SMĚRNICE RADY (EU) 2015/652
ze dne 20. dubna 2015,
kterou se stanoví metody výpočtu a požadavky na podávání zpráv podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/70/ES o jakosti benzinu a motorové nafty
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 98/70/ES ze dne 13. října 1998 o jakosti benzinu a motorové nafty a o změně směrnice Rady 93/12/EHS (1), a zejména na čl. 7a odst. 5 uvedené směrnice,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Metoda výpočtu emisí skleníkových plynů u paliv a jiné energie z nebiologických zdrojů, která má být podle ustanovení čl. 7a odst. 5 směrnice 98/70/ES zavedena, by měla zajistit podávání dostatečně přesných zpráv tak, aby mohla Komise kriticky zhodnotit, nakolik dodavatelé plní povinnosti, které jim stanoví čl. 7a odst. 2 uvedené směrnice. Metoda výpočtu by měla zajistit přesnost měření a náležitě zohlednit složitost souvisejících administrativních požadavků. Zároveň by měla dodavatele motivovat ke snižování intenzity skleníkových plynů z paliv, jež dodávají. Je třeba rovněž pečlivě zvážit dopad této metody výpočtu na rafinerie v Unii. Metoda výpočtu by tedy měla vycházet z průměrných hodnot intenzity skleníkových plynů představujících v rámci odvětví průměrnou hodnotu typickou pro dané palivo. Výhodou tohoto postupu by bylo snížení administrativní zátěže pro dodavatele a členské státy. V současnosti by navrhovaná metoda výpočtu neměla vyžadovat členění intenzity skleníkových plynů z paliv podle zdroje suroviny, neboť by to mělo nepříznivý vliv na stávající investice do některých rafinerií v Unii.
(2)
V souvislosti s čl. 7a odst. 1 směrnice 98/70/ES by požadavky kladené při podávání zpráv na dodavatele z řad malých a středních podniků (MSP), jejichž definici uvádí doporučení Komise 2003/361/ES (2), měly být v co největší míře omezeny. Podobně by ani dovozci benzinu a motorové nafty rafinované v zemích mimo Unii neměli mít povinnost poskytovat podrobné informace o zdrojích ropy použitých k výrobě těchto paliv, neboť tyto informace nemusí být vždy k dispozici nebo může být obtížné je získat.
(3)
S cílem motivovat k dalšímu snižování emisí skleníkových plynů by se do výpočtu emisí skleníkových plynů během životního cyklu u dodavatelů měly zahrnout vykázané úspory snižování emisí z těžby, a to včetně snížení emisí ze spalování a vypouštění plynů. Aby se dodavatelům usnadnilo vykazování úspor emisí z těžby, mělo by být pro účely výpočtu a osvědčení snížení emisí umožněno používat různé emisní režimy. Způsobilé by přitom měly být pouze projekty zaměřené na snížení emisí z těžby, které byly zahájeny po dni zavedení základní normy pro paliva podle čl. 7a odst. 5 písm. b) směrnice 98/70/ES, tj. po 1. lednu 2011.
(4)
Vážený průměr standardních hodnot skleníkových plynů představující typy ropy využívané v Unii je jednoduchou metodou výpočtu, na jejímž základě mohou dodavatelé stanovit obsah skleníkových plynů v palivech, jež dodávají.
(5)
Snížení emisí z těžby u ropy a zemního plynu by se mělo odhadovat a osvědčovat v souladu se zásadami a standardy stanovenými v mezinárodních normách, a to zejména v normách ISO 14064, ISO 14065 a ISO 14066.
(6)
Dále je vhodné usnadnit provádění právních předpisů členskými státy, pokud jde o snižování emisí z těžby, včetně snížení emisí ze spalování a vypouštění plynů. Za tímto účelem by před koncem lhůty pro provedení stanovené v článku 7 této směrnice měly být pod záštitou Komise vypracovány nelegislativní pokyny týkající se přístupů k vyčíslování, ověřování, osvědčování, monitorování a vykazování takovéhoto snížení emisí z těžby (včetně snížení emisí ze spalování a vypouštění plynů při těžbě suroviny).
(7)
V čl. 7a odst. 5 písm. b) směrnice 98/70/ES je stanovena povinnost zavést metodiku ke stanovení základní normy pro paliva vycházející z emisí skleníkových plynů z fosilních paliv během jejich životního cyklu na jednotku energie v roce 2010 („základní norma pro paliva“). Základní norma pro paliva by měla vycházet ze spotřebovaného množství nafty, benzinu, plynového oleje pro nesilniční použití, zkapalněného ropného plynu (LPG) a stlačeného zemního plynu (CNG) za využití údajů, jež byly členskými státy oficiálně oznámeny orgánu Rámcové úmluvy Organizace spojených národů o změně klimatu (dále jen „rámcová úmluva“) v roce 2010. Základní normou pro paliva by nemělo být referenční fosilní palivo, jež se používá k výpočtu snížení emisí skleníkových plynů z biopaliv a jež by se mělo zachovat v podobě, kterou stanoví příloha IV směrnice 98/70/ES.
(8)
Vzhledem k tomu, že složení skladby příslušných fosilních paliv se rok od roku mění jen málo, budou meziroční souhrnné rozdíly v intenzitě skleníkových plynů z fosilních paliv rovněž malé. Je tudíž vhodné, aby hodnoty základní normy vycházely z údajů o průměrné spotřebě v Unii za rok 2010, jež členské státy vykázaly orgánu Rámcové úmluvy OSN o změně klimatu.
(9)
Základní norma pro paliva by měla vyjadřovat průměrnou intenzitu skleníkových plynů z těžby a intenzitu z fosilních paliv z průměrné komplexní rafinerie. Základní norma pro paliva by se tedy měla vypočítat za použití průměrných standardních hodnot pro jednotlivá paliva. Hodnota základní normy pro paliva by měla v období do roku 2020 zůstat beze změny, tak aby byla pro dodavatele zajištěna právní jistota, pokud jde o jejich povinnost snižovat intenzitu skleníkových plynů z paliv, jež dodávají.
(10)
V čl. 7a odst. 5 písm. d) směrnice 98/70/ES je upraveno přijetí metody výpočtu podílu elektrických silničních vozidel na snížení emisí skleníkových plynů během životního cyklu paliva. Podle tohoto článku by měla být tato metoda výpočtu v souladu s čl. 3 odst. 4 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES (3). K zajištění tohoto souladu by se měl pro účinnost hnacího ústrojí použít týž opravný faktor.
(11)
Elektřinu dodanou pro použití v silniční dopravě mohou dodavatelé podle čl. 7a odst. 1 směrnice 98/70/ES vykazovat v rámci svých ročních zpráv členským státům. V zájmu omezení administrativních nákladů je vhodné, aby metoda výpočtu pro účely podávání zpráv dodavateli byla založena na odhadech spotřeby elektřiny v daném elektrickém silničním vozidle či motocyklu, a nikoliv na skutečném měření jeho spotřeby.
(12)
V případě, kdy dochází ke zpracovávání biopaliva a fosilního paliva v rámci téhož procesu, je vhodné uvést podrobné informace o tom, jakým způsobem bylo odhadnuto množství skleníkových plynů z daného biopaliva a jejich intenzita. K tomu je zapotřebí zvláštní metoda, protože výsledné množství biopaliva nelze, například při souběžné hydrogenační úpravě rostlinných olejů s fosilními palivy, změřit. V čl. 7d odst. 1 směrnice 98/70/ES se stanoví, že emise skleníkových plynů z biopaliv vznikajících během životního cyklu se mají pro účely článku 7a a čl. 7b odst. 2 uvedené směrnice vypočítat podle téže metody výpočtu. Proto má osvědčení emisí skleníkových plynů v rámci uznaných nepovinných režimů stejnou platnost pro účely článku 7a i pro účely čl. 7b odst. 2 směrnice 98/70/ES.
(13)
Požadavek, aby dodavatel podával zprávy, stanovený v čl. 7a odst. 1 směrnice 98/70/ES, by měly doplňovat harmonizovaný formulář a harmonizované definice údajů, jež se vykazují. Harmonizace definic údajů je potřebná k náležitému provedení výpočtu intenzity skleníkových plynů, jenž je s povinností jednotlivých dodavatelů podávat zprávy spojen, jelikož tyto údaje tvoří klíčové vstupní informace pro harmonizovanou metodu výpočtu podle čl. 7a odst. 5 písm. a) směrnice 98/70/ES. Tyto údaje zahrnují identifikaci dodavatele, množství paliva či energie uvedené na trh a typ paliva či energie uvedený na trh.
(14)
Požadavek, aby dodavatel podával zprávy, stanovený v čl. 7a odst. 1 směrnice 98/70/ES, by měly doplňovat harmonizované požadavky na vykazování, formulář a harmonizované definice údajů pro účely podávání zpráv o účinnosti paliv spotřebovaných v Unii z hlediska skleníkových plynů členskými státy Komisi. Tyto požadavky na podávání zpráv především umožní aktualizovat vlastnosti referenčního fosilního paliva uvedené v příloze IV části C bodě 19 směrnice 98/70/ES a v příloze V části C bodě 19 směrnice 2009/28/ES a usnadní podávání zpráv požadované podle čl. 8 odst. 3 a čl. 9 odst. 2 směrnice 98/70/ES i aktualizaci metody výpočtu v souladu s technickým a vědeckým pokrokem tak, aby tato metoda plnila svůj zamýšlený účel. Uvedené údaje by mělyzahrnovat množství paliva či energie uvedených na trh, typ paliva či energie a místo nákupu a původ paliva či energie uvedených na trh.
(15)
Za účelem snížení administrativní zátěže by členské státy měly dodavatelům umožnit, aby při plnění svých povinností podávat zprávy vycházeli z rovnocenných údajů, jež se shromažďují podle jiných unijních nebo vnitrostátních právních předpisů, a to za předpokladu, že budou při podávání zpráv dodrženy požadavky uvedené v příloze IV a definice uvedené v přílohách I a III.
(16)
Aby se usnadnilo podávání zpráv skupinám dodavatelů v souladu s čl. 7a odst. 4 směrnice 98/70/ES, umožňuje čl. 7a odst. 5 písm. c) uvedené směrnice zavedení všech nezbytných pravidel. Podávání zpráv je těmto skupinám vhodné usnadnit, aby se zamezilo narušení fyzického pohybu paliv, neboť různí dodavatelé uvádějí na trh různá paliva v rozdílných poměrech, a mohou tedy v zájmu dosažení cíle snížení emisí skleníkových plynů využívat zdroje různých úrovní. Je proto nezbytné harmonizovat definice identifikace dodavatele, množství paliva či energie uvedeného na trh, typu paliva či energie a místa nákupu a původu paliva či energie uvedených na trh. K vyloučení dvojího započtení v případech, kdy společně podávají zprávy dodavatelé v souladu s čl. 7a odst. 4, je navíc vhodné harmonizovat provádění metody výpočtu a podávání zpráv v členských státech, včetně podávání zpráv Komisi, a to tak, aby se potřebné informace od skupiny dodavatelů vztahovaly k určitému členskému státu.
(17)
V souladu s čl. 8 odst. 3 směrnice 98/70/ES mají všechny členské státy povinnost předložit každoročně zprávu o jakosti paliva na vnitrostátní úrovni za předchozí kalendářní rok, a to na základě formuláře zavedeného rozhodnutím Komise 2002/159/ES (4). K zohlednění změn směrnice 98/70/ES zavedených směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/30/ES (5) a následných dodatečných požadavků na členské státy v oblasti podávání zpráv, jakož i v zájmu účinnosti a harmonizace je nezbytné vyjasnit, jaké informace by se měly vykazovat, a stanovit formulář k předkládání údajů dodavateli a členskými státy.
(18)
Komise předložila návrh opatření výboru ustavenému podle směrnice 98/70/ES dne 23. února 2012. Výbor nebyl s to přijmout stanovisko kvalifikovanou většinou, a je tedy vhodné, aby Komise v souladu s čl. 5a odst. 4 rozhodnutí Komise 1999/468/ES (6) předložila tento návrh Radě,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Tato směrnice stanoví pravidla pro metody výpočtu a požadavky na podávání zpráv podle směrnice 98/70/ES.
2. Tato směrnice se vztahuje na paliva používaná k pohonu silničních vozidel a nesilničních pojízdných strojů (včetně plavidel vnitrozemské plavby, pokud se neplaví po moři), zemědělských a lesnických traktorů a rekreačních plavidel, pokud se neplaví po moři, jakož i na elektřinu používanou silničními vozidly.
Článek 2
Definice
Pro účely této směrnice se, nad rámec definic obsažených již ve směrnici 98/70/ES, rozumí:
1)
„emisemi z těžby“ veškeré emise skleníkových plynů, k nimž dojde předtím, než se začne daná surovina zpracovávat v rafinerii nebo zpracovatelském zařízení, kde se vyrábí palivo uvedené v příloze I;
2)
„přírodní živicí“ jakýkoliv zdroj rafinerské suroviny, který se vyznačuje tím, že:
a)
v ložisku na místě těžby vykazuje podle zkušební metody D287 Americké společnosti pro zkoušení a materiály (7) (dále jen „API“) hustotu API 10° nebo méně;
b)
jeho průměrná roční hodnota viskozity za teploty panující v ložisku přesahuje hodnotu vypočtenou podle rovnice: viskozita (v centipoisech) = 518,98e-0,038T; kde T je teplota ve stupních Celsia;
c)
spadá pod definici dehtových písků pod kódem kombinované nomenklatury (KN) 2714 stanovenou v nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 (8);
d)
mobilizace zdroje této suroviny se dosahuje těžebním vrtem nebo tepelně podporovanou gravitační drenáží, přičemž tepelná energie se získává převážně z jiných zdrojů, než je samotný zdroj vstupní suroviny;
3)
„ropnou břidlicí“ jakýkoliv zdroj rafinerské suroviny, který se nachází ve skalním ložisku, obsahuje pevné kerogeny a spadá pod definici ropné břidlice pod kódem KN 2714 stanovenou nařízením (EHS) č. 2658/87. Mobilizace zdroje suroviny se dosáhne těžebním vrtem nebo tepelně podporovanou gravitační drenáží;
4)
„základní normou pro paliva“ základní norma pro paliva vycházející z emisí skleníkových plynů z fosilních paliv během jejich životního cyklu na jednotku energie v roce 2010;
5)
„konvenční ropou“ jakýkoliv zdroj rafinerské suroviny, který v ložisku na místě původu vykazuje podle zkušební metody D287 hustotu API vyšší než 10° a který nespadá pod definici kódu KN 2714 stanovenou nařízením (EHS) č. 2658/87.
Článek 3
Metoda výpočtu intenzity skleníkových plynů z dodaných paliv a energie (vyjma biopaliv) a podávání zpráv dodavateli
1. Pro účely čl. 7a odst. 2 směrnice 98/70/ES zajistí členské státy, aby dodavatelé používali k určení intenzity skleníkových plynů z jimi dodávaných paliv metodu výpočtu uvedenou v příloze I této směrnice.
2. Pro účely čl. 7a odst. 1 druhého pododstavce a čl. 7a odst. 2 směrnice 98/70/ES stanoví členské státy dodavatelům povinnost vykazovat údaje na základě definic a metody výpočtu stanovených v příloze I této směrnice. Tyto údaje se vykazují každoročně za použití šablon uvedených v příloze IV této směrnice.
3. Pro účely čl. 7a odst. 4 směrnice 98/70/ES zajistí každý členský stát, aby skupina dodavatelů, která se rozhodne být považována za jediného dodavatele, plnila v daném členském státě své povinnosti podle čl. 7a odst. 2.
4. V případě dodavatelů, kteří jsou malými a středními podniky, použijí členské státy zjednodušenou metodu uvedenou v příloze I této směrnice.
Článek 4
Výpočet základní normy paliv a snížení intenzity skleníkových plynů
Pro účely ověření toho, zda dodavatelé plní své závazky vyplývající z čl. 7a odst. 2 směrnice 98/70/ES, jim členské státy stanoví povinnost porovnávat snížení emisí skleníkových plynů vznikajících během životního cyklu paliv a elektřiny, kterého dosáhli, se základní normou pro paliva stanovenou v příloze II této směrnice.
Článek 5
Podávání zpráv členskými státy
1. Při předkládání zpráv Komisi podle čl. 8 odst. 3 směrnice 98/70/ES poskytnou členské státy Komisi údaje týkající se plnění ustanovení článku 7a uvedené směrnice vymezené v příloze III této směrnice.
2. Pro předkládání údajů vymezených v příloze III této směrnice použijí členské státy nástroje platformy ReportNet Evropské agentury pro životní prostředí poskytnuté podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 401/2009 (9). Členské státy údaje prostřednictvím elektronického přenosu dat předávají do ústředního registru údajů, který spravuje Evropská agentura pro životní prostředí.
3. Údaje se vykazují každoročně za použití šablony uvedené v příloze IV. Členské státy oznámí Komisi den přenosu údajů a pro účely kontaktu název příslušného orgánu, který zodpovídá za ověření a vykázání údajů Komisi.
Článek 6
Sankce
Členské státy stanoví pravidla pro sankce ukládané v případě porušení vnitrostátních právních předpisů přijatých na základě této směrnice a podniknou veškerá opatření nezbytná k zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující. Členské státy oznámí příslušná ustanovení Komisi do 21. dubna 2017 a neprodleně jí oznámí jakékoli jejich pozdější změny.
Článek 7
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 21. dubna 2017. Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
2. Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
3. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 8
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 9
Určení
Tato směrnice je určena členských státům.
V Lucemburku dne 20. dubna 2015.
TARYBOS DIREKTYVA (ES) 2015/652
2015 m. balandžio 20 d.
kuria nustatomi skaičiavimo metodai ir atskaitomybės reikalavimai pagal Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 98/70/EB dėl benzino ir dyzelinių degalų (dyzelino) kokybės
EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 1998 m. spalio 13 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 98/70/EB dėl benzino ir dyzelinių degalų (dyzelino) kokybės, iš dalies keičiančią Tarybos direktyvą 93/12/EEB (1), ypač į jos 7a straipsnio 5 dalį,
atsižvelgdama į Europos Komisijos pasiūlymą,
kadangi:
(1)
šiltnamio efektą sukeliančių dujų, išmetamų iš kuro ir kitos energijos, gaunamos iš nebiologinių šaltinių, kiekio skaičiavimo metodas, kurį ketinama nustatyti pagal Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 5 dalį, turėtų padėti parengti pakankamai tikslias ataskaitas, kad Komisija galėtų kritiškai įvertinti, kaip tiekėjai vykdo tos direktyvos 7a straipsnio 2 dalyje jiems nustatytus įpareigojimus. Skaičiavimo metodas turėtų užtikrinti tikslumą, kartu jame turėtų būti tinkamai atsižvelgta į su tuo susijusių administracinių reikalavimų sudėtingumą. Taip pat juo tiekėjai turėtų būti skatinami mažinti savo tiekiamo kuro šiltnamio efektą sukeliančių dujų intensyvumą. Taip pat reikėtų atidžiai atsižvelgti į tai, kokį poveikį skaičiavimo metodas darys Sąjungos perdirbimo įmonėms. Taigi skaičiavimo metodas turėtų būti pagrįstas vidutiniu šiltnamio efektą sukeliančių dujų intensyvumu, atitinkančiu pramonės vidurkio vertę, tipinę konkrečiam kurui. Tai būtų naudinga todėl, kad tiekėjams ir valstybėms narėms tektų mažesnė administracinė našta. Šiuo metu pagal siūlomą skaičiavimo metodą neturėtų būti reikalaujama kuro šiltnamio efektą sukeliančių dujų intensyvumo suskirstyti pagal žaliavų šaltinius, nes tai paveiktų daromas investicijas į tam tikras Sąjungos perdirbimo įmones;
(2)
tiekėjams - mažosioms ir vidutinėms įmonėms (toliau - MVĮ), kaip apibrėžta Komisijos rekomendacijoje 2003/361/EB (2), - taikomi atskaitomybės reikalavimai pagal Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 1 dalį turėtų būti kuo labiau sušvelninti. Taip pat ir benzino bei dyzelino, perdirbto už Sąjungos ribų, importuotojams neturėtų būti taikomas įpareigojimas pateikti išsamią informaciją apie tam kurui pagaminti naudotos žaliavinės naftos šaltinius, nes šios informacijos gali nebūti arba ją gali būti sunku gauti;
(3)
siekiant paskatinti dar labiau sumažinti išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį, į tiekėjų apskaičiuojamą kuro būvio ciklo metu išmetamų šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį turėtų būti įtrauktas deklaruotas ankstyvojo etapo teršalų išmetimo, įkaitant sudeginimą ir išleidimą į atmosferą, sumažinimas. Kad tiekėjams būtų lengviau nurodyti, kiek sumažėjo ankstyvojo etapo teršalų išmetimas, išmetamo teršalų kiekio sumažinimui apskaičiuoti ir patvirtinti reikėtų leisti naudoti įvairias teršalų išmetimo schemas. Tai turėtų galioti tik ankstyvojo etapo teršalų išmetimo sumažinimo projektams, kurie bus pradėti vykdyti po to, kai bus nustatytas Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 5 dalies b punkte nurodytas kuro standartinis bazinis lygis, t. y. po 2011 m. sausio 1 d.;
(4)
šiltnamio efektą sukeliančių dujų numatytosios svertinio vidurkio vertės, nurodančios Sąjungoje suvartojamą žaliavinę naftą, yra paprastas skaičiavimo metodas, kuriuo tiekėjai gali nustatyti šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį savo tiekiamame kure;
(5)
ankstyvojo etapo teršalų išmetimo sumažinimas turėtų būti įvertinamas ir patvirtintas laikantis Tarptautiniuose standartuose, ypač ISO 14064, ISO 14065 ir ISO 14066 nustatytų principų bei standartų;
(6)
be to, valstybėms narėms reikėtų palengvinti teisės aktų dėl ankstyvojo etapo teršalų išmetimo, įkaitant sudeginimą ir išleidimą į atmosferą, sumažinimo, įgyvendinimą. Šiuo tikslu, remiant Komisijai, reikėtų parengti su teisėkūra nesusijusias gaires apie tokių ankstyvojo etapo išmetamų teršalų sumažinimo (įskaitant sudeginamų ir į atmosferą išleidžiamų dujų kiekio sumažinimą gamybos vietose) kiekybinio lygio, patikrinimo, patvirtinimo, stebėsenos ir ataskaitų teikimo metodus, iki šios direktyvos 7 straipsnyje nustatyto perkėlimo į nacionalinę teisę laikotarpio pabaigos;
(7)
Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 5 dalies b punkte yra reikalaujama nustatyti metodą, pagal kurį būtų apibrėžtas kuro standartinis bazinis lygis, grindžiamas iškastinio kuro būvio ciklo metu išmestu šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekiu energijos vienetui 2010 m. Kuro standartinis bazinis lygis turėtų būti apskaičiuojamas pagal suvartotus dyzelino, benzino, ne keliais judančioms priemonėms skirto gazolio, suskystintų naftos dujų ir suslėgtųjų gamtinių dujų kiekius, remiantis 2010 m. Jungtinių Tautų bendrajai klimato kaitos konvencijai (toliau - JTBKKK) valstybių narių oficialiai pateiktais duomenimis. Kuro standartiniu baziniu lygiu nereikėtų laikyti lygintino iškastinio kuro vertės, kuri yra naudojama apskaičiuojant, kiek sumažėjo iš biodegalų išmetamas šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekis, ji turėtų likti tokia, kokia nustatyta Direktyvos 98/70/EB IV priede;
(8)
kadangi atitinkamo iškastinio kuro mišinio sudėtis kasmet kinta mažai, suminis iškastinio kuro šiltnamio efektą sukeliančių dujų intensyvumo pokytis įvairiais metais taip pat bus nedidelis. Todėl tikslinga kuro standartinį bazinį lygį grįsti 2010 m. Sąjungos vidutinio suvartojimo duomenimis, kuriuos valstybės narės pateikė JTBKKK;
(9)
kuro standartinis bazinis lygis turėtų išreikšti vidutinį ankstyvojo etapo šiltnamio efektą sukeliančių dujų intensyvumą ir vidutinio sudėtingumo naftos perdirbimo įmonės kuro intensyvumą iškastinio kuro atveju. Taigi kuro standartinį bazinį lygį reikėtų apskaičiuoti naudojant atitinkamas vidutines numatytąsias kuro vertes. Kuro standartinis bazinis lygis turėtų nesikeisti laikotarpiu iki 2020 m., siekiant užtikrinti didesnį reguliavimo tikrumą tiekėjams vykdant savo įpareigojimus sumažinti savo tiekiamo kuro šiltnamio efektą sukeliančių dujų intensyvumą;
(10)
Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 5 dalies d punkte numatyta patvirtinti elektrinių kelių transporto priemonių indėlio mažinant kuro būvio ciklo metu išmetamų šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį skaičiavimo metodą. Pagal tą straipsnį, skaičiavimo metodas turėtų atitikti Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2009/28/EB (3) 3 straipsnio 4 dalį. Siekiant užtikrinti šį suderinamumą, tas pats pataisos koeficientas turėtų būti taikomas galios sistemos veiksmingumui;
(11)
apie kelių transporto priemonėms naudoti skirtą tiektą elektros energiją tiekėjai gali pranešti savo kasmetinėse ataskaitose valstybėms narėms, kaip numatyta Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 1 dalyje. Siekiant apriboti administracines išlaidas, pagal šį skaičiavimo metodą tiekėjams rengiant ataskaitas būtų tikslinga naudoti planinius, o ne faktinius elektros energijos suvartojimo elektrinėje kelių transporto priemonėje ar motocikle duomenis;
(12)
tikslinga įtraukti detalų metodą, kaip apskaičiuoti biodegalų kiekį ir šiltnamio efektą sukeliančių dujų intensyvumą tais atvejais, kai biodegalai ir iškastinis kuras yra perdirbami per tą patį procesą. Konkretus metodas yra reikalingas, nes gauto biodegalų kiekio negalima išmatuoti kaip, pavyzdžiui, tuo atveju, kai augalinis aliejus ir iškastinis kuras kartu apdorojami vandeniu. Direktyvos 98/70/EB 7d straipsnio 1 dalyje nustatyta, kad taikant tos direktyvos 7a straipsnį ir 7b straipsnio 2 dalį biodegalų būvio ciklo metu išmetamų šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekis turi būti skaičiuojamas pagal tą patį metodą. Todėl išmesto šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio patvirtinimas pagal pripažintas savanoriškas schemas galioja tiek Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio, tiek ir 7b straipsnio 2 dalies tikslais;
(13)
tiekėjų atskaitomybės reikalavimą, nustatytą Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 1 dalyje, reikėtų papildyti nustatant duomenų, kuriuos reikia pateikti ataskaitose, suderintą formatą ir suderintas apibrėžtis. Duomenų apibrėžtis reikia suderinti tam, kad kiekvienas tiekėjas, vykdydamas įpareigojimus teikti ataskaitas, tinkamai apskaičiuotų šiltnamio efektą sukeliančių dujų intensyvumą, nes šie duomenys yra pagrindinis parametras, naudojamas pagal Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 5 dalies a punktu suderintą skaičiavimo metodą. Šiuos duomenis sudaro tiekėjo identifikaciniai duomenys, rinkai pateikto kuro arba energijos kiekis ir rinkai pateikto kuro arba energijos rūšis;
(14)
tiekėjų atskaitomybės reikalavimą, nustatytą Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 1 dalyje, reikėtų papildyti nustatant suderintus atskaitomybės reikalavimus, ataskaitų formatą ir suderintas apibrėžtis valstybių narių ataskaitoms Komisijai apie iš Sąjungoje suvartoto kuro išmestą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį. Visų pirma, taikant šiuos atskaitomybės reikalavimus bus galima atnaujinti lygintino iškastinio kuro vertę, aprašytą Direktyvos 98/70/EB IV priedo C dalies 19 punkte ir Direktyvos 2009/28/EB V priedo C dalies 19 punkte, ir bus lengviau teikti ataskaitas, kurių reikalaujama pagal Direktyvos 98/70/EB 8 straipsnio 3 dalį ir 9 straipsnio 2 dalį, taip pat bus lengviau pagal techninę ir mokslo pažangą atnaujinti skaičiavimo metodą, siekiant užtikrinti, kad jis atitiktų savo paskirtį. Šiuos duomenis turėtų sudaryti rinkai pateikto kuro arba energijos kiekis, rinkai pateikto kuro arba energijos rūšis, rinkai pateikto kuro arba energijos pirkimo vieta ir kilmė;
(15)
valstybėms narėms tikslinga leisti tiekėjams vykdant savo atskaitomybės reikalavimus naudoti lygiaverčius duomenis, surinktus pagal kitus Sąjungos arba nacionalinės teisės aktus, taip siekiant sumažinti administracinę naštą, su sąlyga, kad ataskaitos rengiamos pagal IV priede nustatytus reikalavimus ir laikantis I ir III prieduose nustatytų apibrėžčių;
(16)
kad tiekėjų grupėms būtų lengviau teikti ataskaitas pagal Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 4 dalį, tos direktyvos 7a straipsnio 5 dalies c punkte leidžiama nustatyti visas reikiamas taisykles. Būtų gerai nustatyti paprastesnes tokios atskaitomybės sąlygas, kad būtų išvengta fizinių kuro judėjimo sutrikimų, nes skirtingi tiekėjai rinkai pateikia skirtingą ir skirtingų proporcijų kurą, taigi jiems gali tekti skirti skirtingo dydžio išteklius, kad įvykdytų šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio sumažinimo tikslą. Todėl būtina suderinti tiekėjų identifikacinių duomenų, rinkai pateikiamo kuro arba energijos kiekio ir rūšies, rinkai pateikiamo kuro arba energijos pirkimo vietos ir kilmės apibrėžtis. Be to, norint užtikrinti, kad tiekėjams, rengiantiems bendras ataskaitas pagal 7a straipsnio 4 dalį, skaičiavimų nereikėtų atlikti dukart, tikslinga skaičiavimo ir atskaitomybės metodo įgyvendinimą valstybėse narėse, įskaitant ataskaitas Komisijai, suderinti taip, kad reikiama informacija iš tiekėjų grupės būtų susijusi su konkrečia valstybe nare;
(17)
pagal Direktyvos 98/70/EB 8 straipsnio 3 dalį valstybės narės turi kasmet teikti Komisijos sprendimu 2002/159/EB (4) nustatytos formos praėjusių kalendorinių metų valstybės degalų kokybės duomenų ataskaitą. Tam, kad būtų atsižvelgta į Direktyvos 98/70/EB pakeitimus, padarytus Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2009/30/EB (5), ir vėlesnius papildomus atskaitomybės reikalavimus valstybėms narėms, bei veiksmingumo ir suderinimo tikslais būtina paaiškinti, kokią informaciją reikėtų teikti, ir patvirtinti formą, pagal kurią tiekėjai ir valstybės narės duomenis teiktų;
(18)
Komisija pristatė priemonės projektą pagal Direktyvą 98/70/EB sudarytam Komitetui 2012 m. vasario 23 d. Komitetas negalėjo priimti nuomonės reikiama kvalifikuota balsų dauguma. Todėl remiantis Tarybos sprendimo 1999/468/EB (6) 5a straipsnio 4 dalimi yra tikslinga, kad Komisija pateiktų pasiūlymą Tarybai,
PRIĖMĖ ŠIĄ DIREKTYVĄ:
1 straipsnis
Dalykas ir taikymo sritis
1. Šia direktyva nustatomos skaičiavimo metodų ir atskaitomybės reikalavimų taisyklės remiantis Direktyva 98/70/EB.
2. Ši direktyva taikoma kurui, kuriuo varomos kelių transporto priemonės, ne keliais judančios mašinos (įskaitant vidaus vandenų laivus, kai šie yra ne jūroje), žemės bei miškų ūkio traktoriai, poilsiniai laivai, kai šie yra ne jūroje, ir kelių transporto priemonėse naudojamai elektros energijai.
2 straipsnis
Terminų apibrėžtys
Šioje direktyvoje, be Direktyvoje 98/70/EB jau pateiktų terminų apibrėžčių, vartojamos šios terminų apibrėžtys:
1) ankstyvojo etapo teršalų išmetimas- visas šiltnamio efektą sukeliančių dujų išmetimas prieš pristatant žaliavas į perdirbimo įmonę, kurioje buvo pagamintas I priede nurodytas kuras;
2) gamtinis bitumas- bet kuris perdirbimo įmonės žaliavų šaltinis, turintis šias savybes:
a)
jam Amerikos naftos instituto (toliau - ANI) nustatytas 10 laipsnių ar mažesnis sunkis gavybos vietos telkinio formacijoje, kai matuojama pagal Amerikos bandymų ir medžiagų bendrijos (ASTM) (7) D287 bandymo metodą;
b)
jo metinė vidutinė klampa telkinio temperatūroje yra didesnė už gautąją šia lygtimi: klampa (centipuazais) = 518,98e-0,038T, kai T yra temperatūra Celsijaus laipsniais;
c)
jis patenka į bituminio smėlio apibrėžtį pagal kombinuotosios nomenklatūros (KN) kodą 2714 10 00, kaip nustatyta Tarybos reglamente (EEB) Nr. 2658/87 (8), ir
d)
kai žaliavos šaltinis mobilizuojamas kasybos arba šiluminio sunkio drenažo būdu, šiluminę energiją daugiausia gaunant iš kitų šaltinių nei pats žaliavos šaltinis;
3) naftingieji skalūnai- bet koks perdirbimo įmonės žaliavos šaltinis, esantis skalūnų formacijoje, kurioje yra kietojo kerogeno, ir patenkantis į naftingųjų skalūnų apibrėžtį pagal KN kodą 2714, kaip nustatyta Reglamente (EEB) Nr. 2658/87. Žaliavos šaltinis mobilizuojamas kasybos arba šiluminio sunkio drenažo būdu;
4) kuro standartinis bazinis lygis- kuro standartinis bazinis lygis, grindžiamas iškastinio kuro būvio ciklo metu išmestų šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekiu energijos vienetui 2010 m;
5) įprastinė žaliavinė nafta- bet koks perdirbimo įmonės žaliavos šaltinis, kurio ANI nustatytas sunkis yra didesnis nei 10 laipsnių kilmės vietos telkinio formacijoje, kai matuojama pagal ASTM D287 bandymo metodą, ir kuris nepatenka į KN kodo 2714 apibrėžtį, kaip nustatyta Reglamente (EEB) Nr. 2658/87.
3 straipsnis
Tiekiamo kuro ir energijos, išskyrus biodegalus, šiltnamio efektą sukeliančių dujų intensyvumo skaičiavimo metodas ir duomenų pateikimas tiekėjų ataskaitose
1. Įgyvendindamos Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 2 dalį valstybės narės užtikrina, kad tiekėjai nustatydami savo tiekiamo kuro šiltnamio efektą sukeliančių dujų intensyvumą taikytų šios direktyvos I priede nustatytą skaičiavimo metodą.
2. Įgyvendindamos Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 1 dalies antrą pastraipą ir 7a straipsnio 2 dalį valstybės narės reikalauja, kad tiekėjai ataskaitose teikdami duomenis laikytųsi šios direktyvos I priede nustatytų apibrėžčių ir skaičiavimo metodo. Duomenys ataskaitose teikiami kasmet pagal šios direktyvos IV priede nustatytą formą.
3. Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 4 dalies taikymo tikslais kiekviena valstybė narė užtikrina, kad tiekėjų grupė, kuri pasirenka būti laikoma vienu tiekėju, toje valstybėje narėje laikytųsi jai 7a straipsnio 2 dalyje nustatyto įpareigojimo.
4. Valstybės narės tiekėjams, kurie yra MVĮ, taiko supaprastiną šios direktyvos I priede nustatytą metodą.
4 straipsnis
Kuro standartinio bazinio lygio ir šiltnamio efektą sukeliančių dujų intensyvumo sumažinimo skaičiavimas
Kad patikrintų, kaip tiekėjai laikosi Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnio 2 dalyje jiems nustatyto įpareigojimo, valstybės narės reikalauja, kad tiekėjai savo pasiektą kuro ir energijos būvio ciklo metu išmetamų šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio sumažinimą palygintų su kuro standartiniu baziniu lygiu, nustatytu šios direktyvos II priede.
5 straipsnis
Valstybių atskaitomybė
1. Teikdamos ataskaitas Komisijai pagal Direktyvos 98/70/EB 8 straipsnio 3 dalį valstybės narės pateikia Komisijai duomenis apie tai, kaip laikosi tos direktyvos 7a straipsnio, kaip apibrėžta šios direktyvos III priede.
2. Teikdamos šios direktyvos III priede nustatytus duomenis valstybės narės naudoja Europos aplinkos agentūros „ReportNet“ priemones, numatytas pagal Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (EB) Nr. 401/2009 (9). Valstybės narės elektroniniu būdu siunčia duomenis į Europos aplinkos agentūros valdomą Centrinę duomenų saugyklą.
3. Duomenys teikiami kasmet naudojant IV priede nustatytą formą. Valstybės narės Komisijai praneša, kada persiuntė duomenis, ir nurodo kompetentingos institucijos, kuri yra atsakinga už duomenų patikrinimą ir pateikimą Komisijai, atstovą ryšiams palaikyti.
6 straipsnis
Sankcijos
Valstybės narės nustato taisykles dėl sankcijų, taikytinų už nacionalinių nuostatų, priimtų pagal šią direktyvą, pažeidimus, ir imasi visų reikalingų priemonių, kad užtikrintų, kad šios taisyklės būtų vykdomos. Numatytos sankcijos turi būti veiksmingos, proporcingos ir atgrasančios. Valstybės narės ne vėliau kaip 2017 m. balandžio 21 d. praneša Komisijai apie tas nuostatas ir nedelsdamos ją informuoja apie visus vėlesnius joms įtakos turinčius pakeitimus.
7 straipsnis
Perkėlimas į nacionalinę teisę
1. Valstybės narės užtikrina, kad įsigaliotų įstatymai ir kiti teisės aktai, būtini, kad šios direktyvos būtų laikomasi ne vėliau kaip nuo 2017 m. balandžio 21 d. Apie tai jos nedelsdamos praneša Komisijai.
2. Valstybės narės, priimdamos tas nuostatas, daro jose nuorodą į šią direktyvą arba tokia nuoroda daroma jas oficialiai skelbiant. Nuorodos darymo tvarką nustato valstybės narės.
3. Valstybės narės pateikia Komisijai šios direktyvos taikymo srityje priimtų nacionalinės teisės aktų pagrindinių nuostatų tekstus.
8 straipsnis
Įsigaliojimas
Ši direktyva įsigalioja dvidešimtą dieną po jos paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
9 straipsnis
Adresatai
Ši direktyva skirta valstybėms narėms.
Priimta Liuksemburge 2015 m. balandžio 20 d.