31998R1526
L 201/47
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
РЕГЛАМЕНТ (EО) № 1526/98 НА КОМИСИЯТА
от 16 юли 1998 година
за изменение на Регламент (ЕИО) № 752/93 относно разпоредбите за прилагане на Регламент (ЕИО) № 3911/92 на Съвета относно износа на паметници на културата
КОМИСИЯТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност,
като взе предвид Регламент (ЕИО) № 3911/92 на Съвета от 9 декември 1992 г. относно износа на стоки с културен характер (1), изменен с Регламент (EО) № 2469/96 (2), и по-специално член 7 от него,
след проведени консултации с Консултативния комитет по стоките, свързани с култура,
като има предвид, че е препоръчително, с оглед отстраняването на ненужни административни задачи и работа, да се въведат отворени разрешителни за случаите на временен износ на стоки свързани с културата от отговорни лица или организации за използване и/или изложби в трети държави;
като има предвид, че желанието на някои от държавите-членки е да се възползват от тези облекчения за стоките, лицата и организациите свързани с културата, като условията за изпълнение при това се отличават в различните държави-членки; като има предвид, че държавите-членки следва да приемат, или отхвърлят, използването на отворени разрешителни и да определят условията по издаването им;
като има предвид, че е необходимо да се определят разпоредби по външния вид на тези разрешителни, така че да могат да се разпознават лесно и да се използват навсякъде в Общността;
като има предвид, че разпоредбите на член 10, отнасящ се до общия митнически транзит, вече не са необходими,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регламент (ЕИО) № 752/93 на Комисията (3) се изменя както следва:
1.
Член 1 се заменя със следното:
„Член 1
1. Въвеждат се три вида разрешения за износ на стоки свързани с културата, които се издават и използват по реда на Регламент (ЕИО) № 3911/92 на Съвета, наричан по-долу „основен регламент“, както и на настоящия регламент:
-
стандартно разрешително,
-
специфично отворено разрешително,
-
общо отворено разрешително.
2. Използването на разрешителни за износ по никакъв начин не засяга задълженията свързани с формалностите по износа или свързаните с тях документи.“
2.
Член 2 се преномерира като член 1, параграф 3.
3.
Добавя се следният нов член 2:
„Член 2
1. Стандартният лиценз се използва обикновено за всеки износ подлежащ на разпоредбите на основния регламент. На всяка отделна държава-членка остава възможността да реши дали да издава или не специфични или общи отворени разрешителни, които да се използват когато са изпълнени условията поставени за тях по реда на членове 10 и 13.
2. Специфично отворено разрешително се издава за последователен износ на определена стока свързана с културата от конкретно лице или организация по реда определен в член 10.
3. Общо отворено разрешително се издава за временен износ на група стоки свързани с културата, които са част от постоянна сбирка на музей или друга институция по реда, определен в член 13.
4. Държава-членка отнема по всяко време специфично или общо отворено разрешително, когато не са спазени условията по издаването му. Незабавно след това тя известява Комисията за въпросното разрешително, за да не се използва незаконно. Комисията от своя страна известява незабавно останалите държави-членки.
5. Държавите-членки приемат необходимите разпоредби, които считат за подходящи на своя територия за контрол на издадените от тях отворени разрешителни.“
4.
Добавя се нов раздел II, който съдържа съществуващите членове от 3 до 9:
„РАЗДЕЛ II
Стандартно разрешително“
5.
В началото на член 3, параграф 1 се добавя следното:
„Стандартните лицензи се издават като формуляри, чийто образец е посочен в приложение I.“
6.
Добавя се нов раздел III, като съществуващият член 10 се заличава, а наличният член 11 остава, но като член 17:
„РАЗДЕЛ III
Отворени разрешителни
ГЛАВА 1
Специфични отворени разрешителни
Член 10
1. Специфично отворено разрешително се издава за определена стока, свързана с културата, която се изнася временно от Общността, но редовно за използване и/или изложби в трета държава. Свързаната с културата стока се притежава, или е законна собственост, на лице или организация, които я използват и/или излагат.
2. Разрешително се издава само когато компетентните органи са убедени, че въпросното лице или организация, предоставят всички гаранции, които са необходими, за да се върне въпросната стока обратно в Общността в добро състояние, както и след предоставяне на такова описание или маркировка, които да гарантират към момента на изнасяне, че няма никакво съмнение, въпросната стока да е същата, за която е издадено специфичното отворено разрешително.
3. Разрешителното е валидно в срок до пет години.
Член 11
Разрешителното се представя в подкрепа на писмената митническа декларация за износ, или се показва при поискване във всеки един случай на проверка или оглед на придружаваните от него стоки, свързани с културата.
Компетентните органи на държавата-членка, където се представя лиценза, имат право да изискат превода му на езика, или един от официалните езици, на въпросната държава-членка. В такъв случай разходите по превода се поемат от титуляря на лиценза.
Член 12
1. Митническата служба по приемане и обработка на митническата декларация за износ извършва проверка дали представените стоки са описаните в разрешителното за износ, както и за упоменаването на това разрешително в графа 44 от същата митническа декларация за износ, когато се изисква писмена такава.
2. Когато се изисква писмена декларация за износ, разрешителното се прикрепя към копие 3 от единния административен документ и придружава стоките до митническата служба на напускане на митническата територия на Общността. Когато на износителя или неговия представител се връчи копие 3 от единния административен документ, разрешителното също му се предоставя за използване при нужда впоследствие.
ГЛАВА 2
Общо отворено разрешително
Член 13
1. Общото отворено разрешително се издава на музеи или други институции за да обоснове временния износ на стоки и предмети включени в постоянната им колекция, като цитираните предмети се изнасят редовно от Общността за изложби в трета страна.
2. Разрешително се издава само когато компетентните органи са убедени, че въпросното лице или организация, предоставят всички гаранции, които са необходими, за да се върне въпросната стока обратно в Общността в добро състояние. Разрешителното може да се издава за всякаква комбинация от стоки и предмети представляващи предмет на временния износ. Допуска се използването му за групи от различни комбинации предмети било последователно или едновременно.
3. Разрешителното е валидно в срок до пет години.
Член 14
Разрешителното се представя в подкрепа на писмената митническа декларация.
Компетентните органи на държавата-членка където се представя лиценза имат право да изискат превода му на езика, или един от официалните езици, на въпросната държава-членка. В такъв случай разходите по превода се поемат от титуляря на лиценза.
Член 15
1. Митническата служба по приемане и обработка на митническата декларация за износ извършва проверка дали разрешителното за износ се представя заедно със списък на стоките включени в него и описани също така в митническата декларация за износ. Списъкът се представя на бланка на въпросната институция и всеки един негов лист се подписва от едно от лицата от институцията, назовани в самото разрешително. Освен това всяка една страница на разрешителното се подпечатва с официалния печат на институцията. Разрешителното се цитира в графа 44 от същата митническа декларация за износ.
2. Разрешителното се прикрепя към копие 3 от единния административен документ и придружава стоките до митническата служба на напускане на митническата територия на Общността. Когато на износителя или неговия представител се връчи копие 3 от единния административен документ, разрешителното също му се предоставя за използване при нужда впоследствие.
ГЛАВА 3
Образци за разрешителните
Член 16
1. Специфичното отворено разрешително се издава като формуляр, чийто образец е посочен в приложение II.
2. Общото отворено разрешително се издава като формуляр, чийто образец е посочен в приложение III.
3. Бланката на разрешителното се отпечатва на един или повече от официалните езици в Общността.
4. Размерът на бланката на разрешителното е 210 × 297 mm. Допустимо е отклонение между минус 5 mm и плюс 8 mm по дължината на листа. Използваната хартия да е бяла, без механични примеси, формована за писане и с тегло минимум 55 g/m2. Фонът му се състои от светлосиня плетеница, която да предпазва от фалшификации по механичен или химически път.
5. Вторият лист на разрешителното, който е без плетеницата, се използва само и единствено от износителя за неговия архив.
Заявлението използвано за издаване на разрешителното се определя от отделните държави-членки.
6. Държавите-членки имат право да отпечатват сами бланките за разрешителното или да ги отпечатат в одобрени печатници. В последния случай отпечатаните формуляри трябва да имат цитирано разрешителното на печатаря. Всяка бланка носи задължително името и адреса на печатаря или обозначение, с което печатаря може да бъде установен. Освен това има сериен номер, отпечатан или поставен с печат, чрез който да бъде идентифицирана.
7. Държавите-членки са отговорни за всички мерки предприемани за предотвратяване на фалшификациите на разрешителните. Средствата за идентифициране приети от държавите-членки за тази цел се известяват на Комисията, която от своя страна ги съобщава на компетентните органи на останалите държави-членки.
8. Разрешителните се попълват по механичен или електронен начин. При изключителни обстоятелства могат да се попълват с черен химикал с главни печатни букви. Забранява се изтриване, надписване или подмяна на написан вече текст.“
7.
Добавя се нов раздел IV, който съдържа член 17:
„РАЗДЕЛ IV
Общи разпоредби“
8.
Съществуващото приложение става приложение I.
9.
Приложение I към настоящия регламент се добавя като приложение II.
10.
Приложение II към настоящия регламент се добавя като приложение III.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на седмия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейските общности.
Той се прилага от 1 септември 1998 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 16 юли 1998 година.
REGULAMENTO (CE) Nº 1526/98 DA COMISSÃO de 16 de Julho de 1998 que altera o Regulamento (CEE) nº 752/93 que estabelece normas de execução do Regulamento (CEE) nº 3911/92 do Conselho, relativo à exportação de bens culturais
A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS,
Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (CEE) nº 3911/92 do Conselho, de 9 de Dezembro de 1992, relativo à exportação de bens culturais (1), alterado pelo Regulamento (CE) nº 2469/96 (2), e, nomeadamente, o seu artigo 7º,
Após consulta do Comité Consultivo para os Bens Culturais,
Considerando que é aconselhável, a fim de eliminar formalidades administrativas supérfluas, introduzir o conceito de autorização aberta para a exportação temporária de bens culturais por pessoas ou organismos responsáveis, para utilização e/ou exibição em países terceiros;
Considerando que os Estados-membros que pretendam beneficiar desta facilidade devem poder fazê-lo em relação aos bens culturais, aos particulares e aos organismos sob a sua jurisdição; que, uma vez que as condições a preencher diferirão de Estado-membro para Estado-membro, deve ficar ao critério dos Estados-membros a utilização ou não de autorizações abertas e o estabelecimento das condições que devem ser preenchidas para a respectiva emissão;
Considerando que é necessário estabelecer disposições no que respeita à criação deste tipo de autorizações para que possam ser prontamente reconhecidas e utilizadas em toda a Comunidade;
Considerando que as disposições do artigo 10º relativas ao trânsito comum deixam de ser necessárias,
ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1º
O Regulamento (CEE) nº 752/93 da Comissão (3) é alterado do seguinte modo:
1. O artigo 1º passa a ter a seguinte redacção:
«Artigo 1º
A exportação de bens culturais está sujeita a três tipos de autorizações de exportação que serão emitidas e utilizadas em conformidade com o Regulamento (CEE) nº 3911/92 do Conselho, a seguir designado "regulamento de base", e com o seu regulamento de aplicação:
- a autorização normal,
- a autorização aberta específica,
- a autorização aberta geral.
2. A utilização destas autorizações de exportação em nada prejudicará as obrigações relativas às formalidades de exportação, nem as que dizem respeito aos documentos a estas relativos.».
2. O artigo 2º passa a ser o nº 3 do artigo 1º
3. É aditado um novo artigo 2º
«Artigo 2º
1. Será utilizada, regulamente, uma autorização normal para cada exportação objecto do regulamento de base. Todavia, cada Estado-membro em causa pode decidir se deseja ou não emitir autorizações abertas específicas ou gerais que podem ser utilizadas em sua substituição se as condições específicas que lhes dizem respeito estiverem preenchidas, tal como previsto nos artigos 10º e 13º
2. A autorização aberta específica cobre a exportação temporária repetida de um bem cultural específico por uma determinada pessoa ou por um determinado organismo, em conformidade com o artigo 10º
3. A autorização aberta geral cobre qualquer exportação temporária de qualquer bem cultural que faça parte de uma colecção permanente de um museu ou de uma instituição, em conformidade com o artigo 13º
4. Os Estados-membros podem revogar em qualquer altura uma autorização aberta específica ou geral, quando as condições nos termos das quais foram emitidas deixarem de estar preenchidas. Os Estados-membros informarão de imediato a Comissão, se a autorização emitida não tiver sido recuperada e puder ser utilizada indevidamente. A Comissão informará do facto imediatamente os outros Estados-membros.
5. Os Estados-membros podem introduzir quaisquer medidas razoáveis que considerem necessárias para controlar, no respectivo território, a utilização das autorizações abertas que emitirem.».
4. É aditada uma nova secção II que abrange os actuais artigos 3º a 9º:
«SECÇÃO II
Autorização normal».
5. É aditado ao início do nº 1 do artigo 3º o seguinte texto:
«As autorizações normais são emitidas no formulário cujo modelo consta do anexo I.».
6. É aditada uma nova secção III, é suprimido o actual artigo 10º e o actual artigo 11º passa a ser o artigo 17º:
«SECÇÃO III
Autorizações abertas
CAPÍTULO 1
Autorizações abertas específicas
Artigo 10º
1. As autorizações abertas específicas podem ser emitidas para bens culturais específicos que possam ser exportados temporariamente da Comunidade numa base regular para serem utilizados e/ou exibidos num país terceiro. O bem cultural deve ser propriedade ou estar na posse legítima de um particular ou de um organismo que utilize ou exiba esse bem.
2. A autorização só pode ser emitida se as autoridades competentes tiverem a certeza de que o particular ou o organismo em causa oferecem todas as garantias consideradas necessárias para assegurar que o bem seja reimportado para a Comunidade em boas condições, e possa ser descrito ou marcado de forma a que, quando da exportação temporária, não hajam dúvidas de que o bem a exportar é o bem descrito na autorização aberta específica.
3. O prazo de validade da autorização não pode exceder cinco anos.
Artigo 11º
A autorização será apresentada em apoio de uma declaração de exportação escrita ou estará disponível, nos outros casos, para ser apresentada conjuntamente com os bens culturais para exame mediante pedido.
As autoridades competentes do Estado-membro em que a autorização é apresentada podem exigir a sua tradução na ou numa das línguas oficiais desse Estado-membro. Nesse caso, as despesas de tradução serão suportadas pelo titular da autorização.
Artigo 12º
1. A estância aduaneira habilitada para aceitar a declaração de exportação assegurar-se-á de que as mercadorias apresentadas são as descritas na autorização de exportação e que é feita referência a essa autorização na casa nº 44 da declaração de exportação, quando for exigida uma declaração escrita.
2. Quando for exigida uma declaração escrita, a autorização deve ser apensa ao exemplar nº 3 do documento administrativo único e acompanhar o bem até à estância aduaneira de saída do território aduaneiro da Comunidade. Quando o exemplar nº 3 do documento administrativo único for colocado à disposição do exportador ou do seu representante, a autorização deve igualmente ser colocada à disposição destes últimos para poder ser posteriormente utilizada.
CAPÍTULO 2
Autorizações abertas gerais
Artigo 13º
1. Podem ser emitidas a museus ou a outras instituições autorizações abertas gerais para cobrir a exportação temporária de qualquer bem da pertença das suas colecções permanentes que possa ser exportado temporariamente da Comunidade numa base regular para exibição num país terceiro.
2. A autorização só pode ser emitida se as autoridades competentes tiverem a certeza de que a instituição oferece todas as garantias consideradas necessárias para assegurar que o bem seja reimportado para a Comunidade em boas condições. A autorização pode ser utilizada para cobrir qualquer combinação de bens de uma colecção permanente em qualquer operação de exportação temporária. Pode ser utilizada para abranger uma série de combinações diferentes de bens, quer consecutiva quer simultaneamente.
3. O prazo de validade da autorização não pode exceder cinco anos.
Artigo 14º
A autorização é apresentada em apoio da declaração de exportação.
As autoridades competentes do Estado-membro em que a autorização é apresentada podem exigir a sua tradução na ou numa das línguas oficiais desse Estado-membro. Nesse caso, as despesas de tradução serão suportadas pelo titular da autorização.
Artigo 15º
1. A estância aduaneira habilitada para aceitar a declaração de exportação assegurar-se-á de que a autorização é apresentada conjuntamente com uma lista dos bens a exportar que se encontram igualmente descritos na declaração de exportação. A lista será elaborada em papel timbrado da instituição, devendo cada página ser assinada por uma pessoa vinculada à instituição e cujo nome figura na autorização. Cada página será igualmente revestida do cunho do carimbo da instituição que figura na autorização. Deve ser feita uma referência à autorização na casa nº 44 da declaração de exportação.
2. A autorização deve ser apensa ao exemplar nº 3 do documento administrativo único e acompanhar a remessa até à estância aduaneira de saída do território aduaneiro da Comunidade. Quando o exemplar nº 3 do documento administrativo único for colocado à disposição do exportador ou do seu representante, a autorização deve igualmente ser colocada à disposição destes últimos para poder ser posteriormente utilizada.
CAPÍTULO 3
Formulários de autorização
Artigo 16º
1. As autorizações abertas específicas serão emitidas no formulário cujo modelo figura no anexo II.
2. As autorizações abertas gerais serão emitidas no formulário cujo modelo figura no anexo III.
3. O formulário de autorização será impresso numa ou em mais línguas oficiais da Comunidade.
4. O formato do formulário de autorização é de 210 × 297 mm, sendo autorizada uma tolerância de 5 mm para menos e de 8 mm para mais no que respeita ao comprimento. O papel a utilizar é papel de cor branca, sem pastas mecânicas, colado para escrita e pesando, no mínimo, 55 g/m2. O papel é revestido de uma impressão de fundo guilhochado de cor azul clara que torna visível qualquer falsificação por meios mecânicos ou químicos.
5. A segundo folha da autorização, desprovida de uma impressão de fundo guilhochado, está exclusivamente reservada ao uso ou às escritas do exportador.
O formulário de pedido a utilizar deve ser prescrito pelo Estado-membro em causa.
6. Os Estados-membros podem reservar-se o direito de imprimir os formulários de autorização ou de os mandar imprimir por tipografias por si autorizadas. Neste último caso, cada formulário deve conter uma referência a essa autorização. Os formulários devem conter o nome e endereço da tipografia ou um sinal que permita a sua identificação. Devem igualmente conter um número de ordem, impresso ou aposto por meio de um carimbo, destinado a identificá-los.
7. Compete aos Estados-membros adoptarem as medidas necessárias, a fim de acautelar a falsificação de autorizações. Os meios de identificação adoptados para esse efeito pelos Estados-membros serão notificados à Comissão com vista à sua transmissão às autoridades competentes dos outros Estados-membros.
8. As autorizações são preenchidas por meios mecânicos ou electrónicos. Em circunstâncias excepcionais, podem ser preenchidas à mão, em letra de imprensa e em maiúsculas, utilizando uma esferográfica de cor negra. Não devem conter rasuras, emendas nem outras alterações.».
7. É aditada uma nova secção IV que inclui o artigo 17º:
«SECÇÃO IV
Disposições gerais».
8. O actual anexo passa a ser o anexo I.
9. O anexo I do presente regulamento é aditado como anexo II.
10. O Anexo II do presente regulamento é aditado como anexo III.
Artigo 2º
O presente regulamento entra em vigor no sétimo dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias.
Aplicar-se-á a partir de 1 de Setembro de 1998.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-membros.
Feito em Bruxelas, em 16 de Julho de 1998.