NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 1046/2014
ze dne 28. července 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 508/2014 o Evropském námořním a rybářském fondu, pokud jde o kritéria pro výpočet dodatečných nákladů vynaložených provozovateli při rybolovu, chovu a při zpracovávání a uvádění na trh určitých produktů rybolovu a akvakultury z nejvzdálenějších regionů
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 508/2014 ze dne 15. května 2014 o Evropském námořním a rybářském fondu a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 2328/2003, (ES) č. 861/2006, (ES) č. 1198/2006 a (ES) č. 791/2007 a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1255/2011 (1), a zejména na čl. 72 odst. 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle kapitoly V nařízení (EU) č. 508/2014 lze z Evropského námořního a rybářského fondu podpořit vyrovnávání dodatečných nákladů vynaložených provozovateli při rybolovu, chovu a při zpracovávání a uvádění na trh určitých produktů rybolovu a akvakultury z nejvzdálenějších regionů Unie uvedených v článku 349 Smlouvy.
(2)
Aby se zachovala konkurenceschopnost určitých produktů rybolovu a akvakultury z nejvzdálenějších regionů Unie ve srovnání s podobnými produkty z jiných unijních regionů, zavedla Unie v roce 1992 opatření k vyrovnávání souvisejících dodatečných nákladů v odvětví rybolovu a akvakultury. Vyrovnávací opatření na období 2007-2013 byla stanovena v nařízení Rady (ES) č. 791/2007 (2). Vzhledem ke strukturální, sociální a hospodářské situaci nejvzdálenějších unijních regionů, kterou umocňují odlehlost, ostrovní povaha, malá rozloha, náročný terén, hospodářská závislost na několika málo produktech a zvláštní klimatické podmínky, je nutno od 1. ledna 2014 nadále poskytovat podporu na vyrovnávání dodatečných nákladů vynakládaných při rybolovu, chovu a při zpracovávání a uvádění na trh určitých produktů rybolovu a akvakultury. Vyrovnávání dodatečně vynaložených nákladů totiž provozovatelům z těchto regionů pomáhá zachovat hospodářskou životaschopnost.
(3)
Tyto dodatečné náklady by měly být stanoveny v plánu vyrovnání, o němž pojednává článek 72 nařízení (EU) č. 508/2014.
(4)
Aby se zajistilo jednotné a rovné zacházení se všemi dotčenými regiony, založené na lepší porovnatelnosti regionů a jednotlivých let, a zejména aby se zamezilo nadměrnému vyrovnávání dodatečných nákladů, je nutno stanovit kritéria pro výpočet dodatečných nákladů vyplývajících ze specifického znevýhodnění nejvzdálenějších regionů Unie. Společná kritéria, která by se měla používat, zajistí, že bude pro všechny dotčené regiony platit jednotná metoda výpočtu dodatečných nákladů.
(5)
Při odhadování referenčních nákladů na produkty nebo kategorie produktů, jež vznikají provozovatelům v pevninské části daného členského státu nebo daného území Unie a na jejichž základě jsou určovány dodatečné náklady, by se měla věnovat zvláštní pozornost tomu, aby se zabránilo nadměrnému vyrovnávání.
(6)
U některých produktů nebo kategorií produktů neexistují v pevninské části dotčeného členského státu srovnávací kritéria nebo měrné jednotky. V takových případech se referenční hodnota pro výpočet dodatečných nákladů stanoví ve srovnání s náklady, které vznikají provozovatelům v pevninské části daného území Unie v souvislosti s rovnocennými produkty nebo kategoriemi produktů.
(7)
S ohledem na rozdílné podmínky uvádění na trh v nejvzdálenějších regionech a na výkyvy v odlovu, v populacích a v tržní poptávce by měly o tom, které produkty nebo kategorie produktů rybolovu a akvakultury budou způsobilé pro vyrovnání, v jakém maximálním množství a jaká výše vyrovnání za ně bude poskytována, rozhodovat dotčené členské státy, a to v rámci celkových přídělů na členský stát.
(8)
Členské státy by měly stanovit částky vyrovnání ve výši, jež umožní patřičně kompenzovat dodatečné náklady vyplývající ze specifického znevýhodnění nejvzdálenějších regionů a jež zabrání nadměrné kompenzaci. Výše vyrovnání by za tímto účelem také měla zohledňovat jiné druhy veřejného zásahu, které mají dopad na výši dodatečných nákladů, včetně všech státních podpor oznámených podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy a článku 73 nařízení (EU) č. 508/2014.
(9)
Aby byly dodatečné náklady prezentovány jednotně, je nutno dodatečné náklady vykazovat na základě tun živé hmotnosti, jak je definováno v nařízení Rady (ES) č. 1224/2009 (3) a v nařízení Komise (ES) č. 409/2009 (4), kterým se stanoví vyrovnávací koeficienty a kódy úpravy Evropské unie používané k přepočítávání hmotnosti uchovávaných či zpracovaných čerstvých a čerstvých solených ryb na živou hmotnost za účelem sledování úlovků.
(10)
Aby se prokázalo, že nedochází k nadměrnému vyrovnání, členské státy by měly uvádět příslušné informace o uplatňování vyrovnávacího mechanismu ve výroční zprávě o provádění, jak je stanoveno v čl. 114 odst. 2 nařízení (EU) č. 508/2014.
(11)
Aby se opatření stanovená tímto nařízením mohla uplatňovat okamžitě, neboť výdaje jsou v souladu s čl. 65 odst. 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 (5) způsobilé pro příspěvky z Evropského námořního a rybářského fondu již od 1. ledna 2014, toto nařízení by mělo vstoupit v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Toto nařízení stanoví kritéria pro výpočet dodatečných nákladů, které vzniknou během období způsobilosti podle čl. 65 odst. 2 nařízení (EU) č. 1303/2013 provozovatelům při rybolovu, chovu a při zpracovávání a uvádění na trh určitých produktů rybolovu a akvakultury pocházejících z nejvzdálenějších regionů Unie podle článku 349 Smlouvy v důsledku specifického znevýhodnění těchto regionů.
Článek 2
1. Dodatečné náklady uvedené v článku 1 se vypočítávají zvlášť pro každou z těchto činností:
a)
rybolov;
b)
chov;
c)
zpracovávání;
d)
uvádění na trh.
2. V rámci každé činnosti uvedené v odstavci 1 se dodatečné náklady vypočítávají podle položek výdajů, jak jsou uvedeny v plánech vyrovnání podle článku 72 nařízení (EU) č. 508/2014 u každého produktu nebo kategorie produktů, které členský stát označí za způsobilé pro vyrovnání.
3. Dodatečné náklady se stanoví u každé dané výdajové položky jako rozdíl mezi náklady, které vznikají provozovatelům v dotčených nejvzdálenějších regionech, sníženými o veškeré veřejné zásahy ovlivňující výši dodatečných nákladů, a srovnatelnými náklady, které vznikají provozovatelům v pevninské části daného členského státu.
4. U výdajových položek specifických pro produkty nebo kategorie produktů, pro které v pevninské části daného členského státu neexistují srovnávací kritéria nebo měrné jednotky, se dodatečné náklady odchylně od odstavce 3 stanoví s ohledem na srovnatelné náklady, jež vznikají provozovatelům v pevninské části daného území Unie v souvislosti s rovnocennými produkty nebo kategoriemi produktů.
5. Při výpočtu dodatečných nákladů se zohledňují veškeré veřejné zásahy, včetně všech státních podpor oznámených podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy a článku 73 nařízení (EU) č. 508/2014.
Článek 3
1. Výpočet dodatečných nákladů se zakládá pouze na nákladech vyplývajících ze specifického znevýhodnění nejvzdálenějších regionů.
2. Výpočet dodatečných nákladů vychází z ročního průměru zaznamenaných cen.
3. Dodatečné náklady se vyjadřují v eurech za tunu živé hmotnosti, a je-li to třeba, na eura za tunu živé hmotnosti se přepočítávají všechny složky celkových dodatečných nákladů.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 28. července 2014.
KOMISIJOS DELEGUOTASIS REGLAMENTAS (ES) Nr. 1046/2014
2014 m. liepos 28 d.
kuriuo Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (ES) Nr. 508/2014 dėl Europos jūrų reikalų ir žuvininkystės fondo papildomas nuostatomis dėl papildomų išlaidų, kurias patiria tam tikrų žvejybos ir akvakultūros produktų žvejyba, auginimu, perdirbimu ir prekyba užsiimantys atokiausių regionų veiklos vykdytojai, apskaičiavimo kriterijų
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2014 m. gegužės 15 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (ES) Nr. 508/2014 dėl Europos jūrų reikalų ir žuvininkystės fondo ir kuriuo panaikinami Tarybos reglamentai (EB) Nr. 2328/2003, (EB) Nr. 861/2006, (EB) Nr. 1198/2006 bei (EB) Nr. 791/2007 ir Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas Nr. 1255/2011 (1), ypač į jo 72 straipsnio 4 dalį,
kadangi:
(1)
pagal Reglamento (ES) Nr. 508/2014 V skyrių Europos jūrų reikalų ir žuvininkystės fondo (EJRŽF) lėšomis gali būti remiamas papildomų išlaidų, kurias patyrė tam tikrų žvejybos ir akvakultūros produktų žvejyba, auginimu, perdirbimu ir prekyba užsiimantys Sutarties 349 straipsnyje nurodytų atokiausių Sąjungos regionų veiklos vykdytojai, kompensavimas;
(2)
siekiant išlaikyti tam tikrų žvejybos ir akvakultūros produktų iš atokiausių Sąjungos regionų konkurencingumą, palyginti su panašiais produktais iš kitų Sąjungos regionų, 1992 m. Sąjunga nustatė priemones, skirtas susijusioms papildomoms išlaidoms žvejybos ir akvakultūros sektoriuose kompensuoti. Tarybos reglamente (EB) Nr. 791/2007 (2) buvo nustatytos kompensavimo priemonės 2007-2013 metų laikotarpiui. Dėl atokiausių Sąjungos regionų struktūrinės, socialinės ir ekonominės padėties, kurią sunkina jų atokumas, izoliuotumas, mažumas, sunkios topografinės sąlygos, ekonominė priklausomybė nuo keleto produktų ir specifinės klimato sąlygos, nuo 2014 m. sausio 1 d. būtina toliau teikti paramą, skirtą papildomoms išlaidoms, susijusioms su tam tikrų žvejybos ir akvakultūros produktų žvejyba, auginimu, perdirbimu ir prekyba, kompensuoti. Iš tiesų, papildomų išlaidų, kurias patiria tų regionų veiklos vykdytojai, kompensavimas padeda jiems išlikti ekonomiškai perspektyviais;
(3)
tos papildomos išlaidos turėtų būti nustatytos kompensavimo plane, kaip nurodyta Reglamento (ES) Nr. 508/2014 72 straipsnyje;
(4)
būtina nustatyti papildomų išlaidų, patiriamų dėl atokiausiems Sąjungos regionams būdingų sunkumų, apskaičiavimo kriterijus, kad visiems susijusiems regionams būtų sudaromos darnios ir vienodos sąlygos ir užtikrinamas geresnis regionų palyginamumas kiekvienais metais, visų pirma siekiant išvengti, kad papildomos išlaidos būtų kompensuojamos per daug. Bendrais taikytinais kriterijais bus užtikrinta, kad visuose susijusiuose regionuose būtų taikomas vienodas papildomų išlaidų apskaičiavimo metodas;
(5)
produktų ar produktų kategorijų orientacinės išlaidos, kurias patiria veiklos vykdytojai žemyninėje valstybės narės arba Sąjungos teritorijos dalyje ir kurių pagrindu nustatomos papildomos išlaidos, turėtų būti nustatytos itin kruopščiai siekiant išvengti kompensacijos permokų;
(6)
kai kurių produktų arba produktų kategorijų atveju žemyninėje susijusios valstybės narės teritorijos dalyje nėra palyginimo kriterijų arba matavimo vienetų. Tokiais atvejais orientacinė norma, kurios pagrindu apskaičiuojamos papildomos išlaidos, nustatoma palyginant su lygiaverčio produkto ar lygiavertės produktų kategorijos išlaidomis, kurias patiria veiklos vykdytojai žemyninėje Sąjungos teritorijos dalyje;
(7)
atsižvelgiant į skirtingas prekybos sąlygas atokiausiuose regionuose, į sužvejotų žuvų kiekio ir žuvų išteklių būklės svyravimus bei rinkos paklausą, reikėtų leisti atitinkamoms valstybėms narėms pačioms nustatyti žvejybos ir akvakultūros produktus arba produktų kategorijas, už kuriuos gali būti mokamos kompensacijos, taip pat didžiausius jų kiekius ir kompensavimo sumų dydžius iš bendros kiekvienai valstybei narei skiriamos sumos;
(8)
valstybės narės turėtų nustatyti tokį kompensacijos sumos dydį, kad būtų galima tinkamai kompensuoti papildomas išlaidas, patiriamas dėl atokiausiems regionams būdingų sunkumų, ir kad būtų išvengta kompensacijos permokų. Dėl to nustatant kompensacijos sumą taip pat reikėtų atsižvelgti į kitas viešosios intervencijos rūšis, įskaitant valstybės pagalbą, apie kurią pranešta pagal Sutarties 108 straipsnio 3 dalį ir Reglamento (ES) Nr. 508/2014 73 straipsnį, darančias poveikį papildomų išlaidų lygiui;
(9)
siekiant užtikrinti vienodą papildomų išlaidų pateikimo būdą, papildomas išlaidas būtina nurodyti remiantis gyvojo svorio tonomis, kaip apibrėžta Tarybos reglamente (EB) Nr. 1224/2009 (3) ir Komisijos reglamente (EB) Nr. 409/2009 (4), kuriais nustatomi šviežių žuvų ir šviežių sūdytų žuvų svorio perskaičiavimo koeficientai ir perdirbtų žuvų pateikimo formų kodai, Europos Sąjungoje naudojami laikomų ar perdirbtų žuvų svoriui perskaičiuoti į žuvų gyvąjį svorį sužvejojamų žuvų kiekio kontrolės tikslais;
(10)
siekdamos įrodyti, kad nėra kompensacijos permokų, valstybės narės į metinę įgyvendinimo ataskaitą turėtų įtraukti atitinkamą informaciją apie kompensavimo mechanizmą, kaip nurodyta Reglamento (ES) Nr. 508/2014 114 straipsnio 2 dalyje;
(11)
siekiant užtikrinti greitą šiuo reglamentu numatytų priemonių taikymą - kadangi pagal Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (ES) Nr. 1303/2013 (5) 65 straipsnio 2 dalį nuo 2014 m. sausio 1 d. išlaidas jau galima finansuoti iš Europos Jūrų reikalų ir žuvininkystės fondo - šis reglamentas turėtų įsigalioti kitą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
Šiame reglamente nustatomi papildomų išlaidų, kurias Reglamento (ES) Nr. 1303/2013 65 straipsnio 2 dalyje nustatytu tinkamumo finansuoti laikotarpiu patyrė tam tikrų žvejybos ir akvakultūros produktų žvejyba, auginimu, perdirbimu ir prekyba užsiimantys Sutarties 349 straipsnyje nurodytų atokiausių Sąjungos regionų veiklos vykdytojai dėl tiems atokiausiems regionams būdingų sunkumų, apskaičiavimo kriterijai.
2 straipsnis
1. 1 straipsnyje nurodytos papildomos išlaidos apskaičiuojamos atskirai kiekvienai toliau nurodytai veiklos rūšiai:
a)
žvejybai;
b)
auginimui;
c)
perdirbimui;
d)
prekybai.
2. Papildomos su kiekviena 1 dalyje nurodyta veiklos rūšimi susijusios išlaidos apskaičiuojamos pagal Reglamento (ES) Nr. 508/2014 72 straipsnyje nurodytuose kompensavimo planuose išvardytus išlaidų punktus kiekvienam produktui arba produktų kategorijai, kuriuos valstybė narė nustatė tinkamais kompensuoti.
3. Papildomų išlaidų suma nustatoma bet kokiam konkrečiam išlaidų punktui kaip išlaidų, kurias veiklos vykdytojai patyrė atitinkamuose atokiausiuose regionuose (atėmus iš jų bet kokios rūšies viešąją intervenciją, turinčią poveikį papildomų išlaidų dydžiui), ir panašių išlaidų, kurias veiklos vykdytojai patyrė žemyninėje atitinkamos valstybės narės dalyje, skirtumas.
4. Nukrypstant nuo 3 dalies, papildomų išlaidų suma išlaidų punktams, susijusiems su produktais arba produktų kategorijomis, kurioms žemyninėje valstybės narės teritorijos dalyje palyginimo kriterijai ar matavimo vienetai nėra nustatyti, papildomų išlaidų suma nustatoma palyginant su panašiomis lygiaverčių produktų ar produktų kategorijų išlaidomis, patiriamomis veiklos vykdytojų žemyninėje Sąjungos teritorijos dalyje.
5. Apskaičiuojant papildomų išlaidų sumą atsižvelgiama į bet kokios rūšies viešąją intervenciją, įskaitant valstybės pagalbą, apie kurią pranešta pagal Sutarties 108 straipsnio 3 dalį ir Reglamento (ES) Nr. 508/2014 73 straipsnį.
3 straipsnis
1. Apskaičiuojant papildomų išlaidų sumą remiamasi tik išlaidomis, susidarančiomis dėl atokiausiems regionams būdingų sunkumų.
2. Apskaičiuojant papildomų išlaidų sumą remiamasi vidutinėmis metinėmis užregistruotomis kainomis.
3. Papildomų išlaidų suma nurodoma eurais už gyvojo svorio toną, o prireikus visi bendrą papildomų išlaidų sumą sudarantys išlaidų komponentai perskaičiuojami eurais už gyvojo svorio toną.
4 straipsnis
Šis reglamentas įsigalioja kitą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Šis reglamentas privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2014 m. liepos 28 d.