KOMMISSIONENS FORORDNING (EU) Nr. 445/2011
af 10. maj 2011
om en ordning for certificering af enheder med ansvar for vedligeholdelse af godsvogne og om ændring af forordning (EF) nr. 653/2007
(EØS-relevant tekst)
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2004/49/EF af 29. april 2004 om jernbanesikkerhed i EU og om ændring af Rådets direktiv 95/18/EF om udstedelse af licenser til jernbanevirksomheder samt direktiv 2001/14/EF om tildeling af jernbaneinfrastrukturkapacitet og opkrævning af afgifter for brug af jernbaneinfrastruktur samt sikkerhedscertificering (1), særlig artikel 14a,
under henvisning til henstillingen fra Det Europæiske Jernbaneagentur af 8. juli 2010 om en ordning for certificering af enheder med ansvar for vedligeholdelse af godsvogne og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
Formålet med direktiv 2004/49/EF er at forbedre adgangen til markedet for jernbanetransportydelser ved at fastsætte fælles principper for forvaltningen og reguleringen af og tilsynet med jernbanesikkerheden. Direktiv 2004/49/EF skaber også en ramme, der skal indføres for at sikre lige betingelser for alle enheder med ansvar for vedligeholdelse af godsvogne gennem anvendelsen af de samme certificeringskrav i hele EU.
(2)
Formålet med certificeringsordningen er at skabe en ramme for harmoniseringen af kravene og metoderne til vurdering af egnetheden af enheder med ansvar for vedligeholdelse i EU.
(3)
Uden at det berører jernbanevirksomheders og infrastrukturforvalteres ansvar for sikker drift af tog, sikrer enheden med ansvar for vedligeholdelse ved hjælp af et vedligeholdelsessystem, at de godsvogne, som den vedligeholder, er i en sikker driftstilstand. I betragtning af de mange forskellige konstruktions- og vedligeholdelsesmetoder bør dette vedligeholdelsessystem være et procesorienteret system.
(4)
Infrastrukturforvaltere er nødt til at anvende godsvogne til transport af materialer til byggearbejde eller til vedligeholdelse af infrastrukturer. Når infrastrukturforvaltere anvender godsvogne til dette formål, gør de det som jernbanevirksomhed. Vurderingen af en infrastrukturforvalters kapacitet til at drive godsvogne til dette formål bør indgå i vurderingen af sikkerhedsgodkendelsen i henhold til artikel 11 i direktiv 2004/49/EF.
(5)
Tilsyn og overvågning før et togs afgang eller under transporten gennemføres normalt af jernbanevirksomhedens driftspersonale eller infrastrukturforvaltere i henhold til den procedure, der er fastlagt i deres sikkerhedsledelsessystem, jf. artikel 4, stk. 3, i direktiv 2004/49/EF.
(6)
Jernbanevirksomheder eller infrastrukturforvaltere skal gennem deres sikkerhedsledelsessystem sikre, at alle risici relateret til deres aktivitet, herunder anvendelsen af kontrahenter, kontrolleres. I den forbindelse skal en jernbanevirksomhed gøre brug af kontraktlige aftaler med de enheder, der står for vedligeholdelsen af alle de vogne, den anvender. Det kan være en kontrakt mellem jernbanevirksomheden og enheden med ansvar for vedligeholdelse eller en aftalekæde med andre parter, f.eks. ihændehaveren. Disse kontrakter skal være i overensstemmelse med de procedurer, som en jernbanevirksomhed eller en infrastrukturforvalter har beskrevet i sit sikkerhedsledelsessystem, herunder for udveksling af oplysninger.
(7)
I henhold til direktiv 2004/49/EF er et certifikat til en enhed med ansvar for vedligeholdelse (ECM-certifikat) gyldigt i hele EU. Certifikater udstedt af organer i tredjelande, som er udpeget i henhold til kriterier, og som opfylder krav, der svarer til dem, der er fastsat i denne forordning, bør normalt godkendes som svarende til ECM-certifikater udstedt i EU.
(8)
Et certificeringsorgans vurdering af en ansøgning om et ECM-certifikat er en vurdering af ansøgerens egnethed til at forvalte vedligeholdelsesaktiviteter og til at yde de driftsmæssige vedligeholdelsesopgaver enten selv eller gennem kontrakter med andre organer, som f.eks. vedligeholdelsesværksteder, der står for leveringen af disse opgaver eller en del af dem.
(9)
En akkrediteringsordning bør tilvejebringe et redskab til risikostyring ved at sikre, at de akkrediterede organer er kompetente til at gennemføre det arbejde, de påtager sig. Endvidere menes akkreditering at sikre national og international anerkendelse af ECM-certifikater udstedt af akkrediterede organer.
(10)
For at opnå en ordning, som gør det muligt for certificeringsorganer at foretage kontroller af certificerede enheder med ansvar for vedligeholdelse i EU, er det vigtigt, at alle organer, som kan udstede certifikater til en enhed med ansvar for vedligeholdelse (»certificeringsorganerne«), samarbejder med henblik på at harmonisere certificeringsmetoderne. Der bør udarbejdes og vedtages særlige akkrediteringskrav i overensstemmelse med bestemmelserne i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 765/2008 (2).
(11)
For at kunne evaluere den certificeringsproces, der er fastsat i denne forordning, er det vigtigt, at Det Europæiske Jernbaneagentur (agenturet) overvåger udviklingen af certificeringsordningen. Derfor skal agenturet indsamle oplysninger om karakteren af de certificeringsorganer, der er aktive på dette område, og antallet af certifikater udstedt til enheder med ansvar for vedligeholdelse. Det er også vigtigt, at agenturet gør koordinationen af certificeringsorganerne lettere.
(12)
Kommissionens forordning (EF) nr. 653/2007 af 13. juni 2007 om anvendelse af et fælles europæisk format for sikkerhedscertifikater og ansøgningsdokumenter i henhold til artikel 10 i Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2004/49/EF og om gyldigheden af sikkerhedscertifikater udstedt efter Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2001/14/EF (3) fastsætter standardformatet for sikkerhedscertifikater. Dette format skal ajourføres, således at det omfatter flere oplysninger om enheder med ansvar for vedligeholdelse. Forordning (EF) nr. 653/2007 bør derfor ændres i overensstemmelse hermed.
(13)
Indtil den certificeringsordning for enheder med ansvar for vedligeholdelse, som er omhandlet i denne forordning, er fuldt indført, bør den gældende praksis for certificering af enheder med ansvar for vedligeholdelse og vedligeholdelsesværksteder stadig være anerkendt i en overgangsperiode for at sikre en jernbanegodstransport uden afbrydelse, særlig på internationalt plan. I den periode bør de nationale sikkerhedsmyndigheder være særlig opmærksomme på de forskellige certificeringsmetoders ækvivalens og konsekvens.
(14)
Foranstaltningerne i denne forordning er i overensstemmelse med udtalelsen fra det udvalg, der er nedsat ved artikel 27 i direktiv 2004/49/EF -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
Artikel 1
Formål
1. Denne forordning fastsætter en ordning for certificering af enheder med ansvar for vedligeholdelse af godsvogne i henhold til artikel 14a i direktiv 2004/49/EF.
2. Formålet med certificeringsordningen er at bevise, at en enhed med ansvar for vedligeholdelse har etableret et vedligeholdelsessystem og kan opfylde kravene i denne forordning med henblik på at sikre, at enhver godsvogn, som den står for vedligeholdelsen af, er i sikker driftstilstand.
Artikel 2
Anvendelsesområde
1. Certificeringsordningen finder anvendelse på enhver enhed med ansvar for vedligeholdelse af godsvogne, som skal anvendes på jernbanenettet inden for EU.
2. Vedligeholdelsesværksteder eller enhver organisation, som påtager sig en del af de opgaver, der er nævnt i artikel 4, kan anvende certificeringsordningen på frivillig basis på grundlag af principperne i artikel 8 og i bilag I.
3. Henvisningerne til en infrastrukturforvalter i artikel 5, 7 og 12 skal forstås som vedrørende hans operationer med godsvogne til transport af materialer til byggearbejde eller til vedligeholdelse af infrastrukturer. Når en infrastrukturforvalter anvender godsvogne til dette formål, gør han det i egenskab af jernbanevirksomhed.
Artikel 3
Definitioner
1. I denne forordning finder definitionerne i artikel 3 i direktiv 2004/49/EF anvendelse.
2. Endvidere forstås der ved:
a) »akkreditering«: akkreditering i henhold til definitionen i artikel 2, stk. 10, i (EF) nr. 765/2008
b) »ECM-certifikat«: et certifikat udstedt til en enhed med ansvar for vedligeholdelse i betydningen i artikel 14a, stk. 4, i direktiv 2004/49/EF
c) »certificeringsorgan«: et organ, som er udpeget i henhold til artikel 10, og som har til opgave at certificere enheder med ansvar for vedligeholdelse på grundlag af kriterierne i bilag II
d) »godsvogn«: et ikke-selvkørende køretøj, som er konstrueret til at transportere gods eller andre materialer, som skal anvendes til f.eks. byggearbejde eller vedligeholdelse af infrastruktur
e) »vedligeholdelsesværksted«: en mobil eller fast enhed bestående af personale, herunder med ledelsesansvar, værktøj og faciliteter, og som er organiseret på en sådan måde, at den kan yde vedligeholdelse af køretøjer, reservedele, komponenter eller underenheder til køretøjer
f) »frigivelse til tjeneste«: forsikring fra enheden med ansvar for vedligeholdelse over for forvalteren af flådevedligeholdelsen om, at vedligeholdelsen er blevet udført i henhold til vedligeholdelsesordrerne
g) »genindsættelse i drift«: forsikring, som enheden med ansvar for vedligeholdelse på grundlag af frigivelsen til tjeneste giver brugeren - f.eks. en jernbanevirksomhed eller en ihændehaver - om, at alt relevant vedligeholdelsesarbejde er færdiggjort, og at godsvognen, som tidligere blev fjernet fra driften, kan anvendes sikkert, eventuelt med forbehold af midlertidige anvendelsesmæssige restriktioner.
Artikel 4
Vedligeholdelsessystem
1. Vedligeholdelsessystemet skal bestå af følgende funktioner:
a)
ledelsesfunktionen, som overvåger og koordinerer de vedligeholdelsesopgaver, der er nævnt i litra b)-d), og sikrer, at en godsvogn er i sikker driftstilstand i jernbanesystemet
b)
vedligeholdelsesudviklingsfunktionen, som har ansvar for styringen af vedligeholdelsesdokumentationen, herunder konfigurationsstyringen, på grundlag af oplysninger om udformning og drift samt ydelse og udbyttet af erfaring
c)
funktionen for styring af flådevedligeholdelsen, som forvalter fjernelsen af en godsvogn, når den skal vedligeholdes, og dens genindsættelse i drift efter vedligeholdelsen, og
d)
vedligeholdelsesleveringsfunktionen, hvor der ydes den nødvendige tekniske vedligeholdelse af en godsvogn eller dele af den, herunder dokumentation for frigivelsen til tjeneste.
2. Enheden med ansvar for vedligeholdelse sørger for, at de i stk. 1 nævnte funktioner er i overensstemmelse med kravene og vurderingskriterierne i bilag III.
3. Enheden med ansvar for vedligeholdelse gennemfører selv ledelsesopgaven, men den kan outsource de vedligeholdelsesfunktioner, der er nævnt i stk. 1, litra b)-d), eller dele af dem til andre kontraherende parter i henhold til bestemmelserne i artikel 8. Hvis enheden med ansvar for vedligeholdelse gør brug af outsourcing, skal den sikre, at principperne i bilag I finder anvendelse.
4. Uanset hvilke aftaler om outsourcing der er indgået, er enheden med ansvar for vedligeholdelse ansvarlig for resultatet af den vedligeholdelse, den står for, og skal indføre et system til kontrol af resultatet af disse aktiviteter.
Artikel 5
Forbindelser mellem de parter, der er involveret i vedligeholdelsesprocessen
1. Den enkelte jernbanevirksomhed eller infrastrukturforvalter sørger for, at de godsvogne, den anvender, før afgang har en certificeret enhed med ansvar for vedligeholdelse, og at anvendelsen af godsvognen svarer til certifikatets anvendelsesområde.
2. Alle parter, der er involveret i vedligeholdelsesprocessen, udveksler relevante oplysninger om vedligeholdelse i overensstemmelse med kriterierne i punkt I.7 og I.8 i bilag III.
3. Efter indgåelse af kontraktlige aftaler kan en jernbanevirksomhed anmode om oplysninger til driftsmæssige formål om vedligeholdelsen af en godsvogn. Enheden med ansvar for vedligeholdelsen af godsvognen besvarer anmodningen enten direkte eller gennem andre kontraherende parter.
4. Efter indgåelse af kontraktlige aftaler kan en enhed med ansvar for vedligeholdelse anmode om oplysninger om driften af en godsvogn. Jernbanevirksomheden eller infrastrukturforvalteren besvarer anmodningen enten direkte eller gennem andre kontraherende parter.
5. Alle kontraherende parter udveksler oplysninger om sikkerhedsrelaterede fejl og mangler, hændelser, farlige situationer og andre farlige tildragelser samt om en evt. begrænsning af anvendelsen af godsvogne.
6. ECM-certifikaterne accepteres som bevis for en jernbanevirksomheds eller infrastrukturforvalters egnethed til at opfylde de krav til vedligeholdelse og kontrol af kontrahenter og leverandører, som er anført i bilag II, punkt B.1, B.2, B.3 og C.1, i Kommissionens forordning (EU) nr. 1158/2010 af 9. december 2010 om en fælles sikkerhedsmetode til vurdering af overholdelsen af kravene til opnåelse af jernbanesikkerhedscertifikater (4) og Kommissionens forordning (EU) nr. 1169/2010 af 10. december 2010 om en fælles sikkerhedsmetode til vurdering af overholdelsen af kravene til opnåelse af jernbanesikkerhedsgodkendelser (5), medmindre den nationale sikkerhedsmyndighed kan påvise eksistensen af en væsentlig sikkerhedsrisiko.
7. Hvis en kontraherende part, særlig en jernbanevirksomhed, har en behørig grund til at tro, at en bestemt enhed med ansvar for vedligeholdelse ikke opfylder kravene i artikel 14a, stk. 3, i direktiv 2004/49/EF eller certificeringskravene i denne forordning, underretter den straks certificeringsorganet herom. Certificeringsorganet tager passende skridt til at kontrollere, om påstanden om manglende overholdelse er berettiget, og det underretter de berørte parter (herunder den kompetente nationale sikkerhedsmyndighed, hvis det er relevant) om resultaterne af sin undersøgelse.
8. Hvis enheden med ansvar for vedligeholdelse udskiftes, underretter indehaveren af registreringen i henhold til artikel 33, stk. 3, i Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2008/57/EF (6) rettidigt registreringsenheden som fastsat i artikel 4, stk. 1, i Kommissionens beslutning 2007/756/EF (7), således at sidstnævnte kan opdatere det nationale køretøjsregister.
Den tidligere enhed med ansvar for vedligeholdelse fremsender vedligeholdelsesdokumentationen til enten indehaveren af registreringen eller den nye enhed med ansvar for vedligeholdelse.
Den tidligere enhed med ansvar for vedligeholdelse løses fra sit ansvar, når den er fjernet fra det nationale køretøjsregister. Hvis ingen ny enhed med ansvar for vedligeholdelse på datoen for afregistrering af den tidligere enhed med ansvar for vedligeholdelse har bekræftet sin accept af stillingen som enhed med ansvar for vedligeholdelse, inddrages registreringen af køretøjet.
Artikel 6
Certificeringsorganer
1. Et ECM-certifikat tildeles af et kompetent certificeringsorgan valgt af den ansøgende enhed med ansvar for vedligeholdelse.
2. Medlemsstaterne sikrer, at certificeringsorganerne opfylder de generelle kriterier og principper i bilag II og overholder enhver efterfølgende sektorrelateret akkrediteringsordning.
3. Medlemsstaterne træffer de nødvendige foranstaltninger til at sikre, at afgørelser truffet af certificeringsorganerne kan prøves ved en domstol.
4. Med henblik på at harmonisere metoderne for vurdering af ansøgninger samarbejder certificeringsorganerne indbyrdes både inden for medlemsstaterne og i EU.
5. Agenturet tilrettelægger og fremmer samarbejdet mellem certificeringsorganerne.
Artikel 7
Certificeringsordning for enheder med ansvar for vedligeholdelse
1. Certificeringen baseres på en vurdering af evnen hos enheden med ansvar for vedligeholdelse til at opfylde de relevante krav i bilag III og til at anvende dem konsekvent. Den skal omfatte et kontrolsystem for at sikre en fortsat opfyldelse af de gældende krav efter tildeling af ECM-certifikatet.
2. En enhed med ansvar for vedligeholdelse ansøger om certificering ved at udfylde den relevante blanket i bilag IV og fremlægge dokumentation for de procedurer, der er anført i bilag III. Den indsender straks alle de supplerende oplysninger, som certificeringsorganet har anmodet om. Certificeringsorganerne vurderer ansøgningerne på grundlag af kravene og vurderingskriterierne i bilag III.
3. Certificeringsorganet træffer en afgørelse senest fire måneder, efter at den enhed med ansvar for vedligeholdelse, der ansøger om certificering, har fremsendt alle de nødvendige oplysninger og eventuelle supplerende oplysninger, som organet har anmodet om. Certificeringsorganet udfører den nødvendige vurdering af enhedens driftssted eller -steder før tildelingen af certifikatet. Afgørelsen om tildelingen af certifikatet meddeles enheden med ansvar for vedligeholdelse ved hjælp af den relevante blanket i bilag V.
4. Et ECM-certifikat er gyldigt i højst fem år. Indehaveren af certifikatet underretter hurtigst muligt certificeringsorganet om alle væsentlige ændringer i de forhold, der var gældende, da det oprindelige certifikat blev tildelt, med henblik på at give certificeringsorganet mulighed for at beslutte, om certifikatet skal ændres, fornys eller tilbagekaldes.
5. Certificeringsorganet giver en nærmere beskrivelse af begrundelserne for hver enkelt af dets afgørelser. Certificeringsorganet meddeler enheden med ansvar for vedligeholdelse sin afgørelse og begrundelsen herfor samt angiver proceduren, klagefristen og kontaktoplysninger for klageinstansen.
6. Certificeringsorganet udfører kontrol mindst én gang om året på udvalgte driftssteder, som er geografisk og funktionelt repræsentative for alle de aktiviteter, som de enheder med ansvar for vedligeholdelse, det har certificeret, udfører, for at kontrollere, om virksomhederne stadig opfylder kriterierne i bilag III.
7. Hvis et certificeringsorgan konstaterer, at en enhed med ansvar for vedligeholdelse ikke længere opfylder de krav, der fandt anvendelse ved udstedelsen af ECM-certifikatet, aftaler det en forbedringsplan med enheden med ansvar for vedligeholdelse eller begrænser certifikatets anvendelsesområde eller inddrager certifikatet afhængigt af omfanget af den manglende overholdelse.
Ved fortsat manglende overholdelse af certificeringskravene eller en eventuel forbedringsplan begrænser certificeringsorganet anvendelsesområdet for eller tilbagekalder ECM-certifikatet, idet det begrunder sin afgørelse og angiver proceduren og klagefristen samt kontaktoplysninger for klageinstansen.
8. Når en jernbanevirksomhed eller en infrastrukturforvalter ansøger om et sikkerhedscertifikat eller en sikkerhedsgodkendelse, gælder følgende for de godsvogne, den anvender:
a)
Hvis godsvognene vedligeholdes af ansøgeren, gælder det, at ansøgeren skal vedlægge et gyldigt ECM-certifikat til ansøgningen (hvis det foreligger), eller at ansøgerens evne som enhed med ansvar for vedligeholdelse skal vurderes som led i ansøgningen om et sikkerhedscertifikat eller en sikkerhedsgodkendelse.
b)
Hvis godsvognene vedligeholdes af andre parter end ansøgeren, skal ansøgeren gennem sit sikkerhedsledelsessystem sikre kontrol af alle risici relateret til den pågældendes aktivitet, herunder anvendelsen af godsvogne, idet særlig bestemmelserne i artikel 5 finder anvendelse.
Certificeringsorganerne og de nationale sikkerhedsmyndigheder udveksler under alle omstændigheder aktivt synspunkter for at undgå ethvert dobbeltarbejde i forbindelse med vurderingen.
Artikel 8
Certificeringsordning for outsourcede vedligeholdelsesopgaver
1. Hvis en enhed med ansvar for vedligeholdelse beslutter at outsource en eller flere af opgaverne i artikel 4, stk.1, litra b), c) og d), eller dele af dem, skaber en frivillig certificering af kontrahenten i henhold til certificeringsordningen i denne forordning en formodning om, at enheden med ansvar for vedligeholdelse opfylder de relevante krav i bilag III, for så vidt som disse krav er dækket af den frivillige certificering af kontrahenten. Hvis der ikke foreligger en sådan certificering, skal enheden med ansvar for vedligeholdelse over for certificeringsorganet bevise, på hvilken måde den opfylder kravene i bilag III med hensyn til de opgaver, den beslutter at outsource.
2. Certifikater til outsourcede vedligeholdelsesopgaver, eller dele af dem, udstedes af certificeringsorganerne i henhold til de samme procedurer i artikel 6 og 7 og artikel 10, stk. 3, tilpasset ansøgerens særlige tilfælde. De er gyldige i hele Unionen.
Ved vurderingen af ansøgninger om certifikater til outsourcede vedligeholdelsesopgaver, eller dele af dem, følger certificeringsorganerne principperne i bilag I.
Artikel 9
Tilsynsordningens rolle
Hvis en national sikkerhedsmyndighed har en behørig grund til at tro, at en bestemt enhed med ansvar for vedligeholdelse ikke opfylder kravene i artikel 14a, stk. 3, i direktiv 2004/49/EF eller certificeringskravene i denne forordning, træffer den straks den nødvendige afgørelse og underretter Kommissionen, agenturet, andre kompetente myndigheder, certificeringsorganet og andre berørte parter om sin afgørelse.
Artikel 10
Oplysninger til Kommissionen og agenturet
1. Senest den 30. november 2011 underretter medlemsstaterne Kommissionen om, hvorvidt certificeringsorganerne er akkrediterede organer, anerkendte organer eller nationale sikkerhedsmyndigheder. De meddeler også Kommissionen enhver ændring i denne situation senest en måned efter ændringen.
2. Senest den 31. maj 2012 underretter medlemsstaterne agenturet om, hvilke certificeringsorganer der er anerkendte. Akkrediteringsorganerne som defineret i forordning (EF) nr. 765/2008 underretter agenturet om, hvilke certificeringsorganer der er akkrediterede. Enhver ændring meddeles også agenturet senest en måned efter ændringen.
3. Et certificeringsorgan underretter senest en uge efter sin afgørelse agenturet om udstedelse, fornyelse, ændring eller tilbagekaldelse af ECM-certifikater eller certifikater til specifikke funktioner i henhold til artikel 4, stk. 1, ved at udfylde blanketterne i bilag V.
4. Agenturet registrerer alle de oplysninger, der er meddelt i henhold til stk. 2 og 3, og gør dem offentligt tilgængelige.
Artikel 11
Ændring af forordning (EF) nr. 653/2007
Bilag I til forordning (EF) nr. 653/2007 erstattes af teksten i bilag VI til nærværende forordning.
Artikel 12
Overgangsbestemmelser
1. Følgende overgangsbestemmelser finder anvendelse, jf. dog bestemmelsen i artikel 9.
2. Fra den 31. maj 2012 udstedes ethvert ECM-certifikat i overensstemmelse med denne forordning til enheder med ansvar for vedligeholdelse af godsvogne med forbehold af artikel 14a, stk. 8, i direktiv 2004/49/EF.
3. Certifikater udstedt af et certificeringsorgan senest den 31. maj 2012 på grundlag af principper og kriterier, som svarer til principperne og kriterierne i aftalememorandummet om fastsættelse af grundprincipperne for en fælles ordning for certificering af enheder med ansvar for vedligeholdelse af godsvogne, som blev undertegnet af medlemsstaterne den 14. maj 2009, anerkendes som svarende til ECM-certifikater udstedt i henhold til denne forordning, i deres oprindelige gyldighedsperiode indtil senest den 31. maj 2015.
4. Certifikater udstedt af et certificeringsorgan til en enhed med ansvar for vedligeholdelse senest den 31. maj 2012 på grundlag af national lovgivning, som var gældende før denne forordnings ikrafttræden, og som er ækvivalent med denne forordning, særlig artikel 6 og 7 og bilag I og III, anerkendes som svarende til ECM-certifikater udstedt i henhold til denne forordning, i deres oprindelige gyldighedsperiode indtil senest den 31. maj 2015.
5. Certifikater udstedt til et vedligeholdelsesværksted senest den 31. maj 2014 på grundlag af national lovgivning, som var gældende før denne forordnings ikrafttræden, og som er ækvivalent med denne forordning, anerkendes som svarende til certifikater til vedligeholdelsesværksteder, som påtager sig levering af vedligeholdelse, udstedt i henhold til denne forordning, i deres oprindelige gyldighedsperiode indtil senest den 31. maj 2017.
6. Uden at bestemmelserne i stk. 3-5 indskrænkes, skal enheder med ansvar for vedligeholdelse af godsvogne, som er registreret i det nationale køretøjsregister senest den 31. maj 2012, være certificeret i henhold til denne forordning senest den 31. maj 2013. I den periode anerkendes egenerklæringer fra enheder med ansvar for vedligeholdelse vedrørende overensstemmelse med de relevante krav i denne forordning eller i aftalememorandummet om fastsættelse af grundprincipperne for en fælles ordning for certificering af enheder med ansvar for vedligeholdelse af godsvogne, som blev undertegnet af medlemsstaterne den 14. maj 2009, som svarende til ECM-certifikater udstedt i henhold til denne forordning.
7. Jernbanevirksomheder og infrastrukturforvaltere, som allerede er certificeret i henhold til artikel 10 og 11 i direktiv 2004/49/EF senest den 31. maj 2012, behøver ikke at ansøge om et ECM-certifikat i deres certifikaters oprindelige gyldighedsperiode ved vedligeholdelse af de godsvogne, de har ansvaret for som enhed med ansvar for vedligeholdelse.
Artikel 13
Ikrafttræden
Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 10. maj 2011.
32011R0445
L 122/22
SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
UREDBA KOMISIJE (EU) br. 445/2011
od 10. svibnja 2011.
o sustavu izdavanja ovlaštenja subjektima nadležnim za održavanje teretnih vagona i o izmjeni Uredbe (EZ) br. 653/2007
(Tekst značajan za EGP)
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Direktivu 2004/49/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 29. travnja 2004. o sigurnosti željeznica Zajednice o izmjeni Direktive Vijeća 95/18/EZ o izdavanju dozvola željezničkim prijevoznicima i Direktive 2011/14/EZ o dodjeli željezničkog infrastrukturnog kapaciteta i ubiranju pristojbi za korištenje željezničke infrastrukture i dodjeli rješenja o sigurnosti (1), a posebno njezin članak 14.a,
uzimajući u obzir preporuku Europske agencije za željeznice od 8. srpnja 2010. o sustavu dodjele ovlaštenja subjektima nadležnim za održavanje,
budući da:
(1)
Cilj je Direktive 2004/49/EZ poboljšati pristup tržištu za sve usluge željezničkog prijevoza definiranjem zajedničkih načela upravljanja, reguliranja i nadzora nad sigurnošću željeznice. Direktivom 2004/49/EZ također se predviđa okvir koji je potrebno uspostaviti kako bi se svim subjektima nadležnim za održavanje teretnih vagona osigurali jednaki uvjeti primjenom jednakih zahtjeva vezanih za davanje ovlaštenja u cijeloj Uniji.
(2)
Svrha je sustava za davanje ovlaštenja osigurati okvir za usklađivanje zahtjeva i metoda za ocjenu sposobnosti subjekata nadležnih za održavanje u cijeloj Uniji.
(3)
Ne dovodeći u pitanje odgovornost željezničkih prijevoznika i upravitelja infrastrukture za sigurno prometovanje vlakova, subjekt nadležan za održavanje trebao bi putem sustava održavanja osigurati da su teretni vagoni u njegovoj nadležnosti u stanju sigurnom za vožnju. Uzimajući u obzir veliku raznolikost metoda projektiranja i održavanja, ovaj bi sustav održavanja trebao biti sustav orijentiran na proces.
(4)
Upravitelji infrastrukture moraju koristiti teretne vagone radi prijevoza građevinskih materijala ili djelatnosti održavanja infrastrukture. Kada koriste teretne vagone u tu svrhu, upravitelji infrastrukture to čine u svojstvu željezničkog prijevoznika. Ocjena sposobnosti upravitelja infrastrukture za upravljanje teretnim vagonima u tu svrhu trebala bi biti dijelom njegove ocjene za dobivanje rješenja o sigurnosti za upravljanje željezničkom infrastrukturom na temelju članka 11. Direktive 2004/49/EZ.
(5)
Kontrolni pregledi i praćenja koja se provode prije polaska vlaka ili za vrijeme vožnje uglavnom provodi operativno osoblje željezničkog prijevoznika ili upravitelja infrastrukture, pri čemu slijede postupak opisan u njihovom sustavu upravljanja sigurnošću u skladu s člankom 4. stavkom 3. Direktive 2004/49/EZ.
(6)
Željeznički prijevoznici ili upravitelji infrastrukture trebali bi putem svog sustava upravljanja sigurnošću osigurati kontrolu nad svim rizicima povezanim s njihovom djelatnošću, uključujući nad korištenjem izvoditelja radova. U tu svrhu željeznički bi se prijevoznik trebao oslanjati na ugovorne aranžmane koji uključuju subjekte nadležne za održavanje svih vagona koje koristi. To može biti ugovor između željezničkog prijevoznika i subjekta nadležnog za održavanje ili lanac ugovora u koji su uključene i druge strane, poput posjednika. Ti bi ugovori trebali biti u skladu s postupcima navedenim u sustavima upravljanja sigurnošću željezničkog prijevoznika ili upravitelja infrastrukture, uključujući i postupke koji se odnose na razmjenu informacija.
(7)
U skladu s Direktivom 2004/49/EZ, ovlaštenje subjekta nadležnog za održavanje (ovlaštenje ECM) valjano je u cijeloj Uniji. Ovlaštenja koja izdaju tijela u trećim zemljama, a koja su imenovana po jednakim kriterijima i ispunjavaju zahtjeve jednake onima koji su sadržani u ovoj Uredbi, trebala bi se normalno prihvaćati kao jednakovrijedne ovlaštenjima ECM izdanim u Uniji.
(8)
Ocjena zahtjeva za davanjem ovlaštenja ECM koju provodi tijelo nadležno za davanje ovlaštenja je ocjena sposobnosti podnositelja zahtjeva za upravljanje djelatnostima održavanja i obavljanja operativnih funkcija održavanja, bilo da to čini sam ili putem ugovora s drugim subjektima poput radionica za održavanje, zaduženima za obavljanje tih funkcija ili dijelova tih funkcija.
(9)
Sustav akreditacije trebao bi osigurati sredstvo za upravljanje rizicima, pri čemu je potrebno zajamčiti sposobnost akreditiranih tijela za izvođenje posla koji poduzimaju. Pored toga, akreditacija se smatra sredstvom zajamčivanja nacionalnog i međunarodnog priznavanja ovlaštenja ECM, koje izdaju akreditirana tijela.
(10)
Kako bi se uspostavio sustav kojim bi se tijelima nadležnim za davanje ovlaštenja omogućilo provođenje provjera ovlaštenih subjekata nadležnih za održavanje u cijeloj Uniji, važno je da sva tijela nadležna za davanje ovlaštenja bilo kojem subjektu nadležnom za održavanje („tijela nadležna za davanje ovlaštenja”) međusobno surađuju kako bi uskladila svoje pristupe davanja ovlaštenja. Potrebno je izraditi posebne zahtjeve za akreditaciju te ih odobriti u skladu s odredbama Uredbe (EZ) br. 765/2008 Europskog parlamenta i Vijeća (2).
(11)
Za procjenu procesa izdavanja ovlaštenja utvrđenog u ovoj Uredbi važno je da Europska agencija za željeznice (Agencija) nadgleda razvoj sustava davanja ovlaštenja. Kako bi mogla obavljati tu funkciju, Agencija mora prikupiti informacije o prirodi tijela nadležnih za davanje ovlaštenja koja djeluju na tom području, kao i o broju izdanih ovlaštenja tijelima nadležnim za održavanje. Pored toga, Agencija bi morala olakšati koordinirano djelovanje među tijelima nadležnim za davanje ovlaštenja.
(12)
Uredbom Komisije (EZ) br. 653/2007 od 13. lipnja 2007. o uporabi jedinstvenog europskog obrasca rješenja o sigurnosti i dokumentaciji za izdavanje rješenja o sigurnosti u skladu s člankom 10. Direktive 2004/49/EZ Europskog parlamenta i Vijeća i o valjanosti rješenja o sigurnosti, izdanih na temelju Direktive 2001/14/EZ (3) utvrđuje se standardni obrazac rješenja o sigurnosti. Taj je obrazac potrebno ažurirati kako bi se uključile dodatne informacije o subjektima nadležnim za održavanje. Stoga je potrebno izmijeniti Uredbu (EZ) br. 653/2007.
(13)
Do pune primjene sustava davanja ovlaštenja subjektima nadležnim za održavanje, kako je utvrđeno u ovoj Uredbi, u prijelaznom je razdoblju potrebno priznati valjanost postojećih praksi ovlašćivanja subjekata nadležnih za održavanje i radionica za održavanje kako bi se osiguralo neprekinuto pružanje usluga teretnog željezničkog prijevoza, posebno na međunarodnoj razini. U tom bi razdoblju nacionalna tijela nadležna za sigurnost trebala obratiti posebnu pozornost istovrijednosti i sukladnosti različitih praksi izdavanja ovlaštenja.
(14)
Mjere predviđene ovom Uredbom u skladu su s mišljenjem Odbora osnovanog na temelju članka 27. Direktive 2004/49/EZ,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Svrha
1. Ovom se Uredbom utvrđuje sustav davanja ovlaštenja subjektima nadležnim za održavanje teretnih vagona iz članka 14.a Direktive 2004/49/EZ.
2. Svrha je sustava davanja ovlaštenja osigurati dokaze da je subjekt nadležan za održavanje uspostavio svoj sustav održavanja i da je sposoban ispunjavati zahtjeve utvrđene u ovoj Uredbi, kako bi zajamčio da je svaki teretni vagon, za čije je održavanje nadležan, u stanju za sigurnu vožnju.
Članak 2.
Područje primjene
1. Sustav davanja ovlaštenja primjenjuje se na sve subjekte nadležne za održavanje to teretnih vagona koji će se koristiti na željezničkoj mreži unutar Unije.
2. Radionice za održavanje ili druge organizacije koje preuzmu dio funkcija iz članka 4. mogu dobrovoljno primijeniti sustav davanja ovlaštenja na temelju načela utvrđenih u članku 8. i Prilogu I.
3. Podrazumijeva se da se upućivanja na upravitelja infrastrukture u člancima 5., 7. i 12. odnose na njegove djelatnosti s teretnim vagonima za prijevoz građevinskog materijala ili materijala za djelatnosti održavanja infrastrukture. Kada upravitelj infrastrukture koristi teretne vagone u tu svrhu, smatra se da to čini u svojstvu željezničkog prijevoznika.
Članak 3.
Definicije
1. U smislu ove Direktive primjenjuju se definicije utvrđene u članku 3. Direktive 2004/49/EZ.
2. Pored toga, primjenjuju se i sljedeće definicije:
(a)
„akreditacija” znači akreditacija kako je definirana u članku 2. stavku 10. Uredbi (EZ) br. 765/2008;
(b)
„ECM ovlaštenje” znači ovlaštenje koje je izdano tijelu nadležnom za održavanje u svrhe iz članka 14.a stavka 4. Direktive 2004/49/EZ;
(c)
„tijelo nadležno za davanje ovlaštenja” znači tijelo imenovano u skladu s člankom 10. i odgovorno za davanje ovlaštenja subjektima nadležnim za održavanje, na temelju kriterija iz Priloga II.;
(d)
„teretni vagon” znači vozilo bez vlastitog pogona koje je namijenjeno prijevozu tereta ili drugog materijala koji se koristi za djelatnosti poput gradnje ili održavanja infrastrukture;
(e)
„radionica za održavanje” znači pokretna ili nepokretna jedinica koju čine osoblje, uključujući ono koje je odgovorno za upravljanje, alati i radni prostori organizirani za izvođenje održavanja vozila, dijelova, sastavnica ili podsklopova vozila;
(f)
„puštanje u uporabu” znači jamstvo koje subjekt koji izvodi održavanje daje upravitelju održavanja voznog parka, da je održavanje obavljeno u skladu s nalozima za održavanje;
(g)
„vraćanje u promet” znači jamstvo koje subjekt nadležan za održavanje na temelju puštanja u uporabu daje korisniku poput željezničkog prijevoznika ili posjednika, da su obavljeni svi odgovarajući radovi na održavanju te da je vagon, koji je prethodno bio uklonjen iz prometa, u takvom stanju da se može sigurno koristiti, eventualno uz privremena ograničenja uporabe.
Članak 4.
Sustav održavanja
1. Sustav održavanja sastoji se od sljedećih funkcija:
(a)
funkcije nositelja upravljanja, koji vrši nadzor i usklađuje funkcije održavanja iz točaka (b) do (d) i osigurava da je teretni vagon u željezničkom sustavu u sigurnom stanju;
(b)
funkcije nositelja razvoja održavanja, koji je odgovoran za upravljanje dokumentacijom o održavanju, uključujući upravljanje konfiguracijom, na temelju projektnih i operativnih podataka, kao i učinkovitosti i razmjeni iskustva;
(c)
funkcije nositelja upravljanja održavanja voznog parka, koji upravlja uklanjanjem iz prometa teretnog vagona radi održavanja i njegovim vraćanjem u promet nakon održavanja; i
(d)
funkcije nositelja provođenja održavanja, koji izvodi potrebno tehničko održavanje teretnog vagona ili njegovih dijelova, uključujući dokumentaciju o puštanju u uporabu.
2. Subjekt nadležan za održavanje osigurava da su funkcije iz stavka 1. u skladu sa zahtjevima i kriterijima ocjene utvrđene u Prilogu III.
3. Subjekt nadležan za održavanje samostalno obavlja funkciju nositelja upravljanja, a djelatnosti upravljanja iz točaka (b) do (d) stavka 1., ili njihove dijelove, može ustupiti drugim ugovornim stranama u skladu s odredbama iz članka 8. Kada se odluči na ustupanje drugim stranama, subjekt nadležan za održavanje mora osigurati primjenu načela utvrđenih u Prilogu I.
4. Bez obzira na ustupanje djelatnosti, subjekt nadležan za održavanje odgovoran je za ishod djelatnosti održavanja kojima upravlja, te uspostavlja sustav praćenja provođenja tih djelatnosti.
Članak 5.
Odnosi između strana uključenih u postupak održavanja
1. Svaki željeznički prijevoznik ili upravitelj infrastrukture mora osigurati da za teretne vagone koje upotrebljava prije polaska postoji subjekt nadležan za održavanje kojemu je izdano ovlaštenje te da je upotreba vagona u skladu s ovlaštenjem.
2. Sve strane koje su uključene u postupak održavanja moraju razmjenjivati relevantne informacije o održavanju u skladu s kriterijima navedenim u odjeljcima I.7. i I.8. Priloga III.
3. U skladu s dogovorima utvrđenim u ugovoru, željeznički prijevoznik može za operativne svrhe zatražiti informacije o održavanju teretnog vagona. Subjekt nadležan za održavanje teretnog vagona na takav zahtjev odgovara izravno ili putem drugih ugovornih strana.
4. U skladu s dogovorima utvrđenim u ugovoru, subjekt nadležan za održavanje može zatražiti informacije o radu teretnog vagona. Željeznički prijevoznik ili upravitelj infrastrukture na takav zahtjev odgovaraju izravno ili putem drugih ugovornih strana.
5. Sve ugovorne strane razmjenjuju informacije o nepravilnostima koji utječu na sigurnost, o nesrećama, poremećajima, izbjegnutim nesrećama i ostalim opasnim situacijama, kao i o eventualnim ograničenjima uporabe teretnih vagona.
6. Ovlaštenja subjekata nadležnih za održavanje prihvaćaju se kao dokaz sposobnosti željezničkog prijevoznika ili upravitelja infrastrukture za ispunjavanje zahtjeva kojima se uređuje održavanje i nadzor ugovaratelja i dobavljača iz točaka B.1., B.2., B.3. i C.1. Priloga II. Uredbi Komisije (EU) br. 1158/2010 od 9. prosinca 2010. o zajedničkoj sigurnosnoj metodi za ocjenu sukladnosti sa zahtjevima za dobivanje rješenja o sigurnosti za obavljanje usluga željezničkog prijevoza (4) i Uredbe Komisije (EU) br. 1169/2010 od 10. prosinca 2010. o zajedničkoj sigurnosnoj metodi za ocjenu sukladnosti sa zahtjevima za dobivanje rješenja o sigurnosti za upravljanje željezničkom infrastrukturom (5), osim ako nacionalno tijelo nadležno za sigurnost može pokazati postojanje značajnog rizika po sigurnost.
7. Ako ugovorna strana, a posebno željeznički prijevoznik, ima utemeljen razlog za sumnju da određeni subjekt nadležan za održavanje ne ispunjava zahtjeve iz članka 14.a stavka 3. Direktive 2004/49/EZ ili zahtjeve o izdavanju ovlaštenja iz ove Uredbe, ono o tome odmah obavješćuje tijelo nadležno za davanje ovlaštenja. Tijelo nadležno za davanje ovlaštenja poduzima potrebne korake za provjeru opravdanosti tvrdnji o neispunjavanju zahtjeva i obavješćuje uključene strane (uključujući prema potrebi nacionalno tijelo nadležno za sigurnost) o rezultatima svoje istrage.
8. Kada dođe do promjene subjekta nadležnog za održavanje, vlasnik registracije iz članka 33. stavka 3. Direktive 2008/57/EZ Europskog parlamenta i Vijeća (6) pravovremeno o tome obavješćuje subjekt za registraciju, kako je utvrđeno u članku 4. stavku 1. Odluke Komisije 2007/756/EZ (7), kako bi potonji mogao ažurirati nacionalni registar vozila.
Prijašnji subjekt nadležan za održavanje predaje dokumentaciju o održavanju vlasniku registracije ili novom subjektu nadležnom za održavanje.
Prijašnji subjekt nadležan za održavanje razrješava se svojih odgovornosti po brisanju iz nacionalnog registra vozila. Ako na datum odjave prijašnjeg subjekta nadležnog za održavanje novi subjekt nije potvrdio svoj status subjekta nadležnog za održavanje, registracija vozila se privremeno stavlja izvan snage.
Članak 6.
Tijela nadležna za davanje ovlaštenja
1. ECM ovlaštenja dodjeljuje bilo koje tijelo nadležno za davanje ovlaštenja koje je odabrao subjekt nadležan za održavanje koji podnosi zahtjev.
2. Države članice osiguravaju da tijela nadležna za davanje ovlaštenja ispunjavaju opće kriterije i načela utvrđena u Prilogu II., kao i sve naknadne sektorske akreditacijske sheme.
3. Države članice poduzimaju potrebne mjere kojima se osigurava da odluke koje donose tijela nadležna za davanje ovlaštenja podliježu sudskom nadzoru.
4. Kako bi uskladili pristupe ocjeni zahtjeva, tijela nadležna za davanje ovlaštenja međusobno surađuju unutar država članica i po cijeloj Uniji.
5. Agencija organizira i olakšava suradnju među tijelima nadležnim za davanje ovlaštenja.
Članak 7.
Sustav davanja ovlaštenja za subjekte nadležne za održavanje
1. Izdavanje ovlaštenja temelji se na ocjeni sposobnosti subjekta nadležnog za održavanje za ispunjavanje mjerodavnih zahtjeva iz Priloga III. te njihovu dosljednu primjenu. Ono uključuje sustav nadzora kojim se osigurava dosljedno ispunjavanje propisanih zahtjeva nakon dodjele ECM ovlaštenja subjektu nadležnom za održavanje.
2. Subjekti nadležni za održavanje podnose zahtjev za izdavanje ovlaštenja, pri čemu koriste odgovarajući obrazac iz Priloga IV. i dostavljaju dokumentirane dokaze o postupcima utvrđenim u Prilogu III. Oni odmah podnose sve dodatne informacije na zahtjev tijela nadležnog za davanje ovlaštenja. Pri ocjeni zahtjeva, tijela nadležna za davanje ovlaštenja primjenjuju zahtjeve i kriterije ocjene utvrđene u Prilogu III.
3. Tijelo nadležno za davanje ovlaštenja donosi odluku najkasnije 4 mjeseca nakon što mu je subjekt nadležan za održavanje koji je podnio zahtjev dostavio sve potrebne informacije i sve eventualne dodatne informacije. Prije nego što dodijeli ovlaštenje, tijelo nadležno za davanje ovlaštenja poduzima potrebnu ocjenu u prostoru ili prostorima subjekta nadležnog za održavanje. Subjekt nadležan za održavanje obavješćuje se o odluci o dodjeli ovlaštenja na odgovarajućem obrascu iz Priloga V.
4. ECM ovlaštenje vrijedi za razdoblje do pet godina. Nositelj ovlaštenja bez odlaganja obavješćuje tijelo nadležno za davanje ovlaštenja o svim značajnim promjenama okolnosti koje su postojale u trenutku dodjele prvobitnog ovlaštenja, kako bi tijelu nadležnom za davanje ovlaštenja omogućio donijeti odluku o izmjeni, obnavljanju ili oduzimanju ovlaštenja.
5. Tijelo nadležno za davanje ovlaštenja detaljno navodi razloge na kojima temelji svaku svoju odluku. Tijelo nadležno za davanje ovlaštenja obavješćuje subjekt nadležan za održavanje o svojoj odluci i razlozima, te navodi postupak, rok za podnošenje žalbe i podatke o žalbenom tijelu.
6. Tijelo nadležno za davanje ovlaštenja najmanje jednom godišnje provodi nadzor na odabranim prostorima, koji su u zemljopisnom i funkcionalnom smislu reprezentativni za sve djelatnosti subjekata nadležnih za održavanje kojima je dano ovlaštenje, kako bi se uvjerilo da ti subjekti još uvijek ispunjavaju kriterije utvrđene u Prilogu III.
7. Ako tijelo nadležno za davanje ovlaštenja utvrdi da subjekt nadležan za održavanje više ne ispunjava zahtjeve na temelju kojih je izdalo ECM ovlaštenje, ono sa subjektom nadležnim za održavanje dogovara plan poboljšanja ili ograničava područje primjene ovlaštenja, odnosno privremeno stavlja ovlaštenje izvan snage, ovisno o stupnju neispunjavanja zahtjeva.
U slučaju kontinuiranog neispunjavanja zahtjeva u vezi s izdavanjem ovlaštenja ili eventualnog plana poboljšanja, tijelo nadležno za davanje ovlaštenja ograničava područje primjene ovlaštenja ili ga oduzima, pri čemu navodi razloge za svoju odluku, te postupak, rok za podnošenje žalbe i podatke o žalbenom tijelu.
8. Kada željeznički prijevoznik podnosi zahtjev za izdavanje rješenja o sigurnosti za obavljanje usluga željezničkog prijevoza ili upravitelj infrastrukture podnosi zahtjev za izdavanje rješenja o sigurnosti za upravljanje željezničkom infrastrukturom, primjenjuje se sljedeće u vezi s teretnim vagonima koje koristi:
(a)
ako teretne vagone održava podnositelj zahtjeva, on mora kao dio svog zahtjeva priložiti važeće ECM ovlaštenje, ako je raspoloživo, ili se u okviru zahtjeva za izdavanje rješenja o sigurnosti za obavljanje usluga željezničkog prijevoza ili rješenja o sigurnosti za upravljanje željezničkom infrastrukturom ocjenjuje njegova sposobnost kao subjekta nadležnog za održavanje;
(b)
ako teretne vagone ne održava podnositelj zahtjeva, već netko drugi, tada podnositelj zahtjeva putem svog sustava upravljanja sigurnošću osigurava nadzor nad svim rizicima povezanim s njegovom djelatnošću, uključujući uporabu takvih vagona, pri čemu se posebno primjenjuju odredbe članka 5.
Tijela nadležna za davanje ovlaštenja i nacionalna tijela nadležna za sigurnost aktivno razmjenjuju svoja stajališta u svim okolnostima, kako bi se izbjeglo udvostručavanje ocjenjivanja.
Članak 8.
Sustav davanja ovlaštenja u slučaju ustupanja funkcija održavanja vanjskim izvođačima
1. Kada subjekt nadležan za održavanje odluči ustupiti jednu ili više funkcija iz članka 4. stavka 1. točaka (c) i (d) ili dijelove tih funkcija vanjskim izvođačima, dobrovoljno ovlašćivanje ugovaratelja prema sustavu davanja ovlaštenja iz ove Uredbe za subjekt nadležan za održavanje čini pretpostavku o sukladnosti s mjerodavnim zahtjevima utvrđenim u Prilogu III., ako su ti zahtjevi obuhvaćeni dobrovoljnim ovlašćivanjem ugovaratelja. U nedostatku takvog ovlaštenja, subjekt nadležan za održavanje mora tijelu nadležnom za davanje ovlaštenja dokazati na koji način ispunjava sve uvjete utvrđene u Prilogu III. u pogledu funkcija koje je odlučio ustupiti vanjskim izvođačima.
2. Ovlaštenje koje se odnosi na funkcije održavanja koje su ustupljene vanjskim izvođačima ili na dijelove tih funkcija izdaju tijela nadležna za davanje ovlaštenja, pri čemu slijede iste postupke iz članaka 6., 7. i 10. stavka 3., koji su prilagođeni slučaju specifičnom za podnositelja zahtjeva. Ona su valjana u cijeloj Uniji.
Pri ocjeni zahtjeva za davanje ovlaštenja koja se odnose na funkcije održavanja koje su ustupljene vanjskim izvođačima, ili na dijelove tih djelatnosti, tijela nadležna za davanje ovlaštenja slijede postupke utvrđene u Prilogu I.
Članak 9.
Uloga nadzornog režima
Ako nacionalno tijelo nadležno za sigurnost iz opravdanih razloga smatra da određeni subjekt nadležan za održavanje ne ispunjava zahtjeve iz članka 14.a stavka 3. Direktive 2004/49/EZ ili zahtjeve u pogledu davanja ovlaštenja iz ove Uredbe, ono odmah donosi potrebnu odluku i o njoj obavješćuje Komisiju, Agenciju, druga nadležna tijela, tijelo nadležno za davanje ovlaštenja i druge zainteresirane strane.
Članak 10.
Dostavljanje informacija Komisiji i Agenciji
1. Države članice najkasnije do 30. studenoga 2011. obavješćuju Komisiju jesu li tijela nadležna za davanje ovlaštenja akreditirana tijela, priznata tijela ili nacionalna tijela nadležna za sigurnost. One također obavješćuju Komisiju o svim promjenama tih okolnosti u roku od mjesec dana od tih promjena.
2. Države članice najkasnije do 31. svibnja 2012. obavješćuju Agenciju o priznatim tijelima nadležnim za davanje ovlaštenja. Akreditacijska tijela, kako su utvrđena u Uredbi (EZ) br. 765/2008 obavješćuju Agenciju o akreditiranim tijelima nadležnim za davanje ovlaštenja. O svakoj se promjeni također mora obavijestiti Agenciju u roku od mjesec dana od promjene.
3. Tijela nadležna za davanje ovlaštenja obavješćuju Agenciju o svim izdanim, izmijenjenim, obnovljenim ili opozvanim ECM ovlaštenjima ili ovlaštenjima za posebne funkcije u skladu s člankom 4. stavkom 1. u roku od tjedan dana nakon svoje odluke, pri čemu koriste obrasce iz Priloga V.
4. Agencija vodi evidenciju o svim informacijama sukladno stavcima 2. i 3. te ih objavljuje.
Članak 11.
Izmjena Uredbe (EZ) br. 653/2007
Prilog I. Uredbi (EZ) br. 653/2007 zamjenjuje se tekstom utvrđenim u Prilogu VI. ovoj Uredbi.
Članak 12.
Prijelazne odredbe
1. Ne dovodeći u pitanje članak 9. primjenjuju se sljedeće prijelazne odredbe.
2. Počevši od 31. svibnja 2012., sva se ECM ovlaštenja subjektima nadležnim za održavanje teretnih vagona izdaju u skladu s ovom Uredbom, ne dovodeći u pitanje članak 14.a stavak 8. Direktive 2004/49/EZ.
3. Ovlaštenja koja tijelo nadležno za davanje ovlaštenja izda najkasnije do 31. svibnja 2012. na temelju načela i kriterija jednakim onima iz Memoranduma o razumijevanju, u kojem su utvrđena temeljna načela zajedničkog sustava davanja ovlaštenja subjektima nadležnim za održavanje teretnih vagona, a koji su države članice potpisale 14. svibnja 2009., priznaju se istovrijednima ECM ovlaštenjima izdanim u skladu s ovom Uredbom za prvotno razdoblje valjanosti, a najkasnije do 31. svibnja 2015.
4. Ovlaštenja koja tijelo nadležno za davanje ovlaštenja izda subjektima nadležnim za održavanje najkasnije do 31. svibnja 2012. na temelju nacionalnog prava koje je na snazi prije stupanja na snagu ove Uredbe i koje je jednakovrijedno ovoj Uredbi, posebno člancima 6. i 7. i prilozima I. i III. priznaju se istovrijednima ECM ovlaštenjima izdanim u skladu s ovom Uredbom za prvotno razdoblje valjanosti, a najkasnije do 31. svibnja 2015.
5. Ovlaštenja koja su izdana radionicama za održavanje najkasnije do 31. svibnja 2014. na temelju nacionalnog prava koje je na snazi prije stupanja na snagu ove Uredbe i koje je jednakovrijedno ovoj Uredbi priznaju se istovrijednima ovlaštenjima za radionice za održavanje koje preuzimaju funkciju obavljanja održavanja izdanim u skladu s ovom Uredbom za prvotno razdoblje valjanosti, a najkasnije do 31. svibnja 2017.
6. Ne dovodeći u pitanje stavke 3. do 5. subjektima nadležnim za održavanje teretnih vagona, upisanima u nacionalni registar vozila najkasnije do 31. svibnja 2012. izdaje se ovlaštenje u skladu s ovom Uredbom, najkasnije do 31. svibnja 2013. Tijekom tog razdoblja samovoljne izjave o sukladnosti subjekata nadležnih za održavanje s mjerodavnim zahtjevima ove Uredbe ili Memoranduma o razumijevanju, kojim se utvrđuju temeljna načela zajedničkog sustava davanja ovlaštenja subjektima nadležnim za održavanje teretnih vagona, a koji su 14. svibnja 2009. potpisale države članice, priznaju se istovrijednima ECM ovlaštenjima izdanim u skladu s ovom Uredbom.
7. Željeznički prijevoznici i upravitelji infrastrukture kojima su već izdana rješenja u skladu s člancima 10. i 11. Direktive 2004/49/EZ najkasnije do 31. svibnja 2012. ne moraju podnositi zahtjev za izdavanje ECM ovlaštenja za prvotno razdoblje valjanosti svojih ovlaštenja za održavanje vagona za koje su odgovorni kao subjekti nadležni za održavanje.
Članak 13.
Stupanje na snagu
Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 10. svibnja 2011.