32006R0510
L 093/12
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 510/2006 НА СЪВЕТА
от 20 март 2006 година
относно закрилата на географски указания и наименования за произход на земеделски продукти и храни
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 37 от него;
като взе предвид предложението на Комисията,
като взе предвид становището на Европейския парламент (1),
като има предвид, че:
(1)
Производството, преработката и пласментът на земеделски продукти и храни играят важна роля в икономиката на Общността.
(2)
Следва да се насърчава разнообразяването на земеделската продукция за постигане на по-добър баланс между предлагането и търсенето на пазарите. Подпомагането на продукти с определени характеристики може да бъде от значителна полза за икономиката на селските райони, особено за необлагодетелствани или отдалечени райони, чрез подобряване на приходите на земеделските производители и чрез задържане на селското население в тези области.
(3)
Постоянно увеличаващ се брой потребители обръщат по-голямо внимание на качеството на храните, а не на тяхното количество. Това търсене на специфични продукти създава търсене на земеделски продукти или храни с географски произход, който може да бъде идентифициран.
(4)
Поради широкото разнообразие на продукти на пазара и изобилната информация за тях потребителят, за да може да направи най-добър избор, следва да получи ясна и точна информация относно произхода на продуктите.
(5)
Етикетирането на земеделските продукти и храни е предмет на общи правила, посочени в Директива 2000/13/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 20 март 2000 г. за сближаване на законодателството на държавите-членки относно етикетирането, представянето и рекламата на храните (2). Предвид специфичното им естество би следвало да се приемат допълнителни специални разпоредби за земеделски продукти и храни с произход от определен географски район, които да изискват производителите да използват подходящи символи на Общността или означения върху опаковките. Използването на такива символи или означения следва да се направи задължително в случай на означения на Общността, от една страна, за да направи тази категория продукти и гаранциите, свързани с тях, по-добре известни на потребителите и, от друга страна, да позволи по-лесното идентифициране на тези продукти на пазара, така че да улесни проверките. Разумен период от време следва да позволи на операторите да се приспособят към това задължение.
(6)
Следва да бъде изработена разпоредба за подхода на Общността към наименования за произход и географски указания. Рамката на правилата на Общността относно системата за закрила позволява развитието на географски указания и наименования за произход чрез осигуряване на еднакъв подход като рамка, която обезпечава честната конкуренция между производители на продукти, които имат такива означения, и повишава доверието към продуктите в очите на потребителите.
(7)
Предвидените правила се прилагат, без да се намират в противоречие със съществуващото законодателство на Общността относно вина и спиртни напитки.
(8)
Обхватът на настоящия регламент е ограничен до определени земеделски продукти и храни, за които съществува връзка между характеристиките на продукта или храната и географския произход. Все пак този обхват може да бъде разширяван, за да обхване други земеделски или хранителни продукти.
(9)
В духа на съществуващите практики следва да бъдат определени два различни вида географски означения, а именно - защитени географски указания и защитени наименования за произход.
(10)
Земеделският или хранителен продукт, носещ такова означение, следва да отговаря на определени изисквания, посочени в спецификацията.
(11)
За да получат закрила във всяка държава-членка, географските указания и наименования за произход следва да бъдат регистрирани на общностно равнище. Вписването в регистъра също следва да дава информация на участниците в търговията и на потребителите. За да се обезпечи, че наименованията, регистрирани на общностно равнище, отговарят на изискванията, посочени в настоящия регламент, заявките следва да бъдат проверявани от националните органи на заинтересованите държави-членки във връзка с предмета на съответствие с минималните общи положения, включително национална процедура по възражения. Комисията следва впоследствие да вземе участие в проучвателна процедура, която да обезпечи, че заявките отговарят на изискванията, посочени в настоящия регламент, и че подходът е еднакъв спрямо държавите-членки.
(12)
Споразумението за свързаните с търговията аспекти на правата върху интелектуална собственост (Споразумението ТРИПС от 1994 г. съдържа в приложение 1В към него създаването на Световна търговска организация) съдържа подробни разпоредби относно наличието, придобиването, обхвата, поддръжката и приложението на права на интелектуална собственост.
(13)
Закрилата, предоставена от настоящия регламент, предмет на регистрация, следва да бъде открита за географските означения на трети страни, когато те са получили закрила в тяхната страна на произход.
(14)
Процедурата по регистрация следва да даде възможност на всяко физическо или юридическо лице, което има правен интерес в държава-членка или трета страна, да упражнява правата си чрез уведомяване за неговото възражение.
(15)
Следва да има процедури за разрешаване на изменения в спецификациите по искане на групи, които имат правен интерес, след регистрация, в духа на технологичния напредък, и анулиране на географските указания или наименования за произход на земеделски или хранителни продукти, по-специално в случай че продуктът или храната престане да отговаря на спецификацията, на основата на която е предоставено географското указание или наименованието за произход.
(16)
Наименованията за произход и географските указания на територията на Общността следва да са предмет на система за мониторинг от официални проверки на основата на системи за проверка в съответствие с Регламент (ЕО) № 882/2004 на Европейския парламент и Съвета от 29 април 2004 г. относно официалния контрол, провеждан с цел осигуряване на проверка на съответствието със законодателството в областта на фуражите и храните и правилата за опазване здравето на животните и хуманното отношение към животните (3), включително система за проверки, която да обезпечи съответствието със спецификацията на посочените земеделски продукти и храни.
(17)
Държавите-членки са овластени да начислят такса за покриване на направените разходи.
(18)
Мерките, необходими за прилагато на настоящия регламент, следва да бъдат приети в съответствие с Решение 1999/468/ЕО на Съвета от 28 юни 1999 г. относно установяване на условията и реда за упражняване на изпълнителните правомощия, предоставени на Комисията (4).
(19)
Наименованията, вече регистрирани съгласно Регламент (ЕИО) № 2081/92 на Съвета от 14 юли 1992 г. относно закрилата на географски указания и наименования за произход на земеделски продукти и храни (5) на датата на влизане в сила на настоящия регламент, следва да продължат да бъдат закриляни съгласно настоящия регламент и автоматично да бъдат включени в регистъра. Следва също така да бъде създадена разпоредба за преходните мерки, приложими при регистрацията на заявките, получени от Комисията преди влизане в сила на настоящия регламент.
(20)
В интерес на яснота и прозрачност Регламент (ЕИО) № 2081/92 следва да бъде отменен и заменен с настоящия регламент,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Обхват
1. Настоящият регламент въвежда правилата за закрила на наименования за произход и географски указания на земеделски продукти, предназначени за консумация от човека, посочени в приложение I към Договора, и хранителни продукти, изброени в приложение I към настоящия регламент, и на земеделски продукти, посочени в приложение II към настоящия регламент.
Все пак настоящият регламент не се прилага за продукти от сектора на виното, с изключение на винен оцет, или за спиртни напитки. Настоящият параграф не накърнява прилагането на Регламент (ЕО) № 1493/1999 на Съвета от 17 май 1999 г. относно общата организация на пазара на вино (6).
Приложения I и II към настоящия регламент могат да бъдат променяни в съответствие с процедурата, посочена в член 15, параграф 2.
2. Настоящият регламент се прилага, без да се накърняват други специфични разпоредби на Общността.
3. Директива 98/34/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 22 юни 1998 г. за определяне на процедура за предоставяне на информация в областта на техническите стандарти и регламенти и правила за службите на информационното общество (7) не се прилага за наименования за произход и географски указания в обхвата на настоящия регламент.
Член 2
Наименование за произход и географско указание
1. За целите на настоящия регламент:
а)
„наименование за произход“ означава наименование на район, специфично място или, по изключение, наименование на страна, използвани за означаване на земеделски или хранителен продукт:
-
с произход от този район, специфично място или страна,
-
качеството или характеристиките на който се дължат предимно на географската среда, включваща природни и човешки фактори, и
-
производството, преработката или подготовката на който се извършват в определения географски район.
б)
„географско указание“ означава наименование на район, специфично място или, по изключение, наименование на страна, използвани за означаване на земеделски или хранителен продукт:
-
с произход от този район, специфично място или страна, и
-
който притежава специфично качество, репутация или други характеристики, присъщи на географския произход, и
-
производството и/или преработката, и/или приготвянето на който се извършват в определения географски район.
2. Традиционни географски или негеографски имена, посочващи земеделски или хранителен продукт, който изпълнява условията, предвидени в параграф 1, се считат за наименования за произход или географски указания.
3. Независимо от параграф 1, буква а), определени географски означения се третират като наименования за произход, когато суровините за посочените продукти идват от географски район, по-голям или различен от района на преработката, при условие че:
а)
районът на производство на суровини е определен;
б)
съществуват специални условия за производството на суровини; и
в)
има ангажименти за контрол за обезпечаване, че условията, посочени в буква б), се спазват.
Въпросните означения трябва да бъдат признати като наименования за произход в страната на произход преди 1 май 2004 г.
Член 3
Родов характер, конфликти с имена на сортове растения, породи животни, омоними и търговски марки
1. Наименованията, които са станали родови, не могат да бъдат регистрирани.
За целите на настоящия регламент „наименование, което е станало родово“ означава наименование на земеделски или хранителен продукт, което, въпреки че има връзка с мястото или района, където този продукт или храна първоначално е бил произвеждан или предлаган на пазара, е станало обичайно наименование на земеделски или хранителен продукт в Общността.
За да се установи дали наименованието е родово, или не, се вземат предвид всички фактори,
по-специално:
а)
съществуващата ситуация в държавите-членки и в районите на потребление;
б)
съответното национално или общностно законодателство.
2. Наименование не може да се регистрира като наименование за произход или географско указание, когато то е в противоречие с име на сорт растения или порода животни и като последица има вероятност да заблуди потребителя по отношение на истинския произход на продукта.
3. Наименование, изцяло или частично омоним с това наименование, което вече е регистрирано съгласно настоящия регламент, се регистрира, като се спазва местно и традиционно използване и се отчита действителният риск от заблуждение. По-специално:
а)
омоним, който заблуждава потребителя, като го кара да вярва, че продуктите, идващи от друга територия, не се регистрират дори ако името е точно, доколкото се разглеждат действителните територия, район или място на произход на въпросните земеделски продукти и храни;
б)
използването на регистриран омоним е предмет на неговото достатъчно отличаване в практиката между регистриран омоним впоследствие и името вече в регистъра, като се взема предвид необходимостта да се третират заинтересованите производители по равностоен начин и без да се заблуждава потребителят.
4. Наименование за произход или географско указание не се регистрира, когато в духа на репутацията на търговската марка и известността ѝ и продължителността от време, през което е използвана, регистрацията може да заблуди потребителя по отношение на действителната идентичност на продукта.
Член 4
Продуктова спецификация
1. За да отговаря на изискванията за защитено наименование за произход (ЗНП) или защитено географско указание (ЗГУ), земеделският или хранителен продукт следва да съответства на определена продуктова спецификация.
2. Продуктовата спецификация включва поне:
а)
наименованието на земеделския или хранителен продукт, включително наименованието за произход или географското указание;
б)
описание на земеделския или хранителен продукт, включително на суровините, ако това е приложимо, и принципните физични, химични, микробиологични или органолептични характеристики на продукта или храната;
в)
определяне на географския район и, ако това е приложимо, подробности, посочващи съответствието с изискванията на член 2, параграф 3;
г)
доказателства, че земеделският или хранителен продукт произхожда от определения географски район, по смисъла на член 2, параграф 1, буква а) или б) в зависимост от случая;
д)
описание на метода на получаване на земеделския или хранителен продукт и, ако това е приложимо, автентичните и неизменни местни методи, както и информация относно опаковането, ако групата, която подава заявка по смисъла на член 5, параграф 1, приеме и докаже, че опаковането трябва да се извършва в определения географски район, за да се гарантира качеството или осигури произхода, или обезпечи контрол;
е)
подробности, посочващи следното:
i)
връзката между качеството или характеристиките на земеделския или хранителен продукт и географската среда по смисъла на член 2, параграф 1, буква а) или, в зависимост от случая,
ii)
връзката между специфичното качество, репутацията или друга характеристика на земеделския или хранителен продукт и географския произход по смисъла на член 2, параграф 1, буква б);
ж)
име и адрес на институцията или органа, извършващи проверка на съответствието с посоченото в спецификацията, и специфичните им задачи;
з)
специфични правила за етикетиране на въпросните земеделски или хранителни продукти;
и)
изисквания, определени от Общността или от национални разпоредби.
Член 5
Заявка за регистрация
1. Само група има право да кандидатства за регистрация.
За целите на настоящия регламент „група“ означава всяка асоциация, независимо от правната ѝ форма или състав, на производители или преработватели, които работят със същия земеделски или хранителен продукт. Други заинтересовани лица могат да членуват в групата. Физическо или юридическо лице може да се третира като група в съответствие с подробните правила по смисъла на член 16, буква в).
В случай на наименование, което посочва трансграничен географски район, или традиционно име, свързано с трансграничен район, няколко групи могат да подадат съвместна заявка в съответствие с подробните правила по смисъла на член 16, буква г).
2. Група може да подаде заявка за регистрация само за земеделски или хранителни продукти, които произвежда или получава.
3. Заявката за регистрация включва поне:
а)
наименование и адрес на групата, подала заявката;
б)
спецификацията, предвидена в член 4;
в)
единен документ, който посочва следното:
i)
основни моменти от спецификацията: наименование, описание на продукта, включително, когато е приложимо, специфични правила относно опаковането и етикетирането и кратко определение на географския район,
ii)
описание на връзката между продукта и географската среда или географския произход, по смисъла на член 2, параграф 1, буква а) или б) в зависимост от случая, включително, когато е приложимо, специфични елементи от описанието на продукта или метода на производство за обосновка на връзката.
4. Когато заявката за регистрация се отнася до географски район в определена държава-членка, заявката се адресира до тази държава-членка.
Държавата-членка извършва проучване на заявката по подходящ начин, за да провери дали е обоснована и дали отговаря на изискванията на настоящия регламент.
5. Като част от проучването, предвидено в параграф 4, втора алинея, държавата-членка инициира национална процедура по възражения, като обезпечава адекватна публикация на заявката и осигурява разумен период, в рамките на който всяко физическо или юридическо лице, което има правен интерес и местожителство или седалище на нейна територия, да може да изпрати възражение на заявката.
Държавата-членка преценява допустимостта на получените възражения в духа на критериите, предвидени в член 7, параграф 3, първа алинея.
Ако държавата-членка прецени, че заявката отговаря на изискванията, предвидени в настоящия регламент, тя взема благоприятно решение и изпраща на Комисията документите, предвидени в параграф 7, за окончателно решение. Ако не, държавата-членка решава да отхвърли заявката.
Държавата-членка обезпечава информирането на обществото за благоприятното решение и че всяко физическо или юридическо лице, което има правен интерес, има възможност да възрази.
Държавата-членка обезпечава публикуването на текста на спецификацията, на която се основава благоприятното решение, както и осигуряването на електронен достъп до спецификацията.
6. Държавата-членка може само временно да предостави закрила на наименованието на национално равнище по смисъла на настоящия регламент и, когато е приложимо, период за приспособяване, който започва да действа от датата, на която заявката се изпраща на Комисията.
Периодът за приспособяване, предвиден в първа алинея, може да се предостави, при условие че заинтересованите предприятия законно са предлагали на пазара въпросните продукти, като са използвали посочените наименования продължително за период, обхващащ поне последните пет години, и са информирали за това по време на националната процедура по възражения по смисъла на параграф 5, първа алинея.
Тази преходна национална закрила се прекратява на датата, на която се вземе решението за регистрация съгласно настоящия регламент.
Последиците от тази национална закрила, когато наименованието не се регистрира по настоящия регламент, е отговорност единствено на заинтересованата държава-членка.
Мерките, предприети от държавите-членки съгласно първа алинея, имат действие единствено на национално равнище и няма да имат въздействие върху вътрешната търговия в Общността или международната търговия.
7. По отношение на всяко благоприятно решение, както е предвидено в параграф 5, трета алинея, назаинтересованата държава-членка изпраща на Комисията:
а)
наименование и адрес на групата, подала заявката;
б)
единен документ, предвиден в параграф 3, буква в);
в)
декларация от държавата-членка, че тя счита, че подадената от групата заявка, кандидатстваща за благоприятно решение, отговаря на изискванията на настоящия регламент и на приетите разпоредби за неговото прилагане;
г)
справка за публикация на спецификацията, предвидена в параграф 5, пета алинея.
8. Държавите-членки следва да въведат законовите, подзаконовите или административните разпоредби, необходими за постигане на съответствие с параграфи от 4 до 7, най-късно от 31 март 2007 г.
9. Когато заявката за регистрация се отнася до географски район, който се намира в трета страна, тя включва елементи, предвидени в параграф 3, и също доказателство, че въпросното наименование се закриля в страната на произход.
Заявката се изпраща до Комисията или директно, или чрез органите на съответната трета страна.
10. Документите, предвидени в настоящия член, се изпращат до Комисията на един от официалните езици на институциите на Европейския съюз или се придружават от легализиран превод на един от тези езици.
Член 6
Проучване от Комисията
1. Комисията извършва проучване по подходящ начин на получената заявка съгласно член 5, за да провери дали тя е обоснована и дали отговаря на изискванията, посочени в настоящия регламент. Продължителността на това проучване не следва да надвишава 12 месеца.
Всеки месец Комисията представя публично списъка на наименования, за които са изпратени заявки за регистрация, както и датата им на изпращане до Комисията.
2. Когато на основата на извършеното проучване съгласно параграф 1, първа алинея, Комисията прецени, че заявката отговаря на посочените в настоящия регламент изисквания, тя публикува в Официален вестник на Европейския съюз единния документ и справката за публикацията на спецификацията, предвидена в член 5, параграф 5, пета алинея.
Когато случаят не е такъв, Комисията решава да отхвърли заявката, като следва процедурата, предвидена в член 15, параграф 2.
Член 7
Възражение/решение за регистрация
1. В рамките на шест месеца от датата на публикацията в Официален вестник на Европейския съюз, по смисъла на член 6, параграф 2, първа алинея, всяка държава-членка или трета страна може да възрази на предложената регистрация чрез изпращане на мотивирано възражение.
2. Всяко физическо или юридическо лице, което има правен интерес, местожителство или седалище в държава-членка, различна от тази, която кандидатства за регистрация, или в трета страна, може също да възрази срещу предложената регистрация чрез изпращане на мотивирано възражение.
В случай че физическите или юридическите лица имат местожителство или седалище в държава-членка, такова възражение се изпраща до държавата-членка в рамките на срок, който позволява възражение в съответствие с параграф 1.
В случай че физическите или юридическите лица са с местожителство или седалище в трета страна, такова възражение се изпраща до Комисията или директно, или чрез органите на съответната трета страна в рамките на срока съгласно параграф 1.
3. Възраженията са допустими само ако са получени от Комисията в рамките на срока, посочен в параграф 1, и ако:
а)
показват несъответствие с изискванията, предвидени в член 2; или
б)
показват, че регистрацията на предложеното наименование ще бъде в противоречие с член 3, параграфи 2, 3 и 4; или
в)
показват, че регистрацията на предложеното наименование ще накърнява съществуването на изцяло или частично идентично наименование или търговска марка или съществуването на продукти, които са били законно на пазара за период от поне пет години, предшестващ датата на публикацията, предвидена в член 6, параграф 2; или
г)
предоставят подробности, от които може да се заключи, че наименованието, за което се търси регистрация, е родово по смисъла на член 3, параграф 1.
Комисията проверява допустимостта на възраженията.
Критериите, предвидени в букви б), в) и г) от първа алинея, се оценяват във връзка с територията на Общността, която в случай на права на интелектуална собственост се отнася само до територията или териториите, където посочените права са получили закрила.
4. Ако Комисията не получи допустимо възражение съгласно параграф 3, тя регистрира наименованието.
Регистрацията се публикува в Официален вестник на Европейския съюз.
5. Ако възражението е допустимо съгласно параграф 3, Комисията приканва заинтересованите страни да организират съответни консултации.
Ако заинтересованите страни постигнат споразумение в рамките на шест месеца, те уведомяват Комисията за всички фактори, които дават възможност споразумението да бъде постигнато, включително за становищата на заявителя и на възразилия. Ако подробностите, публикувани съгласно член 6, параграф 2, не са променяни или са променени в минимална степен, за да бъдат определени съгласно член 16, буква з), Комисията действа в съответствие с параграф 4 от настоящия член. В противен случай Комисията повтаря проучването, предвидено в член 6, параграф 1.
Ако не се постигне споразумение, Комисията взема решение съгласно процедурата, предвидена в член 15, параграф 2, като взема предвид честното и традиционно използване и действителната вероятност от объркване.
Решението се публикува в Официален вестник на Европейския съюз.
6. Комисията поддържа актуализиран регистър на защитените наименования за произход и географски указания.
7. Документите, предвидени в настоящия член, се изпращат до Комисията на един от официалните езици на институциите на Европейския съюз или се придружават от легализиран превод на един от тези езици.
Член 8
Наименования, означения и символи
1. Наименование, регистрирано съгласно настоящия регламент, може да се използва от всеки оператор, който предлага на пазара земеделски или хранителни продукти в съответствие със спецификацията.
2. В случай че земеделските или хранителни продукти са с произход от Общността, като се предлагат на пазара под наименование, регистрирано в съответствие с настоящия регламент, означенията „защитено наименование за произход“ и „защитено географско указание“ или символите на Общността, които се асоциират с тях, могат равнозначно да се появяват върху етикетите.
3. В случай че земеделските или хранителните продукти са с произход от трети страни, като се предлагат на пазара под наименование, регистрирано в съответствие с настоящия регламент, означенията, предвидени в параграф 2, и символите на Общността, които се асоциират с тях, могат равнозначно да се появят върху етикетите.
Член 9
Одобрение на промени в спецификацията
1. Група, която отговаря на изискванията, посочени в член 5, параграфи 1 и 2, и която има правен интерес, може да кандидатства за одобрение на промени в спецификацията, по-специално да отчете развитието в научните и техническите познания, или отново да бъде определен географският район по смисъла на член 4, параграф 2, буква в).
Заявките описват и излагат причините за търсените промени.
2. Когато промяната включва една или повече промени в единния документ, заявката за промени преминава процедурата, посочена в членове 5, 6 и 7. Все пак, ако предложените промени са минимални, Комисията решава дали да одобри заявката, без да следва процедурата, посочена в член 6, параграф 2 и член 7, и в случай на одобрение продължава публикацията на елементите, предвидени в член 6, параграф 2.
3. Когато промяната не включва промяна в единния документ, се прилагат следните правила:
i)
когато географският район се намира в дадена държава-членка, тази държава-членка изразява позиция на одобрение на промяната и, ако я подкрепя, тя публикува променената спецификация и информира Комисията за одобрените промени и причините за тях;
ii)
когато географският район се намира в трета страна, Комисията определя дали да одобри предложената промяна.
4. Когато промяната засяга временна промяна в спецификацията, като последица от налагането на задължителни санитарни или фитосанитарни мерки от публичните органи, се прилагат процедурите, посочени в параграф 3.
Член 10
Официални проверки
1. Държавите-членки посочват компетентен орган или органи, които да отговарят за проверките по отношение на задълженията, предвидени в настоящия регламент, в съответствие с Регламент (ЕО) № 882/2004.
2. Държавите-членки обезпечават, че всеки оператор, който спазва настоящия регламент, има право да бъде проверяван чрез система от официални проверки.
3. Комисията информира публично за наименованието и адреса на органите, предвидени в параграф 1 или в член 11, и ги актуализира периодично.
Член 11
Проверка за съответствие със спецификацията
1. По отношение на географски указания и наименования за произход, свързани с географски район в рамките на Общността, проверката за съответствие със спецификацията преди пускането на продукта на пазара, се обезпечава от:
-
един или повече компетентни органа по смисъла на член 10 и/или
-
един или повече контролни органа по смисъла на член 2 от Регламент (ЕО) № 882/2004, които извършват дейност като орган, сертифициращ продукта.
Разходите за такава проверка на съответствието със спецификацията са за сметка на операторите, които са подложени на такива проверки.
2. По отношение на географски указания и наименования за произход, които се свързват с географски район в трета страна, проверката на съответствието със спецификацията преди пускането на продукта на пазара, се обезпечава от:
-
един или повече публични органа, определени от третата страна и/или
-
един или повече органа, отговарящи за сертификацията на продукта.
3. Органите, сертифициращи продукта, предвидени в параграфи 1 и 2, следва да спазват и от 1 май 2010 г. да бъдат акредитирани в съответствие с европейския стандарт ЕN 45011 или ISO/IEC Guide 65 (Общи изисквания към органите, които оперират със системи за сертификация на продукта).
4. Когато органите, предвидени в параграфи 1 и 2, са избрани да проверяват съответствието със спецификацията, те следва да предлагат адекватни гаранции за обективност и безпристрастност и да имат на разположение квалифициран екип и ресурси, необходими за осъществяване на функциите им.
Член 12
Заличаване
1. Когато Комисията, в съответствие с подробните правила, посочени в член 16, буква к), приеме, че съответствието с изискванията, предвидени в спецификацията на земеделския или хранителен продукт със защитено наименование, повече не се спазва, инициира процедурата, посочена в член 15, параграф 2, за заличаване на регистрацията, което се публикува в Официален вестник на Европейския съюз.
2. Всяко физическо или юридическо лице, което има правен интерес, може да поиска заличаване на регистрацията, като предостави аргументи за искането.
Процедурата, посочена в членове 5, 6 и 7, се прилага mutatis mutandis.
Член 13
Закрила
1. Правната закрила на регистрирани имена обхваща забрана за:
а)
всяко пряко или косвено търговско използване на регистрирано име по отношение на продукти, непокрити от регистрацията, доколкото такива продукти са сравними с регистрираните продукти под това име или доколкото използването на името се възползва от репутацията на защитеното име;
б)
всяка злоупотреба, имитация или пресъздаване дори когато е посочен истинският произход на продукта или ако защитеното име е преведено или придружено от израз като „стил“, „тип“, „метод“, „както е произведено в“, „имитация“ или подобни;
в)
всяко друго фалшиво или заблуждаващо означение по отношение на произхода, естеството или съществените качества на продукта върху вътрешната или външната опаковка, рекламен материал или документи, касаещи въпросния продукт и опаковката на продукта в контейнер, което може да създаде погрешна представа за неговия произход;
г)
всяка друга практика, която би могла да заблуди потребителя по отношение на истинския произход на продукта.
Когато едно регистрирано наименование съдържа в себе си името на един земеделски или хранителен продукт, което се счита за родово наименование, използването на това родово наименование върху съответния земеделски или хранителен продукт няма да се счита противоречащо на буква а) или б) от първа алинея.
2. Защитените имена не могат да се превърнат в родови.
3. В случай на имена, за които е поискана регистрация съгласно член 5, може да бъде предвидена разпоредба за максимален преходен период до пет години съгласно член 7, параграф 5 само когато възражението е прието за допустимо под предлог, че регистрацията на предложеното име ще застраши съществуването на имена, които са изцяло или отчасти идентични, или съществуването на продукти, които законно са били предлагани на пазара поне пет години преди датата на публикацията, предвидена в член 6, параграф 2.
Преходен период също може да бъде определен за предприятия, установени в държава-членка или трета страна, в която се намира географският район, при условие че съответните предприятия законно са предлагали въпросните продукти, като са използвали въпросните имена продължително за период от поне пет години, предшестващ датата на публикацията, предвидена в член 6, параграф 2, и са отбелязали това в националната процедура по възражения, посочена в член 5, параграф 5, първа и втора алинея, или в процедурата по възражения на Общността, посочена в член 7, параграф 2. Общата продължителност на преходния период, посочен в настоящата алинея, и периода за приспособяване, посочен в член 5, параграф 6, не може да надвишава пет години. Когато периодът за приспособяване, посочен в член 5, параграф 6, надвиши пет години, не може да се предоставя преходен период.
4. Без да се накърнява прилагането на член 14, Комисията може да реши да позволи съгласно процедурата, предвидена в член 15, параграф 2, съвместното съществуване на регистрирано наименование и на нерегистрирано наименование, което служи за означаване на място в държава-членка или в трета страна, когато това име е идентично на регистрираното наименование, при условие че се спазват следните изисквания:
а)
идентичното нерегистрирано наименование се използва законно и непрекъснато поне 25 години преди 24 юли 1993 г.;
б)
се докаже, че целта на използването му никога не е била да се получи изгода от репутацията на регистрираното наименование и че потребителят не е бил или не би могъл да бъде заблуден по отношение на действителния произход на продукта;
в)
въпросът за идентичните наименования е бил повдигнат преди регистрацията на наименованието.
Регистрираното наименование и въпросното идентично нерегистрирано наименование могат да съществуват съвместно за период, който не следва да надвишава максимум 15 години, след което се спира използването на нерегистрираното наименование.
Използването на въпросното нерегистрирано географско наименование се разрешава само когато страната на произход е ясно и видимо означена на етикета.
Член 14
Отношение между търговски марки, наименования за произход и географски указания
1. Когато едно наименование за произход или географско указание е регистрирано в съответствие с настоящия регламент, заявка за регистрация на търговска марка, съответстваща на една от ситуациите, посочени в член 13, и която се отнася за същия клас продукт, ще бъде отказана, при условие че заявката за регистрация на търговската марка е била подадена след датата на подаване на заявка за регистрация до Комисията.
Търговски марки, регистрирани в нарушение на първата алинея, се заличават.
2. Като се спазват законите на Общността, използването на една търговска марка, което съответства на една от ситуациите, посочени в член 13, която е била заявена, регистрирана или използвана, ако такава възможност е предвидена в съответното законодателство, добросъвестно на територията на Общността преди датата на защита на наименование за произход или географско указание в страната на произход или преди 1 януари 1996 г., може да продължи да бъде използвана, независимо от регистрацията на наименование за произход или географско указание, при условие че няма основания за заличаване или отмяна съгласно Първа директива 89/104/ЕИО на Съвета от 21 декември 1988 г. за сближаване на законите на държавите-членки относно търговските марки (8) или Регламент (ЕО) № 40/94 на Съвета от 20 декември 1993 г. за търговската марка на Общността (9).
Член 15
Процедура за комитет
1. Комисията се подпомага от Постоянен комитет за защитени географски указания и защитени наименования за произход.
2. Когато се правят позовавания на настоящия параграф, се прилагат членове 5 и 7 от Решение 1999/468/ЕО.
Периодът, предвиден в член 5, параграф 6 от Решение 1999/468/ЕО, се определя на три месеца.
3. Комитетът приема свой процедурен правилник.
Член 16
Правила за прилагане
В съответствие с процедурата, посочена в член 15, параграф 2, ще бъдат приети подробни правила за прилагането на настоящия регламент. Те ще обхващат, по-специално:
а)
списъка на суровините, посочен в член 2, параграф 3;
б)
информацията, която трябва да бъде включена в спецификацията на продукта, посочена в член 4, параграф 2;
в)
условията, при които единствено физическо или юридическо лице може да бъде разглеждано като група;
г)
подаването на заявка за регистрация за наименование, което се използва за означаване на трансграничен географски район, както е посочено в член 5, параграф 1, трета алинея;
д)
съдържанието и начина за изпращане до Комисията на документите, посочени в член 5, параграфи 7 и 9;
е)
възраженията, посочени в член 7, включително правилата за необходимите консултации между заинтересованите страни;
ж)
индикациите и символите, посочени в член 8;
з)
дефиниция на минимални изменения, както е посочено в член 7, параграф 5, втора алинея и член 9, параграф 2, като се взема предвид, че едно минимално изменение не може да се отнася до съществените характеристики на продукта или да изменя връзката;
и)
регистърът на наименованията за произход и географските указания, предвиден в член 7, параграф 6;
й)
изискванията за проверка на съответствието със спецификацията на продукта;
к)
условията за заличаване на регистрация.
Член 17
Преходни разпоредби
1. Наименования, които на датата на влизане в сила на настоящия регламент са изброени в приложението към Регламент (ЕО) № 1107/96 (10), и тези, изброени в приложението към Регламент (ЕО) № 2400/96 на Комисията (11), ще бъдат автоматично включени в регистъра, посочен в член 7, параграф 6 от настоящия регламент. Съответните спецификации ще се приемат като спецификации, посочени в член 4, параграф 1. Всякакви преходни разпоредби, свързани с тези регистрации, продължават да се прилагат.
2. По отношение на висящите заявки, възраженията и исканията, получени от Комисията преди датата на влизане в сила на настоящия регламент:
а)
процедурите в член 5 не се прилагат, без да се нарушава член 13, параграф 3; и
б)
резюмето на спецификацията, изготвено в съответствие с Регламент (ЕО) № 383/2004 на Комисията (12), ще замества единния документ, посочен в член 5, параграф 3, буква в).
3. Комисията, ако е необходимо, може да приеме други преходни разпоредби в съответствие с процедурата, посочена в член 15, параграф 2.
Член 18
Такси
Държавите-членки могат да налагат такси, за да бъдат покрити техните разходи, включително тези, възникнали при проучването на заявките за регистрация, възраженията, заявките за изменения и исканията за заличаване съгласно настоящия регламент.
Член 19
Отмяна
Регламент (ЕИО) № 2081/92 се отменя.
Позоваванията към отменения регламент се приемат като позовавания към настоящия регламент и се тълкуват в съответствие с таблицата на съответствията в приложение III.
Член 20
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила от датата на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 8, параграф 2 обаче се прилага от 1 май 2009 г., без да се отнася за вече пуснатите на пазара продукти преди тази дата.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 20 март 2006 година.
REGULAMENTO (CE) N.o 510/2006 DO CONSELHO
de 20 de Março de 2006
relativo à protecção das indicações geográficas e denominações de origem dos produtos agrícolas e dos géneros alimentícios
O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, nomeadamente o artigo 37.o,
Tendo em conta a proposta da Comissão,
Tendo em conta o parecer do Parlamento Europeu (1),
Considerando o seguinte:
(1)
A produção, o fabrico e a distribuição de produtos agrícolas e de géneros alimentícios ocupam um lugar importante na economia da Comunidade.
(2)
É conveniente favorecer a diversificação da produção agrícola, a fim de obter um melhor equilíbrio entre a oferta e a procura no mercado. A promoção de produtos com determinadas características pode tornar-se um trunfo importante para o mundo rural, nomeadamente nas zonas desfavorecidas ou periféricas, mediante, por um lado, a melhoria do rendimento dos agricultores e, por outro, a fixação da população rural nessas zonas.
(3)
Verifica-se um constante aumento do número de consumidores que privilegiam, na sua alimentação, a qualidade em detrimento da quantidade. Essa procura de produtos específicos traduz-se numa procura de produtos agrícolas ou de géneros alimentícios com uma origem geográfica determinada.
(4)
Perante a diversidade dos produtos colocados no mercado e a abundância de informações sobre eles fornecidas, o consumidor deverá, a fim de poder efectuar melhor a sua escolha, dispor de informações claras e sucintas sobre a origem do produto.
(5)
A rotulagem dos produtos agrícolas e dos géneros alimentícios encontra-se sujeita às regras gerais estabelecidas na Directiva 2000/13/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 20 de Março de 2000, relativa à aproximação das legislações dos Estados-Membros respeitantes à rotulagem, apresentação e publicidade dos géneros alimentícios (2). Atendendo à sua especificidade, é necessário aprovar disposições especiais complementares para os produtos agrícolas e os géneros alimentícios provenientes de uma área geográfica delimitada, de modo a exigir aos produtores que utilizem símbolos ou menções comunitários adequados nas embalagens. A utilização desses símbolos ou menções deverá ser tornada obrigatória para as denominações comunitárias, a fim de, por um lado, melhor dar a conhecer aos consumidores esta categoria de produtos e as garantias que lhe estão associadas e, por outro, permitir uma mais fácil identificação destes produtos no mercado para facilitar o seu controlo. Deverá ser previsto um prazo razoável para que os operadores possam adaptar-se a esta obrigação.
(6)
É necessário prever uma abordagem comunitária das denominações de origem e indicações geográficas. Com efeito, um quadro de regras comunitárias que inclua um regime de protecção permite o desenvolvimento das indicações geográficas e das denominações de origem na medida em que garante, através de uma abordagem mais uniforme, uma concorrência leal entre os produtores de produtos que beneficiem dessas menções e reforça a credibilidade desses produtos aos olhos dos consumidores.
(7)
A regulamentação prevista deverá ser aplicada sem prejuízo da legislação comunitária já existente relativa aos vinhos e bebidas espirituosas.
(8)
O âmbito de aplicação do presente regulamento deverá ser limitado a determinados produtos agrícolas e géneros alimentícios relativamente aos quais existe uma relação entre as características do produto ou do género alimentício e a sua origem geográfica. Todavia, o seu âmbito pode vir a incluir outros produtos agrícolas ou géneros alimentícios.
(9)
Atendendo às práticas existentes, é necessário definir dois níveis diferentes de referência geográfica, nomeadamente, as indicações geográficas protegidas e as denominações de origem protegidas.
(10)
Um produto agrícola ou um género alimentício que beneficie de tal referência geográfica deverá satisfazer um determinado número de condições, enumeradas num caderno de especificações.
(11)
Para beneficiarem de protecção nos Estados-Membros, as indicações geográficas e as denominações de origem deverão ser registadas ao nível comunitário. A inscrição num registo deverá igualmente assegurar a informação dos profissionais e dos consumidores. A fim de garantir que as denominações comunitárias registadas reúnem as condições estabelecidas no presente regulamento, é necessário que o exame dos pedidos seja efectuado pelas autoridades nacionais do Estado-Membro em causa, mediante a observância de disposições comuns mínimas, que incluam um procedimento nacional de oposição. Seguidamente, a Comissão deverá ser implicada num exame para garantir que os pedidos respeitam as condições estabelecidas no presente regulamento e assegurar uma abordagem uniforme entre os Estados-Membros.
(12)
O Acordo sobre os Aspectos dos Direitos de Propriedade Intelectual Relacionados com o Comércio (Acordo ADPIC, 1994, objecto do anexo 1C do Acordo que institui a Organização Mundial do Comércio) contém disposições pormenorizadas sobre a existência, aquisição, o âmbito, a manutenção e aplicação efectiva dos direitos de propriedade intelectual.
(13)
A protecção mediante um registo conferida pelo presente regulamento deverá estar aberta às indicações geográficas de países terceiros sempre que estas estejam protegidas no seu país de origem.
(14)
O procedimento de registo deve permitir a qualquer pessoa singular ou colectiva, que tenha um interesse legítimo, de um Estado-Membro ou de um país terceiro, defender os seus direitos mediante notificação da sua oposição.
(15)
É necessário dispor de procedimentos que permitam, após o registo, quer a alteração do caderno de especificações, a pedido de agrupamentos que tenham um interesse legítimo, à luz da evolução dos conhecimentos tecnológicos, quer a anulação da indicação geográfica ou da denominação de origem de um produto agrícola ou de um género alimentício, nomeadamente sempre que esse produto ou género deixar de ser conforme com o caderno de especificações com base no qual tinha beneficiado da indicação geográfica ou da denominação de origem.
(16)
As denominações de origem e indicações geográficas protegidas no território comunitário deverão beneficiar de um regime de controlos oficiais, fundado num sistema de controlo que se inscreva no quadro do Regulamento (CE) n.o 882/2004 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 29 de Abril de 2004, relativo aos controlos oficiais realizados para assegurar a verificação do cumprimento da legislação relativa aos alimentos para animais e aos géneros alimentícios e das normas relativas à saúde e ao bem-estar dos animais (3) e que inclua um sistema de verificações que assegure a observância do caderno de especificações dos produtos agrícolas e géneros alimentícios em causa.
(17)
Os Estados-Membros deverão ser autorizados a cobrar uma taxa destinada a cobrir as despesas suportadas.
(18)
As medidas necessárias à execução do presente regulamento serão aprovadas nos termos da Decisão 1999/468/CE do Conselho, de 28 de Junho de 1999, que fixa as regras de exercício das competências de execução atribuídas à Comissão (4).
(19)
As denominações já registadas ao abrigo do Regulamento (CEE) n.o 2081/92 do Conselho, de 14 de Julho de 1992, relativo à protecção das indicações geográficas e denominações de origem dos produtos agrícolas e dos géneros alimentícios (5) à data de entrada em vigor do presente regulamento deverão continuar a beneficiar da protecção prevista pelo presente regulamento e ser retomadas automaticamente no registo. Convém ainda prever medidas transitórias aplicáveis aos pedidos de registo recebidos pela Comissão antes da entrada em vigor do presente regulamento.
(20)
Para efeitos de clareza e de transparência, há que revogar o Regulamento (CEE) n.o 2081/92 e substituí-lo pelo presente regulamento,
ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
Âmbito de aplicação
1. O presente regulamento estabelece as regras relativas à protecção das denominações de origem e das indicações geográficas dos produtos agrícolas destinados à alimentação humana que constam do anexo I do Tratado, dos géneros alimentícios que constam do anexo I do presente regulamento e dos produtos agrícolas que constam do anexo II do presente regulamento.
Todavia, o presente regulamento não se aplica aos produtos do sector vitivinícola, com excepção dos vinagres de vinho, nem às bebidas espirituosas. O presente número não prejudica a aplicação do Regulamento (CE) n.o 1493/1999 do Conselho, de 17 de Maio de 1999, que estabelece a organização comum do mercado vitivinícola (6).
Os anexos I e II do presente regulamento podem ser alterados pelo procedimento a que se refere o n.o 2 do artigo 15.o
2. O presente regulamento não prejudica a aplicação de outras disposições comunitárias específicas.
3. A Directiva 98/34/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 22 de Junho de 1998, relativa a um procedimento de informação no domínio das normas e regulamentações técnicas e das regras relativas aos serviços da Sociedade da Informação (7) não se aplica às denominações de origem nem às indicações geográficas a que o presente regulamento diz respeito.
Artigo 2.o
Denominação de origem e indicação geográfica
1. Para efeitos do presente regulamento, entende-se por:
a)
«Denominação de origem»: o nome de uma região, de um local determinado ou, em casos excepcionais, de um país, que serve para designar um produto agrícola ou um género alimentício:
-
originário dessa região, desse local determinado ou desse país,
-
cuja qualidade ou características se devem essencial ou exclusivamente a um meio geográfico específico, incluindo os factores naturais e humanos, e
-
cuja produção, transformação e elaboração ocorrem na área geográfica delimitada;
b)
«Indicação geográfica»: o nome de uma região, de um local determinado ou, em casos excepcionais, de um país, que serve para designar um produto agrícola ou um género alimentício:
-
originário dessa região, desse local determinado ou desse país, e
-
que possui determinada qualidade, reputação ou outras características que podem ser atribuídas a essa origem geográfica, e
-
cuja produção e/ou transformação e/ou elaboração ocorrem na área geográfica delimitada.
2. São igualmente consideradas denominações de origem ou indicações geográficas as denominações tradicionais, geográficas ou não, que designem um produto agrícola ou um género alimentício que satisfaçam as condições previstas no n.o 1.
3. Em derrogação à alínea a) do n.o 1, são equiparadas a denominações de origem certas designações geográficas, quando as matérias-primas dos produtos em questão provenham de uma área geográfica mais vasta ou diferente da área de transformação, desde que:
a)
A área de produção das matérias-primas se encontre delimitada;
b)
Existam condições especiais para a produção das matérias-primas; e
c)
Exista um regime de controlo que garanta a observância das condições referidas na alínea b).
As designações em questão devem ter sido reconhecidas como denominações de origem no país de origem antes de 1 de Maio de 2004.
Artigo 3.o
Carácter genérico, conflito com os nomes de variedades vegetais, raças animais, homónimos e marcas
1. Não podem ser registadas denominações que se tornaram genéricas.
Para efeitos do presente regulamento, entende-se por «denominação que se tornou genérica» o nome de um produto agrícola ou de um género alimentício que, embora corresponda ao local ou à região onde esse produto agrícola ou género alimentício foi inicialmente produzido ou comercializado, passou a ser a denominação comum de um produto agrícola ou de um género alimentício na Comunidade.
Para determinar se uma denominação se tornou genérica devem ser tidos em conta todos os factores, nomeadamente:
a)
A situação existente nos Estados-Membros e nas zonas de consumo;
b)
As disposições legislativas nacionais ou comunitárias pertinentes.
2. Não podem ser registadas como denominação de origem ou como indicação geográfica as denominações que entrem em conflito com o nome de uma variedade vegetal ou de uma raça animal e que possam assim induzir o consumidor em erro quanto à verdadeira origem do produto.
3. O registo de uma denominação homónima ou parcialmente homónima de uma denominação já registada em conformidade com o presente regulamento deve ter na devida conta as práticas locais e tradicionais e o risco efectivo de confusão. Em especial:
a)
As denominações homónimas que induzam o consumidor em erro, levando-o a crer que os produtos são originários de outro território, não são registadas, ainda que sejam exactas no que se refere ao território, à região ou ao local de origem dos produtos agrícolas ou dos géneros alimentícios em questão;
b)
A utilização de uma denominação homónima registada só é autorizada em condições práticas que assegurem que a denominação homónima registada posteriormente seja suficientemente diferenciada da denominação já registada, tendo em conta a necessidade de garantir um tratamento equitativo aos produtores em causa e de não induzir o consumidor em erro.
4. Não são registadas as denominações de origem ou as indicações geográficas cujo registo, atendendo à reputação, à notoriedade e à duração da utilização de uma marca, for susceptível de induzir o consumidor em erro quanto à verdadeira identidade do produto.
Artigo 4.o
Caderno de especificações
1. Para poder beneficiar de uma denominação de origem protegida (DOP) ou de uma indicação geográfica protegida (IGP), o produto agrícola ou o género alimentício deve obedecer a um caderno de especificações.
2. Do caderno de especificações devem constar, pelo menos:
a)
O nome do produto agrícola ou do género alimentício, incluindo a denominação de origem ou a indicação geográfica;
b)
A descrição do produto agrícola ou do género alimentício, incluindo as matérias-primas, se for caso disso, e as principais características físicas, químicas, microbiológicas ou organolépticas do produto ou do género alimentício;
c)
A delimitação da área geográfica e, se for caso disso, os elementos que indiquem a observância dos requisitos previstos no n.o 3 do artigo 2.o;
d)
Os elementos que provam que o produto agrícola ou o género alimentício são originários da área geográfica delimitada referida nas alíneas a) ou b) do n.o 1 do artigo 2.o, conforme o caso;
e)
A descrição do método de obtenção do produto agrícola ou do género alimentício e, se necessário, os métodos locais, leais e constantes, bem como os elementos referentes ao seu acondicionamento, sempre que o agrupamento requerente, na acepção do n.o 1 do artigo 5.o, determine e justifique que o acondicionamento deve ser realizado na área geográfica delimitada, a fim de salvaguardar a qualidade ou garantir a origem ou assegurar o controlo;
f)
Os elementos que justificam:
i)
a relação entre a qualidade ou as características do produto agrícola ou do género alimentício e o meio geográfico referido na alínea a) do n.o 1 do artigo 2.o; ou, conforme o caso,
ii)
a relação entre uma qualidade determinada, a reputação ou outra característica do produto agrícola ou do género alimentício e a origem geográfica referida na alínea b) do n.o 1 do artigo 2.o;
g)
O nome e o endereço das autoridades ou organismos que verificam a observância das disposições do caderno de especificações, e as suas missões específicas;
h)
As eventuais regras específicas de rotulagem do produto agrícola ou do género alimentício em questão;
i)
As eventuais exigências fixadas por disposições comunitárias ou nacionais.
Artigo 5.o
Pedido de registo
1. Só os agrupamentos podem apresentar pedidos de registo.
Para efeitos do presente regulamento, entende-se por «agrupamento» qualquer organização, independentemente da sua forma jurídica ou composição, de produtores ou de transformadores do mesmo produto agrícola ou do mesmo género alimentício. No agrupamento podem participar outras partes interessadas. Uma pessoa singular ou colectiva pode ser equiparada a um agrupamento, em conformidade com as regras referidas na alínea c) do artigo 16.o
No caso de uma denominação que designe uma área geográfica transfronteiriça ou de uma denominação tradicional relacionada com uma área geográfica transfronteiriça, vários agrupamentos podem apresentar um pedido conjunto, em conformidade com as regras referidas na alínea d) do artigo 16.o
2. Os agrupamentos apenas podem apresentar pedidos de registo relativos aos produtos agrícolas ou géneros alimentícios por eles produzidos ou obtidos.
3. Do pedido de registo devem constar, pelo menos:
a)
O nome e o endereço do agrupamento requerente;
b)
O caderno de especificações previsto no artigo 4.o;
c)
Um documento único que inclua:
i)
os elementos principais do caderno de especificações: a denominação, a descrição do produto, incluindo, se necessário, as regras específicas aplicáveis ao seu acondicionamento e rotulagem, e a descrição sucinta da delimitação da área geográfica,
ii)
a descrição da relação do produto com o meio geográfico ou com a origem geográfica referidos nas alíneas a) ou b) do n.o 1 do artigo 2.o, conforme o caso, incluindo, se for caso disso, os elementos específicos da descrição do produto ou do método de produção que justificam a relação.
4. Sempre que diga respeito a uma área geográfica situada num determinado Estado-Membro, o pedido de registo é dirigido a esse Estado-Membro.
O Estado-Membro examina o pedido pelos meios adequados, a fim de verificar se é justificado e se preenche as condições estabelecidas no presente regulamento.
5. Como parte do exame referido no segundo parágrafo do n.o 4, o Estado-Membro lança um procedimento nacional de oposição, garantindo uma publicação adequada do pedido e prevendo um período razoável durante o qual qualquer pessoa singular ou colectiva com um interesse legítimo e estabelecida ou residente no seu território possa declarar a sua oposição ao pedido.
O Estado-Membro considera a admissibilidade das declarações de oposição recebidas à luz dos critérios referidos no primeiro parágrafo do n.o 3 do artigo 7.o
Se considerar que as exigências do presente regulamento estão satisfeitas, o Estado-Membro toma uma decisão favorável e transmite à Comissão os documentos referidos no n.o 7 para uma decisão definitiva. Caso contrário, o Estado-Membro decide recusar o pedido.
O Estado-Membro assegura que é dada publicidade à sua decisão favorável e que qualquer pessoa singular ou colectiva com um interesse legítimo dispõe de vias de recurso.
O Estado-Membro assegura que é publicada a versão do caderno de especificações em que se baseia a sua decisão favorável e que é facultado um acesso por via electrónica a esse caderno de especificações.
6. O Estado-Membro pode conceder, ao abrigo do presente regulamento e apenas a título transitório e a nível nacional, uma protecção à denominação, bem como, se for caso disso, um período de adaptação, com efeitos a partir da data de apresentação do pedido à Comissão.
O período de adaptação previsto no primeiro parágrafo apenas pode ser concedido se as empresas interessadas tiverem comercializado legalmente os produtos em causa, utilizando de forma contínua as denominações em questão, pelo menos, durante os cinco anos anteriores, e tiverem mencionado esse facto no decurso do procedimento nacional de oposição referido no primeiro parágrafo do n.o 5.
A protecção nacional transitória cessa a partir da data em que for tomada uma decisão sobre o registo nos termos do presente regulamento.
As consequências da protecção nacional transitória, no caso de a denominação não ser registada em conformidade com o presente regulamento, são da exclusiva responsabilidade do Estado-Membro em questão.
As medidas adoptadas pelos Estados-Membros nos termos do primeiro parágrafo só produzem efeitos ao nível nacional e não devem afectar as trocas comerciais intracomunitárias ou internacionais.
7. Relativamente a cada decisão favorável, referida no terceiro parágrafo do n.o 5, tomada por um Estado-Membro, este comunica à Comissão:
a)
O nome e o endereço do agrupamento requerente;
b)
O documento único referido na alínea c) do n.o 3;
c)
Uma declaração do Estado-Membro considerando que o pedido apresentado pelo agrupamento e que beneficia da decisão favorável preenche as condições previstas no presente regulamento e as disposições adoptadas para a sua execução;
d)
A referência da publicação do caderno de especificações referida no quinto parágrafo do n.o 5.
8. Os Estados-Membros porão em vigor as disposições legislativas, regulamentares ou administrativas necessárias para dar cumprimento ao disposto nos n.os 4 a 7 o mais tardar em 31 de Março de 2007.
9. Sempre que diga respeito a uma área geográfica situada num país terceiro, o pedido de registo é constituído pelos elementos previstos no n.o 3 e pelos elementos que provem que a denominação em questão é protegida no seu país de origem.
O pedido é dirigido à Comissão, quer directamente, quer através das autoridades do país terceiro em causa.
10. Os documentos referidos no presente artigo transmitidos à Comissão são redigidos numa das línguas oficiais das instituições da União Europeia, ou acompanhados de uma tradução autenticada numa dessas línguas.
Artigo 6.o
Exame pela Comissão
1. A Comissão examina o pedido recebido nos termos do artigo 5.o pelos meios adequados, a fim de verificar se é justificado e se cumpre as condições estabelecidas no presente regulamento. Este exame não deve exceder um período de 12 meses.
Mensalmente, a Comissão publica a lista das denominações que tenham sido objecto de um pedido de registo, bem como a sua data de apresentação à Comissão.
2. Sempre que, com base no exame efectuado nos termos do primeiro parágrafo no n.o 1, considere que as condições estabelecidas no presente regulamento estão reunidas, a Comissão publica no Jornal Oficial da União Europeia o documento único e a referência da publicação do caderno de especificações referida no quinto parágrafo do n.o 5 do artigo 5.o
Caso contrário, a Comissão decide recusar o pedido de registo, pelo procedimento a que se refere o n.o 2 do artigo 15.o
Artigo 7.o
Oposição/decisão sobre o registo
1. No prazo de seis meses a contar da data da publicação no Jornal Oficial da União Europeia, prevista no primeiro parágrafo do n.o 2 do artigo 6.o, qualquer Estado-Membro ou país terceiro pode opor-se ao registo proposto, mediante apresentação de uma declaração devidamente fundamentada à Comissão.
2. Qualquer pessoa singular ou colectiva com um interesse legítimo, estabelecida ou residente num Estado-Membro diferente do que pediu o registo ou num país terceiro, pode igualmente opor-se ao registo pedido, mediante apresentação de uma declaração devidamente fundamentada.
No caso das pessoas singulares ou colectivas estabelecidas ou residentes num Estado-Membro, a declaração é apresentada a esse Estado-Membro num prazo que permita a apresentação da oposição em conformidade com o n.o 1.
No caso das pessoas singulares ou colectivas estabelecidas ou residentes num país terceiro, a declaração é apresentada à Comissão, quer directamente, quer através das autoridades do país terceiro em causa, no prazo fixado no n.o 1.
3. Só são admissíveis as declarações de oposição recebidas pela Comissão no prazo fixado no n.o 1 que:
a)
Mostrem a inobservância das condições previstas no artigo 2.o; ou
b)
Mostrem que o registo da denominação proposta seria contrário aos n.os 2, 3 e 4 do artigo 3.o; ou
c)
Mostrem que o registo da denominação proposta iria prejudicar a existência de uma denominação total ou parcialmente homónima ou de uma marca ou a existência de produtos que se encontrem legalmente no mercado há pelo menos cinco anos à data da publicação prevista no n.o 2 do artigo 6.o; ou
d)
Especifiquem os elementos que permitem concluir que a denominação cujo registo é solicitado é genérica, na acepção do n.o 1 do artigo 3.o
A Comissão examina a admissibilidade das oposições.
Os critérios referidos nas alíneas b), c) e d) do primeiro parágrafo são apreciados em relação ao território da Comunidade que, no caso dos direitos de propriedade intelectual, se refere apenas ao território ou territórios em que esses direitos são protegidos.
4. Se não receber qualquer oposição admissível em conformidade com o n.o 3, a Comissão procede ao registo da denominação.
O registo é publicado no Jornal Oficial da União Europeia.
5. Sempre que uma oposição seja admissível em conformidade com o n.o 3, a Comissão convida as partes interessadas a proceder às consultas adequadas.
Se chegarem a acordo no prazo de seis meses, as partes interessadas comunicam à Comissão todos os elementos que tiverem permitido esse acordo, incluindo o parecer do requerente e o do oponente. Se os elementos publicados em conformidade com o disposto no n.o 2 do artigo 6.o não tiverem sido alterados ou tiverem unicamente sofrido alterações menores, a definir de acordo com a alínea h) do artigo 16.o, a Comissão procede em conformidade com o n.o 4 do presente artigo. Nos outros casos, a Comissão procede de novo ao exame referido no n.o 1 do artigo 6.o
Se não for alcançado um acordo, a Comissão toma uma decisão pelo procedimento a que se refere o n.o 2 do artigo 15.o, tendo em conta as práticas leais e tradicionais e os riscos de confusão existentes.
A decisão será publicada no Jornal Oficial da União Europeia.
6. A Comissão mantém um registo actualizado das denominações de origem protegidas e das indicações geográficas protegidas.
7. Os documentos referidos no presente artigo transmitidos à Comissão são redigidos numa das línguas oficiais das instituições da União Europeia, ou acompanhados de uma tradução autenticada numa dessas línguas.
Artigo 8.o
Denominações, menções e símbolos
1. Todas as denominações registadas ao abrigo do presente regulamento podem ser utilizadas por qualquer operador que comercialize produtos agrícolas ou géneros alimentícios que estejam em conformidade com o caderno de especificações correspondente.
2. As menções «denominação de origem protegida» e «indicação geográfica protegida», ou os símbolos comunitários que lhes estão associados, devem constar da rotulagem dos produtos agrícolas e dos géneros alimentícios, originários da Comunidade, que sejam comercializados sob uma denominação registada de acordo com o presente regulamento.
3. As menções referidas no n.o 2, bem como os símbolos comunitários que lhes estão associados, podem igualmente constar da rotulagem dos produtos agrícolas e dos géneros alimentícios, originários de países terceiros, que sejam comercializados sob uma denominação registada de acordo com o presente regulamento.
Artigo 9.o
Aprovação de alterações ao caderno de especificações
1. Qualquer agrupamento que satisfaça as condições previstas nos n.os 1 e 2 do artigo 5.o e que tenha um interesse legítimo pode solicitar a aprovação de uma alteração ao caderno de especificações, nomeadamente para ter em conta a evolução dos conhecimentos científicos e técnicos ou para rever a delimitação da área geográfica referida na alínea c) do n.o 2 do artigo 4.o
O pedido deve descrever as alterações propostas e apresentar a respectiva justificação.
2. Sempre que a alteração dê origem a uma ou várias alterações do documento único, o pedido de aprovação de uma alteração fica sujeito ao procedimento previsto nos artigos 5.o, 6.o e 7.o Todavia, se só forem propostas alterações menores, a Comissão decide da aprovação da alteração sem seguir o procedimento previsto no n.o 2 do artigo 6.o e no artigo 7.o e, em caso de aprovação, procede à publicação dos elementos referidos no n.o 2 do artigo 6.o
3. Sempre que a alteração não dê origem a qualquer alteração do documento único, aplicam-se as seguintes regras:
i)
Se a área geográfica se situar num Estado-Membro, este deve pronunciar-se sobre a aprovação da alteração e, em caso de parecer favorável, publicar o caderno de especificações alterado e informar a Comissão das alterações aprovadas e da respectiva justificação;
ii)
Se a área geográfica se situar num país terceiro, a Comissão deve determinar se a alteração proposta deve ser aprovada.
4. Sempre que a alteração diga respeito a uma alteração temporária do caderno de especificações, decorrente da imposição de medidas sanitárias ou fitossanitárias obrigatórias pelas autoridades públicas, são aplicáveis os procedimentos previstos no n.o 3.
Artigo 10.o
Controlos oficiais
1. Os Estados-Membros designam a autoridade ou autoridades competentes responsáveis pelos controlos no que se refere às obrigações impostas pelo presente regulamento, em conformidade com o Regulamento (CE) n.o 882/2004.
2. Os Estados-Membros garantem que qualquer operador que satisfaça o disposto no presente regulamento tenha direito a ser abrangido por um sistema de controlos oficiais.
3. A Comissão torna públicos o nome e o endereço das autoridades e dos organismos a que se referem o n.o 1 e o artigo 11.o e actualizá-los-á periodicamente.
Artigo 11.o
Verificação da observância do caderno de especificações
1. No que respeita a indicações geográficas e a denominações de origem relativas a áreas geográficas situadas no interior da Comunidade, a verificação da observância do caderno de especificações, anterior à colocação do produto no mercado, é garantida por:
-
uma ou mais das autoridades competentes referidas no artigo 10.o, e/ou
-
um ou mais dos organismos de controlo na acepção do artigo 2.o do Regulamento (CE) n.o 882/2004 que funcionem como organismos de certificação de produtos.
Os custos da verificação da observância do caderno de especificações são suportados pelos operadores sujeitos aos controlos em questão.
2. No que respeita a indicações geográficas e a denominações de origem relativas a áreas geográficas situadas no exterior da Comunidade, a verificação da observância do caderno de especificações, anterior à colocação do produto no mercado, é garantida por:
-
uma ou mais das autoridades públicas designadas pelo país terceiro, e/ou
-
um ou mais dos organismos de certificação de produtos.
3. Os organismos de certificação de produtos referidos nos n.os 1 e 2 devem respeitar e, a partir de 1 de Maio de 2010, ser acreditados, de acordo com a norma europeia EN 45011 ou com o ISO/IEC Guide 65 (Requisitos gerais para os organismos de certificação de produtos).
4. Quando as autoridades referidas nos n.os 1 e 2 tenham decidido verificar a observância do caderno de especificações, devem oferecer garantias adequadas de objectividade e de imparcialidade e ter ao seu dispor o pessoal qualificado e os recursos necessários para o desempenho das suas funções.
Artigo 12.o
Cancelamento
1. Sempre que, de acordo com as regras referidas na alínea k) do artigo 16.o, considerar que já não está assegurada a observância das condições do caderno de especificações de um produto agrícola ou de um género alimentício que beneficie de uma denominação protegida, a Comissão, pelo procedimento a que se refere o n.o 2 do artigo 15.o, procede ao cancelamento do registo, que é publicado no Jornal Oficial da União Europeia.
2. Qualquer pessoa singular ou colectiva que tenha um interesse legítimo pode requerer o cancelamento do registo, justificando o seu pedido.
O procedimento previsto nos artigos 5.o, 6.o e 7.o é aplicável, mutatis mutandis.
Artigo 13.o
Protecção
1. As denominações registadas são protegidas contra:
a)
Qualquer utilização comercial directa ou indirecta de uma denominação registada para produtos não abrangidos pelo registo, na medida em que esses produtos sejam comparáveis a produtos registados sob essa denominação, ou na medida em que a utilização dessa denominação explore a reputação da denominação protegida;
b)
Qualquer usurpação, imitação ou evocação, ainda que a verdadeira origem do produto seja indicada ou que a denominação protegida seja traduzida ou acompanhada por termos como «género», «tipo», «método», «estilo» ou «imitação», ou por termos similares;
c)
Qualquer outra indicação falsa ou falaciosa quanto à proveniência, origem, natureza ou qualidades essenciais do produto, que conste do acondicionamento ou embalagem, da publicidade ou dos documentos relativos ao produto em causa, bem como o acondicionamento em recipientes susceptíveis de criarem uma opinião errada sobre a origem do produto;
d)
Qualquer outra prática susceptível de induzir o consumidor em erro quanto à verdadeira origem do produto.
Sempre que uma denominação registada contenha em si mesma a denominação de um produto agrícola ou de um género alimentício que seja considerada genérica, a utilização dessa denominação genérica nos produtos ou géneros correspondentes não é considerada contrária às alíneas a) ou b) do primeiro parágrafo.
2. As denominações protegidas não podem tornar-se genéricas.
3. Em relação às denominações cujo registo seja pedido em conformidade com o artigo 5.o, pode ser previsto um período transitório de, no máximo, cinco anos, no âmbito do n.o 5 do artigo 7.o, unicamente no caso de uma oposição ter sido declarada admissível pelo facto de o registo da denominação proposta prejudicar a existência de uma denominação total ou parcialmente homónima ou a existência de produtos que se encontrem legalmente no mercado há, pelo menos, cinco anos à data da publicação prevista no n.o 2 do artigo 6.o
Pode igualmente ser fixado um período transitório para empresas estabelecidas no Estado-Membro ou no país terceiro onde se situe a área geográfica, desde que as referidas empresas tenham comercializado legalmente os produtos em causa, utilizando de forma contínua as denominações em questão, pelo menos, durante os cinco anos anteriores à data da publicação referida no n.o 2 do artigo 6.o e tiverem mencionado esse facto no decurso do procedimento nacional de oposição referidos no primeiro e segundo parágrafos do n.o 5 do artigo 5.o ou do procedimento comunitário de oposição referido no n.o 2 do artigo 7.o No total, o cúmulo do período transitório referido no presente parágrafo e do período de adaptação referido no n.o 6 do artigo 5.o não pode ser superior a cinco anos. Quando o período de adaptação referido no n.o 6 do artigo 5.o exceder cinco anos, não é concedido qualquer período transitório.
4. Sem prejuízo do artigo 14.o, a Comissão pode, pelo procedimento a que se refere o n.o 2 do artigo 15.o, permitir a coexistência de uma denominação registada e de uma denominação não registada que designe um local de um Estado-Membro ou de um país terceiro, quando esta for idêntica à denominação registada, desde que sejam observadas todas as condições a seguir enunciadas:
a)
A denominação idêntica não registada ser legalmente utilizada há, pelo menos, vinte e cinco anos à data de 24 de Julho de 1993, com base em práticas leais e constantes;
b)
Ser comprovado que essa utilização não teve, em momento algum, por objectivo tirar partido da reputação da denominação registada, nem induziu ou pôde induzir o consumidor em erro quanto à verdadeira origem do produto;
c)
O problema levantado pelas denominações idênticas ser evocado antes do registo da denominação.
A coexistência da denominação registada e da denominação idêntica não registada não pode exceder um período de quinze anos, no máximo, no termo do qual a denominação não registada não pode continuar a ser utilizada.
Só será autorizada a utilização da denominação geográfica não registada no caso de o país de origem ser indicado de forma clara e visível no rótulo.
Artigo 14.o
Relações entre marcas, denominações de origem e indicações geográficas
1. Sempre que uma denominação de origem ou uma indicação geográfica seja registada ao abrigo do presente regulamento, é recusado o pedido de registo de uma marca que corresponda a uma das situações referidas no artigo 13.o e diga respeito à mesma classe de produto, caso o pedido de registo da marca seja apresentado após a data de apresentação à Comissão do pedido de registo da denominação de origem ou indicação geográfica.
As marcas registadas contrariamente ao disposto no primeiro parágrafo são consideradas inválidas.
2. Na observância da legislação comunitária, uma marca cuja utilização configure uma das situações referidas no artigo 13.o, que tenha sido objecto de pedido, registo ou, nos casos em que tal seja previsto pela legislação em causa, que tenha sido adquirida pelo uso de boa fé no território comunitário, quer antes da data de protecção da denominação de origem ou da indicação geográfica no país de origem, quer antes de 1 de Janeiro de 1996, pode continuar a ser utilizada, não obstante o registo de uma denominação de origem ou de uma indicação geográfica, sempre que a marca não incorra nas causas de invalidade ou de caducidade previstas na Primeira Directiva 89/104/CEE do Conselho, de 21 de Dezembro de 1988, que harmoniza as legislações dos Estados-Membros em matéria de marcas (8) ou no Regulamento (CE) n.o 40/94 do Conselho, de 20 de Dezembro de 1993, sobre a marca comunitária (9).
Artigo 15.o
Procedimento de comitologia
1. A Comissão é assistida pelo Comité permanente das indicações geográficas e das denominações de origem protegidas.
2. Sempre que se faça referência ao presente número, são aplicáveis os artigos 5.o e 7.o da Decisão 1999/468/CE.
O prazo previsto no n.o 6 do artigo 5.o da Decisão 1999/468/CE é de três meses.
3. O Comité aprovará o seu regulamento interno.
Artigo 16.o
Regras de execução
As regras pormenorizadas de execução do presente regulamento são aprovadas pelo procedimento a que se refere o n.o 2 do artigo 15.o e devem incluir, nomeadamente:
a)
A lista das matérias-primas a que se refere o n.o 3 do artigo 2.o;
b)
Regras relativas aos elementos que devem constar do caderno de especificações referido no n.o 2 do artigo 4.o;
c)
As condições em que uma pessoa singular ou colectiva pode ser equiparada a um agrupamento;
d)
Regras relativas à apresentação de um pedido de registo de uma denominação que designe uma área geográfica transfronteiriça, referida no terceiro parágrafo do n.o 1 do artigo 5.o;
e)
Regras relativas ao teor e ao modo de transmissão à Comissão dos documentos referidos nos n.os 7 e 9 do artigo 5.o;
f)
Regras relativas às oposições referidas no artigo 7.o, incluindo as consultas adequadas entre partes interessadas;
g)
Regras relativas às menções e aos símbolos referidos no artigo 8.o;
h)
A definição das alterações menores referidas no segundo parágrafo do n.o 5 do artigo 7.o e no n.o 2 do artigo 9.o, tendo em conta que uma alteração menor não pode visar as características essenciais do produto nem alterar a relação;
i)
Regras relativas ao registo das denominações de origem e indicações geográficas, previsto no n.o 6 do artigo 7.o;
j)
Regras relativas às condições de controlo da observância dos cadernos de especificações;
k)
Regras relativas ao cancelamento do registo.
Artigo 17.o
Disposições transitórias
1. As denominações que, à data da entrada em vigor do presente regulamento, constarem da lista do anexo do Regulamento (CE) n.o 1107/96 da Comissão (10) e aquelas que constarem da lista do anexo do Regulamento (CE) n.o 2400/96 da Comissão (11) são retomadas automaticamente no registo referido no n.o 6 do artigo 7.o do presente regulamento. Os correspondentes cadernos de especificações são equiparados aos referidos no n.o 1 do artigo 4.o Continuam a aplicar-se quaisquer disposições transitórias específicas associadas a esses registos.
2. No que se refere aos pedidos pendentes, às declarações e aos requerimentos recebidos pela Comissão antes da data de entrada em vigor do presente regulamento:
a)
Não se aplicam os procedimentos do artigo 5.o, sem prejuízo do n.o 3 do artigo 13.o; e
b)
A ficha-resumo do caderno de especificações redigida em conformidade com o Regulamento (CE) n.o 383/2004 da Comissão (12) substitui o documento único referido na alínea c) do n.o 3 do artigo 5.o
3. A Comissão pode aprovar, se necessário, outras disposições transitórias, pelo procedimento a que se refere o n.o 2 do artigo 15.o
Artigo 18.o
Taxas
Os Estados-Membros podem exigir o pagamento de uma taxa destinada a cobrir as despesas por eles efectuadas, incluindo as despesas decorrentes do exame dos pedidos de registo, das declarações de oposição, dos pedidos de alteração e dos pedidos de cancelamento ao abrigo do presente regulamento.
Artigo 19.o
Revogação
É revogado o Regulamento (CEE) n.o 2081/92.
As remissões para o regulamento revogado devem entender-se como sendo feitas para o presente regulamento e ler-se nos termos do quadro de correspondência constante do anexo III.
Artigo 20.o
Entrada em vigor
O presente regulamento entra em vigor no dia da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
No entanto, o disposto no n.o 2 do artigo 8.o é aplicável com efeitos a partir de 1 de Maio de 2009, sem prejuízo para os produtos já colocados no mercado antes desta data.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 20 de Março de 2006.