KOMMISSIONENS DELEGEREDE FORORDNING (EU) Nr. 149/2013
af 19. december 2012
om udbygning af Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 648/2012 for så vidt angår reguleringsmæssige tekniske standarder for indirekte clearingordninger, clearingforpligtelsen, det offentlige register, adgang til en handelsplads, ikke-finansielle modparter og risikoreduktionsteknikker for OTC-derivataftaler, der ikke cleares af en CCP
(EØS-relevant tekst)
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til udtalelse fra Den Europæiske Centralbank (1),
under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 648/2012 af 4. juli 2012 om OTC-derivater, centrale modparter og transaktionsregistre (2), særlig artikel 4, stk. 4, artikel 5, stk. 1, artikel 6, stk. 4, artikel 8, stk. 5, artikel 10, stk. 4, og artikel 11, stk. 14, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
Der bør indføres rammer for de regler, der gælder for clearingforpligtelsen, dens anvendelse, eventuelle undtagelser og risikoreduktionsteknikker, der skal indføres, hvis clearing med en central modpart (CCP) ikke er mulig. Af hensyn til sammenhængen mellem disse bestemmelser, som bør træde i kraft samtidigt, og for at de berørte parter, navnlig de, der er omfattet af forpligtelserne, lettere kan få et samlet overblik over og samlet adgang til dem, er det hensigtsmæssigt at samle de fleste af de i henhold til afsnit II i forordning (EU) nr. 648/2012 krævede reguleringsmæssige tekniske standarder i én enkelt forordning.
(2)
I betragtning af den globale natur af markedet for over-the-counter-derivater (OTC-derivater) bør der i denne forordning tages hensyn til de relevante internationalt anerkendte retningslinjer og henstillinger om reformer af OTC-derivatmarkedet og obligatorisk clearing samt de dertil knyttede regler udviklet i andre jurisdiktioner. I rammerne for fastlæggelse af en clearingforpligtelse tages der navnlig hensyn til de obligatoriske clearingkrav, der er offentliggjort af Den Internationale Børstilsynsorganisation. Dette vil i videst muligt omfang gavne konvergensen med strategien i andre jurisdiktioner.
(3)
For at præcisere et begrænset antal begreber fra forordning (EU) nr. 648/2012 samt for at fastsætte en række tekniske termer, der er nødvendige for at udarbejde denne tekniske standard, bør en række termer defineres.
(4)
En indirekte clearingordning bør ikke udsætte en CCP, et clearingmedlem, en kunde eller en indirekte kunde for yderligere modpartsrisiko, og den indirekte kundes aktiver og positioner bør nyde godt af et passende beskyttelsesniveau. Det er derfor afgørende, at enhver type indirekte clearingordning opfylder en række minimumskrav, der skal garantere, at de er sikre. De parter, der er involveret i indirekte clearingordninger, bør derfor være omfattet af særlige forpligtelser. Sådanne ordninger går videre end det aftalemæssige forhold mellem indirekte kunder og kunden hos det clearingmedlem, der leverer de indirekte clearingtjenesteydelser.
(5)
Ifølge forordning (EU) nr. 648/2012 skal en CCP være anmeldt som system i henhold til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 98/26/EF af 19. maj 1998 om endelig afregning i betalingssystemer og værdipapirafviklingssystemer (3). Dette indebærer, at clearingmedlemmer af CCP'er bør anses for at være deltagere i dette direktivs forstand. For at sikre samme beskyttelsesniveau for indirekte kunder som det, der ydes kunder i henhold til forordning (EU) nr. 648/2012, er det derfor nødvendigt at sikre, at kunder, der leverer indirekte clearingtjenesteydelser, er kreditinstitutter eller investeringsselskaber eller tilsvarende tredjelandskreditinstitutter eller -investeringsselskaber.
(6)
Der bør indføres indirekte clearingordninger, der sikrer, at indirekte kunder kan opnå et tilsvarende beskyttelsesniveau som direkte kunder i tilfælde af misligholdelse. Efter misligholdelse fra et clearingmedlem, der muliggør en indirekte clearingordning, bør indirekte kunder indgå i overførslen af kundepositioner til et alternativt clearingmedlem efter de krav vedrørende overførbarhed, der er fastlagt i artikel 39 og 48 i forordning (EU) nr. 648/2012. Der bør også i forbindelse med indirekte clearingordninger findes egnet beskyttelse mod kunders misligholdelse, og denne beskyttelse bør fremme overførsel af indirekte kundepositioner til en alternativ udbyder af clearingtjenesteydelser.
(7)
Da indirekte clearingordninger kan give anledning til særlige risici, bør alle parter, der indgår i en indirekte clearingordning, herunder clearingmedlemmer og CCP'er, rutinemæssigt identificere, overvåge og forvalte væsentlige risici, som ordningen indebærer. Det er i denne sammenhæng særlig vigtigt, at der sker hensigtsmæssig udveksling af oplysninger mellem kunder, der leverer indirekte clearingtjenesteydelser, og clearingmedlemmer, der muliggør sådanne tjenesteydelser. Clearingmedlemmer bør kun bruge de oplysninger, de modtager fra kunder, til risikostyringsformål og bør forhindre misbrug af erhvervshemmeligheder, bl.a. gennem anvendelse af effektive barrierer mellem forskellige afdelinger af et finansieringsinstitut for at forhindre interessekonflikter.
(8)
Når en kompetent myndighed giver en CCP tilladelse til at cleare en klasse OTC-derivater, skal myndigheden underrette Den Europæiske Værdipapir- og Markedstilsynsmyndighed (ESMA). Denne underretning skal indeholde de nødvendige detaljerede oplysninger, således at ESMA kan gennemføre sin vurderingsprocedure, herunder oplysninger om den relevante OTC-derivatklasses likviditet og mængde. Selv om oplysninger leveres fra den kompetente myndighed til ESMA, er det den CCP, der har anmodet om tilladelsen, der i første omgang skal levere de krævede oplysninger til de kompetente myndigheder, der herefter kan supplere dem.
(9)
Selv om de oplysninger, der skal være indeholdt i underretningen fra den kompetente myndighed til ESMA vedrørende clearingforpligtelsen, ikke nødvendigvis altid foreligger, særlig for nye produkter, bør de til rådighed værende skøn forelægges, herunder en klar angivelse af, hvilke antagelser der gås ud fra. Underretningen bør også indeholde oplysninger om modparterne, f.eks. typen og antallet af modparter, den krævede fremgangsmåde ved påbegyndelse af clearing gennem en CCP, deres retlige og operationelle kapacitet eller deres risikostyringsstruktur, således at ESMA kan vurdere de aktive modparters evne til at opfylde clearingforpligtelsen uden at forårsage forstyrrelser på markedet.
(10)
Underretningen fra den kompetente myndighed til ESMA bør indeholde oplysninger om standardiseringsgraden, likviditeten og pristilgængeligheden, således at ESMA kan vurdere, om en klasse OTC-derivater bør være omfattet af clearingforpligtelsen. Kriterierne vedrørende standardiseringen af aftalevilkårene og de operationelle processer for den relevante OTC-klasse er en indikator for standardiseringen af de økonomiske vilkår for en klasse OTC-derivater, da aftalevilkårene og de operationelle processer kun kan standardiseres, når disse økonomiske vilkår er standardiseret. Kriterierne vedrørende likviditet og pristilgængelighed vurderes af ESMA ud fra andre betragtninger end dem, som den kompetente myndighed lægger til grund ved meddelelsen af tilladelse til CCP'en. Likviditet i denne sammenhæng vurderes i et bredere perspektiv og adskiller sig fra likviditeten, efter at clearingforpligtelsen finder anvendelse. At en aftale er tilstrækkelig likvid til at blive clearet af en CCP, betyder navnlig ikke nødvendigvis, at den bør være omfattet af clearingforpligtelsen. ESMA's vurdering bør ikke være en gentagelse af den kontrol, som den kompetente myndighed allerede har foretaget.
(11)
De oplysninger, som den kompetente myndighed skal indgive med henblik på clearingforpligtelsen, bør gøre det muligt for ESMA at vurdere tilgængeligheden af prisfastsættelsesoplysninger. I den forbindelse indebærer en CCP's adgang til prisfastsættelsesoplysninger på et givet tidspunkt ikke, at markedsdeltagerne i fremtiden kan få adgang til prisfastsættelsesoplysninger. At en CCP har adgang til de prisoplysninger, der er nødvendige for at kunne styre risikoen ved at cleare derivataftaler inden for en bestemt OTC-derivatklasse, betyder følgelig ikke automatisk, at denne OTC-derivatklasse skal være omfattet af clearingforpligtelsen.
(12)
Detaljeringsgraden af de i registeret indeholdte oplysninger om klasser af OTC-derivataftaler, der er omfattet af clearingforpligtelsen, afhænger af relevansen af denne detaljeringsgrad ved identificering af de enkelte klasser af OTC-derivataftaler. Detaljeringsgraden i registeret kan derfor være forskellig for forskellige klasser af OTC-derivataftaler.
(13)
Hvis flere CCP'er gives adgang til en handelsplads, vil dette give bredere adgang for deltagerne til den pågældende handelsplads og derfor forbedre den generelle likviditet. Det er imidlertid under sådanne omstændigheder nødvendigt nærmere at bestemme begrebet likviditetsfragmentering inden for en handelsplads, hvis det kan true markedernes gnidningsløse og velordnede funktion for den klasse af finansielle instrumenter, for hvilken anmodningen fremsættes.
(14)
Den kompetente myndighed for den handelsplads, som CCP'en har anmodet om adgang til, og den kompetente myndighed for CCP'en bør basere deres vurdering på de mekanismer, der er til rådighed til at forhindre likviditetsfragmentering inden for en handelsplads.
(15)
For at forhindre likviditetsfragmentering bør alle deltagere på en handelsplads kunne cleare alle transaktioner, der gennemføres imellem dem. Det vil imidlertid ikke være rimeligt at kræve, at alle clearingmedlemmer af en eksisterende CCP også skal være clearingmedlemmer af en eventuel ny CCP, der betjener en sådan handelsplads. Hvis der findes enheder, der er clearingmedlemmer af begge CCP'er, kan de lette overførslen og clearingen af transaktioner, der gennemføres af markedsdeltagere, der betjenes separat af de to CCP'er, for at begrænse risikoen for likviditetsfragmentering. Det er imidlertid vigtigt, at en anmodning om adgang til en handelsplads fremsat af en CCP ikke fragmenterer likviditeten på en måde, der øger de risici, som den eksisterende CCP er eksponeret for.
(16)
I henhold til artikel 8, stk. 4, i forordning (EU) nr. 648/2012 bør en CCP's anmodning om adgang til en handelsplads ikke kræve interoperabilitet, og denne forordning bør derfor ikke foreskrive interoperabilitet som den eneste måde at løse likviditetsfragmentering på. Denne forordning bør dog ikke forhindre CCP'er i at indgå i en sådan ordning på frivillig basis, hvis de nødvendige betingelser for etableringen heraf er opfyldt.
(17)
For at bestemme, hvilke OTC-derivataftaler der objektivt kan måles til at reducere risici direkte tilknyttet forretningsmæssige aktiviteter eller likviditetsfinansieringen, bør ikke-finansielle modparter anvende et af de kriterier, der er fastsat i denne forordning, herunder den regnskabsmæssige definition, der er baseret på reglerne i International Financial Reporting Standards (IFRS). Den regnskabsmæssige definition kan anvendes af modparter, selv om de ikke anvender IFRS-reglerne. For de ikke-finansielle modparter, der eventuelt anvender lokale regnskabsregler, forventes det, at de fleste af de aftaler, der klassificeres som risikoafdækning i henhold til sådanne lokale regnskabsregler, vil være omfattet af den generelle definition af aftaler, der reducerer risici direkte tilknyttet forretningsmæssige aktiviteter eller likviditetsfinansiering, som er indeholdt i denne forordning.
(18)
I nogle tilfælde vil det eventuelt ikke være muligt at afdække en risiko ved at anvende en direkte tilknyttet derivataftale, dvs. en aftale med helt samme underliggende aktiv og afviklingsdato som den risiko, der dækkes. I sådanne tilfælde kan den ikke-finansielle modpart anvende proxy hedging gennem et nært forbundet instrument til at dække sin eksponering, f.eks. et instrument med et andet, men med hensyn til økonomisk adfærd nært forbundet underliggende aktiv. Desuden kan visse grupper af ikke-finansielle modparter, der via en enkelt enhed indgår OTC-derivataftaler for at afdække deres risiko i relation til gruppens overordnede risici, anvende makro- eller porteføljeafdækning. Sådanne OTC-derivataftaler af makro-, portefølje- eller proxy hedging-typen kan udgøre risikoafdækning i denne forordnings forstand og bør betragtes efter de kriterier, der gælder ved bestemmelsen af, hvilke OTC-derivataftaler der objektivt reducerer risiciene.
(19)
En risiko kan udvikle sig i tidens løb, og for at sikre tilpasning til risikoens udvikling kan det være nødvendigt at erstatte OTC-derivataftaler, der oprindelig er gennemført for at begrænse risikoen i tilknytning til forretningsmæssige aktiviteter eller likviditetsfinansiering, ved at anvende yderligere OTC-derivataftaler. Afdækning af en risiko kan derfor opnås gennem en kombination af OTC-derivataftaler, herunder nye OTC-derivataftaler, der erstatter de OTC-derivataftaler, der ikke længere har tilknytning til den forretningsmæssige risiko eller likviditetsfinansieringsrisikoen.
(20)
Spektret af risici, der er direkte tilknyttet forretningsmæssige aktiviteter eller likviditetsfinansiering, er meget bredt, og det er meget varierende afhængigt af de forskellige økonomiske sektorer. Risici i tilknytning til forretningsmæssige aktiviteter opstår typisk i forbindelse med input til en virksomheds produktionsfunktion samt produkter og tjenesteydelser, som virksomheden sælger eller leverer. Likviditetsfinansieringsaktiviteter vedrører typisk forvaltningen af en enheds kort- eller langsigtede finansiering, herunder dens gæld, og den måde, hvorpå den investerer de finansielle ressourcer, den skaber eller har, herunder likviditetsstyringen. Likviditetsfinansiering og forretningsmæssige aktiviteter kan være påvirket af samme risikofaktorer, f.eks. udenlandsk valuta, råvarepriser, inflation eller kreditrisiko. Da OTC-derivataftaler indgås for at afdække en bestemt risiko, bør det ved en analyse af de risici, der er direkte tilknyttet forretningsmæssige aktiviteter eller likviditetsfinansiering, sikres, at disse risici defineres på en kohærent måde, der dækker begge aktiviteter. Det kan desuden have utilsigtede følger at adskille de to begreber, da - afhængigt af hvilken sektor ikke-finansielle modparter har aktiviteter i - en bestemt risiko vil blive afdækket enten inden for rammerne af likviditetsfinansiering eller inden for rammerne af forretningsmæssig aktivitet.
(21)
Clearinggrænseværdierne bør ganske vist fastsættes under hensyn til den systemiske relevans af de pågældende risici, men det bør også tages i betragtning, at de OTC-derivater, der reducerer risiciene, ikke indgår i beregningen af clearinggrænseværdierne, og at clearinggrænseværdierne giver mulighed for en undtagelse fra princippet om en clearingforpligtelse for de OTC-derivataftaler, der kan anses for ikke at være indgået til risikoafdækningsformål. Tærsklen for clearinggrænseværdierne bør nærmere bestemt tages op til regelmæssig revision og bør fastsættes efter klasse af OTC-derivataftaler. De klasser af OTC-derivater, der fastsættes med henblik på clearinggrænseværdierne, kan være forskellige for de klasser af OTC-derivater, der anvendes i forbindelse med clearingforpligtelsen. Ved fastsættelsen af clearinggrænseværdierne bør der tages behørigt hensyn til behovet for at have en enkelt indikator, der afspejler den systemiske relevans af summen af nettopositioner og eksponeringer for hver modpart og for hver OTC-derivataktivklasse. De clearinggrænseværdier, der gælder for ikke-finansielle modparter, bør desuden være nemme at anvende.
(22)
Ved fastsættelsen af tærsklerne for clearinggrænseværdierne bør der tages hensyn til den systemiske relevans af summen af nettopositioner og eksponeringer for hver modpart og for hver OTC-derivatklasse, jf. forordning (EU) nr. 648/2012. Det bør dog tages i betragtning, at disse nettopositioner og eksponeringer er forskellige fra en nettoeksponering for modparter under ét og aktivklasser under ét. I henhold til forordning (EU) nr. 648/2012 bør disse nettopositioner desuden lægges sammen for at bestemme de data, der skal tages i betragtning ved fastsættelsen af clearinggrænseværdierne. Det er den samlede bruttosum, der fremkommer ved sammenlægningen af disse nettopositioner, der bør tages i betragtning ved fastsættelsen af clearinggrænseværdierne. Den notionelle bruttoværdi, der fremkommer ved denne sammenlægning, bør anvendes som referenceværdi ved fastsættelsen af clearinggrænseværdierne.
(23)
Dertil kommer, at strukturen af ikke-finansielle modparters OTC-derivataktiviteter sædvanligvis fører til et lavt nettingniveau, da OTC-derivataftaler indgås i samme retning. Forskellen mellem summen af nettopositioner og eksponeringer for hver modpart og for hver OTC-derivatklasse ville derfor være meget tæt på bruttoværdien af aftalerne. Som følge heraf og af forenklingshensyn bør bruttoværdien af OTC-derivataftaler anvendes som en gyldig tilnærmet værdi for det tal, der skal anvendes ved fastsættelsen af clearinggrænseværdien.
(24)
Da ikke-finansielle modparter, der ikke overskrider clearinggrænseværdien, ikke skal værdiansætte deres OTC-derivataftaler efter marking-to-market-princippet, vil det ikke være hensigtsmæssigt at anvende denne værdi til at fastsætte clearinggrænseværdierne, da dette ville indebære en stor byrde for ikke-finansielle modparter, der ikke vil stå i forhold til den risiko, der imødegås. Hvis den notionelle værdi af OTC-derivataftalerne anvendes i stedet, opnås en enkel metode, der er uafhængig af eksterne hændelser for ikke-finansielle modparter.
(25)
Hvis en af de værdier, der er fastsat for en OTC-derivatklasse, overskrides, bør dette have den virkning, at clearinggrænseværdien for alle klasser anses for overskredet, idet OTC-derivataftaler, der reducerer risiciene, ikke indgår i beregningen af clearinggrænseværdien, idet følgerne af at overskride clearinggrænseværdien ikke kun er knyttet til clearingforpligtelsen, men også vedrører risikoreduktionsteknikkerne, og idet praksis for de relevante forpligtelser i henhold til forordning (EU) nr. 648/2012 vedrørende ikke-finansielle modparter bør være enkel, i betragtning af at de fleste af dem er ukomplicerede.
(26)
For OTC-derivataftaler, der ikke cleares, bør der anvendes risikoreduktionsteknikker som f.eks. rettidig bekræftelse. Bekræftelsen af OTC-derivataftaler kan vedrøre en eller flere masteraftaler, masterbekræftelsesaftaler eller andre standardvilkår. Den kan have form af en elektronisk gennemført aftale eller et dokument underskrevet af begge modparter.
(27)
Det er vigtigt, at modparterne bekræfter vilkårene for deres transaktioner så hurtigt som muligt efter gennemførelsen heraf, navnlig når transaktionen gennemføres eller behandles elektronisk, således at man sikrer fælles forståelse og retssikkerhed med hensyn til vilkårene for transaktionen. Især modparter, der indgår ikke-standardiserede eller komplekse OTC-derivataftaler, kan være nødt til at indføre værktøjer for at overholde kravet om at bekræfte deres OTC-derivataftaler rettidigt. Rettidig bekræftelse indebærer også, at udviklingen i den relevante markedspraksis på dette område foregribes.
(28)
For yderligere at reducere risiciene gør porteføljeafstemning det muligt for hver modpart at foretage en indgående gennemgang af en portefølje af transaktioner som set af dennes modpart og dermed hurtigt at identificere eventuelle misforståelser af vigtige transaktionsvilkår. Sådanne vilkår bør omfatte værdien af hver transaktion og kan også omfatte andre relevante oplysninger som f.eks. ikrafttrædelsestidspunktet, det fastsatte forfaldstidspunkt, betalings- eller afviklingstidspunkter, aftalens notionelle værdi og valutaen for transaktionen, det underliggende instrument, modparternes positioner, bankdagskonventionen og relevante faste eller variable rentesatser i OTC-derivataftalen.
(29)
I betragtning af de forskellige risikoprofiler, og for at porteføljeafstemningen kan være en forholdsmæssig risikoreduktionsteknik, bør hyppigheden af afstemningen og størrelsen af den portefølje, der skal tages i betragtning, variere, alt efter hvilke modparter der er tale om. Der bør anvendes strengere krav for både finansielle modparter og ikke-finansielle modparter, der overskrider clearinggrænseværdien, mens afstemningshyppighed bør være mindre for ikke-finansielle modparter, der ikke overskrider clearinggrænseværdien, uanset hvilken kategori disses modpart tilhører, og den mindre hyppige afstemning vil også være til gavn for modparten for så vidt angår den pågældende del af dennes portefølje.
(30)
Porteføljekomprimering kan også være et effektivt værktøj til risikoreduktion alt efter omstændighederne, f.eks. størrelsen af porteføljen over for en modpart, løbetiden, formålet og standardiseringsgraden af OTC-derivataftalerne. Finansielle modparter og ikke-finansielle modparter, der har en portefølje af OTC-derivataftaler, der ikke er clearet af en CCP, og som overstiger den tærskel, der er fastsat i denne forordning, bør have procedurer til at analysere muligheden for at anvende porteføljekomprimering, der gør det muligt for dem at reducere deres modpartskreditrisiko.
(31)
Formålet med tvistbilæggelse er at reducere risici i forbindelse med aftaler, der ikke cleares centralt. Når modparter indgår OTC-derivataftaler med hinanden, bør de have aftalt rammer for bilæggelse af tvister, der måtte opstå i tilknytning hertil. I disse rammer bør indgå bilæggelsesordninger som f.eks. tredjepartsmægling eller ordninger for indhentning af prisinformation på markedet. Hensigten med rammerne er at forhindre, at uløste tvister eskalerer og udsætter modparter for yderligere risici. Tvister bør identificeres og håndteres, og de bør offentliggøres på en egnet måde.
(32)
For at kunne fastlægge, under hvilke markedsvilkår marking-to-market-princippet ikke kan anvendes, er det nødvendigt at udpege inaktive markeder. Et marked kan være inaktivt af flere forskellige grunde, herunder hvis der ikke jævnligt finder markedstransaktioner sted på armslængdevilkår, idet på armslængdevilkår bør forstås som i regnskabsmæssig sammenhæng.
(33)
Denne forordning finder anvendelse på finansielle modparter og ikke-finansielle modparter over clearinggrænseværdien, og der er taget hensyn til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2006/49/EF af 14. juni 2006 om kravene til investeringsselskabers og kreditinstitutters kapitalgrundlag (4), som også indeholder krav, der skal opfyldes, når marking-to-model-princippet anvendes.
(34)
Udformningen af den model, der anvendes ved marking-to-model, kan udvikles internt eller eksternt, men for at sikre en tilstrækkelig grad af ansvarlighed tillægges ansvaret for at godkende modellen bestyrelsen eller et udvalg under en sådan bestyrelse.
(35)
Hvis modparter kan anvende undtagelsen for koncerninterne transaktioner efter en underretning herom til de kompetente myndigheder, men uden at afvente udløbet af disse kompetente myndigheders indsigelsesfrist, er det vigtigt at sikre, at de kompetente myndigheder får rettidige, hensigtsmæssige og tilstrækkelige oplysninger til at kunne vurdere, om de skal fremsætte indvendinger mod anvendelsen af undtagelsen.
(36)
Den forventede størrelse, mængde og hyppighed af koncerninterne OTC-derivataftaler kan fastslås på grundlag af modparternes tidligere koncerninterne transaktioner samt den påtænkte model og den fremtidige, forventede aktivitet.
(37)
Hvis modparter anvender en undtagelse for koncerninterne transaktioner, bør de offentliggøre oplysninger herom for at sikre gennemsigtighed over for markedsdeltagere og potentielle kreditorer. Dette er særlig vigtigt for modparters potentielle kreditorer, når de skal bedømme risici. Formålet med offentliggørelsen er at forebygge den misforståelse, at OTC-derivataftaler cleares centralt eller er omfattet af risikoreduktionsteknikker, hvis dette ikke er tilfældet.
(38)
Tidsrammen for at opnå rettidig bekræftelse kræver en tilpasningsindsats, herunder ændringer af markedspraksis og forbedring af it-systemer. Da der kan være forskel på, hvor hurtigt der kan opnås overholdelse af bestemmelserne, afhængigt af modpartskategori og OTC-derivaternes aktivklasse, vil man ved at fastsætte forskellige datoer for anvendelsen, der tager højde for disse forskelle, opnå en bedre tidsramme for bekræftelsen for de modparter og produkter, der kan være klar hurtigere.
(39)
Standarderne for porteføljeafstemning, porteføljekomprimering og tvistbilæggelse kræver, at modparterne indfører procedurer, politikker og processer og ændrer deres dokumentation, hvilket er tidkrævende. Ikrafttrædelsen af de dertil knyttede krav bør udskydes, således at modparterne får tid til at træffe de nødvendige foranstaltninger for at overholde bestemmelserne.
(40)
Denne forordning er baseret på det udkast til reguleringsmæssige tekniske standarder, som Den Europæiske Værdipapir- og Markedstilsynsmyndighed har fremsendt til Kommissionen.
(41)
I overensstemmelse med artikel 10 i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 1095/2010 (5) har ESMA afholdt åbne offentlige høringer om udkastet til reguleringsmæssige tekniske standarder, analyseret de potentielle omkostninger og fordele samt indhentet en udtalelse fra ESMA's interessentgruppe for værdipapirer og markeder, der er nedsat i henhold artikel 37 i forordning (EU) nr. 1095/2010 -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
KAPITEL I
ALMINDELIGE BESTEMMELSER
Artikel 1
Definitioner
I denne forordning forstås ved:
a) »indirekte kunde«: kunde til et clearingmedlems kunde
b) »indirekte clearingordning«: de aftaleforhold mellem den centrale modpart (CCP'en), clearingmedlemmet, et clearingmedlems kunde og den indirekte kunde, der giver et clearingmedlems kunde mulighed for at levere clearingtjenesteydelser til en indirekte kunde
c) »bekræftelse«: dokumentationen for, at modparterne er indforstået med alle vilkårene i en over-the-counter-derivataftale (OTC-derivataftale).
KAPITEL II
INDIREKTE CLEARINGORDNINGER
(Artikel 4, stk. 4, i forordning (EU) nr. 648/2012)
Artikel 2
Strukturen af indirekte clearingordninger
1. Hvis et clearingmedlem er villigt til at muliggøre indirekte clearing, er det tilladt for et sådant clearingmedlems kunder at levere indirekte clearingtjenesteydelser til en eller flere af deres egne kunder, forudsat at clearingmedlemmets kunde er et godkendt kreditinstitut eller investeringsselskab eller et tilsvarende tredjelandskreditinstitut eller -investeringsselskab.
2. Aftalevilkårene for en indirekte clearingordning aftales mellem et clearingmedlems kunde og den indirekte kunde efter samråd med clearingmedlemmet om de aspekter, der kan have indflydelse på clearingmedlemmets aktiviteter. De skal omfatte aftalemæssige krav om, at kunden skal opfylde alle den indirekte kundes forpligtelser over for clearingmedlemmet. Disse krav vedrører kun transaktioner, der udspringer af den indirekte clearingordning, hvis anvendelsesområde skal fremgå klart af de indgåede aftaler.
Artikel 3
CCP'ers forpligtelser
1. CCP'er må ikke på indirekte clearingordninger anvende forretningspraksis, der hæmmer deres indgåelse på rimelige forretningsmæssige vilkår. Hvis et clearingmedlem anmoder herom, skal CCP'en føre særskilte fortegnelser og konti, der sætter hver kunde i stand til på CCP'ens konti at skelne sine aktiver og positioner fra dem, som opbevares på vegne af kundens indirekte kunder.
2. CCP'er skal identificere, overvåge og forvalte væsentlige risici, der er forbundet med indirekte clearingordninger, og som kan påvirke CCP'ens modstandsdygtighed.
Artikel 4
Clearingmedlemmers forpligtelser
1. Clearingmedlemmer, der tilbyder at muliggøre indirekte clearingtjenesteydelser, skal gøre dette på rimelige forretningsmæssige vilkår. Uden at dette berører fortroligheden af indgåede aftaler med de enkelte kunder, skal clearingmedlemmerne offentliggøre de generelle vilkår, på hvilke de er villige til at muliggøre indirekte clearingtjenesteydelser. Disse vilkår kan omfatte operationelle minimumskrav for kunder, der leverer indirekte clearingtjenesteydelser.
2. Clearingmedlemmer skal, når de muliggør indirekte clearingordninger, gøre brug af en af følgende adskillelsesordninger efter kundens anvisninger:
a)
føre særskilte fortegnelser og konti, der sætter hver kunde i stand til på clearingmedlemmets konti at skelne sine aktiver og positioner fra dem, som opbevares på vegne af kundens indirekte kunder
b)
føre særskilte fortegnelser og konti, der sætter hver kunde i stand til på clearingmedlemmets konti at skelne de aktiver og positioner, som opbevares på vegne af en indirekte kunde, fra dem, som opbevares på vegne af andre indirekte kunder.
3. Kravet om at adskille aktiver og positioner hos clearingmedlemmet anses for opfyldt, hvis kravene i artikel 39, stk. 9, i forordning (EU) nr. 648/2012 er opfyldt.
4. Clearingmedlemmer skal indføre effektive procedurer til at håndtere misligholdelse hos en kunde, der leverer indirekte clearingtjenesteydelser. Disse procedurer skal omfatte en pålidelig ordning for overførsel af positionerne og aktiverne til en alternativ kunde eller et alternativt clearingmedlem, med forbehold af de indirekte kunders samtykke. En kunde eller et clearingmedlem er ikke forpligtet til at acceptere disse positioner, medmindre kunden eller clearingmedlemmet på forhånd har indgået aftale herom.
5. Clearingmedlemmer skal desuden sikre, at deres procedurer giver mulighed for hurtig likvidation af indirekte kunders aktiver og positioner og for, at de kan betale alle skyldige beløb til de indirekte kunder efter kundens misligholdelse.
6. Clearingmedlemmer skal identificere, overvåge og forvalte risici, der måtte opstå ved muliggørelse af indirekte clearingordninger, herunder ved hjælp af oplysninger stillet til rådighed af kunder i henhold til artikel 4, stk. 3. Clearingmedlemmer skal indføre effektive interne procedurer for at sikre, at disse oplysninger ikke anvendes til forretningsmæssige formål.
Artikel 5
Kunders forpligtelser
1. Kunder, der leverer indirekte clearingtjenesteydelser, skal føre særskilte fortegnelser og konti, som sætter dem i stand til skelne mellem deres egne aktiver og positioner og sådanne, som opbevares på vegne af deres indirekte kunder. De skal tilbyde indirekte kunder et valg mellem de alternatitve adskillelsesordninger, der er omhandlet i artikel 4, stk. 2, og skal sikre, at indirekte kunder er fuldt orienteret om de risici, som hver adskillelsesordning indebærer. De oplysninger, som kunderne giver indirekte kunder, skal indbefatte oplysninger om ordninger til overførsel af positioner og konti til alternative kunder.
2. Kunder, der leverer indirekte clearingtjenesteydelser, skal anmode clearingmedlemmet om at åbne en særskilt konto hos CCP'en. Kontoen må udelukkende anvendes til at opbevare clearingmedlemmets indirekte kunders aktiver og positioner.
3. Kunder skal give clearingmedlemmet tilstrækkelige oplysninger til at identificere, overvåge og forvalte risici, der er forbundet med at muliggøre indirekte clearingordninger. I tilfælde af kunders misligholdelse skal alle oplysninger, som disse har om deres indirekte kunder, straks stilles til rådighed for clearingmedlemmet.
KAPITEL III
UNDERRETNING AF ESMA MED HENBLIK PÅ CLEARINGFORPLIGTELSEN
(Artikel 5, stk. 1, i forordning (EU) nr. 648/2012)
Artikel 6
Oplysninger, der skal være indeholdt i underretningen
1. Underretningen vedrørende clearingforpligtelsen skal indeholde følgende oplysninger:
a)
angivelse af klassen af OTC-derivataftaler
b)
angivelse af OTC-derivataftalerne inden for klassen af OTC-derivataftaler
c)
øvrige oplysninger, der skal være indeholdt i det offentlige register i henhold til artikel 8
d)
yderligere kendetegn, der er nødvendige for at skelne OTC-derivataftaler inden for klassen af OTC-derivataftaler fra OTC-derivataftaler uden for den pågældende klasse
e)
dokumentation for standardiseringsgraden af aftalevilkår og de operationelle processer for den relevante klasse af OTC-derivataftaler
f)
oplysninger om klassen af OTC-derivataftalers volumen
g)
oplysninger om likviditeten for klassen af OTC-derivataftaler
h)
dokumentation for, at markedsdeltagerne har adgang til fair, pålidelige og generelt accepterede prisfastsættelsesoplysninger for aftaler i klassen af OTC-derivataftaler
i)
dokumentation for virkningen af clearingforpligtelsen på markedsdeltagernes adgang til prisfastsættelsesoplysninger.
2. Med henblik på vurdering af den eller de datoer, hvor clearingforpligtelsen får virkning, herunder en eventuel indfasning og de kategorier af modparter, der er omfattet af clearingforpligtelsen, skal underretningen vedrørende clearingforpligtelsen indeholde:
a)
oplysninger, der er relevante for vurderingen af den forventede volumen af klassen af OTC-derivataftaler, hvis den bliver omfattet af clearingforpligtelsen
b)
dokumentation for CCP'ens evne til at håndtere den forventede volumen af klassen af OTC-derivataftaler, hvis den bliver omfattet af clearingforpligtelsen, og til at forvalte den risiko, der er forbundet med clearingen af den relevante klasse af OTC-derivataftaler, herunder gennem clearingordninger med direkte og indirekte kunder
c)
den type og det antal modparter, som er aktive og forventes at være aktive på markedet for den relevante klasse af OTC-derivataftaler, hvis den bliver omfattet af clearingforpligtelsen
d)
en oversigt over de forskellige opgaver, der skal udføres, før clearing med CCP'en kan påbegyndes, herunder en angivelse af, hvor lang tid der kræves til hver opgave
e)
oplysninger om risikostyring samt retlig og operationel kapacitet for den række af modparter, der er aktive på markedet for den relevante OTC-derivatklasse, hvis denne bliver omfattet af clearingforpligtelsen.
3. Oplysningerne om volumen og likviditet skal for klassen af OTC-derivataftaler og for hver derivataftale inden for klassen indeholde de relevante markedsoplysninger, herunder historiske data og aktuelle data samt enhver ændring, der forventes, hvis klassen af OTC-derivataftaler bliver omfattet af clearingforpligtelse, herunder:
a)
antal transaktioner
b)
volumen i alt
c)
åbne aftaler i alt
d)
ordredybden, herunder det gennemsnitlige antal ordrer og indhentninger af pristilbud
e)
spreadstørrelsen
f)
likviditetsforanstaltninger under stressede markedsforhold
g)
likviditetsforanstaltninger for gennemførelse af procedurer i tilfælde af misligholdelse.
4. Oplysningerne om standardiseringsgraden af aftalevilkår og de operationelle processer for den relevante klasse af OTC-derivataftaler, jf. stk. 1, litra e), skal for klassen af OTC-derivataftaler og for hver derivataftale inden for klassen omfatte oplysninger om den daglige referencepris samt antallet af dage pr. år med en referencepris, der anses for pålidelig, i løbet af de foregående 12 måneder.
KAPITEL IV
KRITERIER FOR BESTEMMELSE AF DE KLASSER AF OTC-DERIVATAFTALER, SOM ER OMFATTET AF CLEARINGFORPLIGTELSEN
(Artikel 5, stk. 4, i forordning (EU) nr. 648/2012)
Artikel 7
Kriterier, der skal vurderes af ESMA
1. I forbindelse med standardiseringsgraden af aftalevilkår og de operationelle processer for den relevante klasse af OTC-derivataftaler skal Den Europæiske Værdipapir- og Markedstilsynsmyndighed (ESMA) tage følgende i betragtning:
a)
hvorvidt aftalevilkårene for den relevante klasse af OTC-derivataftaler indbefatter fælles juridisk dokumentation, herunder masternettingaftaler, definitioner, standardvilkår og -bekræftelser, som fastsætter aftalespecifikationer, der sædvanligvis anvendes af modparter
b)
hvorvidt de operationelle processer for den relevante klasse af OTC-derivataftaler er omfattet af automatiseret efterhandelsbehandling og behandling af livscyklushændelser, der håndteres ensartet efter en tidsplan, som der er almindelig enighed om blandt modparter.
2. I forbindelse med volumen og likviditet for den relevante klasse af OTC-derivataftaler skal ESMA tage følgende i betragtning:
a)
hvorvidt CCP'ens margener eller finansielle krav vil stå i et rimeligt forhold til den risiko, som clearingforpligtelsen har til formål at reducere
b)
stabiliteten af markedets størrelse og dybde for produktet over tid
c)
sandsynligheden for, at markedsspredningen forbliver tilstrækkelig stor i tilfælde af et clearingmedlems misligholdelse
d)
transaktionernes antal og værdi.
3. I forbindelse med adgangen til fair, pålidelige og generelt accepterede prisfastsættelsesoplysninger i den relevante klasse af OTC-derivataftaler skal ESMA tage i betragtning, om markedsdeltagerne har nem adgang til de oplysninger, der er nødvendige til nøjagtig prisfastsættelse af aftalerne inden for den relevante klasse af OTC-derivataftaler, på rimelige forretningsmæssige vilkår, og hvorvidt der fortsat vil være nem adgang til dem, hvis den relevante klasse af OTC-derivataftaler blev omfattet af clearingforpligtelsen.
KAPITEL V
OFFENTLIGT REGISTER
(Artikel 6, stk. 4, i forordning (EU) nr. 648/2012)
Artikel 8
Oplysninger, der skal indgå i ESMA's register
1. ESMA's offentlige register skal for hver klasse af OTC-derivataftaler, der er omfattet af clearingforpligtelsen, indeholde oplysninger om:
a)
OTC-derivataftalernes aktivklasse
b)
OTC-derivataftalernes type inden for klassen
c)
de underliggende aktiver for OTC-derivataftalerne inden for klassen
d)
for så vidt angår underliggende aktiver, der er finansielle instrumenter, en angivelse af, hvorvidt der ved det underliggende aktiv er tale om et enkelt finansielt instrument eller en enkelt udsteder eller et indeks eller en portefølje
e)
for andre underliggende aktiver, en angivelse af det underliggende aktivs kategori
f)
de notionelle valutaer og afviklingsvalutaerne for OTC-derivataftalerne inden for klassen
g)
løbetiderne for OTC-derivataftalerne inden for klassen
h)
afviklingsbetingelserne for OTC-derivataftalerne inden for klassen
i)
betalingshyppigheden for OTC-derivataftalerne inden for klassen
j)
produktidentifikatoren for den relevante klasse af OTC-derivataftaler
k)
andre kendetegn, der er nødvendige for at skelne den ene aftale i den relevante klasse af OTC-derivataftaler fra den anden.
2. I forbindelse med CCP'er, der har tilladelse eller er anerkendt med henblik på clearingforpligtelsen, skal ESMA's offentlige register for hver CCP indeholde oplysninger om:
a)
identifikationskoden, jf. artikel 3 i Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) nr. 1247/2012 (6)
b)
det fulde navn
c)
etableringsland
d)
den kompetente myndighed udpeget i henhold til artikel 22 i forordning (EU) nr. 648/2012.
3. I forbindelse med de datoer, hvor clearingforpligtelsen får virkning, herunder en eventuel indfasning, skal ESMA's offentlige register indeholde oplysninger om:
a)
de kategorier af modparter, som hver indfasningsperiode finder anvendelse på
b)
andre vilkår, der kræves i henhold til de reguleringsmæssige tekniske standarder, der er vedtaget i henhold til artikel 5, stk. 2, i forordning (EU) nr. 648/2012, for at indfasningsperioden finder anvendelse.
4. ESMA's offentlige register skal indeholde henvisninger til de reguleringsmæssige tekniske standarder, der er vedtaget i overensstemmelse med artikel 5, stk. 2, i forordning (EU) nr. 648/2012, og i henhold til hvilke clearingforpligtelsen er blevet indført.
5. I forbindelse med den CCP, som den kompetente myndighed har givet underretning om til ESMA, skal det offentlige register som minimum indeholde oplysninger om:
a)
CCP'ens identitet
b)
aktivklassen for de OTC-derivataftaler, der gives underretning om
c)
typen af OTC-derivataftaler
d)
underretningsdatoen
e)
den underrettende kompetente myndigheds identitet.
KAPITEL VI
FRAGMENTERING AF LIKVIDITETEN
(Artikel 8, stk. 5, i forordning (EU) nr. 648/2012)
Artikel 9
Præcisering af begrebet fragmentering af likviditeten
1. Fragmentering af likviditeten anses for at finde sted, hvis deltagerne i en handelsplads ikke er i stand til at indgå en transaktion med en eller flere deltagere i den pågældende handelsplads, fordi der ikke er clearingordninger, som alle deltagere har adgang til.
2. En CCP's adgang til en handelsplads, som allerede betjenes af en anden CCP, anses ikke for at indebære likviditetsfragmentering inden for handelspladsen, hvis alle deltagerne i handelspladsen, uden at der er behov for at pålægge clearingmedlemmerne af den allerede betjenende CCP et krav om at blive medlemmer af den anmodende CCP, kan cleare, direkte eller indirekte, gennem:
a)
enten mindst én fælles CCP
b)
eller clearingordninger etableret af CCP'erne.
3. Ordningerne til opfyldelse af de i stk. 2, litra a) eller b), nævnte betingelser skal etableres, før den anmodende CCP påbegynder levering af clearingtjenesteydelser til den relevante handelsplads.
4. Adgang til en fælles CCP som omhandlet i stk. 2, litra a), kan etableres gennem to eller flere clearingmedlemmer eller to eller flere kunder eller gennem indirekte clearingordninger.
5. Clearingordninger som omhandlet i stk. 2, litra b), kan omfatte ordninger vedrørende overførsel af transaktioner, der gennemføres af sådanne markedsdeltagere, til clearingmedlemmer af andre CCP'er. Selv om en CCP's adgang til en handelsplads ikke bør kræve interoperabilitet, kan en interoperabilitetsordning, der er indgået af de relevante CCP'er og godkendt af de relevante kompetente myndigheder, anvendes til at opfylde kravet om adgang til fælles clearingordninger.
KAPITEL VII
IKKE-FINANSIELLE MODPARTER
Artikel 10
(Artikel 10, stk. 4, litra a), i forordning (EU) nr. 648/2012)
Kriterier til bestemmelse af, hvilke OTC-derivataftaler der objektivt reducerer risici
1. En OTC-derivataftale skal objektivt kunne måles til at reducere risici direkte tilknyttet den ikke-finansielle modparts eller den pågældende koncerns forretningsmæssige aktiviteter eller likviditetsfinansiering, hvis den i sig selv eller i kombination med andre derivataftaler og direkte eller gennem nært forbundne instrumenter opfylder et af følgende kriterier:
a)
den dækker risici, der skyldes den potentielle ændring i værdien af aktiver, tjenester, input, produkter, råvarer eller forpligtelser, som den ikke-finansielle modpart eller dennes koncern ejer, fremstiller, producerer, behandler, yder, indkøber, markedsfører, lejer, sælger eller påtager sig eller med rimelighed forventer at eje, fremstille, producere, behandle, yde, indkøbe, markedsføre, leje, sælge eller påtage sig som led i det normale forretningsforløb
b)
den dækker risici i forbindelse med den potentielle direkte virkning af udsving i rentesatser, inflationsrater, valutakurser eller kreditrisiko på værdien af de i litra a) omhandlede aktiver, tjenester, input, produkter, råvarer eller forpligtelser
c)
den udgør en risikoafdækningsaftale i henhold til International Financial Reporting Standards (IFRS), der er vedtaget i medfør af artikel 3 i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 1606/2002 (7).
Artikel 11
(Artikel 10, stk. 4, litra b), i forordning (EU) nr. 648/2012)
Clearinggrænseværdier
Tærsklerne for clearinggrænseværdierne med henblik på clearingforpligtelsen er:
a)
1 mia. EUR i notionel bruttoværdi for OTC-kreditderivataftaler
b)
1 mia. EUR i notionel bruttoværdi for OTC-aktiederivataftaler
c)
3 mia. EUR i notionel bruttoværdi for OTC-rentederivataftaler
d)
3 mia. EUR i notionel bruttoværdi for OTC-valutaderivataftaler
e)
3 mia. EUR i notionel bruttoværdi for OTC-råvarederivataftaler og andre OTC-derivataftaler, der ikke falder ind under litra a)-d).
KAPITEL VIII
RISIKOREDUKTIONSTEKNIKKER FOR OTC-DERIVATAFTALER, DER IKKE CLEARES GENNEM EN CCP
Artikel 12
(Artikel 11, stk. 14, litra a), i forordning (EU) nr. 648/2012)
Rettidig bekræftelse
1. OTC-derivataftaler, der indgås mellem finansielle modparter eller ikke-finansielle modparter som omhandlet i artikel 10 i forordning (EU) nr. 648/2012, og som ikke cleares af en CCP, skal, om muligt ad elektronisk vej, bekræftes hurtigst muligt og senest:
a)
for credit default swaps og renteswaps, der indgås senest den 28. februar 2014: inden slutningen af den anden bankdag efter datoen for gennemførelsen af OTC-derivataftalen
b)
for credit default swaps og renteswaps, der indgås efter den 28. februar 2014: inden slutningen af bankdagen efter datoen for gennemførelsen af OTC-derivataftalen
c)
for aktieswaps, valutaswaps, råvareswaps og alle andre derivater, der ikke er omfattet af litra a), og som indgås senest den 31. august 2013: inden slutningen af den tredje bankdag efter datoen for gennemførelsen af derivataftalen
d)
for aktieswaps, valutaswaps, råvareswaps og alle andre derivater, der ikke er omfattet af litra a), og som indgås efter den 31. august 2013 og senest den 31. august 2014: inden slutningen af den anden bankdag efter datoen for gennemførelsen af derivataftalen
e)
for aktieswaps, valutaswaps, råvareswaps og alle andre derivater, der ikke er omfattet af litra a), og som indgås efter den 31. august 2014: inden slutningen af bankdagen efter datoen for gennemførelsen af derivataftalen.
2. OTC-derivataftaler, der indgås med en ikke-finansiel modpart, som omhandlet i artikel 10 i forordning (EU) nr. 648/2012, skal, om muligt ad elektronisk vej, bekræftes hurtigst muligt og senest:
a)
for credit default swaps og renteswaps, der indgås senest den 31. august 2013: inden slutningen af den femte bankdag efter datoen for gennemførelsen af OTC-derivataftalen
b)
for credit default swaps og renteswaps, der indgås efter den 31. august 2013 og senest den 31. august 2014: inden slutningen af den tredje bankdag efter datoen for gennemførelsen af OTC-derivataftalen
c)
for credit default swaps og renteswaps, der indgås efter den 31. august 2014: inden slutningen af den anden bankdag efter datoen for gennemførelsen af OTC-derivataftalen
d)
for aktieswaps, valutaswaps, råvareswaps og alle andre derivater, der ikke er omfattet af litra a), og som indgås senest den 31. august 2013: inden slutningen af den syvende bankdag efter datoen for gennemførelsen af derivataftalen
e)
for aktieswaps, valutaswaps, råvareswaps og alle andre derivater, der ikke er omfattet af litra a), og som indgås efter den 31. august 2013 og senest den 31. august 2014: inden slutningen af den fjerde bankdag efter datoen for gennemførelsen af derivataftalen
f)
for aktieswaps, valutaswaps, råvareswaps og alle andre derivater, der ikke er omfattet af litra a), og som indgås efter den 31. august 2014: inden slutningen af den anden bankdag efter datoen for gennemførelsen af derivataftalen.
3. Hvis en transaktion som omhandlet i stk. 1 eller 2 indgås efter kl. 16.00 lokal tid eller med en modpart, der befinder sig i en anden tidszone, der ikke giver mulighed for bekræftelse inden den fastsatte frist, skal bekræftelsen ske så hurtigt som muligt og senest en bankdag efter den i stk. 1 eller 2 fastsatte frist, alt efter det enkelte tilfælde.
4. Finansielle modparter skal råde over den nødvendige procedure til på månedlig basis til den kompetente myndighed, der er udpeget i henhold til artikel 48 i Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2004/39/EF (8), at indberette antallet af ubekræftede OTC-derivattransaktioner som omhandlet i stk. 1 og 2, der har været udestående i over fem bankdage.
Artikel 13
(Artikel 11, stk. 14, litra a), i forordning (EU) nr. 648/2012)
Porteføljeafstemning
1. Finansielle og ikke-finansielle modparter i en OTC-derivataftale skal med hver af deres modparter skriftligt eller ad hermed ligestillet elektronisk vej indgå aftale om ordningerne vedrørende porteføljeafstemning. En sådan aftale skal indgås, før OTC-derivataftalen indgås.
2. Porteføljeafstemning foretages af modparterne i OTC-derivataftalerne indbyrdes eller af en kvalificeret tredjepart, der har fået bemyndigelse hertil af en modpart. Porteføljeafstemningen skal omfatte de væsentlige handelsvilkår, der kendetegner hver enkelt OTC-derivataftale, og skal omfatte mindst værdiansættelsen af hver aftale i henhold til artikel 11, stk. 2, i forordning (EU) nr. 648/2012.
3. For tidligt at identificere eventuelle uoverensstemmelser vedrørende et væsentligt vilkår i OTC-derivataftalen, herunder dens værdiansættelse, skal der foretages porteføljeafstemning:
a)
for finansielle modparter eller ikke-finansielle modparter, jf. artikel 10 i forordning (EU) nr. 648/2012:
i)
hver bankdag, hvis der udestår 500 OTC-derivataftaler eller derover mellem modparterne
ii)
en gang om ugen hvis der udestår mellem 51 og 499 OTC-derivataftaler mellem modparterne på et hvilket som helst tidspunkt i ugens løb
iii)
en gang i kvartalet, hvis der udestår 50 OTC-derivataftaler eller derunder mellem modparterne på et hvilket som helst tidspunkt i kvartalets løb.
b)
for ikke-finansielle modparter, der ikke er omhandlet i artikel 10 i forordning (EU) nr. 648/2012:
i)
en gang i kvartalet, hvis der udestår over 100 OTC-derivataftaler mellem modparterne på et hvilket som helst tidspunkt i kvartalets løb
ii)
en gang om året, hvis der udestår 100 OTC-derivataftaler eller derunder mellem modparterne.
Artikel 14
(Artikel 11, stk. 14, litra a), i forordning (EU) nr. 648/2012)
Porteføljekomprimering
Finansielle modparter og ikke-finansielle modparter, som med en modpart har 500 udestående OTC-derivataftaler eller derover, som ikke er clearet centralt, skal have procedurer til regelmæssigt og mindst to gange om året at analysere muligheden for at foretage en porteføljekomprimering for at reducere deres modpartskreditrisiko og til at foretage en sådan porteføljekomprimering.
Finansielle modparter og ikke-finansielle modparter skal sikre, at de over for den relevante kompetente myndighed kan fremsætte en rimelig og gyldig forklaring på, at de har konkluderet, at det ikke er hensigtsmæssigt med en porteføljekomprimering.
Article 15
(Artikel 11, stk. 14, litra a), i forordning (EU) nr. 648/2012)
Bilæggelse af tvister
1. Når finansielle modparter og ikke-finansielle modparter indgår OTC-derivataftaler med hinanden, skal de have opnået enighed om detaljerede procedurer og processer vedrørende:
a)
identificering, registrering og overvågning af tvister i relation til anerkendelse eller værdiansættelse af aftalen og til udveksling af sikkerhedsstillelse mellem modparterne. Disse procedurer skal som minimum registrere, hvor længe tvisten har været udestående, modparten og det beløb, som tvisten vedrører
b)
bilæggelse af tvister inden for en rimelig tidsfrist med en særlig procedure for tvister, der ikke er løst inden for fem bankdage.
2. Finansielle modparter skal til den kompetente myndighed, der er udpeget i henhold til artikel 48 i direktiv 2004/39/EF, indberette alle tvister mellem modparter i forbindelse med en OTC-derivataftale, dens værdiansættelse eller udvekslingen af sikkerhedsstillelse til et beløb, respektive en værdi, af over 15 mio. EUR, der har været udestående i mindst 15 bankdage.
Artikel 16
(Artikel 11, stk. 14, litra b), i forordning (EU) nr. 648/2012)
Markedsvilkår, der forhindrer anvendelse af marking-to-market-princippet
1. Markedsvilkår, der forhindrer anvendelse af marking-to-market-princippet på en OTC-derivataftale, skal anses for at gøre sig gældende i følgende situationer:
a)
hvis markedet er inaktivt
b)
hvis spektret af rimelige og fair værdiansættelsesestimater er bredt og sandsynligheden af de forskellige estimater ikke kan bedømmes på et rimeligt grundlag.
2. Et marked for en OTC-derivataftale anses for at være inaktivt, hvis der ikke umiddelbart og regelmæssigt stilles priser, og hvis de tilgængelige priser ikke repræsenterer faktiske og regelmæssigt forekommende markedstransaktioner på armslængdevilkår.
Artikel 17
(Artikel 11, stk. 14, litra b), i forordning (EU) nr. 648/2012)
Kriterier for anvendelse af marking-to-model-princippet
Finansielle og ikke-finansielle modparter skal for at kunne anvende marking-to-model-princippet have en model, der:
a)
indbefatter alle faktorer, som modparter ville tage hensyn til ved prisstillelse, herunder anvendelse i videst muligt omfang af marking-to-market-oplysninger
b)
er i overensstemmelse med anerkendte økonomiske metodologier for prisfastsættelse af finansielle instrumenter
c)
er afstemt og testet for sin validitet under anvendelse af priser fra observerbare aktuelle markedstransaktioner i samme finansielle instrument eller ud fra observerbare markedsdata
d)
er valideret og bliver overvåget uafhængigt af en anden afdeling end den afdeling, der påtager sig risikoen
e)
dokumenteres og godkendes behørigt af bestyrelsen, nærmere bestemt så hyppigt som nødvendigt i forbindelse med væsentlige ændringer og mindst en gang om året. Denne godkendelse kan uddelegeres til et udvalg.
Artikel 18
(Artikel 11, stk. 14, litra c), i forordning (EU) nr. 648/2012)
Bestemmelser om underretningen af den kompetente myndighed om koncerninterne transaktioner
1. Ansøgningen til eller underretningen af den kompetente myndighed vedrørende koncerninterne transaktioner skal være skriftlig og indeholde oplysninger om:
a)
de retlige modparter i transaktionerne, herunder deres identifikationskode, jf. artikel 3 i gennemførelsesforordning (EU) nr. 1247/2012
b)
de selskabsmæssige relationer mellem modparterne
c)
de underliggende aftalemæssige relationer mellem parterne
d)
kategorien af koncernintern transaktion, jf. artikel 3, stk. 1, og artikel 3, stk. 2, litra a)-d), i forordning (EU) nr. 648/2012
e)
de transaktioner, for hvilke modparten ønsker en undtagelse, herunder:
i)
OTC-derivataftalernes aktivklasse
ii)
typen af OTC-derivataftaler
iii)
typen af underliggende aktiver
iv)
de notionelle valutaer og afviklingsvalutaerne
v)
de forskellige løbetider i aftalen
vi)
afviklingstypen
vii)
forventet størrelse, volumen og hyppighed af OTC-derivataftaler pr. år.
2. Som led i ansøgningen til eller underretningen af den relevante kompetente myndighed skal modparter også indgive supplerende oplysninger til dokumentation af, at betingelserne i artikel 11, stk. 6-10, i forordning (EU) nr. 648/2012 er opfyldt. Dokumentationen til støtte herfor skal omfatte kopier af dokumenterede risikostyringsprocedurer, oplysninger om transaktionshistorik og kopier af de relevante aftaler mellem parterne; den kompetente myndighed kan derudover anmode om en juridisk udtalelse.
Artikel 19
(Artikel 11, stk. 14, litra d), i forordning (EU) nr. 648/2012)
Bestemmelser om underretningen af ESMA om koncerninterne transaktioner
1. Den kompetente myndighed skal skriftligt give ESMA nærmere underretning om den koncerninterne transaktion:
a)
inden en måned efter modtagelsen af underretningen, hvis der er tale om en underretning i henhold til artikel 11, stk. 7, eller artikel 11, stk. 9, i forordning (EU) nr. 648/2012
b)
inden en måned fra det tidspunkt, hvor afgørelsen fremsendes til modparten, hvis der er tale om en afgørelse truffet af den kompetente myndighed i henhold til artikel 11, stk. 6, 8 eller 10, i forordning (EU) nr. 648/2012.
2. Underretningen til ESMA skal indeholde:
a)
de i artikel 18 anførte oplysninger
b)
oplysning om, hvorvidt der er tale om en positiv eller negativ afgørelse
c)
hvis afgørelsen er positiv:
i)
et resumé af begrundelsen for, at betingelserne i artikel 11, stk. 6, 7, 8, 9 eller 10 i forordning (EU) nr. 648/2012, alt efter det enkelte tilfælde, anses for opfyldt
ii)
oplysning om, hvorvidt undtagelsen er en fuldstændig undtagelse eller en delvis undtagelse, hvis der er tale om en underretning i tilknytning til artikel 11, stk. 6, 8 eller 10, i forordning (EU) nr. 648/2012
d)
hvis afgørelsen er negativ:
i)
en redegørelse for, hvilke af betingelserne i artikel 11, stk. 6, 7, 8, 9 eller 10 i forordning (EU) nr. 648/2012, alt efter det enkelte tilfælde, der ikke er opfyldt
ii)
et resumé af begrundelsen for, at disse betingelser ikke anses for opfyldt.
Artikel 20
(Artikel 11, stk. 14, litra d), i forordning (EU) nr. 648/2012)
Offentliggørelse af oplysninger om undtagelser for koncerninterne transaktioner
De oplysninger, der skal offentliggøres om undtagelser for koncerninterne transaktioner, skal omfatte:
a)
de retlige modparter i transaktionerne, herunder deres identifikationskode, jf. artikel 3 i gennemførelsesforordning (EU) nr. 1247/2012
b)
de selskabsmæssige relationer mellem modparterne
c)
hvorvidt der er tale om en fuldstændig eller delvis undtagelse
d)
det notionelle samlede beløb for de OTC-derivataftaler, for hvilke undtagelsen vedrørende koncerninterne transaktioner gælder.
Artikel 21
Ikrafttrædelse og anvendelse
Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Artikel 13, 14 og 15 finder anvendelse fra seks måneder efter denne forordnings ikrafttrædelse.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 19. december 2012.
32013R0149
L 052/11
SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
DELEGIRANA UREDBA KOMISIJE (EU) br. 149/2013
od 19. prosinca 2012.
o dopuni Uredbe (EU) br. 648/2012 Europskog parlamenta i Vijeća vezano uz regulatorne tehničke standarde o dogovorima o posrednom poravnanju, obvezi poravnanja, javnom registru, pristupu mjestu trgovanja, nefinancijskim drugim ugovornim strankama i tehnikama smanjenja rizika za ugovore o OTC izvedenicama čije se poravnanje ne obavlja posredstvom središnje druge ugovorne stranke
(Tekst značajan za EGP)
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir mišljenje Europske središnje banke (1),
uzimajući u obzir Uredbu (EU) br. 648/2012 Europskog parlamenta i Vijeća od 4. srpnja 2012. o OTC izvedenicama, središnjoj drugoj ugovornoj stranci i trgovinskom repozitoriju (2), a posebno njezin članak 4. stavak 4., članak 5. stavak 1., članak 6. stavak 4., članak 8. stavak 5., članak 10. stavak 4. i članak 11. stavak 14.,
budući da:
(1)
Trebalo bi predvidjeti okvir radi obuhvaćanja pravila koja se primjenjuju na obvezu poravnanja, njezinu primjenu, moguća izuzeća i tehnike smanjivanja rizika koje treba uspostaviti kada se poravnanje ne može obavljati posredstvom središnje druge ugovorne stranke. Kako bi se osigurala usklađenost tih odredaba, koje trebaju stupiti na snagu istodobno, i kako bi se olakšao sveobuhvatni pregled i efikasan pristup zainteresiranim strankama, a posebno onima koje podliježu obvezama, poželjno je obuhvatiti većinu regulatornih tehničkih standarda zahtijevanih u skladu s glavom II. Uredbe (EU) br. 648/2012 jedinstvenom uredbom.
(2)
S obzirom na globalnu prirodu tržišta OTC izvedenica, ova bi Uredba trebala uzeti u obzir odgovarajuće međunarodno priznate smjernice i preporuke o reformama tržišta OTC izvedenica i obveznom poravnanju, kao i povezana pravila drugih zakonodavstava. Okvir za određivanje obveze poravnanja posebno uzima u obzir zahtjeve za obvezno poravnanje koje je objavila Međunarodna organizacija nadzornih tijela za vrijednosne papire. Time će se u najvećoj mogućoj mjeri pomoći postizanju konvergencije s pristupom u drugim zakonodavstvima.
(3)
Kako bi se jasno identificirao ograničeni broj koncepata koji proizlaze iz Uredbe (EU) br. 648/2012 i odredili tehnički termini potrebni za izradu tog tehničkog standarda, trebalo bi odrediti određeni broj pojmova.
(4)
Dogovor o posrednom poravnanju ne smije izložiti središnju drugu ugovornu stranku, člana sustava poravnanja, klijenta ili posrednog klijenta dodatnom riziku druge ugovorne stranke dok bi imovina i pozicije posrednog klijenta trebali imati koristi od odgovarajuće razine zaštite. Stoga je neophodno da sve vrste dogovora o posrednom poravnanju ispunjavaju minimalne uvjete za osiguranje njihove sigurnosti. S tim ciljem, stranke uključene u dogovore o posrednom poravnanju obvezne su ispunjavati određene obveze. Navedeni dogovori prelaze granice ugovornog odnosa između posrednih klijenata i klijenta člana sustava poravnanja koji pruža usluge posrednog poravnanja.
(5)
Uredbom (EU) br. 648/2012 zahtijeva se da središnja druga ugovorna stranka bude sustav određen u skladu s Direktivom 98/26/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 19. svibnja 1998. o konačnosti namire u platnim sustavima i sustavima za namiru vrijednosnih papira (3). To znači da bi članovi sustava poravnanja središnje druge ugovorne stranke trebali ispunjavati uvjete kako bi bili sudionici u smislu te Direktive. Stoga je potrebno, kako bi se osigurala razina zaštite posrednim klijentima koja je jednakovrijedna onoj koja se osigurava klijentima u skladu s Uredbom (EU) br. 648/2012, osigurati da klijenti koji pružaju usluge posrednog poravnanja budu kreditne institucije, investicijska društva ili istovrijedne kreditne institucije ili investicijska društva trećih zemalja.
(6)
Trebalo bi uspostaviti dogovore o posrednom poravnanju kako bi se osiguralo da posredni klijenti mogu dobiti istovrijednu razinu zaštite kao i izravni klijenti u slučaju neispunjavanja obveza. Nakon neuspjeha člana sustava poravnanja koji omogućuje dogovor o posrednom poravnanju, posredni klijenti trebali bi biti uključeni u prijenos pozicija klijenata drugom članu sustava poravnanja u skladu sa zahtjevima za prenosivost iz članaka 39. i 48. Uredbe (EU) br. 648/2012. Trebali bi postojati odgovarajući sustavi zaštite od neuspjeha klijenta i u okviru dogovora o posrednom poravnanju koji bi trebali pomoći pri prijenosu pozicija posrednog klijenta drugom pružatelju usluga poravnanja.
(7)
Budući da dogovori o posrednom poravnanju mogu dovesti do specifičnih rizika, sve stranke uključene u dogovore o posrednom poravnanju, uključujući članove sustava poravnanja i središnje druge ugovorne stranke, trebali bi redovito identificirati, pratiti i upravljati svim značajnim rizicima koji proizlaze iz dogovora. U tom smislu od posebnog je značaja primjerena razmjena informacija između klijenata koji pružaju usluge posrednog poravnanja i članova sustava poravnanja koji omogućuju te usluge. Članovi sustava poravnanja trebali bi koristiti informacije koje pružaju klijenti samo za potrebe upravljanja rizicima i trebali bi sprečavati zlouporabu poslovno osjetljivih informacija, između ostalog i efikasnim razgraničenjem između različitih organizacijskih dijelova financijske institucije radi izbjegavanja sukoba interesa.
(8)
Kada izdaje odobrenje središnjoj drugoj ugovornoj stranci za obavljanje poravnanja određene vrste OTC izvedenica, nadležno tijelo o tom odobrenju mora obavijestiti Europsko nadzorno tijelo za vrijednosne papire i tržišta kapitala (European Securities and Markets Authority, ESMA). Ta bi obavijest trebala uključivati detaljne informacije koje su ESMA-i potrebne za obavljanje postupka procjenjivanja, kao i informacije o likvidnosti i obujmu odgovarajuće vrste OTC izvedenica. Iako informacije idu od nadležnog tijela do ESMA-e, središnja druga ugovorna stranka koja je podnijela zahtjev za odobrenjem trebala bi prva pružiti potrebne informacije nadležnim tijelima koja ih zatim mogu dopuniti.
(9)
Iako sve informacije koje se uključuju u obavijest koju nadležno tijelo daje ESMA-i za potrebe obveze poravnanja ne moraju uvijek biti dostupne, posebno kada se radi o novim proizvodima, trebalo bi dostaviti dostupne procjene, kao i jasno objašnjenje da se radi o pretpostavkama. Ova bi obavijest trebala također uključivati informacije koje se odnose na druge ugovorne stranke, poput vrste i broja drugih ugovornih stranaka, potrebne korake za početak poravnanja posredstvom središnje druge ugovorne stranke, njihove pravne i operativne kapacitete ili njihov okvir za upravljanje rizicima kako bi se ESMA-i omogućila procjena sposobnosti aktivnih drugih ugovornih stranaka da ispunjavaju obveze poravnanja bez poremećaja na tržištu.
(10)
Obavijest koju nadležno tijelo daje ESMA-i trebala bi sadržavati informacije o stupnju standardizacije, likvidnosti i dostupnosti cijena kako bi ESMA mogla procijeniti treba li određena vrsta OTC izvedenica podlijegati obvezi poravnanja. Kriteriji vezani uz standardizaciju ugovornih uvjeta i operativnih postupaka određene vrste OTC-a pokazatelj su standardizacije ekonomskih uvjeta određene vrste OTC izvedenica jer je standardizacija ugovornih uvjeta i operativnih postupaka moguća jedino kada su ti ekonomski uvjeti standardizirani. Kriterije povezane s likvidnošću i dostupnošću cijena procjenjuje ESMA uzimanjem u obzir različitih činitelja od onih koje uzima u obzir nadležno tijelo prilikom izdavanja odobrenja središnjoj drugoj ugovornoj stranci. Likvidnost se u ovom smislu procjenjuje iz šire perspektive i razlikuje se od one nakon primjene obveze poravnanja. Činjenica da je ugovor dovoljno likvidan za poravnanje posredstvom jedne središnje druge ugovorne stranke ne znači nužno da bi on trebao podlijegati obvezi poravnanja. Procjena ESMA-e ne bi trebala replicirati ili duplicirati preispitivanje koje je već obavilo nadležno tijelo.
(11)
Informacije koje bi nadležno tijelo trebalo pružiti za potrebe obveze poravnanja trebale bi omogućiti ESMA-i procjenu dostupnosti informacija o formiranju cijena. U tom smislu, pristup središnje druge ugovorne stranke informacijama o formiranju cijena u određenom trenutku ne znači da bi sudionici na tržištu mogli pristupiti informacijama o formiranju cijena u budućnosti. Stoga činjenica da središnja druga ugovorna stranka ima pristup potrebnim informacijama o cijenama za upravljanje rizicima poravnanja ugovora o izvedenicama unutar određene vrste OTC izvedenica ne podrazumijeva automatski da bi ta vrsta OTC izvedenica trebala podlijegati obvezi poravnanja.
(12)
Razina podataka dostupnih u registru vrsta ugovora o OTC izvedenicama koji podliježu obvezi poravnanja ovisi o značaju tih podataka u identifikaciji svih vrsta ugovora o OTC izvedenicama. Zbog toga razine podataka u registrima za različite vrste ugovora o OTC izvedenicama mogu biti različite.
(13)
Dozvoljavanje pristupa mjestu trgovanja većem broju središnjih drugih ugovornih stranaka moglo bi proširiti pristup sudionicima tom mjestu i time povećati ukupnu likvidnost. No svejedno je u takvim okolnostima potrebno odrediti pojam fragmentacije likvidnosti unutar mjesta trgovanja u slučaju prijetnje neometanom i urednom funkcioniranju tržišta vrstom financijskih instrumenata za koje se postavlja zahtjev.
(14)
Procjena nadležnog tijela mjesta trgovanja kojem je središnja druga ugovorna stranka zatražila pristup i nadležnog tijela središnje druge ugovorne stranke trebala bi se temeljiti na dostupnim mehanizmima za sprečavanje fragmentacije likvidnosti unutar mjesta trgovanja.
(15)
Za sprečavanje fragmentacije likvidnosti, svi sudionici mjesta trgovanja trebali bi moći izvršiti poravnanje svih međusobnih transakcija. Međutim, ne bi bilo razmjerno zahtijevati od svih članova sustava poravnanja postojeće središnje druge ugovorne stranke da također budu i članovi sustava poravnanja bilo koje nove središnje druge ugovorne stranke koja izvršava usluge na tom mjestu trgovanja. Subjekti koji su članovi sustava poravnanja obje središnje druge ugovorne stranke mogu olakšati prijenos i poravnanje transakcija koje obavljaju sudionici na tržištu na kojima te dvije druge središnje ugovorne stranke izvršavaju usluge radi ograničavanja rizika fragmentacije likvidnosti. Bez obzira na to, važno je da zahtjev središnje druge ugovorne za pristup mjestu trgovanja ne dovodi do fragmentacije likvidnosti kojom bi se povećali rizici kojima je izložena postojeća druga središnja ugovorna stranka.
(16)
U skladu s člankom 8. stavkom 4. Uredbe (EU) br. 648/2012, zahtjev središnje druge ugovorne stranke za pristup mjestu trgovanja ne smije zahtijevati međudjelovanje te se stoga ovom Uredbom ne smije odrediti međudjelovanje kao jedini način za rješavanje fragmentacije likvidnosti. Međutim, ovom Uredbom ne bi trebalo sprečavati središnje druge ugovorne stranke u sklapanju takvog dogovora na dobrovoljnoj osnovi ako su ispunjeni potrebni uvjeti za njegovu uspostavu.
(17)
Kako bi se utvrdilo koji ugovori o OTC izvedenicama na objektivno mjerljiv način smanjuju rizike koji se izravno odnose na komercijalnu aktivnost ili na aktivnost financiranja poslovanja, nefinancijske druge ugovorne stranke bi trebale primijeniti jedan od kriterija iz ove Uredbe, kao i računovodstvenu definiciju na temelju pravila Međunarodnih standarda financijskog izvještavanja (MSFI). Druge ugovorne stranke mogu se koristiti računovodstvenom definicijom iako ne primjenjuju pravila MSFI-ja. U slučaju nefinancijskih drugih ugovornih stranaka koje se koriste lokalnim računovodstvenim pravilima, očekuje se da će većina ugovora koji su klasificirani kao zaštitni u skladu s navedenim lokalnim računovodstvenim pravilima spadati u opću definiciju ugovora za smanjenje rizika izravno povezanih s komercijalnom aktivnošću ili aktivnošću financiranja poslovanja predviđenoj u ovoj Uredbi.
(18)
U pojedinim okolnostima nije moguće osigurati zaštitu od rizika upotrebom izravno povezanog ugovora o izvedenicama, ugovora s identičnom temeljnom imovinom i datumom namire kao i rizik koji se pokriva. U takvim slučajevima, nefinancijska druga ugovorna stranka može se koristiti zamjenskom zaštitom od rizika pomoću usko koreliranog instrumenta za pokriće svoje izloženosti, poput instrumenta s različitom ali u smislu ekonomskog ponašanja vrlo sličnom temeljnom imovinom. Uz to, pojedine grupe nefinancijskih drugih ugovornih stranaka koje sklapaju ugovore o OTC izvedenicama posredstvom jednog subjekta mogu se koristiti za zaštitu od njihovih rizika u odnosu na ukupne rizike grupe, makro ili portfeljnom zaštitom od rizika. Ti ugovori o OTC izvedenicama s makro, portfeljnom ili zamjenskom zaštitom od rizika mogu predstavljati zaštitu od rizika za potrebe ove Uredbe i trebalo bi ih ispitati u odnosu na kriterije za utvrđivanje ugovora o OTC izvedenicama koji objektivno smanjuju rizike.
(19)
Rizik se može mijenjati tijekom vremena i, radi prilagodbe promjeni rizika, ugovori o OTC izvedenicama koji su izvorno sklopljeni radi smanjivanja rizika povezanog s komercijalnom aktivnošću ili aktivnošću financiranja poslovanja možda se moraju kompenzirati upotrebom dodatnih ugovora o OTC izvedenicama. Iz toga proizlazi da je zaštitu od rizika moguće postići kombinacijom ugovora o OTC izvedenicama uključujući kompenzacijske ugovore o OTC izvedenicama kojima se raskidaju ugovori o OTC izvedenicama koji su postali nepovezani s rizikom poslovanja ili rizikom financiranja poslovanja.
(20)
Raspon rizika koji su izravno povezani s komercijalnom aktivnošću ili aktivnošću financiranja poslovanja vrlo je širok i različit je u različitim gospodarskim sektorima. Rizici povezani s komercijalnom aktivnošću obično su vezani uz inpute proizvodne funkcije poduzeća kao i uz proizvode i usluge koje ono prodaje ili pruža. Aktivnosti financiranja poslovanja obično se odnose na upravljanje kratkoročnim i dugoročnim financiranjem subjekta, njegovim dugom i načinima na koji ulaže financijske resurse koje generira ili posjeduje, što uključuje i upravljanje gotovinom. Na aktivnost financiranja poslovanja i komercijalnu aktivnost mogu utjecati isti izvori rizika, poput tečaja, cijena robe, inflacije ili kreditnog rizika. Budući da se OTC izvedenice ugovaraju radi zaštite od određenog rizika, prilikom analize rizika koji su izravno povezani s komercijalnom aktivnošću ili aktivnošću financiranja poslovanja, te bi rizike trebalo odrediti na dosljedan način kojim se obuhvaćaju obje aktivnosti. Nadalje, razdvajanje tih dvaju pojmova moglo bi imati neželjene posljedice, budući da ovisno o sektoru u kojem nefinancijske druge ugovorne stranke djeluju, zaštita od određenog rizika bi bila postignuta u okviru aktivnosti financiranja poslovanja ili komercijalne aktivnosti.
(21)
Iako bi pragove poravnanja trebalo odrediti uzimanjem u obzir sistemski značaj povezanih rizika, važno je uzeti u obzir da se OTC izvedenice koje smanjuju rizik isključuju iz izračuna pragova poravnanja i da pragovi poravnanja omogućuju izuzimanje načela obveze poravnanja za one ugovore o OTC izvedenicama za koje se može smatrati da nisu sklopljeni radi zaštite od rizika. Drugim riječima, vrijednost pragova poravnanja trebalo bi povremeno preispitati i treba je utvrditi prema vrsti ugovora o OTC izvedenicama. Vrste OTC izvedenica koje su određene za pragove poravnanja mogu se razlikovati od vrsta OTC izvedenica za obveze poravnanja. Pri određivanju vrijednosti pragova poravnanja, trebalo bi uzeti u obzir potrebu određivanja jedinstvenog pokazatelja koji odražava sistemski značaj zbroja neto pozicija i izloženosti po drugoj ugovornoj stranci i po vrsti imovine OTC izvedenice. Pragovi poravnanja kojima se koriste nefinancijske druge ugovorne stranke trebali bi biti i jednostavni za primjenu.
(22)
Pri utvrđivanju vrijednosti pragova poravnanja treba uzeti u obzir sistemski značaj zbroja neto pozicija i izloženosti po drugoj ugovornoj stranci i po vrsti OTC izvedenica u skladu s Uredbom (EU) br. 648/2012. Međutim, trebalo bi uzeti u obzir da se te neto pozicije i izloženosti razlikuju od neto izloženosti drugih ugovornih stranaka i drugih vrsta imovina. Nadalje, u skladu s Uredbom (EU) br. 648/2012, ove neto pozicije trebalo bi zbrojiti radi utvrđivanja podataka koje treba uzeti u obzir za određivanje pragova poravnanja. Pri određivanju pragova poravnanja trebalo bi uzeti u obzir ukupan bruto iznos koji se dobiva zbrojem tih neto pozicija. Bruto zamišljeni iznos koji proizlazi iz tog zbroja trebao bi se koristiti kao referentni iznos prilikom određivanja pragova poravnanja.
(23)
Nadalje, struktura djelatnosti nefinancijskih drugih ugovornih stranaka s OTC izvedenicama obično dovodi do niske razine netiranja budući da se ugovori o OTC izvedenicama sklapaju u istom smjeru. Stoga bi razlika između zbroja neto pozicija i izloženosti po drugoj ugovornoj stranci i po vrsti OTC izvedenica bila vrlo blizu bruto vrijednosti ugovora. Stoga, i radi jednostavnosti, potrebno je upotrebljavati bruto vrijednost ugovora o OTC izvedenicama kao valjanu zamjenu mjere koju bi trebalo uzeti u obzir pri određivanju praga poravnanja.
(24)
Budući da nefinancijske druge ugovorne stranke koje ne prelaze prag poravnanja nisu obvezne vrednovati svoje ugovore o OTC izvedenicama po tržišnim cijenama, ne bi bilo primjereno upotrebljavati ovu mjeru za određivanje pragova poravnanja budući da bi to nefinancijskim drugim ugovornim strankama nametnulo tešku obvezu koja ne bi bila razmjerna predmetnom riziku. Umjesto toga bi za nefinancijske druge ugovorne stranke upotreba zamišljene vrijednosti ugovora o OTC izvedenicama omogućila jednostavan pristup koji nije izložen vanjskim događajima.
(25)
Premašivanje jedne od vrijednosti određenih za određenu vrstu OTC izvedenica trebalo bi pokrenuti premašivanje praga poravnanja za sve vrste, budući da su ugovori o OTC izvedenicama koji smanjuju rizike isključeni iz izračuna praga poravnanja, posljedice premašivanja praga poravnanja nisu povezane samo s obvezom poravnanja već se protežu i na tehnike smanjenja rizika, a pristup za odgovarajuće obveze u skladu s Uredbom (EU) br. 648/2012 koji se primjenjuje na nefinancijske druge ugovorne stranke trebao bi biti jednostavan s obzirom na jednostavnu prirodu većine njih.
(26)
Što se tiče ugovora o OTC izvedenicama koji se ne poravnavaju, trebalo bi primijeniti tehnike smanjenja rizika poput pravodobne potvrde. Potvrda ugovora o OTC izvedenicama može se odnositi na jedan ili više okvirnih sporazuma, okvirne sporazume o potvrdi ili druge standardne uvjete. Ona može biti u obliku elektronički sklopljenog ugovora ili dokumenta koji su potpisale obje ugovorne stranke.
(27)
Neophodno je da druge ugovorne stranke potvrde uvjete njihovih transakcija što je prije moguće nakon izvršenja transakcije, posebno ako je transakcija izvršena ili obrađena elektronički, kako bi se osiguralo međusobno razumijevanje i pravna sigurnost uvjeta transakcije. Druge ugovorne stranke koje sklapaju nestandardne ili složene ugovore o OTC izvedenicama možda će posebno morati uvesti alate za ispunjavanje zahtjeva za pravodobno potvrđivanje njihovih ugovora o OTC izvedenicama. Pravodobnom potvrdom bi se isto tako predvidio razvoj odgovarajućih tržišnih praksi u tom području.
(28)
Za daljnje ublaživanje rizika, usklađivanje portfelja omogućuje svakoj drugoj ugovornoj stranci temeljito preispitivanje portfelja transakcija kako ih vidjeti njena druga ugovorna stranka radi brzog otkrivanja mogućih nesporazuma oko ključnih uvjeta transakcija. Ti bi uvjeti trebali uključivati vrednovanje svake transakcije i mogu također uključivati ostale odgovarajuće podatke poput datuma od kojeg se proizvode učinci, utvrđenog datuma dospijeća, datuma plaćanja ili namire, zamišljene vrijednosti ugovora i valute transakcije, temeljnog instrumenta, pozicije drugih ugovornih stranaka, konvencije o radnim danima i svih odgovarajućih fiksnih ili promjenljivih kamatnih stopa ugovora o OTC izvedenicama.
(29)
S obzirom na različite profile rizičnosti i kako bi usklađivanje portfelja bilo primjerena tehnika smanjenja rizika, učestalost usklađivanja i veličina portfelja koji se razmatra trebaju biti različiti ovisno o prirodi druge ugovorne stranke. Stroži zahtjevi trebali bi se primjenjivati i na financijske i na nefinancijske druge ugovorne stranke koje premašuju prag poravnanja, dok bi se smanjena učestalost usklađivanja trebala primjenjivati na nefinancijske druge ugovorne stranke koje ne bi premašivale prag poravnanja bez obzira na kategoriju njihove druge ugovorne stranke, koja bi isto tako mogla imati koristi od takve smanjene učestalosti usklađivanja za taj dio njezinog portfelja.
(30)
Sažimanje portfelja može također biti učinkovit alat za potrebe smanjenja rizika, ovisno o okolnostima poput veličine portfelja kod druge ugovorne stranke, dospijeća, svrhe i stupnja standardizacije ugovora o OTC izvedenicama. Financijske druge ugovorne stranke i nefinancijske druge ugovorne stranke koje imaju portfelj ugovora o OTC izvedenicama čije se poravnanje ne obavlja posredstvom središnje druge ugovorne stranke iznad razine utvrđene ovom Uredbom trebaju imati uspostavljene postupke za analizu mogućnosti upotrebe sažimanja portfelja koja bi im omogućila smanjenje rizika druge ugovorne stranke.
(31)
Rješavanje sporova ima za cilj smanjenje rizika koji proizlaze iz ugovora čije se poravnanje ne obavlja posredstvom središnje druge ugovorne stranke. Pri međusobnom sklapanju transakcija OTC izvedenicama, druge bi ugovorne stranke trebale imati dogovoreni okvir za rješavanje svih povezanih sporova do kojih može doći. Taj bi okvir trebao upućivati na mehanizme za rješavanje sporova poput arbitraže treće stranke ili mehanizma tržišnog istraživanja. Tim se okvirom planira izbjeći eskalacija neriješenih sporova i izlaganje drugih ugovornih stranaka dodatnim rizicima. Sporove bi trebalo identificirati te njima upravljati i na odgovarajući ih način objaviti.
(32)
S ciljem utvrđivanja tržišnih uvjeta koji sprečavaju vrednovanje po tržišnim cijenama, potrebno je odrediti neaktivna tržišta. Tržište može biti neaktivno zbog nekoliko razloga, između ostalog i kada se na njemu ne odvijaju redovito tržišne transakcije na tržišnoj osnovi, gdje bi tržišna osnova trebala imati isto značenje kao ono za računovodstvene svrhe.
(33)
Ova se Uredba primjenjuje na financijske druge ugovorne stranke i nefinancijske druge ugovorne stranke iznad praga poravnanja te uzima u obzir Direktivu 2006/49/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 14. lipnja 2006. o adekvatnosti kapitala investicijskih društava i kreditnih institucija (4), koja također utvrđuje zahtjeve koje bi trebalo ispuniti pri vrednovanju zasnovanom na modelu.
(34)
Iako se model koji se koristi za vrednovanje zasnovano na modelu može izraditi interno ili eksterno, kako bi se osigurala odgovarajuća odgovornost, za odobrenje modela odgovoran je odbor direktora ili odbor kojeg delegira odbor direktora.
(35)
Kada druge ugovorne stranke mogu primjenjivati izuzeće unutar grupe nakon što su obavijestile nadležna tijela, ali bez čekanja na istek roka za prigovor tih nadležnih tijela, važno je osigurati da nadležna tijela dobivaju pravodobne, primjerene i dovoljne informacije kako bi mogla procijeniti trebaju li uložiti prigovor na primjenu izuzeća.
(36)
Predviđena veličina, obujam i učestalost unutargrupnih ugovora o OTC izvedenicama mogu se odrediti na temelju prošlih unutargrupnih transakcija drugih ugovornih stranaka, kao i očekivani model i očekivane aktivnosti u budućnosti.
(37)
Druge ugovorne stranke koje primjenjuju izuzeće unutar grupe trebale bi objaviti informacije kako bi osigurale transparentnost u pogledu sudionika na tržištu i potencijalnih vjerovnika. To je posebno važno za potencijalne vjerovnike drugih ugovornih stranaka u smislu procjene rizika. Takva objava ima za cilj sprečavanje dobivanja krivog dojma da se ugovori o OTC izvedenicama poravnavaju posredstvom središnje druge ugovorne stranke ili da podliježu tehnikama za smanjenje rizika kada to nije slučaj.
(38)
Vremenski okvir za postizanje pravodobne potvrde zahtijeva napore u prilagodbi uključujući promjene tržišne prakse i jačanje IT sustava. Budući da se brzina prilagodbe usklađenosti može razlikovati ovisno o kategoriji drugih ugovornih stranaka i vrsti imovine OTC izvedenica, određivanje datuma za postepenu primjenu koji uzimaju u obzir ove razlike bi omogućilo povećanje vremenskog okvira potvrde za one druge ugovorne stranke i proizvode koji bi mogli biti brže spremni.
(39)
U skladu sa standardima određenima za usklađivanje portfelja, sažimanje portfelja ili rješavanje sporova, druge ugovorne stranke trebale bi uspostaviti postupke, politike, procese i dopuniti dokumentaciju što zahtijeva vrijeme. Trebalo bi odgoditi stupanje na snagu povezanih zahtjeva kako bi se osiguralo vrijeme koje je potrebno drugim ugovornim strankama da poduzmu potrebne korake za potrebe usklađivanja.
(40)
Ova se Uredba temelji na nacrtu regulatornih tehničkih standarda kojeg je Europsko nadzorno tijelo za vrijednosne papire i tržišta kapitala podnijelo Komisiji.
(41)
U skladu s člankom 10. Uredbe (EU) br. 1095/2010 Europskog parlamenta i Vijeća (5), ESMA je provela otvorene javne konzultacije o nacrtu regulatornih tehničkih standarda, analizirala moguće povezane troškove i koristi i zatražila mišljenje Interesne skupine za vrijednosne papire i tržišta kapitala uspostavljene u skladu s člankom 37. Uredbe (EU) br. 1095/2010,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
POGLAVLJE I.
OPĆENITO
Članak 1.
Definicije
Za potrebe ove Uredbe primjenjuju se sljedeće definicije:
(a)
„posredni klijent” znači klijent klijenta člana sustava poravnanja;
(b)
„dogovor o posrednom poravnanju” znači skupina ugovornih odnosa između središnje druge ugovorne stranke, člana sustava poravnanja, klijenta člana sustava poravnanja i posrednog klijenta koji omogućuje klijentu člana sustava poravnanja pružanje usluga poravnanja posrednom klijentu;
(c)
„potvrda” znači dokumentacija o sporazumu između drugih ugovornih stranaka o svim uvjetima ugovora o OTC izvedenicama.
POGLAVLJE II.
DOGOVORI O POSREDNOM PORAVNANJU
(članak 4. stavak 4. Uredbe (EU) br. 648/2012)
Članak 2.
Struktura dogovora o posrednom poravnanju
1. U slučaju kada je član sustava poravnanja spreman omogućiti posredno poravnanje, svaki klijent takvog člana sustava poravnanja ima pravo pružati usluge posrednog poravnanja jednom ili više svojih klijenata, pod uvjetom da je klijent člana sustava poravnanja kreditna institucija koja ima odobrenje za rad, investicijsko društvo koje ima odobrenje za rad ili istovrijedna kreditna institucija ili jednakovrijedno investicijsko društvo treće zemlje.
2. Ugovorni uvjeti dogovora o posrednom poravnanju dogovaraju se između klijenta člana sustava poravnanja i posrednog klijenta, nakon savjetovanja s članom sustava poravnanja o pitanjima koja mogu utjecati na rad člana sustava poravnanja. Oni moraju uključivati ugovorne zahtjeve prema kojima je klijent dužan ispuniti sve obveze posrednog klijenta prema članu sustava poravnanja. Ovi se zahtjevi odnose samo na transakcije koje proizlaze iz dogovora o posrednom poravnanju, čiji opseg mora biti jasno dokumentiran u dogovorenim ugovorima.
Članak 3.
Obveze središnje druge ugovorne stranke
1. Dogovori o posrednom poravnanju ne podliježu poslovnim praksama središnje druge ugovorne stranke koje djeluju kao zapreka njihovom uspostavljanju na temelju prihvatljivih komercijalnih uvjeta. Na zahtjev člana sustava poravnanja, središnja druga ugovorna stranka vodi odvojenu evidenciju i račune, čime omogućuje svakom klijentu da u računima koji se vode kod središnje druge ugovorne stranke može razlikovati imovinu i pozicije klijenta od imovine i pozicija koje se vode za račune posrednih klijenata klijenta.
2. Središnja druga ugovorna stranka identificira, prati i upravlja svim značajnim rizicima koji proizlaze iz dogovora o posrednom poravnanju koji bi mogli utjecati na otpornost središnje druge ugovorne stranke.
Članak 4.
Obveze članova sustava poravnanja
1. Član sustava poravnanja koji nudi omogućivanje usluga posrednog poravnanja to mora činiti pod prihvatljivim komercijalnim uvjetima. Ne dovodeći u pitanje povjerljivost ugovornih dogovora s pojedinačnim klijentima, član sustava poravnanja javno objavljuje opće uvjete pod kojima je spreman omogućiti pružanje usluga posrednog poravnanja. Ti uvjeti mogu uključiti minimalne operativne zahtjeve za klijente koji pružaju usluge posrednog poravnanja.
2. Pri omogućivanju dogovora o posrednom poravnanju, član sustava poravnanja primjenjuje neki od sljedećih dogovora o odvajanju u skladu s uputom klijenta:
(a)
vodi odvojenu evidenciju i račune, čime omogućuje svakom klijentu da razlikuje u računima kod člana sustava poravnanja imovinu i pozicije klijenta od imovine i pozicija koji se vode za račune njegovih posrednih klijenata;
(b)
vodi odvojenu evidenciju i račune, čime omogućuje svakom klijentu da razlikuje u računima kod člana sustava poravnanja imovinu i pozicije koji se vode za račun posrednog klijenta od imovine i pozicija koji se vode za račun ostalih posrednih klijenata.
3. Smatra se da je zahtjev za razlikovanje imovine i pozicija kod člana sustava poravnanja ispunjen ako je udovoljeno uvjetima iz članka 39. stavka 9. Uredbe (EU) br. 648/2012.
4. Član sustava poravnanja uspostavlja čvrste postupke za upravljanje neispunjavanjem obveza klijenta koji pruža usluge posrednog poravnanja. Ti postupci uključuju vjerodostojan mehanizam za prijenos pozicija i imovine drugom klijentu ili članu sustava poravnanja, ovisno o sporazumu između dotičnih posrednih klijenata. Klijent ili član sustava poravnanja nije obvezan prihvatiti te pozicije ako nije prethodno ušao u ugovorni odnos kojim na to pristaje.
5. Član sustava poravnanja također osigurava da njegovi postupci omogućuju brzo unovčenje imovine i pozicija posrednih klijenata i člana sustava poravnanja radi isplate svih iznosa koji dospijevaju posrednim klijentima u slučaju neispunjavanja obveza klijenta.
6. Član sustava poravnanja identificira, prati i upravlja svim rizicima koji proizlaze iz omogućivanja dogovora o posrednom poravnanju, uključujući i upotrebu informacija koje pružaju klijenti u skladu s člankom 4. stavkom 3. Član sustava poravnanja dužan je uspostaviti čvrste interne postupke kako bi osigurao da se te informacije ne mogu koristiti u komercijalne svrhe.
Članak 5.
Obveze klijenata
1. Klijent koji pruža usluge posrednog poravnanja vodi odvojenu evidenciju i račune koji mu omogućuju da razlikuje vlastitu imovinu i pozicije od imovine i pozicija koje se vode za račun njegovih posrednih klijenata. Posrednim klijentima nudi izbor između dviju mogućnosti odvajanja računa predviđenih u članku 4. stavku 2. i osigurava potpunu informiranost posrednih klijenata o rizicima povezanima sa svakom od mogućnosti odvajanja. Informacije koje klijent pruža posrednim klijentima uključuju informacije o dogovorima za prijenos pozicija i računa drugom klijentu.
2. Klijent koji pruža usluge posrednog poravnanja traži od člana sustava poravnanja da otvori odvojeni račun kod središnje druge ugovorne stranke. Taj se račun otvara isključivo radi držanja imovine i pozicija njegovih posrednih klijenata.
3. Klijent pruža članu sustava poravnanja dovoljno informacija za identifikaciju, praćenje i upravljanje svim rizicima koji proizlaze iz omogućivanja dogovora o posrednom poravnanju. U slučaju kada klijent ne ispunjava svoje obveze, sve informacije koje klijent ima o svojim posrednim klijentima odmah se stavljaju na raspolaganje članu sustava poravnanja.
POGLAVLJE III.
OBAVIJESTI ESMA-i ZA POTREBE OBVEZE PORAVNANJA
(članak 5. stavak 1. Uredbe (EU) br. 648/2012)
Članak 6.
Podaci koje obavijest mora sadržavati
1. Obavijest za potrebe obveze poravnanja sadrži sljedeće informacije:
(a)
identifikaciju vrste ugovora o OTC izvedenicama;
(b)
identifikaciju ugovora o OTC izvedenicama unutar određene vrste ugovora o OTC izvedenicama;
(c)
ostale informacije koje mora sadržavati javni registar u skladu s člankom 8.;
(d)
sve ostale informacije potrebne za razlikovanje ugovora o OTC izvedenicama unutar određene vrste ugovora o OTC izvedenicama od ugovora o OTC izvedenicama izvan te vrste;
(e)
dokaz o stupnju standardizacije ugovornih uvjeta i operativnih procesa za odgovarajuću vrstu ugovora o OTC izvedenicama;
(f)
podatke o obujmu dotične vrste ugovora o OTC izvedenicama;
(g)
podatke o likvidnosti dotične vrste ugovora o OTC izvedenicama;
(h)
dokaz o dostupnosti sudionicima na tržištu primjerenih, pouzdanih i općeprihvaćenih informacija o formiranju cijena vezano uz ugovore unutar određene vrste ugovora o OTC izvedenicama;
(i)
dokaz o utjecaju obveze poravnanja na dostupnost informacija o formiranju cijena sudionicima na tržištu.
2. S ciljem procjene datuma od kojeg ili od kojih obveza poravnanja proizvodi učinke, uključujući postepeno uvođenje i kategorija drugih ugovornih stranaka na koje se primjenjuje obveza poravnanja, obavijest za potrebe obveze poravnanja uključuje:
(a)
podatke koji su relevantni za procjenu očekivanog obujma određene vrste ugovora o OTC izvedenicama ako se na nju počinje primjenjivati obveza poravnanja;
(b)
dokaz o sposobnosti središnje druge ugovorne stranke da obradi očekivani obujam određene vrste ugovora o OTC izvedenicama ako se na nju počinje primjenjivati obveza poravnanja i da upravlja rizikom koji proizlazi iz poravnanja dotične vrste ugovora o OTC izvedenicama, uključujući kroz dogovore s klijentima ili posrednim klijentima o poravnanju;
(c)
vrstu i broj drugih ugovornih stranaka koje su aktivne i za koje se očekuje da su aktivne na tržištu tom vrstom ugovora o OTC izvedenicama ako se na nju počinje primjenjivati obveza poravnanja;
(d)
prikaz različitih zadaća koje se moraju izvršiti kako bi započelo poravnanje sa središnjom drugom ugovornom strankom kao i vrijeme koje je potrebno za ispunjavanje svake zadaće;
(e)
informacije o upravljanju rizikom, pravnom i operativnom kapacitetu drugih ugovornih stranaka koje su aktivne na tržištu određenom vrstom ugovora o OTC izvedenicama ako se na nju počinje primjenjivati obveza poravnanja.
3. Podaci koji se odnose na obujam i likvidnost za određenu vrstu ugovora o OTC izvedenicama i za svaki ugovor o izvedenicama unutar dotične vrste sadrže odgovarajuće tržišne informacije, uključujući povijesne podatke, tekuće podatke kao i sve promjene koje se očekuju ako se na dotičnu vrstu ugovora o OTC izvedenicama počinje primjenjivati obveza poravnanja, uključujući:
(a)
broj transakcija;
(b)
ukupan obujam;
(c)
ukupne otvorene ugovorne pozicije;
(d)
dubina narudžbi uključujući prosječan broj narudžbi i zahtjeva za ponude;
(e)
raspon razlika;
(f)
mjerila likvidnosti u uvjetima tržišnog stresa;
(g)
mjerila likvidnosti za izvršenje postupaka u slučaju neispunjavanja obveza.
4. Informacije koje se odnose na stupanj standardizacije ugovornih uvjeta i operativnih postupaka za određenu vrstu ugovora o OTC izvedenicama predviđenih u točki (e) stavka 1. uključuju, za određenu vrstu ugovora o OTC izvedenicama i za svaki ugovor o izvedenicama unutar te vrste, podatke o dnevnoj referentnoj cijeni i broju dana po godini s referentnom cijenom koja se smatra pouzdanom tijekom razdoblja od najmanje prethodnih 12 mjeseci.
POGLAVLJE IV.
KRITERIJI ZA ODREĐIVANJE VRSTA UGOVORA O OTC IZVEDENICAMA KOJE PODLIJEŽU OBVEZI PORAVNANJA
(članak 5. stavak 4. Uredbe (EU) br. 648/2012)
Članak 7.
Kriteriji koje procjenjuje ESMA
1. Što se tiče stupnja standardizacije ugovornih uvjeta i operativnih postupaka određene vrste ugovora o OTC izvedenicama, Europsko nadzorno tijelo za vrijednosne papire i tržišta kapitala (European Securities and Markets Authority, ESMA) uzima u obzir:
(a)
sadrže li ugovorni uvjeti odgovarajuće vrste ugovora o OTC izvedenicama zajedničku pravnu dokumentaciju, uključujući standardizirane ugovore o netiranju, definicije, standardne uvjete i potvrde kojima se utvrđuju ugovorne specifikacije kojima se obično koriste druge ugovorne stranke;
(b)
podliježu li operativni postupci te odgovarajuće vrste ugovora o OTC izvedenicama automatiziranoj obradi nakon trgovanja i događajima životnog ciklusa kojima se upravlja na zajednički način u skladu s rasporedom o kojem je postignuta široka suglasnost između drugih ugovornih stranaka.
2. Što se tiče obujma i likvidnosti određene vrste ugovora o OTC izvedenicama, ESMA uzima u obzir:
(a)
jesu li iznosi nadoknada ili financijskih zahtjeva središnje druge ugovorne stranke razmjerni riziku koji se obvezom poravnanja planira ublažiti;
(b)
stabilnost veličine i dubine tržišta u pogledu određenog proizvoda tijekom vremena;
(c)
vjerojatnost da bi disperzija tržišta ostala dovoljna u slučaju neispunjavanja obveza člana sustava poravnanja;
(d)
broj i vrijednost transakcija.
3. Što se tiče dostupnosti primjerenih, pouzdanih i općeprihvaćenih informacija o formiranju cijena u odgovarajućoj vrsti ugovora o OTC izvedenicama, ESMA uzima u obzir jesu li informacije potrebne za točno određivanje cijene ugovora unutar određene vrste ugovora o OTC izvedenicama lako dostupne sudionicima na tržištu na prihvatljivoj komercijalnoj osnovi i bi li one i nadalje ostale lako dostupne kada bi se na te vrste ugovora o OTC izvedenicama primjenjivala obveza poravnanja.
POGLAVLJE V.
JAVNI REGISTAR
(članak 6. stavak 4. Uredbe (EU) br. 648/2012)
Članak 8.
Podaci koje mora sadržavati registar ESMA-e
1. Za svaku vrstu ugovora o OTC izvedenicama koja podliježe obvezi poravnanja, javni registar ESMA-e sadrži:
(a)
vrstu imovine ugovora o OTC izvedenicama;
(b)
tip ugovora o OTC izvedenicama unutar određene vrste;
(c)
temeljnu imovinu ugovora o OTC izvedenicama unutar te vrste;
(d)
za temeljnu imovinu koja je financijski instrument, naznaku radi li se o jedinstvenom financijskom instrumentu odnosno o jedinstvenom izdavatelju ili o indeksu ili portfelju;
(e)
za ostalu temeljnu imovinu, naznaku o kategoriji temeljne imovine;
(f)
zamišljene valute i valute namire ugovora o OTC izvedenicama unutar dotične vrste;
(g)
dospijeća ugovora o OTC izvedenicama unutar dotične vrste;
(h)
uvjete namire ugovora o OTC izvedenicama unutar dotične vrste;
(i)
učestalost plaćanja ugovora o OTC izvedenicama unutar dotične vrste;
(j)
identifikacijsku oznaku dotične vrste ugovora o OTC izvedenicama;
(k)
svaku drugu značajku koja omogućuje međusobno razlikovanje ugovora u određenoj vrsti ugovora o OTC izvedenicama.
2. Što se tiče središnjih drugih ugovornih stranaka koje imaju odobrenje ili su priznate za potrebe obveze poravnanja, javni registar ESMA-e za svaku središnju drugu ugovornu stranku uključuje:
(a)
identifikacijsku oznaku, u skladu s člankom 3. Provedbene uredbe Komisije (EU) br. 1247/2012 (6);
(b)
puni naziv;
(c)
zemlju u kojoj imaju poslovni nastan;
(d)
nadležno tijelo određeno u skladu s člankom 22. Uredbe (EU) br. 648/2012.
3. Što se tiče datuma od kojih obveza poravnanja proizvodi učinke, uključujući i postepeno uvođenje, javni registar ESMA-e uključuje:
(a)
identifikaciju svih kategorija drugih ugovornih stranaka na koje se primjenjuje razdoblje postepenog uvođenja;
(b)
sve druge potrebne uvjete koji se zahtijevaju u skladu s regulatornim tehničkim standardima donesenima u skladu s člankom 5. stavkom 2. Uredbe (EU) br. 648/2012, radi primjene razdoblja postepenog uvođenja.
4. Javni registar ESMA-e sadrži upućivanje na regulatorne tehničke standarde donesene u skladu s člankom 5. stavkom 2. Uredbe (EU) br. 648/2012 na temelju kojih su utvrđene sve obveze poravnanja.
5. Što se tiče središnje druge ugovorne stranke o kojoj je nadležno tijelo obavijestilo ESMA-u, javni registar ESMA-e sadrži barem:
(a)
identifikaciju središnje druge ugovorne stranke;
(b)
vrstu imovine prijavljenih ugovora o OTC izvedenicama;
(c)
vrstu ugovora o OTC izvedenicama;
(d)
datum obavijesti;
(e)
identifikaciju nadležnog tijela koje podnosi obavijest.
POGLAVLJE VI.
FRAGMENTACIJA LIKVIDNOSTI
(članak 8. stavak 5. Uredbe (EU) br. 648/2012)
Članak 9.
Određivanje pojma fragmentacije likvidnosti
1. Smatra se da dolazi do fragmentacije likvidnosti kada sudionici u mjestu trgovanja nisu u mogućnosti sklopiti transakciju s jednim ili više sudionika u tom mjestu zbog nepostojanja dogovora o poravnanju kojima svi sudionici imaju pristup.
2. Smatra se da pristup središnje druge ugovorne stranke mjestu trgovanja na kojem već druga središnja druga ugovorna stranka pruža usluge ne dovodi do fragmentacije likvidnosti u mjestu trgovanja kada, bez potrebe nametanja zahtjeva članovima sustava poravnanja postojeće središnje druge ugovorne stranke da postanu članovi sustava poravnanja nove središnje ugovorne stranke, svi sudionici u mjestu trgovanja mogu izvršiti poravnanje, izravno ili posredno posredstvom jednog od sljedećeg:
(a)
barem jedne zajedničke središnje druge ugovorne stranke;
(b)
dogovora o poravnanju koje su uspostavile središnje druge ugovorne stranke.
3. Dogovori o ispunjavanju uvjeta iz točaka (a) ili (b) stavka 2. uspostavljaju se prije nego što nova središnja druga ugovorna stranka počne pružati usluge poravnanja na odgovarajućem mjestu trgovanja.
4. Pristup zajedničkoj središnjoj drugoj ugovornoj stranci iz točke (a) stavka 2. može se uspostaviti putem dvaju ili više članova sustava poravnanja ili dvaju ili više klijenata ili putem dogovora o posrednom poravnanju.
5. Dogovorima o poravnanju iz točke (b) stavka 2. može se predvidjeti prijenos transakcija koje su izvršili ti sudionici na tržištu članovima sustava poravnanja drugih središnjih drugih ugovornih stranaka. Iako pristup središnje druge ugovorne stranke mjestu trgovanja ne smije zahtijevati međudjelovanje, dogovor o međudjelovanju koji su dogovorile odgovarajuće središnje druge ugovorne stranke i odobrila mjerodavna nadležna tijela može se koristiti za ispunjavanje zahtjeva za pristup zajedničkim dogovorima o poravnanju.
POGLAVLJE VII.
NEFINANCIJSKE DRUGE UGOVORNE STRANKE
Članak 10.
(članak 10. stavak 4. točka (a) Uredbe (EU) br. 648/2012)
Kriteriji za utvrđivanje ugovora o OTC izvedenicama koji objektivno smanjuju rizike
1. Ugovor o OTC izvedenicama na objektivno mjerljiv način smanjuje rizike koji su izravno povezani s komercijalnom aktivnošću ili aktivnošću financiranja poslovanja nefinancijske druge ugovorne stranke ili te grupe, kada on sam ili u kombinaciji s drugim ugovorima o izvedenicama, izravno ili putem usko povezanih instrumenata ispunjava jedan od sljedećih kriterija:
(a)
pokriva rizike koji proizlaze iz potencijalne promjene vrijednosti imovine, usluga, sirovina, proizvoda, robe ili obveza koje nefinancijska druga ugovorna stranka ili njezina grupa posjeduje, proizvodi, izrađuje, obrađuje, pruža, kupuje, trži, iznajmljuje/daje u zakup, prodaje ili stvara ili opravdano očekuje da će posjedovati, proizvoditi, izrađivati, obrađivati, pružati, kupovati, tržiti, iznajmljivati/davati u zakup, prodavati ili stvarati u okviru njezinog uobičajenog poslovanja;
(b)
pokriva rizike koji proizlaze iz potencijalnog posrednog utjecaja na vrijednost imovine, usluga, sirovina, proizvoda, robe ili obveza iz točke (a), zbog fluktuacije kamatnih stopa, stope inflacije, tečaja ili kreditnog rizika;
(c)
može se smatrati ugovorom o zaštiti od rizika u skladu s Međunarodnim standardima financijskog izvještavanja (MSFI) donesenima u skladu s člankom 3. Uredbe (EZ) br. 1606/2002 Europskog parlamenta i Vijeća (7).
Članak 11.
(članak 10. stavak 4. točka (b) Uredbe (EU) br. 648/2012)
Pragovi poravnanja
Vrijednosti pragova poravnanja za potrebe obveze poravnanja su:
(a)
za ugovore o OTC kreditnim izvedenicama, 1 milijarda EUR u bruto zamišljenoj vrijednosti;
(b)
za ugovore o OTC dioničkim izvedenicama, 1 milijarda EUR u bruto zamišljenoj vrijednosti;
(c)
za ugovore o OTC kamatnim izvedenicama, 3 milijarde EUR u bruto zamišljenoj vrijednosti;
(d)
za ugovore o OTC deviznim izvedenicama, 3 milijarde EUR u bruto zamišljenoj vrijednosti;
(e)
za ugovore o OTC robnim izvedenicama i ostale ugovore o OTC izvedenicama koji nisu navedeni u točkama od (a) do (d), 3 milijarde EUR u bruto zamišljenoj vrijednosti.
POGLAVLJE VIII.
TEHNIKE SMANJENJA RIZIKA ZA UGOVORE O OTC IZVEDENICAMA ČIJE SE PORAVNANJE NE OBAVLJA POSREDSTVOM SREDIŠNJE DRUGE UGOVORNE STRANKE
Članak 12.
(članak 11. stavak 14. točka (a) Uredbe (EU) br. 648/2012)
Pravodobna potvrda
1. Ugovor o OTC izvedenicama sklopljen između financijskih drugih ugovornih stranaka ili nefinancijskih drugih ugovornih stranaka iz članka 10. Uredbe (EU) br. 648/2012 čije se poravnanje ne obavlja posredstvom središnje druge ugovorne stranke potvrđuje se, kada je to moguće, elektroničkim putem, što je prije moguće, a najkasnije:
(a)
do kraja drugog radnog dana nakon datuma izvršenja ugovora o OTC izvedenicama, u slučaju kreditnih izvedenica na osnovi nastanka statusa neispunjavanja obveza i kamatnih ugovora o razmjeni koji su sklopljeni do i uključujući 28. veljače 2014.;
(b)
do kraja radnog dana nakon datuma izvršenja ugovora o OTC izvedenicama, u slučaju kreditnih izvedenica na osnovi nastanka statusa neispunjavanja obveza i kamatnih ugovora o razmjeni koji su sklopljeni nakon 28. veljače 2014.;
(c)
do kraja trećeg radnog dana nakon datuma izvršenja ugovora o izvedenicama, u slučaju vlasničkih ugovora o razmjeni, valutnih ugovora o razmjeni i svih ostalih ugovora o izvedenicama koji nisu navedeni u točki (a), a koji su sklopljeni do i uključujući 31. kolovoza 2013.;
(d)
do kraja drugog radnog dana nakon datuma izvršenja ugovora o izvedenicama, u slučaju vlasničkih ugovora o razmjeni, valutnih ugovora o razmjeni i svih ostalih ugovora o izvedenicama koji nisu navedeni u točki (a), a koji su sklopljeni nakon 31. kolovoza 2013. do i uključujući 31. kolovoza 2014.;
(e)
do kraja radnog dana nakon datuma izvršenja ugovora o izvedenicama, u slučaju vlasničkih ugovora o razmjeni, valutnih ugovora o razmjeni, robnih ugovora o razmjeni i svih ostalih ugovora o izvedenicama koji nisu navedeni u točki (a), a koji su sklopljeni nakon 31. kolovoza 2014.
2. Ugovor o OTC izvedenicama koji je sklopljen s nefinancijskom drugom ugovornom strankom koja nije navedena u članku 10. Uredbe (EU) br. 648/2012, potvrđuje se, kada je to moguće, elektroničkim putem, što je prije moguće, a najkasnije:
(a)
do kraja petog radnog dana nakon datuma izvršenja ugovora o OTC izvedenicama, u slučaju kreditnih izvedenica na osnovi nastanka statusa neispunjavanja obveza i kamatnih ugovora o razmjeni koji su sklopljeni do i uključujući 31. kolovoza 2013.;
(b)
do kraja trećeg radnog dana nakon datuma izvršenja ugovora o OTC izvedenicama, u slučaju kreditnih izvedenica na osnovi nastanka statusa neispunjavanja obveza i kamatnih ugovora o razmjeni koji su sklopljeni nakon 31. kolovoza 2013. do i uključujući 31. kolovoza 2014.;
(c)
do kraja drugog radnog dana nakon datuma izvršenja ugovora o OTC izvedenicama, u slučaju kreditnih izvedenica na osnovi nastanka statusa neispunjavanja obveza i kamatnih ugovora o razmjeni koji su sklopljeni nakon 31. kolovoza 2014.;
(d)
do kraja sedmog radnog dana nakon datuma izvršenja ugovora o izvedenicama, u slučaju vlasničkih ugovora o razmjeni, valutnih ugovora o razmjeni, robnih ugovora o razmjeni i svih ostalih ugovora o izvedenicama koji nisu navedeni u točki (a), a koji su sklopljeni do i uključujući 31. kolovoza 2013.;
(e)
do kraja četvrtog radnog dana nakon datuma izvršenja ugovora o izvedenicama, u slučaju vlasničkih ugovora o razmjeni, valutnih ugovora o razmjeni, robnih ugovora o razmjeni i svih ostalih ugovora o izvedenicama koji nisu navedeni u točki (a), a koji su sklopljeni nakon 31. kolovoza 2013. do i uključujući 31. kolovoza 2014.;
(f)
do kraja drugog radnog dana nakon datuma izvršenja, u slučaju vlasničkih ugovora o razmjeni, valutnih ugovora o razmjeni, robnih ugovora o razmjeni i svih ostalih ugovora o izvedenicama koji nisu navedeni u točki (a), a koji su sklopljeni nakon 31. kolovoza 2014.
3. U slučaju kada se transakcija iz stavka 1. ili 2. sklapa nakon 16.00 sati po lokalnom vremenu ili kada se sklapa s drugom ugovornom strankom koja se nalazi u drugoj vremenskoj zoni koja ne omogućuje potvrdu do zadanog roka, potvrda se izvršava što je prije moguće, a najkasnije jedan radni dan nakon roka određenog u stavku 1. odnosno stavku 2.
4. Financijske druge ugovorne stranke imaju uspostavljene postupke za izvješćivanje na mjesečnoj osnovi nadležnom tijelu određenom u skladu s člankom 48. Direktive 2004/39/EZ Europskog parlamenta i Vijeća (8) o broju nepotvrđenih transakcija o OTC izvedenicama iz stavaka 1. ili 2. koje su otvorene više od pet radnih dana.
Članak 13.
(članak 11. stavak 14. točka (a) Uredbe (EU) br. 648/2012)
Usklađivanje portfelja
1. Financijske i nefinancijske druge ugovorne stranke u ugovoru o OTC izvedenicama pisanim se putem ili drugim jednakovrijednim elektroničkim načinom dogovaraju sa svakom od svojih drugih ugovornih stranaka o načinu usklađivanja portfelja. Taj se dogovor mora postići prije sklapanja ugovora o OTC izvedenicama.
2. Usklađivanje portfelja provode između sebe druge ugovorne stranke u ugovoru o OTC izvedenicama ili ga može provoditi kvalificirana treća stranka u skladu s ovlaštenjem koje joj je u tu svrhu dala druga ugovorna stranka. Usklađivanje portfelja obuhvaća ključne uvjete trgovanja koji karakteriziraju svaki pojedini ugovor o OTC izvedenicama i ono mora uključivati barem vrednovanje koje je pripisano svakom ugovoru u skladu s člankom 11. stavkom 2. Uredbe (EU) br. 648/2012.
3. Kako bi se u ranoj fazi identificiralo svako odstupanje od značajnog uvjeta ugovora o OTC izvedenicama, uključujući njegovo vrednovanje, usklađivanje portfelja provodi se:
(a)
za financijsku drugu ugovornu stranku ili nefinancijsku drugu ugovornu stranku iz članka 10. Uredbe (EU) br. 648/2012:
i.
svakog radnog dana kada druge ugovorne stranke međusobno imaju 500 ili više otvorenih ugovora o OTC izvedenicama;
ii.
jednom tjedno kada druge ugovorne stranke međusobno imaju između 51 i 499 otvorenih ugovora o OTC izvedenicama u bilo kojem trenutku u tjednu;
iii.
jednom tromjesečno kada druge ugovorne stranke međusobno imaju 50 ili manje otvorenih ugovora o OTC izvedenicama u bilo kojem trenutku tijekom dotičnog tromjesečja;
(b)
za nefinancijsku drugu ugovornu stranku koja nije navedena u članku 10. Uredbe (EU) br. 648/2012:
i.
jednom tromjesečno kada druge ugovorne stranke međusobno imaju više od 100 otvorenih ugovora o OTC izvedenicama u bilo kojem trenutku tijekom tromjesečja;
ii.
jednom godišnje kada druge ugovorne stranke međusobno imaju 100 ili manje otvorenih ugovora o OTC izvedenicama.
Članak 14.
(članak 11. stavak 14. točka (a) Uredbe (EU) br. 648/2012)
Sažimanje portfelja
Financijske druge ugovorne stranke i nefinancijske druge ugovorne stranke koje imaju 500 ili više otvorenih ugovora o OTC izvedenicama s drugom ugovornom strankom čije se poravnanje ne obavlja posredstvom središnje druge ugovorne stranke imaju uspostavljene postupke za redovitu analizu, koja se mora provoditi najmanje dva puta godišnje, mogućnosti za provođenje vježbe sažimanja portfelja radi smanjenja rizika druge ugovorne stranke i provoditi navedenu vježbu sažimanja portfelja.
Financijske druge ugovorne stranke i nefinancijske druge ugovorne stranke osiguravaju prihvatljivo i valjano objašnjenje mjerodavnom nadležnom tijelu za donošenja zaključka da vježba sažimanja portfelja nije primjerena.
Članak 15.
(članak 11. stavak 14. točka (a) Uredbe (EU) br. 648/2012)
Rješavanje sporova
1. Pri međusobnom sklapanju ugovora o OTC izvedenicama, financijske druge ugovorne stranke i nefinancijske druge ugovorne stranke imaju dogovorene detaljne procedure i postupke vezano uz:
(a)
identifikaciju, bilježenje i praćenje sporova koji se odnose na priznavanje ili vrednovanje ugovora i razmjenu kolaterala između drugih ugovornih stranaka. Tim se postupcima mora barem bilježiti vrijeme tijekom kojeg je spor otvoren, druga ugovorna stranka i iznos spora;
(b)
pravodobno rješavanje sporova i posebne postupke u slučaju sporova koji se ne riješe u roku od pet radnih dana.
2. Financijske druge ugovorne stranke dužne su obavješćivati nadležno tijelo određeno u skladu s člankom 48. Direktive 2004/39/EZ o svim sporovima između ugovornih stranaka koji se odnose na ugovor o OTC izvedenicama, svom vrednovanju ili razmjeni kolaterala čiji je iznos ili vrijednost veća od 15 milijuna EUR i koji traju najmanje 15 radnih dana.
Članak 16.
(članak 11. stavak 14. točka (b) Uredbe (EU) br. 648/2012)
Tržišni uvjeti koji sprečavaju vrednovanje zasnovano na tržišnoj vrijednosti
1. Smatra se da se tržišni uvjeti koji sprečavaju vrednovanje ugovora o OTC izvedenicama zasnovano na tržišnoj vrijednosti javljaju u sljedećim situacijama:
(a)
kada je tržište neaktivno;
(b)
kada je niz prihvatljivih procjena fer vrijednosti značajan i nije moguće na prihvatljiv način procijeniti vjerojatnost različitih procjena.
2. Smatra se da je tržište ugovora o OTC izvedenicama neaktivno kada kotirane cijene nisu lako i redovito dostupne, a cijene koje su dostupne ne predstavljaju stvarne i redovite tržišne transakcije po tržišnim uvjetima.
Članak 17.
(članak 11. stavak 14. točka (b) Uredbe (EU) br. 648/2012)
Kriteriji za primjenu vrednovanja zasnovanog na modelu
Za primjenu vrednovanja zasnovanog na modelu, financijske i nefinancijske druge ugovorne stranke imaju model koji:
(a)
obuhvaća sve čimbenike koje bi druge ugovorne stranke uzele u obzir pri utvrđivanju cijene, uključujući što je više moguće informacije o vrednovanju zasnovanom na tržišnoj vrijednosti;
(b)
je usklađen s prihvaćenim ekonomskim metodologijama za formiranje cijena financijskih instrumenata;
(c)
je kalibriran i ispitan u pogledu valjanosti na temelju cijena iz zabilježenih tekućih tržišnih transakcija istim financijskim instrumentom ili na temelju dostupnih zabilježenih tržišnih podataka;
(d)
je potvrdio i pratio drugi odjel, koji je neovisan o odjelu koji preuzima rizik;
(e)
je dokumentiran i koji odbor direktora odobrava potrebnom učestalošću, nakon svake materijalne promjene a najmanje jednom godišnje. Ovo odobrenje se može delegirati određenom odboru.
Članak 18.
(članak 11. stavak 14. točka (c) Uredbe (EU) br. 648/2012)
Podaci o obavijesti nadležnom tijelu o unutargrupnoj transakciji
1. Zahtjev ili obavijest nadležnom tijelu o podacima o unutargrupnoj transakciji u pisanom su obliku i sadrže:
(a)
pravne druge ugovorne stranke u transakcijama uključujući njihove identifikatore u skladu s člankom 3. Provedbene uredbe (EU) br. 1247/2012;
(b)
poslovni odnos između drugih ugovornih stranaka;
(c)
podatke o popratnim ugovornim odnosima između stranaka;
(d)
kategoriju unutargrupne transakcije kako je utvrđeno u stavku 1. i točkama od (a) do (d) stavka 2. članka 3. Uredbe (EU) br. 648/2012;
(e)
podatke o transakcijama za koje druga ugovorna stranka traži izuzeće, uključujući:
i.
vrstu imovine ugovora o OTC izvedenicama;
ii.
vrstu ugovora o OTC izvedenicama;
iii.
vrstu temeljne imovine;
iv.
zamišljenu valutu i valutu namire;
v.
raspon rokova dospijeća ugovora;
vi.
vrstu namire;
vii.
predviđenu godišnju veličinu, obujam i učestalost ugovora o OTC izvedenicama.
2. U okviru svog zahtjeva ili obavijesti mjerodavnom nadležnom tijelu, druga ugovorna stranka dužna je također podnijeti popratne informacije kojima se dokazuje da su ispunjeni uvjeti iz članka 11. stavaka od 6. do 10. Uredbe (EU) br. 648/2012. Popratni dokumenti sadrže preslike dokumentiranih postupaka za upravljanje rizicima, informacije o prošlim transakcijama, preslike odgovarajućih ugovora između stranaka te na zahtjev nadležnog tijela mogu sadržavati i pravno mišljenje.
Članak 19.
(članak 11. stavak 14. točka (d) Uredbe (EU) br. 648/2012)
Podaci o obavijesti ESMA-i o unutargrupnoj transakciji
1. Obavijest nadležnog tijela o podacima o unutargrupnoj transakciji podnosi se ESMA-i pisanim putem:
(a)
u roku od mjesec dana od primitka obavijesti vezano uz obavijest na temelju članka 11. stavka 7. ili 9. Uredbe (EU) br. 648/2012;
(b)
u roku od mjesec dana od podnošenja odluke drugoj ugovornoj stranci vezano uz odluku nadležnog tijela na temelju članka 11. stavka 6., 8. ili 10. Uredbe (EU) br. 648/2012.
2. Obavijest ESMA-i uključuje:
(a)
informacije navedene u članku 18.;
(b)
informaciju o pozitivnoj ili negativnoj odluci;
(c)
u slučaju pozitivne odluke:
i.
sažeti prikaz razloga zbog kojih se smatra da su ispunjeni uvjeti određeni u članku 11. stavcima 6., 7., 8., 9. ili 10., ovisno o slučaju, Uredbe (EU) br. 648/2012;
ii.
informaciju o tome je li izuzeće potpuno ili djelomično vezano uz obavijest povezanu s člankom 11. stavcima 6., 8. ili 10. Uredbe (EU) br. 648/2012;
(d)
u slučaju negativne odluke;
i.
identifikaciju uvjeta iz članka 11. stavaka 6., 7., 8., 9. ili 10., ovisno o slučaju, Uredbe (EU) br. 648/2012 koji nisu ispunjeni;
ii.
sažeti prikaz razloga zbog kojih se smatra da ti uvjeti nisu ispunjeni.
Članak 20.
(članak 11. stavak 14. točka (d) Uredbe (EU) br. 648/2012)
Javna objava informacija o unutargrupnom izuzeću
Informacije o unutargrupnom izuzeću koje se javno objavljuju uključuju:
(a)
pravne druge ugovorne stranke u transakcijama, uključujući njihove identifikatore u skladu s člankom 3. Provedbene uredbe (EU) br. 1247/2012;
(b)
informacije o odnosu između drugih ugovornih strana;
(c)
informaciju o tome je li izuzeće potpuno ili djelomično;
(d)
ukupan zamišljeni iznos ugovora o OTC izvedenicama na koji se primjenjuje unutargrupno izuzeće.
Članak 21.
Stupanje na snagu i primjena
Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
Članci 13., 14. i 15. primjenjuju se šest mjeseci nakon stupanja na snagu ove Uredbe.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 19. prosinca 2012.