РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 133/2008 НА КОМИСИЯТА
от 14 февруари 2008 година
относно вноса от трети страни на чистопородни разплодни животни от рода на едрия рогат добитък и предоставянето на възстановявания при износ
(кодифицирана версия)
КОМИСИЯТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1254/1999 на Съвета от 17 май 1999 г. относно общата организация на пазара на говеждо и телешко месо (1), и по-специално член 31, параграф 4 и член 33, параграф 12 от него,
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕИО) № 2342/92 на Комисията от 7 август 1992 година относно вноса от трети страни на чистопородни разплодни животни от рода на едрия рогат добитък и предоставянето на възстановявания при износ и за отмяна на Регламент (ЕИО) № 1544/79 (2) е бил неколкократно и съществено изменян (3). С оглед постигане на яснота и рационалност посоченият регламент следва да бъде кодифициран.
(2)
Чистопородните разплодни животни от рода на едрия рогат добитък, попадащи под код по Комбинираната номенклатура 0102 10, не се облагат с вносни мита при внос в Общността. Отпуска се по-високо възстановяване при износ на женски животни на възраст до 60 месеца отколкото при износа на живи животни от рода на едрия рогат добитък, попадащи под код по Комбинираната номенклатура 0102 90.
(3)
За да се гарантира правилното прилагане на разпоредбите на Общността в тази област, терминът „чистопородни разплодни животни“ трябва да бъде изяснен. Определението, посочено в член 1 от Директива 77/504/ЕИО на Съвета от 25 юли 1977 г. относно чистопородни разплодни животни от рода на едрия рогат добитък (4), трябва да бъде използвано за целта.
(4)
За да се гарантира, че внесените животни действително са предназначени за разплод, те трябва да бъдат придружен и от сертификат за родословие и зоотехнически сертификат, както и от здравен сертификат, които обикновено се изискват за такива животни, а вносителите да поемат задължението да запазят животните живи за известен период от време.
(5)
При липса на такава разпоредба за сигурност, която да гарантира запазването на тези животни живи за посочения период, се прилага Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета от 12 октомври 1992 година относно създаване на Митнически кодекс на Общността (5), когато изискването по отношение на посочения период не e спазено.
(6)
Общността е сключила двустранни споразумения за свободна търговия със страните от Европейската асоциация за свободна търговия (ЕАСТ). По силата на тези споразумения някои от разпоредбите, свързани със или отнасящи се до задълженията на споменатите трети страни, би следвало да отпаднат, но сертификатите за родословие, както и здравните сертификати, отнасящи се за чистопородните разплодни животни, следва да се представят при пускане на животните в свободно движение на територията на Общността.
(7)
Освен ветеринарномедицинските документи, които трябва да съпровождат износа на чистопородни разплодни женски животни с оглед гаранцията, че те наистина са предназначени за разплод, в сертификата за родословие следва да се посочат или да се прикрепят към него резултатите от генетичната стойност.
(8)
Чистопородните разплодни животни, внасяни в Общността, трябва да бъдат проверени дали преди това те не са били изнесени от Общността и дали за тях преди това не са били изплатени възстановявания при износ. Ако за такива животни са били заплатени възстановявания при износ, сумите трябва да бъдат върнати, преди животните да се внесат отново в Общността.
(9)
Мерките, предвидени с настоящия регламент, са в съответствие със становището на Управителния комитет по говеждо и телешко месо,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
С оглед събирането на вносни мита и предоставянето на възстановявания при износ, живите животни от рода на едрия рогат добитък се считат за чистопородни разплодни животни, попадащи под код по КН 0102 10, ако те отговарят на определението, посочено в член 1 от Директива 77/504/ЕИО. Освен това, само женски животни на възраст до 6 години се считат за чистопородни женски разплодни животни.
Член 2
1. За пускането в свободно движение на чистопородните разплодни животни от рода на едрия рогат добитък, попадащи под код по КН 0102 10, вносителите представят следните документи на митническите органи на държавата-членка по отношение на всяко едно от животните:
а)
сертификат за родословие и зоотехнически сертификат, изготвен съгласно Решение 96/510/ЕО на Комисията (6);
б)
здравен сертификат, прилаган спрямо чистопородните разплодни животни от рода на едрия рогат добитък, или заверено копие на този документ, и общия ветеринарен входен документ (ОВВД), изготвен съгласно Регламент (ЕО) № 282/2004 на Комисията (7).
2. В допълнение, вносителите представят на митническите органи писмена декларация със съдържание, че с изключение при случаи на непреодолима сила, животното няма да бъде заклано през следващите двадесет и четири месеца от деня, на който то е внесено.
3. Не по-късно от края на двадесет и седмия месец след пускането на животното в свободно движение вносителите представят на митническите органи на държавата-членка вносителка следните доказателства за него:
а)
че не е било заклано преди изтичането на срока, посочен в параграф 2; или
б)
че е било заклано преди изтичане на срока поради здравословни причини, или е умряло в резултат на заболяване или нещастен случай.
Доказателството, посочено в буква а), представлява сертификат, издаден от асоциацията, организацията или официалния орган на държавата-членка, които водят родословната книга или от официален ветеринарен лекар. Доказателството, посочено в буква б), представлява сертификат, издаден от официален орган, определен от държавата-членка. Тези доказателства се проверяват в компютърната база данни, предвидена в член 5 от Регламент (ЕО) № 1760/2000 на Европейския парламент и на Съвета (8), след като тази база данни започне да действа.
4. При неспазване на изискването за период от двадесет и четири месеца, с изключение на случаи, когато се прилага параграф 3, буква б), следва класиране в Комбинираната номенклатура на въпросното животно под код 0102 90, от което произтичат процедури за заплащане на вносни мита, които не са били събрани, съгласно Регламент (ЕИО) № 2913/92.
5. Разпоредбите относно пределната възраст, посочена в член 1, и задълженията, посочени в параграфи 2, 3 и 4 от настоящия член, не се прилагат при вноса на чистопородни разплодни животни с произход от Исландия, Норвегия и Швейцария.
6. Настоящият член не засяга прилагането на член 7, втора алинея от Директива 77/504/ЕИО.
Член 3
1. Предоставянето на възстановяване за женски чистопородни разплодни животни се осъществява при условие, че се представи, по отношение на всяко животно, по време на извършването на митническите формалности при износа оригинал или копие от:
а)
сертификатът за родословие, изготвен съгласно член 2, параграф 1 от Решение 2005/379/ЕО на Комисията (9), или друг документ, изготвен съгласно параграф 2 от посочения член;
б)
здравен сертификат за чистопородни разплодни животни от рода на едрия рогат добитък, изискван от третата страна на местоназначение.
Въпреки това, чрез дерогация от буква б), държавите-членки могат да разрешат представянето на само един сертификат за група животни.
2. Оригиналите на двата сертификата, посочени в параграф 1, се връщат на износителя, а копията на тези два документа, които се заверяват от митническите органи, се прилагат към молбата за заявлението за възстановяване при износ.
Член 4
1. Преди пускането в свободно движение на чистопородни разплодни животни, внесени обратно в Общността, предоставеното възстановяване при износ се връща или се вземат необходимите мерки от компетентните органи за удържането на предвидените суми, ако не са били вече изплатени.
2. Ако по време на извършването на митническите формалности при вноса на животни, попадащи под код по Комбинираната номенклатура 0102 10, сертификатът за родословие показва, че животновъдът е установен в Общността, вносителят трябва също да докаже, че не е предоставяно никакво възстановяване или че възстановяването е вече върнато. Ако не може да бъде представено такова доказателство, се счита, че е било заплатено възстановяване при износ в размер на най-високото вносно мито, приложимо в деня на реимпорта в Общността за животни от рода на едрия рогат добитък, попадащи под код по Комбинираната номенклатура 0102 90.
Член 5
Регламент (ЕИО) № 2342/92 се отменя.
Позоваванията на отменения регламент се считат за позовавания на настоящия регламент и се четат съгласно таблицата на съответствието в приложение II.
Член 6
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 14 февруари 2008 година.
REGULAMENTO (CE) N.o 133/2008 DA COMISSÃO
de 14 de Fevereiro de 2008
relativo às importações provenientes dos países terceiros e à concessão de restituições à exportação de animais reprodutores de raça pura da espécie bovina
(Versão codificada)
A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS,
Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (CE) n.o 1254/1999 do Conselho, de 17 de Maio de 1999, que estabelece a organização comum de mercado no sector da carne de bovino (1), nomeadamente o n.o 4 do seu artigo 31.o e o n.o 12 do seu artigo 33.o,
Considerando o seguinte:
(1)
O Regulamento (CEE) n.o 2342/92 da Comissão, de 7 de Agosto de 1992, relativo às importações provenientes dos países terceiros e à concessão de restituições à exportação de animais reprodutores de raça pura da espécie bovina e que revoga o Regulamento (CEE) n.o 1544/79 (2), foi por várias vezes alterado de modo substancial (3), sendo conveniente, por uma questão de lógica e clareza, proceder à codificação do referido regulamento.
(2)
Aquando da sua importação na Comunidade, os animais vivos da espécie bovina reprodutores de raça pura do código NC 0102 10 não são submetidos ao pagamento de direitos à importação. Aquando da sua exportação, as fêmeas até à idade de 60 meses beneficiam de uma taxa de restituição mais elevada do que os animais vivos da espécie bovina do código NC 0102 90.
(3)
A fim de permitir a correcta aplicação da regulamentação comunitária na matéria, é conveniente precisar a noção de animal reprodutor de raça pura. Para o efeito, deve ser aplicada a definição dada pelo artigo 1.o da Directiva 77/504/CEE do Conselho, de 25 de Julho de 1977, que diz respeito aos animais da espécie bovina reprodutores de raça pura (4).
(4)
Com vista a garantir que sejam realmente destinados à reprodução, é necessário que os animais importados sejam acompanhados do certificado genealógico e zootécnico, bem como do certificado de polícia sanitária, normalmente exigidos em relação a estes reprodutores e que, além disso, o importador se comprometa a manter os animais em vida durante um determinado período.
(5)
Na ausência de uma caução para garantir a manutenção em vida destes animais durante um certo período, é conveniente prever que em caso de inobservância deste prazo seja aplicado o disposto no Regulamento (CEE) n.o 2913/92 do Conselho, de 12 de Outubro de 1992, que estabelece o Código Aduaneiro Comunitário (5).
(6)
A Comunidade concluiu acordos bilaterais de comércio livre com os países da EFTA. Em virtude desses acordos, é conveniente dispensar esses países terceiros de determinadas disposições ou obrigações, exigindo simultaneamente a apresentação, aquando da introdução em livre prática na Comunidade, do certificado genealógico e do certificado de polícia sanitária aplicável aos reprodutores de raça pura.
(7)
Aquando da exportação, é necessário especificar, relativamente às fêmeas reprodutoras de raça pura, com o objectivo de garantir que estes animais são efectivamente destinados à reprodução, os documentos de polícia sanitária que devem acompanhar os referidos animais, bem como os resultados da apreciação do valor genético que devem, quer constar do certificado genealógico quer acompanhá-lo.
(8)
Aquando da importação na Comunidade, é necessário verificar se os animais reprodutores de raça pura não foram anteriormente exportados da Comunidade, com benefício de uma restituição à exportação. Relativamente aos animais que tenham beneficiado de uma restituição à exportação, é conveniente que os montantes correspondentes sejam restituídos antes da sua reimportação na Comunidade.
(9)
As medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité de gestão de carne de bovino,
ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
Para efeitos da cobrança de direitos de importação e da concessão de restituições à exportação, os animais vivos da espécie bovina são considerados reprodutores de raça pura do código NC 0102 10 se estiverem em conformidade com a definição dada no artigo 1.o da Directiva 77/504/CEE. Além disso, apenas são consideradas fêmeas reprodutoras de raça pura os animais até à idade de seis anos.
Artigo 2.o
1. Aquando da introdução em livre prática dos animais reprodutores de raça pura da espécie bovina do código NC 0102 10, o importador apresentará às autoridades aduaneiras do Estado-Membro, em relação a cada animal:
a)
O certificado genealógico e zootécnico, que deve ser elaborado em conformidade com a Decisão 96/510/CE (6);
b)
O certificado de polícia sanitária aplicável aos bovinos reprodutores de raça pura, ou uma cópia autenticada do mesmo e o documento veterinário comum de entrada (DUCE), elaborado em conformidade com o Regulamento (CE) n.o 282/2004 da Comissão (7).
2. Além disso, o importador apresentará às autoridades aduaneiras uma declaração escrita que certifique que, salvo caso de força maior, o animal não será abatido no prazo de 24 meses a contar do dia da sua importação.
3. No final do 27.o mês seguinte ao da introdução em livre prática, o mais tardar, o importador apresentará às autoridades aduaneiras do Estado-Membro de importação a prova de que o animal:
a)
Não foi abatido antes do termo do prazo previsto no n.o 2; ou
b)
Foi abatido antes do termo desse prazo por motivos sanitários ou morreu em consequência de doença ou de acidente.
A prova referida na alínea a) será produzida mediante a apresentação de um atestado estabelecido pela associação, organização ou serviço oficial do Estado-Membro que mantém o livro genealógico ou por um veterinário de um serviço oficial. A prova referida na alínea b) será produzida mediante a apresentação de um atestado estabelecido por um serviço oficial designado pelo Estado-Membro. Estas provas devem ser objecto de verificação na base de dados informatizada prevista no artigo 5.o do Regulamento (CE) n.o 1760/2000 do Parlamento Europeu e do Conselho (8), logo que a referida base se encontre operacional.
4. Salvo em caso de aplicação do n.o 3, alínea b), a inobservância do prazo de 24 meses implica a classificação do animal em causa no código NC 0102 90 e dá origem a uma acção destinada à cobrança dos direitos de importação não cobrados, em conformidade com o Regulamento (CEE) n.o 2913/92.
5. As disposições relativas ao limite de idade referido no artigo 1.o e às obrigações referidas nos n.os 2, 3 e 4 do presente artigo não são aplicáveis às importações de reprodutores de raça pura originários e provenientes da Islândia, Noruega e Suíça.
6. O presente artigo não prejudica a aplicação do segundo parágrafo do artigo 7.o da Directiva 77/504/CEE.
Artigo 3.o
1. A concessão da restituição para as fêmeas reprodutoras de raça pura fica subordinada, relativamente a cada animal, à apresentação, aquando do cumprimento das formalidades aduaneiras de exportação, do original e de uma cópia:
a)
Do certificado genealógico, elaborado em conformidade com o n.o 1 do artigo 2.o da Decisão 2005/379/CE da Comissão (9) ou de qualquer outro documento elaborado em conformidade com o n.o 2 desse artigo;
b)
Do certificado de polícia sanitária aplicável aos bovinos reprodutores de raça pura exigido pelo país terceiro de destino.
Todavia, em derrogação da alínea b), os Estados-Membros podem autorizar a apresentação de um único certificado para um lote de animais.
2. O original dos dois certificados mencionados no n.o 1 é restituído ao exportador, devendo a cópia destes dois documentos, autenticada pelas autoridades aduaneiras, ser anexada ao pedido de pagamento da restituição.
Artigo 4.o
1. Sempre que sejam reimportados na Comunidade animais reprodutores de raça pura, e antes da sua introdução em livre prática, a restituição à exportação concedida deve ser restituída ou devem ser tomadas medidas adequadas pelas autoridades competentes para que os montantes previstos sejam retidos, caso não tenham ainda sido pagos.
2. Se, no momento do cumprimento das formalidades aduaneiras de importação respeitantes aos animais do código NC 0102 10, o certificado genealógico revelar que o seleccionador está estabelecido na Comunidade, o importador deve, além disso, provar que não foi concedida qualquer restituição ou que o montante concedido foi reembolsado. Na impossibilidade de apresentação de tal prova, considerar-se-á que os animais beneficiaram de uma restituição à exportação igual ao mais elevado direito de importação aplicável no dia da reimportação na Comunidade dos animais da espécie bovina do código NC 0102 90.
Artigo 5.o
É revogado o Regulamento (CEE) n.o 2342/92.
As referências ao Regulamento revogado devem entender-se como sendo feitas para o presente regulamento, e devem ser lidas de acordo com o quadro de correspondência constante do anexo II.
Artigo 6.o
O presente regulamento entra em vigor no vigésimo dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 14 de Fevereiro de 2008.