PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 793/2013
ze dne 20. srpna 2013,
kterým se stanoví opatření ve vztahu k Faerským ostrovům, jež mají zajistit zachování populace atlantsko-skandinávského sledě obecného
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1026/2012 ze dne 25. října 2012 o některých opatřeních za účelem zachování populací ryb ve vztahu k zemím, které umožňují neudržitelný rybolov (1), a zejména na článek 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Populace atlantsko-skandinávského sledě obecného (též uváděného jako sleď obecný, s jarním třením v norských vodách) je největší populací sledě obecného na světě. Z této populace pochází odlovy v řádu jednoho až dvou milionů tun. Intenzivní využívání populace v důsledku nadměrného rybolovu nicméně vedlo k jejímu vyčerpání a mezi počátkem 70. let a polovinou 90. let minulého století byl na více něž dvě desetiletí ukončen veškerý rybolov, což mělo pro loďstva lovící uvedenou populaci velmi závažné důsledky.
(2)
Od obnovy populace a opětovného zahájení rybolovu v roce 1996 podléhá populace sledě obecného řízení na základě konzultací pěti stran, v jejichž výlučné hospodářské zóně se tato ryba během svého migračního cyklu vyskytuje: jde o Ruskou federaci, Norsko, Faerské ostrovy, Island a Evropskou unii (dále jen „pobřežní státy“).
(3)
Od roku 2007 zahrnovala ujednání dohodnutá při konzultacích pobřežních států konečná pravidla pro rozdělení celkového přípustného odlovu a závazek k zachování relativní stability uvedených podílů pro budoucí roky. Pro populaci atlantsko-skandinávského sledě činily dohodnuté podíly pro Faerské ostrovy 5,16 %, pro Island 14,51 %, pro Unii 6,51 %, pro Norsko 61 % a pro Ruskou federaci 12,82 %. Pobřežní státy se navíc dlouhodobě domluvily na tom, že společně dohodnutá ujednání budou přezkoumávat i revidovat pouze společně, a to na základě nových vědeckých doporučení a k danému datu.
(4)
Aby se usnadnilo stanovení celkových přípustných odlovů, pobřežní státy se na základě dostupných vědeckých poznatků dohodly na dlouhodobém plánu řízení a provedly jej, přičemž daný plán byl v souladu s preventivním přístupem, měl zachovat odlov v rámci bezpečných biologických limitů a byl určen k zajištění udržitelného rybolovu.
(5)
Tento dlouhodobý plán řízení měl zamezit tomu, aby úroveň biomasy u uvedené populace klesla pod 2 500 000 tun, a zároveň bylo třeba vynaložit veškeré úsilí k udržení dané populace nad 5 000 000 tun, což je úroveň, u níž se předpokládá maximální udržitelný výnos. K tomu mělo dojít omezením odlovu způsobem, jenž by odpovídal úmrtnosti způsobené rybolovem na úrovni 0,125. Bylo dohodnuto, že pokud by úroveň biomasy klesla pod úroveň 5 000 000 tun, míra úmrtnosti by měla být snížena, aby se zajistila rychlá obnova dané populace.
(6)
V září 2012 doporučila Mezinárodní rada pro průzkum moří (ICES) v souladu s preventivním přístupem stanoveným v plánu řízení, že celkový přípustný odlov (TAC) pro pět pobřežních států by měl v roce 2013 činit maximálně 619 000 tun, což představuje oproti TAC stanovenému na rok 2012 pokles o 26 %.
(7)
Při konzultacích pobřežních států, které se za účelem ujednání na rok 2013 konaly od října 2012 do ledna 2013, se zástupci Faerských ostrovů důsledně a opakovaně vyjadřovali odmítavě k pokračování stávajícího ujednání o rozdělení podílů. Ujednání na rok 2013 byla nakonec uzavřena dne 18. ledna 2013 pouze čtyřmi pobřežní státy, aby se v nejvyšší možné míře udrželo koordinované řízení populace pobřežními státy. Ve schváleném záznamu z těchto konzultací ze dne 23. ledna 2013 se uvádí, že: „Delegace vyjádřily obavu, že Faerské ostrovy odstoupily od dohody pobřežních států bez předchozího oznámení“. Vzhledem k odstoupení Faerských ostrovů z konzultací není možné, aby se na ujednáních dohodlo všech pět smluvních stran, a proto se zbývající čtyři strany dohodly na zohlednění rybolovných zájmů Faerských ostrovů tím, že jim vyhradí jejich tradiční podíl, tj. podíl, který Faerským ostrovům příslušel od ujednání na rok 2007 a jenž odpovídal 31 000 tunám (5,16 % celkového přípustného odlovu).
(8)
Během konzultací pobřežních států konaných do 23. ledna 2013 nevznesli zástupci Faerských ostrovů žádný požadavek ohledně přesného podílu, nepřednesli žádný písemný ani ústní návrh nového ujednání o podílech, nezapojili se do jednání čtyř dalších stran ani nevyvinuli snahu o spolupráci při diskuzi o ujednáních na rok 2013.
(9)
Ministr pro odvětví rybolovu Faerských ostrovů oznámil v prohlášení ze dne 26. března 2013, že pro loďstvo Faerských ostrovů bylo jednostranně stanoveno omezení odlovu ve výši 105 230 tun, což představuje 17 % doporučeného celkového přípustného odlovu neboli víc než třikrát větší podíl, než by odpovídal uplatňovanému podílu z předchozích ujednání, a zvýšení podílu Faerských ostrovů oproti roku 2012 o 145 %. Uvedené jednostranné prohlášení je třeba posoudit s ohledem na výše uvedené vědecké doporučení snížit odlov v roce 2013 o 26 %. Tímto prohlášením se Faerské ostrovy též de facto zřekly společně dohodnutého plánu řízení.
(10)
Uvedenými kroky Faerské ostrovy zhatily spolupráci s Unií a ostatními pobřežními státy při řízení populace společného zájmu, atlantsko-skandinávského sledě obecného, a nedodržely závazky podle čl. 61 odst. 2, čl. 63 odst. 1 a 2, článků 118, 119 a 300 Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 (UNCLOS) a článků 5 a 6 a čl. 8 odst. 1 a 2 Dohody OSN o provedení ustanovení Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 o zachování a řízení tažných populací ryb a vysoce stěhovavých rybích populací (UNFSA).
(11)
Pokud by bylo dosaženo omezení odlovu stanovených čtyřmi pobřežními státy a Faerskými ostrovy, činil by celkový odlov 692 290 tun, což by oproti doporučenému TAC představovalo nadměrný odlov. Podle posouzení a prognóz odlovu, které rada ICES vypracovala v rámci poradenství pro řízení rybolovného období 2013 (2), by takovýto odlov vedl na začátku roku 2014 k biomase reprodukující se populace na úrovni 4 200 000 tun, což je pod úrovní 5 000 000 tun, u níž se očekává maximální udržitelný výnos.
(12)
Nové veřejně dostupné vědecké důkazy poskytnuté radou ICES v květnu 2013 (3) navíc potvrzují, že dlouhodobý plán řízení ve své stávající podobě (s cílem úmrtnosti způsobené rybolovem v míře 0,125) je preventivní povahy, zatímco zvýšením cíle úmrtnosti způsobené rybolovem na hodnotu 0,15, jež je rovnocenná hodnotě vyplývající ze zvýšení podílu Faerských ostrovů, plán tuto preventivní povahu ztratí a souvisí s tím zvýšené nebezpečí vyčerpání stavu této populace.
(13)
Podle článku 3 nařízení (EU) č. 1026/2012 může být země označena za zemi umožňující neudržitelný rybolov v případě, že: a) nespolupracuje na řízení populace společného zájmu zcela v souladu s ustanoveními Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 (UNCLOS) a Dohody OSN o provedení ustanovení Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 o zachování a řízení tažných populací ryb a vysoce stěhovavých rybích populací ze dne 4. srpna 1995 (UNFSA) nebo jakékoli jiné mezinárodní dohody nebo normy mezinárodního práva a b) buď: i) nepřijala potřebná opatření na řízení rybolovu, nebo ii) přijala opatření na řízení rybolovu bez náležitého ohledu na práva, zájmy a povinnosti jiných zemí a Unie a tato opatření na řízení rybolovu, posuzovaná ve spojení s opatřeními přijatými jinými zeměmi a Unií, vedou k rybolovné činnosti, která by u populace mohla mít za následek vznik neudržitelného stavu.
(14)
Na základě výše uvedených hledisek splňují Faerské ostrovy všechna kritéria, aby byly označeny za zemi umožňující neudržitelný rybolov, a Komise tak může přijmout opatření stanovená v nařízení (EU) č. 1026/2012.
(15)
Podle článku 6 nařízení (EU) č. 1026/2012 se Komise rozhodnutím ze dne 17. května 2013 (4) a dopisem z téhož dne odhodlala oznámit autonomní vládě Faerských ostrovů a vládě Dánska svůj záměr označit Faerské ostrovy za zemi umožňující neudržitelný rybolov a uvedla důvody pro uvedené označení a popis možných opatření, která lze podle uvedeného nařízení přijmout. Autonomní vláda Faerských ostrovů potvrdila přijetí uvedeného dopisu téhož dne.
(16)
Autonomní vláda Faerských ostrovů odpověděla na oznámení dne 17. června 2013, přičemž tvrzení přeložená Komisí zpochybnila vlastními argumenty, jimiž bylo, že Faerské ostrovy neodstoupily z procesu konzultací, jsou i nadále odhodlány nalézt projednané řešení ohledně rozdělení dané populace a EU nemá právo používat donucovací opatření. Vláda nicméně nikterak nevyjádřila úmysl změnit své rozhodnutí ohledně neudržitelného omezení odlovu na rok 2013, ani neposkytla žádné jasné odůvodnění svého vysokého omezení odlovu na rok 2013, s výjimkou nepodloženého tvrzení o „zvýšeném výskytu této populace v posledních letech v námořních oblastech spadajících pod jurisdikci Faerských ostrovů“.
(17)
Komise prověřila v dané záležitosti stávající vědeckou literaturu a nalezla pouze tvrzení ukazující na příležitostný delší výskyt sledě obecného ve vodách Faerských ostrovů v daném období, ovšem neshledala žádný odkaz, jenž by umožňoval výklad tohoto jevu jakožto stabilní nebo trvalé zvýšení množství této populace. Pokud jde o argument Faerských ostrovů, že v roce 2014 stav populace poklesne tak pod úroveň maximálního udržitelného výnosu v každém případě, a nikoli v důsledku jejich jednostranně navýšeného podílu, je třeba poznamenat, že podle nejnovějších vědeckých doporučení (viz výše 12. bod odůvodnění) se populace sice může obnovit na úroveň maximálního udržitelnému výnosu, dojde-li však ke zvýšení stávající cílové úrovně úmrtnosti způsobené rybolovem na hodnotu rovnocennou hodnotě vyplývající ze zvýšení podílu Faerských ostrovů, bude tato populace setrvávat pod úrovní maximálního udržitelnému výnosu po delší dobu a nebezpečí vyčerpání stavu této populace bude vyšší.
(18)
Na základě podrobného rozboru argumentů autonomní vlády Faerských ostrovů došla Komise k závěru, že tyto argumenty nevyvracejí důvody z oznámení Komise, ani nepředstavují objektivní důvod ospravedlňující nedostatečnou spolupráci této země. Tento závěr společně s neochotou k nápravě jednostranných omezení odlovů na rok 2013 vedou Komisi k závěru, že Faerské ostrovy nadále splňují kritéria pro to, aby byly označeny za zemi umožňující neudržitelný rybolov.
(19)
Komise má tudíž za to, že je nutné přijmout opatření podle článku 4 nařízení (EU) č. 1026/2012.
(20)
Tato opatření musí být účinná a přiměřená pro dosažení cíle ochrany a měla by Faerským ostrovům zabránit v tom, aby k pokračování neudržitelného rybolovu sledě obecného využívaly trhy, přístavy a zařízení Unie.
(21)
Kromě toho Komise zhodnotila ekologické, obchodní, hospodářské a sociální účinky daných opatření v krátkodobém a dlouhodobém horizontu, která mohou být přijata podle čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 1026/2012, jakož i administrativní zátěž související s jejich prováděním.
(22)
Na základě tohoto hodnocení se zdá být vhodné přijmout jako první krok některá opatření uvedená v čl. 4 odst. 1 písm. c), d), e) a i) nařízení (EU) č. 1026/2012. Pokud by se tato opatření ukázala jako neúčinná a Faerské ostrovy by i nadále umožňovaly neudržitelný rybolov, lze zavést i další opatření.
(23)
Faerský rybolov sledě obecného provozovaný plavidly lovícími pomocí vlečných sítí pelagické druhy může být v chladnějších měsících roku cíleným rybolovem, ale koncem jara a v létě, kdy jsou sledi obecní a makrely obecné loveny v obdobném množství, je rybolovem smíšeným. Oba druhy může během rybolovného období odlovit stejné plavidlo při stejném vytažení sítě v rámci téhož rybářského výjezdu nebo v tomtéž lovišti. Makrela obecná je tak přidruženým druhem sledě obecného. Dalším odlovem a vývozem nakrely obecné by proto byly Faerské ostrovy vedeny k dalšímu odlovu vysokého množství sledě obecný, jenž je nevyhnutelným vedlejším úlovkem, a to i v případě, že by sleď obecný nemohl být do Unie vyvážen. Proto pokud by se do opatření nezahrnul dovoz makrely obecné, byla by oslabena účinnost zákazu dovozu sledě obecného jako prostředku, který má k zabránit dalším škodám ve vztahu k udržitelnosti populace sledě obecného. Makrela obecná žije natolik na stejném teritoriu jako sleď obecný, že při lovu makrely obecné v lovištích pod kontrolou Faerských ostrovů vždy hrozí riziko, že dojde i k odlovu sledě obecného. Z tohoto důvodu existuje u všech makrel obecných pod kontrolou Faerských ostrovů pravděpodobnost, že by mohly být uloveny společně se sleděm obecným. V důsledku této skutečnosti by se v zájmu účinnosti měla obchodní opatření vztahovat jak na sledě obecného, tak na makrelu obecnou.
(24)
Při posuzování přiměřenosti opatření, a zejména při rozhodování o tom, zda by se omezení obchodu s hlavními druhy ulovenými při rybolovu sledě obecného měla týkat jen určitého množství, nebo zda by měl být zakázán veškerý dovoz, Komise zkoumala, zda by jako přiměřenější opatření mohla být oproti úplnému zákazu dovozu všech produktů vyrobených ze sledě obecného nebo makrely obecné nebo produktů obsahujících tyto ryby zamýšlena i jiná alternativní opatření. Posuzovány byly tři možné varianty: i) množstevní omezení všech produktů, jimiž by se dovoz omezil na tradiční obchodní výměny, ii) úplný zákaz pouze čerstvých, zmrazených nebo konzervovaných ryb, kromě složitějších výrobků, jako je rybí moučka a tuk a iii) zákaz dovozu omezený pouze na sledě obecného a produkty z něj. Zatímco první z těchto tří variant by mohla být vzhledem ke značnému významu vývozu rybí moučky z Faerských ostrovů do EU velmi účinnou, považuje se v této fázi za příliš zatěžující, zejména přihlédne-li se ke skutečnosti, že tento krok může jednak ovlivnit ta odvětví rybolovu Faerských ostrovů, která přímo nesouvisí s odvětvím pelagického rybolovu, a zároveň vytvoří vysokou administrativní zátěž v souvislosti s rozbory vzorků rybí moučky a tuku ve specializovaných laboratořích za účelem určení jejich druhového složení. Třetí varianta, jak je uvedeno výše, se považuje za neúčinnou, pokud mohou být její případné hospodářské důsledky snadno kompenzovány vývozem makrely obecné. Z tohoto důvodu skýtá největší rovnováhu mezi prostředky a jejich žádoucími účinky druhá alternativa, přičemž k dosažení potřebného výsledku neexistují žádná jiná méně obtížná opatření.
(25)
Při posuzování přiměřenosti Komise rovněž zkoumala, zda nejsou zapotřebí i jiná opatření než omezení dovozu, zejména pak omezení vztahující se na využívání přístavů. Jelikož jsou přístavy využívány pro doplňování paliva, vykládku, výměnu posádky, opravy a odpočinek posádky, a představují tak běžné a nezbytné činnosti spojené s lovem sledě obecného, dospěla Komise k závěru, že tato opatření jsou rovněž nezbytná a neexistují žádná jiná, méně omezující opatření, jimiž by se za účelem postihu neudržitelného lovu sledě obecného loďstvům Faerských ostrovů zabránilo využívat zařízení EU.
(26)
Při hodnocení ekologických, obchodních, hospodářských a sociálních účinků opatření v krátkodobém a dlouhodobém horizontu, jakož i administrativní zátěže související s prováděním těchto opatření lze dospět k závěru, že opatření jsou přiměřená a nebudou mít nepřijatelné účinky ani nevytvoří nepatřičnou zátěž. Opatření jsou šetrná vůči životnímu prostředí, neboť se předpokládá, že přispějí k lepší udržitelnosti populace sledě obecného. Obchodní účinky opatření budou mírné, neboť jakkoli lze očekávat bezprostřední hospodářský dopad, ve střednědobém horizontu bude možné nalézt alternativní mechanismy obchodní výměny a neočekává se, že by v rámci EU byly nakonec problémy se zásobováním. Hospodářské a sociální účinky by měly být v krátkodobém horizontu mírné, neboť budou souviset s obchodními účinky; ovšem ve střednědobém a dlouhodobém horizontu budou, pakliže se opatřeními dosáhne požadovaných dopadů, tyto účinky nevyhnutelně velmi příznivé, a to zvláště pro loďstva, která z hospodářského hlediska značně závisejí na lovu pelagických ryb. Administrativní zátěž v souvislosti s danými opatřeními bude poměrně nízká, uvážíme-li, že většinou kontrolních prostředků (včetně personálu) potřebných k prosazování opatření již členské státy disponují.
(27)
Na závěr Komise přezkoumala slučitelnost opatření s mezinárodním právem a došla k závěru, že se týkají vyčerpatelné populace ryb a mají zamezit nadměrnému využívání populace, jelikož cílem těchto opatření je udržet populaci atlantsko-skandinávského sledě obecného v rámci bezpečných biologických limitů. Tato opatření platí ve spojení s vlastními opatřeními Unie pro zachování zdrojů (čl. 5 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 1026/2012). Unie zejména v souladu s doporučením Mezinárodní rady pro průzkum moří (ICES) snížila svůj odlov o 26 % a v plném rozsahu uplatňuje podmínky a omezení dlouhodobého plánu řízení, na němž se pobřežní státy dohodly a uplatňují jej od roku 1999 a který rada ICES v květnu 2013 opětovně potvrdila jako plán, jenž je v souladu s preventivním přístupem, i jako správný řídicí přístup pro zachování odlovu v rámci bezpečných biologických limitů. Kromě toho pro nárok Faerských ostrovů na větší podíl na rybolovu atlantsko-skandinávského sledě obecného neexistují nezvratné vědecké důkazy a z tohoto důvodu by bylo vhodné odlov Faerských ostrovů snížit ve smyslu doporučení rady ICES na rok 2013.
(28)
V důsledku uvedených skutečností by jako první krok měla být přijata opatření, která by zahrnovala: a) zákaz dovozu sledě obecného a makrely obecné z atlantsko-skandinávských populací a produktů rybolovu obsahujících tyto ryby nebo produktů z nich vyrobených a b) omezení využívání přístavů Unie plavidly provozujícími rybolov populací atlantsko-skandinávského sledě obecného a makrely obecné pod kontrolou Faerských ostrovů a plavidly přepravujícími ryby nebo produkty rybolovu pocházející z uvedeného rybolovu. Za účelem snazšího prosazování opatření vztahujících se na plavidla, která provozují lov příslušných populací sledě obecného nebo makrely obecné či která přepravují ryby a produkty rybolovu pocházející z těchto populací, by členským státům měly být poskytnuty seznamy těchto plavidel. Aby bylo možné určit, zda byly sleď obecný či makrela obecná uloveny pod kontrolou Faerských ostrovů, měl by se využívat systém osvědčení o úlovku uvedený v kapitole III nařízení Rady (ES) č. 1005/2008 ze dne 29. září 2008, kterým se zavádí systém Společenství pro předcházení, potírání a odstranění nezákonného, nehlášeného a neregulovaného rybolovu, mění nařízení (EHS) č. 2847/93, (ES) č. 1936/2001 a (ES) č. 601/2004 a zrušují nařízení (ES) č. 1093/94 a (ES) č. 1447/1999 (5).
(29)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro rybolov a akvakulturu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení označuje Faerské ostrovy za zemi umožňující neudržitelný rybolov populace atlantsko-skandinávského sledě obecného a stanoví ve vztahu k Faerským ostrovům opatření k zajištění dlouhodobého zachování této populace.
Článek 2
Oblast působnosti a cíle
Toto nařízení se použije na rybolov atlantsko-skandinávského sledě obecného provozovaný pod kontrolou Faerských ostrovů. Má za cíl zajistit dlouhodobou udržitelnost populace atlantsko-skandinávského sledě obecného.
Článek 3
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
a)
„populací atlantsko-skandinávského sledě obecného“ se rozumí populace sledě obecného (Clupea harengus) v podoblastech ICES (Mezinárodní rady pro průzkum moří) I, II, V, XII a XIV (6);
b)
„atlantsko-skandinávským sleděm obecným“ se rozumí ryba z populace atlantsko-skandinávského sledě obecného;
c)
makrela obecná je rybou druhu Scomber scombrus, která byla ulovena v oblastech výskytu atlantsko-skandinávského sledě obecného;
d)
výrazem „uloven pod kontrolou Faerských ostrovů“ se rozumí uloven plavidly plujícími pod vlajkou Faerských ostrovů nebo plavidly plujícími pod vlajkou jiného státu, které mají povolení k rybolovu ve výlučné hospodářské zóně Faerských ostrovů nebo byly pronajaty faerskou společností či faerskými orgány.
Článek 4
Označení
Faerské ostrovy se označují za zemi umožňující neudržitelný rybolov populace atlantsko-skandinávské sledě obecného.
Článek 5
Opatření
1. Na území Unie, včetně za účelem překládky v přístavech, se zakazuje vstup ryb nebo produktů rybolovu stanovených v příloze, které sestávají ze sledě obecného nebo makrely obecné ulovených pod kontrolou Faerských ostrovů, které jsou z nich vyrobeny nebo které je obsahují.
2. Zakazuje se využívání přístavů Unie plavidly plujícími pod vlajkou Faerských ostrovů lovícími populace atlantsko-skandinávského sledě obecného nebo makrely obecné a plavidly přepravujícími ryby nebo produkty rybolovu pocházející z atlantsko-skandinávského sledě obecného nebo makrely obecné, které byly uloveny plavidly plujícími pod vlajkou uvedené země nebo plavidly, jež mají od uvedené země povolení a plují pod vlajkou jiného státu. Tento zákaz se nepoužije v případě vyšší moci nebo nouze ve smyslu článku 18 Úmluvy Organizace spojených národů z roku 1982 o mořském právu, pokud jde o služby, které jsou nezbytně nutné pro nápravu těchto situací.
Článek 6
Provádění
1. Příslušné orgány členských států využijí systém osvědčení o úlovku uvedený v kapitole III nařízení (ES) č. 1005/2008, aby určily všechny produkty, na které se vztahuje zákaz uvedený v čl. 5 odst. 1 tohoto nařízení.
2. Pro snazší provádění zákazu stanoveného v čl. 5 odst. 2 obdrží členské státy orientační seznamy plavidel, jež dle spolehlivých zdrojů údajů provozovaly nebo v současnosti provozují rybolov populace atlantsko-skandinávského sledě obecného nebo makrely obecné pod kontrolou Faerských ostrovů.
Článek 7
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 20. srpna 2013.
KOMISIJOS ĮGYVENDINIMO REGLAMENTAS (ES) Nr. 793/2013
2013 m. rugpjūčio 20 d.
kuriuo nustatomos Farerų Saloms taikomos priemonės, kuriomis siekiama užtikrinti prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių išteklių išsaugojimą
(Tekstas svarbus EEE)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2012 m. spalio 25 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (ES) Nr. 1026/2012 dėl tam tikrų priemonių siekiant išsaugoti žuvų išteklius, susijusių su valstybėmis, kurios leidžia vykdyti netausiąją žvejybą (1), ypač į jo 4 straipsnį,
kadangi:
(1)
prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių (dar vadinamų norvegiškomis pavasarį neršiančiomis silkėmis) ištekliai - didžiausi pasaulyje atlantinių silkių ištekliai. Sužvejojama nuo vieno iki dviejų milijonų tonų šių išteklių žuvų. Tačiau dėl intensyvaus naudojimo, kurį lėmė pernelyg intensyvi išteklių žvejyba, išteklių drastiškai sumažėjo, jų žvejyba buvo nutraukta daugiau kaip dviem dešimtmečiams (nuo 8-ojo dešimtmečio pradžios iki 10-ojo dešimtmečio vidurio) ir tai turėjo skaudžių pasekmių laivynams, kurie žvejojo šiuos išteklius;
(2)
prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių ištekliams atsinaujinus ir 1996 m. leidus vėl juos žvejoti, pasikonsultavus penkioms šalims, į kurių išskirtinę ekonominę zoną šios rūšies žuvys atplaukia per savo migracijos ciklą: Rusijos Federacijai, Norvegijai, Farerų Saloms, Islandijai ir Europos Sąjungai (toliau - jūrinės valstybės), šiems ištekliams imtos taikyti valdymo priemonės;
(3)
nuo 2007 m. tvarką, dėl kurios susitarta per jūrinių valstybių konsultacijas, sudarė konkrečios taisyklės dėl bendro leidžiamo sužvejoti kiekio (BLSK) pasidalijimo ir įsipareigojimas ateityje kiekvienai tekusias BLSK dalis išlaikyti palyginti pastovias. Susitarta dėl tokių prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių išteklių BLSK dalių: 5,16 % Farerų Saloms, 14,51 % Islandijai, 6,51 % Sąjungai, 61 % Norvegijai ir 12,82 % Rusijos Federacijai. Be to, jūrinės valstybės taip pat turėjo sudariusios ilgalaikį susitarimą peržiūrėti ir persvarstyti bendrai sutartus valdymo susitarimus tik bendrai ir remdamosi moksline rekomendacija ir iki tam tikros datos;
(4)
siekdamos palengvinti bendro leidžiamo sužvejoti kiekio nustatymą, jūrinės valstybės, remdamosi turimomis mokslinėmis žiniomis, bendrai parengė ir įgyvendino ilgalaikį valdymo planą, kuriame laikomasi atsargumo principo, kuriuo siekiama žvejojant neviršyti saugių biologinių ribų ir kuris parengtas taip, kad būtų užtikrinta tausioji žvejyba;
(5)
šio ilgalaikio valdymo plano tikslas - siekti, kad išteklių biomasės dydis nebūtų mažesnis negu 2 500 000 t, ir dėti visas pastangas, kad jis viršytų 5 000 000 t, t. y. dydį, kuris, kaip manoma, užtikrintų didžiausią galimą tausiosios žvejybos laimikį. To siekiama ribojant žvejybą tokiu būdu, kad būtų užtikrintas mirtingumo dėl žvejybos koeficientas 0,125. Susitarta, kad biomasės dydžiui tapus mažesniam negu 5 000 000 t, mirtingumo dėl žvejybos koeficientas turėtų būti sumažintas siekiant užtikrinti spartų išteklių atsinaujinimą;
(6)
2012 m. rugsėjo mėn. Tarptautinė jūrų tyrinėjimo taryba (ICES), vadovaudamasi valdymo plane nustatytu atsargumo principu, rekomendavo, kad 2013 m. penkioms jūrinėms valstybėms nustatytas bendras leidžiamas sužvejoti kiekis neviršytų 619 000 t, o tai yra 26 % mažiau, palyginti su 2012 m. nustatytu BLSK;
(7)
per pakrantės valstybių konsultacijas, vykusias nuo 2012 m. spalio mėn. iki 2013 m. sausio mėn., per kurias buvo siekiama susitarti dėl tvarkos, kuri bus taikoma 2013 m., Farerų Salų atstovai ne kartą pareiškė, jog jie atsisako toliau laikytis dabartinės pasidalijimo tvarkos. Dėl tvarkos, kuri bus taikoma 2013 m., galiausiai susitarta 2013 m. sausio 18 d., tačiau susitarė tik keturios jūrinės valstybės siekdamos, kad jūrinės valstybės ir toliau kuo labiau koordinuotai valdytų išteklius. Šių konsultacijų 2013 m. sausio 23 d. suderintame protokole teigiama, kad: „Delegacijos išreiškė susirūpinimą, kad Farerų Salos nebetaiko jūrinių valstybių susitarimo apie tai iš anksto nepranešusios“. Kadangi Farerų Salų atstovams pasitraukus iš konsultacijų buvo neįmanoma pasiekti penkių šalių susitarimo dėl tvarkos, likusios keturios šalys tarpusavyje susitarė atsižvelgti į Farerų Salų žvejybos interesus ir atidėti jų tradicinę BLSK dalį, t. y. dalį, kuri Farerų Saloms priklausė pagal 2007 m. tvarką ir kuri sudarė 31 000 tonų (5,16 % BLSK);
(8)
per pakrantės valstybių konsultacijas, vykusias iki 2013 m. sausio 23 d., Farerų Salų atstovai nepateikė jokio reikalavimo dėl konkrečios BLSK dalies, nepateikė jokio pasiūlymo raštu ar žodžiu dėl naujos pasidalijimo tvarkos, nesiekė dalyvauti konsultacijose su kitomis keturiomis šalimis ir nedėjo jokių pastangų bendradarbiauti aptariant tvarką, kuri bus taikoma 2013 m.;
(9)
Farerų Salų Žuvininkystės ministras 2013 m. kovo 26 d. padarė pareiškimą, kad Farerų Salų laivynui vienašališkai nustatytas leidžiamas sužvejoti kiekis - 105 230 tonų; tai sudaro 17 % rekomenduojamo BLSK arba daugiau nei tris kartus viršija BLSK dalį pagal anksčiau sutartą tvarką ir tai yra 145 % padidėjimas, palyginti su jų 2012 m. BLSK dalimi. Tą vienašališką pareiškimą reikėtų vertinti atsižvelgiant į pirmiau minėtą mokslinę rekomendaciją 2013 m. 26 % sumažinti sužvejotų žuvų kiekį. Tuo pareiškimu Farerų Salos de facto atsisakė vykdyti bendrai sutartą valdymo planą;
(10)
šiais veiksmais Farerų Salos nebendradarbiauja su Sąjunga ir kitomis jūrinėmis valstybėmis valdant bendro intereso žuvų išteklius (prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių išteklius) ir nesilaiko įsipareigojimų pagal 1982 m. gruodžio 10 d. Jungtinių Tautų jūrų teisės konvencijos (UNCLOS) 61 straipsnio 2 dalį, 63 straipsnio 1 ir 2 dalis, 118, 119 ir 300 straipsnius bei Jungtinių Tautų susitarimo dėl 1982 m. gruodžio 10 d. Jungtinių Tautų jūrų teisės konvencijos nuostatų, susijusių su vienos valstybės ribas viršijančių žuvų išteklių ir toli migruojančių žuvų išteklių apsauga ir valdymu, įgyvendinimo (JT susitarimas dėl žuvų išteklių) 5 ir 6 straipsnius, 8 straipsnio 1 ir 2 dalis;
(11)
jei būtų pasiektas keturių jūrinių valstybių ir Farerų Salų nustatytas leidžiamas sužvejoti kiekis, tuomet bendras sužvejotų žuvų kiekis pasiektų 692 290 t ir tai būtų pernelyg intensyvi žvejyba, palyginti su rekomenduojamu BLSK. Pagal ICES vertinimus ir sužvejotų žuvų kiekio prognozes, pateiktus kartu su rekomendacijomis dėl 2013 m. žvejybos sezono valdymo (2), dėl tokio sužvejotų žuvų kiekio 2014 m. pradžioje išteklių neršiančių žuvų biomasė būtų 4 200 000 t, taigi gerokai mažesnė negu 5 000 000 t dydis, kuris, kaip manoma, užtikrintų didžiausią galimą tausiosios žvejybos laimikį;
(12)
be to, nauji viešai prieinami moksliniai įrodymai, kuriuos ICES pateikė 2013 m. gegužės mėn. (3), patvirtina, kad toks ilgalaikis valdymo planas, koks parengtas dabar (kuriuo siekiama mirtingumo dėl žvejybos koeficiento 0,125), yra atsargus, tačiau padidinus mirtingumo dėl žvejybos koeficientą iki 0,15 (taip nutiktų dėl didesnės Farerų Salų BLSK dalies) planas taptų neatsargus ir atsirastų didesnė išteklių išeikvojimo rizika;
(13)
pagal Reglamento (ES) Nr. 1026/2012 3 straipsnį valstybę galima laikyti valstybe, kuri leidžia vykdyti netausiąją žvejybą, jeigu: a) ji nebendradarbiauja valdant bendro intereso žuvų išteklius ir laikantis visų 1982 m. gruodžio 10 d. Jungtinių Tautų jūrų teisės konvencijos (UNCLOS) ir 1995 m. rugpjūčio 4 d. Susitarimo dėl 1982 m. gruodžio 10 d. Jungtinių Tautų jūrų teisės konvencijos nuostatų, susijusių su vienos valstybės ribas viršijančių žuvų išteklių ir toli migruojančių žuvų išteklių apsauga ir valdymu, įgyvendinimo (UNFSA) ar bet kokio kito tarptautinio susitarimo nuostatų ar tarptautinės teisės normų ir b) arba i) ji nepriima reikalingų žvejybos valdymo priemonių, arba ii) žvejybos valdymo priemones ji priima tinkamai neatsižvelgusi į kitų valstybių ir Sąjungos teises, interesus ir pareigas ir dėl tų žvejybos valdymo priemonių, jas taikant kartu su priemonėmis, kurių ėmėsi kitos valstybės ir Sąjunga, žvejybos veikla galėtų lemti žuvų išteklių netausią būklę;
(14)
remiantis pirmiau išdėstytais argumentais, Farerų Salos atitinka visus kriterijus pagal kuriuos ji gali būti laikoma valstybe, kuri leidžia vykdyti netausiąją žvejybą, todėl Komisija gali priimti Reglamente (ES) Nr. 1026/2012 numatytas priemones;
(15)
Komisija nusprendė pagal Reglamento (ES) Nr. 1026/2012 6 straipsnį Farerų Salų vietos Vyriausybei ir Danijos Vyriausybei 2013 m. gegužės 17 d. sprendimu (4) ir tos pačios dienos raštu pranešti apie savo ketinimą Farerų Salas priskirti prie valstybių, kurios leidžia vykdyti netausiąją žvejybą, nurodydama tokio priskyrimo priežastis ir apibūdindama galimas priemones, kurių galima imtis pagal tą reglamentą. Farerų Salų vietos Vyriausybė tą pačią dieną patvirtino raštą gavusi;
(16)
iki 2013 m. birželio 17 d. Farerų Salų vietos Vyriausybė atsakė į pranešimą užginčydama Komisijos pateiktus argumentus ir pateikdama savo argumentus, esą jie nepasitraukė iš konsultacijų, kad jie tebėra įsipareigoję derybų keliu rasti sprendimą dėl išteklių pasidalijimo, ir kad ES neturi teisės naudoti prievartos priemonių. Tačiau nenurodė ketinantys pakeisti savo sprendimą dėl 2013 metams nustatyto netausaus leidžiamo sužvejoti kiekio ir nepateikė jokio aiškaus tokio didelio 2013 m. leidžiamo sužvejoti kiekio pagrindimo, išskyrus nepagrįstą teiginį, kad „pastaraisiais metais Farerų Salų jurisdikcijai priklausančiose jūrų zonose šių išteklių aptinkama daugiau“;
(17)
Komisija išnagrinėjo esamą mokslinę literatūrą šia tema ir rado tik teiginius apie retkarčiais Farerų Salų vandenyse sezono metu ilgesnį laikotarpį būnančias atlantines silkes, tačiau nerado jokių nuorodų, kurios leistų šį reiškinį vertinti kaip stabilų ar nuolatinį jų kiekio padidėjimą. Kalbant apie Farerų Salų pateiktą argumentą, kad 2014 m. išteklių dydis bet kuriuo atveju, o ne dėl jų vienašališkai padidintos BLSK dalies, bus mažesnis nei tas, kuris užtikrina didžiausią galimą tausiosios žvejybos laimikį, reikėtų pažymėti, kad, remiantis naujausiomis mokslinėmis rekomendacijomis (žr. 12 konstatuojamąją dalį), nors ištekliai gali atsinaujinti iki tokio dydžio, kuris užtikrina didžiausią galimą tausiosios žvejybos laimikį, jie ilgiau išliks žemiau to lygio ir bus didesnė išteklių išeikvojimo rizika, jei dabartinis mirtingumo dėl žvejybos koeficientas bus padidintas iki vertės, kuri tolygi vertei, kuri būtų pasiekta dėl didesnės Farerų Salų BLSK dalies;
(18)
kruopščiai išanalizavusi Farerų Salų vietos Vyriausybės pateiktus argumentus Komisija padarė išvadą, kad argumentai nepanaikina priežasčių, dėl kurių Komisija pateikė pranešimą, ir nėra objektyvios priežasties, kad jais būtų galima pateisinti šios šalies bendradarbiavimo stoką. Remdamasi ta išvada ir dėl Farerų Salų nenoro pakeisti 2013 metams vienašališkai nustatytą leidžiamą sužvejoti kiekį, Komisija padarė išvadą, kad Farerų Salos ir toliau atitinka kriterijus, pagal kuriuos ji gali būti laikoma valstybe, kuri leidžia vykdyti netausiąją žvejybą;
(19)
todėl Komisija mano, kad būtina priimti priemones pagal Reglamento (ES) Nr. 1026/2012 4 straipsnį;
(20)
tos priemonės turi būti veiksmingos ir proporcingos, kad būtų pasiektas išteklių išsaugojimo tikslas ir kad būtų užkirstas kelias Farerų Saloms pasinaudoti Sąjungos rinkų, uostų ir įrenginių teikiamais privalumais siekiant toliau vykdyti netausiąją atlantinių silkių žvejybą;
(21)
be to, Komisija įvertino priemonių, kurias galima priimti pagal Reglamento (ES) Nr. 1026/2012 4 straipsnio 1 dalį, trumpalaikį ir ilgalaikį poveikį aplinkai, prekybai ir ekonomikai bei jų socialinį poveikį, taip pat su jų įgyvendinimu susijusią administracinę naštą;
(22)
remiantis tuo vertinimu tikslinga visų pirma priimti tam tikras Reglamento (ES) Nr. 1026/2012 4 straipsnio 1 dalies c, d, e ir i punktuose išvardytas priemones. Jei šios priemonės būtų neveiksmingos ir jei Farerų Salos ir toliau leistų vykdyti netausiąją žvejybą, būtų galima nustatyti papildomas priemones;
(23)
šaltesniais metų mėnesiais Farerų Salų įvairiagyliais tralais vykdoma atlantinių silkių žvejyba gali būti laikoma specializuota žvejyba, tačiau vėlyvą pavasarį ir vasarą, kai sužvejojami panašūs atlantinių silkių ir atlantinių skumbrių kiekiai - mišriąja žvejyba. Sezono metu abi rūšis galima sužvejoti tuo pačiu laivu, tuo pačiu žvejybos įrankio traukimu per tą patį žvejybos reisą arba tose pačiose žvejybos vietose. Taigi, atlantinė skumbrė yra su atlantine silke susijusi rūšis. Dėl šios priežasties, žvejodamos ir eksportuodamos atlantines skumbres, Farerų Salos ir toliau sužvejos daug atlantinių silkių, kurios yra neišvengiama priegauda, net jei atlantinių silkių ir nebūtų galima eksportuoti į Sąjungą. Todėl, neįtraukus atlantinių skumbrių importo į priemones, sumažėtų draudimo importuoti atlantines silkes, kaip priemonės, kuria siekiama užkirsti kelią tolesnei žalai atlantinių silkių išteklių tvarumui, efektyvumas. Atlantinės skumbrės laikosi kartu su atlantinėmis silkėmis taip glaudžiai, kad žvejojant atlantines skumbres Farerų Salų kontroliuojamuose žvejybos rajonuose visada yra pavojus sužvejoti ir atlantines silkes. Taigi, yra tikimybė, kad visos atlantinės skumbrės, sužvejotos kontroliuojant Farerų Saloms, yra sužvejotos kartu su atlantinėmis silkėmis. Todėl tam, kad prekybos priemonės būtų veiksmingos, jos turėtų apimti ir atlantines silkes, ir atlantines skumbres;
(24)
vertindama priemonių proporcingumą ir visų pirma spręsdama, ar pagrindinių rūšių, sužvejojamų žvejojant atlantines silkes, prekybos apribojimai turėtų būti siejami su tam tikru ribojamu kiekiu, ar turėtų būti uždraustas visas jų importas, Komisija išnagrinėjo, ar alternatyvios priemonės, o ne visų produktų iš atlantinių silkių arba iš atlantinių skumbrių arba į kurių sudėtį jos įeina, visiškas importo draudimas, galėtų būti laikomos proporcingesnėmis. Buvo įvertintos trys galimos alternatyvos: i) visiems produktams taikomas kiekybinis ribojimas, importas galimas tik tradicinių mainų atveju, ii) visiškas šviežios, užšaldytos ir konservuotos žuvies importo uždraudimas, netaikant šio draudimo įmantresniems produktams, tokiems kaip žuvų miltai ar aliejus, ir iii) importo uždraudimas, taikomas tik atlantinėms silkėms ir produktams iš atlantinių silkių. Nors pirmoji iš šių trijų galimybių galėtų būti labai veiksminga dėl žuvų miltų eksporto iš Farerų Salų į ES svarbos, šiame etape ji laikoma pernelyg apsunkinančia, visų pirma atsižvelgiant į tai, kad, viena vertus, tai paveiktų Farerų Salų žvejybos pramonės sektorius, kurie nėra tiesiogiai susiję su pelaginių žuvų žvejyba ir, kita vertus, taip būtų užkrauta didelė administracinė našta, susijusi su žuvų miltų ir aliejaus mėginių analize specializuotose laboratorijose siekiant nustatyti jų sudėtį pagal žuvų rūšis. Kaip minėta pirmiau, trečioji alternatyva laikoma neefektyvia, nes jos galimą ekonominį poveikį gali lengvai kompensuoti atlantinių skumbrių eksportas. Todėl pagal antrą alternatyvą užtikrinama geriausia priemonių ir jų pageidaujamo poveikio pusiausvyra ir nėra paprastesnių priemonių pageidaujamam rezultatui pasiekti;
(25)
vertindama proporcingumą Komisija taip pat išnagrinėjo, ar reikalingos kitos priemonės, ne tik importo apribojimai, visų pirma apribojimai naudotis uostais. Kadangi uostų naudojimas degalų atsargoms papildyti, kroviniams iškrauti, įgulai pasikeisti, remonto darbams ir poilsiui yra įprasta ir būtina veikla, susijusi su atlantinių silkių žvejyba, Komisija padarė išvadą, kad tokios priemonės taip pat yra būtinos ir negalima taikyti švelnesnių ribojamųjų priemonių, kad būtų užkirstas kelias Farerų Saloms pasinaudoti ES įrenginių teikiamais privalumais vykdant netausiąją atlantinių silkių žvejybą;
(26)
vertinant priemonių trumpalaikį ir ilgalaikį poveikį aplinkai, prekybai ir ekonomikai bei jų socialinį poveikį, taip pat su jų įgyvendinimu susijusią administracinę naštą, galima daryti išvadą, kad priemonės yra pagrįstos, neturės nepageidaujamo poveikio ir nebus užkrauta bereikalingos naštos. Priemonių poveikis aplinkai yra didelis, nes tikimasi, kad jos padės pagerinti atlantinių silkių išteklių tvarumą. Priemonių poveikis prekybai bus nedidelis, nes, nors tikimasi greito ekonominio poveikio, vidutinės trukmės laikotarpiu galima nustatyti alternatyvius mainų mechanizmus ir tikimasi, kad galiausiai ES nepajus pasiūlos trūkumo. Tikimasi, kad trumpuoju laikotarpiu ekonominis ir socialinis poveikis bus nedidelis, kadangi jis bus susijęs su poveikiu prekybai; tačiau vidutinės trukmės ir ilguoju laikotarpiais, jei taikant priemones bus pasiektas norimas poveikis, jis bus labai teigiamas, ypač laivynams, kurių ekonominė priklausomybė nuo pelaginių žuvų yra didelė. Priemonių taikymo administracinė našta bus palyginti nedidelė, jei atsižvelgsime į tai, kad kontrolės priemonės, įskaitant darbuotojus, kurių reikia priemonių vykdymui užtikrinti, valstybėse narėse jau egzistuoja;
(27)
galiausiai Komisija išnagrinėjo priemonių suderinamumą su tarptautine teise ir padarė išvadą, kad jos yra susijusios su žuvų išteklių, kuriems netausiai naudojant gresia pereikvojimas, išsaugojimu; jomis siekiama, kad išteklių pereikvojimo vengimas būtų veiksmingas, nes priemonėmis siekiama neviršyti prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių išteklių saugių biologinių ribų. Priemonės įsigaliojo kartu su Sąjungos taikomomis išsaugojimo priemonėmis (Reglamento (ES) Nr. 1026/2012 5 straipsnio 1 dalies b punktas. Visų pirma, atsižvelgusi į Tarptautinės jūrų tyrinėjimo tarybos (ICES) rekomendaciją, Sąjunga sumažino savo sužvejojamą kiekį 26 %; taip pat visiškai taiko ilgalaikio valdymo plano, dėl kurio jūrinės valstybės susitarė 1999 m. ir nuo tada jį taiko ir kurį 2013 m. gegužės mėn. patvirtino ICES kaip derantį su atsargumo principu ir valdymo principu, kai žvejojant laikomasi saugių biologinių ribų, sąlygas ir apribojimus. Be to, nėra įtikinamo mokslinio įrodymo, pagal kurį Farerų Salos turėtų teisę į didesnę prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies esančių atlantinių silkių išteklių dalį; taigi, būtų buvę tinkama sumažinti jų kvotas, kaip tai rekomenduoja ICES 2013 m.;
(28)
todėl priemonės, kurias reikia priimti pirmiausia, turėtų apimti: a) draudimą importuoti prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių ir atlantinių skumbrių išteklių žuvis bei žuvininkystės produktus, pagamintus iš tokių žuvų arba kurių sudėtyje yra tokių žuvų, ir b) apribojimus laivams, Farerų Saloms kontroliuojant žvejojantiems prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių arba atlantinių skumbrių išteklius, ir laivams, gabenantiems taip sužvejotas žuvis arba iš jų pagamintus žuvininkystės produktus, naudotis Sąjungos uostais. Siekiant palengvinti priemonių, taikomų laivams, žvejojantiems atitinkamus atlantinių silkių ar atlantinių skumbrių išteklius, arba laivams, gabenantiems šias žuvis arba iš šių išteklių pagamintus žuvininkystės produktus, vykdymo užtikrinimą, valstybėms narėms reikėtų pateikti tokių laivų sąrašus. Siekiant nustatyti, ar atlantinės silkės arba atlantinės skumbrės sužvejotos Farerų Saloms kontroliuojant, reikėtų pasinaudoti 2008 m. rugsėjo 29 d. Tarybos reglamento (EB) Nr. 1005/2008, nustatančio Bendrijos sistemą, kuria siekiama užkirsti kelią neteisėtai, nedeklaruojamai ir nereglamentuojamai žvejybai, atgrasyti nuo jos ir ją panaikinti, iš dalies keičiančio reglamentus (EEB) Nr. 2847/93, (EB) Nr. 1936/2001 ir (EB) Nr. 601/2004 bei panaikinančio reglamentus (EB) Nr. 1093/94 ir (EB) Nr. 1447/1999 (5), III skyriuje nustatyta sugautų žuvų kiekio sertifikavimo sistema;
(29)
šiame reglamente numatytos priemonės atitinka Žuvininkystės ir akvakultūros vadybos komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
Dalykas
Šiuo reglamentu Farerų Salos pripažįstamos valstybe, kuri leidžia vykdyti netausiąją prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių išteklių žvejybą, ir nustatomos Farerų Saloms taikomos priemonės, kuriomis siekiama užtikrinti tų išteklių ilgalaikį išsaugojimą.
2 straipsnis
Taikymo sritis ir tikslai
Šis reglamentas taikomas prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių išteklių žvejybai, kurią kontroliuoja Farerų Salos. Jo tikslas - užtikrinti prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių išteklių ilgalaikį tvarumą.
3 straipsnis
Apibrėžtys
Šiame reglamente vartojamų terminų apibrėžtys:
a)
prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių ištekliai - atlantinių silkių (Clupea harengus) ištekliai ICES (Tarptautinė jūros tyrinėjimo taryba) I, II, V, XII ir XIV parajoniuose (6);
b)
prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinės silkės - prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių išteklių žuvys;
c)
atlantinės skumbrės - Scomber scombrus rūšies žuvys, sužvejotos rajonuose, kuriuose yra prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių;
d)
sužvejotos Farerų Saloms kontroliuojant - sužvejotos su Farerų Salų vėliava plaukiojančių laivų, su kitos valstybės vėliava plaukiojančių laivų, kuriems buvo leista žvejoti Farerų Salų išskirtinėje ekonominėje zonoje, arba Farerų Salų įmonių arba Farerų Salų valdžios institucijų frachtuojamų laivų.
4 straipsnis
Priskyrimas
Farerų Salos laikomos valstybe, kuri leidžia vykdyti prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių išteklių netausiąją žvejybą.
5 straipsnis
Priemonės
1. Draudžiama į Sąjungos teritoriją įvežti, įskaitant perkrovimo uostuose tikslais, priede nustatytas žuvis ar žuvininkystės produktus, kuriuos sudaro prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinės silkės arba atlantinės skumbrės, sužvejotos Farerų Saloms kontroliuojant, kurie yra iš šių žuvų pagaminti arba į kurių sudėtį jos įeina.
2. Draudžiama naudotis Sąjungos uostais su Farerų Salų vėliava plaukiojantiems laivams, žvejojantiems prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantines silkes arba atlantines skumbres ir laivams, gabenantiems iš prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantinių silkių arba atlantinių skumbrių pagamintus žuvininkystės produktus, kuriuos sužvejojo su tos valstybės vėliava plaukiojantys laivai arba laivai, kuriems ta valstybė suteikė leidimą vykdyti tokią žvejybą, nors jie ir plaukioja su kitos valstybės vėliava. Šis draudimas netaikomas nenugalimos jėgos arba nelaimės atvejais, kaip apibrėžta 1982 m. Jungtinių Tautų jūros teisės konvencijos 18 straipsnyje, kad būtų suteiktos paslaugos, kurių būtinai reikia padėčiai ištaisyti.
6 straipsnis
Įgyvendinimas
1. Valstybių narių kompetentingos institucijos naudojasi Reglamento (EB) Nr. 1005/2008 III skyriuje nustatyta sugautų žuvų kiekio sertifikavimo sistema, kad nustatytų produktus, kuriems taikomas šio reglamento 5 straipsnio 1 dalyje nustatytas draudimas.
2. Siekdamos palengvinti 5 straipsnio 2 dalyje nustatyto draudimo įgyvendinimą, valstybės narės aprūpinamos orientacinio pobūdžio laivų, kurie, remiantis patikimais duomenų šaltiniais, Farerų Saloms kontroliuojant žvejojo arba dabar žvejoja prie Skandinavijos esančios Atlanto vandenyno dalies atlantines silkes arba atlantines skumbres, sąrašais.
7 straipsnis
Įsigaliojimas
Šis reglamentas įsigalioja septintą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Šis reglamentas privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2013 m. rugpjūčio 20 d.