DEN EUROPÆISKE CENTRALBANKS FORORDNING (EU) Nr. 1333/2014
af 26. november 2014
om pengemarkedsstatistik
(ECB/2014/48)
STYRELSESRÅDET FOR DEN EUROPÆISKE CENTRALBANK HAR -
under henvisning til statutten for Det Europæiske System af Centralbanker og Den Europæiske Centralbank, særlig artikel 5,
under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 2533/98 af 23. november 1998 om Den Europæiske Centralbanks indsamling af statistisk information (1), særlig artikel 5, stk. 1, og artikel 6, stk. 4,
under henvisning til Europa-Kommissionens udtalelse (2), og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
For at kunne varetage sine opgaver har Det Europæiske System af Centralbanker (ESCB) behov for at udarbejde statistik over pengemarkedstransaktioner, navnlig over sikrede og usikrede pengemarkedstransaktioner samt pengemarkedstransaktioner med visse derivater, som nærmere specificeret i denne forordning, som monetære finansielle institutter (MFI'er), undtagen centralbank og pengemarkedsforeninger (MMF'er), har indgået med andre MFI'er og mellem MFI'er og andre finansielle institutter, offentlig forvaltning og service eller ikke-finansielle selskaber, dog undtagen gruppeinterne transaktioner.
(2)
Hovedformålet med indsamlingen af sådanne statistikker er at forsyne Den Europæiske Centralbank (ECB) med omfattende, detaljerede og harmoniserede statistiske oplysninger om pengemarkederne i euroområdet. De data, der udledes af de indsamlede transaktioner vedrørende de ovenfor nævnte markedssegmenter, tilvejebringer oplysninger om de pengepolitiske afgørelsers transmissionsmekanisme. Dataene udgør derfor et vigtigt statistiksæt til pengepolitiske formål i euroområdet.
(3)
Indsamlingen af statistiske data er også nødvendig for at gøre det muligt for ECB at yde analytisk og statistisk støtte til Den Fælles Tilsynsmekanisme (Single Supervisory Mechanism, SSM) i overensstemmelse med Rådets forordning (EU) nr. 1024/2013 (3). Inden for disse rammer er indsamlingen af statistiske data også nødvendig for at støtte ECB's opgaver vedrørende den finansielle stabilitet.
(4)
De nationale centralbanker bør underrette ECB, såfremt de beslutter ikke at indsamle de krævede data i henhold til denne forordning, hvorefter ECB overtager opgaven med at indsamle dataene direkte fra rapporteringsenhederne.
(5)
I overensstemmelse med traktaterne og i henhold til betingelserne i statutten for Det Europæiske System af Centralbanker og Den Europæiske Centralbank (herefter »ESCB-statutten«) skal ECB vedtage forordninger i det omfang, det er nødvendigt for at udføre ESCB's opgaver som defineret i ESCB-statutten og i visse tilfælde fastsat i Rådets bestemmelser i henhold til artikel 129, stk. 4, i traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde.
(6)
For at mindske rapporteringsbyrden for MFI'erne, samtidig med, at tilgængeligheden af rettidige statistikker af høj kvalitet sikres, vil ECB indledningsvis kræve indberetning af data fra de største MFI'er i euroområdet på grundlag af størrelsen af deres samlede hovedbalanceposter i forhold til de samlede hovedbalanceposter for alle MFI'er i euroområdet. Fra den 1. januar 2017 kan ECB's Styrelsesråd udvide antallet af indberettende MFI'er ved også at tage højde for andre kriterier, som f.eks. hvor væsentlige MFI'ens aktiviteter på pengemarkederne er og dens relevans i forhold til det finansielle systems stabilitet og funktion. ECB sikrer, at der er mindst tre indberettende MFI'er per medlemsstat, der har euroen som valuta, (herefter »medlemsstat i euroområdet«) for at sikre et mindsteniveau af geografisk repræsentation. De nationale centralbanker kan også indsamle data fra MFI'er, som ikke udgør en del af den faktiske rapporteringspopulation på grundlag af deres nationale statistiske rapporteringskrav, hvorefter sådanne data indberettes og kontrolleres i henhold til denne forordning.
(7)
For at mindske rapporteringsbyrden for MFI'erne yderligere, således at de ikke underlægges dobbelte rapporteringskrav, samtidig med at tilgængeligheden af rettidige statistikker af høj kvalitet sikres, bør ECB kunne undtage dem fra indberetningen af data vedrørende værdipapirfinansieringstransaktioner eller derivatkontrakter, hvis sådanne data allerede er blevet indberettet til et transaktionsregister, forudsat at ECB har effektiv adgang til rettidige og standardiserede data i overensstemmelse med de krav, der er specificeret i denne forordning.
(8)
I henhold til artikel 5, stk. 1, i Rådets forordning (EF) nr. 2533/98 kan ECB vedtage forordninger vedrørende definition og pålæggelse af de statistiske rapporteringskrav over for den faktiske rapporteringspopulation i medlemsstaterne i euroområdet. Ifølge artikel 6, stk. 4, kan ECB vedtage forordninger med nærmere angivelse af betingelserne for udøvelse af verifikationsretten eller retten til at foranstalte tvungen indsamling af statistisk information.
(9)
I henhold til artikel 4 i forordning (EF) nr. 2533/98 skal medlemsstaterne organisere sig inden for statistikområdet og samarbejde med ESCB i fuldt omfang med henblik på opfyldelse af forpligtelserne i medfør af ESCB-statuttens artikel 5.
(10)
Hvis data, der er indsamlet i henhold til denne forordning, indeholder fortrolige statistiske oplysninger, vil de gældende standarder for beskyttelse og anvendelse af sådanne oplysninger i artikel 8 og 8c i forordning (EF) nr. 2533/98 blive anvendt.
(11)
I medfør af artikel 7, stk. 1, i Rådets forordning (EF) nr. 2533/98 kan ECB pålægge rapporteringsenheder, som ikke opfylder de statistiske rapporteringskrav fastsat i ECB's forordninger eller afgørelser, sanktioner.
(12)
Selv om forordninger udstedt af ECB i henhold til ESCB-statuttens artikel 34.1 ikke medfører rettigheder eller forpligtelser for de medlemsstater, der ikke har euroen som valuta (herefter »medlemsstater uden for euroområdet«), finder ESCB-statuttens artikel 5 anvendelse for medlemsstater både i og uden for euroområdet. Forordning (EF) nr. 2533/98 præciserer, at ESCB-statuttens artikel 5, sammen med artikel 4, stk. 3, i traktaten om Den Europæiske Union, indebærer en forpligtelse til på nationalt niveau at udforme og gennemføre alle de foranstaltninger, som medlemsstaterne uden for euroområdet finder passende for at udføre indsamlingen af den statistiske information, der er nødvendig for at opfylde ECB's statistiske rapporteringskrav og træffe de rettidige forberedelser på statistikområdet, for at de kan blive medlemsstater i euroområdet.
(13)
Rapporteringskravene i henhold til denne forordning berører ikke rapporteringskravene i andre ECB retsakter og instrumenter, som også, i det mindste delvist, omfatter rapportering, transaktion for transaktion, eller aggregeret rapportering af statistisk information om pengemarkederne -
VEDTAGET FØLGENDE FORORDNING:
Artikel 1
Definitioner
I denne forordning forstås ved:
1) »rapporteringsenhed«, »resident« og »med hjemsted i«: har samme betydning som i artikel 1 i forordning (EF) nr. 2533/98
2) »monetær finansiel institution« (MFI): har samme betydning som i artikel 1 i Den Europæiske Centralbanks forordning (EU) nr. 1071/2013 (ECB/2013/33) (4) og skal forstås som omfattende alle MFI'ens filialer med hjemsted i EU og EFTA, medmindre andet udtrykkeligt fremgår af bestemmelserne i denne forordning
3) »OFI«: andre finansielle formidlere, undtagen forsikringsselskaber og pensionskasser i henhold til det reviderede europæiske national- og regionalregnskabssystem i Den Europæiske Union (herefter »ENS 2010«), som fastsat i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 549/2013 (5)
4) »forsikringsselskaber«: alle finansielle selskaber og kvasiselskaber, der hovedsagelig beskæftiger sig med finansiel formidling som følge af sammenlægning af risici i puljer, hovedsagelig i form af direkte forsikring eller genforsikring, jf. ENS 2010
5) »pensionskasser«: alle finansielle selskaber og kvasiselskaber, der hovedsagelig beskæftiger sig med finansiel formidling som følge af sammenlægning af sociale risici og de forsikrede personers behov (socialforsikring) i puljer, jf. ENS 2010
6) »ikke-finansielle selskaber«: sektoren for ikke-finansielle selskaber som fastsat i ENS 2010
7) »offentlig forvaltning og service«: de institutionelle enheder, som er ikke-markedsproducenter, hvis produktion er bestemt for individuelt og kollektivt forbrug og finansieret af obligatoriske betalinger foretaget af enheder, som henhører under andre sektorer, og institutionelle enheder, der hovedsagelig beskæftiger sig med omfordeling af nationalindkomsten og -formuen, jf. ENS 2010
8) »samlede hovedbalanceposter«: samlede aktiver med fradrag af øvrige aktiver, således som disse begreber er defineret i forordning (EU) nr. 1071/2013 (ECB/2013/33)
9) »pengemarkedsstatistik«: statistik vedrørende sikrede og usikrede transaktioner samt derivattransaktioner i pengemarkedsinstrumenter, der er indgået mellem MFI'er og mellem MFI'er og OFI'er, forsikringsselskaber, pensionskasser, centralbanker, offentlig forvaltning og service og ikke-finansielle selskaber, men undtagen gruppeinterne transaktioner i den pågældende indberetningsperiode
10) »pengemarkedsinstrument«: de instrumenter, der er opregnet i bilag I, II og III
11) »pengemarkedsforening«: et institut for kollektiv investering, der skal godkendes som et institut for kollektiv investering i værdipapirer i henhold til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2009/65/EF (6), eller en alternativ investeringsfond i henhold til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2011/61/EU (7), investerer i kortfristede aktiver og har som særligt eller overordnet mål at give et afkast svarende til pengemarkedsrenten eller at bevare værdien af investeringen
12) »centralbank«: alle centralbanker uanset deres beliggenhed
13) »national centralbank«: den nationale centralbank i en medlemsstat i EU
14) »referencerapporteringspopulation«: MFI'er, der er residente i euroområdet, undtagen centralbanker og pengemarkedsforeninger, som modtager euro-denominerede indlån fra og/eller udsteder andre gældsinstrumenter og/eller yder euro-denominerede udlån, der er opregnet i bilag I, II eller III, til andre MFI'er og/eller fra/til OFI'er, forsikringsselskaber, pensionskasser, offentlig forvaltning og service, centralbanker i investeringsøjemed, eller ikke-finansielle selskaber
15) »koncern«: en gruppe af virksomheder, herunder men ikke begrænset til en bankkoncern, som består af en modervirksomhed og dens dattervirksomheder, og hvis regnskaber er konsoliderede med henblik på Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2013/34/EU (8)
16) »filial«: en afdeling, som udgør en retligt afhængig del af et institut, og som direkte foretager alle eller nogle af de transaktioner, der er forbundet med virksomheden som institut
17) »EU- og EFTA-filial«: en filial, som er beliggende og registreret i en EU-medlemsstat eller et EFTA-land
18) »Den Europæiske Frihandelssammenslutning (EFTA)«: den mellemstatslige organisation til fremme af frihandel og økonomisk integration til fordel for dens medlemsstater
19) »koncernintern transaktion«: en transaktion i pengemarkedsinstrumenter, der er indgået mellem en rapporteringsenhed og en anden virksomhed, som i fuldt omfang er omfattet af det samme konsoliderede regnskab. De virksomheder, der er parter i transaktionen, anses for at være omfattet i fuldt omfang af den »samme konsolidering«, hvis begge enten er:
a)
omfattet af en konsolidering i overensstemmelse med direktiv 2013/34/EU eller internationale finansielle rapporteringsstandarder (IFRS), som vedtaget i henhold til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 1606/2002 (9), eller for så vidt angår en koncern, hvis moderselskab har sit hovedsæde i et tredjeland, i overensstemmelse med tredjelandets almindeligt anerkendte regnskabsprincipper, som vurderes at svare til IFRS i overensstemmelse med Kommissionens forordning (EF) nr. 1569/2007 (10) (eller et tredjelands regnskabsstandarder, hvis anvendelse er tilladt i henhold til denne forordnings artikel 4), eller
b)
dækket af det samme konsoliderede tilsyn i overensstemmelse med Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2013/36/EU (11), eller for så vidt angår en koncern, hvis moderselskab har sit hovedsæde i et tredjeland, det samme konsoliderede tilsyn foretaget af tredjelandets kompetente myndighed, der er godkendt som værende ækvivalent til det tilsyn, som er omfattet af principperne i artikel 127 i direktiv 2013/36/EU
20) »forretningsdag«: for så vidt angår alle datoer, som er specificeret i en aftale eller bekræftelse om en transaktion i et pengemarkedsinstrument, den dag på hvilken forretningsbanker og valutamarkeder er åbne for almindelig virksomhed (herunder handel med det pågældende pengemarkedsinstrument) og afvikler betalinger i samme valuta som betalingsforpligtelsen, som skal betales eller beregnes ud fra den pågældende dag. Hvis en transaktion i et pengeinstrument er omfattet af en standard masteraftale, der er udstedt af European Banking Federation (EBF), Loan Market Association (LMA), International Swaps and Derivatives Association, Inc. (ISDA) eller andre førende europæiske eller internationale markedsorganisationer, anvendes den definition, der fremgår deraf. For så vidt angår afviklingen af en transaktion i et pengemarkedsinstrument, som skal afvikles gennem et udvalgt afviklingssystem, den dag på hvilken afviklingssystemet er åbent for afvikling af en sådan transaktion
21) »TARGET2-afviklingsdag«: en dag, på hvilken TARGET2 (Trans-European Automated Real-time Gross settlement Express Transfer system) er åben
22) »genkøbsforretning«: en aftale, under hvilken aftaleparterne kan indgå transaktioner, hvori den ene part (»sælger«) aftaler at sælge specifikke »aktiver« (»værdipapirer«, »råvarer« eller »andre finansielle aktiver«) til den anden part (»køber«) på et tidspunkt i nær fremtid mod købers betaling af købsprisen til sælger, og hvor køber samtidig accepterer at sælge aktiverne tilbage til sælger på et fastsat tidspunkt i fremtiden eller på anfordring mod sælgers betaling af genkøbsprisen til køber. Sådanne transaktioner kan være genkøbstransaktioner eller buy/sell back-transaktioner. En »genkøbsforretning« kan også være en aftale om at pantsætte aktiver og kan medføre en generel ret til genanvendelse mod kontantlån på et tidspunkt i nær fremtid og tilbagebetaling af lånet samt renter på et tidspunkt i fjern fremtid mod tilbagelevering af aktiverne. Genkøbstransaktioner kan også indgås med en på forhånd fastsat forfaldsdato (genkøbstransaktioner »med fast løbetid«) eller uden en på forhånd fastsat forfaldsdato, der giver parterne mulighed for at aftale, at forretningen kan forlænges eller bringes til ophør på en hvilken som helst dag (»open basis« genkøbstransaktioner).
23) »triparty-genkøbstransaktion«: en genkøbstransaktion, i hvilken en tredjepart er ansvarlig for at udvælge og forvalte sikkerhedsstillelsen i transaktionens levetid
24) »valutaswap«: en swaptransaktion, i hvilken en part sælger et specifikt beløb i en specifik valuta til en anden part mod betaling af et aftalt beløb i en specifik anden valuta på grundlag af en aftalt valutakurs (den såkaldte spotkurs) med en aftale om at tilbagekøbe den solgte valuta på et tidspunkt i fremtiden (forfaldsdagen) mod at den valuta, der indledningsvis blev købt, sælges til en anden valutakurs (den såkaldte terminskurs).
25) »dag-til-dag indeksswap« (overnight index swap, OIS): en renteswap, hvor den variable rente for perioden svarer til det geometriske gennemsnit af en dag-til-dag rente (eller et dag-til-dag renteindeks) for en vis løbetid. Den endelige betaling beregnes som forskellen mellem den faste rente og den sammensatte dag-til-dag rente, der er noteret i indeksswappens levetid, anvendt på transaktionens nominelle beløb. Da denne forordning kun behandler euro-denominerede dag-til-dag indeksswap, udgør EONIA dag-til-dag renten.
26) »Basel III LCR-regelsættet«: den likviditetsdækningsgrad (liquidity coverage ratio, LCR), som Baselkomitéen fremlagde, og som Gruppen af Centralbankchefer og Finanstilsynschefer, Baselkomitéen for Banktilsyns overvågningsorgan, godkendte den 7. januar 2013 som en global reguleringsmæssig mindstestandard for kortfristede likviditetsforanstaltninger i banksektoren.
Artikel 2
Faktisk rapporteringspopulation
1. Den faktiske rapporteringspopulation udgøres af residente MFI'er i euroområdet fra referencerapporteringspopulationen, der er identificeret af Styrelsesrådet som rapporteringsenheder i henhold til stykke 2 eller 3, alt efter omstændighederne, eller MFI'er, der er blevet identificeret som rapporteringsenheder i henhold til stykke 4, på grundlag af kriterierne deri, og som er blevet underrettet om deres rapporteringsforpligtelser i henhold til stykke 5 (herefter »rapporteringsenheder«).
2. På datoen for denne forordnings ikrafttræden kan Styrelsesrådet beslutte, at en MFI er en rapporteringsenhed, hvis MFI'en har samlede hovedbalanceposter, der udgør mere end 0,35 % af de samlede hovedbalanceposter for alle MFI'er i euroområdet på grundlag af de seneste data, der er tilgængelige for ECB, dvs.:
a)
data, som refererer til udgangen af december i kalenderåret forud for underretningen i henhold til stk. 5, eller
b)
hvis dataene under a) ikke er tilgængelige, data, der refererer til udgangen af december i det forudgående år.
I forbindelse med denne forordning indgår den pågældende MFI's filialer uden for værtslandet ikke i beregningen af de samlede hovedbalanceposter for den pågældende MFI.
3. Fra den 1. januar 2017 kan Styrelsesrådet beslutte at klassificere enhver anden MFI som rapporteringsenhed på grundlag af størrelsen af dens samlede hovedbalanceposter i forhold til de samlede hovedbalanceposter for alle MFI'er i euroområdet, væsentligheden af MFI'ens aktiviteter i forbindelse med handel med pengemarkedsinstrumenter og dens relevans i forhold til det finansielle systems stabilitet og funktion i euroområdet og/eller i de enkelte medlemsstater.
4. Fra den 1. januar 2017 kan Styrelsesrådet også beslutte, at der for hver medlemsstat i euroområdet identificeres mindst tre MFI'er som rapporteringsenheder. Hvis der på grundlag af Styrelsesrådets beslutninger truffet i henhold til stk. 2 eller 3 udvælges færre end tre MFI'er i den pågældende medlemsstat i euroområdet, skal den faktiske rapporteringspopulation således også omfatte andre MFI'er fra medlemsstaterne i euroområdet, som den relevante nationale centralbank vurderer er repræsentative (herefter »repræsentative rapporteringsenheder«), således at der identificeres mindst tre rapporteringsenheder for den pågældende medlemsstat i euroområdet.
De repræsentative rapporteringsenheder udvælges blandt de største kreditinstitutter, der er residente i den pågældende medlemsstat i euroområdet, på grundlag af institutternes samlede hovedbalanceposter, medmindre de nationale centralbanker har foreslået alternative kriterier, som ECB har godkendt skriftligt.
5. ECB eller den relevante nationale centralbank underretter de pågældende MFI'er om alle Styrelsesrådets beslutninger truffet i henhold til stk. 2, 3 eller 4, og om deres forpligtelser i henhold til denne forordning. Underretning fremsendes skriftligt mindst fire måneder før den første rapportering indledes.
6. Uanset beslutninger truffet af Styrelsesrådet i henhold til stk. 2, 3 eller 4, kan de nationale centralbanker også indsamle pengemarkedsstatistikker fra MFI'er der er residente i deres medlemsstat, men som ikke er rapporteringsenheder i henhold til stk. 2, 3 eller 4, på grundlag af deres nationale statistik rapporteringskrav (herefter »yderligere rapporteringsenheder«). Hvis en national centralbank identificerer yderligere rapporteringsenheder på denne måde, skal den straks underrette dem derom.
Artikel 3
Statistiske rapporteringskrav
1. For at kunne producere regelmæssige pengemarkedsstatistikker, skal rapporteringsenhederne rapportere daglige statistiske oplysninger om pengemarkedsinstrumenter til den nationale centralbank i den medlemsstat, hvor de er residente, på et konsolideret grundlag, herunder for alle deres filialer beliggende i EU eller EFTA. De statistiske oplysninger, der kræves indberettet, fremgår af bilag I, II og III. Den nationale centralbank videresender de statistiske oplysninger, den modtager fra rapporteringsenhederne, til ECB i overensstemmelse med denne forordnings artikel 4, stk. 2.
2. De nationale centralbanker definerer og gennemfører de rapporteringsordninger vedrørende pengemarkedsinstrumenter, som rapporteringsenhederne skal følge. Disse rapporteringsordninger har til formål at sikre, at de krævede statistiske oplysninger rapporteres og gør det muligt at føre nøje kontrol med, om de minimumsstandarder for overførsel, nøjagtighed, begrebsmæssig overensstemmelse og revisioner, som er fastsat i bilag IV, er opfyldt.
3. Uanset de rapporteringskrav, der er specificeret i stk. 1, kan en national centralbank beslutte, at de rapporteringsenheder, der er udvalgt i henhold til artikel 2, stk. 2, 3 og 4, og som er residente i den nationale centralbanks medlemsstat, skal rapportere de statistiske oplysninger, der er specificeret i bilag I, II og III, til ECB. Den nationale centralbank underretter ECB og rapporteringsenhederne herom, hvorefter ECB definerer og indfører de rapporteringsordninger, som rapporteringsenhederne skal følge, og overtager opgaven med at indsamle de krævede data direkte fra rapporteringsenhederne.
4. Hvis en national centralbank har udvalgt yderligere rapporteringsenheder og underrettet dem i overensstemmelse med artikel 2, stk. 6, rapporterer de daglige statistiske oplysninger vedrørende pengemarkedsinstrumenter til den nationale centralbank. De nationale centralbanker videresender de statistiske oplysninger, de modtager fra de yderligere rapporteringsenheder, til ECB på dennes anmodning i overensstemmelse med denne forordnings artikel 4, stk. 2.
5. De nationale centralbanker definerer og indfører de rapporteringsordninger, som de yderligere rapporteringsenheder skal anvende i overensstemmelse med deres nationale statistiske rapporteringskrav. De nationale centralbanker sikrer, at de nationale rapporteringsordninger stiller krav om, at de yderligere rapporteringsenheder overholder krav, der svarer til kravene i denne forordnings artikel 6-8, 10, stk. 3, 11 og 12. De nationale centralbanker sikrer, at disse rapporteringsordninger tilvejebringer de krævede statistiske oplysninger, og at de gør det muligt at føre nøje kontrol med, at de minimumsstandarder for overførsel, nøjagtighed, begrebsmæssig overensstemmelse og revisioner, som er fastsat i bilag IV, er opfyldt.
Artikel 4
Tidsfrist
1. Hvis en national centralbank i henhold til artikel 3, stk. 3, beslutter, at rapporteringsenhederne skal rapportere de statistiske oplysninger, der er specificeret i bilag I, II og III, direkte til ECB, videresender rapporteringsenhederne disse oplysninger til ECB på følgende måde:
a)
Data, der er indsamlet fra rapporteringsenheder, som er udvalgt i henhold til artikel 2, stk. 2, videresendes en gang dagligt til ECB mellem kl. 18 på handelsdagen og kl. 7 (CET) på den første TARGET2-afviklingsdag efter handelsdagen.
b)
Data, der er indsamlet fra rapporteringsenheder, som er udvalgt i henhold til artikel 2, stk. 3 og 4, videresendes en gang dagligt til ECB mellem kl. 18 på handelsdagen og kl. 13 (CET) på den første TARGET2-afviklingsdag efter handelsdagen.
c)
Data, for hvilke den nationale centralbank har en undtagelse i henhold til artikel 5, videresendes til ECB en gang om ugen mellem kl. 18 på handelsdagen og kl. 13 (CET) på den første TARGET2-afviklingsdag efter udgangen af den uge, som dataene vedrører.
2. I alle andre tilfælde videresender de nationale centralbanker de daglige pengemarkedsstatistiske oplysninger, som specificeret i bilag I, II og III, som de modtager fra rapporteringsenhederne, til ECB på følgende måde:
a)
Data, der er indsamlet fra rapporteringsenheder, som er udvalgt i henhold til artikel 2, stk. 2, videresendes en gang dagligt til ECB før kl. 7 (CET) på den første TARGET2-afviklingsdag efter handelsdagen.
b)
Data, der er indsamlet fra rapporteringsenheder, som er udvalgt i henhold til artikel 2, stk. 3 og 4, videresendes en gang dagligt til ECB før kl. 13 (CET) på den første TARGET2-afviklingsdag efter handelsdagen.
c)
Data, der er indsamlet fra yderligere rapporteringsenheder, som er udvalgt i henhold til artikel 2, stk. 6, videresendes til ECB en gang dagligt før kl. 13 (CET) på den første TARGET2-afviklingsdag efter handelsdagen, en gang om ugen før kl. 13 (CET) på den første TARGET2- afviklingsdag efter udgangen af den uge, som dataene vedrører, eller en gang om måneden før kl. 13 (CET) på den første TARGET2-afviklingsdag efter udgangen af den måned, som dataene vedrører. De nationale centralbanker træffer beslutning om rapporteringshyppigheden og underretter straks ECB herom. De nationale centralbanker kan årligt revidere rapporteringshyppigheden.
d)
Data, for hvilke den nationale centralbank har en undtagelse i henhold til artikel 5, videresendes til ECB en gang om ugen før kl. 13 (CET) på den første TARGET2-afviklingsdag efter udgangen af den uge, som dataene vedrører.
3. De nationale centralbanker beslutter, hvornår rapporteringsenhederne skal indsende data, for at de kan overholde deres rapporteringsfrister, som anført i stk. 2, og underretter rapporteringsenhederne herom.
4. Hvor en frist nævnt i stk. 1 eller 2, falder på en TARGET2-lukkedag, skal fristen forlænges til den følgende TARGET2-åbningsdag, som offentliggjort på ECB's websted.
Artikel 5
Undtagelser
Hvis rapporteringsenhederne er blevet udvalgt i henhold til artikel 2, stk. 3 eller 4, kan en national centralbank beslutte, at rapporteringsenhederne kan videresende daglige pengemarkedsstatistikker til den nationale centralbank en gang om ugen før kl. 13 (CET) på den første TARGET2-afviklingsdag efter udgangen af den uge, som dataene vedrører, hvis enhederne af operationelle årsager ikke kan opfylde kravet om daglig rapportering. ECB kan betinge de nationale centralbankers anvendelse af undtagelsen.
Artikel 6
Fusioner, spaltninger, rekonstruktion og insolvens
1. I tilfælde af en fusion, spaltning, udskillelse eller anden rekonstruktion, som kan påvirke opfyldelsen af en rapporteringsenheds statistiske forpligtelser, skal den pågældende rapporteringsenhed, så snart planen om at gennemføre den pågældende ændring er offentliggjort, og inden for en rimelig frist inden den får virkning, underrette ECB og den pågældende nationale centralbank om de procedurer, der er planlagt til at opfylde de i denne forordning fastsatte statistiske indberetningskrav. Rapporteringsenheden skal også underrette ECB og den pågældende nationale centralbank senest 14 dage efter fuldførelsen af en sådan ændring.
2. Hvis en rapporteringsenhed fusionerer med en anden enhed ved overtagelse som defineret i Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2011/35/EU (12), og en af de fusionerende enheder var en rapporteringsenhed, fortsætter den fusionerede enhed med at rapportere i henhold til denne forordning.
3. Hvis en rapporteringsenhed fusionerer med en anden enhed ved stiftelse af et nyt selskab som defineret i direktiv 2011/35/EU, og en af de fusionerende enheder var en rapporteringsenhed, fortsætter den stiftede enhed med at rapportere i henhold til denne forordning, hvis den opfylder definitionen for en rapporteringsenhed.
4. Hvis en rapporteringsenhed spaltes i to eller flere enheder ved overtagelse eller stiftelse af nye selskaber som defineret i Rådets sjette direktiv 82/891/EØF (13), og en af de nye enheder er en rapporteringsenhed, fortsætter den nye enhed med at rapportere i henhold til denne forordning. Spaltning omfatter også en udskillelse, hvorved en rapporteringsenhed overfører alle eller en del af sine aktiver og passiver til et nyt selskab mod at få aktier i det nye selskab.
5. Hvis en rapporteringsenhed bliver insolvent, mister sin tilladelse til at drive bankvirksomhed eller på anden måde ophører med at drive bankvirksomhed, og dette bekræftes af den kompetente tilsynsmyndighed, er den ikke længere forpligtet til at rapportere i henhold til denne forordning.
6. Med henblik på stk. 5, vurderes en rapporteringsenhed at være insolvent, hvis en eller flere af følgende situationer opstår:
a)
Enheden foretager en afståelse af sine aktiver og passiver til fordel for kreditorerne eller med henblik på en rekonstruktion, ordning eller akkord med kreditorerne,
b)
Enheden erkender skriftligt, at den ikke er i stand til at betale sin gæld, efterhånden som den forfalder til betaling,
c)
Enheden indgiver, giver samtykke til eller godkender stiltiende, at der udpeges en forvalter, administrator, likvidator eller tilsvarende person for enheden eller for alle eller væsentlige dele af dennes ejendom,
d)
Der fremsættes en konkursbegæring ved en domstol eller indgives en insolvensbegæring til et andet kompetent organ eller en anden kompetent myndighed (med undtagelse af begæringer, som en modpart har indgivet vedrørende forpligtelser, som rapporteringsenheden har over for denne)
e)
Enheden afvikles eller bliver insolvent (eller lignende behandlinger indledes), eller den selv eller en offentlig myndighed eller anden enhed eller person indgiver begæring om enhedens rekonstruktion, ordning, akkord, omstrukturering, administration, likvidation, opløsning eller lignende foranstaltninger i henhold til gældende eller fremtidige regler eller lovgivning, og begæringen ikke er blevet givet opsættende virkning eller afvist inden for 30 dage fra indgivelsen (med undtagelse af begæringer om afvikling eller tilsvarende behandlinger, hvor fristen på 30 dage ikke finder anvendelse)
f)
Der udpeges en forvalter, administrator, likvidator eller lignende embede for enheden eller for alle eller væsentlige dele af dens ejendom, eller
g)
Der indkaldes til møde med enhedens kreditorer med henblik på at finde en frivillig ordning (eller tilsvarende behandling).
Artikel 7
Fortrolighedsbestemmelser
1. I forbindelse med modtagelse og behandling af data, som indeholder fortrolige oplysninger, i henhold til denne forordning, herunder udveksling af sådanne data med andre nationale centralbanker i euroområdet, anvender ECB og de nationale centralbanker de standarder for beskyttelse og anvendelse af fortrolige statistiske oplysninger, som er fastsat i artikel 8 og 8c i forordning (EF) nr. 2533/98.
2. Med forbehold af stk. 1 må fortrolige oplysninger, der indgår i statistiske data, der er indsamlet af ECB eller en national centralbank i henhold til denne forordning, ikke videresendes eller på anden måde udveksles med andre myndigheder eller tredjeparter end ECB og de nationale centralbanker i euroområdet, medmindre den pågældende rapporteringsenhed på forhånd har givet ECB eller den relevante nationale centralbank sit udtrykkelige, skriftlige samtykke, og ECB, eller efter omstændighederne den relevante nationale centralbank, har underskrevet en passende aftale om fortrolighed med den pågældende rapporteringsenhed.
Artikel 8
Verifikation og tvungen indsamling
ECB, og alt efter omstændighederne de nationale centralbanker, er berettiget til at verificere og om nødvendigt foranstalte en tvungen indsamling af de oplysninger, som rapporteringsenhederne tilvejebringer til opfyldelse af de statistiske rapporteringskrav i denne forordnings artikel 3, samt bilag I, II og III. Denne ret kan navnlig udøves, hvis en rapporteringsenhed ikke opfylder mindstestandarderne for overførsel, nøjagtighed, begrebsmæssig overensstemmelse og revisioner omhandlet i bilag IV. Artikel 6, i forordning (EF) nr. 2533/98 finder også anvendelse.
Artikel 9
Forenklet ændringsprocedure
Under hensyntagen til ESCB's Statistiske Komités synspunkter kan ECB's direktion foretage tekniske ændringer af bilagene til denne forordning, forudsat at de hverken ændrer den underliggende begrebsmæssige ramme eller påvirker indberetningsbyrden for rapporteringsenhederne. Direktionen underretter uden ophold Styrelsesrådet om alle sådanne ændringer.
Artikel 10
Første indberetning
1. For så vidt angår rapporteringsenheder, der er udvalgt i henhold til artikel 2, stk. 2, påbegyndes den første rapportering i henhold til denne forordning, med forbehold af overgangsbestemmelserne i artikel 12, med data for den 1. april 2016.
2. For så vidt angår rapporteringsenheder, der er udvalgt i henhold til artikel 2, stk. 3 og 4, påbegyndes den første rapportering i henhold til denne forordning på den dato, som ECB eller den relevante nationale centralbank i henhold til artikel 2, stk. 5, har meddelt rapporteringsenheden, og under alle omstændigheder tidligst 12 måneder efter vedtagelsen af Styrelsesrådets afgørelse i henhold til artikel 2, stk. 3 eller 4.
3. Hvis repræsentative rapporteringsenheder udvælges i henhold til artikel 2, stk. 4, kan en repræsentativ rapporteringsenhed endvidere skriftligt anmode ECB eller den relevante nationale centralbank om en midlertidig udsættelse af den første rapporteringsdato, med angivelse af årsagerne til en sådan udsættelse. En anmodet udsættelse kan gives for op til seks måneder med mulighed for yderligere forlængelser af op til seks måneder. ECB eller den relevante nationale centralbank kan aftale at udsætte den første rapporteringsdato for den repræsentative rapporteringsenhed, der har anmodet derom, hvis de finder en sådan udsættelse berettiget. Hvis de repræsentative rapporteringsenheder ikke har data at rapportere eller kun har data, som både ECB og den nationale centralbank vurderer ikke vil være repræsentative på den første rapporteringsdag, kan den nationale centralbank aftale at undtage enheden fra den første rapporteringsdato. Den nationale centralbank kan kun meddele en sådan undtagelse i samarbejde med ECB, hvis både ECB og den nationale centralbank vurderer, at anmodningen er berettiget og at denne ikke udgør en fare for rapporteringsstikprøvens repræsentative status.
4. Hvis MFI'er er blevet udvalgt som yderligere rapporteringsenheder i henhold til artikel 2, stk. 6, påbegyndes den første rapportering i henhold til denne forordning på den dato, som den nationale centralbank har meddelt den yderligere rapporteringsenhed i henhold til artikel 2, stk. 6.
Artikel 11
Bestemmelse om regelmæssig revision
ECB reviderer denne forordnings anvendelse 12 måneder efter den første rapportering og udsteder en rapport derom. På baggrund af rapportens anbefalinger kan ECB øge eller reducere antallet af rapporteringsenheder og/eller statistiske rapporteringskrav. Efter den første indledende revision finder regelmæssige opdateringer af den faktiske rapporteringspopulation sted hvert andet år.
Artikel 12
Overgangsbestemmelser
I perioden fra 1. april 2016 til 1. juli 2016 kan rapporteringsenhederne vælge at rapportere pengemarkedsstatistik for nogle, men ikke alle relevante dage til ECB eller den relevante nationale centralbank. ECB eller den relevante nationale centralbank kan specificere de dage, for hvilke der kræves rapportering.
Artikel 13
Afsluttende bestemmelser
Denne forordning træder i kraft den 1. januar 2015.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i medlemsstaterne i henhold til traktaterne.
Udfærdiget i Frankfurt am Main, den 26. november 2014.
UREDBA (EU) br. 1333/2014 EUROPSKE SREDIŠNJE BANKE
od 26. studenoga 2014.
o statistici tržišta novca
(ESB/2014/48)
UPRAVNO VIJEĆE EUROPSKE SREDIŠNJE BANKE,
uzimajući u obzir Statut Europskog sustava središnjih banaka i Europske središnje banke, a posebno njegov članak 5.,
uzimajući u obzir Uredbu Vijeća (EZ) br. 2533/98 od 23. studenoga 1998. o prikupljanju statističkih podataka od strane Europske središnje banke (1), a posebno njezin članak 5. stavak 1. i članak 6. stavak 4.,
uzimajući u obzir mišljenje Europske komisije (2),
budući da:
(1)
Europski sustav središnjih banaka (ESSB) za obavljanje svojih zadaća zahtijeva izradu statistike o transakcijama na tržištu novca, i to za osigurane i neosigurane transakcije te za određene transakcije izvedenih financijskih instrumenata tržišta novca, kako je dalje utvrđeno u ovoj Uredbi, a koje su monetarne financijske institucije, s iznimkom središnjih banaka i novčanih fondova, sklopile s drugim monetarnim financijskim institucijama i koje su sklopljene između monetarnih financijskih institucija i drugih financijskih institucija, opće države ili nefinancijskih društava, ali isključujući transakcije unutar grupe.
(2)
Glavna svrha prikupljanja takve statistike jest pružiti Europskoj središnjoj banci (ESB) sveobuhvatne, detaljne i usklađene statističke podatke o tržištima novca u europodručju. Podaci izvedeni iz transakcija prikupljenih u vezi s navedenim tržišnim segmentima pružaju informacije o mehanizmu prijenosa odluka monetarne politike. Ti podaci su stoga nužan skup statistike za potrebe monetarne politike u europodručju.
(3)
Prikupljanje statističkih podataka također je potrebno kako bi se ESB-u omogućilo pružanje analitičke i statističke potpore jedinstvenom nadzornom mehanizmu (SSM) u skladu s Uredbom Vijeća (EU) br. 1024/2013 (3). U okviru toga, prikupljanje statističkih podataka također je potrebno radi pružanja potpore ESB-u prilikom obavljanja zadaća na području financijske stabilnosti.
(4)
Nacionalne središnje banke trebale bi obavijestiti ESB u slučaju da nacionalna središnja banka odluči ne prikupljati podatke koji se zahtijevaju na temelju ove Uredbe, te će u tom slučaju ESB preuzeti zadaću izravnog prikupljanja podataka od izvještajnih jedinica.
(5)
ESB je obvezan u skladu s Ugovorima te uvjetima utvrđenim u Statutu Europskog sustava središnjih banaka i Europske središnje banke (dalje u tekstu „Statut ESSB-a”) donositi uredbe u mjeri potrebnoj za provođenje zadaća ESSB-a, kako je određeno Statutom ESSB-a, te u nekim slučajevima kako je utvrđeno u odredbama koje je donijelo Vijeće u skladu s člankom 129. stavkom 4. Ugovora o funkcioniranju Europske unije.
(6)
S ciljem smanjenja tereta izvještavanja za monetarne financijske institucije, uz istodobno osiguravanje raspoloživosti pravodobne i visokokvalitetne statistike, ESB će u početku zahtijevati dostavljanje podataka od najvećih monetarnih financijskih institucija europodručja na temelju veličine njihove ukupne glavne bilančne imovine u usporedbi s ukupnom glavnom bilančnom imovinom za sve monetarne financijske institucije europodručja. Od 1. siječnja 2017. Upravno vijeće ESB-a može povećati broj izvještajnih monetarnih financijskih institucija, također uzimajući u obzir druge kriterije, kao što je važnost aktivnosti monetarne financijske institucije na tržištima novca i njezina važnost za stabilnost i funkcioniranje financijskog sustava. ESB će osigurati da za svaku državu članicu čija valuta je euro (dalje u tekstu „država članica europodručja”) postoje najmanje tri izvještajne monetarne financijske institucije, kako bi se osigurala minimalna razina zemljopisne zastupljenosti. Nacionalne središnje banke također mogu prikupljati podatke od monetarnih financijskih institucija koje nisu dio stvarne izvještajne populacije na temelju njihovih nacionalnih statističkih izvještajnih zahtjeva, u kojem slučaju se takvi podaci dostavljaju i provjeravaju u skladu s ovom Uredbom.
(7)
Radi daljnjeg smanjenja tereta izvještavanja za monetarne financijske institucije, s ciljem izbjegavanja da se na njih primjenjuju dvostruki izvještajni zahtjevi, istodobno osiguravajući raspoloživost pravovremene i visokokvalitetne statistike, ESB bi trebao moći izuzeti monetarne financijske institucije od izvještavanja koje se odnosi na transakcije financiranja vrijednosnih papira ili izvedenice, ako su takvi podaci dostavljeni trgovinskom repozitoriju, pod uvjetom da ESB ima učinkovit pristup pravovremenim i standardiziranim podacima u skladu sa zahtjevima određenim u ovoj uredbi.
(8)
Člankom 5. stavkom 1. Uredbe Vijeća (EZ) br. 2533/98 propisano je da ESB može donositi uredbe kojima se određuju i uvode statistički izvještajni zahtjevi prema stvarnoj izvještajnoj populaciji u državama članicama europodručja. Člankom 6. stavkom 4. propisano je da ESB može donijeti uredbe kojima se određuju uvjeti pod kojima je moguće ostvariti pravo na provjeru ili na obvezno prikupljanje statističkih podataka.
(9)
Članak 4. Uredbe (EZ) br. 2533/98 određuje da se države članice organiziraju u području statistike i da u potpunosti surađuju s ESSB-om kako bi se osiguralo ispunjavanje obveza koje proizlaze iz članka 5. Statuta ESSB-a.
(10)
Pod uvjetom da podaci prikupljeni sukladno ovoj Uredbi sadrže povjerljive statističke podatke, primjenjuju se standardi zaštite i uporabe takvih podataka iz članka 8. i članka 8. točke (c) Uredbe (EZ) br. 2533/98.
(11)
Člankom 7. stavkom 1. Uredbe (EZ) br. 2533/98 utvrđuje se da ESB ima ovlast za izricanje sankcija izvještajnim jedinicama koje ne ispunjavaju statističke izvještajne zahtjeve koji se utvrđuju uredbama ili odlukama ESB-a.
(12)
Iako se priznaje da uredbe koje donosi ESB u skladu s člankom 34. stavkom 1. Statuta ESSB-a ne daju nikakva prava, odnosno ne nameću nikakve obveze državama članicama čija valuta nije euro (dalje u tekstu „države članice izvan europodručja”), njegov članak 5. primjenjuje se i na države članice europodručja i na države članice izvan europodručja. Uredba (EZ) br. 2533/98 napominje da članak 5. Statuta ESSB-a, zajedno s člankom 4. stavkom 3. Ugovora o Europskoj uniji podrazumijeva obvezu da se na nacionalnoj razini izrade i provedu sve mjere koje države članice izvan europodručja smatraju prikladnim da bi se prikupili statistički podaci potrebni za ispunjavanje statističkih izvještajnih zahtjeva ESB-a i provele pravodobne pripreme u području statistike kako bi te države postale države članice europodručja.
(13)
Izvještajni zahtjevi na temelju ove Uredbe ne dovode u pitanje izvještajne zahtjeve navedene u drugim pravnim aktima i instrumentima ESB-a koji mogu, barem djelomično, također obuhvaćati dostavljanje statističkih podataka za svaku transakciju posebno, ili agregirano dostavljanje statističkih podataka o tržištima novca,
DONIJELO JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Definicije
Za potrebe ove Uredbe:
1.
„izvještajne jedinice”, „rezident” i „rezidentan” imaju isto značenje kao što je određeno člankom 1. Uredbe (EZ) br. 2533/98;
2.
„monetarna financijska institucija (MFI)” ima jednako značenje kao što je određeno člankom 1. Uredbe (EU) br. 1071/2013 Europske središnje banke (ESB/2013/33) (4) i tumači se na način da uključuje sve podružnice monetarnih financijskih institucija koje se nalaze na području Unije i EFTA-e, osim ako je drugačije izričito predviđeno odredbom ove Uredbe;
3.
„OFP” znači ostali financijski posrednici osim osiguravajućih društava i mirovinskih fondova, kako je utvrđeno u revidiranom Europskom sustavu računa (dalje u tekstu „ESA 2010”), a prema Uredbi (EU) br. 549/2013 Europskog parlamenta i Vijeća (5);
4.
„osiguravajuća društva”znači sva financijska društva i kvazidruštva koja se uglavnom bave financijskim posredovanjem koje proizlazi iz udruživanja rizika, većinom u obliku neposrednog osiguranja ili reosiguranja, kao što je utvrđeno u ESA-i 2010;
5.
„mirovinski fondovi” znači sva financijska društva i kvazidruštva koja se uglavnom bave financijskim posredovanjem koje proizlazi iz udruživanja socijalnih rizika i potreba osiguranih osoba (socijalno osiguranje), kao što je utvrđeno u ESA-i 2010;
6.
„nefinancijska društva” znači sektor nefinancijskih društava kao što je utvrđeno u ESA-i 2010;
7.
„opća država” znači institucionalne jedinice koje nisu tržišni proizvođači, čija je proizvodnja namijenjena individualnoj i kolektivnoj potrošnji, a financiraju se obveznim plaćanjima jedinica koje pripadaju drugim sektorima i institucionalnih jedinica koje se uglavnom bave preraspodjelom nacionalnog dohotka i bogatstva, kao što je utvrđeno u ESA-i 2010;
8.
„ukupna glavna bilančna imovina” znači ukupna imovina umanjena za preostalu imovinu kao što je utvrđeno u Uredbi (EU) br. 1071/2013 (ESB/2013/33);
9.
„statistika tržišta novca” znači statistika koja se odnosi na osigurane, neosigurane i određene transakcije izvedenih financijskih instrumenata tržišta novca sklopljene između monetarnih financijskih institucija i između monetarnih financijskih institucija i ostalih financijskih posrednika, osiguravajućih društava, mirovinskih fondova, središnjih banaka, opće države i nefinancijskih društava, ali isključujući transakcije unutar grupe u odgovarajućem izvještajnom razdoblju;
10.
„instrument tržišta novca” znači svaki instrument naveden u Prilozima I., II. i III.;
11.
„novčani fond” znači subjekt za zajednička ulaganja koji zahtijeva odobrenje za rad kao društvo za zajednička ulaganja u prenosive vrijednosne papire prema Direktivi 2009/65/EZ Europskog parlamenta i Vijeća (6) ili koji je alternativni investicijski fond prema Direktivi 2011/61/EU Europskog parlamenta i Vijeća (7), koji ulaže u kratkoročnu imovinu te čiji je pojedinačni ili kumulativni cilj nuditi prinose u skladu sa stopama na tržištu novca ili očuvanje vrijednosti ulaganja;
12.
„središnja banka” znači svaka središnja banka neovisno o tome gdje se nalazi;
13.
„nacionalna središnja banka” ili „nacionalne središnje banke” znači nacionalne središnje banke država članica Unije;
14.
„referentna izvještajna populacija” znači monetarne financijske institucije koje su rezidenti europodručja, osim središnjih banaka i novčanih fondova, koje primaju depozite u eurima i/ili izdaju bilo koji drugi dužnički instrument i/ili odobravaju kredite u eurima kao što je navedeno u Prilozima I., II. ili III. od drugih monetarnih financijskih institucija/za druge monetarne financijske institucije i/ili od ostalih financijskih posrednika/za ostale financijske posrednike, osiguravajuća društva, mirovinske fondove, opću državu, središnje banke za potrebe ulaganja, ili nefinancijska društva;
15.
„grupa” znači grupa društava, koja uključuje, ali nije ograničena na bankovnu grupu, a koja se sastoji od matičnog društva i njegovih društava kćeri čiji su financijski izvještaji konsolidirani za potrebe Direktive 2013/34/EU Europskog parlamenta i Vijeća (8);
16.
„podružnica” znači mjesto poslovanja koje predstavlja pravno ovisni dio institucije i koje izravno obavlja sve ili neke poslove koji su dio djelatnosti institucije;
17.
„podružnica u Uniji i EFTA podružnica” znači podružnica koja se nalazi u državi članici Unije ili u državi EFTA-e i čije sjedište u državi članici Unije ili u državi EFTA-e;
18.
„Europsko udruženje slobodne trgovine” znači međuvladina organizacija osnovana radi promicanja slobodne trgovine i ekonomske integracije za dobrobit svojih država članica;
19.
„transakcija unutar grupe” znači transakcija instrumenata tržišta novca koju sklapa izvještajna jedinica s drugim društvom koje je uključeno u isti konsolidirani financijski izvještaj na punoj osnovi. Društva koja su stranke u transakciji smatraju se uključenima u „istu konsolidaciju” na punoj osnovi kada su oba ili:
(a)
uključena u konsolidaciju u skladu s Direktivom 2013/34/EU ili u skladu s međunarodnim standardima financijskog izvještavanja (MSFI) donesenih sukladno Uredbi (EZ) br. 1606/2002 Europskog parlamenta i Vijeća (9) ili, u pogledu grupe čije matično društvo ima sjedište u trećoj zemlji, u skladu s općeprihvaćenim računovodstvenim načelima te treće zemlje koja se mogu smatrati istovjetnim međunarodnim standardima financijskog izvještavanja u skladu s Uredbom Komisije (EZ) br. 1569/2007 (10) (ili računovodstvenim standardima treće zemlje čija je uporaba dozvoljena u skladu s člankom 4. te Uredbe); ili
(b)
obuhvaćena istim konsolidiranim nadzorom u skladu s Direktivom 2013/36/EU Europskog parlamenta i Vijeća (11) ili, u pogledu grupe čije matično društvo ima sjedište u trećoj zemlji, obuhvaćena istim konsolidiranim nadzorom od strane nadležnog tijela treće zemlje koji se smatra istovjetnim onom utemeljenom na načelima iz članka 127. Direktive 2013/36/EU;
20.
„radni dan” u odnosu na svaki datum naveden u ugovoru ili u potvrdi transakcije instrumenta tržišta novca, znači dan kada su poslovne banke i tržišta deviza otvorena za opće poslovanje (uključujući poslove odgovarajućeg instrumenta tržišta novca) i namiruju plaćanja u istoj valuti u kojoj je i obveza plaćanja koja je plativa na taj datum ili se računa s obzirom na taj datum. U slučaju transakcije instrumenta tržišta novca koja je uređena standardiziranim ugovorom kojeg je izdalo Europsko udruženje banaka (EBF), Udruženje tržišta kredita (LMA), Udruženje međunarodnog tržišta izvedenih financijskih instrumenata (ISDA) ili druga vodeća europska ili međunarodna udruženja tržišta, koristi se definicija propisana tim ugovorom ili definicija koja je navedena u tom ugovoru. U pogledu namire svake transakcije instrumenta tržišta novca koja se namiruje preko određenog sustava namire, znači dan kada je sustav namire otvoren kako bi se namirila takva transakcija;
21.
„dan namire sustava TARGET2” znači svaki dan kada je TARGET2 (Transeuropski automatizirani sustav ekspresnih novčanih transakcija u realnom vremenu na bruto načelu) otvoren;
22.
„repo ugovor” znači ugovor na temelju kojeg strane mogu sklapati transakcije u kojima jedna strana („prodavatelj”) pristaje prodati drugoj („kupac”) određenu„imovinu” („vrijednosne papire”, „robu” ili „drugu financijsku imovinu”) na datum koji je bliži datumu plaćanja kupovne cijene od strane kupca prodavatelju, uz istovremenu suglasnost kupca da ponovno proda imovinu prodavatelju na određeni datum u budućnosti ili na zahtjev od strane prodavatelja kupcu uz plaćanje cijene ponovne kupnje. Svaka takva transakcija može biti repo posao ili transakcija koja uključuje kupnju vrijednosnog papira i njegovu ponovnu prodaju „Repo ugovor” može također značiti sporazum kojim se zalaže imovina i daje opće pravo ponovne uporabe u zamjenu za gotovinski kredit na bliži datum i otplatu kredita i kamata na kasniji datum u zamjenu za vraćanje imovine. Repo poslovi mogu biti sklopljeni s unaprijed dogovorenim datumom dospijeća (repo poslovi na „određeno vrijeme”) ili bez unaprijed dogovorenog datuma dospijeća što ostavlja mogućnost ugovornim stranama o obnavljanju ili o raskidu ugovora u bilo koje doba („otvoreni repo poslovi” );
23.
„Trostrani repo” znači repo posao u kojoj je treća strana odgovorna za odabir i upravljanje instrumentom osiguranja za vrijeme trajanja posla
24.
„Valutni ugovor o razmjeni” znači ugovor o razmjeni u kojem jedna strana prodaje drugoj određeni iznos određene valute uz plaćanje dogovorenog iznosa određene druge valute na temelju dogovorenog deviznog tečaja (poznatog kao promptni devizni tečaj) sa sporazumom o ponovnoj kupnji prodane valute na određeni datum u budućnosti (poznato kao datum dospijeća) u zamjenu za prodaju prvotno kupljene valute po drugačijem deviznom tečaju (poznatom kao terminski devizni tečaj);
25.
„prekonoćni kamatni ugovor o razmjeni” (OIS) znači kamatni ugovor o razmjeni kod kojeg je periodična promjenjiva kamatna stopa jednaka geometrijskom prosjeku prekonoćne kamatne stope (ili prekonoćne indeksirane kamatne stope) za određeno razdoblje. Konačno plaćanje izračunava se kao razlika između nepromjenjive kamatne stope i obračunate prekonoćne kamatne stope zabilježene za vrijeme trajanja prekonoćnog kamatnog ugovora o razmjeni, koja se primjenjuje na nominalni iznos transakcije. Budući da je Uredba usmjerena samo na prekonoćne kamatne ugovore o razmjeni nominirane u eurima, prekonoćna kamatna stopa je EONIA;
26.
„Okvir koeficijenta likvidnosne pokrivenosti Basel III” znači Koeficijent likvidnosne pokrivenosti (LCR) kojeg je predložio Bazelski odbor, a 7. siječnja 2013. kao minimalni globalni regulatorni standard za kratkoročne likvidnosne mjere u bankarskom sektoru, prihvatila Skupina guvernera i čelnika nadzora, nadzorno tijelo Bazelskog odbora za nadzor banaka.
Članak 2.
Stvarna izvještajna populacija
1. Stvarna izvještajna populacija sastoji se od monetarnih financijskih institucija koji su rezidenti europodručja iz referentne izvještajne populacije, koje je Upravno vijeće prema potrebi odredilo kao izvještajne jedinice sukladno stavcima 2. ili 3., ili kao monetarne financijske institucije koje su određene kao izvještajne jedinice sukladno stavku 4. na temelju kriterija navedenih u tim odredbama i koje su obaviještene o svojim izvještajnim obvezama sukladno stavku 5. (dalje u tekstu „izvještajne jedinice”).
2. Danom stupanja na snagu ove Uredbe, Upravno vijeće može odlučiti da je monetarna financijska institucija izvještajna jedinica ako monetarna financijska institucija ima ukupnu glavnu bilančnu imovinu veću od 0,35 % ukupne glavne bilančne imovine svih monetarnih financijskih institucija europodručja na temelju najnovijih podataka koji su dostupni ESB-u, tj.:
(a)
podataka koji se odnose na kraj prosinca kalendarske godine koja prethodi obavijesti u skladu sa stavkom 5.; ili
(b)
ako podaci pod (a) nisu dostupni, na temelju podataka koji se odnose na kraj prosinca prethodne godine.
Za potrebe ove odluke, izračun ukupne glavne bilančne imovine odgovarajuće monetarne financijske institucije isključuje podružnice izvan države domaćina odgovarajuće monetarne financijske institucije.
3. Od 1. siječnja 2017. Upravno vijeće može odlučiti razvrstati bilo koju drugu monetarnu financijsku instituciju na temelju veličine njezine ukupne glavne bilančne imovine u usporedbi s ukupnom glavnom bilančnom imovinom svih monetarnih financijskih institucija u europodručju, na temelju važnosti aktivnosti monetarne financijske institucije u trgovanju instrumentima tržišta novca i njezine važnosti za stabilnost i funkcioniranje financijskog sustava u europodručju i/ili u pojedinim državama članicama.
4. Od 1. siječnja 2017. Upravno vijeće može također odlučiti da će za svaku državu članicu europodručja najmanje tri monetarne financijske institucije biti određene kao izvještajne jedinice. Shodno tomu, ako su na temelju odluka koje je Upravno vijeće donijelo sukladno stavku 2. ili stavku 3. odabrane manje od tri monetarne financijske institucije u određenoj državi članici europodručja, stvarna izvještajna populacija obuhvaća ostale monetarne financijske institucije iz te države članice europodručja koje odgovarajući NSB smatra reprezentativnima (dalje u tekstu „reprezentativne izvještajne jedinice”), kako bi najmanje tri izvještajne jedinice bile određene kao izvještajne jedinice te države članice europodručja.
Reprezentativne izvještajne jedinice biraju se između najvećih kreditnih institucija rezidenata dotične države članice europodručja, na temelju ukupne glavne bilančne imovine institucija, osim ako nacionalne središnje banke ne predlože druge kriterije koje u pisanom obliku prihvati ESB.
5. ESB ili odgovarajući NSB izvještava dotične monetarne financijske institucije o svakoj odluci Upravnog vijeća donesenoj sukladno stavcima 2., 3. ili 4. i o njihovim obvezama na temelju ove Uredbe. Obavijest se šalje u pisanom obliku najmanje dva mjeseca prije početka prvog izvještavanja.
6. Bez obzira na bilo koje odluke Upravnog vijeća donesene sukladno stavcima 2., 3. i 4., nacionalne središnje banke mogu također prikupljati statistiku tržišta novca od monetarnih financijskih institucija sa sjedištem u njihovoj državi članici koje nisu izvještajne jedinice, sukladno stavcima 2., 3. ili 4., na temelju njihovih nacionalnih statističkih izvještajnih zahtjeva (dalje u tekstu „dodatne izvještajne jedinice”). Ako NSB na taj način odredi dodatne izvještajne jedinice, odmah će ih o tome obavijestiti.
Članak 3.
Statistički izvještajni zahtjevi
1. Za potrebe redovnog sastavljanja statistike tržišta novca, izvještajne jedinice dostavljaju na konsolidiranoj osnovi NSB-u države članice čiji su rezidenti, dnevne statističke podatke koji se odnose na instrumente tržišta novca, uključujući podatke za sve njihove podružnice koje se nalaze na području Unije i EFTA-e. Traženi statistički podaci određeni su u Prilozima I., II. i III. NSB prenosi ESB-u statističke podatke koje primi od izvještajnih jedinica u skladu s člankom 4. stavkom 2. ove Uredbe.
2. Nacionalne središnje banke određuju i uvode izvještajne mehanizme koje su izvještajne jedinice dužne slijediti u vezi s instrumentima tržišta novca. Ti izvještajni mehanizmi osiguravaju dostavljanje traženih statističkih podataka i omogućuju točne provjere usklađenosti s minimalnim standardima za prijenos, točnost, konceptualnu usklađenost i revizije kako je navedeno u Prilogu IV.
3. Bez obzira na izvještajni zahtjev naveden u stavku 1., NSB može odlučiti da izvještajne jedinice odabrane sukladno članku 2. stavcima 2., 3. i 4. koje su rezidenti države članice tog NSB-a, ESB-u dostavljaju statističke podatke navedene u Prilozima I., II. i III. NSB na odgovarajući način izvještava ESB i izvještajne jedinice, uslijed čega ESB određuje i provodi izvještajne mehanizme koje su izvještajne jedinice dužne slijediti te preuzima zadaću prikupljanja traženih podataka izravno od izvještajnih jedinica.
4. Ako je NSB odabrao dodatne izvještajne jedinice i obavijestio ih kao što je navedeno u članku 2. stavku 6., te izvještajne jedinice će NSB-u dostavljati dnevne statističke podatke koji se odnose na instrumente tržišta novca. NSB prenosi ESB-u na njegov zahtjev, statističke podatke koje primi od dodatnih izvještajnih jedinica u skladu s člankom 4. stavkom 2. ove Uredbe.
5. Nacionalne središnje banke utvrđuju i provode izvještajne mehanizme kojih se moraju pridržavati dodatne izvještajne jedinice u skladu s njihovim nacionalnim statističkim izvještajnim zahtjevima. Nacionalne središnje banke osiguravaju da nacionalni izvještajni mehanizmi zahtijevaju da dodatne izvještajne jedinice udovoljavaju zahtjevima koji su istovjetni člancima od 6. do 8., članku 10. stavku 3. i člancima 11. i 12. ove Uredbe. Nacionalne središnje banke osiguravaju da ti izvještajni mehanizmi daju zahtijevane statističke podatke i da omogućuju točne provjere usklađenosti s minimalnim standardima za prijenos, točnost, konceptualnu usklađenost i revizije kako je navedeno u Prilogu IV.
Članak 4.
Pravodobnost
1. U slučaju kada NSB sukladno članku 3. stavku 3. odluči da izvještajne jedinice dostavljaju statističke podatke navedene u Prilozima I., II. i III. izravno ESB-u, izvještajne jedinice prenose takve podatke ESB-u kako slijedi.
(a)
Podaci prikupljeni od izvještajnih jedinica koje su odabrane sukladno članku 2. stavku 2. prenose se ESB-u jednom dnevno između 18.00 sati na datum trgovanja i 07.00 sati prema srednjoeuropskom vremenu (SEV) prvog dana namire sustava TARGET2 nakon datuma trgovanja.
(b)
Podaci prikupljeni od izvještajnih jedinica koje su odabrane sukladno članku 2. stavcima 3. i 4. prenose se ESB-u jednom dnevno između 18.00 sati na datum trgovanja i 13.00 sati prema srednjoeuropskom vremenu (SEV) prvog dana namire sustava TARGET2 nakon datuma trgovanja.
(c)
Podaci u odnosu na koje NSB ima odstupanje sukladno članku 5. prenose se ESB-u jednom tjedno između 18:00 sati na datum trgovanja i 13.00 sati po srednjoeuropskom vremenu (SEV) prvog dana namire sustava TARGET2 nakon kraja tjedna na koji se podaci odnose.
2. U slučajevima koji se razlikuju od onog iz stavka 1., nacionalne središnje banke prenose ESB-u dnevne statističke podatke tržišta novca koje su primile od izvještajnih jedinica, kako je navedeno u Prilozima I., II. i III., kako slijedi.
(a)
Podaci prikupljeni od izvještajnih jedinica koje su odabrane sukladno članku 2. stavku 2. prenose se ESB-u jednom dnevno prije 7.00 sati prema srednjoeuropskom vremenu (SEV) prvog dana namire sustava TARGET2 nakon datuma trgovanja.
(b)
Podaci prikupljeni od izvještajnih jedinica koje su odabrane sukladno članku 2. stavcima 3. i 4. prenose se ESB-u jednom dnevno prije 13.00 sati prema srednjoeuropskom vremenu (SEV) prvog dana namire sustava TARGET2 nakon datuma trgovanja.
(c)
Podaci prikupljeni od dodatnih izvještajnih jedinica koje su odabrane sukladno članku 2. stavku 6. prenose se ESB-u jednom dnevno prije 13.00 sati prema srednjoeuropskom vremenu (SEV) prvog dana namire sustava TAGRET2 nakon datuma trgovanja, jednom tjedno prije 13.00 sati prema srednjoeuropskom vremenu (SEV) prvog dana namire sustava TAGRET2 nakon kraja tjedna na koji se podaci odnose, ili jednom mjesečno prije 13.00 sati prema srednjoeuropskom vremenu (SEV) prvog dana namire sustava TARGET2 nakon kraja mjeseca na koji se podaci odnose. Nacionalne središnje banke odlučuju o učestalosti izvještavanja i shodno tome pravodobno obavještavaju ESB. Nacionalne središnje banke mogu jednom godišnje preispitati učestalost izvještavanja.
(d)
Podaci u odnosu na koje NSB ima odstupanje sukladno članku 5. prenose se ESB-u jednom tjedno prije 13.00 sati po srednjoeuropskom vremenu (SEV) prvog dana namire sustava TARGET2 nakon kraja tjedna na koji se podaci odnose.
3. Nacionalne središnje banke donose odluku o tome do kada moraju primiti podatke od izvještajnih jedinica kako bi ispunile svoje rokove za izvještavanje, kao što je određeno u stavku 2. i o tome na odgovarajući način obavještavaju izvještajne jedinice.
4. U slučaju kada rok iz stavaka 1. ili 2. pada na dan kada je sustav TARGET2 zatvoren, rok se produljuje do sljedećeg radnog dana sustava TARGET2, kao što je objavljeno na mrežnoj stranici ESB-a.
Članak 5.
Odstupanja
Kada su izvještajne jedinice odabrane sukladno članku 2. stavcima 3. ili 4., NSB može odlučiti da izvještajne jedinice mogu prenositi dnevnu statistiku tržišta novca NSB-u jednom tjedno prije 13:00 sati prema srednjoeuropskom vremenu na prvi dan namire sustava TARGET2 nakon kraja tjedna na koji se podaci odnose, ako zbog operativnih razloga ne mogu udovoljiti zahtjevu učestalosti dnevnog izvještavanja. ESB može nametnuti uvjete za primjenu odstupanja od strane nacionalnih središnjih banaka.
Članak 6.
Spajanja odnosno pripajanja, podjele, reorganizacije i insolventnost
1. U slučaju spajanja odnosno pripajanja, podjele, odvajanja ili bilo koje druge reorganizacije koja bi mogla utjecati na ispunjavanje njezinih statističkih obveza, dotična izvještajna jedinica obavještava odgovarajući NSB o postupcima koji se planiraju radi ispunjavanja statističkih izvještajnih zahtjeva propisanih ovom Uredbom, čim namjera provedbe takvog postupka postane javna te u razumnom roku prije njegove provedbe. Izvještajna jedinica također obavještava ESB i odgovarajući NSB u roku od 14 dana od okončanja takvog postupka.
2. U slučaju spajanja izvještajne jedinice s drugim subjektom putem spajanja s preuzimanjem kako je utvrđeno u Direktivi 2011/35/EU Europskog parlamenta i Vijeća 7 (12) i kada je jedan od subjekata koji se spaja odnosno pripaja bio izvještajna jedinica,subjekt koji je preuzimatelj nastavlja izvještavati na temelju ove Uredbe.
3. U slučaju spajanja izvještajne jedinice s drugim subjektom osnivanjem novog društva kako je utvrđeno u Direktivi 2011/35/EU i kada je jedan od subjekata koji se spaja odnosno pripaja bio izvještajna jedinica, novonastali subjekt nastavlja izvještavati na temelju ove Uredbe.
4. U slučaju podjele izvještajne jedinice na dva ili više subjekta putem podjele preuzimanjem ili podjele s osnivanjem novih društava kako je utvrđeno u Šestoj direktivi Vijeća 82/891/EEZ (13) i kada je jedan od novih subjekata izvještajna jedinica, novi subjekt izvještava na temelju ove Uredbe. Podjela također uključuje postupak odvajanja pri čemu izvještajna jedinica prenosi svu ili dio svoje imovine i obveza na novo društvo u zamjenu za dionice u novom društvu.
5. Ako izvještajna jedinica postane insolventna, izgubi odobrenje za pružanje bankovnih usluga ili na drugi način prestane obavljati bankarsko poslovanje, a kao što je potvrdilo nadležno nadzorno tijelo, tada nije više obvezna izvještavati na temelju ove Uredbe.
6. Za potrebe stavka 5. izvještajna jedinica smatra se insolventnom ako nastupi jedan ili više od sljedećih događaja:
(a)
ako izvrši potpuno ustupanje u korist vjerovnika, ili u svrhu pokretanja postupka reorganizacije, sklapanja nagodbe ili stečajne nagodbe s vjerovnicima;
(b)
ako izjavi u pisanom obliku da nije u stanju podmiriti svoje dugove po dospijeću;
(c)
ako zatraži, da suglasnost ili prešutno pristane na imenovanje skrbnika, upravitelja, stečajnog upravitelja, likvidatora ili slične službene osobe za sebe, ili za svu ili bilo koji značajan dio svoje imovine;
(d)
u slučaju podnošenja zahtjeva sudu ili drugom tijelu nadležnom za postupak povodom insolventnosti u odnosu na tu izvještajnu jedinicu (a koji nije podnijela druga ugovorna strana u pogledu bilo koje druge obveze izvještajne jedinice prema toj drugoj ugovornoj strani);
(e)
ako je izvještajna jedinica likvidirana ili je postala insolventna (ili se nad njome provodi sličan postupak), ili je ta izvještajna jedinica, tijelo javne vlasti, drugi subjekt ili osoba podnijela zahtjev za svoju reorganizaciju, nagodbu, stečajnu nagodbu, dobrovoljni sporazum, upravljanje, likvidaciju, prestanak ili sličnu mjeru na temelju bilo kojeg sadašnjeg ili budućeg statuta, zakona ili propisa, pri čemu takav zahtjev (osim u slučaju zahtjeva za likvidaciju ili bilo kojeg sličan postupka u pogledu kojeg se ne primjenjuje rok od 30 dana) nije bio odbačen ili u pogledu kojeg postupak nije obustavljen u roku od 30 dana od njegovog podnošenja;
(f)
u slučaju imenovanja skrbnika, upravitelja, likvidatora ili slične službene osobe za sebe ili za svu ili bilo koji značajan dio svoje imovine;
(g)
u slučaju sazivanja sastanka vjerovnika izvještajne jedinice u svrhu razmatranja dobrovoljnog sporazuma (ili sličnog postupka).
Članak 7.
Odredbe o povjerljivosti
1. Prilikom primanja podataka i postupanja s podacima na temelju ove Uredbe, koji sadrže povjerljive informacije, uključujući dijeljenje takvih podataka s ostalim nacionalnim središnjim bankama europodručja, ESB i nacionalne središnje banke primjenjuju standarde zaštite i upotrebe povjerljivih statističkih podataka iz članka 8. i članka 8. točke (c) Uredbe (EZ) br. 2533/98.
2. Sukladno stavku 1., povjerljive informacije sadržane u statističkim podacima koje prikuplja ESB ili NSB na temelju ove Uredbe, ne prenose se niti se na drugi način ne razmjenjuju s nadležnim tijelima ili drugim trećim osobama koje nisu ESB i nacionalne središnje banke europodručja, osim ako je dotična izvještajna jedinica unaprijed dala ESB-u ili odgovarajućem NSB-u izričitu pisanu suglasnost i ako je ESB ili odgovarajući NSB prema potrebi, potpisao odgovarajući sporazum o povjerljivosti s takvom izvještajnom jedinicom.
Članak 8.
Provjera i obvezno prikupljanje
ESB i nacionalne središnje banke, ovisno o slučaju, imaju pravo provjeriti i, ako je potrebno, obavezno prikupljati podatke koje dostavljaju izvještajne jedinice u skladu s statističkim izvještajnim zahtjevima iz članka 3. i Priloga I., II. i III. ovoj Uredbi. Ovo se pravo može ostvarivati posebno kada izvještajna jedinica ne ispunjava minimalne standarde za prijenos, točnost, konceptualnu usklađenost i revizije kako je određeno u Prilogu IV. Članak 6. Uredbe (EZ) br. 2533/98 također se primjenjuje.
Članak 9.
Pojednostavnjeni postupak izmjena
Uzimajući u obzir stavove Odbora za statistiku ESSB-a, Izvršni odbor ESB-a može donositi tehničke izmjene priloga ovoj Uredbi pod uvjetom da se njima ne mijenja osnovni konceptualni okvir i da se ne utječe na teret izvještavanja izvještajnih jedinica. Izvršni odbor bez odgode izvještava Upravno vijeće o svim takvim izmjenama.
Članak 10.
Prvo izvještavanje
1. U slučaju izvještajnih jedinica koje su odabrane sukladno članku 2. stavku 2., prvo izvještavanje na temelju ove Uredbe na koje se primjenjuju prijelazne odredbe iz članka 12., započinje s podacima za 1. travnja 2016.
2. U slučaju izvještajnih jedinica koje su odabrane sukladno članku 2. stavcima 3. i 4., prvo izvještavanje na temelju ove Uredbe započinje na datum o kojemu ESB ili odgovarajući NSB obavještava izvještajnu jedinicu sukladno članku 2. stavku 5., a u svakom slučaju ne ranije od 12 mjeseci nakon donošenja odluke Upravnog vijeća sukladno članku 2. stavcima 3. ili 4.
3. Nadalje, kada su reprezentativne izvještajne jedinice odabrane sukladno članku 2. stavku 4., reprezentativne izvještajne jedinice mogu podnijeti ESB-u ili odgovarajućem NSB-u pisani zahtjev za privremenu odgodu prvog izvještajnog datuma, navodeći razloge za takvu odgodu. Tražena odgoda može biti odobrena u trajanju do šest mjeseci s mogućnošću daljnjih produljenja do šest mjeseci. ESB ili odgovarajući NSB mogu pristati da odgode prvi izvještajni datum u odnosu na reprezentativnu izvještajnu jedinicu koja je podnijela zahtjev, ako smatraju da je takva odgoda opravdana. Nadalje, ako na prvi izvještajni datum reprezentativna izvještajna jedinica nema podatke za dostaviti ili ima samo podatke koje ESB i NSB ne smatraju reprezentativnima, NSB može pristati na izuzeće te izvještajne jedinice od primjene prvog izvještajnog datuma. Takvo izuzeće može odobriti samo NSB u suradnji s ESB-om, ako i ESB i NSB smatraju zahtjev opravdanim i ako to ne ugrožava reprezentativnost izvještajnog uzorka.
4. U slučaju monetarnih financijskih institucija koje su odabrane kao dodatne izvještajne jedinice sukladno članku 2. stavku 6., prvo izvještavanje na temelju ove Uredbe započinje na datum o kojemu je NSB obavijestio dodatnu izvještajnu jedinicu sukladno članku 2. stavku 6.
Članak 11.
Klauzula periodičkog preispitivanja
ESB preispituje djelovanje ove Uredbe 12 mjeseci nakon prvog izvještavanja te izdaje o tome izvještaj. U skladu s preporukama u izvještaju, ESB može povećati ili smanjiti broj izvještajnih jedinica i/ili statističkih izvještajnih zahtjeva. Nakon ovog početnog preispitivanja, stvarna izvještajna populacija redovito se ažurira svake druge godine.
Članak 12.
Prijelazna odredba
U razdoblju od 1. travnja 2016. do 1. srpnja 2016. izvještajnim jedinicama će biti dozvoljeno da ESB-u ili odgovarajućem NSB-u dostavljaju izvještaje o statistici tržišta novca za neke, ali ne sve odgovarajuće dane. ESB ili odgovarajući NSB mogu odrediti dane za koje se zahtijeva izvještavanje.
Članak 13.
Završna odredba
Ova Uredba stupa na snagu 1. siječnja 2015.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u državama članicama u skladu s Ugovorima.
Sastavljeno u Frankfurtu na Majni 26. studenoga 2014.