KOMMISSIONENS FORORDNING (EU) Nr. 715/2013
af 25. juli 2013
om fastsættelse af kriterier for, hvornår kobberskrot ophører med at være affald ifølge Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2008/98/EF
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2008/98/EF af 19. november 2008 om affald og om ophævelse af visse direktiver (1), særlig artikel 6, stk. 2, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
En vurdering af en række affaldsstrømme har vist, at det vil være til gavn for markederne for kobberskrot, at der fastsættes specifikke kriterier for, hvornår kobberskrot hidrørende fra affald ophører med at være affald. Sådanne kriterier bør sikre en høj grad af miljøbeskyttelse. Kriterierne bør ikke berøre tredjelandes klassificering af kobberskrot som affald.
(2)
Rapporter fra Europa-Kommissionens Fælles Forskningscenter (JRC) har vist, at der er et marked for og en efterspørgsel efter kobberskrot til anvendelse som råvare i sektoren for produktion af ikke-jernholdige metaller. Kobberskrot, bør derfor være tilstrækkeligt rent og opfylde de relevante standarder eller specifikationer, der er fastlagt af producenterne af ikke-jernholdige metaller.
(3)
De kriterier, der bestemmer, hvornår kobberskrot ophører med at være affald, bør sikre, at kobberskrot fra en nyttiggørelsesoperation opfylder de tekniske krav, der er fastlagt af producenterne af ikke-jernholdige metaller, overholder gældende lovgivning og standarder for produkter og ikke har nogen generelle negative indvirkninger på miljøet eller menneskers sundhed. Rapporter fra Europa-Kommissionens Fælles Forskningscenter viser, at de foreslåede kriterier for det affald, der bruges som udgangsmateriale i nyttiggørelsesoperationen, for behandlingsprocesserne og -metoderne og for det kobberskrot, der kommer ud af nyttiggørelsesoperationen, opfylder disse mål, idet de fører til kobberskrot, der ikke har farlige egenskaber og er tilstrækkelig befriet for andre metaller end kobber og ikke-metalliske forbindelser.
(4)
For at sikre, at kriterierne bliver overholdt, bør det bestemmes, at det oplyses, når kobberskrot ikke længere er affald, og at der indføres et forvaltningssystem.
(5)
Det kan vise sig nødvendigt at revurdere kriterierne, hvis der på grundlag af overvågning af, hvordan forholdene på markedet for kobberskrot udvikler sig, bemærkes negative indvirkninger på markedet for kobberskrot til genanvendelse, især hvad angår udbuddet af sådant skrot.
(6)
For at give operatørerne mulighed for at tilpasse sig til kriterierne for, hvornår kobberskrot ophører med at være affald, bør der gå en vis tid, inden forordningen finder anvendelse.
(7)
Det udvalg, der er nedsat ved artikel 39 i direktiv 2008/98/EF, har ikke afgivet nogen udtalelse om foranstaltningerne i denne forordning, og derfor har Kommissionen forelagt Rådet et forslag vedrørende foranstaltningerne og fremsendt forslaget til Europa-Parlamentet. Da Rådet ikke traf afgørelse inden for den frist på to måneder, som er fastsat i artikel 5a i Rådets afgørelse 1999/468/EF af 28. juni 1999 om fastsættelse af de nærmere vilkår for udøvelsen af de gennemførelsesbeføjelser, der tillægges Kommissionen (2), forelagde Kommissionen straks forslaget for Europa-Parlamentet. Europa-Parlamentet har ikke inden for fristen på fire måneder efter forelæggelsen af forslaget modsat sig foranstaltningerne -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
Artikel 1
Genstand
Denne forordning fastsætter kriterier for, hvornår kobberskrot ophører med at være affald.
Artikel 2
Definitioner
I denne forordning gælder definitionerne i direktiv 2008/98/EF.
Derudover finder følgende definitioner anvendelse:
1) »kobberskrot«: metalskrot, der hovedsagelig består af kobber og kobberlegeringer
2) »indehaver«: den fysiske eller juridiske person, der er i besiddelse af kobberskrot
3) »producent«: den indehaver, der overfører kobberskrot til en anden indehaver første gang efter, at skrottet er ophørt med at være affald
4) »importør«: en fysisk eller juridisk person, der er etableret i EU og fører kobberskrot, der er ophørt med at være affald, ind i EU's toldområde
5) »kvalificeret personale«: personale, der i kraft af erfaring eller uddannelse er kvalificeret til at overvåge og bedømme kobberskrots egenskaber
6) »visuel inspektion«: inspektion af alle dele af en sending kobberskrot ved hjælp af menneskets sanser og ikke-specialiseret udstyr
7) »sending«: et parti kobberskrot, der skal leveres fra en producent til en anden indehaver og kan befinde sig i en eller flere transportenheder, eksempelvis containere.
Artikel 3
Kriterier for kobberskrot
Kobberskrot ophører med at være affald, når alle følgende krav er opfyldt ved overførsel fra producenten til en anden indehaver:
1)
Det kobberskrot, der kommer ud af nyttiggørelsesoperationen, skal opfylde kriterierne i bilag I, del 1.
2)
Det affald, der anvendes i en nyttiggørelsesoperation, opfylder kriterierne i bilag I, del 2.
3)
Det affald, der bruges som udgangsmateriale i nyttiggørelsesoperationen, skal være behandlet i overensstemmelse med kriterierne i bilag I, del 3.
4)
Producenten skal opfylde kravene i artikel 4 og 5.
Artikel 4
Overensstemmelseserklæring
1. For hver sending kobberskrot udsteder producenten eller importøren en overensstemmelseserklæring, der er udformet som vist i bilag II.
2. Producenten eller importøren overdrager overensstemmelseserklæringen til den næstfølgende indehaver af kobberskrotsendingen. Producenten eller importøren beholder en kopi af overensstemmelseserklæringen i mindst et år regnet fra udstedelsesdatoen og foreviser den på anmodning for de kompetente myndigheder.
3. Overensstemmelseserklæringen kan foreligge i elektronisk form.
Artikel 5
Kvalitetsstyringssystem
1. Producenten indfører et kvalitetsstyringssystem, hvormed opfyldelse af kriterierne i artikel 3 kan godtgøres.
2. Kvalitetsstyringssystemet skal rumme dokumenterede procedurer for hvert af følgende aspekter:
a)
overvågning af kvaliteten af det kobberskrot, der kommer ud af nyttiggørelsesoperationen, jf. bilag I, del 1 (herunder prøveudtagning og analyse)
b)
effektiviteten af strålingsovervågningen, jf. bilag I, punkt 1.5
c)
modtagekontrol af det affald, der anvendes i nyttiggørelsesoperationen, jf. bilag I, del 2
d)
overvågning af behandlingsprocesser og -metoder, jf. bilag I, punkt 3.3
e)
feedback fra kunder om kobberskrottets opfyldelse af kvalitetskravene
f)
opbevaring af resultaterne af overvågningen i litra a)-d)
g)
revurdering og forbedring af kvalitetsstyringssystemet
h)
uddannelse af personale.
3. Kvalitetsstyringssystemet skal også for hvert kriterium indeholde de specifikke overvågningskrav, der er nævnt i bilag I.
4. Hvis nogen af de behandlinger, der er omhandlet i bilag I, punkt 3.3, er udført af en tidligere indehaver, sikrer producenten, at leverandøren anvender et forvaltningssystem, der opfylder kravene i denne artikel.
5. Et overensstemmelsesvurderingsorgan, jf. Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 765/2008 (3), som er akkrediteret i overensstemmelse med den pågældende forordning, eller en miljøverifikator som defineret i artikel 2, nr. 20), litra b), i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 1221/2009 (4), som er akkrediteret eller givet licens i overensstemmelse med nævnte forordning, skal kontrollere, at forvaltningssystemet opfylder kravene i nærværende artikel. Denne kontrol udføres hvert tredje år.
Kun verifikatorer med følgende akkrediterings- eller licensomfang baseret på NACE-koderne i henhold til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 1893/2006 (5) anses for have tilstrækkelig specifik erfaring til at udføre den kontrol, der er omhandlet i denne forordning:
a)
* NACE-kode 38 (indsamling, behandling og bortskaffelse af affald; materialegenvinding) eller
b)
* NACE-kode 24 (fremstilling af basismetaller) herunder navnlig underposition 24.44 (kobberfremstilling).
6. Importøren skal af sine leverandører kræve, at de indfører et forvaltningssystem, der opfylder kravene i stk. 1, 2 og 3 og er kontrolleret af en uvildig ekstern verifikator.
Leverandørens forvaltningssystem skal være certificeret af et overensstemmelsesvurderingsorgan, der er akkrediteret af en af følgende:
a)
et akkrediteringsorgan med en vellykket gensidig evaluering for denne aktivitet, som er gennemført af det organ, der anerkendes i henhold til artikel 14 i forordning (EF) nr. 765/2008
b)
en miljøverifikator, der er akkrediteret eller har fået licens af et akkrediterings- eller licensudstedelsesorgan i henhold til forordning (EF) nr. 1221/2009, som også er underlagt gensidig evaluering, jf. artikel 31 i nævnte forordning.
Verifikatorer, der ønsker at operere i tredjelande skal indhente en særlig akkreditering eller licens, i overensstemmelse med de specifikationer, der er fastsat i forordning (EF) nr. 765/2008 eller forordning (EF) nr. 1221/2009 sammen med Kommissionens beslutning 2011/832/EU (6).
7. Producenten giver de kompetente myndigheder adgang til kvalitetsstyringssystemet, når de anmoder om det.
Artikel 6
Ikrafttræden
Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Den anvendes fra den 1. januar 2014.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 25. juli 2013.
UREDBA KOMISIJE (EU) br. 715/2013
оd 25. srpnja 2013.
o utvrđivanju kriterija ne temelju koji se određuje kada bakreni otpad prestaje biti otpad u skladu s Direktivom 2008/98/EZ Europskog parlamenta i Vijeća
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Direktivu 2008/98/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 19. studenoga 2008. godine o otpadu i stavljanju izvan snage određenih direktiva (1), a posebno njezin članak 6. stavak 2.,
budući da:
(1)
Ocjena nekoliko protoka otpada pokazala je da bi tržištima za oporabu bakrenog otpada koristilo kada bi se utvrdili posebni kriteriji na temelju kojih se određuje kada bakreni otpad dobiven od otpada prestaje biti otpad. Ti bi kriteriji trebali osigurati visoku razinu zaštite okoliša. Oni ne bi smjeli dovoditi u pitanje klasifikaciju oporabljenog bakrenog otpada kao otpada od strane trećih zemalja.
(2)
Izvješća Zajedničkog istraživačkog centra Europske komisije pokazala su da postoji tržište i potražnja za uporabu bakrenog otpada kao sirovine u industriji neželjeznih metala. Bakreni otpad stoga bi trebao biti dovoljno čist i zadovoljavati mjerodavne norme ili specifikacije koje zahtijeva industrija neželjeznih metala.
(3)
Kriteriji na temelju kojih se utvrđuje kada bakreni otpad prestaje biti otpad trebali bi osigurati da bakreni otpad koji nastaje kao rezultat oporabe zadovoljava tehničke zahtjeve industrije neželjeznih metala, da je u skladu s postojećim zakonodavstvom i normama koje se primjenjuju na proizvode i da nema negativan utjecaj na okoliš ili zdravlje ljudi. Izvješća Zajedničkog istraživačkog centra Europske komisije pokazala su da predloženi kriteriji vezani uz otpad koji se koristi kao ulazni materijal u postupku oporabe, uz postupke i tehnike obrade kao i uz bakreni otpad koji nastaje kao rezultat postupka oporabe ispunjavaju te ciljeve jer bi trebali dovesti do stvaranja bakrenog otpada bez štetnih svojstava koji je dovoljno lišen drugih metala osim bakra i nemetalnih spojeva.
(4)
Kako bi se osiguralo ispunjavanje kriterija, potrebno je osigurati izdavanje informacija o bakrenom otpadu koji je prestao biti otpad i provedbu sustava upravljanja.
(5)
Ako se praćenjem situacije na tržištu bakrenog otpada primijete negativni učinci na tržišta oporabe bakrenog otpada, posebno u odnosu na dostupnost ili pristup tome otpadu, može biti potrebno preispitati kriterije.
(6)
Kako bi se operaterima omogućilo da prilagode kriterije na temelju kojih se određuje kada bakreni otpad prestaje biti otpad, potrebno je predvidjeti da prije primjene ove Uredbe mora proći razumno vremensko razdoblje.
(7)
Odbor osnovan člankom 39. Direktive 2008/98/EZ nije donio mišljenje o mjerama predviđenima ovom Uredbom, stoga je Komisija predala prijedlog mjera koje će se predložiti Vijeću i proslijedila ga Europskom parlamentu. Vijeće nije djelovalo u roku od dva mjeseca predviđenom u članku 5.a Odluke Vijeća 1999/468/EZ od 28. lipnja 1999. o utvrđivanja postupaka za izvršavanje provedbenih ovlasti prenesenih na Komisiju (2) te je stoga Komisija bez odlaganja dostavila prijedlog Europskom parlamentu. Europski parlament nije dao prigovor na mjeru u roku od 4 mjeseca od prethodno navedenog datuma kada mu je prijedlog proslijeđen,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Predmet
Ovom se Uredbom utvrđuju kriteriji na temelju kojih se određuje kada bakreni otpad prestaje biti otpad.
Članak 2.
Definicije
U svrhe ove Uredbe, primjenjuju se definicije iz Direktive 2008/98/EZ.
Uz njih, primjenjuju se i sljedeće definicije:
1.
„bakreni otpad” znači metalni otpad koji se sastoji uglavnom od bakra i legura bakra;
2.
„posjednik” znači fizička ili pravna osoba koja posjeduje bakreni otpad;
3.
„proizvođač” znači posjednik koji po prvi put prenese bakreni otpad koji je prestao biti otpad na drugog posjednika;
4.
„uvoznik” znači svaka fizička ili pravna osoba koja ima poslovni nastan u Uniji i koja uvozi bakreni otpad koji je prestao biti otpad na carinski teritorij Unije;
5.
„kvalificirano osoblje” znači osoblje koje je na temelju iskustva ili obrazovanja kvalificirano pratiti i ocjenjivati svojstva bakrenog otpada;
6.
„vizualni pregled” znači pregled bakrenog otpada koji obuhvaća sve dijelove pošiljke pomoću ljudskih osjetila ili nespecijalizirane opreme;
7.
„pošiljka” znači gomila bakrenog otpada namijenjena za isporuku od proizvođača do drugog posjednika i može se nalaziti u jednoj ili više prijevoznih jedinica, kao što su kontejneri.
Članak 3.
Kriteriji za bakreni otpad
Bakreni otpad prestaje biti otpad ako su, u trenutku prijenosa od proizvođača do drugog posjednika, ispunjeni svi uvjeti navedeni u nastavku:
1.
bakreni otpad koji nastaje krao rezultat postupka oporabe u skladu je s kriterijima iz odjeljka 1. Priloga I.;
2.
otpad koji se koristi kao ulazni materijal u postupku oporabe u skladu je s kriterijima iz odjeljka 2. Priloga I.;
3.
otpad koji se koristi kao ulazni materijal u postupku oporabe prerađen je u skladu s kriterijima iz odjeljka 3. Priloga I.;
4.
proizvođač je zadovoljio zahtjeve iz članaka 4. i 5.
Članak 4.
Izjava o sukladnosti
1. Proizvođač ili uvoznik za svaku pošiljku bakrenog otpada izdaje izjavu o sukladnosti koja je u skladu s modelom iz Priloga II.
2. Proizvođač ili uvoznik prenosi izjavu o sukladnosti na sljedećeg posjednika pošiljke bakrenog otpada. Proizvođač ili uvoznik zadržava primjerak izjave o sukladnosti barem godinu dana nakon datuma izdavanja i na zahtjev je mora dati na uvid nadležnim tijelima.
3. Izjava o sukladnosti može biti u elektroničkom obliku.
Članak 5.
Sustav upravljanja
1. Proizvođač primjenjuje sustav upravljanja koji može pokazati sukladnost s kriterijima iz članka 3.
2. Sustav upravljanja uključuje niz dokumentiranih postupaka koji se odnose na svaki od sljedećih vidova:
(a)
praćenje kakvoće bakrenog otpada koji nastaje kao rezultat postupka oporabe kako je predviđeno u odjeljku 1. Priloga I. (uključujući uzorkovanje i analizu);
(b)
učinkovitost nadzora zračenja kako je predviđeno u odjeljku 1.5. Priloga I.;
(c)
kontrola kod prihvata otpada koji se koristi kao ulazni materijal za postupak oporabe kako je predviđeno u odjeljku 2. Priloga I.;
(d)
praćenje postupaka i tehnika obrade opisanih u Odjeljku 3.3. Priloga I.;
(e)
povratne informacije od klijenata vezano uz sukladnost s kvalitetom bakrenog otpada;
(f)
vođenje evidencije o rezultatima praćenja iz točaka od (a) do (d);
(g)
preispitivanje i unapređivanje postupka upravljanja;
(h)
osposobljavanje osoblja.
3. Sustav upravljanja propisuje posebne zahtjeve za praćenjem navedene u Prilogu I. za svaki kriterij.
4. Ako prethodni posjednik izvršava neki od postupaka obrade iz odjeljka 3.3. Priloga I., proizvođač mora osigurati da dobavljač primjenjuje postupak upravljanja koji je u skladu sa zahtjevima iz ovog članka.
5. Tijelo za ocjenu sukladnosti, kako je utvrđeno u Uredbi (EZ) br. 765/2008 Europskog parlamenta i Vijeća (3), koje je akreditirano u skladu s tom Uredbom, ili okolišni procjenitelj iz članka 2. stavka 20. točke (b) Uredbe (EZ) br. 1221/2009 Europskog parlamenta i Vijeća (4), koji je akreditiran ili je dobio dozvolu u skladu s tom Uredbom, potvrđuju da je sustav upravljanja u skladu sa zahtjevima iz ovog članka. Provjera se vrši svake tri godine.
Smatra se da samo procjenitelji sa sljedećim opsegom akreditacije ili dozvole na temelju NACE kodova iz Uredbe (EZ) br. 1893/2006 Europskog parlamenta i Vijeća (5) imaju dovoljno specifičnog iskustva za obavljanje provjere iz ove Uredbe:
(a)
* NACE kod 38 (Skupljanje otpada, djelatnosti obrade i zbrinjavanja otpada; oporaba materijala); ili
(b)
* NACE kod 24 (Proizvodnja osnovnih metala) posebno uključujući potkod 24.44 (Proizvodnja bakra).
6. Uvoznik zahtijeva od dobavljača da primjenjuju sustav upravljanja koji je u skladu sa zahtjevima iz stavaka 1., 2. i 3. i koji je potvrdio neovisan vanjski procjenitelj.
Dobavljačev sustav upravljanja mora ovjeriti tijelo za ocjenu sukladnosti koje je akreditiralo jedno od sljedećih:
(a)
akreditacijsko tijelo čiji je rad ocijenjen uspješnim za vrijeme stručne revizije od strane tijela priznatog u članku 14. Uredbe (EZ) br. 765/2008;
(b)
okolišni procjenitelj koji je akreditiran ili je ishodio dozvolu u skladu s Uredbom (EZ) br. 1221/2009 koji je isto podložan stručnoj reviziji u skladu s člankom 31. te Uredbe.
Procjenitelji koji žele raditi u trećim zemljama moraju dobiti posebnu akreditaciju ili dozvolu, u skladu sa specifikacijama iz Uredbe (EZ) br. 765/2008 ili Uredbe (EZ) br. 1221/2009 zajedno s Odlukom Komisije 2011/832/EU (6).
7. Proizvođač nadležnim tijelima na zahtjev daje pristup sustavu upravljanja.
Članak 6.
Stupanje na snagu
Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
Primjenjuje se od 1. siječnja 2014.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 25. srpnja 2013.