NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1275/2013
ze dne 6. prosince 2013,
kterým se mění příloha I směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/32/ES, pokud jde o maximální obsahy arsenu, kadmia, olova, dusitanů, hořčičného oleje těkavého a škodlivých botanických nečistot
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2002/32/ES ze dne 7. května 2002 o nežádoucích látkách v krmivech (1), a zejména na čl. 8 odst. 1 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 2002/32/ES zakazuje používání produktů určených ke krmení zvířat, ve kterých obsahy nežádoucích látek přesahují maximální obsahy stanovené v příloze I uvedené směrnice.
(2)
Některé přípravky doplňkových krmiv na dlouhodobé podávání s vysokou koncentrací stopových prvků určené ke zvláštním účelům výživy nevyhnutelně obsahují množství arsenu, kadmia nebo olova, která překračují maximální obsahy stanovené pro tyto těžké kovy v doplňkových krmivech. Vyšší maximální obsahy těchto těžkých kovů v přípravcích na dlouhodobé podávání však nepředstavují riziko pro zdraví zvířat nebo lidí ani pro životní prostředí, neboť úroveň expozice zvířat uvedeným těžkým kovům při používání těchto specifických přípravků na dlouhodobé podávání je výrazně nižší než v případě ostatních doplňkových krmiv s obsahem stopových prvků. Je proto vhodné stanovit vyšší maximální obsahy uvedených těžkých kovů přípustné v takových přípravcích na dlouhodobé podávání s vysokými obsahy stopových prvků.
(3)
Byly předloženy údaje, z nichž vyplývá, že obsah arsenu v doplňkové látce uhličitan železnatý po změně místa výroby v určitých případech překračuje současný maximální obsah. V zájmu zajištění dodávek uhličitanu železnatého na evropský trh je vhodné maximální obsah arsenu v uhličitanu železnatém zvýšit. Toto zvýšení nebude mít nepříznivý dopad na zdraví zvířat a lidí ani na životní prostředí, neboť stanovený maximální obsah arsenu v doplňkových krmivech a kompletních krmivech zůstává beze změny.
(4)
Referenční laboratoř Evropské unie pro těžké kovy v potravinách a krmivech nedávno zjistila významný rozdíl mezi analytickými výsledky získanými použitím různých metod extrakce, které se v současnosti uplatňují ke stanovení olova v kaolinitu a v krmivech obsahujících kaolinit (2). Předtím při použití různých metod extrakce žádné významné rozdíly mezi obsahy těžkých kovů v minerálních krmivech zjištěny nebyly (3). Maximální obsahy těžkých kovů v krmivech se vztahují „k analytickému stanovení olova, přičemž extrakce se provádí vroucí kyselinou dusičnou (5 % w/w) po dobu 30 minut“. Proto je vhodné umožnit používání uvedené metody extrakce pro stanovení olova v kaolinitu.
(5)
Pokud jde o dusitany, v případě výrobků a vedlejších výrobků z cukrové řepy a cukrové třtiny a z výroby škrobu se v současnosti neuplatňuje žádný maximální obsah. S ohledem na vývoj vědeckých a technických poznatků by totéž mělo platit pro výrobky a vedlejší výrobky z výroby alkoholických nápojů.
(6)
S ohledem na vývoj vědeckých a technických poznatků je vhodné stanovit maximální obsah pro hořčičný olej těkavý v Camelina sativa a produktech z ní získaných na stejnou úroveň jako maximální obsah u řepkových pokrutin.
(7)
Druhy Brassica byly uvedené mezi škodlivými botanickými nečistotami kvůli vysokému obsahu hořčičného oleje těkavého (vyjádřeného jako allylisothiokyanáty). Evropský úřad pro bezpečnost potravin (EFSA) došel ve svém stanovisku ohledně glukosinolátů (allylisothiokyanáty) jakožto nežádoucích látek v krmivech (4) k závěru, že nepříznivé účinky na zvířata všeobecně souvisí s celkovým množstvím glukosinolátů v potravě. Při měření celkového množství glukosinolátů by se zjistily i nečistoty způsobené přítomností výrobků z Brassica juncea ssp., Brassica nigra a Brassica carinata. Je proto vhodné vypustit výrobky z těchto druhů, s výjimkou semen, z oddílu VI přílohy I o škodlivých botanických nečistotách a pro krmné suroviny získané z těchto druhů Brassica stanovit maximální obsah hořčičného oleje těkavého na stejnou úroveň jako maximální obsah u řepkových pokrutin.
(8)
Je vhodné použít označení pro krmné suroviny, jak stanoví nařízení Komise (EU) č. 68/2013 ze dne 16. ledna 2013 o katalogu pro krmné suroviny (5).
(9)
Směrnice 2002/32/ES by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(10)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha I směrnice 2002/32/ES se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 6. prosince 2013.
KOMISIJOS REGLAMENTAS (ES) Nr. 1275/2013
2013 m. gruodžio 6 d.
kuriuo dėl didžiausios leidžiamosios arseno, kadmio, švino, nitritų, lakiojo garstyčių aliejaus ir žalingų botaninių priemaišų koncentracijos iš dalies keičiamas Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2002/32/EB I priedas
(Tekstas svarbus EEE)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2002 m. gegužės 7 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2002/32/EB dėl nepageidaujamų medžiagų gyvūnų pašaruose (1), ypač į jos 8 straipsnio 1 dalį,
kadangi:
(1)
Direktyvoje 2002/32/EB nustatyta, kad draudžiama naudoti gyvūnų pašarams skirtus produktus, kuriuose esančių nepageidaujamų medžiagų koncentracija viršija tos direktyvos I priede nustatytą didžiausią leidžiamąją koncentraciją;
(2)
tam tikruose pašarų papildų ilgalaikio tiekimo mišiniuose specialios mitybos reikmėms, kuriuose mikroelementų koncentracija yra didelė, arseno, kadmio arba švino kiekiai neišvengiamai viršija nustatytą didžiausią leidžiamąją šių sunkiųjų metalų koncentraciją pašarų papilduose. Tačiau didesnė leidžiamoji šių sunkiųjų metalų koncentracija ilgalaikio tiekimo mišiniuose nekelia pavojaus gyvūnų ar visuomenės sveikatai ar aplinkai, kadangi sunkiųjų metalų poveikis gyvūnams naudojant šiuos specialius ilgalaikio tiekimo mišinius yra gerokai mažesnis nei kitų pašarų papildų, kuriuose yra mikroelementų, atveju. Todėl tikslinga nustatyti didžiausią leidžiamąją tokių sunkiųjų metalų tokiuose ilgalaikio tiekimo mišiniuose, kuriuose yra dideli mikroelementų kiekiai, koncentraciją;
(3)
gauta duomenų, kad pasikeitus gamybos vietai arseno koncentracija pašarų papilde geležies karbonate tam tikrais atvejais viršija nustatytą didžiausią leidžiamąją koncentraciją. Siekiant užtikrinti geležies karbonato tiekimą Europos rinkai tikslinga padidinti didžiausią leidžiamąją arseno koncentraciją geležies karbonate. Šis padidinimas nedaro neigiamo poveikio gyvūnų ir visuomenės sveikatai arba aplinkai, kadangi didžiausia leidžiamoji arseno koncentracija pašarų papilduose ir visaverčiuose pašaruose išlieka nepakitusi;
(4)
neseniai Europos Sąjungos etaloninė laboratorija nustatė, kad sunkiųjų metalų pašare ir maiste (EURL-HM) kiekis labai skiriasi nuo analitinių rezultatų, gautų taikant skirtingus ekstrahavimo metodus, kurie šiuo metu naudojami siekiant nustatyti švino kiekį kaolinitiniame molyje ir pašaruose, kurių sudėtyje yra kolinitinio molio (2). Anksčiau nebuvo pastebėta didelių sunkiųjų metalų koncentracijos mineraliniuose papilduose skirtumų taikant skirtingus ekstrahavimo metodus (3). Didžiausia leidžiamoji sunkiųjų metalų koncentracija pašare yra gaunama „atliekant kadmio analizinį nustatymą - 30 minučių ekstrahuojant azoto rūgštyje (5 % w/w) virimo temperatūroje“. Todėl tikslinga numatyti to ekstrahavimo metodo naudojimą švino kiekiui kaolinitiniame molyje nustatyti;
(5)
cukrinių runkelių ir cukrinių nendrių ir krakmolo gamybos produktams ir šalutiniams produktams šiuo metu netaikoma didžiausia leidžiamoji nitrito koncentracija. Atsižvelgiant į mokslo ir technikos žinių raidą, tas pats turėtų galioti alkoholinių gėrimų gamybos produktams ir šalutiniams produktams;
(6)
atsižvelgiant į mokslo ir žinių raidą, tikslinga nustatyti tokią pačią didžiausią leidžiamąją lakiojo garstyčių aliejaus koncentraciją Camelina sativa ir antriniuose produktuose kaip ir didžiausia leidžiamoji koncentracija rapsų sėklų išspaudose;
(7)
Brassica rūšys buvo nurodytos kaip turinčios žalingų botaninių priemaišų dėl itin didelio lakiojo garstyčių aliejaus (išreikšto kaip alilizotiocianatas) kiekio. Europos maisto saugos tarnyba (EFSA) savo nuomonėje dėl gliukozinolatų (alilizotiocianatų), kaip nepageidaujamų medžiagų gyvūnų pašare (4), padarė išvadą, kad neigiamas poveikis gyvūnams paprastai buvo susijęs su bendru gliukozinolatų kiekiu jų dietoje. Apskaičiuojant bendrą gliukozinolatų kiekį, taip pat būtų nustatytos priemaišos, kurios atsiranda dėl produktų iš Brassica juncea ssp., Brassica nigra ir Brassica carinata. Todėl tikslinga išbraukti šių rūšių produktus, išskyrus sėklas, iš I priedo VI skyriaus, skirto žalingoms botaninėms priemaišoms, ir nustatyti tokią pačią didžiausią leidžiamąją lakiojo garstyčių aliejaus koncentraciją iš Brassica rūšių gautose pašarų žaliavose, kaip ir didžiausia leidžiamoji koncentracija rapsų sėklų išspaudose;
(8)
tikslinga naudoti pašarų medžiagų pavadinimus, nustatytus 2013 m. sausio 16 d. Komisijos reglamente (ES) Nr. 68/2013 dėl pašarinių žaliavų katalogo (5);
(9)
todėl Direktyva 2002/32/EB turėtų būti atitinkamai iš dalies pakeista;
(10)
šiame reglamente nustatytos priemonės atitinka Maisto grandinės ir gyvūnų sveikatos nuolatinio komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
Direktyvos 2002/32/EB I priedas iš dalies keičiamas pagal šio reglamento priedą.
2 straipsnis
Šis reglamentas įsigalioja dvidešimtą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Šis reglamentas privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2013 m. gruodžio 6 d.