NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 488/2014
ze dne 12. května 2014,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1881/2006, pokud jde o maximální limity kadmia v potravinách
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 315/93 ze dne 8. února 1993, kterým se stanoví postupy Společenství pro kontrolu kontaminujících látek v potravinách (1), a zejména na čl. 2 odst. 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (ES) č. 1881/2006 (2) stanoví maximální limity kadmia v řadě potravin.
(2)
Vědecká komise pro kontaminující látky v potravinovém řetězci (dále jen „komise CONTAM“) při Evropském úřadu pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad EFSA“) přijala dne 30. ledna 2009 stanovisko o kadmiu v potravinách (3). Úřad EFSA v tomto stanovisku uvedl, že tolerovatelný týdenní přívod (dále jen „TWI“) kadmia činí 2,5 μg/kg tělesné hmotnosti. Ve svém „Prohlášení o tolerovatelném týdenním přívodu kadmia“ (4) úřad EFSA zohlednil posouzení rizika, které nedávno provedl Společný výbor odborníků FAO/WHO pro potravinářské přídatné látky (JECFA) (5), a potvrdil, že TWI činí 2,5 μg/kg tělesné hmotnosti.
(3)
Komise CONTAM dospěla ve vědeckém stanovisku o kadmiu v potravinách k závěru, že se průměrná dietární expozice kadmiu v evropských zemích blíží hodnotě TWI 2,5 μg/kg tělesné hmotnosti nebo ji mírně překračuje. U některých podskupin populace může dietární expozice převyšovat hodnotu TWI zhruba dvojnásobně. Komise CONTAM dále dospěla k závěru, že i když není pravděpodobné, že by expozice jednotlivce na této úrovni měla nepříznivé účinky na funkci ledvin, je třeba expozici kadmiu na úrovni populace snížit.
(4)
Podle vědeckého stanoviska o kadmiu v potravinách vypracovaného komisí CONTAM patří mezi skupiny potravin mající hlavní podíl na dietární expozici kadmiu, zejména vzhledem k vysoké spotřebě, obiloviny a výrobky z obilovin, zelenina, ořechy a luštěniny, škrobovitá kořenová zelenina nebo brambory a maso a masné výrobky. Nejvyšší koncentrace kadmia v potravinářských komoditách byla zjištěna v mořských řasách, rybách a produktech rybolovu, v čokoládě a v potravinách pro zvláštní výživu, jakož i v houbách, olejnatých semenech a jedlých drobech.
(5)
V podrobnějším posouzení expozice, které provedl úřad ESFA v rámci své vědecké zprávy „Cadmium dietary exposure in the European population“ (6) s použitím nové komplexní databáze spotřeby potravin, jež zahrnuje aktualizované údaje o spotřebě potravin v různých členských státech a u různých věkových skupin populace, jsou uvedeny podrobnější informace o konkrétních potravinářských komoditách, které se podílejí na expozici u jednotlivých věkových skupin. V případě dospělých se na expozici podílí hlavně škrobovitá kořenová zelenina a hlíznatá zelenina, obilná zrna a výrobky z obilných zrn a zelenina a zeleninové výrobky. V případě dětí a dospívajících má na expozici hlavní podíl škrobovitá kořenová zelenina a hlíznatá zelenina, obilná zrna a výrobky z obilných zrn a cukr a cukrovinky, zatímco u kojenců a batolat je to nejvíce škrobovitá kořenová zelenina a hlíznatá zelenina, obilná zrna a výrobky z obilných zrn, zelenina a výrobky ze zeleniny, mléko a výrobky z mléka a potraviny pro kojence a malé děti. Z podrobnějšího posouzení expozice vyplývá, že celková expozice není výsledkem jen několika hlavních zdrojů, nýbrž se na ní podílí celá řada různých skupin potravin.
(6)
Byly stanoveny maximální limity pro kadmium u celé řady potravin, mimo jiné u obilovin, zeleniny, masa, ryb, produktů rybolovu, drobů a doplňků stravy. Dosud nebyly stanoveny maximální limity v případě některých potravin, které se významně podílejí na expozici určitých skupin populace (čokoládové a kakaové výrobky, potraviny pro kojence a malé děti). Je proto nezbytné stanovit maximální limity kadmia pro tyto potraviny.
(7)
Maximální limity kontaminujících látek jsou jak u komodit, pro něž maximální limity kadmia již existují (jako je zelenina, maso, ryby, produkty rybolovu, droby a doplňky stravy), tak u komodit, pro něž jsou maximální limity stanoveny nově (jako jsou kakaové a čokoládové výrobky), stanovovány podle zásady ALARA („na co nejnižší rozumně dosažitelné úrovni“) s použitím údajů o výskytu a vzorců spotřeby potravin občany Evropské unie.
(8)
Čokoláda a kakaový prášek prodávané konečnému spotřebiteli mohou obsahovat vysoké množství kadmia a jsou významným zdrojem expozice člověka. Často jsou jejich spotřebiteli děti: například v podobě čokolády jako takové nebo slazených kakaových prášků používaných v kakaových nápojích. Při stanovování maximálních limitů kadmia je třeba zohlednit údaje o výskytu pro různé druhy čokolády a kakaového prášku prodávaných konečnému spotřebiteli. Jelikož množství kadmia v kakaových výrobcích souvisí s jejich obsahem kakaa, je vhodné stanovit různé maximální limity kadmia pro výrobky obsahující různé procentní podíly kakaa. Mělo by se tím zajistit, aby maximální limity mohla splnit i čokoláda s vyšším procentním podílem kakaa.
(9)
V některých regionech zemí, které produkují kakao, může být přirozený vysoký obsah kadmia v půdě. Proto je při stanovování maximálních limitů kadmia třeba zohlednit údaje o výskytu pro kakaové a čokoládové výrobky poskytnuté zeměmi, kde je vysoký obsah kadmia v půdě.
(10)
Počáteční a pokračovací kojenecká výživa se významně podílejí na expozici kadmiu u kojenců a malých dětí. Počáteční a pokračovací kojenecká výživa vyrobená z izolátů sójových bílkovin, samotných nebo ve směsi s bílkovinami kravského mléka, může obsahovat větší množství kadmia než mléčné výrobky, jelikož sójové boby přirozeně čerpají kadmium z půdy. Sójová kojenecká výživa je pro kojence trpící nesnášenlivostí laktózy důležitou alternativou, a musí být proto zajištěno dostatečné zásobení trhu. Pro sójové výrobky je tedy vhodné stanovit vyšší maximální limit.
(11)
Obilné příkrmy a ostatní příkrmy určené pro kojence a malé děti jsou významným zdrojem expozice kadmiu u kojenců a malých dětí. Pro obilné příkrmy a ostatní příkrmy určené pro kojence a malé děti by tedy měl být stanoven zvláštní maximální limit kadmia.
(12)
Snížené expozice u velmi ohrožené skupiny spotřebitelů lze dosáhnout stanovením maximálního limitu pro některé kategorie potravin určených pro zvláštní výživu (např. pro zvláštní léčebné účely pro kojence). Vzhledem k absenci údajů, na nichž lze tento maximální limit založit, je však třeba shromáždit údaje o výskytu za účelem případného stanovení tohoto zvláštního maximálního limitu v budoucnosti.
(13)
V případě některých konkrétních druhů zeleniny (kozí brada, pastinák, celer řapíkatý, křen) je splnění současných maximálních limitů obtížné a z údajů o výskytu, které poskytly členské státy, vyplývá, že hodnoty přírodního pozadí jsou vyšší a srovnatelné s limity pro celer bulvový. Protože je spotřeba těchto komodit nízká a má na expozici člověka zanedbatelný vliv, je vhodné zvýšit maximální limity kadmia pro pastinák, kozí bradu, celer řapíkatý a křen na hodnotu platnou pro celer bulvový.
(14)
Některé druhy ryb jsou v současné době vyňaty ze standardního maximálního limitu pro ryby, který činí 0,05 mg/kg. V případě druhu pelamida obecná (Sarda sarda), mořan obecný (Diplodus vulgaris), úhoře říčního (Anguilla anguilla), cípala šedého (Mugil labrosus labrosus), kranasů (Trachurus spp.), ryb druhu Luvarus imperialis, sardinky (Sardinops spp.) a ryb druhu Dicologoglossa cuneata z nových údajů o výskytu vyplývá, že toto vynětí již není nutné a že standardní maximální limit lze splnit dodržováním správných rybolovných postupů. Zvláštní maximální limity již tedy nejsou pro tyto druhy ryb nezbytné.
(15)
V případě tuňáka druhu Auxis, sardelí (Engraulis spp.) a mečouna obecného (Xiphias gladius) z nových údajů o výskytu vyplývá, že dodržováním správných rybolovných postupů lze splnit nižší maximální limit. Maximální limity pro tyto druhy ryb je proto vhodné změnit.
(16)
V případě sardinky obecné (Sardina pilchardus) a hlaváče zaječího (Sicyopterus lagocephalus) z údajů o výskytu vyplývá, že splnění stávajících maximálních limitů je obtížné, neboť hodnoty přírodního pozadí mohou být vyšší. Spotřeba obou těchto druhů ryb je nízká a na expozici člověka má zanedbatelný vliv. Pro tyto dva druhy ryb je proto v zájmu zajištění dostatečného zásobení trhu vhodné stanovit vyšší maximální limity.
(17)
Nařízení (ES) č. 1881/2006 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(18)
Členským státům a provozovatelům potravinářských podniků by měl být dán čas přizpůsobit se novým maximálním limitům stanoveným tímto nařízením pro kakaové výrobky a potraviny pro kojence a malé děti. Datum použitelnosti maximálních limitů kadmia pro tyto komodity by proto mělo být odloženo.
(19)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha nařízení (ES) č. 1881/2006 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
1. Maximální limity kadmia stanovené v bodech 3.2.19 a 3.2.20 přílohy nařízení (ES) č. 1881/2006 ve znění tohoto nařízení se použijí ode dne 1. ledna 2015. Potraviny, které nesplňují tyto maximální limity a byly uvedeny na trh v souladu s právními předpisy před 1. lednem 2015, smí být po tomto datu nadále prodávány až do data minimální trvanlivosti nebo data spotřeby.
2. Maximální limity kadmia stanovené v bodě 3.2.7 přílohy nařízení (ES) č. 1881/2006 ve znění tohoto nařízení se použijí ode dne 1. ledna 2019. Potraviny, které nesplňují tyto maximální limity a byly uvedeny na trh v souladu s právními předpisy před 1. lednem 2019, smí být po tomto datu nadále prodávány až do data minimální trvanlivosti nebo data spotřeby.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 12. května 2014.
KOMISIJOS REGLAMENTAS (ES) Nr. 488/2014
2014 m. gegužės 12 d.
kuriuo dėl didžiausios leidžiamosios kadmio koncentracijos maisto produktuose iš dalies keičiamas Reglamentas (EB) Nr. 1881/2006
(Tekstas svarbus EEE)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 1993 m. vasario 8 d. Tarybos reglamentą (EEB) Nr. 315/93, nustatantį Bendrijos procedūras dėl maisto teršalų (1), ypač į jo 2 straipsnio 3 dalį,
kadangi:
(1)
Komisijos reglamentu (EB) Nr. 1881/2006 (2) nustatyta didžiausia leidžiamoji kadmio koncentracija įvairiuose maisto produktuose;
(2)
2009 m. sausio 30 d. Europos maisto saugos tarnybos (EFSA) Teršalų maisto grandinėje reikalų mokslinė grupė (CONTAM) priėmė nuomonę dėl kadmio maiste (3). Toje nuomonėje EFSA nustatė leidžiamą kadmio savaitės normą (LSN), kuri yra 2,5 μg/kg kūno svorio. Pareiškime dėl leidžiamos kadmio savaitės normos (4) EFSA atsižvelgė į Jungtinio FAO ir PSO maisto priedų ekspertų komiteto (JMPEK) neseniai atliktą rizikos vertinimą (5) ir patvirtino 2,5 μg/kg kūno svorio LSN;
(3)
CONTAM grupė mokslinėje nuomonėje dėl kadmio maiste padarė išvadą, kad Europos šalyse su maistu vidutiniškai suvartojama kadmio norma sudaro beveik 2,5 μg/kg kūno svorio (LSN) arba šiek tiek viršija šią normą. Kai kurie gyventojų pogrupiai gali viršyti LSN maždaug du kartus. CONTAM grupė taip pat padarė išvadą, kad nors nėra tikėtina, jog dėl tokio lygmens individualaus kadmio suvartojimo inkstų funkcijai būtų daromas neigiamas poveikis, kadmio suvartojimas gyventojų lygmeniu turėtų būti sumažintas;
(4)
mokslinėje CONTAM grupės nuomonėje dėl kadmio maiste nurodyta, kad daugiausia kadmio su maistu gaunama vartojant šių grupių maisto produktus, visų pirma dėl didelio tokių grupių produktų suvartojimo: grūdų ir grūdų produktų, daržovių, riešutų ir ankštinių augalų, krakmolingų šaknų arba bulvių, mėsos ir mėsos gaminių. Didžiausia kadmio koncentracija nustatyta maisto produktuose su jūrų dumbliais, žuvyse ir jūrų gėrybėse, šokolade ir specialios paskirties dietiniuose maisto produktuose, taip pat grybuose, aliejinių augalų sėklose ir valgomuosiuose subproduktuose;
(5)
patikslintame poveikio vertinime, kurį EFSA pateikė savo mokslinėje ataskaitoje dėl Europos gyventojų su maistu suvartojamo kadmio (6) ir kurį atliko naudodama naują išsamią maisto suvartojimo duomenų bazę, kurioje pateikta atnaujinta informacija apie maisto suvartojimą skirtingose valstybėse narėse ir skirtingose gyventojų amžiaus grupėse, nurodyta išsamesnė informacija pagal amžiaus grupes apie konkrečius maisto produktus, su kuriais suvartojamas kadmis. Suaugusieji daugiausia kadmio suvartoja su krakmolingomis šaknimis ir gumbavaisiais, grūdais ir grūdų produktais bei daržovėmis ir daržovių produktais. Vaikai ir paaugliai daugiausia kadmio suvartoja su krakmolingomis šaknimis ir gumbavaisiais, grūdais ir grūdų produktais bei cukrumi ir konditerijos gaminiais, o kūdikiai ir pradedantys vaikščioti vaikai - su krakmolingomis šaknimis ir gumbavaisiais, grūdais ir grūdų produktais, daržovėmis ir daržovių produktais, pienu ir pieno gaminiais bei kūdikiams ir mažiems vaikams skirtais maisto produktais. Patikslintame poveikio vertinime nurodyta, kad bendrą kadmio suvartojimą nulemia ne tik keli pagrindiniai šaltiniai, bet su įvairių skirtingų grupių maisto produktais suvartojamo kiekio suma;
(6)
didžiausia leidžiamoji kadmio koncentracija nustatyta daugelyje maisto produktų, įskaitant grūdus, daržoves, mėsą, žuvis, jūrų gėrybes, subproduktus ir maisto papildus. Kai kuriuose maisto produktuose, kuriuos vartodamos tam tikros gyventojų grupės suvartoja daug kadmio (šokoladas ir kakavos produktai, kūdikiams ir mažiems vaikams skirti maisto produktai) didžiausia leidžiamoji koncentracija dar nenustatyta. Todėl būtina nustatyti didžiausią leidžiamąją kadmio koncentraciją tuose maisto produktuose;
(7)
didžiausia leidžiamoji teršalų koncentracija nustatoma taikant ALARA principą (kiek praktiškai įmanoma mažesnės koncentracijos principą) tiek produktuose, kuriuose didžiausia leidžiamoji kadmio koncentracija jau nustatyta (kaip antai, daržovėse, mėsoje, žuvyse, jūrų gėrybėse, subproduktuose ir maisto papilduose), tiek produktuose, kuriems didžiausia leidžiamoji koncentracija nustatoma dabar (kaip antai, kakavos ir šokolado produktuose), atsižvelgiant į duomenis apie paplitimą ir Europos Sąjungos piliečių maisto vartojimo modelius;
(8)
galutiniam vartotojui parduodamo šokolado ir kakavos miltelių sudėtyje gali būti didelė kadmio koncentracija ir vartodami tuos produktus žmonės suvartoja daug kadmio. Juos dažnai vartoja vaikai, pvz., šokoladą ar kakavos gėrimuose naudojamus saldintus kakavos miltelius. Nustatant didžiausią leidžiamąją kadmio koncentraciją reikėtų atsižvelgti į skirtingų rūšių šokolado ir kakavos miltelių, parduodamų galutiniam vartotojui, paplitimo duomenis. Kadangi kadmio koncentracija kakavos produktuose yra susijusi su kakavos kiekiu juose, tikslinga nustatyti skirtingą didžiausią leidžiamąją kadmio koncentraciją produktuose, kurių sudėtyje yra skirtingas kakavos procentais išreikštas kiekis. Tokiu būdu būtų užtikrinama, kad ir šokolade, kurio sudėtyje yra didesnis kakavos kiekis, kadmio koncentracija neviršytų didžiausios leidžiamosios koncentracijos;
(9)
kai kuriuose kakavą gaminančių šalių regionuose kadmio koncentracija dirvožemyje gali būti natūraliai didelė. Todėl nustatant didžiausią leidžiamąją kadmio koncentraciją reikėtų atsižvelgti į šalių, kurių dirvožemyje kadmio koncentracija yra didelė, tiekiamų kakavos ir šokolado produktų paplitimo duomenis;
(10)
kūdikiai ir maži vaikai daugiausia kadmio suvartoja su pradinio maitinimo kūdikių mišiniais ir tolesnio maitinimo kūdikių mišiniais. Iš sojų baltymų izoliatų arba juos maišant su karvės pieno baltymais pagamintų pradinio maitinimo kūdikių mišinių ir tolesnio maitinimo kūdikių mišinių sudėtyje gali būti didesnė kadmio koncentracija nei pieno produktuose, nes sojos pupelės natūraliai pasisavina kadmį iš dirvožemio. Iš sojų pagaminti mišiniai yra svarbi alternatyva kūdikiams, kurie netoleruoja laktozės, todėl būtina užtikrinti pakankamą rinkos pasiūlą. Taigi tikslinga nustatyti didesnę leidžiamąją koncentraciją sojų produktuose;
(11)
kūdikiai ir maži vaikai didelį kiekį kadmio suvartoja su perdirbtais grūdiniais maisto produktais ir kitu kūdikių maistu, skirtu kūdikiams ir mažiems vaikams. Todėl reikėtų nustatyti atskirą didžiausią leidžiamąją kadmio koncentraciją perdirbtuose grūdiniuose maisto produktuose ir kitame kūdikių maiste;
(12)
nustačius didžiausią leidžiamąją koncentraciją tam tikrų kategorijų dietiniuose maisto produktuose (pvz., kūdikiams skirtuose specialiosios medicininės paskirties maisto produktuose), labai pažeidžiamos vartotojų grupės suvartotų mažesnį kiekį kadmio. Tačiau neturint duomenų, pagrindžiančių tokią didžiausią leidžiamąją koncentraciją, reikėtų surinkti paplitimo duomenis, kad ateityje būtų galima nustatyti konkrečią didžiausią leidžiamąją koncentraciją;
(13)
sudėtinga užtikrinti atitiktį dabartinei didžiausiai leidžiamajai koncentracijai tam tikrose konkrečiose daržovėse (gelteklėse, pastarnokuose, salieruose, krienuose), o valstybių narių pateikti paplitimo duomenys rodo, kad natūrali gamtinė koncentracija jose yra didesnė ir palyginama su koncentracija gumbiniuose salieruose. Kadangi tų produktų suvartojama nedaug ir poveikis žmonėms yra nedidelis, tikslinga padidinti didžiausią leidžiamąją kadmio koncentraciją pastarnokuose, gelteklėse, salieruose ir krienuose iki gumbiniuose salieruose nustatyto koncentracijos dydžio;
(14)
kai kurių rūšių žuvims šiuo metu netaikoma nustatyta 0,05 mg/kg didžiausia leidžiamoji koncentracija žuvyse. Nauji paplitimo duomenys rodo, kad taikant gerąją žuvininkystės praktiką gali būti laikomasi nustatytos didžiausios leidžiamosios koncentracijos ir kad nebūtina toliau taikyti išimties šių rūšių žuvims: atlantinėms pelamidėms (Sarda sarda), snapasnukiams sargams (Diplodus vulgaris), europiniams upiniams unguriams (Anguilla anguilla), kefalėms (Mugil labrosus labrosus), paprastosioms stauridėms (Trachurus rūšys), karališkiesiems luvariams (Luvarus imperialis), Sardinops rūšies sardinėms (Sardinops rūšys) ir paprastiesiems jūrų liežuvėliams (Dicologoglossa cuneata). Todėl šių rūšių žuvims nebūtina toliau taikyti konkrečios didžiausios leidžiamosios koncentracijos.
(15)
nauji paplitimo duomenys rodo, kad taikant gerąją žuvininkystės praktiką gali būti laikomasi mažesnės didžiausios leidžiamosios koncentracijos, taikomos skumbriniams tunams (Auxis rūšys), europiniams ančiuviams (Engraulis rūšys) ir durklažuvėms (Xiphias gladius). Todėl didžiausia leidžiamoji koncentracija šių rūšių žuvyse turėtų būti pakoreguota;
(16)
paplitimo duomenys rodo, kad sudėtinga laikytis dabartinės didžiausios leidžiamosios koncentracijos reikalavimo, nustatyto europinėms sardinėms (Sardina pilchardus) ir sparnapelekėms sicijoms (Sicyopterus lagocephalus). Abiejų rūšių žuvų suvartojama nedaug ir poveikis žmonėms yra nedidelis. Todėl tikslinga nustatyti didesnę leidžiamąją koncentraciją šių dviejų rūšių žuvyse, kad būtų užtikrinta rinkos pasiūla;
(17)
todėl Reglamentą (EB) Nr. 1881/2006 reikėtų atitinkamai iš dalies pakeisti;
(18)
valstybėms narėms ir maisto tvarkymo subjektams turėtų būti suteikta daugiau laiko, kad galėtų prisitaikyti prie naujos šiuo reglamentu nustatytos didžiausios leidžiamosios koncentracijos kakavos produktuose ir kūdikiams bei mažiems vaikams skirtuose maisto produktuose. Todėl reikėtų atidėti didžiausios leidžiamosios kadmio koncentracijos tuose maisto produktuose taikymą;
(19)
šiame reglamente nustatytos priemonės atitinka Maisto grandinės ir gyvūnų sveikatos nuolatinio komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
Reglamento (EB) Nr. 1881/2006 priedas iš dalies keičiamas pagal šio reglamento priedą.
2 straipsnis
1. Reglamento (EB) Nr. 1881/2006 priedo 3.2.19 ir 3.2.20 punktuose nustatyta ir šiuo reglamentu pakeista didžiausia leidžiamoji kadmio koncentracija taikoma nuo 2015 m. sausio 1 d. Šios nustatytos didžiausios leidžiamosios koncentracijos neatitinkančiais maisto produktais, teisėtai pateiktais rinkai iki 2015 m. sausio 1 d., galima prekiauti ir po tos datos iki trumpiausio jų tinkamumo vartoti termino arba suvartojimo termino.
2. Reglamento (EB) Nr. 1881/2006 priedo 3.2.7 punkte nustatyta ir šiuo reglamentu pakeista didžiausia leidžiamoji kadmio koncentracija taikoma nuo 2019 m. sausio 1 d. Šios nustatytos didžiausios leidžiamosios koncentracijos neatitinkančiais maisto produktais, teisėtai pateiktais rinkai iki 2019 m. sausio 1 d., galima prekiauti ir po tos datos iki trumpiausio jų tinkamumo vartoti termino arba suvartojimo termino.
3 straipsnis
Šis reglamentas įsigalioja dvidešimtą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Šis reglamentas privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2014 m. gegužės 12 d.