NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1123/2013
ze dne 8. listopadu 2013
o stanovení nároků na mezinárodní kredity podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES ze dne 13. října 2003 o vytvoření systému pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství a o změně směrnice Rady 96/61/ES (1), a zejména na čl. 11a odst. 8 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Protokol k Rámcové úmluvě Organizace spojených národů o změně klimatu (Kjótský protokol) zavádí dva mechanismy pro vytvoření mezinárodních kreditů, které mohou smluvní strany použít ke kompenzaci emisí. Mechanismus společného provádění stanoví tvorbu jednotek snížení emisí (ERU), zatímco mechanismus čistého rozvoje stanoví tvorbu jednotek ověřeného snížení emisí (CER).
(2)
Národní alokační plány členských států přijaté podle článku 9 směrnice 2003/87/ES stanoví, že za období 2008-2012 mohou provozovatelé využít určitý počet jednotek CER a ERU, aby splnili své závazky ohledně vyřazení povolenek, jak je uvedeno v článku 12 směrnice 2003/87/ES.
(3)
Článek 11a směrnice 2003/87/ES stanoví další používání CER a ERU vydaných podle Kjótského protokolu v rámci systému pro obchodování s emisemi podle směrnice 2003/87/ES v období od roku 2013 do roku 2020 a obsahuje ustanovení týkající se povolené výše použití, která provozovatelům a provozovatelům letadel umožňuje, aby splnili své povinnosti vyřadit povolenky podle článku 12 směrnice 2003/87/ES. Ustanovení čl. 11a odst. 8 uvádí konkrétní minimální nároky, vyjádřené v procentech využívání mezinárodních kreditů provozovateli a provozovateli letadel v období 2008-2020, a předpokládá opatření ke stanovení přesných procentních limitů.
(4)
Směrnice 2003/87/ES stanoví propojení mechanismů na bázi projektů obsažených v Kjótském protokolu se systémem obchodování s emisemi za účelem zvýšení nákladové efektivnosti při dosahování snížení celosvětových emisí skleníkových plynů. S ohledem na počet povolenek na období 2013-2020 vydaných podle čl. 13 odst. 2 druhého pododstavce směrnice 2003/87/ES by nároky na použití mezinárodních kreditů měly být stanoveny v minimálních výších uvedených v čl. 11a odst. 8 prvním a třetím pododstavci. V důsledku toho bude celkové omezení pro využití mezinárodních kreditů stanovené v čl. 11a odst. 8 pátém pododstavci směrnice 2003/87/ES dodrženo a druhý pododstavec a druhá věta čl. 11a odst. 8 čtvrtého pododstavce směrnice 2003/87/ES se zde nepoužijí. Veškeré zbývající nároky provozovatelů letadel z roku 2012 zůstanou zachovány v souladu s čl. 11a odst. 2, 3 a 4 směrnice 2003/87/ES.
(5)
Provozovatelé stacionárních zařízení po rozsáhlém rozšíření kapacity podle článku 20 rozhodnutí Komise 2011/278/EU ze dne 27. dubna 2011, kterým se stanoví přechodná pravidla harmonizovaného přidělování bezplatných povolenek na emise platná v celé Unii podle článku 10a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES (2), by měli mít nárok, aby se s nimi zacházelo buď jako se stávajícími provozovateli, nebo novými účastníky.
(6)
Ustanovení článků 58 až 61 nařízení Komise (EU) č. 389/2013 ze dne 2. května 2013 o vytvoření registru Unie podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES, rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 280/2004/ES a č. 406/2009/ES a o zrušení nařízení Komise (EU) č. 920/2010 a č. 1193/2011 (3) uvádějí podrobnosti praktického provedení omezení nároků zde uvedených.
(7)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro změnu klimatu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Každý provozovatel stacionárního zařízení, který obdržel bezplatné povolenky nebo nárok na použití mezinárodních kreditů na období 2008-2012, je v období 2008-2020 oprávněn použít mezinárodní kredity až do výše, která mu byla povolena v období 2008-2012, nebo do maximální výše 11 % svého přídělu v období 2008-2012, podle toho, která hodnota je vyšší.
2. Každý provozovatel stacionárního zařízení, který neobdržel bezplatné povolenky ani právo na použití mezinárodních kreditů v období 2008-2012, a odchylně od odstavce 1, každý provozovatel stacionárního zařízení ve smyslu čl. 3 písm. h) prvních dvou odrážek směrnice 2003/87/ES je v období 2008-2020 oprávněn použít mezinárodní kredity až do maximální výše 4,5 % svých ověřených emisí v období 2013-2020.
3. Každý provozovatel stacionárního zařízení po rozsáhlém rozšíření kapacity podle článku 20 rozhodnutí 2011/278/EU je v období 2008-2020 oprávněn použít mezinárodní kredity až do výše, která mu byla povolena na období 2008-2012, nebo do výše, která odpovídá maximálně 11 % jeho přídělu v období 2008-2012, nebo až do maximální výše 4,5 % jeho ověřených emisí v období 2013-2020, podle toho, která hodnota je vyšší.
4. Každý provozovatel stacionárního zařízení, který obdržel bezplatné povolenky v období 2008-2012 a který vykonává činnosti neuvedené v příloze I směrnice 2003/87/ES ve znění nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 219/2009 (4), ale uvedené v příloze I směrnice 2003/87/ES ve znění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/29/ES (5), je oprávněn použít mezinárodní kredity až do výše, která mu byla povolena na období 2008-2012, nebo do výše, která odpovídá maximálně 11 % jeho přídělu v období 2008-2012, nebo až do maximální výše 4,5 % jeho ověřených emisí v období 2013-2020, podle toho, která hodnota je vyšší.
5. Každý provozovatel letadel je oprávněn použít mezinárodní kredity až do maximální výše 1,5 % svých ověřených emisí v období 2013-2020, aniž jsou dotčeny veškeré zbývající nároky z roku 2012.
Článek 2
1. Členské státy vypočítají a zveřejní nároky na mezinárodní kredity pro všechny své provozovatele v souladu s čl. 1 odst. 1 a uvědomí Komisi v souladu s článkem 59 nařízení (EU) č. 389/2013 jeden měsíc po dni vstupu tohoto nařízení v platnost.
2. Pro všechny provozovatele uvedené v čl. 1 odst. 2 a provozovatele letadel uvedené v čl. 1 odst. 5 se nárok na mezinárodní kredity vypočítá na základě ověřených emisí, jež se každoročně aktualizují. Pro provozovatele uvedené v čl. 1 odst. 3 a 4 se aktualizovaný nárok na mezinárodní kredity vypočítá podle vyšší hodnoty nároku vypočteného v čl. 1 odst. 1 nebo ve výši 4,5 % ověřených emisí na období 2013-2020. Jakmile jsou ověřené emise schváleny, členské státy uvědomí Komisi o změnách nároků na mezinárodní kredity v souladu s článkem 59 nařízení EU č. 389/2013.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 8. listopadu 2013.
KOMISIJOS REGLAMENTAS (ES) Nr. 1123/2013
2013 m. lapkričio 8 d.
dėl teisių naudotis tarptautiniais kreditais nustatymo pagal Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2003/87/EB
(Tekstas svarbus EEE)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2003 m. spalio 13 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2003/87/EB, nustatančią šiltnamio efektą sukeliančių dujų emisijos leidimų sistemą Bendrijoje ir iš dalies keičiančią Tarybos direktyvą 96/61/EB (1), ypač į jos 11a straipsnio 8 dalį,
kadangi:
(1)
Jungtinių Tautų bendrosios klimato kaitos konvencijos protokole (Kioto protokole) nustatomi du tarptautinių kreditų, kuriais Šalys gali naudotis išmetamam CO2 kiekiui kompensuoti, įgijimo mechanizmai. Bendro įgyvendinimo (BĮ) mechanizme numatyti išmetamųjų teršalų mažinimo vienetai (TMV, angl. ERU), o Švarios plėtros mechanizme (ŠPM) - patvirtinti išmetamųjų teršalų mažinimo vienetai (PTMV, angl. CER);
(2)
valstybių narių nacionaliniuose paskirstymo planuose, priimtuose pagal Direktyvos 2003/87/EB 9 straipsnį, numatyta, kad veiklos vykdytojai, siekdami laikytis savo 2008-2012 m. laikotarpio įsipareigojimo atsisakyti apyvartinių taršos leidimų pagal Direktyvos 2003/87/EB 12 straipsnį, gali panaudoti tam tikrą TMV ir PTMV skaičių;
(3)
Direktyvos 2003/87/EB 11a straipsnyje numatyta, kad pagal Kioto protokolą įsigytus TMV ir PTMV galima toliau naudoti Direktyva 2003/87/EB nustatytoje apyvartinių taršos leidimų prekybos sistemoje ir 2013-2020 m. laikotarpiu; be to, nustatyta, kokiu mastu skirtingų kategorijų veiklos vykdytojai ir orlaivių naudotojai gali jais naudotis siekdami laikytis savo prievolių, susijusių su apyvartinių taršos leidimų grąžinimu, pagal Direktyvos 2003/87/EB 12 straipsnį. 11a straipsnio 8 dalyje nustatytos tam tikros minimalios procentiniu lygiu išreikštos veiklos vykdytojų ir orlaivių naudotojų teisės naudotis tarptautiniais kreditais nuo 2008 m. iki 2020 m. ir numatomos tikslių procentinių ribų nustatymo priemonės;
(4)
Kioto protokole numatyti projektiniai mechanizmai Direktyva 2003/87/EB susieti su apyvartinių taršos leidimų prekybos sistema siekiant išmetamųjų šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį mažinti mažesnėmis sąnaudomis. Atsižvelgiant į apyvartinių taršos leidimų, išduotų pagal Direktyvos 2003/87/EB 13 straipsnio 2 dalies antrą pastraipą ir galiojančių 2013-2020 m. laikotarpiu, skaičių, teises naudotis tarptautiniais kreditais reikėtų nustatyti tokias, kaip 11a straipsnio 8 dalyje nustatyti minimalūs lygiai. Taigi bus laikomasi bendros Direktyvos 2003/87/EB 11a straipsnio 8 dalies penktoje pastraipoje nustatytos tarptautinių kreditų naudojimo ribos ir nebus taikoma Direktyvos 2003/87/EB 11a straipsnio 8 dalies antra pastraipa ir ketvirtos pastraipos antras sakinys. Likusius 2012 m. įgytus tarptautinius kreditus orlaivių naudotojai gali panaudoti taip, kaip numatyta Direktyvos 2003/87/EB 11a straipsnio 2, 3 ir 4 dalyse;
(5)
stacionarių įrenginių veiklos vykdytojai, labai padidinę įrenginio pajėgumus pagal 2011 m. balandžio 27 d. Komisijos sprendimo 2011/278/ES 20 straipsnį, kuriuo nustatomos suderinto nemokamo apyvartinių taršos leidimų suteikimo pagal Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2003/87/EB (2) 10a straipsnį pereinamojo laikotarpio Sąjungos taisyklės, turėtų turėti teisę būti laikomi arba esamais veiklos vykdytojais, arba naujais rinkos dalyviais;
(6)
čia nustatytų teisių naudoti tarptautinius kreditus ribų įgyvendinimo praktiniai aspektai nustatyti 2013 m. gegužės 2 d. Komisijos reglamento (ES) Nr. 389/2013, kuriuo pagal Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2003/87/EB ir Europos Parlamento ir Tarybos sprendimus Nr. 280/2004/EB ir Nr. 406/2009/EB įsteigiamas Sąjungos registras ir panaikinami Komisijos reglamentai (ES) Nr. 920/2010 ir (ES) Nr. 1193/2011 (3), 58-61 straipsniuose;
(7)
šiame reglamente numatytos priemonės atitinka Klimato kaitos komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
1. Kiekvienas stacionaraus įrenginio veiklos vykdytojas, gavęs nemokamų apyvartinių taršos leidimų arba teisę naudoti tarptautinius kreditus laikotarpiu 2008-2012 m., turi teisę 2008-2020 m. laikotarpiu panaudoti tiek tarptautinių kreditų, kiek jam leista jų panaudoti 2008-2012 m. laikotarpiu arba tokį kiekį, kuris atitinka ne daugiau kaip 11 % jam skirtų apyvartinių taršos leidimų 2008-2012 m. laikotarpiu, pasirenkant didesnį dydį.
2. Kiekvienas stacionaraus įrenginio veiklos vykdytojas, negavęs nei nemokamų apyvartinių taršos leidimų, nei teisės naudoti tarptautinius kreditus laikotarpiu 2008-2012 m., ir, nukrypstant nuo 1 dalies nuostatos, taip pat kiekvienas stacionaraus įrenginio veiklos vykdytojas, kaip apibrėžta Direktyvos 2003/87/EB 3 straipsnio h punkto pirmose dviejose įtraukose, turi teisę 2008-2020 m. laikotarpiu panaudoti tokį kiekį tarptautinių kreditų, kuris atitinka ne daugiau kaip 4,5 % jo patvirtintų išmetamųjų teršalų kiekio 2013-2020 m. laikotarpiu.
3. Kiekvienas stacionaraus įrenginio veiklos vykdytojas, labai padidinęs įrenginio pajėgumus pagal Sprendimo 2011/278/ES 20 straipsnį, turi teisę 2008-2020 m. laikotarpiu panaudoti tiek tarptautinių kreditų, kiek jam leista jų panaudoti 2008-2012 m. laikotarpiu arba tokį kiekį, kuris atitinka ne daugiau kaip 11 % jam skirtų apyvartinių taršos leidimų 2008-2012 m. laikotarpiu, arba tokį kiekį, kuris atitinka ne daugiau kaip 4,5 % jo patvirtintų išmetamųjų teršalų kiekio 2013-2020 m. laikotarpiu, pasirenkant didžiausią dydį.
4. Kiekvienas stacionaraus įrenginio veiklos vykdytojas, už 2008-2012 m. laikotarpį gavęs nemokamų apyvartinių taršos leidimų ir vykdantis veiklą, neįtrauktą į Direktyvos 2003/87/EB I priedą su pakeitimais, padarytais Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (EB) Nr. 219/2009 (4), bet įtrauktą į Direktyvos 2003/87/EB I priedą su pakeitimais, padarytais Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2009/29/EB (5), turi teisę 2008-2020 m. laikotarpiu panaudoti tiek tarptautinių kreditų, kiek jam leista jų panaudoti 2008-2012 m. laikotarpiu arba tokį kiekį, kuris atitinka ne daugiau kaip 11 % jam skirtų apyvartinių taršos leidimų 2008-2012 m. laikotarpiu arba tokį kiekį, kuris atitinka ne daugiau kaip 4,5 % jo patvirtintų išmetamųjų teršalų kiekio 2013-2020 m. laikotarpiu, pasirenkant didžiausią dydį.
5. Kiekvienas orlaivio naudotojas turi teisę panaudoti tokį tarptautinių kreditų kiekį, kuris atitinka ne daugiau kaip 1,5 % jo patvirtintų išmetamųjų teršalų kiekio 2013-2020 m. laikotarpiu, nedarant poveikio nuo 2012 m. likusioms jo teisėms naudoti tarptautinius kreditus.
2 straipsnis
1. Valstybės narės apskaičiuoja ir paskelbia, kiek tarptautinių kreditų gali panaudoti kiekvienas tos valstybės narės veiklos vykdytojas pagal 1 straipsnio 1 dalį, bei apie tai praneša Komisijai pagal Reglamento (ES) Nr. 389/2013 59 straipsnį per vieną mėnesį nuo šio reglamento įsigaliojimo.
2. Kiekvienam iš 1 straipsnio 2 dalyje nurodytų veiklos vykdytojų ir 1 straipsnio 5 dalyje nurodytų orlaivių naudotojų teisės naudoti tarptautinius kreditus apskaičiuojamos pagal jų patvirtintą išmetamųjų teršalų skaičių ir kasmet atnaujinamos. 1 straipsnio 3 ir 4 dalyse nurodytų veiklos vykdytojų atveju atnaujintos teisės naudoti tarptautinius kreditus bus apskaičiuojamos pagal tai, kurios teisės - apskaičiuotos pagal 1 straipsnio 1 dalį ar 4,5 % 2013-2020 m. laikotarpio patvirtintų išmetamųjų teršalų kiekio - yra didesnės. Patvirtinusios patikrintą išmetamųjų teršalų skaičių valstybės narės praneša Komisijai apie teisių naudoti tarptautinius kreditus pakeitimus pagal Reglamento (ES) Nr. 389/2013 59 straipsnį.
3 straipsnis
Šis reglamentas įsigalioja jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje dieną.
Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2013 m. lapkričio 8 d.