/EU, og fordelingen mellem hjem- og værtsland
c)
antallet af EU-FAIF'er, der forvalter EU-AIF'er i henhold til artikel 33 i direktiv 2011/61/EU, antallet af EU-AIF'er, der forvaltes i henhold til artikel 33 i direktiv 2011/61/EU, og fordelingen mellem hjem- og værtsland
d)
antallet af EU-FAIF'er, der forvalter EU-AIF'er, der er etableret i andre medlemsstater gennem oprettelsen af en filial, og, jf. artikel 33 i direktiv 2011/61/EU, antallet af EU-FAIF'er, som direkte forvalter EU-AIF'er, der er etableret i andre medlemsstater, jf. artikel 33 i direktiv 2011/61/EU.
Artikel 3
Med hensyn til problemer, der er opstået i forbindelse med det effektive samarbejde mellem kompetente myndigheder, meddeler de kompetente myndigheder følgende oplysninger:
a)
antallet af tilfælde, hvor en kompetent myndighed har underrettet den kompetente myndighed i en FAIF's hjemland om en situation som beskrevet i artikel 45, stk. 5, i direktiv 2011/61/EU, med angivelse af situationens art
b)
antallet af tilfælde, hvor en kompetent myndighed efter at være blevet underrettet af den kompetente myndighed i værtslandet, jf. artikel 45, stk. 5, i direktiv 2011/61/EU, har truffet de foranstaltninger, der er fastsat i artikel 45, stk. 5, i nævnte direktiv, med angivelse af, hvilken type foranstaltninger der er truffet
c)
antallet af tilfælde, hvor en kompetent myndighed efter at have underrettet den kompetente myndighed i en FAIF's hjemland om en situation som beskrevet i artikel 45, stk. 5, i direktiv 2011/61/EU har truffet de foranstaltninger, der er fastsat i artikel 45, stk. 6, i nævnte direktiv, med angivelse af, hvilken type foranstaltninger der er truffet
d)
antallet af tilfælde, hvor en kompetent myndighed har underrettet den kompetente myndighed i en FAIF's hjemland om en situation som beskrevet i artikel 45, stk. 7, i direktiv 2011/61/EU, med angivelse af situationens art
e)
antallet af tilfælde, hvor en kompetent myndighed efter at være blevet underrettet, jf. artikel 45, stk. 7, i direktiv 2011/61/EU, af den kompetente myndighed i værtslandet har truffet de foranstaltninger, der er fastsat i artikel 45, stk. 7, i nævnte direktiv, med angivelse af, hvilken type foranstaltninger der er truffet
f)
antallet af tilfælde, hvor en kompetent myndighed efter at have underrettet den kompetente myndighed i en FAIF's hjemland om en situation som beskrevet i artikel 45, stk. 7, i direktiv 2011/61/EU, har truffet de foranstaltninger, der er fastsat i artikel 45, stk. 8, i nævnte direktiv, med angivelse af, hvilken type foranstaltninger der er truffet
g)
antal meddelelser, der er sendt og modtaget i henhold til artikel 50, stk. 5, i direktiv 2011/61/EU, med angivelse af, hvilke foranstaltninger der er truffet som følge af meddelelsen
h)
for så vidt angår anmodningerne om bistand fra den kompetente myndighed:
-
antallet og arten af anmodninger
-
antallet af afslåede anmodninger samt årsagerne til afslaget
-
graden af tilfredshed med den modtagne bistand og de vanskeligheder, der er opstået
-
den gennemsnitlige svartid
i)
for så vidt angår anmodninger om bistand, som den kompetente myndighed har modtaget fra kompetente myndigheder i andre medlemsstater:
-
antallet og arten af anmodninger
-
antallet af afslåede anmodninger samt årsagerne til afslaget
-
den gennemsnitlige svartid
j)
antallet af kontroller på stedet eller undersøgelser, som den kompetente myndighed har foretaget i en anden medlemsstat i henhold til artikel 54, stk. 1, i direktiv 2011/61/EU, og antallet af anmodninger om kontrol på stedet eller undersøgelser i en anden medlemsstat, som er blevet afvist.
Artikel 4
Med hensyn til problemer, der er opstået i forbindelse med den effektive drift af anmeldelsesordningen i artikel 32 og 33 i direktiv 2011/61/EU, meddeler de kompetente myndigheder følgende oplysninger:
a)
den gennemsnitlige tid mellem modtagelsen af det fuldstændige anmeldelsesdokument fra en FAIF og det tidspunkt, hvor den modtagende kompetente myndighed underretter den kompetente myndighed i værtslandet
b)
den gennemsnitlige tid for meddelelsen fra den kompetente myndighed i hjemlandet til FAIF'en om, at denne kan påtage sig grænseoverskridende aktiviteter, beregnet fra datoen for fremsendelsen af anmeldelsesdokumentet til den kompetente myndighed i værtslandet
c)
antallet af anmodninger om præciseringer fra den kompetente myndighed i værtslandet i forbindelse med meddelelsen
d)
antallet af tvister, der involverer de kompetente myndigheder i hjemlandet og i værtslandet i forbindelse med anmeldelsesprocessen.
Artikel 5
Med hensyn til spørgsmål om investorbeskyttelse i forbindelse med AIF'er, der markedsføres eller forvaltes fra en anden medlemsstat, samt AIF'er, der markedsføres i henhold til artikel 43 i direktiv 2011/61/EU, meddeler de kompetente myndigheder følgende oplysninger:
a)
antallet og typen af klager fra investorer til den kompetente myndighed i forbindelse med AIF'er, der markedsføres eller forvaltes af en FAIF, der er etableret i en anden medlemsstat, de begrundelser, der er gjort gældende, og hvordan sådanne klager er blevet behandlet
b)
oplysninger om, hvorvidt der blandt investorerne hersker klarhed om fordelingen af tilsynsopgaver mellem de kompetente myndigheder i hjemlandet og værtslandet
c)
eventuelle spørgsmål om, hvordan ordninger der er indført af FAIF'en for markedsføring af AIF'er fungerer, og de foranstaltninger, der er truffet for at forhindre, at andele eller kapitalandele i AIF'en markedsføres til detailinvestorer, jf. litra h) i bilag IV til direktiv 2011/61/EU.
Artikel 6
Med hensyn til mægling foretaget af ESMA giver de kompetente myndigheder oplysninger om graden af tilfredshed med ESMA's mægling i spørgsmål om, hvordan markedsføringspasset for EU-FAIF'er, der forvalter og/eller markedsfører EU-AIF'er, fungerer.
Artikel 7
Med hensyn til effektiviteten af indsamlingen og udvekslingen af oplysninger vedrørende overvågning af systemiske risici giver de kompetente myndigheder følgende oplysninger:
a)
antallet af tilfælde, hvor den kompetente myndighed har modtaget oplysninger fra en anden kompetent myndighed vedrørende overvågning af systemiske risici, idet der skelnes mellem:
-
tilbagevendende oplysninger, der stilles til rådighed i henhold til artikel 25, stk. 2, første punktum, i direktiv 2011/61/EU
-
bilaterale oplysninger om vigtige kilder til modpartsrisiko, der stilles til rådighed i henhold til artikel 25, stk. 2, andet punktum, i direktiv 2011/61/EU
-
ad hoc-oplysninger, der deles på bilateral basis i henhold til artikel 53 i direktiv 2011/61/EF
b)
antallet af tilfælde, hvor den kompetente myndighed har delt oplysninger med en anden kompetent myndighed vedrørende overvågning af systemiske risici, idet der skelnes mellem:
-
oplysninger, der rapporteres i henhold til artikel 25 i direktiv 2011/61/EF
-
ad hoc-oplysninger, der deles på bilateral basis i henhold til artikel 53 i direktiv 2011/61/EF.
Artikel 8
Med hensyn til EU-FAIF'ers markedsføring af ikke-EU-AIF'er, jf. artikel 36, stk. 1, i direktiv 2011/61/EU giver de kompetente myndigheder følgende oplysninger:
a)
de retlige bestemmelser, i henhold til hvilke en sådan markedsføring er tilladt, herunder en beskrivelse af de specifikke gældende betingelser
b)
antallet af EU-FAIF'er med tilladelse fra den kompetente myndighed til at markedsføre ikke-EU-AIF'er i deres jurisdiktion, jf. artikel 36 i direktiv 2011/61/EU, og antallet af markedsførte ikke-EU-AIF'er
c)
antallet af anmodninger om oplysninger fra den kompetente myndighed til EU-FAIF'er i relation til markedsføring af ikke-EU-AIF'er
d)
håndhævelses- eller tilsynsforanstaltninger eller sanktioner, der er pålagt EU-FAIF'er i relation til markedsføring af ikke-EU-AIF'er.
Artikel 9
Med hensyn til ikke-EU-FAIF'ers markedsføring af AIF'er i henhold til artikel 42, stk. 1, i direktiv 2011/61/EU giver de kompetente myndigheder følgende oplysninger:
a)
de retlige bestemmelser, i henhold til hvilke en sådan markedsføring er tilladt, herunder en beskrivelse af de specifikke gældende betingelser
b)
antallet af ikke-EU-FAIF'er, som markedsfører AIF'er i den kompetente myndigheds jurisdiktion i henhold til artikel 42, stk. 1, i direktiv 2011/61/EU, og antallet af markedsførte AIF'er
c)
antallet af anmodninger om oplysninger, som den kompetente myndighed har rettet til ikke-EU-FAIF'er i forbindelse med markedsføring af AIF'er i henhold til artikel 42, stk. 1, i direktiv 2011/61/EU
d)
håndhævelses- eller tilsynsforanstaltninger eller sanktioner, der er pålagt af den kompetente myndighed over for ikke-EU-FAIF'er i relation til forpligtelserne i artikel 22, 23, 24 og 26-30 i direktiv 2011/61/EU.
Artikel 10
Med hensyn til ikke-EU-FAIF'ers forvaltning af EU-AIF'er i overensstemmelse med gældende nationale ordninger giver de kompetente myndigheder følgende oplysninger:
a)
de retlige bestemmelser, i henhold til hvilke en sådan markedsføring er tilladt, herunder en beskrivelse af de specifikke gældende betingelser
b)
antallet af ikke-EU-FAIF'er, der forvalter EU-AIF'er i den kompetente myndigheds jurisdiktion, og antallet af forvaltede EU-AIF'er
c)
antallet af anmodninger om oplysninger, som den kompetente myndighed har rettet til EU-FAIF'er i relation til forvaltningen af EU-AIF'er.
Artikel 11
Med hensyn til eksistensen og effektiviteten af samarbejdsaftaler med henblik på overvågning af systemiske risici mellem en medlemsstats kompetente myndighed og tilsynsmyndigheden i tredjelandet giver de kompetente myndigheder følgende oplysninger:
a)
eksistensen af bilaterale samarbejdsaftaler mellem den kompetente myndighed og tilsynsmyndighederne i andre tredjelande end dem, der er forhandlet og truffet aftale om inden for rammerne af ESMA og de berørte tredjelande
b)
vedrørende anmodninger om oplysninger eller bistand, som den kompetente myndighed har rettet til myndighederne i et tredjeland i overensstemmelse med samarbejdsaftaler:
-
antallet og arten af anmodninger
-
antallet af afslåede anmodninger samt årsagerne til afslaget
-
graden af tilfredshed med den modtagne bistand og de vanskeligheder, der er opstået
-
den gennemsnitlige svartid
c)
antallet af besøg på stedet, som den kompetente myndighed har anmodet tilsynsmyndigheden i et tredjeland om på sine vegne at foretage i overensstemmelse med samarbejdsaftaler, samt antallet af anmodninger om besøg på stedet, som blev afslået
d)
antallet af tilfælde, hvor der i overensstemmelse med samarbejdsaftaler uopfordret blev modtaget oplysninger fra tilsynsmyndigheden i et tredjeland om:
-
en kendt væsentlig begivenhed, som kunne få en negativ indvirkning på en tilsynsbelagt enhed
-
håndhævelse eller reguleringsforanstaltninger eller sanktioner, herunder tilbagekaldelse, suspension eller ændring af de relevante tilladelser eller registreringer, der vedrører eller har tilknytning til ikke-EU-FAIF'er, som markedsfører eller forvalter AIF'er i den kompetente myndigheds jurisdiktion
e)
antallet af tilfælde, hvor den kompetente myndighed har delt oplysninger med andre kompetente myndigheder, som er modtaget fra tredjelandes tilsynsmyndigheder med henblik på overvågning af systemiske risici i overensstemmelse med samarbejdsaftaler.
Artikel 12
Med hensyn til spørgsmål vedrørende investorbeskyttelse i forbindelse med markedsføring og forvaltning i henhold til de gældende nationale ordninger giver de kompetente myndigheder følgende oplysninger:
a)
antallet og typen af klager stilet til den kompetente myndighed fra investorer i forbindelse med AIF'er, som markedsføres i den pågældende jurisdiktion i henhold til den gældende nationale ordning
b)
håndhævelses- eller reguleringsforanstaltninger eller sanktioner, der er pålagt af den kompetente myndighed, herunder tilbagekaldelse, suspension eller ændring af de relevante tilladelser eller registreringer, der vedrører eller har tilknytning til ikke-EU-FAIF'er, som markedsfører eller forvalter AIF'er i den pågældende jurisdiktion, eller ikke-EU-AIF'er, der markedsføres af EU-FAIF'er i den pågældende jurisdiktion.
Artikel 13
Med hensyn til de elementer i tredjelandes rammer for regulering og tilsyn, som kunne forhindre den kompetente myndighed i effektivt at udøve sit tilsynshverv, giver de kompetente myndigheder følgende oplysninger:
a)
problemer eller forhindringer i relation til anvendelsen af rammen for regulering og tilsyn, som den kompetente myndighed har oplevet ved udøvelsen af sine tilsynsopgaver på ikke-EU-FAIF'er eller ikke-EU-AIF'er
b)
problemer med at indhente oplysninger direkte fra ikke-EU-FAIF'er.
Artikel 14
Med hensyn til, hvordan de ordninger, der er omhandlet i artikel 1, litra a) og b), fungerer, giver de kompetente myndigheder følgende oplysninger:
a)
dokumentation for, at FAIF'er, der var etableret inden for deres jurisdiktion, er flyttet til tredjelande, med angivelse af de samlede tal for antallet af AIF'er og de forvaltede aktiver pr. tredjeland og årsagerne til en sådan flytning
b)
detaljerede oplysninger om eventuelle identificerede eller forventede markedsforstyrrelser eller konkurrencefordrejninger mellem (CIU'er) fra EU og tredjelande samt mellem forvaltere af kollektive investeringsvirksomheder fra EU og tredjelande
c)
dokumentation for, at EU-forvaltere af kollektive investeringsvirksomheder, der er godkendt i deres jurisdiktion, er stødt på problemer eller begrænsninger i forbindelse med deres etablering eller markedsføring af kollektive investeringsvirksomheder, som de forvalter i tredjelande, med angivelse af tredjelandet
d)
dokumentation for eksisterende vanskeligheder eller begrænsninger i tredjelande, der har en afskrækkende virkning på EU-forvalterne af kollektive investeringsvirksomheder, der er meddelt tilladelse i deres jurisdiktion, for så vidt angår beslutningen om at etablere sig eller markedsføre kollektive investeringsvirksomheder, som de forvalter i tredjelande, med angivelse af tredjelandet
e)
oplysninger om andre generelle eller specifikke vanskeligheder, som EU-forvaltere af kollektive investeringsvirksomheder måtte støde på i forbindelse med deres etablering eller markedsføring af kollektive investeringsvirksomheder, som de forvalter i tredjelande, med angivelse af tredjelandet.
Artikel 15
Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 18. december 2014.
DELEGIRANA UREDBA KOMISIJE (EU) 2015/514
оd 18. prosinca 2014.
o informacijama koje su nadležna tijela dužna dostaviti Europskom nadzornom tijelu za vrijednosne papire i tržišta kapitala u skladu s člankom 67. stavkom 3. Direktive 2011/61/EU Europskog parlamenta i Vijeća
(Tekst značajan za EGP)
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Direktivu 2011/61/EU Europskog parlamenta i Vijeća od 8. lipnja 2011. o upraviteljima alternativnih investicijskih fondova i o izmjeni direktiva 2003/41/EZ i 2009/65/EZ te uredbi (EZ) br. 1060/2009 i (EU) br. 1095/2010 (1), a posebno njezin članak 67. stavak 5.,
budući da:
(1)
Potrebno je pobliže odrediti sadržaj informacija koje nadležna tijela država članica moraju tromjesečno dostavljati Europskom nadzornom tijelu za vrijednosne papire i tržišta kapitala (ESMA) u skladu s člankom 67. stavkom 3. Direktive 2011/61/EU kako bi ono moglo ocijeniti funkcioniranje putovnice za upravitelje alternativnih investicijskih fondova u EU-u (UAIF-ovi u EU-u) koji u Uniji upravljaju ili trguju alternativnim investicijskim fondovima EU-a (AIF-ovi u EU-u), uvjete poslovanja za AIF-ove i njihove upravitelje te potencijalni učinak proširenja putovnice.
(2)
Važno je osigurati da su informacije koje dostavljaju nadležna tijela relevantne te da mogu poslužiti za provedbu utemeljene procjene. Sva nadležna tijela trebala bi stoga dostaviti informacije koje omogućuju dosljednu procjenu u cijeloj Uniji, zadržavajući mogućnost dostavljanja svih dodatnih informacija koje mogu smatrati korisnima za procjenu sveukupnog funkcioniranja putovnice EU-a, nacionalnih pravila o privatnom plasiranju te svakog potencijalnog učinka proširenja putovnice na fondove i upravitelje iz trećih zemalja. Kako bi se osiguralo da se ujednačen niz zahtjeva u vezi s izvješćivanjem izravno primjenjuje na sva nadležna tijela, potrebno je u obliku uredbe utvrditi pravila o informacijama koje je potrebno dostaviti ESMA-i.
(3)
Kako bi se omogućila procjena uporabe putovnice EU-a, važno je prikupiti kvantitativne podatke o UAIF-ovima i AIF-ovima koji se koriste putovnicama iz članaka 32. i 33. Direktive 2011/61/EU, podatke o nadležnostima u kojima se odvijaju prekogranične aktivnosti te o vrstama prekograničnih aktivnosti.
(4)
Učinkovita suradnja među nadležnim tijelima ključan je aspekt cjelokupnog funkcioniranja putovnice EU-a. Za procjenu učinkovitosti nužno je prikupiti informacije o suradnji među nadležnim tijelima pri izvršenju njihovih odgovornosti u skladu s člancima 45. i 50. Direktive 2011/61/EU. To podrazumijeva procjenu slučajeva u kojima su pokrenute različite nadležnosti, poduzetih odgovarajućih mjera te učinkovitosti suradnje u smislu vremenskog usklađivanja, relevantnosti i podrobnosti.
(5)
Putovnica EU-a temelji se na sustavu obavješćivanja predviđenom člancima 32. i 33. Direktive 2011/61/EU. Nadležna tijela trebala bi stoga dostaviti informacije o djelovanju takvog sustava, posebno u pogledu vremenskog usklađivanja, tečnosti, kvalitete dostavljenih informacija i mogućih odstupanja zbog njegove uporabe.
(6)
Kako bi se omogućila objektivna procjena, od nadležnih tijela trebalo bi se zahtijevati da dostave informacije o funkcioniranju putovnice i sa stajališta ulagatelja, posebno u pogledu učinka na zaštitu ulagatelja. Nadležna tijela trebala bi dostaviti i informacije o pritužbama koje su ulagatelji uložili u pogledu UAIF-ova ili AIF-ova osnovanih u državama članicama u kojima ulagatelj nema boravište, o upitima ulagatelja povezanih s raspodjelom nadležnosti među nadležnim tijelima iz različitih država članica i o svim pitanjima povezanima s uređenjem trgovanja.
(7)
Procjenom funkcioniranja putovnice treba se uzeti u obzir uloga ESMA-e u rješavanju odstupanja među nadležnim tijelima u pogledu prekograničnog upravljanja ili trgovanja. Nadležna tijela trebala bi stoga priopćiti svoje stajalište o korisnosti, vremenskom usklađivanju, kvaliteti i svim ostalim pitanjima povezanima sa sudjelovanjem ESMA-e.
(8)
Kako bi se ocijenilo funkcioniranje postojećih nacionalnih propisa kojima se UAIF-ovima izvan EU-a i AIF-ovim izvan EU-a omogućuje poslovanje u pojedinim državama članicama, potrebno je u potpunosti poznavati pojedinosti pravnog okvira koji su donijele pojedine države članice, njegove posebnosti i razlike u usporedbi s pravilima primjenjivima na UAIF-ove u EU-u i AIF-ove u EU-u. Važno je i prikupiti kvantitativne informacije o broju AIF-ova izvan EU-a kojima se trguje u državama članicama i UAIF-ova izvan EU-a koji upravljaju ili trguju AIF-ovima u državama članicama. Takve bi informacije trebale sadržavati i podatke o mjerama izvršavanja i nadzora te dodatne informacije primljene od nadzornih tijela trećih zemalja na zahtjev.
(9)
Nadležna tijela trebala bi dostaviti informacije o svim postupcima suradnje s nadzornim tijelima trećih zemalja s kojima ESMA nije već upoznata na temelju njezina sudjelovanja u pregovorima o višestranom memorandumu o razumijevanju. Kako bi se moglo ocijeniti djelovanje postupaka suradnje, važno je prikupiti informacije o učinkovitosti takvih postupaka suradnje kao što su kvantitativne i kvalitativne informacije o uporabi različitih ovlasti predviđenih tim postupcima. To uključuje zahtjeve za informacije, provjere na licu mjesta i zajedničko korištenje informacija. Učinkovitost i suradnja trebale bi se procijeniti u pogledu relevantnosti, podrobnosti, vremenskog usklađivanja i cjelovitosti primljene pomoći.
(10)
Nadležna tijela trebala bi dostaviti informacije o svim obilježjima sustava trećih zemalja kojima se de facto ili de jure ograničava ili otežava izvršenje funkcije nadzora nadležnog tijela države članice ili izravan prijem informacija koje upućuju subjekti iz trećih zemalja. Nadalje, trebale bi se prikupljati informacije o pritužbama ulagatelja te o mjerama koje su nadležna tijela poduzela kao odgovor na te pritužbe.
(11)
Procjena međudjelovanja dvaju sustava uspostavljenih za upravljanje ili trgovanje AIF-ovima trebala bi se temeljiti na dokazima kojima se odražava opće stanje na unutarnjem tržištu te na kratkoročnim i dugoročnim procjenama u pogledu razvoja tržišta, uključujući moguće poremećaje na tržištu i narušavanje tržišnog natjecanja. Procjene bi trebalo provoditi na temelju dokaza o tome postoji li jednakost uvjeta među državama članicama i pojedinim trećim zemljama, primjerice u pogledu regulatornog opterećenja, uvjeta tržišnog natjecanja ili nadzora. Nadležna tijela trebala bi dostaviti konkretne informacije u pogledu općih ili specifičnih problema koji se odnose na pojedine treće zemlje te navesti izvor takvih problema.
(12)
Pri podnošenju informacija o mogućim poremećajima na tržištu i narušavanju tržišnog natjecanja, nadležna tijela trebala bi uzeti u obzir sve subjekte za zajednička ulaganja i njihove upravitelje. Važno je utvrditi bi li, i u kojoj mjeri, uvođenje putovnice za treće zemlje utjecalo na AIF-ove u EU-u i subjekte za zajednička ulaganja u prenosive vrijednosne papire osnovane u skladu s Direktivom 2009/65/EZ Europskog parlamenta i Vijeća (2) te njihove upravitelje. To je osobito važno s obzirom na to da su definicijom UAIF-ova izvan EU-a u Direktivi 2011/61/EU obuhvaćeni svi subjekti za zajednička ulaganja osnovani u trećim zemljama, uključujući one koji bi bili podložni Direktivi 2009/65/EZ da su osnovani u državi članici. Osim toga, kako bi se mogao ocijeniti cjelokupni učinak na tržište, potrebno je utvrditi potencijalni učinak na ostale posrednike koji djeluju u sektoru upravljanja imovinom, poput depozitara ili pružatelja usluga,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Nadležna tijela Europskom nadzornom tijelu za vrijednosne papire i tržišta kapitala (ESMA) dostavljaju u skladu s člankom 67. stavkom 3. Direktive 2011/61/EU sljedeće informacije:
(a)
informacije o funkcioniranju putovnice EU-a za upravitelje alternativnih investicijskih fondova u EU-u (UAIF-ovi) koji upravljaju i/ili trguju alternativnim investicijskim fondovima u EU-u (AIF-ovi), kako je utvrđeno u člancima 2. do 7.;
(b)
informacije u pogledu funkcioniranja trgovanja UAIF-ova u EU-u AIF-ovima izvan EU-a u državama članicama i upravljanja i/ili trgovanja UAIF-ova izvan EU-a AIF-ovima u državama članicama u skladu s važećim nacionalnim propisima, kako je utvrđeno u člancima 8. do 13.;
(c)
informacije u pogledu učinka funkcioniranja sustavâ navedenih u točkama (a) i (b) ovog stavka, kako je utvrđeno u članku 14.
Članak 2.
Nadležna tijela dostavljaju sljedeće informacije u pogledu uporabe putovnice:
(a)
broj UAIF-ova u EU-u kojima je izdano odobrenje za rad u skladu s člankom 7. Direktive 2011/61/EU;
(b)
broj UAIF-ova u EU-u koji trguju udjelima ili dionicama AIF-ova u EU-u u skladu s člankom 32. Direktive 2011/61/EU, broj AIF-ova u EU-u i dijelova AIF-ova kojima se trguje u skladu s člankom 32. Direktive 2011/61/EU i raščlambu po matičnoj državi članici i državi članici domaćinu;
(c)
broj UAIF-ova u EU-u koji upravljaju AIF-ovima u EU-u u skladu s člankom 33. Direktive 2011/61/EU, broj AIF-ova u EU-u kojima se upravlja u skladu s člankom 33. Direktive 2011/61/EU i raščlambu po matičnoj državi članici i državi članici domaćinu;
(d)
broj UAIF-ova u EU-u koji upravljaju AIF-ovima u EU-u osnovanima u drugim državama članicama u skladu s člankom 33. Direktive 2011/61/EU osnivanjem podružnice i broj UAIF-ova u EU-u koji izravno upravljaju AIF-ovima u EU-u osnovanima u drugim državama članicama u skladu s člankom 33. Direktive 2011/61/EU.
Članak 3.
U vezi s problemima koji su se pojavili u pogledu učinkovite suradnje među nadležnim tijelima, nadležna tijela dostavljaju sljedeće informacije:
(a)
broj slučajeva u kojima je nadležno tijelo obavijestilo nadležno tijelo matične države članice UAIF-a o situaciji kako je opisana u članku 45. stavku 5. Direktive 2011/61/EU, navodeći vrstu situacije;
(b)
broj slučajeva u kojima je nadležno tijelo, nakon što ga je nadležno tijelo države članice domaćina obavijestilo u skladu s člankom 45. stavkom 5. Direktive 2011/61/EU, poduzelo mjere utvrđene člankom 45. stavkom 5. te Direktive, navodeći vrstu poduzetih mjera;
(c)
broj slučajeva u kojima je nadležno tijelo, nakon što je obavijestilo nadležno tijelo matične države članice UAIF-a o situaciji kako je opisana u članku 45. stavku 5. Direktive 2011/61/EU, poduzelo mjere utvrđene člankom 45. stavkom 6. te Direktive, navodeći vrstu poduzetih mjera;
(d)
broj slučajeva u kojima je nadležno tijelo obavijestilo nadležno tijelo matične države članice UAIF-a o situaciji kako je opisana u članku 45. stavku 7. Direktive 2011/61/EU, navodeći vrstu situacije;
(e)
broj slučajeva u kojima je nadležno tijelo, nakon što ga je nadležno tijelo države članice domaćina obavijestilo u skladu s člankom 45. stavkom 7. Direktive 2011/61/EU, poduzelo mjere u skladu s člankom 45. stavkom 7. te Direktive, navodeći vrstu poduzetih mjera;
(f)
broj slučajeva u kojima je nadležno tijelo, nakon što je obavijestilo nadležno tijelo matične države članice UAIF-a o situaciji kako je opisana u članku 45. stavku 7. Direktive 2011/61/EU, poduzelo mjere utvrđene člankom 45. stavkom 8. te Direktive, navodeći vrstu poduzetih mjera;
(g)
broj obavijesti koje su poslane i obavijesti koje su primljene u skladu s člankom 50. stavkom 5. Direktive 2011/61/EU, navodeći mjere poduzete kao posljedica obavijesti;
(h)
u pogledu zahtjevâ za pomoć koje je izdalo nadležno tijelo:
-
broj i vrstu zahtjeva,
-
broj odbijenih zahtjeva i razlog odbijanja,
-
stupanj zadovoljstva primljenom pomoći i poteškoće na koje se naišlo,
-
prosječno vrijeme potrebno za dobivanje odgovora;
(i)
u pogledu zahtjevâ za pomoć koje je nadležno tijelo primilo od nadležnih tijela u drugim državama članicama:
-
broj i vrstu zahtjeva,
-
broj odbijenih zahtjeva i razlog odbijanja,
-
prosječno vrijeme potrebno za davanje odgovora;
(j)
broj nadzora ili istražnih radnji na licu mjesta koje je nadležno tijelo provelo u drugoj državi članici u skladu s člankom 54. stavkom 1. Direktive 2011/61/EU i broj zahtjeva za nadzor ili istražne radnje na licu mjesta u drugoj državi članici koji su odbijeni.
Članak 4.
U pogledu problema na koje se naišlo u vezi s učinkovitim funkcioniranjem sustava obavješćivanja predviđenog člancima 32. i 33. Direktive 2011/61/EU, nadležna tijela dostavljaju sljedeće informacije:
(a)
prosječno vrijeme između primitka potpune dokumentacije uz obavijest od UAIF-a i trenutka kada nadležno tijelo primatelj obavijesti nadležno tijelo države članice domaćina;
(b)
prosječno vrijeme u kojem nadležno tijelo matične države članice obavješćuje UAIF-a da može obavljati prekogranične aktivnosti, koje se računa od datuma prijenosa dokumentacije uz obavijest nadležnom tijelu države članice domaćina;
(c)
broj zahtjeva za pojašnjenje koje je podnijelo nadležno tijelo države članice domaćina u vezi s obavijesti;
(d)
broj sporova u vezi s postupkom obavješćivanja u koje su uključena nadležna tijela matične države članice i države članice domaćina.
Članak 5.
U pogledu pitanja o zaštiti ulagatelja u vezi s AIF-ovima kojima se trguje ili upravlja iz druge države članice, kao i AIF-ovima kojima se trguje u skladu s člankom 43. Direktive 2011/61/EU, nadležna tijela dostavljaju sljedeće informacije:
(a)
broj i vrstu pritužbi ulagatelja nadležnim tijelima u vezi s AIF-ovima kojima trguje ili upravlja UAIF osnovan u drugoj državi članici, navedene razloge i način na koji su pritužbe riješene;
(b)
dokaze o tome da za ulagatelje nije bila dovoljno jasna raspodjela zadaća nadzora među nadležnim tijelima matične države i države domaćina;
(c)
sva pitanja povezana s funkcioniranjem postupaka koje je UAIF uspostavio za trgovanje AIF-ovima i postupaka uspostavljenih da se spriječi trgovanje udjelima ili dionicama AIF-ova s malim ulagateljima, kako se zahtijeva točkom (h) Priloga IV. Direktivi 2011/61/EU.
Članak 6.
U pogledu posredovanja ESMA-e, nadležna tijela dostavljaju informacije o stupnju zadovoljstva posredovanjem ESMA-e u pitanjima koja se odnose na funkcioniranje putovnice za UAIF-ove u EU-u koji upravljaju i/ili trguju AIF-ovima u EU-u.
Članak 7.
U pogledu učinkovitosti prikupljanja i zajedničkog korištenja informacija u vezi s praćenjem sistemskih rizika, nadležna tijela dostavljaju sljedeće informacije:
(a)
broj slučajeva u kojima je nadležno tijelo primilo informacije od drugog nadležnog tijela u vezi s praćenjem sistemskog rizika, razlikujući:
-
ponavljajuće informacije koje se stavljaju na raspolaganje u skladu s prvom rečenicom članka 25. stavka 2. Direktive 2011/61/EU,
-
bilateralne informacije o važnim izvorima rizika druge ugovorne strane koje se šalju u skladu s drugom rečenicom članka 25. stavka 2. Direktive 2011/61/EU,
-
ad hoc informacije koje se bilateralno razmjenjuju u skladu s člankom 53. Direktive 2011/61/EU;
(b)
broj slučajeva u kojima je nadležno tijelo razmijenilo informacije s drugim nadležnim tijelom u vezi s praćenjem sistemskog rizika, razlikujući:
-
informacije koje se redovno dostavljaju u skladu s člankom 25. Direktive 2011/61/EU,
-
ad hoc informacije koje se bilateralno razmjenjuju u skladu s člankom 53. Direktive 2011/61/EU.
Članak 8.
U pogledu trgovanja UAIF-ova u EU-u AIF-ovima izvan EU-a u skladu s člankom 36. stavkom 1. Direktive 2011/61/EU, nadležna tijela dostavljaju sljedeće informacije:
(a)
zakonske odredbe na temelju kojih je takvo trgovanje dopušteno, uključujući opis posebnih primjenjivih uvjeta;
(b)
broj UAIF-ova u EU-u kojima je nadležno tijelo odobrilo da trguju AIF-ovima izvan EU-a u okviru njihove nadležnosti u skladu s člankom 36. Direktive 2011/61/EU i broj AIF-ova izvan EU-a kojima se trguje;
(c)
broj zahtjeva za informacije koje je nadležno tijelo uputilo UAIF-ovima u EU-u u vezi s trgovanjem AIF-ovima izvan EU-a;
(d)
mjere izvršavanja ili nadzora ili sankcije izrečene UAIF-ovima u EU-u u vezi s trgovanjem AIF-ovima izvan EU-a.
Članak 9.
U pogledu trgovanja UAIF-ova izvan EU-a AIF-ovima u skladu s člankom 42. stavkom 1. Direktive 2011/61/EU, nadležna tijela dostavljaju sljedeće informacije:
(a)
zakonske odredbe na temelju kojih je takvo trgovanje dopušteno, uključujući opis posebnih primjenjivih uvjeta;
(b)
broj UAIF-ova izvan EU-a koji trguju AIF-ovima u okviru nadležnosti nadležnog tijela u skladu s člankom 42. stavkom 1. Direktive 2011/61/EU i broj AIF-ova kojima se trguje;
(c)
broj zahtjeva za informacije koje je nadležno tijelo uputilo UAIF-ovima izvan EU-a u vezi s trgovanjem AIF-ovima u skladu s člankom 42. stavkom 1. Direktive 2011/61/EU;
(d)
mjere izvršavanja ili nadzora ili sankcije koje je nadležno tijelo izreklo UAIF-ovima izvan EU-a u vezi s obvezama iz članaka 22., 23., 24. i 26. do 30. Direktive 2011/61/EU.
Članak 10.
U pogledu upravljanja UAIF-ova izvan EU-a AIF-ovima u EU-u u skladu s važećim nacionalnim propisima, nadležna tijela dostavljaju sljedeće informacije:
(a)
zakonske odredbe na temelju kojih je takvo upravljanje dopušteno, uključujući opis posebnih primjenjivih uvjeta;
(b)
broj UAIF-ova izvan EU-a koji upravljaju AIF-ovima u EU-u u okviru nadležnosti nadležnog tijela i broj AIF-ova u EU-u kojima se upravlja;
(c)
broj zahtjeva za informacije koje je nadležno tijelo uputilo UAIF-ovima izvan EU-a u vezi s upravljanjem AIF-ovima u EU-u;
Članak 11.
U pogledu postojanja i učinkovitosti postupaka suradnje radi nadzora sistemskog rizika između nadležnog tijela države članice i nadzornog tijela treće zemlje, nadležna tijela dostavljaju sljedeće informacije:
(a)
postojanje bilateralnih postupaka suradnje između nadležnog tijela i nadzornih tijela u trećim zemljama osim onih o kojima se pregovaralo i koji su dogovoreni pod okriljem ESMA-e i predmetnih trećih zemalja;
(b)
u pogledu zahtjeva za informacije ili pomoć koje su nadležna tijela podnijela tijelima treće zemlje u skladu s postupcima suradnje:
-
broj i vrstu zahtjeva,
-
broj odbijenih zahtjeva i razlog odbijanja,
-
stupanj zadovoljstva primljenom pomoći i poteškoće na koje se naišlo,
-
prosječno vrijeme potrebno za dobivanje odgovora;
(c)
broj provjera na licu mjesta za koje je nadležno tijelo zatražilo od nadzornog tijela treće zemlje da izvrši u njegovo ime, u skladu s postupcima suradnje, te broj zahtjeva za provjere na licu mjesta koji su odbijeni;
(d)
broj slučajeva u kojima su, u skladu s postupcima suradnje, od nadzornog tijela treće zemlje primljene nezatražene informacije o:
-
svim poznatim bitnim događajima koji bi mogli imati negativan utjecaj na nadzirani subjekt,
-
mjerama izvršavanja ili regulatornim mjerama ili sankcijama, uključujući opoziv, suspenziju ili izmjenu relevantnih dozvola ili registracije, koje se odnose na UAIF-ove izvan EU-a koji trguju ili upravljaju AIF-ovima u okviru nadležnosti nadležnog tijela;
(e)
broj slučajeva u kojima je nadležno tijelo s drugim nadležnim tijelima razmijenilo informacije primljene od nadzornih tijela treće zemlje radi praćenja sistemskog rizika, u skladu s postupcima suradnje.
Članak 12.
U pogledu pitanja o zaštiti ulagatelja u vezi s trgovanjem i upravljanjem u skladu s važećim nacionalnim propisima, nadležna tijela dostavljaju sljedeće informacije:
(a)
broj i vrstu pritužbi ulagatelja upućenih nadležnim tijelima u vezi s AIF-ovima kojima se trguje u toj nadležnosti u skladu s važećim nacionalnim propisima;
(b)
mjere izvršavanja ili regulatorne mjere ili sankcije koje je izreklo nadležno tijelo, uključujući opoziv, suspenziju ili izmjenu relevantnih dozvola ili registracije, koje se odnose na UAIF-ove izvan EU-a koji trguju ili upravljaju AIF-ovima u toj nadležnosti ili na AIF-ove izvan EU-a kojima UAIF-ovi u EU-u trguju u toj nadležnosti.
Članak 13.
U pogledu značajki regulatornog i nadzornog okvira trećih zemalja koje bi nadležnom tijelu mogle onemogućiti učinkovito izvršenje funkcija nadzora, nadležna tijela dostavljaju sljedeće informacije:
(a)
poteškoće ili prepreke u primjeni regulatornog i nadzornog okvira s kojima se nadležno tijelo suočilo pri izvršavanju funkcija nadzora nad UAIF-ovima izvan EU-a ili AIF-ovima izvan EU-a;
(b)
poteškoće pri dobivanju informacija izravno od UAIF-ova izvan EU-a.
Članak 14.
U pogledu učinka funkcioniranja sustavâ navedenih u točkama (a) i (b) članka 1., nadležna tijela dostavljaju sljedeće informacije:
(a)
dokaze o tome da su se UAIF-ovi koji su osnovani u njihovoj nadležnosti preselili u treće zemlje, pobliže navodeći zbirne podatke o broju AIF-ova i imovini pod upravljanjem po trećoj zemlji i razloge premještaja;
(b)
podrobne informacije o svim utvrđenim ili očekivanim poremećajima na tržištu ili narušavanju tržišnog natjecanja među subjektima za zajednička ulaganja EU-a i trećih zemalja te među upraviteljima subjekata za zajednička ulaganja EU-a i trećih zemalja;
(c)
dokaze o tome da su se upravitelji subjekata za zajednička ulaganja EU-a koji imaju odobrenje u njihovoj nadležnosti susretali s poteškoćama ili ograničenjima pri vlastitom osnivanju ili trgovanju subjektima za zajednička ulaganja kojima upravljaju u trećoj zemlji, navodeći treću zemlju;
(d)
dokaze o postojećim poteškoćama ili ograničenjima u trećim zemljama koja upravitelje subjekata za zajednička ulaganja EU-a, koji imaju odobrenje u njihovoj nadležnosti, odvraćaju od vlastitog osnivanja ili trgovanja subjektima za zajednička ulaganja kojima upravljaju u trećoj zemlji, navodeći treću zemlju;
(e)
informacije kojima se upućuje na sve ostale opće ili specifične poteškoće s kojima se upravitelji subjekata za zajednička ulaganja EU-a susreću pri vlastitom osnivanju ili trgovanju subjektima za zajednička ulaganja kojima upravljaju u trećoj zemlji, navodeći treću zemlju.
Članak 15.
Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 18. prosinca 2014.