PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/262
ze dne 17. února 2015,
kterým se stanoví pravidla podle směrnic Rady 90/427/EHS a 2009/156/ES, pokud jde o metody identifikace koňovitých (nařízení o průkazu koňovitých)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 90/427/EHS ze dne 26. června 1990 o zootechnických a genealogických podmínkách pro obchod s koňovitými uvnitř Společenství (1), a zejména na čl. 4 odst. 2 písm. c) a d), čl. 6 odst. 2 druhou odrážku a čl. 8 odst. 1 první pododstavec uvedené směrnice,
s ohledem na směrnici Rady 2009/156/ES ze dne 30. listopadu 2009 o veterinárních pravidlech pro přesun koňovitých a jejich dovoz ze třetích zemí (2), a zejména na čl. 4 odst. 4 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 90/427/EHS stanoví zootechnické podmínky pro obchod s koňovitými uvnitř Unie. V souladu s touto směrnicí mají členské státy zajistit, aby evidované koňovité při jejich přesunu doprovázel identifikační doklad vydaný schválenými plemenářskými organizacemi či sdruženími chovatelů uvedenými ve směrnici.
(2)
Směrnice 2009/156/ES stanoví veterinární pravidla pro přesun koňovitých a jejich dovoz ze třetích zemí. Stanoví, že evidovaní koňovití musí být identifikováni prostřednictvím identifikačního dokladu vydaného v souladu se směrnicí 90/427/EHS nebo mezinárodním sdružením či organizací, která je odpovědná za dostihové a závodní koně. Koňovití pro chov a produkci se mají identifikovat pomocí metody stanovené Komisí.
(3)
Nařízení Komise (ES) č. 504/2008 (3), které je použitelné ode dne 1. července 2009, stanoví pravidla pro identifikaci koňovitých narozených v Unii nebo dovezených do Unie a zavádí identifikační doklad pro koňovité (průkaz koně), jenž představuje víceúčelový doklad v oblasti zdraví zvířat, veřejného zdraví, zootechniky i jezdeckého sportu. Toto nařízení, které považuje identifikační doklad za zásadní prvek systému pro identifikaci koňovitých, počítá pouze s možností začlenit informace obsažené v databázích různých vydávajících orgánů do centrální databáze nebo tyto databáze propojit s centrální databází.
(4)
Členské státy se potýkají s určitými obtížemi při provádění opatření stanovených v nařízení (ES) č. 504/2008. Tyto obtíže se převážně týkají metody identifikace koňovitých prostřednictvím identifikačního dokladu.
(5)
Ze šetření provedených členskými státy vyplynulo, že identifikační doklad bývá předmětem závažných podvodů. Hlavní riziko zde představuje nezákonné znovuuvádění koňovitých, kteří byli dříve vyloučeni z porážky k lidské spotřebě a léčeni přípravky nepovolenými pro zvířata určená k produkci potravin, do potravinového řetězce. V důsledku přijetí rozhodnutí Komise 2000/68/ES (4) byly tisíce koňovitých definitivně vyloučeny z porážky k lidské spotřebě. Nedostatek alternativ k celoživotní péči o nadbytečné a nechtěné koňovité, kteří byli vyloučeni z porážky k lidské spotřebě, vedl k jejich zanedbávání či opuštění, což má závažné dopady na zdraví a dobré životní podmínky zvířat. Situace se ještě zhoršila v důsledku stávajících ekonomických poměrů, kdy si chovatelé často nemohou dovolit držet koňovité na konci jejich produktivního života. V některých členských státech tyto problémy nabyly takového významu, že příslušné orgány zahájily programy pro porážku nadbytečných koňovitých mimo potravinový řetězec.
(6)
V posledních letech se vyskytl nový jev, nezákonná pastva, postihující majitele pastvin, neboť ti se z právního hlediska stali držiteli koňovitých, a tak neúmyslně nabyli odpovědností podle nařízení (ES) č. 504/2008. Nejasný status těchto koňovitých může též hrát roli při správném uplatňování pravidel Unie v jiných oblastech.
(7)
Ukázalo se, že informace zaznamenané v databázi vydávajícího orgánu v okamžiku vydání identifikačního dokladu rychle ztrácejí na aktuálnosti. Je tedy nesmírně obtížné, ne-li zcela neproveditelné, aby příslušné orgány v rámci osvědčení nebo kontroly totožnosti ověřily, zda je daný identifikační doklad pravý či nikoli a zda jsou informace v něm obsažené aktuální a věrohodné a nedošlo k jejich podvodným změnám, zejména pokud jde o status zvířat jako určených na porážku, ale také z hlediska uplatňování příznivějších podmínek týkajících se zdraví a dobrých životních podmínek zvířat při přesunech evidovaných koňovitých.
(8)
Ve většině členských států nejsou databáze jednotlivých orgánů vydávajících průkazy navzájem propojeny, přičemž z právních a administrativních důvodů nebude v blízké době možné ustanovit jediný vydávající orgán. Proto se zavedení centralizované databáze jeví jako nejúčinnější řešení pro výměnu a synchronizaci údajů mezi jednotlivými subjekty podle směrnic 90/427/EHS a 2009/156/ES, jakož i nezbytné pro správu identifikačních dokladů koňovitých s cílem nejen poskytovat požadované záruky v oblasti zdraví zvířat, ale též umožnit provádění těch ustanovení právních předpisů Unie o dobrých životních podmínkách zvířat a veřejném zdraví, u nichž je nezbytnou podmínkou správná a spolehlivá identifikace koňovitých.
(9)
Šetření provedené Komisí v souvislosti s událostmi týkajícími se koňského masa v roce 2013 ukázalo, že dvacet tři členských států zřídilo centrální databázi a dva členské státy mají jednu databázi pro evidované koňovité a druhou pro koňovité pro chov a produkci. Tři členské státy, jež představují kolem 20 % z celkového počtu 6,7 milionu koňovitých v Unii, nemají žádnou centralizovanou databázi.
(10)
Je tudíž nezbytné revidovat systém Unie pro identifikaci koňovitých v zájmu zajištění jeho bezpečnosti, jakož i uživatelské vstřícnosti.
(11)
Na dovoz koňovitých na území uvedená v příloze I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 882/2004 (5) se vztahují podmínky stanovené podle směrnice 2009/156/ES a je povolen ze třetích zemí uvedených v příloze rozhodnutí Komise 2004/211/ES (6). Obvykle jsou do Unie každoročně dovezeny přibližně 4 000 evidovaných koňovitých a koňovitých pro chov a produkci v souladu s podmínkami stanovenými v rozhodnutí Komise 93/197/EHS (7).
(12)
Použijí-li se celní postupy stanovené v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 952/2013 (8), je třeba navíc odkázat na nařízení Rady (EHS) č. 706/73 (9). Nařízení (EHS) č. 706/73 stanoví, že od 1. září 1973 se na britské Normanské ostrovy a Ostrov Man vztahují pravidla Unie v oblasti veterinárních právních předpisů.
(13)
Rozhodnutí Komise 96/78/ES (10) stanoví kritéria pro zápis a evidování koňovitých do plemenných knih pro chovné účely. Uvedené rozhodnutí mimo jiné vyžaduje, že aby mohl být koňovitý zapsán do hlavního oddílu plemenné knihy svého plemene, musí být označen podle pravidel stanovených v plemenné knize jako hříbě pod matkou, což musí být přinejmenším doloženo potvrzením o pokrytí. V zájmu jednotnosti právních předpisů Unie a usnadnění jejich používání by neměla pravidla týkající se identifikačního dokladu bránit uplatňování pravidel týkajících se identifikace koňovitých pro účely jejich zápisu do plemenných knih.
(14)
Metody pro identifikaci koňovitých stanovené v tomto nařízení by rovněž měly být v souladu se zásadami, které zavedly chovatelské organizace schválené podle rozhodnutí Komise 92/353/EHS (11). V souladu s uvedeným rozhodnutím je na dané organizaci nebo spolku, které vedou plemennou knihu o původu daného plemene, aby stanovily zásady ohledně identifikace koňovitých a zásady pro rozčlenění plemenné knihy do tříd a linií zapisovaných do plemenné knihy.
(15)
V zájmu zajištění vysoké kvality identifikačních dokladů a záznamů o všech koňovitých v Unii by měly členské státy zajistit, aby systémy pro identifikaci evidovaných koňovitých, kteří byli zapsáni nebo evidováni do plemenných knih založených schválenými nebo uznanými chovatelskými organizacemi nebo sdruženími chovatelů, splňovaly, pokud jde o vydávání identifikačních dokladů, stanovené podmínky, kterými se musí řídit příslušné orgány při určování orgánů vydávajících identifikační doklady pro koňovité pro chov a produkci.
(16)
Definice „koňovitých“, přesně odpovídající oblasti působnosti čl. 2 písm. b) směrnice 2009/156/ES, by měla být v souladu s taxonomií používanou v právních předpisech Unie, např. v přílohách nařízení Rady (EHS) č. 3626/82 (12) a nařízení Komise (EU) č. 206/2010 (13).
(17)
Jelikož definice hospodářství stanovená ve směrnici Rady 92/35/EHS (14) zahrnuje přírodní rezervace, v nichž koňovití žijí volně, a je tudíž širší než definice stanovená ve směrnici 2009/156/ES, bylo by vhodné, aby definice hospodářství podle tohoto nařízení rovněž zahrnovala přírodní rezervace, ve kterých žijí koňovití volně.
(18)
Veterinární dozor nezbytný pro zajištění záruk v oblasti zdraví zvířat požadovaných v souladu se směrnicí 2009/156/ES lze zabezpečit pouze tehdy, je-li hospodářství, jak je definováno v uvedené směrnici, známo příslušnému orgánu. Obdobné požadavky vyplývají z použití části A kapitoly II oddílu I přílohy I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 854/2004 (15), pokud jde o koňovité určené k produkci potravin. Ovšem vzhledem k tomu, jak často k přesunům koňovitých dochází, není na místě zavádět systém, díky němuž by koňovití mohli být sledováni v reálném čase. Namísto toho by měly být identifikační údaje dostupné příslušnému orgánu, a proto je nezbytné, aby v každém členském státě existovala centrální databáze, která by spravovala informace o koňovitých držených v daném státě.
(19)
Právní předpisy Unie rozlišují mezi vlastníky a držiteli zvířat. Pojem „držitel“ zvířat je definován a používán v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1760/2000 (16). Oproti tomu směrnice 2009/156/ES odkazuje na majitele nebo chovatele zvířat. Kombinovaná definice majitele a držitele je stanovena ve směrnici 92/35/EHS. Vzhledem k tomu, že podle právních předpisů Unie i jednotlivých členských států nemusí být majitel koňovitého nutně osobou odpovědnou za dané zvíře, je vhodné objasnit, že za identifikaci koňovitých v souladu s tímto nařízením odpovídá v první řadě držitel daného zvířete, který může, ale nemusí být jeho majitelem.
(20)
V souladu s právními přepisy členských států nebo na základě požadavku některých vydávajících orgánů se mají do identifikačního dokladu, a tudíž i do databáze vedené vydávajícím orgánem zapisovat informace o majiteli zvířete. Tyto údaje o vlastnictví, jakož i o změně vlastnictví, lze poskytnout prostřednictvím různých forem dokladů o vlastnictví nebo registračních karet, včetně tzv. „imatrikulační karty“ úspěšně používané v jednom z členských států.
(21)
Směrnice Rady 2008/73/ES (17) stanoví, že členské státy vypracují a průběžně aktualizují seznamy schválených zařízení ve veterinární a zootechnické oblasti a zpřístupňují je ostatním členským státům a veřejnosti. S cílem usnadnit přístup ostatních členských států a veřejnosti k seznamům schválených zařízení by měly členské státy dát tyto seznamy k dispozici elektronicky prostřednictvím informačních stránek na internetu. Komise by měla být členským státům nápomocna při zpřístupňování těchto seznamů ostatním členským státům a veřejnosti tím, že poskytne internetovou adresu stránky, na které budou uvedeny odkazy na informační internetové stránky jednotlivých členských států.
(22)
Pro usnadnění výměny informací mezi členskými státy elektronickou cestou a pro zajištění transparentnosti a srozumitelnosti je důležité, aby byly seznamy v celé Unii vytvářeny podle jednotného vzoru. Rozhodnutí Komise 2009/712/ES (18) proto stanoví vzory výše uvedených seznamů na internetových informačních stránkách zřízených členskými státy.
(23)
Nařízení (ES) č. 504/2008 stanoví, že koňovití nemohou být drženi, pokud nejsou identifikováni v souladu s uvedeným nařízením. Komise musela reagovat na četné stížnosti týkající se populací koně domácího žijících mimo hospodářství za podmínek, které neodpovídají podmínkám popsaným v uvedeném nařízení jako polodivoké podmínky. Je proto nezbytné upřesnit, že koňovití žijící v Unii musí být identifikováni, a dále stanovit výjimku pro případy, kdy tuto podmínku nelze splnit.
(24)
Koňovití žijící v Unii by měli být identifikováni prostřednictvím celoživotního identifikačního dokladu, v němž je uveden slovní a grafický popis koňovitého a záznamy o individuálních odznacích daného zvířete pro účely ověření totožnosti. Tyto odznaky mohou být vrozené, např. více než tři chlupové víry, kaštánky, barevné odznaky, neobvyklé poruchy oční pigmentace, specifické svalové prohlubně, ale též vysoce detailní struktury duhovky nebo sítnice či specifické genetické markery (DNA profil), nebo mohou být získané, např. depigmentace po otlaku sedlem, jizvy, včetně jizev po kastraci hřebců, nebo výžeh.
(25)
Identifikační doklady by měly být vydány pouze tehdy, jsou-li v nich vyplněny požadované identifikační údaje, které je třeba zaznamenat do databáze vydávajícího orgánu v souladu s tímto nařízením.
(26)
Kromě toho by mělo osvědčení o původu stanovené ve směrnici 90/427/EHS, které má být součástí identifikačního dokladu, uvádět všechny nezbytné informace, aby bylo zajištěno, že koňovití, kteří jsou převáděni mezi různými plemennými knihami, jsou zapsáni do třídy v plemenné knize, jejíž kritéria splňují.
(27)
V souladu s rozhodnutím Komise 96/510/ES (19) musí potvrzení o původu zvířete a osvědčení o plemenné příslušnosti u evidovaných koňovitých odpovídat identifikačnímu dokladu stanovenému v rozhodnutí Komise 93/623/EHS (20). Jelikož rozhodnutí 93/623/ES a 2000/68/ES byla zrušena nařízením (ES) č. 504/2008, je třeba jasně uvést, že veškeré odkazy na uvedená rozhodnutí by měly být pokládány za odkazy na toto nařízení.
(28)
Orgány vydávající identifikační doklady pro evidované koňovité by měly být organizace nebo sdružení, které vedou či zakládají plemenné knihy pro evidované koňovité a jsou úředně schváleny nebo uznány příslušným orgánem členského státu v souladu s rozhodnutím 92/353/EHS, nebo správní orgán dotyčného členského státu, který vede plemennou knihu, do níž je koňovitý zapsán nebo zaevidován pro chovné účely v souladu s rozhodnutím 96/78/ES. Jako orgány vydávající identifikační doklady pro evidované koňovité by měly mít možnost působit rovněž národní pobočky mezinárodních organizací nebo sdružení, které jsou odpovědné za dostihové a závodní koně a mají své sídlo v daném členském státě.
(29)
Členské státy by měly mít větší prostor pro vlastní rozhodování, pokud jde o vydávající orgány, které vydávají identifikační doklady pro koňovité pro chov a produkci. Mělo by být umožněno, aby tyto identifikační doklady vydával příslušný orgán, do jehož působnosti spadá hospodářství, kde je koňovitý v době identifikace držen, nebo vydávající orgán určený a kontrolovaný tímto příslušným orgánem.
(30)
Příslušný orgán odpovědný za schválení nebo uznání organizací či sdružení zakládajících plemenné knihy v souladu s přílohou rozhodnutí 92/353/EHS by měl spolupracovat s příslušným orgánem uvedeným v nařízení (ES) č. 882/2004 s cílem zajistit, případně i prostřednictvím přeshraniční spolupráce, aby byly identifikační doklady pro koňovité vydávány a používány v souladu s tímto nařízením.
(31)
Jelikož by všichni koňovití narození v Unii nebo do Unie dovezení měli být identifikováni v souladu s tímto nařízením prostřednictvím jedinečného identifikačního dokladu vydaného na celý jejich život, je třeba přijmout zvláštní ustanovení pro případy, kdy je status těchto zvířat jako „koňovitých pro chov a produkci“ změněn na status „evidovaných koňovitých“ ve smyslu směrnice 2009/156/ES. Vzhledem k dalekosáhlým dopadům takovéto změny na přesun koňovitých, obchod s nimi a jejich dovoz do Unie ze třetích zemí z hlediska použitelných veterinárních pravidel stanovených ve směrnici 2009/156/ES, ale též z hlediska pravidel týkajících se dobrých životních podmínek zvířat, která takové přesuny upravují v souladu s nařízením Rady (ES) č. 1/2005 (21), je nezbytné, aby měl příslušný orgán jednotné místo pro přístup, tzn. centrální databázi, k ověření identifikačních údajů koňovitých požadovaných pro účely osvědčení nebo úředních kontrol.
(32)
Pro zajištění souladu s definicí hospodářství stanovenou ve směrnici 92/35/EHS by měly být členské státy schopny zavést zvláštní režimy pro identifikaci koňovitých pohybujících se volně nebo v polodivokých podmínkách ve vymezených oblastech nebo územích, včetně přírodních rezervací. Takové odchylky od obecné povinnosti identifikovat koňovité by nicméně měly být poskytovány pouze v případech, kdy jsou tyto vymezené populace koňovitých žijících volně nebo v polodivokých podmínkách skutečně odděleny od koňovitých, kteří jsou jakýmkoli způsobem domestikováni, a nejenže nepodléhají lidské kontrole z hlediska jejich přežití a reprodukce, ale zůstávají též mimo oblast působnosti směrnice Rady 98/58/ES (22), která se nevztahuje na volně žijící zvířata.
(33)
Pro účely ověření totožnosti určitého koňovitého by měl identifikační doklad obsahovat především vysoce kvalitní popis zvířete sestávající ze slovního popisu koňovitého a jeho odznaků a z podrobného schématu s vyobrazením individuálních a rozlišujících odznaků daného koňovitého.
(34)
S cílem zajistit, aby byli koňovití v identifikačních dokladech, které je doprovázejí, správně popsáni, by se měly vydávající orgány řídit osvědčenými postupy a zajistit proškolení zaměstnanců pověřených popisem zvířat, například s pomocí pokynů Mezinárodní jezdecké federace (23) nebo společnosti Weatherbys (24).
(35)
Odznaky koňovitého a použité prostředky identifikace, které se společně využívají k ověření jeho totožnosti, by měly nejen vytvořit jednoznačnou spojitost mezi určitým koňovitým a jeho identifikačním dokladem, ale rovněž prokázat, že tento koňovitý podstoupil proces identifikace v souladu s tímto nařízením, takže pro jedno zvíře není vydán více než jeden identifikační doklad. Na mezinárodní úrovni se již u koňovitých v praxi široce využívají elektronické identifikátory (dále jen „elektronické odpovídače“). Tato technologie by měla být používána k zajištění úzké spojitosti mezi daným koňovitým a jeho identifikačním dokladem, ale měly by být umožněny i jiné metody ověřování totožnosti daného zvířete za předpokladu, že tyto alternativní metody poskytují rovnocenné záruky pro zabránění vícečetnému vydávání identifikačních dokladů.
(36)
Elektronické odpovídače používané k označování koňovitých a čtecí zařízení pro zobrazení kódu zabudovaného v odpovídači by měly splňovat mezinárodně dohodnuté normy. Tyto normy stanoví dva odlišné systémy pro zajištění jedinečnosti kódu elektronického odpovídače. Většina členských států provedla nařízení (ES) č. 504/2008 tak, že používá trojmístný alfanumerický kód země a řídí distribuci elektronických odpovídačů prostřednictvím svých příslušných orgánů.
(37)
Tento systém zajištění jedinečnosti kódu elektronického odpovídače by měl být začleněn do databází vedených vydávajícími orgány a do centrální databáze a uplatňován tak, aby nebyl narušen obchod a dovoz do Unie v případě koňovitých, kteří jsou označeni pomocí elektronického odpovídače zobrazujícího alfanumerický kód v jiné formě.
(38)
Směrnice Rady 90/425/EHS (25) stanoví veterinární kontroly, které se mají provádět u některých zvířat a produktů v místě určení. Stanoví zejména, že odesílatelé uvedení na osvědčení nebo dokladu stanoveném v uvedené směrnici musí na žádost příslušného orgánu členského státu určení a v míře nezbytné k provedení těchto kontrol ohlásit předem příjezd zvířat a produktů z jiného členského státu, a zejména pak povahu zásilky a předpokládané datum příjezdu. Toto oznámení se nevyžaduje u evidovaných koní vybavených identifikačními doklady podle směrnice 90/427/EHS.
(39)
Koňovití musí být sice vždy doprovázeni svým identifikačním dokladem v souladu s platnými právními předpisy Unie, ale měly by být umožněny výjimky z tohoto požadavku v případě, že je to nemožné nebo dokonce neproveditelné s ohledem na uchování identifikačního dokladu po celý život daného zvířete, nebo když tento doklad nebyl vydán s ohledem na to, že zvíře bude poraženo dříve, než dosáhne požadované věkové hranice pro identifikaci.
(40)
Členským státům by mělo být také umožněno povolovat zjednodušený identifikační doklad pro koňovité, kteří jsou přesouváni v rámci jejich území. V různých oblastech byly jako zařízení pro ukládání informací zavedeny plastikové karty se zabudovaným počítačovým čipem (dále jen „čipové karty“). Mělo by být umožněno vydávat tyto čipové karty jako další možnost kromě identifikačního dokladu a používat je za určitých podmínek místo identifikačního dokladu doprovázejícího evidované koňovité nebo koňovité pro chov a produkci při jejich přesunu v rámci členského státu.
(41)
Dále je třeba vzít v úvahu případy, kdy se původní identifikační doklad vydaný v souladu s tímto nařízením na celý život koňovitého ztratí, není již čitelný nebo obsahuje nesprávné informace nevyplývající z nezákonných praktik. Tato ustanovení by měla co nejlépe vylučovat nezákonné držení více než jednoho identifikačního dokladu, aby byl správně popsán status koňovitého jako určeného na porážku k lidské spotřebě. Tam, kde jsou k dispozici dostatečné a ověřitelné informace, by měl být vydán duplikát identifikačního dokladu, který se takto označí a který obvykle vylučuje daného koňovitého z porážky k lidské spotřebě. V ostatních případech by měl být vydán náhradní identifikační doklad, rovněž takto označený a vylučující daného koňovitého z porážky k lidské spotřebě, který by měl nadto dané zvíře klasifikovat jako koňovitého pro chov a produkci.
(42)
Uvedené postupy by se měly použít také u koňovitých, u nichž se přistoupí k identifikaci po lhůtě stanovené pro první identifikaci, neboť zde nemohou být vyloučeny podvodné praktiky a úmysl získat další identifikační doklad.
(43)
V některých případech, kdy jsou koňovití zapsáni nebo evidováni pro zápis do plemenných knih vedených chovatelskými organizacemi ve třetích zemích, jsou nezbytná zvláštní ustanovení umožňující, aby koňovitý zůstal evidován v takové plemenné knize, a současně zajišťující jeho vyloučení z potravinového řetězce příslušným zápisem do identifikačního dokladu.
(44)
V souladu se směrnicí 2009/156/ES je identifikační doklad nástrojem pro omezení přesunu koňovitých v případě výskytu ohniska nákazy v hospodářství, kde jsou drženi nebo chováni. Proto je třeba v případě ohniska určitých nákaz zajistit pozastavení platnosti tohoto identifikačního dokladu pro účely přesunu příslušným zápisem do identifikačního dokladu.
(45)
Směrnice 2009/156/ES kromě toho vyžaduje, aby byli evidovaní koňovití při opuštění hospodářství identifikováni prostřednictvím identifikačního dokladu, který musí zejména osvědčovat, že tito koňovití nepocházejí z hospodářství podléhajícího určitým zákazům. Je proto žádoucí stanovit, aby bylo vyplnění příslušného oddílu ve vzorovém identifikačním dokladu povinné u všech koňovitých, a odpovídajícím způsobem upravit jeho znění.
(46)
V případě, že koňovitý uhyne jinak než porážkou na jatkách, by měl orgán dohlížející na zpracování mrtvého zvířete v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1069/2009 (26) nebo na spálení v nízkokapacitních spalovacích zařízeních uvedených v kapitole III přílohy III nařízení Komise (EU) č. 142/2011 (27) vrátit vydávajícímu orgánu identifikační doklad, pokud podle vnitrostátních právních předpisů doprovází tělo zvířete, a mělo by být zajištěno, aby elektronický odpovídač nebo jiné alternativní prostředky použité k ověření totožnosti koňovitých nemohly být recyklovány.
(47)
Maso koňovitých, u nichž nebylo možno v době porážky vyjmout elektronický odpovídač, by mělo být prohlášeno za nevhodné k lidské spotřebě v souladu s kapitolou V oddílu II přílohy I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 854/2004, aby se tyto elektronické odpovídače nedostaly do potravinového řetězce. Aby se implantované elektronické odpovídače daly snadno lokalizovat, mělo by být stanoveno standardní místo implantace, které se zaznamená v identifikačních dokladech.
(48)
V souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 178/2002 (28) jsou živá zvířata připravená pro uvedení na trh k lidské spotřebě definována jako potravina. Uvedené nařízení stanoví dalekosáhlé odpovědnosti provozovatelů potravinářských podniků ve všech stadiích produkce potravin, včetně sledovatelnosti zvířat určených k produkci potravin.
(49)
Koňovití pro chov a produkci, jakož i evidovaní koňovití se mohou stát v určitém stadiu života jatečnými koňovitými podle definice ve směrnici 2009/156/ES. Maso lichokopytníků, tj. koňovitých, je definováno v bodě 1 přílohy I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 (29), kterým se stanoví zvláštní hygienická pravidla pro potraviny živočišného původu.
(50)
Poté, co byla v souladu s nařízením Komise (ES) č. 2076/2005 (30) ukončena přechodná opatření pro provádění nařízení (ES) č. 853/2004, (ES) č. 854/2004 a (ES) č. 882/2004, začaly od 1. ledna 2010 platit požadavky na informace o potravinovém řetězci u koňovitých.
(51)
Nařízení (ES) č. 853/2004 stanoví, že provozovatelé jatek mají obdržet a zkontrolovat informace o potravinovém řetězci s podrobnými údaji o původu, anamnéze a léčbě zvířat určených k produkci potravin a podle nich jednat. Příslušný orgán může povolit zaslání informací o potravinovém řetězci týkajících se domácích lichokopytníků najatka zároveň se zvířaty, a nikoli předem. Identifikační doklad doprovázející jatečné koňovité by měl proto být součástí informací o potravinovém řetězci.
(52)
Nařízení (ES) č. 854/2004 stanoví, že úřední veterinární lékař musí ověřit, zda daný provozovatel potravinářského podniku splnil svou povinnost zajistit, aby byla zvířata přijatá na porážku k lidské spotřebě řádně identifikována.
(53)
Nařízení (ES) č. 853/2004 stanoví, že provozovatelé potravinářských podniků musí zkontrolovat průkazy domácích lichokopytníků a ujistit se, že je dané zvíře určeno na porážku k lidské spotřebě, a pokud přijmou určité zvíře na porážku, musí odevzdat průkaz úřednímu veterinárnímu lékaři.
(54)
Vzhledem ke specifické situaci koňovitých, kteří se narodili jako zvířata druhů určených k produkci potravin, avšak nejsou vždy chováni za tímto účelem a ve většině případů nejsou po celou dobu svého života drženi provozovateli potravinářských podniků definovanými v čl. 3 odst. 3 nařízení (ES) č. 178/2002, je zapotřebí stanovit postup, kterým se zajistí plynulá návaznost od kontrol identifikačního dokladu z důvodů veřejného zdraví až po správu tohoto dokladu v souladu se směrnicí 2009/156/ES. Je tedy nezbytné, aby v každém členském státě existovala centrální databáze, aby bylo možné ověřit určité informace o identifikačním dokladu a v tomto dokladu předtím, než se přijme rozhodnutí o přijetí dotyčného zvířete na porážku k lidské spotřebě. V případě, kdy se informace o vyloučení z porážky k lidské spotřebě v oddílu II identifikačního dokladu neshodují s informacemi zaznamenanými v centrální databázi, měla by být rozhodující informace vedoucí k vyloučení daného koňovitého z porážky k lidské spotřebě, bez ohledu na to, kde je uvedena.
(55)
Směrnice Rady 96/22/ES (31) se vztahuje na hospodářská zvířata, včetně domácích lichokopytníků, jakož i na volně žijící zvířata těchto druhů, která byla odchována v hospodářství. Podle článku 7 uvedené směrnice je povoleno obchodovat před uplynutím ochranné lhůty s evidovanými koňovitými, kterým byla ze zootechnických důvodů podána veterinární léčiva obsahující allyltrenbolon nebo betasympatomimetika, pokud jsou splněny podmínky pro podání a druh i datum ošetření jsou uvedeny v osvědčení nebo v průvodních listinách doprovázejících tato zvířata.
(56)
V čl. 2 písm. b) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 470/2009 (32) jsou zvířata určená k produkci potravin definována jako „zvířata chovaná, odchovaná, držená, poražená nebo odchycená za účelem produkce potravin“. Článek 16 uvedeného nařízení stanoví, že zvířatům určeným k produkci potravin je v Unii možné podávat pouze farmakologicky účinné látky, které jsou klasifikovány podle čl. 14 odst. 2 písm. a), b) nebo c) uvedeného nařízení, za předpokladu, že je toto podávání v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2001/82/ES (33).
(57)
Článek 6 směrnice 2001/82/ES stanoví, že veterinární léčivý přípravek smí být zaregistrován pro účely podání jednomu nebo více druhům zvířat určených k produkci potravin pouze v případě, že farmakologicky účinné látky, které obsahuje, jsou uvedeny v přílohách I, II nebo III nařízení (EHS) č. 2377/90. Pravidla obsažená v uvedených přílohách jsou nyní stanovena v nařízení Komise (EU) č. 37/2010 (34). Odchylně od těchto pravidel však může být veterinární léčivý přípravek obsahující farmakologicky účinné látky neuvedené v přílohách I, II nebo III nařízení (EHS) č. 2377/90 zaregistrován pro určitá zvířata z čeledi koňovitých, která byla v souladu s právními předpisy Unie v oblasti zdraví zvířat prohlášena za zvířata neurčená na porážku k lidské spotřebě. Takové veterinární léčivé přípravky nesmějí obsahovat účinné látky uvedené v příloze IV nařízení (EHS) č. 2377/90, ani nesmějí být určeny k použití při léčbě stavů, které jsou uvedeny ve schváleném souhrnu údajů o přípravku a pro které je již registrován veterinární léčivý přípravek pro zvířata z čeledi koňovitých. Mělo by proto být stanoveno, že koňovitý může být vyloučen z porážky k lidské spotřebě podle vlastního uvážení majitele zvířete.
(58)
V čl. 10 odst. 2 a 3 směrnice 2001/82/ES jsou stanoveny zvláštní odchylky od článku 11 uvedené směrnice pro koňovité, týkající se léčby zvířat určených k produkci potravin léčivými přípravky, které mají stanovený maximální limit reziduí pro použití u jiného druhu zvířat, než je cílový druh, nebo registrovanými pro jiné onemocnění za předpokladu, že jsou tito koňovití identifikováni v souladu s právními předpisy Unie a v jejich identifikačním dokladu je zvláště uvedeno, že nejsou určeni na porážku k lidské spotřebě nebo že jsou určeni na porážku k lidské spotřebě po ochranné lhůtě v délce nejméně šesti měsíců po léčbě látkami uvedenými v nařízení Komise (ES) č. 1950/2006 (35).
(59)
V souladu se směrnicí 2001/82/ES musí členské státy zajistit, aby majitelé nebo chovatelé zvířat, která jsou určena k produkci potravin, byli schopni předložit doklad o nákupu, držení a podání veterinárních léčivých přípravků těmto zvířatům po dobu pěti let od jejich podání, včetně případů, kdy bylo zvíře v průběhu tohoto pětiletého období poraženo. V zájmu uplatňování těchto předpisů je tudíž nezbytné, aby byla informace o porážce určitého koňovitého neprodleně zanesena do centrální databáze členského státu, ve kterém se nachází hospodářství, kde bylo dané zvíře drženo.
(60)
Pro účely zajištění kontroly nad vydáváním identifikačních dokladů by měl být v databázi vedené vydávajícím orgánem zaznamenán minimální soubor příslušných údajů týkajících se vydávání těchto dokladů.
(61)
Hlavní světové organizace pro chov koní a soutěže se dohodly na zavedení systému univerzálního životního čísla koňovitých (UELN). Tento systém byl vyvinut z podnětu Světové federace chovu sportovních koní (WBFSH), Mezinárodního výboru pro plemenné knihy (ISBC), Světové organizace pro chov arabských plnokrevníků (WAHO), Evropské konference organizací pro chov arabských plnokrevníků (ECAHO), Conférence Internationale de l'Anglo-Arabe (CIAA), Mezinárodní jezdecké federace (FEI) a Union Européenne du Trot (UET) a informace o tomto systému lze najít na internetových stránkách UELN (36).
(62)
Systém UELN je vhodný pro registraci evidovaných koňovitých i koňovitých pro chov a produkci a umožňuje postupné zavádění počítačových sítí zajišťujících, aby mohla být totožnost zvířat v případě evidovaných koňovitých nadále ověřována v souladu s článkem 6 směrnice 90/427/EHS.
(63)
Při přidělování kódů k databázím nesmějí být tyto kódy a formát zaznamenaných identifikačních čísel jednotlivých zvířat v žádném případě v rozporu se zavedeným systémem UELN. Proto by měl být před přidělením jakéhokoli kódu určité databázi tento kód zkontrolován podle seznamu přidělených kódů UELN.
(64)
Směrnice 2009/156/ES požaduje, aby úřední veterinární lékař zaznamenal v evidenci identifikační číslo nebo číslo identifikačního dokladu poraženého koňovitého a zaslal příslušnému orgánu místa odeslání na jeho žádost potvrzení o tom, že zvíře bylo poraženo. Mělo by být tudíž upřesněno, že v takových případech musí být identifikační doklady zničeny v místě porážky s cílem zamezit podvodnému použití identifikačních dokladů poražených koňovitých.
(65)
Uvedená směrnice rovněž stanoví, že po porážce evidovaných koní, včetně utracení pro účely tlumení nákaz, musí být jejich identifikační doklady vráceny orgánu, který je vydal. Tyto požadavky by se měly vztahovat i na identifikační doklady vydané pro evidované koňovité jiné než evidované koně a koňovité pro chov a produkci.
(66)
S cílem zajistit, aby databáze vydávajících orgánů obsahovaly aktuální informace, je třeba stanovit oběh informací o smrti nebo ztrátě zvířete v databázi orgánu, který vydal doklad, a v centrální databázi členského státu, ve kterém se nachází hospodářství, kde byl daný koňovitý držen.
(67)
Ke splnění těchto požadavků by mělo přispět zaznamenání životního čísla slučitelného se systémem UELN a jeho použití pro identifikaci orgánů nebo úřadů, které daný identifikační doklad vydaly. Členské státy by měly pokud možno využívat styčná místa, která určily v souladu s nařízením (ES) č. 882/2004.
(68)
Díky povinnému záznamu o osobě žádající o vydání identifikačního dokladu, jíž je v rámci lhůty nepřesahující 12 měsíců po narození zvířete chovatel a obvykle i majitel zvířete, pro které se identifikační doklad vydává, spolu s povinností oznámit vydávajícímu orgánu jakýkoli přesun obvyklého místa pobytu koňovitého do jiného členského státu může být vytvořen řetězec informací sloužící k vysledování zvířete v případě potřeby.
(69)
V souladu s nařízením (ES) č. 504/2008 má identifikační údaje v identifikačním dokladu aktualizovat vydávající orgán, který tento doklad vydal. Členské státy poukazovaly na neochotu majitelů koňovitých zasílat identifikační doklad vydávajícím orgánům k aktualizaci identifikačních údajů poštou, zvláště pak v případech, kdy se tento vydávající orgán nachází v zahraničí. Tato neochota je způsobena obavami ze ztráty identifikačního dokladu, neboť pak by bylo nutné identifikovat koňovitého prostřednictvím duplikátu nebo náhradního identifikačního dokladu, kterými se dané zvíře vylučuje z porážky k lidské spotřebě, což vede k podstatnému snížení hodnoty zvířete.
(70)
K usnadnění správy identifikačního dokladu po celou dobu života zvířete je zapotřebí zavést postupy pro registraci identifikačního dokladu v členském státě obvyklého místa pobytu zvířete, zvláště v případech, kdy byl identifikační doklad vydán v jiném členském státě. Jako nejvhodnější způsob komunikace s vydávajícím orgánem, který provedl první identifikaci, se jeví výměna informací mezi centrálními databázemi dotčených členských států.
(71)
Kromě toho mohou vydávající orgány své schválení nebo určení pozbýt, zatímco vydané identifikační doklady zůstávají platnými dokumenty pro účely zdraví zvířat a veřejného zdraví. Je tudíž nezbytné zálohovat informace obsažené v identifikačním dokladu prostřednictvím databáze, k níž mají přístup příslušné orgány v oblasti zdraví a dobrých životních podmínek zvířat a veřejného zdraví.
(72)
Jelikož v každém členském státě obvykle působí více než jeden vydávající orgán, koňovití se často přesunují mezi hospodářstvími i mezi členskými státy, mění se jejich status z „koňovitých pro chov a produkci“ na „evidované koňovité“ nebo ze zvířat určených k produkci potravin na zvířata vyloučená z porážky k lidské spotřebě a evidované koňovité může identifikovat organizace vedoucí plemennou knihu, která má své sídlo v jiném členském státě, je v zájmu účinného provádění směrnic 90/427/EHS a 2009/156/ES nevyhnutelné, nezbytné a žádoucí zřídit v každém členském státě centrální databázi, kde budou zaznamenány identifikační údaje o všech koňovitých chovaných v hospodářstvích, která se v daném členském státě nacházejí.
(73)
Mělo by se však umožnit, aby členské státy, ve kterých již existuje jedna databáze pro evidované koňovité a jiná databáze pro koňovité pro chov a produkci, i nadále zachovaly tento systém, za předpokladu, že tyto databáze budou propojeny a veterinární orgány budou mít do obou plný přístup.
(74)
Za tímto účelem by centrální databáze v jednotlivých členských státech měly spolupracovat v souladu se směrnicí Rady 89/608/EHS (37), aby se usnadnila výměna údajů týkajících se určitého zvířete a identifikačního dokladu, který byl pro ně vydán.
(75)
S ohledem na jednotné použití právních předpisů Unie týkajících se identifikace koňovitých v členských státech a zajištění jejich jednoznačnosti a transparentnosti by mělo být nařízení (ES) č. 504/2008 zrušeno a nahrazeno tímto nařízením.
(76)
V souladu s bodem 24 přílohy nařízení Komise (EU) č. 519/2013 (38) jsou koňovití narození v Chorvatsku nejpozději do 30. června 2013, avšak neidentifikovaní do tohoto data v souladu s nařízením (ES) č. 504/2008, identifikováni v souladu s posledně uvedeným nařízením nejpozději do 31. prosince 2014.
(77)
Toto nařízení by se mělo použít ode dne 1. ledna 2016, aby se členským státům a provozovatelům poskytla dostatečná doba na přizpůsobení se novým pravidlům. Požadavky na vytvoření a zprovoznění centrální databáze by se nicméně měly v Řecku, ve Švédsku a ve Spojeném království použít ode dne 1. července 2016.
(78)
Opatření stanovená v tomto nařízení jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro rostliny, zvířata, potraviny a krmiva a Stálého výboru pro zootechniku,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI, DEFINICE A OBECNÉ ZÁSADY
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení stanoví pravidla pro identifikaci koňovitých:
a)
narozených v Unii nebo
b)
uvolněných do volného oběhu v Unii v souladu s celním postupem vymezeným v čl. 5 odst. 16 písm. a) nařízení (EU) č. 952/2013.
2. Toto nařízení se použije, aniž je dotčeno rozhodnutí 96/78/ES.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„koňovitými“ volně žijící nebo domestikovaní lichokopytníci všech druhů rodu Equus čeledi koňovitých a jejich kříženci;
b)
„hospodářstvím“ zemědělské nebo výcvikové zařízení, stáj nebo jakékoli prostory nebo zařízení, ve kterých se koňovití obvykle drží nebo chovají pro jakékoli účely, a přírodní rezervace, ve kterých koňovití žijí volně;
c)
„držitelem“ každá fyzická nebo právnická osoba, která vlastní koňovité nebo je jejich držením pověřena, bez ohledu na to, zda za finanční odměnu či nikoliv a zda dočasně nebo nastálo, a to i v průběhu přepravy, na trzích nebo během soutěží, dostihů nebo kulturních akcí;
d)
„majitelem“ fyzická nebo právnická osoba, která vlastní daného koňovitého;
e)
„evidovanými koňovitými“ všichni koňovití, kteří:
i)
jsou zapsáni nebo zaevidováni a způsobilí k zápisu do plemenné knihy v souladu s pravidly stanovenými podle čl. 4 odst. 2 písm. b) směrnice 90/427/EHS a identifikováni prostřednictvím identifikačního dokladu stanoveného v čl. 8 odst. 1 uvedené směrnice, nebo
ii)
koně, včetně poníků, evidovaní u mezinárodního sdružení nebo organizace, která je odpovědná za dostihové a závodní koně, a identifikovaní prostřednictvím identifikačního dokladu vydaného národní pobočkou takové organizace nebo sdružení;
f)
„plemennou knihou“ každá kniha, registr, soubor nebo počítačový nosič dat:
i)
která je vedena buď organizací nebo sdružením úředně schváleným nebo uznaným členským státem, nebo je vedena správním úřadem daného členského státu, a dále
ii)
ve které jsou koňovití zapsáni, nebo jsou evidováni a způsobilí k zápisu, s uvedením všech jejich známých předků;
g)
„koňovitými pro chov a produkci“ koňovití jiní než uvedení v písmenech e) a h);
h)
„jatečnými koňovitými“ koňovití určení k porážce na jatkách, a to buď přímo po přepravě, nebo po tranzitu přes schválené sběrné středisko uvedené v článku 7 směrnice 2009/156/ES;
i)
„příslušným orgánem“ ústřední orgán členského státu, který je příslušný k organizaci úředních kontrol, nebo jakýkoli jiný orgán, kterému byla tato pravomoc svěřena, včetně příslušného orgánu uvedeného v čl. 2 písm. h) směrnice 2009/156/ES;
j)
„zootechnickým orgánem“ ústřední orgán členského státu, který je příslušný k provádění směrnice 90/427/EHS, nebo jakýkoli jiný orgán, kterému byla tato pravomoc svěřena, včetně orgánů uvedených v čl. 2 odst. 1 rozhodnutí 92/353/EHS;
k)
„dočasným vstupem“ status evidovaného koně přicházejícího ze třetí země a dovezeného do Unie na dobu kratší než 90 dnů na základě rozhodnutí přijatého v souladu s čl. 19 písm. b) směrnice 2009/156/ES;
l)
„trvalým přijetím“ status koňovitého pocházejícího ze třetí země a dovezeného do Unie na dobu 90 dnů nebo delší;
m)
„odznakem“ jakákoli viditelná či zřetelná rozlišující charakteristika jednotlivého koňovitého, která je buď vrozená, nebo získaná a zaznamenaná pro účely identifikace;
n)
„elektronickým odpovídačem“ pasivní radiofrekvenční identifikační zařízení určené pouze ke čtení:
i)
vyhovující normě ISO 11784 a využívající technologii Full Duplex (FDX či FDX-B) nebo Half Duplex (HDX), a dále
ii)
které může být čteno čtecím zařízením kompatibilním s normou ISO 11785, v minimální vzdálenosti 12 cm;
o)
„jedinečným životním číslem“ jedinečný 15místný alfanumerický kód shrnující informace o konkrétním koňovitém a databázi a zemi, ve které byly tyto informace poprvé zaznamenány v souladu se systémem kódování univerzálního životního čísla koňovitých (UELN), a který tvoří:
i)
šestimístný identifikační kód kompatibilní se systémem UELN pro databázi uvedenou v článku 39, po němž následuje
ii)
devítimístné individuální identifikační číslo přidělené danému koňovitému;
p)
„členským státem prostým moru koní“:
i)
členský stát, kde nebyl zjištěn žádný klinický, sérologický (u neočkovaných koňovitých) ani epizootologický důkaz moru koní na dotyčném území v posledních dvou letech, a
ii)
kde nebylo provedeno očkování proti této nákaze během posledních dvanácti měsíců;
q)
„nákazami povinnými hlášením“ nákazy uvedené v příloze I směrnice 2009/156/ES;
r)
„úředním veterinárním lékařem“ veterinární lékař určený příslušným orgánem členského státu nebo třetí země;
s)
„čipovou kartou“ plastikové zařízení se zabudovaným počítačovým čipem, na které lze ukládat informace a přenášet je elektronicky do kompatibilních počítačových systémů;
t)
„odpovědným veterinárním lékařem“ veterinární lékař uvedený v čl. 10 odst. 1 směrnice 2001/82/ES.
Článek 3
Obecné zásady a povinnost identifikace koňovitých
1. Koňovití žijící na některém z území uvedených v příloze I nařízení (ES) č. 882/2004 musí být identifikováni v souladu s tímto nařízením.
2. V případech, kdy držitel není majitelem nebo jedním z majitelů koňovitého, jedná v souladu s tímto nařízením jménem majitele a ve shodě s ním.
3. Členské státy a vydávající orgány uvedené v čl. 5 odst. 1 písm. a) a b) mohou vyžadovat, aby žádost o vydání identifikačního dokladu podle článku 11 nebo o změnu identifikačních údajů ve stávajícím identifikačním dokladu podle článku 27 předkládal vydávajícímu orgánu majitel.
4. Členské státy zajistí, v odpovídajících případech prostřednictvím úředních kontrol v souladu s nařízením (ES) č. 882/2004, aby držitelé koňovitých a vydávající orgány plnili své povinnosti stanovené v tomto nařízení.
Článek 4
Systém Unie pro identifikaci koňovitých
1. Pro účely tohoto nařízení se systém Unie pro identifikaci koňovitých skládá z těchto prvků:
a)
jedinečný celoživotní identifikační doklad, který (nestanoví-li vydávající orgán jinak nebo není-li jinak stanoveno v tomto nařízení) zůstává majetkem vydávajícího orgánu, jenž jej vydal, a který obsahuje:
i)
slovní popis koňovitého a záznamy o jeho odznacích,
ii)
vyplněné schéma s grafickým znázorněním odznaků uvedených ve slovním popisu,
iii)
prostor pro schválené zápisy o změnách identifikačních údajů;
b)
metoda ověřování totožnosti, která:
i)
zajistí jednoznačnou spojitost mezi identifikačním dokladem a koňovitým, pro kterého byl tento doklad vydán,
ii)
prokáže, že koňovitý již podstoupil proces identifikace;
c)
databáze, v níž jsou v souladu s článkem 38 zaznamenány identifikační údaje o koňovitém, pro kterého byl identifikační doklad vydán, a o držiteli, který předložil žádost o vydání identifikačního dokladu, a v níž se současně zvířeti přiděluje jedinečné životní číslo;
d)
centrální databáze zřízená v souladu s článkem 39.
2. Koňovitý je považován za identifikovaného v souladu s tímto nařízením, pouze pokud:
a)
jej doprovází identifikační doklad vydaný v souladu s jedním z následujících ustanovení:
i)
článek 9 pro koňovité narozené v Unii nebo
ii)
článek 14 pro koňovité dovezené do Unie nebo
iii)
článek 29 nebo 30, pokud koňovitého doprovází duplikát identifikačního dokladu, nebo
iv)
článek 32, pokud koňovitého doprovází náhradní identifikační doklad; nebo
b)
je identifikován v souladu s:
i)
článkem 24 v případě výjimek týkajících se přesunů nebo přepravy koňovitých, které doprovází dočasný doklad, nebo
ii)
čl. 26 odst. 2 v případě výjimek týkajících se některých přesunů a přepravy koňovitých určených na porážku.
KAPITOLA II
IDENTIFIKACE KOŇOVITÝCH NAROZENÝCH V UNII
Článek 5
Vydávající orgány pro koňovité narozené v Unii
1. Identifikační doklad stanovený v článku 7 vydává některý z následujících vydávajících orgánů:
a)
v případě evidovaných koňovitých uvedených v čl. 2 písm. e) bodě i) tohoto nařízení organizace nebo sdružení úředně schválené nebo uznané v souladu s čl. 2 odst. 1 rozhodnutí 92/353/EHS nebo správní orgán dotyčného členského státu, který vede plemennou knihu, do níž byl koňovitý zapsán nebo byl evidován a je způsobilý pro zápis v souladu s rozhodnutím 96/78/ES;
b)
v případě evidovaných koní uvedených v čl. 2 písm. e) bodě ii) národní pobočka mezinárodní organizace nebo sdružení, která je odpovědná za dostihové a závodní koně a která je pod dohledem příslušného orgánu členského státu, v němž má sídlo;
c)
v případě koňovitých pro chov a produkci uvedených v čl. 2 písm. g):
i)
příslušný orgán pro hospodářství, ve kterém je koňovitý v době identifikace držen, nebo
ii)
vydávající orgán určený a kontrolovaný příslušným orgánem uvedeným v bodě i), jemuž byl tento úkol svěřen.
2. Příslušný orgán určí pouze vydávající orgány uvedené v odst. 1 písm. c) bodě ii), které splňují tyto podmínky:
a)
musí být vyhotoven přesný popis úkolů a odpovědností, jejichž výkonem je vydávající orgán pověřen, a podmínek, za nichž je smí vykonávat;
b)
musí existovat důkaz o tom, že vydávající orgán:
i)
má odbornou způsobilost, vybavení a infrastrukturu potřebné k výkonu úkolů, jež mu byly svěřeny,
ii)
má dostatečný počet náležitě kvalifikovaných a zkušených pracovníků,
iii)
je nestranný a bez jakéhokoli střetu zájmů, co se týče provádění úkolů jemu svěřených,
iv)
má k dispozici vzorový identifikační doklad splňující požadavky stanovené v tomto nařízení;
c)
vydávající orgán musí úzce spolupracovat s příslušným orgánem ve snaze předejít jakýmkoli případům nedodržování požadavků tohoto nařízení, a popřípadě je napravit;
d)
existuje účinná koordinace mezi příslušným orgánem a určeným vydávajícím orgánem.
3. Pokud má příslušný orgán oprávněný důvod se domnívat, že vydávající orgán jedná způsobem, jenž není v souladu s požadavky tohoto nařízení, takové domnělé případy nedodržení prošetří. Vydávající orgán nesmí vydávat identifikační doklady, dokud nebude šetření uzavřeno a nedojde k vyloučení nebo nápravě veškerých případů nedodržení.
4. Pokud bez ohledu na opatření provedená v souladu s odstavcem 3 vydávající orgán uvedený v odstavci 1 neplní požadavky stanovené v tomto nařízení, odejme mu příslušný orgán povolení k vydávání identifikačních dokladů pro koňovité.
Po odejmutí povolení k vydávání identifikačních dokladů příslušný orgán zajistí, aby koňovití, za něž je odpovědný, byli nadále identifikováni v souladu s tímto nařízením a aby identifikační doklady, které byly nebo mají být vráceny v souladu s článkem 34, převzal do úschovy daný příslušný orgán nebo vydávající orgán, jemuž byl tento úkol příslušným orgánem svěřen.
Článek 6
Informace o vydávajících orgánech
1. Členské státy sestaví a průběžně aktualizují seznam vydávajících orgánů uvedených v čl. 5 odst. 1 a zpřístupní tento seznam ostatním členským státům, ostatním vydávajícím orgánům a veřejnosti na internetové stránce zřízené příslušným orgánem.
2. Seznam uvedený v odstavci 1:
a)
obsahuje kontaktní údaje nezbytné pro splnění požadavků článku 35, čl. 37 odst. 4, čl. 38 odst. 3 a čl. 40 odst. 1;
b)
odpovídá vzorové šabloně stanovené v písm. f) oddílu I kapitoly 2 přílohy II rozhodnutí 2009/712/ES a splňuje požadavky stanovené v příloze III uvedeného rozhodnutí;
c)
je přímo přístupný prostřednictvím internetového odkazu poskytnutého Komisí v souladu s odstavcem 3 a je dostatečně srozumitelný osobám, které nejsou rodilými mluvčími.
3. S cílem pomoci členským státům při zpřístupňování těchto aktuálních seznamů uvedených v odstavci 1 zřídí Komise internetovou stránku, na níž každý členský stát uvede přímý odkaz na požadované informace na internetových stránkách stanovených v odstavci 1.
Článek 7
Formát a obsah identifikačních dokladů vydaných pro koňovité narozené v Unii
1. Koňovití narození v Unii se identifikují pomocí jedinečného identifikačního dokladu pro koňovité vydaného na celý život daného koňovitého v souladu:
a)
se vzorovým identifikačním dokladem stanoveným v části 1 přílohy I;
b)
s dodatečnými požadavky stanovenými v části 2 přílohy I.
2. Vydávající orgány zajistí, aby identifikační doklad obsahoval dostatečný počet stran s naformátovanými poli pro uvedení informací požadovaných podle následujících oddílů uvedených ve vzorovém identifikačním dokladu v části 1 přílohy I:
a)
v případě evidovaných koňovitých alespoň oddíly I až IX;
b)
v případě koňovitých pro chov a produkci alespoň oddíly I až IV.
3. Vydávající orgány zajistí, aby pořadí a číslování oddílů v identifikačních dokladech stanovených v části 1 přílohy I zůstalo nezměněno a aby u oddílů, kde se počítá s více zápisy, byl v identifikačním dokladu poskytnut dostatečný počet stran.
4. Vydávající orgány odpovídají za bezpečné uchování čistých i vyplněných identifikačních dokladů ve svých prostorách.
Aniž je dotčen čl. 4 odst. 1 písm. a), tam, kde to jednací řád vydávajícího orgánu umožňuje, vydávající orgány zajistí, aby identifikační doklady uvedené v čl. 34 odst. 1 písm. c) bodě ii) a v článku 35 byly účinně znehodnoceny s cílem zamezit jakémukoli podvodnému použití dokladu samotného či informací, jež obsahuje, předtím, než je doklad předán majiteli zvířete na památku.
5. Příslušný orgán spolu se zootechnickým orgánem může přijmout správní postupy k zajištění jednotné podoby identifikačních dokladů vydávaných vydávajícími orgány uvedenými v čl. 5 odst. 1 pod jejich dohledem, za předpokladu, že jsou dodrženy obecné požadavky podle odstavců 1, 2 a 3.
Článek 8
Povinnosti příslušného orgánu v souvislosti s vydáváním identifikačních dokladů pro koňovité narozené v Unii
Zootechnický orgán a příslušný orgán zajistí, aby na jejich území vydávající orgány, za něž v příslušných případech odpovídají:
a)
vydávaly identifikační doklady vyhovující požadavkům stanoveným v čl. 7 odst. 1, 2 a 3;
b)
zavedly potřebné systémy, aby mohly na žádost příslušného orgánu ověřit, zda identifikační doklad, o němž se tvrdí, že jimi byl vydán:
i)
je jedinečný, původní a pravý,
ii)
obsahuje v případech, kdy se čisté identifikační doklady tisknou do zásoby, sériové číslo vytištěné alespoň na stranách s oddíly I, II a III.
Článek 9
Vydávání identifikačních dokladů pro koňovité narozené v Unii
1. Vydávající orgány vydávají pouze identifikační doklady:
a)
které splňují požadavky stanovené v čl. 7 odst. 1, 2 a 3;
b)
jejichž oddíl I je řádně vyplněn s pomocí informací ověřených vydávajícím orgánem uvedeným v bodě 11 části A oddílu I nebo jeho jménem;
c)
jejichž oddíl IV je vyplněn, pokud tak požadují vnitrostátní právní předpisy nebo pravidla vydávajícího orgánu uvedeného v čl. 5 odst. 1 písm. a) a b);
d)
jejichž oddíl V je vyplněn v souladu s odstavcem 2 tohoto článku.
2. Vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 písm. a) identifikuje evidované koňovité uvedené v čl. 2 písm. e) bodě i) v souladu s pravidly plemenné knihy uvedené ve zmíněném ustanovení a vyplní oddíl V identifikačního dokladu s pomocí informací v osvědčení o původu zvířete uvedeném v čl. 8 odst. 1 druhém pododstavci směrnice 90/427/EHS a v příloze uvedené směrnice.
3. V souladu se zásadami organizace nebo sdružení, které zavedly plemennou knihu o původu plemene evidovaného koňovitého, musí oddíl V identifikačního dokladu obsahovat:
a)
úplné informace o rodokmenu;
b)
oddíl plemenné knihy uvedený v článku 2 nebo 3 směrnice 96/78/ES;
c)
třídu v hlavním oddílu plemenné knihy, do níž byl evidovaný koňovitý zapsán, je-li stanovena.
4. Pro účely evidence dostihového nebo závodního koně uvedeného v čl. 2 písm. e) bodě ii) vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 písm. b) buď:
a)
vydá v souladu s odst. 1 písm. a) a b) a pravidly daného vydávajícího orgánu identifikační doklad vyhovující ustanovením čl. 7 odst. 1, 2 a 3 nebo
b)
uzná a potvrdí identifikační doklad vydaný pro tohoto koně v souladu s odstavcem 1 tohoto článku nebo
c)
vydá nový identifikační doklad v souladu s čl. 12 odst. 3 písm. c).
Článek 10
Výjimka týkající se vyplnění některých informací v oddíle I a IV identifikačního dokladu
1. Odchylně od čl. 4 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 9 odst. 1 písm. b) může příslušný orgán povolit vydávajícím orgánům neuvádět pomocí nákresu informace uvedené v bodech 12 až 18 schématu v identifikačním dokladu, stanoveném v části B oddílu I přílohy I, pokud jsou splněny obě následující podmínky:
a)
v souladu s článkem 18 je implantován elektronický odpovídač nebo je v souladu s článkem 21 použita rovnocenná povolená alternativní metoda k ověření totožnosti;
b)
fotografie či tisk znázorňuje dostatek podrobností pro popis daného koňovitého.
2. Vydávající orgány uvedené v čl. 5 odst. 1 písm. a) a b) mohou:
a)
nevyužít výjimky udělené v souladu s odstavcem 1 tohoto článku;
b)
přizpůsobit identifikační doklady vydané v souladu s odstavcem 1 tohoto článku požadavkům stanoveným v čl. 9 odst. 1.
3. Odchylně od čl. 9 odst. 1 písm. c) mohou být informace o majiteli poskytnuty formou dokladu o vlastnictví nebo registrační karty, které jsou zaznamenány v databázi zřízené v souladu s článkem 38, jež uvádí:
a)
jedinečné životní číslo koňovitého;
b)
číslo identifikačního dokladu, existuje-li, a kód elektronického odpovídače nebo povolenou alternativní metodu k ověření totožnosti v souladu s článkem 21.
Doklad o vlastnictví či registrační karta uvedené v prvním pododstavci se vydávajícímu orgánu vrátí, pokud zvíře uhynulo nebo bylo prodáno, ztraceno, odcizeno, poraženo či utraceno.
Článek 11
Žádosti o vydání identifikačních dokladů pro koňovité narozené v Unii
1. Držitelé předkládají žádost o vydání identifikačních dokladů pro koňovité narozené v Unii příslušnému vydávajícímu orgánu v členském státě, ve kterém se nachází hospodářství, kde je daný koňovitý držen, a poskytnou veškeré informace nezbytné k dosažení souladu s tímto nařízením.
2. Členské státy stanoví lhůty pro předložení žádosti stanovené v odstavci 1, které jsou nezbytné pro dodržení lhůty pro identifikaci stanovené v článku 12 a čl. 13 odst. 1.
3. Odchylně od odstavce 1 a v souladu s článkem 1 rozhodnutí 96/78/ES může držitel předložit žádost stanovenou v odstavci 1 příslušnému vydávajícímu orgánu uvedenému v čl. 5 odst. 1 písm. a) a b), který má sídlo v jiném členském státě, než je členský stát, ve kterém se nachází hospodářství, kde je daný koňovitý držen.
Článek 12
Lhůta pro identifikaci koňovitých narozených v Unii
1. Koňovití narození v Unii musí být identifikováni pomocí identifikačního dokladu vydaného v souladu s článkem 9 nejpozději do 12 měsíců ode dne narození, a v každém případě před tím, než definitivně opustí hospodářství, v němž se narodili, s výjimkou případů, kdy se takový přesun uskuteční v souladu s čl. 23 odst. 2 písm. c) u hříběte doprovázejícího matku, na níž závisí, nebo v souladu s čl. 26 odst. 2.
2. Odchylně od odstavce 1 se členské státy mohou rozhodnout omezit tuto maximální povolenou lhůtu pro identifikaci koňovitých na šest měsíců nebo na kalendářní rok narození.
3. Odchylně od odstavců 1 a 2 může být kdykoli vydán nový identifikační doklad v souladu s článkem 9 v těchto případech:
a)
na žádost příslušného orgánu nebo příslušným orgánem, pokud stávající identifikační doklad nevyhovuje požadavkům čl. 7 odst. 1, 2 a 3 nebo pokud některé identifikační údaje stanovené v oddíle I, II nebo V nebyly vydávajícím orgánem řádně zapsány, nebo
b)
pokud je koňovitý pro chov a produkci povýšen do kategorie evidovaného koňovitého v souladu s pravidly vydávajícího orgánu uvedeného v čl. 5 odst. 1 písm. a) a stávající identifikační doklad nelze odpovídajícím způsobem změnit, nebo
c)
pokud je kůň povýšen do kategorie evidovaného koně nebo zaevidován jako evidovaný kůň uvedený v čl. 2 písm. e) bodě ii) v souladu s pravidly vydávajícího orgánu uvedeného v čl. 5 odst. 1 písm. b) a stávající identifikační doklad nelze odpovídajícím způsobem změnit, nebo
d)
pokud je identifikační doklad vydán v souladu s čl. 10 odst. 1 a nelze jej přizpůsobit požadavkům čl. 9 odst. 1 v souladu s čl. 10 odst. 2 písm. b), nebo
e)
v případech uvedených v čl. 18 odst. 4 a 5, kdy stávající identifikační doklad nelze odpovídajícím způsobem změnit, nebo
f)
pokud je identifikační doklad zabaven příslušným orgánem v rámci šetření.
V případech uvedených v prvním pododstavci se stávající identifikační doklad odevzdá vydávajícímu orgánu ke znehodnocení a toto znehodnocení stávajícího identifikačního dokladu a vydání nového identifikačního dokladu se zaznamená v databázi zavedené podle článku 38.
Článek 13
Výjimky týkající se identifikace určitých koňovitých žijících volně nebo v polodivokých podmínkách
1. Odchylně od článku 12 může příslušný orgán rozhodnout, že koňovití tvořící vymezené populace žijící volně nebo v polodivokých podmínkách v určitých oblastech, jež příslušný orgán vymezí, se identifikují pomocí identifikačního dokladu vydaného v souladu s článkem 9 nebo čl. 17 odst. 4, pouze tehdy, jsou-li:
a)
z těchto populací přemístěni, s výjimkou přemístění z jedné vymezené populace do jiné pod úředním dohledem, nebo
b)
domestikováni.
2. Členské státy, které hodlají využít výjimky stanovené v odstavci 1, oznámí Komisi s odkazem na tento článek dotčené populace a oblasti, které vymezily v souladu s odstavcem 1 před využitím dané výjimky.
KAPITOLA III
IDENTIFIKACE KOŇOVITÝCH DOVEZENÝCH DO UNIE
Článek 14
Identifikace koňovitých dovezených do Unie
Identifikační doklady vydané ve třetích zemích se považují za platné podle tohoto nařízení za předpokladu, že splňují následující podmínky:
a)
byly vydány:
i)
v případě evidovaných koňovitých orgánem ve třetí zemi, který je na seznamu stanoveném v čl. 3 odst. 1 směrnice 94/28/ES a který vydává potvrzení o původu zvířete, nebo
ii)
v případě evidovaného koně národní pobočkou mezinárodní organizace nebo sdružení, která je odpovědná za dostihové a závodní koně a má sídlo ve třetí zemi, kde tato mezinárodní organizace nebo sdružení uvedené v čl. 5 odst. 1 písm. b) působí, nebo
iii)
ve všech ostatních případech příslušným orgánem třetí země původu daného koňovitého;
b)
vyhovují všem požadavkům čl. 7 odst. 2.
Článek 15
Žádosti o vydání identifikačních dokladů pro koňovité dovezené do Unie
1. Držitel koňovitého podá u vydávajícího orgánu uvedeného v čl. 5 odst. 1, který je příslušný pro danou kategorii koňovitého, žádost o vydání podle článku 9 identifikačního dokladu podle článku 7, nebo o registraci stávajícího identifikačního dokladu v databázi zřízené tímto vydávajícím orgánem v souladu s článkem 38 tohoto nařízení do 30 dní od data dokončení celního postupu uvedeného v čl. 5 odst. 16 písm. a) nařízení (EU) č. 952/2013 v případě, že:
a)
jsou koňovití dováženi do Unie nebo
b)
příslušný orgán změnil dočasný vstup evidovaného koně na základě rozhodnutí přijatého Komisí podle čl. 19 písm. b) směrnice 2009/156/ES na trvalé přijetí podle čl. 19 písm. c) uvedené směrnice.
2. Pokud stávající identifikační doklad uvedený v odstavci 1 nesplňuje požadavky čl. 7 odst. 2, vydávající orgán na žádost držitele:
a)
doplní identifikační doklad tak, aby splňoval požadavky čl. 7 odst. 2;
b)
zaznamená identifikační údaje o tomto koňovitém a doplňující informace do databáze zřízené v souladu s článkem 38.
3. V případě, kdy stávající identifikační doklad uvedený v odstavci 1 nelze změnit tak, aby splňoval požadavky čl. 7 odst. 2 tohoto nařízení, nelze jej považovat za platný pro účely identifikace v souladu s tímto nařízením a dotyčný koňovitý musí být identifikován vydáním podle článku 9 nového identifikačního dokladu, který odpovídá požadavkům čl. 7 odst. 1, 2 a 3, na základě předloženého identifikačního dokladu, který musí poskytovat alespoň informace stanovené v příloze směrnice 90/427/EHS.
KAPITOLA IV
KONTROLY POŽADOVANÉ PŘED VYDÁNÍM IDENTIFIKAČNÍCH DOKLADŮ A METODY OVĚŘOVÁNÍ TOTOŽNOSTI
Článek 16
Ověření jedinečnosti identifikačních dokladů vydaných pro koňovité
1. Před vydáním identifikačního dokladu učiní vydávající orgán nebo osoba jednající jeho jménem všechna příslušná opatření pro:
a)
ověření toho, že žádný takovýto identifikační doklad nebyl ještě pro dotyčného koňovitého vydán;
b)
zabránění podvodnému vydání několika identifikačních dokladů pro jednoho koňovitého.
2. Opatření uvedená v odstavci 1 musí zahrnovat:
a)
ověření příslušných dostupných dokladů a elektronických záznamů;
b)
odhad věku koňovitého;
c)
kontrolu daného koňovitého z hlediska jakýchkoli známek či stop svědčících o předchozí identifikaci, jak stanoví článek 17.
Článek 17
Opatření ke zjištění předchozí identifikace koňovitých
1. Opatření ke zjištění možných známek nebo stop svědčících o předchozí identifikaci podle článku 16 musí zahrnovat alespoň opatření ke zjištění:
a)
jakéhokoli dříve implantovaného elektronického odpovídače s využitím čtecího zařízení odpovídajícího normě ISO 11785 a schopného číst alespoň odpovídače HDX a FDX-B přinejmenším tam, kde je čtecí zařízení v přímém kontaktu s povrchem těla v místě, kde je za obvyklých okolností elektronický odpovídač implantován;
b)
jakýchkoli klinických známek svědčících o tom, že dříve implantovaný elektronický odpovídač či dříve provedené označení podle článku 21 byly chirurgicky odstraněny nebo změněny;
c)
jakékoli známky toho, že u koňovitého byla použita alternativní metoda ověření totožnosti podle článku 21.
2. Pokud po předložení žádosti držitelem v souladu s čl. 11 odst. 1 opatření stanovená v odstavci 1 tohoto článku vedou ke zjištění dříve implantovaného elektronického odpovídače nebo uplatnění některé z alternativních metod ověření totožnosti podle článku 21, což svědčí o předchozí identifikaci podle článku 9, vydávající orgán:
a)
vydá duplikát identifikačního dokladu nebo náhradní identifikační doklad v souladu s články 29 nebo 32, v závislosti na dostupných informacích;
b)
doplní tuto informaci, tzn. číslo elektronického odpovídače nebo alternativní metodu ověření totožnosti, odpovídajícím způsobem do formuláře v části A a do schématu v části B oddílu I identifikačního dokladu.
3. Pokud se potvrdí nezdokumentované odstranění elektronického odpovídače nebo alternativní metody ověření totožnosti uvedené v odst. 1 písm. b) tohoto článku u koňovitého narozeného v Unii, vydá vydávající orgán náhradní identifikační doklad v souladu s článkem 32.
4. Odchylně od odstavce 2 tohoto článku může příslušný orgán povolit vydání identifikačního dokladu podle článku 9 pro koňovité žijící volně nebo v polodivokých podmínkách uvedené v článku 13, kteří mají implantovaný elektronický odpovídač, avšak pro které nebyl v souladu s článkem 13 vydán identifikační doklad, za předpokladu, že číslo elektronického odpovídače bylo v době jeho implantace zaznamenáno do databáze vydávajícího orgánu odpovědného za dotčenou populaci koňovitých.
Článek 18
Elektronické metody ověřování totožnosti
1. Vydávající orgán zajistí, aby byl při první identifikaci koňovitého v souladu s článkem 12 zvířeti implantován elektronický odpovídač.
2. Elektronický odpovídač se implantuje parenterálně za aseptických podmínek mezi temenem a kohoutkem uprostřed šíje v krajině šíjového vazu.
Příslušný orgán může nicméně povolit implantaci elektronického odpovídače v jiném místě na šíji koňovitého, pokud tento alternativní způsob implantace:
a)
neohrožuje pohodu daného koňovitého;
b)
nezvyšuje riziko posunu elektronického odpovídače v porovnání s metodou uvedenou v prvním pododstavci.
3. Členské státy stanoví minimální odbornou způsobilost pro zákrok uvedený v odstavci 2 nebo určí osobu (dále jen „odborně způsobilá osoba“) nebo profesi oprávněnou provádět tyto operace.
4. Vydávající orgány uvedené v čl. 5 odst. 1 písm. a) a b) mohou vyžadovat, aby koňovití identifikovaní pomocí alternativní metody ověřování totožnosti uvedené v článku 21 byli označeni prostřednictvím implantace elektronického odpovídače pro účely zápisu nebo evidování koňovitých do plemenných knih nebo pro účely evidování dostihových a závodních koní.
5. Vydávající orgány uvedené v čl. 5 odst. 1 a příslušný orgán mohou požadovat, aby koňovití považovaní za identifikované v souladu s čl. 4 odst. 2 a čl. 43 odst. 1 byli označeni prostřednictvím implantace elektronického odpovídače za účelem ověření totožnosti v následujících případech:
a)
dříve implantované a zaznamenané elektronické odpovídače přestaly fungovat;
b)
vrozený nebo získaný odznak zaznamenaný jako alternativní metoda ověřování totožnosti uvedená v článku 21 již nevyhovuje danému účelu nebo
c)
příslušný orgán to považuje za nezbytné k zajištění ověření totožnosti.
Článek 19
Zajištění jedinečnosti kódu zobrazeného elektronickým odpovídačem
1. Členské státy stanoví pravidla v souladu s normami uvedenými v čl. 2 písm. n) bodě i) k zajištění jedinečnosti kódů zobrazených elektronickými odpovídači, které implantují vydávající orgány uvedené v čl. 5 odst. 1 při vydávání identifikačních dokladů podle článku 9.
2. Pravidla stanovená v souladu s odstavcem 1 se musí uplatňovat tak, aby nedošlo k narušení systému identifikace stanoveného vydávajícím orgánem v jiném členském státě, který provedl identifikaci evidovaného koňovitého v souladu s tímto nařízením.
Článek 20
Zaznamenání kódu elektronického odpovídače do identifikačního dokladu
1. Při implantaci elektronického odpovídače v souladu s článkem 18 zapíše vydávající orgán do identifikačního dokladu tyto informace:
a)
v bodě 5 části A oddílu I alespoň posledních 15 číslic kódu přenášeného elektronickým odpovídačem a zobrazovaného po implantaci pomocí čtecího zařízení; a případně:
i)
samolepku s čárovým kódem, za předpokladu, že se strana poté zapečetí, nebo
ii)
vytištěný čárový kód uvádějící alespoň posledních 15 číslic kódu přenášeného elektronickým odpovídačem;
b)
v bodě 12 nebo 13 schématu v části B oddílu I (podle strany, na které byl elektronický odpovídač implantován) místo, kde byl elektronický odpovídač koňovitému implantován a po implantaci přečten;
c)
v bodě 19 schématu v části B oddílu I podpis buď veterinárního lékaře či odborně způsobilé osoby, která provedla identifikaci vyplněním bodu 3 části A a schématu v části B oddílu I a přečetla kód zobrazený elektronickým odpovídačem po implantaci, nebo osoby, která tyto informace přebírá pro účely vydání identifikačního dokladu v souladu s pravidly vydávajícího orgánu.
2. Odchylně od odst. 1 písm. a) tohoto článku se v případě, kdy je koňovitý označen dříve implantovaným elektronickým odpovídačem, který není v souladu s normami ISO uvedenými v čl. 2 písm. n) bodě i), se v bodě 5 části A oddílu I identifikačního dokladu uvede jméno výrobce nebo čtecí zařízení.
Článek 21
Povolení alternativních metod ověřování totožnosti
1. Odchylně od čl. 18 odst. 1 mohou členské státy povolit vhodné alternativní metody ověřování totožnosti koňovitých narozených v Unii, včetně označení známkami, jež splňují požadavky čl. 4 odst. 1 písm. b) a zajišťují ověřitelnost totožnosti koňovitého zaznamenané v identifikačním dokladu.
2. Členské státy zajistí, aby:
a)
alternativní metody ověřování totožnosti koňovitých nebyly využívány jako jediný prostředek ověřování totožnosti většiny koňovitých identifikovaných na jejich území v souladu s tímto nařízením;
b)
nemohlo docházet k záměně viditelného označení použitého u koňovitých pro chov a produkci s označením vyhrazeným na jejich území k použití vydávajícími orgány uvedenými v čl. 5 odst. 1 písm. a) pro evidované koňovité;
c)
povolená alternativní metoda ověřování totožnosti nebo kombinace takových metod poskytovaly přinejmenším stejné záruky jako elektronický odpovídač implantovaný podle článku 18;
d)
informace o alternativních metodách ověřování totožnosti použitých u určitého koňovitého mohly být uvedeny ve formátu, jejž lze digitalizovat a uložit vyhledatelným způsobem v databázi zřízené v souladu s článkem 38.
3. Členské státy hodlající využít výjimku uvedenou v odstavci 1 informují o svých povolených alternativních metodách ověřování totožnosti Komisi, ostatní členské státy a veřejnost prostřednictvím internetových stránek uvedených v čl. 6 odst. 1.
Článek 22
Povinnosti vydávajících orgánů a držitelů používajících alternativní metody ověřování totožnosti
1. Vydávající orgán zajistí, aby byl identifikační doklad pro koňovitého vydán pouze tehdy, jsou-li splněny následující podmínky:
a)
bylo zkontrolováno správné použití povolené alternativní metody ověřování totožnosti uvedené v článku 21;
b)
použitá metoda ověřování totožnosti je uvedena v bodě 6 nebo 7 části A oddílu I, nebo popřípadě v oddílu XI identifikačního dokladu a zaznamenána v databázi v souladu s čl. 38 odst. 1 písm. f).
2. Je-li použita alternativní metoda ověřování totožnosti, zajistí držitel prostředky pro zpřístupnění těchto identifikačních údajů, případně ponese náklady na ověření totožnosti daného koňovitého nebo musí strpět související prodlení.
KAPITOLA V
PŘESUN A PŘEPRAVA KOŇOVITÝCH
Článek 23
Přesun a přeprava evidovaných koňovitých a koňovitých pro chov a produkci
1. Identifikační doklady vydané pro evidované koňovité nebo koňovité pro chov a produkci v souladu s čl. 9 odst. 1, článkem 14, článkem 29, článkem 30 nebo článkem 32 musí doprovázet koňovité, pro které byly vydány, neustále, a to včetně (vyžadují-li tak vnitrostátní právní předpisy) přepravy těla koňovitého ke zpracování v zařízení schváleném podle čl. 24 odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 1069/2009 nebo uvedeném v bodě iii) písm. a) kapitoly III přílohy III nařízení (EU) č. 142/2011.
2. Odchylně od odstavce 1 se nevyžaduje, aby identifikační doklad doprovázel evidované koňovité nebo koňovité pro chov a produkci, pokud jsou:
a)
ustájeni nebo na pastvě a držitel může okamžitě předložit identifikační doklad;
b)
dočasně využíváni k jízdě či tahu nebo jsou vedeni či vezeni buď:
i)
v blízkosti hospodářství v rámci členského státu a identifikační doklad lze okamžitě předložit, nebo
ii)
v průběhu sezónního přesunu koňovitých na registrovanou letní pastvu a z této pastvy a identifikační doklady lze předložit v hospodářství, odkud jsou přesunováni;
c)
jde o neodstavená hříbata doprovázející svou matku nebo kojnou klisnu;
d)
jsou zapojeni do tréninku nebo se účastní zkoušky v rámci jezdecké soutěže nebo akce, což vyžaduje, aby dočasně opustili prostor cvičiště, závodiště nebo akce;
e)
jsou přesunováni nebo přepravováni v nouzové situaci týkající se koňovitých samotných nebo hospodářství, kde jsou drženi.
Článek 24
Výjimky týkající se přesunu nebo přepravy koňovitých, které doprovází dočasný doklad
1. Na základě žádosti držitele nebo na žádost příslušného orgánu vydá vydávající orgán dočasný doklad uvádějící alespoň informace stanovené v příloze III, který umožňuje přesun nebo přepravu koňovitých v rámci téhož členského státu v období nepřesahujícím 45 dnů, přičemž identifikační doklad je odevzdán vydávajícímu orgánu nebo příslušnému orgánu za účelem aktualizace identifikačních údajů.
2. Koňovití, které doprovází dočasný doklad uvedený v odstavci 1, nesmějí být přesunuti na jatka k porážce pro lidskou spotřebu.
3. Odchylně od odstavce 1 v případě, kdy má být koňovitý přepravován během období 45 dnů uvedeného ve zmíněném odstavci do jiného členského státu nebo přes jiný členský stát do třetí země, je bez ohledu na svůj evidenční status doprovázen kromě dočasného dokladu uvedeného v odstavci 1 tohoto článku i veterinárním osvědčením v souladu s přílohou III směrnice 2009/156/ES.
Článek 25
Výjimky pro přesuny s čipovou kartou
1. Odchylně od čl. 23 odst. 1 může příslušný orgán povolit v rámci téhož členského státu přesun nebo přepravu evidovaných koňovitých nebo koňovitých pro chov a produkci bez identifikačního dokladu za předpokladu, že jsou doprovázeni čipovou kartou vydanou tímtéž orgánem, který pro ně vydal identifikační doklad, a obsahující informace uvedené v příloze II.
2. Členské státy, které používají odchylku stanovenou v odstavci 1 tohoto článku, si mohou navzájem udělit výjimky pro přesun nebo přepravu evidovaných koňovitých nebo koňovitých pro chov a produkci v rámci svých vlastních území.
O svém záměru udělit takové výjimky informují Komisi.
Článek 26
Přesuny a přeprava jatečných koňovitých
1. Jatečné koňovité doprovází při jejich přesunu nebo přepravě na jatka:
a)
identifikační doklad vydaný podle čl. 9 odst. 1 nebo článku 14 nebo
b)
duplikát identifikačního dokladu vydaný podle článku 29 nebo 30, na který se vztahovala výjimka podle článku 31.
2. Odchylně od odstavce 1 může příslušný orgán povolit, aby byli jateční koňovití, pro které nebyl vydán identifikační doklad v souladu s čl. 9 odst. 1, přepraveni přímo z hospodářství, kde se narodili, na jatka v rámci téhož členského státu za předpokladu, že:
a)
jsou tito jateční koňovití mladší než 12 měsíců a mají viditelné hvězdičky na mléčných laterálních řezácích;
b)
vysledovatelnost z hospodářství, kde se narodili, na jatka je nepřerušená;
c)
při přepravě na jatka jsou jateční koňovití individuálně označeni v souladu s článkem 18 nebo 21;
d)
je zásilka doprovázena údaji o potravinovém řetězci v souladu s oddílem III přílohy II nařízení (ES) č. 853/2004, které musí zahrnovat odkaz na individuální označení uvedené v písmeni c) tohoto odstavce;
e)
elektronický odpovídač nebo jakýkoli fyzický identifikátor použitý u daného koňovitého v souladu s článkem 21 se ochrání před následným podvodným použitím, a to jeho vyjmutím, zničením nebo likvidací na místě.
3. V případě přesunu nebo přepravy jatečných koňovitých v souladu s odstavcem 2 tohoto článku se nepoužije ustanovení čl. 34 odst. 1 písm. b) a c).
KAPITOLA VI
NAKLÁDÁNÍ S IDENTIFIKAČNÍMI DOKLADY, DUPLIKÁT IDENTIFIKAČNÍHO DOKLADU, NÁHRADNÍ IDENTIFIKAČNÍ DOKLAD A POZASTAVENÍ PLATNOSTI IDENTIFIKAČNÍHO DOKLADU
Článek 27
Povinnosti držitelů týkající se nakládání s identifikačními doklady s cílem zajistit stálost totožnosti v průběhu celého života koňovitého
1. Držitel koňovitého zajistí, aby následující identifikační údaje v identifikačním dokladu byly vždy aktuální a správné:
a)
status koňovitého, pokud jde o jeho způsobilost k porážce k lidské spotřebě;
b)
čitelný kód elektronického odpovídače nebo označení použitého jako alternativní metoda ověřování totožnosti stanovená v článku 21;
c)
status zvířete buď jako evidovaného koňovitého, nebo jako koňovitého pro chov a produkci;
d)
informace o majiteli, pokud tak vyžadují právní předpisy členského státu, ve kterém je koňovitý držen, nebo vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1.
2. Bez ohledu na vydávající orgán, který vydal identifikační doklad v souladu s čl. 9 odst. 1 či články 14, 29 nebo 32, držitel koňovitého zajistí, aby byl identifikační doklad předložen vydávajícímu orgánu uvedenému v čl. 5 odst. 1 příslušnému pro danou kategorii koňovitého v členském státě, ve kterém se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen, s cílem poskytnout identifikační údaje uvedené v čl. 38 odst. 1 do třiceti dnů od:
a)
vydání identifikačního dokladu v souladu s čl. 9 odst. 1 vydávajícím orgánem mimo členský stát, ve kterém se nachází dané hospodářství;
b)
dovozu koňovitého do členského státu, ve kterém se dané hospodářství nachází, z jiného členského státu, s výjimkou
i)
koňovitých účastnících se soutěží, dostihů, přehlídek, výcviku a potahu po dobu nepřesahující 90 dnů,
ii)
hřebců nacházejících se v členském státě během plemenné sezóny,
iii)
klisen nacházejících se v členském státě pro účely plemenitby po dobu nepřesahující 90 dnů,
iv)
koňovitých umístěných ve veterinárním zařízení ze zdravotních důvodů,
v)
koňovitých určených k porážce do deseti dnů od jejich vstupu.
3. Jestliže je nutné v identifikačním dokladu aktualizovat identifikační údaje uvedené v čl. 38 odst. 1, předloží držitel identifikační doklad do třiceti dnů od události, jež má dopad na identifikační údaje:
a)
v případě evidovaného koňovitého uvedeného v čl. 2 písm. e) bodě i) vydávajícímu orgánu uvedenému v čl. 5 odst. 1 písm. a), který:
i)
buď vydal identifikační doklad pro dotyčného evidovaného koňovitého, nebo
ii)
je schválen v souladu s rozhodnutím 92/353/EHS v členském státě, ve kterém se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen, a založil plemennou knihu, do níž může být daný koňovitý zapsán nebo zaevidován v souladu s rozhodnutím 96/78/ES, nebo
b)
v případě evidovaných koní uvedených v čl. 2 písm. e) bodě ii) vydávajícímu orgánu uvedenému v čl. 5 odst. 1 písm. b) v souladu s pravidly vydávajícího orgánu, který vydal identifikační doklad pro dotyčného evidovaného koně, nebo
c)
příslušnému orgánu nebo některému z vydávajících orgánů určených v souladu s tímto nařízením příslušným orgánem členského státu, ve kterém se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen.
Článek 28
Povinnosti vydávajících orgánů týkající se nakládání s identifikačními doklady s cílem zajistit stálost totožnosti v průběhu celého života koňovitého
Vydávající orgán uvedený v čl. 27 odst. 3:
a)
provádí nezbytné aktualizace identifikačních údajů v identifikačním dokladu;
b)
zanese do části C oddílu I identifikačního dokladu požadované informace o vydávajícím orgánu, které musí tvořit alespoň číslo databáze kompatibilní se systémem UELN, pokud původně nevydal identifikační doklad v souladu s čl. 9 odst. 1;
c)
vyplní údaje v oddíle IV identifikačního dokladu, pokud vnitrostátní právní předpisy nebo pravidla vydávajícího orgánu vyžadují provést záznam o změně majitele;
d)
zapíše či doplní do databáze, již zřídil v souladu s článkem 38, identifikační údaje uvedené v předloženém identifikačním dokladu;
e)
vkládá informace do centrální databáze v souladu s článkem 39.
Článek 29
Vydávání duplikátů identifikačních dokladů
1. Vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 vydá duplikát identifikačního dokladu, pokud:
a)
se původní identifikační doklad ztratí a lze určit totožnost zvířete, zejména pomocí kódu přenášeného elektronickým odpovídačem nebo pomocí alternativní metody ověřování totožnosti v souladu s článkem 21, nebo
b)
zvíře nebylo identifikováno ve lhůtě stanovené v článku 12, 14 nebo v čl. 43 odst. 2, za předpokladu, že je k dispozici potvrzení o pokrytí a biologická matka nebo, v případě přenosu embryí, náhradní matka je identifikována v souladu s tímto nařízením, nebo
c)
příslušný orgán má důkaz o tom, že některé identifikační údaje ve stávajícím identifikačním dokladu neodpovídají příslušnému koňovitému, a nelze použít ustanovení čl. 12 odst. 3 písm. a).
2. V případech uvedených v odstavci 1 vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 na základě žádosti držitele nebo na žádost příslušného orgánu:
a)
implantuje zvířeti v případě potřeby elektronický odpovídač v souladu s článkem 18 nebo použije některou z povolených alternativních metod ověřování totožnosti v souladu s článkem 21;
b)
vydá duplikát identifikačního dokladu zřetelně takto označený („duplikát identifikačního dokladu“) s uvedením jedinečného životního čísla zaznamenaného v databázi vydávajícího orgánu, který:
i)
provedl první identifikaci zvířete a vydal ztracený původní identifikační doklad nebo
ii)
vydává duplikát identifikačního dokladu pro zvíře uvedené v odst. 1 písm. b);
c)
klasifikuje daného koňovitého v části II oddílu II duplikátu identifikačního dokladu jako koňovitého, který není určen na porážku k lidské spotřebě.
3. Údaje uvedené v duplikátu identifikačního dokladu vydaného v souladu s odstavcem 2 se zaznamenají s odkazem na jedinečné životní číslo do databáze uvedené v článku 38 a zašlou se do centrální databáze v souladu s článkem 39.
4. Byl-li ztracený identifikační doklad vydán podle čl. 9 odst. 1 vydávajícím orgánem uvedeným v čl. 5 odst. 1, který již neexistuje, vydá duplikát identifikačního dokladu v souladu s odstavcem 2 tohoto článku vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 toho členského státu, ve kterém se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen.
Článek 30
Vydávání duplikátů identifikačních dokladů pro koňovité dovezené do Unie
Odchylně od čl. 29 odst. 2 může být v případech, kdy byl ztracený původní identifikační doklad vydán vydávajícím orgánem uvedeným v čl. 14 písm. a) ve třetí zemi, vydán nový identifikační doklad zmíněným vydávajícím orgánem ve třetí zemi za předpokladu, že je tento nový identifikační doklad:
a)
zaslán vydávajícím orgánem uvedeným v čl. 14 písm. a) vydávajícímu orgánu uvedenému v čl. 29 odst. 2, přičemž je označen jako duplikát identifikačního dokladu, dané zvíře je klasifikováno v souladu s čl. 29 odst. 2 písm. c) a příslušné informace jsou zaneseny do databáze v souladu s čl. 29 odst. 3;
b)
zaslán vydávajícím orgánem nebo příslušným orgánem v členském státě, ve kterém se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen, držiteli nebo, vyžadují-li tak právní předpisy členského státu, kde se koňovitý nachází, majiteli zvířete.
Článek 31
Pozastavení statusu koňovitých určených na porážku k lidské spotřebě
1. Odchylně od čl. 29 odst. 2 písm. c) a článku 30 a s výjimkou případu popsaného v čl. 43 odst. 2 může příslušný orgán rozhodnout o pozastavení statusu koňovitého jako určeného na porážku k lidské spotřebě na dobu šesti měsíců, pokud:
a)
může držitel uspokojivě prokázat do třiceti dnů od ohlášeného data ztráty identifikačního dokladu, že status koňovitého jako určeného na porážku k lidské spotřebě nebyl ohrožen žádnou léčbou;
b)
je žádost o identifikaci podána v souladu s čl. 1 odst. 1 druhou odrážkou rozhodnutí 96/78/ES v průběhu prvního roku života, avšak po uplynutí maximální povolené doby uvedené v čl. 12 odst. 2 tohoto nařízení.
2. V případě uvedeném v odstavci 1 zapíše příslušný orgán datum začátku šestiměsíční doby pozastavení do prvního sloupce části III oddílu II duplikátu identifikačního dokladu a vyplní třetí sloupec.
Článek 32
Vydávání náhradních identifikačních dokladů
1. Vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 vydá náhradní identifikační doklad, pokud:
a)
je původní identifikační doklad ztracen a dále:
i)
nelze prokázat totožnost zvířete,
ii)
neexistuje náznak nebo důkaz, že pro dané zvíře již dříve vydal identifikační doklad vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1;
b)
zvíře nebylo identifikováno ve lhůtách stanovených v čl. 12 odst. 1 nebo 2, v článku 14 nebo v čl. 43 odst. 2.
2. V případech uvedených v odstavci 1 vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 písm. c) odpovědný za oblast, ve které se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen, na základě žádosti držitele nebo na žádost příslušného orgánu:
a)
implantuje zvířeti elektronický odpovídač v souladu s článkem 18 nebo použije některou z alternativních metod ověřování totožnosti v souladu s článkem 21;
b)
vydá náhradní identifikační doklad zřetelně takto označený („náhradní identifikační doklad“) s uvedením nově přiděleného jedinečného životního čísla odpovídajícího příslušnému záznamu v databázi o vydání tohoto náhradního identifikačního dokladu;
c)
klasifikuje daného koňovitého v části II oddílu II náhradního identifikačního dokladu jako koňovitého, který není určen na porážku k lidské spotřebě.
3. Údaje uvedené v náhradním identifikačním dokladu vydaném v souladu s odstavcem 2 se zaznamenají s odkazem na jedinečné životní číslo do databáze uvedené v článku 38 a zašlou se do centrální databáze v souladu s článkem 39.
Článek 33
Pozastavení platnosti identifikačního dokladu pro účely přesunu
Úřední veterinární lékař pozastaví platnost identifikačního dokladu pro účely přesunu příslušným zápisem v oddíle III tohoto dokladu v případě, že je koňovitý držen v hospodářství nebo pochází z hospodářství, které:
a)
podléhá zákazu uvedenému v čl. 4 odst. 5 směrnice 2009/156/ES nebo
b)
se nachází v členském státě, který není prostý moru koní, nebo na části území členského státu považované v souladu s čl. 5 odst. 2 směrnice 2009/156/ES za infikovanou morem koní.
KAPITOLA VII
SMRT KOŇOVITÝCH, KOŇOVITÍ URČENÍ NA PORÁŽKU K LIDSKÉ SPOTŘEBĚ A ZÁZNAM O LÉČENÍ
Článek 34
Povinnosti úředního veterinárního lékaře a příslušného orgánu v případě porážky nebo utracení koňovitých
1. Po porážce nebo utracení koňovitého se přijmou tato opatření:
a)
elektronický odpovídač se ochrání před následným podvodným použitím, a to jeho vyjmutím, zničením nebo likvidací na místě;
b)
platnost identifikačního dokladu se zruší přinejmenším umístěním razítka, které nelze zfalšovat, uvádějícího „neplatné“ na všech stranách nebo vyražením otvoru o vhodném průměru, jehož velikost odpovídá alespoň průměru běžné děrovačky, do všech stran;
c)
pokud jde o jedinečné životní číslo koňovitého, buď:
i)
je identifikační doklad zničen pod úředním dohledem na jatkách, kde bylo zvíře poraženo, a vydávajícímu orgánu je zasláno potvrzení, a to buď přímo, nebo prostřednictvím kontaktního místa uvedeného v čl. 36 odst. 2, ve kterém je informován o datu porážky zvířete na jatkách a o datu zničení identifikačního dokladu, nebo
ii)
je identifikační doklad, jehož platnost byla zrušena, vrácen vydávajícímu orgánu uvedenému v bodě 11 části A oddílu I identifikačního dokladu nebo v části C oddílu I po aktualizaci v souladu s čl. 28 písm. b), a to buď přímo, nebo prostřednictvím kontaktního místa uvedeného v čl. 36 odst. 2, spolu s informací o datu porážky zvířete nebo jeho utracení pro účely tlumení nákazy.
2. Opatření stanovená v odstavci 1 provede přímo nebo nad jejich prováděním dohlíží:
a)
úřední veterinární lékař:
i)
v případě porážky nebo utracení pro účely tlumení nákazy v souladu s čl. 4 odst. 4 písm. a) směrnice 2009/156/ES nebo
ii)
po porážce v souladu s čl. 7 odst. 3 směrnice 2009/156/ES nebo
b)
příslušný orgán stanovený v čl. 3 odst. 10 nařízení (ES) č. 1069/2009 v případě likvidace nebo zpracování těla, které v souladu s vnitrostátními právními předpisy uvedenými v čl. 23 odst. 1 tohoto nařízení doprovázel identifikační doklad:
i)
v zařízení schváleném v souladu s čl. 24 odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 1069/2009 nebo
ii)
v nízkokapacitním spalovacím zařízení uvedeném v bodě iii) písm. a) kapitoly III přílohy III nařízení (EU) č. 142/2011.
3. V případě, že elektronický odpovídač nelze z těla koňovitého určeného na porážku k lidské spotřebě vyjmout, jak je požadováno v odst. 1 písm. a) tohoto článku, prohlásí úřední veterinární lékař maso nebo jeho část obsahující elektronický odpovídač za nevhodné k lidské spotřebě v souladu s písm. n) bodu 1 kapitoly V oddílu II přílohy I nařízení (ES) č. 854/2004.
Článek 35
Povinnosti držitele a vydávajícího orgánu v případě úhynu nebo ztráty koňovitého
1. Ve všech případech úhynu nebo ztráty koňovitého, včetně krádeže, neuvedených v článku 34 vrátí držitel identifikační doklad příslušnému vydávajícímu orgánu uvedenému v části A oddílu I nebo aktualizovanému v souladu s čl. 28 písm. b) v části C oddílu I identifikačního dokladu do 30 dnů po úhynu nebo ztrátě daného koňovitého.
2. Vydávající orgán, který obdržel informaci o úhynu nebo ztrátě koňovitého v souladu s článkem 34 nebo odstavcem 1 tohoto článku, jedná v souladu s čl. 28 písm. d) a e).
Článek 36
Povinnosti členských států zajistit oběh informací po smrti koňovitého
1. Členské státy zavedou postupy pro vrácení identifikačních dokladů, jejichž platnost byla zrušena, vydávajícímu orgánu v souladu s čl. 34 odst. 1 písm. c) bodem ii).
2. Členské státy mohou určit kontaktní místo pro dodání potvrzení uvedeného v čl. 34 odst. 1 písm. c) bodě i) nebo identifikačních dokladů uvedených v čl. 34 odst. 1 písm. c) bodě ii) pro jejich další rozeslání příslušným vydávajícím orgánům na svém území.
Toto kontaktní místo může být styčné místo uvedené v článku 35 nařízení (ES) č. 882/2004.
3. V případech, na které se vztahuje odstavec 2, musí být podrobné údaje o kontaktním místě, které mohou být vloženy do centrální databáze stanovené v článku 39, zpřístupněny ostatním členským státům a veřejnosti na internetových stránkách uvedených v čl. 6 odst. 1.
Článek 37
Koňovití určení na porážku k lidské spotřebě a záznam o léčení
1. Koňovitý se považuje za určeného na porážku k lidské spotřebě, kromě případů, kdy je v souladu s tímto nařízením v části II oddílu II identifikačního dokladu neodvolatelně prohlášen za koňovitého, který není takto určený, na základě:
a)
podpisu majitele podle jeho vlastního uvážení, s potvrzením vydávajícího orgánu, nebo
b)
podpisů držitele a odpovědného veterinárního lékaře jednajícího v souladu s čl. 10 odst. 2 směrnice 2001/82/ES nebo
c)
záznamu vydávajícího orgánu učiněného při vydání duplikátu identifikačního dokladu podle článku 29 nebo 30 nebo náhradního identifikačního dokladu podle článku 32.
2. Před jakoukoli léčbou v souladu s čl. 10 odst. 2 směrnice 2001/82/ES nebo před léčbou za použití léčivého přípravku registrovaného v souladu s čl. 6 odst. 3 uvedené směrnice potvrdí odpovědný veterinární lékař uvedený v čl. 10 odst. 1 směrnice 2001/82/ES status daného koňovitého jako:
a)
určeného na porážku k lidské spotřebě, což je standardní případ, nebo
b)
neurčeného na porážku k lidské spotřebě, jak je uvedeno v části II oddílu II identifikačního dokladu.
3. V případě, že léčba uvedená v odstavci 2 tohoto článku není u koňovitého určeného na porážku k lidské spotřebě povolena, zajistí odpovědný veterinární lékař uvedený v čl. 10 odst. 1 směrnice 2001/82/ES, aby v souladu s odchylkou stanovenou v čl. 10 odst. 2 směrnice 2001/82/ES byl dotyčný koňovitý před zahájením léčby neodvolatelně prohlášen za koňovitého, který není určený na porážku k lidské spotřebě:
a)
vyplněním a podpisem části II oddílu II identifikačního dokladu a
b)
zrušením platnosti části III oddílu II identifikačního dokladu v souladu s pokyny stanovenými v části III oddílu II.
4. Po provedení opatření stanovených v odstavci 3 držitel koňovitého předloží identifikační doklad vydávajícímu orgánu v členském státě, ve kterém se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen, nebo tyto informace poskytne online, jestliže takový přístup do databáze existuje, ve lhůtě 14 dnů od data podpisu v části II oddílu II identifikačního dokladu.
5. Odchylně od odstavce 4 může členský stát přijmout opatření k zajištění toho, že opatření provedená v souladu s odstavcem 3 oznámí do 14 dnů od data podpisu v části II oddílu II identifikačního dokladu odpovědný veterinární lékař:
a)
buď přímo vydávajícímu orgánu uvedenému v odstavci 4, kterému poskytne nezbytné informace k tomu, aby tento orgán mohl aktualizovat databázi zřízenou v souladu s článkem 39, nebo
b)
přímo do centrální databáze zřízené v souladu s článkem 39, je-li zajištěno uložení těchto informací do databáze zřízené podle článku 38 vydávajícím orgánem uvedeným v odstavci 4.
6. V případě, že má být koňovitý léčen za podmínek uvedených v čl. 10 odst. 3 směrnice 2001/82/ES, zapíše odpovědný veterinární lékař do části III oddílu II identifikačního dokladu potřebné údaje o léčivém přípravku obsahujícím základní látky nebo látky přinášející vyšší klinický prospěch pro léčbu koňovitých uvedené v nařízení (ES) č. 1950/2006.
Odpovědný veterinární lékař zaznamená datum, kdy byl léčivý přípravek podle předpisu podán naposledy, a informuje v souladu s čl. 11 odst. 4 směrnice 2001/82/ES držitele o datu, kdy uplyne ochranná lhůta stanovená v souladu s čl. 10 odst. 3 uvedené směrnice.
KAPITOLA VIII
ZÁZNAMY A SANKCE
Článek 38
Databáze
1. Při vydání identifikačního dokladu nebo registraci dříve vydaných identifikačních dokladů zaznamená vydávající orgán do své databáze přinejmenším tyto údaje týkající se daného koňovitého:
a)
jedinečné životní číslo;
b)
druh;
c)
pohlaví;
d)
barvu;
e)
datum narození (ve formátu dd/mm/rrrr) oznámené držitelem uvedeným v písmeni i);
f)
případně alespoň posledních 15 číslic kódu přenášeného elektronickým odpovídačem nebo kód přenášený radiofrekvenčním identifikačním zařízením, které není v souladu s normou ISO 11784, společně s informacemi o požadovaném čtecím systému; nebo alternativní metodu ověřování totožnosti použitou v souladu s článkem 21;
g)
zemi narození oznámenou držitelem uvedeným v písmeni i);
h)
datum vydání a jakékoli změny identifikačního dokladu;
i)
jméno a adresu držitele, který podal žádost podle čl. 11 odst. 1, čl. 15 odst. 1, čl. 29 odst. 2 nebo čl. 32 odst. 2, nebo který případně předložil identifikační doklad, jak je stanoveno v čl. 27 odst. 3;
j)
status zvířete jakožto evidovaného koňovitého nebo koňovitého pro chov a produkci;
k)
jméno zvířete (jméno, které zvíře dostalo po narození, případně komerční jméno) oznámené držitelem uvedeným v písm. i);
l)
známý status zvířete jako neurčeného na porážku k lidské spotřebě;
m)
sériové číslo, pokud je takové číslo přiděleno identifikačnímu dokladu uvedenému v čl. 9 odst. 1 a 3, a informace týkající se nového identifikačního dokladu, duplikátu identifikačního dokladu či náhradního identifikačního dokladu, které byly vydány v souladu s čl. 12 odst. 3, článkem 29, článkem 30 nebo článkem 32;
n)
zemi, ve které se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen, oznámenou držitelem uvedeným v písmeni i);
o)
oznámené datum úhynu nebo ztráty zvířete nahlášené držitelem uvedeným v písmeni i) nebo datum porážky.
2. Vydávající orgán uchová informace uvedené v odstavci 1 tohoto článku ve své databázi po dobu nejméně 35 let nebo alespoň dva roky od data oznámení o smrti koňovitého podle článku 34.
3. Nejpozději do 15 dnů od data záznamu informací uvedených v odstavci 1 tohoto článku zašle vydávající orgán uvedený ve zmíněném odstavci informace uvedené v písmenech a) až j) a l) až o) do centrální databáze zřízené v souladu s článkem 39 v členském státě:
a)
ve kterém je tento vydávající orgán schválen, uznán nebo určen nebo ve kterém má své sídlo v souladu s čl. 5 odst. 1;
b)
ve kterém se daný koňovitý narodil.
Článek 39
Zřízení centrální databáze
1. Členské státy zřídí pro účely tohoto nařízení své centrální databáze.
2. Odchylně od odstavce 1 se zřízení centrální databáze nevyžaduje v těch členských státech, ve kterých existuje jedna databáze pro evidované koňovité a jedna databáze pro koňovité pro chov a produkci, za předpokladu, že:
a)
obě databáze mohou navzájem účinně komunikovat a mohou spolupracovat s centrálními databázemi v souladu s článkem 40 s cílem aktualizovat identifikační údaje o koňovitých, jejichž status se mění buď na evidované koňovité, nebo na koňovité pro chov a produkci;
b)
příslušný orgán má přímý přístup do obou těchto databází.
3. Členské státy zpřístupní názvy, adresy a kontaktní údaje svých centrálních databází ostatním členským státům a veřejnosti na internetových stránkách stanovených v čl. 6 odst. 1.
Článek 40
Provoz a spolupráce centrálních databází
1. Každý členský stát zajistí, aby vydávající orgány uvedené v čl. 5 odst. 1 vkládaly informace uvedené v čl. 28 písm. e) a čl. 38 odst. 1 o koňovitých identifikovaných na jeho území do centrální databáze, nebo aby databáze vydávajících orgánů na jeho území byly propojeny s centrální databází.
2. Členské státy spolupracují při provozu svých centrálních databází v souladu se směrnicí 89/608/EHS a zajistí, aby:
a)
v souladu s článkem 28 tohoto nařízení centrální databáze nahlásila s odkazem na jedinečné životní číslo jakoukoli změnu identifikačních údajů uvedených v čl. 38 odst. 1 do centrální databáze členského státu, ve kterém byl identifikační doklad vydán;
b)
příslušné orgány ostatních členských států měly bezplatný přístup k minimálním informacím v centrální databázi, aby mohly zjistit, zda do ní byl zaznamenán kód elektronického odpovídače, jedinečné životní číslo nebo číslo průkazu.
Článek 41
Sankce
Členské státy stanoví pravidla pro sankce za porušení ustanovení tohoto nařízení a přijmou veškerá nezbytná opatření k zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující. Členské státy oznámí tato ustanovení Komisi nejpozději do 1. ledna 2016 a neprodleně ji informují o jakékoli následné změně, která se jich týká.
KAPITOLA IX
PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 42
Zrušení
Nařízení (ES) č. 504/2008 se zrušuje s účinkem ode dne 1. ledna 2016.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení.
Článek 43
Přechodná ustanovení
1. Odchylně od čl. 4 odst. 2 se za koňovité identifikované podle tohoto nařízení považují:
a)
koňovití narození nejpozději do 30. června 2009 a identifikovaní do tohoto data v souladu s rozhodnutím 93/623/EHS nebo 2000/68/ES, za předpokladu, že identifikační doklady vydané pro tyto koňovité:
i)
byly registrovány v souladu s čl. 21 odst. 1 nařízení (ES) č. 504/2008 nejpozději do 31. prosince 2009 a
ii)
zahrnují oddíl odpovídající oddílu IX vzorového identifikačního dokladu stanoveného v příloze rozhodnutí 93/623/ES a je vyplněna část III-A identifikačního dokladu, pokud jsou zapsány informace v části III-B;
b)
koňovití narození nejpozději do 30. června 2009, avšak neidentifikovaní do tohoto data v souladu s rozhodnutím 93/623/EHS nebo 2000/68/ES, pokud byli identifikováni v souladu s nařízením (ES) č. 504/2008 nejpozději do 31. prosince 2009;
c)
koňovití identifikovaní v souladu s nařízením (ES) č. 504/2008 do 31. prosince 2015.
2. Koňovití narození v Unii nebo dovezení do Unie ze třetí země po 30. červnu 2009, kteří nebyli identifikováni v souladu s nařízením (ES) č. 504/2008 do 31. prosince 2015, se identifikují podle článku 29 nebo 32 tohoto nařízení, v závislosti na dostupných informacích o jejich totožnosti, a jsou v části II oddílu II duplikátu identifikačního dokladu klasifikováni jako koňovití, kteří nejsou určeni na porážku k lidské spotřebě.
3. Odchylně od čl. 13 odst. 2 členské státy, které udělily výjimky podle článku 7 nařízení (ES) č. 504/2008 před 1. lednem 2016 a uvědomily o tom před uvedeným datem Komisi, nemusí tyto výjimky Komisi znovu oznamovat.
4. Členské státy, které nezřídily centrální databázi stanovenou v článku 39, zřídí centrální databázi podle článku 39 a zajistí její zprovoznění v souladu s článkem 40 nejpozději do 30. června 2016.
Článek 44
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 1. ledna 2016. Článek 39 se nicméně použije od 1. července 2016 v těch členských státech, které nezřídí fungující centrální databázi do 1. ledna 2016.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 17. února 2015.
KOMISIJOS ĮGYVENDINIMO REGLAMENTAS (ES) 2015/262
2015 m. vasario 17 d.
kuriuo pagal Tarybos direktyvas 90/427/EEB ir 2009/156/EB nustatomos arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo metodų taisyklės (Arklinių paso reglamentas)
(Tekstas svarbus EEE)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 1990 m. birželio 26 d. Tarybos direktyvą 90/427/EEB dėl zootechninių ir genealoginių reikalavimų, reglamentuojančių Bendrijos vidaus prekybą arklinių šeimos gyvūnais (1), ypač į jos 4 straipsnio 2 dalies c ir d punktus, 6 straipsnio 2 dalies antrą įtrauką ir 8 straipsnio 1 dalies pirmą pastraipą,
atsižvelgdama į 2009 m. lapkričio 30 d. Tarybos direktyvą 2009/156/EB dėl gyvūnų sveikatos reikalavimų, reglamentuojančių arklinių šeimos gyvūnų importą iš trečiųjų šalių ir jų judėjimą (2), ypač į jos 4 straipsnio 4 dalį,
kadangi:
(1)
Direktyva 90/427/EEB nustatomi zootechniniai reikalavimai, kuriais reglamentuojama Sąjungos vidaus prekyba arklinių šeimos gyvūnais. Ja reikalaujama, kad valstybės narės užtikrintų, kad registruoti arklinių šeimos gyvūnai būtų vežami su tapatybės nustatymo dokumentu, išduotu toje direktyvoje nurodytų patvirtintų veisimo organizacijų ar veisėjų asociacijų;
(2)
Direktyva 2009/156/EB nustatomi gyvūnų sveikatos reikalavimai, taikomi vežant ir importuojant arklinių šeimos gyvūnus iš trečiųjų šalių. Ja nustatoma, kad registruotų arklinių šeimos gyvūnų tapatybė turi būti nustatoma tapatybės nustatymo dokumentu, išduotu pagal Direktyvą 90/427/EEB, arba tarptautinės asociacijos ar organizacijos, kuri tvarko reikalus, susijusius su varžybose ar lenktynėse dalyvaujančiais arkliais. Veislei ir produkcijai skirtų arklinių šeimos gyvūnų tapatybė turi būti nustatoma taikant Komisijos nurodytą metodą;
(3)
nuo 2009 m. liepos 1 d. taikomas Komisijos reglamentas (EB) Nr. 504/2008 (3), kuriuo nustatomos Sąjungoje gimusių arba į ją importuotų arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo taisyklės ir tapatybės nustatymo dokumentas (arklinių pasas) - daugiafunkcis dokumentas, tenkinantis gyvūnų ir žmonių sveikatos užtikrinimo, zootechninius ir žirgų sporto poreikius. Tame reglamente tapatybės nustatymo dokumentas laikomas arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo sistemos dalimi ir tik nurodoma, kad įvairių dokumentų išdavimo įstaigų duomenų bazėse saugomą informaciją galima įtraukti į centrinę duomenų bazę arba sujungti tas duomenų bazes su centrine duomenų baze į vieną tinklą;
(4)
įgyvendindamos Reglamente (EB) Nr. 504/2008 nustatytas priemones valstybės narės patyrė sunkumų. Jie daugiausia susiję su arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymu naudojant tapatybės nustatymo dokumentą;
(5)
valstybių narių atlikti tyrimai atskleidė, kad tapatybės nustatymo dokumentų duomenys dažnai klastojami. Ypač pavojinga, kad į maisto grandinę gali neteisėtai patekti arklinių šeimos gyvūnai, kuriuos prieš tai uždrausta skersti žmonėms vartoti, ir gydyti vaistais, kuriuos draudžiama duoti maistui skirtiems gyvūnams. Priėmus Komisijos sprendimą 2000/68/EB (4) tūkstančius arklinių šeimos gyvūnų negrįžtamai uždrausta skersti žmonėms vartoti. Kadangi nebereikalingus ir nepageidaujamus arklinių šeimos gyvūnus, kuriuos uždrausta skersti žmonėms vartoti, iš esmės galima tik laikyti visą jų likusį gyvenimą, jais dažnai nustojama rūpintis ir jie apleidžiami - tai turi didelių pasekmių gyvūnų sveikatai ir gerovei. Ši padėtis dar paaštrėjo dėl dabartinių ekonominių sąlygų, nes daugeliu atveju išlaikyti senstančius arklinių šeimos gyvūnus neįmanoma finansiškai. Kai kuriose valstybėse narėse šios problemos pasiekė tokį mastą, kad kompetentingos institucijos pradėjo taikyti programas, pagal kurias nebereikalingi arklinių šeimos gyvūnai skerdžiami taip, kad nepatektų į maisto grandinę;
(6)
naujas pastarųjų metų reiškinys - neteisėtas ganymas - turi poveikio ganyklų savininkams, nes teisiškai jie tampa arklinių šeimos gyvūnų laikytojais ir nesąmoningai įgyja prievoles pagal Reglamentą (EB) Nr. 504/2008. Neaiškus šių arklinių šeimos gyvūnų statusas taip pat gali trukdyti tinkamai taikyti kitų sričių Sąjungos taisykles;
(7)
laikui bėgant paaiškėjo, kad tapatybės nustatymo dokumento išdavimo metu į jį išduodančios įstaigos duomenų bazę įtraukiama informacija greitai pasensta. Todėl kompetentingoms institucijoms labai sunku ir gal net visai neįmanoma išduodant sertifikatus ar tikrinant tapatybę patikrinti, ar tapatybės nustatymo dokumentas yra autentiškas ir jame pateikta informacija aktuali, patikima ir nebuvo nesąžiningai pakeista, ypač kai ji susijusi su skerstinų gyvūnų statusu arba palankesniais gyvūnų sveikatos ir gerovės reikalavimais, taikomais vežant registruotus arklinių šeimos gyvūnus;
(8)
daugumos valstybių narių pasų išdavimo įstaigų duomenų bazės nėra sujungtos ir dėl teisinių ir administracinių priežasčių nėra paprasta įsteigti vieną bendrą pasų išdavimo įstaigą. Todėl manoma, kad centrinė duomenų bazė - veiksmingiausias būdas įvairiems subjektams keistis duomenimis ir juos sinchronizuoti pagal direktyvas 90/427/EEB ir 2009/156/EB tiek, kad būtų galima tinkamai tvarkyti arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentus ir ne tik suteikti reikiamas gyvūnų sveikatos garantijas, bet ir sudaryti sąlygas taikyti Sąjungos gyvūnų gerovės ir visuomenės sveikatos teisės aktų nuostatas, kurioms taikyti yra būtina, kad arklinių šeimos gyvūnų tapatybė būtų nustatoma tiksliai ir patikimai;
(9)
tyrimo, Komisijos atlikto dėl 2013 m. įvykių, susijusių su arkliena, rezultatais, 23 valstybės narės turi centrinę duomenų bazę, o dvi - po atskirą duomenų bazę registruotiems arklinių šeimos gyvūnams bei veislei ir produkcijai skirtiems arklinių šeimos gyvūnams. Trys valstybės narės, kuriose laikoma apie 20 % visų 6,7 mln. Sąjungos arklinių šeimos gyvūnų, centrinės duomenų bazės neturi;
(10)
todėl reikia persvarstyti Sąjungos arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo sistemą, siekiant užtikrinti, kad ji būtų ne tik patikima, bet ir patogi naudoti;
(11)
arklinių šeimos gyvūnų importui į teritorijas, išvardytas Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (EB) Nr. 882/2004 (5) I priede, taikomi pagal Direktyvą 2009/156/EB nustatyti reikalavimai, o importas iš trečiųjų šalių leidžiamas, jei tos šalys išvardytos Komisijos sprendimo 2004/211/EB (6) priede. Paprastai kasmet apie 4 000 registruotų arklinių šeimos gyvūnų bei veislei ir produkcijai skirtų arklinių šeimos gyvūnų įvežama į Sąjungą pagal Komisijos sprendimu 93/197/EEB nustatytus reikalavimus (7);
(12)
jei taikomos Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 952/2013 (8) nustatytos muitinės procedūros, reikia remtis ir Tarybos reglamentu (EEB) Nr. 706/73 (9). Reglamentu (EEB) Nr. 706/73 nustatyta, kad nuo 1973 m. rugsėjo 1 d. Normandijos salose ir Meno Saloje veterinarijos teisės aktams taikomos Sąjungos taisyklės;
(13)
Komisijos sprendimu 96/78/EB (10) nustatomi registruotų arklinių šeimos gyvūnų įrašymo ir įregistravimo į kilmės knygas veisimo tikslais kriterijai. Tuo sprendimu, be kitų dalykų, nustatoma, kad norint įrašyti arklinių šeimos gyvūną į pagrindinį jo veislės kilmės knygos skyrių, jo tapatybė turi būti nustatoma pagal kilmės knygos taisykles kaip neatskirto kumeliuko, ir tam turėtų būti reikalaujama bent sukergimo pažymėjimo. Siekiant, kad Sąjungos teisės aktai būtų nuoseklūs ir lengvai taikomi, su tapatybės nustatymo dokumentu susijusios taisyklės neturėtų trukdyti taikyti taisykles, pagal kurias arklinių šeimos gyvūnų tapatybė nustatoma jų įrašymo į kilmės knygas reikmėms;
(14)
šiuo reglamentu nustatomi arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo metodai taip pat turėtų derėti su principais, nustatytais veisimo organizacijų, patvirtintų pagal Komisijos sprendimą 92/353/EEB (11). Tuo sprendimu nustatoma, kad principus, pagal kuriuos nustatoma arklinių šeimos gyvūnų tapatybė, pateikiami kilmės knygos skirsniai ir į jas įregistruojamos kilmės linijos, nustato veislės kilmės knygą tvarkanti organizacija arba asociacija;
(15)
siekdamos užtikrinti, kad visų arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentai ir registravimas Sąjungoje būtų aukštos kokybės, valstybės narės turėtų užtikrinti, kad registruotų arklinių šeimos gyvūnų, įrašytų ar įregistruotų į kilmės knygas, kurias tvarko patvirtintos ar pripažintos veisimo organizacijos ar veisėjų asociacijos, tapatybės nustatymo sistemos atitiktų, kalbant apie tapatybės nustatymo dokumentų išdavimą, sąlygas, kurias kompetentingos institucijos taiko paskirdamos įstaigas, išduodančias veislei ir produkcijai skirtų arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentus;
(16)
arklinių šeimos gyvūnų apibrėžtis, kuriai taikomas būtent Direktyvos 2009/156/EB 2 straipsnio b punktas, turėtų derėti su taksonomija, naudojama kituose Sąjungos teisės aktuose, pvz., Tarybos reglamento (EEB) Nr. 3626/82 (12) priedėliuose ir Komisijos reglamente (ES) Nr. 206/2010 (13);
(17)
kadangi į Tarybos direktyvoje 92/35/EEB (14) nustatytą gyvūnų laikymo vietos apibrėžtį įtraukiami ir gamtos draustiniai, kuriuose arklinių šeimos gyvūnai gyvena laisvėje, ir todėl ši apibrėžtis platesnė nei nustatytoji Direktyvoje 2009/156/EB, tikslinga, kad į šiuo reglamentu nustatomą gyvūnų laikymo vietos apibrėžtį taip pat būtų įtraukti gamtos draustiniai, kuriuose arklinių šeimos gyvūnai gyvena laisvėje;
(18)
veterinarinę priežiūrą, būtiną norint suteikti gyvūnų sveikatos garantijas pagal Direktyvą 2009/156/EEB, galima užtikrinti tik tais atvejais, kai gyvūnų laikymo vieta, kaip apibrėžta toje direktyvoje, yra žinoma kompetentingai institucijai. Panašūs reikalavimai atsiranda taikant Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (EB) Nr. 854/2004 (15) I priedo I skirsnio II skyriaus A dalį arklinių šeimos gyvūnams, kurių mėsa vartojama žmonių maistui. Vis dėlto atsižvelgiant į tai, kad arklinių šeimos gyvūnai dažnai pervežami, netikslinga sukurti sistemą, kurioje juos būtų galima sekti tikruoju laiku. Būtų geriau, jei kompetentinga institucija galėtų, jei reikia, gauti tapatybės nustatymo duomenis, ir todėl svarbu, kad kiekvienoje valstybėje narėje veiktų centrinė duomenų bazė, kurioje būtų tvarkoma toje valstybėje narėje laikomų arklinių šeimos gyvūnų informacija;
(19)
Sąjungos teisės aktuose gyvūnų savininkai ir laikytojai atskiriami. Terminas gyvūno „laikytojas“ apibrėžtas ir vartojamas Europos Parlamento ir Tarybos reglamente (EB) Nr. 1760/2000 (16). O Direktyvoje 2009/156/EEB minimas gyvūno savininkas ar augintojas. Direktyvoje 92/35/EEB pateikiama mišri savininko ir laikytojo apibrėžtis. Kadangi remiantis Sąjungos ir nacionalinės teisės aktais arklinių šeimos gyvūno savininkas nebūtinai yra asmuo, atsakingas už gyvūną, tikslinga aiškiau apibrėžti, kad, visų pirma, arklinių šeimos gyvūno laikytojas, kuris gali būti arba nebūti jo savininkas, turėtų būti atsakingas už arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymą pagal šio reglamento nuostatas;
(20)
remiantis valstybių narių teisės aktais arba tam tikrų dokumentų išdavimo įstaigų reikalavimais, informacija apie gyvūno savininką turi būti įrašyta į tapatybės nustatymo dokumentą ir, atitinkamai, į dokumentų išdavimo įstaigos administruojamą duomenų bazę. Ši informacija apie nuosavybės teises ir ypač apie jų pasikeitimą gali būti teikiama įvairiai: kaip nuosavybės pažymėjimai ar registracijos kortelės, įskaitant vienoje iš valstybių narių sėkmingai naudojamą vadinamąją „carte d'immatriculation“;
(21)
Tarybos direktyva 2008/73/EB (17) nustatoma, kad valstybės narės turi sudaryti ir atnaujinti veterinarijos ir zootechnikos sričių patvirtintų įstaigų sąrašus ir sudaryti sąlygas jais naudotis kitoms valstybėms narėms ir gyventojams. Siekiant, kad kitoms valstybėms narėms ir gyventojams būtų lengviau naudotis patvirtintų įstaigų sąrašais, jie valstybių narių turėtų būti skelbiami elektronine forma internetiniuose informacijos puslapiuose. Komisija valstybėms narėms turėtų padėti šiuos sąrašus paskelbti kitoms valstybėms narėms ir gyventojams, suteikdama interneto svetainės, kurioje bus skelbiami valstybių narių internetinių informacijos puslapių saitai, adresą;
(22)
siekiant palengvinti valstybių narių keitimąsi informacija elektroninėmis priemonėmis ir užtikrinti skaidrumą ir suprantamumą, svarbu, kad visoje Sąjungoje minėti sąrašai būtų pateikiami vienoda forma. Todėl Komisijos sprendimu 2009/712/EB (18) buvo nustatyti valstybių narių internetinių informacijos puslapių formos pavyzdžiai;
(23)
Reglamentu (EB) Nr. 504/2008 nustatoma, kad arklinių šeimos gyvūnų apskritai negalima laikyti, jei jų tapatybė nenustatyta pagal tą reglamentą. Komisija turėjo atsakyti į keletą skundų dėl naminių arklių, gyvenančių ne gyvūnų laikymo vietose sąlygomis, kurios neatitinka iš dalies laukinių sąlygų apibūdinimo, pateikto tame reglamente. Todėl reikia patikslinti, kad Sąjungoje gyvenančių arklinių šeimos gyvūnų tapatybė turi būti nustatyta ir po to numatyti leidžiančią nukrypti nuostatą tiems atvejams, kai ši sąlyga netaikytina;
(24)
Sąjungoje gyvenančių arklinių šeimos gyvūnų tapatybė turėtų būti nustatoma visą jų gyvenimo laikotarpį galiojančiu tapatybės nustatymo dokumentu, kuriame gyvūnas tapatybės nustatymo tikslais būtų apibūdinamas tekstu ir schemomis ir kuriame būtų įrašomos konkrečios jo žymės. Šios žymės gali būti įgimtos, pvz., daugiau nei trys verpetai, čiurnos, spalvinės žymės, reti akių pigmento defektai ar konkretūs raumenų įdubimai, taip pat tai gali būti detalios akies rainelės ar tinklainės struktūros, konkretūs genai žymekliai (DNR profilis), arba jos gali būti įgytos, pvz., depigmentacija balno nutrintose vietose ir randai, įskaitant randus dėl žirgų kastravimo, arba įdagai;
(25)
neužpildžius būtinų tapatybės nustatymo duomenų, kurie pagal šį reglamentą turi būti įtraukiami į išdavimo įstaigos duomenų bazę, tapatybės nustatymo dokumentai neturėtų būti išduodami;
(26)
be to, Direktyvoje 90/427/EEB nurodytame kilmės pažymėjime, kuris turi būti įtrauktas į tapatybės nustatymo dokumentą, turėtų būti paminėta visa būtina informacija, siekiant užtikrinti, kad iš kitų kilmės knygų perkeliami įrašai apie arklinių šeimos gyvūnus būtų įtraukiami į tos klasės kilmės knygą, kurios kriterijus jie tenkina;
(27)
remiantis Komisijos sprendimu 96/510/EB (19), registruotų arklinių šeimos gyvūnų kilmės ir zootechninis pažymėjimas turi atitikti Komisijos sprendimu 93/623/EEB (20) nustatytą tapatybės nustatymo dokumentą. Kadangi sprendimai 93/623/EB ir 2000/68/EB panaikinti Reglamentu (EB) Nr. 504/2008, reikia paaiškinti, kad bet kokios nuorodos į tuos sprendimus turėtų būti laikomos nuorodomis į šį reglamentą;
(28)
registruotų arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentų išdavimo įstaigos turėtų būti organizacijos ar asociacijos, kurios tvarko ar sudaro registruotų arklinių šeimos gyvūnų kilmės knygas, oficialiai patvirtintos ar pripažintos valstybės narės kompetentingos institucijos, kaip nustatyta Sprendime 92/353/EEB, arba valstybės narės oficiali agentūra, tvarkanti kilmės knygą, kurioje arklinių šeimos gyvūnai įrašomi ar registruojami veislės tikslais, kaip nustatyta Sprendime 96/78/EB. Be to, tarptautinių organizacijų ar asociacijų, kurios tvarko reikalus, susijusius su varžybose ar lenktynėse dalyvaujančiais arkliais, ir kurių pagrindinė būstinė yra valstybėje narėje, nacionalinio lygmens filialai taip pat turėtų galėti veikti kaip registruotų arklių tapatybės nustatymo dokumentų išdavimo įstaiga;
(29)
valstybėms narėms turėtų būti suteikta daugiau veiksmų laisvės, susijusios su veislei ar produkcijai skirtų arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentų išdavimo įstaigomis. Šiuos tapatybės nustatymo dokumentus turėtų galėti išduoti gyvūnų laikymo vietos, kurioje arklinių šeimos gyvūnas laikomas tapatybės nustatymo metu, kompetentinga institucija arba dokumentų išdavimo įstaiga, kurią ta kompetentinga institucija paskyrė ir prižiūri;
(30)
kompetentinga institucija, atsakinga už kilmės knygas sudarančių organizacijų ar asociacijų patvirtinimą ar pripažinimą pagal Sprendimo 92/353/EEB priedą, turėtų bendradarbiauti su Reglamente (EB) Nr. 882/2004 nurodyta kompetentinga institucija, kad užtikrintų, kai reikia, bendradarbiaudama tarpvalstybiniu mastu, kad arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentai būtų išduodami ir naudojami pagal šį reglamentą;
(31)
kadangi pagal šį reglamentą visų Sąjungoje gimusių ar į Sąjungą importuotų arklinių šeimos gyvūnų tapatybė turėtų būti nustatoma vienu tapatybės nustatymo dokumentu, išduodamu visam jų gyvenimo laikotarpiui, reikia nustatyti specialias nuostatas, taikomas tais atvejais, kai gyvūno statusas „veislei ir produkcijai skirtas arklinių šeimos gyvūnas“ pakeičiamas statusu „registruotas arklinių šeimos gyvūnas“ pagal Direktyvą 2009/156/EB. Kadangi toks pakeitimas dėl taikytinų gyvūnų sveikatos taisyklių, nustatytų Direktyvoje 2009/156/EB, turi didelę reikšmę ne tik arklinių šeimos gyvūnų vežimui, prekybai jais ir jų importui į Sąjungą iš trečiųjų šalių, bet ir gyvūnų gerovės taisyklėms, kurios taikomos tokioms vežimo operacijoms pagal Tarybos reglamentą (EB) Nr. 1/2005 (21), būtina, kad kompetentinga institucija galėtų vienoje vietoje, būtent centrinėje duomenų bazėje, patikrinti arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo duomenis, kurių reikia sertifikavimui ar oficialiai kontrolei vykdyti;
(32)
valstybėms narėms turėtų būti suteikta galimybė nustatyti specialią arklinių šeimos gyvūnų, gyvenančių laukinėmis arba iš dalies laukinėmis sąlygomis nustatytose vietovėse ar teritorijose, įskaitant gamtos draustinius, tapatybės nustatymo tvarką, siekiant atitikties Direktyvoje 92/35/EEB nustatytai gyvūnų laikymo vietos apibrėžčiai. Vis dėlto tokia nuo bendrosios prievolės nustatyti arklinių šeimos gyvūnų tapatybę leidžianti nukrypti nuostata turėtų būti taikoma tik nustatytoms arklinių šeimos gyvūnų populiacijoms, gyvenančioms laukinėmis arba iš dalies laukinėmis sąlygomis, faktiškai atskirtoms nuo bet kokiems buitiniams tikslams naudojamų arklinių šeimos gyvūnų ir ne tik išgyvenančioms ir besidauginančioms be žmogaus kontrolės, bet ir toms, kurioms netaikoma Tarybos direktyva 98/58/EB (22), kuri netaikoma laukinėje gamtoje gyvenantiems gyvūnams;
(33)
kad arklinių šeimos gyvūno tapatybę būtų galima patikrinti, tapatybės nustatymo dokumente tas arklinių šeimos gyvūnas visų pirma turėtų būti kokybiškai apibūdintas: pateikiamas jį ir jo žymes apibūdinantis tekstas ir išsami gyvūno kontūro schema, kurioje parodomos arklinių šeimos gyvūno konkrečios ir skiriamosios žymos.
(34)
siekdamos užtikrinti, kad arklinių šeimos gyvūnai savo tapatybės nustatymo dokumentuose būtų apibūdinti tinkamai, dokumentų išdavimo įstaigos turėtų stengtis laikytis gerosios praktikos ir mokyti darbuotojus, kuriems patikėta ši užduotis, pavyzdžiui, pagal Tarptautinės žirginio sporto federacijos (23) ir bendrovės „Weatherbys“ (24) pateikiamas gaires;
(35)
arklinių šeimos gyvūno žymės ir priemonės, pagal kurias nustatyta jo tapatybė, kartu naudojami ir jo tapatybei patikrinti, turėtų ne tik užtikrinti, kad tapatybės nustatymo dokumentą ir arklinių šeimos gyvūną sietų vienareikšmis ryšys, bet ir įrodyti, kad arklinių šeimos gyvūno tapatybė nustatyta pagal šį reglamentą ir vienam gyvūnui išduotas ne daugiau kaip vienas tapatybės nustatymo dokumentas; elektroniniai arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo įtaisai (mikroschemos) pasaulyje jau plačiai naudojami. Ši technologija turėtų būti naudojama taip, kad būtų užtikrintas aiškus arklinių šeimos gyvūno ir jo tapatybės nustatymo dokumento ryšys, tačiau taip pat turėtų būti numatyta galimybė naudoti kitus arklinių šeimos gyvūno tapatybės patikrinimo metodus, su sąlyga, kad jais užtikrinamos lygiavertės garantijos, kad vienam gyvūnui nebus išduodami keli tapatybės nustatymo dokumentai;
(36)
arklinių šeimos gyvūnams žymėti naudojamos mikroschemos ir jų kodą skaitantys įtaisai turėtų atitikti tarptautiniu lygmeniu suderintus standartus. Šiuose standartuose numatytos dvi skirtingos sistemos, kuriomis užtikrinama, kad mikroschemos kodas būtų unikalus. Daugumoje valstybių narių Reglamentas (EB) Nr. 504/2008 įgyvendintas taip, kad būtų galima naudoti triženklį raidinį-skaitmeninį šalies kodą, o mikroschemos būtų platinamos per valstybių narių kompetentingas institucijas;
(37)
ši mikroschemos kodo unikalumo užtikrinimo sistema turėtų būti suderinta su duomenų bazių, kurias administruoja dokumentų išdavimo įstaigos, ir centrinės duomenų bazės struktūra, įdiegta nesudarant kliūčių Sąjungos vidaus prekybai arklinių šeimos gyvūnais, pažymėtais mikroschema, kurios siunčiamas raidinis-skaitmeninis kodas yra kitoks, ir tokių gyvūnų importui į Sąjungą;
(38)
Tarybos direktyvoje 90/425/EEB (25) nustatyta, kad tam tikrų gyvūnų ir produktų veterinariniai patikrinimai turi būti atliekami jų paskirties vietoje. Be kitų dalykų, toje direktyvoje nustatyta, kad sertifikate ar toje direktyvoje numatytame dokumente nurodyti gavėjai paskirties valstybės narės kompetentingai institucijai paprašius ir tiek, kiek reikia patikroms atlikti, iš anksto praneštų apie gyvūnų ir produktų įvežimą iš kitos valstybės narės, visų pirma - apie siuntos pobūdį ir numatomą atvežimo datą. Apie registruotus arklius, kuriems išduotas Direktyvoje 90/427/EEB nurodytas tapatybės nustatymo dokumentas, pranešti nebūtina;
(39)
pagal galiojančius Sąjungos teisės aktus arklinių šeimos gyvūnai visada turi būti su tapatybės nustatymo dokumentais, tačiau reikėtų numatyti nuo šio reikalavimo leidžiančią nukrypti nuostatą, kai neįmanoma ar nepraktiška tapatybės nustatymo dokumentą saugoti visą arklinių šeimos gyvūno gyvenimo laikotarpį arba kai toks dokumentas nebuvo išduotas, atsižvelgiant į tai, kad tai skerstinas gyvūnas, kuris dar nesulaukė tapatybei nustatyti būtino maksimalaus amžiaus;
(40)
valstybėms narėms taip pat turėtų būti leidžiama leisti naudoti supaprastintą jų teritorijoje perkeliamų arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentą. Plastikinės kortelės su integruotais kompiuteriniais lustais (lustinės kortelės) įvairiose srityse naudojamos duomenims saugoti. Turėtų būti nustatyta galimybė išduoti tokias lustines korteles papildomai su tapatybės nustatymo dokumentu ir naudoti jas tam tikromis sąlygomis vietoj registruotų arklinių šeimos gyvūnų arba veislei ir produkcijai skirtų arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentų, kai šie gyvūnai perkeliami valstybės narės teritorijoje;
(41)
taip pat reikia numatyti nuostatas tiems atvejams, kai tapatybės nustatymo dokumento, išduoto pagal šį reglamentą visam arklinių šeimos gyvūno gyvenimo laikotarpiui, originalas pametamas, tampa neįskaitomas arba jame pateikiama neteisingos informacijos, tačiau tai nėra susiję su neteisėta veikla. Šiomis nuostatomis reikėtų kuo labiau sumažinti galimybes neteisėtai turėti daugiau nei vieną tapatybės nustatymo dokumentą, siekiant tinkamai apibūdinti skerstino ir žmonėms vartoti skirto arklinio šeimos gyvūno statusą. Turint pakankamai informacijos, kurią galima patikrinti, turėtų būti išduodamas tapatybės nustatymo dokumento dublikatas, kuris būtų paženklintas kaip dublikatas ir kuriuo būtų užtikrinama, kad arklinių šeimos gyvūnas apskritai negalėtų būti skerdžiamas žmonėms vartoti. Kitais atvejais turėtų būti išduodamas pakaitinis tapatybės nustatymo dokumentas, taip pat paženklintas kaip pakaitinis tapatybės nustatymo dokumentas, kuriuo būtų ne tik užtikrinama, kad arklinių šeimos gyvūnas negalėtų būti skerdžiamas žmonėms vartoti, bet ir gyvūnas būtų apibūdintas kaip skirtas veislei ir produkcijai;
(42)
ši tvarka taip pat turėtų būti taikoma arklinių šeimos gyvūnams, kurie pateikiami tapatybei nustatyti praėjus nustatytam pirmojo tapatybės nustatymo terminui, kadangi negalima atmesti sukčiavimo ir ketinimo gauti papildomą tapatybės nustatymo dokumentą tikimybės;
(43)
tam tikrais atvejais, jei arklinių šeimos gyvūnai įrašomi į kilmės knygas arba įregistruojami, kad būtų į jas įrašyti, o tas kilmės knygas tvarko trečiųjų šalių veisimo organizacijos, turi būti taikomos specialios nuostatos, kad arklinių šeimos gyvūnas galėtų būti įregistruotas toje kilmės knygoje, bet tuo pat metu atitinkamais jo tapatybės nustatymo dokumento įrašais būtų užtikrinama, kad jis nepatektų į maisto grandinę;
(44)
pagal Direktyvą 2009/156/EEB tapatybės nustatymo dokumentas yra priemonė, skirta arklinių šeimos gyvūnų perkėlimui apriboti, jei vietoje, kuriame jie laikomi ar veisiami, nustatomas ligos, apie kurią privaloma pranešti, protrūkis. Todėl būtina numatyti, kad atitinkamu tapatybės nustatymo dokumento įrašu to dokumento galiojimas perkėlimo tikslais būtų sustabdomas nustačius tokį protrūkį;
(45)
be to, Direktyva 2009/156/EEB reikalaujama, kad iš gyvūnų laikymo vietos išvežamų registruotų arklinių šeimos gyvūnų tapatybė būtų nustatoma tapatybės nustatymo dokumentu, kuriuo visų pirma būtų patvirtinama, kad šie gyvūnai nėra iš vietos, kuriai taikomi tam tikri draudimai. Todėl tapatybės nustatymo dokumento pavyzdyje reikia numatyti atskirą specialų skirsnį, kurį užpildyti būtų privaloma dėl visų arklinių šeimos gyvūnų, ir atitinkamai pakeisti jo tekstą;
(46)
kai arklinių šeimos gyvūnas nugaišta ne paskerstas skerdykloje, institucija, prižiūrinti negyvo gyvūno tvarkymą pagal Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (EB) Nr. 1069/2009 (26) arba deginimą nedidelio pajėgumo deginimo įmonėse pagal Komisijos reglamento (ES) Nr. 142/2011 (27) III priedo III skyrių, turėtų grąžinti tapatybės nustatymo dokumentą jį išdavusiai įstaigai, ir taip pat turėtų būti užtikrinta, kad mikroschema ar kiti arklinių šeimos gyvūno tapatybės tikrinimo metodai negalėtų būti taikomi pakartotinai;
(47)
siekiant, kad mikroschemos nepatektų į maisto grandinę, arklinių šeimos gyvūnų, kurių mikroschemos nebuvo galima pašalinti skerdžiant, mėsa turėtų būti pripažįstama netinkama vartoti žmonėms pagal Reglamento (EB) Nr. 854/2004 I priedo II skirsnio V skyrių. Kad implantuotas mikroschemas būtų lengviau rasti, implantavimo vieta turėtų būti suvienodinta ir nurodyta tapatybės nustatymo dokumentuose;
(48)
Europos Parlamento ir Tarybos reglamente (EB) Nr. 178/2002 (28) nustatyta, kad gyvi gyvūnai, paruošti pateikti į rinką žmonėms vartoti, laikomi maisto produktais. Tame reglamente numatoma plataus masto maisto tvarkymo subjektų atsakomybė visais maisto produktų gamybos etapais, įskaitant maistui auginamų gyvūnų atsekamumą;
(49)
veislei ir produkcijai skirti arklinių šeimos gyvūnai ir registruoti arklinių šeimos gyvūnai tam tikru gyvenimo etapu gali tapti skerstinais arklinių šeimos gyvūnais, kaip apibrėžta Direktyvoje 2009/156/EB. Neporanagių (arklinių šeimos gyvūnų) mėsa apibrėžta Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (EB) Nr. 853/2004, nustatančio konkrečius gyvūninės kilmės maisto produktų higienos reikalavimus (29), I priedo 1 punkte;
(50)
baigus galioti reglamentų (EB) Nr. 853/2004, (EB) Nr. 854/2004 ir (EB) Nr. 882/2004 įgyvendinimo pereinamojo laikotarpio priemonėms, nustatytoms Komisijos reglamentu (EB) Nr. 2076/2005 (30), nuo 2010 m. sausio 1 d. arklinių šeimos gyvūnams taikomi maisto grandinės informacijos reikalavimai;
(51)
Reglamentu (EB) Nr. 853/2004 nustatyta, kad skerdyklą eksploatuojantis subjektas turi gauti informaciją, kurioje nurodoma maistui auginamų gyvūnų kilmė, istorija ir laikymo būdas, tokią informaciją patikrinti ir atsižvelgdamas į ją imtis veiksmų. Kompetentinga institucija gali leisti su naminiais neporanagiais susijusią maisto grandinės informaciją siųsti skerdykloms ne iš anksto, o kartu su gyvūnais. Todėl tapatybės nustatymo dokumentas, pateikiamas kartu su skersti skirtais arklinių šeimos gyvūnais, turėtų būti tos maisto grandinės informacijos dalis;
(52)
Reglamentu (EB) Nr. 854/2004 taip pat nustatyta, kad valstybinis veterinarijos gydytojas turi patikrinti, ar maisto tvarkymo subjektas laikosi pareigos užtikrinti, kad skersti priimtų gyvūnų, skirtų žmonėms vartoti, tapatybė būtų tinkamai nustatyta
(53)
Reglamentu (EB) Nr. 853/2004 nustatyta, kad maisto tvarkymo subjektai turi patikrinti su naminiais neporanagiais pateikiamus pasus, siekdami užtikrinti, kad gyvūnas būtų skirtas skersti žmonėms vartoti, ir, priėmę jį skersti, pateikti pasą valstybiniam veterinarijos gydytojui;
(54)
arklinių šeimos gyvūnų pobūdis yra specifinis: tai maistui skirtų gyvūnų rūšis, tačiau jie ne visada veisiami šiuo tikslu ir dažniausiai maisto tvarkymo subjektai, apibūdinti Reglamento (EB) Nr. 178/2002 3 straipsnio 3 punkte, nelaiko jų visą gyvenimo laikotarpį, todėl reikia nustatyti procedūrą, pagal kurią būtų užtikrinama, kad visus veiksmus nuo tapatybės nustatymo dokumento patikrinimo dėl su žmonių sveikata susijusių priežasčių iki jo tvarkymo pagal Direktyvą 2009/156/EB sietų nepertraukiamas ryšys. Todėl, norint patikrinti tam tikrus tapatybės nustatymo dokumento duomenis prieš nusprendžiant priimti konkretų gyvūną skersti žmonėms vartoti, svarbu, kad kiekvienoje valstybėje narėje veiktų centrinė duomenų bazė. Jei tapatybės nustatymo dokumento II skirsnyje pateikta informacija apie tai, kad arklinių šeimos gyvūno negalima skersti žmonėms vartoti, neatitinka į centrinę duomenų bazę įtrauktos informacijos, pirmenybė turėtų būti skiriama būtent draudžiamajai informacijai, nepriklausomai nuo to, ar ji pateikiama dokumente, ar centrinėje duomenų bazėje;
(55)
Tarybos direktyva 96/22/EB (31) taikoma ūkiniams gyvūnams, įskaitant naminius neporanagius, ir šio būrio laukiniams gyvūnams, auginamiems gyvūnų laikymo vietose. Tos direktyvos 7 straipsniu leidžiama prekiauti registruotais arklinių šeimos gyvūnais, kuriems veterinariniai vaistai, turintys alil trenbonolo ar beta agonistų, buvo skirti zootechniniais tikslais dar nesibaigus jų išlaukai, su sąlyga, kad buvo laikomasi nuostatų, reglamentuojančių preparatų skyrimą, ir kad gydymo būdas ir laikotarpis įrašomi į šiems gyvūnams išduodamą pažymėjimą ar pasą;
(56)
pagal Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (EB) Nr. 470/2009 (32) 2 straipsnio b punkte pateiktą apibrėžtį maistiniais gyvūnais vadinami „maisto gamybos tikslais veisti, auginti, laikyti, paskersti ar sumedžioti (sužvejoti) gyvūnai“. To reglamento 16 straipsnyje nustatyta, kad Sąjungoje maistiniams gyvūnams gali būti skiriamos tik tos farmakologiškai aktyvios medžiagos, kurios klasifikuojamos pagal to reglamento 14 straipsnio 2 dalies a, b arba c punktus, jei jas skiriant laikomasi Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2001/82/EB (33);
(57)
Direktyvos 2001/82/EB 6 straipsnyje nustatyta, kad veterinariniam vaistui negalima išduoti rinkodaros leidimo, jei jis skirtas vienos ar daugiau maistui auginamų rūšių gyvūnams, o jame esančios farmakologiškai aktyvios medžiagos nėra įrašytos į Reglamento (EEB) Nr. 2377/90 I, II ar III priedus. Šiuose prieduose nustatytos taisyklės dabar pateikiamos Komisijos reglamente (ES) Nr. 37/2010 (34). Vis dėlto, nukrypstant nuo minėtos nuostatos, veterinarinį vaistą, kuriame esančios farmakologiškai aktyvios medžiagos nėra įrašytos į Reglamento (EEB) Nr. 2377/90 I, II ar III priedus, gali būti leidžiama skirti tam tikriems arklinių šeimos gyvūnams, dėl kurių pagal Sąjungos gyvūnų sveikatos teisės aktus pareikšta, kad jie nėra skirti skersti žmonėms vartoti. Šių veterinarinių vaistų sudėtyje neturi būti aktyvių medžiagų, įrašytų į Reglamento (EEB) Nr. 2377/90 IV priedą, ir jie neturi būti skirti gydyti ligoms, kurioms gydyti veterinarinį vaistą leidžiama naudoti arklinių šeimos gyvūnams, kaip išsamiai nurodyta patvirtintoje vaisto charakteristikų santraukoje. Todėl reikėtų numatyti nuostatas, kad arklinių šeimos gyvūno savininkas turėtų teisę savo nuožiūra uždrausti skersti tą gyvūną žmonėms vartoti;
(58)
Direktyvos 2001/82/EB 10 straipsnio 2 ir 3 dalyse numatytos arklinių šeimos gyvūnams taikomos specialios nuo tos direktyvos 11 straipsnio leidžiančios nukrypti nuostatos, susijusios su maistui auginamų gyvūnų gydymu vaistais, kuriems nustatyta didžiausia leidžiamoji liekanų koncentracija vaistą naudojant netikslinių rūšių gyvūnams arba kuriuos leidžiama naudoti kitos ligos atveju, su sąlyga, kad tų arklinių šeimos gyvūnų tapatybė nustatyta laikantis Sąjungos teisės aktų ir jų tapatybės nustatymo dokumentuose nurodyta, kad jie nėra skirti skersti žmonėms vartoti arba kad jie yra skirti skersti žmonėms vartoti praėjus ne trumpesniam kaip šešių mėnesių išlaukos laikotarpiui nuo jų gydymo medžiagomis, išvardytomis Komisijos reglamente (EB) Nr. 1950/2006 (35);
(59)
Direktyvoje 2001/82/EB nustatyta, kad valstybės narės turi užtikrinti, kad maistui auginamų gyvūnų savininkai ar laikytojai galėtų dokumentais pagrįsti veterinarinių vaistų įsigijimą, turėjimą ir davimą tokiems gyvūnams penkerius metus po jų davimo, taip pat ir jei per tuos penkerius metus gyvūnas paskerdžiamas. Todėl norint taikyti šį teisės aktą būtina, kad informacija apie arklinių šeimos gyvūno paskerdimą būtų nedelsiant įrašyta į valstybės narės, kurioje yra to gyvūno laikymo vieta, centrinę duomenų bazę;
(60)
siekiant vykdyti tapatybės nustatymo dokumentų išdavimo kontrolę, duomenų bazėje, kurią tvarko dokumentų išdavimo įstaiga, turėtų būti įrašomas bent tam tikras nustatytas duomenų, susijusių su tokių dokumentų išdavimu, rinkinys;
(61)
didžiosios viso pasaulio arklių veislininkystės ir varžybų organizacijos yra susitarusios dėl universalaus arklinių šeimos gyvūnų registracijos numerio (UELN) sistemos. Ji sukurta Pasaulinės sportinių žirgų veislininkystės federacijos (WBFSH), Tarptautinio kilmės knygų komiteto (ISBC), Pasaulio arabų veislės žirgų organizacijos (WAHO), Europos arabų veislės žirgų organizacijų konferencijos (ECAHO), Tarptautinės anglų ir arabų veislių mišrūnų konferencijos (CIAA), Tarptautinės žirginio sporto federacijos FEI) ir Europos ristūnų sąjungos (UET) iniciatyva, o daugiau informacijos apie šią sistemą galima rasti UELN svetainėje (36);
(62)
UELN sistemoje galima įregistruoti tiek registruotus arklinių šeimos gyvūnus, tiek veislei bei produkcijai skirtus arklinių šeimos gyvūnus, ir galima palaipsniui plėtoti kompiuterinius tinklus, siekiant užtikrinti, kad registruoto arklinių šeimos gyvūno tapatybę būtų galima ir toliau tikrinti pagal Direktyvos 90/427/EEB 6 straipsnį;
(63)
kai kodai įrašomi į duomenų bazes, tie kodai ir įregistruotų atskirų gyvūnų tapatybės nustatymo numerių formatas jokiais elementais neturėtų prieštarauti nustatytai UELN sistemai. Todėl prieš įrašant bet kokį naują kodą į duomenų bazę reikėtų peržiūrėti nustatytų UELN kodų sąrašą;
(64)
Direktyva 2009/156/EB reikalaujama, kad valstybinis veterinarijos gydytojas įregistruotų paskersto arklinių šeimos gyvūno tapatybės nustatymo numerį arba tapatybės nustatymo dokumento numerį ir perduotų išvežimo vietos kompetentingai institucijai (pastarosios prašymu) patvirtinimą, kad tas arklinių šeimos gyvūnas buvo paskerstas. Todėl reikėtų paaiškinti, kad tokiais atvejais tapatybės nustatymo dokumentai turi būti sunaikinami skerdimo vietoje, siekiant užkirsti kelią nesąžiningai naudoti paskerstų arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentus;
(65)
minėtoje direktyvoje taip pat nustatyta, kad paskerdus registruotus arklius, taip pat jei jie nugaišinami ligos kontrolės tikslais, jų tapatybės nustatymo dokumentai turi būti grąžinti juos išdavusiai įstaigai. Šie reikalavimai taip pat turėtų būti taikomi tapatybės nustatymo dokumentams, išduotiems registruotiems arklinių šeimos gyvūnams, kurie nėra registruoti arkliai bei veislei ir produkcijai skirti arklinių šeimos gyvūnai;
(66)
siekiant užtikrinti, kad dokumentų išdavimo įstaigų duomenų bazėse būtų teikiama naujausia informacija, reikia nustatyti, kaip informacija apie gyvūno nugaišimą ar praradimą turi būti įrašoma dokumentą išdavusios įstaigos duomenų bazėje ir valstybės narės, kurioje yra arklinių šeimos gyvūno laikymo vieta, centrinėje duomenų bazėje;
(67)
šių reikalavimų turėtų būti lengviau laikytis, jei būtų įregistruojamas su UELN sistema suderinamas registracijos numeris, pagal kurį būtų nustatoma tapatybės nustatymo dokumentą išdavusi institucija ar įstaiga; kai įmanoma, valstybės narės turėtų naudotis įstaigomis ryšiams palaikyti, paskirtomis pagal Reglamentą (EB) Nr. 882/2004;
(68)
nustačius prievolę registruoti tapatybės nustatymo dokumento pareiškėją, kuris per mažiau kaip 12 mėnesių nuo gyvūno gimimo yra gyvūno, kuriam išduodamas tapatybės nustatymo dokumentas, veisėjas ir paprastai - savininkas, ir prievolę pranešti dokumentų išdavimo įstaigai apie bet kokį įprastos arklinių šeimos gyvūno gyvenamosios vietos pakeitimą, jei jis perkeliamas į kitą valstybę narę, galima nustatyti informacijos seką, pagal kurią prireikus gyvūną būtų galima atsekti;
(69)
Reglamentu (EB) Nr. 504/2008 nustatyta, kad tapatybės nustatymo dokumente pateiktus tapatybės nustatymo duomenis turi atnaujinti tą dokumentą išdavusi įstaiga. Valstybės narės yra pranešusios apie atvejus, kai arklinių šeimos gyvūnų savininkai nenoriai paštu siunčia tapatybės nustatymo dokumentus dokumentų išdavimo įstaigai, kad įstaiga atnaujintų tapatybės nustatymo duomenis, ypač jei ji yra užsienyje. Šis nenoras pagrįstas baime, kad tapatybės nustatymo dokumentas bus pamestas ir todėl arklinių šeimos gyvūno tapatybę reikės nustatyti dublikatu ar pakaitiniu tapatybės nustatymo dokumentu, o tokiu atveju gyvūno nebus galima skersti žmonėms vartoti ir tai labai sumažina jo vertę;
(70)
kad tapatybės nustatymo dokumentą būtų paprasčiau tvarkyti visą gyvūno gyvenimo laikotarpį, reikia nustatyti tapatybės nustatymo dokumento registravimo įprastinės gyvenamosios vietos valstybėje narėje tvarką, ypač jei tapatybės nustatymo dokumentas išduotas kitoje valstybėje narėje. Reikiamus ryšius su dokumentų išdavimo įstaiga, kuri pirmoji nustatė gyvūno tapatybę, geriausia palaikyti keičiantis informacija per atitinkamų valstybių narių centrines duomenų bazes;
(71)
be to, gali būti atvejų, kai dokumentų išdavimo įstaigų patvirtinimas ar paskyrimas nustoja galioti, o jų išduoti tapatybės nustatymo dokumentai gyvūnų ir visuomenės sveikatos tikslais tebegalioja. Todėl tapatybės nustatymo dokumento informacijos atsarginę kopiją reikia išsaugoti duomenų bazėje, prie kurios prieigą turėtų kompetentingos gyvūnų ir visuomenės sveikatos ir gyvūnų gerovės institucijos;
(72)
kadangi kiekvienoje valstybėje narėje paprastai yra daugiau nei viena dokumentų išdavimo įstaiga, arklinių šeimos gyvūnus dažnai perkelia iš vienos laikymo vietos į kitą ir iš vienos valstybės narės į kitą, jų statusas pakinta ir jie tampa ne veislei ir produkcijai skirti arklinių šeimos gyvūnai, o registruoti arklinių šeimos gyvūnai, arba ne maistui skirti gyvūnai, o skersti žmonėms vartoti neskirti gyvūnai, be to, kadangi registruotų arklinių šeimos gyvūnų tapatybę gali nustatyti kilmės knygą tvarkanti organizacija, kurios pagrindinė buveinė yra kitoje valstybėje narėje, norint veiksmingai įgyvendinti direktyvas 90/427/EEB ir 2009/156/EB yra neišvengiama, būtina ir tinkama, kad kiekvienoje valstybėje narėje veiktų centrinė duomenų bazė, į kurią būtų įrašomi visų arklinių šeimos gyvūnų, laikomų tos valstybės narės teritorijoje esančiose laikymo vietose, tapatybės nustatymo duomenys;
(73)
vis dėlto valstybėms narėms, kurios turi vieną duomenų bazę registruotiems arklinių šeimos gyvūnams ir kitą - veislei ir produkcijai skirtiems arklinių šeimos gyvūnams, turėtų būti leidžiama naudotis tokia sistema, jei tos duomenų bazės gali keistis informacija, o veterinarijos institucijos prie visų šių duomenų bazių turi visateisę prieigą;
(74)
todėl skirtingų valstybių narių centrinės duomenų bazės turėtų keistis informacija pagal Tarybos direktyvą 89/608/EEB (37), kad būtų lengviau keistis duomenimis, susijusiais su gyvūnu ir jo tapatybės nustatymo dokumentu;
(75)
siekiant užtikrinti, kad Sąjungos teisės aktai dėl arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo valstybėse narėse būtų taikomi vienodai, aiškiai ir skaidriai, Reglamentas (EB) Nr. 504/2008 turėtų būti panaikintas ir pakeistas šiuos reglamentu;
(76)
laikantis Komisijos reglamento (ES) Nr. 519/2013 (38) priedo 24 punkto, arklinių šeimos gyvūnų, gimusių Kroatijoje ne vėliau kaip 2013 m. birželio 30 d., kurių tapatybė nenustatyta pagal Reglamentą (EB) Nr. 504/2008, iki 2014 m. gruodžio 31 d. tapatybė nustatoma pagal tą reglamentą;
(77)
šis reglamentas turėtų būti taikomas nuo 2016 m. sausio 1 d., kad valstybės narės ir ekonominės veiklos vykdytojai turėtų laiko prisitaikyti prie naujų taisyklių. Reikalavimai sukurti ir administruoti centrinę duomenų bazę Graikijai, Švedijai ir Jungtinei Karalystei taikomi nuo 2016 m. liepos 1 d.;
(78)
šiame reglamente nustatytos priemonės atitinka Augalų, gyvūnų, maisto ir pašarų nuolatinio komiteto ir Zootechnikos nuolatinio komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
I SKYRIUS
DALYKAS, TAIKYMO SRITIS, APIBRĖŽTYS IR BENDRIEJI PRINCIPAI
1 straipsnis
Dalykas ir taikymo sritis
1. Šiuo reglamentu nustatomos tapatybės nustatymo taisyklės, taikomos arklinių šeimos gyvūnams, kurie
a)
gimė Sąjungoje arba
b)
paleisti į laisvą apyvartą Sąjungoje, laikantis muitinės procedūros, apibrėžtos Reglamento (ES) Nr. 952/2013 5 straipsnio 16 dalies a punkte.
2. Šis reglamentas taikomas nepažeidžiant Sprendimo 96/78/EB.
2 straipsnis
Apibrėžtys
Šiame reglamente vartojamų terminų apibrėžtys:
a) arklinių šeimos gyvūnai arba arkliniai- arklinių (Equidae) šeimos arklių (Equus) genčiai priklausantys laukiniai arba naminiai neporanagiai žinduoliai ir jų mišrūnai;
b) laikymo vieta- žemės ūkio įmonė ar mokymo įstaiga, arklidės arba bet kokios kitos patalpos, kuriose įvairiems tikslams nuolat laikomi ar veisiami arklinių šeimos gyvūnai, taip pat gamtos draustiniai, kuriuose arklinių šeimos gyvūnai gyvena laisvėje;
c) laikytojas- fizinis ar juridinis asmuo, atlygintinai arba neatlygintinai, nuolatos arba laikinai laikantis arklinių šeimos gyvūną arba atsakingas už jo laikymą, taip pat jį pervežant, prekyvietėse, per varžybas, lenktynes ar kultūros renginius;
d) savininkas- fizinis ar juridinis asmuo, kuriam arklinių šeimos gyvūnas priklauso nuosavybės teise;
e) registruoti arklinių šeimos gyvūnai- arklinių šeimos gyvūnai, kurie:
i)
yra įrašyti į kilmės knygą arba įregistruoti ir tinkami, kad galėtų būti įrašyti į kilmės knygą, laikantis Direktyvos 90/427/EEB 4 straipsnio 2 dalies b punkto taisyklių, ir kurių tapatybė nustatoma tos direktyvos 8 straipsnio 1 dalyje nurodytu tapatybės nustatymo dokumentu, arba
ii)
yra arkliai, įskaitant ponius, įregistruoti tarptautinės asociacijos ar organizacijos, kuri tvarko reikalus, susijusius su varžybose ar lenktynėse dalyvaujančiais arkliais, ir kurių tapatybė nustatoma tos asociacijos ar organizacijos nacionalinio lygmens filialo išduotu tapatybės nustatymo dokumentu;
f) kilmės knyga- knyga, registras, byla arba duomenų laikmena:
i)
kurią tvarko valstybės narės oficialiai patvirtinta arba pripažinta organizacija arba asociacija ar tos valstybės narės oficiali tarnyba, ir
ii)
į kurią įrašomi arba įregistruojami ir yra tinkami būti įrašyti arklinių šeimos gyvūnai, nurodant visus žinomus jų protėvius;
g) veislei ir produkcijai skirti arklinių šeimos gyvūnai- e ir h punktuose nenurodyti arklinių šeimos gyvūnai;
h) skerstini arklinių šeimos gyvūnai- arklinių šeimos gyvūnai, kuriuos numatoma tiesiogiai arba tranzitu per patvirtintą paskirstymo centrą, nurodytą Direktyvos 2009/156/EB 7 straipsnyje, vežti į skerdyklą paskersti;
i) kompetentinga institucija- valstybės narės centrinė institucija, kompetentinga organizuoti oficialią kontrolę, arba kita institucija, kuriai ši kompetencija perduota, įskaitant Direktyvos 2009/156/EB 2 straipsnio h punkte nurodytą kompetentingą instituciją;
j) zootechninė institucija- valstybės narės centrinė institucija, kompetentinga įgyvendinti Direktyvą 90/427/EEB, arba kita institucija, kuriai ši kompetencija perduota, įskaitant Direktyvos 92/353/EB 2 straipsnio 1 dalyje nurodytas institucijas;
k) laikinasis įvežimas- registruoto arklio, įvežamo iš trečiosios šalies į Sąjungą ne trumpesniam nei 90 dienų laikotarpiui pagal sprendimą, priimtą remiantis Direktyvos 2009/156/EB 19 straipsnio b punktu, statusas;
l) įvežimas nuolatiniam laikymui- trečiosios šalies kilmės į Sąjungą ne trumpesniam kaip 90 dienų laikotarpiui importuoto arklinių šeimos gyvūno statusas;
m) žymė- matomas arba įžiūrimas skiriamasis konkretaus arklinių šeimos gyvūno požymis, įgimtas ar įgytas, ir įregistruotas tapatybės nustatymo tikslais;
n) mikroschema- pastovusis pasyvus radijo dažnio atpažinimo įtaisas:
i)
atitinkantis standartą ISO 11784 ir veikiantis pagal vienalaikio dvipusio ryšio (FDX arba FDX-B) arba pakaitinio dvipusio ryšio (HDX) technologijas, ir
ii)
mažiausiai 12 cm atstumu nuskaitomas skaitymo įtaisu, suderinamu su ISO 11785 standartu;
o) unikalus registracijos numeris- unikalus 15 ženklų raidinis-skaitmeninis kodas, kuriame kaupiama informacija apie arklinių šeimos gyvūną ir duomenų bazę bei šalį, kurioje ši informacija pirmą kartą įregistruota pagal universalaus arklinių šeimos gyvūnų registracijos numerio (UELN) kodavimo sistemą, sudarytas iš:
i)
šešių skaitmenų su UELN suderinamo tapatybės nustatymo kodo, naudojamo 39 straipsnyje nurodytoje duomenų bazėje, ir po jo esančio
ii)
devynių skaitmenų individualaus tapatybės nustatymo numerio, priskirto arklinių šeimos gyvūnui;
p) afrikinės arklių ligos neapimta valstybė narė-
i)
valstybė narė, kurioje pastaruosius dvejus metus nebuvo klinikinių, serologinių (nevakcinuotų arklinių šeimos gyvūnų) ar epidemiologinių afrikinės aklių ligos faktų, ir
ii)
pastaruosius 12 mėnesių nuo šios ligos nebuvo skiepijama;
q) ligos, apie kurias privaloma pranešti- Direktyvos 2009/156/EB I priede išvardytos ligos;
r) valstybinis veterinarijos gydytojas- valstybės narės ar trečiosios šalies kompetentingos institucijos paskirtas veterinarijos gydytojas;
s) lustinė kortelė- plastikinis įtaisas su integruotu kompiuteriniu lustu, kuriame galima saugoti duomenis ir elektroniniu būdu juos persiųsti į suderinamas kompiuterines sistemas;
t) atsakingas veterinarijos gydytojas- Direktyvos 2001/82/EB 10 straipsnio 1 dalyje nurodytas veterinarijos gydytojas.
3 straipsnis
Bendrieji principai ir prievolė nustatyti arklinių šeimos gyvūnų tapatybę
1. Vienoje iš teritorijų, išvardytų Reglamento (EB) Nr. 882/2004 I priede, gyvenančių arklinių šeimos gyvūnų tapatybė nustatoma pagal šį reglamentą.
2. Jei arklinių šeimos gyvūno laikytojas nėra jo savininkas arba vienas iš savininkų, jis pagal šį reglamentą veikia savininko vardu ir su juo sutaręs.
3. Valstybės narės ir 5 straipsnio 1 dalies a ir b punktuose nurodytos dokumentų išdavimo įstaigos gali reikalauti, kad tapatybės nustatymo dokumento paraišką, kaip nurodyta 11 straipsnyje, arba paraišką dėl esamo tapatybės nustatymo dokumento tapatybės nustatymo duomenų pakeitimo, kaip nurodyta 27 straipsnyje, dokumentų išdavimo įstaigai teiktų savininkas.
4. Valstybės narės užtikrina, jei tinkama, vykdydamos oficialią kontrolę pagal Reglamentą (EB) Nr. 882/2004, kad arklinių šeimos gyvūnų laikytojai ir dokumentų išdavimo įstaigos laikytųsi prievolių, nustatytų šiame reglamente.
4 straipsnis
Sąjungos arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo sistema
1. Šiam reglamentui įgyvendinti Sąjungos arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo sistemą sudaro šios sudedamosios dalys:
a)
nebent dokumentų išdavimo įstaiga nustato kitaip arba kitaip nustatoma šiuo reglamentu, vienas tapatybės nustatymo dokumentas, išduodamas visam gyvūno gyvenimo laikotarpiui, kuris yra jį išdavusios įstaigos nuosavybė ir yra sudarytas iš:
i)
arklinių šeimos gyvūną ir jo žymes apibūdinančio teksto;
ii)
užpildytos gyvūno kontūro schemos, kurioje pažymimos tekste paminėtos žymės;
iii)
vietos, kurioje įrašoma leidžiama informacija apie tapatybės nustatymo duomenų pakeitimus;
b)
tapatybės patikrinimo metodas:
i)
kuriuo užtikrinama, kad tapatybės nustatymo dokumentą ir arklinių šeimos gyvūną, kuriam jis išduotas, sietų vienareikšmis ryšys;
ii)
kuriuo parodoma, kad arklinių šeimos gyvūno tapatybė jau buvo nustatyta;
c)
duomenų bazė, kurioje pagal 38 straipsnį registruojami arklinių šeimos gyvūno, kuriam išduotas tapatybės nustatymo dokumentas, ir laikytojo, pateikusio tapatybės nustatymo dokumento paraišką, tapatybės nustatymo duomenys ir kuri tuo pat metu priskiria gyvūnui unikalų registracijos numerį;
d)
centrinė duomenų bazė, sukurta pagal 39 straipsnį.
2. Laikoma, kad arklinių šeimos gyvūno tapatybė nustatyta pagal šį reglamentą, tik jei:
a)
kartu su juo pateikiamas tapatybės nustatymo dokumentas, išduotas pagal vieną iš šių nuostatų:
i)
9 straipsnį, jei arklinių šeimos gyvūnas gimęs Sąjungoje, arba
ii)
14 straipsnį, jei arklinių šeimos gyvūnas importuotas į Sąjungą, arba
iii)
29 ar 30 straipsnius, jei kartu su juo pateikiamas tapatybės nustatymo dokumento dublikatas, arba
iv)
32 straipsnį, jei kartu su juo pateikiamas pakaitinis tapatybės nustatymo dokumentas, arba
b)
jo tapatybė nustatyta pagal:
i)
24 straipsnį, jei taikomos leidžiančios nukrypti nuostatos dėl arklinių šeimos gyvūnų perkėlimo ar pervežimo su laikinuoju dokumentu, arba
ii)
26 straipsnio 2 dalį, jei taikomos leidžiančios nukrypti nuostatos dėl tam tikro skerstinų arklinių šeimos gyvūnų perkėlimo ar pervežimo.
II SKYRIUS
SĄJUNGOJE GIMUSIŲ ARKLINIŲ ŠEIMOS GYVŪNŲ TAPATYBĖS NUSTATYMAS
5 straipsnis
Sąjungoje gimusių arklinių šeimos gyvūnų dokumentų išdavimo įstaigos
1. 7 straipsnyje nurodytą tapatybės nustatymo dokumentą išduoda viena iš šių dokumentų išdavimo įstaigų:
a)
šio reglamento 2 straipsnio e punkto i papunktyje nurodytų registruotų arklinių šeimos gyvūnų - organizacija ar asociacija, oficialiai patvirtinta ar pripažinta valstybės narės kompetentingos institucijos pagal Sprendimo 92/353/EEB 2 straipsnio 1 dalį, arba valstybės narės oficiali agentūra, tvarkanti kilmės knygą, kurioje arklinių šeimos gyvūnas įrašytas ar įregistruotas, kad galėtų būti įrašytas pagal Sprendimą 96/78/EB;
b)
šio reglamento 2 straipsnio e punkto ii papunktyje nurodytų arklių - tarptautinės organizacijos ar asociacijos, kuri tvarko reikalus, susijusius su varžybose ar lenktynėse dalyvaujančiais arkliais, nacionalinio lygmens filialas, kurio priežiūrą vykdo valstybės narės, kurioje yra jos pagrindinė buveinė, kompetentinga institucija;
c)
šio reglamento 2 straipsnio g punkte nurodytų veislei ir produkcijai skirtų arklinių šeimos gyvūnų:
i)
gyvūnų laikymo vietos, kurioje arklinių šeimos gyvūnas yra tapatybės nustatymo metu, kompetentinga institucija, arba
ii)
dokumentų išdavimo įstaiga, kurią paskyrė ir prižiūri i papunktyje nurodyta kompetentinga institucija, kuriai pavesta ši užduotis.
2. Kompetentinga institucija paskiria 1 dalies c punkto ii papunktyje nurodytas dokumentų išdavimo įstaigas tik jei jos tenkina šias sąlygas:
a)
turi būti parengtas tikslus dokumentų išdavimo įstaigos vykdytinų užduočių ir atsakomybės sričių bei tų užduočių vykdymo sąlygų aprašas;
b)
turi būti įrodyta, kad dokumentų išdavimo įstaiga:
i)
turi žinių, įrangą ir infrastruktūrą, būtina jai pavestoms užduotims vykdyti;
ii)
turi pakankamai tinkamai kvalifikuotų ir patyrusių darbuotojų;
iii)
yra nešališka, ir nėra jokio interesų konflikto, susijusio su jai pavestų užduočių vykdymu;
iv)
turi tapatybės nustatymo dokumento, tenkinančio šiuo reglamentu nustatytus reikalavimus, pavyzdį;
c)
dokumentų išdavimo įstaiga turi glaudžiai bendradarbiauti su kompetentinga institucija, kad užkirstų kelią šio reglamento reikalavimų pažeidimams ir, jei reikia, tokią padėtį ištaisytų;
d)
kompetentinga institucija ir paskirta dokumentų išdavimo įstaiga veiksmingai ir efektyviai koordinuoja savo veiklą.
3. Jei kompetentinga institucija turi tinkamą pagrindą nuspręsti, kad dokumentų išdavimo įstaiga savo veiksmais nesilaiko šiame reglamente nustatytų reikalavimų, ji tokius įtariamus veiksmus tiria. Kol tyrimas nebaigiamas ir atmetami ar ištaisomi bet kokie reikalavimų nesilaikymo atvejai, dokumentų išdavimo įstaiga negali išduoti tapatybės nustatymo dokumentų.
4. Jei nepaisant pagal 3 dalį įgyvendintų priemonių 1 dalyje nurodyta dokumentų išdavimo įstaiga vis vien nesilaiko šiame reglamente nustatytų reikalavimų, kompetentinga institucija atšaukia įgaliojimą išduoti arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentus.
Atšaukusi įgaliojimą išduoti tapatybės nustatymo dokumentus kompetentinga institucija užtikrina, kad arklinių šeimos gyvūnų, atsakomybė už kuriuos tenka jai, tapatybė būtų toliau nustatoma pagal šį reglamentą ir taip pat įsipareigoja pati priimti pagal 34 straipsnį grąžintus ar grąžintinus tapatybės nustatymo dokumentus arba užtikrinti, kad juos priimtų dokumentų išdavimo įstaiga, kuriai kompetentinga institucija pavedė šią užduotį.
6 straipsnis
Informacija apie dokumentų išdavimo įstaigas
1. Valstybės narės parengia ir nuolat atnaujina 5 straipsnio 1 dalyje nurodytų dokumentų išdavimo įstaigų sąrašą ir savo svetainėje skelbia šią informaciją kitoms valstybėms narėms, kitoms dokumentų išdavimo įstaigoms ir gyventojams.
2. 1 dalyje nurodytas sąrašas:
a)
apima kontaktinę informaciją, būtiną 35 straipsnyje, 37 straipsnio 4 dalyje, 38 straipsnio 3 dalyje ir 40 straipsnio 1 dalyje nustatytiems reikalavimams laikytis;
b)
atitinka Sprendimo 2009/712/EB II priedo 2 skyriaus I skirsnio f punkte nustatytą pavyzdį ir tenkina to sprendimo III priede nustatytus reikalavimus;
c)
tiesiogiai prieinamas interneto saitu, kuris pateikiamas Komisijai pagal 3 dalį, ir pakankamai aiškus asmenims, kuriems jo kalba nėra gimtoji.
3. Siekdama padėti valstybėms narėms sudaryti galimybę naudotis 1 dalyje nurodytais atnaujinamais sąrašais, Komisija sukuria svetainę ir kiekviena valstybė narė šiai svetainei nurodo tiesioginį saitą į reikiamą informaciją, esančią 1 dalyje nurodytoje svetainėje.
7 straipsnis
Sąjungoje gimusių arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentų forma ir turinys
1. Sąjungoje gimusių arklinių šeimos gyvūnų tapatybė nustatoma vienu arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentu, kuris išduodamas visam to gyvūno gyvenimo laikotarpiui pagal:
a)
I priedo 1 dalyje nustatytą tapatybės nustatymo dokumento pavyzdį;
b)
to priedo 2 dalyje nustatytus papildomus reikalavimus.
2. Dokumentų išdavimo įstaigos užtikrina, kad tapatybės nustatymo dokumentą sudarytų pakankamai lapų su laukeliais, į kuriuos įrašoma informacija, būtina pagal toliau pateiktus skirsnius, nurodytus I priedo 1 dalyje nustatytame tapatybės nustatymo dokumento pavyzdyje:
a)
registruotų arklinių šeimos gyvūnų - pagal bent I-IX skirsnius;
b)
veislei ir produkcijai skirtų arklinių šeimos gyvūnų - pagal bent I-IV skirsnius.
3. Dokumentų išdavimo įstaigos užtikrina, kad tapatybės nustatymo dokumento skirsnių eilės tvarka ir numeravimas, nurodyti I priedo 1 dalyje, nebūtų keičiami ir kad tapatybės nustatymo dokumento skirsniams, kuriuose turi būti vietos keliems įrašams, būtų skirta pakankamai lapų.
4. Dokumentų išdavimo įstaigos yra atsakingos už tai, kad neužpildyti ir užpildyti tapatybės nustatymo dokumentai jų patalpose būtų tvarkomi saugiai.
Kai, nedarant poveikio 4 straipsnio 1 dalies a punktui, tai leidžiama pagal dokumentų išdavimo įstaigos darbo tvarkos taisykles, ta įstaiga užtikrina, kad būtų veiksmingai nutraukiamas 34 straipsnio 1 dalies c punkto ii papunktyje ir 35 straipsnyje nurodytų tapatybės nustatymo dokumentų galiojimas ir taip būtų užkertamas kelias nesąžiningai naudoti patį dokumentą ir jame pateiktą informaciją iki tol, kol jis perduodamas savininkui gyvūnui atminti.
5. Kartu su zootechnine institucija kompetentinga institucija gali nustatyti administracines procedūras, kad užtikrintų vienodą tapatybės nustatymo dokumentų, kuriuos išduoda 5 straipsnio 1 dalyje nurodytos dokumentų išdavimo įstaigos, kurių priežiūrą tos kompetentingos institucijos vykdo, struktūrą, su sąlyga, kad laikomasi 1, 2 ir 3 dalyse nustatytų bendrųjų reikalavimų.
8 straipsnis
Kompetentingos institucijos prievolės, susijusios su Sąjungoje gimusių arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentų išdavimu
Zootechninė institucija ir kompetentinga institucija užtikrina, kad jų teritorijoje esančios dokumentų išdavimo įstaigos, už kurias jos yra atitinkamai atsakingos:
a)
išduotų tapatybės nustatymo dokumentus, tenkinančius 7 straipsnio 1, 2 ir 3 dalyse nustatytus reikalavimus;
b)
taikytų tinkamas sistemas, kad kompetentingos institucijos prašymu būtų galima patikrinti, ar tapatybės nustatymo dokumentas, kurį tos įstaigos teigia uždavusios:
i)
yra unikalus, tikras ir autentiškas;
ii)
jei kalbama apie atsargai išspausdintus neužpildytus tapatybės nustatymo dokumentus, pažymėtas serijos numeriu bent ant lapų, kuriuose yra tapatybės nustatymo dokumento I, II ir III skirsniai.
9 straipsnis
Sąjungoje gimusių arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentų išdavimas
1. Dokumentų išdavimo įstaigos išduoda tik tapatybės nustatymo dokumentus:
a)
kurie tenkina 7 straipsnio 1, 2 ir 3 dalyse nustatytus reikalavimus;
b)
kurių I skirsnis tinkamai užpildytas informacija, kurią patikrino I skirsnio A dalies 11 punkte nurodyta dokumentų išdavimo įstaiga arba kuri patikrinta šios įstaigos pavedimu;
c)
kurių IV skirsnis užpildytas, jei reikalaujama pagal nacionalinės teisės aktus arba dokumentų išdavimo įstaigos, nurodytos 5 straipsnio 1 dalies a ir b punktuose, taisykles ir kitas nuostatas;
d)
kurių V skirsnis užpildytas pagal šio straipsnio 2 dalį.
2. 5 straipsnio 1 dalies a punkte nurodyta dokumentų išdavimo įstaiga nustato arklinių šeimos gyvūnų, nurodytų 2 straipsnio e punkto i papunktyje, tapatybę remdamasi toje nuostatoje minimos kilmės knygos taisyklėmis ir užpildydama tapatybės nustatymo dokumento V skirsnį informacija, pateikta kilmės pažymėjime, nurodytame Direktyvos 90/427/EEB 8 straipsnio 1 dalies antroje pastraipoje ir jos priede.
3. Remiantis organizacijos ar asociacijos, tvarkančios registruoto arklinių šeimos gyvūno veislės kilmės knygą, veiklos principais, tapatybės nustatymo dokumento V skirsnyje pateikiama:
a)
išsami kilmės informacija;
b)
Sprendimo 96/78/EB 2 ar 3 straipsniuose nurodytas kilmės knygos skirsnis;
c)
jei nustatyta, kilmės knygos pagrindinio skirsnio, į kurią registruotas arklinių šeimos gyvūnas įrašytas, klasė.
4. Norėdama įregistruoti arklį varžyboms ar lenktynėms, kaip nustatyta 2 straipsnio e punkto ii papunktyje, 5 straipsnio 1 dalies b punkte nurodyta dokumentų išdavimo įstaiga:
a)
pagal 1 dalies a ir b punktus ir tos dokumentų išdavimo įstaigos taisykles išduoda tapatybės nustatymo dokumentą, atitinkantį 7 straipsnio 1, 2 ir 3 dalių nuostatas, arba
b)
pripažįsta ir patvirtina pagal šio straipsnio 1 dalį išduotą to arklio tapatybės nustatymo dokumentą, arba
c)
išduoda naują tapatybės nustatymo dokumentą pagal 12 straipsnio 3 dalies c punktą.
10 straipsnis
Leidžianti nukrypti nuostata dėl tam tikros tapatybės nustatymo dokumento I ir IV skirsnių informacijos pildymo
1. Nukrypdama nuo 4 straipsnio 1 dalies a punkto ii papunkčio ir 9 straipsnio 1 dalies b punkto, kompetentinga institucija gali leisti dokumentų išdavimo įstaigoms nepapildyti piešiniu tapatybės nustatymo dokumento, nustatyto I priedo I skirsnio B dalyje, kontūro schemos 12-18 punktuose nurodytos informacijos, jei tenkinamos šios dvi sąlygos:
a)
gyvūnui pagal 18 straipsnį implantuota mikroschema arba pagal 21 straipsnį taikomas kitas lygiavertis leidžiamas tapatybės tikrinimo metodas;
b)
nuotrauka ar spaudinys yra pakankamai detalūs, kad būtų galima atskirti konkretų arklinių šeimos gyvūną.
2. 5 straipsnio 1 dalies ar ir b punktuose nurodytos dokumentų išdavimo įstaigos gali:
a)
nesinaudoti pagal šio straipsnio 1 dalį taikoma leidžiančia nukrypti nuostata;
b)
pritaikyti tapatybės nustatymo dokumentus, išduotus pagal šio straipsnio 1 dalį, prie 9 straipsnio 1 dalyje nustatytų reikalavimų.
3. Nukrypstant nuo 9 straipsnio 1 dalies c punkto, informacija apie savininką gali būti teikiama kaip nuosavybės pažymėjimas arba registracijos kortelė, įrašyti į duomenų bazę, sukurtą pagal 38 straipsnį, kuriuose nurodoma:
a)
arklinių šeimos gyvūno unikalus registracijos numeris;
b)
kai taikoma, tapatybės nustatymo dokumento numeris ir mikroschemos kodas arba leidžiamas kitas tapatybės patikrinimo metodas pagal 21 straipsnį.
Jei gyvūnas nugaišta, buvo parduotas, prarastas, pavogtas, paskerstas ar nugaišintas, pirmoje pastraipoje minėtas nuosavybės pažymėjimas arba registracijos kortelė grąžinama dokumentų išdavimo įstaigai.
11 straipsnis
Sąjungoje gimusių arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentų paraiškos
1. Sąjungoje gimusių arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentų paraiškas laikytojai teikia tinkamoms dokumentų išdavimo įstaigoms valstybėje narėje, kurioje yra arklinių šeimos gyvūno laikymo vieta, kartu su visa informacija, būtina, kad būtų laikomasi šio reglamento.
2. Valstybės narės nustato paraiškos, nurodytos šio straipsnio 1 dalyje, pateikimo terminus, kad būtų laikomasi tapatybės nustatymo termino, nustatyto pagal 12 straipsnį ir 13 straipsnio 1 dalį.
3. Nukrypdamas nuo šio straipsnio 1 dalies ir pagal Sprendimo 96/78/EB 1 straipsnį, laikytojas gali pateikti šio straipsnio 1 dalyje nurodytą paraišką tinkamai dokumentų išdavimo įstaigai, nurodytai 5 straipsnio 1 dalies a ir b punktuose, kurios pagrindinė buveinė yra ne toje valstybėje narėje, kurioje yra arklinių šeimos gyvūno laikymo vieta.
12 straipsnis
Sąjungoje gimusių arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo terminas
1. Sąjungoje gimusių arklinių šeimos gyvūnų tapatybė nustatoma tapatybės nustatymo dokumentu, išduotu pagal 9 straipsnį ne vėliau kaip per 12 mėnesių po gimimo ir bet kuriuo atveju prieš jam visam laikui paliekant gimimo vietą, išskyrus tuos atvejus, jei neatskirtas kumeliukas perkeliamas kartu su kumele pagal 23 straipsnio 2 dalies c punktą arba 26 straipsnio 2 dalį.
2. Nukrypdamos nuo 1 dalies valstybės narės gali nuspręsti ilgiausią leidžiamą arklinių šeimos gyvūno tapatybės nustatymo laikotarpį apriboti iki šešių mėnesių arba gimimo kalendorinių metų.
3. Nukrypstant nuo 1 ir 2 dalių, naujas tapatybės nustatymo dokumentas gali būti išduotas pagal 9 straipsnį bet kuriuo metu:
a)
kompetentingos institucijos prašymu, jei esamas tapatybės nustatymo dokumentas netenkina 7 straipsnio 1, 2 ir 3 dalies reikalavimų arba jei dokumentų išdavimo įstaiga netiksliai įrašė tam tikrus I, II ar V skirsniuose nurodytus tapatybės nustatymo duomenis, arba
b)
jei veislei ar produkcijai skirto arklinių šeimos gyvūno statusas pakeičiamas į registruoto arklinių šeimos gyvūno statusą pagal dokumentų išdavimo įstaigos, nurodytos 5 straipsnio 1 dalies a punkte, taisykles, o esamo tapatybės nustatymo dokumento negalima atitinkamai pritaikyti, arba
c)
jei arklio statusas pakeičiamas į registruoto arklio statusą arba jis įregistruojamas kaip registruotas arklys, kaip nurodyta 2 straipsnio e punkto ii papunktyje, pagal dokumentų išdavimo įstaigos, nurodytos 5 straipsnio 1 dalies b punkte, taisykles, o esamo tapatybės nustatymo dokumento negalima atitinkamai pritaikyti, arba
d)
jei tapatybės nustatymo dokumentas išduotas pagal 10 straipsnio 1 dalį ir jo negalima pritaikyti prie 9 straipsnio 1 dalies reikalavimų pagal 10 straipsnio 2 dalies b punktą, arba
e)
18 straipsnio 4 ir 5 dalyse nurodytais atvejais, kai esamo tapatybės nustatymo dokumento negalima atitinkamai pritaikyti, arba
f)
jei kompetentinga institucija konfiskavo tapatybės nustatymo dokumentą vykdydama tyrimą.
Pirmoje pastraipoje apibūdintais atvejais tapatybės nustatymo dokumentas grąžinamas dokumentų išdavimo įstaigai, kuri nutraukia jo galiojimą, ir šis faktas kartu su faktu, kad išduotas naujas tapatybės nustatymo dokumentas, įrašomi į duomenų bazę, sukurtą pagal 38 straipsnį.
13 straipsnis
Leidžiančios nukrypti nuostatos dėl tam tikrų arklinių šeimos gyvūnų, gyvenančių laukinėmis ar iš dalies laukinėmis sąlygomis, tapatybės nustatymo
1. Nukrypdama nuo 12 straipsnio kompetentinga institucija gali nuspręsti, kad arklinių šeimos gyvūnų, gyvenančių nustatytose populiacijose laukinėmis ar iš dalies laukinėmis sąlygomis tam tikrose vietovėse, kurias nustato kompetentinga institucija, tapatybė būtų nustatoma tapatybės nustatymo dokumentu pagal 9 straipsnį arba 17 straipsnio 4 dalį tik jei jie:
a)
iš tokių populiacijų pašalinami, išskyrus tuos atvejus, kai arklinių šeimos gyvūnai perkeliami iš vienos nustatytos populiacijos į kitą oficialiai prižiūrint, arba
b)
tampa naminiais gyvūnais.
2. Valstybės narės, ketinančios taikyti 1 dalyje numatytą leidžiančią nukrypti nuostatą, prieš tai praneša Komisijai, nurodydamos šį straipsnį, apie atitinkamas populiacijas ir vietoves, kurias jos nustatė pagal 1 dalį.
III SKYRIUS
Į SĄJUNGĄ IMPORTUOTŲ ARKLINIŲ ŠEIMOS GYVŪNŲ TAPATYBĖS NUSTATYMAS
14 straipsnis
Į Sąjungą importuotų arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymas
Trečiosiose šalyse išduoti tapatybės nustatymo dokumentai laikomi galiojančiais pagal šį reglamentą, jei jie tenkina šias sąlygas:
a)
jie išduoti:
i)
registruotų arklinių šeimos gyvūnų - trečiosios šalies įstaigos, įtrauktos į Direktyvos 94/28/EB 3 straipsnio 1 dalyje numatytą sąrašą ir išduodančios kilmės pažymėjimus, arba
ii)
registruotų arklių - tarptautinės organizacijos ar asociacijos, tvarkančios reikalus, susijusius su varžybose ar lenktynėse dalyvaujančiais arkliais, ir kurios pagrindinė buveinė yra trečiojoje šalyje, kurioje įsteigta tarptautinė organizacija ar asociacija, nurodyta 5 straipsnio 1 dalies b punkte, nacionalinio lygmens filialo, arba
iii)
visais kitais atvejais - arklinių šeimos gyvūno kilmės trečiosios šalies kompetentingos institucijos;
b)
jie tenkina visus 7 straipsnio 2 dalyje nustatytus reikalavimus.
15 straipsnis
Į Sąjungą importuotų arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentų paraiškos
1. Arklinių šeimos gyvūno laikytojas teikia paraišką 5 straipsnio 1 dalyje nurodytai dokumentų išdavimo įstaigai, remdamasis atitinkama arklinių šeimos gyvūno kategorija, kad pagal 9 straipsnį būtų išduotas 7 straipsnyje nurodytas tapatybės nustatymo dokumentas, arba kad esamas tapatybės nustatymo dokumentas būtų įregistruotas duomenų bazėje, kurią dokumentų išdavimo įstaiga sukūrė pagal šio reglamento 38 straipsnį, per 30 dienų nuo muitinės procedūros, nurodytos Reglamento (ES) Nr. 952/2013 5 straipsnio 16 dalies a punkte, pabaigos, jei:
a)
arklinių šeimos gyvūnai importuojami į Sąjungą arba
b)
kompetentinga institucija pakeitė registruoto arklio laikinojo įvežimo statusą pagal sprendimą, kurį Komisija priėmė pagal Direktyvos 2009/156/EB 19 straipsnio b punktą, nuolatinio įvežimo statusu pagal tos direktyvos 19 straipsnio c punktą.
2. Jei esamas tapatybės nustatymo dokumentas, nurodytas 1 dalyje, netenkina 7 straipsnio 2 dalies reikalavimų, dokumentų išdavimo įstaiga laikytojo prašymu:
a)
papildo tapatybės nustatymo dokumentą, kad jis tenkintų 7 straipsnio 2 dalies reikalavimus;
b)
įrašo to arklinių šeimos gyvūno tapatybės nustatymo duomenis ir papildomą informaciją į pagal 38 straipsnį sukurtą duomenų bazę.
3. Jei esamo tapatybės nustatymo dokumento, nurodyto 1 dalyje, negalima iš dalies pakeisti taip, kad jis tenkintų šio reglamento 7 straipsnio 2 dalies reikalavimus, jis nelaikomas galiojančiu tapatybės nustatymo tikslais pagal šį reglamentą ir to arklinių šeimos gyvūno tapatybė nustatoma pagal 9 straipsnį išduodant naują tapatybės nustatymo dokumentą, tenkinantį 7 straipsnio 1, 2 ir 3 dalių reikalavimus, remiantis pateiktu tapatybės nustatymo dokumentu, kuriame turi būti pateikiama bent Direktyvos 90/427/EEB priede nurodyta informacija.
IV SKYRIUS
BŪTINOS PATIKROS PRIEŠ IŠDUODANT TAPATYBĖS NUSTATYMO DOKUMENTUS IR TAPATYBĖS TIKRINIMO METODAI
16 straipsnis
Arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentų tikrinimas
1. Prieš išduodama tapatybės nustatymo dokumentą, dokumentų išdavimo įstaiga arba jos vardu veikiantis asmuo imasi visų tinkamų priemonių, kad:
a)
patikrintų, ar toks tapatybės nustatymo dokumentas jau nebuvo išduotas susijusiam arklinių šeimos gyvūnui;
b)
būtų išvengta nesąžiningo pakartotinio tapatybės nustatymo dokumento išdavimo konkrečiam arklinių šeimos gyvūnui.
2. Taikant 1 dalyje nurodytas priemones:
a)
atsižvelgiama į prieinamus tinkamus dokumentus ir elektroninius įrašus;
b)
įvertinamas arklinių šeimos gyvūno amžius;
c)
arklinių šeimos gyvūnas patikrinamas pagal 17 straipsnį, siekiant nustatyti, ar nėra ankstesnio tapatybės nustatymo ženklų ar žymių.
17 straipsnis
Priemonės patikrinti, ar arklinių šeimos gyvūno tapatybė nebuvo nustatyta anksčiau
1. Norint nustatyti galimus ankstesnio tapatybės nustatymo ženklus ar žymes, kaip nurodyta 16 straipsnyje, taikomos bent šios priemonės:
a)
bet kokiai anksčiau implantuotai mikroschemai nustatyti, naudojant nuskaitymo įtaisą, atitinkantį ISO 11785 standartą ir galintį nuskaityti bent HDX ir FDX-B mikroschemas bent tais atvejais, kai skaitytuvas susiliečia su kūno paviršiumi toje vietoje, kur paprastai implantuojama mikroschema;
b)
bet kokiems klinikiniams ženklams, kad arklinių šeimos gyvūnui buvo implantuota mikroschema, arba kad pagal 21 straipsnį pritaikyta žymė buvo chirurginiu būdu pašalinta ar pakeista, nustatyti;
c)
bet kokiems ženklams ar požymiams, kad arklinių šeimos gyvūno tapatybei patikrinti pagal 21 straipsnį taikytas kitas metodas, nustatyti.
2. Jei laikytojui pateikus paraišką pagal 11 straipsnio 1 dalį priemonėmis, nurodytomis šio straipsnio 1 dalyje, nustatoma, kad arklinių šeimos gyvūnui buvo implantuota mikroschema arba taikytas kitas tapatybės patikrinimo metodas pagal 21 straipsnį ir juo tapatybė buvo galutinai nustatyta pagal 9 straipsnį, dokumentų išdavimo įstaiga:
a)
išduoda tapatybės nustatymo dokumento dublikatą arba pakaitinį tapatybės nustatymo dokumentą pagal 29 arba 32 straipsnius, priklausomai nuo to, kokios informacijos turima;
b)
tinkamai įrašo tą informaciją, t. y. mikroschemos numerį arba kitą tapatybės patikrinimo metodą, tapatybės nustatymo dokumento I skirsnio A dalies laukeliuose ir B dalies kontūro schemoje.
3. Jei patvirtinama, kad iš arklinių šeimos gyvūno, gimusio Sąjungoje, buvo pašalinta mikroschema arba kito tapatybės patikrinimo metodo taikymo požymiai, kaip nurodyta šio straipsnio 1 dalies b punkte, dokumentais to nepatvirtinus, dokumentų išdavimo įstaiga pagal 32 straipsnį išduoda pakaitinį tapatybės nustatymo dokumentą.
4. Nukrypdama nuo šio straipsnio 2 dalies kompetentinga institucija gali leisti išduoti tapatybės nustatymo dokumentą pagal 9 straipsnį arklinių šeimos gyvūnams, gyvenantiems laukinėmis arba iš dalies laukinėmis sąlygomis, kaip nurodyta 13 straipsnyje, kuriems implantuota mikroschema, tačiau neišduotas tapatybės nustatymo dokumentas pagal 13 straipsnį, jei implantuojant mikroschemos kodas įrašytas į dokumentų išdavimo įstaigos, atsakingos už tą arklinių šeimos gyvūnų populiaciją, duomenų bazę.
18 straipsnis
Elektroniniai tapatybės tikrinimo metodai
1. Dokumentų išdavimo įstaiga užtikrina, kad pirmą kartą nustatant arklinių šeimos gyvūnų tapatybę pagal 12 straipsnį jiems būtų implantuojama mikroschema.
2. Mikroschema implantuojama parenteraliai steriliomis sąlygomis kaklo viduryje tarp pakaušio ir gogo, kaklo raiščio srityje.
Kompetentinga valdžios institucija gali leisti implantuoti mikroschemą kitoje arklinių šeimos gyvūno kaklo vietoje, su sąlyga, kad šiuo būdu:
a)
nepakenkiama arklinių šeimos gyvūno gerovei;
b)
palyginti su pirmoje pastraipoje nurodytu metodu, nepadidėja pavojus, kad mikroschema pasislinks.
3. Valstybės narės nustato minimalią kvalifikaciją, būtiną 2 dalyje nurodytai procedūrai atlikti, arba paskiria asmenį (toliau - kvalifikuotas asmuo) ar nurodo profesiją, kuriam (kurios atstovams) tokios procedūros pavedamos.
4. 5 straipsnio 1 dalies a ir b punktuose nurodytos dokumentų išdavimo įstaigos gali reikalauti, kad arklinių šeimos gyvūnai, kurių tapatybė nustatyta taikant kitą tapatybės tikrinimo metodą pagal 21 straipsnį, būtų ženklinami implantuojant mikroschemą tam, kad šiuos arklinių šeimos gyvūnus būtų galima įrašyti ar įregistruoti į kilmės knygas, o registruotus arklius būtų galima įregistruoti varžyboms.
5. 5 straipsnio 1 dalyje nurodytos dokumentų išdavimo įstaigos ir kompetentinga institucija gali reikalauti, kad arklinių šeimos gyvūnas, kurio tapatybė laikoma nustatyta pagal 4 straipsnio 2 dalį ir 43 straipsnio 1 dalį, būtų paženklintas implantuojant mikroschemą tam, kad jo tapatybę būtų galima patikrinti, šiais atvejais:
a)
implantuotos ir įregistruotos mikroschemos nustojo veikti;
b)
įgimta ar įgyta žymė, įrašyta taikant kitą tapatybės tikrinimo metodą pagal 21 straipsnį, šiam tikslui nebetinkama, arba
c)
kompetentinga institucija mano, kad to reikia tapatybės tikrinimui užtikrinti.
19 straipsnis
Mikroschemos kodo unikalumo užtikrinimas
1. Valstybės narės, remdamosi 2 straipsnio n punkto i papunktyje nurodytais standartais, nustato taisykles, kad užtikrintų mikroschemų, implantuotų 5 straipsnio 1 dalyje nurodytų dokumentų išdavimo įstaigų, išduodančių tapatybės nustatymo dokumentus pagal 9 straipsnį, kodų unikalumą.
2. Pagal 1 dalį nustatomos taisyklės taikomos nedarant neigiamo poveikio valstybės narės dokumentų išdavimo įstaigos, kuri nustatė registruoto arklinių šeimos gyvūno tapatybę pagal šį reglamentą, taikomai tapatybės nustatymo sistemai.
20 straipsnis
Mikroschemos kodo įrašymas į tapatybės nustatymo dokumentą
1. Implantavus mikroschemą pagal 18 straipsnį, dokumentų išdavimo įstaiga į tapatybės nustatymo dokumentą įrašo šią informaciją:
a)
I skirsnio A dalies 5 punkte - bent 15 paskutinių implantuotos mikroschemos perduodamo ir skaitytuvo rodomo kodo skaitmenų, ir, kai tinkama:
i)
lipduką su brūkšniniu kodu, jei lapas po to antspauduojamas; arba
ii)
minėto brūkšninio kodo su bent 15 paskutinių mikroschemos perduodamo kodo skaitmenų spaudinį;
b)
I skirsnio B dalyje pateikiamos kontūro schemos 12 ar 13 punkte - atsižvelgiant į šoną, kuriame implantuota mikroschema, vietą, kurioje ji implantuota ir nuskaityta
c)
I skirsnio B dalyje pateikiamos kontūro schemos 19 punkte - veterinarijos gydytojo arba kvalifikuoto asmens, nustačiusio tapatybę užpildant I skirsnio A dalies 3 punktą ir B dalies kontūro schemą, ir nuskaičiusio mikroschemos perduodamą kodą ją implantavus, parašą arba asmens, pakartotinai įrašančio šią informaciją tam, kad galėtų išduoti tapatybės nustatymo dokumentą pagal dokumentų išdavimo įstaigos taisykles, parašą.
2. Nukrypstant nuo šio straipsnio 1 dalies a punkto, jei arklinių šeimos gyvūnas paženklintas anksčiau implantuota mikroschema, kuri neatitinka 2 straipsnio n punkto i papunktyje nurodytų ISO standartų, tapatybės nustatymo dokumento I skirsnio A dalies 5 punkte įrašomas gamintojo ar nuskaitymo sistemos pavadinimas.
21 straipsnis
Leidimas taikyti kitus tapatybės tikrinimo metodus
1. Nukrypdamos nuo 18 straipsnio 1 dalies valstybės narės gali leisti taikyti kitus tinkamus Sąjungoje gimusių arklinių šeimos gyvūnų tapatybės tikrinimo metodus, įskaitant žymes, tenkinančius 4 straipsnio 1 dalies p punkto reikalavimus ir užtikrinančius, kad tapatybės nustatymo dokumente įrašyto arklinių šeimos gyvūno tapatybę būtų galima patikrinti.
2. Valstybės narės užtikrina, kad:
a)
kiti arklinių šeimos gyvūnų tapatybės tikrinimo metodai nebūtų taikomi kaip vienintelė priemonė daugumos arklinių šeimos gyvūnų, kurių tapatybė nustatoma pagal šį reglamentą tų valstybių narių teritorijoje, tapatybei tikrinti;
b)
matomų žymių, kuriomis ženklinami veislei ir produkcijai skirti arklinių šeimos gyvūnai, nebūtų įmanoma supainioti su žymėmis, kurie skirti tik registruotiems arklinių šeimos gyvūnams ženklinti tų valstybių narių teritorijoje ir šį ženklinimą vykdo 5 straipsnio 1 dalies a punkte nurodytos dokumentų išdavimo įstaigos;
c)
kitu leidžiamu tapatybės tikrinimo metodu ar jų deriniais pasiekiamos bent tokios pat garantijos kaip ir pagal 18 straipsnį implantuota mikroschema;
d)
informaciją apie kitą tapatybės tikrinimo metodą, taikytą atskiram arklinių šeimos gyvūnui, gali būti pateikiama formatu, kurį galima skaitmeninti ir saugoti paieškai tinkamu būdu duomenų bazėje, sukurtoje pagal 38 straipsnį.
3. Valstybės narės, ketinančios taikyti 1 dalyje numatytą leidžiančią nukrypti nuostatą, informaciją apie jų leidžiamus kitus tapatybės tikrinimo metodus pateikia Komisijai, kitoms valstybėms narėms ir gyventojams 6 straipsnio 1 dalyje nurodytoje svetainėje.
22 straipsnis
Kitus tapatybės tikrinimo metodus taikančių dokumentų išdavimo įstaigų ir gyvūnų laikytojų prievolės
1. Dokumentų išdavimo įstaiga užtikrina, kad tapatybės nustatymo dokumentas arklinių šeimos gyvūnui nebūtų išduodamas, jei:
a)
nėra patikrinta, kad 21 straipsnyje nurodytas kitas leidžiamas tapatybės tikrinimo metodas taikytas teisingai;
b)
tapatybei patikrinti taikytas metodas nėra įrašytas į I skirsnio A dalies 6 arba 7 punktą arba, jei taikytina, XI skirsnį ir įregistruotas duomenų bazėje pagal 38 straipsnio 1 dalies f punktą.
2. Jei tapatybei patikrinti taikytas kitas metodas, laikytojas sudaro sąlygas gauti tą tapatybės nustatymo informaciją arba, jei taikytina, padengia arklinių šeimos gyvūno tapatybės tikrinimo išlaidas, ar sutinka su atitinkamu vėlavimu.
V SKYRIUS
ARKLINIŲ ŠEIMOS GYVŪNŲ PERKĖLIMAS IR PERVEŽIMAS
23 straipsnis
Registruotų arklinių šeimos gyvūnų bei veislei ir produkcijai skirtų arklinių šeimos gyvūnų perkėlimas ir pervežimas
1. Registruotų arklinių šeimos gyvūnų arba veislei ir produkcijai skirtų arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentai, išduoti pagal 9 straipsnio 1 dalį, 14, 29, 30 ar 32 straipsnius, visada pateikiami kartu su arklinių šeimos gyvūnais, kuriems jie išduoti, įskaitant, jei reikalaujama pagal nacionalinės teisės aktus, vežant arklinių šeimos gyvūno skerdeną perdirbimui įmonėje, patvirtintoje pagal Reglamento (EB) Nr. 1069/2009 24 straipsnio 1 dalies a punktą arba nurodytoje Reglamento (ES) Nr. 142/2011 III priedo III skyriaus iii punkto a papunktyje.
2. Nukrypstant nuo 1 dalies, tapatybės nustatymo dokumentų neprivaloma pateikti kartu su registruotais arklinių šeimos gyvūnais ar veislei ir produkcijai skirtais arklinių šeimos gyvūnais, jei:
a)
jie laikomi tvarte arba ganykloje, o laikytojas gali nedelsdamas pateikti tapatybės nustatymo dokumentą;
b)
jais laikinai jojama, jie vežami, vedami ar paimami:
i)
netoli nuo gyvūnų laikymo vietos valstybėje narėje, o tapatybės nustatymo dokumentą galima pateikti nedelsiant; arba
ii)
sezoninio arklinių pervarymo iš registruotų vasaros ganyklų ir į jas metu, o tapatybės nustatymo dokumentą galima pateikti išvykimo vietoje;
c)
jie yra nenujunkyti ir lydi savo motiną ar žindančią kumelę;
d)
jie dalyvauja žirgų varžybų ar renginio treniruotėje ar atrankoje, dėl kurių turi būti tam tikram laikui išvesti iš treniruotės, varžybų ar renginio vietos;
e)
jie perkelti ar pervežti susidarius nepaprastajai padėčiai, susijusiai su pačiais arklinių šeimos gyvūnais arba jų laikymo vieta.
24 straipsnis
Leidžianti nukrypti nuostata dėl arklinių šeimos gyvūnų perkėlimo ar pervežimo su laikinuoju dokumentu
1. Gavusi laikytojo paraišką arba kompetentingos institucijos prašymą, dokumentų išdavimo įstaiga išduoda laikinąjį dokumentą, kuriame pateikiama bent III priede nurodyta informacija, kad arklinių šeimos gyvūną būtų galima perkelti ar pervežti toje pačioje valstybėje narėje per ne ilgesnį kaip 45 dienų laikotarpį, kai tapatybės nustatymo dokumentas perduotas dokumentų išdavimo įstaigai ar kompetentingai institucijai tapatybės nustatymo duomenims atnaujinti.
2. Su 1 dalyje nurodytu laikinuoju dokumentu arklinių šeimos gyvūnai neperkeliami į skerdyklą skersti žmonėms vartoti.
3. Nukrypstant nuo 1 dalies, jei toje dalyje nurodytu 45 dienų laikotarpiu arklinių šeimos gyvūnas turi būti pervežamas į kitą valstybę narę arba per kitą valstybę narę į trečiąją šalį, nepaisant jo registravimo statuso, kartu su 1 dalyje numatytu laikinuoju dokumentu pateikiamas gyvūno sveikatos pažymėjimas, kaip nustatyta Direktyvos 2009/156/EB III priede.
25 straipsnis
Leidžianti nukrypti nuostata dėl lustinės kortelės naudojimo perkeliant gyvūnus
1. Nukrypdama nuo 23 straipsnio 1 dalies kompetentinga valdžios institucija gali leisti perkelti arba pervežti toje pačioje valstybėje narėje registruotus arklinių šeimos gyvūnus arba veislei ir produkcijai skirtus arklinių šeimos gyvūnus, nepateikiant jų tapatybės nustatymo dokumentų, su sąlyga, kad pateikiama lustinė kortelė, kurią išdavė jų tapatybės nustatymo dokumentus išdavusi įstaiga ir kurioje pateikiama informacija, nurodyta II priede.
2. Valstybės narės, kurios taiko šio straipsnio 1 dalyje numatytą leidžiančią nukrypti nuostatą, gali viena kitai suteikti teisę taikyti leidžiančias nukrypti nuostatas dėl registruotų arklinių šeimos gyvūnų arba veislei ir produkcijai skirtų arklinių šeimos gyvūnų perkėlimo ar pervežimo jų teritorijose.
Apie ketinimą suteikti teisę taikyti tokią leidžiančią nukrypti nuostatą jos praneša Komisijai.
26 straipsnis
Skerstinų arklinių šeimos gyvūnų perkėlimas ir pervežimas
1. Perkeliant ar pervežant į skerdyklą skerstinus arklinių šeimos gyvūnus būtina turėti:
a)
pagal 9 straipsnio 1 dalį arba 14 straipsnį išduotą tapatybės nustatymo dokumentą arba
b)
pagal 29 arba 30 straipsnius išduotą tapatybės nustatymo dokumento dublikatą, kuriam taikoma 31 straipsnyje numatyta leidžianti nukrypti nuostata.
2. Nukrypdama nuo 1 dalies kompetentinga valdžios institucija gali leisti vežti skerstiną arklinių šeimos gyvūną, kuriam neišduotas tapatybės nustatymo dokumentas pagal 9 straipsnio 1 dalį, iš laikymo vietos, kurioje jis gimė, tiesiai į skerdyklą toje pačioje valstybėje narėje, su sąlyga, kad:
a)
skerstinas arklinių šeimos gyvūnas yra jaunesnis nei 12 mėnesių ir turi matomas laikinų lateralinių kandžių pulpos žymes;
b)
užtikrinamas nepertraukiamas atsekamumas nuo laikymo vietos, kurioje gyvūnas gimė, iki skerdyklos;
c)
pervežamas į skerdyklą skerstinas arklinių šeimos gyvūnas individualiai ženklinamas pagal 18 ar 21 straipsnius;
d)
prie siuntos pagal Reglamento (EB) Nr. 853/2004 II priedo III skirsnį pridedama maisto grandinės informacija, kurioje turi būti pateikiama nuoroda į individualų ženklinimą pagal šios dalies c punktą;
e)
mikroschema ar kita fizinė tapatybės nustatymo priemonė, pritaikyta arklinių šeimos gyvūnui pagal 21 straipsnį, apsaugoma nuo tolesnio nesąžiningo panaudojimo, t. y. išimama, sunaikinama arba pašalinama vietoje.
3. 34 straipsnio 1 dalies b ir c punktai netaikomi, jei skerstini arklinių šeimos gyvūnai perkeliami arba pervežami pagal šio straipsnio 2 dalį.
VI SKYRIUS
TAPATYBĖS NUSTATYMO DOKUMENTŲ TVARKYMAS, DUBLIKATŲ IR PAKAITINIŲ DOKUMENTŲ IŠDAVIMAS IR GALIOJIMO SUSTABDYMAS
27 straipsnis
Laikytojų prievolės, susijusios su tapatybės nustatymo dokumentų tvarkymu siekiant užtikrinti, kad visą arklinių šeimos gyvūno gyvenimo laikotarpį būtų galima patvirtinti jo tapatybę
1. Arklinių šeimos gyvūno laikytojas užtikrina, kad toliau nurodyti tapatybės nustatymo dokumento duomenys visada būtų atnaujinti ir teisingi:
a)
arklinių šeimos gyvūno statusas, susijęs su jo tinkamumu skersti žmonėms vartoti;
b)
nuskaitomas mikroschemos kodas ar žymė, taikoma pagal kitą tapatybės tikinimo metodą pagal 21 straipsnį;
c)
statusas: registruotas arklinių šeimos gyvūnas ar veislei ir produkcijai skirtas arklinių šeimos gyvūnas;
d)
informacija apie nuosavybės teises, jei reikalaujama pagal valstybės narės, kurioje arklinių šeimos gyvūnas laikomas, teisės aktus, arba to reikalauja 5 straipsnio 1 dalyje nurodytos dokumentų išdavimo įstaigos.
2. Neatsižvelgdamas į tai, kokia dokumentų išdavimo įstaiga išdavė tapatybės nustatymo dokumentą pagal 9 straipsnio 1 dalį, 14, 29 arba 32 straipsnius, arklinių šeimos gyvūno laikytojas užtikrina, kad tapatybės nustatymo dokumentas būtų pateikiamas 5 straipsnio 1 dalyje nurodytai dokumentų išdavimo įstaigai, remiantis atitinkama arklinių šeimos gyvūno kategorija, valstybėje narėje, kurioje yra to arklinių šeimos gyvūno laikymo vieta, kad 38 straipsnio 1 dalyje nurodyti tapatybės nustatymo duomenys būtų pateikti per 30 dienų nuo:
a)
dienos, kai 9 straipsnio 1 dalyje nurodytą tapatybės nustatymo dokumentą išdavė dokumentų išdavimo įstaiga, esanti už valstybės narės, kurioje yra ta vieta, ribų;
b)
tada, kai arklinių šeimos gyvūnas įvežtas į valstybę narę, kurioje yra ta vieta, iš kitos valstybės narės, išskyrus:
i)
arklinių šeimos gyvūnus, ne ilgiau kaip 90 dienų dalyvaujančius varžybose, lenktynėse, renginiuose ir treniruotėse bei pervežamus;
ii)
eržilus, laikomus valstybėje narėje veisimo sezonu;
iii)
kumeles, ne ilgiau kaip 90 dienų laikomas valstybėje narėje veisimo tikslais;
iv)
arklinių šeimos gyvūnus, esančius veterinarijos įstaigose dėl medicininių priežasčių;
v)
arklinių šeimos gyvūnus, skirtus skersti per 10 dienų nuo įvežimo.
3. Jei reikia atnaujinti tapatybės nustatymo dokumento tapatybės nustatymo duomenis, nurodytus 38 straipsnio 1 dalyje, laikytojas per 30 dienų nuo įvykio, dėl kurio keičiami tie tapatybės nustatymo duomenys, pateikia tapatybės nustatymo dokumentą:
a)
jei tai 2 straipsnio e punkto i papunktyje nurodyti registruoti arklinių šeimos gyvūnai - 5 straipsnio 1 dalies a punkte nurodytai dokumentų išdavimo įstaigai, kuri
i)
išdavė atitinkamo registruoto arklinių šeimos gyvūno tapatybės nustatymo dokumentą arba
ii)
yra patvirtinta pagal Sprendimą 92/353/EEB valstybėje narėje, kurioje yra to arklinių šeimos gyvūno laikymo vieta, ir tvarko kilmės knygą, į kurią arklinių šeimos gyvūnas gali būti įrašytas ar įregistruotas pagal Sprendimą 96/78/EB, arba
b)
jei tai 2 straipsnio e punkto ii papunktyje nurodyti registruoti arkliai - 5 straipsnio 1 dalies b punkte nurodytai dokumentų išdavimo įstaigai, kuri išdavė to registruoto arklio tapatybės nustatymo dokumentą, arba
c)
kompetentingai institucijai arba bet kuriai dokumentų išdavimo įstaigai, kurią pagal šį reglamentą paskyrė valstybės narės, kurioje yra arklinių šeimos gyvūno laikymo vieta, kompetentinga institucija.
28 straipsnis
Dokumentų išdavimo įstaigų prievolės, susijusios su tapatybės nustatymo dokumentų tvarkymu siekiant užtikrinti, kad visą arklinių šeimos gyvūno gyvenimo laikotarpį būtų galima patvirtinti jo tapatybę
27 straipsnio 3 dalyje nurodyta dokumentų išdavimo įstaiga:
a)
kai reikia, atnaujina tapatybės nustatymo duomenis tapatybės nustatymo dokumentuose;
b)
jei ne ji pati išdavė tapatybės nustatymo dokumentą pagal 9 straipsnio 1 dalį, į tapatybės nustatymo dokumento I skirsnio C dalį įrašo reikiamą informaciją apie dokumentų išdavimo įstaigą, kurią turi sudaryti bent su UELN suderinamas duomenų bazės numeris;
c)
užpildo tapatybės nustatymo dokumento IV skirsnio eilutes, jei remiantis nacionalinės teisės aktais ar dokumentų išdavimo įstaigos taisyklėmis reikia pažymėti nuosavybės teisių pakeitimą;
d)
įrašo į savo duomenų bazę, sukurtą pagal 38 straipsnį, pateiktame tapatybės nustatymo dokumente esančius tapatybės nustatymo duomenis, arba juos papildo;
e)
pateikia informaciją centrinei duomenų bazei pagal 39 straipsnį.
29 straipsnis
Tapatybės nustatymo dokumento dublikato išdavimas
1. Dokumentų išdavimo įstaiga, nurodyta 5 straipsnio 1 dalyje, išduoda tapatybės nustatymo dokumentą, jei:
a)
originalas prarastas, o gyvūno tapatybę galima nustatyti, visų pirma pagal mikroschemos perduodamą kodą arba kitą 21 straipsnyje numatytą tapatybės tikrinimo metodą, arba
b)
gyvūno tapatybė nenustatyta per 12 ar 14 straipsniuose arba 43 straipsnio 2 dalyje nurodytus terminus, su sąlyga, kad pateikiamas sukergimo pažymėjimas, o biologinės gyvūno motinos arba, jei gyvūnas gimė implantavus embrioną, jį atsivedusios kumelės tapatybė buvo nustatyta pagal šį reglamentą, arba
c)
kompetentinga institucija turi įrodymų, kad tam tikri esamame tapatybės nustatymo dokumente esantys tapatybės nustatymo duomenys neatitinka to arklinių šeimos gyvūno ir negalima taikyti 12 straipsnio 3 dalies a punkto nuostatų.
2. 1 dalyje apibūdintu atveju 5 straipsnio 1 dalyje nurodyta dokumentų išdavimo įstaiga laikytojui pateikus paraišką arba kompetentingos institucijos prašymu:
a)
jei reikia, pagal 18 straipsnį implantuoja gyvūnui mikroschemą arba taiko kitą leidžiamą tapatybės tikrinimo metodą, numatytą 21 straipsnyje;
b)
išduoda tapatybės nustatymo dokumento dublikatą, kuris aiškiai paženklintas kaip dublikatas (nurodyta „tapatybės nustatymo dokumento dublikatas“), nurodydama unikalų registracijos numerį, kurį duomenų bazėje įregistravo tapatybės nustatymo įstaiga, kuri:
i)
pirmą kartą nustatė gyvūno tapatybę ir išdavė prarastą originalų tapatybės nustatymo dokumentą arba
ii)
išduoda gyvūno tapatybės nustatymo dokumento dublikatą, nurodytą 1 dalies b punkte,
c)
tapatybės nustatymo dokumento dublikato II skirsnio II dalyje arklinių šeimos gyvūną klasifikuoja kaip arklinių šeimos gyvūną, neskirtą skersti žmonėms vartoti.
3. Tapatybės nustatymo dokumento dublikato, išduoto pagal 2 dalį, duomenys nurodant unikalų registracijos numerį įrašomi į duomenų bazę pagal 38 straipsnį ir perduodami centrinei duomenų bazei pagal 39 straipsnį.
4. Jei prarastą tapatybės nustatymo dokumentą pagal 9 straipsnio 1 dalį išdavusi dokumentų išdavimo įstaiga, nurodyta 5 straipsnio 1 dalyje, nebeegzistuoja, tapatybės nustatymo dokumento dublikatą pagal šio straipsnio 2 dalį išduoda dokumentų išdavimo įstaiga, nurodyta 5 straipsnio 1 dalyje ir esanti valstybėje narėje, kurioje yra arklinių šeimos gyvūno laikymo vieta.
30 straipsnis
Į Sąjungą importuotų arklinių šeimos gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentų dublikatų išdavimas
Nukrypstant nuo 29 straipsnio 2 dalies, jei prarastą tapatybės nustatymo dokumento originalą išdavė 14 straipsnio a punkte nurodyta dokumentų išdavimo įstaiga, esanti trečiojoje šalyje, ta trečiosios šalies įstaiga gali išduoti naują tapatybės nustatymo dokumentą, su sąlyga, kad naujas tapatybės nustatymo dokumentas:
a)
persiųstas 14 straipsnio a punkte nurodytos dokumentų išdavimo įstaigos 29 straipsnio 2 dalyje nurodytai dokumentų išdavimo įstaigai, kuri paženklina jį kaip tapatybės nustatymo dokumento dublikatą, gyvūnas klasifikuojamas pagal 29 straipsnio 2 dalies c punktą ir informacija įrašoma į duomenų bazę pagal 29 straipsnio 3 dalį;
b)
valstybės narės, kurioje yra to arklinių šeimos gyvūno laikymo vieta, dokumentų išdavimo įstaigos arba kompetentingos institucijos perduodamas laikytojui arba, jei to konkrečiai reikalaujama pagal valstybės narės, kurioje yra tas arklinių šeimos gyvūnas, teisę, savininkui.
31 straipsnis
Skerstinų ir žmonėms vartoti skirtų arklinių šeimos gyvūnų statuso galiojimo sustabdymas
1. Nukrypdama nuo 29 straipsnio 2 dalies c punkto ir 30 straipsnio, ir išskyrus 43 straipsnio 2 dalyje apibūdintą atvejį, kompetentinga institucija gali nuspręsti šešiems mėnesiams sustabdyti skerstino ir žmonėms vartoti skirto arklinių šeimos gyvūno statuso galiojimą, jei:
a)
per 30 dienų nuo paskelbtos tapatybės nustatymo dokumento praradimo datos laikytojas gali tinkamai pagrįsti, kad skerstino ir žmonėms vartoti skirto arklinių šeimos gyvūno statusas nepaveiktas gydymu vaistais;
b)
pirmais gyvūno gyvenimo metais pagal Sprendimo 96/78/EB 1 straipsnio 1 dalies antrą įtrauką buvo pateikta paraiška dėl tapatybės nustatymo, tačiau ilgiausias leidžiamas laikotarpis, nurodytas šio reglamento 12 straipsnio 2 dalyje, pasibaigė.
2. 1 dalyje apibūdintu atveju kompetentinga institucija į tapatybės nustatymo dokumento dublikato II skirsnio III dalies pirmą stulpelį įrašo šešių mėnesių sustabdymo laikotarpio pradžios datą ir užpildo jos trečią stulpelį.
32 straipsnis
Pakaitinio tapatybės nustatymo dokumento išdavimas
1. Dokumentų išdavimo įstaiga, nurodyta 5 straipsnio 1 dalyje, išduoda pakaitinį tapatybės nustatymo dokumentą, jei:
a)
tapatybės nustatymo dokumento originalas prarastas ir:
i)
gyvūno tapatybės negalima patvirtinti;
ii)
nėra požymių ar įrodymų, kad 5 straipsnio 1 dalyje nurodyta dokumentų išdavimo įstaiga šiam gyvūnui yra išdavusi tapatybės nustatymo dokumentą;
b)
gyvūno tapatybė nenustatyta per 12 straipsnio 1 arba 2 dalyse, 14 straipsnyje arba 43 straipsnio 2 dalyje nurodytus terminus.
2. 1 dalyje apibūdintu atveju 5 straipsnio 1 dalies c punkte nurodyta dokumentų išdavimo įstaiga, atsakinga už vietovę, kurioje yra arklinių šeimos gyvūno laikymo vieta, laikytojui pateikus paraišką arba kompetentingos institucijos prašymu:
a)
pagal 18 straipsnį implantuoja gyvūnui mikroschemą arba taiko kitą leidžiamą tapatybės tikrinimo metodą, numatytą 21 straipsnyje;
b)
išduoda pakaitinį tapatybės nustatymo dokumentą, kuris aiškiai paženklintas kaip pakaitinis (nurodyta „pakaitinis tapatybės nustatymo dokumentas“), nurodydama naujai priskirtą unikalų registracijos numerį, atitinkantį įrašą duomenų bazėje apie šio pakaitinio tapatybės nustatymo dokumento išdavimą;
c)
pakaitinio tapatybės nustatymo dokumento II skirsnio II dalyje arklinių šeimos gyvūną klasifikuoja kaip arklinių šeimos gyvūną, neskirtą skersti žmonėms vartoti.
3. Pakaitinio tapatybės nustatymo dokumento, išduoto pagal šio straipsnio 2 dalį, duomenys nurodant unikalų registracijos numerį įrašomi į duomenų bazę pagal 38 straipsnį ir perduodami centrinei duomenų bazei pagal 39 straipsnį.
33 straipsnis
Tapatybės nustatymo dokumento galiojimo perkėlimo reikmėms sustabdymas
Valstybinis veterinarijos gydytojas sustabdo tapatybės nustatymo dokumento galiojimą perkėlimo reikmėms, padarydamas atitinkamą įrašą jo III skirsnyje, jei arklinių šeimos gyvūnas laikomas vietoje arba kilęs iš vietos:
a)
kuriai taikomas draudimas pagal Direktyvos 2009/156/EB 4 straipsnio 5 dalį arba
b)
kuri yra valstybėje narėje, kuri nelaikoma valstybe nare, neapimta afrikinės arklių ligos, arba valstybės narės teritorijos dalyje, kuri laikoma apimta afrikinės arklių ligos pagal Direktyvos 2009/156/EB 5 straipsnio 2 dalį.
VII SKYRIUS
ARKLINIŲ ŠEIMOS GYVŪNŲ NUGAIŠIMAS, SKERSTINI IR ŽMONĖMS VARTOTI SKIRTI ARKLINIŲ ŠEIMOS GYVŪNAI IR ĮRAŠAI APIE GYDYMĄ VAISTAIS
34 straipsnis
Valstybinio veterinarijos gydytojo ir kompetentingos institucijos prievolės, susijusios su arklinių šeimos gyvūnų skerdimu ar nugaišimu
1. Paskerdus arklinių šeimos gyvūną arba jam nugaišus, imamasi šių priemonių:
a)
mikroschema apsaugoma nuo nesąžiningo vėlesnio panaudojimo, visų pirma ją išimant, sunaikinant arba išmetant vietoje;
b)
užtikrinama, kad tapatybės nustatymo dokumento galiojimas būtų nutrauktas, bent uždedant ant kiekvieno lapo nuo suklastojimo apsaugotą antspaudą „negaliojantis“ arba visus lapus paženklinant tinkamo skersmens skylėmis, ne mažesnėmis nei standartinės skylmušos;
c)
dėl arklinių šeimos gyvūno unikalaus registracijos numerio:
i)
tapatybės nustatymo dokumentas sunaikinamas oficialiai prižiūrint skerdykloje, kurioje gyvūnas paskerstas, o dokumentų išdavimo įstaigai tiesiogiai arba per ryšių įstaigą, nurodytą 36 straipsnio 2 dalyje, perduodamas patvirtinimas ir nurodoma gyvūno paskerdimo skerdykloje data ir tapatybės nustatymo dokumento sunaikinimo data, arba
ii)
nebegaliojantis tapatybės nustatymo dokumentas grąžinamas dokumentų išdavimo įstaigai, nurodytai tapatybės nustatymo dokumento I skirsnio A dalies 11 punkte arba to skirsnio C dalyje, atnaujintoje pagal 28 straipsnio b punktą, tiesiogiai arba per ryšių įstaigą, nurodytą 36 straipsnio 2 dalyje, ir kartu nurodoma gyvūno paskerdimo arba nugaišinimo ligos kontrolės tikslais data.
2. 1 dalyje numatytas priemones taiko arba jų taikymą prižiūri:
a)
valstybinis veterinarijos gydytojas:
i)
jei gyvūnas paskerdžiamas arba nugaišinamas ligos kontrolės tikslais pagal Direktyvos 2009/156/EB 4 straipsnio 4 dalies a punktą, arba
ii)
po paskerdimo pagal Direktyvos 2009/156/EB 7 straipsnio 3 dalį, arba
b)
Reglamento (EB) Nr. 1069/2009 3 straipsnio 10 dalyje nurodyta kompetentinga institucija, jei šalinama ar perdirbama skerdena, kartu su kuria pagal šio reglamento 23 straipsnio 1 dalyje nurodytus nacionalinės teisės aktus buvo pateiktas tapatybės nustatymo dokumentas, ir tai vykdoma:
i)
įmonėje, patvirtintoje pagal Reglamento (EB) Nr. 1069/2009 24 straipsnio 1 dalies a punktą, arba
ii)
nedidelio pajėgumo deginimo įmonėje, nurodytoje Reglamento (ES) Nr. 142/2011 III priedo III skyriaus a punkto iii papunktyje.
3. Jeigu, kaip reikalaujama šio straipsnio 1 dalies a punkte, mikroschemos negalima išimti iš žmonėms vartoti paskersto arklinių šeimos gyvūno kūno, valstybinis veterinarijos gydytojas pripažįsta mėsą ar mėsos dalį, kurioje yra mikroschema, netinkama žmonėms vartoti pagal Reglamento (EB) Nr. 854/2004 I priedo II skirsnio V skyriaus 1 dalies n punktą.
35 straipsnis
Laikytojo ir dokumentų išdavimo įstaigos prievolės, susijusios su arklinių šeimos gyvūno nugaišimu ar praradimu
1. Visais 34 straipsnyje nenurodytais arklinių šeimos gyvūno nugaišimo ar praradimo atvejais laikytojas per 30 dienų nuo gyvūno nugaišimo ar praradimo grąžina tapatybės nustatymo dokumentą atitinkamai dokumentų išdavimo įstaigai, nurodytai tapatybės nustatymo dokumento I skirsnio A dalyje, arba įstaigai, kurios duomenys tapatybės nustatymo dokumento I skirsnio C dalyje atnaujinti pagal 28 straipsnio b punktą.
2. Dokumentų išdavimo įstaiga, gavusi informaciją apie arklinių šeimos gyvūno nugaišimą ar praradimą pagal 34 straipsnį arba šio straipsnio 1 dalį, toliau veikia pagal 28 straipsnio d ir e punktus.
36 straipsnis
Valstybių narių prievolės užtikrinti informacijos sklaidą nugaišus arklinių šeimos gyvūnui
1. Valstybės narės nustato nebegaliojančių tapatybės nustatymo dokumentų grąžinimo dokumentų išdavimo įstaigai tvarką, kaip nustatyta 34 straipsnio 1 dalies c punkto ii papunktyje.
2. Valstybės narės gali įsteigti ryšių įstaigą, kuriai perduodamas 34 straipsnio 1 dalies c punkto i papunktyje nurodytas patvirtinimas arba 34 straipsnio 1 dalies c punkto ii papunktyje nurodyti tapatybės nustatymo dokumentai, kad ji juos toliau perduotų atitinkamoms jos teritorijoje veikiančioms dokumentų išdavimo įstaigoms.
Šia ryšių įstaiga gali būti Reglamento (EB) Nr. 882/2004 35 straipsnyje nurodyta įstaiga ryšiams palaikyti.
3. Jei taikytina pagal 2 dalį, ryšių įstaigos duomenys, kurie gali būti įtraukti į 39 straipsnyje nurodytą centrinę duomenų bazę, paskelbiami kitoms valstybėms narėms ir gyventojams 6 straipsnio 1 dalyje nurodytoje svetainėje.
37 straipsnis
Skerstini ir žmonėms vartoti skirti arklinių šeimos gyvūnai ir įrašai apie gydymą vaistais
1. Arklinių šeimos gyvūnas laikomas skerstinu ir skirtu žmonėms vartoti, jei tapatybės nustatymo dokumento II skirsnio II dalyje nėra negrįžtamai pripažįstama, kad jis nėra skirtas skersti žmonėms vartoti:
a)
savininko parašu jo nuožiūra ir patvirtinus dokumentų išdavimo įstaigai, arba
b)
laikytojo ir atsakingo veterinarijos gydytojo, veikiančio pagal Direktyvos 2001/82/EB 10 straipsnio 2 dalį, parašais, arba
c)
dokumentų išdavimo įstaigos, išdavusios tapatybės nustatymo dokumento dublikatą pagal 29 ar 30 straipsnius arba pakaitinį tapatybės nustatymo dokumentą pagal 32 straipsnį, įrašu.
2. Prieš bet kokį gydymą pagal Direktyvos 2001/82/EB 10 straipsnio 2 dalį arba bet kokį gydymą vaistais, kuriuos leidžiama vartoti pagal tos direktyvos 6 straipsnio 3 dalį, atsakingas veterinarijos gydytojas, nurodytas Direktyvos 2001/82/EB 10 straipsnio 1 dalyje, patvirtina arklinių šeimos gyvūno statusą:
a)
gyvūnas yra skerstinas ir skirtas žmonėms vartoti - šis atvejis yra standartinis, arba
b)
gyvūnas nėra skerstinas ir skirtas žmonėms vartoti, kaip nustatyta tapatybės nustatymo dokumento II skirsnio II dalyje.
3. Jei skerstino ir žmonėms vartoti skirto arklinių šeimos gyvūno neleidžiama gydyti šio straipsnio 2 dalyje nurodytu būdu, atsakingas veterinarijos gydytojas, nurodytas Direktyvos 2001/82/EB 10 straipsnio 1 dalyje, užtikrina, kad remiantis Direktyvos 2001/82/EB 10 straipsnio 2 dalyje numatyta leidžiančia nukrypti nuostata prieš gydymą būtų negrįžtamai pripažinta, kad tas arklinių šeimos gyvūnas nėra skirtas skersti žmonėms vartoti:
a)
užpildydamas ir pasirašydamas tapatybės nustatymo dokumento II skirsnio II dalį ir
b)
užtikrindamas, kad tapatybės nustatymo dokumento II skirsnio III dalies galiojimas būtų nutrauktas, vadovaudamasis II skirsnio III dalyje pateiktais nurodymais.
4. Įgyvendinus 3 dalyje nustatytas priemones, arklinių šeimos gyvūno laikytojas pateikia tapatybės nustatymo dokumentą dokumentų išdavimo įstaigai valstybėje narėje, kurioje yra to arklinių šeimos gyvūno laikymo vieta, arba pateikia informaciją internetu, jei suteikta atitinkama prieiga prie duomenų bazės, ne vėliau kaip per 14 dienų nuo tapatybės nustatymo dokumento II skirsnio II dalies pasirašymo.
5. Nukrypdama nuo 4 dalies valstybė narė gali priimti priemones, kuriomis užtikrinama, kad atsakingas veterinarijos gydytojas per 14 dienų nuo tapatybės nustatymo dokumento II skirsnio II dalies pasirašymo praneštų apie priemones, kurių imtasi pagal 3 dalį:
a)
tiesiogiai 4 dalyje nurodytai dokumentų išdavimo įstaigai, pateikdamas informacijos, kuri tai įstaigai būtina, kad būtų galima atnaujinti duomenų bazę pagal 39 straipsnį, arba
b)
tiesiogiai pagal 39 straipsnį sukurtai centrinei duomenų bazei, jei užtikrinama, kad informacija įtraukiama į duomenų bazę, sukurtą pagal 38 straipsnį dokumentų išdavimo įstaigos, nurodytos 4 dalyje.
6. Jei arklinių šeimos gyvūnas bus gydomas Direktyvos 2001/82/EB 10 straipsnio 3 dalyje nurodytomis sąlygomis, atsakingas veterinarijos gydytojas tapatybės nustatymo dokumento II skirsnio III dalyje įrašo būtinus duomenis apie vaistus, kurių sudėtyje yra arklinių šeimos gyvūnams gydyti būtinų arba papildomos klinikinės naudos teikiančių medžiagų, išvardytų Reglamente (EB) Nr. 1950/2006.
Atsakingas veterinarijos gydytojas įrašo datą, kurią tas vaistas buvo skirtas paskutinį kartą pagal receptą, ir, vadovaudamasis Direktyvos 2001/82/EB 11 straipsnio 4 dalimi, informuoja laikytoją apie išlaukos laikotarpio, nustatyto pagal tos direktyvos 10 straipsnio 3 dalį, pabaigos datą.
VIII SKYRIUS
ĮRAŠAI IR NUOBAUDOS
38 straipsnis
Duomenų bazė
1. Išduodama tapatybės nustatymo dokumentą arba registruodama anksčiau išduotus tapatybės nustatymo dokumentus, dokumentų išdavimo įstaiga duomenų bazėje įrašo bent šią su arklinių šeimos gyvūnu susijusią informaciją:
a)
unikalų registracijos numerį,
b)
rūšį,
c)
lytį,
d)
spalvą,
e)
gimimo datą (mmmm mm dd), pateiktą i punkte nurodyto laikytojo;
f)
jei taikytina, bent paskutinius 15 mikroschema arba radijo dažnio atpažinimo įtaisu, neatitinkančiu standarto ISO 11784, perduodamo kodo skaitmenų ir informaciją apie būtiną duomenų nuskaitymo sistemą arba kitus tapatybės tikrinimo metodus, taikytus pagal 21 straipsnį;
g)
gimimo šalį, pateiktą i punkte nurodyto laikytojo;
h)
tapatybės nustatymo dokumento išdavimo ir bet kokio jo pakeitimo datą;
i)
laikytojo, pateikusio 11 straipsnio 1 dalyje, 15 straipsnio 1 dalyje, 29 straipsnio 2 dalyje arba 32 straipsnio 2 dalyje nurodytą paraišką, arba, jei taikytina, laikytojo, pateikusio 27 straipsnio 3 dalyje nurodytą tapatybės nustatymo dokumentą, pavardę ir adresą;
j)
registruotų arklinių šeimos gyvūnų arba veislei ir produkcijai skirtų arklinių šeimos gyvūnų statusą;
k)
gyvūno vardą (gimus suteiktą vardą ir, jei taikytina, komercinį vardą), pateiktą i punkte nurodyto laikytojo;
l)
žinomą gyvūno, neskirto skersti žmonėms vartoti, atitinkamą statusą;
m)
serijos numerį, jei toks numeris taikomas 9 straipsnio 1 ir 3 dalyse nurodytam tapatybės nustatymo dokumentui, ir informaciją apie naują tapatybės nustatymo dokumentą, jo dublikatą ar pakaitinį tapatybės nustatymo dokumentą, išduotus pagal 12 straipsnio 3 dalį, 29, 30 ar 32 straipsnius;
n)
šalį, kurioje yra arklinių šeimos gyvūno laikymo vieta, pateiktą i punkte nurodyto laikytojo;
o)
gyvūno nugaišimo ar praradimo datą, apie kurią pranešė i punkte nurodytas laikytojas, arba paskerdimo datą.
2. Dokumentų išdavimo įstaiga saugo šio straipsnio 1 dalyje nurodytą informaciją savo duomenų bazėje bent 35 metus arba tol, kol praeina bent dveji metai nuo datos, kurią pagal 34 straipsnį pranešta apie arklinių šeimos gyvūno nugaišimą.
3. Ne vėliau kaip per 15 dienų nuo 1 dalyje nurodytos informacijos įregistravimo toje dalyje nurodyta dokumentų išdavimo įstaiga perduoda a-j ir l-o punktuose nurodytą informaciją centrinei duomenų bazei, pagal 39 straipsnį sukurtai valstybėje narėje:
a)
kurioje dokumentų išdavimo įstaiga patvirtinta, pripažinta ar paskirta arba turi pagrindinę buveinę, kaip nustatyta 5 straipsnio 1 dalyje;
b)
kurioje gimė arklinių šeimos gyvūnas.
39 straipsnis
Centrinė duomenų bazė
1. Šiam reglamentui įgyvendinti valstybės narės sukuria centrinę duomenų bazę.
2. Nukrypstant nuo 1 dalies, valstybėse narėse, kuriose veikia viena registruotų arklinių šeimos gyvūnų duomenų bazė ir viena veislei ir produkcijai skirtų arklinių šeimos gyvūnų duomenų bazė, centrinės duomenų bazės kurti nebūtina su sąlyga, kad:
a)
abi duomenų bazės gali veiksmingai keistis informacija tarpusavyje ir su centrinėmis duomenų bazėmis pagal 40 straipsnį, kad būtų atnaujinami arklinių šeimos gyvūnų, kurių statusas keičiamas į registruoto arklinių šeimos gyvūno arba į veislei ir produkcijai skirto arklinių šeimos gyvūno statusą, tapatybės nustatymo duomenys;
b)
kompetentinga institucija turėtų tiesioginę prieigą prie šių duomenų bazių.
3. Valstybės narės savo centrinių duomenų bazių pavadinimus, adresus ir kontaktinius duomenis kitoms valstybėms narėms ir gyventojams skelbia 6 straipsnio 1 dalyje nurodytoje svetainėje.
40 straipsnis
Centrinių duomenų bazių administravimas ir keitimasis informacija
1. Kiekviena valstybė narė užtikrina, kad 5 straipsnio 1 dalyje nurodytos dokumentų išdavimo įstaigos įtrauktų 28 straipsnio e punkte ir 38 straipsnio 1 dalyje nurodytą informaciją apie arklinių šeimos gyvūnus, kurių tapatybė nustatyta jos teritorijoje, į centrinę duomenų bazę arba kad jos teritorijoje veikiančių dokumentų išdavimo staigų duomenų bazės būtų sujungtos su ta centrine duomenų baze į vieną tinklą.
2. Valstybės narės bendradarbiauja administruodamos savo centrines duomenų bazes pagal Direktyvą 89/608/EEB ir užtikrina, kad:
a)
kaip nustatyta šio reglamento 28 straipsnyje, per centrinę duomenų bazę nurodant unikalų registracijos numerį valstybės narės, kurioje išduotas tapatybės nustatymo dokumentas, centrinei duomenų bazei būtų pranešama apie bet kokius tapatybės nustatymo duomenų, nurodytų 38 straipsnio 1 dalyje, pakeitimus;
b)
kitų valstybių narių kompetentingoms institucijoms būtų suteikta nemokama prieiga prie bent minimalios centrinėje bazėje laikomos informacijos, kad jos galėtų pateikti užklausą dėl to, ar toje bazėje yra įregistruotas mikroschemos kodas, unikalus registracijos numeris ar paso numeris.
41 straipsnis
Nuobaudos
Valstybės narės nustato taisykles dėl nuobaudų, taikytinų už šio reglamento nuostatų pažeidimus, ir imasi visų būtinų priemonių jo įgyvendinimui užtikrinti. Numatytos nuobaudos turi būti veiksmingos, proporcingos ir atgrasomos. Valstybės narės apie tas nuostatas praneša Komisijai iki 2016 m. sausio 1 d. ir nedelsdamos - apie vėlesnius jų pakeitimus.
IX SKYRIUS
PEREINAMOJO LAIKOTARPIO IR BAIGIAMOSIOS NUOSTATOS
42 straipsnis
Panaikinimas
Reglamentas (EB) Nr. 504/2008 panaikinamas nuo 2016 m. sausio 1 d.
Nuorodos į panaikintą reglamentą laikomos nuorodomis į šį reglamentą.
43 straipsnis
Pereinamojo laikotarpio nuostatos
1. Nukrypstant nuo 4 straipsnio 2 dalies laikoma, kad toliau išvardytų arklinių šeimos gyvūnų tapatybė nustatyta pagal šį reglamentą:
a)
arklinių šeimos gyvūnų, kurie gimė ne vėliau kaip 2009 m. birželio 30 d. ir kurių tapatybė nustatyta iki tos datos pagal Sprendimą 93/623/EEB arba Sprendimą 2000/68/EB, jei šių gyvūnų tapatybės nustatymo dokumentai:
i)
įregistruoti pagal Reglamento (EB) 504/2008 21 straipsnio 1 dalį ne vėliau kaip 2009 m. gruodžio 31 d., ir
ii)
juose yra skyrius, atitinkantis Sprendimo 93/623/EB priede nustatyto tapatybės nustatymo dokumento pavyzdžio IX dalį, o tapatybės nustatymo dokumento III dalies A punktas užpildytas, jei jo III dalies B punkte pateikta informacijos;
b)
arklinių šeimos gyvūnų, kurie gimė ne vėliau kaip 2009 m. birželio 30 d. ir kurių tapatybė iki tos datos nebuvo nustatyta pagal Sprendimą 93/623/EEB arba Sprendimą 2000/68/EB, jei jų tapatybė nustatyta pagal Reglamentą (EB) Nr. 504/2008 ne vėliau kaip 2009 m. gruodžio 31 d.;
c)
arklinių šeimos gyvūnų, kurių tapatybė nustatyta pagal Reglamentą (EB) Nr. 504/2008 iki 2015 m. gruodžio 31 d.
2. Arklinių šeimos gyvūnų, gimusių Sąjungoje arba importuotų į Sąjungą iš trečiosios šalies po 2009 m. birželio 30 d., kurių tapatybė nenustatyta pagal Reglamentą (EB) Nr. 504/2008 iki 2015 m. gruodžio 31 d., tapatybė nustatoma pagal šio reglamento 29 arba 32 straipsnius, priklausomai nuo turimos informacijos apie jų tapatybę, ir tapatybės nustatymo dokumento dublikato II skirsnio II dalyje nurodoma, kad jie neskirti skersti žmonėms vartoti.
3. Nukrypdamos nuo 13 straipsnio 2 dalies valstybės narės, iki 2016 m. sausio 1 d. priėmusios leidžiančias nukrypti nuostatas pagal Reglamento (EB) Nr. 504/2008 7 straipsnį ir atitinkamai informavusios Komisiją iki tos datos, apie jas neturi pakartotinai pranešti Komisijai.
4. Valstybės narės, kuriose nėra 39 straipsnyje nurodytos centralizuotos duomenų bazės, sukuria 39 straipsnyje nurodytą centrinę duomenų bazę ir užtikrina, kad ne vėliau kaip 2016 m. birželio 30 d. ji veiktų taip, kaip nurodyta 40 straipsnyje.
44 straipsnis
Įsigaliojimas
Šis reglamentas įsigalioja dvidešimtą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Jis taikomas nuo 2016 m. sausio 1 d. Valstybėse narėse, kurios iki 2016 m. sausio 1 d. nesukūrė veikiančios centrinės duomenų bazės, 39 straipsnis taikomas nuo 2016 m. liepos 1 d.
Šis reglamentas privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2015 m. vasario 17 d.