PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1247/2012
ze dne 19. prosince 2012,
kterým se stanoví prováděcí technické normy, pokud jde o formát a četnost vykazování obchodů do registrů obchodních údajů podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 o OTC derivátech, ústředních protistranách a registrech obchodních údajů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 ze dne 4. července 2012 o OTC derivátech, ústředních protistranách a registrech obchodních údajů (2), a zejména na čl. 9 odst. 6 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
S cílem zabránit nejednotnostem by se měly na všechny údaje zasílané do registrů obchodních údajů podle článku 9 nařízení (EU) č. 648/2012 vztahovat stejná pravidla, normy a formáty týkající se všech registrů obchodních údajů, všech protistran a všech druhů derivátů. Pro popis derivátového obchodu by se proto měl použít specifický soubor údajů.
(2)
Vzhledem k tomu, že OTC deriváty obvykle nelze jednoznačně identifikovat podle existujících kódů, které se běžně používají na finančních trzích, jako jsou mezinárodní identifikační čísla cenných papírů (ISIN) ani popsat pomocí kódu ISO klasifikace finančních nástrojů, je třeba vypracovat nový a univerzální způsob identifikace. Je-li k dispozici specifický identifikační kód produktu, který splňuje zásady specifičnosti, neutrality, spolehlivosti, otevřeného zdroje, přizpůsobitelnosti, přístupnosti, dostupnosti za přiměřenou cenu, je nabízen v odpovídajícím rámci řízení a je přijat pro používání v EU, měl by se použít. Není-li k dispozici specifický identifikační kód produktu splňující tyto požadavky, měla by se použít prozatímní taxonomie.
(3)
Podkladový nástroj by měl být identifikován jednotným identifikačním kódem, avšak v současné době na trhu neexistuje žádný běžně používaný standardizovaný kód k identifikaci podkladového nástroje v koši. Protistrany by proto měly přinejmenším uvést, že podkladovým nástrojem je koš, a tam, kde je to možné, použít kódy ISIN pro standardizované indexy.
(4)
Aby byla zajištěna provázanost, měly by být všechny strany derivátové smlouvy identifikovány specifickým kódem. K identifikaci všech finančních a nefinančních smluvních stran, makléřů, ústředních protistran a beneficiárních vlastníků by se měl použít, jakmile bude k dispozici, celosvětový identifikační kód právnické osoby nebo prozatímní identifikační kód subjektu definovaný v rámci řízení, který je v souladu s doporučeními Rady pro finanční stabilitu týkajícími se požadavků na údaje a je přijat pro používání v EU, zejména s cílem zajistit provázanost s Výborem pro platební a vypořádací systémy (CPSS) a zprávou Mezinárodní organizace komisí pro cenné papíry (IOSCO) o vykazování údajů o OTC derivátech a požadavcích na jejich agregaci, která popisuje identifikační kódy právnických osob jako nástroj pro agregaci údajů. V případě obchodování na účet klientů by beneficiární vlastníci měli být identifikováni jako jednotlivci nebo subjekty, jejichž jménem byla smlouva uzavřena.
(5)
Měl by se zohlednit přístup používaný v třetích zemích a také přístup samotných registrů obchodních údajů, když zahajují svou činnost. S cílem zajistit nákladově efektivní řešení pro protistrany a zmírnit operační riziko pro registry obchodních údajů by proto datum zahájení vykazování mělo zahrnovat data zavedení různých kategorií derivátů, počínaje nejstandardizovanějšími kategoriemi a následně rozšířením na další kategorie. Derivátové smlouvy, které byly uzavřeny před datem, k datu nebo po datu vstupu nařízení (EU) č. 648/2012 v platnost, jež nezůstaly nevypořádány ke dni nebo po datu zahájení vykazování, nemají pro regulatorní účely zásadní význam. Podle čl. 9 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 648/2012 se na ně však vztahuje oznamovací povinnost. Aby však byl v uvedených případech zajištěn efektivní a přiměřený režim vykazování a byly zohledněny obtíže při opětovném zjišťování údajů týkajících se ukončených smluv, měla by být na takové vykazování ponechána delší lhůta.
(6)
Toto nařízení vychází z návrhu prováděcích technických norem předložených Komisi Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy.
(7)
Postupem podle článku 15 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) (3) vedl Evropský orgán pro cenné papíry a trhy otevřené veřejné konzultace o návrzích prováděcích technických norem, provedl analýzu potenciálních souvisejících nákladů a přínosů a vyžádal si stanovisko skupiny subjektů působících v oblasti cenných papírů a trhů Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy zřízené v souladu s článkem 37 uvedeného nařízení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Formát vykazování derivátových smluv
Informace obsažené ve zprávě podle článku 9 nařízení (EU) č. 648/2012 se poskytují ve formátu stanoveném v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Četnost vykazování derivátových smluv
U smluv vykazovaných do registru obchodních údajů se v případech stanovených v čl. 11 odst. 2 nařízení (EU) č. 648/2012 provádí tržní přeceňování nebo ocenění podle modelu denně. Veškeré další náležitosti, které se vykazují, stanovené v příloze tohoto nařízení a v příloze aktu v přenesené pravomoci, pokud jde o regulační technické normy, které blíže určují minimální náležitosti údajů, jež se mají vykazovat do registru obchodních údajů podle čl. 9 odst. 5 nařízení (EU) č. 648/2012, se vykazují tak, jak k nim dochází, a s ohledem na lhůtu podle článku 9 nařízení (EU) č. 648/2012, zejména pokud jde o uzavření, změnu nebo ukončení smlouvy.
Článek 3
Identifikace protistran a ostatních subjektů
1. Ve zprávě se použije identifikační kód právnické osoby, který umožní identifikovat:
a)
beneficiárního vlastníka, který je právnickou osobou;
b)
makléře;
c)
ústřední protistranu;
d)
beneficiárního vlastníka, který je členem clearingového systému a je právnickou osobou;
e)
protistranu, která je právnickou osobou;
f)
předkládající subjekt.
2. Není-li k dispozici identifikační kód právnické osoby, zpráva musí obsahovat prozatímní identifikační kód definovaný na úrovni Unie, který je:
a)
specifický;
b)
neutrální;
c)
spolehlivý,
d)
otevřeným zdrojem;
e)
přizpůsobitelný;
f)
přístupný;
g)
dostupný za přiměřenou cenu;
h)
podléhá odpovídajícímu rámci řízení.
3. Není-li k dispozici identifikační kód právnické osoby ani prozatímní identifikační kód subjektu, ve zprávě se použije, pokud je k dispozici, identifikační kód společnosti podle normy ISO 9362.
Článek 4
Identifikace derivátů
1. Ve zprávě je derivátová smlouva identifikována pomocí specifického identifikačního kódu produktu, který je:
a)
specifický;
b)
neutrální;
c)
spolehlivý;
d)
otevřeným zdrojem;
e)
přizpůsobitelný;
f)
přístupný;
g)
dostupný za přiměřenou cenu;
h)
podléhá odpovídajícímu rámci řízení.
2. Neexistuje-li specifický identifikační kód produktu, derivátová smlouva se ve zprávě identifikuje pomocí kombinace přiděleného kódu ISO 6166 ISIN nebo identifikačního kódu alternativního nástroje s odpovídajícím kódem ISO 10962 klasifikace finančních nástrojů.
3. Není-li k dispozici kombinace uvedená v odstavci 2, druh derivátu se určí podle níže uvedeného:
a)
kategorie derivátu se určí jako jedna z těchto kategorií:
i)
komoditní deriváty;
ii)
úvěrové deriváty;
iii)
měnové deriváty;
iv)
akciové deriváty;
v)
úrokové deriváty;
vi)
ostatní.
b)
druh derivátu se určí jako jeden z těchto druhů:
i)
rozdílové smlouvy;
ii)
dohody o úrokové míře;
iii)
forwardy;
iv)
futures;
v)
opce;
vi)
swapy;
vii)
ostatní.
c)
V případě derivátů, které nespadají do konkrétní kategorie derivátů nebo konkrétního druhu derivátů, se ve zprávě objeví kategorie derivátu nebo druh derivátu, na níž nebo na němž se protistrany dohodnou, že se mu derivátová smlouva nejvíce podobá.
Článek 5
Datum zahájení vykazování
1. Úvěrové derivátové a úrokové derivátové smlouvy se vykazují:
a)
do 1. července 2013, pokud byl registr obchodních údajů pro uvedenou konkrétní kategorii derivátů zaregistrován podle článku 55 nařízení (EU) č. 648/2012 před 1. dubnem 2013;
b)
90 dnů po registraci registru obchodních údajů pro konkrétní kategorii derivátů podle článku 55 nařízení (EU) č. 648/2012, pokud nebyl do 1. dubna 2013 pro uvedenou konkrétní kategorii derivátů zaregistrován registr obchodních údajů;
c)
do 1. července 2015, pokud nebyl registr obchodních údajů pro uvedenou konkrétní kategorii derivátů zaregistrován podle článku 55 nařízení (EU) č. 648/2012 do 1. července 2015. Oznamovací povinnost začne k tomuto datu a smlouvy se vykazují Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy podle čl. 9 odst. 3 uvedeného nařízení, dokud nebude pro uvedenou konkrétní kategorii derivátů zaregistrován registr obchodních údajů.
2. Derivátové smlouvy neuvedené v odstavci 1 se vykazují:
a)
do 1. ledna 2014, pokud byl pro uvedenou konkrétní kategorii derivátů zaregistrován registr obchodních údajů podle článku 55 nařízení (EU) č. 648/2012 před 1. říjnem 2013;
b)
90 dnů po registraci registru obchodních údajů pro konkrétní kategorii derivátů podle článku 55 nařízení (EU) č. 648/2012, pokud nebyl registr obchodních údajů pro uvedenou konkrétní kategorii derivátů zaregistrován do 1. října 2013;
c)
do 1. července 2015, pokud nebyl registr obchodních údajů pro uvedenou konkrétní kategorii derivátů zaregistrován podle článku 55 nařízení (EU) č. 648/2012 do 1. července 2015. Oznamovací povinnost začne k tomuto datu a smlouvy se vykazují Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy podle čl. 9 odst. 3 uvedeného nařízení, dokud nebude pro uvedenou konkrétní kategorii derivátů zaregistrován registr obchodních údajů.
3. Derivátové smlouvy, které byly ke dni 16. srpna 2012 nevypořádány a stále nejsou vypořádány ke dni zahájení vykazování, se do registru obchodních údajů vykáží do 90 dnů od data zahájení vykazování pro konkrétní kategorii derivátů.
4. Derivátové smlouvy, které:
a)
byly uzavřeny před 16. srpnem 2012 a zůstaly k 16. srpnu 2012 nevypořádány, nebo
b)
byly uzavřeny k 16. srpnu 2012 nebo po tomto datu
a ke dni zahájení vykazování nebo po něm nezůstaly nevypořádány, se vykazují do registru obchodních údajů do tří let od data zahájení vykazování pro konkrétní kategorii derivátů.
5. Datum zahájení vykazování se prodlouží o 180 dnů pro vykazování informací uvedených v článku 3 aktu v přenesené pravomoci, pokud jde o regulační technické normy, které blíže určují minimální náležitosti údajů, které se mají vykazovat do registru obchodních údajů podle čl. 9 odst. 5 nařízení (EU) č. 648/2012.
Článek 6
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 19. prosince 2012.
KOMISIJOS ĮGYVENDINIMO REGLAMENTAS (ES) Nr. 1247/2012
2012 m. gruodžio 19 d.
kuriuo nustatomi pranešimų apie sandorius, teikiamų sandorių duomenų saugykloms pagal Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (ES) Nr. 648/2012 dėl ne biržos išvestinių finansinių priemonių, pagrindinių sandorio šalių ir sandorių duomenų saugyklų, formato ir dažnumo techniniai įgyvendinimo standartai
(Tekstas svarbus EEE)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į Europos Centrinio Banko nuomonę (1),
atsižvelgdama į 2012 m. liepos 4 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (ES) Nr. 648/2012 dėl ne biržos išvestinių finansinių priemonių, pagrindinių sandorio šalių ir sandorių duomenų saugyklų (2), ypač į 9 straipsnio 6 dalį,
kadangi:
(1)
siekiant išvengti nenuoseklumo, visiems duomenims, kurie siunčiami sandorių duomenų saugykloms pagal Reglamento (ES) Nr. 648/2012 9 straipsnį, turėtų būti taikomos tos pačios taisyklės, standartai ir formatai, ir juos turėtų taikyti visos sandorių duomenų saugyklos ir visos sandorio šalys visų rūšių išvestinėms finansinėms priemonėms. Todėl išvestinių finansinių priemonių sandoriui aprašyti turėtų būti naudojamas unikalus duomenų rinkinys;
(2)
ne biržos išvestinės finansinės priemonės paprastai nėra nei unikaliai identifikuojamos pagal esamus finansų rinkose plačiai naudojamus kodus, tokius kaip tarptautiniai vertybinių popierių identifikavimo numeriai (ISIN), nei aprašomos naudojant ISO finansinių priemonių klasifikavimo (CFI) kodą, todėl būtina sukurti naują universalų identifikavimo metodą. Jei egzistuoja unikalus produkto identifikatorius (UPI) ir jei jis atitinka unikalumo, neutralumo, patikimumo, atviro šaltinio, išplečiamumo ir prieinamumo principus, yra teikiamas už pagrįstą kainą, siūlomas pagal tinkamą valdymo sistemą ir patvirtintas naudoti Sąjungoje, tokį kodą reikėtų naudoti. Jei šiuos reikalavimus atitinkančio unikalaus produkto identifikatoriaus nėra, reikėtų naudoti laikiną taksonomiją;
(3)
pagrindinė finansinė priemonė turėtų būti identifikuojama naudojant vieną identifikatorių, tačiau šiuo metu nėra visoje rinkoje naudojamo standartizuoto kodo, pagal kurį būtų galima identifikuoti krepšelyje esančią pagrindinę finansinę priemonę. Todėl turėtų būti reikalaujama, kad sandorio šalys bent nurodytų, kad pagrindinė finansinė priemonė yra krepšelis, ir standartizuotų indeksų atveju naudotų ISIN, kai įmanoma;
(4)
siekiant užtikrinti nuoseklumą, visos išvestinių finansinių priemonių sutarties šalys turėtų būti identifikuojamos pagal unikalų kodą. Visoms finansų ir ne finansų sandorio šalims, makleriams, pagrindinėms sandorio šalims ir naudos gavėjams identifikuoti turėtų būti naudojamas (jei yra) pasaulinis juridinio asmens identifikatorius arba laikinas subjekto identifikatorius, kurį reikia apibrėžti pagal valdymo sistemą, atitinkančią Finansinio stabilumo tarybos (FST) rekomendacijas dėl duomenų reikalavimų, ir kuris yra patvirtintas naudoti Sąjungoje, visų pirma siekiant užtikrinti suderinamumą su Mokėjimo ir atsiskaitymo sistemų komiteto ir Tarptautinės vertybinių popierių komisijų organizacijos ataskaita apie ne biržos išvestinių finansinių priemonių duomenų ataskaitų teikimo ir apibendrinimo reikalavimus, kurioje juridinių asmenų identifikatoriai apibūdinami kaip duomenų apibendrinimo priemonė. Tarpininkų sudaromų sandorių atveju naudos gavėjai turėtų būti identifikuojami kaip asmenys arba subjektai, kurių vardu sudaryta sutartis;
(5)
reikėtų atsižvelgti į metodus, naudojamus trečiosiose šalyse, taip pat į pačių sandorių duomenų saugyklų, kurios pradeda veiklą, taikomus metodus. Todėl, kad būtų galima užtikrinti sandorio šalims ekonomiškai efektyvų sprendimą ir sumažinti operacinę riziką sandorių duomenų saugykloms, nustatant pranešimų teikimo pradžios datą reikėtų numatyti skirtingas datas atskiroms išvestinių finansinių priemonių klasėms, pradedant nuo labiausiai standartizuotų klasių ir vėliau palaipsniui pereinant prie kitų klasių. Išvestinių finansinių priemonių sutartys, kurios buvo sudarytos iki Reglamento (ES) Nr. 648/2012 įsigaliojimo datos, jo įsigaliojimo datą arba po tos datos ir kurios pranešimų teikimo pradžios datą arba po jos yra užbaigtos, reguliavimo tikslais nėra labai svarbios. Tačiau apie jas vis tiek būtina pranešti pagal Reglamento (ES) Nr. 648/2012 9 straipsnio 1 dalies a punktą. Siekiant užtikrinti, kad minėtais atvejais pranešimų teikimo tvarka būtų veiksminga ir proporcinga, ir atsižvelgti į sunkumus, su kuriais susiduriama atkuriant užbaigtų sutarčių duomenis, tokių pranešimų teikimo terminas turėtų būti ilgesnis;
(6)
šis reglamentas grindžiamas Europos vertybinių popierių ir rinkų institucijos (EVPRI) Komisijai pateiktais techninių įgyvendinimo standartų projektais;
(7)
pagal 2010 m. lapkričio 24 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (ES) Nr. 1095/2010, kuriuo įsteigiama Europos priežiūros institucija (Europos vertybinių popierių ir rinkų institucija) (3), 15 straipsnį EVPRI surengė atviras viešas konsultacijas dėl tokių techninių įgyvendinimo standartų projektų, išnagrinėjo galimas susijusias sąnaudas ir naudą ir paprašė, kad pagal to reglamento 37 straipsnį įsteigta EVPRI Vertybinių popierių ir rinkų suinteresuotųjų subjektų grupė pateiktų savo nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
Pranešimų apie išvestinių finansinių priemonių sutartis formatas
Pagal Reglamento (ES) Nr. 648/2012 9 straipsnį teikiamame pranešime (ataskaitoje) informacija pateikiama šio reglamento priede nurodytu formatu.
2 straipsnis
Pranešimų apie išvestinių finansinių priemonių sutartis teikimo dažnumas
Sutarčių, apie kurias pranešama sandorių duomenų saugyklai, vertinimas pagal rinkos kainą ar vertinimas pagal modelį atliekamas kasdien, kai tai numatyta Reglamento (ES) Nr. 648/2012 11 straipsnio 2 dalyje. Visi kiti pranešamų duomenų elementai, kaip numatyta šio reglamento priede ir deleguotojo akto dėl techninių reguliavimo standartų, kuriais nustatomi būtiniausi duomenys, kuriuos reikia pateikti sandorių duomenų saugykloms pagal Reglamento (ES) Nr. 648/2012 9 straipsnio 5 dalį, priede, pateikiami tada, kai jie atsiranda, atsižvelgiant į Reglamento (ES) Nr. 648/2012 9 straipsnyje numatytą terminą, visų pirma kiek tai susiję su sutarties sudarymu, pakeitimu ar užbaigimu.
3 straipsnis
Sandorio šalių ir kitų subjektų identifikavimas
1. Pranešime naudojamas juridinio asmens identifikatorius, siekiant identifikuoti:
(a)
naudos gavėją, kuris yra juridinis asmuo;
(b)
maklerio įmonę;
(c)
pagrindinę sandorio šalį;
(d)
tarpuskaitos narį, kuris yra juridinis asmuo;
(e)
sandorio šalį, kuri yra juridinis asmuo;
(f)
pranešimą teikiantį subjektą.
2. Kai juridinio asmens identifikatoriaus nėra, pranešime nurodomas laikinas subjekto identifikatorius, kaip apibrėžta Sąjungos lygmeniu, kuris yra:
(a)
unikalus;
(b)
neutralus;
(c)
patikimas;
(d)
atviro šaltinio;
(e)
išplečiamas;
(f)
prieinamas;
(g)
gaunamas už pagrįstą kainą;
(h)
reglamentuojamas pagal tinkamą valdymo sistemą.
3. Jei nėra nei juridinio asmens identifikatoriaus, nei laikino subjekto identifikatoriaus, pranešime naudojamas identifikacinis įmonės kodas pagal ISO 9362, kai jis yra.
4 straipsnis
Išvestinių finansinių priemonių identifikavimas
1. Pranešime išvestinių finansinių priemonių sutartis identifikuojama naudojant unikalų produkto identifikatorių, kuris yra:
(a)
unikalus;
(b)
neutralus;
(c)
patikimas;
(d)
atviro šaltinio;
(e)
išplečiamas;
(f)
prieinamas;
(g)
gaunamas už pagrįstą kainą;
(h)
reglamentuojamas pagal tinkamą valdymo sistemą.
2. Kai unikalus produkto identifikatorius neegzistuoja, pranešime išvestinių finansinių priemonių sutartis identifikuojama naudojant priskirto ISIN kodo pagal ISO 6166 standartą arba alternatyvaus priemonės identifikavimo (AII) kodo ir atitinkamo finansinių priemonių klasifikavimo (CFI) kodo pagal ISO 10962 standartą derinį.
3. Kai 2 dalyje nurodyto derinio nėra, išvestinių finansinių priemonių rūšis identifikuojama tokiu pagrindu:
(a)
išvestinių finansinių priemonių klasė identifikuojama kaip viena iš toliau nurodytų klasių:
i)
biržos prekės;
ii)
kreditas;
iii)
valiutos;
iv)
akcijos;
v)
palūkanų norma;
vi)
kita;
(b)
išvestinių finansinių priemonių rūšis identifikuojama kaip viena iš toliau nurodytų rūšių:
i)
sutartys dėl kainų skirtumų;
ii)
išankstiniai palūkanų normų sandoriai;
iii)
išankstiniai sandoriai;
iv)
ateities sandoriai;
v)
pasirinkimo sandoriai;
vi)
apsikeitimo sandoriai;
vii)
kita;
(c)
jei išvestinės finansinės priemonės nepriklauso specifinei išvestinių finansinių priemonių klasei ar išvestinių finansinių priemonių rūšiai, pranešimas rengiamas remiantis ta išvestinių finansinių priemonių klase arba išvestinių finansinių priemonių rūšimi, į kurią, sandorio šalių susitarimu, išvestinės finansinės priemonės sutartis yra labiausiai panaši.
5 straipsnis
Pranešimų teikimo pradžios data
1. Apie kredito išvestinių finansinių priemonių ir palūkanų normų išvestinių finansinių priemonių sutartis pranešama:
(a)
ne vėliau kaip 2013 m. liepos 1 d., jei tos konkrečios išvestinių finansinių priemonių klasės sandorių duomenų saugykla pagal Reglamento (ES) Nr. 648/2012 55 straipsnį įregistruota iki 2013 m. balandžio 1 d.;
(b)
90 dienų po konkrečios išvestinių finansinių priemonių klasės sandorių duomenų saugyklos įregistravimo pagal Reglamento (ES) Nr. 648/2012 55 straipsnį, jei tos konkrečios išvestinių finansinių priemonių klasės sandorių duomenų saugyklos, įregistruotos iki 2013 m. balandžio 1 d. arba tą datą, nėra;
(c)
ne vėliau kaip 2015 m. liepos 1 d., jei tos konkrečios išvestinių finansinių priemonių klasės sandorių duomenų saugyklos, įregistruotos pagal Reglamento (ES) Nr. 648/2012 55 straipsnį iki 2015 m. liepos 1 d., nėra. Prievolė teikti pranešimus pradedama taikyti šią datą, ir duomenys apie sutartis pagal to reglamento 9 straipsnio 3 dalį teikiami EVPRI, kol įregistruojama tos konkrečios išvestinių finansinių priemonių klasės sandorių duomenų saugykla.
2. Apie 1 dalyje nenurodytas išvestinių finansinių priemonių sutartis pranešama:
(a)
ne vėliau kaip 2014 m. sausio 1 d., jei tos konkrečios išvestinių finansinių priemonių klasės sandorių duomenų saugykla pagal Reglamento (ES) Nr. 648/2012 55 straipsnį įregistruota iki 2013 m. spalio 1 d.;
(b)
90 dienų po konkrečios išvestinių finansinių priemonių klasės sandorių duomenų saugyklos įregistravimo pagal Reglamento (ES) Nr. 648/2012 55 straipsnį, jei tos konkrečios išvestinių finansinių priemonių klasės sandorių duomenų saugyklos, įregistruotos iki 2013 m. spalio 1 d. arba tą datą, nėra;
(c)
ne vėliau kaip 2015 m. liepos 1 d., jei tos konkrečios išvestinių finansinių priemonių klasės sandorių duomenų saugyklos, įregistruotos pagal Reglamento (ES) Nr. 648/2012 55 straipsnį iki 2015 m. liepos 1 d., nėra. Prievolė teikti pranešimus pradedama taikyti šią datą, ir duomenys apie sutartis pagal to reglamento 9 straipsnio 3 dalį teikiami EVPRI, kol įregistruojama tos konkrečios išvestinių finansinių priemonių klasės sandorių duomenų saugykla.
3. Apie išvestinių finansinių priemonių sutartis, kurios 2012 m. rugpjūčio 16 d. dar buvo neužbaigtos ir pranešimų teikimo pradžios datą vis dar yra neužbaigtos, sandorių duomenų saugyklai pranešama per 90 dienų nuo konkrečios išvestinių finansinių priemonių klasės pranešimų teikimo pradžios datos.
4. Apie išvestinių finansinių priemonių sutartis, kurios:
(a)
buvo sudarytos iki 2012 m. rugpjūčio 16 d. ir 2012 m. rugpjūčio 16 d. vis dar yra neužbaigtos arba
(b)
buvo sudarytos 2012 m. rugpjūčio 16 d. ar vėliau
ir kurios yra užbaigtos pranešimų teikimo pradžios datą arba po jos, sandorių duomenų saugyklai pranešama per 3 metus nuo konkrečios išvestinių finansinių priemonių klasės pranešimų teikimo pradžios datos.
5. Teikiant informaciją, nurodytą deleguotojo akto dėl techninių reguliavimo standartų, kuriais nustatomi būtiniausi duomenys, kuriuos reikia pateikti sandorių duomenų saugykloms pagal Reglamento (ES) Nr. 648/2012 9 straipsnio 5 dalį, 3 straipsnyje, pranešimų teikimo pradžios data atidedama 180 dienų.
6 straipsnis
Įsigaliojimas
Šis reglamentas įsigalioja dvidešimtą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Šis reglamentas privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2012 m. gruodžio 19 d.