NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 148/2013
ze dne 19. prosince 2012,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 o OTC derivátech, ústředních protistranách a registrech obchodních údajů, pokud jde o regulační technické normy týkající se minimálních údajů, které mají být vykázány do registrů obchodních údajů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 ze dne 4. července 2012 o OTC derivátech, ústředních protistranách a registrech obchodních údajů (2), a zejména na čl. 9 odst. 5 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
S cílem umožnit flexibilitu by protistrana měla mít možnost pověřit vykázáním smlouvy druhou protistranu nebo třetí osobu. Protistrany by rovněž měly mít možnost se dohodnout, že vykazováním pověří společný třetí subjekt, včetně ústřední protistrany, která by do registru obchodních údajů předkládala jednu zprávu, včetně příslušné tabulky obsahující pole s údaji. Za těchto okolností a v zájmu zajištění kvality údajů, by zpráva měla uvádět, že byla vypracována jménem obou protistran a obsahuje úplný soubor údajů, který by byl vykázán, pokud by smlouva byla vykázána samostatně.
(2)
Aby se zamezilo nejednotnostem v tabulkách společných údajů, měla by každá protistrana derivátové smlouvy zajistit, aby vykazované společné údaje schválily obě strany, jichž se obchod týkal. Specifický identifikační kód obchodu napomůže sladění údajů v případě, že protistrany vykazují do různých registrů obchodních údajů.
(3)
S cílem zamezit duplicitnímu vykazování a snížit zatížení spojené s vykazováním v případě, kdy jedna protistrana nebo ústřední protistrana vykazuje jménem obou protistran, by protistrana nebo ústřední protistrana měla mít možnost zaslat registru obchodních údajů jednu zprávu obsahující relevantní informace.
(4)
Oceňování derivátových smluv je podstatné k tomu, aby regulační orgány mohly plnit svůj mandát, zejména pokud jde o finanční stabilitu. Tržní ocenění smlouvy nebo její ocenění podle modelu uvádí označení a velikost expozic souvisejících s uvedenou smlouvou a doplňuje informace o původní hodnotě uvedené ve smlouvě.
(5)
Shromažďování informací o zajištění konkrétní smlouvy je podstatné pro zabezpečení řádného monitorování expozic. Aby to bylo možné, protistrany, které zajišťují své obchody, by měly údaje o takovém zajištění vykazovat na úrovni obchodu. V případě, že se zajištění vypočítává na základě čistých pozic vyplývajících ze souboru smluv, a tudíž není poskytováno na úrovni obchodu, ale pro portfolio, měly by protistrany mít možnost vykazovat portfolio pomocí specifického kódu nebo systému číslování, jak určí protistrana. Tento specifický kód by měl identifikovat konkrétní portfolio, pro které je zajištění poskytnuto v případě, že má protistrana více než jedno portfolio, a také by měl zajistit, aby derivátovou smlouvu bylo možné propojit s konkrétním portfoliem, pro které je zajištění poskytnuto.
(6)
Toto nařízení vychází z návrhů regulačních technických norem předložených Komisi Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy (ESMA) a odráží význam role registrů obchodních údajů s cílem zvýšit transparentnost trhů pro veřejnost a regulační orgány, vykazovaných údajů, které jsou shromažďovány a zpřístupňovány registry obchodních údajů v závislosti na kategorii derivátů a povaze obchodu.
(7)
Před předložením návrhů regulačních technických norem, z nichž toto nařízení vychází, vedl Evropský orgán pro cenné papíry a trhy konzultace s příslušnými orgány a členy Evropského systému centrálních bank (ESCB). V souladu s článkem 10 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) (3) vedl Evropský orgán pro cenné papíry a trhy otevřené veřejné konzultace o těchto návrzích regulačních technických norem, provedl analýzu potenciálních souvisejících nákladů a přínosů a vyžádal si stanovisko skupiny subjektů působících v oblasti cenných papírů a trhů Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy zřízené v souladu s článkem 37 uvedeného nařízení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Údaje, které má obsahovat zpráva podle čl. 9 odst. 1 a 3 nařízení (EU) č. 648/2012
1. Zprávy pro registr obchodních údajů obsahují:
a)
údaje uvedené v tabulce 1 přílohy, které obsahují informace o protistranách smlouvy;
b)
informace uvedené v tabulce 2 přílohy, které obsahují údaje týkající se derivátové smlouvy uzavřené mezi dvěma protistranami.
2. Pro účely odstavce 1 se uzavřením smlouvy rozumí „provedení obchodu“, jak je uvedeno v čl. 25 odst. 3 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES (4).
3. Pokud je jménem obou protistran vypracována jedna zpráva, musí obsahovat informace uvedené v tabulce 1 přílohy vztahující se ke každé z protistran. Informace uvedené v tabulce 2 přílohy se předkládají pouze jednou.
4. Pokud je jménem obou protistran vypracována jedna zpráva, potom je tato skutečnost ve zprávě uvedena, jak je stanoveno v poli 9 tabulky 1 v příloze.
5. Pokud jedna protistrana vykazuje do registru obchodních údajů údaje o smlouvě jménem druhé protistrany nebo pokud třetí subjekt vykazuje smlouvu do registru obchodních údajů jménem jedné nebo obou protistran, vykazované údaje musí obsahovat úplný soubor údajů, který by byl vykázán, kdyby smlouvy byly do registru obchodních údajů vykázány každou protistranou samostatně.
6. Pokud derivátová smlouva zahrnuje prvky typické pro více než jedno podkladové aktivum, jak je uvedeno v tabulce 2 přílohy, ve zprávě se uvede kategorie aktiva, na které se protistrany před odesláním zprávy do registru obchodních údajů shodnou, že se jí smlouva blíží nejvíce.
Článek 2
Obchody, u nichž byl proveden clearing
1. Pokud u stávající smlouvy následně provede ústřední protistrana clearing, měl by být clearing vykázán jako změna stávající smlouvy.
2. Pokud je smlouva uzavřena v obchodním systému a ústřední protistrana provede clearing tak, že protistraně není známa identita druhé protistrany, vykazující protistrana identifikuje uvedenou ústřední protistranu jako svou protistranu.
Článek 3
Vykazování expozic
1. Údaje o zajištění požadované podle tabulky 1 přílohy musí obsahovat veškerá poskytnutá zajištění.
2. Pokud protistrana neposkytuje zajištění na úrovni obchodu, protistrany vykáží do registru obchodních údajů zajištění poskytnuté pro portfolio.
3. Pokud se zajištění vztahující se ke smlouvě vykazuje pro portfolio, vykazující protistrana vykáže do registru obchodních údajů kód identifikující portfolio, na které bylo poskytnuto zajištění druhé protistraně, které se vykazovaná smlouva týká.
4. Nefinanční smluvní strany jiné než uvedené v článku 10 nařízení (EU) č. 648/2012 nejsou povinny u smluv uvedených v tabulce 1 přílohy vykazovat zajištění, tržní ocenění nebo ocenění podle modelu.
5. Pro smlouvy, u nichž provedla clearing ústřední protistrana, provede tržní ocenění pouze ústřední protistrana.
Článek 4
Záznam vykazování
Změny údajů zaznamenaných v registrech obchodních údajů se uchovávají v záznamu identifikujícím osobu nebo osoby, které požádaly o změnu, včetně případně samotného registru obchodních údajů, důvod nebo důvody pro takové změny, datum a záznam času a jasný popis změn, včetně starého a nového obsahu relevantních údajů, jak je stanoveno v polích 58 a 59 tabulky 2 přílohy.
Článek 5
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 19. prosince 2012.
KOMISIJOS DELEGUOTASIS REGLAMENTAS (ES) Nr. 148/2013
2012 m. gruodžio 19 d.
kuriuo Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (ES) Nr. 648/2012 dėl ne biržos išvestinių finansinių priemonių, pagrindinių sandorio šalių ir sandorių duomenų saugyklų papildomas nuostatomis dėl būtiniausių duomenų, kuriuos reikia pateikti sandorių duomenų saugykloms, techninių reguliavimo standartų
(Tekstas svarbus EEE)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į Europos Centrinio Banko nuomonę (1),
atsižvelgdama į 2012 m. liepos 4 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (ES) Nr. 648/2012 dėl ne biržos išvestinių finansinių priemonių, pagrindinių sandorio šalių ir sandorių duomenų saugyklų (2), ypač į jo 9 straipsnio 5 dalį,
kadangi:
(1)
siekiant lankstumo, sandorio šalis turėtų turėti galimybę sutarties duomenų teikimo užduotį pavesti kitai sandorio šaliai arba trečiajai šaliai. Sandorio šalims taip pat turėtų būti suteikta galimybė susitarti pavesti duomenų teikimo užduotį bendram trečiajam subjektui, įskaitant pagrindinę sandorio šalį, kuri sandorių duomenų saugyklai pateiktų vieną pranešimą, kuriame būtų lentelė su atitinkamais laukais. Atsižvelgiant į šias aplinkybes ir siekiant užtikrinti duomenų kokybę, pranešime turėtų būti nurodyta, kad jis teikiamas abiejų sandorio šalių vardu ir kad jame pateikiami visi duomenys, kurie būtų buvę pateikti, jei apie sutartį būtų pranešama atskirai;
(2)
siekiant išvengti nenuoseklumo bendrų duomenų lentelėse, kiekviena išvestinių finansinių priemonių sutarties šalis užtikrina, kad dėl pateikiamų bendrų duomenų susitartų abi sandorio šalys. Jei sandorio šalys teikia duomenis skirtingoms sandorių duomenų saugykloms, duomenis padės suderinti unikalus sandorio identifikatorius;
(3)
siekiant išvengti pranešimų dubliavimo ir sumažinti pranešimų teikimo naštą, kai viena sandorio šalis ar pagrindinė sandorio šalis teikia pranešimus abiejų sandorio šalių vardu, ta sandorio šalis ar pagrindinė sandorio šalis turėtų turėti galimybę sandorių duomenų saugyklai siųsti vieną pranešimą, kuriame būtų pateikta atitinkama informacija;
(4)
reguliavimo institucijų galimybei vykdyti savo įgaliojimus, visų pirma susijusius su finansiniu stabilumu, labai svarbus išvestinių finansinių priemonių sutarčių vertinimas. Sutarties vertė, nustatyta pagal rinkos kainą arba pagal modelį, rodo su ta sutartimi susijusių pozicijų ženklą ir dydį ir papildo informaciją apie pradinę sutartyje nurodytą vertę;
(5)
siekiant užtikrinti tinkamą pozicijų stebėseną, labai svarbu surinkti informaciją apie įkaitą, susijusį su tam tikra sutartimi. Kad tai būtų įmanoma, sandorio šalys, kurios savo sandorius užtikrina įkaitu, turėtų pateikti išsamią informaciją apie tokį užtikrinimą kiekvieno sandorio lygmeniu. Kai įkaitas apskaičiuojamas remiantis grynosiomis pozicijomis, susidarančiomis dėl sutarčių rinkinio, ir todėl jis pateikiamas ne kiekvieno sandorio lygmeniu, o portfelio lygmeniu, sandorio šalys turėtų turėti galimybę pranešti apie portfelį naudodamos unikalų kodą arba numeracijos sistemą, kurią nustato sandorio šalis. Tas unikalus kodas turėtų identifikuoti konkretų portfelį, dėl kurio apsikeista įkaitu, kai sandorio šalis turi daugiau nei vieną portfelį, ir taip pat turėtų užtikrinti, kad išvestinių finansinių priemonių sutartis galėtų būti susieta su konkrečiu portfeliu, dėl kurio laikomas įkaitas;
(6)
šis reglamentas pagrįstas techninių reguliavimo standartų projektais, kuriuos Komisijai pateikė Europos vertybinių popierių ir rinkų institucija (EVPRI), ir juo parodoma, koks svarbus vaidmuo tenka sandorių duomenų saugykloms, didinant rinkų skaidrumą visuomenės ir reguliavimo institucijų atžvilgiu, taip pat nurodomi duomenys, kuriuos būtina pateikti sandorių duomenų saugykloms ir kuriuos jos kaupia bei pateikia, priklausomai nuo išvestinių finansinių priemonių klasės ir sandorio pobūdžio;
(7)
prieš pateikdama techninių reguliavimo standartų projektus, kuriais grindžiamas šis reglamentas, EVPRI konsultavosi su atitinkamomis valdžios institucijomis ir Europos centrinių bankų sistemos (ECBS) nariais. Pagal 2010 m. lapkričio 24 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (ES) Nr. 1095/2010, kuriuo įsteigiama Europos priežiūros institucija (Europos vertybinių popierių ir rinkų institucija) (3), 10 straipsnį EVPRI taip pat surengė atviras viešas konsultacijas dėl tokių techninių reguliavimo standartų projektų, išnagrinėjo galimas susijusias sąnaudas ir naudą ir paprašė, kad pagal to reglamento 37 straipsnį įsteigta EVPRI Vertybinių popierių ir rinkų suinteresuotųjų subjektų grupė pateiktų savo nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
Išsami informacija, kurią reikia pateikti pranešimuose (ataskaitose) pagal Reglamento (ES) Nr. 648/2012 9 straipsnio 1 ir 3 dalis
1. Pranešimuose sandorių duomenų saugyklai pateikiama:
a)
priedo 1 lentelėje nurodyta išsami informacija, įskaitant su sandorio šalimis susijusią informaciją;
b)
priedo 2 lentelėje nurodyta informacija, įskaitant su dviejų sandorio šalių sudaryta išvestinių finansinių priemonių sutartimi susijusią informaciją.
2. Taikant 1 dalį, sutarties sudarymas reiškia sandorio vykdymą, kaip nurodyta Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2004/39/EB (4) 25 straipsnio 3 dalyje.
3. Kai abiejų sandorio šalių vardu teikiamas vienas pranešimas, jame pateikiama priedo 1 lentelėje išdėstyta informacija, susijusi su kiekviena sandorio šalimi. Priedo 2 lentelėje išdėstyta informacija pateikiama tik kartą.
4. Kai abiejų sandorio šalių vardu teikiamas vienas pranešimas, jame nurodomas šis faktas, kaip nustatyta priedo 1 lentelės 9 lauke.
5. Kai sutarties duomenis sandorių duomenų saugyklai teikia viena sandorio šalis kitos sandorio šalies vardu arba kai apie sutartį sandorių duomenų saugyklai praneša trečiasis subjektas vienos ar abiejų sandorio šalių vardu, pateikiama visa išsami informacija, kuri būtų buvusi pateikta, jei apie sutartis sandorių duomenų saugyklai būtų atskirai pranešusi kiekviena sandorio šalis.
6. Kai išvestinių finansinių priemonių sutartis turi požymių, būdingų daugiau nei vienam pagrindiniam turtui, kaip nurodyta priedo 2 lentelėje, pranešime nurodoma turto klasė, į kurią sutartis labiausiai panaši - dėl to sandorio šalys susitaria prieš siunčiant pranešimą sandorių duomenų saugyklai.
2 straipsnis
Sandoriai, kurių tarpuskaita atlikta
1. Kai esamos sutarties tarpuskaitą vėliau atlieka pagrindinė sandorio šalis, apie tarpuskaitą pranešama kaip apie esamos sutarties pakeitimą.
2. Kai sutartis sudaroma prekybos vietoje ir jos tarpuskaitą atlieka pagrindinė sandorio šalis tokiu būdu, kad sandorio šalis nežino kitos sandorio šalies tapatybės, pranešimą teikianti sandorio šalis kaip kitą sandorio šalį nurodo pagrindinę sandorio šalį.
3 straipsnis
Pozicijų duomenų teikimas
1. Duomenys apie įkaitą, kurių reikalaujama pagal priedo 1 lentelę, apima duomenis apie visus pateiktus įkaitus.
2. Jei sandorio šalis netaiko užtikrinimo kiekvieno sandorio lygmeniu, sandorio šalys pateikia sandorių duomenų saugyklai informaciją apie portfelio lygmeniu pateiktą įkaitą.
3. Kai informacija apie įkaitą, susijusį su sutartimi, pateikiama portfelio lygmeniu, pranešimą teikianti sandorio šalis nurodo sandorių duomenų saugyklai kodą, pagal kurį identifikuojamas kitai sandorio šaliai pateikto įkaito, susijusio su sutartimi, apie kurią teikiama informacija, portfelis.
4. Ne finansų sandorio šalys, išskyrus nurodytąsias Reglamento (ES) Nr. 648/2012 10 straipsnyje, neprivalo pateikti informacijos apie sutarčių, nurodytų priedo 1 lentelėje, įkaitą, vertinimą pagal rinkos kainą ar vertinimą pagal modelį.
5. Informaciją apie sutarčių, kurių tarpuskaitą atlieka pagrindinė sandorio šalis, vertinimą pagal rinkos kainą pateikia tik pagrindinė sandorio šalis.
4 straipsnis
Pranešimų žurnalas
Sandorių duomenų saugyklose registruojamų duomenų pakeitimai saugomi žurnale, kuriame nurodomas pakeitimo paprašęs asmuo ar asmenys, įskaitant pačią sandorių duomenų saugyklą, jei taikoma, taip pat nurodoma tokio pakeitimo priežastis arba priežastys, data ir laiko žyma, pateikiamas aiškus pakeitimų aprašymas, įskaitant seną ir naują atitinkamų duomenų turinį, kaip išdėstyta priedo 2 lentelės 58 ir 59 duomenų laukuose.
5 straipsnis
Įsigaliojimas
Šis reglamentas įsigalioja dvidešimtą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Šis reglamentas privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2012 m. gruodžio 19 d.