NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1307/2014
ze dne 8. prosince 2014,
kterým se stanoví kritéria a zeměpisné oblasti k určení vysoce biologicky rozmanitých travních porostů pro účely čl. 7b odst. 3 písm. c) směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/70/ES o jakosti benzinu a motorové nafty a čl. 17 odst. 3 písm. c) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES o podpoře využívání energie z obnovitelných zdrojů
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 98/70/ES ze dne 13. října 1998 o jakosti benzinu a motorové nafty a o změně směrnice Rady 93/12/EHS (1), ve znění směrnice 2009/30/ES (2), a zejména na čl. 7b odst. 3 písm. c) druhý pododstavec uvedené směrnice,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES ze dne 23. dubna 2009 o podpoře využívání energie z obnovitelných zdrojů a o změně a následném zrušení směrnic 2001/77/ES a 2003/30/ES (3), a zejména na čl. 17 odst. 3 písm. c) druhý pododstavec uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 98/70/ES a 2009/28/ES stanoví, že biopaliva a biokapaliny lze započítat do stanovených cílů a hospodářské subjekty mohou využít podporu z veřejných prostředků, jen pokud jsou splněna kritéria udržitelnosti stanovená v uvedených směrnicích. V rámci tohoto režimu lze biopaliva a biokapaliny započítat do cílů nebo podporovat z veřejných prostředků jen v případě, že nejsou vyrobeny ze surovin získaných z půdy, která měla v lednu 2008 nebo později status vysoce biologicky rozmanitého travního porostu, ledaže je v případě jiného než původního vysoce biologicky rozmanitého travního porostu prokázáno, že získávání surovin je nezbytné k uchování statusu travního porostu.
(2)
Ustanovení čl. 17 odst. 3 písm. c) posledního pododstavce směrnice 2009/28/ES a čl. 7b odst. 3 písm. c) posledního pododstavce směrnice 98/70/ES vyžadují, aby Komise stanovila kritéria a zeměpisné oblasti k určení travních porostů, které se považují za vysoce biologicky rozmanité travní porosty podle čl. 7b odst. 3 písm. c) směrnice 98/70/ES a čl. 17 odst. 3 písm. c) směrnice 2009/28/ES.
(3)
Vysoce biologicky rozmanité travní porosty se v různých klimatických zónách liší a mohou zahrnovat mimo jiné vřesoviště, pastviny, louky, savany, stepi, křovinaté porosty, tundry a prérie. Uvedené oblasti si vytvářejí své typické charakteristiky, například s ohledem na hustotu stromového porostu a intenzitu pastvy a sečení. Pro účely čl. 7b odst. 3 písm. c) směrnice 98/70/ES a čl. 17 odst. 3 písm. c) směrnice 2009/28/ES je proto vhodné použít širokou definici travního porostu.
(4)
Směrnice 98/70/ES a 2009/28/ES rozlišují původní a nepůvodní vysoce biologicky rozmanité travní porosty a oba druhy definují. Je tedy vhodné do těchto definic zahrnout operační kritéria. Pro účely tohoto nařízení je vhodné považovat znehodnocené travní porosty za ochuzené ve smyslu biologické rozmanitosti.
(5)
Soulad s čl. 7b odst. 3 písm. c) směrnice 98/70/ES a čl. 17 odst. 3 písm. c) směrnice 2009/28/ES se ověřuje podle čl. 7c odst. 1 a 3 směrnice 98/70/ES a čl. 18 odst. 1 a 3 směrnice 2009/28/ES.
(6)
Na mezinárodní úrovni nejsou k dispozici úplné informace o zeměpisných oblastech vysoce biologicky rozmanitých travních porostů. Toto nařízení proto stanoví zeměpisné oblasti pouze pro takové vysoce biologicky rozmanité travní porosty, pro něž jsou informace již k dispozici.
(7)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro udržitelnost biopaliv a biokapalin zřízeného podle čl. 25 odst. 2 směrnice 2009/28/ES,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Pro účely čl. 7b odst. 3 písm. c) směrnice 98/70/ES a čl. 17 odst. 3 písm. c) směrnice 2009/28/ES se použijí tato kritéria a definice:
1)
„travním porostem“ se rozumí suchozemské ekosystémy, v nichž nepřetržitě nejméně po dobu pěti let převládá bylinná nebo křovinná vegetace. Zahrnuty jsou louky nebo pastviny, na kterých se sklízí seno, ale vyloučeny jsou půdy obdělávané za účelem produkce jiných plodin a orná půda dočasně ležící ladem. Dále jsou vyloučeny souvisle zalesněné oblasti podle definice v čl. 17 odst. 4 písm. b) směrnice 2009/28/ES, ledaže jde o zemědělsko-lesnické systémy včetně systémů obhospodařování půdy, kdy se v zemědělských podmínkách společně hospodaří se stromy a provozují systémy pěstování plodin nebo živočišné výroby. Převládáním bylinné nebo křovinné vegetace se rozumí, že společně pokrývá větší plochu půdy než porost korun stromů;
2)
„lidským zásahem“ se rozumí řízená pastva, sečení, řezání, sklizeň nebo vypalování;
3)
„vysoce biologicky rozmanitým travním porostem“ se rozumí travní porost, který:
a)
by bez lidského zásahu zůstal zachován jako travní porost; a
b)
stále vykazuje přirozené složení druhů a ekologické charakteristiky a procesy;
4)
„nepůvodním vysoce biologicky rozmanitým travním porostem“ se rozumí travní porost, který:
a)
by bez lidského zásahu nezůstal zachován jako travní porost; a
b)
není znehodnocen, tj. nevykazuje dlouhodobý úbytek biologické rozmanitosti například v důsledku nadměrné pastvy, mechanického poškození vegetace, eroze půdy nebo snížení kvality půdy; a
c)
je druhově bohatý, tj. je:
i)
stanovištěm značného významu pro kriticky ohrožené, ohrožené nebo zranitelné druhy zařazené na Červený seznam ohrožených druhů Mezinárodního svazu ochrany přírody (IUCN) nebo na jiné seznamy s podobným účelem, pokud jde o druhy nebo stanoviště, stanovené ve vnitrostátních právních předpisech nebo uznané příslušným vnitrostátním orgánem v zemi původu suroviny; nebo
ii)
stanovištěm značného významu pro endemické druhy nebo druhy s omezenou oblastí výskytu; nebo
iii)
stanovištěm značného významu pro genetickou rozmanitost v rámci druhů; nebo
iv)
stanovištěm značného významu pro celosvětově významné koncentrace stěhovavých druhů nebo shromažďujících se druhů; nebo
v)
regionálně či vnitrostátně významným, vysoce ohroženým nebo jedinečným ekosystémem.
Článek 2
Aniž je dotčen článek 3, za vysoce biologicky rozmanité travní porosty se vždy považují travní porosty v těchto zeměpisných oblastech Evropské unie:
1)
stanoviště uvedená v příloze I směrnice Rady 92/43/EHS (4);
2)
stanoviště značného významu pro druhy živočichů a rostlin v zájmu Unie uvedené v přílohách II a IV směrnice 92/43/EHS;
3)
stanoviště značného významu pro volně žijící druhy ptáků uvedené v příloze I směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/147/ES (5).
Vysoce biologicky rozmanité travní porosty v Evropské unii se neomezují na zeměpisné oblasti uvedené v bodech 1, 2 a 3 tohoto článku. Kritéria pro vysoce biologicky rozmanité travní porosty stanovené v článku 1 mohou splnit jiné travní porosty.
Článek 3
Pokud je prokázáno, že získávání surovin je nezbytné k uchování statusu travního porostu, není třeba předkládat žádné další doklady prokazující soulad s čl. 7b odst. 3 písm. c) bodem ii) směrnice 98/70/ES a čl. 17 odst. 3 písm. c) bodem ii) směrnice 2009/28/ES.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. října 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
V Bruselu dne 8. prosince 2014.
KOMISIJOS REGLAMENTAS (ES) Nr. 1307/2014
2014 m. gruodžio 8 d.
kuriuo Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 98/70/EB dėl benzino ir dyzelinių degalų (dyzelino) kokybės 7b straipsnio 3 dalies c punkto ir Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2009/28/EB dėl skatinimo naudoti atsinaujinančių išteklių energiją 17 straipsnio 3 dalies c punkto taikymo tikslu nustatomi labai didelės biologinės įvairovės pievų kriterijai ir arealai
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 1998 m. spalio 13 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 98/70/EB dėl benzino ir dyzelinių degalų (dyzelino) kokybės, iš dalies keičiančią Tarybos direktyvą 93/12/EEB (1), su pakeitimais, padarytais Direktyva 2009/30/EB (2), ypač į jos 7b straipsnio 3 dalies c punkto antrą pastraipą,
atsižvelgdama į 2009 m. balandžio 23 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2009/28/EB dėl skatinimo naudoti atsinaujinančių išteklių energiją, iš dalies keičiančią bei vėliau panaikinančią Direktyvas 2001/77/EB ir 2003/30/EB (3), ypač į jos 17 straipsnio 3 dalies c punkto antrą pastraipą,
kadangi:
(1)
direktyvose 98/70/EB ir 2009/28/EB nustatyta, kad biodegalai ir skystieji bioproduktai gali būti įskaičiuojami į nustatytų tikslų įgyvendinimo duomenis ir ūkinės veiklos vykdytojai gali gauti valstybės paramą tik jei laikomasi tose direktyvose nustatytų tvarumo kriterijų. Pagal šią sistemą biodegalai ir skystieji bioproduktai gali būti įskaičiuojami į nustatytų tikslų įgyvendinimo duomenis ir už juos gali būti skiriama valstybės parama, jei jie nėra pagaminti iš žaliavos, gautos iš vietovių, kurios 2008 m. sausį arba vėliau buvo labai didelės biologinės įvairovės pievos, nebent tai yra nenatūralios didelės biologinės įvairovės pievos ir pateikiama įrodymų, kad žaliavos nuėmimas būtinas siekiant išsaugoti tai vietovei taikomą pievos apibūdinimą;
(2)
Direktyvos 2009/28/EB 17 straipsnio 3 dalies c punkto paskutinėje pastraipoje ir Direktyvos 98/70/EB 7b straipsnio 3 dalies c punkto paskutinėje pastraipoje numatyta, kad Komisija nustato kriterijus ir arealus, pagal kuriuos nustatoma, kokios pievos laikytinos labai didelės biologinės įvairovės pievomis pagal Direktyvos 98/70/EB 7b straipsnio 3 dalies c punktą bei Direktyvos 2009/28/EB 17 straipsnio 3 dalies c punktą;
(3)
skirtingose klimato zonose labai didelės biologinės įvairovės pievos yra skirtingos ir gali apimti, inter alia, viržynus, ganyklas, pievas, savanas, stepes, krūmynus, tundrą ir prerijas. Tokiose vietovėse nusistovi tam tikros aiškios charakteristikos, susijusios su, pavyzdžiui, medžiais apaugusios dalies dydžiu, ganymo ir šienavimo intensyvumu. Todėl taikant Direktyvos 98/70/EB 7b straipsnio 3 dalies c punktą ir Direktyvos 2009/28/EB 17 straipsnio 3 dalies c punktą reikėtų naudoti plačią pievos apibrėžtį;
(4)
direktyvose 98/70/EB ir 2009/28/EB skiriamos natūralios ir nenatūralios labai didelės biologinės įvairovės pievos ir pateikiamos jų abiejų apibrėžtys. Todėl į šias apibrėžtis tikslinga įtraukti veiklos kriterijus. Šiame reglamente tikslinga nuniokotas pievas laikyti skurdesnėmis biologinės įvairovės atžvilgiu;
(5)
atitiktis Direktyvos 98/70/EB 7b straipsnio 3 dalies c punktui ir Direktyvos 2009/28/EB 17 straipsnio 3 dalies c punktui tikrinama pagal Direktyvos 98/70/EB 7c straipsnio 1 ir 3 dalis ir Direktyvos 2009/28/EB 18 straipsnio 1 ir 3 dalis;
(6)
tarptautiniu lygmeniu nėra išsamios informacijos apie labai didelės biologinės įvairovės pievų arealus. Todėl šiame reglamente nurodomi tik labai didelės biologinės įvairovės pievų geografiniai arealai, apie kuriuos informacijos turima;
(7)
šiame reglamente numatytos priemonės atitinka Biodegalų ir skystųjų bioproduktų tvarumo komiteto, įsteigto pagal Direktyvos 2009/28/EB 25 straipsnio 2 dalį, nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
Direktyvos 98/70/EB 7b straipsnio 3 dalies c punkto ir Direktyvos 2009/28/EB 17 straipsnio 3 dalies c punkto taikymo kriterijai ir šių punktų taikymo tikslu vartojamų terminų apibrėžtys:
1) pieva- sausumos ekosistemos, kuriose bent penkerius metus iš eilės vyrauja žoliniai augalai arba krūmai. Ji apima šienaujamąsias pievas ir ganyklas, tačiau neapima kitoms kultūroms auginti dirbamos žemės ir laikinai dirvonuojančios pasėlių žemės. Ji taip pat neapima ištisai mišku apaugusių vietovių, kaip apibrėžta Direktyvos 2009/28/EB 17 straipsnio 4 dalies b punkte, nebent jos būtų agrarinės miškininkystės sistemos, apimančios tokias žemės naudojimo sistemas, kuriose medžiai tvarkomi kartu su pasėliais, arba žemės ūkio gyvūninės produkcijos sistemas. Laikoma, kad žoliniai augalai arba krūmai vyrauja, jei bendras jų užimamas žemės plotas yra didesnis, negu medžių lajos uždengiamas plotas;
2) žmogaus įsikišimas- žmogaus valdomas ganymas, šienavimas, pjovimas, derliaus nuėmimas arba deginimas;
3) natūrali labai didelės biologinės įvairovės pieva- pieva, kuri:
a)
išliktų pieva be žmogaus įsikišimo ir
b)
joje išliktų natūrali rūšių sudėtis ir nepakitę ekologiniai bruožai bei procesai;
4) nenatūrali labai didelės biologinės įvairovės pieva- pieva, kuri:
a)
be žmogaus įsikišimo nebebūtų pieva ir
b)
nėra nuniokota, tai yra, jai nebūdingas ilgalaikis biologinės įvairovės nykimas, susijęs su, pavyzdžiui, per dideliu nuganymu, mechanine žala augmenijai, dirvožemio erozija ar dirvožemio būklės blogėjimu, taip pat
c)
joje gausu rūšių, t. y. ji:
i)
labai svarbi grėsmingai nykstančių, nykstančių arba pažeidžiamų rūšių pagal Pasaulinės gamtos apsaugos organizacijos Raudonąją nykstančių rūšių knygą, kitus panašios paskirties nacionalinės teisės aktuose nustatytus arba žaliavos kilmės šalies kompetentingos institucijos pripažintus rūšių ar buveinių sąrašus, buveinė arba
ii)
labai svarbi endeminių arba riboto paplitimo rūšių buveinė; arba
iii)
rūšių genetinei įvairovei labai svarbi buveinė; arba
iv)
buveinė, kuri pasaulio mastu yra labai svarbi joje besitelkiančioms migruojančioms arba bendruomeninėms rūšims; arba
v)
regiono ar šalies mastu reikšminga arba sparčiai nykstanti, arba unikali ekosistema.
2 straipsnis
Nepažeidžiant 3 straipsnio, pievos, esančios toliau nurodytuose Europos Sąjungos arealuose, visada laikomos labai didelės biologinės įvairovės pievomis:
1)
buveinėse, įrašytose į Tarybos direktyvos 92/43/EEB (4) I priedą;
2)
Sąjungos svarbos gyvūnų ir augalų rūšims, įrašytoms į Direktyvos 92/43/EEB II ir IV priedus, labai svarbiose buveinėse; arba
3)
į Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2009/147/EB (5) I priedą įrašytoms laukinių paukščių rūšims labai svarbiose buveinėse.
Europos Sąjungoje gali būti ir kitų labai didelės biologinės įvairovės pievų, nei šio straipsnio 1, 2 ir 3 dalyse nurodytieji arealai. Kitos pievos taip pat gali atitikti 1 straipsnyje nustatytus labai didelės biologinės įvairovės pievų kriterijus.
3 straipsnis
Jei pateikiama įrodymų, kad žaliavos derliaus nuėmimas būtinas siekiant pievoje išsaugoti būdingus pievos bruožus, nereikia pateikti jokių papildomų atitikties Direktyvos 98/70/EB 7b straipsnio 3 dalies c punkto ii papunkčiui ir Direktyvos 2009/28/EB 17 straipsnio 3 dalies c punkto ii papunkčiui įrodymų.
4 straipsnis
Šis reglamentas įsigalioja dvidešimtą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Jis taikomas nuo 2015 m. spalio 1 d.
Šis reglamentas pagal Sutartis privalomas visas ir tiesiogiai taikomas valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2014 m. gruodžio 8 d.