РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 428/2009 НА СЪВЕТА
от 5 май 2009 година
за въвеждане режим на Общността за контрол на износа, трансфера, брокерската дейност и транзита на изделия и технологии с двойна употреба
(преработен)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 133 от него,
като взе предвид предложението на Комисията,
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕО) № 1334/2000 на Съвета от 22 юни 2000 г. за въвеждане режим на Общността за контрол на износа на стоки и технологии с двойна употреба (1) беше съществено изменян на няколко пъти. Тъй като предстои да бъдат направени допълнителни изменения, той следва да бъде преработен с цел по-голяма яснота.
(2)
Изделията с двойна употреба (включително софтуер и технологии) следва да бъдат предмет на ефективен контрол, когато се изнасят от Европейската общност.
(3)
Необходима е ефективна обща система за контрол на износа на изделия с двойна употреба, за да се гарантира, че се изпълняват международните ангажименти и отговорности на държавите-членки, особено по отношение на неразпространението, както и тези на Европейския съюз (ЕС).
(4)
Наличието на обща система за контрол и на хармонизирана политика за правоприлагане и наблюдение във всички държави-членки е необходимо условие за въвеждането на свободно движение на изделия с двойна употреба в рамките на Общността.
(5)
Отговорността за вземането на решения относно индивидуалните, глобалните или националните генерални разрешения за износ, относно разрешенията за брокерски услуги, относно транзита на необщностни изделия с двойна употреба или относно разрешенията за трансфер в рамките на Общността на изделия с двойна употреба, описани в приложение IV, е на националните власти. Националните разпоредби и решенията, засягащи износа на изделия с двойна употреба, трябва да бъдат вземани в рамките на общата търговска политика, и в частност на Регламент (ЕИО) № 2603/69 на Съвета от 20 декември 1969 г. за установяване на общи правила за износ (2).
(6)
Решенията за актуализация на общия списък на изделията с двойна употреба, чийто износ подлежи на контрол, трябва да бъдат в съответствие със задълженията и ангажиментите, които държавите-членки са поели като участници в съответните международни режими за неразпространение и договорености за контрол върху износа, или чрез ратификация на съответните международни договори.
(7)
Общите списъци на изделия с двойна употреба, местоназначения и ръководни правила, са съществени елементи на режима за ефективен контрол на износа;
(8)
Предаването на софтуер и технологии посредством електронни средства, телефакс или телефон до местоназначения извън Общността също следва да бъде предмет на контрол.
(9)
Необходимо е да се отделя особено внимание на въпросите на реекспорта и крайната употреба.
(10)
На 22 септември 1998 г. представители на държавите-членки и Европейската комисия подписаха протоколи в допълнение към съответните споразумения за предпазни мерки между държавите-членки, Европейската общност за атомна енергия и Международната агенция за атомна енергия, които, освен другите мерки, задължават държавите-членки да предоставят информация за трансфер на определени видове оборудване и неядрени материали.
(11)
Общността е приела комплекс от митнически правила, съдържащи се в Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета от 12 октомври 1992 г. за създаване на Митнически кодекс на Общността (3) (оттук нататък: Митнически кодекс на Общността) и Регламент (ЕИО) № 2454/93 на Комисията (4) за прилагането на Регламент (ЕИО) № 2913/92, които наред с другото въвеждат разпоредби, свързани с износа и реекспорта на стоки. Настоящият регламент не съдържа разпоредби, които ограничават правомощията съгласно и по силата на Митническия кодекс на Общността и разпоредбите за неговото прилагане.
(12)
По силата на и в рамките на ограниченията на член 30 от Договора и до постигане на по-голяма степен на хармонизация държавите-членки си запазват правото да извършват контрол върху трансфера на някои изделия с двойна употреба в рамките на Общността с оглед защита на обществения ред или обществената сигурност. Когато тези мерки за контрол са свързани с ефективността на контрола на износа от Общността, те следва да бъдат преглеждани периодично от Съвета.
(13)
За да се осигури правилното прилагане на настоящия регламент, всяка държава-членка следва да вземе мерки, даващи на компетентните органи съответните правомощия.
(14)
През юни 2003 г. държавните или правителствените ръководители на ЕС приеха план за действие относно неразпространението на оръжия за масово унищожение (Солунски план за действие). Този план за действие беше допълнен от стратегията на ЕС срещу разпространението на оръжия за масово унищожение (Стратегия на ЕС срещу разпространението на ОМУ), приета от Европейския съвет на 12 декември 2003 г. Съгласно глава III от тази стратегия Европейският съюз трябва да използва всичките си инструменти с цел предотвратяване, възпиране, преустановяване и по възможност премахване на програмите за разпространение, които са предмет на загриженост в световен план. В алинея 30.A (4) от същата глава се обръща специално внимание на укрепването на политиките и практиката в областта на контрола на износа.
(15)
В Резолюция 1540 на Съвета за сигурност на ООН, приета на 28 април 2004 г., се определя, че всички държави вземат и налагат ефективни мерки за въвеждане на вътрешен контрол, за да се предотврати разпространението на ядрени, химични или биологични оръжия и техните носители, включително чрез въвеждане на необходимия контрол върху свързаните с тях материали, и за тази цел, наред с другите мерки, въвеждат контрол на транзита и брокерската дейност. Свързаните с тях материали са материали, оборудване и технологии, обхванати от съответните многостранни договори и договорености или включени в национални списъци за контрол, които могат да се използват за разработване, развиване, производство или употреба на ядрени, химични и биологични оръжия и техните носители.
(16)
Настоящият регламент обхваща изделия, които само преминават през територията на Общността, т.е. тези, за които не се определя митническо направление, различно от режима външен транзит, или които само се поставят в свободна зона или свободен склад и за които не се изисква да се отразяват данни в материалната отчетност. Съответно следва да бъде предвидена възможност за органите на държавите-членки, след оценка на всеки отделен случай, да забраняват транзита на необщностни изделия с двойна употреба, когато съществуват основания, въз основата на информация от разузнавателни или от други източници, за подозрения, че изделията са или могат да бъдат предназначени, изцяло или частично, за разпространение на оръжия за масово унищожение или за техни носители.
(17)
Следва също да се въведе контрол върху предоставянето на брокерски услуги, когато брокерът е бил уведомен от компетентните национални органи или знае, че такова предоставяне може да доведе до производство или доставка на оръжия за масово унищожение в трета държава.
(18)
Желателно е да се постигне уеднаквено и последователно прилагане на контрола в целия ЕС, за да се подобри сигурността на ЕС и в международен план, както и да се осигурят равни условия за износители от ЕС. Ето защо е целесъобразно, в съответствие с препоръките от Солунския план за действиеи посланията на Стратегията на ЕС срещу разпространението на ОМУ, да се разшири обхватът на консултациите между държавите-членки преди предоставянето на разрешение за износ. Сред ползите от този подход би била например гаранцията, че основните интереси на сигурността на дадена държава-членка няма да бъдат застрашени от износ от друга държава-членка. По-голямото сближаване на условията за въвеждане на национален контрол върху изделията с двойна употреба, които не са включени в регламента, и хармонизирането на условията за използване на различни видове разрешения, които могат да бъдат издадени съгласно регламента, би довело до по-уеднаквено и последователно прилагане на контрол. Прецизирането на определението за нематериален трансфер на технологии, така че да включва предоставянето на контролирани технологии на лица, намиращи се извън ЕС, би подпомогнало усилията за подобряване на сигурността, какъвто резултат би имало и от по-нататъшното привеждане на условията за обмен на чувствителна информация между държавите-членки в съответствие с тези на международните режими за контрол на износа, по-специално като се предвиди възможност за въвеждане на защитена електронна система за обмен на информация между държавите-членки.
(19)
Всяка държава-членка следва да определи ефективни, пропорционални и възпиращи санкции, приложими в случай на нарушение на разпоредбите на настоящия регламент,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ПРЕДМЕТ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Настоящият регламент въвежда режим на Общността за контрол на износа, трансфера, брокерската дейност и транзита на изделия и технологии с двойна употреба.
Член 2
За целите на настоящия регламент:
1.
„изделия с двойна употреба“ означава изделия, включително софтуер и технология, които могат да се използват както за граждански, така и за военни цели, и включва всички изделия, които могат да се прилагат както за невзривна употреба, така и по какъвто и да било начин, подпомагащ производството на ядрени оръжия или други ядрени взривни устройства;
2.
„износ“ означава:
i)
режим износ по смисъла на член 161 от Регламент (ЕИО) № 2913/92 (Митнически кодекс на Общността);
ii)
реексспорт по смисъла на член 182 от този кодекс с изключение на изделията при транзит, както и
iii)
предаване на софтуер или технологии по електронен път, включително по телефакс, телефон, електронна поща или други електронни средства, до местоназначения извън Европейската общност; включва се предоставянето в електронен формат на такива софтуер и технологии на юридически и физически лица и съдружия извън Общността. Износът се отнася също до устно предаване на технологии, когато се дава описание на технологиите по телефона;
3.
„износител“ означава физическо или юридическо лице или съдружие:
i)
от чието име се изготвя декларация за износ, т.е. лицето, което по времето, когато декларацията бива приета, е страна по договора с получателя в третата държава и има правото да вземе решение за изпращането на изделието извън митническата територия на Общността. Ако не е бил сключен договор за износ или ако страната по договора не действа от свое собствено име, „износител“ означава лицето, което има право да вземе решение за изпращане на изделието извън митническата територия на Общността;
ii)
което взема решение за предаване или предоставяне на софтуер или технологии по електронен път, включително по телефакс, телефон, електронна поща или други електронни средства, до местоназначение извън Общността;
В случай че правото за разпореждане с изделието с двойна употреба принадлежи на лице, установено извън Общността, по силата на договора, на който се основава износът, за износител се смята договарящата страна, установена в Общността;
4.
„декларация за износ“ означава актът, чрез който лицето заявява по установената форма и ред желанието си да постави изделия с двойна употреба под режим износ.
5.
„брокерски услуги“ означава:
-
договарянето или уреждането на сделки за закупуване, продажба или доставка на изделия с двойна употреба от трета държава за друга трета държава; или
-
продаването или купуването на изделия с двойна употреба, които се намират в трети държави с цел трансфер в друга трета държава.
За целите на настоящия регламент предоставянето само на спомагателни услуги се изключва от настоящото определение. Спомагателните услуги включват транспорт, финансови услуги, застрахователни или презастрахователни услуги, или обща реклама или промоции;
6.
„брокер“ означава физическо или юридическо лице или съдружие, пребиваващо или установено в държава-членка на Общността, което извършва услугите, определени в точка 5, от Общността за територията на трета държава;
7.
„транзит“ означава транспортиране на необщностни изделия с двойна употреба, които влизат и преминават през митническата територия на Общността с местоназначение извън Общността;
8.
„индивидуално разрешение за износ“ означава разрешение, предоставено на един конкретен износител за един краен потребител или получател в трета държава, и което обхваща едно или повече изделия с двойна употреба;
9.
„генерално разрешение за износ на Общността“ означава разрешение за износ в определени държави на местоназначение, достъпно за всички износители, които спазват условията за ползване, описани в приложение II;
10.
„глобално разрешение за износ“ означава разрешение, предоставено на един конкретен износител според вида или категорията изделие с двойна употреба, което може да е валидно за износ към един или повече конкретни крайни потребители и/или в една или повече определени трети държави;
11.
„национално генерално разрешение за износ“ означава разрешение за износ, предоставено съгласно член 9, параграф 2 и определено в националното законодателство в съответствие с член 9 и приложение IIIв;
12.
„митническа територия на Европейския съюз“ означава територията по смисъла на член 3 от Митническия кодекс на Общността;
13.
„необщностни изделия с двойна употреба“ означава изделия, които попадат в категорията необщностни стоки по смисъла на член 4, точка 8 от Митническия кодекс на Общността.
ГЛАВА II
ПРИЛОЖНО ПОЛЕ
Член 3
1. За износ на изделията с двойна употреба, описани в приложение I, се изисква разрешение.
2. Съгласно член 4 или член 8 разрешение може да се изисква също и за износ до всички или до някои местоназначения на определени изделия с двойна употреба, които не са описани в приложение I.
Член 4
1. Изисква се разрешение за износ на изделия с двойна употреба, които не са описани в приложение I, ако износителят е бил уведомен от компетентните власти на държавата-членка, в която е установен, че въпросните изделия са или могат да бъдат предназначени, изцяло или частично, за употреба във връзка с разработка, производство, обработка, експлоатация, поддръжка, складиране, откриване, идентифициране или разпространение на химически, биологични или ядрени оръжия, или други ядрени взривни устройства, или за разработка, производство, поддръжка или съхранение на ракети, способни да пренасят такива оръжия.
2. Изисква се също разрешение за износ на изделия с двойна употреба, които не са описани в приложение I, когато на купуващата държава или на държавата на местоназначение е наложено оръжейно ембарго, въведено с обща позиция или съвместно действие, приета(о) от Съвета, или с решение на Организацията за сигурност и сътрудничество в Европа (ОССЕ), или оръжейно ембарго, наложено със задължителна резолюция на Съвета за сигурност на ООН, както и в случай че износителят е бил уведомен от органите, посочени в параграф 1, че въпросните изделия са или могат да бъдат предназначени, изцяло или частично, за военна крайна употреба. За целите на настоящия параграф „военна крайна употреба“ означава:
а)
включване във военни изделия, посочени в списъка на оръжията на държавите-членки;
б)
използване на производствено, изпитателно или аналитично оборудване и съставни части за него за разработка, производство и поддръжка на военните изделия, посочени в гореспоменатия списък;
в)
използване на полуготови изделия в завод за производство на военните изделия, посочени в гореспоменатия списък.
3. Изисква се също разрешение за износ на изделия с двойна употреба, които не са описани в приложение I, в случай че износителят е бил информиран от органите, посочени в параграф 1, че въпросните изделия са или могат да бъдат предназначени, изцяло или частично, за употреба като части или компоненти на военните изделия, посочени в националния списък на оръжията, които са били изнесени от територията на тази държава-членка без разрешение или в нарушение на разрешението, изисквано от националното законодателство на въпросната държава-членка.
4. Ако износителят знае, че изделията с двойна употреба, които не са описани в приложение I и които той предлага да бъдат изнесени, са предназначени, изцяло или частично, за която и да е от употребите, посочени в параграфи 1, 2 и 3, той е длъжен да уведоми органите, посочени в параграф 1, които да вземат решение дали е целесъобразно или не въпросният износ да бъде предмет на разрешителен режим.
5. Държава-членка може да приема или поддържа национално законодателство, налагащо разрешителен режим за износа на изделия с двойна употреба, които не са описани в приложение I, когато износителят има основания за подозрение, че въпросните изделия са или могат да бъдат предназначени, изцяло или частично, за някоя от употребите, посочени в параграф 1.
6. Държава-членка, която налага разрешителен режим, в изпълнение на параграфи 1-5, за износа на изделия с двойна употреба, които не са описани в приложение I, при необходимост уведомява другите държави-членки и Комисията. Другите държави-членки разглеждат надлежно такава информация и уведомяват своите митнически органи и други съответни национални органи, които имат отношение към въпроса.
7. Разпоредбите на член 13, параграфи 1, 2 и 5-7 се прилагат по отношение на случаите, засягащи изделия с двойна употреба, които не са описани в приложение I.
8. Настоящият регламент не засяга правото на държавите-членки да вземат национални мерки съгласно член 11 от Регламент (ЕИО) № 2603/69.
Член 5
1. Изисква се разрешение за брокерски услуги по отношение на изделията с двойна употреба, описани в приложение I, ако брокерът е бил уведомен от компетентните органи на държавата-членка, в която пребивава или е установен, че въпросните изделия са или могат да бъдат предназначени, изцяло или частично, за някоя от употребите, посочени в член 4, параграф 1. Ако брокерът знае, че изделията с двойна употреба, описани в приложение I, за които той предлага брокерски услуги, са предназначени, изцяло или частично, за някоя от употребите, посочени в член 4, параграф 1, той е длъжен да уведоми компетентните органи, които ще вземат решение дали е целесъобразно или не тези брокерски услуги да бъдат предмет на разрешителен режим.
2. Държава-членка може да разшири приложението на параграф 1 до изделия с двойна употреба, които не са включени в списъка, по отношение на употреби, посочени в член 4, параграф 1, и до изделия с двойна употреба с военна крайна употреба и местоназначения, посочени в член 4, параграф 2.
3. Държава-членка може да приеме или поддържа национално законодателство, налагащо разрешителен режим за брокерски услуги с изделия с двойна употреба, ако брокерът има основания за подозрение, че въпросните изделия са или могат да бъдат предназначени за някоя от употребите, посочени в член 4, параграф 1.
4. Разпоредбите на член 8, параграфи 2, 3 и 4 се прилагат за националните мерки, посочени в параграфи 2 и 3 на настоящия член.
Член 6
1. Компетентните органи на държавите-членки могат да забранят транзита на необщностни изделия с двойна употреба, описани в приложение I, когато има транзит на изделия, които са или могат да бъдат предназначени, изцяло или частично, за употребите, посочени в член 4, параграф 1. Когато се взема решение относно подобна забрана, държавите-членки вземат предвид задълженията и ангажиментите си, произтичащи за тях като страни в международни договори или като членове в международни режими за неразпространение.
2. Преди да вземе решение дали да се наложи забрана на транзит или не, държавата-членка може да постанови компетентните ѝ органи да могат да налагат в отделни случаи разрешителен режим за конкретния транзит на изделия с двойна употреба, описани в приложение I, ако изделията са или могат да бъдат предназначени, изцяло или частично, за употребите, посочени в член 4, параграф 1.
3. Държава-членка може да разшири приложението на параграф 1 до изделия с двойна употреба извън списъка за употреби, посочени в член 4, параграф 1, и до изделия с двойна употреба за военна крайна употреба и местоположения, посочени в член 4, параграф 2.
4. Разпоредбите на член 8, параграфи 2, 3 и 4 се прилагат за националните мерки, посочени в параграфи 2 и 3 на настоящия член.
Член 7
Настоящият регламент не се прилага по отношение на предоставянето на услуги или предаването на технологии, когато това предоставяне или предаване включва трансгранично движение на физически лица.
Член 8
1. Държава-членка може да забрани или да наложи разрешителен режим за износа на изделия с двойна употреба, които не са описани в приложение I, от съображения за защита на обществената сигурност или на човешките права.
2. Държавите-членки нотифицират Комисията относно всички мерки, взети по силата на параграф 1, веднага след въвеждането им и посочват точните основания за тези мерки.
3. Държавите-членки също незабавно нотифицират Комисията относно промени в мерките, приети по силата на параграф 1.
4. Комисията публикува мерките, относно които е била нотифицирана по силата на параграфи 2 и 3, в серия С на Официален вестник на Европейския съюз.
ГЛАВА III
РАЗРЕШЕНИЕ ЗА ИЗНОС И РАЗРЕШЕНИЕ ЗА БРОКЕРСКИ УСЛУГИ
Член 9
1. С настоящия регламент се въвежда генерално разрешение за износ на Общността на определени видове изделия, установени в приложение II.
2. За всякакъв друг износ, за който се изисква разрешение съгласно настоящия регламент, разрешението се издава от компетентните органи на държавата-членка, където е установен износителят. При спазване на ограниченията, посочени в параграф 4, това разрешение може да бъде индивидуално, глобално или генерално.
Всички разрешения са валидни на територията на Общността.
Износителите предоставят на компетентните органи цялата необходима информация, която се изисква във връзка със заявленията им за индивидуално и глобално разрешение за износ, с цел да се предостави пълна информация на компетентните национални органи относно, по-специално, крайния потребител, държавата на местоназначение и крайната употреба на изнасяните изделия. Разрешението може да бъде обвързано при необходимост със заявление за крайната употреба.
3. Държавите-членки разглеждат заявленията за индивидуални или глобални разрешения в срок, който се определя от националното законодателство или практика.
4. Националните генерални разрешения за износ:
а)
изключват от обхвата си изделията, описани в приложение II, част 2;
б)
се определят от националното законодателство или практика. Те могат да се използват от всички износители, установени или пребиваващи в държавата-членка, която издава въпросните разрешения, ако отговарят на условията, определени в настоящия регламент и в допълващото национално законодателство. Те се издават в съответствие с указанията, изложени в приложение IIIв. Те се издават в съответствие с националното законодателство или практика.
Държавите-членки нотифицират незабавно Комисията относно всички издадени или изменени национални генерални разрешения за износ. Комисията публикува информацията относно тези нотификации в серия С на Официален вестник на Европейския съюз;
в)
не се използват, ако износителят е бил уведомен от своите власти, че въпросните изделия са или могат да бъдат предназначени, изцяло или частично, за която и да е от употребите, посочени в член 4, параграфи 1 и 3, или в член 4, параграф 2, в държава с наложено оръжейно ембарго, въведено чрез обща позиция или съвместно действие, приета(о) от Съвета, или с решение на ОССЕ, или оръжейно ембарго, наложено със задължителна резолюция на Съвета за сигурност на ООН, или в случай че износителят знае, че изделията са предназначени за посочените по-горе употреби.
5. Държавите-членки запазват или въвеждат в националното си законодателство възможността за предоставяне на глобално разрешение за износ.
6. Държавите-членки предоставят на Комисията списък на органите, оправомощени да:
а)
предоставят разрешения за износ на изделия с двойна употреба;
б)
вземат решения по силата на настоящия регламент за забрана на транзита на необщностни изделия с двойна употреба.
Комисията публикува списъка на тези органи в серия С на Официален вестник на Европейския съюз.
Член 10
1. Разрешенията за брокерски услуги съгласно настоящия регламент се предоставят от компетентните органи на държавата-членка, където пребивава или е установен брокерът. Тези разрешения се предоставят за точно количество определени изделия, при които се осъществява движение между две или повече трети държави. Местонахождението на изделията в третата държава на произход, крайният потребител и точното му местонахождение трябва да бъдат точно посочени. Разрешенията са валидни на територията на Общността.
2. Брокерите предоставят на компетентните органи цялата необходима информация, която се изисква във връзка със заявленията им за разрешение съгласно настоящия регламент за брокерски услуги, относно, по-специално, информация за местонахождението на изделията с двойна употреба в третата държава на произход, ясно описание на съответните изделия и количества, третите страни, които участват в сделката, третата държава на местоназначение, крайния потребител в тази държава и точното му местонахождение.
3. Държавите-членки разглеждат заявленията за разрешения за брокерски услуги в срок, определен от националното законодателство или практика.
4. Държавите-членки предоставят на Комисията списък на органите, оправомощени да издават разрешения съгласно настоящия регламент за предоставяне на брокерски услуги. Комисията публикува списъка на тези органи в серия С на Официален вестник на Европейския съюз.
Член 11
1. В случай че изделията с двойна употреба, за които е подадено заявление за индивидуално разрешение за износ за местоназначение, което не е описано в приложение II или към което и да било местоназначение при изделия с двойна употреба, описани в приложение IV, са или ще бъдат разположени на територията на една или повече държави-членки, различни от тази, където е подадено заявлението, този факт се отбелязва в заявлението. Компетентните органи на държавата-членка, към която е отправено заявлението за разрешение, незабавно се консултират с компетентните органи на въпросната(ите) държава(и)-членка(и) и предоставят съответната информация. Запитаната(ите) държава(и)-членка(и) съобщават в рамките на 10 работни дни евентуални възражения, които тя (те) има(т) срещу издаването на такова разрешение, което има обвързваща сила за държавата-членка, в която е подадено заявлението.
Ако в срок от 10 работни дни не постъпят възражения, се смята, че запитаната(ите) държава(и)-членка(и) няма(т) възражения.
В изключителни случаи запитаната държава-членка има право да поиска удължаване на 10-дневния срок. Във всеки случай удължението не може да надхвърля 30 работни дни.
2. В случай че дадена сделка за износ може да засегне важни интереси за сигурността ѝ, държавата-членка има право да поиска от друга държава-членка да не издава разрешение за износ, или, ако такова разрешение вече е било издадено, да поиска то да бъде анулирано, спряно, променено или отменено. Държавата-членка, получила такова искане, незабавно предприема необвързващи консултации с отправилата искането държава-членка, които трябва да приключат в рамките на 10 работни дни. В случай че получилата такова искане държава-членка вземе решение да предостави разрешението, Комисията и другите държави-членки следва да бъдат нотифицирани относно него посредством електронната система, посочена в член 13, параграф 6.
Член 12
1. При вземането на решение дали да се предостави индивидуално или глобално разрешение за износ или да се предостави разрешение за брокерски услуги съгласно настоящия регламент държавите-членки вземат предвид всички съображения, които имат отношение към въпроса, в това число:
а)
задълженията и ангажиментите, които са поели като членове в съответните международни режими за неразпространение и договорености за контрол върху износа, или чрез ратификация на съответните международни договори;
б)
задълженията си по силата на санкции, наложени съгласно обща позиция или съвместно действие на Съвета или с решение на ОССЕ, или посредством задължителна резолюция на Съвета за сигурност на ООН;
в)
съображения във връзка с националната външна политика и политика на сигурност, включително тези, обхванати от Обща позиция 2008/944/ОВППС на Съвета от 8 декември 2008 г., определяща общи правила за режим на контрол върху износа на военни технологии и оборудване (5);
г)
съображения относно крайното предназначение и риска от отклоняване.
2. В допълнение към критериите, посочени в параграф 1, когато се оценява заявление за глобално разрешение за износ, държавите-членки вземат предвид прилагането от износителя на пропорционални и адекватни мерки и процедури, за да осигури спазването на разпоредбите и целите на настоящия регламент, както и на условията по разрешението.
Член 13
1. Компетентните органи на държавите-членки, които действат в съответствие с настоящия регламент, могат да откажат да издадат разрешение за износ и могат да анулират, спрат, изменят или отменят разрешение за износ, което вече са издали. В случай на отказ, анулиране, спиране, значително ограничаване или отменяне на разрешение за износ или когато държавите-членки решат, че съответният износ не може да бъде разрешен, те нотифицират за това компетентните органи на другите държави-членки и Комисията и им предоставят необходимата информация. В случай че компетентните органи на държава-членки са спрели разрешение за износ, окончателната оценка се предоставя на държавите-членки и на Комисията в края на срока на спирането.
2. Компетентните органи на държавите-членки разглеждат отказите за разрешения, относно които е направена нотификация съгласно параграф 1, в срок от три години от нотификацията и ги отменят, изменят или подновяват. Компетентните органи на държавите-членки нотифицират възможно най-бързо компетентните органи на други държави-членки и Комисията относно резултатите от прегледа. Отказите, които не са отменени, остават в сила.
3. Компетентните органи на държавите-членки незабавно нотифицират държавите-членки и Комисията относно взетите в съответствие с член 6 решения за забрана на транзита на изделия с двойна употреба, описани в приложение I. Тези нотификации ще съдържат цялата необходима информация, включително класификацията на изделието, техническите му параметри, държавата на местоназначение и крайния потребител.
4. Параграфи 1 и 2 се прилагат също за разрешенията за брокерски услуги.
5. Преди компетентните органи на държава-членка по силата на настоящия регламент да предоставят разрешение за износ или за брокерски услуги или да вземат решение за транзит, те разглеждат всички валидни откази или решения, взети съгласно настоящия регламент, за забрана на транзита на изделия с двойна употреба, описани в приложение I, за да се уверят дали вече има отказано разрешение или транзит от компетентните органи на друга(и) държава(и)-членка(и) за идентична по същество сделка (в смисъл на изделие с идентични по същество параметри или технически характеристики за същия краен потребител или получател). Те първо се консултират с компетентните органи на държавата(ите)-членка(и), издала(и) такъв(ива) отказ(и) или решения за забрана на транзита съгласно параграфи 1 и 3. Ако след такава консултация компетентните органи на държавата-членка решат да предоставят разрешение или да разрешат транзита, те нотифицират компетентните органи на другите държави-членки и Комисията, като предоставят цялата необходима информация, за да обосноват решението.
6. Всички нотификации, които се изискват съгласно настоящия член, ще се извършват със защитени електронни средства, включително чрез защитена система, която може да бъде създадена в съответствие с член 19, параграф 4.
7. Цялата информация, която се предоставя съгласно разпоредбите в настоящия член, е в съответствие с разпоредбите на член 19, параграфи 3, 4 и 6 относно поверителния характер на подобна информация.
Член 14
1. Всички индивидуални и глобални разрешения за износ и разрешения за брокерски услуги се издават в писмен вид или в електронен формат на формуляри, които съдържат най-малко всички елементи от образците, поместени в приложения IIIа и IIIб, в установения в образците ред.
2. При поискване от износителите глобалните разрешения за износ, които съдържат количествени ограничения, се разделят.
ГЛАВА IV
АКТУАЛИЗИРАНЕ НА СПИСЪКА НА ИЗДЕЛИЯТА С ДВОЙНА УПОТРЕБА
Член 15
1. Списъкът на изделията с двойна употреба, поместен в приложение I, се актуализира в съответствие със съответните задължения и ангажименти и всички изменения в тях, които държавите-членки са поели като членове на международните режими за неразпространение и договореностите за контрол върху износа, или посредством ратификация на съответните международни договори.
2. Приложение IV, което представлява подраздел на приложение I, се актуализира в съответствие с член 30 от Договора за създаване на Европейската общност, а именно интересите на държавите-членки, свързани с обществения ред и сигурност.
ГЛАВА V
МИТНИЧЕСКИ ПРОЦЕДУРИ
Член 16
1. При извършване на формалностите при износ на изделия с двойна употреба в митническата служба, която отговаря за обработката на декларацията за износ, износителят предоставя доказателства, че са били получени всички необходими разрешения за износ.
2. От износителя може да бъде изискано да осигури превод на документите, представени като доказателство, на официален език на държавата-членка, където се подава декларацията за износ.
3. Без да се засягат правомощията, възложени ѝ съгласно и по силата на Митническия кодекс на Общността, всяка държава-членка има право също, за срок не по-дълъг от сроковете, посочени в параграф 4 по-долу, да спре процеса на износ от своята територия или, при необходимост, по друг начин да не позволи изделията с двойна употреба, описани в приложение I, за които има валидно разрешение за износ, да напуснат Общността през нейна територия, когато има основания да подозира, че:
а)
при издаването на разрешението не е била взета предвид информация, която има отношение по въпроса, или
б)
обстоятелствата съществено са се променили след издаването на разрешението.
4. В случая, посочен в параграф 3, с компетентните органи на държавата-членка, която е издала разрешението, незабавно се провеждат консултации, за да може да се предприемат действия съгласно член 13, параграф 1. Ако тези компетентни органи решат да оставят в сила разрешението, те дават отговор в рамките на 10 работни дни, който срок може по тяхно искане да бъде удължен до 30 работни дни при изключителни обстоятелства. В такъв случай или ако не бъде получен отговор в рамките на 10 или 30 дни, в зависимост от обстоятелствата, изделията с двойна употреба се освобождават незабавно. Държавата-членка, която е издала разрешението, уведомява останалите държавите-членки и Комисията.
Член 17
1. Държавите-членки могат да решат митническите формалности при износ на изделия с двойна употреба да се изпълняват само в оправомощени за тази цел митнически учреждения.
2. Държавите-членки, възползвали се от възможността, посочена в параграф 1, уведомяват Комисията за съответно оправомощените митнически учреждения. Комисията публикува тази информация в серия С на Официален вестник на Европейския съюз.
Член 18
Разпоредбите на членове 843 и 912а-912ж от Регламент (ЕИО) № 2454/93 се прилагат по отношение на ограниченията, отнасящи се до износ, реекспорт и излизане от митническата територия на изделията с двойна употреба, за чийто износ се изисква разрешение съгласно настоящия регламент.
ГЛАВА VI
АДМИНИСТРАТИВНО СЪТРУДНИЧЕСТВО
Член 19
1. Държавите-членки в сътрудничество с Комисията вземат всички необходими мерки за установяване на пряко сътрудничество и обмен на информация между компетентните органи, по-специално за да се изключи рискът евентуални различия при прилагането на контрола върху износа на изделия с двойна употреба да доведат до отклонения в търговията, които биха могли да създадат трудности за една или повече държави-членки.
2. Държавите-членки вземат всички необходими мерки за установяване на пряко сътрудничество и обмен на информация между компетентните органи с оглед да се повиши ефикасността на режима на Общността за контрол на износа. Тази информация може да включва:
а)
данни за износители, лишени по силата на национални санкции от правото да използват национални генерални разрешения за износ или генерални разрешения на Общността за износ;
б)
данни за чувствителни крайни потребители, участници в подозрителни дейности за доставка и, ако има такива, използвани маршрути.
3. Регламент (ЕО) № 515/97 на Съвета от 13 март 1997 г. относно взаимопомощта между административните органи на държавите-членки и сътрудничеството между последните и Комисията по гарантиране на правилното прилагане на законодателството в областта на митническите и земеделските въпроси (6), и по-специално разпоредбите относно поверителността на информацията, се прилагат mutatis mutandis, без да се засяга член 23 от настоящия регламент.
4. Комисията може да въведе защитена и криптирана система за обмен на информация между държавите-членки, а при необходимост и с Комисията, в консултация с координационната група по въпросите на изделията с двойна употреба, създадена съгласно член 23.
5. Предоставянето на указания за износителите и брокерите е отговорност на държавите-членки, в които те пребивават или са установени. Комисията и Съветът също могат да предоставят указания и/или препоръки за най-добри практики по въпросите, обхванати в настоящия регламент.
6. Обработката на лични данни е в съответствие с правилата, определени в Директива 95/46/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. за защита на физическите лица при обработването на лични данни и за свободното движение на тези данни (7) и в Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2000 г. относно защитата на лицата по отношение на обработката на лични данни от институции и органи на Общността и за свободното движение на такива данни (8).
ГЛАВА VII
МЕРКИ ЗА КОНТРОЛ
Член 20
1. Износителите на изделия с двойна употреба водят подробни регистри за своя износ в съответствие с националното законодателство или действащата практика в съответните държави-членки. Тези регистри включват по-специално търговски документи като фактури, манифести и транспортни и други спедиционни документи, съдържащи достатъчно информация, за да може да се установи следното:
а)
описанието на изделията с двойна употреба;
б)
количеството на изделията с двойна употреба;
в)
името и адреса на износителя и на получателя;
г)
когато е известно, крайната употреба и крайния потребител на изделията с двойна употреба.
2. В съответствие с националното законодателство или действащата практика в съответните държави-членки брокерите водят регистри за брокерски услуги, които попадат в обхвата на член 5, така че при поискване да могат да докажат описанието на изделията с двойна употреба, които са били обект на брокерски услуги, периода, през който изделията са били обект на такива услуги, тяхното местоназначение и държавите, които са засегнати от тези брокерски услуги.
3. Регистрите и документите, посочени в параграфи 1 и 2, се съхраняват най-малко три години след изтичане на календарната година, през която е осъществен износът или са предоставени брокерските услуги. При поискване те се представят на компетентните органи на държавата-членка, в която е установен износителят или е установен или пребивава брокерът.
Член 21
За да се гарантира, че настоящият регламент се прилага надлежно, държавите-членки вземат всякакви необходими мерки, за да позволят на своите компетентни органи:
а)
да събират информация, свързана с която и да е поръчка или сделка, засягаща изделия с двойна употреба;
б)
да установят дали мерките за контрол на износа се прилагат надлежно, което може по-специално да включва правомощието да се влиза в помещенията на лица, участващи в сделка по износ, или брокери, предоставящи брокерски услуги, в случаите, определени в член 5.
ГЛАВА VIII
ДРУГИ РАЗПОРЕДБИ
Член 22
1. Изисква се разрешение за всякакъв трансфер в рамките на Общността на изделия с двойна употреба, описани в приложение IV. За изделията, описани в приложение IV, част 2, не се издава генерално разрешение.
2. Всяка държава-членка може да наложи разрешителен режим за трансфера на други изделия с двойна употреба от нейна територия към друга държава-членка в случаите, когато към момента на трансфера:
-
операторът знае, че крайното местоназначение на въпросните изделия е извън Общността,
-
износът на тези изделия към това крайно местоназначение подлежи на разрешителен режим съгласно членове 3, 4 или 8 в държавата-членка, откъдето ще бъдат трансферирани изделията, и такъв износ пряко от нейната територия не е разрешен с генерално или глобално разрешение,
-
няма да се извършва обработка или преработка, както са определени в член 24 от Митническия кодекс на Общността, на изделията в държавата-членка, в която те трябва да бъдат трансферирани.
3. Разрешението за трансфер трябва да бъде поискано от държавата-членка, от която ще бъдат трансферирани изделията с двойна употреба.
4. В случаите, когато последващият износ на изделията с двойна употреба вече е бил приет - чрез процедурата на консултация, предвидена в член 11 - от държавата-членка, от която тези изделия трябва да бъдат трансферирани, разрешението за трансфер се издава на оператора незабавно, освен ако обстоятелствата не са се променили съществено.
5. Държава-членка, която приеме законодателство, налагащо разрешителен режим, уведомява Комисията и останалите държавите-членки за взетите от нея мерки. Комисията публикува тази информация в серия С на Официален вестник на Европейския съюз.
6. Мерките съгласно параграфи 1 и 2 не предполагат прилагане на граничен контрол по вътрешните граници на Общността, а само мерки за контрол, извършвани в рамките на обичайната процедура на контрол, която се прилагат недискриминационно на цялата територия на Общността.
7. Прилагането на мерките съгласно параграфи 1 и 2 не може да води до подлагане на трансфера от една държава-членка в друга на по-строги ограничителни условия от налаганите при износ на същите изделия към трети държави.
8. Документите и регистрите за трансфери в рамките на Общността на изделия с двойна употреба, описани в приложение I, се съхраняват за срок от най-малко три години след изтичане на календарната година, през която е извършен трансферът, и при поискване се представят на компетентните органи на държавата-членка, от която са били трансферирани изделията.
9. Всяка държава-членка може чрез националното си законодателство да изисква, за всякакъв трансфер в рамките на Общността от тази държава-членка на изделия, описани в приложение I, част 2, категория 5, които не са описани в приложение IV, на компетентните органи на тази държава-членка да се предостави допълнителна информация относно тези изделия.
10. Съответните търговски документи, свързани с трансфер в рамките на Общността на изделия с двойна употреба, описани в приложение I, указват ясно, че тези изделия са предмет на мерки за контрол при износ от Общността. Съответните търговски документи включват по-специално договори за продажба, потвърждения на поръчки, фактури или спедиционни бележки.
Член 23
1. Създава се координационна група по въпросите на изделията с двойна употреба под председателството на представител на Комисията. Всяка държава-членка назначава свой представител в тази група.
Координационната група проучва всички въпроси, свързани с прилагането на настоящия регламент, които биха могли да бъдат повдигнати или от председателя, или от представител на държава-членка.
2. Председателят на координационната група по въпросите на изделията с двойна употреба (или координационната група) се консултира, когато сметне за необходимо, с износители, брокери и други заинтересовани страни, които засяга настоящият регламент.
Член 24
Държавите-членки вземат необходимите мерки да гарантират правилното прилагане на всички разпоредби на настоящия регламент. По-специално те определят санкциите, приложими при нарушения на разпоредбите на настоящия регламент, или на други такива, приети за неговото прилагане. Тези санкции трябва да бъдат ефективни, пропорционални и възпиращи.
Член 25
Държавите-членки уведомяват Комисията за законовите, подзаконовите и административните разпоредби, приети в изпълнение на настоящия регламент, включително мерките, посочени в член 24. Комисията препраща информацията до останалите държави-членки.
На всеки три години Комисията извършва преглед на прилагането на настоящия регламент и представя на Европейския парламент и Съвета доклад относно прилагането му, който може да включва предложения за изменение. Държавите-членки предоставят на Комисията цялата информация, необходима за изготвянето на доклада.
Член 26
Настоящият регламент не засяга:
-
прилагането на член 296 от Договора за създаване на Европейската общност,
-
прилагането на Договора за създаване на Европейската общност за атомна енергия.
Член 27
Регламент (ЕО) № 1334/2000 се отменя, считано от 27 август 2009 г.
Въпреки това по отношение на заявленията за разрешения за износ, подадени преди 27 август 2009 г., продължават да се прилагат съответните разпоредби на Регламент (ЕО) № 1334/2000.
Позоваванията към отменения регламент се считат за позовавания към настоящия регламент и се четат съгласно таблицата за съответствията в приложение VI.
Член 28
Настоящият регламент влиза в сила 90 дни след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 5 май 2009 година.
REGULAMENTO (CE) N.o 428/2009 DO CONSELHO
de 5 de Maio de 2009
que cria um regime comunitário de controlo das exportações, transferências, corretagem e trânsito de produtos de dupla utilização
(reformulação)
O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, nomeadamente o artigo 133.o,
Tendo em conta a proposta da Comissão,
Considerando o seguinte:
(1)
O Regulamento (CE) n.o 1334/2000 do Conselho, de 22 de Junho de 2000, que cria um regime comunitário de controlo das exportações de produtos e tecnologias de dupla utilização (1), foi por diversas vezes alterado de forma substancial. Considerando as novas alterações a efectuar ao referido regulamento, deverá proceder-se, por razões de clareza, à sua reformulação.
(2)
Os produtos de dupla utilização (incluindo suportes lógicos e tecnologia) deverão ser sujeitos a um controlo eficaz aquando da sua exportação a partir da Comunidade Europeia.
(3)
É necessário um regime comum eficaz de controlo das exportações de produtos de dupla utilização para assegurar o respeito dos compromissos e responsabilidades internacionais dos Estados-Membros, nomeadamente em matéria de não proliferação, e da União Europeia.
(4)
A existência de um regime comum de controlo e de políticas harmonizadas de execução e monitorização em todos os Estados-Membros constitui um requisito prévio da livre circulação dos produtos de dupla utilização no interior da Comunidade.
(5)
Cabe às autoridades nacionais a responsabilidade do deferimento ou indeferimento das autorizações de exportação específicas, globais ou gerais nacionais, das autorizações de serviços de corretagem, do trânsito de produtos de dupla utilização não comunitários e das autorizações de transferência de produtos de dupla utilização enumerados no anexo IV no âmbito da Comunidade. As disposições e decisões nacionais em matéria de exportação de produtos de dupla utilização devem ser adoptadas no quadro da política comercial comum, em especial do Regulamento (CEE) n.o 2603/69 do Conselho, de 20 de Dezembro de 1969, que estabelece um regime comum aplicável às exportações (2).
(6)
As decisões de actualização da lista comum de produtos de dupla utilização sujeitos a controlos de exportação deverão respeitar as obrigações e compromissos assumidos pelos Estados-Membros no âmbito dos regimes internacionais pertinentes em matéria de não proliferação e de controlo das exportações ou através da ratificação de tratados internacionais pertinentes.
(7)
Para um regime eficaz de controlo das exportações, é essencial que haja listas comuns de produtos de dupla utilização, de destinos e de directrizes.
(8)
A transmissão de suportes lógicos e de tecnologia por meios electrónicos, por fax ou por telefone para destinos fora da Comunidade deverá também ser controlada.
(9)
É necessário prestar uma atenção especial às questões da reexportação e da utilização final.
(10)
Em 22 de Setembro de 1998, os representantes dos Estados-Membros e da Comissão Europeia assinaram protocolos adicionais aos respectivos acordos de salvaguarda entre os Estados-Membros, a Comunidade Europeia da Energia Atómica e a Agência Internacional da Energia Atómica, que, entre outras medidas, obrigam os Estados-Membros a prestar informações sobre as transferências de equipamento especificado e materiais não nucleares.
(11)
A Comunidade adoptou um conjunto de normas aduaneiras, contidas no Regulamento (CEE) n.o 2913/92 do Conselho, de 12 de Outubro de 1992, que estabelece o Código Aduaneiro Comunitário (3) (a seguir designado «Código Aduaneiro Comunitário»), e no Regulamento (CEE) n.o 2454/93 (4) da Comissão que fixa disposições de aplicação do Regulamento (CEE) n.o 2913/92, que fixam, nomeadamente, disposições relativas à exportação e reexportação de mercadorias. Nada do disposto no presente regulamento limita os poderes conferidos pelo Código Aduaneiro Comunitário em vigor e respectivas disposições de aplicação ou deles decorrentes.
(12)
Nos termos e no âmbito delimitado pelo artigo 30.o do Tratado e na pendência de um maior grau de harmonização, os Estados-Membros deverão manter o direito de realizar controlos das transferências de certos produtos de dupla utilização no interior da Comunidade, a fim de salvaguardar a ordem ou a segurança públicas. Quando estiverem relacionados com a eficácia do controlo das exportações a partir da Comunidade, esses controlos deverão ser periodicamente revistos pelo Conselho.
(13)
Para assegurar a correcta aplicação do presente regulamento, cada Estado-Membro deverá tomar medidas para conferir às autoridades competentes os poderes adequados.
(14)
Em Junho de 2003, os Chefes de Estado ou de Governo da UE aprovaram um Plano de Acção sobre não proliferação de armas de destruição maciça (Plano de Acção de Tessalónica). Este plano foi complementado pela Estratégia da União Europeia contra a Proliferação de Armas de Destruição Maciça, adoptada pelo Conselho Europeu em 12 Dezembro de 2003. Segundo o capítulo III da Estratégia da UE contra a Proliferação de Armas de Destruição Maciça, a União Europeia deve recorrer a todos os instrumentos de que dispõe para impedir, dissuadir, pôr termo e, sempre que possível, eliminar os programas de proliferação que constituam motivo de preocupação a nível mundial. O ponto 30.A.4) do mesmo capítulo refere-se especificamente ao reforço das políticas e práticas seguidas em matéria de controlo das exportações.
(15)
A Resolução 1540 do Conselho de Segurança das Nações Unidas, adoptada em 28 de Abril de 2004, decide que todos os Estados devem tomar e aplicar medidas eficazes a fim de instituírem controlos internos destinados a prevenir a proliferação de armas nucleares, químicas e biológicas e dos seus meios de lançamento, designadamente instaurando controlos adequados dos materiais conexos, devendo para tal instituir, entre outros, controlos sobre o trânsito e a corretagem. Por «materiais conexos» entende-se os materiais, equipamentos e tecnologias abrangidos pelos tratados e convénios multilaterais pertinentes, ou incluídos nas listas de controlo nacionais, que possam ser utilizados na concepção, desenvolvimento, produção ou utilização de armas nucleares, químicas e biológicas e dos seus meios de lançamento.
(16)
O presente regulamento abrange os produtos que apenas atravessam o território da Comunidade, ou seja, os produtos a que não tenha sido atribuído um regime aduaneiro distinto do regime de trânsito externo ou que tenham sido simplesmente introduzidos numa zona franca ou num entreposto franco, não devendo ser inscritos numa contabilidade de existências aprovada. Nesse sentido, deverá ser estabelecida a possibilidade de as autoridades dos Estados-Membros proibirem caso a caso o trânsito de produtos de dupla utilização não comunitários se tiverem motivos fundados para suspeitar, com base em informações secretas ou outras fontes, de que os produtos em causa se destinam ou se podem destinar, na totalidade ou em parte, à proliferação de armas de destruição maciça ou de meios de lançamento de tais armas.
(17)
Deverão também ser introduzidos controlos sobre a prestação de serviços de corretagem quando o corretor tiver sido informado pelas autoridades nacionais competentes, ou tiver conhecimento, de que tal prestação pode levar à produção ou ao fornecimento de armas de destruição maciça num país terceiro.
(18)
É desejável uma aplicação uniforme e coerente dos controlos em toda a UE, para promover a segurança comunitária e internacional e oferecer condições de concorrência equitativas aos exportadores da UE. Importa pois - em conformidade com as recomendações do Plano de Acção de Tessalónica e com as medidas preconizadas na Estratégia da UE contra a Proliferação de Armas de Destruição Maciça - ampliar o âmbito do processo de consulta entre os Estados-Membros que antecede a concessão das autorizações de exportação. Entre as vantagens desta metodologia haverá, por exemplo, a garantia de que uma dada exportação de um Estado-Membro não irá comprometer os interesses essenciais de segurança de outro Estado-Membro. Será possível conseguir uma aplicação mais uniforme e coerente dos controlos graças a uma maior convergência das condições de execução dos controlos nacionais sobre produtos de dupla utilização não enumerados no presente regulamento, e graças à harmonização das condições de utilização dos diferentes tipos de autorizações que podem ser concedidas ao abrigo do presente regulamento. O esforço de promoção da segurança beneficiará de uma melhor definição de «transferências intangíveis de tecnologia» que abranja a disponibilização de tecnologia controlada a pessoas localizadas fora da UE, e de um maior alinhamento das modalidades de intercâmbio de informações sensíveis entre os Estados-Membros pelas modalidades dos regimes internacionais de controlo das exportações, que inclua designadamente a possibilidade de estabelecer um sistema electrónico seguro para a partilha de informações entre os Estados-Membros.
(19)
Compete a cada Estado-Membro determinar sanções eficazes, proporcionadas e dissuasivas aplicáveis em caso de violação do disposto no presente regulamento,
APROVOU O PRESENTE REGULAMENTO:
CAPÍTULO I
OBJECTO E DEFINIÇÕES
Artigo 1.o
O presente regulamento cria um regime comunitário de controlo das exportações, transferências, corretagem e trânsito de produtos de dupla utilização.
Artigo 2.o
Para efeitos do presente regulamento, entende-se por:
1.
«Produtos de dupla utilização», quaisquer produtos, incluindo suportes lógicos e tecnologia, que possam ser utilizados tanto para fins civis como para fins militares, incluindo todos os bens que possam ser utilizados tanto para fins não explosivos como para de qualquer modo auxiliar no fabrico de armas nucleares ou outros engenhos explosivos nucleares;
2.
«Exportação»:
i)
um regime de exportação na acepção do artigo 161.o do Regulamento (CEE) n.o 2913/92 (Código Aduaneiro Comunitário);
ii)
a reexportação, na acepção do artigo 182.o do referido código, mas excluindo os produtos em trânsito; e
iii)
a transmissão de suportes lógicos ou tecnologia por meios electrónicos, inclusive por fax, telefone, correio electrónico ou quaisquer outros meios electrónicos, para destinos fora da Comunidade Europeia; inclui a disponibilização, sob forma electrónica, de tais suportes lógicos e tecnologia a pessoas singulares e colectivas e associações fora da Comunidade. Esta definição aplica-se igualmente à transmissão oral de tecnologia nos casos em que a tecnologia seja descrita pelo telefone;
3.
«Exportador», qualquer pessoa singular ou colectiva ou associação:
i)
por conta de quem seja feita a declaração de exportação, ou seja, a pessoa que, no momento da aceitação da declaração, é titular do contrato com o destinatário do país terceiro e tem o poder de ordenar o envio do produto para fora do território aduaneiro da Comunidade. Se não tiver sido concluído um contrato de exportação ou se o titular do contrato não agir por conta própria, por exportador entende-se qualquer pessoa que tem o poder de ordenar o envio do produto para fora do território aduaneiro da Comunidade;
ii)
que decida transmitir ou disponibilizar suportes lógicos ou tecnologia por meios electrónicos, inclusive por fax, telefone, correio electrónico ou outros meios electrónicos para qualquer destino fora da Comunidade;
Quando o benefício do direito de dispor de um produto de dupla utilização pertencer a uma pessoa estabelecida fora da Comunidade nos termos do contrato com base no qual se realiza a exportação, considera-se exportador a parte contratante estabelecida na Comunidade;
4.
«Declaração de exportação», o acto pelo qual uma pessoa manifesta, na forma e modalidades previstas, a sua vontade de sujeitar um produto de dupla utilização a um regime de exportação;
5.
«Serviços de corretagem»:
-
a negociação ou a organização de transacções com vista à compra, venda ou fornecimento de produtos de dupla utilização de um país terceiro para outro país terceiro, ou
-
a venda ou a compra de produtos de dupla utilização que se encontrem em países terceiros, com vista à sua transferência para outro país terceiro.
Para efeitos de aplicação do presente regulamento, esta definição não abrange a prestação exclusiva de serviços auxiliares. Os serviços auxiliares abrangem o transporte, os serviços financeiros, o seguro ou resseguro e a publicidade ou promoção em geral;
6.
«Corretor», qualquer pessoa singular ou colectiva ou associação que tenha residência ou esteja estabelecida num Estado-Membro da Comunidade e que preste serviços a que se refere o ponto 5, da Comunidade para o território de um país terceiro;
7.
«Trânsito», o transporte de produtos de dupla utilização não comunitários que entram e atravessam o território aduaneiro da Comunidade com um destino fora da Comunidade;
8.
«Autorização de exportação específica», uma autorização concedida a um exportador específico para um utilizador final ou destinatário num país terceiro e abrangendo um ou mais produtos de dupla utilização;
9.
«Autorização Geral de Exportação Comunitária», uma autorização de exportação para determinados países de destino disponível para todos os exportadores que respeitam as suas condições de utilização, constantes do anexo II;
10.
«Autorização global de exportação», uma autorização concedida a um exportador específico para um tipo ou categoria de produto de dupla utilização que pode ser válida para exportações para um ou mais utilizadores finais especificados e/ou num ou mais países terceiros especificados;
11.
«Autorização geral de exportação nacional», uma autorização de exportação concedida de acordo com o n.o 2 do artigo 9.o e definida pela legislação nacional em conformidade com o artigo 9.o e com o anexo III-C do presente regulamento;
12.
«Território aduaneiro da União Europeia», o território definido no artigo 3.o do Regulamento (CEE) n.o 2913/92 (Código Aduaneiro Comunitário);
13.
«Produtos de dupla utilização não comunitários», os produtos com estatuto de mercadorias não comunitárias na acepção do ponto 8 do artigo 4.o do Código Aduaneiro Comunitário.
CAPÍTULO II
ÂMBITO DE APLICAÇÃO
Artigo 3.o
1. A exportação dos produtos de dupla utilização referidos no anexo I fica sujeita a autorização.
2. Nos termos dos artigos 4.o ou 8.o, a exportação de certos produtos de dupla utilização não incluídos na lista do anexo I para todos ou determinados destinos pode igualmente ser sujeita a autorização.
Artigo 4.o
1. A exportação de produtos de dupla utilização não incluídos na lista que consta do anexo I está sujeita à obtenção de uma autorização de exportação, sempre que o exportador seja informado pelas autoridades competentes do Estado-Membro em que está estabelecido de que os produtos em questão se destinam ou se podem destinar, total ou parcialmente, a ser utilizados para o desenvolvimento, produção, manuseamento, accionamento, manutenção, armazenamento, detecção, identificação ou proliferação de armas químicas, biológicas ou nucleares ou de outros engenhos explosivos nucleares, ou para o desenvolvimento, fabrico, manutenção ou armazenamento de mísseis susceptíveis de transportar essas armas.
2. A exportação de produtos de dupla utilização não incluídos na lista que consta do anexo I está também sujeita à obtenção de uma autorização de exportação se o país comprador ou o país de destino estiverem sujeitos a um embargo ao armamento determinado por uma posição comum ou uma acção comum aprovada pelo Conselho ou por uma decisão da Organização para a Segurança e Cooperação na Europa (OSCE) ou a um embargo ao armamento imposto por uma resolução vinculativa do Conselho de Segurança das Nações Unidas, e se o exportador tiver sido informado pelas autoridades referidas no n.o 1 de que os produtos em questão se destinam, ou se podem destinar, total ou parcialmente, a uma utilização final militar. Para efeitos do presente número, por «utilização final militar» entende-se:
a)
A incorporação em produtos para fins militares incluídos na lista de material de guerra dos Estados-Membros;
b)
A utilização de equipamento de produção, ensaio e análise e dos respectivos componentes para o desenvolvimento, produção ou manutenção de produtos para fins militares incluídos na lista acima referida;
c)
A utilização de qualquer tipo de produtos não acabados numa instalação de fabrico de produtos para fins militares incluídos na lista acima referida.
3. A exportação de produtos de dupla utilização não incluídos na lista que consta do anexo I está igualmente sujeita à obtenção de uma autorização de exportação, se o exportador tiver sido informado pelas autoridades referidas no n.o 1 de que os produtos em questão se destinam ou se podem destinar, total ou parcialmente, a ser utilizados como peças ou componentes para produtos destinados a fins militares incluídos na lista nacional de material de guerra que tenham sido exportados do território do Estado-Membro em causa sem autorização ou em infracção de autorização exigida pela legislação nacional desse Estado-Membro.
4. Se um exportador tiver conhecimento de que produtos de dupla utilização que pretende exportar, não incluídos na lista do anexo I, se destinam, total ou parcialmente, a qualquer das utilizações a que se referem os n.os 1, 2 e 3, informa as autoridades referidas no n.o 1, que decidem da conveniência de sujeitar a exportação em questão a uma autorização.
5. Qualquer Estado-Membro pode adoptar ou manter leis nacionais que imponham a necessidade de uma autorização para a exportação de produtos de dupla utilização não incluídos na lista do anexo I, se o exportador tiver razões para suspeitar de que esses produtos são ou podem ser destinados, total ou parcialmente, a qualquer das utilizações referidas no n.o 1.
6. Qualquer Estado-Membro que exija uma autorização para a exportação de um produto de dupla utilização não incluído na lista do anexo I, em conformidade com o disposto nos n.os 1 a 5, informa do facto, se necessário, os outros Estados-Membros e a Comissão. Os outros Estados-Membros tomam devidamente em conta tal informação e transmitem-na à administração aduaneira e às restantes autoridades nacionais competentes.
7. O disposto nos n.os 1, 2 e 5 a 7 do artigo 13.o aplica-se aos casos relacionados com produtos de dupla utilização não incluídos na lista do anexo I.
8. O presente regulamento não prejudica o direito dos Estados-Membros de tomarem medidas nacionais ao abrigo do artigo 11.o do Regulamento (CEE) n.o 2603/69.
Artigo 5.o
1. Os serviços de corretagem de produtos de dupla utilização constantes da lista do anexo I ficam sujeitos a autorização sempre que o corretor seja informado, pelas autoridades competentes do Estado-Membro em que tem residência ou está estabelecido, de que os produtos em questão se destinam ou se podem destinar, total ou parcialmente, a uma das utilizações a que se refere o n.o 1 do artigo 4.o. Se o corretor tiver conhecimento de que os produtos de dupla utilização constantes da lista do anexo I para os quais propõe serviços de corretagem se destinam ou se podem destinar, total ou parcialmente, a uma das utilizações a que se refere o n.o 1 do artigo 4.o, deve notificá-lo às autoridades competentes, que decidirão da conveniência de sujeitar os serviços de corretagem em causa a autorização.
2. Os Estados-Membros podem tornar o disposto no n.o 1 extensivo a produtos de dupla utilização não enumerados para as utilizações a que se refere o n.o 1 do artigo 4.o, bem como a produtos de dupla utilização para as utilizações e destinos finais militares a que se refere o n.o 2 do artigo 4.o.
3. Os Estados-Membros podem adoptar ou manter legislação nacional que sujeite a corretagem de produtos de dupla utilização à obtenção de uma autorização, no caso de o corretor ter motivos para suspeitar de que os produtos em questão se destinam ou se podem destinar a uma das utilizações a que se refere o n.o 1 do artigo 4.o.
4. O disposto nos n.os 2, 3 e 4 do artigo 8.o aplica-se às medidas nacionais referidas nos n.os 2 e 3 do presente artigo.
Artigo 6.o
1. O trânsito de produtos de dupla utilização não comunitários constantes da lista do anexo I pode ser proibido pelas autoridades competentes do Estado-Membro de trânsito, no caso de os produtos em questão se destinarem ou se poderem destinar, total ou parcialmente, às utilizações a que se refere o n.o 1 do artigo 4.o. Ao decidir dessa proibição, os Estados-Membros devem ter em conta as obrigações e compromissos assumidos através da ratificação de tratados internacionais pertinentes ou no âmbito dos regimes internacionais em matéria de não proliferação.
2. Antes de decidirem se um determinado trânsito deve ou não ser proibido, os Estados-Membros podem prever que as respectivas autoridades competentes tenham a faculdade, em casos específicos, de sujeitar o trânsito de bens de dupla utilização constantes da lista do anexo I à obtenção de uma autorização, no caso de os produtos em questão se destinarem ou se poderem destinar, total ou parcialmente, às utilizações a que se refere o n.o 1 do artigo 4.o.
3. Os Estados-Membros podem tornar o disposto no n.o 1 extensivo a produtos de dupla utilização não enumerados para as utilizações a que se refere o n.o 1 do artigo 4.o, bem como aos produtos de dupla utilização para as utilizações e destinos finais militares a que se refere o n.o 2 do artigo 4.o.
4. O disposto nos n.os 2, 3 e 4 do artigo 8.o aplica-se às medidas nacionais referidas nos n.os 2 e 3 do presente artigo.
Artigo 7.o
O presente regulamento não se aplica à prestação de serviços nem à transmissão de tecnologias se essa prestação ou transmissão implicarem a deslocação transfronteiriça de pessoas.
Artigo 8.o
1. Os Estados -Membros podem proibir ou impor a necessidade de uma autorização para a exportação de produtos de dupla utilização não incluídos na lista que consta do anexo I por razões de segurança pública ou considerações relacionadas com os Direitos do Homem.
2. Os Estados-Membros devem notificar a Comissão de quaisquer medidas adoptadas nos termos do n.o 1 imediatamente após a respectiva adopção, indicando os motivos exactos de tais medidas.
3. Os Estados-Membros devem igualmente notificar de imediato a Comissão de qualquer alteração introduzida nas medidas adoptadas nos termos do n.o 1.
4. A Comissão publica as medidas que lhe foram notificadas nos termos dos n.os 2 e 3 na série C do Jornal Oficial da União Europeia.
CAPÍTULO III
AUTORIZAÇÃO DE EXPORTAÇÃO E AUTORIZAÇÃO DE SERVIÇOS DE CORRETAGEM
Artigo 9.o
1. O presente regulamento cria uma Autorização Geral de Exportação Comunitária para certas exportações, que é descrita no anexo II.
2. Para todas as outras exportações para as quais seja exigida uma autorização nos termos do presente regulamento, essa autorização é concedida pelas autoridades competentes do Estado-Membro em que o exportador se encontrar estabelecido. Sob reserva das restrições previstas no n.o 4, essa autorização pode ser específica, global ou geral.
Todas as autorizações são válidas em toda a Comunidade.
Os exportadores prestam às autoridades competentes todas as informações necessárias à instrução dos seus pedidos de autorizações específicas e globais de exportação, de forma a facultar às autoridades nacionais competentes informações completas, nomeadamente sobre o utilizador final, o país de destino e as utilizações finais do produto exportado. A autorização pode, se adequado, ser sujeita à apresentação de uma declaração de utilização final.
3. Os Estados-Membros devem tratar os pedidos de autorizações específicas e globais dentro de um prazo que será determinado pelas legislações ou práticas nacionais.
4. As autorizações gerais de exportação nacionais:
a)
Devem excluir dos seus âmbitos de aplicação os produtos incluídos na lista da parte 2 do anexo II;
b)
Devem ser definidas pelas legislações ou práticas nacionais. Podem ser utilizadas por todos os exportadores estabelecidos ou residentes no Estado-Membro de emissão que preencham os requisitos estabelecidos no presente regulamento e na legislação nacional complementar. Devem ser emitidas em conformidade com as indicações contidas no anexo III-C, e de acordo com as legislações e práticas nacionais.
Os Estados-Membros notificam imediatamente à Comissão todas as autorizações gerais de exportação nacionais que sejam emitidas ou alteradas. A Comissão publica essas notificações na série C do Jornal Oficial da União Europeia;
c)
Não devem ser utilizadas se o exportador tiver sido informado pelas suas autoridades de que os produtos em questão se destinam ou se podem destinar, total ou parcialmente, a qualquer das utilizações mencionadas nos n.os 1 e 3 do artigo 4.o ou no n.o 2 do artigo 4.o num país sujeito a um embargo ao armamento determinado por uma posição comum ou uma acção comum aprovada pelo Conselho, ou por uma decisão da OSCE, ou a um embargo ao armamento imposto por uma resolução vinculativa do Conselho de Segurança das Nações Unidas, ou se o exportador tiver conhecimento de que os produtos se destinam a tais utilizações.
5. Os Estados-Membros mantêm ou introduzem na respectiva legislação nacional a possibilidade de emitirem uma autorização global de exportação.
6. Os Estados-Membros fornecem à Comissão uma lista das autoridades habilitadas a:
a)
Emitir autorizações de exportação de produtos de dupla utilização;
b)
Decidir proibir o trânsito de produtos de dupla utilização não comunitários em conformidade com o presente regulamento.
A Comissão publica a lista das referidas autoridades na série C do Jornal Oficial da União Europeia.
Artigo 10.o
1. As autorizações de serviços de corretagem ao abrigo do presente regulamento devem ser concedidas pelas autoridades competentes do Estado-Membro em que o corretor tem residência ou está estabelecido. As autorizações em causa devem ser concedidas para uma determinada quantidade de produtos específicos que circulem entre dois ou mais países terceiros. Devem ser claramente identificados tanto a localização dos produtos no país terceiro de origem, como o utilizador final e a sua localização exacta. As autorizações são válidas em toda a Comunidade.
2. Os corretores prestam às autoridades competentes todas as informações necessárias à instrução dos seus pedidos de autorização de serviços de corretagem ao abrigo do presente regulamento, fornecendo-lhes nomeadamente dados pormenorizados sobre a localização dos produtos de dupla utilização no país terceiro de origem, uma descrição clara dos produtos e a quantidade destes, os terceiros envolvidos na transacção, o país terceiro de destino, o utilizador final no país de destino e a sua localização exacta.
3. Os Estados-Membros devem tratar os pedidos de autorização de serviços de corretagem dentro de um prazo fixado nas legislações ou práticas nacionais.
4. Os Estados-Membros fornecem à Comissão uma lista das autoridades habilitadas a conceder autorizações, ao abrigo do presente regulamento, para a prestação de serviços de corretagem. A Comissão publica a lista das referidas autoridades na série C do Jornal Oficial da União Europeia.
Artigo 11.o
1. Se os produtos de dupla utilização em relação aos quais tenha sido apresentado um pedido de autorização de exportação específica para um destino não enumerado no anexo II, ou para qualquer destino, no caso de determinados produtos muito sensíveis enumerados no anexo IV, se encontrarem ou vierem a encontrar situados noutro ou noutros Estados-Membros, essa circunstância deve ser especificada no pedido. As autoridades competentes do Estado-Membro ao qual a autorização tenha sido pedida consultam imediatamente as autoridades competentes do Estado-Membro ou Estados-Membros em questão, fornecendo-lhes todas as informações pertinentes. O Estado-Membro ou os Estados-Membros consultados devem comunicar, no prazo de 10 dias úteis, as suas eventuais reservas à concessão dessa autorização, que vincularão o Estado-Membro em que o pedido tenha sido apresentado.
Na falta de resposta no referido prazo de 10 dias úteis, considera-se que o Estado-Membro ou os Estados-Membros consultados não têm objecções.
Em casos excepcionais, qualquer Estado-Membro consultado pode solicitar que o prazo de 10 dias seja prorrogado. A prorrogação não pode contudo exceder 30 dias úteis.
2. Se uma exportação for susceptível de lesar os seus interesses fundamentais em matéria de segurança, qualquer Estado-Membro pode solicitar a outro Estado-Membro que não conceda a autorização de exportação ou, se a autorização já tiver sido concedida, solicitar que a mesma seja anulada, suspensa, alterada ou revogada. O Estado-Membro que receber esse pedido deve proceder imediatamente a consultas sem carácter vinculativo com o Estado-Membro requerente, as quais devem concluir-se no prazo de 10 dias úteis. No caso de o Estado-Membro requerido decidir conceder a autorização, esta deve ser notificada à Comissão e aos outros Estados-Membros através do sistema electrónico a que se refere o n.o 6 do artigo 9.o.
Artigo 12.o
1. Ao decidirem da eventual concessão de uma autorização de exportação específica ou global ou de uma autorização de serviços de corretagem nos termos do presente regulamento, os Estados-Membros tomam em consideração todos os aspectos relevantes, incluindo o seguinte:
a)
As obrigações e compromissos internacionais por si assumidos no âmbito de regimes de não proliferação e de acordos de controlo das exportações internacionais, ou através da ratificação de tratados pertinentes;
b)
As obrigações decorrentes de sanções impostas por uma posição comum ou uma acção comum aprovada pelo Conselho ou por uma decisão da OSCE ou ainda por uma resolução vinculativa do Conselho de Segurança das Nações Unidas;
c)
Considerações de política externa e de segurança nacional, incluindo as abrangidas pela Posição Comum 2008/944/PESC do Conselho, de 8 de Dezembro de 2008, que define regras comuns aplicáveis ao controlo das exportações de tecnologia e equipamentos militares (5);
d)
Considerações sobre a utilização final prevista e o risco de desvio.
2. Para além dos critérios referidos no n.o 1, ao avaliar um pedido de autorização global de exportação, os Estados-Membros devem ter em conta a aplicação pelo exportador de meios e procedimentos proporcionados e adequados para dar cumprimento às disposições e objectivos do presente regulamento e aos termos e condições da autorização.
Artigo 13.o
1. As autoridades competentes dos Estados-Membros podem, nos termos do presente regulamento, recusar a emissão de uma autorização de exportação e anular, suspender, alterar ou revogar qualquer autorização de exportação já emitida. Se recusarem, anularem, suspenderem, limitarem substancialmente ou revogarem uma autorização de exportação ou caso tenham determinado que a exportação pretendida não é autorizada, as referidas autoridades notificam as autoridades competentes dos outros Estados-Membros e a Comissão dessa medida e partilham com eles as informações pertinentes. No caso de as autoridades competentes de um Estado-Membro terem suspendido uma autorização de exportação, a avaliação final deve ser comunicada aos Estados-Membros e à Comissão no fim do período de suspensão.
2. As autoridades competentes dos Estados-Membros devem examinar as recusas de autorizações notificadas ao abrigo do n.o 1 no prazo de três anos a contar da sua notificação e revogá-las, alterá-las ou renová-las. As autoridades competentes dos Estados-Membros notificarão logo que possível os resultados desse exame às autoridades competentes dos outros Estados-Membros e à Comissão. As recusas não revogadas manter-se-ão válidas.
3. As autoridades competentes dos Estados-Membros devem notificar sem demora os Estados-Membros e a Comissão das decisões de proibição do trânsito de produtos de dupla utilização constantes da lista do anexo I que tiverem tomado em conformidade com o artigo 6.o. As notificações devem conter todas as informações pertinentes, incluindo a classificação e os parâmetros técnicos do produto, o país de destino e o utilizador final.
4. O disposto nos n.os 1 e 2 aplica-se igualmente às autorizações de serviços de corretagem.
5. Antes de concederem uma autorização de exportação ou de serviços de corretagem ou decidirem de um determinado trânsito, em conformidade com o presente regulamento, as autoridades competentes de um Estado-Membro devem examinar todas as recusas válidas ou decisões válidas de proibição do trânsito de produtos de dupla utilização constantes da lista do anexo I que tiverem sido tomadas ao abrigo do presente regulamento, a fim de verificar se as autoridades competentes de outro ou outros Estados-Membros recusaram alguma autorização ou trânsito para uma transacção essencialmente idêntica (ou seja, um produto com parâmetros ou características técnicas essencialmente idênticos para o mesmo utilizador final ou destinatário). As autoridades competentes em causa consultam primeiro as autoridades competentes do Estado-Membro ou Estados-Membros que emitiram essa recusa ou recusas ou essas decisões de proibição do trânsito, como previsto nos n.os 1 e 3. Se, após essa consulta, as autoridades competentes do Estado-Membro decidirem conceder a autorização ou permitir o trânsito, notificam as autoridades competentes dos outros Estados-Membros e a Comissão, fornecendo todas as informações pertinentes para explicar a sua decisão.
6. Todas as notificações necessárias para dar cumprimento ao presente artigo serão feitas através de meios electrónicos seguros, incluindo um sistema seguro que pode ser criado em conformidade com o n.o 4 do artigo 19.o.
7. Todas as informações partilhadas em conformidade com o presente artigo serão consentâneas com o disposto nos n.os 3, 4 e 6 do artigo 19.o em matéria de confidencialidade dessas informações.
Artigo 14.o
1. Todas as autorizações de exportação específicas e globais e autorizações de serviços de corretagem são emitidas por escrito ou através de meios electrónicos em formulários que contenham pelo menos todos os elementos e na ordem do modelo ou modelos reproduzidos nos anexos III-A e III-B.
2. A pedido dos exportadores, são fraccionadas as autorizações globais de exportação que contenham limitações quantitativas.
CAPÍTULO IV
ACTUALIZAÇÃO DA LISTA DE PRODUTOS DE DUPLA UTILIZAÇÃO
Artigo 15.o
1. A lista de produtos de dupla utilização constante do anexo I deve ser actualizada em conformidade com as obrigações e compromissos pertinentes, e com qualquer alteração dos mesmos, que tenham sido aceites pelos Estados-Membros no âmbito de regimes de não proliferação e de acordos em matéria de controlo das exportações internacionais, ou através da ratificação de tratados internacionais pertinentes.
2. O anexo IV, que é um subconjunto do anexo I, é actualizado em relação ao artigo 30.o do Tratado que institui a Comunidade Europeia, nomeadamente no que se refere aos interesses dos Estados-Membros em matéria de ordem pública e segurança pública.
CAPÍTULO V
FORMALIDADES ADUANEIRAS
Artigo 16.o
1. Aquando do cumprimento das formalidades de exportação de produtos de dupla utilização na estância aduaneira de tramitação da declaração de exportação, o exportador deve provar que foi obtida a necessária autorização de exportação.
2. Pode ser exigida ao exportador uma tradução dos documentos comprovativos numa língua oficial do Estado-Membro em que a declaração de exportação é apresentada.
3. Sem prejuízo das competências que lhes são atribuídas ao abrigo e para execução do Código Aduaneiro Comunitário, os Estados-Membros podem ainda, durante um prazo não superior aos períodos a que se refere o n.o 4, suspender o processo de exportação a partir do seu território ou, se necessário, impedir de outro modo que os produtos de dupla utilização enumerados no anexo I e cobertos por uma autorização de exportação válida abandonem a Comunidade através do seu território, se tiverem motivos para suspeitar de que:
a)
No momento da concessão da autorização não foram tidas em conta informações relevantes; ou
b)
As circunstâncias materiais se alteraram desde o momento em que a autorização foi concedida.
4. No caso do n.o 3, as autoridades competentes do Estado-Membro que tiver concedido a autorização de exportação são imediatamente consultadas, a fim de poderem tomar providências nos termos do n.o 1 do artigo 13.o. Se essas autoridades decidirem manter a autorização, respondem no prazo de 10 dias úteis, o qual pode, no entanto, a seu pedido e em circunstâncias excepcionais, ser prorrogado para 30 dias úteis. Se assim for, ou se não houver resposta nesses 10 ou nesses 30 dias úteis, os produtos de dupla utilização são imediatamente desembaraçados. O Estado-Membro que tiver concedido a autorização informa os outros Estados-Membros e a Comissão.
Artigo 17.o
1. Os Estados-Membros podem prever que as formalidades aduaneiras de exportação de produtos de dupla utilização só possam ser realizadas em estâncias aduaneiras habilitadas para o efeito.
2. Os Estados-Membros que usem da possibilidade prevista no n.o 1 comunicam à Comissão as estâncias aduaneiras devidamente habilitadas. A Comissão publica essa informação na série C do Jornal Oficial da União Europeia.
Artigo 18.o
O disposto nos artigos 843.o e 912.o-A a 912.o-G do Regulamento (CEE) n.o 2454/93 é aplicável às restrições relativas à exportação, reexportação e saída do território aduaneiro dos produtos de dupla utilização para cuja exportação é necessária uma autorização nos termos do presente regulamento.
CAPÍTULO VI
COOPERAÇÃO ADMINISTRATIVA
Artigo 19.o
1. Os Estados-Membros, em colaboração com a Comissão, tomam todas as medidas necessárias para estabelecer uma cooperação e um intercâmbio de informações directos entre as autoridades competentes, nomeadamente para eliminar o risco de eventuais disparidades na aplicação dos controlos à exportação aos produtos de dupla utilização originarem desvios de tráfego que possam criar dificuldades a um ou mais Estados-Membros.
2. Os Estados-Membros tomam todas as medidas necessárias para estabelecer uma cooperação e um intercâmbio de informações directos entre as autoridades competentes tendo em vista reforçar a eficácia do regime comunitário de controlo das exportações. Essas informações podem incluir, nomeadamente:
a)
Elementos pormenorizados sobre exportadores privados, por sanções nacionais, do direito de utilizar as autorizações gerais de exportação nacionais ou as Autorizações Gerais de Exportação Comunitárias;
b)
Dados respeitantes a utilizadores finais sensíveis, agentes envolvidos em aquisições suspeitas e, caso existam, itinerários utilizados.
3. O Regulamento (CE) n.o 515/97 do Conselho, de 13 de Março de 1997, relativo à assistência mútua entre as autoridades administrativas dos Estados-Membros e à colaboração entre estas e a Comissão, tendo em vista assegurar a correcta aplicação das regulamentações aduaneira e agrícola (6), nomeadamente as disposições relativas à confidencialidade das informações, são aplicáveis mutatis mutandis, sem prejuízo do disposto no artigo 23.o do presente regulamento.
4. A Comissão, em consulta com o Grupo de Coordenação da Dupla Utilização criado ao abrigo do artigo 23.o do presente regulamento, pode instituir um sistema seguro e codificado para o intercâmbio de informações entre os Estados-Membros e, se for caso disso, a Comissão.
5. Os Estados-Membros em que os exportadores e corretores tenham residência ou estejam estabelecidos devem facultar-lhes orientações. A Comissão e o Conselho podem também disponibilizar orientações e/ou recomendações de boas práticas nas matérias a que se refere o presente regulamento.
6. Os dados pessoais são tratados em conformidade com as regras definidas pela Directiva 95/46/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 24 de Outubro de 1995, relativa à protecção das pessoas singulares no que diz respeito ao tratamento de dados pessoais e à livre circulação desses dados (7), e pelo Regulamento (CE) n.o 45/2001 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 18 de Dezembro de 2000, relativo à protecção das pessoas singulares no que diz respeito ao tratamento de dados pessoais pelas instituições e pelos órgãos comunitários e à livre circulação desses dados (8).
CAPÍTULO VII
MEDIDAS DE CONTROLO
Artigo 20.o
1. Os exportadores de produtos de dupla utilização devem conservar cadastros ou registos pormenorizados das suas exportações, de acordo com a legislação ou a prática nacional em vigor nos respectivos Estados-Membros. Esses cadastros ou registos devem conter, nomeadamente, documentos comerciais, tais como facturas, manifestos de carga, documentos de transporte ou outros documentos de expedição, que contenham elementos suficientes para permitir identificar:
a)
A descrição dos produtos de dupla utilização;
b)
A quantidade dos produtos de dupla utilização;
c)
O nome e o endereço do exportador e do destinatário;
d)
Se forem conhecidos, a utilização final e o utilizador final dos produtos de dupla utilização.
2. Em conformidade com a legislação ou a prática nacional em vigor nos respectivos Estados-Membros, os corretores devem conservar cadastros ou registos dos serviços de corretagem abrangidos pelo âmbito de aplicação do artigo 5.o, por forma a poderem comprovar, a pedido, a descrição dos produtos de dupla utilização que foram objecto de serviços de corretagem, o período durante o qual os produtos foram objecto desses serviços, o destino e os países objecto de serviços de corretagem.
3. Os cadastros ou registos e os documentos referidos nos n.os 1 e 2 devem ser conservados durante um período de, pelo menos, três anos a contar do termo do ano civil em que foi efectuada a exportação ou em que foram prestados os serviços de corretagem. Devem ser apresentados, a pedido, às autoridades competentes do Estado-Membro em que o exportador se encontre estabelecido ou em que o corretor esteja estabelecido ou tenha residência.
Artigo 21.o
A fim de assegurar a correcta aplicação do presente regulamento, cada Estado-Membro adopta as medidas necessárias para permitir às suas autoridades competentes:
a)
Recolher informações sobre todas as encomendas ou operações que envolvam produtos de dupla utilização;
b)
Verificar a correcta aplicação das medidas de controlo das exportações, o que poderá implicar, designadamente, o direito de acesso aos locais onde se desenvolvem as actividades profissionais das pessoas envolvidas nas operações de exportação ou dos corretores que prestem serviços de corretagem nas condições definidas no artigo 5.o.
CAPÍTULO VIII
OUTRAS DISPOSIÇÕES
Artigo 22.o
1. É necessária uma autorização para as transferências intracomunitárias de produtos de dupla utilização constantes da lista do anexo IV. Os produtos enumerados na parte 2 do anexo IV não são cobertos por uma autorização geral.
2. Os Estados-Membros podem impor a necessidade de uma autorização para a transferência de outros produtos de dupla utilização do seu território para o de outro Estado-Membro nos casos em que, no momento da transferência:
-
o operador tenha conhecimento de que o destino final dos produtos em causa se situa fora da Comunidade,
-
a exportação desses produtos para o destino final em causa esteja sujeita a autorização nos termos dos artigos 3.o, 4.o ou 8.o no Estado-Membro a partir do qual os produtos devem ser transferidos, e essa exportação directamente a partir do seu território não esteja autorizada por uma autorização geral ou por uma autorização global,
-
não haja qualquer transformação ou operação de complemento de fabrico, na acepção do artigo 24.o do Código Aduaneiro Comunitário, a efectuar nos produtos no Estado-Membro para onde os mesmos vão ser transferidos.
3. A autorização de transferência deve ser requerida no Estado-Membro a partir do qual se vai efectuar a transferência dos produtos de dupla utilização.
4. Nos casos em que a exportação subsequente dos produtos de dupla utilização já tenha sido aceite, no processo de consulta previsto no artigo 11.o, pelo Estado-Membro a partir do qual os produtos vão ser transferidos, a autorização de transferência será imediatamente entregue ao operador, salvo se as circunstâncias tiverem sofrido uma alteração substancial.
5. Todo o Estado-Membro que adopte legislação que imponha a necessidade de uma autorização informa a Comissão e os demais Estados-Membros das medidas que tomar. A Comissão publicará essas informações na série C do Jornal Oficial da União Europeia.
6. As medidas previstas nos n.os 1 e 2 não implicam a aplicação de controlos nas fronteiras internas da Comunidade, mas apenas os que fazem parte dos processos usuais de controlo aplicados de forma não discriminatória em todo o território comunitário.
7. A aplicação das medidas previstas nos n.os 1 e 2 não pode, em caso algum, dar origem a que as transferências de um Estado-Membro para outro sejam sujeitas a condições mais restritivas do que as impostas às exportações dos mesmos produtos para Estados terceiros.
8. Os documentos e registos relativos às transferências intracomunitárias de produtos de dupla utilização enumerados no anexo I devem ser conservados durante, pelo menos, três anos a contar do termo do ano civil em que a transferência for realizada e devem ser apresentados às autoridades competentes do Estado-Membro a partir do qual esses produtos tiverem sido transferidos, quando estas o solicitarem.
9. Um Estado-Membro pode, na sua legislação nacional, exigir que, relativamente às transferências intracomunitárias, a partir do seu território, de produtos incluídos na categoria 5, parte 2 do anexo I, que não constem da lista do anexo IV, sejam fornecidas às autoridades competentes desse Estado-Membro informações suplementares sobre esses produtos.
10. Os documentos comerciais relevantes relativos às transferências no interior da Comunidade de produtos de dupla utilização enumerados no anexo I devem indicar claramente se os produtos em questão estão sujeitos a controlo no caso de serem exportados da Comunidade. Os documentos comerciais relevantes incluem, nomeadamente, contratos de venda, confirmações de encomenda, facturas e boletins de expedição.
Artigo 23.o
1. É criado um Grupo de Coordenação da Dupla Utilização presidido por um representante da Comissão. Cada Estado-Membro nomeia um representante para este grupo.
O grupo apreciará todas as questões relativas à aplicação do presente regulamento, eventualmente apresentadas pela presidência ou pelo representante de um Estado-Membro.
2. A presidência do Grupo de Coordenação da Dupla Utilização, ou o Grupo de Coordenação, deve, sempre que considere necessário, consultar os exportadores, corretores e outros intervenientes relevantes abrangidos pelo presente regulamento.
Artigo 24.o
Os Estados -Membros tomam as medidas necessárias para assegurar uma aplicação adequada de todas as disposições do presente regulamento. Em especial, determinam as sanções a aplicar em caso de infracção às disposições do regulamento ou às medidas adoptadas em sua execução. Tais sanções devem ser eficazes, proporcionadas e dissuasivas.
Artigo 25.o
Os Estados -Membros informam a Comissão das disposições legislativas, regulamentares e administrativas que adoptar em execução do presente regulamento, incluindo as medidas referidas no artigo 24.o. A Comissão deve comunicar essas informações aos outros Estados-Membros.
De três em três anos, a Comissão analisa a execução do presente regulamento e apresenta ao Parlamento Europeu e ao Conselho um relatório sobre a sua aplicação, que poderá incluir propostas de alteração. Os Estados-Membros transmitem à Comissão todas as informações pertinentes para a elaboração desse relatório.
Artigo 26.o
O disposto no presente regulamento não prejudica:
-
a aplicação do artigo 296.o do Tratado que institui a Comunidade Europeia,
-
a aplicação do Tratado que institui a Comunidade Europeia da Energia Atómica.
Artigo 27.o
É revogado o Regulamento (CE) n.o 1334/2000 com efeito a partir de 29 de Maio de 2009.
Todavia, as disposições pertinentes do Regulamento (CE) n.o 1334/2000 continuam a ser aplicáveis aos pedidos de autorizações de exportação apresentados antes de 27 de Agosto de 2009.
As referências ao regulamento revogado devem entender-se como sendo feitas ao presente regulamento, segundo a tabela de correspondência constante do anexo VI.
Artigo 28.o
O presente regulamento entra em vigor 90 dias após a data da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 5 de Maio de 2009.