NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 1395/2014
ze dne 20. října 2014,
kterým se stanoví plán výmětů pro určité druhy drobného pelagického rybolovu a komerční rybolov v Severním moři
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1380/2013 ze dne 11. prosince 2013 o společné rybářské politice, o změně nařízení Rady (ES) č. 1954/2003 a (ES) č. 1224/2009 a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 2371/2002 a (ES) č. 639/2004 a rozhodnutí Rady 2004/585/ES (1), a zejména na čl. 15 odst. 6 a čl. 18 odst. 1 a 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Cílem nařízení (EU) č. 1380/2013 je postupně odstranit výměty ve veškerém evropském rybolovu zavedením povinnosti vykládky úlovků druhů, na něž se vztahují omezení odlovu.
(2)
Na základě čl. 15 odst. 6 nařízení (EU) č. 1380/2013 je Komise zmocněna přijímat prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci plány výmětů pro období nepřesahující tři roky na základě společných doporučení, jež členské státy vypracovaly s příslušnými poradními sbory.
(3)
Přímý zájem na řízení rybolovu v Severním moři má Belgie, Dánsko, Německo, Francie, Nizozemsko, Švédsko a Spojené království. Tyto členské státy předložily Komisi společná doporučení, jež vypracovaly na základě konzultací s poradním sborem pro pelagický rybolov a poradním sborem pro Severní moře a vědeckých podkladů od příslušných vědeckých subjektů. Opatření uvedená ve společném doporučení jsou v souladu s čl. 15 odst. 6 nařízení (EU) č. 1380/2013, a měla by být tedy zahrnuta do tohoto nařízení v souladu s čl. 18 odst. 3 nařízení (EU) č. 1380/2013.
(4)
Pokud jde o Severní moře, měla by se v souladu s čl. 15 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1380/2013 povinnost vykládky vztahovat nejpozději od 1. ledna 2015 na všechna plavidla provádějící drobný pelagický rybolov a komerční rybolov u druhů ulovených v rámci tohoto rybolovu, které podléhají omezením odlovu.
(5)
V souladu se společným doporučením by se plán výmětů měl od 1. ledna 2015 vztahovat na určitý rybolov makrely obecné, sledě obecného, kranase obecného, tresky modravé, stříbrnice atlantské a šprota obecného, jakož i komerční rybolov tresky Esmarkovy, šprota obecného a smačkovitých v Severním moři.
(6)
Součástí společného doporučení je i výjimka z povinnosti vykládky pro úlovky makrely obecné a sledě obecného ulovené pomocí košelkových nevodů za určitých podmínek, a to na základě vědeckých důkazů o vysoké míře přežití v souladu s čl. 15 odst. 4 písm. b) nařízení (EU) č. 1380/2013. Vědecké důkazy o vysoké míře přežití poskytla Scheveningenská skupina ve společném doporučení, které odkazovalo na řadu vědeckých studií o přežití ryb při proklouznutí ze sítí v rybolovu košelkovými nevody. Podle těchto studií závisí míra přežití na době, po kterou jsou ryby stísněny v síti a jejich hustotě v síti, přičemž oba aspekty jsou v tomto rybolovu obvykle omezené. Výbor VTHVR tyto informace přezkoumal na svém plenárním zasedání 14-02. Výbor dospěl k závěru, že za předpokladu, že výsledky studií o přežití jsou pro míru přežití v rámci komerčního rybolovu reprezentativní, dosahovala by míra přežití u proklouznutých makrel zhruba 70 % a ve srovnání s hustotou, při níž bylo zaznamenáno zvýšení úmrtnosti sledě, by vedla k mnohem nižší hustotě. Zákaz vypouštět makrelu obecnou a sledě obecného do moře dříve, než je síť zcela vytažena na palubu rybářského plavidla, což vede ke ztrátě uhynulých či umírajících ryb, je stanoven v čl. 19b odst. 2 nařízení (EU) č. 950/1998 (2). Platný zákaz není výjimkou uloženou z důvodu přežití nijak dotčen, neboť k vypuštění ryb do moře dojde v takovém okamžiku rybolovné činnosti, kdy by u ryb po jejich vypuštění existovala vysoká míra přežití. Tato výjimka by proto měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(7)
Součástí společného doporučení je i výjimka de minimis z povinnosti vykládky, jejímž účelem je zamezit nepřiměřeným nákladům na zacházení s nežádoucími úlovky, jako jsou například náklady na skladování, pracovní sílu a mražení, a zohlednit obtížné zvyšování selektivity pro pelagický rybolov zaměřený na makrelu obecnou, kranase obecného a sledě obecného v oblastech ICES IV b a c jižně od 54° severní šířky. Tato výjimka byla stanovena na základě vědeckých důkazů, které předložily členské státy, jež se podílely na vypracování společného doporučení, a přezkoumal je Vědeckotechnický a hospodářský výbor pro rybářství (VTHVR). VRHVR dospěl k závěru, že společné doporučení uvádí odůvodněné kvalitativní argumenty, které podporují zavedení výjimky de minimis z důvodu nepřiměřených nákladů na zacházení s nežádoucími úlovky. S ohledem na výše uvedené a vzhledem k tomu, že jiné vědecké poznatky neexistují, je vhodné zavést výjimku de minimis v souladu s procentními údaji navrhovanými ve společných prohlášeních a v rozsahu nepřesahujícím ustanovení čl. 15 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1380/2013. Tato výjimka by tedy měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(8)
S cílem zajistit řádnou kontrolu by měly být stanoveny specifické požadavky pro dokumentaci úlovků vyložených v rámci výjimek, na něž se vztahuje toto nařízení.
(9)
Vzhledem k tomu, že opatření stanovená v tomto nařízení mají přímý dopad na hospodářské činnosti související s rybolovným obdobím plavidel Unie a na jeho plánování, mělo by nařízení vstoupit v platnost ihned po svém zveřejnění.
(10)
Toto nařízení by mělo být použitelné od 1. ledna 2015, aby byl zajištěn soulad s časovým rámcem stanoveným v čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013. V souladu s čl. 15 odst. 6 uvedeného nařízení by mělo být použitelné nejvýše tři roky,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podrobnosti pro provádění povinnosti vykládky stanovené v čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 v Severním moři od 1. ledna 2015, jak je uvedeno v čl. 4 odst. 2 písm. a) uvedeného nařízení, v rybolovu stanoveném v příloze k tomuto nařízení.
Článek 2
Výjimka uložená z důvodu přežití
1. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 se povinnost vykládky nevztahuje na úlovky makrely obecné a sledě obecného ulovené pomocí košelkových nevodů, jestliže jsou splněny všechny následující podmínky:
-
úlovek je vrácen do moře dříve, než se určitý procentní podíl (stanovený níže v odstavcích 2 a 3) košelkového nevodu uzavře (dále jen „okamžik výlovu“),
-
zařízení košelkového nevodu je vybaveno viditelnou bójí, jež zřetelně označuje horní mez pro okamžik výlovu,
-
plavidlo a zařízení košelkového nevodu jsou vybavena elektronickým systémem, jenž u všech rybolovných činností zaznamenává a dokumentuje okamžik, místo a rozsah vytažení košelkového nevodu z moře.
2. U rybolovu makrely obecné činí okamžik výlovu 80 % uzávěru košelkového nevodu, u sledě obecného pak 90 %.
3. Tvoří-li obklíčené hejno oba druhy, činí okamžik výlovu nejvýše 80 % uzávěru košelkového nevodu.
4. Je zakázáno vracet úlovky makrely obecné a sledě obecného zpět do moře po okamžiku výlovu.
5. Z obklíčeného hejna ryb se před jejich vypuštěním odebere vzorek s cílem odhadnout druhové složení, velikost ryb a množství.
Článek 3
Výjimka de minimis
Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 lze v roce 2015 provést výměty až u 3 % a v roce 2016 až u 2 % celkového ročního odlovu makrely obecné, kranase obecného, sledě obecného a tresky bezvousé v pelagickém rybolovu prováděném plavidly o celkové délce až 25 metrů lovícími za použití pelagických vlečných sítí a zaměřujícími se na rybolov makrely obecné, kranase obecného a sledě obecného v oblastech ICES IV b a c jižně od 54° severní šířky.
Článek 4
Dokumentace úlovků vyložených v rámci výjimek
1. V lodním deníku jsou zaznamenávána množství ryb vrácených zpět do moře v rámci výjimky stanovené v článku 2 a výsledky odběru vzorků podle čl. 2 odst. 5.
2. V lodním deníku jsou zaznamenávána množství ryb vrácených zpět do moře v rámci výjimky stanovené v článku 3.
Článek 5
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2015 do dne 31. prosince 2017.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 20. října 2014
KOMISIJOS DELEGUOTASIS REGLAMENTAS (ES) Nr. 1395/2014
2014 m. spalio 20 d.
kuriuo nustatomas tam tikros mažųjų pelaginių žuvų žvejybos ir pramoninės žvejybos Šiaurės jūroje žuvų išmetimo į jūrą mažinimo planas
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2013 m. gruodžio 11 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (ES) Nr. 1380/2013 dėl bendros žuvininkystės politikos, kuriuo iš dalies keičiami Tarybos reglamentai (EB) Nr. 1954/2003 ir (EB) Nr. 1224/2009 bei panaikinami Tarybos reglamentai (EB) Nr. 2371/2002 ir (EB) Nr. 639/2004 bei Tarybos sprendimas 2004/585/EB (1), ypač į jo 15 straipsnio 6 dalį ir 18 straipsnio 1 ir 3 dalis,
kadangi:
(1)
Reglamentu (ES) Nr. 1380/2013 siekiama palaipsniui panaikinti visų Sąjungoje sužvejojamų žuvų išmetimo į jūrą praktiką, nustatant įpareigojimą iškrauti visą tų rūšių, kurioms taikomi sužvejojamo kiekio apribojimai, laimikį;
(2)
Reglamento (ES) Nr. 1380/2013 15 straipsnio 6 dalyje Komisija įgaliojama deleguotuoju ne ilgesniam kaip trejų metų laikotarpiui priimti žuvų išmetimo į jūrą mažinimo planus remiantis bendromis rekomendacijomis, kurias parengė valstybės narės kartu su atitinkamomis patariamosiomis tarybomis;
(3)
Belgija, Danija, Vokietija, Prancūzija, Nyderlandai, Švedija ir Jungtinė Karalystė turi tiesioginių žvejybos Šiaurės jūroje valdymo interesų. Pasikonsultavusios su Pelaginių žuvų išteklių patariamąja taryba ir Šiaurės jūros patariamąja taryba, minėtos valstybės narės Komisijai pateikė bendras rekomendacijas. Iš atitinkamų mokslo įstaigų buvo gauta mokslinės informacijos. Į bendrą rekomendaciją įtrauktos priemonės atitinka Reglamento (ES) Nr. 1380/2013 15 straipsnio 6 straipsnį, todėl, vadovaujantis Reglamento (ES) Nr. 1380/2013 18 straipsnio 3 dalimi, jas reikėtų įtraukti į šį reglamentą;
(4)
pagal Reglamento (ES) Nr. 1380/2013 15 straipsnio 1 dalies a punktą įpareigojimas iškrauti visą laimikį vėliausiai nuo 2015 m. sausio 1 d. Šiaurės jūroje turėtų būti taikomas visiems laivams, žvejojantiems mažas pelagines žuvis ir žvejojantiems pramoniniais tikslais, kai vykdant šią žvejybą sužvejojamos tų rūšių, kurioms taikomi sužvejojamo kiekio apribojimai, žuvys;
(5)
remiantis bendra rekomendacija, žuvų išmetimo į jūrą mažinimo planas Šiaurės jūroje nuo 2015 m. sausio 1 d. turėtų būti taikomas tam tikrai atlantinių skumbrių, silkių, paprastųjų stauridžių, šiaurinių žydrųjų merlangų, atlantinių argentinų ir šprotų žvejybai, taip pat norveginių menkučių, šprotų ir tobių žvejybai pramoniniais tikslais;
(6)
pagal Reglamento (ES) Nr. 1380/2013 15 straipsnio 4 dalies b punktą remiantis didelį išgyvenamumą pagrindžiančiais moksliniais įrodymais, į bendrą rekomendaciją yra įtraukta įpareigojimo iškrauti visą laimikį išimtis, taikoma atlantinėms skumbrėms ir silkėms, sužvejotoms gaubiamaisiais tinklais tam tikromis sąlygomis. Mokslinius įrodymus, pagrindžiančius didelį išgyvenamumą, pateikė Ševeningeno grupė bendroje rekomendacijoje, kurioje daroma nuoroda į keletą mokslinių tyrimų apie gaubiamaisiais tinklais sužvejotų žuvų išgyvenamumą jas paleidus atgal į jūrą. Šiais tyrimais nustatyta, kad išgyvenamumo koeficientas priklauso nuo to, kiek laiko žuvys išbuvo susigrūdusios tinkle ir koks buvo jų tankis tinkle - abu rodikliai tokioje žvejyboje paprastai nedideli. ŽMTEK šią informaciją peržiūrėjo 14-02 plenarinėje sesijoje. ŽMTEK padarė išvadą, kad darant prielaidą, jog išgyvenamumo tyrimų rezultatai vertinant išgyvenamumo koeficientą komercinėje žvejyboje yra reprezentatyvūs, paleistų išgyvenusių atlantinių skumbrių dalis greičiausiai sudarytų maždaug 70 %, o tankis būtų daug mažesnis už tą tankį, kuriam esant pastebėtas silkių mirtingumo padidėjimas. Tarybos reglamento (EB) Nr. 850/98 (2) 19b straipsnio 2 dalyje yra nustatytas draudimas paleisti atlantines skumbres ir silkes tinklo visiškai neįkėlus į laivą ir taip žvejybos laivui atsikratyti negyvų ar dvesiančių žuvų. Ši išgyvenamumu grindžiama išimtis nedaro poveikio galiojančiam draudimui, kadangi žuvys būtų paleidžiamos į jūrą tuo žvejybos operacijos etapu, kai galimybę išgyventi turi didelė paleistų žuvų dalis. Todėl tokia išimtis turėtų būti įtraukta į šį reglamentą;
(7)
į bendrą rekomendaciją taip pat įtraukta įpareigojimo iškrauti visą laimikį de minimis išimtis, kad būtų išvengta neproporcingų nepageidaujamos priegaudos tvarkymo (tokių kaip sandėliavimo, darbo ir šaldymo) išlaidų ir atsižvelgta į tai, kad sunku padidinti pelaginės žvejybos selektyvumą žvejojant atlantines skumbres, paprastąsias staurides ir silkes ICES IVb ir IVc rajonuose į pietus nuo 54 laipsnių Šiaurės platumos. Ši išimtis grindžiama moksliniais įrodymais, kuriuos bendroje rekomendacijoje pateikė susijusios valstybės narės ir peržiūrėjo Žuvininkystės mokslo, technikos ir ekonomikos komitetas. ŽMTEK nustatė, kad bendroje rekomendacijoje pateikiami kokybiniai argumentai, pagrindžiantys de minimis išimtį neproprocingomis išlaidomis tvarkant nepageidaujamą priegaudą, yra pagrįsti. Atsižvelgiant į tai, kas išdėstyta pirmiau ir kadangi nėra kitokios mokslinės informacijos, tikslinga nustatyti de minimis išimtį pagal bendrose rekomendacijose siūlomus procentinius dydžius neviršijant Reglamento (ES) Nr. 1380/2013 15 straipsnio 1 dalies c punkte leidžiamų lygių. Todėl minėta išimtis turėtų būti įtraukta į šį reglamentą;
(8)
kad būtų užtikrinta tinkama kontrolė, reikėtų nustatyti konkrečius reikalavimus laimikio dokumentavimui, jei jis sužvejotas taikant šiame reglamente numatytas išimtis;
(9)
kadangi šiame reglamente numatytos priemonės daro tiesioginį poveikį susijusiai Sąjungos laivų ekonominei veiklai ir žvejybos sezono planavimui, jis turėtų įsigalioti iš karto, kai tik bus paskelbtas;
(10)
atsižvelgiant į Reglamento (ES) Nr. 1380/2013 15 straipsnio 1 dalyje nustatytą tvarkaraštį, šis reglamentas turėtų būti taikomas nuo 2015 m. sausio 1 d. Remiantis to reglamento 15 straipsnio 6 dalimi, jis turėtų būti taikomas ne ilgiau kaip trejus metus,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
Dalykas
Šiame reglamente pateikiama išsami informacija, kaip įgyvendinti Reglamento (ES) Nr. 1380/2013 15 straipsnio 1 dalyje numatytą įpareigojimą nuo 2015 m. sausio 1 d. iškrauti visą laimikį, sužvejotą Šiaurės jūros rajone, apibrėžtame to reglamento 4 straipsnio 2 dalies b punkte, vykdant šio reglamento priede nurodytą žvejybą.
2 straipsnis
Išgyvenamumu grindžiama išimtis
1. Nukrypstant nuo Reglamento (ES) Nr. 1380/2013 15 straipsnio 1 dalies, įpareigojimas iškrauti visą laimikį netaikomas gaubiamaisiais tinklais sužvejotų atlantinių skumbrių ir silkių laimikiui, jeigu tenkinamos visos šios sąlygos:
-
laimikis paleidžiamas prieš gaubiamąjį tinklą uždarant iki tam tikros procentinės ribos (nurodytos 2 ir 3 dalyse toliau) („negrįžtamo momento“, angl. point of retrieval),
-
prie gaubiamųjų tinklų yra pritvirtintas matomas plūduras, aiškiai žymintis negrįžtamo momento ribą,
-
laive ir gaubiamuosiuose tinkluose yra įrengta elektroninė registravimo ir dokumentavimo sistema, kurioje fiksuojama kada, kur ir kiek gaubiamasis tinklas buvo naudojamas visose žvejybos operacijose.
2. Atlantinių skumbrių žvejyboje negrįžtamas momentas yra gaubiamojo tinklo uždarymas 80 %, o silkių žvejyboje - 90 %.
3. Jeigu tinklo apsuptame žuvų būryje yra abiejų rūšių žuvų, negrįžtamas momentas yra gaubiamojo tinklo uždarymas 80 %.
4. Peržengus negrįžtamo momento ribą sužvejotas atlantines skumbres ir silkes paleisti draudžiama.
5. Siekiant įvertinti laimikio sudėtį pagal žuvų rūšis ir dydį, taip pat žuvų kiekį, prieš paleidžiant žuvis iš apsupto žuvų būrio imami ėminiai.
3 straipsnis
De minimis išimtis
Nukrypstant nuo Reglamento (ES) Nr. 1380/2013 15 straipsnio 1 dalies, 2015 m. į jūrą išmesti leidžiama ne daugiau kaip 3 %, o 2016 m. - ne daugiau kaip 2 % viso per metus sužvejojamo atlantinių skumbrių, paprastųjų stauridžių, silkių ir paprastųjų merlangų laimikio, kai pelaginė žvejyba vykdoma pelaginiais traleriais, kurių bendras ilgis yra iki 25 metrų ir kurie įvairiagyliais tralais (OTM) žvejoja atlantines skumbres, paprastąsias staurides ir silkes ICES IVb ir IVc rajonuose į pietus nuo 54 laipsnių Šiaurės platumos.
4 straipsnis
Laimikio, sužvejoto taikant išimtis, dokumentavimas
1. Žuvų kiekiai, paleisti pagal 2 straipsnyje numatytą išimtį, ir ėminių, reikalaujamų pagal 2 straipsnio 5 dalį, rezultatai registruojami laivo žurnale.
2. Žuvų kiekiai, išmesti į jūrą pagal 3 straipsnyje numatytą išimtį, registruojami laivo žurnale.
5 straipsnis
Įsigaliojimas
Šis reglamentas įsigalioja kitą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Jis taikomas nuo 2015 m. sausio 1 d. iki 2017 m. gruodžio 31 d.
Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2014 m. spalio 20 d.