KOMMISSIONENS GENNEMFØRELSESFORORDNING (EU) Nr. 543/2011
af 7. juni 2011
om nærmere bestemmelser for anvendelsen af Rådets forordning (EF) nr. 1234/2007 for så vidt angår frugt og grøntsager og forarbejdede frugter og grøntsager
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 1234/2007 af 22. oktober 2007 om en fælles markedsordning for landbrugsprodukter og om særlige bestemmelser for visse landbrugsprodukter (fusionsmarkedsordningen) (1), særlig artikel 3 og 103h, artikel 121, litra a), artikel 127 og 134, artikel 143, litra b), artikel 148 og 179, artikel 192, stk. 2, artikel 194 og artikel 203a, stk. 8, sammenholdt med artikel 4, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
Ved forordning (EF) nr. 1234/2007 indføres der en fælles markedsordning for landbrugsprodukter, herunder frugt og grøntsager og forarbejdede frugter og grøntsager.
(2)
Gennemførelsesbestemmelserne for frugt og grøntsager og forarbejdede frugter og grøntsager er fastsat i Kommissionens forordning (EF) nr. 1580/2007 af 21. december 2007 om gennemførelsesbestemmelser til Rådets forordning (EF) nr. 2200/96, (EF) nr. 2201/96 og (EF) nr. 1182/2007 vedrørende frugt og grøntsager (2). Denne forordning er, er blevet ændret flere gange. Af klarhedshensyn bør alle gennemførelsesbestemmelserne inkorporeres i en ny forordning sammen med de ændringer, som erfaringen har vist er nødvendige, og forordning (EF) nr. 1580/2007 bør ophæves.
(3)
Der bør fastsættes produktionsår for frugt og grøntsager og forarbejdede frugter og grøntsager. Da ingen støtteordninger i sektoren længere følger de pågældende produkters høstcyklus, kan alle produktionsår harmoniseres til at følge kalenderåret.
(4)
Ifølge artikel 113, stk. 1, litra b) og c), i forordning (EF) nr. 1234/2007 bemyndiges Kommissionen til at fastsætte handelsnormer for frugt og grøntsager og forarbejdede frugter og grøntsager. Ifølge artikel 113a, stk. 1, i nævnte forordning må frugt og grøntsager, som skal sælges friske til forbrugeren, kun afsættes, hvis de er af sund, sædvanlig handelskvalitet, og hvis oprindelseslandet er angivet. For at harmonisere gennemførelsen af denne bestemmelse bør der fastlægges en detaljeret, generel handelsnorm for alle friske frugter og grøntsager.
(5)
På grundlag af tallene i Comext, Europa-Kommissionens referencedatabase for international handel, bør der vedtages særlige handelsnormer for de produkter, som det anses for nødvendigt at vedtage en norm for baseret på en vurdering af deres betydning, idet der især tages hensyn til, hvilke produkter der er genstand for den værdimæssigt største handel.
(6)
For at undgå unødvendige handelshindringer, hvis der skal fastlægges særlige handelsnormer for individuelle produkter, bør disse normer være i overensstemmelse med de normer, der er vedtaget af De Forenede Nationers Økonomiske Kommission for Europa (UNECE). Er der ikke vedtaget nogen særlig EU-handelsnorm, bør produkter betragtes som værende i overensstemmelse med den generelle handelsnorm, hvis indehaveren kan dokumentere, at produkterne er i overensstemmelse med en gældende UNECE-norm.
(7)
Der bør åbnes mulighed for undtagelser fra og fritagelser for anvendelse af handelsnormer i forbindelse med bestemte transaktioner, som enten er meget marginale og/eller specielle eller finder sted i begyndelsen af distributionskæden, eller når der er tale om tørrede frugter og grøntsager og produkter til forarbejdning. Det bør tillades, at nogle produkter på grund af deres biologiske udvikling eller mere eller mindre letfordærvelige karakter udviser en lettere forringet friskhedstilstand og fasthed, hvis de ikke tilhører klasse »Ekstra«. Nogle produkter, som normalt ikke er intakte, når de sælges, bør fritages for den generelle handelsnorm, som ellers ville kræve dette.
(8)
De angivelser, som kræves ifølge handelsnormerne, bør klart fremgå af emballagen og/eller etiketten. For at undgå svig og vildledning af forbrugerne bør de angivelser, som kræves i henhold til normerne, være tilgængelige for forbrugerne inden køb, især i forbindelse med fjernsalg, hvor erfaringen har vist, at der er risiko for svig og tilsidesættelse af den forbrugerbeskyttelse, som normerne yder.
(9)
Kolli med forskellige arter af frugt og grøntsager finder stadigt større udbredelse på markedet for at imødekomme efterspørgslen fra nogle forbrugere. I henhold til god forretningsskik skal frugt og grøntsager, der sælges i samme kolli, være af samme kvalitet. For produkter, som der ikke er fastsat EU-normer for, kan dette sikres ved hjælp af almindelige bestemmelser. Der bør fastsættes mærkningsbestemmelser for kolli med blandinger af forskellige arter af frugt og grøntsager. De bør være mindre strenge end handelsnormernes bestemmelser for navnlig at tage hensyn til den disponible plads på etiketten.
(10)
For at sikre, at der kan føres korrekt og effektiv kontrol, bør fakturaer og ledsagedokumenter, der ikke er beregnet til forbrugerne, indeholde grundlæggende oplysninger, der findes i handelsnormerne.
(11)
Der bør fastsættes nærmere regler for den selektive kontrol på grundlag af en risikoanalyse, der er omhandlet i artikel 113a, stk. 4, i forordning (EF) nr. 1234/2007. Det bør især understreges, hvilken rolle risikoanalysen spiller ved udvælgelsen af produkter, der skal kontrolleres.
(12)
Hver medlemsstat bør udpege kontrolorganer, som skal være ansvarlige for, at der foretages overensstemmelseskontrol i alle handelsled. Et af disse organer bør være ansvarligt for kontakt til og koordinering mellem alle øvrige udpegede organer.
(13)
Da information om de erhvervsdrivende og om de grundlæggende træk ved deres virksomhed er en uundværlig hjælp for medlemsstaterne i deres analyser, bør hver medlemsstat oprette en database med oplysninger om erhvervsdrivende i sektoren for frugt og grøntsager. For at sikre, at alle aktører i afsætningskæden er omfattet, og under hensyntagen til retssikkerheden bør der fastsættes en definition af, hvad der forstås ved »erhvervsdrivende«.
(14)
Overensstemmelseskontrollen bør foregå ved hjælp af stikprøver og koncentreres om erhvervsdrivende, hos hvem der er størst risiko for at finde varer, som ikke overholder normerne. Under hensyntagen til de nationale markeders særpræg bør medlemsstaterne fastsætte regler, som gør det muligt for dem at målrette deres kontrol mod bestemte kategorier af erhvervsdrivende. For at sikre åbenhed bør disse regler meddeles Kommissionen.
(15)
Medlemsstaterne bør sørge for, at eksporten af frugt og grøntsager til tredjelande er i overensstemmelse med handelsnormerne, og bør bekræfte dette, jf. Genève-protokollen om fastsættelse af normer for friske frugter og grøntsager samt tørrede produkter, der er indgået inden for rammerne af UNECE, og OECD-ordningen for anvendelse af internationale normer for frugt og grøntsager.
(16)
Frugt og grøntsager, der importeres fra tredjelande, bør være i overensstemmelse med handelsnormerne eller tilsvarende normer. Der bør derfor foretages overensstemmelseskontrol, inden disse varer føres ind på EU's toldområde, dog ikke af mindre partier, som ifølge kontrolorganerne er forbundet med ringe risiko for manglende overensstemmelse. I nogle tredjelande, som behørigt garanterer, at normerne overholdes, kan de pågældende tredjelandes kontrolorganer foretage kontrol forud for eksporten. Udnyttes denne mulighed, bør medlemsstaterne regelmæssigt undersøge, om den kontrol, som tredjelandenes kontrolorganer har gennemført forud for eksporten, er effektiv og pålidelig.
(17)
Da frugt og grøntsager til industriel forarbejdning ikke er underlagt handelsnormer, bør det sikres, at de ikke sælges på markedet til forbrug i frisk tilstand. Disse produkter bør mærkes på en passende måde.
(18)
Frugt og grøntsager, der er omfattet af overensstemmelseskontrollen, bør underkastes den samme form for kontrol i alle handelsled. Med henblik herpå bør de kontrolbestemmelser, som UNECE har anbefalet, og som svarer til OECD’s anbefalinger på området, anvendes. Der bør dog fastsættes særlige regler for kontrol i detailleddet.
(19)
Der bør fastsættes bestemmelser om anerkendelse af producentorganisationer for de produkter, som disse ansøger om. Ansøges der udelukkende om anerkendelse for produkter til forarbejdning, bør det sikres, at de rent faktisk leveres til forarbejdning.
(20)
For at nå frugt- og grøntsagsordningens mål og sikre, at producentorganisationerne udfører deres arbejde på en bæredygtig og effektiv måde, bør der sikres optimal stabilitet i producentorganisationerne. Der bør derfor fastsættes en minimumsperiode for en producents medlemskab af en producentorganisation. Medlemsstaterne bør have mulighed for at fastsætte udmeldelsesfrister og tidspunkter for, hvornår et medlems udmeldelse får virkning.
(21)
En producentorganisations vigtigste og væsentligste aktiviteter bør være knyttet til koncentrationen af udbud og afsætning. En producentorganisation bør dog have mulighed for at udøve andre aktiviteter, uanset om de er af handelsmæssig eller anden art.
(22)
Producentorganisationerne bør tilskyndes til at samarbejde, ved at det tillades, at afsætningen af frugt og grøntsager, der udelukkende er købt hos en anden anerkendt producentorganisation, hverken tages i betragtning ved beregningen af hovedaktiviteten eller de øvrige aktiviteter. Er en producentorganisation anerkendt for et produkt, hvortil der kræves tekniske faciliteter, bør den have mulighed for at tilvejebringe disse faciliteter via sine medlemmer, via datterselskaber eller ved udlicitering.
(23)
Producentorganisationer kan have kapitalandele i datterselskaber, der bidrager til, at deres medlemmers produktion opnår større værditilvækst. Der bør fastlægges regler for beregning af værdien af en sådan afsat produktion. Disse datterselskaber bør have samme hovedaktiviteter som producentorganisationen efter en overgangsperiode, hvor de har mulighed for at tilpasse sig.
(24)
Der bør fastlægges nærmere regler for anerkendelse af sammenslutninger af producentorganisationer, tværnationale producentorganisationer og tværnationale sammenslutninger af producentorganisationer, jf. forordning (EF) nr. 1234/2007, og for, hvordan de skal fungere. For at opnå sammenhæng bør de i videst muligt omfang afspejle de regler, der er fastsat for producentorganisationer.
(25)
For at lette koncentrationen af udbuddet bør der tilskyndes til, at bestående producentorganisationer sammenlægges til nye producentorganisationer, ved at der fastlægges regler for sammenlægning af de sammenlagte producentorganisationers driftsprogrammer.
(26)
Samtidig med, at princippet om, at en producentorganisation skal oprettes på producenternes initiativ og kontrolleres af disse, overholdes, bør det være op til medlemsstaterne at fastsætte betingelser for, at andre fysiske eller juridiske personer accepteres som medlemmer af en producentorganisation og/eller sammenslutning af producentorganisationer.
(27)
For at sikre, at producentorganisationerne rent faktisk repræsenterer et minimumsantal producenter, bør medlemsstaterne træffe foranstaltninger for at undgå, at et mindretal af medlemmer, der eventuelt tegner sig for størstedelen af den pågældende producentorganisations produktion, dominerer producentorganisationens forvaltning og drift alt for kraftigt.
(28)
For at tage hensyn til forskellige produktions- og afsætningsforhold i EU bør medlemsstaterne fastsætte betingelser for foreløbig anerkendelse af producentsammenslutninger, der forelægger en anerkendelsesplan.
(29)
For at fremme oprettelsen af stabile producentorganisationer, der kan bidrage varigt til at nå frugt- og grøntsagsordningens mål, bør kun producentsammenslutninger, der kan godtgøre, at de er i stand til at opfylde alle betingelserne for anerkendelse inden for et bestemt tidsrum, foreløbigt anerkendes.
(30)
Det bør fastlægges, hvilke oplysninger producentsammenslutningerne skal medtage i anerkendelsesplanen. For at producentsammenslutningerne bedre kan opfylde betingelserne for anerkendelse bør det tillades, at anerkendelsesplanen ændres. Med henblik herpå bør det fastsættes, at medlemsstaterne kan anmode en producentsammenslutning om at træffe korrigerende foranstaltninger for at sikre, at anerkendelsesplanen gennemføres.
(31)
En producentsammenslutning kan opfylde betingelserne for anerkendelse, inden anerkendelsesplanen er afsluttet. Det bør fastsættes, at nævnte sammenslutninger kan indgive ansøgning om anerkendelse sammen med udkast til driftsprogrammer. For at opnå sammenhæng bør anerkendelsen af en producentsammenslutning være ensbetydende med, at dens anerkendelsesplan afsluttes og støtten afbrydes. For at tage hensyn til den flerårige finansiering af investeringer bør investeringer, hvortil der kan ydes investeringsstøtte, kunne overføres til driftsprogrammer.
(32)
For at lette den korrekte anvendelse af ordningen for støtte til dækning af udgifterne til oprettelse og administration af producentsammenslutninger bør denne støtte ydes som et fast beløb. Der bør indføres et loft over dette faste beløb af hensyn til de budgetmæssige begrænsninger. For at tage hensyn til de forskellige finansielle behov hos producentsammenslutninger af forskellig størrelse bør dette loft desuden tilpasses efter værdien af producentsammenslutningernes salgbare produktion.
(33)
For at opnå sammenhæng og en gnidningsløs overgang til status som anerkendt producentsammenslutning bør der for producentsammenslutninger gælde de samme regler som for producentorganisationer med hensyn til deres hovedaktiviteter og deres afsatte produktions værdi.
(34)
For at tage hensyn til de nye producentsammenslutningers finansielle behov og sikre, at støtteordningen anvendes korrekt i tilfælde af sammenlægninger, bør der være mulighed for at yde støtte til de producentsammenslutninger, der opstår ved sammenlægningen.
(35)
For at lette anvendelsen af støtteordningen på driftsprogrammer bør det klart defineres, hvad der forstås ved producentorganisationernes afsatte produktion, og i den forbindelse specificeres, hvilke produkter der kan tages i betragtning, og i hvilket handelsled produktionens værdi skal beregnes. Af kontrol- og forenklingshensyn bør der anvendes en fast sats til beregning af værdien af frugt og grøntsager til forarbejdning, der repræsenterer basisproduktets værdi, dvs. frugt og grøntsager til forarbejdning, og aktiviteter, som ikke udgør en egentlig forarbejdning. Da de mængder frugt og grøntsager, der medgår til fremstilling af forarbejdede frugter og grøntsager, afviger væsentligt fra produktgruppe til produktgruppe, bør disse forskelle afspejles i de faste satser, der anvendes. For frugt og grøntsager, der skal forarbejdes til aromatiske krydderurter og paprikapulver, bør der også indføres en fast sats til beregning af værdien af frugt og grøntsager til forarbejdning, som kun repræsenterer basisproduktets værdi. Der bør også kunne anvendes andre metoder til beregning af den salgbare produktion i tilfælde af årlige udsving eller utilstrækkelige data. For at forhindre, at ordningen misbruges, bør producentorganisationerne som hovedregel ikke kunne ændre metoden til fastsættelse af referenceperioder, mens programmet løber.
(36)
For at lette overgangen til den nye metode til beregning af værdien af den afsatte produktion af frugt og grøntsager til forarbejdning bør driftsprogrammer, der var godkendt pr. 20. januar 2010, ikke berøres af den nye beregningsmetode, idet disse driftsprogrammer dog kan ændres i henhold til artikel 65 og 66 i forordning (EF) nr. 1580/2007. Af samme grund bør værdien af den produktion, der er afsat i referenceperioden for driftsprogrammer, som er godkendt efter nævnte dato, beregnes efter de nye regler.
(37)
For at sikre, at støtten anvendes korrekt, bør der fastlægges bestemmelser for forvaltningen af driftsfonde og medlemmernes finansielle bidrag, der er så fleksible som muligt, på betingelse af, at alle producenter kan udnytte driftsfonden og deltage demokratisk i beslutningerne om, hvordan den skal anvendes.
(38)
Der bør fastlægges bestemmelser for omfanget og opbygningen af den nationale strategi for bæredygtige driftsprogrammer og for de nationale rammer for miljøforanstaltninger. Målet er at optimere tildelingen af finansielle ressourcer og forbedre strategiens kvalitet.
(39)
Der bør fastlægges procedurer for forelæggelse og godkendelse af driftsprogrammer, herunder tidsfrister, for at myndighederne kan foretage en passende evaluering af oplysningerne og de foranstaltninger og aktiviteter, der skal indgå i eller udelukkes fra programmerne. Da programmerne forvaltes på årsbasis, bør det fastsættes, at programmer, der ikke er godkendt inden en given dato, udsættes et år.
(40)
Der bør fastsættes en procedure for årlig ændring af driftsprogrammer for det følgende år, så de kan tilpasses for at tage hensyn til eventuelle nye betingelser, som ikke kunne forudses, da de oprindeligt blev forelagt. Det bør også være muligt at ændre driftsfondens foranstaltninger og beløb i løbet af det år, et program gennemføres. For at sikre, at de overordnede formål fastholdes i de godkendte programmer, bør alle sådanne ændringer være underlagt visse begrænsninger og betingelser, der fastlægges af medlemsstaterne, herunder at det er obligatorisk at give myndighederne meddelelse om ændringer.
(41)
Af finansielle grunde og af hensyn til retssikkerheden bør der udarbejdes en liste over foranstaltninger og udgifter, der ikke kan omfattes af driftsprogrammer.
(42)
I forbindelse med investeringer i individuelle bedrifter bør det for at undgå, at en privatperson, der afbryder tilknytningen til organisationen i investeringens levetid, opnår en urimelig berigelse, fastsættes, at organisationen kan inddrive restværdien af investeringen, uanset om en sådan investering ejes af et medlem eller organisationen.
(43)
For at sikre, at støtteordningen anvendes korrekt, bør det fastlægges, hvilke oplysninger der skal anføres i støtteansøgningerne, og hvilke procedurer der skal gælde for støtteudbetalingen. For at undgå likviditetsproblemer bør producentorganisationerne kunne anvende en ordning med udbetaling af forskud, som der skal stilles sikkerhed for. Af de samme årsager bør der kunne anvendes en alternativ ordning til at refundere allerede afholdte udgifter.
(44)
Produktionen af frugt og grøntsager er uforudsigelig, og produkterne er fordærvelige. Selv ikke alt for store overskud på markedet kan medføre væsentlige forstyrrelser. Der bør fastlægges nærmere regler for omfanget og anvendelsen af krisestyrings- og kriseforebyggelsesforanstaltninger i forbindelse med de produkter, der er nævnt i artikel 1, stk. 1, litra i), i forordning (EF) nr. 1234/2007. Disse regler bør så vidt muligt sikre fleksibilitet og hurtig indgriben i krisesituationer og bør derfor give medlemsstaterne og producentorganisationerne mulighed for selv at træffe de relevante beslutninger. Reglerne bør dog forhindre misbrug og fastsætte de nødvendige grænser for anvendelsen af visse foranstaltninger, herunder på det finansielle område. De skal også sikre, at plantesundheds- og miljøkravene overholdes.
(45)
Der bør fastsættes nærmere regler for tilbagekøb fra markedet, hvor der tages hensyn til den pågældende foranstaltnings potentielle betydning. Der bør navnlig fastlægges regler for ordningen for øget støtte til tilbagekøbte frugter og grøntsager, som velgørende organisationer og andre foretagender og institutioner uddeler gratis som humanitær hjælp. For at lette den gratis uddeling bør velgørende organisationer og institutioner have mulighed for at anmode om et symbolsk bidrag fra de endelige modtagere af tilbagekøbte produkter, såfremt disse produkter er blevet forarbejdet. Der bør desuden fastlægges lofter over støtte til tilbagekøb for at sikre, at disse ikke bliver en permanent alternativ afsætningsmulighed for produkterne, frem for at de bringes i omsætning på markedet. For de produkter, som der er fastsat lofter over EU-tilbagekøbsgodtgørelsen for i bilag V til Rådets forordning (EF) nr. 2200/96 af 28. oktober 1996 om den fælles markedsordning for frugt og grøntsager (3), bør disse lofter fortsat anvendes, idet de dog kan forhøjes i et vist omfang for at afspejle, at tilbagekøbene nu samfinansieres. For andre produkter, hvor erfaringen endnu ikke har vist, at der består en risiko for overdrevne tilbagekøb, bør det tillades, at medlemsstaterne fastsætter lofter over støtten. Af samme årsager bør der dog under alle omstændigheder fastsættes en kvantitativ grænse for tilbagekøb pr. produkt pr. producentorganisation.
(46)
Der bør fastsættes nærmere regler for den nationale finansielle støtte, som medlemsstaterne kan yde i områder af EU, hvor producenterne kun er organiseret i ringe grad, og det bør i den forbindelse defineres, hvad der forstås ved at være organiseret i ringe grad. Der bør fastlægges procedurer for godkendelse af en sådan national støtte og for EU's godkendelse af refusion af støtten og fastsættelse af refusionens størrelse samt refusionssatsen. Disse procedurer bør afspejle de nugældende.
(47)
Der bør fastlægges nærmere regler, navnlig proceduremæssige bestemmelser, for, hvornår regler, der er fastsat af en producentorganisation for frugt og grøntsager eller en sammenslutning af sådanne organisationer, kan udvides til at gælde for alle producenter i et bestemt økonomisk område. Sælges produkterne på træ eller busk, bør det også fastlægges, hvilke regler der skal udvides til at gælde for henholdsvis producenter og købere.
(48)
For at overvåge importen af æbler og sørge for, at en kraftig stigning i æbleimporten inden for relativt kort tid bliver bemærket, blev der som en overgangsordning i 2006 indført en importlicensordning for æbler henhørende under KN-kode 0808 10 80. I mellemtiden er der til at overvåge æbleimporten udviklet nye og præcise metoder, som er mindre besværlige for de erhvervsdrivende end den nuværende licensordning. Derfor bør pligten til at fremlægge importlicens for æbler henhørende under KN-kode 0808 10 80 afskaffes om kort tid.
(49)
Der bør fastlægges nærmere regler for indgangsprisordningen for frugt og grøntsager. Da de fleste letfordærvelige frugter og grøntsager leveres i konsignation, er det særligt vanskeligt at bestemme deres værdi. Det bør fastsættes, hvilke metoder der skal anvendes til beregning af den indgangspris, som skal danne grundlag for tariferingen af de importerede produkter i den fælles toldtarif. Navnlig bør der fastsættes faste importværdier på grundlag af det vejede gennemsnit af produkternes gennemsnitspriser, og der bør fastsætte særlige bestemmelser, såfremt der ikke foreligger noteringer for produkter med en given oprindelse. For at sikre, at ordningen anvendes korrekt, bør det kunne fastsættes, at der under visse omstændigheder skal stilles sikkerhed.
(50)
Der bør indføres nærmere regler for den importtold, der kan pålægges bestemte produkter ud over den told, der er fastsat i den fælles toldtarif. Tillægstolden kan pålægges, hvis den importerede mængde af de pågældende produkter overskrider en udløsningstærskel, der er fastsat for produktet og anvendelsesperioden. Varer, der er under transport til EU, er fritaget for tillægstold, og der bør derfor fastsættes særlige bestemmelser for dem.
(51)
Det bør fastsættes, at såvel producentorganisationer som medlemsstater skal foretage passende overvågning og evaluering af igangværende programmer og ordninger for at vurdere, hvor effektive de er.
(52)
Der bør fastlægges bestemmelser om de meddelelser, der er nødvendige for at gennemføre denne forordning, deres art, hvilket format de skal have, og hvordan de skal sendes. Disse bestemmelser bør omfatte meddelelser fra producenter og producentorganisationer til medlemsstaterne og fra medlemsstaterne til Kommissionen samt sanktioner i tilfælde af forsinkede eller urigtige meddelelser.
(53)
Der bør fastlægges bestemmelser om, hvilke former for kontrol der er nødvendige for at sikre korrekt anvendelse af denne forordning og forordning (EF) nr. 1234/2007, og passende sanktioner i tilfælde af, at der konstateres uregelmæssigheder. Disse foranstaltninger bør omfatte både specifikke EU-kontrolforanstaltninger og -sanktioner og supplerende nationale kontrolforanstaltninger og sanktioner. Kontrollen og sanktionerne bør være effektive, stå i et rimeligt forhold til overtrædelsen og have en afskrækkende virkning. Der bør være mulighed for at løse problemer i tilfælde af åbenlyse fejl, force majeure og andre usædvanlige omstændigheder for at sikre, at producenterne får en rimelig behandling. Der bør ligeledes fastsættes regler for kunstigt skabte situationer for at undgå, at der kan drages fordel af sådanne situationer.
(54)
Der bør fastsættes bestemmelser for at sikre en gnidningsløs overgang fra den tidligere ordning, der blev fastsat ved forordning (EF) nr. 2200/96, Rådets forordning (EF) nr. 2201/96 af 28. oktober 1996 om den fælles markedsordning for forarbejdede frugter og grøntsager (4) og Rådets Forordning (EF) nr. 2202/96 af 28. oktober 1996 om en støtteordning for producenter af visse citrusfrugter (5) til den nye ordning, der blev fastsat ved Rådets forordning (EF) nr. 1182/2007 af 26. september 2007 om særlige regler for frugt og grøntsager og om ændring af direktiv 2001/112/EF og 2001/113/EF og forordning (EØF) nr. 827/68, (EF) nr. 2200/96, (EF) nr. 2201/96, (EF) nr. 2826/2000, (EF) nr. 1782/2003 og (EF) nr. 318/2006 og ophævelse af forordning (EF) nr. 2202/96 (6) og siden ved forordning (EF) nr. 1234/2007 og ved forordning (EF) nr. 1580/2007 og siden ved nærværende forordning og bestemmelserne til gennemførelse af overgangsreglerne i artikel 203a i forordning (EF) nr. 1234/2007.
(55)
For at afskaffelsen af importlicensordningen for æbler ikke skal påvirke handelsstrømmene for kraftigt, bør artikel 134 i forordning (EF) nr. 1580/2007 fortsat anvendes indtil den 31. august 2011.
(56)
Forvaltningskomitéen for den Fælles Markedsordning for Landbrugsprodukter har ikke afgivet udtalelse inden for den af formanden fastsatte frist -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
AFSNIT I
INDLEDENDE BESTEMMELSER
Artikel 1
Anvendelsesområde og anvendelse af udtryk
1. Ved denne forordning fastsættes der gennemførelsesbestemmelser til forordning (EF) nr. 1234/2007 for frugt og grøntsager og forarbejdede frugter og grøntsager.
Afsnit II og III i nærværende forordning gælder dog kun for de produkter, der er omhandlet i artikel 1, stk. 1, litra i), i forordning (EF) nr. 1234/2007, og sådanne produkter, der udelukkende er bestemt til forarbejdning.
2. Udtryk, som anvendes i forordning (EF) nr. 1234/2007, har samme betydning, når de anvendes i nærværende forordning, medmindre andet er fastsat i nærværende forordning.
Artikel 2
Produktionsår
Produktionsårene for frugt og grøntsager og forarbejdede frugter og grøntsager løber fra 1. januar til 31. december.
AFSNIT II
KLASSIFICERING AF PRODUKTERNE
KAPITEL 1
Generelle regler
Artikel 3
Handelsnormer; indehavere
1. Kravene i artikel 113a, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007 betragtes som den generelle handelsnorm. De nærmere oplysninger om den generelle handelsnorm findes i del A i bilag I til nærværende forordning.
Frugt og grøntsager, der ikke er omfattet af en særlig handelsnorm, skal være i overensstemmelse med den generelle handelsnorm. Hvis indehaveren kan påvise, at produkterne er i overensstemmelse med gældende normer vedtaget af De Forenede Nationers Økonomiske Kommission for Europa (UNECE), betragtes produkterne som værende i overensstemmelse med den generelle handelsnorm.
2. De særlige handelsnormer, der er omhandlet i artikel 113, stk. 1, litra b), i forordning (EF) nr. 1234/2007, er anført i del B i bilag I til nærværende forordning, for følgende produkter:
a)
æbler
b)
citrusfrugter
c)
kiwifrugter
d)
hovedsalat, kruset endivie og bredbladet endivie
e)
ferskner og nektariner
f)
pærer
g)
jordbær
h)
sød peber
i)
spisedruer
j)
tomater.
3. Med henblik på anvendelsen af artikel 113a, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007 er en indehaver en fysisk eller juridisk person, der fysisk er i besiddelse af de berørte produkter.
Artikel 4
Undtagelser fra og fritagelser for anvendelsen af handelsnormer
1. Uanset artikel 113a, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007 kræves det ikke, at følgende produkter er i overensstemmelse med handelsnormerne:
a)
produkter, der, hvis de er tydeligt mærket med ordene »til forarbejdning« eller »til foder« eller anden tilsvarende ordlyd:
i)
er bestemt til industriel forarbejdning
ii)
er bestemt til foder eller andre formål end ernæringsformål
b)
produkter, som producenten på sin bedrift overdrager til forbrugeren til dennes personlige brug
c)
produkter, der ved en afgørelse, som Kommissionen på anmodning af en medlemsstat har truffet efter proceduren i artikel 195, stk. 2, i forordning (EF) nr. 1234/2007, anerkendes som produkter fra et bestemt område, som sælges i detailhandelen i dette område for at tilgodese en velkendt lokal forbrugstradition
d)
produkter, der er afpudset eller udskåret for at gøre dem »spiseklare« eller »tilberedningsklare«
e)
produkter, der afsættes som spiselige spirer, som stammer fra frø af planter, der klassificeres som frugt og grøntsager, jf. artikel 1, stk. 1, litra i), i forordning 1234/2007 og del IX i bilag I til samme forordning.
2. Uanset artikel 113a, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007 kræves det ikke, at følgende produkter er i overensstemmelse med handelsnormerne inden for et bestemt dyrkningsområde:
a)
produkter, som producenten sælger eller leverer til sorterings- og emballeringsvirksomheder eller til lagervirksomheder, eller som sendes fra producentens bedrift til disse virksomheder, og
b)
produkter, som sendes fra lagervirksomheder til sorterings- og emballeringsvirksomheder.
3. Uanset artikel 113a, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007 kan medlemsstaterne fritage produkter, der udbydes til salg i detailleddet til forbrugerne til deres personlige brug, for kravet om overholdelse af de særlige handelsnormer, hvis de er mærket som »produkt til forarbejdning« eller med anden tilsvarende ordlyd og skal forarbejdes, dog ikke de produkter, der er omhandlet i nærværende artikels stk. 1, litra a), nr. i).
4. Uanset artikel 113a, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007 kan medlemsstaterne fritage produkter, som producenterne sælger direkte til de endelige forbrugere til deres personlige brug på markeder, der udelukkende er forbeholdt producenter i et bestemt produktionsområde, som medlemsstaterne har fastsat, for anvendelse af handelsnormerne.
5. Uanset artikel 113a, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007, tillades det, hvad angår de særlige handelsnormer, at frugt og grøntsager, der ikke tilhører klasse »Ekstra«, i de handelsled, som følger efter forsendelsen, udviser en mindre forringelse af friskheden og fastheden og mindre ændringer som følge af deres udvikling og mere eller mindre udtalte letfordærvelighed.
6. Uanset artikel 113a, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007 kræves det ikke, at følgende produkter er i overensstemmelse med den generelle handelsnorm:
a)
svampe, ikke dyrkede, henhørende under KN-kode 0709 59
b)
kapers henhørende under KN-kode 0709 90 40
c)
bitre mandler henhørende under KN-kode 0802 11 10
d)
afskallede mandler henhørende under KN-kode 0802 12
e)
afskallede hasselnødder henhørende under KN-kode 0802 22
f)
afskallede valnødder henhørende under KN-kode 0802 32
g)
pinjefrø henhørende under KN-kode 0802 90 50
h)
pistacienødder henhørende under KN-kode 0802 50 00
i)
macadamianødder henhørende under KN-kode 0802 60 00
j)
pekannødder henhørende under KN-kode ex 0802 90 20
k)
andre nødder henhørende under KN-kode 0802 90 85
l)
pisang, tørrede, henhørende under KN-kode 0803 00 90
m)
citrusfrugter, tørrede, henhørende under KN-kode 0805
n)
blandinger af tropiske nødder henhørende under KN-kode 0813 50 31
o)
blandinger af andre nødder henhørende under KN-kode 0813 50 39
p)
safran henhørende under KN-kode 0910 20.
7. Det godtgøres over for medlemsstatens ansvarlige myndighed, at de produkter, der er anført i stk. 1, litra a), og stk. 2, opfylder de fastlagte betingelser, navnlig med hensyn til deres anvendelse.
Artikel 5
Særlige angivelser
1. De angivelser, som kræves i henhold til dette kapitel, skal med letlæselig og synlig skrift være anbragt på en af emballagens sider, enten som et direkte påtryk på kolliet, der ikke kan slettes, eller som en etiket, der indgår i selve kolliet eller er fastgjort til dette.
2. For varer, som afsendes uemballeret, løst læsset i et transportmiddel, skal de oplysninger, der er omhandlet i stk. 1, være anført i et dokument, som ledsager varen, eller på en seddel, der er anbragt synligt i transportmidlet.
3. I tilfælde af aftaler om fjernsalg som defineret i artikel 2, stk. 1, i Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 97/7/EF (7) kan et produkt kun anses for at være i overensstemmelse med handelsnormerne, hvis angivelserne er tilgængelige, inden købet afsluttes.
4. Fakturaer og ledsagedokumenter, eksklusive kvitteringer til forbrugeren, skal angive produkternes navn og oprindelsesland og eventuelt klasse, sort eller handelstype, hvis det kræves i en særlig handelsnorm, eller at produktet er bestemt til forarbejdning.
Artikel 6
Særlige angivelser i detailhandelen
1. I detailhandelsleddet skal de angivelser, der kræves i henhold til dette kapitel, være tydelige og letlæselige. Produkter kan udbydes til salg, såfremt detailhandleren på et fremtrædende sted sammen med produkterne og med letlæselig skrift angiver oprindelsesland og eventuelt klasse og sort eller handelstype på en måde, som ikke vildleder forbrugeren.
2. For færdigpakkede produkter, jf. Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2000/13/EF (8), skal nettovægten anføres i tillæg til de angivelser, der er foreskrevet i handelsnormerne. For produkter, som sælges efter antal, er der dog ikke pligt til at anføre nettovægten, hvis antallet af stykker klart kan ses og let kan tælles gennem indpakningen, eller hvis antallet er anført på etiketten.
Artikel 7
Blandinger
1. Det er tilladt at afsætte kolli af en nettovægt på 5 kg eller derunder, som indeholder blandinger af forskellige arter af frugt og grøntsager, såfremt:
a)
produkterne er af ensartet kvalitet, og hvert af de pågældende produkter overholder den relevante særlige handelsnorm eller den generelle handelsnorm, hvis der ikke findes en særlig handelsnorm for et bestemt produkt
b)
kolliet er korrekt mærket i henhold til dette kapitel
c)
blandingen ikke vildleder forbrugeren.
2. Kravene i stk. 1, litra a), gælder ikke for produkter, der er medtaget i en blanding, som ikke er produkter fra frugt- og grøntsagssektoren som defineret i artikel 1, stk. 1, litra i), i forordning (EF) nr. 1234/2007.
3. Hvis frugten og grøntsagerne i en blanding har oprindelse i mere end én medlemsstat eller mere end ét tredjeland, kan der afhængigt af omstændighederne i stedet for oprindelseslandenes fulde navn anføres en af følgende angivelser:
a)
»blanding af frugt og grøntsager fra EU«
b)
»blanding af frugt og grøntsager fra tredjelande«
c)
»blanding af frugt og grøntsager fra EU og tredjelande«.
KAPITEL II
Kontrol af overensstemmelse med handelsnormerne
Afdeling 1
Almindelige bestemmelser
Artikel 8
Anvendelsesområde
Dette kapitel indeholder bestemmelser om overensstemmelseskontrol, dvs. den kontrol af frugt og grøntsager, der gennemføres i alle handelsled for at fastslå, om produkterne er i overensstemmelse med handelsnormerne og andre bestemmelser i dette afsnit og i artikel 113 og 113a i forordning (EF) nr. 1234/2007.
Artikel 9
Koordineringsmyndigheder og kontrolorganer
1. Hver medlemsstat udpeger:
a)
en myndighed, der er eneansvarlig for koordinering og kontakter på de områder, som er omfattet af dette kapitel, i det følgende benævnt »koordineringsmyndigheden«, og
b)
et eller flere kontrolorganer, der har ansvaret for at anvende dette kapitel, i det følgende benævnt »kontrolorganer«.
De koordineringsmyndigheder og kontrolorganer, der er nævnt i første afsnit, kan være offentlige eller private. Medlemsstaterne er dog ansvarlige for dem i begge tilfælde.
2. Medlemsstaterne giver Kommissionen meddelelse om følgende:
a)
navn og postadresse og e-mail-adresse på den koordineringsmyndighed, de har udpeget i henhold til stk. 1, litra a)
b)
navn og postadresse og e-mail-adresse på de kontrolorganer, de har udpeget i henhold til stk. 1, litra b), og
c)
en nøjagtig beskrivelse af de udpegede kontrolorganers kompetenceområde.
3. Koordineringsmyndigheden kan være kontrolorganet, et af kontrolorganerne eller et andet organ udpeget i henhold til stk. 1.
4. Kommissionen offentliggør på en måde, den finder passende, en liste over de koordineringsmyndigheder, som medlemsstaterne har udpeget.
Artikel 10
Database over erhvervsdrivende
1. Medlemsstaterne opretter en database over erhvervsdrivende i frugt- og grøntsagssektoren, der på de betingelser, der er fastsat i denne artikel, rummer data om de erhvervsdrivende, der beskæftiger sig med afsætning af frugt og grøntsager, som der er fastsat normer for i medfør af artikel 113 i forordning (EF) nr. 1234/2007.
Medlemsstaterne kan til dette formål bruge en eller flere andre databaser, der allerede er oprettet til andre formål.
2. I denne forordning forstås ved »erhvervsdrivende« en fysisk eller juridisk person:
a)
der ligger inde med frugt og grøntsager, som er underlagt handelsnormer, for at:
i)
udstille eller udbyde disse produkter til salg
ii)
sælge disse produkter eller
iii)
afsætte dem på anden måde, eller
b)
som selv udøver en eller flere af de aktiviteter, der er nævnt i litra a), for så vidt angår frugt og grøntsager, der er underlagt handelsnormer.
De aktiviteter, der er omhandlet i første afsnit, litra a), omfatter:
a)
fjernsalg via internettet eller på anden måde
b)
aktiviteter, der udøves af den fysiske eller juridiske person for egen regning eller for tredjemands regning
c)
aktiviteter, der udøves i EU og/eller ved eksport til tredjelande og/eller import fra tredjelande.
3. Medlemsstaterne bestemmer, på hvilke betingelser følgende erhvervsdrivende optages i databasen eller ej:
a)
erhvervsdrivende, hvis virksomhed er af en sådan art, at de i henhold til artikel 4 er fritaget for at overholde handelsnormerne, og
b)
fysiske eller juridiske personer, hvis aktiviteter i frugt- og grøntsagssektoren er begrænset til transport af varer eller til detailsalg.
4. Består databasen over erhvervsdrivende af flere særskilte elementer, sørger koordineringsmyndigheden for, at databasen og dens forskellige elementer samt ajourføringerne heraf er ensartede. Databasen ajourføres navnlig på grundlag af de oplysninger, der indhentes under overensstemmelseskontrollen.
5. Databasen skal for hver erhvervsdrivende indeholde følgende:
a)
registreringsnummer, navn og adresse
b)
oplysninger, der er nødvendige til klassificering af den erhvervsdrivende i en af de risikokategorier, som er nævnt i artikel 11, stk. 2, herunder den erhvervsdrivendes placering i afsætningskæden og oplysning om virksomhedens størrelse
c)
oplysninger om forhold, der er konstateret under tidligere kontroller hos den erhvervsdrivende
d)
al anden information, som anses for at være nødvendig for kontrollen, som fx information om, at der findes et kvalitetssikringssystem eller egenkontrolsystem til kontrol af, om handelsnormerne overholdes.
Databasen ajourføres navnlig på grundlag af de oplysninger, der indhentes under overensstemmelseskontrollen.
6. De erhvervsdrivende har pligt til at udlevere de oplysninger, som medlemsstaterne anser for nødvendige for at oprette og ajourføre databasen. Medlemsstaterne fastlægger betingelser for, hvordan erhvervsdrivende, der ikke er etableret på deres område, men som opererer på deres område, skal figurere i deres database.
Afdeling 2
Overensstemmelseskontrol, der foretages af Medlemsstaterne
Artikel 11
Overensstemmelseskontrol
1. Medlemsstaterne sørger for, at der baseret på en risikoanalyse foretages selektiv overensstemmelseskontrol med den nødvendige hyppighed for at sikre overensstemmelse med handelsnormerne og andre bestemmelser i dette afsnit og i artikel 113 og 113a i forordning (EF) nr. 1234/2007.
Et af kriterierne for vurderingen af risikoen er, om der eksisterer en overensstemmelsesattest, jf. artikel 14, der er udstedt af en ansvarlig myndighed i et tredjeland, hvis overensstemmelseskontrol er godkendt i henhold til artikel 15. Eksisterer der en sådan attest, betragtes det som en faktor, der mindsker risikoen for manglende overensstemmelse.
Kriterierne for vurderingen af risikoen kan også omfatte:
a)
produktets art, produktionsperioden, produktets pris, vejret, emballeringen og håndteringen, opbevaringsbetingelserne, oprindelseslandet, transportmidlet eller partiets omfang
b)
de erhvervsdrivendes størrelse, deres placering i afsætningskæden, mængden af afsatte produkter eller deres værdi, deres produktudvalg, leveringsområdet eller den type virksomhed, de driver, fx oplagring, sortering, emballering eller salg
c)
oplysninger om forhold, der er konstateret under tidligere kontroller, herunder antal og type af konstaterede mangler, de afsatte produkters normale kvalitet, det anvendte tekniske udstyrs beskaffenhed
d)
hvor pålidelige de erhvervsdrivendes kvalitetssikringssystemer eller egenkontrolsystemer til kontrol af, om handelsnormerne overholdes, er
e)
det sted, hvor kontrollen udføres, navnlig hvis dette er EU's indgangstoldsted, eller det sted, hvor produkterne pakkes eller indlades
f)
øvrige oplysninger, der kan tyde på manglende overensstemmelse.
2. Ved risikoanalysen, der baseres på oplysningerne i databasen over erhvervsdrivende, jf. artikel 10, klassificeres de erhvervsdrivende i risikokategorier.
Medlemsstaterne fastlægger på forhånd:
a)
kriterierne for vurdering af risikoen for, at partier ikke er i overensstemmelse med normerne
b)
minimumsandelene af erhvervsdrivende eller partier og/eller mængder, der underkastes overensstemmelseskontrol, på grundlag af en risikoanalyse for hver risikokategori.
Medlemsstaterne kan vælge at foretage selektiv kontrol af produkter, der ikke er omfattet af særlige handelsnormer, baseret på en risikoanalyse.
3. Hvis der ved kontrollen afsløres væsentlige uregelmæssigheder, øger medlemsstaterne kontrolfrekvensen i forbindelse med erhvervsdrivende, produkter, oprindelseslande eller andre parametre.
4. De erhvervsdrivende har pligt til at give kontrolorganerne de oplysninger, disse organer finder nødvendige for at tilrettelægge og udføre overensstemmelseskontrollen.
Artikel 12
Godkendte erhvervsdrivende
1. Medlemsstaterne kan tillade, at erhvervsdrivende, som er klassificeret i den laveste risikokategori, og som giver særlige garantier for, at de overholder handelsnormerne, bruger en etiket som vist i bilag II til mærkning af hvert kolli ved afsendelsen og/eller underskriver overensstemmelsesattesten, jf. artikel 14.
2. Tilladelsen gives for en periode på mindst et år.
3. Erhvervsdrivende, der benytter denne mulighed, skal:
a)
have kontrolpersonale, der har gennemgået en uddannelse, som medlemsstaten har godkendt
b)
have passende anlæg til klargøring og emballering af produkterne
c)
forpligte sig til at foretage overensstemmelseskontrol af de varer, de forsender, og have et register med en oversigt over alle de kontroller, de har foretaget.
4. Hvis en erhvervsdrivende ikke længere overholder kravene i tilladelsen, trækker medlemsstaten tilladelsen tilbage.
5. Uanset stk. 1 kan erhvervsdrivende, der har fået en sådan tilladelse, fortsætte med at anvende etiketter, der var i overensstemmelse med forordning (EF) nr. 1580/2007 pr. 30. juni 2009, indtil beholdningerne heraf er brugt op.
Tilladelser, der er givet til erhvervsdrivende inden den 1. juli 2009, gælder for den periode, de blev givet for.
Artikel 13
Toldmyndighedernes antagelse af angivelser
1. Toldmyndighederne kan kun antage udførselsangivelser og/eller angivelser til overgang til fri omsætning for produkter, der er underlagt særlige handelsnormer, hvis:
a)
varerne ledsages af en overensstemmelsesattest, eller
b)
det ansvarlige kontrolorgan har underrettet toldmyndigheden om, at der er udstedt en overensstemmelsesattest for de pågældende partier, eller
c)
det ansvarlige kontrolorgan har underrettet toldmyndigheden om, at der ikke er udstedt en overensstemmelsesattest for de pågældende partier, fordi det ikke er nødvendigt at kontrollere dem på baggrund af risikoanalysen som omhandlet i artikel 11, stk. 1.
Dette er ikke til hinder for overensstemmelseskontrol, som medlemsstaterne kan foretage i henhold til artikel 11.
2. Stk. 1 gælder også for produkter, der er underlagt den generelle handelsnorm, som er fastlagt i del A i bilag I, og for produkter, som er nævnt i artikel 4, stk. 1, litra a), hvis den pågældende medlemsstat finder det nødvendigt på baggrund af den risikoanalyse, som er omhandlet i artikel 11, stk. 1.
Artikel 14
Overensstemmelsesattest
1. En myndighed kan udstede en overensstemmelsesattest for at bekræfte, at de pågældende produkter er i overensstemmelse med en bestemt handelsnorm (i det følgende benævnt »attest«). Den attest, der skal anvendes af myndighederne i EU, er vist i bilag III.
De tredjelande, der er nævnt i artikel 15, stk. 4, kan i stedet at bruge den attest, som udstedes af myndighederne i EU, bruge deres egen attest, hvis den indeholder mindst tilsvarende oplysninger som EU's attest. Kommissionen stiller på den måde, den finder passende, eksempler på sådanne tredjelandsattester til rådighed.
2. Attesterne kan udstedes i papirformat med original underskrift eller i et verificeret elektronisk format med elektronisk signatur.
3. Hver attest påføres den ansvarlige myndigheds stempel og underskrives af den eller de personer, der er bemyndiget hertil.
4. Attesten udstedes på mindst ét af EU's officielle sprog.
5. Hver attest skal også være påført et løbenummer, så den kan identificeres. Den ansvarlige myndighed beholder en kopi af hver attest, den udsteder.
6. Uanset i stk. 1, første afsnit, kan medlemsstaterne fortsætte med at anvende attester, der var i overensstemmelse med forordning (EF) nr. 1580/2007 pr. 30. juni 2009, indtil beholdningerne heraf er brugt op.
Afdeling 3
Overensstemmelseskontrol, der foretages af tredjelande
Artikel 15
Godkendelse af den overensstemmelseskontrol, som tredjelande foretager inden import til EU
1. Efter anmodning fra et tredjeland kan Kommissionen efter proceduren i artikel 195, stk. 2, i forordning (EF) nr. 1234/2007 godkende kontrol af overensstemmelse med særlige handelsnormer, som foretages af det pågældende tredjeland forud for import til EU.
2. Tredjelande kan få den godkendelse, der er nævnt i stk. 1, hvis EU-handelsnormerne eller normer, der mindst svarer hertil, overholdes for produkter, som eksporteres til EU.
Ved godkendelsen fastsættes det, hvem der er den officielle myndighed i det tredjeland, på hvis ansvar den kontrol, som er nævnt i stk. 1, foretages. Denne myndighed er ansvarlig for kontakterne til EU. Ved godkendelsen præciseres det også, hvilke kontrolorganer der står for den egentlige kontrol i tredjelandet.
Godkendelsen kan kun gælde for produkter med oprindelse i det pågældende tredjeland og kan begrænses til bestemte produkter.
3. Tredjelandets kontrolorganer skal være officielle organer eller organer, der er officielt anerkendt af den myndighed, som er nævnt i stk. 2, og frembyder tilstrækkelige garantier og råder over personale, udstyr og anlæg i det omfang, der er nødvendigt, for at kontrollen kan gennemføres efter de metoder, som er nævnt i artikel 17, stk. 1, eller tilsvarende metoder.
4. De tredjelande, hvis overensstemmelseskontrol er godkendt i henhold til nærværende artikel, og de berørte produkter, er anført i bilag IV.
Kommissionen stiller på den måde, den finder passende, oplysninger om de pågældende officielle myndigheder og kontrolorganer til rådighed.
Artikel 16
Suspension af godkendelsen af overensstemmelseskontrollen
Kommissionen kan suspendere godkendelsen af overensstemmelseskontrollen, hvis det i et betydeligt antal partier og/eller mængder konstateres, at varerne ikke svarer til oplysningerne i de overensstemmelsesattester, som tredjelandenes kontrolorganer har udstedt.
Afdeling 4
Kontrolmetoder
Artikel 17
Kontrolmetoder
1. Den overensstemmelseskontrol, der er omhandlet i dette kapitel, bortset fra overensstemmelseskontrollen ved detailsalg til den endelige forbruger, foretages efter kontrolmetoderne i bilag V, medmindre andet er fastsat i denne forordning.
Medlemsstaterne fastsætter særlige regler for overensstemmelseskontrollen ved detailsalg til den endelige forbruger.
2. Hvis det ved kontrollen konkluderes, at varerne er i overensstemmelse med handelsnormerne, kan kontrolorganet udstede en overensstemmelsesattest som vist i bilag III.
3. Er varerne ikke i overensstemmelse med normerne, udsteder kontrolorganet en erklæring herom til den erhvervsdrivende eller dennes repræsentant. Varer, for hvilke der er udstedt en erklæring om manglende overensstemmelse, må ikke flyttes uden tilladelse fra det kontrolorgan, som har udstedt erklæringen. Denne tilladelse kan gøres betinget af, at der overholdes en række krav, som det pågældende kontrolorgan har fastsat.
De erhvervsdrivende kan beslutte at bringe alle eller en del af varerne i overensstemmelse med normerne. Varer, der er bragt i overensstemmelse med normerne, må ikke afsættes, før det ansvarlige kontrolorgan på passende vis har sikret sig, at varerne rent faktisk er bragt i overensstemmelse med normerne. Kontrolorganet udsteder i givet fald først en overensstemmelsesattest som vist i bilag III for partiet eller en del af partiet, når varerne er bragt i overensstemmelse med normerne.
Hvis et kontrolorgan imødekommer en erhvervsdrivendes anmodning om at bringe varerne i overensstemmelse med normerne i en anden medlemsstat end den, hvor det ved kontrollen er fastslået, at varerne ikke er i overensstemmelse med normerne, skal den erhvervsdrivende underrette det ansvarlige kontrolorgan i bestemmelsesmedlemsstaten om det parti, som ikke er i overensstemmelse. Den medlemsstat, der har udstedt erklæringen om manglende overensstemmelse, sender en kopi af denne erklæring til de øvrige berørte medlemsstater, herunder den medlemsstat, som det parti, der ikke er i overensstemmelse, er bestemt til.
Hvis varerne hverken kan bringes i overensstemmelse med normerne eller anvendes til foder, industriel forarbejdning eller andre formål end ernæringsformål, kan kontrolorganet, hvis det viser sig at være nødvendigt, anmode de erhvervsdrivende om at træffe relevante foranstaltninger til at sikre, at de pågældende produkter ikke afsættes.
De erhvervsdrivende udleverer alle de oplysninger, som medlemsstaterne finder nødvendige for anvendelsen af dette stykke.
Afdeling 5
Meddelelser
Artikel 18
Meddelelser
1. En medlemsstat, hvor det for et vareparti fra en anden medlemsstat konstateres, at varerne ikke er i overensstemmelse med handelsnormerne på grund af produktfejl eller -forringelser, der kunne være blevet opdaget ved emballeringen, underretter omgående Kommissionen og de medlemsstater, der vil kunne blive berørt heraf.
2. En medlemsstat, hvor et vareparti fra et tredjeland er blevet nægtet adgang til at overgå til fri omsætning på grund af manglende overensstemmelse med handelsnormerne, underretter omgående Kommissionen, de medlemsstater, der vil kunne blive berørt heraf, og det pågældende tredjeland, som er anført i bilag IV.
3. Medlemsstaterne underretter Kommissionen om bestemmelserne i deres kontrol- og risikoanalysesystemer. De underretter Kommissionen om efterfølgende ændringer af disse systemer.
4. Medlemsstaterne underretter Kommissionen og de øvrige medlemsstater om de sammenfattede resultater af kontrollerne i alle handelsled i et givet år senest den 30. juni det følgende år.
5. De meddelelser, der er nævnt i stk. 1 til 4, sendes på den måde, Kommissionen har angivet.
AFSNIT III
PRODUCENTORGANISATIONER
KAPITEL I
Krav og anerkendelse
Afdeling 1
Definitioner
Artikel 19
Definitioner
1. I dette afsnit forstås ved:
a)
»producent«: en landbruger som omhandlet i artikel 2, stk. 2, litra a), i forordning (EF) nr. 1234/2007
b)
»tilsluttet producent«: en producent eller et kooperativ af producenter, der er medlem af en producentorganisation eller en sammenslutning af producentorganisationer
c)
»datterselskab«: en virksomhed, som en eller flere producentorganisationer eller sammenslutninger heraf har en kapitalandel i, og som bidrager til at nå producentorganisationens eller sammenslutningen af producentorganisationers mål
d)
»tværnational producentorganisation«: en organisation, hvor mindst en af producenternes bedrifter ligger i en anden medlemsstat end den, hvor producentorganisationen har sit hovedsæde
e)
»tværnational sammenslutning af producentorganisationer«: en sammenslutning af producentorganisationer, hvor mindst en af de tilsluttede producentorganisationer har sit hovedsæde i en anden medlemsstat end den, hvor sammenslutningen har sit hovedsæde
f)
»konvergensmål«: mål for foranstaltninger til fordel for de mindst udviklede medlemsstater og regioner i henhold til EU-lovgivningen vedrørende Den Europæiske Fond for Regionaludvikling, Den Europæiske Socialfond og Samhørighedsfonden for perioden fra 1. januar 2007 til 31. december 2013
g)
»foranstaltning«:
i)
aktioner, der sigter mod produktionsplanlægning, herunder erhvervelse af anlægsaktiver
ii)
aktioner, der sigter mod at forbedre eller fastholde produktkvaliteten, herunder erhvervelse af anlægsaktiver
iii)
aktioner, der sigter mod at forbedre afsætningen, herunder erhvervelse af anlægsaktiver, samt andre fremstøds- og kommunikationsaktiviteter end dem, der henhører under nr. vi)
iv)
forskning og forsøgsproduktion, herunder erhvervelse af anlægsaktiver
v)
uddannelsesaktioner, der ikke henhører under nr. vi), og aktioner, der sigter mod at fremme adgangen til rådgivningstjenester
vi)
et af de seks kriseforebyggelses- og krisestyringsinstrumenter, der er anført i artikel 103c, stk. 2, første afsnit, litra a) til f), i forordning (EF) nr. 1234/2007
vii)
miljøaktioner, jf. artikel 103c, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007, herunder erhvervelse af anlægsaktiver
viii)
andre aktioner, herunder erhvervelse af anlægsaktiver, undtagen aktioner, der henhører under nr. i), ii), iii), iv) og vii), som opfylder et eller flere af målene i artikel 103c, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007
h)
»aktion«: en specifik aktivitet eller et specifikt instrument, der sigter mod at nå et bestemt operationelt mål, som kan bidrage til at nå et eller flere af de mål, der er anført i artikel 103c, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007
i)
»biprodukt«: et produkt, der fremkommer ved tilberedning af et frugt- eller grøntsagsprodukt, og som har en positiv økonomisk værdi, men ikke er det tilsigtede hovedresultat
j)
»tilberedning« klargøring såsom vask, udskæring, skrælning, afpudsning og tørring af frugt og grøntsager, uden at de omdannes til forarbejdede frugter og grøntsager
k)
»foranstaltninger, der skal gennemføres af en branche« som omhandlet i artikel 103d, stk. 3, litra b), i forordning (EF) nr. 1234/2007: en eller flere af de aktiviteter, der er anført i artikel 123, stk. 3, litra c), i forordning (EF) nr. 1234/2007, og som er godkendt af medlemsstaten og forvaltes i fællesskab af en producentorganisation eller en sammenslutning af producentorganisationer og mindst én anden aktør i fødevareforarbejdnings- og/eller distributionskæden
l)
»udgangsindikator«: enhver indikator, som afspejler en tilstand eller en tendens, der er fremherskende ved en programmeringsperiodes start, og som kan give nyttige oplysninger:
i)
ved analysen af udgangssituationen med henblik på at fastlægge en national strategi for bæredygtige driftsprogrammer eller et driftsprogram
ii)
som en reference, som en national strategis eller et driftsprograms resultater og virkninger kan vurderes i forhold til, og/eller
iii)
ved fortolkning af en national strategis eller et driftsprograms resultater og virkninger.
2. Medlemsstaterne definerer, hvilke juridiske personer der på deres område skal overholde artikel 125b i forordning (EF) nr. 1234/2007, på baggrund af deres nationale juridiske og administrative strukturer. De kan vedtage supplerende regler for anerkendelse af producentorganisationer og eventuelt også fastsætte bestemmelser for klart definerede dele af juridiske personer med henblik på anvendelsen af artikel 125b i forordning (EF) nr. 1234/2007.
Afdeling 2
Krav til producentorganisationer
Artikel 20
Omfattede produkter
1. Medlemsstaterne anerkender producentorganisationer i henhold til artikel 125b i forordning (EF) nr. 1234/2007 for det produkt eller den gruppe af produkter, som er specificeret i ansøgningen om anerkendelse, ved hjælp af en beslutning truffet i henhold til artikel 125b, stk. 1, litra c), i nævnte forordning.
2. Medlemsstaterne anerkender kun producentorganisationer for et produkt eller en gruppe af produkter, der udelukkende er bestemt til forarbejdning, hvis producentorganisationerne kan sikre, at de pågældende produkter leveres til forarbejdning, hvad enten det sker på grundlag af leveringskontrakter eller på anden vis.
Artikel 21
Mindsteantal medlemmer
Ved fastlæggelsen af mindsteantallet af medlemmer for en producentorganisation i medfør af artikel 125b, stk. 1, litra b), i forordning (EF) nr. 1234/2007 kan medlemsstaterne, hvis en ansøger om anerkendelse helt eller delvis består af medlemmer, der selv er juridiske personer eller klart definerede dele af juridiske personer bestående af producenter, bestemme, at mindsteantallet af producenter kan beregnes på grundlag af antallet af producenter, der er tilsluttet hver af de juridiske personer eller klart definerede dele af juridiske personer.
Artikel 22
Medlemskabets minimumslængde
1. En producent skal være tilsluttet en producentorganisation i mindst et år.
2. Opsiges medlemskabet, skal det meddeles organisationen skriftligt. Medlemsstaterne fastlægger opsigelsesperioder på højst seks måneder og bestemmer, på hvilke datoer udtrædelsen træder i kraft.
Artikel 23
Producentorganisationernes strukturer og aktiviteter
Medlemsstaterne sikrer, at producentorganisationerne råder over det personale, den infrastruktur og det udstyr, der er påkrævet for at opfylde de krav, der er fastlagt i artikel 122, stk. 1, litra c), og artikel 125b, stk. 1, litra e), i forordning (EF) nr. 1234/2007, og for at varetage deres hovedopgaver, bl.a. med hensyn til:
a)
kendskab til medlemmernes produktion
b)
indsamling, sortering, oplagring og emballering af medlemmernes produktion
c)
forretningsmæssig og budgetmæssig forvaltning og
d)
centraliseret bogholderi og faktureringssystem.
Artikel 24
Salgbar produktion - værdi eller mængde
1. Med henblik på anvendelsen af artikel 125b, stk. 1, litra b), i forordning (EF) nr. 1234/2007 beregnes den salgbare produktions værdi eller mængden heraf på samme grundlag som den afsatte produktions værdi, jf. nærværende forordnings artikel 50 og 51.
2. Hvis et eller flere medlemmer af en producentorganisation ikke råder over tilstrækkelige historiske data om den afsatte produktion til anvendelse af stk. 1, kan deres afsatte produktions værdi beregnes som den gennemsnitlige værdi af deres salgbare produktion i en periode på tre år forud for det år, hvor ansøgningen om anerkendelse indsendes, og hvor medlemmerne af den pågældende producentorganisation rent faktisk har haft en produktion.
Artikel 25
Tilvejebringelse af tekniske faciliteter
Med henblik på anvendelsen af artikel 125b, stk. 1, litra e), i forordning (EF) nr. 1234/2007 anses en producentorganisation, der er anerkendt for et produkt, hvortil der kræves tekniske faciliteter, for at opfylde sin forpligtelse, såfremt den sørger for tilstrækkelige tekniske faciliteter, enten selv eller via sine medlemmer, via datterselskaber eller ved udlicitering.
Artikel 26
Producentorganisationernes hovedaktivitet
1. En producentorganisations hovedaktivitet er at koncentrere udbud og afsætning af de af medlemmernes produkter, som den er anerkendt for.
2. En producentorganisation kan sælge produkter fra producenter, der ikke er medlemmer af en producentorganisation eller en sammenslutning af producentorganisationer, hvis den er anerkendt for disse produkter, og forudsat at denne aktivitets økonomiske værdi er lavere end dens afsatte produktions værdi beregnet i henhold til artikel 50.
3. Afsætning af frugt og grøntsager, der er købt direkte fra en anden producentorganisation, og af produkter, som producentorganisationen ikke er anerkendt for, anses ikke for at udgøre en del af producentorganisationens aktiviteter.
4. Anvendes artikel 50, stk. 9, finder nærværende artikels stk. 3 tilsvarende anvendelse på de berørte datterselskaber fra den 1. januar 2012.
Artikel 27
Udlicitering
1. Til de aktiviteter, som en medlemsstat kan tillade udliciteret i henhold til artikel 125d i forordning (EF) nr. 1234/2007, kan bl.a. høre indsamling, oplagring, emballering og afsætning af en producentorganisations tilsluttede medlemmers produktion.
2. Ved udlicitering af en producentorganisations aktivitet forstås, at producentorganisationen indgår en forretningsmæssig aftale med en anden part, herunder et eller flere af sine medlemmer eller et datterselskab, om at udføre den pågældende aktivitet. Producentorganisationen forbliver dog ansvarlig for at sikre gennemførelsen af aktiviteten og bevarer den overordnede kontrol med og overvågningen af den forretningsmæssige aftale om at udføre aktiviteten.
Artikel 28
Tværnationale producentorganisationer
1. En tværnational producentorganisation skal have sit hovedsæde i en medlemsstat, hvor producentorganisationen råder over betydelige driftsanlæg eller har et betydeligt antal medlemmer og/eller opnår en væsentlig del af den afsatte produktions værdi.
2. Den medlemsstat, hvor den tværnationale producentorganisation har sit hovedsæde, er ansvarlig for:
a)
at anerkende den tværnationale producentorganisation
b)
at godkende den tværnationale producentorganisations driftsprogram
c)
at etablere det nødvendige administrative samarbejde med de andre medlemsstater, hvor der er medlemmer, med hensyn til at overholde betingelserne for anerkendelse og ordningen vedrørende kontrol og sanktioner. De andre medlemsstater er forpligtet til inden for en rimelig frist at yde den medlemsstat, hvor hovedsædet er beliggende, al den nødvendige bistand, og
d)
på anmodning af andre medlemsstater at formidle al relevant dokumentation, herunder gældende lovgivning, til de øvrige medlemsstater, hvor der er medlemmer, oversat til et af de officielle sprog i de medlemsstater, der anmoder herom.
Artikel 29
Sammenlægninger af producentorganisationer
1. Den producentorganisation, der dannes ved sammenlægning af producentorganisationer, træder i stedet for disse producentorganisationer. Den nye organisation overtager de oprindelige producentorganisationers rettigheder og forpligtelser.
Den nye sammenlagte organisation kan gennemføre separate programmer sideløbende indtil den 1. januar året efter sammenlægningen eller kan sammenlægge driftsprogrammerne fra sammenlægningstidspunktet. Driftsprogrammerne sammenlægges i overensstemmelse med artikel 66 og 67.
2. Medlemsstaterne kan uanset stk. 1, andet afsnit, tillade producentorganisationer, der indgiver en velbegrundet anmodning herom, at fortsætte med sideløbende at gennemføre separate driftsprogrammer indtil deres normale udløb.
Artikel 30
Medlemmer, der ikke er producenter
1. Medlemsstaterne kan beslutte, om og på hvilke betingelser en fysisk eller juridisk person, der ikke er producent, kan accepteres som medlem af en producentorganisation.
2. Ved fastsættelsen af de betingelser, der er nævnt i stk. 1, sørger medlemsstaterne især for, at artikel 122, stk. 1, litra a), nr. iii), og artikel 125a, stk. 3, litra c), i forordning (EF) nr. 1234/2007 overholdes.
3. De fysiske og juridiske personer, der er nævnt i stk. 1, må ikke:
a)
tages i betragtning i forbindelse med anerkendelseskriterierne
b)
have direkte fordel af foranstaltninger, der finansieres af EU.
Medlemsstaterne kan under overholdelse af betingelserne i stk. 2 begrænse fysiske og juridiske personers ret til at stemme om beslutninger om driftsfonden eller afskære dem herfra.
Artikel 31
Demokratisk kontrol med producentorganisationerne
1. Medlemsstaterne træffer alle de foranstaltninger, de finder nødvendige for at undgå, at et eller flere medlemmer misbruger deres beføjelser eller indflydelse i forbindelse med forvaltningen af en producentorganisation og dens drift; herunder foranstaltninger vedrørende stemmeret.
2. Er en producentorganisation en klart defineret del af en juridisk person, kan medlemsstaterne vedtage foranstaltninger for at begrænse den pågældende juridiske persons beføjelser til at ændre, godkende eller afvise producentorganisationens beslutninger eller afskære den fra disse beføjelser.
Afdeling 3
Sammenslutninger af producentorganisationer
Artikel 32
Regler for producentorganisationer, der også gælder for sammenslutninger af producentorganisationer
Artikel 22, artikel 26, stk. 3, og artikel 27 og 31 finder tilsvarende anvendelse på sammenslutninger af producentorganisationer. Står sammenslutningen af producentorganisationer for salget, finder artikel 26, stk. 2, tilsvarende anvendelse.
Artikel 33
Anerkendelse af sammenslutninger af producentorganisationer
1. Medlemsstaterne kan kun anerkende sammenslutninger af producentorganisationer i henhold til artikel 125c i forordning (EF) nr. 1234/2007 med hensyn til aktiviteter vedrørende det produkt eller den gruppe af produkter, som er anført i ansøgningen om anerkendelse.
2. En sammenslutning af producentorganisationer kan anerkendes i henhold til artikel 125c i forordning (EF) nr. 1234/2007 og kan gennemføre alle en producentorganisations aktiviteter, også selv om afsætningen af de pågældende produkter fortsat varetages af dens medlemmer.
Artikel 34
Medlemmer af sammenslutninger af producentorganisationer, der ikke selv er producentorganisationer
1. Medlemsstaterne kan beslutte, om og på hvilke betingelser en fysisk eller juridisk person, der ikke er en anerkendt producentorganisation, kan accepteres som medlem af en sammenslutning af producentorganisationer.
2. Medlemmer af en anerkendt sammenslutning af producentorganisationer, der ikke selv er anerkendte producentorganisationer, må ikke:
a)
tages i betragtning i forbindelse med anerkendelseskriterierne
b)
have direkte fordel af foranstaltninger, der finansieres af EU.
Medlemsstaterne kan give disse medlemmer ret til at stemme om beslutninger om driftsprogrammer eller begrænse deres stemmeret eller afskære dem herfra.
Artikel 35
Tværnational sammenslutning af producentorganisationer
1. En tværnational sammenslutning af producentorganisationer har sit hovedsæde i en medlemsstat, hvor sammenslutningen råder over et betydeligt antal tilsluttede producentorganisationer, og/eller de tilsluttede producentorganisationer opnår en væsentlig del af den afsatte produktions værdi.
2. Den medlemsstat, hvor den tværnationale sammenslutning af producentorganisationer har sit hovedsæde, er ansvarlig for:
a)
at anerkende sammenslutningen
b)
eventuelt at godkende sammenslutningens driftsprogram
c)
at etablere det nødvendige administrative samarbejde med de andre medlemsstater, hvor der er tilsluttede producentorganisationer, med hensyn til at overholde betingelserne for anerkendelse og ordningen vedrørende kontrol og sanktioner. De andre medlemsstater er forpligtet til at yde al nødvendig bistand til den medlemsstat, hvor hovedsædet er beliggende, og
d)
på anmodning af andre medlemsstater at formidle al relevant dokumentation, herunder gældende lovgivning, til de øvrige medlemsstater, hvor der er medlemmer, oversat til et af de officielle sprog i de medlemsstater, der anmoder herom.
Afdeling 4
Producentsammenslutninger
Artikel 36
Fremlæggelse af anerkendelsesplan
1. En juridisk person eller en klart defineret del af en juridisk person fremlægger anerkendelsesplanen, jf. artikel 125e, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007, for den ansvarlige myndighed i den medlemsstat, hvor den juridiske person har sit hovedsæde.
2. Medlemsstaterne fastsætter:
a)
de minimumskriterier, som den juridiske person eller klart definerede del af en juridisk person skal opfylde for at kunne forelægge en anerkendelsesplan
b)
reglerne for anerkendelsesplanernes udarbejdelse, indhold og gennemførelse
c)
den periode, hvor et tidligere medlem af en producentorganisation efter at have forladt producentorganisationen er udelukket fra at tilslutte sig en producentsammenslutning for de produkter, som producentorganisationen er anerkendt for, og
d)
de administrative procedurer for godkendelse af, kontrol med og gennemførelse af anerkendelsesplaner.
Artikel 37
Anerkendelsesplanens indhold
Et udkast til en anerkendelsesplan skal mindst indeholde følgende elementer:
a)
en beskrivelse af udgangssituationen, bl.a. med hensyn til antallet af tilsluttede producenter, med en fuldstændig oversigt over medlemmer, produktion, herunder den afsatte produktions værdi, afsætning og infrastruktur, der er til producentsammenslutningens rådighed, herunder infrastruktur, der ejes af de enkelte medlemmer af producentsammenslutningen
b)
den foreslåede startdato for gennemførelse af planen og dens varighed, der ikke må overstige fem år, og
c)
de aktiviteter og investeringer, der skal gennemføres for at opnå anerkendelse.
Artikel 38
Godkendelse af anerkendelsesplanen
1. Medlemsstaternes myndigheder træffer beslutning om det forelagte udkast til anerkendelsesplan senest tre måneder efter, at de har modtaget planen med den fornødne dokumentation. Medlemsstaterne kan fastsætte en kortere frist.
2. Medlemsstaterne kan fastsætte supplerende regler for, hvilke foranstaltninger og udgifter der kan komme i betragtning som led i anerkendelsesplaner, herunder regler for, hvilke investeringer der kan komme i betragtning, for at producentsammenslutninger kan opfylde anerkendelseskriterierne for producentorganisationer, jf. artikel 125b, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007.
3. Efter den overensstemmelseskontrol, der er nævnt i artikel 111, gør medlemsstatens ansvarlige myndighed eventuelt følgende:
a)
accepterer planen og giver en foreløbig anerkendelse
b)
anmoder om ændringer af planen
c)
afviser planen.
Om nødvendigt accepteres en plan kun, hvis den indeholder de ændringer, der er anmodet om i henhold til litra b).
Medlemsstatens ansvarlige myndighed underretter den juridiske person eller klart definerede del af en juridisk person om sin beslutning.
Artikel 39
Gennemførelse af anerkendelsesplanen
1. Anerkendelsesplanen gennemføres i årlige perioder regnet fra den 1. januar. Medlemsstaterne kan give producentsammenslutninger tilladelse til at opdele disse årlige perioder i halvårlige perioder.
Det første år, anerkendelsesplanen gennemføres i overensstemmelse med den foreslåede dato, jf. artikel 37, litra b), begynder anerkendelsesplanen:
a)
den 1. januar efter datoen for medlemsstatens ansvarlige myndigheds accept af planen eller
b)
den første kalenderdag efter accepten.
Anerkendelsesplanens første gennemførelsesår slutter under alle omstændigheder den 31. december samme år.
2. Medlemsstaterne fastlægger betingelserne for, at producentsammenslutningerne kan anmode om ændringer af planerne i gennemførelsesperioden. Disse anmodninger skal vedlægges den fornødne dokumentation.
Medlemsstaterne fastsætter, på hvilke betingelser anerkendelsesplanerne kan ændres i løbet af en årlig eller en halvårlig periode uden forhåndsgodkendelse fra medlemsstaternes myndigheder. Ændringerne er kun støtteberettigede, hvis producentsammenslutningen straks underretter medlemsstatens ansvarlige myndighed herom.
3. Medlemsstatens ansvarlige myndighed træffer beslutning om ændringer af planen senest tre måneder efter modtagelsen af ændringsanmodningen efter at have undersøgt den forelagte begrundelse og dokumentation. Træffes der ikke beslutning om en ændringsanmodning inden for nævnte frist, betragtes den som afvist. Medlemsstaterne kan fastsætte en kortere frist.
Artikel 40
Anmodninger om anerkendelse som producentorganisation
1. Producentsammenslutninger, som gennemfører en anerkendelsesplan, kan når som helst indgive en anmodning om anerkendelse i henhold til artikel 125b i forordning (EF) nr. 1234/2007. Anmodningerne skal under alle omstændigheder forelægges inden udgangen af den overgangsperiode, der er nævnt i artikel 125e, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007.
2. Fra datoen for indgivelsen af anmodningen kan sammenslutningen forelægge et udkast til et driftsprogram i henhold til artikel 63.
Artikel 41
Producentsammenslutningernes hovedaktivitet
1. En producentsammenslutnings hovedaktivitet er at koncentrere udbud og afsætning af de af medlemmernes produkter, som den er foreløbigt anerkendt for.
2. En producentsammenslutning kan sælge produkter fra producenter, der ikke er medlemmer af en producentsammenslutning, hvis den er anerkendt for disse produkter, og forudsat at denne aktivitets økonomiske værdi er lavere end værdien af producentsammenslutningens egne medlemmers og andre producentsammenslutningers medlemmers afsatte produktion.
Artikel 42
Den afsatte produktions værdi
1. Artikel 50, stk. 1 til 4, stk. 6, første punktum, og stk. 7, finder tilsvarende anvendelse på producentsammenslutninger.
2. Er den afsatte produktions værdi faldet med mindst 35 % af årsager, der er blevet behørigt begrundet over for medlemsstaten, og som producentsammenslutningen hverken kan kontrollere eller holdes ansvarlig for, anses den afsatte produktions samlede værdi for at udgøre 65 % af den samlede værdi, der er anført og kontrolleret af medlemsstaten i den eller de tidligere støtteansøgninger for den seneste årlige periode, eller såfremt den ikke foreligger, af den værdi, som oprindelig blev anført i den godkendte anerkendelsesplan.
3. Den afsatte produktions værdi beregnes i henhold til den lovgivning, der gælder for den periode, som der anmodes om støtte for.
Artikel 43
Finansiering af anerkendelsesplaner
1. Støttesatserne i artikel 103a, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007 halveres for den del af den afsatte produktion, der overstiger 1 000 000 EUR.
2. Der fastsættes et årligt loft over støtten i artikel 103a, stk. 1, litra a), i forordning (EF) nr. 1234/2007 på 100 000 EUR for hver producentsammenslutning.
3. Støtten i artikel 103a, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007 udbetales:
a)
i årlige eller halvårlige rater ved afslutningen af hver årlig eller halvårlig periode til gennemførelse af anerkendelsesplanen eller
b)
i rater for en del af en årlig periode, hvis planen starter i løbet af den årlige periode, eller hvis der inden en årlig periode slutter, opnås anerkendelse i henhold til artikel 125b i forordning (EF) nr. 1234/2007. I så fald nedsættes det loft, der er nævnt i nærværende artikels stk. 2, forholdsmæssigt.
Ved beregningen af raterne kan medlemsstaterne gå ud fra den afsatte produktion i en anden periode end den, som raten udbetales for, hvis dette er påkrævet af hensyn til kontrollen. Forskellen mellem perioderne skal være mindre end den pågældende periodes længde.
4. Vekselkursen for de beløb, der er nævnt i stk. 1 og 2, er den seneste vekselkurs, som Den Europæiske Centralbank offentliggør inden den første dag i den periode, som den pågældende støtte ydes for.
Artikel 44
Støtte til investeringer, der kræves for at opnå anerkendelse
Investeringer i forbindelse med gennemførelsen af anerkendelsesplaner, jf. artikel 37, litra c), i denne forordning, som der ydes støtte til i henhold til artikel 103a, stk. 1, litra b), i forordning (EF) nr. 1234/2007, finansieres i forhold til, i hvilket omfang de anvendes til medlemmernes produkter i en producentsammenslutning, som er foreløbigt anerkendt.
Der kan ikke ydes EU-støtte til investeringer, som kan fordreje konkurrencevilkårene, når det gælder producentsammenslutningens øvrige økonomiske aktiviteter.
Artikel 45
Støtteansøgning
1. En producentsammenslutning indgiver en samlet ansøgning om den støtte, der er nævnt i artikel 103a, stk. 1, litra a) og b), i forordning (EF) nr. 1234/2007, senest tre måneder efter udløbet af hver årlig eller halvårlig periode, jf. nærværende forordnings artikel 43, stk. 3. Ansøgningen skal indeholde en erklæring om den afsatte produktions værdi for den periode, som der ansøges om støtte for.
2. Ansøgninger om støtte for halvårlige perioder kan kun indgives, hvis anerkendelsesplanen er opdelt i halvårlige perioder, jf. artikel 39, stk. 1. Alle støtteansøgninger skal vedlægges en skriftlig erklæring fra producentsammenslutningen om:
a)
at den overholder og vil overholde bestemmelserne i forordning (EF) nr. 1234/2007 og i nærværende forordning, og
b)
at den hverken direkte eller indirekte har modtaget, modtager eller vil modtage dobbelt EU-støtte eller national støtte til de aktioner, der gennemføres i henhold til dens anerkendelsesplan, og som EU yder finansiel støtte i henhold til nærværende forordning.
3. Medlemsstaterne fastsætter fristen for betaling af støtten, der under alle omstændigheder ikke må overstige seks måneder fra modtagelsen af ansøgningen.
Artikel 46
Støtteberettigelse
Medlemsstaterne vurderer producentsammenslutningernes berettigelse til støtte i henhold til denne forordning med henblik på at fastslå, om det er behørigt begrundet at yde støtte, under hensyntagen til vilkårene og datoen for en eventuel tidligere ydelse af offentlig støtte til de producentorganisationer eller -sammenslutninger, hvorfra medlemmerne af den pågældende producentsammenslutning kommer, og til eventuelle skift af medlemskab mellem producentorganisationer og -sammenslutninger.
Artikel 47
EU-bidrag
1. EU-bidraget til finansieringen af den støtte, der er nævnt i artikel 103a, stk. 1, litra a), i forordning (EF) nr. 1234/2007, andrager:
a)
75 % i regioner, der er berettiget til støtte under konvergensmålet, og
b)
50 % i de øvrige regioner.
Medlemsstaten betaler den resterende del af støtten som et fast beløb. I støtteansøgningen skal det ikke dokumenteres, hvad støtten skal anvendes til.
2. EU-bidraget til finansieringen af den støtte, der er nævnt i artikel 103a, stk. 1, litra b), i forordning (EF) nr. 1234/2007, udtrykt i kapitaltilskud eller i kapitaltilskud-ækvivalent, må i forhold til de støtteberettigede investeringsudgifter ikke overstige:
a)
50 % i regioner, der er berettiget til støtte under konvergensmålet, og
b)
30 % i de øvrige regioner.
De berørte medlemsstater forpligter sig til at bidrage til finansieringen af de støtteberettigede investeringsudgifter med mindst 5 %.
Støttemodtagerne deltager i finansieringen af de støtteberettigede investeringsudgifter med mindst:
a)
25 % i regioner, der er berettiget til støtte under konvergensmålet, og
b)
45 % i de øvrige regioner.
Artikel 48
Sammenlægninger
1. Den støtte, der er omhandlet i artikel 103a, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007, kan ydes eller fortsat ydes til producentsammenslutninger, der er foreløbigt anerkendt, og som er dannet ved sammenlægning af to eller flere foreløbigt anerkendte producentsammenslutninger.
2. Ved beregningen af støttens størrelse, jf. stk. 1, træder den producentsammenslutning, der dannes ved sammenlægningen, i stedet for de oprindelige sammenslutninger.
3. Sammenlægges to eller flere producentsammenslutninger, overtager den nye sammenslutning de rettigheder og forpligtelser, der gjaldt for den producentsammenslutning, der først blev foreløbigt anerkendt.
4. Såfremt en foreløbigt anerkendt producentsammenslutning bliver lagt sammen med en anerkendt producentorganisation, er den organisation, der dannes ved sammenlægningen, ikke længere berettiget til foreløbig anerkendelse som producentsammenslutning og heller ikke til den støtte, der er nævnt i artikel 103a, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007. Den nye organisation behandles fortsat som den anerkendte producentorganisation, forudsat at den overholder de gældende krav. Om nødvendigt anmoder producentorganisationen om at få ændret sit driftsprogram, og her finder artikel 29 tilsvarende anvendelse.
Aktioner, som producentsammenslutninger har gennemført før en sammenlægning, er dog fortsat støtteberettigede på de betingelser, der er fastsat i anerkendelsesplanen.
Artikel 49
Anerkendelsens virkninger
1. Den støtte, der er omhandlet i artikel 103a, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007, ophører, når anerkendelsen er givet.
2. Hvis der indgives et driftsprogram i overensstemmelse med nærværende forordning, sikrer medlemsstaten, at der ikke sker dobbeltfinansiering af de foranstaltninger, der er fastlagt i anerkendelsesplanen.
3. Investeringer, der opfylder betingelserne for støtte til de udgifter, som er nævnt i artikel 103a, stk. 1, litra b), i forordning (EF) nr. 1234/2007, kan overføres til driftsprogrammerne, forudsat at de er i overensstemmelse med nærværende forordning.
4. Medlemsstaterne fastsætter en frist, som begynder efter gennemførelsen af anerkendelsesplanen, inden for hvilken producentsammenslutningen skal anerkendes som producentorganisation. Fristen må højst være på fire måneder.
KAPITEL II
Driftsfonde og driftsprogrammer
Afdeling 1
Den afsatte produktions værdi
Artikel 50
Beregningsgrundlag
1. For en producentorganisation beregnes den afsatte produktions værdi på grundlag af producentorganisationens egen og de tilsluttede producenters produktion, og den omfatter kun de frugter og grøntsager, som producentorganisationen er anerkendt for. Den afsatte produktions værdi kan omfatte frugt og grøntsager, der ikke skal overholde handelsnormerne, hvis disse normer ikke gælder ifølge artikel 4.
2. I den afsatte produktions værdi medregnes produktionen fra de medlemmer, der forlader eller tilslutter sig producentorganisationen. Medlemsstaterne fastlægger betingelserne for at undgå dobbelttælling.
3. Den afsatte produktions værdi må ikke omfatte værdien af forarbejdede frugter og grøntsager eller andre produkter, der ikke hører til frugt- og grøntsagssektoren.
Har en producentorganisation, en sammenslutning af producentorganisationer eller deres tilsluttede producenter eller datterselskaber, jf. denne artikels stk. 9, enten selv eller ved udlicitering forarbejdet frugt og grøntsager bestemt til forarbejdning til de forarbejdede frugt- og grøntsagsprodukter, der er anført i del X i bilag I til forordning (EF) nr. 1234/2007, eller ethvert andet forarbejdet produkt, der er omhandlet i denne artikel og yderligere beskrevet i bilag VI til nærværende forordning, beregnes den afsatte produktions værdi som en fast procentsats, der anvendes på af disse forarbejdede produkters fakturerede værdi. Den faste sats er:
a)
53 % for frugtsaft
b)
73 % for koncentreret saft
c)
77 % for tomatkoncentrat
d)
62 % for frosne frugter og grøntsager
e)
48 % for frugt- og grøntsagskonserves
f)
70 % for svampekonserves af slægten Agaricus
g)
81 % for frugt, foreløbigt konserveret i saltlage
h)
81 % for tørret frugt
i)
27 % for andre forarbejdede frugter og grøntsager
j)
12 % for forarbejdede aromatiske krydderurter
k)
41 % for paprikapulver.
4. Medlemsstaterne kan tillade producentorganisationerne at medregne biprodukternes værdi i den afsatte produktions værdi.
5. I den afsatte produktions værdi medregnes værdien af tilbagekøb fra markedet, der er afhændet i henhold til artikel 103d, stk. 4, i forordning (EF) nr. 1234/2007, og som anslås til gennemsnitsprisen for de produkter, producentorganisationen afsatte i den foregående referenceperiode.
6. Kun producentorganisationens og/eller de tilsluttede producenters produktion, som afsættes af producentorganisationen, medregnes i den afsatte produktions værdi. Har en producentorganisations tilsluttede producenter en produktion, der afsættes af en anden producentorganisation, som deres egen organisation har udpeget i henhold til artikel 125a, stk. 2, litra b) og c), i forordning (EF) nr. 1234/2007, medregnes denne produktion i værdien af den anden producentorganisations afsatte produktion.
7. Den afsatte produktion af frugt og grøntsager faktureres »ab producentorganisation« eventuelt som klargjort og emballeret produkt, der er anført i del IX i bilag I til forordning (EF) nr. 1234/2007, eksklusive:
a)
moms
b)
udgifter til intern transport, hvis der er stor afstand mellem producentorganisationens opsamlings- eller emballeringscentral og producentorganisationens distributionssted. Medlemsstaterne fastsætter de nedsættelser, som skal anvendes på den fakturerede værdi for produkter, der faktureres på forskellige leverings- eller transportstadier, og begrunder i deres nationale strategi, hvad der betragtes som stor afstand.
8. Den afsatte produktions værdi kan også beregnes »ab sammenslutning af producentorganisationer« på samme måde som i stk. 7.
9. Den afsatte produktions værdi kan også beregnes »ab datterselskab« på samme måde som i stk. 7, hvis mindst 90 % af datterselskabets kapital ejes:
a)
af en eller flere producentorganisationer eller sammenslutninger af producentorganisationer og/eller
b)
af producenter, der er tilsluttet producentorganisationerne eller sammenslutningerne af producentorganisationer, forudsat at medlemsstaten har godkendt dette, og det bidrager til at nå målene i artikel 122, stk. 1, litra c), og artikel 125b, stk. 1, litra a), i forordning (EF) nr. 1234/2007.
10. Ved udlicitering beregnes den afsatte produktions værdi »ab producentorganisation«, og den omfatter den økonomiske merværdi, som den aktivitet, som producentorganisationen udliciterer til sine medlemmer, tredjemand eller et andet datterselskab end det, der er nævnt i stk. 9, repræsenterer.
11. Hvis produktionen falder som følge af vejrforhold, dyre- eller plantesygdomme eller skadedyrsangreb, kan en eventuel forsikringserstatning, der i den forbindelse modtages i henhold til høstforsikringsforanstaltninger, jf. afdeling 6 i kapitel III, eller tilsvarende foranstaltninger, der forvaltes af producentorganisationen, medregnes i den afsatte produktions værdi.
Artikel 51
Referenceperiode
1. Det årlige loft over den støtte, der er nævnt i artikel 103d, stk. 2, i forordning (EF) nr. 1234/2007, beregnes hvert år på grundlag af den afsatte produktions værdi i en tolvmåneders referenceperiode, der fastsættes af medlemsstaterne.
2. Referenceperioden fastsættes af medlemsstaterne for hver producentorganisation som:
a)
en tolvmåneders periode, der tidligst begynder den 1. januar tre år før det år, som der anmodes om støtte for, og slutter senest den 31. december året før det år, som der anmodes om støtte for, eller
b)
den gennemsnitlige værdi af tre på hinanden følgende tolvmåneders perioder, der tidligst begynder den 1. januar fem år før det år, som der anmodes om støtte for, og slutter senest den 31. december året før det år, som der anmodes om støtte for.
3. Tolvmånedersperioden skal være den berørte producentorganisations regnskabsperiode.
Metoden til fastsættelse af referenceperioden må ikke ændres i løbet af et driftsprograms løbetid, medmindre særlige forhold berettiger hertil.
4. Er et produkts værdi faldet med mindst 35 % af årsager, som producentorganisationen hverken kan kontrollere eller holdes ansvarlig for, anses værdien af den afsatte produktion af dette produkt for at udgøre 65 % af dens værdi i den foregående referenceperiode.
Producentorganisationen begrunder de årsager, der er nævnt i første afsnit, over for medlemsstatens ansvarlige myndighed.
5. Hvis nyligt anerkendte producentorganisationer ikke råder over tilstrækkelige historiske data om den afsatte produktion til anvendelse af stk. 2, kan den afsatte produktions værdi anses for at være lig med værdien af den salgbare produktion, som producentorganisationen har oplyst med henblik på anerkendelse.
Første afsnit finder tilsvarende anvendelse på nye medlemmer af en producentorganisation, der tilslutter sig en producentorganisation for første gang.
6. Medlemsstaterne træffer de nødvendige foranstaltninger til at indsamle oplysninger om den afsatte produktions værdi for producentorganisationer, som ikke har forelagt driftsprogrammer.
7. Uanset stk. 1 og 6 beregnes den afsatte produktions værdi for referenceperioden i henhold til den lovgivning, der var gældende i den pågældende referenceperiode.
For driftsprogrammer, der var godkendt pr. 20. januar 2010, beregnes den afsatte produktions værdi for årene indtil 2007 imidlertid på grundlag af den lovgivning, der var gældende i referenceperioden, hvorimod den afsatte produktions værdi for årene fra 2008 beregnes på grundlag af den lovgivning, der var gældende i 2008.
For driftsprogrammer, der er godkendt efter den 20. januar 2010, beregnes den afsatte produktions værdi for årene fra 2008 på grundlag af den lovgivning, der var gældende på det tidspunkt, hvor driftsprogrammet blev godkendt.
Afdeling 2
Driftsfonde
Artikel 52
Forvaltning
Medlemsstaterne sikrer sig, at driftsfondene forvaltes på en sådan måde, at alle udgifter og indtægter i forbindelse med dem hvert år kan identificeres, kontrolleres og godkendes af eksterne revisorer.
Artikel 53
Finansiering af driftsfonde
1. Medlemmernes finansielle bidrag til driftsfonden, jf. artikel 103b, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007, fastsættes af producentorganisationen.
2. Alle producenter skal kunne udnytte driftsfonden, og alle producenter skal kunne være med til på demokratisk vis at træffe beslutning om anvendelsen af producentorganisationens driftsfond og de finansielle bidrag til driftsfonden.
Artikel 54
Meddelelse af anslået beløb
1. Producentorganisationerne meddeler senest den 15. september medlemsstaterne, hvor stort et beløb EU, medlemmerne og producentorganisationerne selv anslås at bidrage med til driftsfondene for det følgende år, sammen med driftsprogrammerne eller anmodningerne om godkendelse af ændringer heraf.
Medlemsstaterne kan fastsætte en senere dato end den 15. september.
2. Driftsfondenes anslåede størrelse beregnes på grundlag af driftsprogrammerne og den afsatte produktions værdi. Beregningen opdeles på udgifter til kriseforebyggelses- og krisestyringsforanstaltninger samt andre foranstaltninger.
Afdeling 3
Driftsprogrammer
Artikel 55
National strategi
1. Den nationale strategis overordnede struktur og indhold, jf. artikel 103f, stk. 2, i forordning (EF) nr. 1234/2007, skal fastlægges i overensstemmelse med retningslinjerne i bilag VII. Den kan bestå af regionale elementer.
I den nationale strategi indarbejdes alle de beslutninger, medlemsstaterne træffer, og de bestemmelser, de indfører, i henhold til del II, afsnit II, kapitel II, afdeling I og Ia, i forordning (EF) nr. 1234/2007 og nærværende afsnit.
2. Den nationale strategi, herunder indarbejdelse af de nationale regler, jf. artikel 103f, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007, fastlægges, før udkastet til driftsprogrammer indleveres i et givet år. De nationale regler indarbejdes, når de er sendt til Kommissionen og eventuelt ændret i overensstemmelse med artikel 103f, stk. 1, andet afsnit, i forordning (EF) nr. 1234/2007.
3. I forbindelse med udformningen af den nationale strategi skal der på medlemsstatens ansvar foretages en analyse af udgangssituationen. Analysen skal afdække, vurdere og prioritere de behov, der skal opfyldes, de mål, der skal nås ved hjælp af driftsprogrammerne for at opfylde disse prioriterede behov, de forventede resultater og de kvantificerede mål, der skal nås i forhold til udgangssituationen, samt fastlægge de mest egnede instrumenter og aktioner til at nå disse mål.
4. Medlemsstaterne sikrer også, at den nationale strategi overvåges og evalueres, og at den gennemføres ved hjælp af driftsprogrammerne.
Den nationale strategi kan ændres, især på baggrund af overvågningen og evalueringen. Disse ændringer skal foretages, før udkastet til driftsprogrammer indsendes i et givet år.
5. Medlemsstaterne fastsætter i den nationale strategi maksimale procentsatser for, hvor stor en del af fonden der kan bruges på en enkelt foranstaltning og/eller aktionstype og/eller udgift med henblik på at sikre en passende balance mellem de forskellige foranstaltninger.
Artikel 56
Nationale regler for miljøaktioner
1. Medlemsstaterne sender Kommissionen udkastet til nationale regler, jf. artikel 103f, stk. 1, andet afsnit, i forordning (EF) nr. 1234/2007, men underretter også Kommissionen om eventuelle ændringer af de nationale regler, som er omfattet af proceduren i nævnte afsnit. Kommissionen gør de nationale regler tilgængelige for andre medlemsstater på den måde, den finder passende.
2. I en separat del af de nationale regler anføres de generelle krav om komplementaritet, sammenhæng og overensstemmelse, som miljøaktioner, der er udvalgt i henhold til et driftsprogram, skal opfylde, jf. artikel 103f, stk. 1, første afsnit, andet punktum, i forordning (EF) nr. 1234/2007. Kommissionen udarbejder et forlæg til denne del til brug for medlemsstaterne.
De nationale regler omfatter også en ikke-udtømmende liste over miljøaktioner og de betingelser, der gælder herfor i medlemsstaten, jf. artikel 103c, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007. For hver miljøaktion anføres:
a)
begrundelsen for aktionen baseret på dens miljøpåvirkning og
b)
den eller de specifikke forpligtelser.
3. Miljøaktioner, der svarer til forpligtelser til at drive miljøvenligt landbrug, som støttes i henhold til et landdistriktsprogram, skal have samme varighed som disse forpligtelser. Varer tilsvarende forpligtelser til at drive miljøvenligt landbrug længere end det oprindelige driftsprogram, videreføres miljøaktionerne i det følgende driftsprogram. Medlemsstaterne kan dog i behørigt begrundede tilfælde tillade, at miljøaktionernes varighed afkortes, eller at de endog stoppes, især på grundlag af resultaterne af den midtvejsevaluering, der er omhandlet i artikel 126, stk. 3, i denne forordning.
I de nationale regler anføres det, hvor længe de aktioner, der er nævnt i stk. 1, varer, og eventuelt at der er pligt til at videreføre dem i det næste driftsprogram.
Artikel 57
Supplerende medlemsstatsregler
Medlemsstaterne kan vedtage regler, der supplerer forordning (EF) nr. 1234/2007 og nærværende forordning, for så vidt angår foranstaltninger, aktioner eller udgifter, der er støtteberettigede i henhold til driftsprogrammerne.
Artikel 58
Forhold til landdistriktsprogrammer
1. Der ydes ikke støtte som led i medlemsstatens landdistriktsprogram eller -programmer, der er godkendt i henhold til forordning (EF) nr. 1698/2005 (9), til aktioner, der er omfattet af foranstaltninger omhandlet i nærværende forordning, jf. dog stk. 2.
2. Er der undtagelsesvis bevilget støtte i henhold til artikel 5, stk. 6, i forordning (EF) nr. 1698/2005 til foranstaltninger, der kunne være støtteberettigede i henhold til nærværende forordning, sørger medlemsstaterne for, at en støttemodtager kun modtager støtte til en given aktion i henhold til én ordning.
Med henblik herpå sørger medlemsstaterne, når de medtager foranstaltninger med sådanne undtagelser i deres landdistriktsprogrammer, for, at det i den nationale strategi, jf. nærværende forordnings artikel 55, angives, hvilke kriterier og administrative regler de vil anvende i landdistriktsprogrammerne.
3. Hvis det er relevant, og medmindre andet er fastsat i artikel 103a, stk. 3, artikel 103d, stk. 1 og 3, og artikel 103e i forordning (EF) nr. 1234/2007 og artikel 47 i nærværende forordning, må støtten til foranstaltninger, der er omfattet af nærværende forordning, ikke overstige den støtte, der ydes til foranstaltninger omfattet af landdistriktsprogrammet.
4. Støtte til miljøaktioner undtagen til erhvervelse af anlægsaktiver skal være begrænset til de maksimumbeløb, der er fastlagt i bilag I til forordning (EF) nr. 1698/2005 for betalinger til miljøvenligt landbrug. Disse beløb kan i særlige tilfælde forhøjes, så der tages hensyn til specifikke forhold, som skal begrundes i den nationale strategi, jf. nærværende forordnings artikel 55, og i producentorganisationernes driftsprogrammer. Beløbene til miljøaktioner kan også forhøjes for at støtte operationer med henblik på prioriteringer, jf. artikel 16a i forordning (EF) nr. 1698/2005.
5. Stk. 4 gælder ikke for miljøaktioner, der ikke har direkte eller indirekte forbindelse til en bestemt parcel.
Artikel 59
Driftsprogrammers indhold
Driftsprogrammerne indeholder følgende:
a)
en beskrivelse af udgangssituationen, der, hvis det er relevant, er baseret på de fælles udgangsindikatorer, som er anført i bilag VIII
b)
de mål, der er opstillet for driftsprogrammet, under hensyntagen til produktions- og afsætningsmulighederne, og en forklaring på, hvordan programmet bidrager til den nationale strategi, samt en bekræftelse af, at det er i overensstemmelse med den nationale strategi, herunder balancen mellem aktiviteterne. I beskrivelsen af målene skal der henvises til de mål, der er defineret i den nationale strategi, og der skal angives målelige mål for at lette overvågningen af de fremskridt, som gradvis sker i gennemførelsen af programmet
c)
en detaljeret beskrivelse af de foranstaltninger og enkeltaktioner, herunder foranstaltninger til kriseforebyggelse og -styring, der skal gennemføres, og de midler, der skal anvendes for at nå målene i hvert af de år, hvor programmet gennemføres. Det anføres i beskrivelsen, i hvor høj grad de forskellige foreslåede foranstaltninger:
i)
supplerer og er i overensstemmelse med andre foranstaltninger, herunder foranstaltninger, der finansieres eller er berettigede til støtte fra andre EU-fonde, og navnlig støtte til udvikling af landdistrikter. I den forbindelse skal der, hvis det er relevant, henvises til foranstaltninger, som er gennemført under tidligere driftsprogrammer
ii)
ikke medfører risiko for dobbeltfinansiering fra EU-fonde
d)
programmets varighed og
e)
de finansielle aspekter, nemlig:
i)
beregningsmetoden og de finansielle bidrags størrelse
ii)
proceduren for finansiering af driftsfonden
iii)
information, der er nødvendig for at begrunde bidrag af forskellig størrelse, og
iv)
budgettet og tidsplanen for gennemførelse af foranstaltningerne i hvert af de år, programmet gennemføres.
Artikel 60
Aktioner, der er støtteberettigede i henhold til driftsprogrammer
1. Driftsprogrammer må ikke indeholde aktioner eller udgifter, der er anført på listen i bilag IX.
2. Støtteberettigede udgifter i forbindelse med driftsprogrammer skal begrænses til de faktisk afholdte udgifter. Dog kan medlemsstaterne i stedet på forhånd fastsætte behørigt begrundede faste standardsatser i følgende tilfælde:
a)
hvis disse faste standardsatser er anført i bilag IX
b)
for ekstra kilometerudgifter til ekstern transport sammenholdt med udgifterne til landevejstransport, ved brug af jernbane- og/eller skibstransport som en del af en miljøvenlig foranstaltning, og
c)
for ekstraomkostninger og indkomsttab, der er opstået som følge af miljøaktioner, beregnet i overensstemmelse med artikel 53, stk. 2, i Kommissionens forordning (EF) nr. 1974/2006 (10).
Medlemsstaterne tager disse satser op til revision mindst hvert femte år.
3. For at en aktion kan være støtteberettiget, skal over 50 % udtrykt i de berørte produkters værdi, være produkter, som producentorganisationen er anerkendt for. For at kunne indgå i de 50 % skal produkterne komme fra producentorganisationens medlemmer eller producenter, der er tilsluttet en anden producentorganisation eller sammenslutning af producentorganisationer. Artikel 50 finder tilsvarende anvendelse på beregningen af værdien.
4. For miljøaktioner gælder følgende regler:
a)
Forskellige miljøaktioner kan kombineres, hvis de supplerer hinanden og er forenelige. Kombineres miljøaktioner, skal der ved fastsættelsen af støtten tages hensyn til de specifikke indkomsttab og supplerende omkostninger, der opstår som følge af kombinationen
b)
Forpligtelser til at begrænse anvendelsen af gødning, plantebeskyttelsesmidler eller andre hjælpestoffer accepteres kun, hvis begrænsningen kan vurderes på en måde, der giver rimelig sikkerhed for, at forpligtelserne opfyldes
c)
Aktioner, der vedrører miljøvenlig håndtering af emballage skal begrundes behørigt og være mere vidtrækkende end de krav, medlemsstaterne har fastsat i henhold til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 94/62/EF (11).
Medlemsstaterne fastsætter i den nationale strategi, der er nævnt i artikel 55 i denne forordning, hvor stor en procentdel af de årlige udgifter i forbindelse med et driftsprogram der højst må anvendes til aktioner, der vedrører miljøvenlig håndtering af emballage. Denne procentdel må ikke overstige 20 % undtagen for at tage hensyn til særlige nationale/regionale omstændigheder, der skal begrundes i den nationale strategi.
5. Investeringer, herunder investeringer i forbindelse med leasingkontrakter, hvor tilbagebetalingsperioden overstiger driftsprogrammets varighed, kan overføres til et efterfølgende driftsprogram, hvis det kan godtgøres, at det er økonomisk berettiget, og navnlig i tilfælde, hvor den skattemæssige afskrivningsperiode er på over fem år.
Såfremt investeringerne fornyes, skal restværdien af de investeringer, der fornyes:
a)
tilføres producentorganisationens driftsfond eller
b)
fratrækkes fornyelsesomkostningerne.
6. Der kan foretages investeringer i eller iværksættes aktioner, der bidrager til at nå driftsprogrammets mål på individuelle bedrifter og/eller i bedriftslokaler tilhørende producenter, som er tilsluttet producentorganisationen eller sammenslutningen af producentorganisationer, også når aktionerne udliciteres til medlemmer af producentorganisationen eller sammenslutningen af producentorganisationer. Forlader den tilsluttede producent producentorganisationen, sørger medlemsstaten for, at investeringen eller dens restværdi tilbagebetales. I behørigt begrundede tilfælde kan medlemsstaterne dog fastsætte, at producentorganisationen ikke skal kræve investeringen eller dens restværdi tilbagebetalt.
7. Investeringer og aktioner i forbindelse med forarbejdning af frugter og grøntsager til forarbejdede frugter og grøntsager kan være støtteberettigede, hvis investeringerne og aktionerne har de mål, der er nævnt i artikel 103c, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007, herunder de mål, der er nævnt i artikel 122, stk. 1, litra c), i samme forordning, og forudsat at de figurerer i den nationale strategi, jf. artikel 103f, stk. 2, i forordning (EF) nr. 1234/2007.
Artikel 61
Dokumenter, der skal forelægges
Driftsprogrammer vedlægges bl.a.:
a)
dokumentation for, at der er oprettet en driftsfond
b)
producentorganisationens skriftlige tilsagn om at ville overholde bestemmelserne i forordning (EF) nr. 1234/2007 og i nærværende forordning og
c)
producentorganisationens skriftlige tilsagn om, at den hverken direkte eller indirekte har modtaget eller vil modtage anden EU-støtte eller national støtte til de aktioner, der er støtteberettigede i henhold til nærværende forordning.
Artikel 62
Sammenslutninger af producentorganisationers driftsprogrammer
1. En medlemsstat kan tillade, at en sammenslutning af producentorganisationer fremlægger et helt driftsprogram eller et delprogram, der består af aktioner, som to eller flere tilsluttede producentorganisationer har udpeget i deres respektive driftsprogrammer, men ikke gennemført.
2. De driftsprogrammer, som sammenslutninger af producentorganisationer har udarbejdet, vurderes sammen med de tilsluttede producentorganisationers driftsprogrammer bl.a. for, om de mål og begrænsninger, der er fastsat i artikel 103c i forordning (EF) nr. 1234/2007 overholdes.
3. Medlemsstaterne sørger for:
a)
at aktionerne finansieres fuldt ud ved hjælp af bidrag fra de medlemmer af sammenslutningerne af producentorganisationer, der er producentorganisationer, betalt af disse producentorganisationers driftsfonde. Medlemmer af sammenslutninger af producentorganisationer, der ikke er producentorganisationer, jf. artikel 34, kan dog være med til at finansiere aktionerne med et beløb, der står i forhold til de tilsluttede producentorganisationers bidrag
b)
at aktionerne og det dermed forbundne finansielle bidrag er opført i hver tilsluttet producentorganisations driftsprogram, og
c)
at der ikke er risiko for dobbelt støtte.
4. Artikel 58, 59 og 60, artikel 61, litra b) og c), og artikel 63-67 finder tilsvarende anvendelse på sammenslutninger af producentorganisationers driftsprogrammer. Der kræves dog ikke balance mellem aktiviteterne, jf. artikel 59, litra b), i de delprogrammer, som sammenslutninger af producentorganisationer har udarbejdet.
Artikel 63
Frist for forelæggelse
1. Producentorganisationen forelægger driftsprogrammerne til godkendelse for myndighederne i den medlemsstat, hvor producentorganisationen er etableret, senest den 15. september året før det år, hvor de skal gennemføres. Medlemsstaterne kan dog udsætte datoen.
2. Når en juridisk person eller en klart defineret del af en juridisk person, herunder en producentsammenslutning, indgiver en ansøgning om anerkendelse som producentorganisation, kan den samtidig indgive driftsprogrammet til godkendelse, jf. stk. 1. For at driftsprogrammet kan godkendes, skal der opnås anerkendelse inden for den frist, der er fastsat i artikel 64, stk. 2.
Artikel 64
Beslutning
1. Medlemsstatens myndigheder:
a)
godkender driftsfondenes beløb og de driftsprogrammer, der opfylder kravene i forordning (EF) nr. 1234/2007 og i dette kapitel
b)
godkender driftsprogrammerne på den betingelse, at producentorganisationen accepterer visse ændringer, eller
c)
afviser driftsprogrammerne eller dele deraf.
2. Medlemsstaternes myndigheder træffer beslutning om driftsprogrammerne og driftsfondene senest den 15. december det år, de er forelagt.
Medlemsstaterne underretter producentorganisationerne om beslutningerne senest den 15. december.
Medlemsstaternes myndigheder kan dog efter behørig begrundelse udskyde fristen for at træffe beslutning om driftsprogrammer og driftsfonde til senest den 20. januar året efter anmodningens indgivelse. I godkendelsesbeslutningen kan det fastsættes, at udgifter kan være finansieringsberettigede fra den 1. januar året efter anmodningen.
Artikel 65
Ændringer af driftsprogrammer for efterfølgende år
1. Producentorganisationer kan hvert år senest den 15. september anmode om ændringer af driftsprogrammer, herunder om forlængelse af deres varighed, der skal anvendes fra den 1. januar det følgende år.
Medlemsstaterne kan dog udsætte datoen for indgivelse af anmodninger.
2. Anmodninger om ændringer vedlægges dokumentation for årsagen til ændringerne og deres art og betydning.
3. Medlemsstaternes myndigheder træffer beslutning om anmodninger om ændringer af driftsprogrammer senest den 15. december det år, anmodningen indgives.
Medlemsstaternes myndigheder kan dog efter behørig begrundelse udskyde fristen for at træffe beslutning om ændringer af driftsprogrammer til senest den 20. januar året efter anmodningen. I godkendelsesbeslutningen kan det fastsættes, at udgifter kan være finansieringsberettigede fra den 1. januar året efter anmodningen.
Artikel 66
Ændringer af driftsprogrammer i årets løb
1. Medlemsstaterne kan på betingelser, de selv fastsætter, give tilladelse til ændringer af driftsprogrammer i årets løb.
2. Medlemsstaternes myndigheder træffer beslutning om ændringer af driftsprogrammer, som der anmodes om i henhold til stk. 1, senest den 20. januar året efter, at der blev anmodet om ændringerne.
3. Medlemsstaternes myndigheder kan give producentorganisationerne tilladelse til i årets løb:
a)
kun delvis at gennemføre deres driftsprogrammer
b)
at ændre driftsprogrammets indhold
c)
at forhøje driftsfondens størrelse med højst 25 % og nedsætte den med en procentdel, der fastsættes af medlemsstaten, af det oprindeligt godkendte beløb, hvis driftsprogrammets overordnede formål fastholdes. Medlemsstaterne kan forhøje denne procentdel ved sammenlægning af producentorganisationer, jf. artikel 29, stk. 1
d)
føje national finansiel støtte til driftsfonden, hvis artikel 93 finder anvendelse.
4. Medlemsstaterne fastsætter, på hvilke betingelser driftsprogrammerne kan ændres i årets løb uden forhåndsgodkendelse fra medlemsstaternes myndigheder. Disse ændringer er kun støtteberettigede, hvis producentorganisationen straks giver myndighederne meddelelse om dem.
Artikel 67
Driftsprogrammers format
1. Driftsprogrammerne gennemføres i årlige perioder fra 1. januar til 31. december.
2. Driftsprogrammer, der godkendes senest den 15. december, gennemføres fra den 1. januar det følgende år.
Gennemførelsen af programmer, der godkendes efter den 15. december, udsættes et år.
Uanset første og andet afsnit i dette stykke påbegyndes gennemførelsen af driftsprogrammer, der er godkendt i henhold til artikel 64, stk. 2, eller artikel 65, stk. 3, andet afsnit, senest den førstkommende 31. januar, efter at de er godkendt i overensstemmelse med disse bestemmelser.
Afdeling 4
Støtte
Artikel 68
Godkendt støtte
1. Medlemsstaterne giver producentorganisationer og sammenslutninger af producentorganisationer meddelelse om den godkendte støtte, jf. artikel 103g, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007, senest den 15. december året før det år, som der anmodes om støtte for.
2. Finder artikel 64, stk. 2, tredje afsnit, eller artikel 65, stk. 3, andet afsnit, anvendelse, giver medlemsstaterne meddelelse om den godkendte støtte senest den 20. januar det år, som der anmodes om støtte for.
Artikel 69
Støtteansøgninger
1. Producentorganisationerne indgiver deres ansøgning om støtte eller reststøtte til medlemsstatens myndigheder for hvert driftsprogram, der ansøges om støtte for, senest den 15. februar året efter det år, der ansøges om støtte for.
2. Støtteansøgningerne vedlægges dokumentation, der angiver:
a)
den støtte, der ansøges om
b)
den afsatte produktions værdi
c)
de finansielle bidrag, der er erlagt af producentorganisationens medlemmer og af organisationen selv
d)
de udgifter, der er afholdt i forbindelse med driftsprogrammet
e)
udgifterne til kriseforebyggelses- og krisestyringsforanstaltninger fordelt på aktioner
f)
den andel af driftsfonden, der er anvendt til kriseforebyggelse og krisestyring fordelt på aktioner
g)
at artikel 103c, stk. 2, og stk. 3, første afsnit, og artikel 103d i forordning (EF) nr. 1234/2007 er overholdt
h)
et skriftligt tilsagn om, at producentorganisationen ikke har modtaget dobbelt EU-støtte eller national støtte til de foranstaltninger og/eller aktioner, der er støtteberettigede i henhold til nærværende forordning, og
i)
bevis for, at den pågældende aktion er blevet gennemført, hvis der ansøges om betaling på grundlag af en fast standardsats, jf. artikel 60, stk. 2.
3. Støtteansøgningerne kan vedrøre programmerede, men endnu ikke afholdte udgifter, hvis følgende kan dokumenteres:
a)
foranstaltningerne kunne ikke gennemføres senest den 31. december i året for driftsprogrammets gennemførelse af årsager, som ikke kan tilskrives den pågældende producentorganisation
b)
foranstaltningerne kan gennemføres senest den 30. april året efter det år, der er ansøgt om støtte for, og
c)
der er stadig et tilsvarende bidrag fra producentorganisationen tilbage i driftsfonden.
Støtten udbetales kun, og den sikkerhed, der er stillet i henhold til artikel 71, stk. 3, frigives kun på betingelse af, at det dokumenteres, at de programmerede udgifter, der er nævnt i første afsnit, litra b), er afholdt, senest den 30. april året efter det år, som de pågældende udgifter var programmeret for, for så vidt det fastslås, at der rent faktisk er krav på støtte.
4. Indgives ansøgningerne efter datoen i stk. 1, nedsættes støtten med 1 % for hver dag, fristen overskrides.
I ekstraordinære og behørigt begrundede tilfælde kan medlemsstatens myndigheder acceptere ansøgninger, der indgives efter datoen i stk. 1, hvis den fornødne kontrol er udført, og betalingsfristen i artikel 70 er overholdt.
5. Sammenslutninger af producentorganisationer kan indgive en ansøgning om støtte som omhandlet i stk. 1 på vegne af deres medlemmer, hvis disse medlemmer er producentorganisationer og den dokumentation, der kræves i henhold til stk. 2, forelægges for hvert medlem. Det er producentorganisationerne, der i sidste ende skal modtage støtten.
Artikel 70
Udbetaling af støtte
Medlemsstaterne udbetaler støtten senest den 15. oktober året efter det år, programmet gennemføres.
Artikel 71
Forskud
1. Medlemsstaterne kan give producentorganisationerne tilladelse til at ansøge om forskud på den del af støtten, der svarer til de forventede udgifter i forbindelse med driftsprogrammet for den tre- eller firemåneders periode, der begynder i den måned, hvor forskudsansøgningen indgives.
2. Forskudsansøgninger indgives efter medlemsstatens beslutning enten hver tredje måned i januar, april, juli og oktober eller hver fjerde måned i januar, maj og september.
De samlede forskud for et givet år må ikke overstige 80 % af den oprindeligt godkendte støtte til driftsprogrammet.
3. Der udbetales forskud mod, at der stilles en sikkerhed svarende til 110 % af forskuddet i overensstemmelse med Kommissionens forordning (EØF) nr. 2220/85 (12).
Medlemsstaterne fastsætter betingelser for at sikre, at de finansielle bidrag til driftsfonden er blevet opkrævet i overensstemmelse med artikel 52 og 53 i nærværende forordning, og at tidligere forskud og det tilsvarende bidrag fra producentorganisationen faktisk er brugt.
4. Der kan indgives ansøgninger om frigivelse af sikkerhedsstillelse i det igangværende programår, og disse vedlægges dokumentation som fakturaer og dokumenter som bevis for, at betalingen har fundet sted.
Sikkerhedsstillelsen frigives for op til 80 % af forskuddet.
5. Det primære krav, jf. artikel 20, stk. 2, i forordning (EØF) nr. 2220/85, er, at de foranstaltninger, der er anført i driftsprogrammerne, gennemføres under overholdelse af de forpligtelser, som er fastsat i artikel 61, litra b) og c), i nærværende forordning.
Hvis det primære krav ikke overholdes, eller hvis forpligtelserne i artikel 61, litra b) og c), misligholdes i alvorlig grad, inddrages sikkerhedsstillelsen, uden at dette indskrænker anvendelsen af andre sanktioner og bøder i henhold til kapitel V, afdeling 3.
Hvis andre krav ikke overholdes, inddrages sikkerhedsstillelsen i forhold til, hvor alvorlig den konstaterede uregelmæssighed er.
6. Medlemsstaterne kan fastsætte et mindstebeløb og frister for udbetaling af forskud.
Artikel 72
Delvis betaling
Medlemsstaterne kan tillade, at producentorganisationerne ansøger om betaling af den del af støtten, som svarer til udgifter, der allerede er afholdt i forbindelse med driftsprogrammet.
Ansøgningerne kan indgives på et hvilket som helst tidspunkt, men højst tre gange i løbet af et givet år. De vedlægges dokumentation som fakturaer og dokumenter som bevis for, at betalingen har fundet sted.
Betalingerne på grundlag af ansøgninger om dele af støtten må ikke overstige 80 % af den del af støtten, som svarer til udgifter, som allerede er afholdt i forbindelse med driftsprogrammet for den pågældende periode. Medlemsstaterne kan fastsætte et mindstebeløb for udbetaling af dele af støtten og ansøgningsfrister.
KAPITEL III
Kriseforebyggelse og krisestyring
Afdeling 1
Almindelige bestemmelser
Artikel 73
Udvælgelse af kriseforebyggelses- og krisestyringsforanstaltninger
Medlemsstaterne kan bestemme, at en eller flere af de foranstaltninger, der er anført i artikel 103c, stk. 2, i forordning (EF) nr. 1234/2007, ikke finder anvendelse på deres område.
Artikel 74
Lån til finansiering af kriseforebyggelses- og krisestyringsforanstaltninger
Lån, som i henhold til artikel 103c, stk. 2, tredje afsnit, i forordning (EF) nr. 1234/2007 optages til at finansiere kriseforebyggelses- og krisestyringsforanstaltninger, og hvis tilbagebetalingsperiode overstiger driftsprogrammets varighed, kan overføres til et efterfølgende driftsprogram, hvis det godtgøres, at det er økonomisk berettiget.
Afdeling 2
Tilbagekøb fra markedet
Artikel 75
Definition
Denne afdeling indeholder bestemmelser om tilbagekøb fra markedet, jf. artikel 103c, stk. 2, litra a), i forordning (EF) nr. 1234/2007.
I dette kapitel forstås ved »produkter, der købes tilbage fra markedet«, »tilbagekøbte produkter« og »produkter, der ikke er udbudt til salg« produkter, der på denne måde er købt tilbage fra markedet.
Artikel 76
Handelsnormer
1. Er der fastsat en handelsnorm for et bestemt produkt i henhold til afsnit II, skal produktet, der købes tilbage fra markedet, opfylde denne norm undtagen bestemmelserne om præsentation og mærkning af produkter. Produkterne kan købes tilbage i bulk, alle størrelser samlet, såfremt mindstekravene til klasse II overholdes, navnlig for så vidt angår kvalitet og størrelse.
Miniatureprodukter som defineret i den pågældende norm skal dog være i overensstemmelse med den gældende handelsnorm, herunder bestemmelserne om præsentation og mærkning af produkter.
2. Er der ikke fastsat nogen handelsnorm for et bestemt produkt, skal produkter, der købes tilbage fra markedet, overholde mindstekravene i bilag X. Medlemsstaterne kan ud over disse mindstekrav fastsætte supplerende bestemmelser.
Artikel 77
Treårigt gennemsnit for tilbagekøb af produkter til gratis uddeling
1. Den grænse på 5 % af den afsatte produktionsmængde, der henvises til i artikel 103d, stk. 4, i forordning (EF) nr. 1234/2007, beregnes på grundlag af det aritmetiske gennemsnit af de samlede mængder produkter, som producentorganisationen er anerkendt for, og som producentorganisationen har afsat i de tre foregående år.
2. For nyligt anerkendte producentorganisationer lægges følgende oplysninger til grund for de produktionsår, der går forud for anerkendelsen:
a)
hvis organisationen var en producentsammenslutning, i givet fald de tilsvarende oplysninger for denne producentsammenslutning eller
b)
den mængde, der dannede grundlaget for anmodningen om anerkendelse.
Artikel 78
Forhåndsmeddelelse om tilbagekøb
1. Producentorganisationerne og sammenslutningerne af producentorganisationer giver på forhånd medlemsstaternes myndigheder meddelelse pr. telex, telefax eller e-mail om alle tilbagekøb, de påtænker at foretage.
Meddelelsen skal bl.a. indeholde en liste over de produkter, der er omfattet af intervention, og deres vigtigste kendetegn ud fra de gældende handelsnormer, et skøn over den tilbagekøbte mængde af hvert produkt, deres forventede anvendelse og det sted, hvor de tilbagekøbte produkter kan blive kontrolleret i henhold til artikel 108.
Meddelelserne skal indeholde en attest på, at de tilbagekøbte produkter er i overensstemmelse med de gældende handelsnormer eller mindstekrav, jf. artikel 76.
2. Medlemsstaterne fastsætter nærmere regler for producentorganisationernes meddelelser, jf. stk. 1, navnlig fristerne herfor.
3. Inden for de frister, der er nævnt i stk. 2:
a)
foretager medlemsstaten enten kontrollen i henhold til artikel 108, stk. 1, hvorefter den, hvis der ikke findes nogen uregelmæssigheder, godkender det tilbagekøb, som havde fundet sted på kontroltidspunktet, eller
b)
i de tilfælde, der er nævnt i artikel 108, stk. 3, undlader medlemsstaten at foretage kontrollen i henhold til artikel 108, stk. 1, og underretter i så fald pr. telex, telefax eller e-mail producentorganisationen om, at den godkender det tilbagekøb, som der er givet meddelelse om.
Artikel 79
Støtte
1. Støtten til tilbagekøb af produkter, der omfatter både EU's bidrag og producentorganisationens bidrag, må ikke overstige de beløb, der i bilag XI er fastsat for de produkter, som er anført i dette bilag. Medlemsstaterne fastsætter maksimumstøtten til andre produkter.
Har producentorganisationen modtaget godtgørelse fra tredjemand for tilbagekøbte produkter, nedsættes den støtte, der er nævnt i første afsnit, med de nettoindtægter, som de tilbagekøbte produkter har givet producentorganisationen. De pågældende frugter og grøntsager skal for at være støtteberettigede være opkøbt på markedsvilkår.
2. Tilbagekøb fra markedet må ikke overstige 5 % af en producentorganisations afsatte produktionsmængde af et givet produkt. Mængder, der er afhændet på en af de måder, der er nævnt i artikel 103d, stk. 4, i forordning (EF) nr. 1234/2007, eller på en anden måde, som medlemsstaterne har godkendt i henhold til artikel 80, stk. 2, i nærværende forordning, medregnes dog ikke i denne procentsats.
Den afsatte produktionsmængde beregnes som gennemsnittet af de produktionsmængder, der er afsat i de foregående tre år. Hvis disse oplysninger ikke foreligger, anvendes den afsatte produktionsmængde, som producentorganisationen blev anerkendt for.
Procentsatsen i første afsnit er et årligt gennemsnit for en treårsperiode, der i et år højst må overskrides med 5 procentpoint.
3. EU's finansielle støtte i forbindelse med tilbagekøb af frugt og grøntsager, som afhændes ved gratis uddeling til velgørende institutioner og institutioner som omhandlet i artikel 103d, stk. 4, i forordning (EF) nr. 1234/2007, må kun anvendes til betaling af produkter, der afhændes i henhold til nærværende artikels stk. 1, og de omkostninger, der er omhandlet i artikel 81, stk. 1, og artikel 82, stk. 1, i nærværende forordning.
Artikel 80
Tilbagekøbte produkters anvendelsesformål
1. Medlemsstaterne bestemmer, hvad de produkter, der købes tilbage fra markedet, må anvendes til. De vedtager bestemmelser for at forhindre, at de tilbagekøbte produkter eller anvendelsen af dem får negative følger for miljøet eller plantesundheden. Udgifter, som producentorganisationerne afholder for at overholde disse bestemmelser, er støtteberettigede som en del af støtten til tilbagekøb fra markedet som led i driftsprogrammet.
2. Til de anvendelsesformål, der er nævnt i stk. 1, hører gratis uddeling, jf. artikel 103d, stk. 4, i forordning (EF) nr. 1234/2007, og tilsvarende anvendelsesformål, som medlemsstaterne har godkendt.
Medlemsstaterne kan give velgørende institutioner og andre institutioner som omhandlet i artikel 103d, stk. 4, i forordning (EF) nr. 1234/2007, mulighed for at anmode om et symbolsk bidrag fra de endelige modtagere af produkter, der er tilbagekøbt fra markedet, såfremt disse produkter er blevet forarbejdet.
Modtagerne af de gratis uddelte frugt- og grøntsagsprodukter kan betale forarbejdningsvirksomhederne i naturalier, hvis betalingen kun kompenserer for forarbejdningsomkostningerne, og hvis den medlemsstat, hvor betalingen finder sted, har fastsat regler, der sikrer, at de forarbejdede produkter virkelig er beregnet til forbrug for de endelige modtagere, som er nævnt i andet afsnit.
Medlemsstaterne træffer alle nødvendige foranstaltninger for at fremme kontakten og samarbejdet mellem producentorganisationerne og de velgørende institutioner og andre institutioner, som de har godkendt, jf. artikel 103d, stk. 4, i forordning (EF) nr. 1234/2007.
3. Produkterne skal kunne afhændes til forarbejdningsindustrien. Medlemsstaterne fastsætter nærmere bestemmelser for at forhindre fordrejning af konkurrencevilkårene for den pågældende industri i EU eller for importerede produkter, og at tilbagekøbte produkter bliver bragt på markedet igen. Alkohol, der fremkommer ved destillation, må udelukkende anvendes til industri- eller energiformål.
Artikel 81
Transportomkostninger
1. Transportomkostningerne i forbindelse med gratis uddeling af alle produkter, der er tilbagekøbt fra markedet, kan godtgøres som led i driftsprogrammet på grundlag af faste beløb efter afstanden mellem afhentningsstedet og leveringsstedet, jf. bilag XII.
Ved søtransport bestemmer medlemsstaterne afstanden mellem afhentningsstedet og leveringsstedet. Godtgørelsen må ikke overstige omkostningerne ved landtransport ad den korteste vej mellem indskibningsstedet og det hypotetiske udgangssted, hvis landtransport er mulig. De beløb, der er fastsat i bilag XII, multipliceres med en korrektionskoefficient på 0,6.
2. Transportomkostningerne udbetales til den part, der reelt har afholdt omkostningerne ved den pågældende transport.
Godtgørelsen udbetales mod, at der fremlægges bilag til dokumentation af:
a)
modtagerinstitutionernes navn
b)
den omhandlede produktmængde
c)
modtagerinstitutionernes overtagelse af produkterne og de anvendte transportmidler og
d)
afstanden mellem afhentningssted og leveringssted.
Artikel 82
Sorterings- og emballeringsomkostninger
1. Omkostningerne ved sortering og emballering af tilbagekøbte frugter og grøntsager til gratis uddeling kan som led i driftsprogrammet for produkter i kolli på under 25 kg netto godtgøres inden for de faste beløb, der er angivet i bilag XIII, del A.
2. Kolli med produkter til gratis uddeling skal være forsynet med EU-symbolet og en eller flere af de angivelser, der er anført i bilag XIII, del B.
3. Sorterings- og emballeringsomkostningerne udbetales til den producentorganisation, der har forestået sorteringen og emballeringen.
Godtgørelsen udbetales mod, at der fremlægges bilag til dokumentation af:
a)
modtagerinstitutionernes navn
b)
den omhandlede produktmængde og
c)
modtagerinstitutionernes overtagelse af produkterne og produkternes præsentation.
Artikel 83
Betingelser for modtagere af tilbagekøbte produkter
1. De modtagere af tilbagekøbte produkter, der er nævnt i artikel 103d, stk. 4, i forordning (EF) nr. 1234/2007, forpligter sig til:
a)
at overholde bestemmelserne i nærværende forordning
b)
at føre et detaljeret lagerregnskab og finansregnskab
c)
at underkaste sig kontrol som fastsat i EU-retten og
d)
at fremlægge bilagene vedrørende de pågældende produkters endelige anvendelse i form af en overtagelsesattest (eller et tilsvarende dokument), der bekræfter, at de tilbagekøbte produkter er afhentet af tredjemand med henblik på anvendelse til gratis uddeling.
Medlemsstaterne kan beslutte, at modtagerne ikke behøver at føre regnskab som anført i første afsnit, litra b), hvis de kun modtager små mængder, og de anser risikoen for at være ubetydelig. Denne beslutning og begrundelsen herfor skal registreres.
2. Modtagerne af tilbagekøbte produkter til andre anvendelsesformål forpligter sig til:
a)
at overholde bestemmelserne i nærværende forordning
b)
at føre et detaljeret lagerregnskab og finansregnskab, hvis medlemsstaten finder det hensigtsmæssigt, selv om produktet er blevet denatureret inden leveringen
c)
at underkaste sig kontrol som fastsat i EU-retten og
d)
ikke at anmode om supplerende støtte til den alkohol, der fremstilles af de pågældende produkter, når der er tale om tilbagekøbte produkter til destillation.
Afdeling 3
Grøn høst og undladt høst
Artikel 84
Definitioner af grøn høst og undladt høst
1. I denne forordning forstås ved:
a) »grøn høst«: høst af samtlige uafsættelige produkter på et givet areal, inden høsten normalt går i gang. De pågældende produkter må ikke være blevet beskadiget på grund af vejrforhold, sygdom eller andre årsager forud for den grønne høst.
b) »undladt høst«: det forhold, at der ikke hentes nogen erhvervsmæssig produktion på det pågældende areal i forbindelse med den normale produktionscyklus. Hvis produkterne ødelægges på grund af vejrforhold eller sygdom, betragtes det dog ikke som undladt høst.
2. Grøn høst og undladt høst skal ses som et supplement og et alternativ til de almindelige dyrkningsmetoder.
Artikel 85
Betingelser for grøn høst og undladt høst
1. I forbindelse med grøn høst og undladt høst gør medlemsstaterne følgende:
a)
fastsætter nærmere bestemmelser for gennemførelsen af foranstaltningerne, herunder om forhåndsmeddelelser om undladt høst og grøn høst, deres indhold og frister, om den godtgørelse, der skal betales, og om anvendelsen af foranstaltningerne, og opstiller en liste over de produkter, der er omfattet af foranstaltningerne
b)
fastsætter bestemmelser for at forhindre, at gennemførelsen af foranstaltningerne får negative følger for miljøet eller plantesundheden
c)
kontrollerer, om foranstaltningerne gennemføres korrekt, herunder i forhold til bestemmelserne i litra a) og b), og hvis dette ikke er tilfældet, godkender de ikke, at foranstaltningerne anvendes.
2. Producentorganisationer og sammenslutninger af producentorganisationer giver på forhånd medlemsstaternes myndigheder meddelelse pr. telex, telefax eller e-mail om al undladt høst og grøn høst, de har planlagt.
Den første meddelelse i et givet år skal for et givet produkt indeholde en analyse baseret på den forventede markedssituation, som begrunder at anvende grøn høst som en kriseforebyggelsesforanstaltning.
3. Der må ikke både anvendes grøn høst og undladt høst for samme produkt og samme areal i et givet år eller i to på hinanden følgende år.
4. Godtgørelserne, der både består af EU's og producentorganisationens bidrag til grøn høst og undladt høst tager, er betalinger pr. hektar, som fastsættes af medlemsstaten i henhold til stk. 1, litra a):
a)
således at de kun dækker de ekstraomkostninger, der er forbundet med at anvende foranstaltningen, under hensyntagen til den miljø- og plantesundhedsmæssige forvaltning, som er nødvendig for at overholde de bestemmelser, der vedtages i henhold til stk.1, litra b), eller
b)
således at de højst dækker 90 % af den maksimale støtte til tilbagekøb fra markedet, jf. artikel 79.
Afdeling 4
Salgsfremme og kommunikation
Artikel 86
Gennemførelse af salgsfremme- og kommunikationsforanstaltninger
1. Medlemsstaterne fastsætter nærmere bestemmelser for gennemførelse af salgsfremme- og kommunikationsforanstaltninger. Bestemmelserne skal gøre det muligt hurtigt at træffe foranstaltninger, når der er behov for det.
2. Aktionerne inden for salgsfremme og kommunikation skal supplere eventuelle igangværende salgsfremme- og kommunikationsaktioner, som de pågældende producentorganisationer har iværksat, og som ikke har noget at gøre med deres kriseforebyggelse og krisestyring.
Afdeling 5
Uddannelse
Artikel 87
Gennemførelse af uddannelsesaktioner
Medlemsstaterne fastsætter nærmere bestemmelser for gennemførelsen af uddannelsesaktioner.
Afdeling 6
Høstforsikring
Artikel 88
Målet med høstforsikringsaktioner
Høstforsikringsaktionerne forvaltes af en producentorganisation og bidrager til at beskytte producenternes indkomster og dække markedstab, som producentorganisationen og/eller dens medlemmer har lidt som følge af naturkatastrofer, vejrforhold eller eventuelt sygdomme eller skadedyrsangreb.
Artikel 89
Gennemførelse af høstforsikringsaktioner
1. Medlemsstaterne fastsætter nærmere bestemmelser for gennemførelse af høstforsikringsaktioner, herunder de bestemmelser, der er nødvendige for at sikre, at høstforsikringsaktionerne ikke fordrejer konkurrencevilkårene på forsikringsmarkedet.
2. Medlemsstaterne kan bevilge supplerende nationale midler til de høstforsikringsaktioner, der finansieres af driftsfonden. Den samlede offentlige støtte til høstforsikringer må dog ikke overstige:
a)
80 % af producenternes udgifter til præmier for forsikring mod tab som følge af ugunstige vejrforhold, der kan henregnes under naturkatastrofer
b)
50 % af producenternes udgifter til præmier for forsikring mod:
i)
tab som anført i litra a) og andre tab som følge af ugunstige vejrforhold
ii)
tab som følge af dyre- eller plantesygdomme eller skadedyrsangreb.
Loftet i første afsnit, litra b), gælder også, selv om den finansielle støtte fra EU i henhold til artikel 103d, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007 ellers vil kunne dække 60 % af driftsfondens udgifter.
3. Høstforsikringsaktioner omfatter ikke forsikringserstatninger, der dækker mere end 100 % af producenternes indkomsttab, idet der tages hensyn til eventuelle udbetalinger fra andre støtteordninger i forbindelse med den forsikrede risiko.
4. I denne artikel defineres »ugunstige vejrforhold, som kan henregnes under en naturkatastrofe« på samme måde som i artikel 2, nr. 8, i Kommissionens forordning (EF) nr. 1857/2006 (13).
Afdeling 7
Støtte til dækning af administrationsomkostningerne ved oprettelse af gensidige fonde
Artikel 90
Betingelser for støtte til dækning af administrationsomkostningerne ved oprettelse af gensidige fonde
1. Medlemsstaterne fastsætter nærmere bestemmelser for støtte til dækning af administrationsomkostningerne ved oprettelse af gensidige fonde.
2. Støtten til dækning af administrationsomkostningerne ved oprettelse af gensidige fonde omfatter både EU's og producentorganisationens bidrag. Den samlede støtte til dækning af administrationsomkostningerne ved oprettelse af gensidige fonde må ikke overstige følgende andel af producentorganisationens bidrag til den gensidige fond i dennes første, andet og tredje driftsår:
a)
henholdsvis 10 %, 8 % og 4 % i de medlemsstater, der tiltrådte Den Europæiske Union den 1. maj 2004 eller senere
b)
henholdsvis 5 %, 4 % og 2 % i de øvrige medlemsstater.
3. En producentorganisation kan kun modtage den støtte, der er nævnt i stk. 2, én gang og kun i fondens tre første driftsår. Anmoder en producentorganisation først om støtte i fondens andet eller tredje driftsår, udgør støtten:
a)
henholdsvis 8 % og 4 % i de medlemsstater, der tiltrådte Den Europæiske Union den 1. maj 2004 eller senere
b)
henholdsvis 4 % og 2 % i de øvrige medlemsstater.
4. Medlemsstaterne kan fastsætte lofter over de beløb, producentorganisationerne kan modtage i støtte til dækning af administrationsomkostningerne ved oprettelse af gensidige fonde.
KAPITEL IV
National finansiel støtte
Artikel 91
Producenternes organiseringsgrad
1. Ved anvendelsen af artikel 103e, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007 beregnes producenternes organiseringsgrad i et område af en medlemsstat som værdien af den frugt- og grøntsagsproduktion, der er opnået i området, og som producentorganisationer, sammenslutninger af producentorganisationer og producentsammenslutninger har afsat, divideret med den samlede værdi af den frugt- og grøntsagsproduktion, der er opnået i området.
2. Producenternes organiseringsgrad i et område af en medlemsstat anses for ringe, hvis den gennemsnitlige organiseringsgrad beregnet i overensstemmelse med stk. 1 for de sidste tre år, som der foreligger data for, er under 20 %.
Der kan kun ydes national finansiel støtte til frugt- og grøntsagsproduktionen i det område, der er nævnt i denne artikel. Ved anvendelsen af dette kapitel betragtes et område som en bestemt del af en medlemsstats område som følge af dets administrative, geografiske eller økonomiske kendetegn.
Artikel 92
Tilladelse til at yde national finansiel støtte
1. Medlemsstaterne anmoder i henhold til artikel 103e, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007 Kommissionen om tilladelse til at yde national finansiel støtte til driftsprogrammer, der skal gennemføres i et givet kalenderår, senest den 31. januar i det pågældende kalenderår.
Anmodningen vedlægges dokumentation for, at producenterne i det omhandlede område ifølge definitionen i artikel 91 i nærværende forordning er organiseret i ringe grad, og at kun produktion af frugt- og grøntsager med oprindelse i det pågældende område er berettiget til at modtage støtte, samt nærmere oplysninger om de pågældende producentorganisationer, den pågældende støtte og størrelsen af de finansielle bidrag, der ydes i henhold til artikel 103b, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007.
2. Kommissionen godkender eller afviser anmodningen senest tre måneder efter indgivelsen. Svarer Kommissionen ikke inden for denne frist, anses anmodningen for at være godkendt.
Er anmodningen ufuldstændig, suspenderes fristen på tre måneder, og medlemsstaten underrettes om den konstaterede mangel. Suspensionen får virkning fra det tidspunkt, hvor medlemsstaten underrettes om suspensionen, og varer, indtil der modtages en fuldstændig anmodning.
Artikel 93
Ændringer af driftsprogrammet
En producentorganisation, der ønsker at ansøge om national finansiel støtte, ændrer om nødvendigt sit driftsprogram i henhold til artikel 65 eller 66.
Artikel 94
Ansøgning om og udbetaling af national finansiel støtte
1. Producentorganisationerne ansøger om den nationale finansielle støtte, og medlemsstaterne udbetaler støtten i overensstemmelse med artikel 69 og 70.
2. Medlemsstaterne kan fastsætte supplerende regler for udbetalingen af den nationale finansielle støtte, herunder mulighed for udbetaling af forskud og dele af støtten.
Artikel 95
EU's refusion af national finansiel støtte
1. Medlemsstaterne kan anmode EU om refusion af den godkendte nationale finansielle støtte, der reelt er udbetalt til producentorganisationerne, inden den 1. januar i det andet år efter det år, hvor programmet blev iværksat.
Anmodningen vedlægges dokumentation for, at betingelserne i artikel 103e, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007 er blevet overholdt i tre af de fire foregående år, og nærmere oplysninger om de omhandlede producentorganisationer, den støtte, der reelt er betalt, og en beskrivelse af driftsfonden med angivelse af samlet beløb, bidrag fra EU, medlemsstaten (national finansiel støtte) og producentorganisationerne og deres medlemmer.
2. Kommissionen træffer afgørelse om at godkende eller afvise anmodningen. Anmodningen afvises, hvis den anmodende medlemsstat ikke har overholdt reglerne for tilladelse til at yde national finansiel støtte eller refusion heraf eller de regler, der i nærværende forordning eller forordning (EF) nr. 1234/2007 er fastsat for producentorganisationer, driftsfonde og driftsprogrammer.
3. Hvis EU er indforstået med at refundere støtten, anmeldes de refusionsberettigede udgifter til Kommissionen efter proceduren i artikel 5 i Kommissionens forordning (EF) nr. 883/2006 (14).
4. EU kan højst refundere 60 % af den nationale finansielle støtte, der ydes til producentorganisationen.
KAPITEL V
Almindelige bestemmelser
Afdeling 1
Rapporter og meddelelser
Artikel 96
Producentsammenslutningers og producentorganisationers rapporter
1. Efter anmodning fra medlemsstatens myndigheder skal producentsammenslutninger og producentorganisationer udlevere relevante oplysninger, der kræves til at udarbejde den årlige rapport, som er nævnt i artikel 97, litra b).
2. Producentorganisationerne fremlægger årlige rapporter, der vedlægges støtteansøgningerne, om driftsprogrammernes gennemførelse.
Rapporterne vedrører følgende:
a)
de driftsprogrammer, der er gennemført det foregående år
b)
de vigtigste ændringer af driftsprogrammerne og
c)
forskelle mellem den anslåede støtte og den støtte, der er ansøgt om.
3. Den årlige rapport skal for hvert driftsprogram, der gennemføres:
a)
beskrive driftsprogrammets mål og resultater, eventuelt baseret på de fælles output- og resultatindikatorer, der er fastsat i bilag VIII, og om nødvendigt de supplerende output- og resultatindikatorer, der er fastsat i den nationale strategi, og
b)
skitsere de største problemer, der er forbundet med at forvalte programmet, og de foranstaltninger, der måtte være truffet for at sikre kvalitet og effektivitet under programmets gennemførelse.
Hvis det er relevant, skal det i den årlige rapport specificeres, hvilke effektive foranstaltninger der i overensstemmelse med den nationale strategi og i henhold til artikel 103c, stk. 5, i forordning (EF) nr. 1234/2007 er truffet for at beskytte miljøet mod en eventuelt øget belastning, som skyldes investeringer, hvortil der er ydet støtte under driftsprogrammet.
4. Det sidste år, driftsprogrammet anvendes, udarbejdes der en endelig rapport i stedet for den årlige rapport, der er nævnt i stk. 1.
Det skal fremgå af de endelige rapporter, i hvilket omfang programmets mål er nået. Der skal redegøres for ændringer af aktioner og/eller metoder og fremhæves faktorer, der har haft betydning for, hvor godt det er lykkedes at gennemføre programmet, som er taget eller skal tages i betragtning ved udarbejdelse af efterfølgende driftsprogrammer eller ændring af igangværende driftsprogrammer.
5. Hvis en producentsammenslutning eller en producentorganisation undlader at sende medlemsstaten en meddelelse, som kræves i henhold til nærværende forordning eller forordning (EF) nr. 1234/2007, eller hvis meddelelsen ud fra de objektive kendsgerninger, som medlemsstaten er bekendt med, anses for urigtig, suspenderer medlemsstaten den foreløbige anerkendelse af producentsammenslutningen eller anerkendelsen af producentorganisationen, indtil der er fremsendt en korrekt meddelelse, jf. dog de særlige bestemmelser i nærværende forordning.
Medlemsstaten beretter om sådanne tilfælde i sin årlige rapport, jf. artikel 97, litra b), i nærværende forordning.
Artikel 97
Medlemsstaternes meddelelser om producentorganisationer, sammenslutninger af producentorganisationer og producentsammenslutninger
Medlemsstaterne giver Kommissionen følgende oplysninger og dokumenter:
a)
senest den 31. januar driftsfondens samlede størrelse, der det pågældende år er godkendt for samtlige driftsprogrammer. Driftsfondens samlede størrelse og den samlede EU-støtte til driftsfonden skal fremgå klart af denne meddelelse. Beløbene fordeles endvidere på kriseforebyggelses- og krisestyringsforanstaltninger og andre foranstaltninger.
b)
senest den 15. november en årlig rapport om producentorganisationer, sammenslutninger af producentorganisationer og producentsammenslutninger og om de driftsfonde, driftsprogrammer og anerkendelsesplaner, der er gennemført det foregående år. Den årlige rapport skal navnlig indeholde de oplysninger, der er anført bilag XIV
c)
senest den 31. januar det finansielle beløb, der svarer til den årlige gennemførelse af dette års anerkendelsesplaner. Godkendte og anslåede beløb skal opgives. Meddelelsen skal indeholde følgende oplysninger for hver producentsammenslutning:
i)
det samlede beløb for den årlige periode til gennemførelse af anerkendelsesplanen, bidragene fra EU, medlemsstaterne og producentsammenslutningerne og/eller deres medlemmer
ii)
en opdeling af støtten i den støtte, som er nævnt henholdsvis i artikel 103a, stk. 1, litra a), og litra b), i forordning (EF) nr. 1234/2007.
Artikel 98
Medlemsstaternes meddelelser om producentpriser på frugt og grøntsager på det indre marked
1. Medlemsstaternes myndigheder giver hver onsdag senest kl. 12.00 (belgisk tid) Kommissionen meddelelse for hver markedsdag om de gennemsnitlige priser på frugt og grøntsager, der er noteret på de repræsentative markeder, som er anført i bilag XV, del A.
For frugt og grøntsager, der er omfattet af den generelle handelsnorm, indberettes der kun priser for produkter, der er i overensstemmelse med denne norm, mens der for produkter, som er omfattet af en særlig handelsnorm, kun indberettes priser for produkter i klasse I.
Noteringerne gælder for produkter ab emballeringsvirksomhed, sorteret, emballeret og eventuelt på paller, udtrykt i EUR/100 kg nettovægt.
Foreligger der data, indberetter medlemsstaterne priser for de produkttyper og -sorter, størrelser og/eller præsentationer, der er anført i bilag XV, del A. Vedrører noteringerne andre typer, sorter, størrelser og/eller præsentationer end dem, der er anført i bilag XV, del A, giver medlemsstaternes myndigheder Kommissionen meddelelse om, hvilke typer, sorter, størrelser og/eller præsentationer noteringerne gælder for.
2. Medlemsstaterne udpeger repræsentative markeder i det område, hvor frugten og grøntsagerne produceres, på grundlag af transaktioner på fysisk identificerbare markeder, som fx engrosmarkeder, auktioner eller andre fysiske steder, hvor udbud møder efterspørgsel, eller på grundlag af direkte transaktioner mellem producenter, herunder producentorganisationer, og individuelle købere, som fx grossister, handlende, distributionscentraler og andre erhvervsdrivende. De repræsentative markeder kan også udpeges på grundlag af en kombination af transaktioner, der har fundet sted på fysisk identificerbare markeder, og direkte transaktioner.
3. Det er frivilligt, om medlemsstaternes myndigheder ønsker at give Kommissionen meddelelse om producentpriser på de frugter og grøntsager og andre produkter, der er anført i bilag XV, del B.
4. Ved indberetningen af priser i henhold til stk. 3 følges de retningslinjer, som Kommissionen vedtager og offentliggør på en måde, den finder passende.
Afdeling 2
Kontrol
Artikel 99
Entydigt identifikationssystem
Medlemsstaterne sørger for, at der benyttes et entydigt identifikationssystem for alle støtteansøgninger, der indgives af samme producentorganisation eller producentsammenslutning. Systemet skal være foreneligt med det identitetsregistreringssystem, der er nævnt i artikel 15, stk. 1, litra f), i Rådets forordning (EF) nr. 73/2009 (15).
Artikel 100
Ansøgningsprocedurer
Medmindre andet gælder ifølge særlige bestemmelser i nærværende forordning, fastsætter medlemsstaterne passende procedurer for indsendelse af støtteansøgninger, anmodninger om anerkendelse, anmodninger om godkendelse af driftsprogrammer og betalingsanmodninger.
Artikel 101
Stikprøvekontrol
Hvis det er relevant at foretage kontrol i form af stikprøver, sørger medlemsstaterne på grundlag af en risikoanalyse for, at kontrollens art og hyppighed afstemmes efter den pågældende foranstaltning.
Artikel 102
Administrativ kontrol
Der foretages administrativ kontrol af alle støtteansøgninger og betalingsanmodninger, og kontrollen skal omfatte alle de elementer, det er muligt og relevant at kontrollere administrativt. Det sikres, at de gennemførte kontrolforanstaltninger, kontrolresultaterne og de foranstaltninger, der træffes i tilfælde af uoverensstemmelser, registreres.
Artikel 103
Kontrol på stedet
1. For hver kontrol på stedet udarbejdes der en kontrolrapport for at gøre det muligt at efterprøve de nærmere enkeltheder i forbindelse med den foretagne kontrol. Rapporten skal bl.a. indeholde oplysninger om:
a)
den kontrollerede støtteordning og ansøgning
b)
de tilstedeværende personer
c)
de kontrollerede aktioner, foranstaltninger og dokumenter
d)
kontrolresultaterne.
2. Modtageren får mulighed for at underskrive rapporten for at bekræfte sin tilstedeværelse ved kontrollen og tilføje bemærkninger. Konstateres der uregelmæssigheder, kan der sendes en kopi af kontrolrapporten til modtageren.
3. Kontrollen på stedet kan varsles på forhånd, når blot formålet med kontrollen ikke bringes i fare. Varslet begrænses til det absolut korteste tidsrum.
4. Hvis det er muligt, foretages der kontrol på stedet i henhold til denne forordning, samtidig med at der foretages anden kontrol, som kræves i henhold til EU-reglerne om landbrugsstøtte.
Artikel 104
Indrømmelse af anerkendelse og godkendelse af driftsprogrammer
1. Før medlemsstaterne anerkender en producentorganisation i henhold til artikel 125b, stk. 2, litra a), i forordning (EF) nr. 1234/2007, aflægger de producentorganisationen et besøg på stedet for at sikre sig, at betingelserne for anerkendelse er opfyldt.
2. Før medlemsstatens myndigheder godkender et driftsprogram i henhold til artikel 64, efterprøver de på enhver relevant måde, herunder ved kontrol på stedet, det driftsprogram, der ønskes godkendt, og eventuelle anmodninger om ændring. Det kontrolleres bl.a.:
a)
at de oplysninger, der er omhandlet i artikel 59, litra a), b) og e), og som skal indgå i udkastet til driftsprogram, er rigtige
b)
at programmerne stemmer overens med artikel 103c i forordning (EF) nr. 1234/2007 og med de nationale regler og den nationale strategi
c)
at aktionerne er støtteberettigede, og at de foreslåede udgifter er støtteberettigede
d)
at programmerne hænger sammen og har den fornødne tekniske kvalitet, at overslagene og støtteplanen er velbegrundede, og at den planlagte gennemførelse er tilfredsstillende. Det skal under kontrollen efterprøves, om der er fastsat målbare mål, således at det kan overvåges, om disse nås, og om de fastsatte mål vil kunne nås, ved at de foreslåede aktioner gennemføres, og
e)
at de transaktioner, der anmodes om støtte til, stemmer overens med den gældende nationale lovgivning og EU-retten og eventuelt bestemmelserne om offentlige indkøb, statsstøtte og andre relevante bindende normer, som er fastsat i den nationale lovgivning eller i de nationale regler eller den nationale strategi.
Artikel 105
Administrativ kontrol af ansøgninger om støtte til driftsprogrammer
1. Før støtten tildeles, foretager medlemsstaterne administrativ kontrol af alle støtteansøgninger og supplerer den med stikprøvekontrol på stedet, jf. artikel 106.
2. Den administrative kontrol af støtteansøgninger skal især, og hvis det er relevant for den indsendte ansøgning, omfatte kontrol af:
a)
den årlige eller i givet fald den endelige rapport, der fremsendes sammen med ansøgningen om driftsprogrammets gennemførelse
b)
den afsatte produktions værdi, bidragene til driftsfonden og de afholdte udgifter
c)
at de pågældende produkter og tjenesteydelser er leveret, og at der er tale om reelle udgifter
d)
at de gennemførte aktioner svarer til dem, der er anført i det godkendte driftsprogram
e)
at de finansielle begrænsninger og lofter m.v. er overholdt.
3. For udgifter, der er afholdt i henhold til driftsprogrammet, fremlægges der fakturaer og dokumenter, som fx bankudtog som bevis for, at betalingen har fundet sted. Hvis dette ikke kan lade sig gøre, skal der som belæg for betalingerne fremlægges dokumenter med tilsvarende bevisværdi. De anvendte fakturaer skal udstedes i producentorganisationens, sammenslutningen af producentorganisationers eller datterselskabets navn, jf. artikel 50, stk. 9, eller hvis medlemsstaten godkender det, i en eller flere af de tilsluttede producenters navn. Hvis det er relevant, udstedes fakturaerne dog for personaleudgifter, jf. punkt 2, litra b), i bilag IX, i producentorganisationens, sammenslutningen af producentorganisationers eller datterselskabets navn, jf. artikel 50, stk. 9.
Artikel 106
Kontrol på stedet af ansøgninger om støtte til driftsprogrammer
1. Ved behandlingen af de støtteansøgninger, der er omhandlet i artikel 69, stk. 1, udfører medlemsstaterne kontrol på stedet hos producentorganisationerne for at fastslå, at betingelserne for at udbetale støtten eller saldoen er overholdt for det pågældende år.
Kontrollen omfatter bl.a.:
a)
kontrol af, at anerkendelseskriterierne er overholdt for det pågældende år
b)
kontrol af, hvad driftsfonden er anvendt til i det pågældende år, herunder hvilke udgifter der er anmeldt i anmodninger om forskud eller delvis betaling, og den afsatte produktions værdi, bidragene til driftsfonden og de afholdte udgifter dokumenteret ved hjælp af regnskabsbilag eller andre dokumenter
c)
kontrol i andet led af udgifter til tilbagekøb fra markedet, grøn høst og undladt høst.
2. Den kontrol, der er omhandlet i stk. 1, skal hvert år vedrøre en betydelig andel af ansøgningerne. Stikprøven repræsenterer mindst 30 % af den samlede støtte, der ansøges om, i medlemsstater, der har mere end ti anerkendte producentorganisationer. I andre tilfælde aflægges der besøg hos den enkelte producentorganisation mindst én gang hvert tredje år.
Hver producentorganisation kontrolleres mindst én gang, inden støtten eller saldoen for driftsprogrammets sidste år udbetales.
3. Resultaterne af kontrollen på stedet evalueres for at fastslå, om eventuelle problemer er af systemisk karakter og indebærer en risiko for tilsvarende aktioner, andre støttemodtagere eller andre organer. Ved evalueringen fastslås det også, hvad problemerne skyldes, om der er behov for yderligere undersøgelser, og hvilke korrigerende eller forebyggende foranstaltninger der skal træffes.
Afslører kontrollen betydelige uregelmæssigheder i et område eller en del af et område eller i en specifik producentorganisation, foretager medlemsstaten supplerende kontrol det pågældende år og forhøjer procentdelen af de pågældende ansøgninger, som skal kontrolleres det følgende år.
4. Medlemsstaten fastlægger, hvilke producentorganisationer der skal kontrolleres, på grundlag af en risikoanalyse.
Ved risikoanalysen tages der især hensyn til følgende:
a)
støttens størrelse
b)
resultaterne af kontrollen de foregående år
c)
et vilkårligt element og
d)
andre parametre, som skal fastlægges af medlemsstaterne.
Artikel 107
Kontrol på stedet af driftsprogrammernes foranstaltninger
1. Medlemsstaternes kontrol på stedet af driftsprogrammernes foranstaltninger sigter navnlig mod at efterprøve:
a)
gennemførelsen af de aktioner, der er omfattet af driftsprogrammet
b)
at gennemførelsen eller den påtænkte gennemførelse af aktionerne er i overensstemmelse med den anvendelse, der er beskrevet i det godkendte driftsprogram
c)
for et passende antal udgiftsposter, at de pågældende udgifter er i overensstemmelse med EU-retten med hensyn til art og afholdelsestidspunkt og svarer til de godkendte specifikationer
d)
at de afholdte udgifter kan dokumenteres ved hjælp af regnskabsbilag eller andre dokumenter, og
e)
den afsatte produktions værdi.
2. Den afsatte produktions værdi kontrolleres på grundlag af det regnskabssystem, der er revideret og påtegnet i henhold til national ret.
Medlemsstaterne kan derfor beslutte, at anmeldelsen af den afsatte produktions værdi skal godkendes på samme måde som regnskabsoplysningerne.
Kontrollen af anmeldelsen af den afsatte produktions værdi kan udføres, inden den relevante støtteansøgning fremsendes. Den skal senest udføres, inden støtten udbetales.
3. Kontrollen skal omfatte et kontrolbesøg på stedet for den pågældende aktion eller, hvis aktionen er immateriel, et kontrolbesøg hos initiativtageren, medmindre der foreligger usædvanlige omstændigheder. I forbindelse med aktioner på individuelle bedrifter omfattet af den stikprøve, der er nævnt i artikel 106, stk. 2, er det særlig vigtigt, at der aflægges mindst ét kontrolbesøg for at undersøge, om de er gennemført.
Medlemsstaterne kan dog beslutte at undlade at aflægge besøg, når det drejer sig om mindre aktioner, eller hvis der efter deres opfattelse er ringe risiko for, at betingelserne for at modtage støtte ikke er opfyldt, eller at aktionen ikke er gennemført i virkeligheden. Denne beslutning og begrundelsen herfor skal registreres.
4. Kontrollen på stedet omfatter alle de forpligtelser, som producentorganisationen eller dens medlemmer har, og som det er muligt at kontrollere på tidspunktet for kontrolbesøget.
5. Kun kontrol, der opfylder alle kravene i denne artikel, kan betragtes som en del af den kontrol, som skal foretages i henhold til artikel 106, stk. 2.
Artikel 108
Kontrol i første led af tilbagekøb
1. Medlemsstaterne foretager kontrol i første led af hver enkelt producentorganisations tilbagekøb bestående i dokument- og identitetskontrol samt fysisk kontrol, eventuelt ved stikprøvetagning, af de tilbagekøbte produkters vægt og kontrol af, om artikel 76 er overholdt, i henhold til reglerne i afsnit II, kapitel II. Kontrollen foretages efter modtagelsen af den meddelelse, der er nævnt i artikel 78, stk. 1, inden for de frister, som fastsættes i henhold til artikel 78, stk. 2.
2. Den kontrol i første led, der er nævnt i stk. 1, omfatter 100 % af den mængde produkter, der er tilbagekøbt fra markedet. De tilbagekøbte produkter, dog ikke produkter til gratis uddeling, denatureres eller afhændes efter kontrollen til forarbejdningsindustrien under myndighedernes tilsyn efter de forskrifter, som medlemsstaterne udsteder i henhold til artikel 80.
3. Uanset stk. 2 kan medlemsstaterne, hvis produkterne skal uddeles gratis, nøjes med at kontrollere en mindre procentdel end anført i stk. 2, men ikke under 10 % af de pågældende mængder i løbet af en producentorganisations produktionsår. Kontrollen kan finde sted hos producentorganisationen og/eller modtagerne af de pågældende produkter. Hvis der ved kontrollen konstateres betydelige uregelmæssigheder, gennemfører medlemsstatens myndigheder yderligere kontrol.
Artikel 109
Kontrol i andet led af tilbagekøb
1. Som led i den kontrol, der er beskrevet i artikel 106, foretager medlemsstaterne kontrol i andet led af tilbagekøb.
Medlemsstaterne opstiller kriterier, hvorefter de analyserer og vurderer risikoen for, at en bestemt producentorganisation har foretaget tilbagekøb, der ikke er i overensstemmelse med reglerne. Kriterierne opstilles bl.a. ud fra resultaterne af tidligere kontrol i første og andet led og ud fra, om producentorganisationen anvender en kvalitetssikringsordning. På grundlag af disse kriterier fastsættes det for hver producentorganisation, hvor hyppigt der som et minimum skal føres kontrol i andet led.
2. Den kontrol, der er anført i stk. 1, består i kontrol på stedet hos producentorganisationerne og modtagerne af de tilbagekøbte produkter for at garantere, at betingelserne for at udbetale EU-støtte er overholdt. Kontrollen skal bl.a. omfatte:
a)
gennemgang af det særlige lagerregnskab og det finansregnskab, som alle producentorganisationer, der foretager et eller flere tilbagekøb i løbet af det pågældende produktionsår, skal føre
b)
kontrol af de afsatte mængder som oplyst i støtteansøgningerne, navnlig kontrol af lagerregnskab og finansregnskab, fakturaer og om nødvendigt deres rigtighed og af, om der er overensstemmelse mellem disse oplysninger og de pågældende producentorganisationers regnskabstal og/eller skatte- og afgiftsmæssige oplysninger.
c)
kontrol af, om den regnskabsmæssige forvaltning har været korrekt, især kontrol af, om de nettoindtægter, producentorganisationerne har angivet i betalingsanmodningerne, er rigtige, om eventuelle tilbagekøbsomkostninger står i forhold hertil, og at beløbene dermed er korrekte, og
d)
kontrol af de tilbagekøbte produkters anvendelse som angivet i betalingsanmodningen og kontrol af, om der er foretaget en passende denaturering, for at sikre, at producentorganisationerne og modtagerne har overholdt denne forordning.
3. Den kontrol, der er nævnt i stk. 2, foretages hos de berørte producentorganisationer og de modtagere, som er tilknyttet disse organisationer. Hver kontrol skal bl.a. omfatte en stikprøve, der mindst repræsenterer 5 % af de mængder, producentorganisationen har tilbagekøbt i løbet af produktionsåret.
4. I det særlige lagerregnskab og det finansregnskab, der er nævnt i stk. 2, litra a), skal der for hvert produkt, der er genstand for tilbagekøb, skelnes mellem følgende varebevægelser udtrykt i mængder:
a)
den produktion, som producentorganisationens medlemmer har leveret, og som medlemmer af andre producentorganisationer har leveret i henhold til artikel 125a, stk. 2, litra b), og c), i forordning (EF) nr. 1234/2007
b)
producentorganisationens salg, idet der skelnes mellem produkter til friskvaremarkedet og andre typer produkter, herunder råvarer til forarbejdning, og
c)
tilbagekøbte produkter.
5. Kontrollen af, hvad de produkter, som er nævnt i stk. 4, litra c), er anvendt til, omfatter især:
a)
stikprøvekontrol af det særlige regnskab, som modtagerne skal føre, og eventuelt af, om der er sammenhæng med det regnskab, som skal føres i henhold til national ret, og
b)
kontrol af, at de gældende miljøbetingelser er overholdt.
6. Hvis der ved kontrollen i andet led konstateres betydelige uregelmæssigheder, udvider medlemsstatens myndigheder kontrollen i andet led for det pågældende produktionsår og indfører hyppigere kontrol i andet led i det følgende produktionsår hos de berørte producentorganisationer eller sammenslutningerne heraf.
Artikel 110
Grøn høst og undladt høst
1. Forud for grøn høst sikrer medlemsstaterne sig ved kontrol på stedet, at de omhandlede produkter ikke er beskadiget, og at det pågældende areal er velplejet. Efter den grønne høst kontrollerer medlemsstaten, at hele det pågældende areal er blevet høstet, og at det høstede produkt er blevet denatureret.
Efter høstperiodens afslutning efterprøver medlemsstaterne, om analysen baseret på den forventede markedssituation er pålidelig, jf. artikel 85, stk. 2. Desuden analyserer de eventuelle afvigelser mellem den forventede markedssituation og den reelle markedssituation.
2. Forud for undladt høst undersøger medlemsstaterne ved kontrol på stedet, om det omhandlede areal er velplejet, at en del af arealet ikke allerede er blevet høstet, og om produktet er veludviklet og generelt er af sund, sædvanlig handelskvalitet.
Medlemsstaterne sørger for, at produktionen denatureres. Er dette ikke muligt, sikrer de sig ved et besøg på stedet eller kontrolbesøg i høstsæsonen, at der ikke høstes.
3. Artikel 109, stk. 1, 2, 3 og 6, finder tilsvarende anvendelse.
Artikel 111
Kontrol før godkendelse af producentsammenslutningers anerkendelsesplaner
1. Inden medlemsstaterne godkender en producentsammenslutnings anerkendelsesplan i henhold til artikel 125e, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007, kontrollerer de den juridiske person eller klart definerede del af den juridiske person på stedet.
2. Medlemsstaterne sikrer sig på enhver relevant måde, herunder ved kontrol på stedet:
a)
at oplysningerne i anerkendelsesplanen er korrekte
b)
at planen hænger sammen økonomisk og har den fornødne tekniske kvalitet, at overslagene er velbegrundede, og at den planlagte gennemførelse er tilfredsstillende
c)
at aktionerne er støtteberettigede, og at de foreslåede udgifter er støtteberettigede og rimelige, og
d)
at de transaktioner, der anmodes om støtte til, stemmer overens med gældende national ret og EU-retten, især bestemmelserne om offentlige indkøb, statsstøtte og andre relevante bindende normer, som er fastsat i den nationale lovgivning eller i de nationale regler eller den nationale strategi.
Artikel 112
Kontrol af producentsammenslutningers støtteansøgninger
1. Før der tildeles støtte, foretager medlemsstaterne administrativ kontrol af alle producentsammenslutningers støtteansøgninger og stikprøvekontrol på stedet.
2. Når den støtteansøgning, der er omhandlet i artikel 45, er indgivet, kontrollerer medlemsstaterne producentsammenslutningerne på stedet for at fastslå, at betingelserne for at yde støtte er overholdt for det pågældende år.
Kontrollen omfatter bl.a. kontrol af:
a)
om anerkendelseskriterierne er overholdt for det pågældende år
b)
den afsatte produktions værdi og gennemførelsen af de foranstaltninger, der er omfattet af anerkendelsesplanen, og de afholdte udgifter.
3. Den kontrol, der er omhandlet i stk. 2, skal hvert år vedrøre en betydelig andel af ansøgningerne. Stikprøven repræsenterer mindst 30 % af den samlede støtte.
Alle producentsammenslutninger kontrolleres mindst hvert femte år.
4. Artikel 105 og 107 finder tilsvarende anvendelse.
Artikel 113
Tværnationale producentorganisationer og tværnationale sammenslutninger af producentorganisationer
1. Den medlemsstat, hvori en tværnational producentorganisation eller en tværnational sammenslutning af producentorganisationer har sit hovedsæde, har det overordnede ansvar for at organisere kontrollen med denne organisations eller sammenslutnings driftsprogram og driftsfond og anvende eventuelle sanktioner over for organisationen eller sammenslutningen.
2. De andre medlemsstater, som er forpligtet til at indgå i det administrative samarbejde, der er nævnt i artikel 28, stk. 2, litra c), og artikel 35, stk. 2, litra c), gennemfører den administrative kontrol og den kontrol på stedet, der kræves af den medlemsstat, som er nævnt i nærværende artikels stk. 1, og underretter den om resultaterne. De overholder alle tidsfrister, som den medlemsstat, der er nævnt i stk. 1, fastsætter.
3. De regler, der gælder i den medlemsstat, der er nævnt i stk. 1, finder anvendelse på producentorganisationen, driftsprogrammet og driftsfonden. På miljø- og plantesundsområdet og i forbindelse med afhændelse af tilbagekøbte produkter er det dog lovgivningen i den medlemsstat, hvor produktionen finder sted, der finder anvendelse.
Afdeling 3
Sanktioner
Artikel 114
Manglende overholdelse af anerkendelseskriterier
1. Medlemsstaterne tilbagekalder en producentorganisations anerkendelse, hvis den manglende overholdelse af kriterierne er væsentlig og skyldes, at producentorganisationen har handlet forsætligt eller groft uagtsomt.
Medlemsstaterne tilbagekalder især en producentorganisations anerkendelse, hvis den manglende overholdelse af anerkendelseskriterierne kan tilskrives:
a)
at kravene i artikel 21 og 23, artikel 26, stk. 1 og 2, eller artikel 31 er blevet tilsidesat, eller
b)
at den afsatte produktions værdi i to på hinanden følgende år har ligget under den grænse, medlemsstaten har fastsat i medfør af artikel 125b, stk. 1, litra b), i forordning (EF) nr. 1234/2007.
Tilbagekaldelsen af anerkendelsen i henhold til dette stykke får virkning fra det tidspunkt, hvor betingelserne for anerkendelse ikke længere var opfyldt, medmindre andet er fastsat i en eventuel national horisontal lovgivning om forældelsesfrister.
2. Hvis stk. 1 ikke finder anvendelse, suspenderer medlemsstaterne en producentorganisations anerkendelse, hvis den manglende overholdelse af anerkendelseskriterierne er væsentlig, men kun midlertidig.
Der udbetales ikke støtte i suspensionsperioden. Suspensionen får virkning fra det tidspunkt, hvor kontrollen har fundet sted, og gælder, indtil der er udført en kontrol, som viser, at de pågældende kriterier er overholdt.
Suspensionsperioden må højst være på 12 måneder. Hvis de omhandlede kriterier ikke er overholdt 12 måneder herefter, tilbagekaldes anerkendelsen.
Medlemsstaterne kan foretage betalinger efter fristen i artikel 70, hvis dette er nødvendigt for at kunne anvende dette stykke. Imidlertid kan disse senere betalinger under ingen omstændigheder finde sted efter den 15. oktober i det andet år efter året for programmets gennemførelse.
3. I andre tilfælde end de i stk. 1 og 2 anførte, hvor anerkendelseskriterierne ikke er overholdt, sender medlemsstaterne en varslingsskrivelse, hvori de oplyser, hvilke korrigerende foranstaltninger der skal træffes. Medlemsstaterne kan vente med at udbetale støtte, indtil de korrigerende foranstaltninger er truffet.
Medlemsstaterne kan foretage betalinger efter fristen i artikel 70, hvis dette er nødvendigt for at kunne anvende dette stykke. Imidlertid kan disse senere betalinger under ingen omstændigheder finde sted efter den 15. oktober i det andet år efter året for programmets gennemførelse.
Træffes der ikke korrigerende foranstaltninger inden for 12 måneder, betragtes den manglende overholdelse af kriterierne som væsentlig, hvorefter stk. 2 finder anvendelse.
Artikel 115
Svig
1. Hvis det konstateres, at en producentorganisation, en sammenslutning af producentorganisationer eller en producentsammenslutning har begået svig i forbindelse med støtte, som er omfattet af forordning (EF) nr. 1234/2007, gør medlemsstaterne følgende, medmindre der anvendes andre sanktioner i henhold til EU's og medlemsstaternes lovgivning:
a)
tilbagekalder anerkendelsen af producentorganisationen, sammenslutningen af producentorganisationer eller producentsammenslutningen
b)
udelukker de pågældende aktioner eller transaktioner fra at modtage støtte i henhold til driftsprogrammet eller anerkendelsesplanen og kræver allerede udbetalt støtte betalt tilbage
c)
udelukker producentorganisationen, sammenslutningen af producentorganisationer eller producentsammenslutningen fra at modtage støtte det næste år i henhold til driftsprogrammet eller anerkendelsesplanen.
2. Medlemsstaterne kan suspendere anerkendelsen af en producentorganisation, en sammenslutning af producentorganisationer eller en producentsammenslutning eller suspendere betalingerne til et sådant organ, hvis de mistænkes for at have begået svig i forbindelse med støtte, der er omfattet af forordning (EF) nr. 1234/2007.
Artikel 116
Producentsammenslutninger
1. Medlemsstaterne anvender de sanktioner og bøder, der er omhandlet i artikel 114 og/eller 117, analogt på anerkendelsesplaner.
2. Ud over det, der gælder ifølge stk. 1, inddriver medlemsstaten, hvis producentsammenslutningen efter afslutningen af den periode, medlemsstaten har fastsat i medfør af artikel 49, stk. 4, ikke er blevet anerkendt som producentorganisation:
a)
100 % af den støtte, producentsammenslutningen har modtaget, hvis den manglende anerkendelse skyldes, at producentsammenslutningen har handlet forsætligt eller groft uagtsomt, eller
b)
50 % af den støtte, producentsammenslutningen har modtaget, i alle andre tilfælde.
Artikel 117
Driftsprogram
1. Betalingerne beregnes på grundlag af, hvad der er fundet støtteberettiget.
2. Medlemsstaten gennemgår den indsendte støtteansøgning og fastsætter, hvilke beløb der er støtteberettigede. Den fastsætter:
a)
det beløb, der vil skulle betales til støttemodtageren udelukkende på grundlag af ansøgningen
b)
det beløb, der skal betales til støttemodtageren, efter at det er undersøgt, om ansøgningen opfylder støttekriterierne.
3. Hvis det beløb, der er fastsat i henhold til stk. 2, litra a), overstiger det beløb, der er fastsat i henhold til stk. 2, litra b), med mere end 3 %, skal der betales en bøde. Bøden er lig med forskellen mellem de beløb, der beregnes i henhold til stk. 2, litra a) og litra b).
Der skal dog ikke betales bøde, hvis producentorganisationen eller producentsammenslutningen kan begrunde, at den ikke selv er ansvarlig for, at det beløb, som ikke er støtteberettiget, er anført.
4. Stk. 2 og 3 finder tilsvarende anvendelse på udgifter, der ikke er støtteberettigede, og som findes ved kontrol på stedet eller efterfølgende kontrol.
5. Anmeldes og kontrolleres den afsatte produktions værdi, før der ansøges om støtte, lægges den anmeldte og den kontrollerede værdi til grund ved beregningen af beløbene i henhold til stk. 2, litra a) og litra b).
Artikel 118
Sanktioner i forlængelse af kontrol i første led af tilbagekøb
Hvis der i forlængelse af kontrollen i artikel 108 konstateres uregelmæssigheder med hensyn til de handelsnormer eller mindstekrav, der er nævnt i artikel 76, skal støttemodtageren:
a)
betale en bøde, som svarer til EU-bidraget og beregnes på basis af de tilbagekøbte mængder produkter, der ikke stemmer overens med handelsnormerne eller mindstekravene, hvis disse mængder udgør under 10 % af de mængder, der er givet meddelelse om i henhold til artikel 78 for det pågældende tilbagekøb
b)
betale en bøde, der er dobbelt så stor som EU-bidraget, hvis disse mængder udgør mellem 10 % og 25 % af de mængder, der er givet meddelelse om, eller
c)
betale en bøde, som svarer til EU-bidraget, for alle de mængder, der er givet meddelelse om i henhold til artikel 78, hvis disse mængder overstiger 25 % af de mængder, der er givet meddelelse om.
Artikel 119
Andre sanktioner over for producentorganisationer i forbindelse med tilbagekøb
1. De bøder, der er omhandlet i artikel 117, vedrører støtte, der er ansøgt om i forbindelse med tilbagekøb som led i driftsprogrammets udgifter.
2. Udgifter til tilbagekøb anses ikke for støtteberettigede, hvis de produkter, der ikke er blevet udbudt til salg, ikke er blevet afhændet, som medlemsstaten har bestemt i henhold til artikel 80, stk. 1, eller de tilbagekøbte produkter eller deres anvendelse i strid med de bestemmelser, der er vedtaget i henhold til artikel 80, stk. 1, har haft negative følger for miljøet eller plantesundheden.
Artikel 120
Sanktioner over for modtagere af tilbagekøbte produkter
Hvis der ved den kontrol, der føres i henhold til artikel 108 og 109, konstateres uregelmæssigheder, som kan tillægges modtagerne af tilbagekøbte produkter, anvendes følgende sanktioner:
a)
modtagerne mister retten til at modtage tilbagekøbte produkter, og
b)
modtagerne af tilbagekøbte produkter forpligtes til at tilbagebetale værdien af de produkter, de har modtaget, plus de dermed forbundne sorterings-, emballerings- og transportomkostninger i overensstemmelse med medlemsstaternes bestemmelser.
Sanktionen i litra a) får øjeblikkeligt virkning og gælder i mindst et produktionsår. Den kan forlænges afhængigt af, hvor alvorlig uregelmæssigheden er.
Artikel 121
Grøn høst og undladt høst
1. Hvis det i forbindelse med grøn høst fastslås, at producentorganisationen ikke har opfyldt sine forpligtelser, skal producentorganisationen betale en bøde, der svarer til godtgørelsen for de arealer, som forpligtelsen ikke er overholdt for. Forpligtelserne er bl.a. ikke opfyldt i tilfælde, hvor:
a)
medlemsstaten under den kontrol, der er omhandlet i artikel 110, stk. 1, andet afsnit, konstaterer, at grøn høst ikke var berettiget på grundlag af analysen af den forventede markedssituation på det pågældende tidspunkt
b)
det areal, der er anmeldt med henblik på grøn høst, ikke opfylder kriterierne for grøn høst
c)
ikke hele arealet er høstet, eller produktionen ikke er denatureret.
2. Hvis det i forbindelse med undladt høst fastslås, at producentorganisationen ikke har opfyldt sine forpligtelser, skal producentorganisationen betale en bøde, der svarer til godtgørelsen for de arealer, som forpligtelsen ikke er overholdt for. Forpligtelserne er bl.a. ikke opfyldt i tilfælde, hvor:
a)
det areal, der er anmeldt med henblik på undladt høst, ikke opfylder kriterierne for undladt høst
b)
hele arealet eller en del heraf alligevel er blevet høstet
c)
foranstaltningen har haft negative følger for miljøet eller plantesundheden, som producentorganisationen er ansvarlig for.
3. Bøderne i stk. 1 og 2 lægges oven i en eventuel bøde, der pålægges i henhold til artikel 117.
Artikel 122
Forhindring af kontrol på stedet
En støtteansøgning afvises for den omhandlede del af udgifterne, hvis producentorganisationen, medlemmet eller den pågældende repræsentant forhindrer, at der foretages kontrol på stedet.
Artikel 123
Betaling af opkrævet støtte og bøder
1. Producentorganisationer, sammenslutninger af producentorganisationer, producentsammenslutninger eller andre erhvervsdrivende tilbagebetaler uberettiget udbetalt støtte med renter og betaler de bøder, der er fastsat i denne afdeling.
Renterne beregnes:
a)
på grundlag af den periode, der er gået fra betalingen til modtagerens tilbagebetaling
b)
på grundlag af den sats, som Den Europæiske Centralbank anvender til sine vigtigste refinansieringstransaktioner, og som offentliggøres i C-udgaven af Den Europæiske Unions Tidende, og som gjaldt på datoen for den uberettigede udbetaling forhøjet med 3 procentpoint.
2. Opkrævet støtte, renter og bøder betales til Den Europæiske Garantifond for Landbruget.
Artikel 124
Anmeldelse af uregelmæssigheder
Anvendelsen af administrative sanktioner og bøder og opkrævningen af uberettiget udbetalt støtte som omhandlet i denne afdeling udelukker ikke, at uregelmæssigheder skal indberettes til Kommissionen i overensstemmelse med Kommissionens forordning nr. 1848/2006 (16).
Afdeling 4
Overvågning og evaluering af driftsprogrammer og nationale strategier
Artikel 125
Fælles præstationsindikatorer
1. Både de nationale strategier og driftsprogrammerne overvåges og evalueres, for at det kan vurderes, hvordan det går med at nå driftsprogrammernes mål, og hvor effektive de er set i forhold til disse mål.
2. Fremskridt og effektivitet vurderes ved hjælp af fælles præstationsindikatorer, jf. bilag VIII, for udgangssituationen og den økonomiske gennemførelse, outputtet, resultaterne og virkningerne af de driftsprogrammer, der gennemføres.
3. Hvis en medlemsstat finder det hensigtsmæssigt, fastlægges der et begrænset antal supplerende indikatorer, som er specifikke for denne strategi og afspejler nationale og/eller regionale behov, samt betingelser og målsætninger, som er specifikke for producentorganisationernes driftsprogrammer. Desuden medtages eventuelle supplerende indikatorer for miljømæssige målsætninger, som ikke er omfattet af de fælles præstationsindikatorer.
Artikel 126
Procedurer for overvågning og evaluering af driftsprogrammer
1. Producentorganisationerne sørger for, at deres driftsprogrammer overvåges og evalueres ved hjælp af relevante indikatorer blandt de fælles præstationsindikatorer, der er anført i artikel 125, og eventuelt de supplerende indikatorer, der er fastlagt i den nationale strategi.
Til dette formål indfører de et system til indsamling, registrering og ajourføring af den information, der kræves for at udarbejde disse indikatorer.
2. Formålet med overvågningen er at vurdere, hvordan det går med at nå driftsprogrammets specifikke mål. Den foregår ved hjælp af finansielle indikatorer, outputindikatorer og resultatindikatorer. Resultaterne heraf benyttes til:
a)
at kontrollere programgennemførelsens kvalitet
b)
at påvise eventuelle behov for justeringer eller revision af driftsprogrammet med henblik på at nå de mål, der er opstillet for det, eller at forbedre forvaltningen af programmet, herunder den finansielle forvaltning
c)
at bidrage til opfylde rapporteringskravene i forbindelse med driftsprogrammets gennemførelse.
Resultaterne af overvågningen beskrives i den årlige rapport, som producentorganisationen i henhold til artikel 96, stk. 1, skal forelægge for den nationale myndighed, der er ansvarlig for forvaltningen af den nationale strategi.
3. Evalueringen sker i form af en særskilt midtvejsevalueringsrapport.
Formålet med midtvejsevalueringen, der kan udføres med bistand fra et specialiseret konsulentfirma, er at undersøge, i hvilken grad de finansielle midler er udnyttet, og hvor effektivt driftsprogrammet har været, og at vurdere, hvilke fremskridt der er gjort med hensyn til at nå programmets overordnede mål. Der kan i denne forbindelse gøres brug af de fælles præstationsindikatorer vedrørende udgangssituationen, resultaterne og, hvis det er relevant, virkningerne.
Hvis det er relevant, omfatter midtvejsevalueringen en kvalitativ vurdering af resultaterne af miljøaktionerne og deres virkninger med hensyn til:
a)
at forebygge jorderosion
b)
at reducere brugen og/eller forbedre forvaltningen af plantebeskyttelsesmidler
c)
at beskytte levesteder og biodiversiteten eller
d)
at bevare landskabet.
Resultaterne heraf benyttes til:
a)
at forbedre kvaliteten af de driftsprogrammer, der forvaltes af producentorganisationen
b)
at klarlægge, om der er behov for mere omfattende ændringer af driftsprogrammet
c)
at bidrage til at opfylde rapporteringskravene i forbindelse med driftsprogrammernes gennemførelse og
d)
at høste erfaringer, der kan udnyttes til at forbedre kvaliteten og effektiviteten af de fremtidige driftsprogrammer, som producentorganisationen skal forvalte.
Midtvejsevalueringen udføres under driftsprogrammets gennemførelse og i så god tid, at resultaterne af evalueringen kan indgå i forberedelsen af det efterfølgende driftsprogram.
Midtvejsevalueringsrapporten knyttes som bilag til den tilsvarende årlige rapport, der er nævnt i artikel 96, stk. 1.
Artikel 127
Procedurer for overvågning og evaluering af den nationale strategi
1. Overvågningen og evalueringen af den nationale strategi foregår ved hjælp af relevante indikatorer blandt de fælles præstationsindikatorer, der er anført i artikel 125, og i givet fald de supplerende indikatorer, der er fastlagt i den nationale strategi.
2. Medlemsstaterne indfører et system til indsamling, registrering og ajourføring af den elektroniske information, der kræves for at indsamle de indikatorer, der er anført i artikel 125. Til dette formål benytter de den information, som producentorganisationen har fremsendt, vedrørende overvågningen og evalueringen af deres driftsprogrammer.
3. Formålet med overvågningen er løbende at vurdere, hvordan det går med at nå driftsprogrammets overordnede og specifikke mål. Den foregår ved hjælp af finansielle indikatorer, outputindikatorer og resultatindikatorer. I den forbindelse anvendes oplysningerne i de årlige statusrapporter, som producentorganisationen fremsender, om overvågningen af deres driftsprogrammer. Resultaterne af overvågningen benyttes til:
a)
at kontrollere kvaliteten af driftsprogrammernes gennemførelse
b)
at påvise eventuelle behov for justeringer eller revision af den nationale strategi med henblik på at nå de mål, der er opstillet for denne strategi, eller at forbedre forvaltningen af strategiens gennemførelse, herunder den finansielle forvaltning af driftsprogrammerne, og
c)
at bidrage til at opfylde rapporteringskravene i forbindelse med den nationale strategis gennemførelse.
4. Formålet med evalueringen er at vurdere, hvordan det går med at nå strategiens overordnede mål. Den udføres ved hjælp af indikatorer vedrørende udgangssituationen, resultaterne og, hvis det er relevant, virkningerne. I den forbindelse anvendes de overvågningsresultater og den midtvejsevaluering af driftsprogrammerne, som findes i de årlige statusrapporter og endelige rapporter, producentorganisationerne fremsender. Resultaterne af evalueringen benyttes til:
a)
at forbedre strategiens kvalitet
b)
at klarlægge, om der er behov for mere omfattende ændringer af strategien og
c)
at bidrage til at opfylde rapporteringskravene i forbindelse med den nationale strategis gennemførelse.
Evalueringen omfatter en evaluering, som skal gennemføres så tidligt i 2012, at resultaterne af den kan medtages i en særskilt evalueringsrapport, der samme år vedlægges den årlige rapport, som er nævnt i artikel 97, litra b). Formålet med rapporten er at undersøge, i hvilken grad de finansielle midler er udnyttet, og hvor effektivt driftsprogrammerne er gennemført, og at vurdere, hvilke virkninger og konsekvenser disse programmer har haft set i forhold til de mål og resultater, der skal nås ifølge strategien, og eventuelt de andre mål, der er fastsat i artikel 103c, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007. Formålet er at tage ved lære af erfaringerne, der kan bruges til at forbedre fremtidige nationale strategiers kvalitet og navnlig til at afdække mangler ved fastlæggelsen af målsætninger, mål eller støtteberettigede foranstaltninger eller behov for at fastlægge nye instrumenter.
KAPITEL VI
Udvidet anvendelse af regler over for producenter i et økonomisk område
Artikel 128
Meddelelse af listen over økonomiske områder
Når listen over økonomiske områder sendes i overensstemmelse med artikel 125f, stk. 2, andet afsnit, i forordning (EF) nr. 1234/2007, gives der samtidig alle de oplysninger, der er nødvendige for at vurdere, om betingelserne i nævnte forordnings artikel 125f, stk. 2, første afsnit, er opfyldt.
Artikel 129
Meddelelse af bindende regler; repræsentativitet
1. Når medlemsstaterne i overensstemmelse med artikel 125g i forordning (EF) nr. 1234/2007 giver Kommissionen meddelelse om de regler, de har gjort bindende for et produkt og for et bestemt økonomisk område, oplyser de samtidig Kommissionen om:
a)
hvilken producentorganisation eller sammenslutning af producentorganisationer der har anmodet om udvidelse af reglernes anvendelsesområde
b)
hvor mange producenter der er medlem af producentorganisationen eller sammenslutningen af producentorganisationer, og hvor mange producenter der er i alt i det pågældende økonomiske område, idet disse oplysninger skal vedrøre situationen på tidspunktet for anmodningen om udvidelse af reglernes anvendelsesområde
c)
hvor stor den samlede produktion i det økonomiske område er, og hvor stor en produktion den pågældende producentorganisation eller sammenslutning af producentorganisationer afsatte i det seneste produktionsår, der foreligger tal for
d)
fra hvilken dato reglerne er blevet udvidet til at gælde for den pågældende producentorganisation eller sammenslutning af producentorganisationer, og
e)
fra hvilken dato og hvor længe udvidelsen gælder.
2. Med henblik på at bestemme, om en producentorganisation eller en sammenslutning af producentorganisationer er repræsentativ efter artikel 125f, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007, fastsætter medlemsstaterne regler om udelukkelse af:
a)
producenter, hvis produktion hovedsagelig er bestemt til direkte salg til forbrugerne på bedriften eller i produktionsområdet
b)
direkte salg som nævnt i litra a)
c)
produkter, der leveres til forarbejdning, jf. artikel 125f, stk. 4, litra b), i forordning (EF) nr. 1234/2007, medmindre de pågældende regler helt eller delvis gælder for sådanne produkter.
Artikel 130
Finansielle bidrag
Hvis en medlemsstat i henhold til artikel 125i i forordning (EF) nr. 1234/2007 beslutter, at producenter, der ikke er tilsluttet producentorganisationer, skal betale et finansielt bidrag, giver den Kommissionen de oplysninger, der er nødvendige for at kunne vurdere, om betingelserne i nævnte artikel er opfyldt.
Disse oplysninger omfatter bl.a. beregningsgrundlaget, enhedsbeløbet, bidragsmodtageren eller -modtagerne og arten af de forskellige omkostninger, der er nævnt i artikel 125i i forordning (EF) nr. 1234/2007.
Artikel 131
Udvidet anvendelse af reglerne for mere end ét produktionsår
Hvis det besluttes, at udvidelsen skal gælde i mere end ét produktionsår, kontrollerer medlemsstaterne for hvert produktionsår, om betingelserne med hensyn til repræsentativitet, jf. artikel 125f, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1234/2007, fortsat er opfyldt i hele den periode, hvor udvidelsen gælder.
Konstaterer medlemsstaterne, at betingelserne ikke længere er opfyldt, ophæver de straks udvidelsen med virkning fra begyndelsen af det efterfølgende produktionsår.
Medlemsstaterne underretter straks Kommissionen om en eventuel ophævelse, hvorefter Kommissionen offentliggør disse oplysninger på passende måde.
Artikel 132
Salg af produkter på træ eller busk; købere
1. Hvis en producent, der ikke er medlem af en producentorganisation, sælger sine produkter på træ eller busk, anses køberen for at være producent af de pågældende produkter med henblik på overholdelse af de regler, der er anført i punkt 1, litra e) og f), og punkt 3 i bilag XVIa til forordning (EF) nr. 1234/2007.
2. Den pågældende medlemsstat kan bestemme, at reglerne i bilag XVIa til forordning (EF) nr. 1234/2007 bortset fra reglerne i stk. 1 kan gøres bindende for køberen, hvis denne er ansvarlig for den pågældende produktions forløb.
AFSNIT IV
SAMHANDEL MED TREDJELANDE
KAPITEL I
Importtold og indgangsprisordning
Afdeling 1
Indgangsprisordning
Artikel 133
Anvendelsesområde og definitioner
1. Denne afdeling indeholder regler for anvendelsen af artikel 140a i forordning (EF) nr. 1234/2007.
2. I denne afdeling forstås ved:
a) »parti«: varer, der frembydes med en angivelse til overgang til fri omsætning, som kun omfatter varer af samme oprindelse henhørende under en og samme KN-kode
b) »importør«: en klarerer som anført i artikel 4, nr. 18, i Rådets forordning (EØF) nr. 2913/92 (17).
Artikel 134
Indberetning af priser og mængder importerede produkter
1. For hvert af produkterne og for perioderne i bilag XVI, del A, giver medlemsstaterne for hver markedsdag og for hver oprindelse senest kl. 12 (belgisk tid) den førstfølgende arbejdsdag Kommissionen meddelelse om:
a)
de repræsentative gennemsnitsnoteringer for produkter importeret fra tredjelande, som er afsat på de repræsentative importmarkeder, der er nævnt i artikel 135, og de signifikative noteringer, der er konstateret på andre markeder for betydelige mængder importerede produkter eller - såfremt der ikke foreligger noteringer på de repræsentative markeder - de signifikative noteringer, der for importerede produkter er konstateret på andre markeder, og
b)
de samlede mængder, der svarer til de noteringer, der er nævnt i litra a).
Er de samlede mængder i litra b) mindre end 1 ton, fremsendes de pågældende noteringer ikke til Kommissionen.
2. De noteringer, der er omhandlet i stk. 1, litra a), konstateres:
a)
for hvert af produkterne i bilag XVI, del A
b)
for alle disponible sorter og størrelser og
c)
i import/engrosleddet eller i engros/detailleddet, hvis der ikke foreligger noteringer i import/engrosleddet.
De nedsættes med følgende beløb:
a)
en margen på 15 % for handelscentrene i London, Milano og Rungis og på 8 % for de øvrige handelscentre og
b)
transport- og forsikringsomkostninger inden for EU's toldområde.
For de transport- og forsikringsomkostninger, der skal fradrages i henhold til andet afsnit, kan medlemsstaterne fastsætte faste beløb. De faste beløb og metoden til beregning heraf meddeles straks Kommissionen.
3. De noteringer, der konstateres i henhold til stk. 2, nedsættes i engros/detailleddet på forhånd med et beløb svarende til 9 % for at tage hensyn til grossistens fortjenstmargen og dernæst med et element på 0,7245 EUR pr. 100 kg for at tage hensyn til udgifterne til håndtering, markedsskatter og -afgifter.
4. For produkter, der er anført i bilag XVI, del A, og som der gælder en særlig handelsnorm for, anses følgende noteringer for repræsentative:
a)
noteringerne for produkter i klasse I, for så vidt mængderne i denne klasse udgør mindst 50 % af de samlede afsatte mængder
b)
noteringerne for produkter i klasse I, og, hvis produkterne i denne klasse udgør under 50 % af de samlede mængder, noteringerne for produkter i klasse II for de mængder, der er nødvendige for at nå op på 50 % af de samlede afsatte mængder
c)
noteringerne for produkter i klasse II, hvis der ikke foreligger produkter i klasse I, medmindre det besluttes at multiplicere dem med en tilpasningskoefficient, hvis disse produkter på grund af produktionsbetingelserne på det pågældende oprindelsessted ikke normalt og traditionelt afsættes i klasse I som følge af deres kvalitetsegenskaber.
Den tilpasningskoefficient, der er nævnt i første afsnit, litra c), anvendes på noteringerne efter fradrag af de beløb, som er nævnt i stk. 2.
For produkter, der er anført i bilag XVI, del A, og som der gælder en særlig handelsnorm for, anses noteringerne for produkter, der opfylder den generelle handelsnorm, for repræsentative.
Artikel 135
Repræsentative markeder
Medlemsstaterne underretter Kommissionen om de normale markedsdage for de markeder, der er anført i bilag XVII, og som betragtes som repræsentative markeder.
Artikel 136
Faste importværdier
1. For hvert af produkterne og for perioderne i bilag XVI, del A, fastsætter Kommissionen hver arbejdsdag for hver oprindelse en fast importværdi, der er lig med det vejede gennemsnit af de repræsentative noteringer, der er nævnt i artikel 134, nedsat med et fast beløb på 5 EUR/100 kg og med værditolden.
2. Er der for de produkter og de anvendelsesperioder, der er anført i bilag XVI, del A, fastsat en fast importværdi i overensstemmelse med denne afdeling, anvendes den enhedspris, der er omhandlet i artikel 152, stk. 1, litra a), i Kommissionens forordning (EØF) nr. 2454/93 (18), ikke. I stedet anvendes den faste importværdi, som er nævnt i stk. 1.
3. Er der ikke fastsat nogen fast importværdi for et produkt af en given oprindelse, anvendes gennemsnittet af de gældende faste importværdier for dette produkt.
4. I de anvendelsesperioder, der er anført i bilag XVI, del A, gælder de faste importværdier, så længe de ikke ændres. De ophører dog med at gælde, hvis der ikke er indberettet repræsentative gennemsnitsnoteringer til Kommissionen i syv på hinanden følgende markedsdage.
Hvis der i henhold til første afsnit ikke gælder en fast importværdi for et produkt, er den faste importværdi for produktet lig med det seneste gennemsnit af de faste importværdier.
5. Uanset stk. 1 anvendes der ikke en fast importværdi fra den første dag i de anvendelsesperioder, der er anført i bilag XVI, del A, hvis det ikke har været muligt at beregne en fast importværdi.
6. De repræsentative noteringer omregnes til euro ved hjælp af den repræsentative markedskurs, der er beregnet for den pågældende dag.
7. De faste importværdier udtrykt i euro offentliggøres af Kommissionen på måde, den finder passende.
Artikel 137
Indgangspris, der lægges til grund
1. Den indgangspris, på grundlag af hvilken produkterne i bilag XVI, del A, tariferes i den fælles toldtarif, er efter importørens valg lig med:
a)
enten produkternes fob-pris i oprindelseslandet, forhøjet med forsikrings- og transportomkostningerne indtil grænsen for EU's toldområde, for så vidt denne pris og disse omkostninger kendes på det tidspunkt, hvor angivelsen til produkternes overgang til fri omsætning indleveres. Er disse priser mere end 8 % højere end den faste importværdi, der gælder for det pågældende produkt på det tidspunkt, angivelsen til overgang til fri omsætning indleveres, skal importøren stille den sikkerhed, der er nævnt i artikel 248, stk. 1, i forordning (EØF) nr. 2454/93. Den importtold, som produkterne i sidste ende kan blive pålagt, er den told, importøren skulle have betalt, hvis det pågældende produkt var blevet tariferet på grundlag af den faste værdi, eller
b)
toldværdien, beregnet i overensstemmelse med artikel 30, stk. 2, litra c), i forordning (EØF) nr. 2913/92, som kun anvendes på de pågældende importerede produkter. I så fald fradrages tolden på de betingelser, der er fastsat i artikel 136, stk. 1, i nærværende forordning. I dette tilfælde skal importøren stille den sikkerhed, der er nævnt i artikel 248, stk. 1, i forordning (EØF) nr. 2454/93, svarende til den told, han skulle have betalt, hvis produkterne var blevet tariferet på grundlag af den faste importværdi, der gælder for det pågældende parti, eller
c)
den faste importværdi, der er beregnet ifølge artikel 136 i nærværende forordning.
2. Den indgangspris, på grundlag af hvilken produkterne i bilag XVI, del B, tariferes i den fælles toldtarif, er efter importørens valg lig med:
a)
enten produkternes fob-pris i oprindelseslandet, forhøjet med forsikrings- og transportomkostningerne indtil grænsen for EU's toldområde, for så vidt denne pris og disse omkostninger kendes på det tidspunkt, toldangivelsen indleveres. Skønner toldmyndighederne, at der skal stilles sikkerhed i henhold til artikel 248 i forordning (EØF) nr. 2454/93, pålægger de importøren at stille en sikkerhed, der svarer til den maksimale told for det pågældende produkt, eller
b)
toldværdien, beregnet i overensstemmelse med artikel 30, stk. 2, litra c), i forordning (EØF) nr. 2913/92, som kun anvendes på de pågældende importerede produkter. I så fald fradrages tolden på de betingelser, der er fastsat i artikel 136, stk. 1, i nærværende forordning. I dette tilfælde skal importøren stille den sikkerhed, der er nævnt i artikel 248 i forordning (EØF) nr. 2454/93, svarende til den maksimale told for det pågældende produkt.
3. Er indgangsprisen beregnet på grundlag af produkternes fob-pris i oprindelseslandet, beregnes toldværdien på grundlag af det salg, der sker til denne pris.
Er indgangsprisen beregnet efter en af procedurerne i stk. 1, litra b) eller c), eller stk. 2, litra b), beregnes toldværdien på samme grundlag som indgangsprisen.
4. Importøren har en frist på en måned regnet fra salget af de pågældende produkter, dog højst fire måneder fra datoen for antagelsen af angivelsen til overgang til fri omsætning, til at bevise, at partiet er blevet afsat på sådanne betingelser, at de bekræfter, at de priser, der er nævnt i stk. 1, litra a), eller stk. 2, litra a), er korrekte, eller til at fastsætte den toldværdi, som er nævnt i stk. 1, litra b), og stk. 2, litra b). Overholdes en af ovennævnte frister ikke, fortabes sikkerhedsstillelsen, jf. dog stk. 5.
Sikkerhedsstillelsen frigives, hvis der over for toldmyndighederne føres fyldestgørende bevis for, på hvilke betingelser afsætningen har fundet sted.
I modsat fald fortabes sikkerhedsstillelsen som betaling for importtolden.
5. Den frist på fire måneder, der er nævnt i stk. 4, kan forlænges af medlemsstatens myndigheder med højst tre måneder efter behørigt begrundet anmodning fra importøren.
6. Hvis myndighederne ved en kontrol konstaterer, at kravene i denne artikel ikke er overholdt, opkræver de den skyldige told, jf. artikel 220 i forordning (EØF) nr. 2913/92. Ved beregningen af den told eller det restbeløb, der skal opkræves, pålægges der renter fra datoen for varens overgang til fri omsætning indtil opkrævningsdatoen. Den anvendte rentesats er den, der gælder for inddrivelse i henhold til national ret.
Afdeling 2
Tillægsimporttold
Artikel 138
Anvendelsesområde og definitioner
1. Den tillægsimporttold, der er omhandlet i artikel 141, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007, i det følgende benævnt »tillægstold«, kan på betingelserne i denne afdeling pålægges de produkter, der er anført i bilag XVIII, i de deri angivne perioder.
2. De mængder, der udløser tillægstolden er anført i bilag XVIII.
Artikel 139
Indberetning af mængder
1. For hvert af de produkter, der er anført i bilag XVIII, sender medlemsstaterne i de angivne perioder Kommissionen nærmere oplysninger om de mængder, der er bragt i fri omsætning, efter den metode, der i artikel 308d i forordning (EØF) nr. 2454/93 er fastsat for tilsyn med præferenceimport.
Meddelelsen sendes hver onsdag senest kl. 12 (belgisk tid) for de mængder, der er bragt i fri omsætning ugen forinden.
2. Angivelser til overgang til fri omsætning af produkter omfattet af denne afdeling, som toldmyndighederne på importørens anmodning kan antage, uden at de indeholder alle de oplysninger, der er omhandlet i bilag 37 til forordning (EØF) nr. 2454/93, skal ud over de oplysninger, der er nævnt i samme forordnings artikel 254, indeholde en angivelse af de pågældende produkters nettomasse (kg).
Angives produkter, der er omfattet af denne afdeling, til fri omsætning efter proceduren for forenklet angivelse, jf. artikel 260 i forordning (EØF) nr. 2454/93, skal den forenklede angivelse ud over de andre informationer, der kræves, indeholde en angivelse af de pågældende produkters nettomasse (kg).
Anvendes hjemstedsordningen, jf. artikel 263 i forordning (EØF) nr. 2454/93, når produkter, der er omfattet af denne afdeling bringes i fri omsætning, skal den meddelelse til toldmyndighederne, der er nævnt i artikel 266, stk. 1, i samme forordning, indeholde alle nødvendige oplysninger til identifikation af produkterne såvel som en angivelse af de pågældende produkters nettomasse (kg).
Artikel 266, stk. 2, litra b), i forordning (EØF) nr. 2454/93 anvendes ikke ved import af produkter omfattet af denne afdeling.
Artikel 140
Opkrævning af tillægstold
1. Så snart det for et af de produkter og for en af de perioder, der er anført i bilag XVIII, konstateres, at de mængder, der overgår til fri omsætning, overskrider den tilsvarende udløsningsmængde, opkræver Kommissionen en tillægstold, medmindre det er usandsynligt, at importen skaber forstyrrelser på EU's marked, eller virkningerne ikke står i forhold til det tilstræbte mål.
2. Tillægstolden opkræves for de mængder, der overgår til fri omsætning efter den dato, hvor tolden skal anvendes, hvis:
a)
deres tarifering, der foretages i henhold til artikel 137, medfører anvendelse af de højeste specifikke toldsatser, der gælder for import fra den pågældende oprindelse
b)
importen finder sted i den periode, hvor tillægstolden opkræves.
Artikel 141
Tillægstoldens størrelse
Den tillægstold, der pålægges i henhold til artikel 140, er lig med en tredjedel af den told, der opkræves for det pågældende produkt ifølge den fælles toldtarif.
For import, der er omfattet af toldpræferencer med hensyn til værditold, er tillægstolden dog lig med en tredjedel af den specifikke told for det pågældende produkt, for så vidt artikel 140, stk. 2, finder anvendelse.
Artikel 142
Fritagelser for tillægstold
1. Følgende varer er fritaget for tillægstold:
a)
varer, der importeres i henhold til toldkontingenter, som er anført i bilag 7 til Rådets forordning (EØF) nr. 2658/87 (19), i det følgende benævnt »den kombinerede nomenklatur«
b)
varer, der er under transport til EU, jf. stk. 2.
2. Som varer under transport til EU betragtes varer, der:
a)
har forladt oprindelseslandet inden beslutningen om at indføre tillægstolden
b)
transporteres i henhold til et transportdokument, der er gyldigt fra pålæsningsstedet i oprindelseslandet til aflæsningsstedet i EU, og som er udfærdiget inden indførelsen af nævnte tillægstold.
3. Det skal dokumenteres over for toldmyndighederne, at kravene i stk. 2 er opfyldt.
Toldmyndighederne kan dog anse varerne for at have forladt oprindelseslandet inden datoen for indførelsen af tillægstolden, hvis et af følgende dokumenter fremlægges:
a)
i forbindelse med søtransport konnossement, hvoraf det fremgår, at lastningen fandt sted inden nævnte dato
b)
i forbindelse med jernbanetransport fragtbrev, der er antaget af jernbanemyndighederne i oprindelseslandet inden nævnte dato
c)
i forbindelse med vejtransport fragtaftale ad landevej (CMR) eller et andet forsendelsesdokument, der er udfærdiget i oprindelseslandet inden nævnte dato, hvis betingelserne i de bilaterale eller multilaterale ordninger, der er aftalt i forbindelse med EU-forsendelse eller fælles forsendelse, overholdes
d)
i forbindelse med lufttransport luftfragtbrev, hvoraf det fremgår, at flyselskabet har overtaget varerne inden nævnte dato.
AFSNIT V
ALMINDELIGE BESTEMMELSER, OVERGANGSBESTEMMELSER OG AFSLUTTENDE BESTEMMELSER
Artikel 143
Kontrol
Medmindre andet gælder ifølge særlige bestemmelser i denne forordning eller andre EU-retsakter, iværksætter medlemsstaterne de kontroller og foranstaltninger, der er nødvendige for at sikre, at forordning (EF) nr. 1234/2007 og nærværende forordning anvendes korrekt. De skal være effektive, stå i et rimeligt forhold til målet og have en afskrækkende virkning for at sikre den fornødne beskyttelse af EU's finansielle interesser.
De skal navnlig sikre:
a)
at alle de støttekriterier, der er fastsat i EU's eller medlemsstaternes lovgivning eller de nationale regler eller den nationale strategi, er overholdt
b)
at medlemsstaternes myndigheder råder over et tilstrækkeligt stort, kvalificeret og erfarent personale til at kunne udføre kontrollen effektivt, og
c)
at kontrollen tilrettelægges således, at der undgås uregelmæssig dobbeltfinansiering af foranstaltningerne i henhold til nærværende forordning og andre EU-ordninger eller nationale ordninger.
Artikel 144
Nationale sanktioner
Ud over eventuelle sanktioner, der indføres i henhold til denne forordning eller forordning (EF) nr. 1234/2007, sørger medlemsstaterne for, at der på nationalt niveau indføres sanktioner ved uregelmæssigheder i forbindelse med kravene i nærværende forordning og forordning (EF) nr. 1234/2007, og at disse sanktioner er effektive, står i rimeligt forhold til uregelmæssigheden og har en afskrækkende virkning for at sikre den fornødne beskyttelse af EU's finansielle interesser.
Artikel 145
Kunstigt skabte situationer
Medmindre andet gælder ifølge særlige bestemmelser i denne forordning eller forordning (EF) nr. 1234/2007, foretages der ingen betalinger til modtagere, hvis det konstateres, at de kunstigt har skabt betingelserne for at modtage sådanne betalinger for at få en fordel i strid med den pågældende støtteordnings formål.
Artikel 146
Meddelelser
1. Medlemsstaterne udpeger en myndighed eller et organ, der har eneansvar for at opfylde forpligtelserne til at sende meddelelser om følgende emner:
a)
producentorganisationer, sammenslutninger af producentorganisationer og producentsammenslutninger, jf. artikel 97 i denne forordning
b)
producentpriser på frugt og grøntsager på det indre marked, jf. artikel 98 i denne forordning
c)
priser på og mængder af produkter, der er importeret fra tredjelande og solgt på de repræsentative importmarkeder, jf. artikel 134 i denne forordning
d)
importerede mængder, der er overgået til fri omsætning, jf. artikel 139 i denne forordning.
2. Medlemsstaterne giver Kommissionen meddelelse om, hvilken myndighed eller hvilket organ de har udpeget med angivelse af kontaktoplysninger, og om ændringer af disse oplysninger.
Listen over udpegede myndigheder og organer med deres navne og adresser gøres tilgængelig for medlemsstaterne og offentligheden på passende måde via de informationssystemer, Kommissionen har indført, herunder ved at de offentliggøres på internettet.
3. Medmindre andet gælder ifølge særlige bestemmelser i denne forordning, skal alle meddelelser, som medlemsstaterne sender til Kommissionen i henhold til denne forordning, sendes elektronisk via det elektroniske system, som Kommissionen har stillet til rådighed for medlemsstaternes myndigheder, og i det format, Kommissionen har angivet.
Meddelelser, der ikke sendes på den måde og i det format, der er angivet i første afsnit, kan anses for ikke at være sendt, jf. dog stk. 5.
4. Medmindre der er fastsat særlige bestemmelser i denne forordning, træffer medlemsstaterne alle de foranstaltninger, der er nødvendige, for at de kan overholde de frister for fremsendelse af meddelelser, som er fastsat i denne forordning.
5. Hvis en medlemsstat undlader at sende en meddelelse, der kræves i henhold til denne forordning eller forordning (EF) nr. 1234/2007, eller meddelelsen ud fra de objektive kendsgerninger, som Kommissionen er bekendt med, anses for urigtig, kan Kommissionen suspendere alle eller en del af de månedlige betalinger, der er omhandlet i artikel 14 i Rådets forordning (EF) nr. 1290/2005 (20), for frugt og grøntsager, indtil der er fremsendt en korrekt meddelelse.
Artikel 147
Åbenlyse fejl
Alle meddelelser, krav eller anmodninger, der sendes til en medlemsstat i henhold til denne forordning eller forordning (EF) nr. 1234/2007, herunder støtteansøgninger, kan på et hvilket som helst tidspunkt efter indgivelsen korrigeres, hvis der foreligger åbenlyse fejl, som myndighederne anerkender som sådanne.
Artikel 148
Force majeure og usædvanlige omstændigheder
Hvis der i henhold til denne forordning eller forordning (EF) nr. 1234/2007 skal indføres en sanktion eller opkræves en bøde eller trækkes en fordel eller en anerkendelse tilbage, sker dette ikke, hvis der foreligger force majeure eller usædvanlige omstændigheder, jf. artikel 31 i forordning (EF) nr. 73/2009.
Tilfælde af force majeure skal imidlertid meddeles medlemsstatens myndigheder sammen med behørig dokumentation herfor senest ti arbejdsdage efter det tidspunkt, hvor den pågældende er i stand til at gøre det.
Artikel 149
Ophævelse
Forordning (EF) nr. 1580/2007 ophæves.
Artikel 134 i forordning (EF) nr. 1580/2007 anvendes dog indtil den 31. august 2011.
Henvisninger til den ophævede forordning gælder som henvisninger til nærværende forordning og læses efter sammenligningstabellen i bilag XIX.
Artikel 150
Overgangsbestemmelser
1. Driftsprogrammer, der er omfattet af artikel 203a, stk. 3, litra a), i forordning (EF) nr. 1234/2007, kan fortsætte, indtil de udløber, forudsat at de opfylder de regler, der var gældende før den 1. januar 2008.
2. Med henblik på anvendelsen af artikel 203a, stk. 6, i forordning (EF) nr. 1234/2007 er reglerne om mindstekravene til de råvarer, der leveres til forarbejdning, og mindstekravene til færdigvarernes kvalitet, som fortsat finder anvendelse for så vidt angår råvarer høstet i medlemsstater, der gør brug af den overgangsordning, der er nævnt i det pågældende stykke, ud over de relevante handelsnormer, der er omhandlet i afsnit II i nærværende forordning, indeholdt i Kommissionens forordninger, som er anført i bilag XX.
3. Anerkendelsesplaner, der er accepteret i henhold til forordning (EF) nr. 2200/96, og som fortsat er omfattet af denne accept i henhold til artikel 203a, stk. 4, i forordning (EF) nr. 1234/2007, for producentsammenslutninger, der ikke ligger i de medlemsstater, der tiltrådte Den Europæiske Union den 1. maj 2004 eller senere, eller i EU's fjernområder, jf. traktatens artikel 349, eller på de mindre øer i Det Ægæiske Hav, jf. artikel 1, stk. 2, i Rådets forordning (EF) nr. 1405/2006 (21), finansieres til de satser, der er fastsat i artikel 103a, stk. 3, litra b), i forordning (EF) nr. 1234/2007.
Anerkendelsesplaner, der er accepteret i henhold til forordning (EF) nr. 2200/96, og som var omfattet af nævnte forordnings artikel 14, stk. 7, og fortsat er omfattet af denne accept i henhold til artikel 203a, stk. 4, i forordning (EF) nr. 1234/2007, finansieres til de satser, der er fastsat i artikel 103a, stk. 3, litra a), i forordning (EF) nr. 1234/2007.
4. Medlemsstaterne ændrer om nødvendigt deres nationale strategi senest den 15. september 2011 for:
a)
at begrunde, hvilken afstand der betragtes som stor, jf. artikel 50, stk. 7, litra b)
b)
at fastsætte den procentdel af de årlige udgifter i forbindelse med et driftsprogram, der højst må anvendes til aktioner, der vedrører miljøvenlig håndtering af emballage, jf. artikel 60, stk. 4, andet afsnit.
5. Driftsprogrammer, der er godkendt før denne forordnings ikrafttrædelse kan fortsætte, indtil de udløber, uden at den maksimale procentdel, der er, er fastsat i artikel 60, stk. 4, andet afsnit, overholdes.
Artikel 151
Ikrafttræden
Denne forordning træder i kraft på syvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 7. juni 2011.
32011R0543
L 157/1
SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
07.06.2011.
PROVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) br. 543/2011
od 7. lipnja 2011.
o utvrđivanju detaljnih pravila za primjenu Uredbe Vijeća (EZ) br. 1234/2007 za sektore voća i povrća te prerađevina voća i povrća
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Uredbu Vijeća (EZ) br. 1234/2007 od 22. listopada 2007. o uspostavljanju zajedničke organizacije poljoprivrednih tržišta i o posebnim odredbama za određene poljoprivredne proizvode (Uredba o jedinstvenom ZOT-u) (1), a posebno njezin članak 3. drugi podstavak, članak 103.h, članak 121. točku (a), članke 127. i 134., članak 143. točku (b), članke 148. i 179., članak 192. stavak 2., članak 194. i članak 203.a stavak 8. zajedno s člankom 4.,
budući da:
(1)
Uredbom (EZ) br. 1234/2007 uspostavljena je zajednička organizacija poljoprivrednih tržišta uključujući i sektore voća i povrća i prerađevina voća i povrća.
(2)
Provedbena pravila kojima su obuhvaćeni sektori voća i povrća te prerađevina voća i povrća utvrđena su Uredbom Komisije (EZ) br. 1580/2007 od 21. prosinca 2007. o utvrđivanju provedbenih pravila za Uredbe Vijeća (EZ) br. 2200/96, (EZ) br. 2201/96 i (EZ) br. 1182/2007 u sektoru voća i povrća (2). Ta je Uredba nekoliko puta izmijenjena. U interesu jasnoće, primjereno je ugraditi sva provedbena pravila u novu Uredbu zajedno s izmjenama potrebnim s obzirom na stečena iskustva te staviti izvan snage Uredbu (EZ) 1580/2007.
(3)
Potrebno je utvrditi tržišne godine za proizvode iz sektora voća i povrća te prerađevina voća i povrća. Budući da u tim sektorima više nema programa potpora koji slijede ciklus berbe pojedinih proizvoda, sve tržišne godine mogu se uskladiti s kalendarskom godinom.
(4)
Člankom 113. stavkom 1. točkama (b) i (c) Uredbe (EZ) br. 1234/2007 Komisija je ovlaštena utvrđivati tržišne standarde za voće i povrće odnosno prerađevine voća i povrća. Sukladno članku 113.a stavku 1. te Uredbe, voće i povrće namijenjeno svježe za prodaju potrošaču može se stavljati na tržište samo ako je zdrave, besprijekorne i tržišne kakvoće i ako je naznačena zemlja podrijetla. Kako bi se ujednačila provedba ove odredbe, primjereno je utvrditi detalje i predvidjeti opće tržišne standarde za sve svježe voće i povrće.
(5)
Potrebno je donijeti posebne tržišne standarde za one proizvode za koje se, na temelju procjene njihove važnosti, čini nužnim uvesti standard, posebno uzimajući u obzir kojim se proizvodima najviše trguje u smislu vrijednosti, na temelju podataka referentne baze podataka Europske komisije o međunarodnoj trgovini, Comext.
(6)
Kako bi se izbjegle prepreke trgovini, kad je potrebno utvrditi posebne tržišne standarde za pojedine proizvode, ti standardi trebaju biti oni koje je utvrdila Gospodarska komisija Ujedinjenih naroda za Europu (UNECE). Kad nije uveden poseban tržišni standard na razini Unije, proizvod će se smatrati da ispunjava opći tržišni standard ako posjednik može dokazati da proizvodi odgovaraju nekom utvrđenom standardu UNECE-a.
(7)
Potrebno je predvidjeti izuzeća i oslobođenja od primjene tržišnih standarda za određene aktivnosti koje su vrlo marginalne i/ili specifične, ili se događaju na početku distribucijskog lanca, ili za sušeno voće i povrće i proizvode namijenjene za preradu. Budući da se pojedini proizvodi prirodno dalje razvijaju i naginju kvarenju, potrebno je dopustiti da nemaju potpunu svježinu i jedrost pod uvjetom da se ne svrstavaju u „ekstra” klasu. Određene proizvode koji obično nisu cijeli u trenutku prodaje, potrebno je izuzeti iz uobičajenog tržišnog standarda koji inače zahtijeva da se proizvodi prodaju čitavi.
(8)
Pojedinačni podaci propisani tržišnim standardom trebaju biti vidljivo istaknuti na pakiranju ili naljepnici. Kako bi se izbjegle prijevare i slučajevi zavaravanja potrošača, pojedinačni podaci propisanih standardom trebaju biti dostupni potrošaču prije kupovine, pogotovo kod prodaje na daljinu gdje je iskustvo pokazalo da postoji opasnost od prijevare te izbjegavanje zaštite potrošača predviđene standardom.
(9)
Pakiranja koja sadrže različite vrste voća i povrća postaju sve učestalija na tržištu kao odgovor na potražnju određenih potrošača. Iz razloga poštene trgovine voće i povrće koje se prodaje u istom pakiranju treba biti ujednačene kakvoće. Za proizvode za koje nisu propisani standardi Unije to se može osigurati primjenom općih odredbi. Potrebno je utvrditi propise obilježavanja mješavina raznih vrsta voća i povrća u istom pakiranju. Oni ne trebaju biti tako strogi kao oni propisani tržišnim standardom kako bi se posebno uzela u obzir raspoloživost prostora na naljepnici.
(10)
Kako bi se osigurala propisna i učinkovita provedba kontrole, računi i popratna dokumentacija, koji nisu namijenjeni potrošačima, trebaju sadržavati određene glavne podatke koji su sastavni dio tržišnog standarda.
(11)
Za selektivne kontrole s ciljem analize rizika kako je predviđeno člankom 113.a stavkom 4. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, potrebno je utvrditi detaljna pravila za takve kontrole. Posebno treba naglasiti ulogu analize rizika kod odabira proizvoda za kontrole.
(12)
Svaka država članica treba odrediti inspekcijska tijela odgovorna za provedbu kontrola usklađenosti u svakoj fazi stavljanja na tržište. Jedno od tih tijela treba biti nadležno za kontakte i koordinaciju između svih drugih imenovanih tijela.
(13)
Budući da je poznavanje trgovaca i njihovih glavnih značajki nužno sredstvo u analizi država članica, u svakoj se državi članici mora uspostaviti baza podataka trgovaca svježim voćem i povrćem. Kako bi se osigurala obuhvaćenost svih aktera u prodajnom lancu i zbog pravne sigurnosti, potrebno je detaljno definirati naziv „trgovac”.
(14)
Kontrole usklađenosti potrebno je provoditi uzorkovanjem i usmjeravati pozornost na trgovce za koje je najvažnije da imaju robu koja nije u skladu sa standardima. Uzimajući u obzir značajke njihovih nacionalnih tržišta, države članice trebaju utvrditi pravila kojima se daje prednost kontrolama posebnih kategorija trgovaca. Radi osiguranja transparentnosti, o tim je pravilima potrebno izvijestiti Komisiju.
(15)
Države članice trebaju osigurati usklađenost s tržišnim standardima svježeg voća i povrća koje se izvozi u treće zemlje, te potvrđivati usklađenost u skladu sa Ženevskim protokolom o standardizaciji svježeg voća i povrća te suhog i sušenog voća, zaključenog u okviru Gospodarske komisije Ujedinjenih Naroda za Europu (UNECE) i Programa za primjenu međunarodnih standarda za voće i povrće Organizacije za gospodarsku suradnju i razvitak (OECD).
(16)
Uvoz svježeg voća i povrća iz trećih zemalja treba biti usklađen s tržišnim standardima ili jednakovrijednim standardima. Kontrole usklađenosti moraju se stoga provoditi prije nego što roba uđe na carinsko područje Unije, osim kad se radi o malim partijama za koje inspekcijska tijela smatraju da su niskoga rizika. U određenim trećim zemljama koje pružaju zadovoljavajuća jamstva za usklađenost, inspekcijska tijela tih trećih zemalja mogu provoditi kontrole prije izvoza. Kad se primjenjuje ova mogućnost, države članice trebaju redovito nadzirati učinkovitost i kakvoću kontrola prije izvoza koje provode inspekcijska tijela treće zemlje.
(17)
Voće i povrće namijenjeni preradi ne moraju odgovarati tržišnim standardima, te stoga treba osigurati da se oni ne prodaju na tržištu kao svježi proizvodi. Takvi proizvodi moraju biti pravilno označeni.
(18)
Potrebno je da se voće i povrće čija se usklađenost s tržišnim standardima provjerava podvrgne istom tipu kontrole u svim tržišnim fazama. S tim ciljem primjenjuju se inspekcijske smjernice koje preporuča Gospodarska Komisija Ujedinjenih Naroda za Europu (UNECE) zajedno s relevantnim preporukama OECD-a. Potrebno je, međutim, utvrditi posebne postupke za kontrole u fazi prodaje na malo.
(19)
Potrebno je utvrditi propise za priznavanje proizvođačkih organizacija za proizvode prema njihovom zahtjevu. Ako je zatraženo odobrenje samo za proizvode namijenjene preradi, potrebno je osigurati da se oni doista i dostavljaju za preradu.
(20)
Kako bi se potpomoglo ostvarenje ciljeva u sektoru voća i povrća i osiguralo da proizvođačke organizacije obavljaju svoj posao na održiv i učinkovit način, potrebno je da unutar proizvođačkih organizacija vlada maksimalna stabilnost. Članstvo proizvođača u proizvođačkoj organizaciji potrebno je stoga ograničiti na minimalno razdoblje. Utvrđivanje otkaznih rokova i datum kada stupa na snagu istupanje iz članstva treba ostati u nadležnosti država članica.
(21)
Glavne i ključne djelatnosti proizvođačke organizacije trebaju se odnositi na koncentriranje ponude i stavljanje na tržište. Međutim, treba dopustiti proizvođačkim organizacijama da se bave i drugim djelatnostima, bilo trgovačke ili druge prirode.
(22)
Potrebno je poticati suradnju među proizvođačkim organizacijama tako da se dopusti da se stavljanje na tržište voća i povrća kupljenog isključivo od druge priznate proizvođačke organizacije izostavi iz obračuna, kako u svrhu glavne djelatnosti tako i kod drugih djelatnosti. Kad je proizvođačka organizacija odobrena za pojedini proizvod za koji su potrebna tehnička sredstva, potrebno je dopustiti da njezini članovi, društva kćeri osiguraju ta sredstva ili da povjere dio proizvodnje vanjskim izvršiteljima.
(23)
Proizvođačke organizacije mogu posjedovati udjele u društvima kćerima, što doprinosi povećanju dodane vrijednosti proizvodnje njihovih članova. Potrebno je utvrditi pravila za izračun vrijednosti takve proizvodnje koja se stavlja na tržište. Glavne djelatnosti takvih društava kćeri trebaju nakon prijelaznog razdoblja prilagodbe biti iste kao aktivnosti proizvođačke organizacije.
(24)
Potrebno je utvrditi detaljna pravila za odobravanje i funkcioniranje udruženja proizvođačkih organizacija, transnacionalnih proizvođačkih organizacija i transnacionalnih udruženja proizvođačkih organizacija kako je predviđeno Uredbom (EZ) br. 1234/2007. Radi dosljednosti, ona trebaju, što je više moguće, odražavati pravila utvrđena za proizvođačke organizacije.
(25)
Kako bi se olakšala koncentracija ponude, potrebno je poticati spajanje postojećih proizvođačkih organizacija da formiraju nove, određivanjem pravila za udruživanje operativnih programa spojenih organizacija.
(26)
Poštujući načela prema kojima se proizvođačka organizacija osniva na vlastitu inicijativu proizvođača koji ju i kontroliraju, državama članicama treba prepustiti utvrđivanje uvjeta na temelju kojih se druge fizičke ili pravne osobe prihvaćaju kao članovi proizvođačke organizacije i/ili udruženja proizvođačkih organizacija.
(27)
Kako bi se osiguralo da proizvođačke organizacije uistinu predstavljaju minimalni broj proizvođača, države članice poduzimaju mjere kojima osiguravaju da manjina članova, koja možda sačinjava glavninu proizvodnje u proizvođačkoj organizaciji, nezasluženo ne dominira njezinim upravljanjem i radom.
(28)
Kako bi se uzeli u obzir različiti uvjeti proizvodnje i prodaje na tržištu u Uniji, države članice trebaju utvrditi određene uvjete za odobrenje preliminarnog priznanja proizvođačkih grupa koje podnose plan priznavanja.
(29)
S ciljem promicanja osnivanja stabilnih proizvođačkih organizacija koje su sposobne dati trajni prinos postizanju ciljeva sektora za voće i povrće, potrebno je odobriti preliminarno priznanje samo proizvođačkim grupama koje pokažu sposobnost ispunjavanja svih zahtjeva za priznavanje u okviru određenog vremenskog roka.
(30)
Potrebno je utvrditi podatke koje proizvođačke grupe moraju navesti u planu priznavanja. Kako bi se omogućilo proizvođačkim grupama što bolje ispunjavanje uvjeta priznavanja, potrebno je dopustiti promjenu planova priznavanja. S tim ciljem, potrebno je donijeti odredbu kojom se omogućava državama članicama da zatraže od proizvođačke organizacije poduzimanje popravnih radnji radi osiguranja provedbe njihovoga plana.
(31)
Proizvođačka grupa može ispuniti uvjete za priznavanje prije nego je plan priznavanja dovršen. Potrebno je donijeti odredbu kojom se takvim grupama dopušta podnošenje zahtjeva za priznavanje s nacrtom operativnih programa. Radi dosljednosti, odobrenje takvog priznanja proizvođačkoj grupi mora značiti dovršenje njezina plana priznavanja, a predviđena se potpora prekida. Međutim, da bi se uzelo u obzir višegodišnje financiranje ulaganja, za ulaganja za koja se može dobiti potpora potrebno je omogućiti prenošenje u operativne programe.
(32)
Radi olakšanja pravilne primjene sustava potpore kojom se pokrivaju troškovi osnivanja i administrativnog poslovanja proizvođačkih grupa, takvu potporu potrebno je odobravati paušalno. Za paušalnu potporu potrebno je odrediti najveći iznos, kako bi bila u skladu s proračunskim ograničenjima. Osim toga, uzimajući u obzir različite financijske potrebe proizvođačkih grupa različitih veličina, taj se najveći iznos treba prilagoditi primjereno vrijednosti proizvodnje proizvođačkih grupa koja se plasira na tržište.
(33)
Radi dosljednosti i neometanog prijelaza u status priznate proizvođačke grupe, na proizvođačke se grupe trebaju primjenjivati ista pravila kao i na glavne djelatnosti proizvođačkih organizacija i na vrijednost njihove proizvodnje stavljene na tržište.
(34)
Kako bi se uzele u obzir financijske potrebe novih proizvođačkih grupa i osigurala pravilna primjena sustava potpora u slučajevima kada dolazi do spajanja, potrebno je dopustiti mogućnost davanja potpora proizvođačkim grupama koje proizlaze iz spajanja.
(35)
Radi lakše primjene sustava potpore operativnim programima potrebno je jasno definirati proizvodnju koju proizvođačka organizacija stavlja na tržište, uključujući specifikaciju onih proizvoda koji se mogu uzimati u obzir, i fazu prodaje na tržištu u kojoj se mora izračunati vrijednost proizvodnje. S ciljem kontrole i pojednostavljenja primjereno je primjenjivati paušalni iznos za izračun vrijednosti voća i povrća namijenjenog za preradu koji predstavlja vrijednost osnovnog proizvoda tj. voća i povrća namijenjenog preradi, i djelatnosti koje nisu stvarne djelatnosti prerade. Budući da se količine voća i povrća potrebne za proizvodnju prerađevina voća i povrća jako razlikuju ovisno o skupini proizvoda, te se razlike trebaju odraziti u paušalnim stopama koje se primjenjuju. U slučaju voća i povrća namijenjenog za preradu koje se pretvara u aromatsko bilje i prah paprike, primjereno je uvesti paušalni iznos s ciljem izračuna vrijednosti voća i povrća namijenjenog za preradu koji predstavlja vrijednost samo osnovnog proizvoda. Također treba dopustiti i dodatne metode izračuna proizvodnje za prodaju na tržištu za slučajeve godišnjih oscilacija ili nedovoljnih podataka. Kako bi se spriječila zloporaba ovog sustava, proizvođačkim organizacijama ne smije se općenito dopustiti promjena metodologije za utvrđivanje referentnih razdoblja tijekom trajanja programa.
(36)
Kako bi se osigurao neometen prijelaz na novi sustav za izračun vrijednosti proizvodnje za prodaju na tržištu za voće i povrće namijenjeno za preradu, novom metodom izračuna neće biti obuhvaćeni operativni programi odobreni do 20. siječnja 2010., ne dovodeći u pitanje mogućnost izmjena operativnih programa u skladu s člancima 65. i 66. Uredbe (EZ) br. 1580/2007. Zbog istog razloga vrijednost proizvodnje koja se stavlja na tržište u referentnom razdoblju operativnog programa odobrenog nakon toga datuma, treba se izračunavati prema novim pravilima.
(37)
S ciljem osiguranja pravilnog korištenja potpore, potrebno je utvrditi pravila za upravljanje operativnim fondovima i financijskim doprinosima članova, dopuštajući što je više moguće fleksibilnost, pod uvjetom da svi proizvođači mogu koristiti operativni fond i da mogu demokratski sudjelovati u odlukama o njegovom korištenju.
(38)
Potrebno je donijeti propise o utvrđivanju područja primjene i strukturi nacionalne strategije za održive operativne programe i nacionalni okvir za aktivnosti zaštite okoliša. Cilj je na najbolji način rasporediti financijska sredstva i poboljšati kakvoću strategije.
(39)
Kako bi se nadležnim tijelima omogućilo primjereno vrednovanje podataka te uključivanje u programe, odnosno isključivanje iz programa, mjera i djelatnosti, potrebno je utvrditi postupak za podnošenje i odobravanje operativnih programa, uključujući rokove. Budući da se programima upravlja na godišnjoj osnovi, potrebno je predvidjeti da se programi koji nisu odobreni prije zadanog datuma odgađaju za godinu dana.
(40)
Potreban je postupak za godišnju izmjenu operativnih programa za sljedeću godinu, kako bi ih se moglo prilagoditi, uzimajući u obzir sve nove uvjete koji nisu bili predviđeni prilikom njihovog prvobitnog podnošenja. Osim toga, potrebno je omogućiti promjenu mjera i iznosa operativnog fonda tijekom svake godine provedbe programa. Da bi se osiguralo očuvanje ukupnih ciljeva odobrenih programa, sve takve promjene trebaju podlijegati određenim ograničenjima i uvjetima, koje određuju države članice, i sadržavati obavezu obavješćivanja nadležnih tijela o promjenama.
(41)
S ciljem financijske i pravne sigurnosti, potrebno je sastaviti popis aktivnosti i troškova koji ne mogu biti obuhvaćeni operativnim programima.
(42)
Kako bi se spriječilo neopravdano bogaćenje pojedinca koji je prekinuo veze s organizacijom tijekom korisnog roka trajanja ulaganja, kad se radi o ulaganjima na pojedinačnim gospodarstvima, potrebno je utvrditi odredbe kojima se dopušta organizacijama naplaćivanje preostale vrijednosti ulaganja, bilo da je takvo ulaganje vlasništvo jednog člana ili organizacije.
(43)
S ciljem osiguranja pravilne primjene sustava potpora, potrebno je utvrditi podatke koje trebaju sadržavati zahtjevi za potporu kao i postupke za isplatu potpore. Kako bi se spriječile poteškoće u protoku novca, organizacijama proizvođača treba biti na raspolaganju sustav avansnog plaćanja uz odgovarajuća jamstva. Iz sličnih razloga treba biti na raspolaganju alternativni sustav za naknadu već nastalih troškova.
(44)
Proizvodnja voća i povrća je nepredvidljiva a proizvodi su lako kvarljivi. Višak na tržištu, čak i manji, može znatno poremetiti tržište. Potrebno je donijeti detaljne odredbe o području važenja i primjeni upravljanja krizama i zaštitnim mjerama u vezi s proizvodima navedenim u članku 1. stavku 1. točki (i) Uredbe (EZ) br. 1234/2007. Za ta je pravila potrebno što je moguće više predvidjeti fleksibilnost i brzu primjenu u krizama, te stoga treba dopustiti da odluke donose same države članice i proizvođačke organizacije. Ipak, pravilima treba spriječiti zloporabe i odrediti ograničenja primjene određenih mjera, uključujući financijske uvjete. Također je potrebno osigurati propisno poštovanje fitosanitarnih zahtjeva i zahtjeva za zaštitu okoliša.
(45)
Potrebno je donijeti detaljna pravila u vezi s povlačenjem s tržišta, vodeći računa o potencijalnoj važnosti ove mjere. Posebno treba donijeti pravila vezano uz sustav povećane potpore za voće i povrće povučeno s tržišta koje određene dobrotvorne organizacije i druga trgovačka društva i ustanove distribuiraju besplatno kao humanitarnu pomoć. Kako bi se omogućila besplatna distribucija, primjereno je predvidjeti mogućnost da se humanitarnim organizacijama i ustanovama dopusti naplata simboličnog doprinosa od krajnjih primatelja povučenih proizvoda ako su ti proizvodi prerađeni. Osim toga, potrebno je utvrditi maksimalne razine potpore za povlačenja s tržišta, kako bi se osiguralo da one ne postanu stalni alternativni izlaz za proizvode u odnosu na proizvode koji se prodaju na tržištu. U tom smislu, za one proizvode za koje su maksimalne razine naknade Unije za povlačenje s tržišta utvrđene u Prilogu V. Uredbi Vijeća (EZ) br. 2200/96 od 28. listopada 1996. o zajedničkom uređenju tržišta voća i povrća (3), potrebno je nastaviti primjenjivati tu razinu, uz uvjet određenog stupnja povećanja kako bi se uzela u obzir činjenica da se sada ova povlačenja sufinanciraju. Za druge proizvode, kod kojih se dosada nije pokazalo da predstavljaju rizik od prekomjernih povlačenja, potrebno je dopustiti državama članicama da određuju maksimalne razine potpore. Međutim, iz sličnih razloga u svim je slučajevima potrebno utvrditi količinsko ograničenje povlačenja po proizvodu i po proizvođačkoj organizaciji.
(46)
Potrebno je donijeti detaljna pravila vezano uz nacionalnu financijsku potporu koju države članice mogu odobravati u regijama Unije u kojima je stupanj organiziranosti proizvođača posebno nizak, uključujući definiranje tog niskog stupnja organiziranosti. Potrebno je utvrditi postupke odobravanja takve nacionalne potpore kao i postupke za odobravanje i iznos naknade ove potpore koju odobrava Unija, kao i udjel naknade. U tim se postupcima trebaju odraziti dosada važeće naknade.
(47)
Potrebno je donijeti detaljna pravila, posebno postupovne odredbe o utvrđivanju uvjeta pod kojima se pravila koja su donijele proizvođačke organizacije ili udruženja takvih organizacija u sektoru voća i povrća mogu proširiti na sve proizvođače na određenom gospodarskom području. Ako se proizvod prodaje sa stabla, treba precizirati koja se pravila mogu proširiti na proizvođače odnosno na kupce.
(48)
Kako bi se nadzirao uvoz jabuka i osiguralo da porast uvoza jabuka ne prođe nezapaženo u razmjerno kratkom vremenskom razdoblju, uveden je 2006. sustav uvoznih dozvola za jabuke koje spadaju u okvir kombinirane nomenklature (oznaka KN) 0808 10 80 kao prijelazni sustav. U međuvremenu su razvijeni precizniji načini nadzora uvoza jabuka koji nisu tako komplicirani za trgovce kao važeći sustav izdavanja dozvola. Zato treba u kratkom roku ukinuti primjenu predočenja uvoznih dozvola za jabuke koje spadaju u okvir oznake KN 0808 10 80.
(49)
Potrebno je donijeti detaljna pravila u vezi sustava ulaznih cijena za voće i povrće. Budući da se većina kvarljivog voća i povrća isporučuje kao konsignacijska roba, to stvara posebne poteškoće u određivanju njihove vrijednosti. Potrebno je utvrditi moguće metode izračuna ulazne cijene na osnovi prema kojoj se uvozni proizvodi klasificiraju u Zajedničkoj carinskoj tarifi. Posebno je potrebno utvrditi standardne uvozne vrijednosti na temelju ponderiranog prosjeka prosječnih cijena proizvoda i predvidjeti posebnu odredbu za slučajeve kad nisu na raspolaganju cijene za proizvode određenog podrijetla. Potrebno je predvidjeti odredbu prema kojoj se u određenim okolnostima polaže sredstvo osiguranja radi osiguranja pravilne primjene sustava.
(50)
Potrebno je donijeti detaljna pravila u vezi s uvoznom carinom koja se naplaćuje za određene proizvode dodatno onoj predviđenoj u Zajedničkoj carinskoj tarifi. Dodatna se carina može naplatiti ako uvozne količine pojedinih proizvoda prelaze razine aktiviranja određene za taj proizvod i razdoblje primjene. Roba na putu u Uniju izuzeta je od dodatne carine i stoga je potrebno donijeti posebne odredbe za takvu robu.
(51)
Potrebno je donijeti propise za odgovarajući nadzor i vrednovanje tekućih programa i sustava potpore, kako bi proizvođačke organizacije i države članice mogle procijeniti njihovu uspješnost i učinkovitost.
(52)
Potrebno je utvrditi propise vezano uz vrstu, oblik i sredstva komunikacije potrebne za provedbu ove Uredbe. Ti propisi trebaju sadržavati odredbu, prema kojoj proizvođači i proizvođačke organizacije obavješćuju države članice, a države članice Komisiju, kao i posljedice koje proizlaze od zakašnjelog ili netočnog obavješćivanja.
(53)
Potrebno je utvrditi mjere vezano uz potrebne kontrole s ciljem osiguranja pravilne primjene ove Uredbe i Uredbe (EZ) br. 1234/2007 kao i odgovarajuće kazne koje će se primjenjivati za ustanovljene nepravilnosti. Ove mjere trebaju sadržavati kako posebne kontrole i kazne utvrđene na razini Unije tako i dodatne nacionalne kontrole i kazne. Kontrole i kazne trebaju biti odvraćujuće, učinkovite i proporcionalne. Potrebno je predvidjeti pravila za rješavanje slučajeva očitih grešaka, više sile i drugih izvanrednih okolnosti kako bi se osigurao pošteni tretman proizvođača. Potrebno je predvidjeti pravila za umjetno stvorena stanja, kako bi se spriječila bilo kakva korist proistekla iz takvih stanja.
(54)
Potrebno je donijeti propise za nastavak neometanog prijelaza iz prethodnog sustava, utvrđenog Uredbom (EZ) br. 2200/96, Uredbom Vijeća (EZ) br. 2201/96 od 28. listopada 1996. o zajedničkoj organizaciji tržišta prerađevina voća i povrća (4) i Uredbom Vijeća (EZ) br. 2202/96 od 28. listopada 1996. o uvođenju programa potpore Zajednice za proizvođače određenih agruma (5), na novi sustav utvrđen Uredbom Vijeća (EZ) br. 1182/2007 od 26. rujna 2007. o posebnim pravilima vezano uz sektor voća i povrća, o izmjeni direktiva 2001/112/EZ i 2001/113/EZ i uredaba (EEZ) br. 827/68, (EZ) br. 2200/96, (EZ) br. 2201/96, (EZ) br. 2826/2000, (EZ) br. 1782/2003 i (EZ) br. 318/2006 te o stavljanju izvan snage Uredbe (EZ) br. 2202/96 (6), te Uredbom (EZ) br. 1234/2007 i Uredbom (EZ) br. 1580/2007 i zatim ovom Uredbom, kao i o provedbi prijelaznih mjera utvrđenih u članku 203.a Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
(55)
Kako bi se ograničili učinci ukidanja sustava izdavanja uvoznih dozvola za jabuke na strukture trgovine, treba se i dalje primjenjivati članak 134. Uredbe (EZ) br. 1580/2007 do 31. kolovoza 2011.
(56)
Upravljački odbor za zajedničku organizaciju tržišta poljoprivrednih proizvoda nije dostavio mišljenje u roku koji je odredio predsjedavajući,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
GLAVA I.
UVODNE ODREDBE
Članak 1.
Područje primjene i korištenje pojmova
1. Ovom se Uredbom utvrđuju provedbena pravila za Uredbu 1234/2007 vezano uz sektore voća i povrća te prerađevina voća i povrća.
Međutim, glave II. i III. ove Uredbe primjenjuju se samo na proizvode iz sektora voća i povrća, kako je navedeno u članku 1. stavku 1. točki (i) Uredbe (EZ) br. 1234/2007 i proizvode namijenjene isključivo preradi.
2. Osim ako nije drukčije predviđeno ovom Uredbom, pojmovi koji se koriste u Uredbi (EZ) br. 1234/2007 imaju isto značenje kad se koriste u ovoj Uredbi.
Članak 2.
Tržišne godine
Tržišne godine za voće i povrće i prerađevine voća i povrća teku od 1. siječnja do 31. prosinca.
GLAVA II.
KLASIFIKACIJA PROIZVODA
POGLAVLJE I.
Opća pravila
Članak 3.
Tržišni standardi; posjednici
1. Opći tržišni standardi su zahtjevi iz članka 113.a stavka 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007. Detalji općeg tržišnog standarda navedeni su u Prilogu I. dijelu A ovoj Uredbi.
Voće i povrće koje nije obuhvaćeno posebnim tržišnim standardom mora biti u skladu s općim tržišnim standardom. Međutim, ako je posjednik u mogućnosti dokazati da su proizvodi u skladu s jednim od važećih standarda koji je donijela Gospodarska komisija Ujedinjenih Naroda za Europu (UNECE), takvi se proizvodi smatraju u skladu s općim tržišnim standardom.
2. Posebni tržišni standardi iz članka 113. stavka 1. točke (b) Uredbe (EZ) br. 1234/2007 navedeni su u Prilogu I. dijelu B ovoj Uredbi za sljedeće proizvode:
(a)
jabuke;
(b)
agrume;
(c)
kivi;
(d)
lisnate salate, endivije kovrčavog i ravnog lista;
(e)
breskve i nektarine;
(f)
kruške;
(g)
jagode;
(h)
slatke paprike;
(i)
stolno grožđe;
(j)
rajčice.
3. Za potrebe članka 113.a stavka 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, „posjednik” znači svaka fizička ili pravna osoba koja je u stvarnom posjedu određenih proizvoda.
Članak 4.
Odstupanja i izuzeci od primjene tržišnih standarda
1. Odstupajući od odredaba članka 113.a stavka 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, s tržišnim standardima ne moraju biti usklađeni sljedeći proizvodi:
(a)
pod uvjetom da su jasno označeni riječima „namijenjeni za preradu” ili „za prehranu životinja” ili drugim istovrijednim riječima, proizvodi:
i.
namijenjeni za industrijsku proizvodnju; ili
ii.
namijenjeni za prehranu životinja ili za neku drugu neprehrambenu uporabu;
(b)
proizvodi koje proizvođač prenosi na svojem posjedu na potrošače za njihovu osobnu uporabu;
(c)
proizvodi, koji su na zahtjev neke države članice Odlukom Komisije donesene u skladu s postupkom iz članka 195. stavka 2. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 priznati kao proizvodi određene regije, koje maloprodajni trgovci regije prodaju za dobro uhodanu tradicionalnu lokalnu potrošnju;
(d)
obrezani ili narezani proizvodi „pripremljeni za jelo” ili „spremni za kuhanje”;
(e)
proizvodi koji se stavljaju na tržište kao jestive klice nakon što proklije sjeme biljaka razvrstanih kao voće i povrće iz članka 1. stavka 1. točke (i) i Priloga I dijela IX. Uredbi (EZ) br. 1234/2007.
2. Odstupajući od odredaba članka 113.a stavka 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, sljedeći proizvodi ne moraju biti u skladu s tržišnim standardima unutar određenog proizvodnog područja:
(a)
proizvodi koje uzgajivač prodaje ili isporučuje stanicama za pripremu i pakiranje ili objektima za skladištenje, ili otprema sa svog gospodarstva u takve stanice; i
b)
proizvodi koji se otpremaju iz objekata za skladištenje u stanice za pripremu i pakiranje.
3. Odstupajući od odredaba članka 113.a stavka 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, države članice smiju izuzeti od posebnih tržišnih standarda proizvode ponuđene u maloprodaji potrošačima za njihovu osobnu uporabu i označene s „proizvod je namijenjen za preradu” ili drugim istovrijednim riječima koji su namijenjeni za preradu osim one iz stavka 1. točke (a) podtočke (i) ovog članka.
4. Odstupajući od odredaba članka 113.a stavka 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, države članice smiju izuzeti od posebnih tržišnih standarda proizvode koje uzgajivač prodaje izravno krajnjem potrošaču za osobnu potrošnju na tržnicama predviđenim samo za proizvođače unutar određenog proizvodnog područja koje definira država članica.
5. Odstupajući od odredaba članka 113.a stavka 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, vezano uz posebne tržišne standarde, dopušta se da voće i povrće, koje nije u kategoriji „ekstra” klase, u fazama koje slijede nakon otpreme, pokazuje manji nedostatak svježine i jedrosti te neznatan pad kvalitete zbog daljnjeg zrenja i sklonosti kvarenju.
6. Odstupajući od odredaba članka 113.a stavka 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, sljedeći se proizvodi izuzimaju od zahtjeva ispunjavanja općih tržišnih standarda:
(a)
neuzgajane (samonikle) gljive oznake KN 0709 59;
(b)
kapari oznake KN 0709 90 40;
(c)
gorki bademi oznake KN 0802 11 10;
(d)
oljušteni bademi oznake KN 0802 12;
(e)
oljušteni lješnjaci oznake KN 0802 22;
(f)
oljušteni orasi oznake KN 0802 32;
(g)
pinjoli oznake KN 0802 90 50;
(h)
pistaciji oznake KN 0802 50 00;
(i)
makadamija orasi oznake KN 0802 60 00;
(j)
pekan orasi oznake KN ex 0802 90 20;
(k)
drugi orašasti plodovi oznake KN 0802 90 85;
(l)
sušene plaintains (vrste banana za kuhanje) oznake KN 0803 00 90;
(m)
sušeni agrumi oznake KN 0805;
(n)
mješavine tropskih orašastih plodova oznake KN 0813 50 31;
(o)
mješavine drugih orašastih plodova oznake KN 0813 50 39;
(p)
šafran oznake KN 0910 20.
7. Dokazni materijali da proizvodi obuhvaćeni stavkom 1. točka (a) i stavkom 2. ispunjavaju utvrđena mjerila, a posebno vezano uz njihovu namijenjenu uporabu, dostavljaju se nadležnom tijelu pojedine države članice.
Članak 5.
Pojedinosti podataka
1. Pojedinosti podataka koji su propisani ovim poglavljem moraju biti čitljivo i vidljivo naznačeni na jednoj strani pakiranja, neizbrisivo otisnuti izravno na pakiranje ili na naljepnici koja je sastavni dio pakiranja ili je na njega pričvršćena.
2. Za robu koja se prevozi u rasutom stanju i tovari izravno na prijevozno sredstvo, pojedinosti podataka iz stavka 1. moraju biti naznačene u ispravi koja prati robu ili prikazane na obavijesti postavljenoj na vidljivo mjesto unutar prijevoznog sredstva.
3. U slučaju ugovora za prodaju na daljinu u smislu članka 2. stavka 1. Direktive 97/7/EZ Europskog parlamenta i Vijeća (7), zahtijeva se da su pojedinosti podataka o usklađenosti s tržišnim standardima dostupne prije sklapanja kupoprodajnog ugovora.
4. Na računima i popratnim ispravama, osim na potvrdama o kupovini za potrošače, mora se naznačiti naziv i zemlja podrijetla proizvoda i prema potrebi klasa, sorta ili trgovački tip, ako se to zahtijeva posebnim tržišnim standardom, ili činjenica da je roba namijenjena za preradu.
Članak 6.
Pojedinosti podataka u fazi prodaje na malo
1. U fazi prodaje na malo, pojedinosti podataka koji su propisani u ovom poglavlju moraju biti čitljivi i na vidljivom mjestu. Proizvodi se smiju nuditi na prodaju pod uvjetom da trgovac na malo istakne dodatno i čitljivo pojedinosti podataka o zemlji podrijetla i prema potrebi klase, sorte ili trgovačkog tipa na takav način da se ne obmanjuje potrošača.
2. Za unaprijed zapakirane proizvode u smislu Direktive 2000/13/EZ Europskog parlamenta i Vijeća (8), mora se navesti neto težina uz sve podatke predviđene tržišnim standardima. Međutim, za proizvode koji se obično prodaju po komadu, ne primjenjuje se obveza da se navede neto težina ako je broj komada jasno vidljiv i lako brojiv izvana ili ako je broj naveden na naljepnici.
Članak 7.
Mješavine
1. Prodaja pakiranja neto težine od 5 kg ili manje, koja sadrže mješavine različitih vrsta voća i povrća dopuštena je:
(a)
ako su proizvodi ujednačene kakvoće i svaki je pojedini proizvod u skladu s određenim posebnim tržišnim standardom ili, ako nema posebnog tržišnog standarda za taj određeni proizvod, s općim tržišnim standardom;
(b)
ako je pakiranje pravilno označeno u skladu s ovom glavom; i
(c)
ako mješavina nije takva da se može obmanuti potrošača.
2. Zahtjevi stavka 1. točke (a) ne primjenjuju se na proizvode uvrštene u mješavinu koji nisu proizvodi iz sektora voća i povrća navedeni u članku 1. stavku 1. točki (i) Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
3. Ako je voće i povrće u mješavini podrijetlom iz više od jedne države članice ili iz treće zemlje, puni nazivi zemalja podrijetla mogu se zamijeniti, prema potrebi, jednim od sljedećih podataka:
(a)
„mješavina voća i povrća iz EU-a”;
(b)
„mješavina voća i povrća koje nije iz EU-a”;
(c)
„mješavina voća i povrća iz EU-a i onog koje nije iz EU-a”.
POGLAVLJE II.
Kontrole usklađenosti s tržišnim standardima
Odjeljak 1.
Opće odredbe
Članak 8.
Područje primjene
Ovim se poglavljem utvrđuju pravila za kontrole usklađenosti, što znači za provedbu kontrola voća i povrća u svim tržišnim fazama kako bi se provjerilo da ispunjava tržišne standarde i ostale odredbe iz ove glave i članaka 113. i 113.a Uredbe 1234/2007.
Članak 9.
Koordinacijska i kontrolna tijela
1. Svaka država članica imenuje:
(a)
jedno nadležno tijelo odgovorno za koordinaciju i kontakte u područjima obuhvaćenim ovim poglavljem, dalje u tekstu „koordinacijsko tijelo”; i
(b)
inspekcijsko tijelo ili tijela odgovorna za primjenu ovog poglavlja, dalje u tekstu „inspekcijska tijela”.
Koordinacijska i inspekcijska tijela navedena u prvom podstavku mogu biti javna ili privatna. Međutim, za njih su u svakom slučaju odgovorne države članice.
2. Države članice obavješćuju Komisiju o:
(a)
nazivu te poštanskoj i e-mail adresi koordinacijskog tijela kojeg su imenovale u skladu s stavku 1. točki (a);
(b)
nazivu te poštanskoj i e-mail adresi inspekcijskih tijela koja su imenovale u skladu sa stavkom 1. točkom (b); i
(c)
točnom opisu odgovarajućih područja djelatnosti inspekcijskih tijela koja su imenovale.
3. Koordinacijsko tijelo može biti inspekcijsko tijelo ili jedno od inspekcijskih tijela ili bilo koje drugo tijelo imenovano u skladu sa stavkom 1.
4. Komisija javno objavljuje, na način koji smatra prikladnim, popis koordinacijskih tijela koja su imenovale države članice.
Članak 10.
Baza podataka trgovaca
1. Države članice sastavljaju bazu podataka o trgovcima voćem i povrćem, u koju su upisani, u skladu s uvjetima utvrđenim u ovom članku, trgovci koji se bave trgovinom voća i povrća za koje su standardi utvrđeni u članku 113. Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
S tim ciljem države članice mogu koristiti bilo koju drugu bazu podataka ili baze podataka koje su izrađene u druge svrhe.
2. Za potrebe ove Uredbe „trgovac” je bilo koja fizička ili pravna osoba koja:
(a)
posjeduje voće i povrće koje podliježe tržišnim standardima s namjerom:
i.
izlaganja ili nuđenja na prodaju;
ii.
njihove prodaje; ili
iii.
stavljanjem na tržište na neki drugi način; ili
(b)
stvarno provodi djelatnosti navedene u točki (a) u vezi s voćem i povrćem koje podliježe tržišnim standardima.
Djelatnosti navedene u točki (a) prvog podstavka obuhvaćaju:
(a)
prodaju na daljinu bilo internetom ili na drugi način;
(b)
takve djelatnosti koje provodi fizička ili pravna osoba za sebe ili u ime treće strane; i
(c)
takve djelatnosti koje se provode u Uniji i/ili izvozom u treće zemlje i/ili uvozom iz trećih zemalja.
3. Države članice određuju uvjete pod kojima se sljedeći trgovci uvrštavaju ili ne uvrštavaju u bazu podataka:
(a)
trgovci čije su djelatnosti izuzete od obveze poštovanja tržišnih standarda u skladu sa člankom 4.; i
(b)
fizičke ili pravne osobe čije su djelatnosti u sektoru voća i povrća ograničene na prijevoz robe ili na prodaju u fazi prodaje na malo.
4. Kad se baza podataka trgovaca sastoji od nekoliko različitih dijelova, koordinacijsko tijelo osigurava da su baza podataka, njezini dijelovi i njihovo ažuriranje ujednačeni. Ažuriranje se poduzima posebno na temelju informacija prikupljenih tijekom kontrola usklađenosti.
5. U bazi podataka sadržani su za svakog trgovca:
(a)
registracijski broj, ime i adresa;
(b)
podaci potrebni za razvrstavanje u jednu od kategorija rizika navedeni u članku 11. stavku 2., posebno njegovo mjesto u prodajnom lancu te podaci o važnosti trgovačkog društva;
(c)
podaci o nalazima prijašnjih kontrola svakog trgovca;
(d)
sve ostale informacije koje se smatraju potrebnima za kontrolu, poput podataka o postojanju sustava jamstava kakvoće ili sustava samokontrole u vezi s poštovanjem tržišnih standarda.
Ažuriranje baze podataka poduzima se posebno na temelju informacija prikupljenih tijekom kontrola usklađenosti.
6. Trgovci su dužni dostavljati podatke koje države članice smatraju potrebnima za izradu i ažuriranje baze podataka. Države članice utvrđuju uvjete pod kojima se u bazu podataka uvrštavaju trgovci koji nemaju poslovni nastan na njihovom državnom području ali na njemu obavljaju poslovne aktivnosti.
Odjeljak 2.
Kontrole usklađenosti koje provode države članice
Članak 11.
Kontrole usklađenosti
1. Države članice osiguravaju da se kontrole usklađenosti provode selektivno na temelju analize rizika s primjerenom učestalosti, kako bi se osiguralo poštovanje tržišnih standarda i drugih propisa ove glave te članaka 113. i 113.a Uredbe (EZ) 1234/2007.
U mjerila za procjenu rizika uključeno je i postojanje potvrde o usklađenosti iz članka 14. koju izdaje nadležno tijelo treće zemlje čije se kontrole usklađenosti priznaju u skladu sa člankom 15. Postojanje takve potvrde smatra se faktorom smanjenja rizika od neusklađenosti.
Mjerilima za procjenu rizika mogu se također obuhvatiti:
(a)
vrsta proizvoda, razdoblje proizvodnje, cijena proizvoda, vremenske prilike, postupci pakiranja i rukovanja, uvjeti skladištenja, zemlja podrijetla, prijevozna sredstva ili veličina pojedine partije;
(b)
veličina trgovačkih društava, položaj u prodajnom lancu, količina odnosno vrijednost robe koju stavljaju na tržište, njihova proizvodna paleta, područje na koje isporučuju ili vrsta poslovanja kojim se bave poput skladištenja, sortiranja, pakiranja ili prodaje;
(c)
nalazi ustanovljeni u prijašnjim kontrolama uključujući broj i vrstu ustanovljenih nedostataka, uobičajenu kakvoću proizvoda koji se stavljaju na tržište, razinu tehničke opreme koja se koristi;
(d)
pouzdanost sustava za osiguranje kakvoće trgovaca ili sustava samokontrole vezano uz poštovanje tržišnih standarda;
(e)
mjesto na kojem se provodi kontrola, posebno ako je to mjesto prvog ulaska na područje Unije ili mjesto na kojem se proizvodi pakiraju ili utovaruju;
(f)
sve ostale informacije koje bi mogle ukazivati na neusklađenost.
2. Analiza rizika temelji se na podacima sadržanim u bazi podataka trgovaca iz članka 10. na temelju kojih se trgovci razvrstavaju prema kategorijama rizika.
Države članice unaprijed utvrđuju:
(a)
mjerila za procjenu rizika od neusklađenosti pojedinih partija;
(b)
na temelju analize rizika za svaku kategoriju rizika, najmanje udjele trgovaca ili partija i/ili količine koje podliježu provjeri usklađenosti.
Na temelju analize rizika države članice mogu odlučiti da neće provoditi selektivne kontrole proizvoda koji ne podliježu posebnim tržišnim standardima.
3. Ako se kontrolama ustanove znatne nepravilnosti, države članice povećavaju učestalost kontrola u odnosu na trgovce, proizvode, podrijetlo ili druge parametre.
4. Trgovci dostavljaju inspekcijskim tijelima sve informacije koje ta tijela smatraju potrebnima za organizaciju i provedbu kontrola usklađenosti.
Članak 12.
Ovlašteni trgovci
1. Države članice mogu dopustiti da trgovci razvrstani u najnižu kategoriju rizika i koji pružaju posebna jamstva o poštovanju tržišnih standarda, koriste obrazac iz Priloga II. za označivanje svakog pakiranja u fazi otpreme i/ili da potpisuju potvrdu o usklađenosti iz članka 14.
2. Odobrenje se izdaje za razdoblje od najmanje jedne godine.
3. Trgovci koji mogu koristiti tu mogućnost moraju:
(a)
raspolagati osobljem za kontrolu koje je prošlo izobrazbu koju priznaju države članice;
(b)
raspolagati odgovarajućom opremom za pripremu i pakiranje proizvoda;
(c)
obvezati se da će provoditi kontrole usklađenosti robe koju otpremaju i voditi registar svih provedenih kontrola.
4. Kad pojedini odobreni trgovac više ne ispunjava uvjete odobrenja, država članica opoziva odobrenje.
5. Ne dovodeći u pitanje stavak 1. odobreni trgovci mogu i dalje primjenjivati obrasce naljepnica koje su na dan 30. lipnja 2009. u skladu s Uredbom 1580/2007, sve dok ne iscrpe zalihe.
Odobrenja izdana trgovcima prije 1. srpnja 2009. i dalje važe u razdoblju za koje su izdane.
Članak 13.
Prihvaćanje deklaracija carinskog tijela
1. Carinsko tijelo može prihvatiti izvozne deklaracije i/ili deklaracije za puštanje u slobodnu prodaju za proizvode koji podliježu posebnim tržišnim standardima ako:
(a)
robu prati potvrda o usklađenosti; ili
(b)
nadležno inspekcijsko tijelo obavijesti carinsko tijelo da je za određene partije izdana potvrda o usklađenosti; ili
(c)
nadležno inspekcijsko tijelo obavijesti carinsko tijelo da nije izdana potvrda o usklađenosti za određene partije jer ih se ne mora provjeravati s obzirom na procjenu rizika iz članka 11. stavka 1.
Time se ne dovodi u pitanje bilo kakva kontrola usklađenosti koju provodi država članica iz članka 11.
2. Stavak 1. također se primjenjuje i na proizvode koji podliježu općim tržišnim standardima utvrđenim u dijelu A Priloga I. i na proizvode navedene u članku 4. stavku 1. točki (a) ako to pojedina država članica smatra potrebnim s obzirom na analizu rizika iz članka 11. stavka. 1.
Članak 14.
Potvrda o usklađenosti
1. Pojedino nadležno tijelo može izdavati potvrde o usklađenosti kojima potvrđuje da dotični proizvodi ispunjavaju odgovarajući tržišni standard (dalje u tekstu: „potvrda”). Potvrda kojom se koriste nadležna tijela u Uniji navedena je u Prilogu III.
Umjesto potvrda koje izdaju nadležna tijela Unije, treće zemlje navedene u članku 15. stavku 4. mogu koristiti svoje vlastite potvrde pod uvjetom da one sadrže najmanje jednakovrijedne podatke kao potvrda Unije. Na način koji ona smatra primjerenim Komisija će izraditi obrazac za takve potvrde trećih zemalja.
2. Potvrde se mogu izdavati na papiru s originalnim potpisom ili u verificiranom elektroničkom obliku s elektroničkim potpisom.
3. Na svaku potvrdu nadležno tijelo stavlja žig, a potpisuje je za to ovlaštena osoba ili osobe.
4. Potvrda se izdaje na najmanje jednom službenom jeziku Unije.
5. Svaka potvrda mora imati serijski broj koji služi za identifikaciju. Nadležno tijelo zadržava presliku svake izdane potvrde.
6. Iznimno od odredaba stavka 1. prvog podstavka, države članice mogu i dalje primjenjivati potvrde koje su na dan 30. lipnja 2009. u skladu s Uredbom (EZ) br. 1580/2007, sve dok se ne iscrpe zalihe.
Odjeljak 3.
Kontrole usklađenosti koje provode treće zemlje
Članak 15.
Odobravanje kontrola usklađenosti koje provode treće zemlje prije uvoza u Uniju
1. U skladu s postupkom iz članka 195. stavka 2. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, Komisija može na zahtjev neke treće zemlje odobriti kontrole usklađenosti s posebnim tržišnim standardima koje provodi ta treća zemlja prije uvoza u Uniju.
2. Odobrenje iz stavka 1. može se dati trećim zemljama koje to zatraže i u kojima se poštuju tržišni standardi Unije, ili barem jednakovrijedni standardi, za proizvode koji se izvoze u Uniju.
U odobrenju se imenuje službeno tijelo u trećoj zemlji pod čijom se odgovornošću provode kontrole iz stavka l. To je tijelo odgovorno za kontakte s Unijom. U odobrenju se također imenuju inspekcijska tijela treće zemlje koja su zadužena za pravilne kontrole.
Odobrenje se primjenjuje samo na proizvode podrijetlom iz te treće zemlje i može se ograničiti na određene proizvode.
3. Inspekcijska tijela treće zemlje službena su tijela ili tijela koja su službeno priznala tijela navedena u stavku 2., koja pružaju zadovoljavajuća jamstva i raspolažu potrebnim osobljem, opremom i sredstvima za provođenje kontrola u skladu s metodama navedenim u članku 17. stavku 1. ili jednakovrijednim metodama.
4. Popis trećih zemalja čije su kontrole usklađenosti odobrene u skladu s ovim člankom, i dotični proizvodi, navedeni su u Prilogu IV.
Na način koji ona smatra primjerenim Komisija objavljuje pojedinosti o tim službenim tijelima i inspekcijskim tijelima.
Članak 16.
Opoziv odobrenja za kontrole usklađenosti
Komisija može suspendirati odobrenje za kontrole usklađenosti ako se u znatnom broju partija i/ili količina ustanovi da roba ne odgovara podacima u potvrdama o usklađenosti koje su izdala inspekcijska tijela neke treće zemlje.
Odjeljak 4.
Postupci kontrole
Članak 17.
Postupci kontrole
1. Kontrole usklađenosti predviđene u ovom poglavlju, s izuzetkom kontrola u fazi prodaje na malo krajnjem potrošaču, provode se u skladu s postupcima kontrole utvrđenim u Prilogu V., osim ako nije drukčije predviđeno ovom Uredbom.
Države članice utvrđuju posebne odredbe za provjeru usklađenosti u fazi prodaje na malo krajnjem potrošaču.
2. Kad inspektori ustanove da roba odgovara tržišnim standardima, inspekcijsko tijelo može izdati potvrdu o usklađenosti kako je utvrđeno u Prilogu III.
3. Ako roba nije u skladu sa standardima, inspekcijsko tijelo izdaje nalaz o neusklađenosti na ruke trgovcu ili njihovim predstavnicima. Roba za koju je izdan nalaz o neusklađenosti ne smije se premjestiti bez odobrenja inspekcijskog tijela koje je izdalo nalaz. Inspekcijsko tijelo može uvjetovati izdavanje tog odobrenja poštovanjem uvjeta koje ono utvrdi.
Trgovci mogu odlučiti da će robu ili dio robe poboljšati i dovesti u sklad sa standardom. Tako usklađena roba ne može se staviti na tržište prije nego što nadležno inspekcijsko tijelo ne osigura svim odgovarajućim sredstvima da je roba stvarno usklađena. Prema potrebi, inspekcijsko tijelo izdaje potvrdu o usklađenosti, kako je utvrđeno u Prilogu III., za pojedinu partiju ili njezin dio, ali samo nakon što je roba usklađena.
Kad neko inspekcijsko tijelo prihvati želju trgovca da dovede robu u usklađenost u državi članici od one u kojoj je provedena kontrola kojom je ustanovljena neusklađenost, trgovac mora obavijestiti nadležno inspekcijsko tijelo države članice odredišta o neusklađenoj partiji. Država članica koja je ustanovila neusklađenost, dostavlja presliku svog nalaza drugim zainteresiranim državama članicama uključujući i državu članicu odredišta neusklađene partije robe.
Ako se roba ne može dovesti u usklađenost, niti se može koristiti kao stočna hrana ili za industrijsku preradu ili za bilo koju drugu neprehrambenu uporabu, inspekcijsko tijelo može, ako je potrebno, zatražiti od trgovaca da poduzmu odgovarajuće mjere kako bi osigurali da se dotični proizvodi ne stavljaju na tržište.
Trgovci dostavljaju sve informacije koje države članice smatraju potrebnima za primjenu ovog stavka.
Odjeljak 5.
Obavijesti
Članak 18.
Obavijesti
1. Država članica u kojoj je ustanovljeno da pošiljka iz jedne druge države članice nije u skladu s tržišnim standardima zbog nedostataka ili kvarenja što se moglo ustanoviti već u trenutku pakiranja, odmah obavješćuje Komisiju i države članice na koje bi se to moglo odnositi.
2. Država članica u kojoj je jedna partija robe iz treće zemlje odbijena i nije puštena u slobodan promet zato što nije usklađena s tržišnim standardima, odmah obavješćuje Komisiju, države članice na koje bi se to moglo odnositi i dotičnu treću zemlju navedenu u popisu u Prilogu IV.
3. Države članice obavješćuju Komisiju o svojim propisima o sustavima kontrole i analize rizika. One obavješćuju Komisiju o svim naknadnim izmjenama tih sustava.
4. Države članice dostavljaju Komisiji i ostalim državama članicama sažetak nalaza kontrola u svim fazama prodaje u pojedinoj godini do 30. lipnja sljedeće godine.
5. Obavijesti iz stavaka 1. do 4. dostavljaju se na način koji odredi Komisija.
GLAVA III.
PROIZVOĐAČKE ORGANIZACIJE
POGLAVLJE I.
Zahtjevi i priznavanje
Odjeljak 1.
Definicije
Članak 19.
Definicije
1. Za potrebe ove glave:
(a)
„proizvođač” znači poljoprivrednik kako je navedeno u članku 2. stavku 2. točki (a) Uredbe (EZ) br. 1234/2007;
(b)
„pridruženi proizvođač” znači proizvođač, ili zadruga proizvođača, koji je član proizvođačke organizacije ili udruženja proizvođačkih organizacija;
(c)
„društvo kćer” znači trgovačko društvo u kojoj imaju udjele jedna ili više organizacija ili njihovih udruženja i koje doprinosi ostvarenju ciljeva proizvođačke organizacije ili udruženja proizvođačke organizacije;
(d)
“transnacionalna proizvođačka organizacija” znači svaka organizacija u kojoj se barem jedno proizvođačko gospodarstvo nalazi u nekoj drugoj državi članici a ne u onoj u kojoj organizacija ima svoje sjedište;
(e)
„transnacionalno udruženje proizvođačkih organizacija” znači svako udruženje proizvođačkih organizacija u kojem se barem jedna od udruženih organizacija nalazi u nekoj drugoj državi članici, a ne u onoj u kojoj udruženje ima svoje sjedište;
(f)
„Cilj konvergencije” znači cilj aktivnosti utvrđen za najmanje razvijene države članice i regije za razdoblje od 1. siječnja 2007. do 31. prosinca 2013. u skladu s pravom Unije kojim se uređuje Europski fond za regionalni razvoj, Europski socijalni fond i Kohezijski fond;
(g)
„mjera” znači jedno od sljedećeg:
i.
aktivnosti usmjerene na planiranje proizvodnje, uključujući stjecanje dugotrajne materijalne imovine;
ii.
aktivnosti usmjerene na poboljšanje ili održanje kakvoće proizvoda, uključujući stjecanje dugotrajne materijalne imovine;
iii.
aktivnosti usmjerene na poboljšanje plasmana na tržište, uključujući stjecanje dugotrajne materijalne imovine, kao i promotivne i komunikacijske djelatnosti, osim promotivnih i komunikacijskih djelatnosti koje potpadaju pod podtočku vi.;
iv.
istraživanje i eksperimentalna proizvodnja, uključujući stjecanje dugotrajne materijalne imovine;
v.
aktivnosti izobrazbe, osim izobrazbe koja potpada pod točku vi. i aktivnosti usmjerene na promicanje pristupa savjetodavnim službama;
vi.
svaki od šest instrumenata sprečavanja krize i upravljanja krizom navedenih u članku 103.c stavku 2. prvom podstavku točkama (a) do (f) Uredbe (EZ) br. 1234/2007;
vii.
aktivnosti zaštite okoliša iz članka 103.c stavka 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, uključujući stjecanje dugotrajne materijalne imovine;
viii.
ostale aktivnosti, uključujući stjecanje dugotrajne materijalne imovine, osim onih koje potpadaju pod podtočke i. do iv. i vii., kojima se ispunjavaju jedan ili više ciljeva navedenih u članku 103.c stavku 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
(h)
„aktivnost” znači posebno djelovanje ili instrument usmjeren na postizanje posebnog operativnog cilja kojim se doprinosi jednom cilju ili ciljevima navedenima u članku 103.c stavku 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007;
(i)
„nusproizvod” znači proizvod koji nastaje pripremom proizvoda od voća ili povrća, koji ima pozitivnu gospodarsku vrijednost ali nije glavni planirani rezultat;
(j)
„priprema” znači radnje pripreme poput čišćenja, rezanja, ljuštenja, obrezivanja i sušenja voća i povrća bez pretvaranja u prerađevine voća i povrća;
(k)
„međusektorska osnova”, kako je navedeno u članku 103.d stavku 3. točki (b) Uredbe (EZ) br. 1234/2007, znači jedna ili više djelatnosti navedenih u članku 123. stavku 3. točki (c) Uredbe (EZ) br. 1234/2007 koje je odobrila država članica i kojima zajedno upravljaju proizvođačka organizacija ili udruženje proizvođačkih organizacija i najmanje jedan od drugih aktera u lancu prerade i/ili distribucije prehrambenih proizvoda;
(l)
„pokazatelj polazne vrijednosti” znači svaki pokazatelj koji odražava stanje ili kretanja na početku razdoblja planiranja programa koji može pružiti korisne informacije:
i.
za analizu početnog stanja, kako bi se utvrdila nacionalna strategija za održive operativne programe ili pojedini operativni program;
ii.
kao referentna vrijednost prema kojoj se mogu procijeniti rezultati i učinak nacionalne strategije ili operativnog programa; i/ili
iii.
za tumačenje rezultata i učinaka nacionalne strategije ili operativnog programa.
2. Na temelju svojih pravnih i administrativnih struktura države članice određuju pojedine pravne subjekte na svojem državnom području koji moraju biti u skladu s člankom 125.b Uredbe (EZ) br. 1234/2007. One mogu donositi dodatne odredbe o priznavanju proizvođačkih organizacija i utvrđuju, prema potrebi, također propise o jasno definiranim dijelovima pravnih subjekata za primjenu članka 125.b Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
Odjeljak 2.
Zahtjevi koji se primjenjuju na proizvođačke organizacije
Članak 20.
Obuhvaćeni proizvodi
1. Države članice priznaju proizvođačke organizacije navedene u članku 125.b Uredbe (EZ) br. 1234/2007 za proizvode ili skupine proizvoda navedene u zahtjevu za priznavanje, ovisno o bilo kakvoj odluci donesenoj člankom 125.b stavkom 1. točkom (c) te Uredbe.
2. Države članice priznaju proizvođačke organizacije za proizvod ili skupinu proizvoda koji su namijenjeni isključivo preradi jedino ako proizvođačke organizacije mogu jamčiti bilo sustavom ugovora o isporuci ili na drugi način da se takvi proizvodi dostavljaju samo za preradu.
Članak 21.
Minimalni broj članova
Pri utvrđivanju minimalnog broja članova proizvođačke organizacije iz članka 125.b stavka 1. točke (b) Uredbe (EZ) br. 1234/2007 države članice mogu predvidjeti da se, ako je jedan podnositelj zahtjeva za priznavanje u cijelosti ili djelomično sastavljen od članova koji su i sami pravni subjekti ili jasno definirani dijelovi pravnih subjekata koje čine proizvođači, minimalni broj proizvođača može izračunavati na temelju broja proizvođača udruženih sa svakim pojedinim pravnim subjektom ili jasno definiranim dijelovima pravnih subjekata.
Članak 22.
Minimalno trajanje članstva
1. Minimalno razdoblje trajanja članstva proizvođača ne smije biti kraće od jedne godine.
2. O istupu iz članstva potrebno je obavijestiti organizaciju u pisanom obliku. Države članice utvrđuju otkazni rok, koji ne smije biti dulji od šest mjeseci i datume kada istup stupa na snagu.
Članak 23.
Strukture i djelatnosti proizvođačkih organizacija
Države članice osiguravaju da proizvođačke organizacije raspolažu osobljem, infrastrukturom i opremom potrebnima za ispunjavanje zahtjeva utvrđenih u članku 122. prvom stavku točki (c) i članku 125.b stavku 1. točki (e) Uredbe (EZ) br. 1234/2007 i da su osposobljene za provedbu njihovih temeljnih zadaća, posebno u odnosu na:
(a)
poznavanje proizvodnje svojih članova;
(b)
prikupljanje, razvrstavanje, skladištenje i pakiranje proizvodnje svojih članova;
(c)
trgovinsko i proračunsko upravljanje; i
(d)
vođenje centraliziranog knjigovodstva i sustava računovodstva.
Članak 24.
Vrijednost odnosno količina proizvodnje namijenjene tržištu
1. Za potrebe članka 125.b stavka 1. točke (b) Uredbe (EZ) br. 1234/2007, vrijednost odnosno količina proizvodnje namijenjene tržištu izračunava se na istoj osnovici kao vrijednost proizvodnje koja se stavlja na tržište u skladu s člancima 50. i 51. ove Uredbe.
2. Ako jedan ili više članova proizvođačke organizacije nemaju dovoljno povijesnih podataka o proizvodnji stavljenoj na tržište za primjenu stavka 1., vrijednost njihove proizvodnje namijenjene tržištu može se izračunati kao prosječna vrijednost njihove proizvodnje stavljene na tržište tijekom razdoblja od tri godine koje su prethodile godini u kojoj je podnesen zahtjev za priznavanje i u kojima su članovi te proizvođačke organizacije stvarno proizvodili.
Članak 25.
Nabava tehničkih sredstava
Za potrebe članka 125.b stavka 1. točke (e) Uredbe (EZ) br. 1234/2007, smatrat će se da proizvođačka organizacija, koja je priznata za neki proizvod za koji je potrebno pribaviti tehnička sredstva, ispunjava svoju obavezu ako osigura odgovarajuću razinu tehničkih sredstava sama ili preko svojih članova, ili preko društava kćeri ili povjeravanjem dijela proizvodnje vanjskim suradnicima.
Članak 26.
Glavne djelatnosti proizvođačke organizacije
1. Glavna djelatnost proizvođačke organizacije jest objedinjavanje ponuda i stavljanje na tržište proizvoda svojih članova za koje je priznata.
2. Pojedina proizvođačka organizacija može prodavati proizvode proizvođača koji nisu članovi proizvođačke organizacije niti nekog udruženja proizvođačkih organizacija, ako je priznata za te proizvode i ako je ekonomska vrijednost te djelatnosti niža od vrijednosti njezine proizvodnje za tržište izračunate u skladu s člankom 50.
3. Stavljanje na tržište voća i povrća kupljenog izravno od druge proizvođačke organizacije kao i proizvoda za koje organizacija nije priznata ne smatra se dijelom glavne djelatnosti proizvođačke organizacije.
4. Ako se primjenjuje članak 50. stavak 9., stavak 3. ovog članka primjenjuje se mutatis mutandis na dotična društva kćeri od 1. siječnja 2012.
Članak 27.
Povjeravanje nekih aktivnosti vanjskim izvršiteljima
1. Djelatnosti koje pojedina država članica u skladu s člankom 125.d Uredbe (EZ) br. 1234/2007 može dopustiti da se povjeravaju vanjskim izvršiteljima, mogu između ostalog obuhvaćati prikupljanje, skladištenje, pakiranje i stavljanje na tržište proizvoda članova proizvođačke organizacije.
2. Povjeravanje neke djelatnosti proizvođačke organizacije vanjskim izvršiteljima znači da ta proizvođačka organizacija sklapa poslovni dogovor s drugim subjektom uključujući s jednim ili više svojih članova ili društvima kćeri za provedbu te djelatnosti. Unatoč tome, proizvođačka organizacija ostaje odgovorna za osiguranje provedbe te djelatnosti i čitavu kontrolu upravljanja i nadzor poslovnog dogovora za provedbu djelatnosti.
Članak 28.
Transnacionalne proizvođačke organizacije
1. Sjedište transnacionalne proizvođačke organizacije osniva se u državi članci u kojoj organizacija ima značajan broj proizvodnih gospodarstva ili značajan broj članova i/ili postiže znatnu razinu tržišne proizvodnje.
2. Država članica u kojoj se nalazi sjedište transnacionalne proizvođačke organizacije odgovorna je za:
(a)
priznavanje transnacionalne proizvođačke organizacije;
(b)
odobrenje operativnog programa transnacionalne proizvođačke organizacije;
(c)
uspostavu potrebne administrativne suradnje s drugim državama članicama u kojima se nalaze članovi, u vezi s ispunjavanjem uvjeta priznavanja i vezano uz sustav kontrola i kazni. Te druge države članice obvezne su u razumnom roku pružiti svu potrebnu pomoć državi članici u kojoj se nalazi sjedište; i
(d)
za dostavu, na zahtjev drugih država članica, sve potrebne dokumentacije, uključujući važeće zakonodavstvo, koje je na raspolaganju u drugim državama članicama u kojima se nalaze članovi, prevedene na službeni jezik država članica koje su podnijele zahtjev.
Članak 29.
Spajanja proizvođačkih organizacija
1. Ako se spoje proizvođačke organizacije, proizvođačka organizacija nastala spajanjem nastupa umjesto proizvođačkih organizacija koje su se spojile. Novi subjekt preuzima prava i obaveze proizvođačkih organizacija koje su se spojile.
Novospojeni subjekt može dalje do 1. siječnja godine koja slijedi godinu spajanja, paralelno ili odvojeno provoditi programe ili može operativne programe spojiti od trenutka spajanja. Operativni se programi spajaju u skladu s člancima 66. i 67.
2. Iznimno od odredaba stavka 1. drugog podstavka države članice mogu odobriti proizvođačkim organizacijama koje to zatraže, i to uz dobro potkrijepljeno obrazloženje, da paralelno nastave provoditi odvojene operativne programe sve do njihovog prirodnog završetka.
Članak 30.
Članovi neproizvođači
1. Države članice mogu utvrditi da li i pod kojim uvjetima fizičke ili pravne osobe koje nisu proizvođači mogu biti prihvaćene kao članovi proizvođačke organizacije.
2. Pri utvrđivanju uvjeta navedenih u stavku 1. države članice posebno osiguravaju usklađenost s člankom 122. prvim stavkom točkom (a) podtočkom iii. i člankom 125.a stavkom 3. točkom (c) Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
3. Fizičke ili pravne osobe navedene u stavku 1. ne smiju se:
(a)
uzimati u obzir kod kriterija priznavanja;
(b)
izravno koristiti mjerama koje financira Unija.
Države članice mogu ograničiti ili zabraniti pravo fizičkim ili pravnim subjektima da glasaju o odlukama vezanim uz operativne fondove, u skladu s uvjetima utvrđenim u stavku 2.
Članak 31.
Demokratska odgovornost proizvođačkih organizacija
1. Države članice poduzimaju sve mjere koje smatraju potrebnima kako bi izbjegle svaku zloporabu moći ili utjecaja jednog ili više članova na upravljanje i djelovanje proizvođačke organizacije, što uključuje i pravo glasanja.
2. Kad je proizvođačka organizacija jasno definirani dio pravnog subjekta, države članice mogu donijeti mjere kojima ograničavaju ili zabranjuju ovlasti tog pravnog subjekta da mijenja, donosi ili odbija odluke proizvođačke organizacije.
Odjeljak 3.
Udruženja proizvođačkih organizacija
Članak 32.
Propisi o proizvođačkim organizacijama koji se primjenjuju na udruženja proizvođačkih organizacija
Članak 22., članak 26. stavak 3., članci 27. i 31. primjenjuju se mutatis mutandis na udruženja proizvođačkih organizacija. Kad udruženje proizvođačkih organizacija provodi djelatnost prodaje, primjenjuje se članak 26. stavak 2. mutatis mutandis.
Članak 33.
Priznavanje udruženja proizvođačkih organizacija
1. Države članice mogu priznati udruženja proizvođačkih organizacija u okviru članka 125.c Uredbe (EZ) br. 1234/2007 samo za djelatnost ili djelatnosti koje se odnose na proizvod ili skupinu proizvoda navedene u zahtjevu za priznavanje.
2. Udruženje proizvođačkih organizacija može biti priznato u skladu s člankom 125.c Uredbe (EZ) br. 1234/2007 i provoditi djelatnosti proizvođačke organizacije, čak i onda kada dotične proizvode i dalje stavljaju na tržište njegovi članovi.
Članak 34.
Članstvo neproizvođačkih organizacija u udruženjima proizvođačkih organizacija
1. Države članice mogu utvrditi mogu li se i pod kojim uvjetima fizički ili pravni subjekti koji nisu priznate proizvođačke organizacije prihvaćati kao članovi nekog udruženja proizvođačkih organizacija.
2. Članovi priznatog udruženja proizvođačkih organizacija koji nisu priznate proizvođačke organizacije ne smiju se:
(a)
uzimati u obzir kod kriterija priznavanja;
(b)
izravno koristiti mjerama koje financira Unija.
Države članice mogu dopustiti, ograničiti ili zabraniti pravo tim članovima da glasuju o odlukama koje se odnose na operativne programe.
Članak 35.
Transnacionalno udruženje proizvođačkih organizacija
1. Sjedište transnacionalnog udruženja proizvođačkih organizacija osniva se u državi članici u kojoj ovo udruženje ima značajan broj organizacija članica i/ili organizacije članice postižu znatnu razinu tržišne proizvodnje.
2. Država članica u kojoj se nalazi sjedište transnacionalnog udruženja proizvođačkih organizacija odgovorna je za:
(a)
priznavanje udruženja;
(b)
ako je potrebno, odobrenje operativnog programa udruženja;
(c)
uspostavu potrebne administrativne suradnje s drugim državama članicama u kojima se nalaze udružene organizacije u vezi s ispunjavanjem uvjeta priznavanja i vezano uz sustav kontrola i kazni. Te druge države članice obavezne su pružiti svu potrebnu pomoć državi članici u kojoj se nalazi sjedište; i
(d)
dostavu na zahtjev drugih država članica ukupne mjerodavne dokumentacije uključujući važećeg zakonodavstva koje je na raspolaganju drugim državama članicama u kojima se nalaze članovi, prevedenu na službeni jezik država članica koje su podnijele zahtjev.
Odjeljak 4.
Proizvođačke grupe
Članak 36.
Podnošenje planova priznavanja
1. Pravni subjekt ili jasno definirani dio pravnog subjekta podnosi plan priznavanja iz članka 125.e stavka 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, nadležnoj vlasti države članice u kojoj subjekt ima svoje sjedište.
2. Države članice utvrđuju:
(a)
minimalna mjerila koja pravni subjekt ili jasno definirani dio pravnog subjekta mora ispuniti kako bi mogao podnijeti plan priznavanja;
(b)
pravila za izradu nacrta, sadržaj i provedbu planova priznavanja;
(c)
razdoblje tijekom kojega je nekadašnjem članu proizvođačke organizacije zabranjeno pristupanje proizvođačkoj grupi nakon što je napustio proizvođačku organizaciju u vezi s proizvodima za koje je proizvođačka organizacija bila priznata; i
(d)
upravne postupke za odobrenje, nadzor i ispunjavanje planova priznavanja.
Članak 37.
Sadržaj planova priznavanja
Nacrt plana priznavanja obuhvaća najmanje sljedeće:
(a)
opis početnog stanja, posebno u vezi s brojem članova proizvođača, uz navođenje detaljnih podataka o članovima, proizvodnji, uključujući vrijednost proizvodnje stavljene na tržište, plasman na tržište i infrastrukturu, kojom raspolaže proizvođačka grupa kao i infrastrukturu koju posjeduju pojedinačni članovi proizvođačke grupe;
(b)
predloženi datum početka provedbe plana i njegovo trajanje, koje ne smije biti dulje od pet godina; i
(c)
djelatnosti i ulaganja koje je potrebno provesti s ciljem dobivanja priznanja.
Članak 38.
Odobrenje planova priznavanje
1. Nadležno nacionalno tijelo države članice odlučuje o nacrtu plana priznavanje u roku od tri mjeseca od primitka plana kojemu su priloženi svi popratni dokumenti. Države članice mogu predvidjeti kraći rok.
2. Države članice mogu donijeti dodatne odredbe o mjerama i troškovima prihvatljivim za dobivanje potpore u okviru planova priznavanja, uključujući odredbe o prihvatljivosti ulaganja za dobivanje poticaja s ciljem postizanja usklađenosti proizvođačke grupe s mjerilima za priznavanje za proizvođačke organizacije iz članka 125.b stavka 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
3. Nakon kontrole usklađenosti iz članka 111. nadležno tijelo države članice može, prema potrebi:
(a)
prihvatiti plan i odobriti privremeno priznanje;
(b)
zatražiti izmjene plana;
(c)
odbiti plan.
Prema potrebi, prihvaćanje se može odobriti tek nakon što su izmjene, zatražene u skladu s točkom (b), uključene u plan.
O svojoj odluci nadležno tijelo države članice obavješćuje pravni subjekt ili jasno definirani dio pravnog subjekta.
Članak 39.
Provedba planova priznavanja
1. Plan priznavanja provodi se u godišnjim segmentima počevši od 1. siječnja. Države članice mogu dopustiti proizvođačkim grupama da podijele ove godišnje segmente u polugodišnja razdoblja.
U skladu s predloženim datumom iz članka 37. točke (b) u prvoj godini provedbe plan priznavanja počinje:
(a)
1. siječnja nakon datuma koji je prihvatilo nadležno tijelo države članice; ili
(b)
prvog kalendarskog dana nakon datuma njegova prihvaćanja.
U svakom slučaju prva godina provedbe plana priznavanja završava 31. prosinca iste godine.
2. Države članice utvrđuju uvjete pod kojima proizvođačke grupe mogu zatražiti izmjene planova tijekom njihove provedbe. Ovim zahtjevima potrebno je priložiti sve potrebne popratne dokumente.
Države članice utvrđuju uvjete pod kojima se planovi priznavanja mogu izmijeniti tijekom godišnjeg ili polugodišnjeg segmenta bez prethodnog odobrenja nadležnog tijela države članice. Te izmjene prihvaćat će se za isplatu potpore samo ako proizvođačka grupa odmah o njima obavijesti nadležno tijelo države članice.
3. Nadležno tijelo države članice odlučuje o izmjeni planova u roku od tri mjeseca od primitka zahtjeva za izmjenu, nakon razmatranja dostavljene dokumentacije. Ako odluka o zahtjevu za izmjenu nije donesena unutar tog razdoblja, zahtjev se smatra odbijenim. Države članice mogu predvidjeti kraći rok.
Članak 40.
Zahtjevi za priznavanje kao proizvođačke organizacije
1. Proizvođačke grupe koje provode plan priznavanja mogu u svako doba podnijeti zahtjev za priznavanje u skladu s člankom 125.b Uredbe (EZ) br. 1234/2007. Takvi se zahtjevi u svakom slučaju podnose prije isteka prijelaznog razdoblja navedenog u članku 125.e stavku 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
2. Od datuma kada je takav zahtjev predočen, dotična grupa može podnijeti nacrt operativnog programa u okviru članka 63.
Članak 41.
Glavne djelatnosti proizvođačkih grupa
1. Glavna djelatnost proizvođačke grupe odnosi se na objedinjavanje ponuda i stavljanje na tržište proizvoda svojih članova za koje je privremeno priznata.
2. Proizvođačka grupa može prodavati proizvode proizvođača koji nisu članovi proizvođačke grupe ako je priznata za te proizvode i pod uvjetom da je ekonomska vrijednost te djelatnosti niža od vrijednosti proizvodnje za tržište vlastitih članova proizvođačke grupe i članova drugih proizvođačkih grupa.
Članak 42.
Vrijednost proizvodnje stavljene na tržište
1. Članak 50. stavci 1. do 4. i 7. i prva rečenica stavka 6. tog članka primjenjuju se mutatis mutandis za proizvođačke grupe.
2. Ako je došlo do smanjenja vrijednosti proizvodnje stavljene na tržište od najmanje 35 % zbog koji su propisno obrazloženi državi članici i koji su izvan odgovornosti i kontrole proizvođačke grupe, smatrat će se da ukupna vrijednost proizvodnje stavljene na tržište iznosi 65 % od ukupne vrijednosti deklarirane u prethodnom od države članice provjerenom zahtjevu ili zahtjevima za potporu za posljednji godišnji segment, a ako nema takvog zahtjeva, od početno deklarirane vrijednosti u odobrenom planu priznavanja.
3. Vrijednost proizvodnje stavljene na tržište izračunava se prema zakonodavstvu primjenjivom u razdoblju kad je potpora zatražena.
Članak 43.
Financiranje planova priznavanja
1. Stope potpore iz članka 103.a stavka 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 za proizvodnju stavljenu na tržište iznad 1 000 000 EUR smanjuju se za polovicu.
2. Za svaku proizvođačku grupu potpora navedena u članku 103.a stavku 1. točki (a) Uredbe (EZ) br. 1234/2007 ne smije prijeći godišnji najveći iznos od 100 000 EUR.
3. Potpora navedena u članku 103.a stavku 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 isplaćuje se:
(a)
u godišnjim ili polugodišnjim ratama na kraju svake godišnjeg ili polugodišnjeg razdoblja za provedbu plana priznavanja; ili
(b)
u ratama koje pokrivaju dio godišnjeg razdoblja, ako plan počinje tijekom godišnjeg razdoblja ili ako je priznanje uslijedilo u skladu s člankom 125.b Uredbe (EZ) br. 1234/2007 prije kraja godišnjega razdoblja. U tom se slučaju najveći godišnji iznos iz ovog članka stavka 2. razmjerno smanjuje.
Ako je to opravdano kontrolama, za izračunavanje obročnih iznosa države članice mogu kao osnovicu koristiti proizvodnju stavljenu na tržište u nekom drugom razdoblju a ne onom za koje se isplaćuje obročni iznos. Razlika između razdoblja mora biti manja od stvarnog razdoblja u pitanju.
4. Devizni tečaj koji se primjenjuje na iznose navedene u stavcima 1. i 2. jest posljednji tečaj Europske središnje banke objavljen prije prvog dana razdoblja za koje je odobrena dotična potpora.
Članak 44.
Potpora za ulaganja potrebna za priznavanje
Ulaganja vezana uz provedbu planova priznavanja u skladu s članku 37. točki (c) ove Uredbe za koja je potpora predviđena u okviru članka 103.a stavka 1. točke (b) Uredbe (EZ) br. 1234/2007 financiraju se prema udjelu njihovog korištenja za proizvode članova proizvođačkih grupa za koje je odobreno preliminarno priznanje.
Ulaganja koja bi mogla narušiti tržišno natjecanje vezano uz druge gospodarske djelatnosti proizvođačke grupe isključene su iz potpore Unije.
Članak 45.
Zahtjev za potporu
1. Proizvođačka grupa podnosi jedan zahtjev za potporu iz članka 103.a stavka 1. točaka (a) i (b) Uredbe (EZ) br. 1234/2007 u roku od tri mjeseca nakon isteka svakoga godišnjeg ili polugodišnjeg razdoblja kako je navedeno u članku 43. stavku 3. ove Uredbe. Zahtjev mora sadržavati izjavu o vrijednosti proizvodnje stavljene na tržište za razdoblje za koje se potpora traži.
2. Zahtjevi za potporu koji pokrivaju polugodišnja razdoblja mogu se podnijeti samo ako je plan priznavanja podijeljen u polugodišnja razdoblja iz članka 39. stavka 1. Svim zahtjevima za potporu mora se priložiti pisana izjava proizvođačke grupe kojom se potvrđuje da ona:
(a)
poštuje i da će poštovati odredbe Uredbe (EZ) br. 1234/2007 i ove Uredbe; i
(b)
da nije koristila, da ne koristi i da neće koristiti, bilo neposredno ili posredno, dvostruko financiranje Unije ili nacionalno financiranje aktivnosti koje se provode u okviru njezinog plana priznavanja za koji je dodijeljeno financiranje Unije u skladu s ovom Uredbom.
3. Države članice utvrđuju krajnji rok za isplatu potpore, koji u svakom slučaju mora biti najkasnije šest mjeseci od primitka zahtjeva.
Članak 46.
Ispunjavanje uvjeta
Države članice procjenjuju ispunjavaju li proizvođačke grupe uvjete za dodjelu potpore u skladu s ovom Uredbom kako bi ustanovile je li potpora propisno opravdana, uzimajući u obzir uvjete i datum kada su dodijeljene ranije javne potpore proizvođačkim organizacijama ili grupama iz kojih potječu članovi dotične proizvođačke grupe, kao i kretanja članova između proizvođačkih organizacija i proizvođačkih grupa.
Članak 47.
Doprinos Unije
1. Doprinos Unije u potpori kako je to navedeno u članku 103.a stavku 1. točki (a) Uredbe (EZ) br. 1234/2007 iznosi:
(a)
75 % u regijama koje ispunjavaju uvjete u okviru cilja konvergencije; i
(b)
50 % u drugim regijama.
Ostatak potpore država članica isplaćuje kao paušalni iznos. Zahtjev za potporu ne mora sadržavati dokaze o korištenju potpore.
2. Doprinos Unije u potpori kako je to navedeno u članku 103.a stavku 1. točki (b) Uredbe (EZ) br. 1234/2007, izraženo kao odobreni kapital ili protuvrijednost odobrenog kapitala, ne smije prijeći sljedeće postotke prihvatljivih troškova ulaganja:
(a)
50 % u regijama koje ispunjavaju uvjete u okviru cilja konvergencije; i
(b)
30 % u drugim regijama.
Dotične države članice moraju se obvezati da će sudjelovati s najmanje 5 % prihvatljivih troškova ulaganja.
Korisnici potpore sudjeluju u prihvatljivim troškovima ulaganja s najmanje:
(a)
25 % u regijama koje ispunjavaju uvjete u okviru cilja konvergencije; i
(b)
45 % u drugim regijama.
Članak 48.
Spajanja
1. Potpora predviđena u članku 103.a stavku 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 može se odobriti, ili nastaviti odobravati, proizvođačkim grupama kojima je dodijeljeno preliminarno priznanje i koje su nastale spajanjem dvaju ili više proizvođačkih grupa kojima je dodijeljeno preliminarno priznanje.
2. Za izračun potpore koja se isplaćuje u skladu sa stavkom 1. proizvođačka grupa koja je nastala spajanjem zamjenjuje grupe koje su se spojile.
3. Kad se spoje dvije ili više proizvođačkih grupa, novi subjekt preuzima prava i obaveze proizvođačke grupe kojoj je najprije dodijeljen status preliminarnog priznanja.
4. Kad se proizvođačka grupa kojoj je dodijeljeno preliminarno priznanje spoji s priznatom proizvođačkom organizacijom, iz toga nastao subjekt više ne dolazi u obzir za preliminarno priznanje kao proizvođačka grupa niti za potporu navedenu u članku 103.a stavku 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007. Prema novonastalom subjektu i dalje se odnosi kao prema priznatoj proizvođačkoj organizaciji, ako ona ispunjava važeće zahtjeve. Ako je potrebno, proizvođačka organizacija može zatražiti izmjenu svog operativnog programa i u tu se svrhu primjenjuje članak 29. mutatis mutandis.
Međutim, aktivnosti koje su proizvođačke grupe provele prije takvog spajanja i dalje su prihvatljive za dobivanje potpore pod uvjetima navedenim u planu priznavanja.
Članak 49.
Posljedice priznavanja
1. Potpora predviđena u članku 103.a stavku 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 prestaje čim se dodijeli priznanje.
2. Ako je operativni program podnesen u skladu s ovom Uredbom, dotična država članica mora osigurati da neće doći do dvostrukog financiranja mjera navedenih u planu priznavanja.
3. Ulaganja za koja se odobrava potpora ili troškovi navedeni u članku 103.a stavku 1. točki (b) Uredbe (EZ) br. 1234/2007 mogu se prenijeti u operativne programe ako ispunjavaju zahtjeve ove Uredbe.
4. Države članice utvrđuju razdoblje koje počinje nakon provedbe plana priznavanja, u okviru kojeg proizvođačka grupa mora biti priznata kao proizvođačka organizacija. Ovo razdoblje ne smije biti dulje od četiri mjeseca.
POGLAVLJE II.
Operativni fondovi i operativni programi
Odjeljak 1.
Vrijednost proizvodnje stavljene na tržište
Članak 50.
Osnovica za izračun
1. Vrijednost proizvodnje stavljene na tržište pojedine proizvođačke organizacije izračunava se na temelju proizvodnje same proizvođačke organizacije i njezinih pridruženih članova i obuhvaća samo proizvodnju onog voća i povrća za koje je proizvođačka organizacija priznata. Vrijednost proizvodnje stavljene na tržište može obuhvatiti voće i povrće koje ne mora biti u skladu s tržišnim standardima, kad se ti standardi, u skladu s člankom 4., ne primjenjuju.
2. Vrijednost proizvodnje stavljene na tržište uključuje proizvodnju članova koji napuštaju ili se pridružuju proizvođačkoj organizaciji. Države članice određuju uvjete kojima se izbjegava dvostruko brojenje.
3. Vrijednost proizvodnje stavljene na tržište ne obuhvaća vrijednost prerađevina voća i povrća ili druge proizvode koji nisu proizvodi sektora voća i povrća.
Međutim, vrijednost proizvodnje stavljene na tržište voća i povrća namijenjenog za preradu koje su proizvođačka organizacija, udruženje proizvođačkih organizacija ili njihovi pridruženi proizvođači ili društva kćeri kako je to navedeno u stavku 9. ovog članka, bilo sami ili povjeravanjem vanjskim izvršiteljima, preradili u jedan od proizvoda od voća i povrća navedenog u Prilogu I. dijelu X. Uredbi (EZ) br. 1234/2007 ili u neki drugi prerađeni proizvod naveden u ovom članku i detaljnije opisan u Prilogu VI. ovoj Uredbi, izračunava se kao paušalni iznos u postocima od vrijednosti iznosa ispostavljenih računa za te prerađene proizvode. Paušalni iznosi u postocima su:
(a)
53 % za voćne sokove;
(b)
73 % za koncentrirane sokove;
(c)
77 % za koncentrat rajčice;
(d)
62 % za smrznuto voće i povrće;
(e)
48 % za voće i povrće u konzervama;
(f)
70 % za gljive vrste Agaricus u konzervama;
(g)
81 % za voće privremeno konzervirano u rasolu;
(h)
81 % za sušeno voće;
(i)
27 % za ostale prerađevine voća i povrća;
(j)
12 % za prerađeno aromatsko bilje;
(k)
41 % za papriku u prahu.
4. Države članice mogu dopustiti proizvođačkim organizacijama da uključe vrijednost nusproizvoda u vrijednost proizvodnje stavljene na tržište.
5. Vrijednost proizvodnje stavljene na tržište uključuje vrijednost proizvodnje povučene s tržišta koja je ustupljena kako je predviđeno u članku 103.d stavku 4. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, procijenjene po prosječnoj cijeni onih proizvoda koje je proizvođačka organizacija stavila na tržište u prethodnom referentnom razdoblju.
6. Samo proizvodnja proizvođačke organizacije i/ili pridruženih članova koju je ta proizvođačka organizacija stavila na tržište ubraja se u vrijednost proizvodnje stavljene na tržište. Proizvodnja pridruženih članova proizvođačkih organizacija stavljena na tržište u skladu s člankom 125.a stavkom 2. točkama (b) i (c) Uredbe (EZ) br. 1234/2007, preko neke druge proizvođačke organizacije koju je odredila njihova vlastita organizacija, ubraja se u vrijednost proizvodnje stavljene na tržište ove druge proizvođačke organizacije.
7. Proizvodnja voća i povrća stavljena na tržište fakturira se u fazi „franko organizacija proizvođača” i prema potrebi, kao proizvod naveden u Prilogu I. dijelu IX. Uredbi (EZ) br. 1234/2007 koji je prerađen i zapakiran:
(a)
bez PDV-a; i
(b)
isključujući unutarnje troškove prijevoza, ako je udaljenost između središnjih lokacija za prikupljanje ili pakiranje proizvođačke organizacije i distribucijskog mjesta proizvođačke organizacije velika. Države članice određuju sniženja koja se primjenjuju na fakturiranu vrijednost za proizvode fakturirane u različitim fazama isporuke ili prijevoza, te u svojoj nacionalnoj strategiji propisno obrazlažu koja se udaljenost smatra velikom.
8. Vrijednost proizvodnje stavljene na tržište može se također izračunati na istoj osnovi kako je utvrđeno u stavku 7. u fazi „franko udruženje proizvođačkih organizacija”.
9. Vrijednost proizvodnje stavljene na tržište također se može izračunati na istoj osnovi kako je utvrđeno u stavku 7. u fazi „franko društvo kćer”, pod uvjetom da je barem 90 % kapitala društva kćeri u vlasništvu:
(a)
jedne ili više proizvođačkih organizacija ili udruženja proizvođačkih organizacija; i/ili
(b)
ovisno o odobrenju države članice, pridruženih članova proizvođačkih organizacija ili udruženja proizvođačkih organizacija, ako to doprinosi ciljevima navedenim u članku 122. prvom stavku točki (c) i članku 125.b stavku 1. točki (a) Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
10. U slučaju povjeravanja vanjskim izvršiteljima, vrijednost proizvodnje stavljene na tržište izračunava se u fazi „franko proizvođačka organizacija” i obuhvaća dodanu ekonomsku vrijednost djelatnosti koju je proizvođačka organizacija povjerila vanjskom izvršitelju - svojim članovima, trećim stranama ili nekom drugom društvu kćeri, osim onog navedenog u stavku 9.
11. Ako dođe do smanjenja proizvodnje zbog klimatskih uvjeta, bolesti životinja ili bilja odnosno napada štetnika, svako obeštećenje iz osiguranja primljeno na temelju mjera osiguranja uroda obuhvaćenih poglavljem III. odjeljkom 6., ili na temelju istovjetnih mjera koje je poduzela proizvođačka organizacija zbog tih uzroka, može se uračunati u vrijednost proizvodnje stavljene na tržište.
Članak 51.
Referentno razdoblje
1. Godišnji maksimalni iznos potpore iz članka 103.d stavka 2. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 izračunava se svake godine na temelju vrijednosti proizvodnje stavljene na tržište tijekom 12-mjesečnog referentnog razdoblja koje određuju države članice.
2. Referentno razdoblje države članice utvrđuju za svaku proizvođačku organizaciju kao:
(a)
12-mjesečno razdoblje, koje počinje najranije 1. siječnja treće godine prije godine za koju je zatražena potpora i završava najkasnije 31. prosinca godine koja prethodi godini za koju se potpora tražila; ili
(b)
prosječna vrijednost iz tri uzastopna 12-mjesečna razdoblja, koja počinju najranije 1. siječnja pete godine prije godine za koju je zatražena potpora i završava najkasnije 31. prosinca godine koja prethodi godini za koju je potpora zatražena.
3. 12-mjesečno razdoblje predstavlja računovodstveno razdoblje dotične proizvođačke organizacije.
Metodologija utvrđivanja referentnog razdoblja ne smije se mijenjati tijekom operativnog programa osim u propisno obrazloženim situacijama.
4. Ako je došlo do smanjenja od najmanje 35 % vrijednosti proizvoda zbog razloga koji ne proizlaze iz odgovornosti i kontrole proizvođačke organizacije, vrijednost proizvodnje stavljene na tržište tog proizvoda smatrat će se da predstavlja 65 % vrijednosti dotičnog proizvoda u prethodnom referentnom razdoblju.
Proizvođačka organizacija obrazlože razloge iz prvog podstavka nadležnom tijelu dotične države članice.
5. Ako tek nedavno priznate proizvođačke organizacije imaju nedovoljne povijesne podatke o proizvodnji stavljenoj na tržište za primjenu stavka 2., kao vrijednost proizvodnje stavljene na tržište može se uzeti vrijednost proizvodnje namijenjene prodaji na tržištu koju je proizvođačka organizacija navela s ciljem priznavanja.
Prvi se podstavak primjenjuje mutatis mutandis na nove članove pojedine proizvođačke organizacije koje pristupaju proizvođačkoj organizaciji prvi put.
6. Države članice poduzimaju mjere potrebne za prikupljanje podataka o vrijednosti proizvodnje stavljene na tržište proizvođačkih organizacija koje nisu podnijele operativne programe.
7. Iznimno od odredaba stavaka 1. i 6., vrijednost proizvodnje stavljene na tržište za referentno razdoblje izračunava se u skladu s važećim zakonodavstvom u tom referentnom razdoblju.
Međutim, za operativne programe odobrene do 20. siječnja 2010. vrijednost proizvodnje stavljene na tržište za godine do 2007. izračunava se na temelju zakonodavstva važećeg u referentnom razdoblju, dok se vrijednost proizvodnje stavljene na tržište za godine od 2008. izračunava na temelju zakonodavstva važećeg u 2008.
Za operativne programe odobrene nakon 20. siječnja 2010. vrijednost proizvodnje stavljene na tržište za godine od 2008. izračunava se na temelju zakonodavstva važećeg u vrijeme kad je operativni program odobren.
Odjeljak 2.
Operativni fondovi
Članak 52.
Upravljanje
Države članice osiguravaju da se operativnim fondovima upravlja na način kojim se vanjskim revizorima omogućuje da jednom u godini identificiraju, provjere i potvrde njihove rashode i prihode.
Članak 53.
Financiranje operativnih fondova
1. Financijske doprinose operativnom fondu iz članka 103.b stavka 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 utvrđuje proizvođačka organizacija.
2. Svi proizvođači imaju mogućnost korištenja operativnog fonda i svi proizvođači imaju mogućnost demokratski sudjelovati u odlučivanju o korištenju operativnih fondova proizvođačke organizacije i o financijskim doprinosima operativnim fondovima.
Članak 54.
Obavijest o procijenjenom iznosu
1. Proizvođačke organizacije obavješćuju državu članicu o procijenjenom iznosu doprinosa Unije i doprinosa njezinih članova te same proizvođačke organizacije operativnim fondovima za iduću godinu najkasnije do 15. rujna zajedno s operativnim programima ili zahtjevima za odobrenje njihovih izmjena.
Države članice mogu utvrditi kasniji datum od 15. rujna.
2. Izračun predviđenog iznosa operativnih fondova temelji se na operativnim programima i vrijednosti proizvodnje stavljene na tržište. Izračun se dijeli na troškove za sprečavanje krize i mjere upravljanja krizom, te ostale mjere.
Odjeljak 3.
Operativni programi
Članak 55.
Nacionalna strategija
1. Cjelokupna struktura i sadržaj nacionalne strategije iz članka 103.f stavka 2. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 utvrđuju se u skladu sa smjernicama utvrđenim u Prilogu VII. Ona se može sastojati od regionalnih elemenata.
Nacionalna strategija objedinjuje sve odluke i odredbe koje je država članica donijela u skladu s dijelom II. glavom II poglavljem II. odjeljcima I. i I.a Uredbe (EZ) br. 1234/2007 i ove glave.
2. Nacionalna se strategija, uključujući integraciju nacionalnog okvira iz članka 103.f stavka 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, utvrđuje svake pojedine godine prije podnošenja nacrta operativnih programa. Nacionalni se okvir integrira nakon što je podnesen Komisiji i, ako je potrebno, nakon što je izmijenjen, u skladu s člankom 103.f stavkom 1. drugim podstavkom Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
3. Analiza početnog stanja predstavlja dio postupka izrade nacrta nacionalne strategije i provodi se u okviru odgovornosti države članice. Njome se utvrđuju i procjenjuju potrebe koje treba zadovoljiti, razvrstavaju potrebe prema prioritetima, određuju ciljevi koje je potrebno ostvariti operativnim programima kako bi se zadovoljile prioritetne potrebe, određuju očekivani rezultati i kvantificirane zadaće koje je potrebno ostvariti u odnosu na početno stanje te utvrđuju najprikladniji instrumenti i mjere za postizanje tih ciljeva.
4. Države članice također osiguravaju nadzor i procjenu nacionalne strategije i njezinu provedbu kroz operativne programe.
Nacionalna strategija može se izmijeniti, posebno na temelju nadzora i procjene. Takve izmjene poduzimaju se prije podnošenja nacrta operativnih programa u svakoj zadanoj godini.
5. Države članice u nacionalnoj strategiji utvrđuju maksimalne stope financiranja iz fonda koje se mogu potrošiti na svaku pojedinu mjeru i/ili vrstu aktivnosti i/ili izdatka, kako bi se osigurala odgovarajuća ravnoteža između različitih mjera.
Članak 56.
Nacionalni okvir za aktivnosti zaštite okoliša
1. Dodatno predočenju predloženog okvira iz članka 103.f stavka 1. drugog podstavka Uredbe (EZ) br. 1234/2007, države članice također obavješćuju Komisiju o svim izmjenama nacionalnog okvira, koje podliježu postupku utvrđenom u tom podstavku. Komisija na primjeren način stavlja na raspolaganje drugim državama članicama nacionalni okvir.
2. U odvojenom odjeljku nacionalnog okvira navode se opći zahtjevi o komplementarnosti, dosljednosti i usklađenosti koje moraju ispunjavati aktivnosti zaštite okoliša odabrane u okviru operativnog programa, kako je navedeno u članku 103.f stavku 1. prvom podstavku drugoj rečenici Uredbe (EZ) br. 1234/2007. Komisija stavlja na raspolaganje državama članicama tekst tog odjeljka.
Nacionalni okvir sadrži također otvoreni popis aktivnosti zaštite okoliša i uvjete pod kojima se primjenjuju u državi članici u smislu članka 103.c stavka 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007. Za svaku odabranu aktivnost zaštite okoliša u nacionalnom okviru potrebno je navesti:
(a)
opravdanost mjere na temelju njezinog očekivanog djelovanja na okoliš; i
(b)
posebnu obavezu ili obaveze koje iz toga proizlaze.
3. Aktivnosti zaštite okoliša koje su slične agro-okolišnim obavezama predviđenim u okviru ruralnog razvojnog programa imaju isto trajanje kao te obaveze. One će se nastaviti provoditi u sljedećem operativnom programu kad je vrijeme trajanja sličnih agro-okolišnih obaveza dulje od početnih operativnih programa. Međutim, države članice mogu u opravdanim slučajevima dopustiti kraće trajanje ekoloških mjera ili čak njihovu obustavu, a posebno na temelju rezultata srednjoročnog vrednovanja iz članka 126. stavka 3. ove Uredbe.
U nacionalnom okviru mora se navesti vrijeme trajanja akivnosti iz podstavka 1. i prema potrebi obaveza o nastavku poduzimanja mjera u idućem operativnom programu.
Članak 57.
Dopunske odredbe država članica
Države članice mogu donijeti dopunske odredbe za provedbu Uredbe (EZ) br. 1234/2007 i ove Uredbe u vezi s prihvatljivosti mjera za dobivanje potpore, aktivnosti ili troškova u okviru operativnih programa.
Članak 58.
Povezanost s programima ruralnog razvoja
1. Ovisno o stavku 2. ne dodjeljuje se nikakva potpora u okviru jednog ili više programaruralnog razvoja pojedine države članice odobrenih Uredbom Vijeća (EZ) br. 1698/2005 (9) za aktivnosti obuhvaćene mjerama utvrđenim ovom Uredbom.
2. Ako je potpora u skladu s člankom 5. stavkom 6. Uredbe (EZ) br. 1698/2005 dodijeljena iznimno za mjere koje bi potencijalno bile prihvatljive za potporu u skladu s ovom Uredbom, države članice osiguravaju da korisnik primi potporu za dotičnu mjeru samo u skladu s jednim sustavom potpore.
S tim ciljem, kad države članice u svoje programe ruralnog razvoja uključuju mjere koje sadrže takve izuzetke, one moraju osigurati da su u nacionalnoj strategiji, kako je navedeno u članku 55. ove Uredbe, navedeni kriteriji i administrativni propisi koje će primjenjivati u programima ruralnog razvoja.
3. Prema potrebi i ne dovodeći u pitanje odredbe članka 103.a stavka 3., članka 103.d stavaka 1. i 3. te članka 103.e Uredbe (EZ) br. 1234/2007 i članka 47. ove Uredbe, razina potpore za mjere obuhvaćene ovom Uredbom ne smije prijeći razinu koja se primjenjuje na mjere u okviru programa ruralnog razvoja.
4. Potpora za aktivnosti zaštite okoliša, osim nabave dugotrajne materijalne imovine, ograničena je na maksimalne iznose utvrđene u Prilogu I. Uredbi (EZ) br. 1698/2005 za agro-okolišna plaćanja. Ti se iznosi mogu povećati u iznimnim slučajevima uzimajući u obzir posebne okolnosti koje su opravdane u nacionalnoj strategiji, kako je navedeno u članku 55. ove Uredbe, i u operativnim programima proizvođačkih organizacija. Iznosi za aktivnosti zaštite okoliša mogu se također povećati kako bi se poduprle mjere u vezi s prioritetima navedenim u članku 16.a Uredbe (EZ) br. 1698/2005.
5. Stavak 4. ne primjenjuje se na aktivnosti zaštite okoliša koje se izravno ili neizravno ne odnose na određenu parcelu.
Članak 59.
Sadržaj operativnih programa
Operativni programi sadrže:
(a)
opis početnog stanja, na temelju, prema potrebi, zajedničkih polaznih pokazatelja navedenih u Prilogu VIII.;
(b)
ciljeve programa, uzimajući u obzir prognoze za proizvodnju i plasman, objašnjenje kako program doprinosi nacionalnoj strategiji, te potvrdu da je u skladu s nacionalnom strategijom, uključujući također u odnosu na uravnoteženost djelatnosti. Opis ciljeva odnosi se na ciljeve utvrđene u nacionalnoj strategiji i sadrži mjerljive zadaće, kako bi se olakšalo praćenje postupnog napretka u provedbi programa;
(c)
detaljan opis mjera, uključujući i one za sprečavanje krize i upravljanje krizom koje sadrže zasebne aktivnosti koje treba poduzeti i sredstva za postizanje tih ciljeva u svakoj godini provedbe programa. Opis objašnjava opseg u kojem različite predložene mjere:
i.
dopunjavaju i sukladne su s drugim mjerama, uključujući mjere koje se financiraju ili su prihvatljive za potporu drugih fondova Unije, a posebno za potporu za ruralni razvoj. Prema potrebi, u vezi s tim navode se posebno mjere koje su provedene u okviru prethodnih operativnih programa;
ii.
ne povlače za sobom bilo kakav rizik od dvostrukog financiranja iz fondova Unije;
(d)
trajanje programa; i
(e)
financijske aspekte, naime:
i.
metodu izračuna i visinu financijskih doprinosa;
ii.
postupak za financiranje operativnog fonda;
iii.
informacije potrebne za opravdanje različitih visina doprinosa; i
iv.
proračun i vremenski raspored za poduzimanje aktivnosti za svaku godinu provedbe programa.
Članak 60.
Prihvatljivost aktivnosti za potporu u okviru operativnih programa
1. Operativni programi ne smiju obuhvaćati aktivnosti ili troškove navedene u popisu navedenom u Prilogu IX.
2. Troškovi u okviru operativnih programa koji su prihvatljivi za dobivanje potpore ograničeni su na stvarno nastale troškove. Međutim, države članice mogu umjesto toga unaprijed utvrditi standardne paušalne iznose, uz primjereno obrazloženje, u sljedećim slučajevima:
(a)
ako su takvi paušalni iznosi navedeni u Prilogu IX.;
(b)
za dodatne troškove vanjskog prijevoza po kilometru, u usporedbi s troškovima cestovnog prijevoza, nastalih pri korištenju željezničkog i/ili brodskog prijevoza kao dijela aktivnosti zaštite okoliša; i
(c)
za dodatne troškove i gubitak prihoda nastale provođenjem aktivnosti zaštite okoliša, izračunate u skladu s člankom 53. stavkom 2. Uredbe (EZ) br. 1974/2006 (10).
Države članice preispituju te iznose barem svakih pet godina.
3. Da bi neka aktivnost bila prihvatljiva, više od 50 % vrijednosti njome obuhvaćenih proizvoda, moraju biti proizvodi za koje je organizacija proizvođača priznata. Kako bi se uračunali u tih 50 %, proizvodi moraju potjecati od članova proizvođačke organizacije ili pridruženih proizvođača druge proizvođačke organizacije ili udruženja proizvođačkih organizacija. Članak 50. primjenjuju se mutatis mutandis za izračun vrijednosti.
4. Na aktivnosti zaštite okoliša primjenjuju se sljedeća pravila:
(a)
kombinirati se mogu različite aktivnosti zaštite okoliša pod uvjetom da se nadopunjavaju i da su međusobno usklađene. Kad se kombiniraju aktivnosti zaštite okoliša, u visini potpore mora se voditi računa o posebnim gubicima prihoda i dodatnim troškovima koji proizlaze iz te kombinacije;
(b)
obaveze o ograničavanju primjene umjetnih gnojiva, sredstava za zaštitu bilja ili drugih proizvodnih sredstava prihvatljive su samo ako se ta ograničenja mogu procjenjivati na način kojim se dobiva razumno jamstvo o poštovanju tih obaveza;
(c)
aktivnosti u vezi s ekološko prihvatljivim načinom upravljanja ambalažom moraju se propisno obrazložiti i moraju nadilaziti zahtjeve koje je pojedina država članica utvrdila u skladu s Uredbom 94/62/EZ Europskog parlamenta i Vijeća (11).
Države članice utvrđuju u svojoj nacionalnoj strategiji iz članka 55. ove Uredbe najveću stopu godišnjih troškova u okviru operativnog programa koji se mogu potrošiti za aktivnosti u vezi s ekološki prihvatljivim načinom upravljanja ambalažom. Ta stopa treba iznositi najviše 20 %, a može se prekoračiti kako bi se uzele u obzir posebne nacionalne/regionalne okolnosti koje treba obrazložiti u nacionalnoj strategiji.
5. Ulaganja, uključujući i ona u okviru ugovora o leasingu, čije razdoblje amortizacije prelazi vremensko trajanje operativnog programa, mogu se iz opravdanih ekonomskih razloga prenijeti u sljedeći operativni program, a pogotovo u slučajevima kad je razdoblje fiskalne deprecijacije dulje od pet godina.
Kod zamjenskih investicija preostala vrijednost zamijenjene investicije se:
(a)
dodaje operativnom fondu proizvođačke organizacije; ili
(b)
oduzima od troškova zamjene.
6. Ulaganja ili aktivnosti mogu se provoditi na pojedinačnim gospodarstvima i/ili prostorima pridruženih proizvođača proizvođačke organizacije, ili udruženja proizvođačkih organizacija uključujući i slučajeve kad su aktivnosti povjerene vanjskim izvršiteljima članovima proizvođačkih organizacija ili udruženja proizvođačkih organizacija, pod uvjetom da doprinose ciljevima operativnoga programa. Ako pridruženi proizvođač napusti proizvođačku organizaciju, države članice će se pobrinuti da se ulaganja ili njegova preostala vrijednost nadoknadi. Međutim, u opravdanim slučajevima države članice mogu predvidjeti da proizvođačka organizacija ne mora nadoknaditi ulaganja ili njegovu preostalu vrijednost.
7. Ulaganja i aktivnosti u vezi s preradom voća i povrća u prerađevine voća i povrća mogu biti prihvatljiva za dobivanje potpore ako se takvim ulaganjima i aktivnostima provode ciljevi navedeni u članku 103.c stavku 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, uključujući i one iz članka 122. prvog stavka točke (c) iste Uredbe, i pod uvjetom da su utvrđeni u nacionalnoj strategiji iz članka 103.f stavka 2. Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
Članak 61.
Podnošenje dokumenata
Operativnim programima treba se posebno priložiti:
(a)
dokaz o osnivanju operativnoga fonda;
(b)
pismena obaveza proizvođačke organizacije da će poštovati odredbe Uredbe (EZ) br. 1234/2007 i ove Uredbe; i
(c)
pismena potvrda obaveze proizvođačke organizacije da nije primila i da neće primiti, posredno ili neposredno, bilo kakva druga sredstva koja daje Unija ili nacionalna sredstva za aktivnosti koje su prihvatljive za dobivanje potpore u okviru ove Uredbe.
Članak 62.
Operativni programi udruženja proizvođačkih organizacija
1. Države članice mogu ovlastiti jedno udruženje proizvođačkih organizacija da podnese cjelokupan ili djelomičan operativni program, koji se sastoji od aktivnosti koje su utvrdile, ali neće provoditi dvije ili više proizvođačke organizacije pridružene udruženju u njihovim operativnim programima.
2. Operativni programi udruženja proizvođačkih organizacija razmatrat će se zajedno s operativnim programima pridruženih proizvođačkih organizacija, uključujući ostvarenje ciljeva i poštovanje ograničenja utvrđenih u članku 103.c Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
3. Države članice osiguravaju:
(a)
da se aktivnosti u cijelosti financiraju iz doprinosa članova udruženja proizvođačkih organizacija tj. proizvođačkih organizacija, plaćenih iz operativnih fondova tih proizvođačkih organizacija. Aktivnosti koje, međutim, mogu financirati pridružene članice u udruženju koje nisu proizvođačke organizacije u razmjernom iznosu koji odgovara udjelu doprinosa pridruženih proizvođačkih organizacija, u skladu s člankom 34.;
(b)
da su aktivnosti i odgovarajuće financijsko sudjelovanje navedeni u operativnom programu svake proizvođačke organizacije koja sudjeluje; i
(c)
da nema rizika od dvostruke potpore.
4. Članci 58., 59. i 60., članak 61. točke (b) i (c) te članci 63. do 67. primjenjuju se mutatis mutandis na operativne programe udruženja proizvođačkih organizacija. Međutim, uravnoteženost između aktivnosti iz članka 59. točke (b) nije propisana u odnosu na operativne programe udruženja proizvođačkih organizacija.
Članak 63.
Rok za podnošenje
1. Proizvođačka organizacija podnosi operativne programe na odobrenje nadležnom tijelu u državi članici u kojoj proizvođačka organizacija ima svoje sjedište najkasnije do 15. rujna u godini koja prethodi godini u kojoj će se oni provoditi. Međutim, države članice mogu odrediti kasniji datum.
2. Kad pravni subjekt ili jasno definirani dio pravnoga subjekta, uključujući proizvođačku grupu, podnose zahtjev za priznavanje kao proizvođačka organizacija, oni mogu istodobno na odobrenje podnijeti operativni program iz stavka 1. Uvjet za odobrenje operativnog programa jest dobivanje priznanja najkasnije posljednjeg datuma utvrđenog u članku 64. stavku 2.
Članak 64.
Odluka
1. Nadležno nacionalno tijelo, prema potrebi:
(a)
odobrava iznose operativnih fondova i operativne programe koji ispunjavaju uvjete Uredbe (EZ) br. 1234/2007 i zahtjeve iz ovog poglavlja;
(b)
odobrava operativne programe, pod uvjetom da proizvođačka organizacija prihvati određene izmjene; ili
(c)
odbija programe ili dijelove programa.
2. Nadležno tijelo države članice donosi odluke o operativnim programima i fondovima najkasnije do 15. prosinca godine u kojoj su podneseni.
Države članice obavješćuju proizvođačke organizacije o odlukama najkasnije do 15. prosinca.
Međutim, iz valjano obrazloženih razloga, nadležno tijelo države članice može donijeti odluku o operativnim programima i fondovima najkasnije do 20. siječnja nakon datuma podnošenja. U odluci o odobrenju može se predvidjeti da su troškovi prihvatljivi za potporu od 1. siječnja u godini nakon podnošenja.
Članak 65.
Izmjene operativnih programa za sljedeće godine
1. Proizvođačka organizacija može zatražiti izmjene operativnih programa, uključujući i one vezane uz njihovo trajanje, najkasnije do 15. rujna, kako bi se primjenjivali od 1. siječnja sljedeće godine.
Međutim, države članice mogu utvrditi kasniji datum za podnošenje zahtjeva.
2. Zahtjevima za izmjene trebaju se priložiti popratni dokumenti u kojima su navedeni razlog, vrsta i učinci izmjena.
3. Nadležno tijelo države članice donosi odluke o zahtjevima za izmjene operativnih programa najkasnije do 15. prosinca u godini podnošenja.
Međutim, iz valjano opravdanih razloga, nadležno tijelo države članice može donijeti odluku o izmjeni operativnih programa najkasnije do 20. siječnja godine nakon datuma podnošenja. U odluci o odobrenju može se predvidjeti da su troškovi prihvatljivi za potporu od 1. siječnja u godini nakon podnošenja zahtjeva.
Članak 66.
Izmjene operativnih programa tijekom godine
1. Države članice mogu dopustiti izmjene operativnih programa tijekom godine, pod uvjetima koje one utvrđuju.
2. Nadležno tijelo države članice donosi odluku o izmjeni operativnih programa zatraženoj prema stavku 1. do 20. siječnja godine nakon godine za koju su izmjene zatražene.
3. Nadležno tijelo države članice može ovlastiti proizvođačke organizacije da tijekom godine:
(a)
samo djelomično provode svoje operativne programe;
(b)
izmijene sadržaje operativnog programa;
(c)
iznos operativnog fonda povećaju za najviše 25 % od početno odobrenog iznosa i da ga smanje za postotak koji utvrđuju države članice, ako ostaju očuvani ukupni ciljevi operativnog programa. Države članice mogu povećati taj postotak kad se radi o spajanjima proizvođačkih organizacija iz članka 29. stavka 1.;
(d)
operativni fond dopune nacionalnom financijskom pomoći u slučaju primjene članka 93.
4. Države članice utvrđuju uvjete pod kojima se operativni programi mogu izmijeniti tijekom godine bez prethodnog odobrenja nadležnog tijela države članice. Te su izmjene prihvatljive za dobivanje potpore jedino ako proizvođačka organizacija o tome odmah obavijesti nadležno tijelo.
Članak 67.
Forma operativnih programa
1. Operativni se programi provode u godišnjim razdobljima počevši od 1. siječnja do 31. prosinca.
2. Operativni programi odobreni najkasnije 15. prosinca provode se od 1. siječnja sljedeće godine.
Provedba programa odobrenih nakon 15. prosinca odgađa se za godinu dana.
Iznimno od odredaba ovog stavka prvog i drugog podstavka, ako se primjenjuje članak 64. stavak 2. treći podstavak ili članak 65. stavak 3. drugi podstavak provedba operativnih programa odobrenih u skladu s ovim odredbama počinje najkasnije 31. siječnja nakon njihovog odobrenja.
Odjeljak 4.
Potpora
Članak 68.
Odobreni iznos potpore
1. Države članice obavješćuju proizvođačke organizacije i udruženja proizvođačkih organizacija o odobrenom iznosu potpore kako je to predviđeno odredbama članka 103.g stavka 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 najkasnije do 15. prosinca godine koja prethodi godini za koju je zatražena potpora.
2. Ako se primjenjuje članak 64. stavak 2. treći podstavak ili članak 65. stavak 3. drugi podstavak, države članice obavješćuju o odobrenom iznosu potpore najkasnije do 20. siječnja godine za koju je zatražena potpora.
Članak 69.
Zahtjevi za isplatu potpore
1. Proizvođačke organizacije podnose nadležnom tijelu države članice zahtjev za plaćanje potpore ili preostalog iznosa potpore za svaki operativni program za koji je potpora zatražena najkasnije do 15. veljače u godini nakon godine za koju je potpora zatražena.
2. Zahtjevima se treba priložiti dokumentacija o:
(a)
zatraženoj potpori;
(b)
vrijednosti proizvodnje stavljene na tržište;
(c)
financijskim doprinosima koji se ubiru od njezinih članova i doprinosima same proizvođačke organizacije;
(d)
troškovima nastalim u vezi s operativnim programom;
(e)
izdacima koji se odnose na sprečavanje krize i upravljanje krizom raščlanjene prema aktivnostima;
(f)
udjelu operativnog fonda koji je potrošen na sprečavanje krize i upravljanje krizom raščlanjen prema aktivnostima;
(g)
o ispunjavanju odredaba članka 103.c stavka 2., članka 103.c stavka 3. prvog podstavka i članka 103.d Uredbe (EZ) br. 1234/2007;
(h)
o pismenoj izjavi da nisu primljena dvostruka financijska sredstva iz sredstava Unije ili nacionalnih sredstava vezano uz mjere i/ili aktivnosti koje su prihvatljive za dobivanje potpore u okviru ove Uredbe; i
(i)
ako se radi o zahtjevu za plaćanje na temelju standardnog paušalnog iznosa iz članka 60. stavka 2., dokaz o provedbi dotične aktivnosti.
3. Zahtjevi za potporu mogu obuhvaćati troškove koji su planirani u programu, ali nisu podmireni, ako se dokažu sljedeći elementi:
(a)
te aktivnosti nisu mogle biti provedene do 31. prosinca u godini provedbe operativnog programa zbog razloga koji su izvan kontrole dotične proizvođačke organizacije;
(b)
te aktivnosti mogu se provesti najkasnije do 30. travnja godine nakon godine za koju je zatražena potpora; i
(c)
jednakovrijedni doprinos proizvođačke organizacije ostaje u operativnom fondu.
Potpora se isplaćuje i položeno se sredstvo osiguranja u skladu s člankom 71. stavkom 3. oslobađa samo pod uvjetom da se predoči dokaz o podmirenju planiranih izdataka u skladu s prvim podstavkom točkom (b) najkasnije do 30. travnja godine nakon godine za koju je dotični izdatak planiran te na temelju stvarno utvrđenog prava na potporu.
4. Ako su zahtjevi podneseni nakon datuma predviđenog u stavku 1., potpora se umanjuje za 1 % za svaki dan kašnjenja.
U iznimnim i valjano opravdanim slučajevima, nadležno tijelo države članice može prihvatiti zahtjeve nakon datuma predviđenog u stavku 1. ako su provedene potrebne kontrole i ako se poštovao rok za plaćanje predviđen u članku 70.
5. Udruženja proizvođačkih organizacija mogu podnijeti jedan zahtjev za potporu iz stavka 1. po nalogu i u ime svojih članova, ako su ti članovi proizvođačke organizacije i pod uvjetom da je za svakog člana podnesena dokazna dokumentacija kako se to zahtijeva stavkom 2. Proizvođačke organizacije su krajnji korisnik potpore.
Članak 70.
Isplata potpore
Države članice isplaćuju potporu do 15. listopada godine koja slijedi nakon godine provedbe programa.
Članak 71.
Isplata predujmova
1. Države članice mogu dopustiti proizvođačkim organizacijama podnošenje zahtjeva za isplatu unaprijed dijela potpore koji odgovara predvidljivim izdacima u okviru operativnog programa tijekom razdoblja od tri ili četiri mjeseca, počevši od mjeseca u kojem je zahtjev podnesen.
2. Zahtjevi za isplatu predujmova podnose se prema izboru države članice na tromjesečnoj osnovi u siječnju, travnju, srpnju i listopadu ili na četveromjesečnoj osnovi u siječnju, svibnju i rujnu.
Ukupne isplate predujmova izvršene za zadanu godinu ne smiju prijeći 80 % prvobitno odobrenog iznosa potpore za operativni program.
3. Predujmovi se isplaćuju nakon polaganja sredstva osiguranja u protuvrijednosti od 110 % predujma u skladu s Uredbom Komisije (EEZ) br. 2220/85 (12).
Države članice utvrđuju uvjete kojima se osigurava da se financijski doprinosi u operativni fond ubiru u skladu s člankom 52. i člankom 53. ove Uredbe i da su prethodno isplaćeni iznosi predujmova i odgovarajući doprinos proizvođačke organizacije stvarno potrošeni.
4. Tijekom tekuće programske godine mogu se podnositi zahtjevi za oslobađanje sredstva osiguranja uz predočenje dokazne dokumentacije, poput računa i potvrda o izvršenim plaćanjima.
Sredstva osiguranja se oslobađaju do 80 % iznosa isplaćenih predujmova.
5. Temeljni zahtjev u smislu članka 20. stavka 2. Uredbe (EEZ) br. 2220/85 obuhvaća provedbu aktivnosti navedenih u operativnim programima ovisno o preuzetim obavezama predviđenim u članku 61. točkama (b) i (c) ove Uredbe.
U slučaju neispunjavanja temeljnog zahtjeva ili ozbiljnog propusta u ispunjavanju obveza predviđenih u članku 61. točkama (b) i (c), sredstvo osiguranja se zadržava, ne dovodeći u pitanje druge kazne koje se primjenjuju u skladu s poglavljem V. odjeljkom 3.
U slučaju neispunjavanja drugih zahtjeva, sredstvo osiguranja se gubi razmjerno s masom utvrđene nepravilnosti.
6. Države članice mogu utvrditi minimalni iznos i krajnje rokove za isplatu predujmova.
Članak 72.
Djelomične isplate
Države članice mogu dopustiti proizvođačkim organizacijama podnošenje zahtjeva za isplatu dijela potpore koji odgovara već izdanim iznosima u okviru operativnog programa.
Zahtjevi se mogu podnositi u bilo koje vrijeme, ali najviše tri puta u zadanoj godini. Zahtjevima treba priložiti dokumentaciju kojom se dokazuje da su plaćanja izvršena.
Plaćanja u vezi sa zahtjevima za isplatu dijelova potpore ne smiju prijeći 80 % dijela iznosa potpore koji odgovara iznosima već potrošenim u okviru operativnog programa za dotično razdoblje. Države članice mogu utvrditi minimalne iznose za djelomična plaćanja i rokove za podnošenje zahtjeva.
POGLAVLJE III.
Mjere za sprečavanje krize i upravljanje krizom
Odjeljak 1.
Opće odredbe
Članak 73.
Odabir mjera za sprečavanje krize i upravljanje krizom
Države članice mogu predvidjeti da se jedna ili više mjera navedenih u članku 103.c stavku 2. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 ne primjenjuju na njihovom državnom području.
Članak 74.
Zajmovi za financiranje mjera za sprečavanja krize i upravljanje krizom
Zajmovi za financiranje mjera za sprečavanje krize i upravljanje krizom u skladu s člankom 103.c stavkom 2. trećim podstavkom Uredbe (EZ) br. 1234/2007 čije razdoblje otplate prelazi trajanje operativnog programa mogu se iz opravdanih ekonomskih razloga prenijeti na idući operativni program.
Odjeljak 2.
Povlačenja s tržišta
Članak 75.
Definicija
U ovom se odjeljku utvrđuje pravila o povlačenju s tržišta kako je navedeno u članku 103.c stavku 2. točki (a) Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
Za potrebe ovog poglavlja, „proizvodi povučeni s tržišta”, „povučeni proizvodi” i „proizvodi koji nisu stavljeni u prodaju” znače proizvodi koji su tako povučeni s tržišta.
Članak 76.
Tržišni standardi
1. Ako za pojedini proizvod važi tržišni standard naveden u glavi II., takav proizvod povučen s tržišta mora odgovarati tom standardu, osim propisa o opremanju i označavanju proizvoda. Proizvodi se mogu povući u rasutom stanju, sve veličine zajedno, pod uvjetom da su ispunjeni minimalni zahtjevi klase II., posebno vezano uz kakvoću i veličinu.
Međutim, minijaturni proizvodi, kako je definirano odgovarajućim standardom, moraju ispunjavati važeće tržišne standarde, uključujući odredbe o opremanju i označavanju proizvoda.
2. Ako za određeni proizvod nema važećeg tržišnog standarda, proizvodi povučeni s tržišta moraju ispunjavati minimalne zahtjeve utvrđene u Prilogu X. Države članice mogu utvrditi dodatna pravila koja dopunjuju ove minimalne zahtjeve.
Članak 77.
Trogodišnji prosjek za povlačenja s tržišta za besplatnu distribuciju
1. Ograničenje od 5 % količine proizvodnje stavljene na tržište navedeno u članku 103.d stavku 4. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 izračunava se na temelju aritmetičke sredine ukupne količine proizvoda za koje je proizvođačka organizacija priznata i koju je proizvođačka organizacije stavila na tržište tijekom tri prethodne godine.
2. Za nedavno priznate proizvođačke organizacije podaci za tržišne godine prije priznavanja uzimaju se:
(a)
ako je organizacija bila proizvođačka grupa, prema potrebi jednakovrijedni podaci za tu proizvođačku grupu; ili
(b)
količina uzeta u obzir prilikom podnošenja zahtjeva za priznavanje.
Članak 78.
Prethodna obavijest o postupcima povlačenja
1. Proizvođačke organizacije i udruženja proizvođačkih organizacija unaprijed obavješćuju nadležna tijela država članica pismenom telekomunikacijskom ili elektroničkom obavijesti o svakom postupku povlačenja koje namjeravaju poduzeti.
U takvoj se obavijesti posebno navodi popis proizvoda koje se namjerava povući i njihova glavna svojstva prema važećim tržišnim standardima, procijenjena količina svakog pojedinog proizvoda, predviđeno odredište i mjesto gdje se povučeni proizvodi mogu pregledati kako je predviđeno u članku 108.
Obavijesti sadrže i potvrdu kojom se dokazuje da su povučeni proizvodi u skladu s važećim tržišnim standardima ili minimalnim zahtjevima navedenim u članku 76.
2. Države članice utvrđuju detaljna pravila za proizvođačke organizacije vezano uz obavješćivanja iz stavka 1., posebno u vezi s vremenskim rokovima.
3. U okviru rokova iz stavka 2., države članice:
(a)
provode kontrolu iz članka 108. stavka 1., nakon koje, ako nisu ustanovljene nepravilnosti, odobravaju postupak povlačenja kako je utvrđeno kontrolom; ili
(b)
u slučajevima iz članka 108. stavka 3., ne provode kontrolu navedenu u članku 108. stavku 1., te o tome obavješćuju proizvođačku organizaciju pismenom telekomunikacijskom ili elektroničkom obavijesti i dopuštaju postupak povlačenja kako je prijavljeno.
Članak 79.
Potpora
1. Potpora koja se sastoji od doprinosa Unije i doprinosa proizvođačke organizacije za povlačenja s tržišta ne smije biti veća od iznosa utvrđenih u Prilogu XI. za proizvode navedene u tom Prilogu. Za ostale proizvode države članice utvrđuju maksimalne iznose potpora.
Ako proizvođačka organizacija primi naknadu od trećih strana za povučene proizvode, potpora iz prvog podstavka snižava se za neto primitke proizvođačkih organizacija za proizvode povučene s tržišta. Da bi bili prihvatljivi za dobivanje potpore, dotični proizvodi moraju se povući s komercijalnog tržišta voća i povrća.
2. Povlačenja s tržišta ne smiju prijeći 5 % razmjerne količine proizvodnje stavljene na tržište bilo kojeg zadanog proizvoda pojedine proizvođačke organizacije. Međutim, količine kojima se raspolagalo na jedan od načina iz članka 103.d stavka 4. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 ili na bilo koji način koji su odobrile države članice u okviru članka 80. stavka 2. ove Uredbe, ne uzimaju se u obzir kod utvrđivanja tog postotka.
Količina proizvodnje stavljene na tržište izračunava se kao prosjek količine proizvodnje stavljene na tržište u prethodne tri godine. Ako ti podaci nisu na raspolaganju, primjenjuje se količina proizvodnje stavljena na tržište za koju je proizvođačka organizacija priznata.
Postoci iz prvog podstavka su godišnje prosječne vrijednosti tijekom trogodišnjeg razdoblja s 5 postotna boda godišnje margine prekoračenja.
3. Financijskom pomoći Unije za voće i povrće povučeno s tržišta, kojim se raspolagalo na način besplatne distribucije humanitarnim organizacijama i institucijama iz članka 103.d stavka 4. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, pokrivaju se samo plaćanja za proizvode kojima se raspolagalo u skladu s ovim člankom stavkom 1. i za troškove iz članka 81. stavka 1. i članka 82. stavka 1. Ove Uredbe.
Članak 80.
Namjena (određenje) povučenih proizvoda
1. Države članice utvrđuju dopuštenu namjenu za proizvode koji se povlače s tržišta. One donose odredbe kojima se osigurava da ne dođe do negativnog utjecaja na okoliš ili negativnih posljedica za zaštitu bilja zbog povlačenja proizvoda ili njihove namjene. Troškovi koje su proizvođačke organizacije imale zbog poštovanja ovih odredaba prihvatljivi su kao dio potpore za povlačenja s tržišta u okviru operativnog programa.
2. Namjene navedene u stavku 1. uključuju besplatnu distribuciju u smislu članka 103.d stavka 4. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 i ostale jednakovrijedne namjene koje odobre države članice.
Države članice mogu dopustiti humanitarnim organizacijama i institucijama iz članka 103.d stavka 4. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 da zatraže simboličan doprinos od krajnjeg primatelja proizvoda povučenih s tržišta ako su ti proizvodi prerađeni.
Korisnicima besplatne distribucije može se dopustiti da prerađivačima voća i povrća plate u naturi ako je takvo plaćanje samo naknada za troškove prerade i samo ako je država članica u kojoj se vrši plaćanje predvidjela pravila kojima se osigurava krajnji korisnici iz drugog podstavka troše prerađene proizvode.
Države članice poduzimaju sve potrebne korake kako bi olakšale kontakte i suradnju između proizvođačkih organizacija i od njih odobrenih humanitarnih organizacija i institucija iz članka 103.d stavka 4. Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
3. Dopušteno je proizvode ustupiti prerađivačkoj industriji. Države članice donose detaljne propise kojima se osigurava da ne dolazi do narušavanja tržišnog natjecanja za pojedine industrije unutar Unije ili za uvezene proizvode, te da povučeni proizvodi ponovno ne stignu na komercijalno tržište. Alkohol dobiven destilacijom smije se koristiti isključivo u industrijske svrhe ili za proizvodnju energije.
Članak 81.
Troškovi prijevoza
1. Troškovi prijevoza za besplatnu distribuciju svih proizvoda povučenih s tržišta prihvatljivi su za naknadu u okviru operativnog programa na temelju paušalnih iznosa, utvrđenih u skladu s udaljenosti između točke povlačenja i mjesta isporuke, utvrđenih u Prilogu XII.
Za prijevoz morskim putem države članice utvrđuju udaljenost između točke povlačenja i mjesta isporuke. Naknada ne smije prelaziti troškove kopnenog prijevoza najkraćim putem između mjesta utovara i teoretske točke izlaska gdje je moguć kopneni prijevoz. Korektivni koeficijent od 0,6 primjenjuje se na iznose kao što je utvrđeno u Prilogu XII.
2. Troškovi prijevoza isplaćuju se onoj strani koja stvarno snosi financijski trošak dotičnog prijevoza.
Isplata se vrši po predočenju dokazne dokumentacije kojom se posebno potvrđuju:
(a)
nazivi organizacija korisnika;
(b)
količina dotičnih proizvoda;
(c)
preuzimanje koje obavlja organizacija korisnika i korišteno sredstvo prijevoza; i
(d)
udaljenost između mjesta povlačenja i mjesta isporuke.
Članak 82.
Troškovi sortiranja i pakiranja
1. Troškovi sortiranja i pakiranja svježega voća i povrća povučenog s tržišta za besplatnu distribuciju prihvatljivi su u okviru operativnih programa u visini paušalnog iznosa utvrđenog u Prilogu XIII. dijelu A za proizvode u pakiranjima manjim od 25 kilograma neto težine.
2. Na pakiranjima proizvoda za besplatnu distribuciju nalazi se europski grb, zajedno s jednim ili više natpisa utvrđenih u Prilogu XIII.dijelu B.
3. Troškovi sortiranja i pakiranja isplaćuju se proizvođačkim organizacijama koje su izvršile te radnje.
Plaćanje se vrši po predočenju dokazne dokumentacije kojom se posebno potvrđuju:
(a)
nazivi organizacija korisnika;
(b)
količina dotičnih proizvoda; i
(c)
preuzimanje koje obavlja organizacija korisnika, uz navod načina opremanja.
Članak 83.
Obaveze primatelja proizvoda povučenih s tržišta
1. Primatelji povučenih proizvoda navedenih u članku 103.d stavku 4. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 obvezuju se:
(a)
poštovati odredbe ove Uredbe;
(b)
voditi poseban zapisnik o zalihama i financijskim računima za provedene postupke;
(c)
prihvatiti kontrole predviđene propisima Unije; i
(d)
dostaviti dokaznu dokumentaciju o krajnjoj namjeni svakog od dotičnih proizvoda, u obliku potvrde o preuzimanju (ili jednakovrijedne isprave) kojima se potvrđuje da je povučene proizvode preuzela treća strana s namjerom besplatne distribucije.
Države članice mogu odlučiti da primatelji ne moraju voditi zapisnik ili evidenciju računa iz prvog podstavka točke (b) ako primaju samo manje količine i ako smatraju da je rizik nizak. Odluka o tome i njezina obrazloženost trebaju se dati u pisanom obliku.
2. Primatelji povučenih proizvoda za druge namjene obvezuju se:
(a)
poštovati odredbe ove Uredbe;
(b)
voditi posebne zapisnike o zalihama i financijske račune za provedene radnje ako država članica smatra da je to potrebno unatoč činjenici da je proizvod denaturaliziran (promijenio svojstva) prije isporuke;
(c)
prihvatiti kontrole predviđene propisima Unije; i
(d)
da neće tražiti dodatnu potporu za alkohol proizveden iz dotičnih proizvoda kad se radi o povučenim proizvodima namijenjenim destilaciji.
Odjeljak 3.
Zelena berba i neubiranje
Članak 84.
Definicije zelene berbe i neubiranja
1. U smislu ove Uredbe primjenjuju se ove definicije:
(a)
„zelena berba” znači potpuno ubiranje neutrživih proizvoda na određenom području prije početka normalne berbe. Dotični proizvodi ne smiju biti oštećeni prije zelene berbe, bilo iz klimatskih razloga ili bolesti ili nekog drugog razloga;
(b)
„neubiranje” znači stanje kad se trgovačka proizvodnja ne uzima s dotične površine tijekom normalnog proizvodnog ciklusa. Međutim uništenje proizvoda zbog klimatskih uvjeta ili bolesti neće se smatrati neubiranjem.
2. Zelena berba i neubiranje dodatne su i različite od normalnih postupaka uzgoja.
Članak 85.
Uvjeti za primjenu zelene berbe i neubiranja
1. Za mjere zelene berbe i neubiranja države članice:
(a)
donose detaljne odredbe o provedbi mjera, uključujući odredbe o obavješćivanju unaprijed o neubiranju i zelenoj berbi, o njihovom sadržaju i krajnjim rokovima, o iznosu naknade koja se plaća i o primjeni mjera, kao i popis prihvatljivih proizvoda u okviru tih mjera;
(b)
donose odredbe kojima se osigurava da provedba tih mjera nema negativan utjecaj na okoliš niti negativne posljedice na zaštitu bilja;
(c)
nadziru da se mjere provode ispravno, uključujući i u odnosu na odredbe iz točaka (a) i (b), te u suprotnom, ne odobravaju primjenu mjera.
2. Proizvođačke organizacije i udruženja proizvođačkih organizacija unaprijed obavješćuju nadležna tijela država članica pisanom telekomunikacijskom ili elektroničkom porukom, o svakoj mjeri vezano uz zelenu berbu ili neubiranje koje namjeravaju poduzeti.
Prva obavijest za jednu određenu godinu i za jedan određeni proizvod mora sadržavati analizu koja se temelji na očekivanom stanju na tržištu, kojim se opravdava zelena berba kao mjera sprečavanja krize.
3. Zelena berba i neubiranje ne smiju se primijeniti na isti proizvod i istu površinu u jednoj određenoj godini ili u dvije uzastopne godine.
4. Iznose naknade, koji se sastoje od doprinosa Unije i doprinosa proizvođačke organizacije za zelenu berbu i neubiranje, utvrđuju države članice u skladu sa stavkom 1. točkom (a) kao plaćanja po hektaru:
(a)
u iznosu kojim se pokrivaju samo dodatni troškovi nastali primjenom mjera, uzimajući u obzir upravljanje zaštitom okoliša i mjerama zaštite okoliša potrebnim za ispunjenje odredaba donesenih u skladu sa stavkom 1. točkom (b); ili
(b)
u iznosu kojim se pokriva najviše 90 % maksimalne visine potpore za povlačenja s tržišta kako je navedeno u članku 79.
Odjeljak 4.
Promicanje i informiranje
Članak 86.
Provedba mjera promicanja i informiranja
1. Države članice donose detaljne odredbe o provedbi mjera promicanja i informiranja. Tim se odredbama mora omogućiti brza primjenu mjera kada je to potrebno.
2. Aktivnosti u okviru mjera promicanja i informiranja primjenjuju se dodatno tekućim aktivnostima promicanja i informiranja pojedine proizvođačke organizacije, koje se ne odnose na sprečavanje krize i upravljanje krizom.
Odjeljak 5.
Izobrazba
Članak 87.
Provedba mjera izobrazbe
Države članice donose detaljne odredbe o provedbi mjera izobrazbe.
Odjeljak 6.
Osiguranje ljetine
Članak 88.
Cilj aktivnosti osiguranja ljetine
Proizvođačka organizacija provodi aktivnosti osiguranja ljetine što doprinosi sigurnom očuvanju prihoda proizvođača i pokriću tržišnih gubitaka koje ima proizvođačka organizacija i/ili njezini članovi kad su pogođeni prirodnim katastrofama, klimatskim nepogodama i, kad je primjereno, bolestima ili napadom štetnika.
Članak 89.
Provedba aktivnosti osiguranja ljetine
1. Države članice donose detaljne odredbe o provedbi mjera osiguranja ljetine, uključujući i odredbe kojima se osigurava da mjere osiguranja ljetine ne narušavaju natjecanje na tržištu osiguranja.
2. Države članice mogu odobriti dodatna nacionalna financijska sredstva kao potporu aktivnostima osiguranja ljetine, za koje se koriste sredstva iz operativnog fonda. Međutim, ukupan javna potpora za osiguranje ljetine ne smije prijeći:
(a)
80 % cijene premija osiguranja koje plaćaju proizvođači za osiguranje od gubitaka koji su posljedica nepovoljnih klimatskih uvjeta koji se mogu izjednačiti s prirodnim katastrofama;
(b)
50 % cijene premija osiguranja koje plaćaju proizvođači za osiguranje od:
i.
gubitaka iz točke (a) i od drugih gubitaka uzrokovanih nepovoljnim vremenskim uvjetima; i
ii.
gubitaka uzrokovanih bolestima životinja ili biljaka ili napadima štetnika.
Najveća stopa iz točke (b) prvog podstavka primjenjuje se čak i u slučajevima kad se operativnom fondu inače odobrava financijska pomoć Unije u visini od 60 % u skladu s člankom 103.d stavkom 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
3. Aktivnosti osiguranja ljetine ne pokrivaju isplate osiguranja kojima se proizvođače obeštećuje za više od 100 % pretrpljenog gubitka prihoda, uzimajući u obzir svaku naknadu koju proizvođač dobiva iz drugih sustava potpore u odnosu na osigurani rizik.
4. Za potrebe ovog članka, „nepovoljni klimatski uvjeti koji se mogu izjednačiti s prirodnom katastrofom” ima isto značenje kao u članku 2. stavku 8. Uredbe Komisije (EZ) br. 1857/2006 (13).
Odjeljak 7.
Potpora za administrativne troškove za osnivanje uzajamnih fondova
Članak 90.
Uvjeti za dobivanje potpore za administrativne troškove za osnivanje uzajamnih fondova
1. Države članice donose detaljne odredbe o financijskoj potpori za administrativne troškove za osnivanje uzajamnih fondova.
2. Financijska potpora za administrativne troškove za osnivanje uzajamnih fondova sastoji se od doprinosa Unije i doprinosa proizvođačke organizacije. Ukupan iznos potpore za administrativne troškove za osnivanje uzajamnih fondova ne smije biti veći od sljedećih udjela doprinosa proizvođačke organizacije uzajamnom fondu u prvoj, drugoj i trećoj godini njegova korištenja:
(a)
10 %, 8 % i 4 % u državama članicama koje su pristupile Europskoj uniji 1. svibnja 2004. ili kasnije;
(b)
5 %, 4 % odnosno 2 % u drugim državama članicama.
3. Pojedina proizvođačka organizacija može primiti potporu iz stavka 2. samo jednom i samo tijekom prve tri godine korištenja fonda. Kad proizvođačka organizacija zatraži potporu samo u drugoj ili trećoj godini korištenja fonda, financijska potpora iznosi:
(a)
8 % odnosno 4 % u državama članicama koje su pristupile Europskoj uniji 1. svibnja 2004. ili kasnije;
(b)
4 % odnosno 2 % u drugim državama članicama.
4. Države članice mogu odrediti gornju granicu iznosa koje proizvođačka organizacija može primiti kao potporu za administrativne troškove za osnivanja uzajamnih fondova.
POGLAVLJE IV.
Nacionalna financijska pomoć
Članak 91.
Stupanj organiziranosti proizvođača
1. Za potrebe članka 103.e stavka 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 stupanj organiziranosti proizvođača u pojedinom području države članice izračunava se kao vrijednost proizvodnje voća i povrća dobivene u tom području koju su na tržište stavile proizvođačke organizacije, udruženja proizvođačkih organizacija i proizvođačke grupe podijeljeno s ukupnom vrijednošću proizvodnje voća i povrća koja je dobivena u tom području.
2. Stupanj organiziranosti proizvođača u pojedinom području države članice smatra se posebno niskim ako je prosječna vrijednost izračunata kako je to predviđeno stavkom 1. za posljednje tri godine za koje su dostupni podaci ispod 20 %.
Samo proizvodnja voća i povrća koja potječe iz područja navedenog u ovom članku dolazi u obzir za nacionalnu financijsku pomoć. Za potrebe ove glave, područjem se smatra jasno odvojen dio državnog područja države članice na temelju njezinih administrativnih, geografskih ili gospodarskih značajki.
Članak 92.
Ovlaštenje za plaćanje nacionalne financijske pomoći
1. Države članice podnose zahtjev Komisiji za dopuštenje da odobre nacionalnu financijsku pomoć u skladu s člankom 103.e stavkom 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 za operativne programe koji se provode u jednoj kalendarskoj godini do 31. siječnja te godine.
Zahtjevu treba priložiti dokaz iz kojeg je vidljivo da je stupanj organiziranosti proizvođača u dotičnom području posebno nizak u smislu članka 91. ove Uredbe te da samo proizvodi iz sektora voća i povrća proizvedeni u tom području dolaze u obzir za dobivanje pomoći, kao i detalje o dotičnim proizvođačkim organizacijama, iznosu pojedine pomoći i udjelu financijskog doprinosa u skladu s člankom 103.b stavkom 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
2. Komisija odobrava ili odbija zahtjev u roku od tri mjeseca od njegovog podnošenja. Ako Komisija ne odgovori unutar tog roka, zahtjev se smatra odobrenim.
Ako je zahtjev nepotpun, tromjesečno razdoblje se privremeno suspendira i državu članicu je potrebno obavijestiti o ustanovljenom nedostatku. Privremena odgoda roka stupa na snagu datumom kad je država članica obaviještena o odgodi roka i traje do primitka upotpunjenog zahtjeva.
Članak 93.
Izmjene operativnog programa
Proizvođačka organizacija koja želi zatražiti nacionalnu financijsku pomoć prema potrebi izmjenjuje svoj operativni program u skladu s člancima 65. ili 66.
Članak 94.
Zahtjev za plaćanje i isplata nacionalne financijske potpore
1. Proizvođačke organizacije podnose zahtjev za nacionalnu financijsku pomoć i države članice isplaćuju pomoć u skladu s člancima 69. i 70.
2. Države članice utvrđuju dodatne odredbe o plaćanju nacionalne financijske pomoći, uključujući o mogućnosti isplata predujma i djelomičnih plaćanja.
Članak 95.
Nadoknada nacionalne financijske pomoći koju daje Unija
1. Države članice mogu zatražiti od Unije nadoknadu odobrene nacionalne financijske pomoći stvarno isplaćene proizvođačkim organizacijama do 1. siječnja druge godine koja slijedi godinu provedbe programa.
Zahtjevu treba priložiti dokaz iz kojega je vidljivo da su uvjeti navedeni u članku 103.e stavku 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 ispunjeni u tri godine od prethodne četiri godina, kao i detalje o dotičnim proizvođačkim organizacijama, iznos stvarno isplaćene pomoći i opis operativnog fonda, razvrstano prema ukupnom iznosu i doprinosima Unije, države članice (nacionalna financijska pomoć) i proizvođačke organizacije i članova.
2. Komisija donosi odluku o odobrenju ili odbija zahtjev. Zahtjev se odbija ako nisu poštovani propisi o dopuštenju i nadoknadi nacionalne financijske pomoći ili ako država članica koja podnosi zahtjev nije poštovala pravila o proizvođačkim organizacijama, operativnom fondu i operativnim programima utvrđena ovom Uredbom ili Uredbom (EZ) br. 1234/2007.
3. Ako je odobrena nadoknada Unije za pomoć, prihvatljivi troškovi se predočuju Komisiji u skladu s postupkom utvrđenim u članku 5. Uredbe Komisije (EZ) br. 883/2006 (14).
4. Udjel nadoknade Unije za nacionalnu financijsku pomoć iznosi najviše 60 % od nacionalne financijske pomoći dodijeljene proizvođačkoj organizaciji.
POGLAVLJE V.
Opće odredbe
Odjeljak 1.
Izvještaji i obavješćivanja
Članak 96.
Izvještaji proizvođačkih grupa i proizvođačkih organizacija
1. Na zahtjev nadležnog tijela države članice proizvođačke grupe i proizvođačke organizacije dostavljaju sve relevantne podatke potrebne za sastavljanje godišnjih izvještaja iz članka 97. točke (b).
2. Proizvođačke organizacije podnose godišnje izvještaje o provedbi operativnih programa, koji se prilažu zahtjevima za potporu.
Ti se izvještaji odnose na:
(a)
operativne programe provedene tijekom prethodne godine;
(b)
glavne izmjene operativnih programa; i
(c)
razlike između procijenjene potpore i potpore za koju je zahtjev podnesen.
3. Za svaki provedeni operativni program godišnji izvještaj sadrži:
(a)
postignuća i rezultate operativnog programa, na temelju, prema potrebi, pokazatelja zajedničke proizvodnje i rezultata utvrđenih u Prilogu VIII., i prema potrebi, dodatnih pokazatelja proizvodnje i rezultata utvrđenih u nacionalnoj strategiji; i
(b)
sažetak glavnih problema s kojima se susretalo u provedbi programa i mjere poduzete za osiguranje kakvoće i učinkovite provedbe programa.
Prema potrebi, u godišnjem izvještaju treba navesti koje su učinkovite zaštitne mjere osigurane u skladu s nacionalnom strategijom i primjenom članka 103.c stavka 5. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 za zaštitu okoliša od mogućih većih opterećenja koja proizlaze iz ulaganja koja se potiču unutar operativnog programa.
4. Za posljednju godinu provedbe operativnog programa umjesto godišnjeg izvještaja iz stavka 1. podnosi se završni izvještaj.
U završnim izvještajima ukazuje se do koje su mjere postignuti ciljevi kojima se težilo programima. U njima se objašnjavaju izmjene aktivnosti i/ili metoda i navode čimbenici koji su doprinijeli uspjehu ili neuspjehu provedbe programa, koji su uzeti ili će se uzeti u obzir pri sastavljanju sljedećih operativnih programa, ili pri izmjenama postojećih operativnih programa.
5. Ne dovodeći u pitanje posebne odredbe ove Uredbe, ako proizvođačka grupa ili proizvođačka organizacija propusti obavijestiti državu članicu kako je propisano u okviru ove Uredbe ili Uredbe (EZ) br. 1234/2007, ili ako se obavijest pokaže neispravnom u svjetlu objektivnih činjenica koje posjeduju države članice, država članica suspendira privremeno priznanje proizvođačke organizacije ili priznanje proizvođačke organizacije dok se ne podnese ispravna obavijest.
Država članica u svoj godišnji izvještaj iz članka 97. točke (b) ove Uredbe navodi detaljne podatke o takvim slučajevima.
Članak 97.
Obavijesti država članica o proizvođačkim organizacijama, udruženjima proizvođačkih organizacija i proizvođačkim grupama
Države članice dostavljaju Komisiji sljedeće podatke i dokumentaciju:
(a)
do 31. siječnja pojedine godine, o ukupnom iznosu operativnih fondova odobrenih te godine za sve operativne programe. U obavijesti se osim ukupnog iznosa operativnih fondova jasno navodi i ukupan iznos potpore Unije odobrene tim fondovima. Ti se podaci nadalje razvrstavaju na iznose za mjere sprečavanja krize i upravljanja krizom i na iznose za druge mjere;
(b)
do 15. studenoga pojedine godine, godišnji izvještaj o proizvođačkim organizacijama, udruženjima proizvođačkih organizacija i proizvođačkim grupama te o operativnim fondovima, operativnim programima i planovima priznavanja iz prethodne godine. Godišnji izvještaj mora sadržavati posebno podatke u skladu s Prilogom XIV.;
(c)
do 31. siječnja pojedine godine, o financijskom iznosu koji odgovara godišnjoj provedbi tekućih planova priznavanja te godine. Navode se odobreni ili procijenjeni iznosi. Obavijest sadrži sljedeće podatke za svaku proizvođačku organizaciju:
i.
ukupan iznos godišnjeg razdoblja provedbe plana priznavanja, doprinosi Unije, država članica i proizvođačkih grupa i/ili članova proizvođačkih grupa;
ii.
razvrstavanje potpore dodijeljene prema članku 103.a stavku 1. točki (a) odnosno (b) Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
Članak 98.
Obavijesti država članica o proizvođačkim cijenama voća i povrća na unutrašnjem tržištu
1. Nadležno tijelo države članice obavješćuje Komisiju do 12.00 sati u podne (bruxellesko vrijeme) svake srijede za svaki tržišni dan o zabilježenim prosječnim cijenama za voće i povrće kojim se trgovalo na reprezentativnim tržištima s popisa u Prilogu XV. dijelu A.
Za voće i povrće obuhvaćeno općim tržišnim standardom, obavješćuju se samo cijene za proizvode koji ispunjavaju taj standard, dok se cijene za proizvode koji potpadaju pod poseban tržišni standard odnose samo na proizvode klase I.
Zabilježene cijene odnose se na cijene franko mjesto pakiranja, sortirano, upakirano i prema potrebi, na paletama, izraženo u eurima za po 100 kilograma neto težine.
Ako su dostupni podaci, države članice obavješćuju o cijenama za tipove i vrste proizvoda, veličine i/ili opreme navedene u Prilogu XV. dijelu A. Ako se zabilježene cijene odnose na druge tipove, vrste, veličine i/ili opreme od onih navedenih u Prilogu XV. dijelu A, nadležna tijela država članica obavješćuju Komisiju o tipovima, vrstama, veličinama i/ili opremama proizvoda na koje se cijene odnose.
2. Države članice određuju u proizvodnom području reprezentativna tržišta pojedinog voća i povrća na temelju transakcija provedenih na prema vanjskim kriterijima prepoznatljivim tržištima, poput tržnica na veliko, aukcijskim tržnicama ili drugim mjestima gdje se susreću ponuda i potražnja, ili na temelju izravnih transakcija između proizvođača, uključujući proizvođačkih organizacija, i pojedinačnih kupaca, poput trgovaca na veliko, ostalih trgovaca, distribucijskih centara ili drugih relevantnih subjekata. Reprezentativna tržišta mogu se također odrediti na temelju kombinacije transakcija provedenih na prema vanjskim kriterijima prepoznatljivim tržnicama i izravnim transakcijama.
3. Nadležna tijela država članica mogu na dobrovoljnoj osnovi obavijestiti Komisiju o proizvođačkim cijenama voća i povrća i ostalih proizvoda navedenih na popisu u Prilogu XV. dijelu B.
4. Obavještavanja o cijenama prema stavku 3. provodi se u skladu sa smjernicama koje donosi Komisija koja ih javno objavljuje na način koji ona smatra prikladnim.
Odjeljak 2.
Kontrole
Članak 99.
Jedinstveni sustav identifikacije
Države članice osiguravaju da se jedinstveni sustav identifikacije primjenjuje na sve zahtjeve za dodjelu potpore koju podnose iste proizvođačke organizacije ili proizvođačke grupe. Ta identifikacija mora biti kompatibilna sa sustavom registracije identiteta prema članku 15. stavku 1. točki (f) Uredbe Vijeća (EZ) br. 73/2009 (15).
Članak 100.
Postupak podnošenja
Ne dovodeći u pitanje posebne odredbe ove Uredbe, države članice utvrđuju odgovarajuće postupke za podnošenje zahtjeva za potporu, zahtjeva za priznanje ili odobrenje operativnih programa, kao i zahtjeva za plaćanja.
Članak 101.
Uzorkovanje
Ako je potrebno provesti provjere uzorkovanjem, države članice vrstama i učestalosti kontrola te na temelju analize rizika osiguravaju da su kontrole primjerene pojedinoj mjeri.
Članak 102.
Administrativne kontrole
Provode se administrativne kontrole svih zahtjeva za dodjelu potpore ili zahtjeva za plaćanje koje obuhvaćaju sve moguće i primjerene elemente. O postupcima, poduzetim radnjama, rezultatima provjere i poduzetim mjerama u odnosu na nepravilnosti treba se voditi zapisnik.
Članak 103.
Kontrole na licu mjesta
1. O svakoj kontroli na licu mjesta sastavlja se izvještaj o nadzoru kako bi se omogućio pregled pojedinosti provedenih kontrola. U izvještaju se posebno navode sljedeći podaci:
(a)
provjereni sustav potpore i zahtjevi;
(b)
prisutne osobe;
(c)
provjerene aktivnosti, mjere i dokumenti; i
(d)
rezultati kontrole.
2. Korisniku se može omogućiti potpisivanje izvještaja kako bi potvrdio svoju prisutnost prilikom kontrole i dodao svoje primjedbe. Ako se ustanove nepravilnosti, korisnik može primiti presliku izvještaja o nadzoru.
3. Može se unaprijed dati obavijest o kontrolama na licu mjesta, pod uvjetom da se time ne ugrožava cilj kontrole. Obavijest koju se daje unaprijed treba ograničiti na najkraći potreban rok.
4. Kad je to moguće, treba provoditi kontrole na licu mjesta predviđene ovom Uredbom istodobno s drugim kontrolama predviđenim propisima Unije o poljoprivrednim subvencijama.
Članak 104.
Odobrenje zahtjeva za priznavanje i odobrenje operativnih programa
1. Prije priznanja proizvođačke organizacije u okviru članka 125.b stavka 2. točke (a) Uredbe (EZ) br. 1234/2007, države članice provjeravaju ispunjavanje uvjeta za priznanje kontrolom na licu mjesta kod proizvođačke organizacije.
2. Prije odobrenja operativnog programa u okviru članka 64., nadležno tijelo države članice provjerava svim odgovarajućim načinima, uključujući kontrolom na licu mjesta, operativni program podnesen na odobrenje i, prema potrebi, zahtjeve za izmjenu. Te se kontrole posebno odnose na:
(a)
točnost podataka prema članku 59. točkama (a), (b) i (e) koji se moraju uvrstiti u nacrt operativnog programa;
(b)
usklađenost programa s člankom 103.c Uredbe (EZ) br. 1234/2007, kao i s nacionalnim okvirom i nacionalnom strategijom;
(c)
prihvatljivost aktivnosti i prihvatljivost predloženih troškova za potporu;
(d)
dosljednost i tehničku kakvoću programa, pouzdanost procjena i plana financiranja te planiranje njegove provedbe. Kontrolama se provjerava jesu li postavljeni mjerljivi ciljevi, kako bi se moglo nadzirati njihovo ostvarenje i mogu li se postavljeni ciljevi ostvariti provedbom predloženih aktivnosti; i
(e)
usklađenost radnji za koje je zatražena potpora s važećim nacionalnim pravom i pravom Unije o, posebno prema potrebi, javnoj nabavi, državnim poticajima i drugim mjerodavnim obaveznim standardima utvrđenim nacionalnim zakonodavstvom ili u nacionalnom okviru odnosno u nacionalnoj strategiji.
Članak 105.
Administrativne kontrole zahtjeva za potpore za operativne programe
1. Prije odobrenja potpore države članice provode administrativne kontrole svih zahtjeva za dodjelu potpore, kao i kontrole na licu mjesta nasumičnim uzorkovanjem prema članku 106.
2. Administrativne kontrole zahtjeva za potpore uključuju posebno, i ako je to važno za podneseni zahtjev, provjeru:
(a)
godišnjeg ili, prema potrebi, završnog izvještaja dostavljenog uz zahtjev o provedbi operativnog programa;
(b)
vrijednosti proizvodnje stavljene na tržište, doprinosa operativnom fondu i nastalih troškova;
(c)
isporuke proizvoda i usluga te istinitost troškova koji se potražuju;
(d)
usklađenost provedenih aktivnosti s aktivnostima navedenim u odobrenom operativnom programu; i
(e)
poštovanja financijskih ili drugih propisanih ograničenja i gornjih granica.
3. Troškovi nastali u okviru operativnog programa moraju se potkrijepiti fakturama i dokumentacijom, poput bankovnih izvoda, kojima se dokazuje da je plaćanje izvršeno. Ako se to ne može učiniti, plaćanja trebaju biti popraćena ispravama jednakovrijedne dokazne vrijednosti. Fakture moraju biti ispostavljene na ime proizvođačke organizacije, udruženja proizvođačkih organizacija ili u slučajevima prema članku 50. stavku 9. na društva kćeri, ili, ovisno o odobrenju države članice, na ime jednog ili više njezinih članova. Međutim, prema potrebi, fakture za troškove radne snage prema Prilogu IX. točki 2. podtočki (b) moraju biti ispostavljeni na ime proizvođačke organizacije, udruženja proizvođačkih organizacija ili društva kćeri u slučaju prema članku 50. stavku 9.
Članak 106.
Kontrole zahtjeva za dodjelu potpore za operativne programe na licu mjesta
1. U okviru kontrola zahtjeva za dodjelu potpore prema članku 69. stavku 1., države članice provode kontrole na licu mjesta u prostorima proizvođačke organizacija kako bi utvrdile ispunjavanje uvjeta za dodjelu potpore ili preostalog dijela potpore za dotičnu godinu.
Te se kontrole posebno odnose na:
(a)
usklađenost s mjerilima za priznavanje za dotičnu godinu;
(b)
korištenje operativnog fonda u zadanoj godini uključujući troškove iskazane u zahtjevima za isplate predujma ili djelomične isplate, vrijednost proizvodnje stavljene na tržište, doprinose operativnom fondu i knjigovodstveno ili drugom dokumentacijom dokazane iskazane troškove;
(c)
drugostupanjske provjere troškova za povlačenja s tržišta te zelene berbe i neubiranja.
2. Kontrole prema stavku 1. moraju obuhvatiti značajan uzorak zahtjeva za svaku godinu. Uzorak treba obuhvatiti najmanje 30 % ukupnog iznosa zatražene potpore, u državama članicama koje imaju više od 10 priznatih proizvođačkih organizacija. U ostalim slučajevima, svaka se proizvođačka organizacija provjerava najmanje jednom svake tri godine.
Provodi se najmanje jedna kontrola svake proizvođačke organizacije prije isplate potpore ili njezinog preostalog dijela za posljednju godinu njezinog operativnog programa.
3. Rezultati kontrola na licu mjesta procjenjuju se kako bi se utvrdilo jesu li problemi s kojima se susrelo sustavnog karaktera, što za sobom povlači rizik za druge slične aktivnosti, korisnike ili tijela. Procjenom se također ustanovljuju uzroci takvih situacija, moguća daljnja potrebna ispitivanja i korektivne ili preventivne aktivnosti.
Ako se kontrolama ustanove značajne nepravilnosti u području ili dijelu područja ili kod određene proizvođačke organizacije, država članica provodi dodatne kontrole tijekom tekuće godine i povećava postotak odgovarajućih zahtjeva koje treba provjeriti sljedeće godine.
4. Na temelju analize rizika država članica utvrđuje koje proizvođačke organizacije treba provjeriti.
Kod analiza rizika posebno se vodi računa o:
(a)
iznosu potpore;
(b)
nalazima kontrola u prethodnim godinama;
(c)
slučajnostima; i
(d)
drugim parametrima koje utvrđuju države članice.
Članak 107.
Kontrole mjera operativnih programa na licu mjesta
1. Kontrolama na licu mjesta mjera operativnih programa, države članice posebno provjeravaju:
(a)
provedbu aktivnosti sadržanih u operativnom programu;
(b)
usklađenost provedbe ili predviđene provedbe aktivnosti s namjenom opisanom u odobrenom operativnom programu;
(c)
da su za odgovarajući broj stavaka rashoda, vrsta i odabir trenutka odgovarajućih izdataka u skladu s propisima Unije i da odgovaraju odobrenim specifikacijama;
(d)
da se nastali troškovi mogu dokazati knjigovodstvenom ili drugom dokumentacijom; i
(e)
vrijednost proizvodnje stavljene na tržište.
2. Vrijednost proizvodnje stavljene na tržište provjerava se na temelju podataka knjigovodstvenog sustava koji su podvrgnuti reviziji i potvrđeni prema nacionalnom pravu.
S tim ciljem, države članice mogu predvidjeti da se iskazana vrijednost proizvodnje stavljene na tržište potvrđuje na isti način kao i financijski knjigovodstveni podaci.
Provjera iskazane vrijednosti proizvodnje stavljene na tržište može se poduzeti prije predočenja odgovarajućeg zahtjeva za dodjelu potpore. Ona se mora provesti najkasnije prije isplate potpore.
3. Osim u izvanrednim okolnostima, provjera na licu mjesta uključuje pregled mjesta aktivnosti ili, ako je aktivnost nematerijalna, posjet nositelju aktivnosti. Posebno se najmanje jednom obilaze pojedinačna gospodarstva koja su obuhvaćena uzorkovanjem prema članku 106. stavku 2. kako bi se provjerila provedba aktivnosti.
Međutim, države članice mogu odlučiti da ne provode takve preglede kad se radi o manjim aktivnostima, ili ako smatraju da je mali rizik da uvjeti za dobivanje potpore nisu ispunjeni ili da aktivnost u stvarnosti nije provedena. Takva se odluka i njezino obrazloženje daju u pisanom obliku.
4. Kontrola na licu mjesta obuhvaća sve preuzete obveze i zadaće proizvođačke organizacije ili njezinih članova koje se mogu provjeriti za vrijeme kontrolnog obilaska.
5. U stope kontrole prema članku 106. stavku 2. mogu se uračunati samo kontrole koje ispunjavaju sve zahtjeve ovog članka.
Članak 108.
Kontrola prvog stupnja postupaka povlačenja
1. U svakoj proizvođačkoj organizaciji države članice provode kontrole prvog stupnja postupaka povlačenja s tržišta, koje se sastoje od provjere dokumentacije i identiteta i fizičke provjere prema potrebi, uzorkovanjem, težine proizvoda povučenih s tržišta i provjere poštovanja odredaba članka 76. u skladu s postupcima utvrđenim u glavi II. poglavlju II. Kontrola se provodi nakon primitka obavijesti prema članku 78. stavku 1., u rokovima predviđenim u članku 78. stavku 2.
2. Kontrole prvog stupnja predviđene stavkom 1. obuhvaćaju 100 % količine proizvoda povučenih s tržišta. Na kraju te kontrole povučeni se proizvodi koji nisu određeni za besplatnu distribuciju, pod nadzorom nadležnih tijela u skladu s odredbama i uvjetima koje su utvrdile države članice u skladu s člankom 80., denaturiraju ili ustupaju prerađivačkoj industriji
3. Odstupajući od odredaba stavka 2. kad su proizvodi namijenjeni za besplatnu distribuciju, države članice mogu provjeriti manji postotak od onog navedenog u tom stavku, pod uvjetom da to nije manje od 10 % dotičnih količina neke proizvođačke organizacije tijekom tržišne godine. Kontrola se može provesti u proizvođačkoj organizaciji i/ili u prostorima primatelja proizvoda. U slučaju da se kontrolama ustanove značajne nepravilnosti, nadležna tijela države članice provode dodatne provjere.
Članak 109.
Kontrole drugog stupnja postupaka povlačenja
1. U okviru kontrola prema članku 106. države članice provode kontrole drugog stupnja postupaka povlačenja s tržišta.
Države članice utvrđuju kriterije za analizu i procjenu rizika da pojedina proizvođačka organizacija ne provodi postupke povlačenja prema propisima. Ti se kriteriji, između ostalog, odnose na nalaze prethodnih kontrola prvog i drugog stupnja, te raspolaže li proizvođačka organizacija neki oblik postupka osiguranja kakvoće ili ne. Na temelju tih kriterija države članice utvrđuju minimalnu učestalost kontrola drugog stupnja za svaku proizvođačku organizaciju.
2. Kontrole prema stavku 1. sastoje se od kontrola na licu mjesta u prostorima proizvođačkih organizacija i primatelja povučenih proizvoda, kako bi se osiguralo da su ispunjeni uvjeti za plaćanje potpore Unije. Kontrole obuhvaćaju:
(a)
provjeru evidencije određenih zaliha i knjigovodstvenih zapisa koje moraju voditi sve proizvođačke organizacije koje provode jedan ili više postupaka povlačenja tijekom pojedine tržišne godine;
(b)
provjeru količina stavljenih na tržište kako je iskazano u zahtjevima za dodjelu potpore, provjeravajući posebno evidenciju zaliha i knjigovodstvene zapise, fakture i, prema potrebi, njihovu vjerodostojnost radi osiguranja da se deklaracije slažu s knjigovodstvenim i/ili poreznim podacima pojedinih proizvođačkih organizacija;
(c)
provjeru propisnog vođenja računovodstva, posebno vjerodostojnost neto primitaka proizvođačkih organizacija kako je navedeno u njihovim zahtjevima za plaćanje, razmjernost svih troškova povlačenja, te ispravnosti iznosa; i
(d)
provjere namjene povučenih proizvoda kako je navedeno u zahtjevu za plaćanje i provjere odgovarajućeg denaturiranja radi osiguranja da proizvođačke organizacije i primatelji ispunjavaju odredbe ove Uredbe.
3. Kontrole prema stavku 2. provode se u prostorima dotične proizvođačke organizacije i primatelja povezanih s ovim organizacijama. Svaka kontrola uključuje nasumični uzorak koji predstavlja najmanje 5 % količina koje je proizvođačka organizacija povukla s tržišta tijekom tržišne godine.
4. U evidenciji određenih zaliha i knjigovodstvenim zapisima iz stavka 2. točke (a) iskazuju se za svaki proizvod povučen s tržišta iznosi izraženi u količini:
(a)
proizvodnja koju isporučuju proizvođačke organizacije i članovi drugih proizvođačkih organizacija u skladu s člankom 125.a stavkom 2. točkama (b) i (c) Uredbe (EZ) br. 1234/2007;
(b)
prodaje koju obavljaju proizvođačke organizacije, razvrstano prema proizvodima pripremljenim za tržište svježim proizvodima i drugim vrstama proizvoda uključujući sirovine za preradu; i
(c)
proizvodi povučeni s tržišta.
5. Kontrole namjene proizvoda prema stavku 4. točki (c) obuhvaćaju posebno:
(a)
provjeru uzorka posebnih računovodstvenih zapisa koje moraju voditi primatelji i, prema potrebi, provjeru njihove usklađenosti s propisanim vođenjem računovodstva u okviru nacionalnog prava; i
(b)
provjere poštovanja važećih propisa o zaštiti okoliša.
6. Ako se kontrolama drugog stupnja ustanove značajne nepravilnosti, nadležna tijela države članice provode detaljnije kontrole drugog stupnja za dotičnu tržišnu godinu i predviđaju veću učestalost kontrola drugog stupnja u prostorima proizvođačkih organizacija ili njihovih udruženja tijekom sljedeće tržišne godine.
Članak 110.
Zelena berba i neubiranje
1. Prije postupka zelene berbe, države članice provjeravaju kontrolom na licu mjesta da dotični proizvodi nisu oštećeni i da je dotična površina dobro održavana. Nakon zelene berbe, države članice provjeravaju je li ljetina pobrana s cijele dotične površine i jesu li ubrani proizvodi denaturirani.
Nakon završetka razdoblja berbe, države članice provjeravaju pouzdanost analize na temelju očekivanog stanja na tržištu iz članka 85. stavka 2. One također analiziraju sve razlike između očekivanog stanja i stvarnog stanja na tržištu.
2. Prije postupka neubiranja, države članice provjeravaju kontrolom na licu mjesta je li određena površina dobro održavana, da već nije obavljena djelomična berba, te da je proizvod dobro razvijen, općenito zdrav, čist i kakvoće prihvatljive za prodaju na tržištu.
Države članice osiguravaju da se proizvodnja denaturira. Ako to nije moguće, one moraju osigurati kontrolom na licu mjesta ili obilaskom tijekom sezone berbe da se berba neće provesti.
3. Članak 109. stavci 1., 2., 3. i 6. primjenjuju se mutatis mutandis.
Članak 111.
Kontrole prije odobrenja planova priznavanja proizvođačkih grupa
1. Prije odobrenja plana priznavanja proizvođačke grupe u okviru članka 125.e stavka 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, države članice provode kontrolu na licu mjesta kod pravnog subjekta ili jasno utvrđenog dijela pravnog subjekta.
2. Država članica provjerava na sve odgovarajuće načine, uključujući kontrolom na licu mjesta:
(a)
točnost informacija navedenih u planu priznavanja;
(b)
komercijalnu opravdanost i tehničku kakvoću plana, utemeljenost procjena i planiranja njegove provedbe;
(c)
prihvatljivost aktivnosti te prihvatljivost i razložnost predloženih izdataka; i
(d)
usklađenost radnji za koje je potpora zatražena s važećim nacionalnim propisima i propisima Unije te posebno s propisima o javnoj nabavi, državnim subvencijama i drugim odgovarajućim obaveznim standardima utvrđenim nacionalnim zakonodavstvom ili u nacionalnom okviru ili nacionalnoj strategiji.
Članak 112.
Kontrole zahtjeva za dodjelu potpore proizvođačkim grupama
1. Prije odobrenja plaćanja, države članice provode administrativne kontrole svih zahtjeva za dodjelu potpore koje su podnijele proizvođačke grupe, kao i kontrole na licu mjesta nasumičnim uzorkovanjem.
2. Nakon podnošenja zahtjeva za dodjelu potpore prema članku 45., države članice provode kontrole proizvođačkih grupa na licu mjesta, kako bi utvrdile ispunjavanje uvjeta za dodjelu potpore za dotičnu godinu.
Te se kontrole posebno odnose na:
(a)
ispunjavanje kriterija za priznanje za dotičnu godinu; i
(b)
vrijednost proizvodnje stavljene na tržište kao i provedbu mjera sadržanih u planu priznavanja i nastale troškove.
3. Kontrole prema stavku 2. moraju obuhvatiti znatan nasumičan uzorak zahtjeva svake godine. Uzorak predstavlja najmanje 30 % ukupnog iznosa potpore.
Sve proizvođačke grupe provjeravaju se najmanje jednom svakih pet godina.
4. Članci 105. i 107. primjenjuju se mutatis mutandis.
Članak 113.
Transnacionalne proizvođačke organizacije i transnacionalna udruženja proizvođačkih organizacija
1. Država članica u kojoj transnacionalna proizvođačka organizacija ili transnacionalno udruženje proizvođačkih organizacija ima sjedište snosi sveukupnu odgovornost za provedbu kontrola te organizacije odnosno udruženja, i to posebno u vezi operativnih programa i operativnih fondova, te izriče prema potrebi i kazne.
2. Ostale države članice, iz članka 28. stavka 2. točke (c) i članka 35. stavka 2. točke (c) koje su obvezne u administrativnom pogledu surađivati, provode administrativne kontrole i kontrole na licu mjesta kako zatraži država članica iz stavka 1. ovog članka te je obavješćuju o rezultatima kontrola. One moraju poštovati sve rokove koje je utvrdila država članica iz stavka 1.
3. Propisi koji važe u državi članici iz stavka 1. primjenjuju se na proizvođačku organizaciju, operativni program i operativni fond. Međutim, u odnosu na pitanja zaštite okoliša i pitanja zaštite bilja te u odnosu na zbrinjavanje povučenih proizvoda, primjenjuju se propisi države članice u kojoj se obavlja proizvodnja.
Odjeljak 3.
Kazne
Članak 114.
Nepoštovanje kriterija priznavanja
1. Države članice povlače priznanje proizvođačke organizacije ako je propust u poštovanju kriterija priznavanja znatan i proizlazi iz činjenice da je proizvođačka organizacija djelovala s namjerom ili iz krajnje nepažnje.
Države članice posebno povlače priznanje proizvođačke organizacije ako se propust u poštovanju kriterija za priznavanje odnosi na:
(a)
povredu zahtjeva iz članaka 21. i 23., članka 26. stavaka 1. i 2. ili članka 31.; ili
(b)
situaciju kada vrijednost proizvodnje stavljene na tržište tijekom dvije uzastopne godine padne ispod granice koju je odredila država članica u skladu s člankom 125.b stavkom 1. točkom (b) Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
Povlačenje priznanja prema ovom stavku stupa na snagu od datuma kad uvjeti za priznanje nisu bili ispunjeni, ovisno o rokovima prema važećem horizontalnom zakonodavstvu na nacionalnoj razini.
2. Kad se ne primjenjuje stavak 1., države članice suspendiraju priznanje proizvođačke organizacije ako je propust u poštovanju kriterija za priznanje znatan, ali je samo privremen.
Tijekom razdoblja suspenzije potpora se ne isplaćuje. Obustava stupa na snagu danom provedene kontrole i završava na dan kontrole koja pokazuje da su dotični kriteriji ispunjeni.
Razdoblje suspenzije ne smije prijeći 12 mjeseci. Ako dotični kriteriji nisu ispunjeni, nakon 12 mjeseci priznanje se povlači.
Države članice mogu izvršiti plaćanja nakon isteka roka utvrđenog u članku 70. ako je to potrebno radi primjene ovog stavka. Ta kasnija plaćanja ne smiju se ni u kojem slučaju vršiti nakon 15. listopada druge godine nakon godine provedbe programa.
3. U ostalim slučajevima nepoštovanja kriterija za priznavanje, kad se ne primjenjuju stavci 1. i 2., države članice dostavljaju dopis upozorenja u kojem su navedene korektivne mjere koje treba poduzeti. Države članice mogu odgoditi isplate potpore sve dok nisu poduzete korektivne mjere.
Države članice mogu izvršiti plaćanja nakon isteka roka utvrđenog u članku 70. ako je to potrebno radi primjene ovog stavka. Ta kasnija plaćanja ne smiju se ni u kojem slučaju vršiti nakon 15. listopada druge godine nakon godine provedbe programa.
Nepoduzimanje korektivnih mjera u roku od 12 mjeseci smatrat će se znatnim propustom u odnosu na poštovanje kriterija i slijedom toga primjenjuje se stavak 2.
Članak 115.
Prijevara
1. Kad se ustanovi da je proizvođačka organizacija, udruženje proizvođačkih organizacija ili proizvođačka grupa počinila prijevaru vezano uz potporu obuhvaćenu Uredbom (EZ) br. 1234/2007, države članice će, ne dovodeći u pitanje druge kazne koje se primjenjuju u skladu sa zakonodavstvom Unije i nacionalnim zakonodavstvom:
(a)
povući priznanje proizvođačke organizacije, udruženja proizvođačkih organizacija ili proizvođačkih grupa;
(b)
isključiti dotične aktivnosti ili radnje iz potpora u okviru pojedinog operativnog programa ili plana priznavanja i povući već uplaćene iznose potpore za tu aktivnost; i
(c)
isključiti proizvođačku organizaciju, udruženje proizvođačkih organizacija ili proizvođačku grupu iz potpora u okviru pojedinog operativnog programa ili plana priznavanja tijekom sljedeće godine.
2. Države članice mogu suspendirati priznanje proizvođačke organizacije, udruženja proizvođačkih organizacija ili proizvođačke grupe, ili suspendirati isplate jednom takvom tijelu ako se sumnja da su izvršila prijevaru vezano uz potpore obuhvaćene Uredbom (EZ) br. 1234/2007.
Članak 116.
Proizvođačke grupe
1. Države članice primjenjuju, mutatis mutandis, sankcije i novčane kazne predviđene u članku 114. i/ili članku 117. prema potrebi na planove priznavanja.
2. Dodatno stavku 1., ako nakon isteka razdoblja koji je država članica utvrdila prema članku 49. stavku 4. proizvođačka grupa nije priznata kao proizvođačka organizacija, država članica će povući:
(a)
100 % već isplaćene potpore proizvođačkoj grupi, ako je neodobravanje priznanja posljedica namjernog ili nemarnog djelovanja proizvođačke grupe; ili
(b)
50 % već isplaćene potpore proizvođačkoj grupi u svim ostalim slučajevima.
Članak 117.
Operativni program
1. Plaćanja se izračunavaju na temelju iznosa koji se ustanovi kao prihvatljiv za potporu.
2. Država članica preispituje zahtjev za dodjelu potpore primljen od korisnika i utvrđuje iznose koji su prihvatljivi za potporu. Ona utvrđuje:
(a)
isključivo na temelju zahtjeva iznos koji je plativ korisniku;
(b)
iznos koji je plativ korisniku nakon provjere prihvatljivosti zahtjeva.
3. Ako je iznos utvrđen prema stavku 2. točki (a) veći od iznosa utvrđenog prema stavku 2. točki (b) za više od 3 %, primjenjuje se novčana kazna. Iznos kazne jest razlika između iznosa izračunatih u stavku 2. točkama (a) i (b).
Međutim, novčana kazna se neće primijeniti ako proizvođačka organizacija ili proizvođačka grupa može dokazati da nije odgovorna za uvrštavanje neprihvatljivog iznosa.
4. Stavci 2. i 3. primjenjuju se mutatis mutandis na neprihvatljive troškove utvrđene tijekom kontrola na licu mjesta ili kasnijim kontrolama.
5. Ako je vrijednost proizvodnje stavljene na tržište deklarirana i provjerena prije podnošenja zahtjeva za dodjelu potpore, za utvrđivanje iznosa iz stavka 2. točaka (a) odnosno (b) koriste se deklarirane i odobrene vrijednosti.
Članak 118.
Kazne nakon kontrola prvog stupnja postupaka povlačenja
Ako se, nakon kontrole prema članku 108. ustanove nepravilnosti u vezi s tržišnim standardima ili minimalnim zahtjevima navedenim u članku 76., korisnik je dužan:
(a)
platiti novčanu kaznu u iznosu doprinosa Unije, izračunatu na temelju količina povučenih proizvoda koji nisu u skladu s tržišnim standardima ili minimalnim zahtjevima, ako su te količine manje od 10 % količina prijavljenih u skladu s člankom 78. za dotični postupak povlačenja;
(b)
platiti novčanu kaznu dvostrukog iznosa doprinosa Unije, ako su te količine 10 % do 25 % prijavljenih količina; ili
(c)
platiti novčanu kaznu iznosa doprinosa Unije za cjelokupnu količinu prijavljenu u skladu s člankom 78., ako te količine iznose više od 25 % prijavljene količine.
Članak 119.
Ostale kazne koje se primjenjuju na proizvođačke organizacije u vezi s postupcima povlačenja
1. Novčane kazne navedene u članku 117. obuhvaćaju potpore za koje je podnesen zahtjev u okviru radnji povlačenja kao integriranih dijelova izdataka operativnog programa.
2. Troškovi za radnje povlačenja nisu prihvatljivi ako se proizvodi koji nisu stavljeni u prodaju ne zbrinu kako je država članica predvidjela člankom 80. stavkom 1. ili ako su povlačenje ili njegova namjena imali negativan učinak na okoliš ili posljedice vezano uz zaštitu bilja, što predstavlja kršenje odredaba usvojenih člankom 80. stavkom 1.
Članak 120.
Kazne koje se primjenjuju na primatelje povučenih proizvoda
Ako se tijekom kontrola provedenih u skladu s člancima 108. i 109. ustanove nepravilnosti koje se mogu pripisati primateljima povučenih proizvoda, primjenjuju se sljedeće kazne:
(a)
primatelji više ne mogu primati s tržišta povučene proizvode; i
(b)
primatelji proizvoda povučenih s tržišta obvezni su vratiti vrijednost proizvoda koje su primili uz dodatne pripadajuće troškove sortiranja, pakiranja i prijevoza u skladu s pravilima koja su utvrdile države članice.
Kazna predviđena u točki (a) stupa na snagu odmah i traje najmanje jednu tržišnu godinu. Ona se može produžiti ovisno o ozbiljnosti nepravilnosti.
Članak 121.
Zelena berba i neubiranje
1. Ako se vezano uz zelenu berbu ustanovi da proizvođačka organizacija nije ispunila svoje obaveze, ona mora platiti novčanu kaznu u iznosu naknade za površine za koje obaveza nije poštovana. Neispunjenje obaveza uključuje slučajeve kad:
(a)
država članica ustanovi, tijekom kontrole iz članka 110. stavka 1. drugog podstavka, da mjera zelene berbe nije bila opravdana na temelju analize očekivanog stanja na tržištu u to vrijeme;
(b)
površina prijavljena za zelenu berbu nije prihvatljiva za zelenu berbu; ili
(c)
na području nije u potpunosti obavljena berba ili proizvodnja nije denaturirana.
2. Ako se vezano uz neubiranje ustanovi da proizvođačka organizacija nije ispunila svoje obaveze, ona mora platiti novčanu kaznu u iznosu naknade za površine za koje obaveza nije poštovana. Neispunjavanje obaveza uključuje slučajeve kad:
(a)
površina prijavljena za neubiranje nije prihvatljiva za neubiranje;
(b)
se berba ili djelomična berba ipak provela; ili
(c)
je došlo do negativnog učinka na okoliš ili negativnih posljedica za zaštitu bilja za koje je odgovorna proizvođačka organizacija.
3. Novčane kazne navedene u stavcima 1. i 2. primjenjuju se dodatno novčanim kaznama prema članku 117.
Članak 122.
Sprečavanje kontrole na licu mjesta
Zahtjev za dodjelu potpore bit će odbijen za dio onih troškova za koje proizvođačka organizacija, član ili odgovarajući predstavnik spriječi izvršenje kontrole na licu mjesta.
Članak 123.
Plaćanje povrata potpore i novčanih kazni
1. Proizvođačke organizacije, udruženja proizvođačkih organizacija, proizvođačke grupe ili drugi predmetni subjekti vraćaju nepropisno isplaćenu potporu s kamatama te plaćaju novčane kazne predviđene u ovom odjeljku.
Kod izračuna kamata:
(a)
uzima se kao osnovica vremensko razdoblje između korisnikove uplate i povrata uplate;
(b)
primjenjuje se kamatna stopa Europske središnje banke koja se primjenjuje na glavne poslove refinanciranja, objavljena u seriji „C”Službenog lista Europske unije na snazi na dan kad je isplaćena nepropisna potpora, uz dodatna tri postotna boda.
2. Povrat potpore, kamate i izrečene novčane kazne uplaćuju se u korist Europskoga fonda za jamstva u poljoprivredi.
Članak 124.
Obavještavanje o nepravilnostima
Primjenom administrativnih sankcija i novčanih kazni te povratom nepropisno plaćenih iznosa kako je predviđeno u ovom odjeljku, ne dovodi se u pitanje obavješćivanje Komisije o nepravilnostima prema Uredbi Komisije (EZ) br. 1848/2006 (16).
Odjeljak 4.
Nadzor i procjena operativnih programa i nacionalnih strategija
Članak 125.
Zajednički pokazatelji učinkovitosti
1. Nacionalne strategije i operativni programi podliježu nadzoru i vrednovanju s ciljem ocjenjivanja napretka u postizanju ciljeva utvrđenih u operativnim programima, kao i učinkovitosti i isplativosti u vezi s ovim ciljevima.
2. Napredak, učinkovitost i isplativost procjenjuju se na temelju zajedničkih pokazatelja učinkovitosti navedenih u Prilogu VIII. za osnovno stanje kao i za financijsku provedbu, proizvodnju, rezultate i djelotvornost provedenih operativnih programa.
3. Ako neka država članica smatra potrebnim, u nacionalnoj strategiji treba navesti ograničeni broj dodatnih pokazatelja koji su specifični za tu strategiju, a koji odražavaju nacionalne i/ili regionalne potrebe, uvjete i ciljeve specifične za operativne programe koje provode proizvođačke organizacije. Ako je moguće, treba uključiti dodatne pokazatelje vezano uz ciljeve zaštite okoliša koji nisu obuhvaćeni pokazateljima zajedničke provedbe.
Članak 126.
Nadzor i procjena postupaka u vezi s operativnim programima
1. Proizvođačke organizacije osiguravaju nadzor i vrednovanje svojih operativnih programa koristeći odgovarajuće pokazatelje u okviru zajedničkih pokazatelja učinkovitosti prema članku 125. i prema potrebi dodatnih pokazatelja navedenih u nacionalnoj strategiji.
S tim ciljem one trebaju utvrditi sustav za prikupljanje, bilježenje i pohranu podataka korisnih za sastavljanje tih pokazatelja.
2. Nadzor služi za procjenu napretka u postizanju specifičnih ciljeva koji su utvrđeni za operativni program. Nadzor se provodi na temelju financijskih pokazatelja, te pokazatelja proizvodnje i rezultata. Dobiveni rezultati trebaju poslužiti:
(a)
za provjeru kakvoće provedbe programa;
(b)
za prepoznavanje potrebe prilagođavanja ili preispitivanja operativnog programa kako bi se ostvarili ciljevi utvrđeni programom ili poboljšalo upravljanja programom, uključujući upravljanje financijama;
(c)
doprinijeti poštovanju obaveza o izvještavanju u vezi s provedbom operativnog programa.
Podaci o rezultatima nadzornih aktivnosti unose se u svaki godišnji izvještaj, prema članku 96. stavku 1., koji je proizvođačka organizacija obvezna dostaviti nacionalnom tijelu zaduženom za upravljanje nacionalnom strategijom.
3. Vrednovanje se poduzima u obliku zasebnog srednjoročnog izvještaja o vrednovanju.
Cilj je srednjoročnog vrednovanja, koje se može provesti uz pomoć specijalizirane konzultantske agencije, ispitivanje stupnja iskorištenosti financijskih sredstava, učinkovitost i isplativost operativnog programa i procjena napretka ostvarenog u odnosu na sveukupne ciljeve programa. S tim ciljem primjenjuju se zajednički pokazatelji učinkovitosti koji se odnose na početno stanje, rezultate i, prema potrebi, na djelotvornost.
Prema potrebi, u srednjoročno vrednovanje može se uključiti i kvalitativna procjena rezultata i učinaka aktivnosti zaštite okoliša usmjerenih:
(a)
na sprečavanje erozije tla;
(b)
na smanjenje primjene i/ili racionalnije korištenje sredstava za zaštitu bilja;
(c)
na zaštitu staništa i bioraznolikosti; ili
(d)
na očuvanje krajolika.
Rezultati ove procjene trebaju poslužiti:
(a)
za poboljšanje kakvoće operativnih programa kojima upravlja proizvođačka organizacija;
(b)
za utvrđivanje potrebe značajnije promjene operativnog programa;
(c)
doprinijeti poštovanju obaveza o izvještavanju u vezi s provedbom operativnog programa; i
(d)
za stjecanje spoznaja korisnih za poboljšanje kakvoće, učinkovitosti i isplativosti budućih operativnih programa kojima upravlja proizvođačka organizacija.
Srednjoročno vrednovanje provodi se tijekom provedbe operativnog programa, pravodobno kako bi se rezultati vrednovanja mogli uzeti u obzir kod pripreme sljedećih operativnih programa.
Izvještaj o srednjoročnom vrednovanju prilaže se odgovarajućem godišnjem izvještaju navedenom u članku 96. stavku 1.
Članak 127.
Nadzor i vrednovanje postupaka u vezi s nacionalnom strategijom
1. Nadzor i vrednovanje nacionalne strategije provodi se primjenom odgovarajućih pokazatelja u okviru zajedničkih pokazatelja učinkovitosti iz članka 125. i prema potrebi, dodatnih pokazatelja utvrđenih u nacionalnoj strategiji.
2. Države članice uvode sustav za prikupljanje, bilježenje i pohranu podataka u elektroničkom obliku prikladnim za sastavljanje pokazatelja navedenih u članku 125. S tim ciljem one se oslanjaju na podatke koje im dostavljaju proizvođačke organizacije o nadzoru i vrednovanju svojih operativnih programa.
3. Nadzor je stalan i služi za procjenu napretka u ostvarivanju ciljeva i dometa utvrđenih za operativne programe. Nadzor se provodi na temelju financijskih pokazatelja, te pokazatelja proizvodnje i rezultata. S tim ciljem koriste se podaci iz godišnjih izvještaja o napredovanju koje pojedina proizvođačka organizacija dostavlja o nadzoru svojih operativnih programa. Rezultati provedbe nadzora služe:
(a)
za provjeru kakvoće provedbe operativnih programa;
(b)
za prepoznavanje potrebe prilagođavanja ili preispitivanja nacionalne strategije kako bi se ostvarili ciljevi utvrđeni strategijom ili poboljšalo upravljanje provedbom strategije, uključujući upravljanje financijama operativnih programa; i
(c)
doprinose poštovanju obaveza o izvještavanju u vezi s provedbom nacionalne strategije.
4. Vrednovanje služi za procjenu napredovanja u ostvarenju sveukupnih ciljeva strategije. Provodi se na temelju pokazatelja koji se odnose na početno stanje, rezultate i, prema potrebi, na djelotvornost. S tim ciljem koriste se rezultati nadzora i srednjoročnog vrednovanja operativnih programa, kako je navedeno u godišnjim izvještajima o napredovanju i završnim izvještajima koje dostavljaju proizvođačke organizacije. Rezultati provedbe vrednovanja služe:
(a)
za poboljšanje kakvoće strategije;
(b)
za prepoznavanje potrebe sadržajnije promjene strategije; i
(c)
doprinose poštovanju obaveza o izvještavanju u vezi s provedbom nacionalne strategije.
Vrednovanje uključuje i postupak vrednovanja koje se treba provesti 2012., ali pravodobno da se omogući uvrštenje njegovih rezultata u poseban izvještaj o vrednovanju koji se prilaže te godine godišnjem nacionalnom izvještaju navedenom u članku 97. točki (b). U izvještaju se procjenjuje stupanj iskorištenosti financijskih sredstava, učinkovitost i isplativost provedenih operativnih programa, i vrednuju rezultati i učinkovitost tih programa, u odnosu na ciljeve, domete i krajnju svrhu, utvrđene strategijom i, prema potrebi, ostalih ciljeva utvrđenih u članku 103.c stavku 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007. Vrednovanjem se trebaju steći spoznaje korisne za poboljšanje kakvoće budućih nacionalnih strategija i posebno za identifikaciju mogućih nedostataka u definiciji ciljeva, dometa ili mjera prihvatljivih za potporu, ili potrebe za određivanje novih instrumenata.
POGLAVLJE VI.
Proširenje primjene pravila na proizvođače pojedinog gospodarskog područja
Članak 128.
Obavijest o popisu gospodarskih područja
U obavijesti o popisu gospodarskih područja, kako je predviđeno u članku 125.f stavku 2. drugom podstavku Uredbe (EZ) br. 1234/2007, pružaju se svi podaci potrebni za ocjenu ispunjavanja uvjeta utvrđenih u članku 125.f stavku 2. prvom podstavku te Uredbe.
Članak 129.
Obavijest o obvezujućim pravilima; reprezentativnost
1. Kad pojedina država članica obavješćuje o obvezujućim pravilima koje je propisala za određeni proizvod i neko gospodarsko područje prema članku 125.g Uredbe (EZ) br. 1234/2007, ona istodobno Komisiju obavještava:
(a)
o proizvođačkoj organizaciji ili udruženju proizvođačkih organizacija koje su zatražile proširenje primjene pravila;
(b)
o broju proizvođača koji pripadaju toj proizvođačkoj organizaciji ili udruženju proizvođačkih organizacija i o ukupnom broju proizvođača u dotičnom gospodarskom području; ti se podaci odnose na stanje u trenutku kad je podnesen zahtjev za proširenje;
(c)
o ukupnoj proizvodnji gospodarskog područja i o proizvodnji koju su proizvođačka organizacija ili udruženje proizvođačkih organizacija stavili na tržište tijekom posljednje tržišne godine za koju su podaci dostupni;
(d)
o datumu od kojeg se pravila koja se proširuju primjenjuju na dotičnu proizvođačku organizaciju ili udruženje proizvođačkih organizacija; i
(e)
o datumu od kojeg proširenje primjene pravila stupa na snagu i o trajanju primjene proširenja.
2. Za potrebe utvrđivanja reprezentativnosti u smislu članka 125.f stavka 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, države članice utvrđuju pravila isključujući:
(a)
proizvođače čija je proizvodnja namijenjena prvenstveno za izravnu prodaju potrošačima na gospodarstvu ili u proizvodnom području;
(b)
izravne prodaje prema točki (a);
(c)
proizvode isporučene za preradu kako je navedeno u članku 125.f stavku 4. točki (b) Uredbe (EZ) br. 1234/2007, osim kad se dotična pravila u cijelosti ili djelomično ne primjenjuju na te proizvode.
Članak 130.
Financijski doprinosi
Kad država članica odluči prema članku 125.i Uredbe (EZ) br. 1234/2007, da proizvođači koji ne pripadaju proizvođačkim organizacijama moraju plaćati financijske doprinose, ona dostavlja Komisiji podatke potrebne za procjenu usklađenosti s uvjetima utvrđenim u tom članku.
Ti podaci obuhvaćaju posebno osnovicu za izračun doprinosa i njegov jedinični iznos, korisnika ili korisnike i vrstu različitih troškova navedenih u članku 125.i Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
Članak 131.
Proširenja koja prelaze jednu tržišnu godinu
Kad je odlučena primjena proširenja za razdoblje koje prelazi jednu tržišnu godinu, države članice tijekom razdoblja primjene proširenja provjeravaju za svaku tržišnu godinu ispunjavaju li se i dalje uvjeti vezano uz reprezentativnost utvrđeni u članku 125.f stavku 3. Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
Ako države članice ustanove da uvjeti više nisu ispunjeni, one odmah opozivaju proširenje s učinkom od početka sljedeće tržišne godine.
Države članice o svakom opozivu odmah obavješćuju Komisiju, koja javno objavljuje tu informaciju na način koji ona smatra prikladnim.
Članak 132.
Proizvod prodan sa stabla; kupci
1. U slučaju kad proizvođači koji ne pripadaju proizvođačkoj organizaciji prodaju svoje proizvode sa stabla, za potrebe ispunjenja pravila u skladu s Prilogom XVI.a točkom 1. podtočkama (e) i (f) i točkom 3. Uredbi (EZ) br. 1234/2007 smatrat će se da je dotične proizvode proizveo kupac.
2. Dotična država članica može odlučiti da i druga pravila navedena u Prilogu XVI.a Uredbi (EZ) br. 1234/2007, osim onih navedenih u stavku 1., mogu biti obvezujuća za kupce kad su odgovorni za takvu proizvodnju.
GLAVA IV.
TRGOVINA S TREĆIM ZEMLJAMA
POGLAVLJE I.
Uvozne carine i sustav ulaznih cijena
Odjeljak 1.
Sustav ulaznih cijena
Članak 133.
Područje primjene i definicije
1. U ovom se odjeljku utvrđuju pravila za primjenu članka 140.a Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
2. Za potrebe ovog odjeljka:
(a)
„partija” znači roba prijavljena u okviru jedne deklaracije puštanja u slobodan promet, kojom je obuhvaćena samo roba istog podrijetla koja potpada pod samo jednu oznaku kombinirane nomenklature (oznaku KN); i
(b)
„uvoznik” znači prijavitelj u smislu članka 4. stavka 18. Uredbe (EEZ) br. 2913/92 (17).
Članak 134.
Izvještavanje o cijenama i količinama uvezenih proizvoda
1. Za svaki proizvod i za razdoblja navedena u Prilogu XVI. dijelu A, države članice dostavljaju Komisiji za svaki tržišni dan do 12 sati u podne (po bruxelleskom vremenu) sljedećeg radnog dana, za svaku zemlju podrijetla podatke:
(a)
o prosječnim reprezentativnim cijenama proizvoda uvezenih iz trećih zemalja i prodanih na reprezentativnim uvoznim tržištima navedenim u članku 135. i značajnim cijenama zabilježenim na drugim tržištima za veće količine uvezenih proizvoda, ili, ako cijene za reprezentativna tržišta nisu dostupne, o značajnim cijenama za uvezene proizvode zabilježenim na drugim tržištima; i
(b)
o ukupnim količinama u odnosu na cijene navedene u točki (a).
Ako su ukupne količine navedene u točki (b) manje od jedne tone, Komisiju se ne obavješćuje o odgovarajućim cijenama.
2. Utvrđuju se cijene navedene u stavku 1. točki (a):
(a)
za svaki proizvod naveden na popisu u Prilogu XVI. dijelu A;
(b)
za sve dostupne sorte i veličine; i
(c)
u fazi uvoznik/veletrgovac ili u fazi veletrgovac/trgovac na malo ako nisu dostupne cijene u fazi uvoznik/veletrgovac.
One se umanjuju za sljedeće iznose:
(a)
tržišnu maržu od 15 % za tržišne centre Londona, Milana i Rungisa i 8 % za druge tržišne centre; i
(b)
troškove prijevoza i osiguranja unutar carinskog područja Unije.
Za iznose koji se od troškova vozarine i osiguranja oduzimaju u skladu s drugim podstavkom, države članice mogu utvrditi paušalne iznose. O takvim paušalnim iznosima i načinima njihova izračuna odmah je potrebno obavijestiti Komisiju.
3. Cijene utvrđene u skladu sa stavkom 2., kad su određene u fazi veletrgovac/trgovac na malo, prvo se umanjuju za iznos od 9 % kako bi se uzela u obzir trgovačka marža veletrgovca, a zatim za iznos od 0,7245 EUR za 100 kilograma kako bi se uzeli u obzir troškovi rukovanja i tržišni porezi i pristojbe.
4. Za proizvode na popisu u dijelu A Priloga XVI. koji podliježu posebnim tržišnim standardima, smatraju se reprezentativnim:
(a)
cijene proizvoda klase I., pod uvjetom da količine u toj klasi predstavljaju najmanje 50 % ukupnih količina stavljenih na tržište;
(b)
cijene proizvoda klase I. i, ako proizvodi u toj klasi predstavljaju manje od 50 % ukupnih količina, cijene utvrđene za proizvode klase II. za količine kojima se omogućava obuhvaćenost od 50 % ukupnih količina stavljenih na tržište;
(c)
cijene utvrđene za proizvode klase II., kad proizvodi iz klase I. nisu na raspolaganju, ili ako nije odlučeno da se na cijene primijeni koeficijent prilagodbe, kad se proizvodi zbog uvjeta proizvodnje dotične zemlje podrijetla zbog njihovih karakteristika kakvoće normalno i uobičajeno na tržište ne stavljaju u klasi I.
Koeficijent prilagodbe naveden u točki (c) prvog podstavka primjenjuje se na cijene nakon odbitka iznosa navedenih u stavku 2.
Za proizvode na popisu u Prilogu XVI. dijelu A koji ne podliježu posebnim tržišnim standardima, reprezentativnima se smatraju cijene proizvoda koji ispunjavaju opće tržišne standarde.
Članak 135.
Reprezentativna tržišta
Države članice obavješćuju Komisiju o uobičajenim tržišnim danima za tržišta navedena u Prilogu XVII. koja se smatraju reprezentativnim tržištima.
Članak 136.
Paušalne uvozne vrijednosti
1. Za svaki proizvod i za razdoblja navedena u Prilogu XVI. dijelu A, za svaki radni dan i za svaku zemlju podrijetla, Komisija određuje paušalnu uvoznu vrijednost koja je jednaka ponderiranom prosjeku reprezentativnih cijena iz članka 134. umanjeno za paušalni iznos od 5 EUR/100 kg i carine ad valorem.
2. Ako je utvrđena paušalna uvozna vrijednost za proizvode i razdoblja primjene navedene u Prilogu XVI. dijelu A u skladu s ovim odjeljkom, ne primjenjuje se jedinična cijena iz članka 152. stavka 1. točke (a) Uredbe Komisije (EEZ) br. 2454/93 (18). Ona se zamjenjuje paušalnom uvoznom vrijednosti navedenom u stavku 1.
3. Ako nije na snazi paušalna uvozna vrijednost za proizvod određenog podrijetla, primjenjuje se prosjek paušalnih uvoznih vrijednosti koje su na snazi za taj proizvod.
4. Tijekom razdoblja primjene utvrđenim u Prilogu XVI. dijelu A paušalne uvozne vrijednosti primjenjuju se sve do njihove promjene. Međutim, one se prestaju primjenjivati ako Komisija nije obaviještena o prosječnoj reprezentativnoj cijeni tijekom sedam uzastopnih tržišnih dana.
Kad kod primjene prvog podstavka za određeni proizvod nema važeće paušalne uvozne vrijednosti, paušalna uvozna vrijednost koja se primjenjuje na taj proizvod jednaka je posljednjoj prosječnoj paušalnoj uvoznoj vrijednosti.
5. Iznimno od odredaba iz stavka 1., ako nije moguće izračunati paušalnu uvoznu vrijednost, paušalna uvozna vrijednost se ne primjenjuje od prvog dana razdoblja primjene navedenih u Prilogu XVI. dijelu A.
6. Reprezentativne cijene u eurima preračunavaju se prema reprezentativnoj tržišnoj stopi izračunatoj za pojedini dan.
7. Paušalne uvozne vrijednosti izražene u eurima Komisija javno objavljuje na način koji ona smatra prikladnim.
Članak 137.
Osnova za uvoznu cijenu
1. Uvozna cijena na temelju koje se proizvodi navedeni u Prilogu XVI. dijelu A razvrstavaju u Zajedničkoj carinskoj tarifi jest, prema izboru uvoznika:
(a)
FOB cijena proizvoda u zemlji podrijetla plus troškovi osiguranja i vozarine do granica carinskog područja Unije, ako su ta cijena i troškovi poznati u vrijeme izrade deklaracije o puštanju proizvoda u slobodan promet. Ako su te cijene za više od 8 % više od važeće paušalne vrijednosti za određeni proizvod u vrijeme izrade deklaracije o puštanju u slobodan promet, uvoznik mora položiti sredstvo osiguranja navedeno u članku 248. stavku 1. Uredbe (EEZ) br. 2454/93. S tim je ciljem iznos uvozne carine koja bi se na kraju mogla naplatiti za proizvode, iznos carine koju bi on bio platio da je dotični proizvod bio razvrstan na temelju dotične paušalne vrijednosti; ili
(b)
carinska vrijednost izračunata u skladu s člankom 30. stavkom 2. točkom (c) Uredbe (EEZ) br. 2913/92 koja se primjenjuje samo na dotične uvezene proizvode. U tom se slučaju carina oduzima kako je predviđeno u članku 136. stavku 1. ove Uredbe. U tom slučaju uvoznik polaže sredstvo osiguranja iz članka 248. stavka 1. Uredbe (EEZ) br. 2454/93 u visini iznosa carine koju bi on platio da je proizvod razvrstan na temelju važeće paušalne uvozne vrijednosti za dotičnu partiju; ili
(c)
paušalna uvozna cijena izračunata prema članku 136. ove Uredbe.
2. Uvozna cijena na temelju koje se proizvodi navedeni u Prilogu XVI. dijelu B razvrstavaju u Zajedničkoj carinskoj tarifi jest prema izboru uvoznika:
(a)
FOB cijena proizvoda u zemlji podrijetla plus troškovi osiguranja i vozarine do granica carinskog područja Unije, ako su ta cijena i troškovi poznati u vrijeme izrade deklaracije. Ako carinsko tijelo smatraju da je potrebno položiti sredstvo osiguranja u skladu s člankom 248. Uredbe (EEZ) br. 2454/93, uvoznik mora položiti sredstvo osiguranja koje odgovara najvećem važećem iznosu carine za određeni proizvod; ili
(b)
carinska vrijednost izračunata u skladu s člankom 30. stavkom 2. točkom (c) Uredbe (EEZ) br. 2913/92, koja se primjenjuje samo na dotične uvezene proizvode. U tom se slučaju carina oduzima kako je predviđeno u članku 136. stavku 1. ove Uredbe. U tom slučaju uvoznik mora položiti sredstvo osiguranja kako je predviđeno u članku 248. Uredbe (EEZ) br. 2454/93 u najvećem važećem iznosu carine za određeni proizvod.
3. Ako se uvozna cijena izračunava na temelju FOB cijene proizvoda u zemlji podrijetla, carinska se vrijednost izračunava na temelju te prodaje po toj cijeni.
Ako se uvozna cijena izračunava u skladu s jednim od postupaka predviđenih u stavku 1. točkama (b) ili (c) ili stavku 2. točki (b), carinska se vrijednost izračunava na istoj osnovi kao i uvozna cijena.
4. Uvozniku se daje rok od mjesec dana od prodaje dotičnih proizvoda, uz ograničenje od četiri mjeseca od datuma prihvaćanja deklaracije o puštanju u slobodan promet, da dokaže da je partija prodana u skladu s uvjetima koji potvrđuju ispravnost cijena navedenih u stavku 1. točki (a) ili stavku 2. točki (a), ili da utvrdi carinsku vrijednost iz stavka 1. točke (b) ili stavka 2. točke (b). Nepoštovanje jednog od ovih rokova ima za nužnu posljedicu gubitak položenog sredstva osiguranja, ne dovodeći u pitanje primjenu stavka 5.
Položeno se sredstvo osiguranja oslobađa čim se predoči dokaz o uvjetima prodaje na prihvatljiv način za carinsko tijelo.
U protivnom se sredstvo osiguranja zadržava kao plaćanje uvozne carine.
5. Rok od četiri mjeseca iz stavka 4., nadležna tijela države članice mogu produžiti za najviše tri mjeseca povodom propisno obrazloženog zahtjeva uvoznika.
6. Ako nadležna tijela provjerom utvrde da nisu ispunjeni zahtjevi ovog članka, ona osiguravaju povrat dospjele carine u skladu s člankom 220. Uredbe (EEZ) br. 2913/92. Iznos carine koja se osigurava povrat ili koji preostaje za osiguranje povrata, sadrži i kamate od datuma kada je roba puštena u slobodan promet do datuma osiguranja povrata. Primjenjuje se važeća kamatna stopa za takvo osiguranje povrate u okviru nacionalnog prava.
Odjeljak 2.
Dodatne uvozne carine
Članak 138.
Područje primjene i definicije
1. Dodatna uvozna carina kako je navedeno u članku 141. stavku 1. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, dalje u tekstu”dodatna carina”, može se primijeniti na proizvode i tijekom razdoblja navedenih u Prilogu XVIII. pod uvjetima utvrđenim u ovom odjeljku.
2. Razine aktiviranja za dodatne carine navedene su u Prilogu XVIII.
Članak 139.
Obavještavanje o količinama
1. Za svaki od proizvoda navedenih u Prilogu XVIII. i tijekom navedenih razdoblja, države članice detaljno obavješćuju Komisiju o količinama puštenim u slobodan promet uz primjenu metode za nadzor preferencijalnog uvoza utvrđenu člankom 308.d Uredbe (EEZ) br. 2454/93.
Te se obavijesti dostavljaju svake srijede najkasnije do 12 sati u podne po bruxelleskom vremenu za količine puštene u slobodan promet tijekom prethodnog tjedna.
2. Carinske deklaracije za puštanje u slobodan promet proizvoda obuhvaćenih ovim odjeljkom koje carinsko tijelo može prihvatiti na zahtjev uvoznika, a da one ne sadrže podatke navedene u Prilogu 37. Uredbe (EEZ) br. 2454/93, moraju sadržavati, dodatno ostalim podacima u skladu s člankom 254. te Uredbe, naznaku neto mase (u kilogramima) dotičnog proizvoda.
Ako se primjenjuje pojednostavljeni deklaracijski postupak, iz članka 260. Uredbe (EEZ) br. 2454/93 za stavljanje u slobodan promet proizvoda obuhvaćenih ovim odjeljkom, pojednostavljene deklaracije moraju sadržavati, dodatno ostalim zahtjevima, naznaku neto mase (u kilogramima) dotičnih proizvoda.
Ako se primjenjuje lokalni postupak carinjenja prema članku 263. Uredbe (EEZ) br. 2454/93 za puštanje u slobodan promet proizvoda obuhvaćenih ovim odjeljkom, obavijest carinskom tijelu navedena u članku 266. stavku 1. te Uredbe mora sadržavati sve potrebne podatke za identifikaciju robe kao i naznaku neto mase (u kilogramima) dotičnih proizvoda.
Članak 266. stavak 2. točka (b) Uredbe (EEZ) br. 2454/93 ne primjenjuje se na uvoz proizvoda obuhvaćenih ovim odjeljkom.
Članak 140.
Naplata dodatne carine
1. Ako se ustanovi da, za jedan od proizvoda i jedno od razdoblja navedenih u Prilogu XVIII., količina stavljena u slobodan promet prelazi odgovarajuću granični obujam, Komisija naplaćuje dodatnu carinu, osim ako nije vjerojatno da bi uvoz mogao poremetiti tržište Unije ili da bi učinci mogli biti nerazmjerni željenom cilju.
2. Dodatna se carina naplaćuje za količine koje se stavljaju u slobodan promet nakon datuma primjene te carine ako:
(a)
njihova tarifna klasifikacija utvrđena u skladu s člankom 137. iziskuje primjenu najviših posebnih carinskih pristojbi koje se primjenjuju na uvoz dotičnog podrijetla;
(b)
je uvoz uslijedio tijekom razdoblja primjene dodatne carine.
Članak 141.
Iznos dodatne carine
Dodatna carina koja se naplaćuje u skladu s člankom 140. odgovara jednoj trećini u Zajedničkoj carinskoj tarifi predviđenih carinskih pristojbi za dotični proizvod.
Međutim, za uvoz za koji važe carinske povlastice vezano uz carine ad valorem, dodatna carina iznosi jednu trećinu važeće posebne carine na proizvod, ako se primjenjuje članak 140. stavak 2.
Članak 142.
Izuzeća od naplate dodatne carine
1. Od naplate dodatne carine izuzeta je sljedeća roba:
(a)
roba uvezena u okviru carinskih kvota iz Priloga 7. Uredbi Vijeća (EEZ) br. 2658/87 (19) (dalje u tekstu „kombinirana nomenklatura”);
(b)
roba en route/na putu u Uniju u smislu definicije iz stavka 2.
2. Roba se smatra en route/na putu u Uniju ako:
(a)
je napustila zemlju podrijetla prije donošenja odluke o naplati dodatne carine; i
(b)
se prevozi pod transportnom dokumentacijom koja važi od mjesta utovara u zemlji podrijetla do mjesta istovara u Uniji, a koja je ispostavljena prije uvođenja dodatne carine.
3. Zainteresirane strane pružaju na način prihvatljiv carinskom tijelu dokaz da su ispunjeni zahtjevi iz stavka 2.
Međutim carinsko tijelo može procijeniti da je roba napustila zemlju podrijetla prije datuma uvođenja dodatne carine ako je predočen jedan od sljedećih dokumenata:
(a)
za prijevoz morskim putem, teretnica iz koje je vidljivo da je utovar izvršen prije tog datuma;
(b)
za željeznički prijevoz, tovarni list koji je željeznička ispostava zemlje podrijetla preuzela prije tog datuma;
(c)
za cestovni prijevoz, ugovor o cestovnom prijevozu (CMR) ili drugi tranzitni dokument ispostavljen u zemlji podrijetla prije tog datuma, ako su ispunjeni uvjeti utvrđeni bilateralnim ili multilateralnim sporazumima zaključenim u kontekstu tranzita Unije ili zajedničkog tranzita;
(d)
za zračni prijevoz, zrakoplovni tovarni list iz kojeg je vidljivo da je avionska kompanija preuzela robu prije tog datuma.
GLAVA V.
OPĆE, PRIJELAZNE I ZAVRŠNE ODREDBE
Članak 143.
Kontrole
Ne dovodeći u pitanje posebne odredbe ove Uredbe ili drugih zakonskih propisa Unije, države članice uvode kontrole i mjere ako su one potrebne, kako bi osigurale pravilnu primjenu Uredbe (EZ) br. 1234/2007 i ove Uredbe. One moraju biti učinkovite, razmjerne i odvraćujuće kako bi se osigurala odgovarajuća zaštita financijskih interesa Unije.
Njima se osigurava:
(a)
kontrola svih kriterija o prihvatljivosti utvrđenih pravnim propisima Unije ili zakonodavstvom, nacionalnim okvirom odnosno nacionalnom strategijom država članica;
(b)
da nadležna tijela države članice odgovorna za provedbu kontrola raspolažu dovoljnim brojem odgovarajućeg kvalificiranog i stručnog osoblja za učinkovitu provedbu kontrola; i
(c)
da su predviđene kontrole kojima se sprečava nepravilno dvostruko financiranje mjera obuhvaćenih ovom Uredbom iz drugih programa Unije ili nacionalnih programa.
Članak 144.
Nacionalne sankcije
Ne dovodeći u pitanje bilo koju kaznu utvrđenu ovom Uredbom ili Uredbom (EZ) br. 1234/2007, države članice predviđaju primjenu sankcija na nacionalnoj razini u vezi s nepravilnostima počinjenim u odnosu na zahtjeve utvrđene ovom Uredbom ili Uredbom (EZ) br. 1234/2007, koje su učinkovite, razmjerne i odvraćujuće s ciljem odgovarajuće zaštite financijskih interesa Unije.
Članak 145.
Umjetno stvorena stanja
Ne dovodeći u pitanje bilo koju određenu mjeru utvrđenu ovom Uredbom ili Uredbom (EZ) br. 1234/2007, plaćanja se ne izvršavaju u korist korisnika za koje se utvrdi da su umjetno stvorili uvjete potrebne za dobivanje takvih isplata s ciljem dobivanja prednosti koje su suprotne ciljevima određenog sustava potpore.
Članak 146.
Obavijesti
1. Države članice imenuju jedno nadležno tijelo ili upravu odgovornu za ispunjavanje obaveza dostave obavijesti o svakoj od sljedećih tema:
(a)
o proizvođačkim organizacijama, udruženjima proizvođačkih organizacija i proizvođačkim grupama kako je predviđeno člankom 97. ove Uredbe;
(b)
o proizvođačkim cijenama voća i povrća na unutrašnjem tržištu, kako je predviđeno člankom 98. ove Uredbe;
(c)
o cijenama i količinama proizvoda uvezenih iz trećih zemalja i prodanih na reprezentativnim uvoznim tržištima, kako je predviđeno člankom 134. ove Uredbe;
(d)
o uvezenim količinama puštenim u slobodan promet, kako je predviđeno člankom 139. ove Uredbe.
2. Države članice obavješćuju Komisiju o imenovanju i detaljima za kontaktiranje određenog tijela ili uprave i o svakoj promjeni takvih podataka.
Popis imenovanih tijela i uprava koji sadrži nazive i adrese daje se na raspolaganje državama članicama i javnosti prikladnim sredstvima putem sustava informiranja koji Komisija uvodi, uključujući objavu na internetu.
3. Ne dovodeći u pitanje bilo koju posebnu odredbu utvrđenu ovom Uredbom, sve informacije koje su države članice dužne dostaviti Komisiji u skladu s ovom Uredbom moraju se dostaviti elektroničkim sredstvima u obliku koji određuje Komisija preko sustava informiranja, koji Komisija stavlja na raspolaganje nadležnim tijelima ili upravama država članica.
Obavijesti koje su dostavljene na neki drugi način i u drugom obliku, osim onog navedenog u prvom podstavku, mogu se smatrati da nisu dostavljene, ne dovodeći u pitanje stavak 5.
4. Ne dovodeći u pitanje posebne odredbe ove Uredbe, države članice poduzimaju sve kako bi se osiguralo poštovanje rokova za dostavu obavijesti propisanih ovom Uredbom.
5. Ako država članica propusti dostaviti obavijesti kako se zahtijeva u okviru ove Uredbe ili Uredbe (EZ) br. 1234/2007 ili ako se obavijest pokaže netočnom u svjetlu objektivnih činjenica koje posjeduje Komisija, Komisija može suspendirati dio ili sve mjesečne isplate iz članka 14. Uredbe Vijeća (EZ) br. 1290/2005 (20) za sektor voća i povrća sve dok se obavijest ne dostavi na ispravan način.
Članak 147.
Očite greške
Sve obavijesti, potraživanja ili zahtjevi državi članici u okviru ove Uredbe ili Uredbe (EZ) br. 1234/2007, uključujući i zahtjev za dodjelu potpore, može se ispraviti u svako doba nakon njegova podnošenja kad se radi o očitim greškama koje je priznalo nadležno tijelo države članice.
Članak 148.
Viša sila i izvanredne okolnosti
Ako bi se u okviru ove Uredbe ili Uredbe (EZ) br. 1234/2007 trebala odrediti sankcija ili novčana kazna ili ukinuti povlastica ili priznanje, kazna ili novčana kazna neće se odrediti ili priznanje povući u slučajevima više sile ili izvanrednih okolnosti u smislu članka 31. Uredbe (EZ) br. 73/2009.
Međutim, slučaj više sile mora se prijaviti nadležnom tijelu države članice, uz odgovarajuću dokaznu dokumentaciju na prihvatljiv način za nadležne vlasti u roku od 10 radnih dana od datuma od kojega je dotična osoba u stanju to učiniti.
Članak 149.
Stavljanje izvan snage
Uredba (EZ) br. 1580/2007 stavlja se izvan snage.
Međutim, članak 134. Uredbe (EZ) br. 1580/2007 i dalje se primjenjuje do 31. kolovoza 2011.
Upućivanja na Uredbu stavljenu izvan snage podrazumijevaju se kao upućivanja na ovu Uredbu i prema potrebi tumače u skladu s korelacijskom tablicom iz Priloga XIX.
Članak 150.
Prijelazne odredbe
1. Operativni programi koji se koriste prema članku 203.a stavku 3. točki (a) Uredbe (EZ) br. 1234/2007 mogu se i dalje provoditi do njihova dovršetka pod uvjetom da su u skladu s pravilima koja su se primjenjivala prije 1. siječnja 2008.
2. Za potrebe članka 203.a stavka 6. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 odredbe o minimalnim svojstvima sirovine isporučene za preradu i minimalnim zahtjevima kakvoće gotovih proizvoda, koji se i nadalje primjenjuju na sirovine izvađene na području država članica koje primjenjuju prijelazne odredbe iz tog stavka jesu, dodatno uz sve mjerodavne tržišne standarde iz glave II. ove Uredbe, one odredbe koje su sadržane u Uredbama Komisije navedenim u Prilogu XX.
3. U okviru Uredbe (EZ) br. 2200/96 prihvaćeni i prema članku 203.a stavku 4. Uredbe (EZ) br. 1234/2007 i dalje prihvaćani planovi priznavanja proizvođačkih grupa koje nemaju sjedište u državama članicama koje su pristupile Europskoj uniji 1. svibnja 2004. ili poslije tog datuma i nisu u najudaljenijim regijama Unije, navedenim u članku 349. Ugovora ili na manjim egejskim otocima kako je navedeno u članku 1. stavku 2. Uredbe Vijeća (EZ) br. 1405/2006 (21), financiraju se po stopama utvrđenim u članku 103.a stavku 3. točki (b) Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
Planovi priznavanja prihvaćeni u okviru Uredbe (EZ) br. 2200/96 i na koje se primjenjuje članak 14. stavak 7. te Uredbe, a koji su i dalje priznati u skladu s člankom 203.a stavkom 4. Uredbe (EZ) br. 1234/2007, financiraju se po stopama utvrđenim u članku 103.a. stavku 3. točki (a) Uredbe (EZ) br. 1234/2007.
4. Ako je potrebno, države članice trebaju izmijeniti svoje nacionalne strategije najkasnije do 15. rujna 2011. kako bi:
(a)
propisno obrazložile što se smatra velikom udaljenošću kako je navedeno u članku 50. stavku 7. točki (b);
(b)
utvrdile najveću stopu godišnjih troškova u okviru operativnog programa koji se smiju potrošiti na aktivnosti zaštite okoliša u odnosu na ambalažu kako je navedeno u članku 60. stavku 4. drugom podstavku.
5. Operativni programi koji su odobreni prije datuma stupanja na snagu ove Uredbe mogu se nastaviti provoditi do njihova dovršetka, a da ne ispunjavaju maksimalne stope predviđene u članku 60. stavku 4. drugom podstavku.
Članak 151.
Stupanje na snagu
Ova Uredba stupa na snagu sedmog dana od objave u Službenom listu Europske unije.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 7. lipnja 2011.