32000R1980
L 237/1
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 1980/2000 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 17 юли 2000 година
относно ревизирана схема на Общността за присъждане на знака за екомаркировка
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 175, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Комисията (1),
като взеха предвид становището на Икономическия и социален комитет (2),
след консултации с Комитета на регионите,
в съответствие с процедурата, предвидена в член 251 от Договора (3),
като имат предвид, че:
(1)
Целта на Регламент (ЕИО) № 880/92 на Съвета от 23 март 1992 г. относно схема на Общността за присъждане на знака за екомаркировка (4) беше да се създаде доброволна схема на Общността за екомаркировка, предназначена да популяризира продукти, които имат намалено въздействие върху околната среда през целия им жизнен цикъл, и да се предоставя на потребителите точна, неподвеждаща и научно обоснована информация за въздействието на продуктите върху околната среда.
(2)
Член 18 от Регламент (ЕИО) № 880/92 предвижда в срок от пет години от влизането му в сила Комисията да преразгледа схемата в светлината на придобития по време на действието ѝ опит и да предложи евентуални подходящи изменения на регламента.
(3)
Придобитият опит по време на прилагането на регламента е показал необходимостта от изменение на схемата, с цел повишаване на нейната ефективност, подобряване на планирането ѝ и ускоряване на функционирането ѝ.
(4)
Основните цели за доброволна и избирателна схема на Общността за присъждане на знака за екомаркировка продължават да са валидни; по-специално такава схема за присъждане следва да предвижда насочване на потребителите към продукти с потенциал за намаляване на въздействието върху околната среда през целия им жизнен цикъл и следва да предвижда предоставяне на информация за екологичните характеристики на етикетираните със знака за екомаркировка продукти.
(5)
От съществено значение за приемането на схемата на Общността за присъждане на знака за екомаркировка от широката общественост е неправителствените организации и организациите на потребителите да играят важна роля и активно да участват при разработването и определянето на критерии на Общността за екомаркировка.
(6)
Необходимо е да се поясни на потребителите, че знакът за екомаркировка на етикета представя онези продукти, които имат потенциал да намаляват определени отрицателни въздействия върху околната среда, в сравнение с други продукти от същата продуктова група, без да се нарушават приложимите за продуктите нормативни изисквания на равнище Общност или на национално равнище.
(7)
В обхвата на схемата следва да се включват продукти и екологични фактори, които представляват интерес, както от гледна точка на вътрешния пазар, така и от гледна точка на околната среда; по смисъла на настоящия регламент продуктите следва да включват и услуги.
(8)
За да се гарантира съвместимост със съответните международно признати стандарти, които се развиват в тази област, процедурният и методологичният подходи за определяне на критерии за присъждане на знака за екомаркировка следва да се актуализират в светлината на научния и технически прогрес и натрупания опит в тази област.
(9)
За да се улесни последователното и ефективно прилагане на схемата, следва да се изяснят принципите за установяване на селективно ниво за присъждане на знака за екомаркировка.
(10)
За да се даде възможност на потребителите за информиран избор, екомаркировката следва да включва проста, точна, неподвеждаща и научно обоснована информация по ключовите екологични аспекти, които са взети предвид при присъждането на знака.
(11)
През различните етапи на присъждане на знака за екомаркировка трябва да се полагат усилия да се гарантира ефективно използване на ресурсите и висока степен на опазване на околната среда.
(12)
Необходимо е на етикета да се предоставя повече информация относно причините за присъждането му, за да се подпомогнат потребителите да разберат значението на присъждането.
(13)
В дългосрочен план схемата за екомаркировка следва предимно да се самофинансира. Финансовата помощ от държавите-членки следва да не се увеличава.
(14)
За да се постигне ефективно и неутрално прилагане на схемата, е необходимо задачата във връзка с определянето и преразглеждането на критериите за екологично етикетиране, както и изискванията за оценка и проверка, да се възложи на подходящ орган - Съвет по екомаркировка на Европейския съюз (СЕЕС); СЕЕС следва да се състои от вече определените от държавите-членки компетентни органи, съгласно член 9 от Регламент (ЕИО) № 880/92, и от консултативен форум, който следва да осигурява балансирано участие на всички съответни заинтересовани страни.
(15)
Необходимо е да се гарантира съответствие и съгласуваност на схемата на Общността за присъждане на екомаркировка с приоритетите на политиката на Общността в областта на околната среда и с други схеми на Общността за етикетиране или удостоверяване на качество като създадените с Директива 92/75/ЕИО на Съвета от 22 септември 1992 г. относно указването чрез етикетиране и стандартна информация за продукта на потреблението на енергия и други източници от домакински уреди (5) и с Регламент (ЕИО) № 2092/91 на Съвета от 24 юни 1991 г. за органичното производство на селскостопански продукти и свързаната с това информация за селскостопанските продукти и храните (6).
(16)
За да се насърчава постигането на общите цели за устойчиво потребление, следва да се предвидят разпоредби, с които да се гарантира съгласуваност между схемата на Общността за присъждане на знака за екомаркировка и други схеми за екомаркировка, като същевременно могат да продължат да съществуват съществуващите и новите схеми за екомаркировка.
(17)
Необходимо е да се гарантира прозрачност при прилагането на схемата и съответствие със съответните международни стандарти, за да се улеснят достъпът и участието в схемата на производители и износители от страни извън Общността.
(18)
Необходимите мерки за прилагане на настоящия регламент следва да се приемат в съответствие с Решение 1999/468/ЕО на Съвета от 28 юни 1999 г. за определяне на процедурите за упражняване на изпълнителните правомощия, предоставени на Комисията (7).
(19)
Регламент (ЕИО) № 880/92 следва да се замени с настоящия регламент, за да може по най-ефективен начин да се въведат преразгледаните разпоредби, поради споменатите по-горе съображения, като същевременно подходящи преходни разпоредби гарантират приемствеността и плавния преход между двата регламента,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Цели и принципи
1. Целта на схемата на Общността за присъждане на знака за екомаркировка (наричана по-долу „схемата“) е да насърчава продукти с потенциал за намаляване на отрицателните въздействия върху околната среда, в сравнение с други продукти от същата продуктова група, като по този начин се способства за ефективното използване на ресурсите и висока степен на опазване на околната среда. Постигането на тази цел се осъществява чрез предоставянето на насоки и точна, неподвеждаща и научно обоснована информация за потребителите на такива продукти.
По смисъла на настоящия регламент:
-
терминът „продукт“ включва всяка стока или услуга,
-
терминът „потребител“ включва и потребителите, използващи продуктите за професионални цели.
2. Въздействията върху околната среда се определят на основа на изпитване на взаимодействието на продуктите с околната среда, включително използването на енергия и природни ресурси през жизнения цикъл на продукта.
3. Участието в схемата не засяга нормативните изисквания на Общността или националното законодателство в сферата на околната среда или в други области, приложимо към различните етапи на съществуване на стоките и, където е подходящо, към услугите.
4. Прилагането на схемата е в съответствие с условията на Договора, включително принципа на предотвратяване, с инструментите одобрени съобразно това и с политиката по околната среда на Общността, както е определена в Програмата на Общността за политика и действия във връзка с Петата програма за действие по околната среда и устойчиво развитие, определена с Резолюцията от 1 февруари 1993 г. (8), и трябва да бъде съгласувана с други маркировки или споразумения за сертифициране на качество, както и със схеми, като например схемата на Общността за енергийна маркировка, установена с Директива 92/75/ЕИО и схемата за биологично аграрно производство, установена с Регламент (ЕИО) № 2092/91.
Член 2
Обхват
1. Екомаркировка на Общността може да бъде присъдена на продукти, налични в Общността, които отговарят на посочените в член 3 съществени екологични изисквания и на посочените в член 4 критерии за присъждане на екомаркировка. Специфичните критерии за екомаркировка, се определят по продуктови групи.
„Продуктова група“ представляват стоки или услуги, които служат за сходни цели и са равностойни от гледна точка на употреба и възприемане от потребителя.
2. За да бъде включена в настоящата схема, продуктовата група трябва да отговаря на следните условия:
а)
да представлява значителен обем от продажбите и търговията на вътрешния пазар;
б)
на един или повече етапи от жизнения си цикъл оказва значително въздействие върху околната среда от глобален или регионален мащаб и/или на природата като цяло;
в)
трябва да съществуват възможности за значително подобрение на околната среда като резултат от избора на потребителя, както и възможности да се стимулират производителите и търговците да търсят конкурентни предимства от предлагането на стоки и услуги от тази продуктова група; и
г)
значителна част от обема на продажбите е предназначена за крайна консумация или потребление.
3. Продуктовата група може да бъде разделена на подгрупи със съответно обособяване на специфични критерии за екомаркировка, когато това се изисква от характеристиките на продуктите, за да се използва оптимално възможността на екомаркировката да допринесе за ефективни подобрения, свързани с околната среда.
Критериите за присъждане на знака за екомаркировка, които се отнасят за различните подгрупи на една продуктова група и които са предмет на един и същ документ, публикуван в съответствие с член 6, параграф 5, се прилагат едновременно.
4. Екомаркировка не може да се присъжда за вещества или препарати, които съгласно Директива 67/548/ЕИО на Съвета (9) или Директива 1999/45/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (10) са класифицирани като силно токсични, токсични, опасни за околната среда, карциногенни, токсични за репродукцията или мутагенни, както и за стоки, произвеждани чрез процеси, които могат да причинят значителни увреждания на човека и/или околната среда или които при нормалната им употреба могат да бъдат опасни за потребителя.
5. Настоящият регламент не се прилага за храни, напитки, фармацевтични продукти или медицински изделия, както са определени в Директива 93/42/ЕИО на Съвета (11), които са предназначени за професионална употреба, използват се по лекарско предписание или под контрола на медицински персонал.
Член 3
Екологични изисквания
1. Екомаркировка може да бъде присъдена на продукт, притежаващ характеристики, които му дават възможност да допринесе значително за подобряване на ключови аспекти на околната среда, свързани с целите и принципите, определени в член 1. Тези аспекти на околната среда трябва да бъдат определени съгласно индикативната таблица за оценяване в приложение I и трябва да отговарят на методологичните изисквания, определени в приложение II.
2. Прилагат се следните разпоредби:
а)
при сравнително оценяване на подобренията трябва да се разглежда чистият баланс между ползите и вредите по отношение на околната среда, като се включват здравето и безопасността, свързани с промените през различните етапи от жизнения цикъл на продуктите, които се разглеждат. Оценката следва да отчита и възможните ползи за околната среда, свързани с използването на оценяваните продукти;
б)
ключовите екологични аспекти се определят чрез идентифициране на категориите въздействия върху околната среда през целия жизнен цикъл на изпитвания продукт с най - значим принос и се определят тези аспекти, за които съществува значителен потенциал за подобрение;
в)
етапът на предпроизводство от жизнения цикъл на стоките включва добива или производството и преработването на суровини, както и производството на енергия. Тези аспекти се отчитат в най-ранния технически възможен етап от жизнения цикъл.
Член 4
Критерии за екомаркировка и изисквания за оценяване и удостоверяване
1. Специфичните критерии за екомаркировката се определят съобразно продуктовите групи. Тези критерии определят изискванията за всеки от посочените в член 3 ключови аспекти на околната среда, на които трябва да отговаря продуктът, за да бъде взет под внимание за присъждането на знака за екомаркировка, включително изисквания за годността на продукта за задоволяване на потребностите на потребителите.
2. Критериите дават възможност за ефективен подбор въз основа на следните принципи:
а)
перспективите на продукта за навлизане на пазара на Общността, трябва да са достатъчно силни, за да могат чрез избора на потребителя да предизвикат подобрения на околната среда, за срока на валидност на критериите;
б)
подборът на критериите трябва да отчита техническите и икономически възможности, необходими за постигане на съответствие на продукта с тях за разумен период от време;
в)
подборът на критериите се определя с оглед постигането на максимален потенциал за подобряване на околната среда.
3. Изискванията за оценяване на съответствието на специфични продукти с критериите за екомаркировка и удостоверяването на това съответствие за присъждане на екомаркировката, разгледани в член 9, параграф 1, се определят за всяка продуктова група, заедно с критериите за присъждане на екомаркировка.
4. Срокът на валидност на критериите и изискванията за оценяване и удостоверяване се определят по продуктови групи за всички критерии.
Преразглеждането на критериите за присъждане на екомаркировка, както и свързаните с тях изисквания за оценяване и удостоверяване, се извършва своевременно преди края на срока на валидност на определените критерии за всяка продуктова група и завършва с предложение за продължаване на срока на валидност на критериите, отпадането или преразглеждането им.
Член 5
Работен план
В съответствие с целите и принципите, определени в член 1, Комисията изготвя работен план на Общността за екомаркировка в рамките на една година от влизането в сила на регламента, след предварителни консултации със Съвета по екомаркировка на Европейския съюз (наричан по-долу СЕЕС), предвидени в член 13, и в съответствие с процедурата, определена в член 17. Работният план включва стратегия за развитие на схемата, която се определя за следващите три години:
-
целите за подобрения по околната среда и навлизането на пазара, които схемата ще се стреми да постигне,
-
неизчерпателен списък на продуктовите групи, които ще се считат за приоритетни за дейността на Общността,
-
планове за съгласуване и сътрудничество между схемата на Общността и други схеми за присъждане на екомаркировка, в държавите-членки.
В работния план особено внимание се обръща на разработването на съвместни действия за насърчаване на продуктите, на които е присъден знакът за екомаркировка, и за създаване на механизъм за обмяна на информация за съществуващи и бъдещи продуктови групи на национално равнище и на равнище Европейски съюз.
В работния план се предвиждат и мерки за прилагане на стратегията, както и планирано финансиране на схемата.
В него се очертават и услугите, за които схемата не се прилага, като се взема под внимание регламентът на Европейския парламент и на Съвета за насърчаване на доброволното участие на организациите в системата на Общността за управление и одитиране по околната среда (EMAS).
Работният план периодично се преразглежда. Първото преразглеждане на работния план включва доклад за изпълнението на плановете за съгласуване и сътрудничество между системата на Общността и националните системи за екомаркировка.
Член 6
Процедури за определяне на критерии за присъждане на знака за екомаркировка
1. Условията за присъждане на знака за екомаркировка се определят по продуктови групи.
Специфичните екологични критерии за всяка продуктова група и съответните им срокове на валидност се определят в съответствие с процедурата, предвидена в член 17, след консултации със СЕЕС.
2. Комисията започва процедурата по своя инициатива или по искане на СЕЕС. Тя дава правомощия на СЕЕС да разработва и периодично да преразглежда критериите за екомаркировка, както и свързаните с тези критерии изисквания за оценяване и удостоверяване, които се прилагат за продуктовите групи, попадащи в приложното поле на настоящия регламент. В мандата се определя краен срок за приключване на работата.
При изготвяне на мандата Комисията взема под внимание:
-
предвидения в член 5 работен план;
-
посочените в приложение II методологични изисквания.
3. Въз основа на мандата, СЕЕС изготвя критериите за екомаркировка за продуктовата група и свързаните с тези критерии изисквания за оценяване и удостоверяване, посочени в член 4 и приложение IV, като отчита резултатите от проучванията за приложимост и пазарните проучвания, съображенията във връзка с жизнения цикъл и анализа на подобренията, посочени в приложение II.
4. Комисията се информира за посочения в параграф 3 проект за критерии и взема решение дали мандатът:
-
е бил изпълнен и проектът за критерии може да се представи на редовния комитет в съответствие с член 17, или
-
не е бил изпълнен и в такъв случай СЕЕС продължава работата си по проекта за критерии.
5. Комисията публикува критериите за екомаркировка и техните актуализации в Официален вестник на Европейските общности (серия L).
Член 7
Присъждане на екомаркировка
1. Заявление за екомаркировка може да се подава от производители, вносители, доставчици на услуги, търговци и разпространители. Търговците и разпространителите могат да подават заявление само за продукти, които се пускат на пазара под техни собствени търговски наименования.
2. Заявлението може да се отнася за продукт, който се пуска на пазара под едно или повече търговски наименования. Няма да се изисква ново заявление при изменение на характеристиките на продуктите, които не влияят на съответствието с критериите. Въпреки това, компетентният орган се информира за значителни изменения.
3. Заявлението се представя на компетентния орган в съответствие със следното:
а)
когато продуктът произхожда от една единствена държава-членка, заявлението се представя пред компетентния орган на тази държава-членка;
б)
когато продуктът произхожда под една и съща форма от няколко държави-членки, заявлението може да се представи пред компетентния орган в една от тези държави-членки. В такива случаи съответният компетентен орган провежда консултации с компетентните органи в останалите държави-членки;
в)
когато продуктът произхожда от страни извън Общността, заявлението може да се представи пред компетентен орган във всяка от държавите-членки, в които продуктът ще се пуска на пазара.
4. Решението за присъждане на знака за екомаркировка се взема от компетентния орган, който е получил заявлението, след:
а)
проверка на съответствието на продукта с публикуваните критерии съгласно член 6, параграф 5;
б)
проверка, че заявлението съответства на изискванията за оценяване и удостоверяване;
в)
консултации, при необходимост, с компетентните органи съгласно параграф 3.
5. Когато критериите за екомаркировка изискват производствените обекти да отговарят на определени изисквания, те трябва да бъдат изпълнени във всички обекти, в които се произвежда продуктът.
6. Компетентните органи признават извършените изпитвания и проверки от органи, които са акредитирани по стандарт EN 45000 или равностойни национални стандарти. Компетентните органи си сътрудничат, за да се гарантира ефективно и последователно прилагане на процедурите за оценяване и удостоверяване.
Член 8
Екомаркировка
Видът на знака за екомаркировка е в съответствие с приложение III. Спецификациите за съответната екологична информация за всяка продуктова група и за представянето на тази информация върху етикета до знака за екомаркировка се включват в определените съгласно член 6 критерии. Във всички случаи информацията трябва да бъде ясна и разбираема.
Комисията провежда консултации преди 24 септември 2005 г. с националните сдружения на потребителите, които са представени в Комитета на потребителите, създаден с Решение 95/260/ЕО на Комисията (12), за да оцени доколко ефективно текстът до знака за екомаркировката и допълнителната информация отговарят на потребностите на потребителите от информация. Въз основа на тази оценка, Комисията въвежда всички подходящи изменения по отношение на подлежащата на включване в екологичния етикет информация в съответствие с процедурата, предвидена в член 17.
Член 9
Условия за употреба
1. Компетентният орган сключва договор със заявителя за екомаркировка относно условията за употреба на етикета. Те включват разпоредби за отнемане на разрешението за използване на екомаркировката. Разрешението се преразглежда, а договорът се изменя или прекратява, в зависимост от случая, след всяко изменение на приложимите критерии за екомаркировка на даден продукт. В този договор се посочва, че участието в схемата не нарушава екологични или други нормативни изисквания на в Общността или на приложимото национално законодателство за различните етапи от живота на продукта, стоката или услугата, в зависимост от случая.
За улеснение се приема стандартен договор в съответствие с процедурата, предвидена в член 17.
2. Знакът за екомаркировка не може да се използва, както и не може да се прави позоваване на екомаркировката при реклама, докато знакът не бъде присъден, а след това може да се използва само във връзка с продукта, за който е присъдена екомаркировката.
Забранява се всякаква невярна или подвеждаща реклама или използването на каквато и да е екомаркировка или запазен знак, които могат да доведат до объркване с въведения с настоящия регламент знак за екомаркировка на Общността.
Член 10
Популяризиране на знака за екомаркировка
Държавите-членки и Комисията, в сътрудничество с членовете на СЕЕС, популяризират използването на знака за екомаркировка на Общността чрез мероприятия за запознаване и кампании за информиране на потребителите, производителите, търговците, разпространителите и широката общественост, като по този начин подкрепят развитието на схемата.
За да се насърчава използването на продукти с екомаркировка, Комисията и други институции на Общността, както и други обществени органи на национално ниво, без да се нарушава законодателството на Общността, определят образец, когато посочват изискванията си за продуктите.
Член 11
Други схеми за екомаркировка в държавите-членки
Комисията и държавите-членки предприемат действия, с които да се гарантира необходимото съгласуване между настоящата схема на Общността и националните схеми в държавите-членки, по-специално при подбора на продуктови групи, както и при разработването и преразглеждането на критерии на общностно и национално равнище. За целта се определят мерки за сътрудничество и съгласуване съгласно процедурата, предвидена в член 17, включително предвидените в изготвения работен план в съответствие с член 5.
Когато даден продукт е обозначен едновременно със знака за екомаркировка на Общността и с национален знак за екомаркировка, двата запазени знака се изобразяват един до друг върху продукта.
В тази връзка, съществуващите и новите схеми за екомаркировка в държавите-членки могат да продължат да съществуват съвместно със схемата.
Член 12
Разходи и такси
Всяко заявление за присъждане на екомаркировка подлежи на заплащане на такса във връзка с разходите за обработката на заявлението.
Използването на знака за екомаркировка предполага заплащане на годишна такса от заявителя.
Нивото на заявление и годишните такси се определят в съответствие с приложение V по процедурата, предвидена в член 17.
Член 13
Съвет по екомаркировка на Европейския съюз
Комисията създава Съвет по екомаркировка на Европейския съюз (СЕЕС), съставен от споменатите в член 14 компетентни органи и от посочения в член 15 консултативен форум. По-специално, СЕЕС способства за определянето и преразглеждането на критериите за екомаркировка, както и на изискванията за оценяване и удостоверяване в съответствие с член 6.
Правилникът за работа на СЕЕС се определя от Комисията в съответствие с процедурата, предвидена в член 17, като се вземат под внимание определените в приложение IV процедурни принципи.
Член 14
Компетентни органи
1. Всяка държава-членка гарантира, че органът или органите (наричан(и) по-долу компетентният орган или компетентните органи), който(които) отговаря(т) за изпълнението на предвидените в настоящия регламент задачи, е/са определен(и) и функционира(т). Когато са определени повече от един компетентен орган, държавата-членка определя съответните правомощия на тези органи и приложимите към тях изисквания за координация.
2. Държавите-членки гарантират, че:
а)
съставът на компетентните органи гарантира тяхната независимост и неутралност;
б)
правилниците за работа на компетентните органи гарантират на национално ниво активното участие на всички заинтересовани страни и подходяща степен на прозрачност;
в)
компетентните органи правилно прилагат разпоредбите на настоящия регламент.
Член 15
Консултативен форум
Комисията гарантира, че при изпълнение на функциите си СЕЕС съблюдава по отношение на всяка продуктова група балансирано участие на всички заинтересовани страни, които имат отношение към съответната продуктова група, като производители и доставчици на услуги, включително малки и средни предприятия, представители на занаятчийството и техни професионални организации, синдикати, търговци, разпространители, вносители, групи за опазване на околната среда и организации на потребителите. Тези страни заседават в рамките на консултативен форум. Правилникът за работа на форума се определя от Комисията в съответствие с процедурата, предвидена в член 17.
Член 16
Адаптиране към техническия прогрес
Приложенията към настоящия регламент могат да се адаптират към техническия прогрес, включително с напредъка в съответните международни стандартизационни дейности, в съответствие с процедурата, предвидена в член 17.
Член 17
Процедура на комитета
1. Комисията се подпомага от комитет.
2. При позоваване на настоящия член се прилагат разпоредбите на членове 5 и 7 от Решение 1999/468/ЕО, като се вземат предвид разпоредбите на член 8 от същото решение.
Предвиденият срок в член 5, параграф 6 от Решение 1999/468/ЕО се определя на три месеца.
3. Комитетът приема свой процедурен правилник.
Член 18
Нарушения
Държавите-членки предприемат подходящи правни или административни мерки в случай на неспазване на разпоредбите на настоящия регламент и ги съобщават на Комисията.
Член 19
Преходни разпоредби
Регламент (ЕИО) № 880/92 се отменя. Въпреки това, той продължава да се прилага за сключените договори съгласно член 12, параграф 1 от него. Решенията въз основа на Регламент (ЕИО) № 880/92 остават в сила до преразглеждането им или до изтичане на срока им.
Член 20
Преразглеждане
Преди 24 септември 2005 г. Комисията преразглежда схемата в светлината на придобития опит по време на нейното функциониране.
Комисията предлага всички подходящи изменения на настоящия регламент.
Член 21
Заключителни разпоредби
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след датата на публикуването му в Официален вестник на Европейските общности.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 17 юли 2000 година.
Regulamento (CE) n.o 1980/2000 do Parlamento Europeu e do Conselho
de 17 de Julho de 2000
relativo a um sistema comunitário revisto de atribuição de rótulo ecológico
O PARLAMENTO EUROPEU E O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia e, nomeadamente, o n.o 1 do seu artigo 175.o,
Tendo em conta a proposta da Comissão(1),
Tendo em conta o parecer do Comité Económico e Social(2),
Após consulta ao Comité das Regiões,
Deliberando nos termos do artigo 251.o do Tratado(3),
Considerando o seguinte:
(1) O objectivo do Regulamento (CEE) n.o 880/92 do Conselho, de 23 de Março de 1992, relativo a um sistema comunitário de atribuição de rótulo ecológico(4) era, por um lado, criar um sistema comunitário de atribuição de rótulo ecológico facultativo destinado a promover os produtos com um impacto ambiental reduzido durante o seu ciclo de vida completo e, por outro lado, fornecer aos consumidores informações precisas, exactas e cientificamente estabelecidas relativas ao impacto ambiental dos produtos.
(2) O artigo 18.o do Regulamento (CEE) n.o 880/92 prevê que, o mais tardar no prazo de cinco anos a contar da data da sua entrada em vigor, a Comissão examinará o sistema à luz da experiência adquirida ao longo do seu funcionamento e proporá quaisquer alterações adequadas ao regulamento.
(3) A experiência adquirida durante a aplicação do regulamento indicou a necessidade de alterar o sistema de modo a reforçar a sua eficácia, melhorar a sua planificação e racionalizar o seu funcionamento.
(4) Os objectivos fundamentais de um sistema de atribuição de rótulo ecológico facultativo e selectivo continuam a ser válidos e, em especial, um sistema desse tipo deve orientar os consumidores em relação aos produtos susceptíveis de contribuir para a redução dos impactos ambientais durante o seu ciclo de vida completo e prestar-lhes informações sobre as características ambientais dos produtos a que foi atribuído o rótulo ecológico.
(5) É essencial que as organizações não governamentais (ONG) ambientais e as organizações de consumidores desempenhem um papel importante e participam activamente no desenvolvimento e na determinação dos critérios relativos ao rótulo ecológico comunitário, por forma a que o grande público aceite o sistema comunitário de atribuição de rótulo ecológico.
(6) É necessário explicar aos consumidores que o rótulo ecológico assinala os produtos susceptíveis de reduzir determinados impactos ambientais negativos relativamente a outros produtos do mesmo grupo de produtos, sem prejuízo das disposições regulamentares aplicáveis aos produtos a nível comunitário ou nacional.
(7) O domínio de aplicação do sistema deveria incluir produtos e aspectos ambientais que se revistam de interesse do ponto de vista tanto do mercado interno como do ambiente. Para efeitos do presente regulamento, os serviços deverão igualmente ser incluídos nos produtos.
(8) A abordagem processual e metodológica de estabelecimento dos critérios de atribuição de rótulo ecológico deve ser actualizada à luz dos progressos científicos e técnicos e da experiência adquirida neste domínio e garantir uma coerência com as normas internacionalmente reconhecidas que estão a ser desenvolvidas neste domínio.
(9) Os princípios para o estabelecimento do nível de selectividade do rótulo ecológico devem ser claramente enunciados de modo a facilitar uma aplicação coerente e eficaz do sistema.
(10) O rótulo ecológico deveria incluir informações simples, precisas, exactas e cientificamente estabelecidas sobre os aspectos ambientais importantes que foram considerados para a atribuição do rótulo de modo a permitir aos consumidores uma escolha esclarecida.
(11) Nas diversas fases da atribuição de um rótulo ecológico, deverão ser envidados esforços para garantir a utilização eficiente dos recursos e um elevado nível de protecção do ambiente;
(12) É necessário facultar informações suplementares sobre o rótulo, no que se refere aos motivos da atribuição, para que os consumidores possam compreender o significado da atribuição.
(13) O sistema de atribuição de rótulo ecológico deve tornar-se essencialmente autofinanciado a longo prazo. As contribuições financeiras dos Estados-Membros não devem aumentar.
(14) É necessário confiar a tarefa de contribuir para a elaboração e revisão dos critérios de atribuição do rótulo ecológico e dos requisitos de avaliação e verificação desses critérios a um organismo adequado, o Comité do Rótulo Ecológico da União Europeia (CREDE), de modo a garantir a aplicação eficiente e isenta do sistema. O CREUE deverá ser composto pelos organismos competentes já designados pelos Estados-Membros nos termos do artigo 9.o do Regulamento (CEE) n.o 880/92 e por um fórum de consulta que deverá proporcionar uma participação equilibrada de todas as partes interessadas e relevantes.
(15) É necessário garantir a compatibilidade e a coordenação do sistema comunitário de atribuição de rótulo ecológico com as prioridades da política de ambiente da Comunidade e com outros sistemas de atribuição de rótulo ou certificação da qualidade, tais como os estabelecidos pela Directiva 92/75/CEE do Conselho, de 22 de Setembro de 1992, relativa à indicação do consumo de energia dos aparelhos domésticos por meio de rotulagem e outras indicações uniformes relativas aos produtos(5) e pelo Regulamento (CEE) n.o 2092/91 do Conselho, de 24 de Junho de 1991, relativo ao modo de produção biológico de produtos agrícolas e à sua indicação nos produtos agrícolas e nos géneros alimentícios(6).
(16) Apesar de os actuais e novos sistemas de rótulo ecológico poderem continuar a existir nos Estados-Membros, devem ser estabelecidas disposições a fim de garantir a coordenação do rótulo ecológico comunitário com os outros sistemas de atribuição de rótulo ecológico existentes na Comunidade, de modo a promover os objectivos comuns para um consumo sustentável.
(17) É necessário garantir a transparência na aplicação do sistema e a compatibilidade com as normas internacionais pertinentes a fim de facilitar o acesso e a participação no sistema dos fabricantes e exportadores de países terceiros.
(18) As medidas necessárias à aplicação do presente regulamento serão aprovadas nos termos da Decisão 1999/468/CE do Conselho, de 28 de Junho de 1999, que fixa as regras de exercício das competências de execução atribuídas à Comissão(7).
(19) O Regulamento (CEE) n.o 880/92 deve ser substituído pelo presente regulamento de modo a introduzir da forma o mais eficaz possível as disposições revistas necessárias pelos motivos acima mencionados, ao mesmo tempo que disposições provisórias adequadas garantirão a continuidade e uma transição suave entre os dois regulamentos,
ADOPTARAM O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
Objectivos e princípios
1. O objectivo do sistema comunitário de atribuição de rótulo ecológico (adiante designado "o sistema") consiste em promover produtos susceptíveis de contribuir para a redução de impactos ambientais negativos, por comparação com outros produtos do mesmo grupo, contribuindo deste modo para a utilização eficiente dos recursos e para um elevado nível de protecção do ambiente. Para atingir este objectivo, serão facultadas aos consumidores desses produtos orientações e informações correctas, não enganadoras e assentes em bases científicas.
Para efeitos do presente regulamento:
- o termo "produto" inclui qualquer tipo de bens ou de serviços,
- o termo "consumido" inclui compradores profissionais.
2. Os impactos ambientais serão identificados com base na análise das interacções dos produtos com o ambiente, incluindo a utilização da energia e dos recursos naturais, durante o ciclo de vida do produto.
3. A participação no sistema não afecta os requisitos ambientais ou outros requisitos regulamentares da legislação comunitária ou nacional, aplicáveis às diversas fases do ciclo de vida dos bens e, quando for o caso, dos serviços.
4. A aplicação do sistema deve ser compatível com os Tratados, incluindo o princípio da precaução, com os instrumentos adoptados por força dos Tratados e com a política de ambiente da Comunidade, especificada no programa comunitário de política e acção relacionado com o ambiente e desenvolvimento sustentável (quinto programa de acção) previsto na resolução de 1 de Fevereiro de 1993(8), e deve ser coordenada com outras disposições e sistemas de rotulagem ou certificação de qualidade, nomeadamente o sistema comunitário de rotulagem energética previsto na Directiva 92/75/CEE e o esquema de agricultura orgânica previsto no Regulamento (CEE) n.o 2092/91.
Artigo 2.o
Âmbito
1. O rótulo ecológico comunitário pode ser atribuído a produtos disponíveis na Comunidade que cumpram os requisitos ambientais fundamentais a que se refere o artigo 3.o e os critérios para a atribuição do rótulo ecológico previstos no artigo 4.o Os critérios para a atribuição do rótulo ecológico serão estabelecidos por grupos de produtos.
Um grupo de produtos é constituído por bens ou serviços que tenham finalidades similares e que sejam equivalentes em termos de utilização e de percepção pelos consumidores.
2. Para poder ser incluído no presente sistema, o grupo de produtos deve satisfazer as seguintes condições:
a) Representar um volume importante de vendas e de comércio no mercado interno;
b) Induzir, numa ou em diversas fases do ciclo de vida do produto, impactos ambientais significativos a nível global ou regional e/ou de natureza geral;
c) Apresentar um potencial significativo para a introdução de melhoramentos ambientais por escolha do consumidor, bem como incentivar os fabricantes ou os prestadores de serviços a procurarem uma vantagem concorrencial através de uma oferta de produtos que satisfaçam as condições para a atribuição do rótulo ecológico; e
d) Incluir, no seu volume de vendas, uma parte importante destinada ao consumo ou utilização finais.
3. Um grupo de produtos pode ser subdividido em subgrupos, com a correspondente adaptação dos critérios de atribuição do rótulo ecológico, sempre que as características dos produtos assim o exigirem e a fim de optimizar o potencial do rótulo ecológico para a introdução de melhoramentos ambientais.
Os critérios para a atribuição de rótulo ecológico relativos a diversos subgrupos de um mesmo grupo de produtos, incluídos no mesmo documento sobre os critérios, publicado nos termos do n.o 5 do artigo 6.o, tornar-se-ão aplicáveis simultaneamente.
4. O rótulo ecológico não pode ser atribuído a substâncias ou preparações classificadas como muito tóxicas, tóxicas, perigosas para o ambiente, cancerígenas, tóxicas no que respeita à reprodução ou mutagénicas, nos termos da Directiva 67/548/CEE do Conselho(9) ou da Directiva 1999/45/CE do Parlamento Europeu e do Conselho(10) nem a produtos fabricados por processos susceptíveis de prejudicar de forma significativa o ser humano e/ou o ambiente, ou que na sua aplicação normal possam ser nocivos para o consumidor.
5. O presente regulamento não é aplicável a géneros alimentícios, bebidas, produtos farmacêuticos, nem aos dispositivos médicos definidos na Directiva 93/42/CEE do Conselho(11) que se destinem apenas a utilização profissional ou a serem prescritos ou supervisados por profissionais médicos.
Artigo 3.o
Requisitos ambientais
1. O rótulo ecológico pode ser atribuído a um produto que apresente características que lhe permitam contribuir de modo significativo para melhoramentos em relação a aspectos ecológicos essenciais, relacionados com os objectivos e princípios enumerados no artigo 1.o Estes aspectos ecológicos devem ser identificados à luz da matriz de avaliação indicativa que consta do anexo I, utilizando os requisitos metodológicos que constam do anexo II.
2. São aplicáveis as seguintes disposições:
a) Na avaliação dos melhoramentos comparativos, deve ser tido em conta o balanço ambiental líquido dos benefícios e dos encargos, incluindo os aspectos de saúde e de segurança associados às adaptações ao longo das várias fases de vida dos produtos em análise. A avaliação deve igualmente ter em conta os possíveis benefícios ambientais relacionados com a utilização dos produtos em questão;
b) Os aspectos ecológicos essenciais serão determinados pela identificação das categorias de impacto ambiental em que o produto em análise presta o contributo mais significativo numa perspectiva de ciclo de vida e, entre estes aspectos, aqueles em que existe um potencial significativo de melhoramento;
c) A fase de pré-produção do ciclo de vida dos bens inclui a extracção ou a produção e transformação de matérias-primas e a produção de energia. Estes aspectos devem ser tomados em consideração, na medida em que seja tecnicamente viável.
Artigo 4.o
Critérios de atribuição do rótulo ecológico e requisitos de avaliação e verificação
1. Serão estabelecidos critérios de atribuição de rótulo ecológico específicos por grupos de produtos. Esses critérios definirão, relativamente a cada um dos aspectos ecológicos essenciais mencionados no artigo 3.o, os requisitos que um produto deve preencher a fim de ser tomado em consideração para efeitos de atribuição do rótulo ecológico, incluindo os requisitos relacionados com a sua capacidade para responder às necessidades dos consumidores.
2. Os critérios procurarão garantir uma base de selectividade assente nos seguintes princípios:
a) As perspectivas de penetração do produto no mercado da Comunidade devem, durante o período de validade dos critérios, ser suficientes para introduzir melhoramentos ambientais por escolha do consumidor;
b) A selectividade dos critérios deve tomar em consideração a viabilidade técnica e económica das adaptações necessárias para o seu cumprimento num período de tempo razoável;
c) A selectividade dos critérios deve ser determinada de forma a garantir o máximo potencial de melhoramento ambiental.
3. Os requisitos para a avaliação da conformidade de produtos específicos com os critérios de atribuição do rótulo ecológico e para a verificação das condições de utilização do rótulo ecológico mencionadas no n.o 1 do artigo 9.o, serão estabelecidos, para cada grupo de produtos, juntamente com os critérios de atribuição de rótulo ecológico.
4. O período de validade dos critérios e os requisitos de avaliação e verificação serão especificados em relação a cada conjunto de critérios de atribuição do rótulo ecológico para cada grupo de produtos.
Os critérios de atribuição do rótulo ecológico e dos requisitos de avaliação e verificação relacionados com os critérios serão oportunamente revistos antes do fim do período de validade dos critérios especificados para cada grupo de produtos, após o que será apresentada uma proposta de prorrogação, anulação ou revisão.
Artigo 5.o
Plano de trabalho
A Comissão estabelecerá um plano de trabalho comunitário relativo ao rótulo ecológico, segundo os objectivos e princípios previstos no artigo 1.o, no prazo de um ano a contar da data de entrada em vigor do presente regulamento, depois de o Comité do Rótulo Ecológico da União Europeia a que se refere o artigo 13.o, adiante designado "CREUE", ser consultado nos termos do artigo 17.o O plano de trabalho incluirá uma estratégia para o desenvolvimento do sistema, que deve definir, para o triénio subsequente:
- objectivos de melhoramento ambiental e penetração no mercado que o sistema procurará alcançar,
- uma lista exemplificativa de grupos de produtos que serão considerados prioritários para uma acção comunitária,
- planos para a coordenação e cooperação entre o sistema e outros sistemas de atribuição de rótulos ecológicos nos Estados-Membros.
O plano de trabalho contemplará, em particular, o desenvolvimento de acções comuns visando o fomento de produtos portadores do rótulo ecológico, bem como a criação de um mecanismo de intercâmbio de informações relativas a grupos de produtos existentes e futuros a nível nacional e a nível da União Europeia.
O plano de trabalho preverá igualmente medidas de execução da estratégia, incluindo o financiamento planeado do sistema.
Esse plano indicará igualmente os serviços aos quais o sistema não é aplicável, tendo em conta o regulamento do Parlamento Europeu e do Conselho que permite a participação voluntária de organizações num sistema comunitário de ecogestão e auditoria (EMAS).
O plano de trabalho será revisto periodicamente. A primeira revisão do plano de trabalho incluirá um relatório sobre a execução dos planos de coordenação e cooperação entre o sistema comunitário e os sistemas nacionais de rótulo ecológico.
Artigo 6.o
Processos para o estabelecimento dos critérios de atribuição de rótulo ecológico
1. As condições para a atribuição do rótulo ecológico serão definidas em função de grupos de produtos.
Os critérios ecológicos específicos para cada grupo de produtos e os respectivos períodos de validade serão definidos nos termos do artigo 17.o, após consulta do CREUE.
2. A Comissão iniciará o procedimento por sua própria iniciativa ou a pedido do CREUE. A Comissão mandatará o CREUE para a elaboração e a revisão periódica dos critérios de atribuição do rótulo ecológico e dos requisitos de avaliação e verificação desses critérios, aplicáveis aos grupos de produtos abrangidos pelo presente regulamento. O mandato estabelecerá um prazo para a conclusão dos trabalhos.
Ao redigir o mandato, a Comissão deverá ter em conta:
- o plano de trabalho definido no artigo 5.o,
- os requisitos metodológicos previstos no anexo II.
3. Com base no mandato, o CREUE elaborará projectos de critérios de atribuição do rótulo ecológico para o grupo de produtos, bem como de requisitos de avaliação e verificação desses critérios, tal como previsto no artigo 4.o e no anexo IV, tendo em conta os resultados dos estudos de viabilidade e de mercado, as considerações relativas ao ciclo de vida e a análise de melhoramento a que se refere o anexo II.
4. O projecto de critérios a que se refere o n.o 3 será comunicado à Comissão, e esta deverá decidir se o mandato:
- foi cumprido, podendo o projecto de critérios ser submetido ao Comité de Regulamentação nos termos do artigo 17.o, ou
- não foi cumprido, caso em que o CREUE deverá continuar os seus trabalhos sobre o projecto de critérios.
5. A Comissão publicará os critérios de atribuição do rótulo ecológico e as respectivas actualizações na série L do Jornal Oficial das Comunidades Europeias.
Artigo 7.o
Atribuição do rótulo ecológico
1. Os pedidos de atribuição do rótulo ecológico podem ser apresentados pelos fabricantes, importadores, prestadores de serviços, comerciantes e retalhistas. Os dois últimos apenas podem apresentar pedidos para os produtos colocados no mercado com a sua própria marca comercial.
2. O pedido pode-se referir a um produto colocado no mercado com uma ou mais marcas comerciais. Em caso de alteração das características dos produtos e se essa alteração não afectar o cumprimento dos critérios, não será necessário um novo pedido. Todavia, os organismos competentes serão informados das alterações significativas.
3. O pedido será apresentado a um organismo competente, segundo as seguintes regras:
a) Sempre que um produto seja originário de um único Estado-Membro, o pedido será apresentado ao organismo competente desse Estado-Membro;
b) Sempre que um produto seja originário, na mesma forma, de vários Estados-Membros, o pedido pode ser apresentado a um organismo competente de um desses Estados-Membros. Nestes casos, ao avaliar o pedido, o organismo competente deve consultar os organismos competentes dos outros Estados-Membros em causa;
c) Sempre que um produto seja originário de fora da Comunidade, o pedido pode ser apresentado a um organismo competente de qualquer um dos Estados-Membros em cujo mercado o produto deva ser ou tenha sido colocado.
4. A decisão de atribuição do rótulo será tomada pelo organismo competente que recebe o pedido, depois de:
a) Verificar que o produto cumpre os critérios publicados ao abrigo do n.o 5 do artigo 6.o;
b) Verificar que o pedido preenche os requisitos de avaliação e verificação; e
c) Consultar, se necessário, os organismos competentes a que se refere o n.o 3 do presente artigo.
5. Sempre que os critérios de atribuição do rótulo ecológico exijam que as instalações de produção preencham certos requisitos, estes deverão ser respeitados em todas as instalações em que o produto é fabricado.
6. Os organismos competentes reconhecerão os testes e verificações efectuados pelos organismos acreditados ao abrigo das normas da série EN 45000 ou normas internacionais equivalentes. Os organismos competentes colaborarão de modo a garantir a aplicação efectiva e coerente dos processos de avaliação e verificação.
Artigo 8.o
Rótulo ecológico
A forma do rótulo ecológico deve cumprir o disposto no anexo III. As especificações relativas às informações ambientais pertinentes para cada grupo de produtos e à apresentação dessa informação no rótulo ecológico serão incluídas nos critérios estabelecidos nos termos do artigo 6.o As informações devem ser claras e compreensíveis em todos os casos.
A Comissão consultará as associações nacionais de consumidores representadas no Comité dos Consumidores estabelecido pela Decisão 95/260/CE da Comissão(12) antes de 24 de Setembro de 2005, a fim de avaliar se o rótulo ecológico e as informações adicionais correspondem efectivamente às necessidades dos consumidores em matéria de informação. Com base nesta avaliação, a Comissão introduzirá as alterações adequadas no que diz respeito às informações que devem constar do rótulo ecológico, nos termos do artigo 17.o
Artigo 9.o
Condições de utilização
1. O organismo competente celebrará um contrato com o requerente de um rótulo ecológico, estabelecendo as condições de utilização do rótulo. Estas incluirão disposições relativas à revogação da autorização de utilização do rótulo. A autorização será objecto de reexame e o contrato revisto ou revogado, consoante o caso, na sequência de qualquer revisão dos critérios de atribuição do rótulo ecológico aplicáveis a um determinado produto. Este contrato deverá referir que a participação no sistema não prejudicará os requisitos ambientais ou outros requisitos regulamentares da legislação comunitária ou nacional aplicáveis às diversas fases da vida dos bens e, quando for o caso, a um serviço.
Para facilitar o cumprimento desta disposição, será adoptado um contrato-tipo, nos termos do artigo 17.o
2. O rótulo ecológico não pode ser utilizado nem pode ser mencionado em publicidade antes de ter sido atribuído e, após a sua atribuição, apenas pode ser evocado em relação ao produto específico ao qual foi atribuído.
É proibido qualquer tipo de publicidade falsa ou enganosa ou a utilização de rótulos ou logotipos susceptíveis de gerar confusão com o rótulo ecológico comunitário instituído pelo presente regulamento.
Artigo 10.o
Promoção do rótulo ecológico
Os Estados-Membros e a Comissão, em cooperação com os membros do CREUE, promoverão a utilização do rótulo ecológico comunitário através de campanhas de sensibilização e de informação junto dos consumidores, produtores, comerciantes, retalhistas e do grande público, apoiando deste modo o desenvolvimento do sistema.
A fim de encorajar a utilização dos produtos que ostentem o rótulo ecológico, a Comissão e as outras instituições da Comunidade Europeia, bem como outras autoridades públicas a nível nacional, devem dar o exemplo ao especificarem as suas exigências relativas aos produtos, sem prejuízo da legislação comunitária.
Artigo 11.o
Outros sistemas de atribuição de rótulo ecológico dos Estados-Membros
A Comissão e os Estados-Membros tomarão todas as medidas para assegurar a coordenação necessária entre este sistema e os sistemas nacionais dos Estados-Membros, nomeadamente no que respeita à selecção dos grupos de produtos e à definição e revisão dos critérios a nível comunitário e nacional. Para esse efeito, devem ser adoptadas medidas de cooperação e de coordenação nos termos do artigo 17.o, incluindo, nomeadamente, as medidas previstas no plano de trabalho elaborado segundo o artigo 5.o
Sempre que um produto tenha o rótulo ecológico comunitário e o nacional, ambos os logotipos serão apostos lado a lado no produto em causa.
Neste contexto, tanto os actuais como os futuros sistemas de atribuição de rótulo ecológico dos Estados-Membros podem continuar a coexistir com o sistema.
Artigo 12.o
Custos e taxas
Todos os pedidos de atribuição de um rótulo ecológico darão lugar ao pagamento de uma taxa relativa aos custos inerentes ao processamento do pedido.
A utilização do rótulo ecológico dará lugar ao pagamento de uma taxa anual pelo requerente.
Os níveis das taxas relativas ao tratamento dos pedidos e das taxas anuais serão definidos de acordo com o anexo V, nos termos do artigo 17.o
Artigo 13.o
Comité do Rótulo Ecológico da União Europeia
A Comissão criará um Comité do Rótulo Ecológico da União Europeia (CREUE), composto pelos organismos competentes referidos no artigo 14.o e pelo fórum de consulta referido no artigo 15.o O CREUE contribuirá nomeadamente para a elaboração e revisão dos critérios de atribuição do rótulo ecológico e dos requisitos de avaliação e verificação desses critérios, nos termos do artigo 6.o
O regulamento interno do CREUE será elaborado pela Comissão nos termos do artigo 17.o e tendo em conta os princípios processuais previstos no anexo IV.
Artigo 14.o
Organismos competentes
1. Cada Estado-Membro garantirá a designação e o funcionamento do ou dos organismos (adiante designados "organismos competentes") responsáveis pela execução das funções previstas no presente regulamento. Se for designado mais do que um organismo competente, o Estado-Membro determinará as respectivas competências e normas de coordenação aplicáveis a esses organismos.
2. Os Estados-Membros garantirão que:
a) A composição dos organismos competentes garanta a sua independência e neutralidade;
b) O regulamento interno dos organismos assegure, a nível nacional, a participação activa de todas as partes interessadas e um nível de transparência adequado;
c) Os organismos competentes apliquem correctamente o disposto no presente regulamento.
Artigo 15.o
Fórum de Consulta
A Comissão assegurará que, no exercício das suas actividades, o CREUE respeite a participação equilibrada de todas as partes interessadas relativamente a cada grupo de produtos, como a indústria e os prestadores de serviços, incluindo as pequenas e médias empresas (PME), os artesãos e as respectivas associações, os sindicatos, os comerciantes, os retalhistas, os importadores, os grupos de protecção do ambiente e as organizações de consumidores. Estas partes reunir-se-ão num fórum de consulta. O regulamento interno do fórum será elaborado pela Comissão nos termos do artigo 17.o
Artigo 16.o
Adaptação ao progresso técnico
Os anexos do presente regulamento podem ser adaptados ao progresso técnico, incluindo os progressos registados nas actividades internacionais de normalização pertinentes, nos termos do artigo 17.o
Artigo 17.o
Comité
1. A Comissão é assistida por um Comité.
2. Sempre que se faça referência ao presente artigo, são aplicáveis os artigos 5.o e 7.o da Decisão 1999/468/CE, tendo-se em conta o disposto no seu artigo 8.o
O prazo previsto no n.o 6 do artigo 5.o da Decisão 1999/468/CE é de três meses.
3. O comité aprovará o seu regulamento interno.
Artigo 18.o
Infracções
Os Estados-Membros tomarão as medidas judiciais ou administrativas adequadas em caso de incumprimento das disposições do presente regulamento, e comunicá-las-ão à Comissão.
Artigo 19.o
Disposições provisórias
É revogado o Regulamento (CEE) n.o 880/92. Todavia, este regulamento continua a ser aplicável aos contratos celebrados ao abrigo do n.o 1 do seu artigo 12.o As decisões baseadas no Regulamento (CEE) n.o 880/92 continuam em vigor até serem revistas ou terem caducado.
Artigo 20.o
Revisão
A Comissão procederá, antes de 24 de Setembro de 2005, à revisão do sistema em função da experiência adquirida no decurso da sua aplicação.
A Comissão proporá as alterações adequadas ao presente regulamento.
Artigo 21.o
Disposições finais
O presente regulamento entra em vigor no terceiro dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 17 de Julho de 2000.