PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 29. září 2014
o opatřeních proti zavlékání viru slintavky a kulhavky z Alžírska, Libye, Maroka a Tuniska do Unie
(oznámeno pod číslem C(2014) 6868)
(Text s významem pro EHP)
(2014/689/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 91/496/EHS ze dne 15. července 1991, kterou se stanoví zásady organizace veterinárních kontrol zvířat dovážených do Společenství ze třetích zemí a kterou se mění směrnice 89/662/EHS, 90/425/EHS a 90/675/EHS (1), a zejména na čl. 18 odst. 7 uvedené směrnice,
s ohledem na směrnici Rady 97/78/ES ze dne 18. prosince 1997, kterou se stanoví základní pravidla pro veterinární kontroly produktů ze třetích zemí dovážených do Společenství (2), a zejména na čl. 22 odst. 6 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 91/496/EHS stanoví zásady veterinárních kontrol zvířat dovážených do Unie ze třetích zemí. Stanoví opatření, která mohou být přijata Komisí, pokud se choroba, která může představovat vážné ohrožení zdraví zvířat nebo lidí, vyskytne nebo rozšíří na území třetí země.
(2)
Směrnice 97/78/ES stanoví zásady veterinárních kontrol produktů dovážených do Unie ze třetích zemí. Stanoví opatření, která mohou být přijata Komisí, pokud se choroba, která může představovat vážné ohrožení zdraví zvířat nebo lidí, vyskytne nebo rozšíří na území třetí země.
(3)
Slintavka a kulhavka je endemická v Libyi a byla potvrzena v Tunisku od 25. dubna 2014 a v Alžírsku od 23. července 2014.
(4)
Slintavka a kulhavka je jednou z nejnakažlivějších chorob skotu, ovcí, koz a prasat. Virus způsobující nákazu se může rychle šířit, zejména prostřednictvím produktů získaných z nakažených zvířat a kontaminovaných předmětů, včetně dopravních prostředků, jako jsou vozidla pro přepravu hospodářských zvířat. Virus může také přetrvávat v kontaminovaném prostředí mimo hostitelské zvíře po několik týdnů v závislosti na teplotě.
(5)
Přítomnost slintavky a kulhavky v Alžírsku, Libyi a Tunisku může představovat závažné nebezpečí pro hospodářská zvířata v Unii.
(6)
Ačkoli v Maroku nebyla slintavka a kulhavka potvrzena, je tato třetí země možnou tranzitní zemí pro vozidla pro přepravu hospodářských zvířat vracející se z Alžírska, Libye a Tuniska do Unie.
(7)
Drastické zhoršení situace v případě slintavky a kulhavky v Libyi a její rozšíření do Tuniska a Alžírska a v rámci těchto zemí vyžadují přijetí určitých ochranných opatření na úrovni Unie, která zohlední přežití viru slintavky a kulhavky v životním prostředí a potenciální trasy přenosu tohoto viru.
(8)
Vozidla a plavidla používaná pro přepravu živých zvířat do Alžírska, Libye a Tuniska mohou být v těchto infikovaných zemích kontaminována virem slintavky a kulhavky, a proto při svém návratu představují nebezpečí zavlečení nákazy do Unie.
(9)
Nejvhodnějším způsobem, jak snížit nebezpečí rychlého přenosu viru na dlouhé vzdálenosti, je vhodné očištění a dezinfekce vozidel a plavidel pro přepravu hospodářských zvířat.
(10)
Je proto vhodné zajistit, aby všechna vozidla a plavidla pro přepravu hospodářských zvířat, která přepravovala živá zvířata do míst určení v Alžírsku, Libyi a Tunisku, byla náležitě očištěna a vydezinfikována a aby toto očištění a dezinfekce byly řádně doloženy v prohlášení, které předkládá provozovatel nebo řidič příslušnému orgánu v místě vstupu.
(11)
Provozovatel nebo řidič by měl zajistit uchování osvědčení o provedení očištění a dezinfekce pro každé vozidlo a plavidlo pro přepravu hospodářských zvířat po dobu nejméně tří let.
(12)
Členské státy by měly mít možnost vozidla, která přepravují krmiva z infikovaných zemí nebo přepravovala krmiva do těchto zemí a u nichž nelze vyloučit značné nebezpečí zavlečení slintavky a kulhavky na území Unie, na místě podrobit dezinfekci kol nebo kterékoli jiné části vozidla, kde je to považováno za nezbytné pro zmírnění uvedeného nebezpečí.
(13)
Kromě toho, ačkoliv dovoz živých zvířat druhů vnímavých ke slintavce a kulhavce nebyl povolen z žádné země v Africe, dovoz některých kategorií koňovitých je povolen z Alžírska, Libye a Tuniska v souladu s ustanoveními směrnice Rady 2009/156/ES (3) a koňovití z uvedených třetích zemí mohou být přepravováni přes Unii do jiné třetí země v souladu s rozhodnutím Komise 2010/57/EU (4). Členské státy by proto měly mít možnost na místě podrobit vozidla pro hospodářská zvířata přepravující koňovité z těchto třetích zemí dezinfekci kol nebo kterékoli jiné části vozidla, kde je to považováno za nezbytné ke zmírnění nebezpečí zavlečení slintavky a kulhavky do Unie.
(14)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro rostliny, zvířata, potraviny a krmiva,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Pro účely tohoto rozhodnutí se „vozidlem pro přepravu hospodářských zvířat“ nebo „plavidlem pro přepravu hospodářských zvířat“ rozumí každé vozidlo nebo plavidlo, které je nebo bylo používáno pro přepravu živých suchozemských zvířat.
Článek 2
1. Členské státy zajistí, aby provozovatel nebo řidič vozidla nebo plavidla pro přepravu hospodářských zvířat při příjezdu z Alžírska, Maroka, Libye a Tuniska poskytl příslušnému orgánu daného členského státu v místě vstupu na území Unie údaje prokazující, že prostor pro přepravu nebo nakládku, v patřičných případech vnějšek vozidla, nakládací rampa, vybavení, které přišlo do kontaktu se zvířaty, kola, kabina řidiče a ochranný oděv/boty použité při vykládce byly po poslední vykládce zvířat očištěny a vydezinfikovány.
2. Údaje zmíněné v odstavci 1 musí být uvedeny v prohlášení vyplněném podle vzoru uvedeného v příloze I nebo v jakémkoli jiném odpovídajícím formátu, který zahrnuje přinejmenším údaje stanovené v uvedeném vzoru.
3. Originál prohlášení podle odstavce 2 příslušný orgán uchová po dobu tří let.
Článek 3
1. Příslušný orgán členského státu v místě vstupu do Unie provede zrakovou kontrolu za účelem zjištění, zda vozidla pro přepravu hospodářských zvířat z Alžírska, Maroka, Libye a Tuniska byla uspokojivým způsobem očištěna a vydezinfikována.
2. Orgán příslušný pro vydávání veterinárního osvědčení pro dovoz živých zvířat, která mají být naložena, do Alžírska, Maroka, Libye a Tuniska provede zrakovou kontrolu plavidel pro přepravu hospodářských zvířat s cílem zjistit, zda byla před nakládkou zvířat uspokojivým způsobem vyčištěna a vydezinfikována.
3. V případě, že kontroly podle odstavců 1 a 2 ukáží, že očištění a dezinfekce proběhly uspokojivým způsobem, nebo v případě, že příslušné orgány kromě opatření uvedených v odstavci 1 nařídily, zajistily a provedly dodatečnou dezinfekci vozidel nebo plavidel pro přepravu hospodářských zvířat použitých pro přepravu zvířat, která byla předtím očištěna, stvrdí příslušný orgán tuto skutečnost vydáním osvědčení podle vzoru uvedeného v příloze II.
4. V případě, že kontroly podle odstavců 1 a 2 ukáží, že očištění a dezinfekce vozidla nebo plavidla pro přepravu hospodářských zvířat nebyly provedeny uspokojivým způsobem, přijme příslušný orgán jedno z těchto opatření:
a)
nařídí provedení náležitého očištění a dezinfekce vozidla nebo plavidla pro přepravu hospodářských zvířat na místě, které určí, co nejblíže místu vstupu na území dotčeného členského státu, a vydá osvědčení zmíněné v odstavci 3;
b)
pokud v blízkosti místa vstupu není žádné vhodné zařízení pro čištění a dezinfekci nebo hrozí-li nebezpečí, že zbytkové živočišné produkty mohou uniknout z neočištěného vozidla nebo plavidla pro přepravu hospodářských zvířat:
i)
odepře vstup dotyčného vozidla nebo plavidla pro přepravu hospodářských zvířat do Unie nebo
ii)
na místě provede předběžnou dezinfekci vozidla nebo plavidla pro přepravu hospodářských zvířat, které nebylo dostatečně očištěno a vydezinfikováno, do doby provedení opatření podle písmene a).
5. Originál osvědčení podle odstavce 3 uchová provozovatel nebo řidič příslušného vozidla pro přepravu hospodářských zvířat po dobu tří let. Kopii tohoto osvědčení uchová příslušný orgán po dobu tří let.
Článek 4
Příslušný orgán členského státu, kde se nachází místo vstupu do Unie, může každé vozidlo, které přepravovalo krmiva, přijíždějící z Alžírska, Libye, Maroka a Tuniska, u něhož nelze vyloučit značné nebezpečí zavlečení slintavky a kulhavky do Unie, na místě podrobit dezinfekci kol nebo kterékoli jiné části vozidla, kde je to považováno za nezbytné pro zmírnění uvedeného nebezpečí.
Článek 5
Příslušný orgán členského státu, v němž se nachází stanoviště hraniční kontroly v místě vstupu, může vozidla přepravující koňovité z Alžírska, Libye a Tuniska, kteří mají být dovezeni do Unie v souladu s ustanoveními směrnice 2009/156/ES a v případě tranzitu v souladu s rozhodnutím 2010/57/EU, u nichž nelze vyloučit značné nebezpečí zavlečení slintavky a kulhavky na území Unie, na místě podrobit dezinfekci kol nebo kterékoli jiné části vozidla, kde je to považováno za nezbytné pro zmírnění uvedeného nebezpečí.
Článek 6
Toto rozhodnutí se použije do dne 1. října 2015.
Článek 7
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 29. září 2014.
KOMISIJOS ĮGYVENDINIMO SPRENDIMAS
2014 m. rugsėjo 29 d.
dėl priemonių, skirtų neleisti snukio ir nagų ligos virusui iš Alžyro, Libijos, Maroko ir Tuniso patekti į Sąjungą
(pranešta dokumentu Nr. C(2014) 6868)
(Tekstas svarbus EEE)
(2014/689/ES)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 1991 m. liepos 15 d. Tarybos direktyvą 91/496/EEB, nustatančią gyvūnų, įvežamų į Bendriją iš trečiųjų šalių, veterinarinio patikrinimo organizavimo principus ir iš dalies pakeičiančią Direktyvas 89/662/EEB, 90/425/EEB ir 90/675/EEB (1), ypač į jos 18 straipsnio 7 dalį,
atsižvelgdama į 1997 m. gruodžio 18 d. Tarybos direktyvą 97/78/EB, nustatančią principus, reglamentuojančius iš trečiųjų šalių į Bendriją įvežamų produktų veterinarinių patikrinimų organizavimą (2), ypač į jos 22 straipsnio 6 dalį,
kadangi:
(1)
Direktyva 91/496/EEB nustatyti principai, reglamentuojantys iš trečiųjų šalių į Sąjungą įvežamų gyvūnų veterinarinius patikrinimus. Joje nustatomos priemonės, kurias gali priimti Komisija, jei būtų nustatyta rimtą grėsmę gyvūnų ar visuomenės sveikatai galinčios kelti ligos atvejų arba ji imtų plisti trečiosios šalies teritorijoje;
(2)
Direktyva 97/78/EB nustatyti principai, reglamentuojantys iš trečiųjų šalių į Sąjungą įvežamų produktų veterinarinius patikrinimus. Joje nustatomos priemonės, kurias gali priimti Komisija, jei būtų nustatyta rimtą grėsmę gyvūnų ar visuomenės sveikatai galinčios kelti ligos atvejų arba ji imtų plisti trečiosios šalies teritorijoje;
(3)
snukio ir nagų liga yra endeminė liga Libijoje, Tunise jos atvejų nustatyta 2014 m. balandžio 25 d., o Alžyre - 2014 m. liepos 23 d.;
(4)
snukio ir nagų liga yra viena labiausiai užkrečiamų galvijų, avių, ožkų ir kiaulių ligų. Ligą sukeliantis virusas gali sparčiai plisti, visų pirma per produktus, gautus iš užkrėstų gyvūnų, ir per užkrėstus daiktus, įskaitant transporto priemones, pavyzdžiui, gyvuliams skirtas transporto priemones. Virusas priklausomai nuo temperatūros taip pat gali išlikti užkrėstoje aplinkoje keletą savaičių, net jei jo nešiotojo gyvūno nėra;
(5)
nustatyti snukio ir nagų ligos atvejai Alžyre, Libijoje ir Tunise gali kelti rimtą pavojų Sąjungos gyvulių populiacijai;
(6)
nors snukio ir nagų ligos atvejų Maroke nebuvo patvirtinta, ši trečioji šalis yra potenciali tranzito šalis, per kurią gyvuliams skirtos transporto priemonės iš Alžyro, Libijos ir Tuniso vyksta į Sąjungą;
(7)
dėl itin sudėtingos padėties, kuri susidarė snukio ir nagų ligai išplitus Libijoje ir jai ėmus plisti Tunise ir Alžyre, reikia imtis tam tikrų Sąjungos lygmens apsaugos priemonių, kurias rengiant būtų atsižvelgta į snukio ir nagų ligos viruso gebėjimą išlikti aplinkoje ir galimus jo perdavimo būdus;
(8)
gyvuliams skirtos transporto priemonės ir laivai, naudoti gyviems gyvūnams gabenti į Alžyrą, Libiją ar Tunisą, tose užkrėstose šalyse gali būti užkrėsti snukio ir nagų ligos virusu, todėl kyla pavojus, kad grįždami į Sąjungą jie gali įvežti virusą;
(9)
tinkamas gyvuliams skirtų transporto priemonių ir laivų išvalymas ir dezinfekcija yra geriausias būdas sumažinti pavojų, kad virusas sparčiai išplis didelėje teritorijoje;
(10)
todėl tikslinga užtikrinti, kad visos gyvuliams skirtos transporto priemonės ir laivai, kuriais gyvi gyvūnai gabenti į jų paskirties vietą Alžyre, Libijoje ar Tunise, būtų tinkamai išvalyti ir dezinfekuoti, o toks valymas ir dezinfekcija būtų tinkamai įforminti dokumentais deklaracijoje, kurią naudotojas arba vairuotojas atvykimo punkte pateikia kompetentingai institucijai;
(11)
gyvuliams skirtos transporto priemonės ir laivo naudotojas arba vairuotojas mažiausiai trejus metus saugo valymo ir dezinfekcijos sertifikatą;
(12)
valstybės narės turėtų turėti teisę pareikalauti vietoje dezinfekuoti transporto priemonių, kuriomis vežami arba buvo vežti pašarai iš užkrėstų šalių arba į jas ir kai negalima atmesti prielaidos, kad dėl jų gali kilti didelis snukio ir nagų ligos sukėlėjo patekimo į Sąjungos teritoriją pavojus, ratus ar bet kurią kitą transporto priemonės dalį, jei tai būtina siekiant sumažinti tą pavojų;
(13)
be to, nors gyvų snukio ir nagų ligai imlių rūšių gyvūnų neleidžiama importuoti iš jokios Afrikos šalies, pagal Tarybos direktyvą 2009/156/EB (3)iš Alžyro, Libijos ir Tuniso leidžiama importuoti tam tikrų kategorijų arklinių šeimos gyvūnus, o pagal Komisijos sprendimą 2010/57/ES (4) arklinių šeimos gyvūnai iš šių trečiųjų šalių gali būti vežami tranzitu per Sąjungą į kitą trečiąją šalį. Todėl valstybėms narėms turėtų būti suteikta galimybė pareikalauti vietoje dezinfekuoti gyvuliams skirtų transporto priemonių, kuriomis arklinių šeimos gyvūnai vežami iš tų trečiųjų šalių, ratus ar bet kurią kitą transporto priemonės dalį, jei tai būtina siekiant sumažinti snukio ir nagos ligos sukėlėjo patekimo į Sąjungą pavojų;
(14)
šiame sprendime nustatytos priemonės atitinka Augalų, gyvūnų, maisto ir pašarų nuolatinio komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
Šiame sprendime „gyvuliams skirta transporto priemonė“ arba „gyvuliams skirtas laivas“ reiškia bet kokią transporto priemonę arba laivą, kuris naudojamas ar buvo naudojamas gyviems sausumos gyvūnams gabenti.
2 straipsnis
1. Valstybės narės užtikrina, kad gyvuliams skirtos transporto priemonės arba gyvuliams skirto laivo naudotojas arba vairuotojas, atvykdamas iš Alžyro, Maroko, Libijos ar Tuniso, valstybės narės, kurioje yra atvykimo į Sąjungą punktas, kompetentingai institucijai pateiktų informaciją apie tai, kad gyvulių ar krovinių kabina, jei taikoma, sunkvežimio kėbulas, krovimo rampa, įranga, turėjusi sąlyčio su gyvūnais, ratai, vairuotojo kabina, iškraunant naudoti apsauginiai rūbai ir (arba) batai po paskutinio gyvulių iškrovimo buvo išvalyti ir dezinfekuoti.
2. 1 dalyje nurodyta informacija pateikiama pagal I priede pateiktą pavyzdį užpildytoje deklaracijoje ar bet kokiu kitu lygiaverčiu formatu, pateikiant bent tame pavyzdyje nurodytą informaciją.
3. Kompetentinga institucija trejus metus saugo 2 dalyje nurodytos deklaracijos originalą.
3 straipsnis
1. Valstybės narės, kurioje yra atvykimo į Sąjungą punktas, kompetentinga institucija tikrina iš Alžyro, Maroko, Libijos ar Tuniso į Sąjungą atvykstančias gyvuliams skirtas transporto priemones, kad nustatytų, ar jos buvo tinkamai išvalytos ir dezinfekuotos.
2. Už gyvų gyvūnų, skirtų pakrauti ir importuoti į Alžyrą, Libiją, Maroką ar Tunisą, veterinarijos sertifikato išdavimą atsakinga kompetentinga institucija tikrina gyvuliams skirtus laivus, kad nustatytų, ar jie buvo tinkamai išvalyti ir dezinfekuoti prieš pakraunant gyvūnus.
3. Jei atlikus 1 ir 2 dalyse nurodytus patikrinimus paaiškėja, kad valymas ir dezinfekcija atlikti tinkamai, arba jei kompetentingos institucijos, be 1 dalyje nurodytų priemonių, paskyrė, suorganizavo ir atliko papildomą anksčiau išvalytų gyvuliams skirtų transporto priemonių arba laivų dezinfekciją, kompetentinga institucija tai patvirtina, išduodama sertifikatą pagal II priede nurodytą pavyzdį.
4. Jei atlikus 1 ir 2 dalyse nurodytus patikrinimus paaiškėja, kad gyvuliams skirtos transporto priemonės ar laivo valymas ir dezinfekcija atlikti netinkamai, kompetentinga institucija imasi vienos iš šių priemonių:
a)
užtikrina, kad gyvuliams skirta transporto priemonė ar laivas būtų tinkamai išvalyti ir dezinfekuoti kompetentingos institucijos nurodytoje vietoje, kuo arčiau atvykimo į susijusią valstybę narę punkto, ir išduoda 3 dalyje nurodytą sertifikatą;
b)
jei netoli atvykimo į susijusią valstybę narę punkto nėra valymui ir dezinfekcijai tinkamų patalpų arba jei kyla pavojus, kad gyvūninių produktų likučiai iš neišvalytos gyvuliams skirtos transporto priemonės ar laivo gali patekti į aplinką:
i)
neleidžia gyvuliams skirtai transporto priemonei ar laivui atvykti į Sąjungą arba
ii)
atlieka vietoje netinkamai išvalytos ir dezinfekuotos gyvuliams skirtos transporto priemonės ar laivo pirminį dezinfekavimą, kol bus pradėtos taikyti a punkte numatytos priemonės.
5. Gyvuliams skirtos transporto priemonės naudotojas arba vairuotojas trejus metus saugo 3 dalyje nurodyto sertifikato originalą. Kompetentinga institucija trejus metus saugo to sertifikato kopiją.
4 straipsnis
Valstybės narės, kurioje yra atvykimo į Sąjungą punktas, kompetentinga institucija gali pareikalauti vietoje dezinfekuoti transporto priemonių, kuriomis buvo vežti pašarai iš Alžyro, Libijos, Maroko ar Tuniso ir kai negalima atmesti prielaidos, kad dėl jų gali kilti didelis snukio ir nagų ligos sukėlėjo patekimo į Sąjungą pavojus, ratus ar bet kurią kitą transporto priemonės dalį, jei tai būtina siekiant sumažinti tą pavojų.
5 straipsnis
Valstybės narės pasienio kontrolės posto kompetentinga institucija gali pareikalauti vietoje dezinfekuoti gyvuliams skirtų transporto priemonių, kuriomis pagal Direktyvos 2009/156/EB nuostatas iš Alžyro, Libijos ar Tuniso į Sąjungą vežami arklinių šeimos gyvūnai, kai vežama tranzitu pagal Sprendimą 2010/57/ES ir kai negalima atmesti prielaidos, kad dėl jų gali kilti didelis snukio ir nagų ligos sukėlėjo patekimo į Sąjungos teritoriją pavojus, ratus ar bet kurią kitą transporto priemonės dalį, jei tai būtina siekiant sumažinti tą pavojų.
6 straipsnis
Šis sprendimas taikomas iki 2015 m. spalio 1 d.
7 straipsnis
Šis sprendimas skirtas valstybėms narėms.
Priimta Briuselyje 2014 m. rugsėjo 29 d.