KOMMISSIONENS DELEGEREDE FORORDNING (EU) Nr. 244/2012
af 16. januar 2012
om udbygning af Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2010/31/EU om bygningers energimæssige ydeevne, hvori der fastlægges en ramme for en sammenligningsmetode til beregning af omkostningsoptimale niveauer for mindstekrav til bygningers og bygningsdeles energimæssige ydeevne
(EØS-relevant tekst)
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2010/31/EU af 19. maj 2010 om bygningers energimæssige ydeevne (1), særlig artikel 5, stk. 1, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
Direktiv 2010/31/EU pålægger Kommissionen i en delegeret retsakt at fastlægge rammen for en sammenligningsmetode til beregning af omkostningsoptimale niveauer for mindstekrav til energimæssig ydeevne gældende for bygninger og bygningsdele.
(2)
Medlemsstaterne har ansvaret for at opstille mindstekrav til bygningers og bygningsdeles energimæssige ydeevne. Kravene bør fastsættes med sigte på et omkostningsoptimalt niveau. Det bør påhvile medlemsstaterne at afgøre, om den nationale referenceværdi, der i sidste ende benyttes som resultat af beregningerne af det omkostningsoptimale niveau, skal være den, der er beregnet ud fra et makroøkonomisk perspektiv (hvor der ses på omkostninger og udbytte for samfundet som helhed ved investeringer i energieffektivitet), eller den, der anlægger en strengt privatøkonomisk synsvinkel (hvor der kun ses på selve investeringen). De nationale mindstekrav til energimæssig ydeevne bør højst ligge 15 % under det resultat af beregningerne af det omkostningsoptimale niveau, der benyttes som national referenceværdi. Det omkostningsoptimale niveau skal ligge inden for de ydeevneniveauer, hvor cost-benefit-analysen for hele livscyklussen falder positivt ud.
(3)
Direktiv 2010/31/EU fremmer reduktion af energiforbruget i det byggede miljø, men understreger også, at bygningssektoren er en vigtig kilde til CO2-udledning.
(4)
Ifølge Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2009/125/EF af 21. oktober 2009 om rammerne for fastlæggelse af krav til miljøvenligt design af energirelaterede produkter (2) skal der fastsættes mindstekrav til sådanne produkters energieffektivitet. Når medlemsstaterne fastsætter nationale krav til tekniske bygningsinstallationer, er det nødvendigt, at de tager hensyn til gennemførelsesforanstaltningerne til dette direktiv. Ydeevnen af de byggevarer, der benyttes ved beregningerne i medfør af dette direktiv, bør bestemmes i overensstemmelse med Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 305/2011 af 9. marts 2011 om fastlæggelse af harmoniserede betingelser for markedsføring af byggevarer og om ophævelse af Rådets direktiv 89/106/EØF (3).
(5)
Målet om omkostningseffektive eller omkostningsoptimale energieffektivitetsniveauer kan under visse omstændigheder gøre det berettiget, at medlemsstaterne stiller omkostningseffektive eller omkostningsoptimale krav til bygningsdele, som i praksis vil skabe hindringer for visse bygningskonstruktive eller tekniske løsninger, foruden at de vil stimulere anvendelsen af energirelaterede produkter med bedre energimæssig ydeevne.
(6)
Rammen for sammenligningsmetoden foreskriver en række foranstaltninger, der som fastlagt i bilag III til direktiv 2010/31/EU omfatter etablering af referencebygninger, definition af energieffektivitetsforanstaltninger, der skal anvendes på referencebygningerne, vurdering af det dertil svarende primærenergiforbrug og beregning af omkostningerne (i nettonutidsværdi) ved disse foranstaltninger.
(7)
De fælles rammebestemmelser for beregning af energimæssig ydeevne, jf. bilag I til direktiv 2010/31/EU, gælder også for alle de skridt, der skal gennemføres i rammen for beregning af omkostningsoptimale niveauer, herunder for beregningen af bygningers og bygningsdeles energimæssige ydeevne.
(8)
For at tilpasse rammen for sammenligningsmetoden til nationale forhold, bør medlemsstaterne fastsætte den anslåede økonomiske levetid for en bygning og/eller bygningsdel, de relevante omkostninger til energibærere, produkter, systemer, vedligeholdelse, drifts- og arbejdskraftomkostninger, omregningsfaktorer for primærenergi samt den energiprisudvikling, der i denne forbindelse må forventes for de brændstoffer, der i den nationale sammenhæng anvendes til energiformål i bygninger, under hensyntagen til de oplysninger, Kommissionen tilvejebringer. Medlemsstaterne bør også fastsætte den diskonteringsrente, der skal anvendes i både de makroøkonomiske og de privatøkonomiske beregninger, efter at have gennemført en følsomhedsanalyse for mindst to rentesatser for hver beregning.
(9)
For at sikre, at medlemsstaterne anlægger en ensartet fremgangsmåde ved anvendelsen af rammen for sammenligningsmetoden, bør Kommissionen fastlægge de vigtigste rammebetingelser, som er nødvendige ved beregninger i nettonutidsværdi som f.eks. beregningernes udgangsår, hvilke omkostningskategorier der skal tages i betragtning, og hvilken beregningsperiode der skal anvendes.
(10)
Det strider ikke mod medlemsstaternes ret til at fastsætte den anslåede økonomiske levetid for bygninger og/eller bygningsdele, at fastsætte en fælles beregningsperiode, for levetiden kan både være længere og kortere end den fastsatte beregningsperiode. En bygnings eller bygningsdels anslåede økonomiske levetid har kun begrænset indflydelse på beregningsperioden, da sidstnævnte snarere afhænger af bygningens renoveringscyklus, som er den periode, hvorefter en bygning gennemgår en større renovering.
(11)
Omkostningsberegninger og fremskrivninger, hvori der indgår mange antagelser og usikkerheder, f.eks. om energiprisernes udvikling, ledsages normalt af an følsomhedsanalyse, som skal vise, hvor robuste de centrale inputparametre er. Med henblik på beregninger af det omkostningsoptimale niveau bør følsomhedsanalysen mindst foretages for energiprisudviklingen og for diskonteringsrenten; ideelt set bør også den fremtidige teknologiprisudvikling indgå som inputværdi i gennemgangen af beregningerne.
(12)
Rammen for sammenligningsmetoden bør kunne sætte medlemsstaterne i stand til at sammenligne resultaterne af beregninger af det omkostningsoptimale niveau med de gældende mindstekrav til energimæssig ydeevne og anvende resultatet af sammenligningen at sikre, at mindstekrav til energimæssig ydeevne fastsættes for at nå frem til omkostningsoptimale niveauer. Medlemsstaterne bør også overveje at fastsætte mindstekrav til energimæssig ydeevne på det omkostningsoptimale niveau for bygningskategorier, som der hidtil er ikke er stillet mindstekrav om energimæssig ydeevne til.
(13)
Metoden med omkostningsoptimering er teknologineutral og begunstiger ikke én teknologisk løsning frem for en anden. Den sikrer, at der opstår konkurrence mellem foranstaltninger/pakker/varianter gennem en bygnings eller bygningsdels anslåede levetid.
(14)
Beregningsresultaterne og de anvendte inddata og antagelser skal indberettes til Kommissionen som fastsat i artikel 5, stk. 2, i direktiv 2010/31/EU. Disse indberetninger bør sætte Kommissionen i stand til at vurdere og aflægge rapport om medlemsstaternes fremskridt hen imod omkostningsoptimale mindstekrav til energimæssig ydeevne.
(15)
For at begrænse den administrative byrde for medlemsstaterne, bør de gives mulighed for at etablere referencebygninger, som er repræsentative for mere end én bygningskategori, således at antallet af beregninger mindskes, uden at dette berører deres pligt efter direktiv 2010/31/EU til at fastsætte mindstekrav til energimæssig ydeevne for visse bygningskategorier -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
Artikel 1
Genstand og anvendelsesområde
I overensstemmelse med, artikel 5, bilag I og bilag III i direktiv 2010/31/EU fastlægger denne forordning en ramme for den sammenligningsmetode, som medlemsstaterne skal anvende til at beregne de omkostningsoptimale niveauer for mindstekrav til energimæssig ydeevne for nye og eksisterende bygninger og bygningsdele.
Rammemetoden fastsætter regler for sammenligning af energieffektivitetsforanstaltninger, foranstaltninger, der inddrager vedvarende energikilder samt pakker og varianter af sådanne foranstaltninger på grundlag af deres primærenergieffektivitet og de anslåede omkostninger ved at gennemføre dem. Desuden anviser den, hvordan disse regler skal anvendes på udvalgte referencebygninger, idet målet er at finde frem til omkostningsoptimale niveauer for mindstekrav til energimæssig ydeevne.
Artikel 2
Definitioner
Foruden definitionerne i artikel 2 i direktiv 2010/31/EU gælder i denne forordning følgende definitioner, idet det skal bemærkes, at skatter og afgifter ikke indgår i beregningerne på makroøkonomisk niveau:
1) Totalomkostninger: summen af de oprindelige investeringsomkostningers nutidsværdi, løbende omkostninger og udskiftningsomkostninger (tilbageført til udgangsåret) samt i relevante tilfælde bortskaffelsesomkostninger. For beregningen på makroøkonomisk niveau indføres omkostningerne ved drivhusgasudledninger som en supplerende omkostningskategori.
2) Oprindelige investeringsomkostninger: alle omkostninger, der er afholdt frem til det tidspunkt, hvor bygningen eller bygningsdelen overdrages til kunden, klar til brug. Disse omkostninger omfatter projektering, erhvervelse af bygningsdele, forbindelse med leverandører, installation og ibrugtagning.
3) Energiomkostninger: gennemsnitlige årlige energiomkostninger og faste og maksimale afgifter for energi, inklusive nationale skatter.
4) Driftsomkostninger: alle udgifter til drift af bygningen, inklusive årlige forsikringsudgifter, gebyrer til forsyningsselskaber og andre faste afgifter og skatter.
5) Vedligeholdelsesomkostninger: gennemsnitlige årlige udgifter til foranstaltninger for at bevare og genoprette den ønskede kvalitet af bygningen eller bygningsdelen. Heri indgår årlige udgifter til eftersyn, rengøring, justeringer, reparation og forbrugsmateriale.
6) Løbende omkostninger: gennemsnitlige årlige vedligeholdelses-, drifts- og energiomkostninger.
7) Bortskaffelsesomkostninger: udgifter til nedbrydning af en udtjent bygning eller bygningsdel inklusive demontering og borttagning af bygningsdele, der endnu ikke udtjente, samt transport og genvinding.
8) Årlige udgifter: summen af driftsomkostningerne og de periodiske omkostninger eller udskiftningsomkostninger, der er betalt i et givet år.
9) Udskiftningsomkostninger: investering i en bygningsdel i overensstemmelse med den anslåede økonomiske levetid i beregningsperiodens løb.
10) Drivhusgasemissionsomkostninger: pengeværdien af de miljøskader forårsaget af CO2-emissioner, der skyldes energiforbruget i bygninger.
11) Referencebygning: en hypotetisk eller faktisk referencebygning, som repræsenterer den typiske bygningsgeometri og de typiske installationer, den typiske energimæssige ydeevne for både klimaskærm og tekniske installationer, typiske funktioner og typisk omkostningsstruktur i den pågældende medlemsstat, og som er repræsentativ for klimaforholdene og den geografiske beliggenhed.
12) Diskonteringsrente: en fast værdi, der anvendes til at sammenligne realværdien af penge på forskellige tidspunkter.
13) Diskonteringsfaktor: en multiplikationsfaktor, der anvendes til at omregne en pengestrøm, der forekommer på et givet tidspunkt, til dens tilsvarende værdi på udgangstidspunktet. Den er afledt af diskonteringsrenten.
14) Udgangsår: det år, som en given beregning har som basisår, og fra hvilket beregningsperioden fastlægges.
15) Beregningsperiode: den periode, der tages hensyn til i en beregning; den udtrykkes som regel i år.
16) En bygnings restværdi: summen af bygningens og bygningsdelenes restværdier ved udgangen af beregningsperioden.
17) Prisudvikling: udviklingen gennem et tidsrum i priserne på energi, produkter, bygningsinstallationer, tjenesteydelser, arbejdskraft, vedligeholdelse og andre omkostninger; den kan være forskellig fra inflationen.
18) Energieffektivitetsforanstaltning: en ændring af en bygning, der har nedsat bygningens behov for primærenergi.
19) Pakke: et sæt energieffektivitetsforanstaltninger og/eller foranstaltninger baseret på vedvarende energikilder, som er bragt i anvendelse på en referencebygning.
20) Variant: det samlede resultat og beskrivelsen af et komplet sæt foranstaltninger/pakker, som er bragt i anvendelse på en bygning; den kan bestå i en kombination af indgreb i klimaskærmen, passivtekniske tiltag, indgreb i bygningsinstallationerne og/eller foranstaltninger med vedvarende energi.
21) Underkategorier af bygninger: kategorier af bygningstyper, der er stærkere differentieret ud fra størrelse, alder, byggematerialer, anvendelsesmønstre, klimazone eller andre kriterier end foreskrevet i direktiv 2010/31/EU, bilag I, punkt 5). I almindelighed etableres der referencebygninger for sådanne underkategorier.
22) Leveret energi: den energi, oplyst for hver energibærer, der leveres til den tekniske bygningsinstallation hen over systemgrænsen for at opfylde de anvendelsesformål, som der tages hensyn til i beregningen (opvarmning, køling, ventilation, varmt brugsvand, belysning, apparater osv.) eller for at fremstille elektricitet.
23) Energibehov til opvarmning og køling: varme, der skal leveres til eller trækkes ud af et klimatiseret lokale for at opretholde en bestemt temperatur i et givet tidsrum.
24) Eksporteret energi: energi, oplyst for hver energibærer, der leveres af den tekniske bygningsinstallation gennem systemgrænsen og anvendes uden for systemgrænsen.
25) Klimatiseret rum: et rum, hvor visse klimaparametre som f.eks. temperatur og fugtighed reguleres ved tekniske midler som opvarmning, køling mv.
26) Energi fra vedvarende energikilder: energi fra vedvarende ikke-fossile kilder i form af vindkraft, solenergi, aerotermisk energi, geotermisk energi, hydrotermisk energi og havenergi, vandkraft, biomasse, lossepladsgas, gas fra spildevandsanlæg og biogas.
Artikel 3
Ramme for sammenligningsmetoden
1. Medlemsstaterne beregner de omkostningsoptimale niveauer for mindstekrav til energimæssig ydeevne for bygninger og bygningsdele under anvendelse af den ramme for sammenligningsmetoden, der er fastsat i bilag I til denne forordning. Rammen foreskriver, at der skal udføres beregninger af de omkostningsoptimale niveauer ud fra både en makroøkonomisk og en privatøkonomisk synsvinkel, men overlader det til medlemsstaterne at afgøre, hvilken af disse beregninger der skal resultere i den nationale referenceværdi for vurdering af nationale mindstekrav til energimæssig ydeevne.
2. Ved beregningerne benytter medlemsstaterne:
a)
det år, hvori beregningen udføres, som udgangsår for beregningen
b)
den beregningsperiode, der fremgår af bilag I til denne forordning
c)
de omkostningskategorier, der fremgår af bilag I til denne forordning
d)
de fremskrivninger af CO2-priserne i EU's emissionshandelssystem, der fremgår af bilag II, som nedre grænse for CO2-omkostningsberegningen.
3. Medlemsstaterne supplerer rammen for sammenligningsmetoden ved med henblik på beregningerne at bestemme:
a)
den anslåede økonomiske levetid for en bygning og/eller bygningsdel
b)
diskonteringsrenten
c)
omkostningerne til energibærere, produkter, systemer, vedligeholdelse, drift og arbejdskraft
d)
primærenergifaktorerne
e)
den energiprisudvikling, der må antages for alle energibærere, under hensyntagen til oplysningerne i bilag II til denne forordning.
4. Medlemsstaterne bestræber sig på at beregne og vedtage omkostningsoptimale niveauer for mindstekrav til energimæssig ydeevne for de bygningskategorier, hvor der hidtil ikke har været fastsat specifikke mindstekrav til energimæssig ydeevne.
5. Medlemsstaterne udfører en analyse af beregningsresultaternes følsomhed over for ændringer i de benyttede parametre; herunder skal der mindst gøres rede for virkningen af andre energiprisudviklinger end ventet og for diskonteringsrentesatserne for de makro- og privatøkonomiske beregninger, men ideelt set også for ændringer i andre parametre, der forventes at få væsentlig indvirkning på resultatet af beregningerne, f.eks. prisudviklingen på andre faktorer end energi.
Artikel 4
Sammenligning af de beregnede omkostningsoptimale niveauer med de nuværende mindstekrav til energimæssig ydeevne
1. Efter at have beregnet de omkostningsoptimale niveauer ud fra både en makroøkonomisk og en privatøkonomisk synsvinkel, afgør medlemsstaterne, hvilket af beregningsresultaterne der skal blive den nationale referenceværdi; de underretter Kommissionen om deres afgørelse i forbindelse med den indberetning, der er omhandlet i artikel 6.
Medlemsstaterne sammenholder det beregningsresultat, der er valgt som national referenceværdi, jf. artikel 3, med de gældende krav til energimæssig ydeevne for den relevante bygningskategori.
Medlemsstaterne anvender resultatet af denne sammenligning til at sikre, at der fastsættes mindstekrav til energimæssig ydeevne med sigte på at nå omkostningsoptimale niveauer, jf. artikel 4, stk. 1, i direktiv 2010/31/EU. Det henstilles kraftigt til medlemsstaterne at binde skattemæssige og økonomiske incitamenter til efterlevelse af resultatet af omkostningsoptimeringsberegningen for den samme referencebygning.
2. Har en medlemsstat defineret referencebygninger på en sådan måde, at resultatet af beregningen af det omkostningsoptimale niveau kan anvendes på flere bygningskategorier, kan de benytte dette resultat til at sikre, at der fastsættes mindstekrav til energimæssig ydeevne med sigte på at nå frem til omkostningsoptimale niveauer for alle relevante bygningskategorier.
Artikel 5
Revision af beregningerne af det omkostningsoptimale niveau
1. Medlemsstaterne tager deres beregninger af det omkostningsoptimale niveau op til revision i passende tid inden den revurdering af mindstekravene til energimæssig ydeevne, der skal foretages i henhold til artikel 4, stk. 1, i direktiv 2010/31/EU. Under revisionen skal navnlig prisudviklingen for inputomkostningerne gennemgås og om nødvendigt ajourføres.
2. Resultaterne af revisionen sendes til Kommissionen i den rapport, der er omhandlet i artikel 6 i denne forordning.
Artikel 6
Indberetning
1. Medlemsstaterne indberetter alle beregningernes inddata og antagelser samt beregningsresultaterne til Kommissionen. Rapporten skal indeholde de anvendte omregningsfaktorer for primærenergi, resultaterne af beregningerne på makro- og privatøkonomisk niveau, følsomhedsanalysen, jf. artikel 3, stk. 5, og den forudsatte prisudvikling for energi og CO2.
2. Hvis resultatet af den sammenligning, der er omhandlet i artikel 4, viser, at de gældende mindstekrav til energimæssig ydeevne giver væsentligt ringere energieffektivitet end mindstekrav til energimæssig ydeevne på omkostningsoptimalt niveau, skal rapporten begrunde forskellen. Kan det ikke eftervises, at forskellen er berettiget, skal rapporten være ledsaget af en plan, der beskriver, hvilke skridt der bør tages, for at afstanden kan blive uvæsentlig ved næste revurdering. Med henblik herpå beregnes den væsentligt ringere energieffektivitet af gældende mindstekrav til energimæssig ydeevne som forskellen mellem gennemsnittet af alle gældende mindstekrav til energimæssig ydeevne og gennemsnittet af alle de omkostningsoptimale niveauer, der følger af det beregningsresultat, der benyttes som national reference for alle anvendte referencebygninger og bygningstyper.
3. Medlemsstaterne kan anvende det indberetningsskema, der er fastsat i bilag III til denne forordning.
Artikel 7
Ikrafttræden og anvendelse
1. Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
2. Den anvendes fra den 9. januar 2013 på bygninger, der anvendes af offentlige myndigheder, og fra den 9. juli 2013 på andre bygninger; dog træder artikel 6, stk. 1, i kraft den 30. juni 2012, jf. artikel 5, stk. 2, andet afsnit, i direktiv 2010/31/EU.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 16. januar 2012.
32012R0244
L 081/18
SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
DELEGIRANA UREDBA KOMISIJE (EU) br. 244/2012
od 16. siječnja 2012.
o dopuni Direktive 2010/31/EU Europskog parlamenta i Vijeća o energetskim svojstvima zgrada utvrđivanjem usporednog metodološkog okvira za izračunavanje troškovno optimalnih razina za minimalne zahtjeve energetskih svojstava zgrada i dijelova zgrada
(Tekst značajan za EGP)
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Direktivu 2010/31/EU Europskog parlamenta i Vijeća od 19. svibnja 2010. o energetskim svojstvima zgrada (1), a posebno njezin članak 5. stavak 1.,
budući da:
(1)
Direktivom 2010/31/EU od Komisije se zahtijeva da delegiranim aktom utvrdi usporedni metodološki okvir za izračunavanje troškovno optimalnih razina za minimalne zahtjeve energetskih svojstava zgrada i dijelova zgrada.
(2)
Države članice odgovorne su za određivanje minimalnih zahtjeva energetskih svojstava zgrada i dijelova zgrada. Zahtjevi moraju biti utvrđeni s ciljem ostvarivanja troškovno optimalnih razina. Na državama članicama je da odluče je li nacionalno mjerilo koje se koristi kao konačni rezultat troškovno optimalnih izračuna ono koje je izračunano iz makroekonomske perspektive (promatrajući troškove i koristi ulaganja u energetsku učinkovitost za društvo u cjelini) ili sa strogo financijskog gledišta (gledajući samo ulaganje kao takvo). Nacionalni minimalni zahtjevi energetskih svojstava ne bi smjeli biti više od 15 % niži od troškovno optimalnih rezultata izračuna uzetog kao nacionalno mjerilo. Troškovno optimalna razina nalazi se u rasponu razina svojstava u kojem je analiza troškova i koristi tijekom vijeka trajanja pozitivna.
(3)
Direktiva 2010/31/EU promiče smanjenje korištenja energije u izgrađenom okolišu, ali i naglašava da je zgradarstvo glavni izvor emisija ugljikovog dioksida.
(4)
Direktiva 2009/125/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 21. listopada 2009. o uspostavi okvira za utvrđivanje zahtjeva za ekološki dizajn proizvoda povezanih s energijom (2) predviđa utvrđivanje minimalnih zahtjeva energetskih svojstava takvih proizvoda. Prilikom utvrđivanja nacionalnih zahtjeva za tehničke sustave zgrada, države članice moraju uzeti u obzir provedbene mjere utvrđene tom direktivom. Svojstva građevnih proizvoda koja će se koristiti za izračune prema ovoj Uredbi trebala bi se utvrditi u skladu s odredbama Uredbe (EU) br. 305/2011 Europskog parlamenta i Vijeća od 9. ožujka 2011. o utvrđivanju usklađenih uvjeta za stavljanje na tržište građevnih proizvoda i stavljanju izvan snage Direktive Vijeća 89/106/EEZ (3).
(5)
Cilj troškovno učinkovitih odnosno troškovno optimalnih razina energetske učinkovitosti može u određenim okolnostima pružiti opravdanje državama članicama da odrede troškovno učinkovite odnosno troškovno optimalne zahtjeve za dijelove zgrada koji bi u praksi predstavljali prepreke za određene projekte zgrada ili za tehničke mogućnosti te može poticati uporabu proizvoda povezanih s energijom koji imaju bolja energetska svojstva.
(6)
Koraci od kojih se sastoji usporedni metodološki okvir navedeni su u Prilogu III. Direktivi 2010/31/EU i uključuju utvrđivanje referentnih zgrada, definiranje mjera energetske učinkovitosti koje će se primjenjivati na te referentne zgrade, procjenu pripadajuće potrebe tih mjera za primarnom energijom i izračun troškova (tj. neto sadašnje vrijednosti) tih mjera.
(7)
Zajednički okvir za izračunavanje energetskog svojstva, utvrđen u Prilogu I. Direktivi 2010/31/EU, vrijedi i za sve korake troškovno optimalnog metodološkog okvira, posebno za korak u kojem se izračunavaju energetska svojstva zgrada i dijelova zgrada.
(8)
S ciljem prilagodbe usporednog metodološkog okvira nacionalnim okolnostima, države članice trebale bi utvrditi procijenjeni ekonomski vijek trajanja zgrade i/ili dijela zgrade, odgovarajući trošak nositelja energije, proizvoda, sustava i održavanja, operativne troškove i troškove rada, faktore pretvaranja primarne energije, kao i kretanja cijena energije koje je moguće predvidjeti za goriva koja se u njihovim nacionalnim kontekstima koriste za energiju u zgradama, uzimajući u obzir informacije koje daje Komisija. Države članice također bi trebale utvrditi diskontnu stopu koja će se koristiti kako za makroekonomske, tako i za financijske izračune, nakon što provedu analizu osjetljivosti barem dviju kamatnih stopa za svaki izračun.
(9)
Kako bi se osigurao zajednički pristup država članica primjeni usporednog metodološkog okvira, primjereno je da Komisija utvrdi ključne okvirne uvjete potrebne za izračun neto sadašnje vrijednosti, kao što su početna godina izračuna, troškovne kategorije koje se razmatraju te razdoblje koje će se koristiti za izračun.
(10)
Utvrđivanje zajedničkog razdoblja izračuna nije u suprotnosti s pravom država članica da utvrde procijenjeni ekonomski vijek trajanja zgrada i/ili dijelova zgrade s obzirom na to da on može biti i dulji i kraći od utvrđenog razdoblja izračuna. Procijenjeni ekonomski vijek trajanja zgrada i/ili dijelova zgrada ima tek ograničeni utjecaj na razdoblje izračuna jer to je razdoblje prije određeno ciklusom rekonstrukcije zgrade, tj. razdobljem nakon kojeg se na zgradi provodi veća rekonstrukcija.
(11)
Troškovni izračuni i projekcije s mnogo pretpostavki i neizvjesnosti, uključujući primjerice kretanja cijene energije tijekom vremena, obično su popraćeni analizom osjetljivosti kojom se procjenjuje pouzdanost ključnih ulaznih parametara. Za potrebe troškovno optimalnih izračuna, analiza osjetljivosti trebala bi obraditi barem kretanja cijene energije i diskontnu stopu, a u najboljem bi slučaju analiza osjetljivosti trebala sadržavati i buduća kretanja cijene tehnologije kao element za preispitivanje izračuna.
(12)
Usporedni metodološki okvir trebao bi državama članicama omogućiti da rezultate troškovno optimalnih izračuna usporede s minimalnim zahtjevima energetskih svojstava koji su na snazi te da rezultat usporedbe koriste kako bi osigurale da cilj utvrđivanja minimalnih zahtjeva energetskih svojstava bude postizanje troškovno optimalnih razina. Države članice trebale bi razmotriti utvrđivanje minimalnih zahtjeva energetskih svojstava na troškovno optimalnoj razini i za one kategorije zgrada za koje za sada ne postoje minimalni zahtjevi energetskih svojstava.
(13)
Troškovno optimalna metodologija tehnološki je neutralna i ne daje prednost jednom tehnološkom rješenju pred nekim drugim. Ona osigurava natjecanje među mjerama, paketima odnosno varijantama tijekom procijenjenog vijeka trajanja zgrade ili dijela zgrade.
(14)
Rezultate izračuna kao i korištene ulazne podatke i pretpostavke potrebno je priopćiti Komisiji, kako je propisano člankom 5. stavkom 2. Direktive 2010/31/EU. Ta izvješća trebala bi Komisiji omogućiti da ocijeni napredak koji su države članice postigle u smislu ostvarenja troškovno optimalnih razina minimalnih zahtjeva energetskih svojstava te da o tom napretku izvijesti.
(15)
Kako bi smanjile administrativno opterećenje, državama članicama trebalo bi omogućiti smanjenje broja izračuna kroz utvrđivanje referentnih zgrada koje su reprezentativne za više od jedne kategorije zgrada, bez utjecaja na dužnost koju države članice imaju prema Direktivi 2010/31/EU da za određene kategorije zgrada utvrde minimalne zahtjeve energetskih svojstava,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Predmet i područje primjene
U skladu sa člankom 5. i prilozima I. i III. Direktivi 2010/31/EU, ova Uredba utvrđuje usporedni metodološki okvir koji države članice trebaju koristiti za izračunavanje troškovno optimalnih razina minimalnih zahtjeva energetskih svojstava za nove i postojeće zgrade i dijelove zgrada.
Metodološki okvir navodi pravila za uspoređivanje mjera energetske učinkovitosti, mjera koje uključuju obnovljive izvore energije te paketa i varijanti takvih mjera, na temelju svojstva primarne energije i troškova koji se pripisuju njihovoj provedbi. On također utvrđuje način na koji se ta pravila primjenjuju na odabrane referentne zgrade s ciljem definiranja troškovno optimalnih razina minimalnih zahtjeva energetskih svojstava.
Članak 2.
Definicije
Uz definicije iz članka 2. Direktive 2010/31/EU, primjenjuju se sljedeće definicije uz napomenu da za izračun na makroekonomskoj razini treba isključiti primjenjive naknade i poreze:
(1)
Globalni trošak znači zbroj sadašnje vrijednosti troškova početnog ulaganja, tekućih troškova i troškova zamjene (u odnosu na početnu godinu), kao i troškova odlaganja ako su primjenjivi. Za izračun na makroekonomskoj razini, uvodi se dodatna kategorija troška emisija stakleničkih plinova;
(2)
Troškovi početnog ulaganja znači svi troškovi koji su nastali do trenutka u kojem se zgrada ili dio zgrade predaje kupcu spreman za uporabu. Ti troškovi uključuju projektiranje, kupnju dijelova zgrade, povezivanje s dobavljačima, procese ugradnje i puštanja u uporabu;
(3)
Troškovi energije znači godišnji troškovi te fiksne i maksimalne naknade za energiju uključujući nacionalne poreze;
(4)
Operativni troškovi znači svi troškovi povezani s uporabom zgrade uključujući godišnji trošak osiguranja, komunalne naknade i druge stalne naknade i poreze;
(5)
Troškovi održavanja znači godišnji troškovi mjera za očuvanje i obnovu željene kvalitete zgrade ili dijela zgrade. Oni uključuju godišnje troškove inspekcije, čišćenja, prilagodbi, popravaka i potrošnih stavki;
(6)
Tekući troškovi znači godišnji troškovi održavanja, operativni troškovi i troškovi energije;
(7)
Troškovi odlaganja znači troškovi razgradnje na kraju vijeka trajanja zgrade odnosno dijela zgrade i uključuju razgradnju, uklanjanje dijelova zgrade kojima još nije istekao vijek trajanja, prijevoz i recikliranje;
(8)
Godišnji trošak znači zbroj tekućih troškova i periodičkih troškova odnosno troškova zamjene plaćenih u određenoj godini;
(9)
Trošak zamjene znači nadomjesno ulaganje za dio zgrade u skladu s procijenjenim ekonomskim vijekom trajanja tijekom razdoblja izračuna;
(10)
Trošak emisija stakleničkih plinova znači novčana vrijednost štete koju za okoliš uzrokuju emisije CO2, povezane s potrošnjom energije u zgradama;
(11)
Referentna zgrada znači hipotetska ili stvarna referentna zgrada koja predstavlja tipičnu geometriju i sustave zgrada, tipična energetska svojstva ovojnice i sustava zgrade, tipičnu funkcionalnost i tipičnu troškovnu strukturu u državi članici i reprezentativna je u smislu klimatskih uvjeta i zemljopisnog smještaja;
(12)
Diskontna stopa znači određena vrijednost za usporedbu vrijednosti novca u različitim trenucima, izražena realno;
(13)
Diskontni faktor znači multiplikativni broj koji se koristi za pretvaranje novčanog toka u danom trenutku u njegovu ekvivalentnu vrijednost u ishodišnoj točki. Izvodi se iz diskontne stope;
(14)
Početna godina znači godina na kojoj se temelje svi izračuni i koja služi za određivanje razdoblja izračuna;
(15)
Razdoblje izračuna znači razdoblje koje se uzima u obzir za potrebe izračuna i obično je izraženo u godinama;
(16)
Preostala vrijednost zgrade znači zbroj preostalih vrijednosti zgrade i dijelova zgrade na kraju razdoblja izračuna;
(17)
Kretanje cijene znači kretanje cijena energije, proizvoda, sustava u zgradi, usluga, rada, održavanja i ostalih troškova tijekom vremena, a može biti različito od stope inflacije;
(18)
Mjera energetske učinkovitosti znači promjena na zgradi koja dovodi do smanjenja potrebe zgrade za primarnom energijom;
(19)
Paket znači niz mjera energetske učinkovitosti i/ili mjera koje se temelje na obnovljivim izvorima energije i primjenjuju se na referentnu zgradu;
(20)
Varijanta znači globalni rezultat i opis čitavog niza mjera odnosno paketa primijenjenih na zgradu, koji se može sastojati od kombinacije mjera na ovojnici zgrade, pasivnih tehnika, mjera na sustavima u zgradi i/ili mjera temeljenih na obnovljivim izvorima energije;
(21)
Potkategorije zgrada znači kategorije vrsta zgrada koje su u odnosu na kategorije utvrđene u Prilogu I. stavku 5. Direktive 2010/31/EU dodatno razvrstane prema veličini, starosti, građevinskom materijalu, uporabnom uzorku, klimatskoj zoni odnosno drugim kriterijima. Upravo se za takve potkategorije utvrđuju referentne zgrade;
(22)
Isporučena energija znači energija, izražena po nositelju energije, koja se dovodi u tehnički sustav u zgradi kroz granicu sustava kako bi se zadovoljile promatrane potrebe (za grijanjem, hlađenjem, prozračivanjem, toplom vodom za kućanstva, rasvjetom, uređajima itd.) odnosno kako bi se proizvela električna energija;
(23)
Energija potrebna za grijanje i hlađenje znači toplina koja se treba dovesti odnosno odvesti iz klimatiziranog prostora radi održavanja željenih temperaturnih uvjeta tijekom danog razdoblja;
(24)
Izvezena energija znači energija izražena po nositelju energije, koju tehnički sustav u zgradi predaje kroz granicu sustava, a koristi se izvan granice sustava;
(25)
Klimatizirani prostor znači prostor u kojemu su određeni parametri okružja, kao što su temperatura, vlažnost itd., regulirani tehničkim uređajima poput grijanja i hlađenja itd.;
(26)
Energija iz obnovljivih izvora znači energija iz obnovljivih nefosilnih izvora, i to energija vjetra, sunca, aerotermalna, geotermalna, hidrotermalna energija i energija oceana, energija iz hidrocentrala, biomasa, deponijski plin, plin iz postrojenja za pročišćavanje otpadnih voda i bioplin.
Članak 3.
Usporedni metodološki okvir
1. Prilikom izračunavanja troškovno optimalnih razina minimalnih zahtjeva energetskih svojstava za zgrade i dijelove zgrada, države članice primjenjuju usporedni metodološki okvir utvrđen u Prilogu I. ovoj Uredbi. Okvir propisuje izračun troškovno optimalnih razina kako s makroekonomskog, tako i s financijskog gledišta, no prepušta državama članicama da utvrde koji će od tih izračuna postati nacionalno mjerilo prema kojem će se ocjenjivati minimalni nacionalni zahtjevi energetskih svojstava.
2. Za potrebe izračuna države članice:
(a)
kao početnu godinu za izračun uzimaju godinu u kojoj se izračun provodi;
(b)
koriste razdoblje izračuna iz Priloga I. ovoj Uredbi;
(c)
koriste troškovne kategorije iz Priloga I. ovoj Uredbi;
(d)
za utvrđivanje troška ugljika, kao minimalnu donju granicu koriste predviđene ETS cijene ugljika dane u Prilogu II.
3. Države članice nadopunjuju usporedni metodološki okvir utvrđivanjem sljedećeg za potrebe izračuna:
(a)
procijenjeni ekonomski vijek trajanja zgrade i/ili dijela zgrade;
(b)
diskontna stopa;
(c)
troškovi nositeljâ energije, proizvodâ, sustavâ, održavanja, operativni troškovi i troškovi rada;
(d)
faktori primarne energije;
(e)
kretanja cijene energije koja se mogu pretpostaviti za sve nositelje energije uzimajući u obzir informacije u Prilogu II. ovoj Uredbi.
4. Države članice nastoje izračunati i usvojiti troškovno optimalne razine minimalnih zahtjeva energetskih svojstava u odnosu na kategorije zgrada za koje za sada ne postoje posebni minimalni zahtjevi energetskih svojstava.
5. Države članice provode analizu kojom utvrđuju osjetljivost rezultata izračuna na promjene u primijenjenim parametrima i u kojoj svakako obrađuju učinak kretanja različitih cijena energije i diskontnih stopa na makroekonomske i financijske izračune, a poželjno je i ostale parametre za koje se očekuje da će imati znatan učinak na rezultat izračuna poput kretanja cijena nepovezanih s energijom.
Članak 4.
Usporedba izračunanih troškovno optimalnih razina s trenutačno važećim minimalnim zahtjevima energetskih svojstava
1. Nakon što su izračunale troškovno optimalne obvezne razine kako iz makroekonomske, tako i iz financijske perspektive, države članice odlučuju koji će izračun postati nacionalno mjerilo te o tome izvješćuju Komisiju kao dio izvješćivanja spomenutog u članku 6.
Države članice uspoređuju rezultat izračuna izabranog kao nacionalno mjerilo iz članka 3. s trenutačno važećim zahtjevima energetskih svojstava za mjerodavnu kategoriju zgrada.
Države članice koriste ishod ove usporedbe kako bi osigurale da cilj utvrđivanja minimalnih zahtjeva energetskih svojstava bude postizanje troškovno optimalnih razina u skladu s člankom 4. stavkom 1. Direktive 2010/31/EU. Državama članicama snažno se preporučuje da fiskalne i financijske poticaje vežu uz usklađenost s rezultatom troškovno optimalnog izračuna za istu referentnu zgradu.
2. Ako su države članice definirale referentne zgrade tako da je rezultat troškovno optimalnog izračuna primjenjiv na više kategorija zgrada, taj rezultat mogu koristiti kako bi osigurale da cilj utvrđivanja minimalnih zahtjeva energetskih svojstava bude postizanje troškovno optimalnih razina za sve mjerodavne kategorije zgrada.
Članak 5.
Preispitivanje troškovno optimalnih izračuna
1. Države članice preispituju svoje troškovno optimalne izračune prije nego što će preispitati svoje minimalne zahtjeve energetskih svojstava koje nalaže članak 4. stavak 1. Direktive 2010/31/EU. U tu svrhu posebno se moraju preispitati kretanja cijena ulaznih troškova te se prema potrebi ti podaci moraju ažurirati.
2. Rezultati ovog preispitivanja dostavljaju se Komisiji u okviru izvješća predviđenog člankom 6. ove Uredbe.
Članak 6.
Izvješćivanje
1. Države članice izvješćuju Komisiju o svim ulaznim podacima i pretpostavkama korištenima za izračune te o rezultatima tih izračuna. To izvješće uključuje primijenjene faktore pretvaranja primarne energije, rezultate izračuna na makroekonomskoj i financijskoj razini, analizu osjetljivosti iz članka 3. stavka 5. ove Uredbe te pretpostavljena kretanja cijene energije i ugljika.
2. Ako ishod usporedbe iz članka 4. ove Uredbe pokazuje da su važeći minimalni zahtjevi energetskih svojstava znatno manje energetski učinkoviti od troškovno optimalnih razina minimalnih zahtjeva energetskih svojstava, izvješće uključuje sva obrazloženja te razlike. U mjeri u kojoj je tu razliku nemoguće opravdati, izvješću se prilaže plan koji iznosi odgovarajuće korake za smanjenje razlike na neznatnu razinu u razdoblju do sljedećeg preispitivanja. U tom smislu, znatno manja razina energetske učinkovitosti važećih minimalnih zahtjeva energetskih svojstava izračunava se kao razlika između prosjeka svih važećih minimalnih zahtjeva energetskih svojstava i prosjeka svih troškovno optimalnih razina izračuna uzetog kao nacionalno mjerilo svih korištenih referentnih zgrada i vrsta zgrada.
3. Države članice mogu koristiti obrazac izvješća prikazan u Prilogu III. ovoj Uredbi.
Članak 7.
Stupanje na snagu i primjena
1. Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
2. Primjenjuje se od 9. siječnja 2013. na zgrade u kojima se nalaze javna tijela, a od 9. srpnja 2013. na ostale zgrade, s iznimkom članka 6. stavka 1. ove Uredbe, koji stupa na snagu 30. lipnja 2012. u skladu s člankom 5. stavkom 2. drugim podstavkom Direktive 2010/31/EU o energetskim svojstvima zgrada.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 16. siječnja 2012.