SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) 2015/1513
ze dne 9. září 2015,
kterou se mění směrnice 98/70/ES o jakosti benzinu a motorové nafty a směrnice 2009/28/ES o podpoře využívání energie z obnovitelných zdrojů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 192 odst. 1 této smlouvy a ve vztahu k čl. 1 bodům 3 až 13 a čl. 2 bodům 5 až 7 této směrnice na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
po konzultaci s Výborem regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle čl. 3 odst. 4 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES (3) má každý členský stát zajistit, aby podíl energie z obnovitelných zdrojů ve všech druzích dopravy v roce 2020 činil alespoň 10 % konečné spotřeby energie v dopravě v uvedeném členském státě. Přimíchávání biopaliv je jednou z metod, jež mají členské státy ke splnění tohoto cíle k dispozici, a očekává se, že přispěje ke splnění daného cíle nejvíce. Ve směrnici 2009/28/ES se mj. zdůrazňuje, že potřeba energetické účinnosti v odvětví dopravy je naléhavá, protože závazného procentního cíle pro energii z obnovitelných zdrojů bude stále těžší dosáhnout udržitelným způsobem, pokud celková poptávka po energii v dopravě i nadále poroste. Vzhledem k významu energetické účinnosti také pro snižování emisí skleníkových plynů se proto členským státům a Komisi doporučuje, aby do svých zpráv, které mají být předloženy v souladu s přílohou IV směrnice Evropského parlamentu a Rady 2012/27/EU (4) a dalšími právními předpisy Unie, které jsou důležité z hlediska podpory energetické účinnosti v odvětví dopravy, začlenily podrobnější informace o opatřeních k dosažení energetické účinnosti v odvětví dopravy.
(2)
Vzhledem k cíli Unie dále snižovat emise skleníkových plynů a ke značnému příspěvku silniční dopravy k těmto emisím mají členské státy podle čl. 7a odst. 2 směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/70/ES (5) vyžadovat, aby dodavatelé paliv nebo energie snížili emise skleníkových plynů během životního cyklu na jednotku energie z paliv používaných v Unii silničními vozidly, nesilničními stroji, zemědělskými a lesnickými traktory a rekreačními plavidly, pokud se neplaví po moři, do 31. prosince 2020 nejméně o 6 %. Přimíchávání biopaliv je jednou z metod, jež mají dodavatelé fosilních paliv k dispozici ke snížení intenzity skleníkových plynů z dodaných fosilních paliv.
(3)
Směrnice 2009/28/ES stanovuje kritéria udržitelnosti, jež musí biopaliva a biokapaliny splňovat, aby se započítávaly do cílů uvedené směrnice a aby měly nárok na zařazení do programů veřejné podpory. Tato kritéria zahrnují požadavky na minimální úspory emisí skleníkových plynů, jichž musí biopaliva a biokapaliny dosáhnout oproti fosilním palivům. Stejná kritéria udržitelnosti jsou pro biopaliva stanovena ve směrnici 98/70/ES.
(4)
Pokud se k výrobě biopaliv začne využívat zemědělská půda nebo pastviny dříve určené pro trhy s potravinami a krmivy, bude nadále třeba uspokojovat poptávku po jiných než palivových produktech buďto intenzifikací stávající produkce, nebo přeměnou nezemědělské půdy někde jinde na půdu pro zemědělskou produkci. Druhý případ je nepřímou změnou ve využívání půdy, a pokud zahrnuje přeměnu půdy s velkou zásobou uhlíku, může vést ke značným emisím skleníkových plynů. Směrnice 98/70/ES a 2009/28/ES by proto měly být změněny, tak aby zahrnovaly ustanovení k řešení dopadu nepřímé změny ve využívání půdy, jelikož se současná biopaliva vyrábějí převážně z plodin pěstovaných na stávající zemědělské půdě. Uvedená opatření by měla patřičně zohlednit nutnou ochranu uskutečněných investic.
(5)
Na základě prognóz poptávky po biopalivech poskytnutých členskými státy a odhadů emisí vyplývajících z nepřímé změny ve využívání půdy u různých vstupních surovin pro výrobu biopaliv je pravděpodobné, že emise skleníkových plynů spojené s nepřímou změnou ve využívání půdy jsou značné a mohly by zčásti nebo zcela vyvážit úspory emisí skleníkových plynů z jednotlivých druhů biopaliv. Očekává se totiž, že téměř celá výroba biopaliv bude v roce 2020 pocházet z plodin pěstovaných na půdě, která by se mohla využít k uspokojení poptávky trhů s potravinami a krmivy. Pro snížení těchto emisí je třeba náležitě rozlišovat mezi skupinami plodin, například olejninami, cukernatými plodinami, obilovinami a jinými plodinami bohatými na škrob. Dále je nezbytné podporovat výzkum a vývoj nových pokročilých biopaliv, která nekonkurují potravinářským plodinám, a podrobněji zkoumat vlivy různých druhů plodin na přímé i nepřímé změny ve využívání půdy.
(6)
S cílem zabránit podněcování k záměrně zvýšené produkci zbytků ze zpracování na úkor hlavního výrobku by měla definice zbytku ze zpracování vylučovat zbytky z výrobního procesu, který byl k takovému účelu záměrně upraven.
(7)
V odvětví dopravy bude ke snížení emisí skleníkových plynů pravděpodobně třeba kapalných obnovitelných paliv. Pokročilá biopaliva, jako jsou biopaliva vyráběná z odpadů a řas, zajišťují vysoké úspory emisí skleníkových plynů při malém riziku způsobení nepřímé změny ve využívání půdy a nesoutěží přímo o zemědělskou půdu určenou pro trhy s potravinami a krmivy. Jelikož tato pokročilá biopaliva nejsou v současné době komerčně dostupná ve velkých množstvích, částečně v důsledku soutěže o veřejné subvence se zavedenými technologiemi výroby biopaliv z potravinářských plodin, je třeba povzbudit jejich další výzkum, vývoj a výrobu.
(8)
Bylo by žádoucí dosáhnout podstatně vyššího objemu pokročilých biopaliv ve srovnání s objemem spotřebovávaným v Unii v současnosti již v roce 2020. Každý členský stát by měl podporovat spotřebu pokročilých biopaliv a snažit se o dosažení jejich určité minimální míry spotřeby na vlastním území stanovením právně nezávazných vnitrostátních cílů, kterých se bude snažit dosáhnout v rámci povinnosti zajistit, aby podíl energie z obnovitelných zdrojů ve všech druzích dopravy činil v roce 2020 alespoň 10 % konečné spotřeby energie v dopravě v každém členském státě. Pokud jsou k dispozici, měly by být plány členských států ohledně dosažení jejich vnitrostátních cílů zveřejněny, aby se zvýšila transparentnost a předvídatelnost na trhu.
(9)
Je rovněž vhodné, aby členské státy ve chvíli, kdy si stanoví svůj vnitrostátní cíl, informovaly Komisi o míře spotřeby pokročilých biopaliv na svém území a aby podaly v roce 2020 zprávu o plnění těchto vnitrostátních cílů, na jejichž základě by měla být zveřejněna souhrnná zpráva, a to s cílem posoudit účinnost opatření zavedených touto směrnicí při snižování rizika vzniku emisí skleníkových plynů v důsledku nepřímé změny ve využívání půdy prostřednictvím podpory pokročilých biopaliv. Očekává se, že tato pokročilá biopaliva, která mají nízký dopad v souvislosti s nepřímou změnou ve využívání půdy a dosahují vysokých celkových úspor skleníkových plynů, a jejich podpora budou nadále hrát významnou úlohu při dekarbonizaci dopravy a rozvoji nízkouhlíkových dopravních technologií i po roce 2020.
(10)
Ve svých závěrech ze dne 23. a 24. října 2014 Evropská rada zdůraznila, že v odvětví dopravy je důležité snižovat emise skleníkových plynů a rizika spojená se závislostí na fosilních palivech, a to jako součást politického rámce v oblasti klimatu a energetiky do roku 2030, a vybídla Komisi, aby dále zkoumala nástroje a opatření pro účely komplexního a technicky neutrálního přístupu v zájmu podpory snižování emisí a energetické účinnosti dopravy, elektrické dopravy a obnovitelných zdrojů energie v dopravě i po roce 2020.
(11)
Je také důležité, aby byl plán pro obnovitelné zdroje energie na období po roce 2020, který má Komise v souladu s čl. 23 odst. 9 směrnice 2009/28/ES předložit v roce 2018, a to i pro odvětví dopravy, vypracován jako součást širší strategie Unie v oblasti energetiky, technologií pro boj proti změně klimatu a inovací, která má být vypracována v souladu se závěry Evropské Rady ze dne 20. března 2015. Proto je vhodné včas posoudit účinnost pobídek pro rozvoj a zavedení technologií v oblasti pokročilých biopaliv, aby bylo zajištěno, že se k výsledkům tohoto posouzení při vypracovávání plánu na období po roce 2020 beze zbytku přihlédne.
(12)
Rozdíly v odhadovaných emisích vyplývajících z nepřímé změny ve využívání půdy vznikají na základě lišících se vstupních údajů a klíčových předpokladů ohledně zemědělského vývoje, jako jsou tendence v zemědělských výnosech a produktivitě, přidělování vedlejších produktů a pozorovaná míra změn v celosvětovém využívání půdy a odlesňování, na něž výrobci biopaliv nemají vliv. Většina vstupních surovin pro výrobu biopaliv se sice produkuje v Unii, nicméně se očekává, že odhadované emise vyplývající z nepřímé změny ve využívání půdy budou vznikat převážně mimo Unii v oblastech, kde bude dodatečná produkce pravděpodobně probíhat s nejnižšími náklady. Na odhadované emise vyplývající z nepřímé změny ve využívání půdy související s výrobou bionafty z olejnin mají výrazný vliv zejména předpoklady týkající se přeměny tropických lesů a odvodňování rašelinišť mimo Unii, a proto je velmi důležité zajistit, aby tyto údaje a předpoklady byly přezkoumány v souladu s nejnovějšími dostupnými informacemi o přeměně půdy a odlesňování, včetně zohlednění veškerého pokroku dosaženého v těchto oblastech v rámci probíhajících mezinárodních programů. Komise by proto měla Evropskému parlamentu a Radě poskytnout na základě nejlepších dostupných vědeckých poznatků zprávu, ve které posoudí účinnost opatření zavedených touto směrnicí na omezení emisí skleníkových plynů vyplývajících z nepřímé změny ve využívání půdy, které vznikají v souvislosti s výrobou biopaliv a biokapalin, a možnosti zavedení upravených odhadovaných emisních faktorů nepřímé změny ve využívání půdy do vhodných kritérií udržitelnosti.
(13)
K zajištění dlouhodobé konkurenceschopnosti biotechnologických odvětví a v souladu se sdělením Komise ze dne 13. února 2012 nazvaným „Inovace pro udržitelný růst: biohospodářství pro Evropu“ a se sdělením Komise ze dne 20. září 2011 nazvaným „Plán pro Evropu účinněji využívající zdroje“, jež podporují integrované a diverzifikované biorafinerie po celé Evropě, by se měly stanovit zvýšené pobídky podle směrnice 2009/28/ES tak, aby se upřednostnilo využívání vstupních surovin na bázi biomasy, jež nemají vysokou ekonomickou hodnotu pro jiné způsoby využívání než pro biopaliva.
(14)
Větší využívání elektřiny z obnovitelných zdrojů energie je způsobem, jak řešit mnohé z výzev v odvětví dopravy i v dalších energetických odvětvích. Je proto vhodné stanovit dodatečné pobídky k podpoře využívání elektřiny z obnovitelných zdrojů energie v odvětví dopravy a zvýšit multiplikační faktory pro započtení příspěvku elektřiny z obnovitelných zdrojů energie spotřebované elektrifikovanou železniční dopravou a elektrickými silničními vozidly, aby se podpořilo jejich zavádění a pronikání na trh. Navíc je vhodné uvažovat o dalších opatřeních na podporu energetické účinnosti a úspory energie v odvětví dopravy.
(15)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES (6) napomáhá Unii přiblížit se „recyklační společnosti“ prostřednictvím úsilí o zamezení vzniku odpadů a o využívání odpadu jako zdroje. Hierarchie způsobů nakládání s odpady obecně stanovuje pořadí priorit toho, co představuje nejlepší celkovou volbu z hlediska životního prostředí ve vztahu k právním předpisům a politice v oblasti nakládání s odpady. V souladu s hierarchií způsobů nakládání s odpady a cílem vytvořit recyklační společnost by členské státy měly podporovat používání recyklovaných látek a pokud možno by neměly podporovat skládkování ani spalování takových recyklovatelných látek. Některé ze vstupních surovin, které představují nízké riziko nepřímé změny ve využívání půdy, lze považovat za odpady. Přesto však mohou být využívány i pro jiné účely, které by v hierarchii způsobů nakládání s odpady stanovené v článku 4 směrnice 2008/98/ES představovaly vyšší prioritu než energetické využití. Je proto žádoucí, aby členské státy braly při veškerých pobídkových opatřeních na podporu biopaliv, jež představují nízké riziko nepřímých změn ve využívání půdy, i veškerých opatření k minimalizaci prostoru pro podvody ve vztahu k výrobě takových biopaliv náležitý ohled na zásadu hierarchie způsobů nakládání s odpady, tak aby pobídky k využívání těchto vstupních surovin pro výrobu biopaliv nebyly v rozporu s úsilím o snižování odpadů nebo zvyšování recyklace ani s účinným a udržitelným využíváním dostupných zdrojů. Členské státy mohou opatření, která v tomto směru přijímají, zahrnout do svých zpráv podle směrnice 2009/28/ES.
(16)
Měla by se zvýšit minimální hodnota úspor emisí skleníkových plynů pro biopaliva a biokapaliny vyráběné v nových zařízeních, aby se zlepšila jejich celková bilance skleníkových plynů a aby se odrazovalo od dalších investic do zařízení s nízkými úsporami emisí skleníkových plynů. Tímto zvýšením se vytvářejí záruky pro investice do kapacit pro výrobu biopaliv a biokapalin v souladu s čl. 19 odst. 6 druhým pododstavcem směrnice 2009/28/ES.
(17)
Pro přípravu přechodu na pokročilá biopaliva a minimalizaci celkových dopadů nepřímé změny ve využívání půdy je třeba omezit množství biopaliv a biokapalin vyráběných z obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukernatých plodin a olejnin nebo z jiných plodin pěstovaných na zemědělské půdě jako hlavní plodiny pro energetické účely, jež lze započítat do cílů stanovených ve směrnici 2009/28/ES, bez omezení celkového využití těchto biopaliv a biokapalin. V souladu s článkem 193 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) není zavedením omezení na úrovni Unie dotčena možnost členských států, aby u biopaliv a biokapalin vyráběných z obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukernatých plodin a olejnin nebo z jiných plodin pěstovaných na zemědělské půdě jako hlavní plodiny pro energetické účely zavedly nižší dolní hranici, tak aby se mohla započítat jako cíl dané země stanovený ve směrnici 2009/28/ES.
(18)
Členské státy by měly mít možnost rozhodnout se používat toto omezení množství biopaliv vyráběných z obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukernatých plodin a olejnin nebo z jiných plodin pěstovaných na zemědělské půdě jako hlavní plodiny pro energetické účely, jež lze započítat do cílů stanovených v článku 7a směrnice 98/70/ES.
(19)
V souladu s nutností omezit množství biopaliv a biokapalin vyráběných z obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukernatých plodin a olejnin a z jiných plodin pěstovaných na zemědělské půdě jako hlavní plodiny pro energetické účely by se měly členské státy snažit o postupné ukončení podpory používání těchto biopaliv a biokapalin, na úrovních, které přesahují toto omezení.
(20)
Omezením množství biopaliv a biokapalin vyráběných z obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukernatých plodin a olejnin nebo z jiných plodin pěstovaných na zemědělské půdě jako hlavní plodiny pro energetické účely, jež lze započítat do cílů stanovených ve směrnici 2009/28/ES, není být dotčena svoboda členských států stanovit vlastní cestu k dodržení předepsaného podílu konvenčních biopaliv v rámci celkového 10 % cíle. V důsledku toho zůstává plně otevřen přístup na trh pro biopaliva vyráběná zařízeními, jež budou v provozu před koncem roku 2013. Touto směrnicí tudíž nejsou dotčena oprávněná očekávání provozovatelů těchto zařízení.
(21)
Předběžné průměrné odhadované emise vyplývající z nepřímé změny ve využívání půdy by se měly zahrnout do zpráv dodavatelů paliv a Komise o emisích skleníkových plynů z biopaliv podle směrnice 98/70/ES a do zpráv Komise o emisích skleníkových plynů z biopaliv a biokapalin podle směrnice 2009/28/ES. Biopalivům vyráběným ze vstupních surovin, jež nevedou k další poptávce po půdě, například biopalivům z odpadových vstupních surovin, by se měl přidělit nulový emisní faktor.
(22)
V případě, že se zvláštní nepotravinářské plodiny, které se pěstují především pro energetické účely, pěstují na stávající zemědělské půdě, jež se využívá k produkci potravin a krmiv, může dojít k rizikům spojeným s nepřímou změnou ve využívání půdy. Ve srovnání s potravinářskými a krmnými plodinami však mohou mít tyto zvláštní plodiny pěstované především pro energetické účely vyšší výnos a mohou přispět k obnově půdy, která byla závažným způsobem znehodnocena nebo silně kontaminována. Informace o výrobě biopaliv a biokapalin ze zvláštních energetických plodin a jejich skutečný vliv na změnu ve využívání půdy jsou však omezené. Komise by proto rovněž měla sledovat stav výroby a spotřeby biopaliv a biokapalin vyráběných z těchto zvláštních plodin v Unii a související dopad a podávat o tom zprávy. Je nutné zjistit, které stávající projekty Unie by byly vhodné ke zlepšení informační základny k provedení důkladné analýzy rizik i výhod spojených s udržitelností životního prostředí a používat je.
(23)
Ke zmírnění nepřímé změny ve využívání půdy může přispět zvyšování výnosů v zemědělských odvětvích prostřednictvím intenzivnějšího výzkumu, technického vývoje a předávání znalostí nad rámec toho, čeho by se dosáhlo bez režimů zvyšování produktivity při výrobě biopaliv z potravinářských a krmných plodin, jakož i pěstování druhých jednoletých plodin na plochách, které dříve nebyly k pěstování těchto plodin využívány. Pokud by bylo možné kvantifikovat výsledný dopad zmírnění nepřímé změny ve využívání půdy na úrovni členského státu nebo projektu, mohla by opatření stanovená touto směrnicí zohlednit toto zlepšení produktivity, jak pokud jde o snížení odhadovaných hodnot emisí způsobených nepřímými změnami ve využívání půdy, tak i pokud jde o příspěvek biopaliv z potravinářských a krmných plodin k podílu energie z obnovitelných zdrojů v dopravě, kterého má být dosaženo v roce 2020.
(24)
Při prokazování splnění požadavků na udržitelnost stanovených ve směrnicích 98/70/ES a 2009/28/ES hrají stále důležitější úlohu nepovinné režimy. Proto je vhodné pověřit Komisi, aby vyžadovala pravidelné podávání zpráv o činnosti nepovinných režimů, včetně těch, které již byly uznány Komisí podle čl. 7c odst. 6 směrnice 98/70/ES a čl. 18 odst. 6 směrnice 2009/28/ES. Tyto zprávy by měly být zveřejněny s cílem zvýšit transparentnost a zlepšit dohled Komise. Takové podávání zpráv by rovněž poskytlo Komisi nezbytné informace pro podávání zpráv o činnosti nepovinných režimů za účelem nalezení osvědčených postupů a případného předložení návrhu k dalšímu prosazování těchto osvědčených postupů.
(25)
V zájmu usnadnění hladkého fungování vnitřního trhu je vhodné vyjasnit podmínky, za kterých se zásada vzájemného uznávání použije mezi všemi režimy pro ověřování plnění kritérií udržitelnosti pro biopaliva a biokapaliny podle směrnic 98/70/ES a 2009/28/ES.
(26)
Při zajišťování bezpečnosti potravin a výživy je na všech úrovních velmi důležité dbát na řádné řízení a dodržování práv včetně veškerých lidských práv a v případě negativního vlivu na bezpečnost potravin a výživy by se mělo usilovat o soudržnost různých politických koncepcí. V této souvislosti má mimořádný význam řádné řízení a zajištění vlastnických práv k půdě a jejího užívání. Členské státy by proto měly dodržovat zásady odpovědného investování do zemědělských a potravinových systémů, které schválil výbor organizace FAO pro celosvětové zajištění potravin v říjnu 2014. Členské státy by měly také podporovat uplatňování dobrovolných pokynů pro odpovědnou správu půdy, lesů a rybolovu v souvislosti se zajišťováním potravin v jednotlivých zemích, které tento výbor schválil v říjnu 2013.
(27)
I když jsou biopaliva z potravinářských a krmných plodin obecně spojena s riziky nepřímé změny ve využívání půdy, existují rovněž výjimky. Členské státy a Komise by měly podpořit vytváření a využívání režimů, které mohou spolehlivě prokázat, že určité množství vstupních surovin pro výrobu biopaliv vyprodukované v rámci daného projektu nevytěsnilo produkci pro jiné účely. Tak tomu může být například v případě, že se výroba biopaliv rovná dodatečné produkci dosažené prostřednictvím investic do zvýšení produktivity nad úroveň, které by bylo dosaženo jinak, pokud tyto systémy na podporu produktivity neexistují, nebo v případě, že produkce biopaliv probíhá na půdě, na níž došlo k přímé změně ve využívání půdy bez významných negativních dopadů na dříve existující služby ekosystému poskytované touto půdou, včetně ochrany zásob uhlíku a biologické rozmanitosti. Členské státy a Komise by měly prozkoumat možnosti stanovení kritérií pro nalezení a certifikaci těchto systémů, které by spolehlivě dokládaly, že dané množství vstupních surovin pro výrobu biopaliv vyprodukované v rámci daného projektu nevedlo k vytěsnění produkce pro jiné účely než pro účely výroby biopaliv a že bylo vyrobeno v souladu s kritérii Unie pro udržitelnost biopaliv. Lze zohlednit pouze takové množství vstupních surovin, které by odpovídalo skutečnému omezení uvedeného vytěsňování, jehož bylo díky danému režimu dosaženo.
(28)
Je třeba uvést do souladu pravidla pro používání standardních hodnot, aby se zajistilo rovné zacházení s producenty bez ohledu na to, kde výroba probíhá. Zatímco třetí země smějí používat standardní hodnoty, musí výrobci Unie používat skutečné hodnoty, pokud jsou vyšší než standardní hodnoty nebo pokud daný členský stát nepředložil zprávu, čímž se zvyšuje jejich administrativní zátěž. Stávající pravidla by se tudíž měla zjednodušit tak, aby používání standardních hodnot nebylo omezeno na oblasti v Unii zahrnuté do seznamů uvedených v čl. 19 odst. 2 směrnice 2009/28/ES a čl. 7d odst. 2 směrnice 98/70/ES.
(29)
V důsledku vstupu Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) v platnost je třeba pravomoci svěřené Komisi podle směrnic 2009/28/ES a 98/70/ES uvést do souladu s články 290 a 291 Smlouvy o fungování EU.
(30)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení směrnic 98/70/ES a 2009/28/ES by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (7).
(31)
Za účelem přizpůsobení směrnice 98/70/ES vědeckotechnickému pokroku by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o doplnění odhadovaných typických a standardních hodnot pro způsoby výroby biopaliv a úpravu přípustných analytických metod týkajících se specifikací paliv a povolené odchylky tlaku par u benzinu obsahujícího bioethanol a také pokud jde o stanovení standardních hodnot pro emise skleníkových plynů v případě obnovitelných kapalných a plynných paliv nebiologického původu používaných v odvětví dopravy a v případě zachycování a využívání uhlíku pro účely dopravy.
(32)
Za účelem přizpůsobení směrnice 2009/28/ES vědeckotechnickému pokroku by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o možná doplnění seznamu vstupních surovin pro výrobu biopaliv a paliv, jejichž příspěvek k dosažení cíle uvedeného v čl. 3 odst. 4 uvedené směrnice by měl být považován za dvojnásobek jejich energetického obsahu, a pokud jde o doplnění odhadovaných typických a standardních hodnot pro způsoby výroby biopaliv a biokapalin a o přizpůsobení energetického obsahu paliv používaných v odvětví dopravy vědeckotechnickému pokroku, jak je uvedeno v příloze III směrnice 2009/28/ES.
(33)
Je obzvlášť důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla při uplatňování směrnic 98/70/ES a 2009/28/ES odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(34)
Komise by měla na základě nejlepších a nejaktuálnějších vědeckých důkazů přezkoumat účinnost opatření zavedených touto směrnicí při omezování dopadu emisí skleníkových plynů vyplývajícího z nepřímé změny ve využívání půdy a hledat způsoby, jak dále minimalizovat tento dopad.
(35)
Je důležité, aby Komise neprodleně předložila ucelený návrh rentabilní a technicky neutrální politiky na období po roce 2020, a vytvořila tak dlouhodobou perspektivu pro investice do udržitelných biopaliv s nízkým rizikem vzniku nepřímé změny ve využívání půdy a do dalších prostředků dekarbonizace odvětví dopravy.
(36)
Členské státy se v souladu se společným politickým prohlášením členských států a Komise ze dne 28. září 2011 o informativních dokumentech (8) zavázaly, že v odůvodněných případech doplní oznámení o opatřeních přijatých za účelem provedení směrnice ve vnitrostátním právu o jeden či více dokumentů s informacemi o vztahu mezi jednotlivými složkami směrnice a příslušnými částmi vnitrostátních nástrojů přijatých za účelem provedení směrnice ve vnitrostátním právu. V případě této směrnice považuje normotvůrce předložení těchto dokumentů za odůvodněné.
(37)
Jelikož cílů této směrnice, totiž zajištění jednotného trhu s palivy pro silniční dopravu a nesilniční pojízdné stroje a zajištění dodržování minimální úrovně ochrany životního prostředí při používání těchto paliv, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jich, z důvodu jejich rozsahu a účinků, může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(38)
Směrnice 98/70/ES a 2009/28/ES by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Změny směrnice 98/70/ES
Směrnice 98/70/ES se mění takto:
1)
V článku 2 se doplňují nové body, které znějí:
„10.
‚obnovitelnými kapalnými a plynnými palivy nebiologického původu‘ se rozumějí jiná kapalná či plynná paliva než biopaliva, jejichž energetický obsah je získáván z jiných obnovitelných zdrojů energie než z biomasy a která jsou používána v dopravě;
11.
‚plodinami bohatými na škrob‘ plodiny zahrnující především obiloviny (bez ohledu na to, zda jsou využita pouze zrna, nebo celá plodina, například v případě kukuřice na zelené krmení), hlízy a okopaniny (například brambory, topinambury, batáty [sladké brambory], maniok a jamy), jakož i plodiny s oddenkovými hlízami (například kolokázie a xanthosoma);
12.
‚biopalivy s nízkým rizikem nepřímé změny ve využití půdy‘ biopaliva, jejichž vstupní suroviny byly vyprodukovány v režimech, které omezují vytěsňování produkce pro jiné účely, než je výroba biopaliv, a která byla vyrobena v souladu s kritérii udržitelnosti pro biopaliva stanovenými v článku 7b;
13.
‚zbytkem ze zpracování‘ se rozumí látka, která není konečným produktem, jenž má být přímo vyroben v procesu výroby; nejedná se o primární cíl výrobního procesu a proces nebyl záměrně upraven pro jeho výrobu;
14.
‚zbytky ze zemědělství, akvakultury, rybolovu a lesnictví‘ zbytky, které pocházejí přímo ze zemědělství, akvakultury, rybolovu a lesnictví; nezahrnují zbytky ze souvisejících odvětví nebo zpracování.“
2)
Článek 7a se mění takto:
a)
v odstavci 1 se za první pododstavec vkládá nový pododstavec, který zní:
„Členské státy mohou povolit dodavatelům biopaliv pro použití v letectví, aby se rozhodli, zda budou přispívat k plnění povinnosti snižování emisí stanovené v odstavci 2 tohoto článku, pokud zmíněná biopaliva splňují kritéria udržitelnosti stanovená v článku 7b.“
b)
v odstavci 2 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Členské státy mohou stanovit, že maximální podíl biopaliv vyráběných z obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukernatých plodin a olejnin nebo z plodin pěstovaných na zemědělské půdě jako hlavní plodiny pro energetické účely za účelem dosažení cíle uvedeného v prvním pododstavci tohoto odstavce nepřesáhne maximální příspěvek stanovený v čl. 3 odst. 4 druhém pododstavci písm. d) směrnice 2009/28/ES.“
c)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Komise přijme v souladu s přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 3 prováděcí akty za účelem stanovení podrobných pravidel jednotného uplatňování odstavce 4 tohoto článku ze strany členských států.“
d)
doplňují se nové odstavce, které znějí:
„6. Komisi je svěřena pravomoc přijmout do 31. prosince 2017 akty v přenesené pravomoci s cílem stanovit standardní hodnoty emisí skleníkových plynů, pokud tyto hodnoty již nebyly stanoveny před 5. říjnem 2015, pokud jde o:
a)
obnovitelná kapalná a plynná paliva nebiologického původu používaná v odvětví dopravy;
b)
zachycování a využívání uhlíku pro účely dopravy.
7. Jako součást povinnosti podávat zprávy podle odstavce 1 členské státy zajistí, aby dodavatelé paliv podali každoročně orgánu, který určí dotyčný členský stát, zprávu o způsobech výroby biopaliv, o objemech biopaliv vyrobených ze vstupních surovin zařazených do části A přílohy V a o emisích skleníkových plynů během životního cyklu na jednotku energie, včetně předběžných průměrných odhadovaných emisí z biopaliv vyplývajících z nepřímé změny ve využívání půdy. Členské státy oznámí tyto údaje Komisi.“
3)
Článek 7b se mění takto:
a)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Úspora emisí skleníkových plynů při používání biopaliv zohledněná pro účely uvedené v odstavci 1 musí u biopaliv vyráběných v zařízeních, jejichž provoz začne po 5. říjnu 2015, činit alespoň 60 %. Má se za to, že zařízení je ‚v provozu‘, pokud došlo k fyzické výrobě biopaliv.
V případě zařízení, jež byla v provozu k 5. říjnu 2015 nebo dříve, musí pro účely uvedené v odstavci 1 dosahovat biopaliva do 31. prosince 2017 úspory emisí skleníkových plynů ve výši nejméně 35 % a od 1. ledna 2018 nejméně 50 %.
Úspora emisí skleníkových plynů při používání biopaliv se vypočítá postupem podle čl. 7d odst. 1.“;
b)
v odstavci 3 se zrušuje druhý pododstavec.
4)
Článek 7c se mění takto:
a)
v odstavci 3 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Komise přijme přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 3 prováděcí akty s cílem vypracovat seznam odpovídajících příslušných informací uvedených v prvních dvou pododstavcích tohoto odstavce. Komise zejména zajistí, aby poskytování těchto informací nepředstavovalo pro hospodářské subjekty nadměrnou administrativní zátěž, a to obecně nebo konkrétně pro drobné zemědělce, organizace producentů a družstva.“;
b)
v odstavci 5 se doplňují nové pododstavce, které znějí:
„Nepovinné režimy uvedené v odstavci 4 (dále jen ‚nepovinné režimy‘) pravidelně alespoň jednou ročně zveřejní seznam svých certifikačních orgánů využívaných pro nezávislý audit, přičemž u každého certifikačního orgánu uvedou, kterým subjektem nebo vnitrostátním veřejným orgánem byl uznán a který subjekt nebo vnitrostátní veřejný orgán jej sleduje.
Zejména s cílem předcházet podvodům může Komise na základě analýzy rizik nebo zpráv uvedených v odst. 6 druhém pododstavci tohoto článku podrobně stanovit normy pro nezávislý audit a požadovat, aby všechny nepovinné režimy tyto normy uplatňovaly. Učiní tak prostřednictvím prováděcích aktů přijatých přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 3. Tyto akty stanoví lhůtu, v níž nepovinné režimy musí tuto normu provést. Komise může zrušit rozhodnutí uznávající nepovinné režimy v případě, že tyto normy ve stanovené lhůtě neprovedou.“;
c)
odstavec 6 se nahrazuje tímto:
„6. Rozhodnutí podle odstavce 4 tohoto článku se přijímají přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 3. Platnost těchto rozhodnutí nepřesáhne pět let.
Komise vyžaduje, aby jí každý nepovinný režim, o němž je přijato rozhodnutí podle odstavce 4, předložil do 6. října 2016 a poté každý rok do 30. dubna zprávu pojednávající o každém z písmen třetího pododstavce tohoto odstavce. Obecně se zpráva vztahuje na předchozí kalendářní rok. První zpráva se vztahuje alespoň na období šesti měsíců od 9. září 2015. Požadavek předložit zprávu se vztahuje pouze na nepovinné režimy, které fungovaly po dobu nejméně dvanácti měsíců.
Komise do 6. dubna 2017 předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu obsahující analýzu zpráv uvedených v druhém pododstavci tohoto odstavce, přezkum fungování dohod uvedených v odstavci 4 nebo nepovinných režimů, o nichž bylo přijato rozhodnutí podle tohoto článku, a určení osvědčených postupů. Tato zpráva vychází z nejlepších dostupných informací, včetně informací z konzultací se zúčastněnými stranami, a z praktických zkušeností s uplatňováním dotčených dohod nebo režimů. Zpráva obsahuje analýzu:
obecně:
a)
nezávislosti, postupů a četnosti auditů, jak pokud jde o to, co je k těmto aspektům uvedeno v dokumentaci k příslušnému režimu v době jeho schválení Komisí, tak v porovnání s osvědčenými odvětvovými postupy;
b)
dostupnosti, zkušeností a transparentnosti při uplatňování metod zjišťování nedodržení předpisů a řešení těchto případů, zejména s ohledem na řešení situací závažného pochybení na straně subjektů účastnících se daného režimu nebo obvinění z těchto pochybení;
c)
transparentnosti, zejména ve vztahu k přístupnosti režimu, dostupnosti překladů do příslušných jazyků zemí a regionů, z nichž suroviny pocházejí, přístupnosti seznamu certifikovaných hospodářských subjektů a příslušných certifikátů a přístupnosti auditorských zpráv;
d)
zapojení zúčastněných stran, zejména pokud jde o konzultace s původními a místními společenstvími před přijetím rozhodnutí v průběhu vytváření a přezkumu režimu i v průběhu auditů a reakce na jejich příspěvky;
e)
celkové stability režimu, především v kontextu pravidel pro akreditaci, kvalifikaci a nezávislost auditorů a příslušných orgánů režimu;
f)
aktualizace daného režimu v závislosti na trhu, množství certifikovaných vstupních surovin a biopaliv podle zemí původu a podle druhů, počtu účastníků;
g)
snadnosti a účinnosti zavádění systému, který sleduje doklady o souladu s kritérii udržitelnosti, které jsou v rámci režimu předávány jeho účastníkům, přičemž takový systém má sloužit jako prostředek k předcházení podvodům, zejména se zaměřením na odhalování a potírání podezření z podvodů a jiných nesrovnalostí a na navazující opatření, a případně počtu odhalených případů podvodů a nesrovnalostí;
a konkrétně:
h)
možností subjektů získat oprávnění k uznávání a sledování certifikačních orgánů;
i)
kritérií pro uznávání nebo akreditaci certifikačních orgánů;
j)
pravidel, jak má být prováděno sledování certifikačních orgánů;
k)
způsobů, jak usnadnit nebo zdokonalit prosazování osvědčených postupů.
Členský stát může svůj vnitrostátní režim oznámit Komisi. Komise posouzení tohoto režimu upřednostní. Rozhodnutí o tom, zda takto oznámený vnitrostátní režim splňuje podmínky stanovené v této směrnici, se přijme přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 3, aby se usnadnilo vzájemné dvoustranné a vícestranné uznávání režimů pro ověřování plnění kritérií udržitelnosti pro biopaliva. Pokud je rozhodnutí kladné, nesmějí režimy zavedené podle tohoto článku odmítat vzájemné uznávání s režimem uvedeného členského státu, pokud jde o ověřování plnění kritérií udržitelnosti stanovených v čl. 7b odst. 2 až 5.“;
d)
odstavec 8 se nahrazuje tímto:
„8. Komise přezkoumá na žádost členského státu anebo z vlastního podnětu použití článku 7b u zdroje biopaliva a do šesti měsíců od obdržení žádosti rozhodne přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 3, zda daný členský stát může tento zdroj biopaliva zohlednit pro účely uvedené v článku 7a.“
5)
Článek 7d se mění takto:
a)
odstavce 3, 4 a 5 se nahrazují tímto:
„3. Komisi lze typické emise skleníkových plynů z pěstování zemědělských surovin předložit v případě členských států ve zprávách podle odstavce 2 a v případě území mimo Unii ve zprávách, které jsou rovnocenné zprávám uvedeným v odstavci 2 a vypracovaným příslušnými orgány.
4. Komise může prováděcím aktem přijatým přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 3 rozhodnout, že zprávy uvedené v odstavci 3 tohoto článku musí obsahovat přesné údaje pro účely měření emisí skleníkových plynů spojených s pěstováním vstupních surovin pro výrobu biopaliv typicky produkovaných v uvedených oblastech pro účely čl. 7b odst. 2.
5. Komise do 31. prosince 2012 a poté každé dva roky vypracuje a zveřejní zprávu ohledně odhadovaných typických a standardních hodnot uvedených v částech B a E přílohy IV se zvláštním důrazem na emise skleníkových plynů z dopravy a zpracovatelské výroby.
Pokud tyto zprávy uvedené v prvním pododstavci uvádějí, že by bylo třeba odhadované typické a standardní hodnoty v částech B a E přílohy IV upravit na základě nejnovějších vědeckých poznatků, Komise podle potřeby předloží Evropskému parlamentu a Radě legislativní návrh.“;
b)
odstavec 6 se zrušuje;
c)
v odstavci 7 se první, druhý a třetí pododstavec nahrazují tímto:
„7. Komise provádí průběžně přezkum přílohy IV s cílem doplnit v odůvodněných případech hodnoty pro další způsoby výroby biopaliv v případě stejných nebo jiných surovin. Tento přezkum rovněž zohlední přizpůsobení metodiky stanovené v části C přílohy IV, zejména s ohledem na:
-
metodu započítávání odpadů a zbytků;
-
metodu započítávání druhotných produktů;
-
metodu započítávání kombinované výroby a
-
status zbytků zemědělských plodin jako druhotných produktů.
Standardní hodnoty pro bionaftu z odpadního rostlinného nebo živočišného oleje se přezkoumají co nejdříve. Pokud Komise při přezkumu dojde k závěru, že by příloha IV měla být doplněna, je jí svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 10a za účelem doplnění, nikoliv však odstranění nebo změny odhadovaných typických a standardních hodnot v částech A, B, D a E přílohy IV pro způsoby výroby biopaliv, u nichž nejsou v této příloze ještě konkrétní hodnoty uvedeny.“;
d)
odstavec 8 se nahrazuje tímto:
„8. Je-li to nutné v zájmu zajištění jednotného uplatňování části C bodu 9 přílohy IV, může Komise přijmout prováděcí akty stanovující podrobné technické specifikace a definice. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 3.“
6)
V článku 7e se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Zprávy Komise určené Evropskému parlamentu a Radě a uvedené v čl. 7b odst. 7, čl. 7c odst. 2 a 9 a v čl. 7d odst. 4 a 5, jakož i zprávy a informace předložené v souladu s čl. 7c odst. 3 prvním a pátým pododstavcem a čl. 7d odst. 2 se připravují a předávají pro účely směrnice 2009/28/ES a této směrnice.“
7)
Článek 8 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Členské státy sledují shodu s požadavky stanovenými v článcích 3 a 4, pokud jde o benzin a motorovou naftu, a to na základě analytických metod uvedených v přílohách I a II.“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Členské státy předloží každoročně do 31. srpna zprávu o jakosti paliv na vnitrostátní úrovni za předchozí kalendářní rok. Komise vytvoří společný formát pro předkládání souhrnných údajů o jakosti paliv v jednotlivých státech, a to prováděcím aktem přijatým přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 3. První zpráva se předloží do 30. června 2002. Od 1. ledna 2004 musí formát této zprávy odpovídat formátu popsanému v příslušné evropské normě. Kromě toho podají členské státy zprávu o celkovém množství benzinu a motorové nafty uvedeném na trh na jejich území a o množství bezolovnatého benzinu a motorové nafty o maximálním obsahu síry 10 mg/kg uvedeném na trh. Členské státy dále každoročně podají zprávu o geograficky vyvážené dostupnosti benzinu a motorové nafty s maximálním obsahem síry 10 mg/kg uváděných na trh na jejich území.“
8)
V článku 8a se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. S ohledem na posouzení provedené pomocí zkušební metodiky uvedené v odstavci 1 mohou Evropský parlament a Rada na základě legislativního návrhu Komise revidovat maximální hodnotu obsahu MMT v palivu podle odstavce 2.“
9)
V čl. 9 odst. 1 se doplňuje nové písmeno, které zní:
„k)
u biopaliv spotřebovaných v Unii způsoby výroby, objemy a emise skleníkových plynů během životního cyklu na jednotku energie, včetně předběžných průměrných hodnot odhadovaných emisí vyplývajících z nepřímé změny ve využívání půdy a souvisejícího rozmezí odvozeného z analýzy citlivosti uvedených v příloze V. Komise zveřejní údaje o předběžných průměrných hodnotách odhadovaných emisí vyplývajících z nepřímé změny ve využívání půdy a související rozmezí odvozené z analýzy citlivosti.“
10)
Článek 10 se mění takto:
a)
nadpis se nahrazuje tímto:
„Postup přizpůsobování povolených analytických metod a povolených tlakových výjimek“;
b)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 10a v rozsahu nezbytném pro přizpůsobení povolených analytických metod s cílem zajistit soudržnost s veškerými revizemi evropských norem uvedených v příloze I nebo II. Komisi je rovněž svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 10a s cílem přizpůsobit povolené výjimky týkající se tlaku par v kPa pro obsah ethanolu v benzinu uvedené v příloze III v rámci mezní hodnoty stanovené v čl. 3 odst. 4 prvním pododstavci. Těmito akty v přenesené pravomoci nejsou dotčeny výjimky udělené podle čl. 3 odst. 4.“
11)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 10a
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 7a odst. 6, 7d odst. 7 a čl. 10 odst. 1 je svěřena Komisi na dobu pěti let ode dne 5. října 2015.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedená v čl. 7a odst. 6, 7d odst. 7 a čl. 10 odst. 1 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci, která je v něm uvedena. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 7a odst. 6, 7d odst. 7 a čl. 10 odst. 1 vstoupí v platnost, pouze pokud vůči němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.“
12)
Článek 11 se nahrazuje tímto:
„Článek 11
Postup projednávání ve výboru
1. S výjimkou případů uvedených v odstavci 2 je Komisi nápomocen Výbor pro jakost paliv. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (9).
2. Ve věcech týkajících se udržitelnosti biopaliv podle článků 7b, 7c a 7d je Komisi nápomocen Výbor pro udržitelnost biopaliv a biokapalin, uvedený v čl. 25 odst. 2 směrnice 2009/28/ES. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Pokud výbory nevydají žádné stanovisko, Komise navrhovaný prováděcí akt nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
(9) Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (Úř. věst. L 55, 28.2.2011, s. 13).“" 						
13)
Příloha IV se mění a příloha V doplňuje v souladu s přílohou I této směrnice.
Článek 2
Změny směrnice 2009/28/ES
Směrnice 2009/28/ES se mění takto:
1)
V čl. 2 druhém pododstavci se doplňují nová písmena, která znějí:
„p)
‚odpadem‘ se rozumí odpad ve smyslu čl. 3 bodu 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES (10); látky, jež byly záměrně modifikovány nebo kontaminovány, aby odpovídaly uvedené definici, do této definice nespadají;
q)
‚plodinami bohatými na škrob‘ se rozumějí plodiny zahrnující především obiloviny (bez ohledu na to, zda jsou využita pouze zrna, nebo celá plodina, například v případě kukuřice na zelené krmení), hlízy a okopaniny (například brambory, topinambury, batáty [sladké brambory], maniok a jamy), jakož i plodiny s oddenkovými hlízami (například kolokázie a xanthosoma);
r)
‚lignocelulózovou vláknovinou‘ se rozumí vláknovina obsahující lignin, celulózu a hemicelulózu, například biomasa pocházející z lesů, energetické dřeviny a zbytky a odpady z lesnictví a dřevozpracujících odvětví;
s)
‚nepotravinářskou celulózovou vláknovinou‘ se rozumějí vstupní suroviny skládající se především z celulózy a hemicelulózy a mající nižší obsah ligninu než lignocelulózové vláknoviny; zahrnují zbytky potravinářských a krmných plodin (například sláma, kukuřičné šustí, plevy a lusky), energetické traviny s nízkým obsahem škrobu (například jílek, proso prutnaté, ozdobnice, trsť rákosovitá a krycí plodiny vysévané před zasetím a po sklizení hlavních plodin), průmyslové zbytky (včetně zbytků potravinářských a krmných plodin po extrakci rostlinných olejů, cukrů, škrobů a bílkovin) a vláknovina z biologického odpadu;
t)
‚zbytkem ze zpracování‘ se rozumí látka, která není konečným produktem, jenž má být přímo vyroben v procesu výroby; nejedná se o primární cíl výrobního procesu a proces nebyl záměrně upraven pro jeho výrobu;
u)
‚obnovitelnými kapalnými a plynnými palivy nebiologického původu používanými v odvětví dopravy‘ se rozumějí jiná kapalná či plynná paliva než biopaliva, jejichž energetický obsah je získáván z jiných obnovitelných zdrojů energie než z biomasy a která jsou používána v dopravě;
v)
‚zbytky ze zemědělství, akvakultury, rybolovu a lesnictví‘ se rozumějí zbytky, které pocházejí přímo ze zemědělství, akvakultury, rybolovu a lesnictví; nezahrnují zbytky ze souvisejících odvětví nebo zpracování;
w)
‚biopalivy a biokapalinami s nízkým rizikem nepřímé změny ve využití půdy‘ se rozumějí biopaliva a biokapaliny, jejichž vstupní suroviny byly vyprodukovány v režimech, které omezují vytěsňování produkce pro jiné účely, než je výroba biopaliv a biokapalin, a které byly vyrobeny v souladu s kritérii udržitelnosti pro biopaliva a biokapaliny stanovenými v článku 17.
(10) Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES ze dne 19. listopadu 2008 o odpadech a o zrušení některých směrnic (Úř. věst. L 312, 22.11.2008, s. 3).“" 						
2)
Článek 3 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Pro účely splnění cílů uvedených v prvním pododstavci nesmí být maximální společný příspěvek z biopaliv a biokapalin vyráběných z obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukernatých plodin a olejnin a z plodin pěstovaných na zemědělské půdě jako hlavní plodina především k energetickým účelům větší než množství energie odpovídající maximálnímu příspěvku stanovenému v odst. 4 písm. d).“;
b)
v odstavci 4 se druhý pododstavec mění takto:
i)
písmeno a) se nahrazuje tímto:
„a)
pro výpočet jmenovatele, tj. celkového množství energie spotřebované v dopravě pro účely prvního pododstavce, se zohledňují pouze benzin, motorová nafta, biopaliva spotřebovaná v silniční a železniční dopravě a elektřina, včetně elektřiny použité k výrobě obnovitelných kapalných a plynných paliv nebiologického původu používaných v odvětví dopravy;“
ii)
v písmeni b) se doplňuje nová věta, která zní:
„Tímto písmenem není dotčeno písmeno d) tohoto pododstavce ani čl. 17 odst. 1 písm. a);“
iii)
písmeno c) se nahrazuje tímto:
„c)
pro výpočet příspěvku elektřiny vyrobené z obnovitelných zdrojů a spotřebované ve všech typech elektrických vozidel a pro výrobu obnovitelných kapalných a plynných paliv nebiologického původu používaných v dopravě pro účely písmen a) a b) si mohou členské státy zvolit, zda použijí průměrný podíl elektřiny z obnovitelných zdrojů energie v Unii, nebo podíl elektřiny z obnovitelných zdrojů energie v jejich vlastní zemi ve výši naměřené dva roky před dotčeným rokem. Dále se pro výpočet elektřiny z obnovitelných zdrojů energie spotřebované elektrifikovanou železniční dopravou považuje tato spotřeba za 2,5 násobek příkonu elektřiny z obnovitelných zdrojů energie. Pro výpočet elektřiny z obnovitelných zdrojů energie spotřebované elektrickými silničními vozidly podle písmene b) se tato spotřeba považuje za pětinásobek příkonu elektřiny z obnovitelných zdrojů energie.“;
iv)
doplňují se nová písmena, která znějí:
„d)
pro výpočet biopaliv v čitateli nesmí být podíl energie z biopaliv vyráběných z obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukernatých plodin a olejnin a z plodin pěstovaných na zemědělské půdě jako hlavní plodina především k energetickým účelům v roce 2020 větší než 7 % konečné spotřeby energie v dopravě v členském státě.
Do limitu stanoveného v prvním pododstavci tohoto písmena se nezapočítávají biopaliva vyráběná ze vstupních surovin uvedených v příloze IX.
Členské státy se mohou rozhodnout, že do limitu stanoveného v prvním pododstavci tohoto písmena se nezapočítává podíl energie z biopaliv vyráběných z plodin pěstovaných na zemědělské půdě jako hlavní plodina především k energetickým účelům, vyjma plodin bohatých na škrob, cukernatých plodin a olejnin, pokud:
i)
bylo ověřeno dodržování kritérií udržitelnosti uvedených v čl. 17 odst. 2 až 5 v souladu s článkem 18 a
ii)
tyto plodiny byly vypěstovány na půdě, na níž se vztahuje bod 8 části C přílohy V, a pokud byl do výpočtu emisí skleníkových plynů provedeného za účelem prokázání souladu s čl. 17 odst. 2 zahrnut odpovídající bonus ‚eB‘ stanovený v bodě 7 části C přílohy V.
e)
každý členský stát usiluje o splnění cíle minimální míry spotřeby biopaliv vyrobených ze vstupních surovin a jiných paliv, uvedených v části A přílohy IX, na jeho území. Za tímto účelem každý členský stát stanoví do 6. dubna 2017 vnitrostátní cíl, o jehož splnění usiluje. Referenční hodnota tohoto cíle je 0,5 procentního bodu energetického obsahu podílu energie z obnovitelných zdrojů ve všech druzích dopravy v roce 2020 podle prvního pododstavce; tento cíl má být splněn prostřednictvím biopaliv vyrobených ze vstupních surovin a jiných paliv, uvedených v části A přílohy IX. Do vnitrostátního cíle mohou být navíc započítána biopaliva vyrobená ze vstupních surovin neuvedených v příloze IX, které byly příslušnými vnitrostátními orgány určeny za odpady, zbytky, nepotravinářskou celulózovou vláknovinu nebo lignocelulózovou vláknovinu a používaly se ve stávajících zařízeních před přijetím směrnice Evropského parlamentu a Rady (EU) 2015/1513 (11).
Členské státy mohou stanovit vnitrostátní cíl nižší než 0,5 procentního bodu na základě jednoho nebo více z těchto důvodů:
i)
objektivní faktory, jako jsou omezené možnosti udržitelné výroby biopaliv vyrobených ze vstupních surovin nebo jiných paliv uvedených v části A přílohy IX nebo omezená dostupnost těchto biopaliv na trhu za rentabilní ceny;
ii)
zvláštní technické nebo klimatické podmínky vnitrostátního trhu s pohonnými hmotami, jako je složení a stav vozového parku silničních vozidel; nebo
iii)
vnitrostátní politiky přidělující odpovídající finanční prostředky na podporu energetické účinnosti a využívání elektřiny z obnovitelných zdrojů energie v dopravě.
Členské státy při stanovování vnitrostátních cílů poskytnou dostupné informace o množství spotřebovaných biopaliv ze vstupních surovin nebo jiných paliv, uvedených v části A přílohy IX.
Členské státy při určování politiky na podporu výroby paliv ze vstupních surovin, uvedených v příloze IX, zohlední hierarchii způsobů nakládání s odpady stanovenou v článku 4 směrnice 2008/98/ES, včetně jejích ustanovení týkajících se zohledňování životního cyklu u celkových dopadů vzniku různých toků odpadu a nakládání s ním.
Komise v souladu s článkem 24 této směrnice zveřejňuje:
-
vnitrostátní cíle členských států,
-
plány členských států pro dosažení vnitrostátních cílů, jsou-li k dispozici,
-
případně důvody pro odchylku vnitrostátních cílů členských států od referenční hodnoty oznámené v souladu s čl. 4 odst. 2 směrnice (EU) 2015/1513 a
-
souhrnnou zprávu o tom, jak členské státy své vnitrostátní cíle plní;
f)
biopaliva vyráběná ze vstupních surovin uvedených v příloze IX se pro účely splnění cíle stanoveného v prvním pododstavci považují za dvojnásobek svého energetického obsahu.
(11) Směrnice Evropského parlamentu a Rady (EU) 2015/1513 ze dne 9. září 2015, kterou se mění směrnice 98/70/ES o jakosti benzinu a motorové nafty a směrnice 2009/28/ES o podpoře využívání energie z obnovitelných zdrojů (Úř. věst. L 239, 15.9.2015, s. 1).“" 						
c)
v odstavci 4 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Komise případně předloží do 31. prosince 2017 návrh, který za určitých podmínek umožní, aby bylo zohledněno celkové množství elektřiny z obnovitelných zdrojů energie používané jako pohon pro všechny druhy elektrických vozidel a pro výrobu obnovitelných kapalných a plynných paliv nebiologického původu používaných v odvětví dopravy.“;
d)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„5. S cílem minimalizovat riziko toho, že by se jedna dodávka v Unii vykázala více než jednou, se členské státy a Komise vynasnaží o posílení spolupráce mezi vnitrostátními systémy a mezi vnitrostátními systémy a nepovinnými režimy zřízenými podle článku 18, jež bude případně zahrnovat i výměnu údajů. Aby se zabránilo takové záměrné modifikaci nebo vyřazení materiálů vedeným snahou, aby se na ně vztahovala příloha IX, podporují členské státy vývoj a používání systémů, jež vstupní suroviny a výsledná biopaliva sledují a dohledávají napříč celým hodnotovým řetězcem. V případě zjištění podvodu členské státy zajistí přijetí náležitých opatření. Členské státy podají do 31. prosince 2017 a poté každé dva roky zprávu o opatřeních, která přijaly, pokud neposkytnou rovnocenné informace o spolehlivosti a ochraně před podvody ve svých zprávách o pokroku při podpoře a využívání energie z obnovitelných zdrojů, které podávají podle čl. 22 odst. 1 písm. d).
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 25a, jimiž se upravuje seznam vstupních surovin v části A přílohy IX za účelem doplnění vstupních surovin, nikoliv však jejich odstranění ze seznamu. Pro každou ze vstupních surovin, které mají být doplněny na seznam v části A přílohy IX, přijme Komise samostatný akt v přenesené pravomoci. Každý akt v přenesené pravomoci se musí opírat o analýzu nejnovějšího vědeckotechnického pokroku, jež náležitě zohlední zásady hierarchie způsobů nakládání s odpady stanovené ve směrnici 2008/98/ES a podpoří závěr, že daná vstupní surovina nepovede k dodatečné poptávce po půdě ani k účinkům výrazně narušujícím trhy s (vedlejšími) produkty, odpady nebo zbytky, že přinese značné úspory emisí skleníkových plynů v porovnání s fosilními palivy a že s ní není spojeno riziko nepříznivého ovlivnění životního prostředí a biologické rozmanitosti.“
3)
V článku 5 se odstavec 5 nahrazuje tímto:
„5. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 25a, kterými přizpůsobuje energetický obsah paliv používaných v odvětví dopravy uvedený v příloze III vědeckotechnickému pokroku.“
4)
V článku 6 se odstavce 1 a 2 nahrazují tímto:
„1. Členské státy se mohou dohodnout na uzavření ujednání za účelem statistického převodu určitého množství energie z obnovitelných zdrojů z jednoho členského státu do jiného členského státu. Převáděné množství se:
a)
odečte od množství energie z obnovitelných zdrojů, které převádějící členský stát zohledňuje při posuzování souladu s požadavky stanovenými v čl. 3 odst. 1, 2 a 4, a
b)
přičte k množství energie z obnovitelných zdrojů, které je zohledněno při posuzování souladu přijímajícího členského státu s požadavky stanovenými v čl. 3 odst. 1, 2 a 4.
2. Ujednání uvedená v odstavci 1 tohoto článku ohledně čl. 3 odst. 1, 2 a 4 mohou být v platnosti po dobu jednoho roku nebo více let. Musí být oznámena Komisi nejpozději tři měsíce po skončení každého roku, ve kterém jsou v platnosti. Informace podávané Komisi zahrnují množství a cenu dotčené energie.“
5)
Článek 17 se mění takto:
a)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Úspora emisí skleníkových plynů při používání biopaliv a biokapalin zohledněných pro účely uvedené v odstavci 1 musí u biopaliv a biokapalin vyráběných v zařízeních, jejichž provoz začne po 5. říjnu 2015, činit alespoň 60 %. Má se za to, že zařízení je ‚v provozu‘, pokud došlo k fyzické výrobě biopaliv nebo biokapalin.
V případě zařízení, jež byla v provozu k 5. říjnu 2015 nebo dříve, musí pro účely uvedené v odstavci 1 dosahovat biopaliva a biokapaliny do 31. prosince 2017 úspory emisí skleníkových plynů ve výši nejméně 35 % a od 1. ledna 2018 nejméně 50 %.
Úspora emisí skleníkových plynů při používání biopaliv a biokapalin se vypočítá postupem podle čl. 19 odst. 1.“;
b)
v odstavci 3 se zrušuje druhý pododstavec.
6)
Článek 18 se mění takto:
a)
v odstavci 3 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Komise přijme přezkumným postupem podle čl. 25 odst. 3 prováděcí akty s cílem vypracovat seznam odpovídajících a příslušných informací uvedených v prvních dvou pododstavcích tohoto odstavce. Komise zejména zajistí, aby poskytování těchto informací nebylo pro hospodářské subjekty nadměrnou administrativní zátěží, a to obecně nebo konkrétně pro drobné zemědělce, organizace producentů a družstva.“;
b)
v odstavci 4 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Komise může rozhodnout, že nepovinné vnitrostátní nebo mezinárodní režimy stanovující normy pro výrobu produktů z biomasy obsahují přesné údaje pro účely čl. 17 odst. 2 nebo prokazují, že dodávky biopaliv nebo biokapalin splňují kritéria udržitelnosti uvedená v čl. 17 odst. 3, 4 a 5, nebo že žádné materiály nebyly záměrně modifikovány nebo vyřazeny tak, aby se na dodávku nebo její část vztahovala příloha IX. Komise může rozhodnout, že tyto režimy obsahují přesné údaje pro účely informování o přijatých opatřeních na ochranu oblastí poskytujících základní služby ekosystému v kritických situacích (například ochranu vodního koryta a regulaci eroze), na ochranu půdy, vody a ovzduší, k obnově znehodnocené půdy, k zamezení nadměrné spotřebě vody v oblastech, kde je jí nedostatek, a o otázkách uvedených v čl. 17 odst. 7 druhém pododstavci. Komise může rovněž uznat oblasti určené k ochraně ekosystémů či druhů, které byly mezinárodními dohodami uznány jako vzácné či ohrožené nebo které byly zařazeny na seznamy sestavené mezivládními organizacemi nebo Mezinárodní unií pro ochranu přírody pro účely čl. 17 odst. 3 písm. b) bodu ii).“;
c)
v odstavci 5 se doplňují nové pododstavce, které znějí:
„Nepovinné režimy uvedené v odstavci 4 (dále jen ‚nepovinné režimy‘) pravidelně alespoň jednou ročně zveřejní seznam svých certifikačních orgánů využívaných pro nezávislý audit, přičemž u každého certifikačního orgánu uvedou, kterým subjektem nebo vnitrostátním veřejným orgánem byl uznán a který subjekt nebo vnitrostátní veřejný orgán jej sleduje.
Zejména s cílem předcházet podvodům může Komise na základě analýzy rizik nebo zpráv uvedených v odst. 6 druhém pododstavci tohoto článku podrobně stanovit normy pro nezávislý audit a požadovat, aby všechny nepovinné režimy tyto normy uplatňovaly. Učiní tak prostřednictvím prováděcích aktů přijatých přezkumným postupem podle čl. 25 odst. 3. Tyto akty stanoví lhůtu, v níž nepovinné režimy musí tuto normu provést. Komise může zrušit rozhodnutí uznávající nepovinné režimy v případě, že tyto normy ve stanovené lhůtě neprovedou.“;
d)
odstavec 6 se nahrazuje tímto:
„6. Rozhodnutí podle odstavce 4 tohoto článku se přijímají přezkumným postupem podle čl. 25 odst. 3. Platnost těchto rozhodnutí nepřesáhne pět let.
Komise vyžaduje, aby jí každý nepovinný režim, o němž je přijato rozhodnutí podle odstavce 4, předložil do 6. října 2016 a poté každý rok do 30. dubna zprávu pojednávající o každém z písmen třetího pododstavce tohoto odstavce. Obecně se zpráva vztahuje na předchozí kalendářní rok. První zpráva se vztahuje alespoň na období šesti měsíců od 9. září 2015. Požadavek předložit zprávu se vztahuje pouze na nepovinné režimy, které fungovaly po dobu nejméně dvanácti měsíců.
Komise do 6. dubna 2017 a následně v rámci svých zpráv podle čl. 23 odst. 3 předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu obsahující analýzu zpráv uvedených v druhém pododstavci tohoto odstavce, přezkum fungování dohod uvedených v odstavci 4 nebo nepovinných režimů, o nichž bylo přijato rozhodnutí podle tohoto článku, a určení osvědčených postupů. Tato zpráva vychází z nejlepších dostupných informací, včetně informací z konzultací se zúčastněnými stranami, a z praktických zkušeností s uplatňováním dotčených dohod nebo režimů. Zpráva obsahuje analýzu:
obecně:
a)
nezávislosti, postupů a četnosti auditů, jak pokud jde o to, co je k těmto aspektům uvedeno v dokumentaci k příslušnému režimu v době jeho schválení Komisí, tak v porovnání s osvědčenými odvětvovými postupy;
b)
dostupnosti, zkušeností a transparentnosti při uplatňování metod zjišťování nedodržení předpisů a řešení těchto případů, zejména s ohledem na řešení situací závažného pochybení na straně subjektů účastnících se daného režimu nebo obvinění z těchto pochybení;
c)
transparentnosti, zejména ve vztahu k přístupnosti režimu, dostupnosti překladů do příslušných jazyků zemí a regionů, z nichž suroviny pocházejí, přístupnosti seznamu certifikovaných hospodářských subjektů a příslušných certifikátů a přístupnosti auditorských zpráv;
d)
zapojení zúčastněných stran, zejména pokud jde o konzultace s původními a místními společenstvími před přijetím rozhodnutí v průběhu vytváření a přezkumu režimu i v průběhu auditů a reakce na jejich příspěvky;
e)
celkové stability režimu, především v kontextu pravidel pro akreditaci, kvalifikaci a nezávislost auditorů a příslušných orgánů režimu;
f)
aktualizace daného režimu v závislosti na trhu, množství certifikovaných vstupních surovin a biopaliv podle zemí původu a podle druhů, počtu účastníků;
g)
snadnosti a účinnosti zavádění systému, který sleduje doklady o souladu s kritérii udržitelnosti, které jsou v rámci režimu předávány jeho účastníkům, přičemž takový systém má sloužit jako prostředek k předcházení podvodům, zejména se zaměřením na odhalování a potírání podezření z podvodů a jiných nesrovnalostí a na navazující opatření, a případně počtu odhalených případů podvodů a nesrovnalostí;
a konkrétně:
h)
možností subjektů získat oprávnění k uznávání a sledování certifikačních orgánů;
i)
kritérií pro uznávání nebo akreditaci certifikačních orgánů;
j)
pravidel, jak má být prováděno sledování certifikačních orgánů;
k)
způsobů usnadnění nebo zlepšení podpory osvědčených postupů.
Komise zprávy vypracované nepovinnými režimy zpřístupní v souhrnné podobě nebo případně v plném znění prostřednictvím platformy pro transparentnost uvedené v článku 24.
Členský stát může svůj vnitrostátní režim oznámit Komisi. Komise posouzení tohoto režimu upřednostní. Rozhodnutí o tom, zda takto oznámený vnitrostátní režim splňuje podmínky stanovené v této směrnici, se přijme přezkumným postupem podle čl. 25 odst. 3, aby se usnadnilo vzájemné dvoustranné a vícestranné uznávání režimů pro ověřování plnění kritérií udržitelnosti pro biopaliva. Pokud je rozhodnutí kladné, nesmějí režimy zavedené podle tohoto článku odmítat vzájemné uznávání s režimem uvedeného členského státu, pokud jde o ověřování plnění kritérií udržitelnosti stanovených v čl. 17 odst. 2 až 5.“;
e)
odstavec 8 se nahrazuje tímto:
„8. Komise přezkoumá na žádost členského státu anebo z vlastního podnětu použití článku 17 u zdroje biopaliva a do šesti měsíců od obdržení žádosti rozhodne přezkumným postupem podle čl. 25 odst. 3, zda daný členský stát může tento zdroj biopaliva zohlednit pro účely uvedené v čl. 17 odst. 1.“
7)
Článek 19 se mění takto:
a)
odstavce 3, 4 a 5 se nahrazují tímto:
„3. Komisi lze typické emise skleníkových plynů z pěstování zemědělských surovin předložit v případě členských států ve zprávách podle odstavce 2 a v případě území mimo Unii ve zprávách, které jsou rovnocenné zprávám uvedeným v odstavci 2 a jsou vypracovány příslušnými orgány.
4. Komise může prováděcím aktem přijatým přezkumným postupem podle čl. 25 odst. 3 rozhodnout, že zprávy uvedené v odstavci 3 tohoto článku musí obsahovat přesné údaje pro účely měření emisí skleníkových plynů spojených s pěstováním vstupních surovin pro výrobu biopaliv a biokapalin typicky produkovaných v uvedených oblastech pro účely čl. 17 odst. 2.
5. Komise nejpozději do 31. prosince 2012 a poté každé dva roky vypracuje a zveřejní zprávu ohledně odhadovaných typických a standardních hodnot uvedených v částech B a E přílohy V se zvláštním důrazem na emise skleníkových plynů z dopravy a zpracovatelské výroby.
Pokud zprávy uvedené v prvním pododstavci uvádějí, že by bylo třeba odhadované typické a standardní hodnoty v částech B a E přílohy V upravit na základě nejnovějších vědeckých poznatků, Komise podle potřeby předloží Evropskému parlamentu a Radě legislativní návrh.“;
b)
odstavec 6 se zrušuje;
c)
v odstavci 7 se první, druhý a třetí pododstavec nahrazují tímto:
„7. Komise provádí průběžně přezkum přílohy V s cílem doplnit v odůvodněných případech hodnoty pro další způsoby výroby biopaliv v případě stejných nebo jiných surovin. Tento přezkum rovněž zohlední přizpůsobení metodiky stanovené v části C přílohy V, zejména s ohledem na:
-
metodu započítávání odpadů a zbytků;
-
metodu započítávání druhotných produktů;
-
metodu započítávání kombinované výroby a
-
status zbytků zemědělských plodin jako druhotných produktů.
Standardní hodnoty pro bionaftu z odpadního rostlinného nebo živočišného oleje se přezkoumají co nejdříve. Pokud Komise při přezkumu dojde k závěru, že by příloha V měla být doplněna, je jí svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 25a za účelem doplnění, nikoliv však odstranění nebo změny odhadovaných typických a standardních hodnot v částech A, B, D a E přílohy V pro způsoby výroby biopaliv a biokapalin, u nichž nejsou v této příloze ještě konkrétní hodnoty uvedeny.“;
d)
odstavec 8 se nahrazuje tímto:
„8. Je-li to nutné v zájmu zajištění jednotného uplatňování části C bodu 9 přílohy V, může Komise přijmout prováděcí akty stanovující podrobné technické specifikace a definice. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 25 odst. 3.“
8)
Článek 21 se zrušuje.
9)
V čl. 22 odst. 1 se druhý pododstavec mění takto:
a)
písmeno i) se nahrazuje tímto:
„i)
vývoj a podíl biopaliv vyrobených ze vstupních surovin uvedených na seznamu v příloze IX, včetně posouzení stavu zdrojů se zaměřením na aspekty udržitelnosti související s dopadem nahrazení potravin a krmiv výrobou biopaliv, s náležitým zohledněním zásad hierarchie způsobů nakládání s odpady podle směrnice 2008/98/ES a zásady kaskádového využívání biomasy s přihlédnutím k regionálním a místním hospodářským a technologickým podmínkám, udržení nezbytných zásob uhlíku v půdě a kvality půdy a ekosystémů;“;
b)
doplňuje se nové písmeno, které zní:
„o)
množství biopaliv a biokapalin v jednotkách energie podle kategorií skupin vstupních surovin uvedených v části A přílohy VIII zohledněná tímto členským státem pro účely splnění cílů stanovených v čl. 3 odst. 1 a 2 a v čl. 3 odst. 4 prvním pododstavci.“
10)
Článek 23 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se zrušuje poslední věta;
b)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Při podávání zpráv o úspoře emisí skleníkových plynů při používání biopaliv a biokapalin použije Komise množství nahlášená členskými státy podle čl. 22 odst. 1 druhého pododstavce písm. o), včetně předběžných průměrných hodnot odhadovaných emisí vyplývajících z nepřímé změny ve využívání půdy a souvisejícího rozmezí odvozeného z analýzy citlivosti uvedených v příloze VIII. Komise zveřejní údaje o předběžných průměrných hodnotách odhadovaných emisí vyplývajících z nepřímé změny ve využívání půdy a souvisejícím rozmezí odvozeném z analýzy citlivosti. Komise dále zhodnotí, zda a jak se odhad přímých úspor emisí změní, započítají-li se druhotné produkty v rámci substitučního přístupu.“;
c)
v odst. 5 prvním pododstavci se písmena e) a f) nahrazují tímto:
„e)
dostupnosti a udržitelnosti biopaliv vyrobených ze vstupních surovin uvedených na seznamu v příloze IX, včetně posouzení dopadu nahrazení potravin a krmiv výrobou biopaliv, s náležitým zohledněním zásad hierarchie způsobů nakládání s odpady podle směrnice 2008/98/ES a zásady kaskádového využívání biomasy s přihlédnutím k regionálním a místním hospodářským a technickým podmínkám, udržení nezbytných zásob uhlíku v půdě a kvality půdy a ekosystémů;
f)
informací o dostupných výsledcích vědeckého výzkumu nepřímých změn ve využívání půdy ve vztahu ke všem způsobům výroby a analýzy těchto výsledků, včetně posouzení, zda lze zmenšit míru neurčitosti zjištěnou při analýze, z níž vycházejí odhady emisí vyplývajících z nepřímé změny ve využívání půdy, a zda lze přitom započítat faktor případného dopadu politik Unie, jako jsou politiky v oblasti životního prostředí, klimatu a zemědělství; a
g)
technologického vývoje a dostupnosti údajů o používání biopaliv a biokapalin vyráběných v Unii ze zvláštních nepotravinářských plodin pěstovaných především pro energetické účely a o jejich dopadu na hospodářství a životní prostředí.“;
d)
v odst. 8 prvním pododstavci se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
ohledně cílů uvedených v čl. 3 odst. 4 na přezkum:
i)
nákladové efektivnosti opatření, která mají být provedena pro dosažení těchto cílů;
ii)
posouzení možnosti dosáhnout těchto cílů při současném zajištění udržitelnosti výroby biopaliv v Unii a ve třetích zemích, přičemž posoudí dopady na hospodářství a životní prostředí a dopady sociální, včetně nepřímých účinků a dopadů na biologickou rozmanitost, jakož i komerční dostupnost biopaliv druhé generace;
iii)
dopadů provádění uvedených cílů na dostupnost potravin za přijatelné ceny;
iv)
komerční dostupnosti elektrických a hybridních vozidel a vozidel na vodíkový pohon, jakož i metodiky vybrané pro výpočet podílu energie z obnovitelných zdrojů spotřebované v dopravě;
v)
hodnocení konkrétních podmínek na trhu se zvláštním ohledem na trhy, kde pohonné hmoty představují více než polovinu konečné spotřeby energie, a trhy, které jsou zcela závislé na dovážených biopalivech;“
11)
Článek 25 se nahrazuje tímto:
„Článek 25
Postup projednávání ve výboru
1. S výjimkou případů uvedených v odstavci 2 je Komisi nápomocen Výbor pro obnovitelné zdroje energie. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (12).
2. V záležitostech týkajících se udržitelnosti biopaliv a biokapalin je Komisi nápomocen Výbor pro udržitelnost biopaliv a biokapalin. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Pokud výbory nevydají žádné stanovisko, Komise navrhovaný prováděcí akt nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
(12) Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (Úř. věst. L 55, 28.2.2011, s. 13).“" 						
12)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 25a
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 3 odst. 5, čl. 5 odst. 5 a čl. 19 odst. 7 je svěřena Komisi na dobu pěti let od 5. října 2015.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedená v čl. 3 odst. 5, čl. 5 odst. 5 a čl. 19 odst. 7 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci, která je v něm stanovena. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 3 odst. 5, čl. 5 odst. 5 a čl. 19 odst. 7 vstoupí v platnost, pouze pokud vůči němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.“
13)
Příloha V se mění a přílohy VIII a IX se doplňují v souladu s přílohou II této směrnice.
Článek 3
Přezkum
1. Komise do 31. prosince 2016 předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu zahrnující posouzení dostupnosti nezbytných množství nákladově efektivních biopaliv na trhu Unie ze vstupních surovin nevyužívajících půdu a z nepotravinářských plodin do roku 2020 a posouzení jejich dopadů na životní prostředí a hospodářství a sociálních dopadů, včetně nutnosti dalších kritérií pro zajištění jejich udržitelnosti, jakož i nejlepších dostupných vědeckých poznatků o emisích skleníkových plynů vyplývajících z nepřímé změny ve využívání půdy v souvislosti s výrobou biopaliv a biokapalin. Zpráva bude případně doplněna návrhy na další opatření zohledňující hospodářské, sociální a environmentální aspekty.
2. Komise do 31. prosince 2017 předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu, jež na základě nejnovějších nejlepších dostupných vědeckých poznatků přezkoumá:
a)
účinnost opatření zavedených touto směrnicí při omezování emisí skleníkových plynů vyplývajících z nepřímé změny ve využívání půdy v souvislosti s výrobou biopaliv a biokapalin. V tomto ohledu budou součástí této zprávy nejnovější dostupné informace týkající se klíčových předpokladů ovlivňujících výsledky modelování emisí skleníkových plynů vyplývajících z nepřímé změny ve využívání půdy v souvislosti s výrobou biopaliv a biokapalin, včetně naměřených tendencí v zemědělských výnosech a produktivitě, přidělování vedlejších produktů a pozorované míry změn v celosvětovém využívání půdy a odlesňování a případného dopadu politik Unie, jako jsou politiky v oblasti životního prostředí, klimatu a zemědělství, se zapojením zúčastněných stran do provádění tohoto přezkumu;
b)
účinnost pobídek pro biopaliva ze vstupních surovin, jež nevyužívají půdu, a z nepotravinářských plodin podle čl. 3 odst. 4 směrnice 2009/28/ES, včetně toho, zda se očekává, že celá Unie bude v roce 2020 využívat 0,5 procentního bodu energetického obsahu podílu energie z obnovitelných zdrojů ve všech druzích dopravy prostřednictvím biopaliv vyrobených ze vstupních surovin a jiných paliv, uvedených v části A přílohy IX;
c)
dopad zvýšené poptávky po biomase na odvětví využívající biomasu;
d)
možnost stanovení kritérií pro určení a certifikaci biopaliv a biokapalin s nízkým rizikem nepřímé změny ve využití půdy, jež by byly vyráběny v souladu s kritérii udržitelnosti uvedenými ve směrnicích 98/70/ES a 2009/28/ES, za účelem případné aktualizace přílohy V směrnice 98/70/ES a přílohy VIII směrnice 2009/28/ES;
e)
možné hospodářské a environmentální přínosy a rizika vyšší produkce a vyššího využívání zvláštních nepotravinářských plodin pěstovaných především pro energetické účely, a to i za použití údajů týkajících se stávajících projektů;
f)
relativní podíl bioetanolu a bionafty na trhu Unie a podíl energie z obnovitelných zdrojů v benzinu. Komise posoudí rovněž faktory ovlivňující podíl energie z obnovitelných zdrojů v benzinu, jakož i veškeré překážky bránící jejich zavedení. Toto posouzení zahrnuje náklady, normy pro paliva, infrastrukturu a klimatické podmínky. Komise může případně doporučit způsoby, jak zjištěné překážky překonat; a
g)
zjištění, které členské státy se rozhodly uplatňovat limit na množství biopaliv vyráběných z obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukernatých plodin a olejnin a z plodin, které jsou pěstovány jako hlavní plodina na zemědělské půdě především k energetickým účelům, v zájmu splnění cíle stanoveného v článku 7a směrnice 98/70/ES, a zda se vyskytly potíže s uplatňováním či plněním cíle stanoveného v článku 7a směrnice 98/70/ES. Komise rovněž posoudí, do jaké míry jsou biopaliva vyráběná z obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukernatých plodin a olejnin a z plodin, které jsou pěstovány jako hlavní plodina na zemědělské půdě především k energetickým účelům dodávána v zájmu plnění cíle stanoveného v článku 7a směrnice 98/70/ES nad úrovněmi, které mohou přispět k plnění cílů stanovených ve směrnici 2009/28/ES. Předmětem posouzení je také hodnocení dopadu na nepřímou změnu ve využívání půdy a nákladová efektivnost tohoto přístupu členských států.
Ve zprávě jsou případně, je-li to technicky možné a hospodářsky životaschopné, uvedeny také informace o dostupnosti finančních a jiných prostředků, které mohou podpořit pokrok při dosahování toho, aby energetický obsah biopaliv vyráběných ze vstupních surovin a jiných paliv, uvedených v části A přílohy IX, co nejdříve dosáhl 0,5 procentního bodu podílu energie z obnovitelných zdrojů ve všech druzích dopravy v Unii.
Ke zprávě uvedené v prvním pododstavci budou případně přiloženy legislativní návrhy vypracované na základě nejlepších dostupných vědeckých poznatků a týkající se:
a)
zavedení upravených odhadovaných emisních faktorů nepřímé změny ve využívání půdy do vhodných kritérií udržitelnosti stanovených ve směrnicích 98/70/ES a 2009/28/ES;
b)
zavedení dalších opatření přijatých s cílem předcházet podvodům a bojovat proti nim, včetně návrhů dodatečných opatření, která mají být přijata na úrovni Unie;
c)
technologicky neutrální podpory udržitelných biopaliv v období po roce 2020 jako součásti rámce pro politiku v oblasti klimatu a energetiky pro období do roku 2030.
3. S ohledem na zprávy nepovinných režimů podle čl. 7c odst. 6 druhého pododstavce směrnice 98/70/ES a čl. 18 odst. 6 druhého pododstavce směrnice 2009/28/ES Komise případně předloží Evropskému parlamentu a Radě návrh na změnu ustanovení těchto směrnic týkajících se nepovinných režimů za účelem podpory osvědčených postupů.
Článek 4
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 10. září 2017. Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních opatření vnitrostátních právních předpisů, která přijmou v oblasti působnosti této směrnice. Členské státy při této příležitosti informují Komisi o svých vnitrostátních cílech stanovených v souladu s čl. 3 odst. 4 písm. e) směrnice 2009/28/ES a případně o odchylce jejich vnitrostátního cíle od referenční hodnoty uvedené tamtéž a o důvodech pro tuto odchylku.
V roce 2020 členské státy podají Komisi zprávu o plnění svých vnitrostátních cílů stanovených v souladu s čl. 3 odst. 4 písm. e) směrnice 2009/28/ES, přičemž uvedou důvody pro jakékoli neplnění.
Článek 5
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 6
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 9. září 2015.
EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS DIREKTYVA (ES) 2015/1513
2015 m. rugsėjo 9 d.
kuria iš dalies keičiamos Direktyva 98/70/EB dėl benzino ir dyzelinių degalų (dyzelino) kokybės ir Direktyva 2009/28/EB dėl skatinimo naudoti atsinaujinančių išteklių energiją
(Tekstas svarbus EEE)
EUROPOS PARLAMENTAS IR EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
atsižvelgdami į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo, ypač į jos 192 straipsnio 1 dalį ir 114 straipsnį, siejant su šios direktyvos 1 straipsnio 3-13 dalimis ir 2 straipsnio 5-7 dalimis,
atsižvelgdami į Europos Komisijos pasiūlymą,
teisėkūros procedūra priimamo akto projektą perdavus nacionaliniams parlamentams,
atsižvelgdami į Europos ekonomikos ir socialinių reikalų komiteto nuomonę (1),
pasikonsultavę su Regionų komitetu,
laikydamiesi įprastos teisėkūros procedūros (2),
kadangi:
(1)
vadovaujantis Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2009/28/EB (3) 3 straipsnio 4 dalimi kiekviena valstybė narė turi užtikrinti, kad 2020 m. jų atsinaujinančių išteklių energijos dalis, sunaudojama visų rūšių transporte, sudarytų bent 10 % tos valstybės narės transporto sektoriaus galutinio energijos suvartojimo. Biodegalų maišymas - vienas iš metodų, kuriais valstybės narės gali naudotis šiam tikslui pasiekti; tikimasi, kad jį taikant įnašas šioje srityje bus didžiausias. Direktyvoje 2009/28/EB taip pat pabrėžiamas efektyvaus energijos vartojimo transporto sektoriuje poreikis, kuris yra neatidėliotinas, nes tikėtina, kad, nuolat augant bendrai transportui reikalingos energijos paklausai, bus vis sunkiau pasiekti privalomą atsinaujinančių išteklių energijos naudojimo procentinę dalį. Todėl ir dėl to, kad efektyvus energijos vartojimas taip pat svarbus mažinant išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį, valstybės narės ir Komisija skatinamos į savo ataskaitas, teikiamas pagal Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2012/27/ES (4) IV priedą ir kitus Sąjungos teisės aktus, kuriais skatinamas efektyvus energijos vartojimas transporto sektoriuje, įtraukti išsamesnę informaciją apie efektyvaus energijos vartojimo priemones transporto sektoriuje;
(2)
atsižvelgiant į Sąjungos tikslą toliau mažinti išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį ir į tai, kad kelių transporte naudojami degalai smarkiai prisideda prie tokio dujų išmetimo, vadovaujantis Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 98/70/EB (5) 7a straipsnio 2 dalimi valstybės narės turi reikalauti, kad degalų ar energijos tiekėjai ne vėliau kaip 2020 m. gruodžio 31 d. bent 6 % sumažintų Sąjungoje kelių transporto priemonėse, ne keliais judančiose mašinose, žemės ar miškų ūkio traktoriuose arba pramoginiuose laivuose, kai jie ne jūroje, naudojamų degalų būvio ciklo metu išmetamų šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį energijos vienetui. Biodegalų maišymas - vienas iš metodų, kuriais gali naudotis iškastinio kuro tiekėjai, siekdami sumažinti tiekiamo iškastinio kuro taršos šiltnamio efektą sukeliančiomis dujomis intensyvumą;
(3)
Direktyva 2009/28/EB nustato tvarumo kriterijus, kuriuos turi atitikti biodegalai ir skystieji bioproduktai, kad juos būtų galima įskaičiuoti siekiant toje direktyvoje nustatytų planinių rodiklių ir kad jiems būtų galima taikyti viešosios paramos schemas. Kriterijai apima reikalavimus dėl minimalaus išmetamo šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio sumažinimo, kuris turi būti pasiektas naudojant biodegalus ir skystuosius bioproduktus, palyginti su iškastiniu kuru. Tokie pat tvarumo kriterijai biodegalams nustatyti Direktyvoje 98/70/EB;
(4)
kai ganyklos ar žemės ūkio paskirties žemė, anksčiau naudotos maisto ir pašarų pluošto rinkų reikmėms tenkinti, pradedamos naudoti biodegalų gamybai, minėtų ne degalų sektorių paklausa vis tiek turės būti patenkinta intensyvinant dabartinę gamybą arba gamybos reikmėms pradedant naudoti kitą ne žemės ūkio paskirties žemę. Pastarasis atvejis yra netiesioginis žemės paskirties keitimas, o kai tai susiję su dideles anglies atsargas turinčios žemės paskirties keitimu, gali būti išmetamas didelis šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekis. Todėl direktyvos 98/70/EB ir 2009/28/EB turėtų būti iš dalies pakeistos siekiant įtraukti nuostatas dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo poveikio, atsižvelgiant į tai, kad dabartiniai biodegalai daugiausiai gaminami iš pasėlių, auginamų žemės ūkio paskirties žemėje. Tose nuostatose turėtų būti deramai paisoma poreikio apsaugoti jau padarytas investicijas;
(5)
remiantis valstybių narių pateiktomis biodegalų paklausos prognozėmis ir numatomu kiekiu, išmetamu dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo naudojant skirtingas biodegalų žaliavas, tikėtina, kad dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo išmetama daug šiltnamio efektą sukeliančių dujų ir kad taip gali būti prarasta visa nauda, susijusi su tuo, kad naudojant atskirus biodegalus išmetama mažiau šiltnamio efektą sukeliančių dujų, ar jos dalis. Taip yra dėl to, kad, kaip tikimasi, 2020 m. beveik visi biodegalai bus gaminami iš pasėlių, auginamų žemėje, kuri galėtų būti naudojama maisto ir pašarų rinkų reikmėms tenkinti. Siekiant sumažinti tokį išmetamą kiekį, tikslinga atitinkamai skirti pasėlių grupes, tokias kaip aliejiniai augalai, cukrūs ir javai ir kiti krakmolingi augalai. Be to, reikia skatinti naujų pažangių biodegalų, kurie nekonkuruoja su maistinėmis kultūromis, mokslinius tyrimus ir technologinę plėtrą ir toliau tirti įvairių kultūrų grupių poveikį ir tiesioginiam, ir netiesioginiam žemės paskirties keitimui;
(6)
siekiant išvengti specialiai padidintos perdirbimo liekanų gamybos pagrindinio produkto gamybos sąskaita skatinimo, perdirbimo liekanų apibrėžtis neturėtų būti taikoma liekanoms, kurios susidaro vykstant gamybos procesui, kuris buvo sąmoningai pakeistas tam tikslui;
(7)
tikėtina, kad iš atsinaujinančių išteklių pagaminti skystieji degalai bus reikalingi transporto sektoriui, kad jame būtų galima sumažinti išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį. Pažangieji biodegalai, pvz., gaminami iš atliekų ir dumblių, padeda smarkiai sumažinti išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį, o su jų naudojimu susijusi netiesioginio žemės paskirties keitimo rizika yra maža; be to, juos gaminant tiesiogiai nekonkuruojama su maisto ir pašarų rinkomis dėl žemės ūkio paskirties žemės. Todėl tikslinga skatinti labiau moksliškai tirti ir technologiškai plėtoti tokius pažangiuosius biodegalus ir jų daugiau gaminti, nes šiuo metu jie nėra plačiai prieinami rinkoje, iš dalies dėl konkurencijos dėl viešųjų subsidijų su įsitvirtinusiomis biodegalų gamybos iš maistinių augalų technologijomis;
(8)
būtų pageidautina jau ne vėliau kaip 2020 m. pasiekti gerokai didesnį pažangiųjų biodegalų vartojimo Sąjungoje lygį palyginti su dabartinėmis tendencijomis. Kiekviena valstybė narė turėtų skatinti pažangiųjų biodegalų vartojimą ir stengtis pasiekti, kad jos teritorijoje būtų sunaudojamas minimalus pažangiųjų biodegalų lygis, nacionaliniu lygmeniu nustatydama teisiškai neprivalomą nacionalinį planinį rodiklį, kurį ji stengiasi pasiekti vykdant įpareigojimą užtikrinti, kad 2020 m. atsinaujinančių išteklių energijos dalis, sunaudojama visų rūšių transporte, sudarytų bent 10 % tos valstybės narės transporto sektoriaus galutinio energijos suvartojimo. Valstybių narių jų nacionaliniams planiniams rodikliams pasiekti skirti planai, jei jų esama, turėtų būti skelbiami viešai, siekiant padidinti skaidrumą ir rinkos nuspėjamumą;
(9)
taip pat tikslinga, kad valstybės narės Komisijai pateiktų ataskaitas apie pažangiųjų biodegalų vartojimo lygius savo teritorijoje tuo metu, kai nustato savo nacionalinius planinius rodiklius, ir apie tai, kaip pavyko pasiekti tokius nacionalinius tikslus 2020 m. (tų ataskaitų apibendrinamoji ataskaita turėtų būti paskelbta), siekiant įvertinti pagal šią direktyvą nustatytų priemonių veiksmingumą pažangiųjų biodegalų skatinimo priemonėmis mažinant riziką, kad dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo bus išmetamos šiltnamio efektą sukeliančios dujos. Pažangieji biodegalai, turintys nedidelį netiesioginio žemės paskirties keitimo poveikį ir kuriuos naudojant labai sumažinamas bendras šiltnamio efektą sukeliančių dujų išmetimas, ir jų skatinimas ir toliau turėtų būti svarbūs po 2020 m. mažinant priklausomybę nuo iškastinio kuro transporto sektoriuje ir plėtojant mažo anglies dioksido kiekio transporto technologijas;
(10)
savo 2014 m. spalio 23 ir 24 d. išvadose Europos Vadovų Taryba pabrėžė, kad kuriant 2030 m. klimato ir energetikos politikos strategiją svarbu pabrėžti išmetamų šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio sumažinimo svarbą ir pavojus, susijusius su transporto sektoriaus priklausomybe nuo iškastinio kuro, bei paragino Komisiją išnagrinėti būdus ir priemones, kuriomis būtų galima visapusiškai ir technologijų atžvilgiu neutraliai skatinti išmetamų kiekių mažinimą ir energijos efektyvumą transporto sektoriuje, elektra varomą transportą ir atsinaujinančius energijos išteklius transporto sektoriuje ir po 2020 m.;
(11)
taip pat svarbu, kad atsinaujinančių energijos išteklių planas, taikomas ir transporto sektoriuje ir skirtas laikotarpiui po 2020 m., kurį Komisija pagal Direktyvos 2009/28/EB 23 straipsnio 9 dalį pristatys 2018 m., būtų parengtas kaip dalis platesnės Sąjungos technologijų ir inovacijų strategijos energetikos ir klimato srityse, kuri turi būti parengta vadovaujantis 2015 m. kovo 20 d. Europos Vadovų Tarybos išvadomis. Todėl yra tikslinga laiku peržiūrėti pažangiųjų biodegalų technologijų kūrimo ir diegimo paskatų efektyvumą, siekiant užtikrinti, kad į tos peržiūros išvadas būtų visapusiškai atsižvelgta rengiant planą laikotarpiui po 2020 m.;
(12)
numatomi dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo išmetami teršalų kiekiai skiriasi dėl skirtingų duomenų šaltinių ir pagrindinių su žemės ūkio raida susijusių prielaidų, pavyzdžiui, žemės ūkio derliaus ir našumo tendencijų, priskyrimo šalutiniams produktams, pastebimo visuotinio žemės paskirties keitimo ir miškų naikinimo masto, kurių negali kontroliuoti biodegalų gamintojai. Nors dauguma biodegalų žaliavų gaminama Sąjungoje, numatomi dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo išmetami teršalų kiekiai turėtų būti daugiausia išmetami už Sąjungos ribų, vietose, kur tikėtina, kad papildoma gamyba įmanoma mažiausiomis sąnaudomis. Visų pirma, su biodyzelino gamyba iš aliejinių augalų siejamam numatomam dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo išmetamam teršalų kiekiui didelę įtaką daro prielaidos, susijusios su tropinių miškų paskirties keitimu ir durpynų drenažu už Sąjungos ribų, ir todėl svarbiausia užtikrinti, kad tokie duomenys ir prielaidos būtų peržiūrėti atsižvelgiant į naujausią turimą informaciją dėl žemės paskirties keitimo ir miškų naikinimo, be kita ko, užfiksuojant pažangą, padarytą tose srityse vykdant tarptautines programas. Todėl Komisija Europos Parlamentui ir Tarybai turėtų pateikti ataskaitą, kurioje, remdamasi geriausiais turimais moksliniais duomenimis, ji peržiūrėtų šia direktyva nustatytų priemonių veiksmingumą siekiant apriboti su biodegalų ir skystųjų bioproduktų gamyba susijusių šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį, išmetamą dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo, ir peržiūrėtų galimybes į atitinkamus tvarumo kriterijus įtraukti patikslintus numatomo kiekio, išmetamo dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo, veiksnius;
(13)
siekiant užtikrinti ilgalaikį biologinių pramonės sektorių konkurencingumą, pagal 2012 m. vasario 13 d. Komisijos komunikatą „Inovacijos vardan tvaraus augimo. Bioekonomika Europai“ ir pagal 2011 m. rugsėjo 20 d. Komisijos komunikatą „Efektyvaus išteklių naudojimo Europos planas“, kuriais skatinama integruotų ir diversifikuotų biologinio produktų perdirbimo įmonių statyba Europoje, didesnės paskatos pagal Direktyvą 2009/28/EB turėtų būti užtikrinamos taip, kad pirmenybė būtų teikiama biomasės žaliavų, kurios neturi didelės ekonominės vertės kitoms nei biodegalų gamybos reikmėms, naudojimui;
(14)
vienas iš būdų spręsti daugelį sunkumų transporto sektoriuje, taip pat kituose energetikos sektoriuose, yra didesnis elektros energijos, pagamintos iš atsinaujinančių išteklių, vartojimas. Todėl tikslinga nustatyti papildomų paskatų, kuriomis skatinama transporto sektoriuje vartoti iš atsinaujinančių išteklių pagamintą elektros energiją, ir padidinti dauginimo koeficientus, skirtus apskaičiuoti elektrifikuoto geležinkelių transporto ir elektrinių kelių transporto priemonių suvartotos iš atsinaujinančių išteklių pagamintos energijos dalį, siekiant padidinti jų naudojimą ir skverbimąsi į rinką. Be to, yra tinkama apsvarstyti galimybę nustatyti tolesnes priemones skatinti efektyvų energijos vartojimą ir energijos taupymą transporto sektoriuje;
(15)
Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2008/98/EB (6) padeda Sąjungai tapti labiau „perdirbančia visuomene“, kuri stengiasi išvengti atliekų susidarymo ir naudoti atliekas kaip išteklius. Atliekų hierarchija - tai iš esmės eiliškumo tvarka išdėstyta tai, kas laikoma geriausiu bendru sprendimu aplinkosaugos požiūriu atliekas reglamentuojančiuose teisės aktuose ir politikoje. Valstybės narės, vadovaudamosi atliekų hierarchija, turėtų remti perdirbamų atliekų naudojimą, siekdamos tapti atliekas perdirbančia visuomene, ir, kai tai įmanoma, neturėtų remti tokių perdirbamų atliekų šalinimo sąvartyne ar jų deginimo. Kai kurios iš žaliavų, dėl kurių kyla nedidelė netiesioginio žemės paskirties keitimo rizika, gali būti laikomos atliekomis. Tačiau jos vis dar gali būti naudojamos kitais tikslais, kurie Direktyvos 2008/98/EB 4 straipsnyje nustatytoje atliekų hierarchijoje būtų laikomi didesniu prioritetu nei energijos gavimas. Todėl valstybės narės, nustatydamos skatinamąsias priemones, kuriomis būtų propaguojami nedidelę netiesioginio žemės paskirties keitimo riziką keliantys biodegalai, arba priemones, kuriomis būtų kuo labiau sumažintos paskatos sukčiauti gaminant tokius biodegalus, turėtų atsižvelgti į atliekų hierarchijos principą, kad paskatos naudoti tokias biodegalų žaliavas nebūtų nukreiptos prieš pastangas mažinti atliekų kiekį ar didinti antrinį perdirbimą ir veiksmingiau bei tausiau naudoti turimus išteklius. Priemones, kurių jos imasi toje srityje, valstybės narės gali įtraukti į savo teikiamas ataskaitas pagal Direktyvą 2009/28/EB;
(16)
naujuose įrenginiuose pagamintiems biodegalams ir skystiesiems bioproduktams taikoma minimali išmetamo šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio sumažinimo riba turėtų būti padidinta, siekiant užtikrinti geresnį jų šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio bendrą balansą, taip pat skatinti atsisakyti tolesnių investicijų į įrenginius, kurių išmetamo šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio mažinimo rodikliai yra nepakankami. Šis padidinimas suteikia investicijų į biodegalų ir skystųjų bioproduktų gamybos pajėgumus apsaugą pagal Direktyvos 2009/28/EB 19 straipsnio 6 dalies antrą pastraipą;
(17)
siekiant pasirengti perėjimui prie pažangiųjų biodegalų ir sumažinti bendrą netiesioginio žemės paskirties keitimo poveikį, tikslinga apriboti iš javų bei kitų krakmolingų augalų, cukrų, aliejinių augalų bei augalų, auginamų žemės ūkio paskirties žemėje kaip pagrindinis pasėlis visų pirma energijos gamybos tikslais, gaminamų biodegalų ir skystųjų bioproduktų, kuriuos galima įskaičiuoti siekiant Direktyvoje 2009/28/EB nustatytų planinių rodiklių, kiekį, neapribojant bendro tokių biodegalų ir skystųjų bioproduktų naudojimo. Pagal Sutarties dėl Europos Sąjungos veikimo (SESV) 193 straipsnį ribinio kiekio nustatymas Sąjungos lygiu nedaro poveikio valstybių narių galimybei nustatyti griežtesnį ribinį iš javų bei kitų krakmolingų augalų, cukrų, aliejinių augalų bei augalų, auginamų žemės ūkio paskirties žemėje kaip pagrindinis pasėlis visų pirma energijos gamybos tikslais, gaminamų biodegalų ir skystųjų bioproduktų, kuriuos galima įskaičiuoti nacionaliniu lygmeniu, siekiant Direktyvoje 2009/28/EB nustatytų planinių rodiklių, kiekį;
(18)
valstybės narės turėtų turėti galimybę pasirinkti taikyti šią ribą iš javų bei kitų krakmolingų augalų, cukrų, aliejinių augalų bei augalų, auginamų žemės ūkio paskirties žemėje kaip pagrindinis pasėlis visų pirma energijos gamybos tikslais, gaminamų biodegalų kiekiui, kurį galima įskaičiuoti siekiant Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnyje nustatyto tikslo;
(19)
atsižvelgdamos į poreikį riboti iš javų bei kitų krakmolingų augalų, cukrų, aliejinių augalų bei augalų, auginamų žemės ūkio paskirties žemėje kaip pagrindinis pasėlis visų pirma energijos gamybos tikslais, gaminamų biodegalų ir skystųjų bioproduktų kiekį, valstybės narės turėtų siekti palaipsniui panaikinti paramą, skiriamą tokių biodegalų ir skystųjų bioproduktų, kurie viršija minėtą ribą, vartojimui;
(20)
iš javų bei kitų krakmolingų augalų, cukrų, aliejinių augalų bei augalų, auginamų žemės ūkio paskirties žemėje kaip pagrindinis pasėlis visų pirma energijos gamybos tikslais, gaminamų biodegalų ir skystųjų bioproduktų kiekio, kurį galima įskaičiuoti siekiant Direktyvoje 2009/28/EB nustatytų planinių rodiklių, ribojimas neturi poveikio valstybių narių galimybei pačioms spręsti, kaip užtikrinti šią nustatytą įprastų biodegalų dalį siekiant bendro 10 % planinio rodiklio. Todėl galimybė rinkai pateikti biodegalus, pagamintus įrenginiuose, kurie veikia iki 2013 m. pabaigos, neapribojama. Taigi ši direktyva neturi įtakos teisėtiems tokių įrenginių operatorių lūkesčiams;
(21)
apie vidutinį preliminarų numatomą kiekį, išmetamą dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo, turėtų būti nurodoma degalų tiekėjų ir Komisijos ataskaitose apie šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį, išmetamą naudojant biodegalus, pagal Direktyvą 98/70/EB ir Komisijos ataskaitose apie šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį, išmetamą naudojant biodegalus ir skystuosius bioproduktus, pagal Direktyvą 2009/28/EB. Biodegalams, gaminamiems iš žaliavų, kurioms nereikia papildomos žemės (pvz., iš atliekų), turėtų būti nustatytas nulinis išmetimo veiksnys;
(22)
netiesioginio žemės paskirties keitimo rizika gali atsirasti, jei visų pirma energijos gamybos tikslais auginami specialiai tam skirti nemaistiniai energetiniai augalai būna auginami žemės ūkio paskirties žemėje, naudojamoje maistui ir pašarams gaminti. Vis dėlto, palyginti su maistinėmis kultūromis ir pašariniais augalais, tokių specialiai tam skirtų augalų, auginamų visų pirma energijos gamybos tikslais, derlius gali būti didesnis ir jie turi potencialo prisidėti prie labai nualintos ir labai užterštos dirvos atkūrimo. Tačiau, turima informacija apie biodegalų ir skystųjų bioproduktų gamybą iš tokių specialiai tam skirtų augalų ir jų tikrąjį žemės paskirties keitimo poveikį yra ribota. Todėl Komisija turėtų taip pat stebėti ir nuolat teikti ataskaitas apie biodegalų ir skystųjų bioproduktų gamybą iš tokių specialiai tam skirtų augalų ir vartojimą Sąjungoje ir stebėti bei teikti ataskaitas apie su tuo susijusį poveikį. Esami projektai Sąjungoje turėtų būti nustatyti ir naudojami siekiant pagerinti informacijos bazę, kad būtų galima atlikti išsamesnę rizikos ir naudos, susijusios su aplinkos tvarumu, analizę;
(23)
dėl intensyvesnių mokslinių tyrimų, technologinės plėtros ir žinių perdavimo didėjantis derlingumas žemės ūkio sektoriuose, viršijantis lygius, kurie būtų vyravę tuo atveju, jei biodegalų gamybai iš maistinių ir pašarinių augalų nebūtų taikomos sistemos produktyvumui didinti, taip pat antrojo derliaus metinių augalų auginimas žemėje, kuri anksčiau nebuvo naudojama antrojo derliaus metinių augalų auginimui, gali padėti sušvelninti netiesioginio žemės paskirties keitimo poveikį. Tiek, kiek pasiektus netiesioginio žemės paskirties keitimo poveikio švelninimo rezultatus nacionaliniu arba projektų lygiu galima kiekybiškai įvertinti, šia direktyva nustatytose priemonėse tokio produktyvumo padidinimas galėtų atsispindėti tiek sumažintomis apskaičiuotosiomis su netiesioginiu žemės paskirties keitimu susijusiomis išmetamųjų teršalų vertėmis, tiek biodegalų gamybos iš maistinių ir pašarinių augalų prisidėjimu siekiant 2020 m. tikslo, susijusio su energijos iš atsinaujinančių išteklių dalimi transporto sektoriuje;
(24)
savanoriškoms schemoms tenka vis svarbesnis vaidmuo suteikiant įrodymų apie atitiktį tvarumo reikalavimams, nustatytiems direktyvose 98/70/EB ir 2009/28/EB. Todėl tikslinga įgalioti Komisiją reikalauti, kad savanoriškos schemos, įskaitant tas, kurias Komisija jau pripažino pagal Direktyvos 98/70/EB 7c straipsnio 6 dalį ir Direktyvos 2009/28/EB 18 straipsnio 6 dalį, reguliariai teiktų savo veiklos ataskaitas. Tokios ataskaitos turėtų būti skelbiamos viešai, kad būtų padidintas skaidrumas ir pagerinta Komisijos vykdoma priežiūra. Be to, teikiant tokias ataskaitas Komisija gautų būtiną informaciją, kad galėtų teikti ataskaitas dėl savanoriškų schemų veikimo, siekdama nustatyti geriausią praktiką ir prireikus pateikti pasiūlymą dėl tolesnio tokios geriausios praktikos skatinimo;
(25)
siekiant sudaryti palankesnes sąlygas sklandžiam vidaus rinkos veikimui, tikslinga patikslinti sąlygas, kuriomis savitarpio pripažinimo principas taikomas visoms pagal direktyvas 98/70/EB ir 2009/28/EB nustatytoms atitikties biodegalų ir skystųjų bioproduktų tvarumo kriterijams patikrinimo schemoms;
(26)
sprendžiant aprūpinimo maistu ir mitybos saugumo klausimus visais lygmenimis labai svarbu, kad būtų laikomasi gero valdymo ir teisėmis grindžiamo požiūrio, apimančio visas žmogaus teises, ir tais atvejais, kai daromas neigiamas poveikis aprūpinimui maistu ir mitybos saugumui, turėtų būti išlaikoma skirtingų sričių politikos darna. Šiuo atžvilgiu žemės ūkio struktūros ir žemės naudojimo teisių valdymas ir saugumas yra itin svarbūs. Todėl valstybės narės turėtų laikytis atsakingo investavimo į žemės ūkio ir maisto sistemas principų, kuriuos 2014 m. spalio mėn. patvirtino Maisto ir žemės ūkio organizacijos Aprūpinimo maistu pasaulyje komitetas. Valstybės narės taip pat raginamos remti Neprivalomų atsakingo žemės, žuvininkystės ir miškų išteklių valdymo gairių siekiant užtikrinti nacionalinį aprūpinimą maistu, kurias Aprūpinimo maistu pasaulyje komitetas patvirtino 2013 m. spalio mėn., įgyvendinimą;
(27)
nors biodegalų gamyba iš maistinių ir pašarinių augalų paprastai yra siejama su netiesioginio žemės paskirties keitimo rizika, yra ir išimčių. Valstybės narės ir Komisija turėtų skatinti rengti ir naudoti schemas, kuriomis būtų galima patikimai įrodyti, kad tam tikro kiekio biodegalų žaliavų išauginimas įgyvendinant tam tikrą projektą neišstūmė auginimo kitais tikslais. Toks atvejis, pavyzdžiui, galėtų būti, kai biodegalų pagaminama tiek, koks yra papildomos gamybos dėl investicijų į produktyvumo didinimą lygis, viršijantis lygius, kurie kitu atveju būtų buvę pasiekti, jei tokių produktyvumo skatinimo schemų nebūtų, arba kai biodegalų gamyba vykdoma toje žemėje, kurioje buvo įvykdytas tiesioginis žemės paskirties keitimas, kuris neturėjo didelio neigiamo poveikio ankstesnėms tos žemės ekosistemos funkcijoms, įskaitant anglies atsargų ir biologinės įvairovės apsaugą. Valstybės narės ir Komisija turėtų išnagrinėti galimybę nustatyti kriterijus, pagal kuriuos identifikuojamos ir sertifikuojamos schemos, kuriomis būtų galima patikimai įrodyti, kad tam tikro kiekio biodegalų žaliavų išauginimas įgyvendinant tam tikrą projektą neišstūmė auginimo kitais nei biodegalų gamybos tikslais ir kad tokios biodegalų žaliavos buvo pagamintos laikantis Sąjungos biodegalų tvarumo kriterijų. Gali būti atsižvelgiama tik į tą žaliavų kiekį, kuris atitinka faktinį išstūmimo sumažinimą, kuris buvo pasiektas taikant schemą;
(28)
tikslinga suderinti numatytųjų verčių naudojimo taisykles, kad būtų užtikrintas vienodas požiūris į gamintojus, kad ir kur būtų vykdoma gamyba. Nors trečiosioms šalims leidžiama naudoti numatytąsias vertes, Sąjungos gamintojai privalo taikyti faktines vertes, kai jos yra didesnės už numatytąsias vertes arba kai valstybė narė nepateikė ataskaitos ir dėl to padidėjo jos administracinė našta. Todėl dabartinės taisyklės turėtų būti supaprastintos, kad numatytosios vertės būtų naudojamos ne tik Sąjungos vietovėse, įtrauktose į Direktyvos 2009/28/EB 19 straipsnio 2 dalyje ir Direktyvos 98/70/EB 7d straipsnio 2 dalyje minimus sąrašus;
(29)
įsigaliojus SESV, pagal direktyvas 2009/28/EB ir 98/70/EB Komisijai suteiktus įgaliojimus būtina suderinti su SESV 290 ir 291 straipsniais;
(30)
siekiant užtikrinti vienodas direktyvų 98/70/EB ir 2009/28/EB įgyvendinimo sąlygas, Komisijai turėtų būti suteikti įgyvendinimo įgaliojimai. Tais įgaliojimais turėtų būti naudojamasi laikantis Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (ES) Nr. 182/2011 (7);
(31)
siekiant sudaryti sąlygas Direktyvą 98/70/EB priderinti prie techninės ir mokslinės pažangos, pagal SESV 290 straipsnį Komisijai turėtų būti deleguoti įgaliojimai priimti aktus dėl papildymo biodegalų gamybos būdams taikomomis apskaičiuotomis tipinėmis ir numatytosiomis vertėmis ir leidžiamų analitinių metodų, susijusių su degalų specifikacijomis, pritaikymo bei benzino, kurio sudėtyje yra bioetanolio, leidžiamu garų slėgio nuokrypio pritaikymo, taip pat išmetamo šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio, susidarančio naudojant atsinaujinančius nebiologinės kilmės skystuosius ir dujinius transporto degalus, ir anglies dioksido surinkimo ir panaudojimo transporto tikslais numatytųjų verčių nustatymo;
(32)
siekiant sudaryti sąlygas Direktyvą 2009/28/EB priderinti prie techninės ir mokslinės pažangos, pagal SESV 290 straipsnį Komisijai turėtų būti deleguoti įgaliojimai priimti aktus dėl galimo biodegalų žaliavų ir degalų, kurių dalis siekiant tos direktyvos 3 straipsnio 4 dalyje nustatyto planinio rodiklio turėtų būti laikoma du kartus didesne už jų energetinę vertę, sąrašo galimo papildymo ir taip pat papildymo apskaičiuotomis biodegalų ir skystųjų bioproduktų gamybos būdams taikomomis tipinėmis ir numatytosiomis vertėmis, ir dėl transporto kuro energetinės vertės, kaip nustatyta Direktyvos 2009/28/EB III priede, priderinimo prie mokslo ir technikos pažangos;
(33)
ypač svarbu, kad atlikdama parengiamąjį darbą Komisija tinkamai konsultuotųsi dėl direktyvų 98/70/EB ir 2009/28/EB taikymo, taip pat ir su ekspertais. Atlikdama su deleguotaisiais aktais susijusį parengiamąjį darbą ir rengdama jų tekstus Komisija turėtų užtikrinti, kad atitinkami dokumentai būtų vienu metu, laiku ir tinkamai perduodami Europos Parlamentui ir Tarybai;
(34)
Komisija turėtų įvertinti remiantis geriausiais ir naujausiais turimais moksliniais įrodymais, šia direktyva nustatytų priemonių efektyvumą ribojant šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio, išmesto dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo, poveikį ir ieškant galimybių tą poveikį toliau mažinti;
(35)
svarbu, kad Komisija nedelsiant pateiktų išsamų pasiūlymą dėl ekonomiškai efektyvios ir technologijų atžvilgiu neutralios politikos sistemos po 2020 m., siekiant sukurti ilgalaikę perspektyvą investicijoms į tvarius biodegalus, kuriuos naudojant susijęs netiesioginio žemės paskirties keitimo pavojus yra mažas, ir kitus išmetamo anglies dioksido kiekio sumažinimo transporto sektoriuje metodus;
(36)
pagal 2011 m. rugsėjo 28 d. Bendrą valstybių narių ir Komisijos politinį pareiškimą dėl aiškinamųjų dokumentų (8) valstybės narės įsipareigojo pagrįstais atvejais prie pranešimo apie perkėlimo į nacionalinę teisę priemones pridėti vieną ar daugiau dokumentų, kuriuose būtų paaiškinti direktyvos sudėtinių dalių ir nacionalinių perkėlimo į nacionalinę teisę priemonių atitinkamų dalių ryšiai. Šios direktyvos atžvilgiu teisės aktų leidėjas laikosi nuomonės, kad tokių dokumentų perdavimas yra pagrįstas;
(37)
kadangi šios direktyvos tikslų, t. y. užtikrinti kelių transporto priemonių ir ne keliais judančių mašinų naudojamų degalų bendrąją rinką ir užtikrinti, kad būtų laikomasi minimalių aplinkos apsaugos kriterijų naudojant tuos degalus, valstybės narės negali deramai pasiekti, o dėl jų masto ir poveikio tų tikslų būtų geriau siekti Sąjungos lygiu, laikydamasi Europos Sąjungos sutarties 5 straipsnyje nustatyto subsidiarumo principo Sąjunga gali patvirtinti priemones. Pagal tame straipsnyje nustatytą proporcingumo principą šia direktyva neviršijama to, kas būtina nurodytiems tikslams pasiekti;
(38)
todėl direktyvos 98/70/EB ir 2009/28/EB turėtų būti atitinkamai iš dalies pakeistos,
PRIĖMĖ ŠIĄ DIREKTYVĄ:
1 straipsnis
Direktyvos 98/70/EB daliniai pakeitimai
Direktyva 98/70/EB iš dalies keičiama taip:
1.
2 straipsnis papildomas šiais punktais:
„10. iš atsinaujinančių išteklių pagaminti nebiologinės kilmės skystieji ir dujiniai transporto degalai- skystasis arba dujinis kuras, kitas nei biodegalai, kurių energijos kiekis sukaupiamas iš kitų atsinaujinančių energijos išteklių nei biomasė, ir kuris yra naudojamas transporte;
11. krakmolingi augalai- augalai, prie kurių priskiriami daugiausia javai (neatsižvelgiant į tai, ar naudojami tik grūdai, ar visas augalas, kaip yra žaliųjų kukurūzų atveju), gumbavaisiai bei šakniavaisiai (pavyzdžiui, bulvės, bulvinės saulėgrąžos, valgomieji batatai, valgomieji maniokai ir dioskorėjos) ir gumbasvogūniai (pavyzdžiui, valgomosios kolokazijos ir ksantosomos);
12. nedidelę netiesioginio žemės paskirties keitimo riziką keliantys biodegalai- biodegalai, kurie buvo pagaminti taikant schemas, kuriomis mažinamas gamybos kitais nei biodegalų gamybos tikslais išstūmimas, ir kurie buvo pagaminti laikantis 7b straipsnyje išdėstytų biodegalų tvarumo kriterijų;
13. perdirbimo liekanos- medžiaga, kurios kaip galutinio (-ių) produkto (-ų) nesiekiama tiesiogiai pagaminti gamybos proceso metu; ji nėra pirminis gamybos proceso tikslas ir procesas nėra sąmoningai pakeistas tam, kad ji būtų gaminama;
14. žemės ūkio, akvakultūros, žuvininkystės ir miškininkystės liekanos- liekanos, kurios tiesiogiai gaunamos iš žemės ūkio, akvakultūros, žuvininkystės ir miškininkystės; jos neapima liekanų, gaunamų iš susijusių pramonės šakų ar perdirbimo.“
2.
7a straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
1 dalyje po pirmos pastraipos įterpiama ši pastraipa:
„Valstybės narės gali leisti aviacijoje naudojamų biodegalų tiekėjams prisidėti siekiant šio straipsnio 2 dalyje nustatyto mažinimo tikslo, jeigu tie biodegalai atitinka 7b straipsnyje nustatytus tvarumo kriterijus.“;
b)
2 dalis papildoma šia pastraipa:
„Valstybės narės gali nustatyti, kad didžiausia biodegalų, pagamintų iš javų bei kitų krakmolingų augalų, cukrų, aliejinių augalų bei augalų, auginamų žemės ūkio paskirties žemėje kaip pagrindinis pasėlis visų pirma energijos gamybos tikslais, dalis, siekiant laikytis šios dalies pirmoje pastraipoje nurodyto planinio rodiklio, negali viršyti didžiausio leistino kiekio, nustatyto Direktyvos 2009/28/EB 3 straipsnio 4 dalies antros pastraipos d punkte.“;
c)
5 dalis pakeičiama taip:
„5. Komisija laikydamasi 11 straipsnio 3 dalyje nurodytos nagrinėjimo procedūros priima įgyvendinimo aktus, kuriais nustatomos išsamios taisyklės, pagal kurias užtikrinama, kad valstybės narės vienodai įgyvendintų šio straipsnio 4 dalį.“;
d)
papildoma šiomis dalimis:
„6. Komisijai suteikiami įgaliojimai ne vėliau kaip 2017 m. gruodžio 31 d. priimti deleguotuosius aktus, kuriais nustatomos išmetamo šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio numatytosios vertės tais atvejais, kai jos dar nėra nustatytos iki 2015 m. spalio 5 d., susijusios su:
a)
atsinaujinančiais nebiologinės kilmės skystaisiais ir dujiniais transporto degalais;
b)
anglies dioksido surinkimu ir panaudojimu transporto tikslais.
7. Teikdamos ataskaitas pagal 1 dalį, valstybės narės užtikrina, kad degalų tiekėjai kiekvienais metais informuotų valstybės narės paskirtą instituciją apie biodegalų gamybos būdus, biodegalų, gautų iš žaliavų, kurių kategorijos nurodytos V priedo A dalyje, kiekius ir būvio ciklo metu išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį energijos vienetui, įskaitant su biodegalų naudojimu susijusio numatomo kiekio, išmetamo dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo, preliminarias vidutines vertes. Valstybės narės tuos duomenis perduoda Komisijai.“
3.
7b straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
2 dalis pakeičiama taip:
„2. Išmetamo šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio sumažinimas dėl biodegalų, į kuriuos atsižvelgiama 1 dalyje nurodytais tikslais, naudojimo turi būti bent 60 % biodegalų, pagamintų įrenginiuose, kuriuos eksploatuoti pradedama po 2015 m. spalio 5 d., naudojimo atveju. Laikoma, kad įrenginys yra „eksploatuojamas“, jeigu jame jau vykdyta faktinė biodegalų gamyba.
Įrenginių, kurie buvo eksploatuojami 2015 m. spalio 5 d. ar anksčiau, atveju, 1 dalyje nurodytais tikslais, išmetamas šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekis dėl biodegalų naudojimo iki 2017 m. gruodžio 31 d. sumažinamas bent 35 %, o nuo 2018 m. sausio 1 d. - bent 50 %.
Išmetamo šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio sumažinimas dėl biodegalų naudojimo apskaičiuojamas pagal 7d straipsnio 1 dalį.“;
b)
3 dalies antra pastraipa išbraukiama.
4.
7c straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
3 dalies trečia pastraipa pakeičiama taip:
„Komisija pagal 11 straipsnio 3 dalyje nurodytą nagrinėjimo procedūrą priima įgyvendinimo aktus, kuriais nustato šios dalies pirmose dviejose pastraipose nurodytos tinkamos bei svarbios informacijos sąrašą. Komisija visų pirma užtikrina, kad tokios informacijos teikimas nebūtų pernelyg didelė administracinė našta ūkio subjektams apskritai ar smulkiems ūkininkams, gamintojų organizacijoms ir kooperatyvams konkrečiai.“
b)
5 dalis papildoma šiomis pastraipomis:
„Savanoriškos schemos, nurodytos 4 dalyje (toliau - savanoriškos schemos), reguliariai ir bent kartą per metus, skelbia jų nepriklausomam auditui naudojamų sertifikavimo įstaigų sąrašą, kiekvienos sertifikavimo įstaigos atveju nurodydamos, kurio subjekto ar nacionalinės valdžios institucijos ji yra pripažinta ir kuris subjektas ar nacionalinė valdžios institucija vykdo jos stebėseną.
Visų pirma sukčiavimo prevencijos tikslais, Komisija, remdamasi rizikos analize arba šio straipsnio 6 dalies antroje pastraipoje nurodytomis ataskaitomis, gali išsamiai išdėstyti nepriklausomo audito standartus ir reikalauti, kad visos savanoriškos schemos tuos standartus taikytų. Tai daroma priimant įgyvendinimo aktus pagal 11 straipsnio 3 dalyje nurodytą nagrinėjimo procedūrą. Tokiuose aktuose nustatomas terminas, per kurį savanoriškos schemos turi įgyvendinti standartus. Komisija gali panaikinti sprendimus, kuriais pripažįstamos savanoriškos schemos, jei tos schemos per numatytą terminą neįgyvendina tokių standartų.“;
c)
6 dalis pakeičiama taip:
„6. Sprendimai pagal šio straipsnio 4 dalį priimami laikantis 11 straipsnio 3 dalyje nurodytos nagrinėjimo procedūros. Tokie sprendimai galioja ne ilgiau kaip penkerius metus.
Komisija reikalauja, kad kiekviena savanoriška schema, dėl kurios priimtas sprendimas pagal 4 dalį, ne vėliau kaip 2016 m. spalio 6 d. ir po to kasmet ne vėliau kaip balandžio 30 d. Komisijai pateiktų ataskaitą dėl kiekvieno iš šios dalies trečioje pastraipoje nurodytų punktų. Paprastai ataskaita teikiama už praėjusius kalendorinius metus. Pirmoji ataskaita apima bent šešių mėnesių laikotarpį nuo 2015 m. rugsėjo 9 d. Reikalavimas teikti ataskaitą taikomas tik toms savanoriškoms schemoms, kurios veikia jau bent 12 mėnesių.
Ne vėliau kaip 2017 m. balandžio 6 d. Komisija pateikia Europos Parlamentui ir Tarybai ataskaitą, kurioje nagrinėjamos šios dalies antroje pastraipoje nurodytos ataskaitos, apžvelgiama, kaip veikia 4 dalyje nurodyti susitarimai arba savanoriškos schemos, dėl kurių yra priimtas sprendimas pagal šį straipsnį, ir nustatomi geriausios praktikos pavyzdžiai. Rengiant ataskaitą remiamasi geriausia turima informacija, įskaitant informaciją, gautą pasikonsultavus su suinteresuotaisiais subjektais, ir praktine atitinkamų susitarimų arba schemų taikymo patirtimi. Ataskaitoje analizuojama:
bendrai:
a)
auditų nepriklausomumas, sąlygos ir dažnumas, tiek atsižvelgiant į tai, kas nurodyta schemos dokumentuose tuo metu, kai Komisija atitinkamą schemą patvirtino, tiek palyginti su pramonės šakos geriausia praktika;
b)
prieinamumas, patirtis ir skaidrumas taikant metodus, pagal kuriuos nustatomi ir sprendžiami reikalavimų nesilaikymo atvejai, ypač kaip sprendžiami tie atvejai, kai schemos dalyviai padaro rimtus pažeidimus arba yra įtariami padarę rimtus pažeidimus;
c)
skaidrumas, ypač atsižvelgiant į schemos prieinamumą, vertimų į taikytinas šalių ir regionų, kurie yra žaliavų kilmės šalys ir regionai, kalbas prieinamumas, galimybė susipažinti su sertifikuotų operatorių ir atitinkamų sertifikatų sąrašu ir audito ataskaitomis;
d)
suinteresuotųjų subjektų dalyvavimas, ypač konsultavimasis su čiabuvių ir vietos bendruomenėmis prieš priimant sprendimus kai rengiamos ir persvarstomos schemos, taip pat atliekant auditus, ir reagavimas, susijęs su jų įnašu;
e)
bendras schemos patikimumas, ypač atsižvelgiant į taisykles dėl auditorių ir atitinkamų schemos institucijų akreditavimo, kvalifikacijos ir nepriklausomumo;
f)
schemos atnaujinimas atsižvelgiant į rinką, žaliavų ir sertifikuotų biodegalų kiekis pagal kilmės šalį ir rūšį, dalyvių skaičius;
g)
tai, ar sistemą, pagal kurią atsekami atitikties tvarumo kriterijams, kurie numatomi dalyviui (-iams) pagal schemą, įrodymai, yra patogu naudoti ir ar ji yra veiksmingai įgyvendinama atsižvelgiant į sistemos paskirtį užkirsti kelią sukčiavimui, visų pirma nustatyti įtariamus sukčiavimo ir kitų pažeidimų atvejus, imtis su jais susijusių veiksmų bei tolesnių priemonių ir, atitinkamais atvejais, nustatytų sukčiavimo ar pažeidimų atvejų skaičius;
ir konkrečiai:
h)
subjektų galimybės gauti leidimą pripažinti ir stebėti sertifikavimo įstaigas;
i)
sertifikavimo įstaigų pripažinimo arba akreditavimo kriterijai;
j)
sertifikavimo įstaigų stebėsenos vykdymo taisyklės;
k)
būdai, kaip supaprastinti arba pagerinti geriausios praktikos skatinimą.
Valstybė narė apie savo nacionalinę schemą gali pranešti Komisijai. Komisija tokią schemą vertina pirmumo tvarka. Sprendimas dėl tokios nacionalinės schemos atitikties šioje direktyvoje nustatytoms sąlygoms priimamas laikantis 11 straipsnio 3 dalyje nurodytos nagrinėjimo procedūros siekiant sudaryti palankesnes sąlygas atitikties biodegalų tvarumo kriterijams patikrinimo schemų savitarpio dvišaliam ir daugiašaliam pripažinimui. Jei sprendimas yra teigiamas, pagal šį straipsnį nustatytomis schemomis negali būti atsisakyta taikyti tos valstybės narės schemos savitarpio pripažinimą, atsižvelgiant į atitikties 7b straipsnio 2-5 dalyse nustatytiems tvarumo kriterijams tikrinimą.“;
d)
8 dalis pakeičiama taip:
„8. Valstybės narės prašymu arba savo iniciatyva Komisija išnagrinėja 7b straipsnio taikymą biodegalų šaltiniui ir pagal 11 straipsnio 3 dalyje nurodytą nagrinėjimo procedūrą per šešis mėnesius nuo prašymo gavimo nusprendžia, ar atitinkama valstybė narė 7a straipsnio tikslais gali atsižvelgti į biodegalus iš to šaltinio.“
5.
7d straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
3, 4 ir 5 dalys pakeičiamos taip:
„3. Komisijai gali būti pranešama apie tipinį išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį, kuris susidaro auginant žemės ūkio žaliavas, pateiktą 2 dalyje nurodytose ataskaitose valstybių narių atveju, o teritorijų, esančių už Sąjungos ribų atveju - pranešama kompetentingų subjektų parengtose ataskaitose, lygiavertėse nurodytosioms 2 dalyje, kurias parengia kompetentingos įstaigos.
4. Komisija pagal 11 straipsnio 3 dalyje nurodytą nagrinėjimo procedūrą priimdama įgyvendinimo aktą gali nuspręsti, kad šio straipsnio 3 dalyje nurodytose ataskaitose turėtų būti pateikiami tikslūs duomenys, siekiant, kad būtų galima apskaičiuoti išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų, susijusių su biodegalų žaliavų, kurios paprastai tose vietovėse auginamos 7b straipsnio 2 dalyje nurodytais tikslais, auginimu, kiekį.
5. Ne vėliau kaip 2012 m. gruodžio 31 d. ir po to kas dvejus metus Komisija parengia ir paskelbia ataskaitą dėl IV priedo B ir E dalyse nustatytų apskaičiuotų tipinių ir numatytųjų verčių, ypač atkreipdama dėmesį į transporto ir perdirbimo pramonės išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį.
Jei pirmoje pastraipoje nurodytose ataskaitose nurodoma, kad remiantis naujausiais moksliniais įrodymais IV priedo B ir E dalyse nustatytas apskaičiuotas tipines ir numatytąsias vertes reikia patikslinti, Komisija prireikus pateikia Europos Parlamentui ir Tarybai pasiūlymą dėl teisėkūros procedūra priimamo akto.“;
b)
6 dalis išbraukiama;
c)
7 dalies pirma, antra ir trečia pastraipos pakeičiamos taip:
„7. Komisija nuolat peržiūri IV priedą, kad jis, jei tai pateisinama, būtų papildytas kitiems biodegalų gamybos būdams, naudojant tas pačias arba kitas žaliavas, apskaičiuotomis vertėmis. Atliekant tą peržiūrą, be kita ko, apsvarstoma, ar nevertėtų koreguoti IV priedo C dalyje nustatytos metodikos, visų pirma dėl:
-
atliekų ir liekanų apskaitos metodo;
-
šalutinių produktų apskaitos metodo;
-
kogeneracijos apskaitos metodo; ir
-
žemės ūkio produktų liekanų priskyrimo šalutiniams produktams.
Biodyzelinui iš augalinių arba gyvūninių aliejų atliekų taikomos numatytosios vertės turi būti peržiūrėtos kuo greičiau. Tuo atveju, jei Komisijos atliktos peržiūros rezultatai rodo, kad reikėtų papildyti IV priedą, Komisijai pagal 10a straipsnį suteikiami įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus, kuriais įrašomos, bet ne išbraukiamos ar ne iš dalies pakeičiamos, IV priedo A, B, D ir E dalyse nurodytos apskaičiuotos tipinės ir numatytosios biodegalų gamybos būdų, kurių konkrečios vertės dar neįtrauktos į tą priedą, vertės.“;
d)
8 dalis pakeičiama taip:
„8. Kai to reikia siekiant užtikrinti vienodą IV priedo C dalies 9 punkto taikymą, Komisija gali priimti įgyvendinimo aktus, kuriais būtų nustatomos išsamios techninės specifikacijos ir apibrėžtys. Tie įgyvendinimo aktai priimami laikantis 11 straipsnio 3 dalyje nurodytos nagrinėjimo procedūros.“
6.
7e straipsnio 2 dalis pakeičiama taip:
„2. Komisijos ataskaitos Europos Parlamentui ir Tarybai, nurodytos 7b straipsnio 7 dalyje, 7c straipsnio 2 dalyje, 7c straipsnio 9 dalyje ir 7d straipsnio 4 ir 5 dalyse, taip pat ataskaitos ir informacija, pateikta pagal 7c straipsnio 3 dalies pirmą bei penktą pastraipas ir 7d straipsnio 2 dalį, ruošiamos ir pateikiamos siekiant Direktyvos 2009/28/EB ir šios direktyvos tikslų.“
7.
8 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
1 dalis pakeičiama taip:
„1. Valstybės narės, remdamosi atitinkamai I ir II prieduose nurodytais analizės metodais, stebi, kaip laikomasi 3 ir 4 straipsniuose nustatytų reikalavimų benzino ir dyzelino atžvilgiu.“;
b)
3 dalis pakeičiama taip:
„3. Valstybės narės ne vėliau kaip kiekvienų metų rugpjūčio 31 d. pateikia praėjusių kalendorinių metų nacionalinių degalų kokybės duomenų ataskaitą. Laikydamasi 11 straipsnio 3 dalyje nurodytos nagrinėjimo procedūros, Komisija priima įgyvendinimo aktą, kuriuo nustato nacionalinių degalų kokybės duomenų santraukos pateikimo bendrą formą. Pirmoji ataskaita pateikiama iki 2002 m. birželio 30 d. Nuo 2004 m. sausio 1 d. šios ataskaitos forma turi atitikti aprašytąją atitinkamame Europos standarte. Be to, valstybės narės praneša apie visą benzino ir dyzelino, kuriuo prekiaujama jų teritorijoje, kiekį ir apie bešvinio benzino ir dyzelino, kuriais yra prekiaujama ir kurių didžiausia sieros dalis - 10 mg/kg, kiekį. Valstybės narės kasmet informuoja ir apie tai, ar jų teritorijoje benzinu ir dyzelinu, kurių didžiausia sieros dalis - 10 mg/kg, yra prekiaujama išlaikant tinkamą pusiausvyrą geografiniu pagrindu.“
8.
8a straipsnio 3 dalis pakeičiama taip:
„3. Atsižvelgdami į įvertinimo, atlikto taikant 1 dalyje nurodytą testavimo metodiką, rezultatus, Europos Parlamentas ir Taryba, remdamiesi Komisijos pasiūlymu dėl teisėkūros procedūra priimamo akto, gali patikslinti 2 dalyje MMT kiekiui degaluose nustatytą ribą.“
9.
9 straipsnio 1 dalis papildoma šiuo punktu:
„k)
Sąjungoje suvartojamų biodegalų gamybos būdus, kiekius ir būvio ciklo metu išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį energijos vienetui, įskaitant numatomo kiekio, išmetamo dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo, preliminarias vidutines vertes ir susijusį intervalą, nustatytą remiantis jautrumo analize, kaip nustatyta V priede. Komisija padaro viešai prieinamais duomenis, susijusius su numatomo kiekio, išmetamo dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo, preliminariomis vidutinėmis vertėmis ir susijusiu intervalu, nustatytu remiantis jautrumo analize.“
10.
10 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
pavadinimas pakeičiamas taip:
„Leidžiamų analitinių metodų ir leidžiamų garų slėgio nuokrypių patikslinimo procedūra“;
b)
1 dalis pakeičiama taip:
„1. Tiek, kiek tai būtina siekiant patikslinti leidžiamus analizės metodus, Komisijai pagal 10a straipsnį suteikiami įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus, kuriais būtų užtikrintas suderinamumas su patikslintais I ar II prieduose nurodytais Europos standartais. Komisijai taip pat pagal 10a straipsnį suteikiami įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus, kuriais būtų patikslinti III priede nustatyti leidžiami garų slėgio nuokrypiai (kPa), taikomi į benzino sudėtį įeinančiam etanolio kiekiui, neviršijant 3 straipsnio 4 dalies pirmoje pastraipoje nustatytos ribos. Tokie deleguotieji aktai nedaro poveikio nuokrypiams, leistiniems pagal 3 straipsnio 4 dalį.“
11.
Įterpiamas šis straipsnis:
„10a straipsnis
Įgaliojimų delegavimas
1. Įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus Komisijai suteikiami šiame straipsnyje nustatytomis sąlygomis.
2. 7a straipsnio 6 dalyje, 7d straipsnio 7 dalyje ir 10 straipsnio 1 dalyje nurodyti įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus Komisijai suteikiami penkerių metų laikotarpiui nuo 2015 m. spalio 5 d.
3. Europos Parlamentas arba Taryba gali bet kada atšaukti 7a straipsnio 6 dalyje, 7d straipsnio 7 dalyje ir 10 straipsnio 1 dalyje nurodytų įgaliojimų delegavimą. Sprendimu dėl įgaliojimų atšaukimo nutraukiami tame sprendime nurodyti įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus. Sprendimas įsigalioja kitą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje arba vėlesnę jame nurodytą dieną. Jis nedaro poveikio jau galiojančių deleguotųjų aktų galiojimui.
4. Apie priimtą deleguotąjį aktą Komisija nedelsdama vienu metu praneša Europos Parlamentui ir Tarybai.
5. Pagal 7a straipsnio 6 dalį, 7d straipsnio 7 dalį ir 10 straipsnio 1 dalį priimtas deleguotasis aktas įsigalioja tik tuo atveju, jeigu per du mėnesius nuo pranešimo Europos Parlamentui ir Tarybai apie šį aktą dienos nei Europos Parlamentas, nei Taryba nepareiškia prieštaravimų arba jeigu dar nepasibaigus šiam laikotarpiui ir Europos Parlamentas, ir Taryba praneša Komisijai, kad prieštaravimų nereikš. Europos Parlamento arba Tarybos iniciatyva šis laikotarpis pratęsiamas dviem mėnesiais.“
12.
11 straipsnis pakeičiamas taip:
„11 straipsnis
Komiteto procedūra
1. Išskyrus 2 dalyje nurodytus atvejus, Komisijai padeda Degalų kokybės komitetas. Tas komitetas - tai komitetas, kaip nustatyta Europos Parlamento ir Tarybos reglamente (ES) Nr. 182/2011 (9).
2. Klausimais, susijusiais su biodegalų tvarumu pagal 7b, 7c ir 7d straipsnius, Komisijai padeda Biodegalų ir skystųjų bioproduktų tvarumo komitetas, nurodytas Direktyvos 2009/28/EB 25 straipsnio 2 dalyje. Tas komitetas - tai komitetas, kaip nustatyta Reglamente (ES) Nr. 182/2011.
3. Kai daroma nuoroda į šią dalį, taikomas Reglamento (ES) Nr. 182/2011 5 straipsnis.
Jei komitetai nuomonės nepateikia, Komisija įgyvendinimo akto projekto nepriima ir taikoma Reglamento (ES) Nr. 182/2011 5 straipsnio 4 dalies trečia pastraipa.
(9) 2011 m. vasario 16 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (ES) Nr. 182/2011, kuriuo nustatomos valstybių narių vykdomos Komisijos naudojimosi įgyvendinimo įgaliojimais kontrolės mechanizmų taisyklės ir bendrieji principai (OL L 55, 2011 2 28, p. 13).“" 						
13.
IV priedas iš dalies keičiamas, o V priedu papildoma taip, kaip nurodyta šios direktyvos I priede.
2 straipsnis
Direktyvos 2009/28/EB pakeitimai
Direktyva 2009/28/EB iš dalies keičiama taip:
1.
2 straipsnio antra pastraipa papildoma šiais punktais:
„p)
atliekos apibrėžiamos taip, kaip apibrėžta Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2008/98/EB (10) 3 straipsnio 1 punkte; ši apibrėžtis neapima medžiagų, kurios buvo sąmoningai modifikuotos ar užterštos, kad atitiktų tą apibrėžtį;
q)
krakmolingi augalai - augalai, prie kurių priskiriami daugiausia javai (neatsižvelgiant į tai, ar naudojami tik grūdai, ar visas augalas, kaip yra žaliųjų kukurūzų atveju), gumbavaisiai bei šakniavaisiai (pavyzdžiui, bulvės, bulvinės saulėgrąžos, valgomieji batatai, valgomieji maniokai ir dioskorėjos) ir gumbasvogūniai (pavyzdžiui, valgomosios kolokazijos ir ksantosomos);
r)
lignoceliuliozės medžiagos - medžiagos, sudarytos iš lignino, celiuliozės ir hemiceliuliozės, pavyzdžiui, biomasė, gauta iš miškų, miškinių energetinių augalų ir miškininkystės pramonės liekanų bei atliekų;
s)
nemaistinės celiuliozės medžiagos - žaliavos, daugiausia sudarytos iš celiuliozės ir hemiceliuliozės, o lignino jose yra mažiau nei lignoceliuliozės medžiagose; jos apima maistinių ir pašarinių augalų liekanas (pavyzdžiui, šiaudai, kukurūzų kotai, išaižos ir kevalai), žolinius energetinius augalus, kuriuose yra mažai krakmolo (pavyzdžiui, aukštoji avižuolė, sora, miskantai, didžioji arundinarija ir antsėliai prieš pagrindinius augalus ir po jų), gamybines atliekas (įskaitant maistinių ir pašarinių augalų liekanas išgavus augalinius aliejus, cukrus, krakmolus ir proteiną) ir iš biologinių atliekų gautas medžiagas;
t)
perdirbimo liekanos - medžiaga, kurios kaip galutinio (-ių) produkto (-ų) nesiekiama tiesiogiai pagaminti gamybos proceso metu; ji nėra pirminis gamybos proceso tikslas ir procesas nėra sąmoningai pakeistas tam, kad ji būtų gaminama;
u)
iš atsinaujinančių išteklių pagamintas nebiologinės kilmės skystasis ir dujinis transporto kuras -skystasis arba dujinis kuras, kitas nei biodegalai, kurių energijos kiekis sukaupiamas iš kitų atsinaujinančių energijos išteklių nei biomasė, ir kuris yra naudojamas transporte;
v)
žemės ūkio, akvakultūros, žuvininkystės ir miškininkystės liekanos - liekanos, kurios tiesiogiai gaunamos iš žemės ūkio, akvakultūros, žuvininkystės ir miškininkystės; jos neapima liekanų, gaunamų iš susijusių pramonės šakų ar perdirbimo;
w)
nedidelę netiesioginio žemės paskirties keitimo riziką keliantys biodegalai ir skystieji bioproduktai - biodegalai ir skystieji bioproduktai, kurie buvo pagaminti taikant schemas, kuriomis mažinamas gamybos kitais nei biodegalų ir skystųjų bioproduktų gamybos tikslais išstūmimas, ir kurie buvo pagaminti laikantis 17 straipsnyje nustatytų biodegalų ir skystųjų bioproduktų tvarumo kriterijų.
(10) 2008 m. lapkričio 19 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2008/98/EB dėl atliekų ir panaikinanti kai kurias direktyvas (OL L 312, 2008 11 22, p. 3).“" 						
2.
3 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
1 dalis papildoma šia pastraipa:
„Siekiant laikytis šios dalies pirmoje pastraipoje nurodytų planinių rodiklių, didžiausia bendra biodegalų ir skystųjų bioproduktų, pagamintų iš javų ir kitų krakmolingų augalų, cukrų ir aliejinių augalų bei augalų, auginamų žemės ūkio paskirties žemėje kaip pagrindinis pasėlis visų pirma energijos gamybos tikslais, dalis turi būti ne didesnė kaip energijos kiekis, atitinkantis 4 dalies d punkte nustatytą didžiausią dalį.“;
b)
4 dalies antra pastraipa iš dalies keičiama taip:
i)
a punktas pakeičiamas taip:
„a)
pirmos pastraipos tikslais apskaičiuojant vardiklį, t. y. visą transporto sektoriuje suvartojamos energijos kiekį, įskaičiuojamas tik benzinas, dyzelinas, biodegalai, sunaudoti kelių ir geležinkelių transporte, ir elektros energija, įskaitant elektros energiją, sunaudotą gaminant atsinaujinantį nebiologinės kilmės skystąjį ir dujinį transporto kurą;“;
ii)
b punktas papildomas šiuo sakiniu:
„Šis punktas nedaro poveikio šios dalies d punktui ir 17 straipsnio 1 dalies a punktui;“;
iii)
c punktas pakeičiamas taip:
„c)
a ir b punktų tikslais apskaičiuodamos elektros energijos, kuri gaminama iš atsinaujinančių išteklių ir naudojama visų rūšių elektrinėse kelių transporto priemonėse bei gaminant atsinaujinantį nebiologinės kilmės skystąjį ir dujinį transporto kurą, dalį valstybės narės gali pasirinkti elektros energijos iš atsinaujinančių energijos išteklių dalies Sąjungoje vidurkį arba jų pačių pagamintos elektros energijos iš atsinaujinančių energijos išteklių dalį, nustatytą prieš dvejus metus iki atitinkamų metų. Be to, apskaičiuojant elektrifikuoto geležinkelio transporto suvartotos elektros energijos iš atsinaujinančių energijos išteklių kiekį, laikoma, kad tas suvartotas kiekis yra 2,5 karto didesnis nei faktinės elektros energijos iš atsinaujinančių energijos išteklių sąnaudos. Apskaičiuojant elektrinių kelių transporto priemonių suvartotos elektros energijos iš atsinaujinančių energijos išteklių kiekį, kaip nurodyta b punkte, laikoma, kad tas suvartotas kiekis yra penkis kartus didesnis nei faktinės elektros energijos iš atsinaujinančių energijos išteklių sąnaudos;“;
iv)
papildoma šiais punktais:
„d)
apskaičiuojant biodegalus skaitiklyje, iš javų bei kitų krakmolingų augalų, cukrų, aliejinių augalų bei augalų, auginamų žemės ūkio paskirties žemėje kaip pagrindinis pasėlis visų pirma energijos gamybos tikslais, pagamintų biodegalų energijos dalis turi būti ne didesnė kaip 7 % galutinio transporto sektoriuje valstybėse narėse 2020 m. suvartojamo energijos kiekio;
Biodegalai, pagaminti iš IX priede išvardytų žaliavų, neįskaitomi į šio punkto pirmojoje pastraipoje nustatytą ribą.
Valstybės narės gali nuspręsti, kad iš žemės ūkio paskirties žemėje visų pirma energijos gamybos tikslais kaip pagrindinis pasėlis auginamų augalų, išskyrus krakmolingus augalus, cukrus ir aliejinius augalus, pagamintų biodegalų energijos dalis neįskaitoma į šio punkto pirmoje pastraipoje nustatytą ribą, su sąlyga, kad:
i)
pagal 18 straipsnį buvo atliktas atitikties 17 straipsnio 2-5 dalyse nustatytiems tvarumo kriterijams patikrinimas; ir
ii)
tie augalai buvo auginami žemėje, kuri priskiriama V priedo C dalies 8 punkte nurodytai žemei, ir V priedo C dalies 7 punkte nustatytas atitinkamas priedas eB buvo įtrauktas į išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio apskaičiavimą siekiant įrodyti atitiktį 17 straipsnio 2 daliai.
e)
kiekviena valstybė narė siekia tikslo, kad jos teritorijoje būtų sunaudojamas minimalus biodegalų, pagamintų iš žaliavų, ir kitų degalų, išvardytų IX priedo A dalyje, lygis. Todėl kiekviena valstybė narė ne vėliau kaip 2017 m. balandžio 6 d. nustato nacionalinį planinį rodiklį, kurį ji stengiasi pasiekti. Rekomenduojama tokio rodiklio vertė yra 0,5 procentinio punkto energetinės vertės, sudarančios atsinaujinančių išteklių energijos dalį, kuri bus sunaudojama visų rūšių transporto priemonėse 2020 m., kaip nurodyta pirmoje pastraipoje, kurią turi atitikti biodegalai, pagaminti iš žaliavų ir kitų degalų, išvardytų IX priedo A dalyje. Be to, biodegalai, pagaminti iš IX priede neišvardytų žaliavų, kurios, kaip nustatė kompetentingos nacionalinės institucijos, yra atliekos, liekanos, nemaistinės celiuliozės medžiagos ir lignoceliuliozės medžiagos, ir prieš priimant Europos Parlamento ir Tarybos (11) direktyvą (ES) 2015/1513 yra naudojami veikiančiuose įrenginiuose, gali būti įskaičiuoti į nacionalinį planinį rodiklį.
Valstybės narės gali nusistatyti žemesnį nei 0,5 procentinio punkto rekomenduojama vertė nacionalinį planinį rodiklį dėl vienos ar kelių toliau išvardytų priežasčių:
i)
dėl objektyvių veiksnių, pavyzdžiui, riboto tvarios biodegalų ir kitų degalų gamybos iš IX priedo A dalyje išvardytų žaliavų potencialo arba ribotos tokių biodegalų už ekonomiškai efektyvią kainą pasiūlos rinkoje;
ii)
dėl nacionalinės transporto degalų rinkos konkrečių techninių ir klimatinių charakteristikų, pavyzdžiui, kelių transporto priemonių parko sudėties ir būklės; arba
iii)
dėl nacionalinės politikos, pagal kurią atitinkami finansiniai ištekliai skiriami energijos vartojimo efektyvumo skatinimui ir skatinimui transporto sektoriuje naudoti iš atsinaujinančių išteklių gautą elektros energiją.
Nustatydamos savo nacionalinius planinius rodiklius valstybės narės pateikia turimą informaciją apie biodegalų, pagamintų iš IX priedo A dalyje išvardytų žaliavų ir kitų degalų, sunaudotą kiekį.
Nustatydamos politines priemones degalų, gaminamų iš IX priede išvardytų žaliavų, gamybos skatinimui valstybės narės tinkamai atsižvelgia į Direktyvos 2008/98/EB 4 straipsnyje nustatytą atliekų hierarchiją, taip pat į jos nuostatas dėl gyvavimo ciklo sampratos dėl bendro įvairių atliekų srautų susidarymo ir valdymo poveikio.
Pagal šios direktyvos 24 straipsnį Komisija skelbia:
-
valstybių narių nacionalinius planinius rodiklius,
-
jei tokia informacija turima, valstybių narių planus, kaip pasiekti nacionalinius planinius rodiklius,
-
kai taikytina, valstybių narių nacionalinių planinių rodiklių ir rekomenduojamos vertės skirtumo priežastis, apie kurias pranešama pagal Direktyvos (ES) 2015/1513 4 straipsnio 2 dalį; ir
-
apibendrinamąją ataskaitą apie tai, kaip valstybėms narėms pavyko pasiekti nacionalinius planinius rodiklius;
f)
biodegalų, pagamintų iš IX priede išvardytų žaliavų, dalis laikoma du kartus didesne už jų energetinę vertę siekiant atitikti pirmoje pastraipoje nustatytą planinį rodiklį.
(11) 2015 m. rugsėjo 9 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyva (ES) 2015/1513, kuria iš dalies keičiama Direktyva 98/70/EB dėl benzino ir dyzelinių degalų (dyzelino) kokybės ir Direktyva 2009/28/EB dėl skatinimo naudoti atsinaujinančių išteklių energiją (OL L 239, 2015 9 15, p. 1).“;" 						
c)
4 dalies trečia pastraipa pakeičiama taip:
„Prireikus Komisija ne vėliau kaip 2017 m. gruodžio 31 d. pateikia pasiūlymą, pagal kurį leidžiama tam tikromis sąlygomis atsižvelgti į visą elektros energijos, pagamintos iš atsinaujinančių išteklių, kiekį, suvartojamą visų rūšių elektrinėse transporto priemonėse ir gaminant atsinaujinantį nebiologinės kilmės skystąjį ir dujinį transporto kurą.“;
d)
papildoma šia dalimi:
„5. Siekiant kuo labiau sumažinti riziką, kad dėl tų pačių siuntų Sąjungoje bus pareikštas daugiau nei vienas reikalavimas, valstybės narės ir Komisija stengiasi stiprinti nacionalinių sistemų tarpusavio bendradarbiavimą bei nacionalinių sistemų ir pagal 18 straipsnį nustatytų savanoriškų schemų bendradarbiavimą, be kita ko, atitinkamais atvejais, keičiantis duomenimis. Kad medžiagos nebūtų sąmoningai modifikuotos ar išmestos siekiant, kad jos atitiktų priskyrimo IX priedui kriterijus, valstybės narės skatina plėtoti ir naudoti sistemas, kurias taikant būtų galima atsekti ir stebėti žaliavas ir iš jų pagamintus biodegalus visoje vertės grandinėje. Valstybės narės užtikrina, kad nustačius sukčiavimą būtų imamasi atitinkamų veiksmų. Valstybės narės ne vėliau kaip 2017 m. gruodžio 31 d., o po to - kas dvejus metus praneša apie priemones, kurių jos ėmėsi, jei pagal 22 straipsnio 1 dalies d punktą rengiamose savo ataskaitose dėl pažangos skatinant naudoti ir naudojant atsinaujinančiųjų išteklių energiją jos nepateikė lygiavertės informacijos apie patikimumą ir apsaugą nuo sukčiavimo.
Komisijai pagal 25a straipsnį suteikiami įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus, kuriais iš dalies keičiamas IX priedo A dalyje pateiktas žaliavų sąrašas siekiant įrašyti, bet ne išbraukti žaliavas. Komisija priima atskirą deleguotąjį aktą dėl kiekvienos žaliavos, kuri turi būti įrašyta į IX priedo A dalyje pateiktą sąrašą. Kiekvienas deleguotasis aktas grindžiamas naujausios mokslo ir technikos pažangos analize tinkamai atsižvelgiant į Direktyvoje 2008/98/EB nustatytus atliekų hierarchijos principus, ir remiant išvadą, kad dėl atitinkamos žaliavos nesukuriamas papildomas žemės poreikis arba nesukeliamas (šalutinių) produktų, atliekų ar liekanų rinkų reikšmingo iškraipymo poveikis, išmetama gerokai mažiau šiltnamio efektą sukeliančių dujų palyginti su iškastiniu kuru ir nekyla neigiamo poveikio aplinkai ir biologinei įvairovei pavojus.“
3.
5 straipsnio 5 dalis pakeičiama taip:
„5. Komisijai suteikiami įgaliojimai pagal 25a straipsnį priimti deleguotuosius aktus dėl III priede nurodytos transporto kuro energetinės vertės priderinimo prie mokslo ir technikos pažangos.“
4.
6 straipsnio 1 ir 2 dalys pakeičiamos taip:
„1. Valstybės narės gali susitarti dėl nustatyto atsinaujinančių išteklių energijos kiekio statistinio perdavimo iš vienos valstybės narės į kitą valstybę narę ir nustatyti jo tvarką. Perduotas kiekis yra:
a)
atimamas iš atsinaujinančių išteklių energijos kiekio, į kurį atsižvelgiama vertinant, kaip perdavimą atliekanti valstybė narė laikosi 3 straipsnio 1, 2 ir 4 dalių reikalavimų; ir
b)
pridedamas prie atsinaujinančiųjų išteklių energijos kiekio, į kurį atsižvelgiama vertinant, kaip perdavimą priimanti kita valstybė narė laikosi 3 straipsnio 1, 2 ir 4 dalių reikalavimų.
2. Šio straipsnio 1 dalyje nurodyta tvarka, taikoma 3 straipsnio 1, 2 ir 4 dalių atžvilgiu, gali galioti vienerius ar daugiau metų. Apie ją Komisijai pranešama ne vėliau kaip per tris mėnesius pasibaigus kiekvieniems metams, kuriais ji galioja. Komisijai siunčiamoje informacijoje, be kita ko, nurodomas perduotos energijos kiekis ir kaina.“
5.
17 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
2 dalis pakeičiama taip:
„2. Išmetamo šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio sumažinimas dėl biodegalų ir skystųjų bioproduktų, į kuriuos atsižvelgiama 1 dalyje nurodytais tikslais, naudojimo turi būti bent 60 % biodegalų ir skystųjų bioproduktų, pagamintų įrenginiuose, kuriuos eksploatuoti pradedama po 2015 m. spalio 5 d., naudojimo atveju. Laikoma, kad įrenginys yra „eksploatuojamas“, jei jame jau vykdyta faktinė biodegalų arba skystųjų bioproduktų gamyba.
Įrenginių, kurie buvo eksploatuojami 2015 m. spalio 5 d. ar anksčiau, atveju, 1 dalyje nurodytais tikslais, išmetamas šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekis dėl biodegalų ir skystųjų bioproduktų naudojimo iki 2017 m. gruodžio 31 d. sumažinamas bent 35 %, o nuo 2018 m. sausio 1 d. - bent 50 %.
Išmetamo šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio sumažinimas dėl biodegalų ir skystųjų bioproduktų naudojimo apskaičiuojamas pagal 19 straipsnio 1 dalį.“;
b)
3 dalies antra pastraipa išbraukiama.
6.
18 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
3 dalies trečia pastraipa pakeičiama taip:
„Komisija pagal 25 straipsnio 3 dalyje nurodytą nagrinėjimo procedūrą priima įgyvendinimo aktus, kuriais nustato šios dalies pirmose dviejose pastraipose nurodytos tinkamos bei svarbios informacijos sąrašą. Komisija visų pirma užtikrina, kad tokios informacijos teikimas nebūtų pernelyg didelė administracinė našta ūkio subjektams apskritai ar smulkiems ūkininkams, gamintojų organizacijoms ir kooperatyvams konkrečiai.“;
b)
4 dalies antra pastraipa pakeičiama taip:
„Komisija gali nuspręsti, kad savanoriškose nacionalinėse ar tarptautinėse schemose, pagal kurias nustatomi biomasės produktų gamybos standartai, turėtų būti pateikiami tikslūs duomenys 17 straipsnio 2 dalies tikslais ir (arba) jomis būtų įrodyta, kad biodegalų ar skystųjų bioproduktų siuntos atitinka 17 straipsnio 3, 4 ir 5 dalyse nustatytus tvarumo kriterijus ir (arba) kad jokios medžiagos nebuvo sąmoningai modifikuotos ar išmestos, kad siunta arba jos dalis atitiktų priskyrimo IX priedui kriterijus. Komisija gali nuspręsti, kad tose schemose turėtų būti pateikiami tikslūs duomenys siekiant informuoti apie priemones, kurių imtasi siekiant apsaugoti teritorijas, kurios atlieka pagrindines ekosistemos funkcijas kritinėse situacijose (pavyzdžiui, vandenskyros apsaugos ir erozijos kontrolės), taip pat dirvožemiui, vandeniui ir orui apsaugoti, nualintai žemei atkurti, užkirsti kelią netaupiam vandens vartojimui teritorijose, kuriose vandens ištekliai yra riboti, ir informuoti apie 17 straipsnio 7 dalies antroje pastraipoje nurodytus aspektus. Be to, 17 straipsnio 3 dalies b punkto ii papunkčio tikslais Komisija gali pripažinti retų, galinčių išnykti arba nykstančių ekosistemų ar rūšių, pripažintų tarptautiniais susitarimais arba įtrauktų į tarpvyriausybinių organizacijų ar Tarptautinės gamtos apsaugos sąjungos sudarytus sąrašus, apsaugos teritorijas.“;
c)
5 dalis papildoma šiomis pastraipomis:
„Savanoriškos schemos, nurodytos 4 dalyje (toliau - savanoriškos schemos), reguliariai ir bent kartą per metus skelbia jų nepriklausomam auditui naudojamų sertifikavimo įstaigų sąrašą, kiekvienos sertifikavimo įstaigos atveju nurodydamos, kurio subjekto ar nacionalinės valdžios institucijos ji yra pripažinta ir kuris subjektas ar nacionalinė valdžios institucija vykdo jos stebėseną.
Visų pirma sukčiavimo prevencijos tikslais, Komisija, remdamasi rizikos analize arba šio straipsnio 6 dalies antroje pastraipoje nurodytomis ataskaitomis, gali išsamiai išdėstyti nepriklausomo audito standartus ir reikalauti, kad visos savanoriškos schemos tuos standartus taikytų. Tai daroma priimant įgyvendinimo aktus pagal 25 straipsnio 3 dalyje nurodytą nagrinėjimo procedūrą. Tokiuose aktuose nustatomas terminas, per kurį savanoriškos schemos turi įgyvendinti standartus. Komisija gali panaikinti sprendimus, kuriais pripažįstamos savanoriškos schemos, jei tos schemos per numatytą terminą neįgyvendina tokių standartų.“;
d)
6 dalis pakeičiama taip:
„6. Sprendimai pagal šio straipsnio 4 dalį priimami laikantis 25 straipsnio 3 dalyje nurodytos nagrinėjimo procedūros. Tokie sprendimai galioja ne ilgiau kaip penkerius metus.
Komisija reikalauja, kad kiekviena savanoriška schema, dėl kurios priimtas sprendimas pagal 4 dalį, ne vėliau kaip 2016 m. spalio 6 d., o po to - kasmet ne vėliau kaip balandžio 30 d. Komisijai pateiktų ataskaitą dėl kiekvieno iš šios dalies trečioje pastraipoje nurodytų punktų. Paprastai ataskaita teikiama už praėjusius kalendorinius metus. Pirmoji ataskaita apima bent šešių mėnesių laikotarpį nuo 2015 m. rugsėjo 9 d. Reikalavimas teikti ataskaitą taikomas tik toms savanoriškoms schemoms, kurios veikia jau bent 12 mėnesių.
Ne vėliau kaip 2017 m. balandžio 6 d., ir po to pagal 23 straipsnio 3 dalį teikiamose ataskaitose Komisija pateikia Europos Parlamentui ir Tarybai ataskaitą, kurioje nagrinėjamos šios dalies antroje pastraipoje nurodytos ataskaitos ir apžvelgiama, kaip veikia 4 dalyje nurodyti susitarimai arba savanoriškos schemos, kurių atžvilgiu pagal šį straipsnį yra priimtas sprendimas, ir nustatomi geriausios praktikos pavyzdžiai. Rengiant ataskaitą remiamasi geriausia turima informacija, įskaitant informaciją, gautą pasikonsultavus su suinteresuotaisiais subjektais, ir praktine atitinkamų susitarimų arba schemų taikymo patirtimi. Ataskaitoje analizuojama:
bendrai:
a)
auditų nepriklausomumas, sąlygos ir dažnumas, tiek atsižvelgiant į tai, kas nurodyta schemos dokumentuose tuo metu, kai Komisija atitinkamą schemą patvirtino, tiek palyginti su pramonės šakos geriausia praktika;
b)
prieinamumas, patirtis ir skaidrumas taikant metodus, pagal kuriuos nustatomi ir sprendžiami reikalavimų nesilaikymo atvejai, ypač kaip sprendžiami tie atvejai, kai schemos dalyviai padaro rimtus pažeidimus arba yra įtariami padarę rimtus pažeidimus;
c)
skaidrumas, ypač atsižvelgiant į schemos prieinamumą, vertimų į taikytinas šalių ir regionų, kurie yra žaliavų kilmės šalys ir regionai, kalbas prieinamumas, galimybė susipažinti su sertifikuotų operatorių ir atitinkamų sertifikatų sąrašu ir audito ataskaitomis;
d)
suinteresuotųjų subjektų dalyvavimas, ypač konsultavimasis su čiabuvių ir vietos bendruomenėmis prieš priimant sprendimus, kai rengiamos ir persvarstomos schemos, taip pat atliekant auditus, ir reagavimas, susijęs su jų įnašu;
e)
bendras schemos patikimumas, ypač atsižvelgiant į taisykles dėl auditorių ir atitinkamų schemos institucijų akreditavimo, kvalifikacijos ir nepriklausomumo;
f)
schemos atnaujinimas atsižvelgiant į rinką, žaliavų ir sertifikuotų biodegalų kiekis pagal kilmės šalį ir rūšį, dalyvių skaičius;
g)
tai, ar sistemą, pagal kurią atsekami atitikties tvarumo kriterijams, kurie numatomi dalyviui (-iams) pagal schemą, įrodymai, yra patogu naudoti ir ar ji yra veiksmingai įgyvendinama atsižvelgiant į sistemos paskirtį užkirsti kelią sukčiavimui, visų pirma nustatyti įtariamus sukčiavimo ir kitų pažeidimų atvejus, imtis su jais susijusių veiksmų bei tolesnių priemonių ir, atitinkamais atvejais, nustatytų sukčiavimo ar pažeidimų atvejų skaičius;
ir konkrečiai:
h)
subjektų galimybės gauti leidimą pripažinti ir stebėti sertifikavimo įstaigas;
i)
sertifikavimo įstaigų pripažinimo arba akreditavimo kriterijai;
j)
sertifikavimo įstaigų stebėsenos vykdymo taisyklės;
k)
būdai, kaip supaprastinti arba pagerinti geriausios praktikos skatinimą.
Komisija padaro viešai prieinamas savanoriškų schemų parengtų ataskaitų suvestines arba atitinkamais atvejais išsamias ataskaitas 24 straipsnyje nurodytoje skaidrumo platformoje.
Valstybė narė apie savo nacionalinę schemą gali pranešti Komisijai. Komisija tokią schemą vertina pirmumo tvarka. Sprendimas dėl tokios nacionalinės schemos, apie kurią pranešta, atitikties šioje direktyvoje nustatytoms sąlygoms priimamas laikantis 25 straipsnio 3 dalyje nurodytos nagrinėjimo procedūros siekiant sudaryti palankesnes sąlygas atitikties biodegalų ir skystųjų bioproduktų tvarumo kriterijams patikrinimo schemų savitarpio dvišaliam ir daugiašaliam pripažinimui. Jei sprendimas yra teigiamas, pagal šį straipsnį nustatytomis schemomis negali būti atsisakyta taikyti tos valstybės narės schemos savitarpio pripažinimą, atsižvelgiant į atitikties 17 straipsnio 2-5 dalyse nustatytiems tvarumo kriterijams tikrinimą.“;
e)
8 dalis pakeičiama taip:
„8. Valstybės narės prašymu arba savo iniciatyva Komisija išnagrinėja 17 straipsnio taikymą biodegalų šaltiniui ir pagal 25 straipsnio 3 dalyje nurodytą nagrinėjimo procedūrą per šešis mėnesius nuo prašymo gavimo nusprendžia, ar atitinkama valstybė narė 17 straipsnio 1 dalies tikslais gali atsižvelgti į biodegalus iš to šaltinio.“
7.
19 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
3, 4 ir 5 dalys pakeičiamos taip:
„3. Komisijai gali būti pranešama apie tipinį išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį, kuris susidaro auginant žemės ūkio žaliavas, pateiktą 2 dalyje nurodytose ataskaitose valstybių narių atveju, o teritorijų, esančių už Sąjungos ribų atveju - pranešama kompetentingų subjektų parengtose ataskaitose, lygiavertėse nurodytosioms 2 dalyje, kurias parengia kompetentingos įstaigos.
4. Komisija pagal 25 straipsnio 3 dalyje nurodytą nagrinėjimo procedūrą priimdama įgyvendinimo aktą gali nuspręsti, kad šio straipsnio 3 dalyje nurodytose ataskaitose turėtų būtų pateikiami tikslūs duomenys, kad būtų galima apskaičiuoti išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų, susijusių su biodegalų ir skystųjų bioproduktų žaliavų, kurios paprastai tose vietovėse auginamos 17 straipsnio 2 dalyje nurodytais tikslais, auginimu, kiekį.
5. Ne vėliau kaip 2012 m. gruodžio 31 d., o po to - kas dvejus metus Komisija parengia ir paskelbia ataskaitą dėl V priedo B ir E dalyse nustatytų apskaičiuotų tipinių ir numatytųjų verčių, ypač atkreipdama dėmesį į transporto ir perdirbimo pramonės išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį.
Jei pirmoje pastraipoje nurodytose ataskaitose nurodoma, kad remiantis naujausiais moksliniais įrodymais V priedo B ir E dalyse nustatytas apskaičiuotas tipines ir numatytąsias vertes reikėtų patikslinti, Komisija prireikus Europos Parlamentui ir Tarybai pateikia pasiūlymą dėl teisėkūros procedūra priimamo akto.“;
b)
6 dalis išbraukiama;
c)
7 dalies pirma, antra ir trečia pastraipos pakeičiamos taip:
„7. Komisija nuolat peržiūri V priedą, kad jis, jei tai pateisinama, būtų papildytas kitiems biodegalų gamybos būdams, naudojant tas pačias arba kitas žaliavas, apskaičiuotomis vertėmis. Atliekant tą peržiūrą, be kita ko, apsvarstoma, ar nevertėtų koreguoti V priedo C dalyje nustatytos metodikos, visų pirma dėl:
-
atliekų ir liekanų apskaitos metodo;
-
šalutinių produktų apskaitos metodo;
-
kogeneracijos apskaitos metodo; ir
-
žemės ūkio produktų liekanų priskyrimo šalutiniams produktams.
Biodyzelinui iš augalinių arba gyvūninių aliejų atliekų taikomos numatytosios vertės turi būti peržiūrėtos kuo greičiau. Tuo atveju, jei Komisijos atliktos peržiūros rezultatai rodo, kad reikėtų papildyti V priedą, Komisijai pagal 25a straipsnį suteikiami įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus, kuriais papildomos, bet ne išbraukiamos ar iš dalies pakeičiamos, V priedo A, B, D ir E dalyse nurodytos apskaičiuotos tipinės ir numatytosios biodegalų ir skystųjų bioproduktų gamybos būdų, kurių konkrečios vertės dar neįtrauktos į tą priedą, vertės.“;
d)
8 dalis pakeičiama taip:
„8. Kai to reikia siekiant užtikrinti vienodą V priedo C dalies 9 punkto taikymą, Komisija gali priimti įgyvendinimo aktus, kuriais būtų nustatomos išsamios techninės specifikacijos ir apibrėžtys. Tie įgyvendinimo aktai priimami laikantis 25 straipsnio 3 dalyje nurodytos nagrinėjimo procedūros.“
8.
21 straipsnis išbraukiamas.
9.
22 straipsnio 1 dalies antra pastraipa iš dalies keičiama taip:
a)
i punktas pakeičiamas taip:
„i)
iš IX priede išvardytų žaliavų pagamintų biodegalų plėtojimas ir jų dalis, įskaitant išteklių įvertinimą, kuriame daugiausia dėmesio skiriama tvarumo aspektams, susijusiems su maistui ir pašarams skirtų produktų pakeitimo biodegalų gamyba poveikiu, deramai atsižvelgiant į Direktyvoje 2008/98/EB nustatytus atliekų hierarchijos principus ir biomasės pakopinio naudojimo principą atsižvelgiant į regionines ir vietos ekonomines bei technologines aplinkybes, būtinų anglies atsargų išlaikymą dirvožemyje ir dirvožemio bei ekosistemų kokybę;“
b)
papildoma šiuo punktu:
„o)
biodegalų ir skystųjų bioproduktų kiekiai energijos vienetuose, priskiriami kiekvienai VIII priedo A dalyje išvardytos žaliavų grupės kategorijai, į kuriuos ta valstybė narė atsižvelgia, kad pasiektų 3 straipsnio 1 bei 2 dalyse ir 3 straipsnio 4 dalies pirmoje pastraipoje nustatytus planinius rodiklius.“
10.
23 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
išbraukiamas 1 dalies paskutinis sakinys;
b)
4 dalis pakeičiama taip:
„4. Teikdama ataskaitas apie išmetamą šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį, sumažintą naudojant biodegalus ir skystuosius bioproduktus, Komisija naudoja valstybių narių pagal 22 straipsnio 1 dalies o punktą pateiktas vertes, įskaitant numatomo kiekio, išmetamo dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo, preliminarias vidutines vertes ir susijusį intervalą, nustatytą remiantis jautrumo analize, kaip nustatyta VIII priede. Komisija padaro viešai prieinamais duomenis, susijusius su vidutiniu preliminariu numatomu kiekiu, išmetamu dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo, ir susijusiu intervalu, nustatytu remiantis jautrumo analize. Be to, Komisija įvertina, ar tiesioginio išmetamo kiekio sumažėjimo apskaičiavimas pasikeistų, jei taikant pakaitinį metodą būtų atsižvelgta į šalutinius produktus, ir jei pasikeistų, tai kaip.“;
c)
5 dalies e ir f punktai pakeičiami taip:
„e)
iš IX priede išvardytų žaliavų pagamintų biodegalų prieinamumą ir tvarumą, įskaitant biodegalų gamybos vietoj maistui ir pašarui skirtų produktų daromo poveikio vertinimą, deramai atsižvelgiant į Direktyvoje 2008/98/EB nustatytus atliekų hierarchijos principus ir biomasės pakopinio naudojimo principą atsižvelgiant į regionines ir vietos ekonomines bei technologines aplinkybes, būtinų anglies atsargų išlaikymą dirvožemyje ir dirvožemio bei ekosistemų kokybę;
f)
informaciją apie turimus mokslinių tyrimų rezultatus, susijusius su netiesioginiu žemės paskirties keitimu, atsižvelgiant į visus gamybos būdus, tų rezultatų analizę ir vertinimą, ar galima sumažinti neapibrėžtumo intervalą, nustatytą analizėje, atliktoje apskaičiuojant dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo numatomą išmetamą kiekį, ir ar galima atsižvelgti į galimą Sąjungos politikos, pavyzdžiui, aplinkos, klimato ir žemės ūkio srityse, poveikį; ir
g)
technologinę plėtrą ir duomenų apie biodegalų ir skystųjų bioproduktų, pagamintų Sąjungoje iš specialiai tam skirtų nemaistinių augalų, auginamų visų pirma energijos gamybos tikslais, naudojimą, ekonominį poveikį ir poveikį aplinkai prieinamumą.“;
d)
8 dalies pirmos pastraipos b punktas pakeičiamas taip:
„b)
3 straipsnio 4 dalyje nurodytų planinių rodiklių atžvilgiu peržiūrima:
i)
priemonių, kurios turi būti įgyvendintos norint pasiekti šiuos planinius rodiklius, ekonominis efektyvumas;
ii)
galimybės įgyvendinti šiuos planinius rodiklius, kartu užtikrinant biodegalų gamybos Sąjungoje ir trečiosiose šalyse tvarumą ir atsižvelgiant į poveikį ekonomikai, aplinkai bei socialinį poveikį, įskaitant netiesioginį poveikį ir poveikį biologinei įvairovei, taip pat galimybės antros kartos biodegalus naudoti komerciniais tikslais įvertinimas;
iii)
planinių rodiklių įgyvendinimo poveikis galimybei įsigyti maisto produktų prieinamomis kainomis;
iv)
galimybė elektrines, hibridines bei vandenilines transporto priemones naudoti komerciniais tikslais ir metodika, pasirinkta siekiant apskaičiuoti atsinaujinančių išteklių energijos dalį, sunaudojamą transporto sektoriuje;
v)
konkrečių rinkos sąlygų įvertinimas, visų pirma atsižvelgiant į rinkas, kuriose transporto degalams tenka daugiau kaip pusė galutinio energijos suvartojimo, ir rinkas, kurios visiškai priklauso nuo importuojamų biodegalų;“.
11.
25 straipsnis pakeičiamas taip:
„25 straipsnis
Komiteto procedūra
1. Išskyrus 2 dalyje nurodytus atvejus, Komisijai padeda Atsinaujinančių energijos išteklių komitetas. Tas komitetas - tai komitetas, kaip nustatyta Europos Parlamento ir Tarybos reglamente (ES) Nr. 182/2011 (12).
2. Su biodegalų ir skystųjų bioproduktų tvarumu susijusiais klausimais Komisijai padeda Biodegalų ir skystųjų bioproduktų tvarumo komitetas. Tas komitetas - tai komitetas, kaip nustatyta Reglamente (ES) Nr. 182/2011.
3. Kai daroma nuoroda į šią dalį, taikomas Reglamento (ES) Nr. 182/2011 5 straipsnis.
Jei komitetai nuomonės nepateikia, Komisija įgyvendinimo akto projekto nepriima ir taikoma Reglamento (ES) Nr. 182/2011 5 straipsnio 4 dalies trečia pastraipa.
(12) 2011 m. vasario 16 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (ES) Nr. 182/2011, kuriuo nustatomos valstybių narių vykdomos Komisijos naudojimosi įgyvendinimo įgaliojimais kontrolės mechanizmų taisyklės ir bendrieji principai (OL L 55, 2011 2 28, p. 13).“" 						
12.
Įterpiamas šis straipsnis:
„25a straipsnis
Įgaliojimų delegavimas
1. Įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus Komisijai suteikiami šiame straipsnyje nustatytomis sąlygomis.
2. 3 straipsnio 5 dalyje, 5 straipsnio 5 dalyje ir 19 straipsnio 7 dalyje nurodyti įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus Komisijai suteikiami penkerių metų laikotarpiui nuo 2015 m. spalio 5 d.
3. Europos Parlamentas arba Taryba gali bet kada atšaukti 3 straipsnio 5 dalyje, 5 straipsnio 5 dalyje ir 19 straipsnio 7 dalyje nurodytus deleguotuosius įgaliojimus. Sprendimu dėl įgaliojimų atšaukimo nutraukiami tame sprendime nurodyti įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus. Sprendimas įsigalioja kitą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje arba vėlesnę jame nurodytą dieną. Jis nedaro poveikio jau galiojančių deleguotųjų aktų galiojimui.
4. Apie priimtą deleguotąjį aktą Komisija nedelsdama vienu metu praneša Europos Parlamentui ir Tarybai.
5. Pagal 3 straipsnio 5 dalį, 5 straipsnio 5 dalį ir 19 straipsnio 7 dalį priimtas deleguotasis aktas įsigalioja tik tuo atveju, jeigu per du mėnesius nuo pranešimo Europos Parlamentui ir Tarybai apie šį aktą dienos nei Europos Parlamentas, nei Taryba nepareiškia prieštaravimų arba jeigu dar nepasibaigus šiam laikotarpiui ir Europos Parlamentas, ir Taryba praneša Komisijai, kad prieštaravimų nereikš. Europos Parlamento arba Tarybos iniciatyva šis laikotarpis pratęsiamas dviem mėnesiais.“
13.
V priedas iš dalies keičiamas ir pagal šios direktyvos II priedą papildoma VIII ir IX priedais.
3 straipsnis
Peržiūra
1. Ne vėliau kaip 2016 m. gruodžio 31 d. Komisija pateikia Europos Parlamentui ir Tarybai ataskaitą, kurioje, be kita ko, įvertina, ar Sąjungos rinkoje egzistuoja biodegalų gamybos iš žaliavų, kurioms išgauti nereikalinga žemė, ir iš nemaistinių kultūrų, galimybės, kad reikiami ekonomiškai efektyvių biodegalų kiekiai būtų užtikrinti laikotarpiui iki 2020 m. pabaigos, ir jų poveikį aplinkai bei ekonominį ir socialinį poveikį, taip pat tai, ar nevertėtų nustatyti papildomų kriterijų jų tvarumui užtikrinti, ir įvertina su biodegalų ir skystųjų bioproduktų gamyba susijusių šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio, išmetamo dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo, geriausius turimus mokslinius įrodymus. Atsižvelgiant į ekonominius, socialinius ir aplinkosauginius veiksnius, prireikus kartu su ataskaita pateikiami pasiūlymai dėl papildomų priemonių.
2. Ne vėliau kaip 2017 m. gruodžio 31 d. Komisija pateikia Europos Parlamentui ir Tarybai ataskaitą, kurioje, remdamasi geriausiais ir naujausiais turimais moksliniais įrodymais, peržiūri:
a)
šia direktyva nustatytų priemonių veiksmingumą siekiant apriboti su biodegalų ir skystųjų bioproduktų gamyba susijusių šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekį, išmetamą dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo. Šiuo atžvilgiu ataskaitoje taip pat pateikiama naujausia turima informacija apie pagrindines prielaidas, turinčias įtakos su biodegalų ir skystųjų bioproduktų gamyba susijusių šiltnamio efektą sukeliančių dujų kiekio, išmetamo dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo, modelių taikymo rezultatams, įskaitant įvertintas žemės ūkio derliaus ir našumo tendencijas, priskyrimą šalutiniams produktams, pastebimą pasaulinį žemės paskirties keitimą ir miškų naikinimo mastą, taip pat galimą Sąjungos politikos, pavyzdžiui, aplinkos, klimato ir žemės ūkio srityse, poveikį, į tokį peržiūros procesą įtraukiant suinteresuotuosius subjektus;
b)
pagal Direktyvos 2009/28/EB 3 straipsnio 4 dalį numatytų paskatų, taikytinų už biodegalus, gaminamus iš žaliavų, kurioms išgauti nereikalinga žemė, ir iš nemaistinių kultūrų, veiksmingumą, taip pat tai, ar tikėtina, kad 0,5 % energetinės vertės, sudarančios atsinaujinančių išteklių energijos dalį, kuri bus sunaudojama visoje Sąjungoje visų rūšių transporto priemonėse 2020 m., bus gaunama iš biodegalų, pagamintų iš žaliavų ir kitų degalų, išvardytų IX priedo A dalyje;
c)
padidėjusios biomasės paklausos poveikį biomasę naudojantiems sektoriams;
d)
galimybę nustatyti kriterijus, pagal kuriuos būtų nustatomi ir sertifikuojami nedidelę netiesioginio žemės paskirties keitimo riziką keliantys biodegalai ir skystieji bioproduktai, pagaminti laikantis tvarumo kriterijų, nustatytų direktyvose 98/70/EB ir 2009/28/EB, prireikus siekiant atnaujinti Direktyvos 98/70/EB V priedą ir Direktyvos 2009/28/EB VIII priedą;
e)
galimą su padidėjusia specialių nemaistinių augalų, auginamų visų pirma energijos gamybos tikslais, auginimu ir naudojimu susijusią ekonominę ir aplinkosauginę naudą ir riziką, taip pat panaudojant duomenis, susijusius su esamais projektais;
f)
santykinę bioetanolio ir biodyzelino dalį Sąjungos rinkoje ir iš atsinaujinančių išteklių gaunamos elektros energijos dalį benzino sektoriuje. Komisija taip pat įvertina veiksnius, kurie daro įtaką iš atsinaujinančių išteklių gaunamos elektros energijos daliai benzino sektoriuje, taip pat visas kliūtis naudojimui. Vertinimas apima sąnaudas, degalų standartus, infrastruktūrą ir klimato sąlygas. Prireikus Komisija gali pateikti rekomendacijų, kaip įveikti bet kokias nustatytas kliūtis; ir
g)
nustatymą, kurios valstybės narės, siekdamos Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnyje nustatyto tikslo, nusprendė taikyti ribą biodegalų, gaminamų iš javų ir kitų krakmolingų augalų, cukrų ir aliejinių augalų bei augalų, auginamų žemės ūkio paskirties žemėje kaip pagrindinis pasėlis visų pirma energijos gamybos tikslais, kiekiui ir ar kilo problemų įgyvendinant Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnyje nustatyto tikslo ar jo siekiant. Komisija taip pat įvertina, kokiu mastu siekiant Direktyvos 98/70/EB 7a straipsnyje nustatyto tikslo tiekiamas didesnis biodegalų, pagamintų iš javų ir kitų krakmolingų augalų, cukrų ir aliejinių augalų bei augalų, auginamų kaip pagrindiniai pasėliai visų pirma energijos gamybos tikslais žemės ūkio paskirties žemėje, kiekis negu toks, kuris gali prisidėti prie Direktyvoje 2009/28/EB nustatytų tikslų siekimo. Vertinimas apima su netiesioginiu žemės paskirties keitimu susijusio poveikio ir valstybių narių pasirinkto metodo ekonominio veiksmingumo vertinimą.
Ataskaitoje, prireikus taip pat pateikiama informacija apie finansavimo galimybes ir kitas priemones, skirtas padėti kuo greičiau pasiekti, kad Sąjungoje 0,5 % energetinės vertės, sudarančios energijos iš atsinaujinančių išteklių dalį, kuri sunaudojama visų rūšių transporto priemonėse, būtų gaunama iš biodegalų, pagamintų iš žaliavų ir kitų degalų, išvardytų IX priedo A dalyje, ir jei tai techniškai įmanoma ir ekonominiu požiūriu tikslinga.
Kai tinkama, prie pirmoje pastraipoje nurodytos ataskaitos pridedami pasiūlymai dėl teisėkūros procedūra priimamo akto, pagrįsti geriausiais turimais moksliniais įrodymais, siekiant:
a)
patikslintus numatomo kiekio, išmetamo dėl netiesioginio žemės paskirties keitimo, veiksnius įtraukti į atitinkamus direktyvose 98/70/EB ir 2009/28/EB nustatytus tvarumo kriterijus;
b)
nustatyti tolesnes priemones, skirtas užkirsti kelią sukčiavimui ir su juo kovoti, įskaitant papildomas priemones, kurių reikėtų imtis Sąjungos lygiu;
c)
skatinti tvarių biodegalų naudojimą po 2020 m. technologijų atžvilgiu neutraliu būdu pagal 2030 m. klimato ir energetikos politikos strategiją.
3. Komisija, prireikus atsižvelgdama į savanoriškų schemų ataskaitas pagal Direktyvos 98/70/EB 7c straipsnio 6 dalies antrą pastraipą ir Direktyvos 2009/28/EB 18 straipsnio 6 dalies antrą pastraipą, pateikia Europos Parlamentui ir Tarybai pasiūlymą dėl dalinio tų direktyvų nuostatų dėl savanoriškų schemų keitimo siekiant propaguoti geriausią praktiką.
4 straipsnis
Perkėlimas į nacionalinę teisę
1. Valstybės narės užtikrina, kad ne vėliau kaip 2017 m. rugsėjo 10 d. įsigaliotų įstatymai ir kiti teisės aktai, būtini, kad būtų laikomasi šios direktyvos. Apie tai jos nedelsdamos praneša Komisijai.
Valstybės narės, priimdamos tas nuostatas, pateikia jose nuorodą į šią direktyvą arba tokia nuoroda pateikiama jas oficialiai skelbiant. Nuorodos pateikimo tvarką nustato valstybės narės.
2. Valstybės narės pateikia Komisijai šios direktyvos taikymo srityje priimtų pagrindinių nacionalinės teisės aktų tekstus. Tuo pat metu valstybės narės praneša Komisijai apie savo nacionalinius planinius rodiklius, nustatytus pagal Direktyvos 2009/28/EB 3 straipsnio 4 dalies e punktą, ir, kai tinkama, apie nacionalinių planinių rodiklių ir rekomenduojamos vertės skirtumą, kaip nurodyta minėtame straipsnyje, ir tokio skirtumo priežastis.
2020 m. valstybės narės Komisijai pateikia ataskaitas apie tai, kaip joms pavyko pasiekti atitinkamus nacionalinius planinius rodiklius, nustatytus pagal Direktyvos 2009/28/EB 3 straipsnio 4 dalies e punktą, nurodydamos visų nesėkmių priežastis.
5 straipsnis
Įsigaliojimas
Ši direktyva įsigalioja dvidešimtą dieną po jos paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
6 straipsnis
Adresatai
Ši direktyva skirta valstybėms narėms.
Priimta Strasbūre 2015 m. rugsėjo 9 d.