KOMMISSIONENS DELEGEREDE FORORDNING (EU) Nr. 1152/2014
af 4. juni 2014
om supplerende regler til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2013/36/EU for så vidt angår reguleringsmæssige tekniske standarder vedrørende identifikationen af den geografiske beliggenhed af de relevante krediteksponeringer med henblik på beregning af institutspecifikke kontracykliske kapitalbuffersatser
(EØS-relevant tekst)
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2013/36/EU af 26. juni 2013 om adgang til at udøve virksomhed som kreditinstitut og om tilsyn med kreditinstitutter og investeringsselskaber (1), særlig artikel 140, stk. 7, tredje afsnit, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
Beregningen af de institutspecifikke kontracykliske kapitalbuffersatser kræver, at beliggenheden af kapitalgrundlagskravene for alle krediteksponeringer i et givet institut, herunder eksponeringer i handelsbeholdningen og alle securitiseringseksponeringer, identificeres geografisk.
(2)
Den geografiske beliggenhed bør fastlægges på baggrund af beliggenheden af risikoen ved eksponeringerne. Dette sikrer, at opbygningen af supplerende reserver fra gennemførelsen af den kontracykliske buffer allokeres til det finansielle system, som har en uforholdsmæssig stor kredittilvækst.
(3)
Som hovedregel bør låntagers eller debitors hjemsted anvendes ved fastlæggelsen af den geografiske beliggenhed af alle krediteksponeringer, eftersom dette princip anses for at være bedst egnet til at afspejle beliggenheden af risikoen og derfor har betydning for det finansielle system. Imidlertid bør den geografiske beliggenhed af krediteksponeringer identificeret som eksponeringer hidrørende fra specialiseret långivning i henhold til artikel 147, stk. 8, i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 575/2013 (2) fastlægges på baggrund af beliggenheden af de aktiver, der genererer den indkomst, som er den primære kilde til tilbagebetaling af forpligtelsen.
(4)
Af hensyn til en klar og entydig forståelse af bestemmelserne vedrørende identifikation af den geografiske beliggenhed af de relevante krediteksponeringer er det vigtigt at definere de tekniske betegnelser, som anvendes i denne forordning.
(5)
Eksponeringer mod en juridisk person bør i princippet henføres til den medlemsstat eller det tredjeland, hvor denne person er registreret. Imidlertid kan stedet for en juridisk persons faktiske hovedsæde være forskelligt fra det sted, hvor personen er registreret. Dette er blevet anerkendt af Domstolen i dens afgørelser i sag C-81/87 (Daily Mail), C-212/97 (Centros), C-208/00 (Überseering), C-167/01 (Inspire Art), C-411/03 (Sevic) og C-210/06 (Cartesio). Med henblik på at sikre en korrekt fordeling af den kontracykliske kapitalbuffer i disse tilfælde bør institutter, som er vidende om, at der består en sådan forskel for en låntagers vedkommende, henføre de relevante eksponeringer til stedet for den pågældende juridiske persons faktiske hovedsæde.
(6)
For eksponeringer mod institutter for kollektiv investering (CIU'er) er det hensigtsmæssigt, at de henføres til hjemstedet for låntageren i den underliggende eksponering som defineret i denne forordning. Hvis identifikationen af låntageren i den underliggende eksponering er uforholdsmæssigt vanskelig, kan eksponeringen mod CIU'en henføres til instituttets hjemland.
(7)
Eksponeringer mod andre aktiver bør, hvis låntageren ikke kan identificeres, henføres til instituttets hjemland.
(8)
Der bør tages proportionalitets- og væsentlighedshensyn til institutter, hvis udenlandske eksponering samlet set er begrænset, eller som har begrænset aktivitet i handelsbeholdningen, ved at give disse institutter mulighed for at fastlæge beliggenheden efter enklere metoder. Formålet hermed er at lette byrden for mindre institutter, hvis udlandsaktivitet og aktivitet i handelsbeholdningen normalt er begrænset.
(9)
Denne forordning er baseret på det udkast til reguleringsmæssige tekniske standarder, som Den Europæiske Banktilsynsmyndighed har forelagt Kommissionen.
(10)
Den Europæiske Banktilsynsmyndighed har afholdt åbne offentlige høringer om udkastet til reguleringsmæssige tekniske standarder, som ligger til grund for denne forordning, analyseret de potentielle omkostninger og fordele samt indhentet en udtalelse fra interessentgruppen for banker, der er nedsat i henhold artikel 37 i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 1093/2010 (3) -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
Artikel 1
Definitioner
I denne forordning forstås ved:
1) »generel krediteksponering«: risikoeksponeringsbeløbet beregnet i overensstemmelse med artikel 92, stk. 3, i forordning (EU) nr. 575/2013 for en eksponering omhandlet i artikel 140, stk. 4, litra a), i direktiv 2013/36/EU
2) »eksponering i handelsbeholdningen«: risikoeksponeringsbeløbet beregnet i overensstemmelse med artikel 92, stk. 3, i forordning (EU) nr. 575/2013 for en eksponering omhandlet i artikel 140, stk. 4, litra b), i direktiv 2013/36/EU
3) »securitiseringseksponering«: risikoeksponeringsbeløbet beregnet i overensstemmelse med artikel 92, stk. 3, i forordning (EU) nr. 575/2013 for en eksponering omhandlet i artikel 140, stk. 4, litra c), i direktiv 2013/36/EU
4) »låntagers hjemsted«: den medlemsstat eller det tredjeland, hvor den fysiske eller juridiske person, som er instituttets modpart i en generel krediteksponering eller udsteder af et finansielt instrument uden for handelsbeholdningen eller modpart i en eksponering uden for handelsbeholdningen, normalt er bosiddende (i tilfælde af en fysisk person) eller er registreret (i tilfælde af en juridisk person); for en juridisk person, hvis faktiske hovedsæde er beliggende i en anden medlemsstat eller et andet tredjeland end den medlemsstat eller det land, hvor personen er registreret, forstås ved »låntagers hjemsted« den medlemsstat eller det tredjeland, hvor personen har sit faktiske hovedsæde
5) »debitors hjemsted«: den medlemsstat eller det tredjeland, hvor den fysiske eller juridiske person, som er udsteder af det finansielle instrument i handelsbeholdningen eller modpart i en eksponering i handelsbeholdningen, normalt er bosiddende (i tilfælde af en fysisk person) eller er registreret (i tilfælde af en juridisk person); for en juridisk person, hvis faktiske hovedsæde er beliggende i en anden medlemsstat eller et andet tredjeland end den medlemsstat eller det land, hvor personen er registreret, forstås ved »debitors hjemsted« den medlemsstat eller det tredjeland, hvor personen har sit faktiske hovedsæde
6) »indkomstens hjemsted«: den medlemsstat eller det tredjeland, hvor aktiverne, som genererer den indkomst, der er den primære kilde til tilbagebetaling af forpligtelsen i forbindelse med en eksponering hidrørende fra specialiseret långivning, er beliggende
7) »udenlandsk eksponering«: en generel krediteksponering, hvis låntager ikke er beliggende i instituttets hjemland
8) »eksponering hidrørende fra specialiseret långivning«: generelle krediteksponeringer, som besidder de i artikel 147, stk. 8, i forordning (EU) nr. 575/2013 omhandlede egenskaber.
Artikel 2
Beliggenhed af generelle krediteksponeringer
1. Alle generelle krediteksponeringer, der ikke falder ind under stk. 2-5 i denne artikel, henføres til låntagers hjemsted.
2. Generelle krediteksponeringer mod CIU'er som omhandlet i artikel 112, litra o), i forordning (EU) nr. 575/2013 henføres til hjemstedet for låntageren i de underliggende eksponeringer. Hvis der til låntagerne i de underliggende eksponeringer i en given CIU-eksponering svarer mere end én beliggenhed, kan artikel 4, stk. 2, i denne forordning også omfatte denne CIU-eksponering.
3. Eksponeringer hidrørende fra specialiseret långivning som omhandlet i artikel 147, stk. 8, i forordning (EU) nr. 575/2013 henføres til indkomstens hjemsted.
4. Generelle krediteksponeringer mod andre poster som omhandlet i artikel 112, litra q), i forordning (EU) nr. 575/2013 henføres til instituttets hjemland, hvis instituttet ikke kan identificere låntageren i disse eksponeringer.
5. Følgende generelle krediteksponeringer kan henføres til instituttets hjemland:
a)
eksponeringer mod CIU'er som omhandlet i artikel 112, litra o), i forordning (EU) nr. 575/2013, hvis instituttet ikke kan identificere hjemstedet for låntageren eller låntagerne i de underliggende eksponeringer ud fra internt eller eksternt tilgængelige oplysninger uden uforholdsmæssige vanskeligheder
b)
udenlandske eksponeringer, hvis omfang ikke overstiger 2 % af summen af det pågældende instituts generelle krediteksponeringer, eksponeringer i handelsbeholdningen og securitiseringseksponeringer. Ved beregning af summen af de generelle krediteksponeringer, eksponeringer i handelsbeholdningen og securitiseringseksponeringer ses der bort fra generelle krediteksponeringer, hvis beliggenhed er fastlagt i overensstemmelse med litra a) i dette stykke samt stk. 4.
6. Institutterne beregner procentsatsen omhandlet i stk. 5, litra b), såvel årligt som på ad hoc-basis. En ad hoc-beregning er påkrævet, når en begivenhed, som berører instituttets finansielle eller økonomiske situation, indtræffer.
Artikel 3
Geografisk beliggenhed af eksponeringer i handelsbeholdningen
1. Eksponeringer i handelsbeholdningen henføres til debitors hjemsted, jf. dog stk. 2 og stk. 3.
2. For eksponeringer i handelsbeholdningen omfattet af kapitalgrundlagskravene i tredje del, afsnit IV, kapitel 5, i forordning (EU) nr. 575/2013 fastlægger institutterne den geografiske beliggenhed ved at multiplicere deres samlede risikoeksponeringsbeløb med forholdet mellem:
a)
kapitalgrundlagskravene for underporteføljer opdelt efter den geografiske beliggenhed fastlagt i overensstemmelse med modellen i tredje del, afsnit IV, kapitel 5, i forordning (EU) nr. 575/2013 og
b)
summen af kapitalgrundlagskravene fastlagt i litra a) for alle geografiske beliggenheder.
3. Institutter, hvis samlede eksponeringer i handelsbeholdningen ikke overstiger 2 % af summen af deres generelle krediteksponeringer, eksponeringer i handelsbeholdningen og securitiseringseksponeringer, kan henføre disse eksponeringer til instituttets hjemland.
4. Institutterne beregner procentsatsen omhandlet i stk. 3 såvel årligt som på ad hoc-basis. En ad hoc-beregning er påkrævet, når en begivenhed, som berører instituttets finansielle eller økonomiske situation, indtræffer.
Artikel 4
Geografisk beliggenhed af securitiseringseksponeringer
1. En securitiseringseksponering henføres til hjemstedet for låntageren i de underliggende eksponeringer.
2. Hvis der til låntageren i de underliggende eksponeringer i en given securitiseringseksponering svarer mere end én beliggenhed, kan denne eksponering henføres til hjemstedet for den låntager i de underliggende eksponeringer, som tegner sig for den største andel af de underliggende securitiseringseksponeringer.
3. Securitiseringseksponeringer, for hvilke der ikke foreligger oplysninger om de underliggende securitiseringseksponeringer, kan henføres til instituttets hjemland, hvis instituttet ikke kan identificere den underliggende låntager ud fra internt eller eksternt tilgængelige oplysninger, eller det ville være uforholdsmæssigt vanskeligt at indhente disse oplysninger.
Artikel 5
Ikrafttræden
Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 4. juni 2014.
DELEGIRANA UREDBA KOMISIJE (EU) br. 1152/2014
оd 4. lipnja 2014.
o dopuni Direktive 2013/36/EU Europskog parlamenta i Vijeća u pogledu regulatornih tehničkih standarda za utvrđivanje geografskog položaja relevantnih kreditnih izloženosti za izračun stopa protucikličkog zaštitnog sloja kapitala specifičnih za instituciju
(Tekst značajan za EGP)
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Direktivu 2013/36/EU Europskog parlamenta i Vijeća od 26. lipnja 2013. o pristupanju djelatnosti kreditnih institucija i bonitetnom nadzoru nad kreditnim institucijama i investicijskim društvima (1), a posebno njezin članak 140. stavak 7. treći podstavak,
budući da:
(1)
Zbog izračuna stopa protucikličkog zaštitnog sloja kapitala specifičnih za instituciju zahtijeva se utvrđivanje geografskog položaja kapitalnih zahtjeva za sve kreditne izloženosti određene institucije, uključujući izloženosti zabilježene u knjizi trgovanja i sve sekuritizacijske izloženosti.
(2)
Geografski položaj treba se utvrditi na temelju položaja rizika izloženosti. Tako će se osigurati da povećanje dodatnih rezerva na temelju primjene protucikličkog zaštitnog sloja bude raspoređeno u financijski sustav s prekomjernim kreditnim rastom.
(3)
Za utvrđivanje geografskog položaja svih kreditnih izloženosti načelno treba primjenjivati mjesto boravka dužnika po knjizi trgovanja ili po knjizi pozicija kojima se ne trguje jer se smatra da to najbolje odražava položaj rizika te je stoga bitno za financijski sustav. Međutim geografski položaj kreditnih izloženosti koje su utvrđene kao izloženosti u obliku specijaliziranog financiranja na temelju članka 147. stavka 8. Uredbe (EU) br. 575/2013 Europskog parlamenta i Vijeća (2) treba se temeljiti na položaju imovine s pomoću koje se generira prihod koji služi kao primarni izvor otplate obveze.
(4)
Kako bi se jasno i nedvosmisleno razumjele mjere za utvrđivanje geografskog položaja relevantnih kreditnih izloženosti nužno je definirati tehničke pojmove koji se upotrebljavaju u ovoj Uredbi.
(5)
Izloženosti prema pravnoj osobi trebaju se načelno rasporediti na državu članicu ili treću zemlju u kojoj ta osoba ima registrirano sjedište. Međutim mjesto registriranog sjedišta može se razlikovati od stvarnog upravnog središta pravne osobe. To je potvrđeno presudama Suda u predmetima C-81/87 (Daily Mail), C-212/97 (Centros), C-208/00 (Überseering), C-167/01 (Inspire Art), C-411/03 (Sevic) i C-210/06 (Cartesio). Da bi se u takvim slučajevima osigurala ispravna raspodjela protucikličkog zaštitnog sloja kapitala, institucije koje znaju da u vezi s određenim dužnikom po knjizi pozicija kojima se ne trguje postoji takav raskorak trebaju relevantne izloženosti rasporediti na mjesto stvarnog upravnog središta relevantne pravne osobe.
(6)
Izloženosti prema subjektima za zajednička ulaganja (CIU) primjereno je rasporediti na položaj dužnika odnosne izloženosti po knjizi pozicija kojima se ne trguje kako je uređeno ovom Uredbom. U slučaju da je utvrđivanje dužnika odnosne izloženosti po knjizi pozicija kojima se ne trguje nerazmjerno opterećujuće, izloženost prema CIU-u može se rasporediti na matičnu državu članicu institucije.
(7)
Izloženosti prema drugoj imovini trebaju se rasporediti na matičnu državu članicu institucije ako se dužnik po knjizi pozicija kojima se ne trguje ne može utvrditi.
(8)
Elementi razmjernosti i bitnosti trebaju se uzeti u obzir u slučaju institucija s ograničenom ukupnom inozemnom izloženošću ili ograničenom knjižnotrgovinskom aktivnošću tako što im se dopusti primjena jednostavnijih metoda raspoređivanja. To je usmjereno na rasterećenje manjih institucija koje imaju ograničene inozemne i knjižnotrgovinske aktivnosti.
(9)
Ova se Uredba temelji na nacrtu regulatornih tehničkih standarda koji je Europsko nadzorno tijelo za bankarstvo dostavilo Komisiji.
(10)
Europsko nadzorno tijelo za bankarstvo provelo je otvoreno javno savjetovanje o nacrtu regulatornih tehničkih standarda na kojima se temelji ova Uredba, analiziralo je moguće povezane troškove i koristi te zatražilo očitovanje Interesne skupine za bankarstvo uspostavljene u skladu s člankom 37. Uredbe (EU) br. 1093/2010 Europskog parlamenta i Vijeća (3),
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Definicije
Za potrebe ove Uredbe primjenjuju se sljedeće definicije:
(1)
„opća kreditna izloženost” znači iznos izloženosti riziku izračunan u skladu s člankom 92. stavkom 3. Uredbe (EU) 575/2013 za izloženost iz članka 140. stavka 4. točke (a) Direktive 2013/36/EU;
(2)
„izloženost iz knjige trgovanja” znači iznos izloženosti riziku izračunan u skladu s člankom 92. stavkom 3. Uredbe (EU) 575/2013 za izloženost iz članka 140. stavka 4. točke (b) Direktive 2013/36/EU;
(3)
„sekuritizacijska izloženost” znači iznos izloženosti riziku izračunan u skladu s člankom 92. stavkom 3. Uredbe (EU) 575/2013 za izloženost iz članka 140. stavka 4. točke (c) Direktive 2013/36/EU;
(4)
„položaj dužnika po knjizi pozicija kojima se ne trguje” znači država članica ili treća zemlja u kojoj fizička ili pravna osoba, koja je druga ugovorna strana institucije u vezi s općom kreditnom izloženošću ili izdavatelj financijskog instrumenta koji nije uvršten u knjigu trgovanja ili druga ugovorna strana u vezi s izloženošću iz knjige pozicija kojima se ne trguje, i u kojoj ta osoba uobičajeno boravi (u slučaju fizičke osobe) ili ima registrirano sjedište (u slučaju pravne osobe); u slučaju pravne osobe čije stvarno upravno središte nije u državi članici ili trećoj zemlji u kojoj ta osoba ima registrirano sjedište, „položaj dužnika po knjizi pozicija kojima se ne trguje” znači država članica ili treća zemlja u kojoj se nalazi stvarno upravno središte;
(5)
„položaj dužnika po knjizi trgovanja” znači država članica ili treća zemlja u kojoj fizička ili pravna osoba, koja je izdavatelj financijskog instrumenta koji je uvršten u knjigu trgovanja ili druga ugovorna strana u vezi s izloženošću iz knjige trgovanja, i u kojoj ta osoba uobičajeno boravi (u slučaju fizičke osobe) ili ima registrirano sjedište (u slučaju pravne osobe); u slučaju pravne osobe čije stvarno upravno središte nije u državi članici ili trećoj zemlji u kojoj ta osoba ima registrirano sjedište, „položaj dužnika po knjizi trgovanja” znači država članica ili treća zemlja u kojoj se nalazi stvarno upravno središte;
(6)
„mjesto prihoda” znači država članica ili treća zemlja u kojoj je smještena imovina s pomoću koje se generira prihod koji je primarni izvor otplate obveza u vezi s izloženošću u obliku specijaliziranog financiranja;
(7)
„inozemna izloženost” znači opća kreditna izloženost čiji dužnik po knjizi pozicija kojima se ne trguje nije smješten u matičnoj državi članici institucije;
(8)
„izloženost u obliku specijaliziranog financiranja” znači opće kreditne izloženosti sa značajkama iz članka 147. stavka 8. Uredbe (EU) 575/2013.
Članak 2.
Položaj općih kreditnih izloženosti
(1) Sve opće kreditne izloženosti koje nisu obuhvaćene stavcima 2. do 5. raspoređuju se na položaj dužnika po knjizi pozicija kojima se ne trguje.
(2) Opće kreditne izloženosti prema CIU-ovima iz članka 112. točke (o) Uredbe (EU) br. 575/2013 raspoređuju se na položaj dužnika odnosne izloženosti po knjizi pozicija kojima se ne trguje. Ako je dužniku odnosne izloženosti po knjizi pozicija kojima se ne trguje za određenu izloženost prema CIU-u pridruženo više položaja, na tu se izloženost prema CIU-u može primijeniti i članak 4. stavak 2. ove Uredbe.
(3) Izloženosti u obliku specijaliziranog financiranja iz članka 147. stavka 8. Uredbe (EU) br. 575/2013 raspoređuju se na mjesto prihoda.
(4) Opće kreditne izloženosti prema ostalim stavkama iz članka 112. točke (q) Uredbe (EU) br. 575/2013 raspoređuju se na matičnu državu članicu institucije ako institucija ne može utvrditi tko je dužnik po knjizi pozicija kojima se ne trguje.
(5) Sljedeće opće kreditne izloženosti mogu se rasporediti na matičnu državu članicu institucije:
(a)
izloženosti prema CIU-ovima iz članka 112. točke (o) Uredbe (EU) br. 575/2013 ako institucija na temelju dostupnih unutarnjih ili vanjskih informacija ne može bez ulaganja nerazmjernog napora utvrditi položaj dužnika odnosne izloženosti po knjizi pozicija kojima se ne trguje ili više takvih dužnika;
(b)
inozemne izloženosti čija ukupna vrijednost ne premašuje 2 % ukupne vrijednosti općih kreditnih izloženosti, izloženosti iz knjige trgovanja i sekuritizacijskih izloženosti te institucije. Pri izračunu ukupne vrijednosti općih kreditnih izloženosti, izloženosti iz knjige trgovanja i sekuritizacijskih izloženosti isključuju se opće kreditne izloženosti raspoređene u skladu s točkom (a) ovog stavka i stavkom 4.
(6) Institucije izračunavaju postotak iz stavka 5. točke (b) na godišnjoj osnovi i ad hoc. Ad hoc izračun potreban je u slučaju događaja koji utječe na financijsko i ekonomsko stanje institucije.
Članak 3.
Geografski položaj izloženosti iz knjige trgovanja
(1) Izloženosti iz knjige trgovanja raspoređuju se, podložno stavcima 2. i 3., na položaj dužnika po knjizi trgovanja.
(2) Za izloženosti iz knjige trgovanja koje podliježu kapitalnim zahtjevima u skladu s dijelom trećim glavom IV. poglavljem 5. Uredbe (EU) br. 575/2013 institucije utvrđuju geografski položaj množenjem svojih ukupnih izloženosti riziku sa omjerom sljedećih vrijednosti:
(a)
kapitalnih zahtjeva za potportfelje podijeljenih prema geografskom položaju utvrđenom u skladu s modelom predviđenim u poglavlju 5. glavi IV. dijelu trećem Uredbe (EU) br. 575/2013 i
(b)
zbrojem kapitalnih zahtjeva utvrđenih u točki (a) za sve geografske položaje.
(3) Institucije čija ukupna vrijednost izloženosti iz knjige trgovanja ne premašuje 2 % njihovih ukupnih općih kreditnih izloženosti, izloženosti iz knjige trgovanja i sekuritizacijskih izloženosti mogu te izloženosti rasporediti na matičnu državu članicu institucije.
(4) Institucije izračunavaju postotak iz stavka 3. i na godišnjoj osnovi i ad hoc. Ad hoc izračun potreban je u slučaju događaja koji utječe na financijsko i ekonomsko stanje institucije.
Članak 4.
Geografski položaj sekuritizacijskih izloženosti
(1) Sekuritizacijska izloženost raspoređuje se na položaj dužnika odnosnih izloženosti po knjizi pozicija kojima se ne trguje.
(2) Ako je dužniku odnosne izloženosti po knjizi pozicija kojima se ne trguje za određenu sekuritizacijsku izloženost pridruženo više položaja, ta se izloženost može rasporediti na položaj dužnika odnosne izloženosti po knjizi pozicija kojima se ne trguje s najvećim udjelom u odnosnim sekuritizacijskim izloženostima.
(3) Sekuritizacijske izloženosti za koje nisu dostupne informacije o odnosnim sekuritizacijskim izloženostima mogu se rasporediti na matičnu državu članicu institucije ako ta institucija na temelju dostupnih unutarnjih ili vanjskih informacija ili bez ulaganja nerazmjernog napora u cilju pribavljanja informacija ne može utvrditi položaj dužnika odnosne izloženosti po knjizi pozicija kojima se ne trguje.
Članak 5.
Stupanje na snagu
Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 4. lipnja 2014.