KOMMISSIONENS DELEGEREDE FORORDNING (EU) Nr. 148/2013
af 19. december 2012
om udbygning af Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 648/2012 om OTC-derivater, centrale modparter og transaktionsregistre for så vidt angår reguleringsmæssige tekniske standarder for de minimumsoplysninger, der skal indberettes til transaktionsregistre
(EØS-relevant tekst)
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til udtalelse fra Den Europæiske Centralbank (1),
under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 648/2012 af 4. juli 2012 om OTC-derivater, centrale modparter og transaktionsregistre (2), særlig artikel 9, stk. 5, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
Af fleksibilitetshensyn bør en modpart kunne delegere indberetning af en aftale til den anden modpart eller til en tredjepart. Modparter bør også kunne aftale at delegere indberetning til en fælles tredjepartsenhed, herunder en central modpart (CCP), således at denne indgiver en enkelt indberetning indeholdende den relevante tabel til transaktionsregistret. I så fald og for at sikre datakvaliteten bør det i indberetningen angives, at den foretages på vegne af begge modparter og indeholder det fuldstændige sæt oplysninger, der ville være blevet indberettet, hvis aftalen var blevet indberettet særskilt.
(2)
For at undgå uoverensstemmelser i de fælles datatabeller bør hver modpart i en derivataftale sikre, at der er enighed om de fælles data, der indberettes, mellem begge parter i handelen. Hvis modparterne indberetter til forskellige transaktionsregistre, vil en entydig handelsidentifikator gøre det lettere at sammenholde oplysningerne.
(3)
For at undgå dobbeltindberetning og for at begrænse indberetningsbyrden, når en modpart eller CCP indberetter på vegne af begge modparter, bør modparten eller CCP'en kunne sende en enkelt indberetning til transaktionsregistret indeholdende de relevante oplysninger.
(4)
Værdiansættelse af derivataftaler er en forudsætning for, at reguleringsmyndighederne kan udføre deres opgaver, særlig når det drejer sig om finansiel stabilitet. Værdien af en aftale efter marking-to-market-princippet eller efter marking-to-model-princippet giver oplysning om fortegnet for og størrelsen af de med aftalen forbundne eksponeringer og supplerer oplysningerne om den oprindelige i aftalen angivne værdi.
(5)
For at sikre behørig overvågning af eksponeringerne er det vigtigt at have oplysninger om sikkerhedsstillelsen i forbindelse med en bestemt aftale. Med henblik herpå bør modparter, der anvender sikkerhedsstillelse for deres transaktioner, indberette sådanne oplysninger om sikkerhedsstillelsen på transaktionsbasis. Hvis sikkerhedsstillelsen beregnes på grundlag af nettopositioner opgjort ud fra et sæt aftaler og derfor ikke stilles på transaktionsbasis men på porteføljebasis, bør modparterne kunne indberette porteføljen under anvendelse af en entydig kode eller et entydigt nummereringssystem fastsat af modparten. Denne entydige kode bør angive den specifikke portefølje, vedrørende hvilken der udveksles sikkerhedsstillelse, hvis modparten har mere end én portefølje, og bør også sikre, at en derivataftale kan sammenknyttes med en bestemt portefølje, vedrørende hvilken der er stillet sikkerhed.
(6)
Denne forordning er baseret på det udkast til reguleringsmæssige tekniske standarder, som Den Europæiske Værdipapir- og Markedstilsynsmyndighed (ESMA) har fremsendt til Kommissionen, og den afspejler den vigtige rolle, som transaktionsregistre spiller for at forbedre markedsgennemsigtigheden over for offentligheden og reguleringsmyndighederne, idet de oplysninger, der skal indberettes til, indsamles af og stilles til rådighed af transaktionsregistre, afhænger af derivatklassen og handelens art.
(7)
ESMA har hørt de relevante myndigheder og medlemmerne af Det Europæiske System af Centralbanker (ESCB) før forelæggelsen af dette udkast til reguleringsmæssige tekniske standarder, som denne forordning er baseret på. I overensstemmelse med artikel 10 i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 1095/2010 af 24. november 2010 om oprettelse af en europæisk tilsynsmyndighed (Den Europæiske Værdipapir- og Markedstilsynsmyndighed) (3) har ESMA også afholdt åbne offentlige høringer om udkastet til reguleringsmæssige tekniske standarder, analyseret de potentielle omkostninger og fordele samt indhentet en udtalelse fra interessentgruppen for værdipapirer og markeder, der er nedsat i henhold artikel 37 i nævnte forordning -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
Artikel 1
Oplysninger, der skal være indeholdt i indberetninger i henhold til artikel 9, stk. 1 og 3, i forordning (EU) nr. 648/2012
1. Indberetninger til transaktionsregistre skal indeholde:
a)
de oplysninger, der er fastsat i tabel 1 i bilaget, vedrørende modparterne i en aftale
b)
de oplysninger, der er fastsat i tabel 2 i bilaget, vedrørende den derivataftale, der er indgået mellem de to modparter.
2. I stk. 1 forstås ved »indgå en aftale« at »foretage transaktioner«, jf. artikel 25, stk. 3, i Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2004/39/EF (4).
3. Hvis der foretages en samlet indberetning på vegne af begge modparter, skal den indeholde de oplysninger, der er fastsat i tabel 1 i bilaget vedrørende begge modparter. De i tabel 2 i bilaget fastsatte oplysninger skal kun indberettes én gang.
4. Hvis der foretages en samlet indberetning på vegne af begge modparter, skal dette anføres i indberetningen, jf. felt 9 i tabel 1 i bilaget.
5. Hvis en modpart indberetter oplysninger om en aftale til et transaktionsregister på vegne af den anden modpart, eller hvis en tredjepartsenhed indberetter en aftale til et transaktionsregister på vegne af en eller begge modparter, skal de indberettede oplysninger være lige så fuldstændige, som hvis aftalerne var blevet indberettet til transaktionsregistret af hver modpart særskilt.
6. Hvis en derivataftale har kendetegn, der er karakteristiske for mere end ét underliggende aktiv, jf. tabel 2 i bilaget, skal det i indberetningen angives, hvilken aktivklasse modparterne er enige om ligner aftalen mest, før der foretages indberetning til et transaktionsregister.
Artikel 2
Clearede handler
1. Hvis en indgået aftale efterfølgende cleares af en CCP, skal clearingen indberettes som en ændring af den indgåede aftale.
2. Hvis en aftale indgås på en markedsplads og cleares af en CCP, således at en modpart ikke er klar over den anden modparts identitet, skal den indberettende modpart angive den pågældende CCP som sin modpart.
Artikel 3
Indberetning af eksponeringer
1. Oplysningerne om sikkerhedsstillelse i tabel 1 i bilaget skal omfatte al sikkerhedsstillelse, der er stillet.
2. Hvis en modpart ikke stiller sikkerhed på transaktionsbasis, skal modparterne til et transaktionsregister indberette sikkerhedsstillelse, der er stillet, på porteføljebasis.
3. Hvis sikkerhedsstillelsen i tilknytning til en aftale indberettes på porteføljebasis, skal den indberettende modpart til transaktionsregistret indberette en identifikationskode for den portefølje af sikkerhedsstillelse, der er stillet til den anden modpart i tilknytning til den indberettede aftale.
4. Ikke-finansielle modparter, undtagen dem, der er omhandlet i artikel 10 i forordning (EU) nr. 648/2012, skal ikke indberette sikkerhedsstillelse og værdiansættelse efter marking-to-market-princippet eller efter marking-to-model-princippet vedrørende de aftaler, der er omhandlet i tabel 1 i bilaget.
5. For aftaler, der cleares af en CCP, skal værdiansættelser efter marking-to-market-princippet kun indgives af CCP'en.
Artikel 4
Indberetningslog
Ændringer til de oplysninger, der er registreret i transaktionsregistre, skal gemmes i en log, der identificerer den eller de personer, der anmodede om ændringen, herunder i givet fald transaktionsregistret selv, årsagen eller årsagerne til ændringerne, en dato og et tidsstempel samt en klar beskrivelse af ændringerne, herunder det gamle og nye indhold af de relevante oplysninger, jf. felt 58 og 59 i tabel 2 i bilaget.
Artikel 5
Ikrafttrædelse
Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 19. december 2012.
32013R0148
L 052/1
SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
19.12.2012.
DELEGIRANA UREDBA KOMISIJE (EU) br. 148/2013
od 19. prosinca 2012.
o dopuni Uredbe (EU) br. 648/2012 Europskog parlamenta i Vijeća o OTC izvedenicama, središnjoj drugoj ugovornoj stranci i trgovinskom repozitoriju u vezi s regulatornim tehničkim standardima za minimalne podatke koje je potrebno dostavljati trgovinskim repozitorijima
(Tekst značajan za EGP)
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir mišljenje Europske središnje banke (1),
Uzimajući u obzir Uredbu (EU) br. 648/2012 Europskog parlamenta i Vijeća od 4. srpnja 2012. o OTC izvedenicama, središnjoj drugoj ugovornoj stranci i trgovinskom repozitoriju (2), a posebno njezin članak 9. stavak 5.,
budući da:
(1)
Kako bi se omogućila fleksibilnost, drugim ugovornim strankama trebalo bi omogućiti delegiranje dostavljanja podataka o ugovoru drugoj ugovornoj stranci ili trećoj osobi. Drugim ugovornim strankama trebalo bi omogućiti i dogovor o delegiranju dostavljanja podataka o ugovoru zajedničkom trećem subjektu uključujući središnju drugu ugovornu stranku, pri čemu središnja druga ugovorna stranka dostavlja trgovinskom repozitoriju jedno izvješće, uključujući odgovarajuće tablice s poljima. U tim okolnostima i s ciljem osiguravanja kvalitete podataka, u izvješću bi trebalo navesti da ga se podnosi u ime obiju drugih ugovornih stranaka i ono treba sadržavati sve detalje koji bi bili dostavljeni da su podaci o ugovoru dostavljeni odvojeno.
(2)
Kako bi se izbjegle nedosljednosti u tablicama zajedničkih podataka, svaka druga ugovorna stranka u ugovoru o izvedenici trebala bi osigurati da su zajednički podaci koji se dostavljaju dogovoreni između obje strane u trgovini. Jedinstvena identifikacijska oznaka trgovine pomoći će usklađivanju podataka u slučaju da druge ugovorne stranke podatke dostavljaju različitim trgovinskim repozitorijima.
(3)
Kako bi se izbjeglo duplo dostavljanje podataka te smanjilo izvještajno opterećenje, kada jedna druga ugovorna stranka ili središnja druga ugovorna stranka dostavlja podatke u ime obiju drugih ugovornih stranaka, ugovorna stranka ili središnja druga ugovorna stranka trebale bi trgovinskom repozitoriju moći poslati jedno izvješće sa svim bitnim informacijama.
(4)
Vrednovanje ugovora o izvedenicama ključno je kako bi regulatorna tijela mogla ispuniti svoj mandat, a posebno kada je riječ o financijskoj stabilnosti. Vrijednost ugovora zasnovana na tržišnoj vrijednosti ili vrijednost ugovora zasnovana na modelu upućuje na predznak i opseg izloženosti povezanih s tim ugovorom te dopunjuje informacije o prvotnoj vrijednosti navedenoj u ugovoru.
(5)
Prikupljanje informacija o kolateralu koji se odnosi na pojedini ugovor ključno je za pravilno praćenje izloženosti. Kako bi to bilo moguće, druge ugovorne stranke koje osiguravaju svoje transakcije kolateralom trebale bi detalje o navedenom osiguravanju kolateralom dostavljati na razini transakcija. Kada se kolateral izračunava na razini neto pozicija koje proizlaze iz skupa ugovorâ pa se stoga ne iskazuje na razini pojedine transakcije već na razini portfelja, druge ugovorne stranke trebale bi biti u mogućnosti podatke o portfelju dostaviti upotrebom jedinstvene oznake ili brojčanog sustava koji odredi druga ugovorna stranka. Navedenom oznakom trebalo bi odrediti pojedini portfelj radi kojeg se kolateral razmjenjuje u slučaju kada druga ugovorna stranka ima više od jednog portfelja, a i osigurati da se ugovor o izvedenici može povezati s određenim portfeljem zbog kojeg se kolateral drži.
(6)
Ova se Uredba zasniva na nacrtu regulatornih tehničkih standarda koje je Europsko nadzorno tijelo za vrijednosne papire i tržišta kapitala (European Securities and Markets Authority, ESMA) dostavilo Komisiji i ona odražava važnost i ulogu trgovinskih repozitorija u poboljšanju transparentnosti tržišta prema javnosti i regulatornim tijelima, podatke koje treba dostavljati trgovinskim repozitorijima i koje trgovinski repozitoriji trebaju prikupljati i stavljati na raspolaganje ovisno o razredu izvedenice te prirodi trgovine.
(7)
ESMA se prije dostavljana nacrta regulatornih tehničkih standarda na kojima se ova Uredba zasniva savjetovala s mjerodavnim tijelima i članovima Europskog sustava središnjih banaka (ESSB). U skladu s člankom 10. Uredbe (EU) br. 1095/2010 Europskog parlamenta i Vijeća od 24. studenoga 2010. o osnivanju europskog nadzornog tijela (Europskog nadzornog tijela za vrijednosne papire i tržišta kapitala) (3), ESMA je provela otvorenu javnu raspravu prije dostavljanja nacrta provedbenih tehničkih standarda na kojima se ova Uredba zasniva, analizirala potencijalne povezane troškove i koristi te zatražila mišljenje Interesne skupine za vrijednosne papire i tržišta kapitala u skladu s člankom 37. te Uredbe,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Detalji koje je potrebno navesti u izvješćima u skladu s člankom 9. stavcima 1. i 3. Uredbe (EU) br. 648/2012
1. Izvješća trgovinskim repozitorijima uključuju:
(a)
detalje navedene u tablici 1. Priloga koja obuhvaća informacije koje se odnose na druge ugovorne stranke u ugovoru;
(b)
informacije navedene u tablici 2. Priloga koja obuhvaća detalje koji se odnose na ugovor o izvedenici sklopljen između dvije druge ugovorne stranke.
2. Za potrebe stavka 1. sklapanje ugovora znači „izvršavanje transakcije” iz članka 25. stavka 3. Direktive 2004/39/EZ Europskog parlamenta i Vijeća (4).
3. Ako se jedno izvješće dostavlja u ime obje druge ugovorne stranke, ono sadržava informacije navedene u tablici 1. Priloga za obje druge ugovorne stranke. Informacije navedene u tablici 2. Priloga dostavljaju se samo jednom.
4. Ako se jedno izvješće dostavlja u ime obje druge ugovorne stranke to se u njemu navodi kako je navedeno u polju 9 tablice 1. Priloga.
5. Ako jedna druga ugovorna stranka dostavlja detalje o ugovoru trgovinskom repozitoriju u ime druge ugovorne stranke ili treća osoba dostavlja izvješće o ugovoru trgovinskom repozitoriju u ime jedne ili obje druge ugovorne stranke, detalji koji se dostavljaju uključuju sve detalje koji bi bili dostavljeni da je svaka druga ugovorna stranka trgovinskom repozitoriju izvješće o ugovoru dostavila zasebno.
6. Ako ugovor o izvedenici uključuje značajke tipične za više od jedne odnosne imovine kako je navedena u tablici 2. Priloga, u izvješću se navodi razred imovine za koji su se druge ugovorne stranke prije slanja izvješća trgovinskom repozitoriju sporazumjele da je razred kojem ugovor najbolje odgovara.
Članak 2.
Poslovi trgovanja za koje je obavljeno poravnanje
1. Kada središnja druga ugovorna stranka naknadno izvrši poravnanje postojećeg ugovora, podaci o poravnanju iskazuju se kao promjena postojećeg ugovora.
2. Kada je ugovor sklopljen na mjestu trgovanja te je poravnanje izvršila središnja druga ugovorna stranka tako da druga ugovorna strana nije upoznata s identitetom druge ugovorne stranke, izvještajna druga ugovorna stranka određuje tu središnju drugu ugovornu stranku kao svoju drugu ugovornu stranku.
Članak 3.
Izvješćivanje o izloženostima
1. Podaci o kolateralu koje je potrebno navesti u skladu s tablicom 1. Priloga uključuju sav dani kolateral.
2. Kada druga ugovorna stranka ne izvršava osiguranje kolateralom na razini transakcije, druge ugovorne stranke trgovinskom repozitoriju dostavljaju podatke o kolateralu danom na razini portfelja.
3. Kada se podaci o kolateralu povezanom s ugovorom dostavljaju na razini portfelja, izvještajna druga ugovorna stranka trgovinskom repozitoriju dostavlja oznaku kojom se identificira portfelj kolaterala koji je dan drugoj ugovornoj stranci povezanoj s ugovorom o kojem se dostavljaju podaci.
4. Nefinancijske druge ugovorne stranke osim onih iz članka 10. Uredbe (EU) br. 648/2012 nisu obvezne dostavljati podatke o kolateralu, vrednovanjima ugovora zasnovanim na tržišnoj vrijednosti ili vrednovanjima ugovora zasnovanim na modelu za ugovore iz tablice 1. Priloga.
5. Za ugovore čije poravnanje obavlja središnja druga ugovorna stranka, vrednovanja zasnovana na tržišnoj vrijednosti obavlja jedino središnja druga ugovorna stranka.
Članak 4.
Dnevnik izvješćivanja
Izmjene podataka registriranih kod trgovinskih repozitorija čuvaju se u dnevniku u kojem se utvrđuje identitet osobe ili osoba koje su zatražile izmjenu, uključujući sam trgovinski repozitorij ako je to primjenljivo, razlog ili razloge za tu izmjenu, datumski i vremenski žig i jasan opis promjena, uključujući stari i novi sadržaj dotičnih podataka kako je navedeno u poljima 58 i 59 u tablici 2. Priloga.
Članak 5.
Stupanje na snagu
Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 19. prosinca 2012.